Collatio decima

in. c. in vi. colum. jͣ. de ꝓhi. feu alie. ꝑ fre.Itē nec vaſallus p̄t feudū ſine dn̄i volūtate alienare p̄t tn̄ illud alteri in feuduꝫ dare vſqꝫ in infinitū licꝫ in qͥbuſdācurijs obſeruet̉ vt vltra tertiā ꝑſonamnō debeat ꝑuenire feudū alias poſſit reuocari ꝑ dn̄m. Debet tn̄ ſecunda ꝑſonaeſſe primo vaſallo equalis et nō alia lege reciꝑe rem qͣꝫ pͥmus vaſallus. d. c. i. §.ſil̓iter. et ſic patꝫ ꝙ adhuc hodie vaſallꝰp̄t feudū alteri in feudū concedere ſinedn̄i conſenſu ꝑ hūc tex. et hoc tenet cōit̓eanoniſte ꝑ glo. in. c. q̄ in eccl̓iaꝝ de conſti. et in. c. ij. de feudis Et vide. c. ij. jͣ. eo ꝙſi int̓ dn̄m et vaſallū contentio fuerit defeudo et vaſallus feudū negat. dn̄s aūtid probat feudū amittit quod intelligūttūc demū cū fraudulenter et ſciēs id negauit. ſi āt dubitanter reſpondit nō ꝑditfeudū. d. c. ij. jͣ. eo.De clerico q̄ inueſtituraꝫ fecit.Sic continuat̉ Dictuꝫ eſt sͣ de his quifeu. dare poſ. in prin. et sͣ ep̄m vel abba.de inueſtitura que fit a p̄lato de re. eccleſie. hinc ſumpta occaſione ponit̉ hic rubrica ¶ De quo dic ꝙ ſi clericus facit inueſtiturā de rebus ꝓprijs vel de rebuseccl̓ie et inueſtito exn̄te in poſſeſſiōe tenetur ſucceſſor eam rataꝫ habere. ſi aūtfecerit inueſtiturā rei ab alio poſſeſſe ſiquidem pure eam fecerit nō tenet ſi ſubconditione valet. licꝫ ſucceſſor eam nonteneatur adimplere niſi feudū aꝑtū fuerit inueſtitore adhuc viuentē. Et archiep̄s mediolanen̄ nō p̄t in feudū dare eaque tꝑe ſui introitus inuenit in dn̄io eccleſie qͣꝫuis alij ep̄i et clerici id poſſintfacere. jͣ. e. ꝑ totum.An mutus ſurdus vel aliter imperfectus feudū retinere poſſit.Sic continuat̉ ẜm Iaco. de bel. sͣ inti. ep̄m vel abba. habita eſt mētio de muto et ſurdo an ſuccedant in feudo. ſumpta inde occaſione ponitur hic rubrica.¶ Dic ad queſtionē rub̓ce ꝙ mutꝰ ſur-

dus vel aliter īꝑſectꝰ ẜm ober gehar etalios ſuccedūt in feudū paternū ſed alijdicūt ꝯͣrium exquo tales feudo ſeruirenō poſſunt ſicut dicimus in clerico feīaet ſil̓ibꝰ. jͣ. e. ꝑ totū Et hec ſcd̓a opinio videtur verior maxime in muto et ſurdoa natura et ꝑ tex. in. c. fi. ſupͣ epiſ. vel abba. dic vt ibi dixi et ꝑ bal. in. l. fin. C. deſuis ⁊ le. here.An ille qui iuterficit fratreꝫ domini ſui feudū amittit.Sic continuat̉ ẜm Iaco. de bel. qꝛ sͣin pluribus locis habita eſt mentio devaſallo an ꝓpter delictū feudū amittatIdeo ponit̉ hic rubrica ¶ Ad rubricaꝫreſponde. ſi quis interfecit fr̄em dn̄i nōꝑdit feudū ſed ſi fr̄eꝫ ꝓpriū occidit proditorie vt ſolus hereditatē habeat autaliā felloniā cōmittat feudū ꝑdit et reuertit̉ ad agnatos ſi feudū fuit pat̓nūet fellonia nō ſit facta contra dūm aliasredit ad dum. jͣ. e. c. in prin. Et eſt caſusſatis mirabilis cū ille priuet̉ feudo quicū ſorore dn̄i cōcubuit in domo dn̄i. Deqͦ vide qd̓ notāt doc. īc. i. sͣ qͥ. mo. feu. amit. Item nō cogit̉ vaſallus ſe offerread ſeruitiū dn̄i ſꝫ tūc ſeruire tenet̉ cū idꝑ dn̄m denūciatū fuerit. jͣ. e. §. nō cogit̉.De vaſallo qui contra cōſtitutioneꝫ lotharij. beneficiū alienauit.Sic continuat̉ Dictū eſt sͣ in pluribus locis de alienatione fendi. veruꝫ qꝛde pena alienationis qͣntū p̄t extēdi poterat dubitari. ideo ponit̉ hic rubrica.¶ De quo ſciēdū ꝙ ſi vaſallus alienatfeudū in ꝑte vel toto priuat̉ bn̄ficio intāto et p̄t ſine volūtate dn̄i feudū refutare poſt quā refutationē nō tenet̉ ampliꝰ eidē ſeruire qͣꝫuis obligatus ſit dn̄ꝫnō offendere. jͣ. e. ꝑ totū Intellige pͥmaꝫꝑtē verā de equitate. quia equuꝫ eſt vtpena nō ꝓgrediat̉ vltra delictū. l. ſancimus. C. de pe. et pro iſto eſt caſus in. c.ij. exͣ de feu. et ibi hoc tenet Io. an.