q

F

ac. l

vndecimū.Capitulumconfeſſus fuit ſe uunqͣꝫ donatū legiſſe. Et ecce noſtris temporibus oppoſitū fit. Non deponunt̉ ignorātes ſicut olim factū eſt.Sed nūc pocius eligunt̉ ignari et nobiles qͣꝫ ſcientia eminētes¶ O diſpenſacio vana et dyabolica que hec omīa operaris. potius dicenda es legis ⁊ iuris diuini diſſipatio quā diſpenſatioHoe ſciendum tn̄ eſt. ꝙ omnes nos oportet prius ſtudere inartibus et p̄cipue in grāmatica et logica. ſine quibus vera the-plogia nō capit̉. Qua ꝓpter ſtatutū eſt ꝙ nullus in doctorē the-ologie ꝓmoueat̉. niſi ſit bonus magiſter artiū et ſubtilis logicꝰ.Sed heu quid dicā. Sunt em̄ quidā diuinis ꝑſeuerantes inartibus. et p̄cipue in logica. et non feſtināt poſtqͣꝫ acquiſeruntſibi fundamentū in artibus p̄fatis. vt procedāt ad matrem omnium ſcientiaꝝ videlicꝫ theologiam. aut ad eius filiam immediatam ſcilicꝫ ius diuinū. Tales vtiqꝫ ſine culpa nō erunt. et percōſequens nec ſine pena iuſto dei iuditio. Nam de tali relegi-mus non fabulā. ſed rem geſtā. ¶ Exemplū Erat quidā ſtudēspariſienẜ qui die ac nocte ſtudebat in artibus. et p̄cipue in lo-ica. In qua ipſe valde tritus erat. et nihil curabat de alijs ſciencijs. nec de deo et ſeruicio eius. Cum tn̄ iniciū omnis ſapientieet ſcientie ſit timor domini: Et ideo certis temporibus eſt deoſeruiendū. et certis temporibus ſtudendū. Quod iſte ſtudēs nōfecit. Et ideo poſt mortem ſepultus eſt in maximis penis. Etquadam nocte apparuit magiſtro ſuo in quadam cappa. Ubiqꝫhabens ſcriptū. Ergo. ergo ergo. Dicens hec cappa tibi videt̉leuis et ſplendida. Sed grauior eſt qͣꝫ turris maxima ſuꝑ terrā.In qua ego vror miſer inenarrabiliter. Ex his dictis vnā guttam ſudoris eius ſuꝑ manū magiſtri ſui miſit. que ꝓtinus ꝑfora-ca eſt. qꝛ cruciabat ſupra modū. Et ait hos verſus. Linquo coax ranis. gra coruis vanaqꝫ vanis. Ad logicā pergo que mortēnon timet ergo ⁊c̄. Id eſt ad ſanctam obſeruantiā regularem.qui breui temporis interuallo monachus effectus eſt valde ꝓ-batus cōtempnens laudem et gloriam huius mundi. ¶ UndeAriſtotiles dixit ſuis diſcipulis in extremis. Humiliatus intraui in hunc mundū anxius vixi. Et turbatus nūc exeo neſciuset ignarus. ¶ Omīs em̄ gloria huius mūdi tanqͣꝫ flos agri citotranſiens. Quis vnqͣꝫ potentior Alexandro et hoc magno. Etdum ille quadam die in aquis nauigaret. quidam ſenex de rupe