o249
viceſimum.llumCapitiaffectum: et dicat deuota mente. O domine hieſu criſte qui incruce moriens animam patri cōmendaſti. Da mihi in hac vitaſpiritualiter ſic cōmori. quatenus tu in hora mortis mee aīammeam miſeram tibi digneris habere recōmendatam. O deuspater fac vt in obitu meo tibi ꝑfecte et libere poſſim dicere. Pater in manus tuas cōmendo ſpm̄ meum. Recipe me venientemad te qui nūc ꝯſtituiſti terminū vite mee quē nō potero p̄terire.Septimum Verbum.Eptimū verbum ſcribit beatus iohannes et eſt illud.Conſumatū eſt. Hic contemplare quomō deus nimiacaritate nos dilexit: qui nullo indigens omnia ꝓpterſe fecit et omīa homini ſubiecit. et poſtqͣꝫ homo omīa peccan-do perdidit: deus eum perdere noluit. ſed legiſlatorem ſupereum cōſtituit et per ꝓphetas diligenter inſtructus tandem ꝑſonaliter venit ⁊ carnis noſtre vilitatē humiliter induit. Et poſtexempla ꝑfectiſſime caritatis et ſanctitatis: poſt verbaſcientieſalutaris .i. poſt miracula potētie ſingularis omnibus bn̄fatiēspro omnibus mala patiens: ne nos eterna morte moreremur.ipſe pro nobis mortuus eſt: et que non rapuit tunc exſoluebatDeinde contēplare qualiter dominus et deus tuus amantiſſi-mus mori appropinquās incepit oculos deprimere. palleſcereet dicere vltimū verbum videlicet. Conſumatum eſt. Supleopus redemptōis humani generis ꝑfectiſſime. et quicquid deme ꝓphetatum eſt: aut quicquid pro redemptione humani generis facere debui feci: et vſqꝫ in finem conſumaui. Omnia em̄feci que bonus medicus pro amico ſuo cariſſimo et infirmo facere conſueuit. Qui primo dietas taxat. Secundo ſudorē procurat. Tertio minutionem facit. Quarto potionem offert. vi-delicet mirratum vinum er acetoſum cum felle mixtū. Tēpusergo eſt vt reuertar ad eū qui me miſit et vnde veni. Ecce quōcaput noſtrum pro delictis noſtris acerbitatem ſuſtinuit paſſionis. quam vſqꝫ ad conſumationem omniū ſcripturarum quede eius paſſione erant ſcripte tollerauit patiētiſſime. Ita ⁊ nosſi huius capitis membra eſſe volumus: tunc in omnibus laboribus et aduerſitatibus noſtris virtutē patientie ſeruemus: vtad noſtrum ꝑueniemus finem: recipere mereamur ab eo ſplen