Capitulumviceſimum.tres aut quatuor ex ipſis fuiſſe p̄ſpiteros. Et ſanctus Marcuseuangeliſta ſibi pollicem amputaſſe legit̉ vt ineptus eſſet ſacerdocio. tantū em̄ verebatur corporis dn̄i conſecrationē. nuſqͣꝫlegitur de eo qd̓ fuerit ſacerdos. ſimiliter de ſancto Franciſco.Quis ſcit ſi p̄dictis patribus ſanctis timorem incuſſerit beatIohannes baptiſta qui inuitatus a domino vt eū baptizaret.Ipſe aūt timebat ſolum tangere verticem eius. Quanto nostimere debemus cū verum corpus eius totaliter tractamus etmanducamus. Quis em̄ noſtrū fratres cariſſimi non ingemi-ſcat et dicat intra ſe. O clementiſſime deus et veriſſime aīarumnoſtraꝝ amator hieſu chriſte. quid aut quomodo niſi cogitaſti.ꝙ tam magna et mirabilia opera nobiſcū facere voluiſti. et te-ipſum totum ſicut reſides ad dexteram patris in cibum daresnoſtraꝝ animaꝝ. Dans inſuper nobis tantā poteſtatē quā necangelis tradidiſti. O bone hieſu cur noſtrā preſentem ingrati-tudinem irreuerenciamqꝫ magnam quam tibi in hoc ſacramē-to concubinarij ꝓprietarij ſimoniaci cunctiqꝫ criminoſi preſpi-teri impendunt non curaſti. Eſtimo domine ꝙ nimia caritasquam ad nos habuiſti iſta te conſiderare non permiſit Namomnia feciſti que debuiſti et potuiſti. vt nos ſolum ad tuumamorem accenderes. et nihil eorum obmiſiſti. O duri et induꝰrati filij Eue quos non emollit tanta caritas omnipotentisdei. O Plorate et lachrimas effundite oculi mei et nolite ceſ-ſare. quoniā qui me creauit et inſuper ſua morte redemit. Hūctam duro corde ſepius tractaui. et ignoro numerum. O mi deus cur te intantum humilaſti. Omnis enim creatura ammirat̉de tua humilitate ꝙ te in vterum ſanctiſſime virginis incluſi-ſti que tamen eſt digniſſima omnium creaturarum. Quanto-magis admirandum eſt qd̓ ad me viliſſimū peccatorem te in-clinaſti. Quis ergo ego ſum. vt manducem dominum et creatorem meum. O cherubin et ſeraphin principatus et poteſtates quem vos tam pure cognoſcitis et tam ardenter amatis etquem nunqͣꝫ offendiſtis. ſed ei intermiſſione ſeruitis. Eundemvero ego infirmus peccator tociens offendi ꝙ neſcio numerūpeccatorum meoꝝ. et tamen tam pacienter me tollerauit. et ſea me tractari atqꝫ manducari permiſit. O immenſe humilitatiset inexhauſte caritatis aſcenſio. Ubi altiſſimus inclinat ſe ad