Druckschrift 
De censuris
Seite
126v
Einzelbild herunterladen
 

ſeu ꝓlatōꝫ ſiue ratū tm̄ ſiue ꝯſūmatūdiſſoluit̉ mortē naͣlē ẜꝫ ius cōe ẜmPe. de pal. in 4. di. 27. q. 3. qꝛ morsoīa ſoluit: in aucͣ. de nup. §. deinceps.vn̄ pꝰ morte vniꝰ alt̓ viues pōt ꝯͣherecuꝫ alio: Ro.. Mortuo viro ſolutamulier ē a lege viri cui vult nubat in dn̄o .i. legitime. Et qꝛ obligatioſemel extincta non reuiuiſcit: ſi coiugatus mortuꝰ reſuſcitet̉ ē mr̄iº.obligatꝰ Et qͣꝫuis in ſacr̄is ī pͥmentibꝰcharactere ī reſuſcitato debeat īt̓ari ſacr̄m: qꝛ baptizatꝰ vel ꝯfirmatꝰ vl̓ordīatꝰ reſuſcitatꝰ non iteꝝ rebaptizet̉ vel ꝯfirmat̉ vel ordīat̉: ꝓptercharactere īp̄ſſū īdelibilē. Mrimoiūtn̄ qꝛ characterē impͥmit: vincl̓ꝫeiꝰ ē corporale corpꝰ reſpic̄: lꝫ aliqͥ et ſit ſpuale: inqͣꝫtum ē diſpoſitioad gr̄am: ſic vr̄ in ꝑte ītellectiua ſicut in corpore corrupto mortecorrūpunt̉ potētie organice alie:ſic ſacr̄m carnale mr̄imoniū non aūtalia ſacr̄a. Lazarꝰ igr̄ r̄ſuſcitatꝰ ſi habuiſſet vxorē eaꝫ recuꝑaſſet niſi denouo ea ꝯͣheret Sꝫ bona teſtātꝰfuiſſet recuꝑaſſet: qꝛ ī dōatōe mortis plus ſe qͣꝫ aliū cui donat vult hr̄e.vn̄ intel igit̉ tacita ꝯditio ſi moriat̉ effectu .i. ꝑmanens in morte Ideꝫſi ab inteſtato: qꝛ defert̉ niſiiunctione ad morientē: ē ſibi magiſvnū qͣꝫ alius Idē ſi fiſcꝰ acceꝑit indefectu heredū: qꝛ ſi fiſcꝰ ꝑenti ꝓpinquo redde̓ tenet̉: multo magis ei reſurgēti. Pari rōne mr̄imoniū ſp̄ualediſſoluit̉ morte naͣlē: vꝫ ingreſſus religionis obligatiōe ꝓfeſſiōis.religioſus reſuſcitatꝰ tenet̉ ad obẜuantiā religionis: qꝛ ẜuitus ꝑſonalis debet̉ a ꝑſona rōne ꝑſone: vt ī mr̄imonio religiōe extīguit̉ morte: qd̓et pꝫ ex verbis ꝓfeſſiōisˡ aliquoꝝ:ꝓmittunt ī ꝓfeſſiōe obedire vſqꝫ admorte: ſil̓r curatꝰ ep̄s reſuſcitatꝰ:qͣꝫuis retineāt ꝯſecratione non tn̄ retinent eccl̓am: niſi ſibi noua electōnevel ꝓuiſiōe ꝯferat̉: qꝛ mortuꝰ eſt ſpōſe ſue .ſ. eccl̓e quā hēbat: hec pe. 2ē mortē ciuilem .i. ꝓfeſſione tacī vel exp̄ſſaꝫ in religione approbatadiſſoluit̉ mr̄imoniū carnale ꝯͣctuꝫverba de pn̄ti ad vinculuꝫ: ita remanens in ſeculo pōt alio libe̓ ꝯͣhere: niſi ip̄e ſe alit̓ votū obligaſſetSꝫ ꝯſūmatū ad toꝝ .i. cohabitatiōꝫ debitū: qn̄ ingreſſus religiōis fitdebitis circunſtantijs: non āt adculū diſſoluit̉: vt .ſ. remanens in ſcl̓opoſſit cum alio ꝯͣhere viuente ꝯiuge:Pe. de pal. in. di. 27. q. 3. vbi noͣ. ipſe quattuor caſus in quibꝰ lꝫ coniugato ingredi religione. Primus eſt qn̄poſt matrimoniū ꝯſūmatū alter coniugū fornicat̉: qꝛ fornicante et inuitoalter pōt ingredi religionē: niſi et ip̄ein hoc deliq̄rit: vel ſibi pꝰ fornicatione recōciliauerit: vꝫ exigēdo vel reddēdo debitū. Si .n. lꝫ diſcede̓ in ſecl̓oremanēti multo magis in clauſtro.Exēplū in Pau. ſimplice. Ad iſtumtn̄ caſū addunt doc. diſtinctōꝫ. Dicit̉eniꝫ Tho. in 4. talis eſt de fornicatione coniugis certꝰ pōt dimittequo ad torum .ſ. negando debitumpria auctoritate: ſꝫ ad cohabitatōꝫnon pōt dimittere. vn̄ nec in religiōꝫintrare: niſi eccleſie iudicio. ſi dimiſerit dꝫ cogi ad recipiendum: vtdicit Hoſti. niſi incontinenti velletbare fornicationem: ſi ꝓbet inſra. 8.dies non reſtituet̉: ſi non ꝓbꝫ coget̉