Uſus feudoꝝ
De alienatione feudi paterni.Sic cōtinuat̉. sͣ ti. proxi. et pluribꝰ alijslocis Dictū ē de alienatiōe feudi in genere. ſequit̉ vt videamus in ſpecie Un̄ſciēdū ꝙ alienatio feudi paterni nō valet etiā in filiā nō cōſentientibus agnatis In agnatos āt tale feudū p̄t alienari quia hoc caſu et ſi etiā det̉ agnato inlibellū a emphiteoſim dr̄ potiꝰ refutari qͣꝫ aliēari. jͣ. e. c. vnico in pͥn. ¶ Aduerte tn̄ ꝙ vbi vaſallꝰ agnatis nō ꝯſentiētibꝰ alienauit feudū in filiā nō pn̄t ſtatīagnati reuocare alienationē. ſꝫ demumpoſt mortē pr̄is licꝫ de rigore ſtatim reuocare p̄n̄t. 5. titiꝰ. sͣ ſi de feu. contro. fu.ẜm Ia. de bel. Itē ſi int̓ dn̄m et vaſallūeſt ꝯtētio de feudo dꝫ corā paribꝰ finirian̄qꝫ iuueſtiat̉ de illo ſi tn̄ petat vaſallꝰa dn̄o de alio feudo recto inueſtiri. De qͦnulla ē cōtentio ē audiendꝰ. jͣ. e. § ſi interet vi. §. no eſt. jͣ. e. ꝙ nō eſt cōſuetudo mediolanen̄ vt de fellonia aut infidelitateint̓ dn̄ꝫ et vaſallū fiat pugna. licꝫ lex lōgobardoꝝ huic ſit ꝯͣria. Item ſi a mortevaſallꝰ dn̄ꝫ nō libēauit cū potuit feudopͥuat̉. ſecus ſi eū nōᵉ iuuit ne in peccatūputa ꝑiurium caderet. jͣ. e. §. ſi a morte.De capitulis conradi.Sic continuat̉ Quia rex conradꝰ q̄daꝫcapitula vtilia fecit circa feudoꝝ materiam Ideo de his hic inſerta eſt rubricaẜm Iaco. de bel. ¶ Hic ſciendū ꝙ cōradus cōſtituit ꝑ ſua capl̓a Primo vt vaſallus vel heres debeat petere infra annū et diem inueſtituram a domino fidelitatē pollicendo alias priuatur feudo.licꝫ aliter ſeruetur in mediolano. jͣ. eo. c.vnico iuprinci. Miles tamen habꝫ longius tempus. De quo vide quod dixi sͣquo tꝑe. miles inueſti. pe. de. Et dicit h̓bal. ꝙ iſtud tempus non currit filio vaſalli niſi poſtqͣꝫ hereditati patris ſe īmiſcuit. ex quo ptꝫ ꝙ volens agere contra
heredem alicuius ſemꝑ debet probareimmixtionem vel aditionem hereditatꝭ.Et tangit hic bal. an conſuetudo q̄ tollitur ꝑ legeꝫ poteſt iteꝝ p̄ſcribi. De quoꝑ doc. in. c. i. de conſtitu. li. vi. et ꝑ pan. etIohan. de lig. in cle. vna de re. eccle nōalie. Itē dn̄s p̄t alienatiōes feudi reuocare nō obſtāte aliqͣ p̄ſcriptione. jͣ. e. l. vnica. §. preterea Intellige de p̄ſcriptiōex. vel. xx. annoꝝ que requirit titulū quihic deficit cū a pͥncipio nulla ſit alienatio. ſecus in p̄ſcriptione xxx. vel xl. ānoruꝫ ꝑ quā omne ius tollit̉ etiā in feudoc. porro sͣ qͣliter olim feudū poterat alienari. Quid āt oꝑant̉ hec ꝟba nō obſtāte aliqͣ p̄ſcriptiōe ſi ꝓferantur a ſtatutovel a teſtatore a ꝯͣhente aut ſi inſerant̉in reſcripto prīcipis tractat hic bal. ind. Fp̄terea. et in aucͣ. quas actiōes. C. deſacroſanc. eccle. Et vtrum vaſallus p̄tfeudum alteri dare in feudū diſputat h̓late gl. i. et concludit ꝙ id poteſt vaſallus dū tn̄ ſine fraude ⁊ eadē lege et eqͣliꝑſone et iſtā opinionē approbant cōiterdoc. de quo vide qd̓ dixi. sͣ de le. cōradi.Itē miles qͥ nō ſequit̉ regē in hoſtes inlōbardia ſoluit de modio xij. denarios.In almania ſeu rentonia tertiaꝫ partēfructuum illius anni quo dominus vadit contha hoſtes. d. c. vnico. §. ſimiliterEt notat bal. ex hoc tex. ꝙ in italia ſuntplures pecunie qꝫ in almania. ſubdit ꝙvaſallus non tenetur preſtare dominoaliquod charitatiuum puta cum dominus ducit vxorem vel deſponſat filiam niſi eſſet deſuꝑ conſuetudo. Itemadiutorium quod vaſallus tenetur domino impertiri contra hoſtes vocaturhoſtendicie vt in. d. §. ſimiliter. Item ſiclericus recipiens feudum nomine eccleſie a rege aut altero dn̄o felloniā cōmittat pͥuat̉ eccleſia feudo eo viuenteſed poſt mortē ip̄ius reuertit̉ feudū adſucceſſorē. d. c. vnico. §. Item ſi clericus