bona: ⁊ pauper iuuenis luſor: ⁊ deuius dicatur diues ⁊ bonuſ. Et ideo nōomnibus omnia credas: ſed quere diligenter non reſpiciendo tantum addotem ſed ad mores. Filij ergo tui ꝑtuam inſtructionem ſint vt nouelleplante oliuarū. Admone vt ſint pulchri in exteriori conuerſatione: vt nōſint aduſti carnalis luxurie operatione ſed virides caſtitate: ⁊ quia vt dicitur. 28. q. i. Sepe malorum conſortia ad crimen inducunt innocentes:qͣꝫtomagis eos qui ad vicia proni ſūtvt adoleſcentes: ideo admone de conuerſatione honeſta ⁊ remoue eos abinhoneſta. Aſſueſcant fortiter ſuſtinere aduerſa incōmoditates labores vīcere tēptationes ⁊ eſſe pauperibꝰ miſericordes. Sic Thobias docuit filiūab infantia timere deum: ⁊ abſtinereab omni peccato. Et poſtea in particulari ꝙ deuꝫ laudaret ſemper: ⁊ oraret ad deum. Conſilia ſapientiū quereret: a ſuperbia ſibi caueret: matreꝫhonoraret: caſtitatem ſeruaret: miſericordiam ſemper ⁊ elemoſynam exhiberet: vt patet Tho. 4º. Sic parēteſSarre vxoris Thobie iunioris monuerunt eam honorare ſocruꝫ: diligere maritum: gubernare familiam: ⁊irreprehenſibileꝫ ſe cuſtodire. Sic parentes Suſanne docuerunt eaꝫ: ⁊ erudierunt ẜm legem Moyſi in timoredn̄i Nūc autem parentes quia ignorantes ſunt: ⁊ parum deum timentesnec filios: nec filias ſciunt per ſe erudire: ⁊ ꝙ peius eſt nec curant eos mittere ad predicationem: moratur puellain domo nunqͣꝫ audit verbum dei: etſic vt beſtia accedit ad coniugium: etvt beſtia ſe habet in coniugio.¶ De gubernatiōe familie: ⁊ qūo debet quis habere ſe ad vxores filios ⁊ſeruos ⁊ econuerſo ipſi ad eos: haboſetiam diffuſe in quarta parte ti. i. c. deprudentia īconomica De vicijs vero⁊ varijs ſpeciebus luxurie: que ꝯmittuntur etiam a coniugatis: habes. sͣ. īſecunda parte ti. de luxuria. c. d̓ adulterio: ⁊ alijs capitulis DDe caſtitate cōiugali habes in quarta parte ti. de tēperantia. c. de caſtitate De alijs veroque pertinent ad matrimonium initiatum cōfirmatū: ⁊ ꝯſūmatum: ⁊ depeccatis que circa hoc cōmittunturhabes in ſequentibus capitulis huiuſti. ꝑ totū.¶ Capitulum primum d̓ impedimēto erroris perſone.Elinquet homo patreꝫ ⁊ matrem ⁊ adherebit vxori ſue:⁊ erūt duo ī carne vna: Gen̄.2º. qͦ verba referenſ chriſtus phariſeisvt habetur Math̓. 19. Inſtituit matrimonium vt eſſet ſacramentum eccleſie: quem ſtatuꝫ approbauit ī nuptijsſe reperiens: quas miraculo nobilitauit. Et tria inſinuauit in dictis verbis¶ Primum eſt impeditio matrimonij que reſecatur: quia relīquet homopatrē ⁊ matrem .ſ. vt nunqͣꝫ cōtrahatcum talibus. MNullo enim tēpore mūdi licuit cum matre filiū: vel filiaꝫ cūpatre ꝯtrahere Sed ī pͥncipio ꝓpterpaucitatē licuit viro ꝯtrahere cū germana: ⁊ in ꝓceſſu tꝑis ꝑ legem diuinam additi ſunt quidam gradus: ⁊ ꝑlegem canonicaꝫ alij gradus ⁊ alia īpedimenta: quoꝝ quedaꝫ impediuntquedam etiaꝫ dirimūt: ⁊ de his pͥmoaget̉. ¶ Secundū eſt contractio eius