que inſinuatur quia adherebit vxori ſue: quod fit contrahendo cum eaʸ.Et primo quidem per verba de futuro per ſponſalia ℟º. per verba de preſenti: ⁊ tunc adheret conſenſu 3º. percopulam carnale: ⁊ tunc adheret corpore: ⁊ de his ſubſequenter aget̉.¶ Tertium eſt affectio eius ad queꝫordinatur: qꝛ erunt duo in carne vnaideſt ad illud opus .ſ. ad ꝓcreandumꝓlem: quecōīter vna eſt: quam etiamtenent̉ nutrire ⁊ moribꝰ īſtruere: qd̓fieri n̄ pōt ſine mutua cohabitatione⁊ iō d̓ ip̄oꝝ ꝯiugatoꝝ ꝯuerſatōe agitsͣ. in ſermone p̄cedēti.¶ De īpedimētis matrimonij.Impedimēta que .ſ. īpediūt ꝯtrahendū matrimoniū vel dirimūt iamꝯͣctū ꝯtinent̉ ī verſibus īmediate ſupra poſitꝭ. Error ⁊cͣ.¶ De īpedimento erroris.emꝑ dirmit¶ Eſt ergo primum impedimentuꝫvi poctea rratiſeterror: ſed nō ꝙ eſt triplex error .ſ. ꝑſone fortune ⁊ conditionis. ¶ Primꝰergo error dirimit matrimonium: ⁊hoc niſi cognito errore ratificaret dictum matrimonium. Cum ergo d̓ eſſentiā matrimouij ſit conſenſus viri⁊ mulieris in alterutrum: per verbaexpreſſus: vbi eſt error perſone: putaſi Iohannes dicat ſe eſſe Petruꝫ nullus eſt conſenſus Nam qui errat noconſentit. ff. de iur. ⁊ fac. ignor. l. ſi pererrorem: ⁊ errantis voluntas nulla e.C. de iur. ⁊ facti igno. l. cum ꝑ teſtm̄.ergo ſequitur ꝙ non ſit coniugiumꝙ talis error perſone dirimat matrimonium. Probat Petrus de paludein 4º. dicens ſic: Error qui reſpicit idqd̓ ē d̓ ſubſtātia matrimonij ſicut ſūtꝑſone qͦ ſunt māͣ quo ad ſubſtantiammatrimonij dirimit matrimoniumde iure diuino quia nō poteſt facereius humanuꝫ ꝙ illa in quam non coſenſi ſit vxor mea: quia ſicut nō ē matrimoniū: niſi per conſenſum: ſic noneſt matrimoniū cū iſta: niſi ꝑ ꝯſenſuꝫin iſtam. Sed ſi errat quis ī perſonaintēdens cum vna contrahere: ⁊ aliaſibi preſentat̉ loco eius non conſenſitin illā: vnde nec vxor ſua eſt: ſicut necLya fuit vxor Iacob: cum illam primo cognouit vxorio affectu: qꝛ intendebat ad Rachelem. Sed poſtqͣꝫ cognouit Lyam eſſe ratum habens ⁊ īillā vt vxoreꝫ conſentiēs facta ē vxorSic ⁊ quilibet errans aduertenſ d̓ errore pōt ratificare ⁊ cōtrahe cū quapͥus n̄ intēdebat.¶ De impedimento erroris fortune.¶ Error autem fortune ⁊ qualitatisputa ſi credit contrahere cum diuitevl̓ virgine: ⁊ inuenit paupere vl̓ corruptam non excludit conſenſum: necꝑ ꝯn̄s dirimit matrimonium: Tho. ī4. di. 30. ⁊. 29. q i. §. his ita. Error ve̓onobilitatis vel dignitatis: ſi redeuntin errorem perſone impedit mr̄imonium aliter non. ¶ Exemplum ī filioregis vel primogenito: cū quo aliquaintendit contrahere: ⁊ ꝑ̄f̄itatur ſibi ciuis loco predicti: vnde nō tenet: ſicuteconuerſo de filia. Tho. in. 4º. di. 30.Idem Ricar. dicenſ ꝙ ſi errat̉ circaſubiectum nobilitatis nō tenet: vt cuꝫꝗs intendit cōtrahere cū filia regis ⁊ſibi pn̄tat̉ loco eius filia ciuis Sed ſierrat circa nobilitatem ſubiectī tenetvt cum contrahit cū perſona ſibi noͣ:quam putat regalem habere dignitatem: ⁊ non habet. Petrus de paludeIlliquando dirmiſt̓.