ad bonū ſicut ī ſōno vel d̓ormitioneqͣ pn̄t bn̄ ⁊ male eligi: tn̄ qꝛ in eo ligatur libeꝝ arbitrium: ita vt non poſſitdormiēdo bn̄ cogitare vl̓ bn̄ velle: hꝫdetrimentū boni ānexū rōi: vn̄ ſcd̓mſōnū in ſe ꝯſideratū nō differt ſelix amiẜo ẜꝫ ph̓m 2º. ethi. vn̄ n̄ pōt ſōnusfieri niſi male niſi ꝓpt̓ aliqd̓ bonū recōpēſās illud dānū rōis aſſumat̉: puta qꝛ pꝰ ſōnū hō ſurgit promptior adbonū v̓tutꝭ: ꝗ nimia vigilātia et vſuꝫrōis ꝑdit: ⁊ iō ſōnꝰ de ſe ex hͦ ſpal̓r d̓ſua naͣ reꝗrit bona excuſātia ip̄m: puta ꝯẜuationē indiuidui: ꝗetationē virium naͣliū: fortificatōm digeſtiōis ethꝰi: ⁊ ſic ꝗ ē in ꝯiugio cogitat q̄ mundi ſt̓: ⁊ diuiſus ē ⁊ ī illo actu nihil pōtintelligere: iō talis actꝰ indiget bonisp̄dcīs excuſantibꝰ a pccīs. vn̄ Hiero.ſuꝑ Math̓. Cōnubia legitima carentꝗdē pcc̄o: non tn̄ illo tꝑe qͦ carnalesactꝰ gerūt̉ dabit̉ pn̄tia ſp̄s ſc̄i: ⁊ ſi ꝓph̓a ille iudicat̉ ꝗ deẜuit gn̓atōis obſeꝗo. 32. q. 2. connubia. Et vt dicit ibiglo. non intell̓r ꝙ gr̄a ſp̄s ſācti ī illoactu amittat̉: ſꝫ actꝰ ꝓph̓andi ⁊ ſpeculandi tunc int̓mittit̉: qꝛ totꝰ hō ibicarneꝰ efficit̉ Sufficientiā autē hoꝝbonoꝝ excuſantiū ſic ſumit̉ ẜm pet.vbi. sͣ Mr̄imonium ē in officium nature: ⁊ ẜm hͦ hꝫ bonū ꝓlis ꝓ fine ītento pͥncipl̓r: qꝛ naͣ tēdit ad ꝯſeruatōmſpei q̄ nō ē niſi ꝑ gnͣatōm ī corporibꝰ2º. mr̄imonium ē in fedꝰ diuīe ⁊ humane ſocietatis: vt dr̄. C. de cri. expi.heredi. l. aduerſus. ꝙ vxor eligit̉ ſocia diuine ⁊ humane domꝰ. ⁊ 4º. eth̓.dr̄. Amicitia viri ⁊ mulieris ē naͣlis:⁊ includit in ſe bonū delectabile vtile⁊ honeſtū: ⁊ ſic hꝫ bonum fidei: ꝓutfides eſt facere dc̄a .i. ꝓmiſſa ẜuare .ſ.2 6reddendo debitū ⁊ alteri n̄ ſe ꝯmiſceri. ſ3º. ē ſacr̄m eccl̓e: ⁊ ſic in eo ē bonūſacri: ꝓut ſua indiuiſibilitate ſignificat ꝯiunctionē chriſti ⁊ eccl̓e: ⁊ qꝛ illaſignata fuit īſeꝑabilis: ⁊ vſqꝫ ad morte eſt efficit bonū ſacr̄i. ⁊ bonum ꝗdēplis ⁊ fidei non ſꝑ hēt̉ vel durat vſꝫad mortē: qꝛ aliqn̄ non gn̓at̉ ꝓles: etadulteriū cōmittit̉: ſꝫ bonū ſacr̄i .ſ. indiuiſibilitas qͦ ad vinculum durat vſqꝫ ad mortē: ⁊ ſic ꝗdem illud vincl̓mdeclarat̉ ẜm tres opīones: qꝛ ẜm aliquos ē pura ⁊ ſola relatio ad ſolutū:⁊ forte rōis ẜm alios: qd̓ vincl̓m ē incorpore .i. aliqͣ diſpoſitō ad gr̄aꝫ: ⁊ ſicin pͥma vel in ſcd̓a ſpe qͣlitatis. ẜm v̓oalios ꝙ eſt aliꝗd reale ſꝫ ſubiectiue īaīa: qꝛ diſpoſitio ad gr̄am gratuꝫ facientē: qͣlis ē diſpoſitio ſacr̄alis q̄ ē inaīa: ibi potes vide̓ ſubtilis maͣ ē. ¶ De4º. ſ. de nuptijs in quibꝰ ꝯſūmat mr̄imonium: ⁊ vn̄ dicant̉ nuptie oſtēditAmbro. in li. de pr̄iarchis dicens: necillud ocioſū ꝙ cū veniret Rebecchavidit Iſaac deambulāte: ⁊ cum īt̓rogauit quis eſſet: ⁊ cognito ꝙ ille eratcui duceret̉ vxor deſcendit: ⁊ caputſuum obnue̓ cepit docens verecūdiāī nuptijs p̄ire debe̓. inde .n. ⁊ nuptiedicte: ꝙ pudoris gr̄a ſe puelle obnuerent. 30. q. 5. nec illum. Et qꝛ d̓ hoc ſatis dictum ē. sͣ. ī tractatu īpedimentorum ipſaꝝ nuptiaꝝ: ideo alia hic nōponimus.¶ De diuortio.¶ Cap. z1E diſſolutione ſeu diuortiomr̄imonij ꝯͣttī ꝑ verba de p̄ſenti quo ad vinculuꝫ: vel cōſūmati qͦ ad toꝝ Circa qd̓ videndaſūt tria Primū ꝙ omne mr̄imoniuꝫſiue carnale ſiue ſp̄uale ꝑ religioneꝫ:q 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten