5

Prefatiolibri.tuo. quia tibi multū fuit contrariū ꝙ ego intraui ſanctā obſeruantiam regularē. quia tenuiſſes me libētiſſime in ſeculo. ⁊ egote libētiſſime duxiſſem ad ſanctā religionē. ad vitam artam ⁊ ſtrictam. per quā itur ad aſtra. ⁊ me ſequi noluiſti. ſed vltra modūplacuit tibi ꝯuerſatio mundanorū hominū vtriuſqꝫ ſexus. Acmūdana letitia cuius tn̄ extrema luctus eterne dānationis occupabit. et tn̄ non fecimus. ¶ Exemplū. Sicut quidā duo fratres de quibus legit̉. quorū vnus erat fatuus et alter ſapiens.et ibant pariter in eadem via. Cum aūt veniſſent ad quoddābiuiū vbi erant due vie. vna delectabilis et pulchra. reliqua ꝟodiſtorta et aſpera. Et fatuus videns viā delectabilē dixit ſapi-enti. Eamus per hāc viam. Sapiens dixit. nō frater: qꝛ qͣꝫuishec via ſit delectabilis. ducit tn̄ in hoſpitiū valde maluꝫ. vndeconſulo ꝙ ꝑ aliam viam tranſeamus. Nam qͣꝫuis ſit aſpera etdura ducit tn̄ ad hoſpitiū valde honeſtū et quietum. Rn̄dit fatuus. Magis credere volo meis oculis qͣꝫ tibi de his que nonvides. Et poſuit ſe fatuus ad viā delectabilē et amenam. qd̓ videns ſapiēs nolens eum relinquere ſecutus eſt eum. Pergētesigit̉ ſimul. pergerunt in latrones qui eos ab inuicem ſeꝑantespoſuerūt in carceres diuerſos. Factū eſt aūt vt rex illius terreperciperet quadā die omēs incarceratos coram ſe adduci vt ipſos iudicaret. Ueniētes aūt iſti duo fratres inter alios. et cuꝫ ſemutuo viderēt. ſapiens frater dixit regi. O dn̄e mi rex et iudexego valde ꝯqueror vobis de iſto fratre meo. Nam cū eſſemuspariter in via. et ipſe frater fatuus fuerit. ego ꝟo ſapiēs reputa-tus. nolebat mihi credere vt iuiſſemus ꝑ viam bonā quam ſibidemōſtraui. fecitqꝫ me ſecū ire per quandā viaꝫ vbi cecidimusin latrones. vnde reus eſt mee mortꝭ. Fatuus vero ecōtrario dixit regi: Non. Sed cū ipſe ſapiēs erat nō debuiſſet me tam faciliter ſecutus fuiſſe. per viā quaꝫ ſciuit fore malam. qd̓ ſi feciſſetredijſſem vtiqꝫ. et eum ſecutus fuiſſem. et pn̄s periculū nullate-nus incurriſſemus. vnde vere reus eſt mortis mee. His ꝟbisex vtraqꝫ ꝑte auditis Rex talem ꝓtulit ſententiā dicens. Tu fatue noluiſti ſapiēti credere. et tu ſapiēs ſecutus es fatuū in iti-nere. igit̉ ambo debetis iam ſuſpendi et morte damnari. Sicerit in die iuditij. tūc exibunt anīe de latibulis. et corpora de ſepulchris ad recipiendū iuditiū de cōmiſſis omnibꝰ ⁊ obmiſſis