Druckschrift 
De censuris
Seite
127r
Einzelbild herunterladen
 

reciꝑe: ſic pōt intelligi illud. 33. q. 2.hiſtoriā eccleſia. Addit .n.. ſi ēnotoria fornicatio pōt dimitte etpria auc̄te: exͣ de diuorti. ſignificaſti.Idē Inn. addit etiā Guil. ſi ſit notoriū adulteriū non moret̉ adultero vl̓ adultera pōt dimitti ſin̄ iudicio eccl̓e ad cohabitationē: aliaspōt dimitte̓: ſil̓r ſi illam vel illū fornicante ſeu adulterāte dimiẜit noriefornicet̉: ſi moret̉ adult̓o pōtdimitte̓ intrare religioneꝫ Scd̓uscaſus ē qn̄ mr̄imoīo ꝯͣcto ꝯſūmatode cōi ꝯſēſu ītrāt religione ābo: illeviroꝝ illa moīaliū: ꝓfitet̉ ſic̄ pluries fc̄m ē: tunc diſſolutū ē mr̄imoniū ad toꝝ cohītatione non advinculū. vn̄ ſi diabolo inſtigate vnuseoꝝ egrede̓t̉: ꝓpterea pōt alt̓ exiread reꝗſitionē eiꝰ: ſꝫ dꝫ cōpelli ad reditū. Nec et ſi vnꝰ in viſitādo ab altero exiget debitū: dꝫ alt̓ reddē: vt fecit ep̄s lugdunēſis noīe Genebalduſviſitās vxore ſuā moniale: ex ſuſcepit filiū vocas latrone ſuū: ſꝫ pcc̄oꝯfeſſo ſancto Remigio: pn̄ia ſibi īpoſita ꝑacta: interiꝫ ſc̄s Remigiusgubernauit eccl̓am ſuā: qꝛ ſuſpēderat ab executōe officij ſui: angelo aūtreuelante ſibi pcc̄m dimiſſū: ſc̄us Remigius reſtituit dignitati ſue..caſus ē qn̄ alt̓o ꝯſentiente ī ſecl̓o remanente vbi ē timor incontinentie:puta qꝛ eſt multi tꝑis honeſte ꝯuerſatiōis vite: alius intrat religionem tunc ſi ſit ꝯſūmatū mr̄imoniuꝫ quiremanet pōt alio ꝯͣhe mr̄imonium: qꝛ adhuc durat vinculū ꝯiugaleīmo nec eo mortuo: qꝛ intelligit̉ cuꝫeo ꝯtinentiam ꝓmitte: ſꝫ ſi eſt timorincontinentiā remanentis: qd̓ ſatis p̄-127.ſumit̉ eſt iuuenis: vel qꝛ leuīs fuſpectꝰ: dꝫ alt̓ ſine alt̓o religione intrare vel recipi: vt dr̄. 27. q. 2. agatoſa. 4ꝰ caſus ē qn̄ mr̄imonio ꝯſūmato alt̓ ītrat ſciēte vel igͦrante vel īuito alt̓o qd̓ pōt: ī caſu remanes inſcl̓o dꝫ expectare vſqꝫ ad ꝓfeſſioneꝫꝯiugis īgreſſus ē religione ẜm oēs ſi egrede̓t̉ an̄ ꝓfeſſione tenet̉reciꝑe: et ſi ꝯͣxiſſet ꝯſūmaſſet. matrimoniū: qꝛ morte ciuile .i. ꝓfeſſioneꝫ ꝗs morit̉ actibꝰ carnalibꝰ diſſoluitur vinculū mr̄imonij pͥus. Sedvtrū tꝑ̄s ꝓbatōis debeat ī hoc abreuiari ē triplex opīo. Aliꝗ dicūt vtBer. in gl̓. ex de reg. tra. ad reli. c.ſtatuimus. ep̄ꝫ dꝫ taxari abreuiari tp̄s ꝓbationis ꝓpter ꝑiculuꝫ incōtinentie eiꝰ remanet: ad fraudētollendā: qꝛ poſſet ītras poſtqͣꝫ ītraſſꝫī vnū moaſteriū ī fine anni ad aliudtn̄ ſire: ſic fraudaret̉ expectas. AAlijdicunt vt Io. ī glo. ſuꝑ. 27. q. 2. deſpōſatās. qd̓ ē diſtinguendū: qꝛ ſi de volūtate remanentis ī ſeculo alter ītratbet expectare annū nec tꝑ̄s ꝓbatōiſē abreuiandū Si aūt ignorate vel inuita intrat: debet certū tꝑ̄s p̄figi infraqd̓ ꝓfiteat̉: nece incōueniens tꝑus aiure ſtatutū abreuiari: qꝛ ſpale eſt inhoc caſu ꝓpter periculum incontinetie remanentis in ſeculo. Tertij dicunt vt Hoſti. in ſum. exquo iusmittit talem intrare religione: tempus probationis ſit inductum: ſolum in fauorem conuerſi: ſed etiaꝫ infauorem religionis vt experiant̉ mores conuerſi IIdeo non debet tempillud abreuiari niſi appareat frausvt cum iret diſcurrendo de vno ī aliud: hec Petrus PPoteſt dici cuꝫ