reciꝑe: ⁊ ſic pōt intelligi illud. 33. q. 2.hiſtoriā eccleſia. Addit .n. Hō. ꝙ ſi ēnotoria fornicatio pōt dimitte et ꝓpria auc̄te: exͣ de diuorti. ſignificaſti.Idē Inn. addit etiā Guil. ꝙ ſi ſit notoriū adulteriū ⁊ non moret̉ cū adultero vl̓ adultera n̄ pōt dimitti ſin̄ iudicio eccl̓e qͦ ad cohabitationē: aliaspōt dimitte̓: ⁊ ſil̓r ſi illam vel illū fornicante ſeu adulterāte dimiẜit noriefornicet̉: ⁊ ſi n̄ moret̉ cū adult̓o pōtdimitte̓ ⁊ intrare religioneꝫ Scd̓uscaſus ē qn̄ mr̄imoīo ꝯͣcto ⁊ ꝯſūmatode cōi ꝯſēſu ītrāt religione ābo: illeviroꝝ ⁊ illa moīaliū: ⁊ ꝓfitet̉ ſic̄ pluries fc̄m ē: ⁊ tunc diſſolutū ē mr̄imoniū qͦ ad toꝝ ⁊ cohītatione non qͦ advinculū. vn̄ ſi diabolo inſtigate vnuseoꝝ egrede̓t̉: n̄ ꝓpterea pōt alt̓ exiread reꝗſitionē eiꝰ: ſꝫ dꝫ cōpelli ad reditū. Nec et ſi vnꝰ in viſitādo ab altero exiget debitū: dꝫ alt̓ reddē: vt fecit ep̄s lugdunēſis noīe Genebalduſviſitās vxore ſuā moniale: ex qͣ ſuſcepit filiū vocas eū latrone ſuū: ſꝫ pcc̄oꝯfeſſo ſancto Remigio: ⁊ pn̄ia ſibi īpoſita ꝑacta: interiꝫ ſc̄s Remigiusgubernauit eccl̓am ſuā: qꝛ eū ſuſpēderat ab executōe officij ſui: angelo aūtreuelante ſibi pcc̄m dimiſſū: ſc̄us Remigius reſtituit eū dignitati ſue. ꝰ.caſus ē qn̄ alt̓o ꝯſentiente ⁊ ī ſecl̓o remanente vbi n̄ ē timor incontinentie:puta qꝛ eſt multi tꝑis ⁊ honeſte ꝯuerſatiōis ⁊ vite: alius intrat religionem⁊ tunc ſi ſit ꝯſūmatū mr̄imoniuꝫ quiremanet n̄ pōt cū alio ꝯͣhe mr̄imonium: qꝛ adhuc durat vinculū ꝯiugaleīmo nec eo mortuo: qꝛ intelligit̉ cuꝫeo ꝯtinentiam ꝓmitte: ſꝫ ſi eſt timor d̓incontinentiā remanentis: qd̓ ſatis p̄-127.ſumit̉ cū eſt iuuenis: vel qꝛ leuīs ⁊ fuſpectꝰ: n̄ dꝫ alt̓ ſine alt̓o religione intrare vel recipi: vt dr̄. 27. q. 2. agatoſa. ¶ 4ꝰ caſus ē qn̄ mr̄imonio n̄ ꝯſūmato alt̓ ītrat ſciēte vel igͦrante vel īuito alt̓o qd̓ pōt: ī qͦ caſu remanes inſcl̓o dꝫ expectare vſqꝫ ad ꝓfeſſioneꝫꝯiugis ꝗ īgreſſus ē religione ẜm oēsNā ſi egrede̓t̉ an̄ ꝓfeſſione tenet̉ eāreciꝑe: et ſi ꝯͣxiſſet ⁊ ꝯſūmaſſet. matrimoniū: qꝛ ꝑ morte ciuile .i. ꝓfeſſioneꝫqͣ ꝗs morit̉ actibꝰ carnalibꝰ diſſoluitur vinculū mr̄imonij ⁊ n̄ pͥus. Sedvtrū tꝑ̄s ꝓbatōis debeat ī hoc abreuiari ē triplex opīo. ¶ Aliꝗ dicūt vtBer. in gl̓. ex de reg. ⁊ tra. ad reli. c.ſtatuimus. ꝙ ꝑ ep̄ꝫ dꝫ taxari ⁊ abreuiari tp̄s ꝓbationis ꝓpter ꝑiculuꝫ incōtinentie eiꝰ ꝗ remanet: ⁊ ad fraudētollendā: qꝛ poſſet ītras poſtqͣꝫ ītraſſꝫī vnū moaſteriū ī fine anni ad aliudtn̄ ſire: ⁊ ſic fraudaret̉ expectas. AAlijdicunt vt Io. ī glo. ſuꝑ. 27. q. 2. deſpōſatās. qd̓ ē diſtinguendū: qꝛ ſi de volūtate remanentis ī ſeculo alter ītrat d̓bet expectare ꝑ annū nec tꝑ̄s ꝓbatōiſē abreuiandū Si aūt ignorate vel inuita intrat: debet certū tꝑ̄s p̄figi infraqd̓ ꝓfiteat̉: nece incōueniens tꝑus aiure ſtatutū abreuiari: qꝛ ſpale eſt inhoc caſu ꝓpter periculum incontinetie remanentis in ſeculo. ¶ Tertij dicunt vt Hoſti. in ſum. ꝙ exquo ius ꝑmittit talem intrare religione: ⁊ tempus probationis ſit inductum: nō ſolum in fauorem conuerſi: ſed etiaꝫ infauorem religionis vt experiant̉ mores conuerſi IIdeo non debet tempillud abreuiari niſi appareat frausvt cum iret diſcurrendo de vno ī aliud: hec Petrus PPoteſt dici ꝙ cuꝫ hͦ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten