diſtinguit de errore perſone qͦ ad fortuna ⁊ qualitate: ⁊ dicit ſic ꝙ ſi erroreſt abſolutus: quia talis error non cādit ſuper aliꝗd qd̓ ſit de eſſentiā matrimonij: ideo non impedit nec dirimit nec iure diuino: qꝛ concurrunt eſſentialia: nec iure humano: qꝛ nō inuenitur ſtatutū: vt contrahens cumpaupere quem credit diuitem: ⁊ hꝰ īimpedire habeat. Sed ſi ſit error cōditionatus .i. ſi contrahit cū ꝯditioneque ſit honeſta ⁊ poſſibilis: ea exiſtente ſtaret: non ſtante nō ſtaret: puta cōtraho tecum ſi tu es diues vt ego: velita vt dictum eſt mihi: vel ſi dabis mihi tantam dotem.¶ De impedimento erroris .ſ. perſone conditionis.¶ Ca. 2.Ecundū impedimentum eſterror circa cōditione perſōevtꝝ .ſ. ſeruilis vel libere conditionis ſit. Circa qd̓ tria ſt̓ notāda.Primū eſt ꝙ ſi error eſt parꝭ cōditionis: vel etiam melioriſ qͣꝫ ſua: puta ſeruus contrahit cuꝫ ſerua: quamputabat liberam: vel contrahit cumlibera quā putabat ſeruaꝫ talis errornon dirimit matrimonium quia nondecipitur. 29. q. 2. ſiquis liber. Raim.Tho. Pe. Goſ. ⁊ Inno. Si tamē mulier ignoraſſet ſeruitutem viri non eſſet matrimoniū. ¶ Secūduꝫ eſt ꝙ ſiliber: vel libera contrahit matrimonium cum ſerua vel ſeruo ignorāter⁊ neſciens cōditione ſeruitutis nullūeſt matrimoniuꝫ: niſi poſtqͣꝫ ſciuit coditionem eius conſenſit in eum: velverbo vel facto .ſ. carnalit̓ cognoſcendo. 29. q. 2. ſiquis ingenuus. vel niſi ī¶ Illiquo modo dirimitnō ſcꝫꝫ9.animo teneat ꝙ etiam cum illa contraheret ſi eſſet ancilla ẜꝫ Ric. Si vero non certitudinaliter ſciuerit: ſꝫ exhis que audiuit habuit ꝓbabile opinionem de ſeruitute: ⁊ cognouit eamnon poteſt eam relinquere. Si verohabuit leue ⁊ temerariaꝫ nō obſtāteꝙ poſtea exegerit debitum ſi certiusſciuerit de ſeruitute poterit pete ſuaꝫſeparatione. Ite ſi talis poſtqͣꝫ ſciuitſeruitutem eius cum qua: vel cū quocontrahit conſentit in eum debet pereccleſiam cogi alius qui .ſ. ſit ſeruusad aſſentiendū Si tamen anteqͣꝫ cōſentiret alter eoꝝ cōtraheret cū aliovel alia teneret iſtud vltimum. Guil.Hoſtie. ⁊ Ricar. in. 4. di. 36. dicunt ꝙnō. ē ibi matrimonium: ſed tenet̉ rōeꝓmiſſionis facte: ⁊ ideo eccleſia compellit cuꝫ illa remanere: vt denuo cōtrahat matrimoniū: ſi vꝫ nonduꝫ cōtraxit cum illa de pn̄ti. ¶ Tertium ēꝙ ſi liber vel libera ſcienter contrahit cū ſeruo aut ſerua: tenet matrimonium. 29. q. 2. ſiquis. Et in hoc caſu ꝓles ſeꝗtur matrem de iure communiqͣꝫtum ad ꝯditionem ſeruitutis vel libertatꝭ: exͣ d̓ naͣt. ex. lib. ven. c. i. ẜꝫ Pe.⁊ Rīc. in. 4º. di. 36. Pe. de pal. dicit in4º. hoc eſſe verum de iure communiſi tn̄ ſit conſuetudo in ꝯtrariū tꝫ conſuetudo. Io. an. dicit ꝙ de conſuetudine poteſt induci ꝙ in hꝰi filius ſeqͣtur patrem .ſ. quo ad libertatem Etidem ſi eſſet municipalis lex: ⁊ hoc videt̉ eſſe in partibus italie. Nam natiex ancillis ⁊ liberis viris fornicarieſunt liberi: qͣꝫtum ad honores ⁊ dignitatem ſequunt̉ patrem: de conſuetudine tamē ſpēali aliquaꝝ terraꝝ partus ſeꝗtur deterioris ꝯditōis parēteꝫ