licitas cito euaneſcit dicēs. Uerūtamenppter dolos ⁊ fraudes quibus mali affligunt innocētes tu deus poſuiſti eis fineꝫſue tꝑaliſ ꝓſperitatis. ſubtrahendo eos citode vita preſenti et ſepe deieciſti eos abaltitudine ſuꝑbie eorum dum adhuc eſſentin augmēto felicitatis ſue. Un̄ ꝓph̓a vidēsnouiſſima maloruꝫ ⁊ admirans ait. Quomodo q̇ heritanta felicitate pollebant rebus omnibus priuati tam ſubito defecerunt de vita p̄ſenti ⁊ perierūt eternaliterpropter iniquitatem ſuam.Sic eorum ꝓſperitas euaneſcit. Sicut ſōnium ſurgentium qꝛ velut homo inſōnis accipiens diuitias cuꝫ euigilat nihil inuenit ſic gloria impiorum cita euaneſcit. et intuitu populi tui gloriam eoruꝫad nihilum rediges.Quia inflammatum eſt cor meumꝑ dri puram dilectioneꝫ et reneſ mei cōmutati ſunt in caſtitatem per carnalis ꝯͣcupiſcentie rep̄ſſionem q̄ viget in renibusego ad nihilum redactus ſum in meareputatione et neſciui .i. me ignoranteꝫ reputaui. quanto enim plus quis deo ꝑ chaplrumiritatem ꝯiungitur tanto magis humilis inemnepllimaſua reputatione efficit̉. vnde ſequitur. Vtiumentum factus ſum apud te ſinein ptcagndjndiꝰ ꝑmitmurmure onus dn̄i portabo et ego ſemper tecum .i. in tua fide ſemꝑ ꝑſeuerabomiē ie̓¶ Et hoc quia. Tenuiſti manumdextere mee dulciter in tua ꝓtectione accipiendo. ⁊ pro voluntate tua non meis meritis deduxiſti me de virtute in virtutemet cum gloria ſuſcepiſti me in futuroad beatam vitam me tranſferendo.Propheta conſiderans que ⁊ quanta electi gaudia expectent in futura vita dicit ex ꝑſona eorum admirando. Quid mihi inquit eſt in celo preparatuꝫ ſcilicet ineffabilis gloria quam nec oculus vidit nec auris audiuit. nec in cor hominis aſcendit ꝑcomprehenſionem. ⁊ deinde quaſi redarguens ſemetipſum ꝙ terrena cōcupierat dicitet a tē quid volui ſuper terram. quaſidiceret. ego veritatis ignarꝰ quid talia ſuper terram ſperabam vt peccatorum bonacuperem habere cōmunia cuꝫtu beneficiaparares in eternitate manſura.Attēta magitudine īexplicabilis glorie tueDefecit pre nimio deſiderio caro mea.et cor vtrūqꝫ ſuſpirat ad illum perueniredeus cordis mei creator ⁊ beatificatorpars mea deus in eternum a quo nūqꝫ ſeparabor.¶ Ideo facio te partē meam o deꝰ. Quiaecce qui elongant ſe a te per turpem ⁊inhoneſtam vitam peribunt damnatiōeperpetua. perdidiſti omnes qui aliudqͣꝫ te querunt tanqͣꝫ vltimū fine.Eligant alij quid volunt diuitias potentiā⁊ honores ⁊ cetera ſeculi bona. Mihi autem adherere deo bonum eſt vera fid̓⁊ operum ꝓbitate cōiungi. bonum mihi vtdeum eligam in quo omniū bonorū pleitudinē poſſideā etponere ī deo ſpezmeāqꝛ nihil poteſt eſſe beatiꝰ qͣꝫ illi omnia ꝯmittere qui nouit ſuis cultoribus ꝯgrue profutura p̄ſtare.Interim autem hoc erit officij mei. Vt annunciem omnes predicationes tuas q̄ debent ad verā fidē ꝑcipiendam anuciari fidelibus tuis ad gloriam tuā ⁊ vtilitatem eorū in auribus filiorū eccleſie.¶ Pſalmꝰ. L. XXIII. in quo monetvt relictis figuris veritas teneaturet cōtemptiſ tranſitorijs eterna querantur.¶ Propheta admirans et conquerens de captiuitate populi iſrael aitT quid o deusvqͥ es creator noſter repuliſti noſqͣſi alienos a defēſione tua ex totoet iratꝰ ē furor tuus ſuper oues paſcue tue .i. populū iſraeliticū quem pauiſtimana in deſerto. xl. annis vſqꝫ quo introduceres eam in terrā melle et lacte manātemMemor eſto cōgregationis tue populi ſcꝫ iſraelitici quem cōgregaſti in egipto et elegiſti in populum pecultarem quepoſſediſti a tempore patriarcharum quifuerunt initium illius populi.