¶ Diuiſioiudicum
in reum vel non. ⁊ ſi habet. an ſit recuſabilis vel declinabilis. Itē circa ꝑſonaꝫactoris an legittimā habeat ꝑſonam adſtandū in iudicio vel nō. ¶ De habilitate ⁊ ydoneitate ꝑſone rei non querit̉nec diſputat̉. qꝛ exqͦ reus vocat̉ ad iudiciū qualiſcūqꝫ ſit ſe defendere p̄t. vnded̓r ſi dyabolus eſſꝫ ī iudicio vt reus: nōeſſet defenſio ſibi deneganda. cū ſit iurꝭ⁊ equitatis naturalis de excep. cū intervnde dicit Inno. ꝙ reus non habet fitmare vel legittimare ꝑſonam ſuaꝫ in iudicio. ſed hoc ipſe firmabit ꝙ vocatus ēcū neceſſario habeat reſpondere. de iudi. intelleximus. Et iudiciū redditur īuitū. ff. de ver. obli. inter ſtipulantē. ⁊hoc in reo neceſſario. Item q̄rit̉ etiā ineadē ꝑte de perſona ꝓcuratoris an poſſitſtare in iudicio. de ꝓba. poſt ceſſionem.an habeat ſufficiēs mandatū de ꝓcura.c. i. hec ⁊ ſil̓ia expediunt̉. Item de locoiudicij an ſit tutus ⁊ ydoneus reo. d̓ appel. ex ꝑte. i. Itē de forma libelli. de iudi. exaīatione. de his ⁊ ꝯſimilibꝰ viſumeſt p̄uie quaſi de p̄ambulis ad iudiciū.In hmōi ꝑte prima querit̉ de ꝯpetētiavel incompetētia fori. de legittimatione⁊ habilitate vel inhabilitate ꝑſonarumtūc in iudicio īteruenientiū. de ydoneitate vel refutatione loci. ⁊ aptitudine ⁊ ineptitudine libelli. ſufficiētia vel inſufficientia mandatoꝝ ꝓcuratorioꝝ ⁊ hmōi. ⁊non tractātur illa que ſunt negocij principalis. veꝝ regulariter hoc dico ideo qꝛfallit in certis caſibꝰ de quibꝰ in. ca. i. delit. ꝯteſta. li. vi. vt patebit in proceſſu.In ſecūda ꝑte tractatur negociū prīcipale vt ibi videbimus ¶ In tercia imponit̉ finis ipſi negocio ꝑ ſm̄am. ff. d̓ reiudi. li. i. ⁊ ꝯdēnatum ꝓducit̉ ad effectūexecutiue. de re iudi. cū aliquibꝰ. de offi. d̓le. querēti. ſed adhuc ant eqͣꝫ inchoemus ꝓceſſum. Sciendū ꝙ actor d̓bꝫ
adire iudicem rei. C. de iureom. iudil. adire. Quia eſt regula de hoc traditain. c. cum ſit generale de fo. compe. cuꝫꝯcor. Sed hͦ fallit in multis caſibꝰ in qͥbus reus ſortitur forum non ſui iudicisde quibus in. c. vlti. de fo. competē. Etmaxime de ꝯſuetudine clerici trahuntlaycos ad eccleſiaſticū iudiciū etiam incauſa ciuili vt in. c. cum ſit iam alleg. ⁊no. Ber. in. c. ſi clericus eo. ti. in vlti.glo. Et Guil. in ſpe. de ꝯpe. iud̓. aditione. §. i. in prin. Iteꝫ poteſt reus iuriſdictionem non ſui iudicis in ſe ꝓrogare tacite. de fo. compe. dilecti .ſ. contrahendo vel ſoluere ꝓmittendo. ⁊ reſpond̓rein certo loco expreſſo. eo. ti. ſignificaſtihoc verum de iudice ordinario ſecus indelegato. de offi. dele. p. ⁊. g. ¶ Adhoc tamen ꝙ clericus valeat non ſui iudicis iuriſdictionem in ſe ꝓrogare plura requiruntur que occurrere debent indicto. c. ſignificaſti. ⁊ ibi no. An autemquis ſemel prorogando poſſit penitere.⁊ iudicium iudicis prorogati declinat̉eſt recurrendum ad. c. i. de iudicijs. ⁊que ibi conſueuerunt notari. ſed quisſit competens iudex alicuius pro iſtis ēaduertendum prout dicit Guil. in ſpecu. parte. i. ti. primo.¶ Diuiſio iudicum.ſ.Udicum alij deiegati. alij ordinarij. alij auditores. alij aſfeſſores. alij arbitri. alij arbitratores.ſed poteſt dici diſtinguendo duo membra tantum. ꝙ omnis iudex aut eſt delegatus aut ordinarius. quidam tameneſt mixtus ſicut auditor palacij apoſto lici: qui eſt nec de legatus nec ordinariꝰ.ſed poteſtas ſua ſe habet ad vtrūqꝫ. qꝛhabet ordinariam in cognoſcendo: ⁊ d̓legatam in pronunciando. vt nota. inclemen. auditor. de reſcripti. Et quod