ꝑmanēti duꝫ .ſ. eſt incorrigibilis Preſumitur autem incorrigibilis ſecūdūRic. quādo pertinaci animo corrigirenuit: aut quando correctionē ꝓmittens ex conſuetudine relabitur: aliasexigendo vel reddendo peccat mortaliter: quia facit contra conſtitutionem eccleſie ẜꝫ Hug. 32. q. i. ſiꝗs vxorem. ⁊ in alijs. c. Quidā tamen excipiunt iſtū caſū quando .ſ. exigeret qui ēinnocens timore incontinentie ne incurreret in ipſam: quia tunc non peccat ẜꝫ Archidi. poſt Petruꝫ: qd̓ etiaꝫrecitat Ioh. in ſū. confeſ Adulteransaūt qꝛ peccādo in lege mr̄imōij actuꝯiugali indignū ſe reddit non dꝫ exigere niſi purgata culpa: alias peccatReddere tamen tenetur exactus ẜmRai.¶ Quando quis non tenetur dimitſere coniugem adulteram.C Capi. 30.Irca hanc maͣm humaniusloquitur Pe. de pal. in 4º. ſicdicens. ¶ Noͣ ꝙ ſunt quinqꝫeaſus in quibus innoces nō tenet̉ dimittere adulterāte ꝯiugem lꝫ poſſit.Primo .ſ. quando eſt occultum: quiaceſſat rō de ſcādalo. 2º. qn̄ correctaeſt: vel eſt ſpes de correctione. 3º. incorrigibilem animo poteſt cōpeſcereincludendo ⁊ ſic ꝓhibendo ne exeat:⁊ ꝙ nullus ītret niſi ipſe. 4. quādoplus cohiberet ſaltem ꝓpter hoc qretinetur qͣꝫ expoſita que eo ipſo ſe ꝓſtituet. Eº. quando timet ſibi de incōtinentia: qꝛ nō tenetur vir plus corrige̓ vxore qͣꝫ dn̄s famulum: ſed dn̄s famulū vel ſeruū excōicatū nō teneturexpellere: ſed licite pōt ab eo debituꝫſeruitiū expete̓: ⁊ tn̄ eſt minꝰ debituꝫqͣꝫ ab vxore vir. Sic gͦ cum detrimento iuris ſui ⁊ periculo nō tenetur expellere. Sꝫ qꝛ timetur hic ſcandaluꝫ⁊ ꝓpter ſcandalū phariſeoꝝ n̄ tenet̉homo dimittere ius ſuū prius debetexponere illis qui ſciūt illā fornicariam ꝙ non vt foueat eā in crimine: ſꝫmagis vt eam cohibeat iuxta ſe retinet: ⁊ vt eam cohibeat a peccato: etcum hoc ſit veriſimile: ſiquis ex hocſcandalizetur non eſt ſcandalū puſiilloꝝ: ⁊ cum non poteſt dimittere ſinepericulo ſuo licite poteſt eaꝫ retinereAuctores qui dicunt ꝙ non licet eaꝫretinere: loquūtur quando nō poteſtſine ſcandalo vel ꝓpter hoc ꝙ retinetur efficit̉ deterior vel qn̄ non ꝓpterꝑiculum ſui hoc facit. ¶ De muliereautē dicit idem Pe. ꝙ non ſic ipſa tenet̉ virū dimittere: qꝛ non habet ſiccorrigere eū facto: ⁊ veriſimile eſt ꝙqn̄qꝫ accedens ad vxore tanto minꝰaccedit ad fornicariam. vnde cū iſtocaſu liceat viro adulterā retinere: ml̓to magis econuerſo ⁊ plus: quia cuꝫipſa non habeat corrigere virū factoſed verbo eū non tenetur dimittere:niſi quādo nollꝫ eā cognoſcere niſi īnaturaliter. Tūc .n. ꝓpter hāc innaͣlēfornicationē tenetur dimittere quoad thoꝝ: ſic ꝙ prius ꝑmittat ſe occidi qͣꝫ ꝙ ꝯſentiat ſic ſe abuti Item ꝓpter fornicatiōꝫ ſp̓ualē ſi timet ne cohabitando ipſa ꝑuertat etiaꝫ quo addomū tenetur ipſā dimittere: alias ſinon timeret de hoc ius ſuū petere nōꝓhibetur: maxime ꝓpter periculumincontinentie.¶ Quando actus coniugalis eſt peccatmū veniale.