Druckschrift 
Lavacrum conscientiae
Entstehung
Seite
LIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Capitulumquindecimū.armis poterit tibi auxilium preſtare: eſt qui tunc conſoleturte ex omnibus caris tuis: reſpitiens tunc eris ad anxiliū hoīmſed refugiū tuum tunc erit tantūmodo apud deū. Ecce mi frater quid tunc faties te innumerabilia peccata accuſabūt:ipſe verus iudex erit et tuus accuſator: qm̄ ipſius fuiſti manifeſtus peccator: tunc iuſtus vix ſaluabit̉: impius peccator ſic de-prehenſus quō et vbi apparebit tunc latere erit impoſſibileet apparere intollerabile. O vtinā ſaperes et intelligeres ac nouiſſima ꝓuideres. Saperes primo hoīs exitū de hoc ſeculo qꝛ homo incipit egrotare tunc multitudine peccatorū ſuorūcor eius expaueſcit: vultus paleſcit: faties nigreſcit: oculus te-nebreſcit: auris ſurdeſcit: naſus putreſcit: os obmuteſcit: corpꝰtabeſcit: caro marceſcit. Ex tuuc carnis pulchritudo efficit̉ fe-tor putredo totus homo in cinerem reſoluit̉ in vermemvertit̉. Ecce ſatis horribile ſpectaculū: qm̄ nulla artꝭ medicinanullaqꝫ doctrina ſic ſuperat ſuperbiā: ſic vincit malitiā: ſic extinguit libidinē: nec ſic calcat md̓i vanitatē ſicut huius horrendemortis recordatio. Nam nihil eſt qd̓ huic mundo tm̄ vileſcatſicut homo mortuus. qꝛ per triduū in domo fetore non permittit̉: ſed ſtatim vt vile ſtercus foras proicit̉ et in ꝓfunduꝫ terre abſcondit̉: putredini tradit̉: vermibus eſcat̉: et cadauer effi-citur. Erubeſcat ergo iufelix peccator qui potius animamſuā diligit que eſt eterna et ad ymaginē dei ſui creata: qͣꝫ tale vile corpus. Item ſcd̓o intelligeres qͣꝫ bonū eſt viro qui por-tatiugum domini ab adoleſcētia ſua? qua in re dicit nobis dominus per moyſen ſeruū ſuum. Omnis anima que afflictafuerit die hac peribit de populo meo. Hoc ſic intelligit̉. Anīaque afflicta non fuerit per diſciplinā et morum correctionem.et per penitentie ſatiſfactionē: per cordis contritionē et conſcientie purificactionē. Et dicit̉ notanter hac die. i. in p̄ſenti tempore gratie et huius vite: quoniā qui non ſuſcipit modo penitentiam poſt mortem non inuenit indulgentiā. et ideo mi fra-ter quicquid alij agunt ſis ſemꝑ memor tui: Uileſcat tibi mundus et tua amabilis dalida: ſtude potius amare criſtū qͣꝫdum et omnia que ſunt in mundo: et attende diligenter ad illāmiſerabilē horam qn̄ anima tua exitura erit de corpore tuo inquō peccaſti: mox aderūt horribiles demones velut leones ru