deliberet q̄ egreſſa ē ꝑſeueret̉: nullaaduerſario det̉ occaſio: nulla chriſtoſubtrahat̉ oblatio: hec ille. 27. q. i. nuptiaꝝ. Non ſolum autem hunc .ſ. ſtatum ꝯiugalem eſſe bonum de ſe ⁊ ꝑuenire ad beatitudinē: ſed ēt ⁊ qualit̓ſit tenendus talis ſtatus vt ducat advitam oſtendit pſal. in predictis verbis: beatus es ⁊cͣ. Ubi tria notabimꝰPrimo p̄miū vltimatū ad qd̓ ꝗlibetanxiatur ibi: Beatus es ⁊ bene tibieritº. ꝯiugum immaculatū cui illd̓reſeruat̉ ibi: Uxor tua ſicut vitis abūdans ⁊cͣꝫº. effectum deriuatū: in queꝫiſtud ordinatur ibi: Filij tui ſicut nouelleoliuarum ⁊cͣ.¶ Quantum ad pͥmum certum ē ꝙvltimum p̄mium hominis eſt beatitudo ⁊ omnis cura mortaliū ⁊cͣ. ad vnūbeatitudinis finem nititur peruenireinquit Boecius in libro de philoſophica conſolatione: ⁊ certe bene eritibi.¶ Quanta enim ibi felicitas vbi nullum bonum deerit: nullm malū aderit: erit deus omnia .ſ. ad bona inomnibus ait Augſt. in vlt. c. de ciui.dei. Beatus ergo nunc es ſpe: ⁊ benetibi erit ibi in reſeruando ea q̄ ſequūtur opera virtuoſa. Circa iſtud autēbeatitudinis p̄mium conſiderat̉ tripliciter matrimonium ſpuale figuratū per carnale Primā eſt coniugiumanagogicum ad qd̓ terminatur. Se.cundū eſt coniugium allegoricū perquod ipſi procuratur ¶ Tertiuꝫ eſt cōiugium tropoloicum per qd̓ primuꝫadipiſcitur.¶ Coniugiū naturale conſiſtit in cōiunctione duaꝝ ꝑſonaꝝ aīo principaliter in amore coniugali indiuiſibili:⁊ iſtud eſt coniugīuꝫ anagogicū .ſ. celeſte modo ſpualiſſimo ⁊ puriſſimo.Ibi enī ī ſuperna patria anima cōiūgitur deo cum intellectu clare ipſumcognoſcendo: ⁊ affectu ardentiſſimoeū diligendo inſeꝑabl̓r. vn̄ ſequit̉ ſūma fruitio ⁊ maximū gaudiuꝫ: qd̓ vīcit omnem mundi delectationeꝫ ¶ Demultis ſanctis legimus ꝙ rapti: nonquidem ad claram dei viſionem ſedad aliquam altiorem cognitioneꝫ diuinoꝝ ita abſorti ſunt in gaudium etconſolationem ꝙnon ſentiebant aliqd̓ penale qd̓ corpori īfligebatur: neccurabant de cibo ⁊ potu ⁊ hꝰi: ſꝫ omnia mundi faſtidiebant vt lutum: ml̓to magis in cor hominis non aſcēditimmenſum illud gaudium ⁊ premiūqd̓ anima recipit: ⁊ poſtea corpus exconiunctōne perfecta intellectus ⁊ affectus cum deo in patria DDe quo cōiugio gandent angeli omnes: ⁊ ſanctiamici ſponſe. Unde dicitur Apocꝭ.19 audeamus ⁊ exultemus ⁊ demus gloriam ei: quoniam veneruntnuptie agni ſcilicet chriſti cum qualibet anima beata. In veteri teſtamento nondum venerat: ⁊ ideo nulla anima deo fruebatur: ſed Chriſto mortuo ⁊ aſcendente aperiēte ianuā apocalyp. 19. Beati qui ad cenam nuptiarum agni vocati ſunt: que figurateſunt per nuptias Aſſueri regis: cumſibi deſpōſauit Heſter pulcherrimaꝫque interpretatur humilis. Non eniꝫniſi per humilitatem ad eum ꝑuenit̉Heſter 2º. Deſponſatio ꝗdem huiusconiugij ſuꝑnalis fit hic in preſenti ſeculo in baptiſmo vel pn̄ia ꝑ charitatevn̄ apl̓s. 2º. corinthi. ii. Deſpondi enīvos vni viro. Et hoc vtiqꝫ frāgi pōt