2

Capitulumpiceſimum.Aro mea vere eſt cibus. Et ſanguis meus vere eſt potus. Qua ꝓpter amantiſſime anime que creditis in me-Uenite comedite panem meum. et bibite vinum. id eſtſanguinem meum qd̓ miſcui vobis. Hic cōtemplare in deuo-tione cordis tui et dic intra teipſum: Quis ſum ego vt manducem dominū meum cum tn̄ Aug. dicat. ꝙ peccator non eſt dignus pane materiali et cuꝫ ſciam me eſſe peccatorem indignūquomodo auſus ſum manducare panem angelorum qui deusmeus eſt. Deinde contemplare ſi piam et humilem habes animam qualiter Iohānes baptiſta oculos apertos habuit ad ipſum criſtum qui tractatur in hoc ſacramēto. qui licet ſanctiſſi-mus hominū eſſet et tam purus ꝙ inter natos mulierum ſanctior eo non ſurrexit. tamen ad ſoluendū ſuorum corrigiā cal-tia mentorū ⁊ ad tangendū eius verticem indignū ſe reputauitUnde ſcriptum eſt. Baptiſta tremuit et nō audet tangere ſanctum domini verticem. de quo Hiero. O iohannes quem cherubin et ſeraphin vix audent inſpicere tu audes tangere: Sicſimili modo cuilibet celebrāti vel ꝯmunicanti poteſt dici. O ſacerdos quem cherubiū ⁊ ſeraphin vix andent inſpicere eundētu audes tractare et māducare. ſic dic in deuotōe magna mentis tue cum beato Hiero. qui in extremis ſuis cū ſibi corpuscriſti portabat̉ dixit. Tu es deus meus qui pro me paſſus es.Cur te dn̄e intantum humilias vt patiaris ad hominē deſcendere publicanū et peccatorem et non ſolum vis cū illo manducare ſed teip̄m ab ipſo manducari iubes. non ſum dn̄e dignusvt intres ſub tectum meū. Huius rationē ponit beatus Aug.dicens. Horreſcit infernus: cōtremiſcit dyabolus: ſtupet terrareueretur qͣꝫ plurimū angelica celſitudo: ꝙ idem creator qui creauit te ſine te: ſi phas eſt dicere creatur mediāte te. Omī deusqͣꝫ magna ſunt iſta opera. O qͣꝫ gratus fuiſſem ſi aliqn̄ guttamvnam tam pretioſi ſanguinis de dilecti mei corpore apertꝭ vulneribus in os meū recipere meruiſſem. Nunc aūt diligētiſſimaconſideratiōe incipio aduertere ꝙ non ſolum vnā guttam autduas recipio: quinymo totū ſanguinem ipſius pluries ſumpſi:et corpus eius corpori meo ſepius ſociatū eſt ⁊ etiam cōiunctūO gaudium ⁊ exultatio mea immenſa de tam ineffabili gratiamihi preſtita. Bene itaqꝫ appellatur hoc ſacramentū eucariſtie