Capitulumᵐ quindecimū.ſui intellectus et ingenij: et ſic in prece poſitus aliquantulū obdormiuit: cui mater miſericordie tandē apparuit et ſibi dixit.Ego exaudiui tuam orationē ⁊ ecce nō ſolum ſcientie munustibi tribuo ymmo etiā poſt mortem archiepiſcopi tu ſucceſſoreius eris: et ſi bene rexeris premiū grande ꝯſequaris: ſin auteꝫmale: corpore et anima punieris: et ſic virgo beata diſparuit.Euigilans ille multū gaudens mox ſcolas more ſolito intrauitCunqꝫ os ad loquendū aperuiſſet cepit omnes diſputādo cōcludere et in omni ſcientia peritiſſimus apparere. Stupebantaūt omnes qui eum audiebant: vnde huic tam magna ſcientiatam ſubito veniſſet: et mirātes dixerunt mutuo. Nonne hic eſtUdo qui hodie mactabat̉ vt bos: iam vere loquitur vt phūs.Deinde poſt aliquos annos archiepūs morit̉ et Udo ab omnibus eligit̉: et quia honores mutant mores ſed raro in meli-ores. Nam conſiliū beate Marie virginis cepit negligere etꝓprie ſalutꝭ immemor eſſe: et facultates eccleſie ſue inutiliter cōſumere: ymmo non tm̄ ſeculares ſed ⁊ moniales deo ꝯſecratasviolare/ et abſqꝫ vllo timore ad oīm flagitiorū genera relaxarehabenas. Contigit aūt vt vnam abbatiſſaꝫ de regali cenobioqd̓ tunc Oſterholtꝫ dicebat̉: nunc vero vallis liliorū ciſtertiēẜordinis dicit̉: ſecum in lecto haberet et vocem terribiliter intonantem audiret in hec verba. Ceſſa de ludo quia luſiſti ſatisvdo. His auditis riſum fecit fictitiū reputās et mane facto ite-rum delitijs inuoluit̉ et factus eſt vt lapis durus: Deinde no-cte ſequenti vocem ſimilē audiuit videlicet. Ceſſa de ludo quialuſiſti ſatis vdo. Stultus ille iterū paruipendēs et nihil curauit. Tertia vero nocte apud p̄fatam abbatiſſam cubans: et cūnephandū opus libidinis exercuiſſet: vox magno frigore into-nuit dicens. Ceſſa de ludo quia luſiſti ſatis vdo. Hac igit̉ voce audita vehemēter expauit: non tn̄ reſipuit. Mira dicturusſum ſed vera. Poſt menſes igit̉ tres canonicus quidam eccleſiemeydeburgen̄. nomine Fridericus: vir multū venerabilis ⁊ deuotus: quadā nocte in choro ſancti Mauritij inſiſtens orōnipermanſit et mox vidit vt ventus validus omēs lampades eccleſie extingueret: deinde venerunt duo iuuenes duos cereosgeſtātes et ad altare procedentes: et totam eccleſiā ineſtimabili lumīe replentes. Poſt quos ingreſſi duo quoꝝ vnus tapētia