ſicut ſpōſaliciū carnale. nā ꝑ peccatūmortale frāgit̉: ſed per penitentiamreītegrat̉. Unde. Hiere. 3. dicitur: Sidimiſerit vir vxorem ſuam ⁊cͣ. ſꝫ conſummat̉ ī gloria. nec ibi frangi pōt.¶ Secūdū coniugiū ſcꝫ allegoricuꝫper quod peruenitur ad predium celeſte: eſt inter chriſtum ⁊ eccleſiam celebratum: quando videlꝫ dei filiꝰ noſtram aſſumpſit humanitatem: cumverbum caro factum eſt ⁊ habitauitin nobis. Io. primo. Iſtud matrimonium fuit initiatum in patriarchis ⁊prophetis: vnde ⁊ Oſee promiſit dicens: Deſponſabo te mihi in fide. Ratificatum in incarnatione: in quo mediator fuit archangelus Gabriel: etquaſi notarius exigens conſenſū virginis pro natura humana: quod vt fecit dicens: Fiat mihi ẜm verbum tuūſubito dei verbum vnitum eſt noſtrehumanitati inſolubiliter: ita vt nunqͣꝫ alter alterum dimiſerit: neqꝫ verbum humanitatem: neqꝫ humanitasdei verbum: nec etiam in morte. Qd̓⁊ figuratum fuit in matrimonio Rebecce: que per procuratorem HabraeEliazer deſponſata eſt Iſaacͣ: qui chriſtum ſignificat poſtqͣꝫ expreſſit conſenſum ſuum. Gen̄. 24. Nec alteramvnqͣꝫ cognouit: ſed eam valde dilexit.Confirmatum fuit in cruce: vnde ibiclamauit: Conſummatuꝫ eſt: quia ibioſtenſa eſt pleniſſime dilectio eius: etſacramenta que ex ea habent virtutem perfecte vnita eſt eccleſia: vnde⁊ filij naſcuntur eccleſie. vnde Apoꝰ.Hoc autem dico ſcilicet coniugiumnaturale magnum in chriſto ⁊ eccl̓iaſacramentum. Ad cuius coniugij nuptias omnes vocantur: ⁊ parabolice91habetur Matth̓. 22. de Rege qui fec̄nuptias filio ſuo ⁊ vocauit multos.¶ Tertiū cōiugiuꝫ eſt tropologicuꝫſeu mortale: ⁊ hoc ſiue dicat̉ eſſe īterappetitum rōnalem: ſeu ſpūꝫ vt virū⁊ ſenſualitate ⁊ vxoreꝫ que frequent̓cōtrariant̉ adinuice: quia vt diciturad Gal. 5. Caro cōcupiſcit aduerſusſpūm: ſicut mulier cōtrariat̉ viro: dꝫtn̄ ſenſualitas ſubijci viro ⁊ ſpūi ẜꝫ illud Gen̄. 3. Sub viri ptāte eris: ⁊ ip̄edn̄abitur tui. De hoc magiſter in 2º.ſūiarum. Uel etiam matrimoniummorale dicitur inter intellectū ⁊ ſapientiā: ſumēdo ſapiētiā ꝓ vea noticiscum rectitudine vite: prout ſumuntStoyci: ⁊ ēt ſacra ſcriptura ī librisſapientialibus frequeter. vn̄ ſap̄. 7º. dicit ſapiens: Hanc amaui ⁊ exquiſiuiſapientiaꝫ a iuuentute mea ⁊ queſiuieam mihi ſponſam aſſumere: ⁊ amator factus ſuꝫ forme illius. Ex hac generant̉ filij bonoꝝ operū qͣꝫplures.Et figurat̉ ꝑ deſpōſationeꝫ Rachelfactā Iacob: que erat virgo pulcherrima ⁊ aſpectu venuſto: ⁊ hoc ad fontem aquaꝝ: ꝗa maxime ad lectioneꝫſacraꝝ ſcripturaꝝ. Gen̄. 29 Poteſtetiaꝫ adaptari ad religioneꝫ quanlꝫvt dicat̉ vxor ⁊ ingreſſus eiꝰ maritusaut etiā ad quālibet eccleſiā: cuiꝰ ſpōſus dr̄ prelatus que alteri viro .i. prelato adherere non pōt niſi eo mōtuoꝑ alique moduꝫ: nec ipſe alteri eccl̓ieadhe̓re nō pōt ſine debita licentia Etvt dicitur exͣ de tranſac. c. decetero.nō humana poteſtate: ſꝫ diuīa ſpūaleꝯiugium diſſoluit̉: ibi vide. Omniahec coniugia deſignat coniugiū naͣleſꝫ vltimū .ſ. inter animum ⁊ virtutemꝗlibet debet in ſe reperire: ⁊ ſic bearꝰ