GSeneficiumcoſti. noue̓

reuunciatio. ꝙ ſi non eſſet facta renunciatio deberet probare aduerſarius defēdenti pecuniam ipſam ſoluiſſe. ⁊ ita ꝓdeſtrenunciatio talis ꝙ conuertit onusprobandi in renunciantem. vt notat̉ inrub. ne fideiuſſores vel mandatores dotium dentur C. cum ſuis legibus q̄ prohibent fideiuſſorem dari pro dote reſtituenda in euentū reſtituende dotis Un̄licꝫ quidam ſciant ⁊ faciant huiuſmodifideiuſſionem renūciantes predicto rubro cum ſuig legibus. ipſa tamen renūciatio de iure non valet. quia talem fideiuſſorem dari pro dote reſtituendaprohibetur ⁊ lege. modo id quod fitcontra legem etiam ſi iuratum ſit pronon facto habetur per. l. non dubiū. C.de legibus. Ratio autē legis ſecunde p̄dicti rubri elicitur ex eius verbis cū dicit. ſi em̄ credendam eſſe mulier ſeſe ſuāqꝫ dotem parti mariti exiſtimauit quarefideiuſſor vel alius interceſſor exigiturNota tamen fauorem magnuꝫ fore mulierum pro dote recuperanda. vt in c. exlitteris. d̓ pigno. vnde mulieres pre oībus creditoribus pro recuperāda dotepriuilegia ꝯtra perſonales actōnes ſiuepro re alia habēt vt. C. qui potiores inpignore habeantur. l. aſſiduis. Talemetiam fauorem mulier in ſuos heredestrāſmittit Sed tn̄ priuilegiū huiōi mulier non habet in donatione ꝓpter nuptias ſi pacta eſt de lucrāda donatione. qꝛtali caſu non prefertur alijs creditoribꝰquia in dāno vitando eis ſuccurrit̉ nonāt in lucro captando recte ſicut in lucrisignorātia iuris mulieri non prodeſt. vtin. l. iuris ignorātia. E. qͥ admit. ad bo.poſſeſ. ⁊ infra quod tempus. Itē ꝓpt̓maleficium viri vxor non perdit dotemexcepto crimine leſe maieſtatis vt dicitautēti. Bona dānatoꝝ. C. d̓ bo. p̄ſcpͥ.⁊ dāna. nec etiā ꝓpter crimē hereſis niſi

tꝑe cōtractus matrimonij vxor ſciueritvirum hereticum. caſus in. c. decreuit d̓hereti. li. vj Item nec ꝓpter maleficiumpatris. C. ſo. ma. l. ij. Nā vultius fiſcūteneri ad dotem. vt ibid̓ in glo. ⁊. ff. lo.ma. l. ſi marito in prin. ⁊. C. de bo. preſcrip. l. ſi vt ꝓponis. Itē in. l. ſatis. Cin quibus cauſis pignus tacite cōtrahitur. habetur caſus ſingularis ꝙ etiā patrimonium vxoris tacite obligatum eſtpro debito mariti in cauſa primipularijlicet alias regulare ſit bona vxoris prodebito mariti obligari nō debere vt. C.ne vx. pro ma. per totum. Item priui legium docis eſt ꝙ oīa bona mariti ſunttacite obligata pro dote vxori. Unde ſialiquis poſſidet hereditatem mariti tenetur repōdere mulieri pro dote vt in c.ex litteris. de pig. Euā extenditur hͦ adparafernalia. quia ſicut bona mariti obligata ſunt vxori pro dote. ita ⁊ pro para fernalibus. Nota ſi mulier aliqua exiuſta cauſa ſeꝑata fuerit a viro: tota dosdebet ſibi reddi habita ratione ne egeatvt ſi aliqd̓ īpedimentuꝫ fuerit inter eosvtputa affinitatis vel ꝯſāguinitatꝭ autaliqd̓ tale qd̓ ignorarūt: ⁊ tūc oīa empta vel ꝯꝑata de bonis viri ⁊ mulierꝭ dn̄tdiuidi int̓ eos ſibͦ ꝯſtat: alias p̄ſument̉de bonis viri empta. ff. de dona. īter vi.⁊ vx. l. qͥntus muciꝰ ⁊. c. j. ij. ⁊. iij. in tex.ad glo. extra. e. ti. Si āt ꝯtrahetes ſciētes īpedimentum ꝯtraxetīt: ſoluto mr̄imonio vterqꝫ ꝑdit qd̓ alteri dedit. ⁊ filco applicat̉ niſi errore vl̓ etate excuſent̉C. d̓ īceſtu. nup. l. q̄ ꝯtra hͦ facit. c. ij. qͥfi. ſint ſe. imo d̓ iure canoīco ſcient̓ contrahētes ꝓhibiti in gradu ſunt excōicatiipō iure. vt ī cle. vnica. d̓ ꝯſāgui. ⁊ affi.Cōſiderādū tn̄ ſi mulier ita reuocaueritdotē. nō tn̄ p̄t eā alienare ꝯſtāte miīmonio. ſꝫ nccē hꝫ eā ſeruare ad vſū mariū ⁊filioꝝ facit lex vbi. C. de iure do.