xg e 7

b. l.R TH. I .

Gloſa pſalterij Io hannis de turre cre mata ICLX 5 L QIvCC Ae CA

I L III V LANDES UIDD STADT BIBLIOTNEI DLISSEIDOEI

Eatiſſimo pa tri et clemen tiſſimo domino Pio ſe cundo pontifici maximo Iohānes de Turre crema ta ſabinenſis epiſcopus. ſancte Romane eccleſie cardinalis ſancti Sixti vulgarit̉ nuncupatus. poſt humilem recommen dationem ad pedum oſcula beatoꝝ Per ſcrutanti mihi ſtudioſe pſalmoꝝ librum quem alij ſoliloquiū dicunt qd̓ eſt collo cutio hominis cū deo ſingularit̓ vel ſecū tantum. quorū vtrūqꝫ laudanti conuenit ⁊ oranti. alij librū himnorum. himnꝰ autē eſt laus dei cum cantico. alij pſalterium. quia que intus diuina inſpiratiōe dauid percipiebat. hec modulato carmine ꝓfere bat. Mira occurrit pulcritudo ſenſuum. et ſtillantiū medicina verborū et ampliſſi ma copia virtutum ad omnem anime ꝑ fectionem vt merito aꝑtetur illud ꝓphete pſal. abundantia in turribus tuis. id eſt ī pſalmis tuis. q̄ recte turres appellari pn̄t. tum propter incomprehēſibilem altitudi nem ſapientie in eis contente. tum prope indeficientis defenſionis auxilium. quod aduerſus hoſtiles incurſus preſtat in hiſ qui intento ſenſu et vigilanti mente pſal modiam omnipotēti deo noſtro exoluūt In his turribus eſt abundantia maxime vtilitatis. Plane hic pſalmorū liber regi ſtrum eſt totius ſacre ſcripture. ⁊ conſum matio totius catholice pagine. Alia nāqꝫ ſūt vt ait Auguſti. que prophete tradūt alia q̄ hiſtorici libri Lex quoqꝫ alia. alia li ber ꝓuerbioꝝ. Pſalmoruꝫ vero liber que cūqꝫ vtilia ſunt ex omnibus cōtinet. futu ra predicat. Hic enim annuciatio xp̄i ī car nem futuri. Hic omniū xp̄i miſteriorum reuelatio. Hic communis reſurrectionis ſpes p̄dicit̉. ſupplicioꝝ metꝰ. glorie pollici tatio. Liber iſte veterū geſta cōmemorat legē viuentibꝰ tribuit. gerendoruꝫ ſtatuit modij. et vt breuiter dicā. cōmunis q̇dem LAIIDES bone doctrine theſaurus eſt. Quid eniꝫ eſt qd̓ nō diſcatur ex pſalmis. Hic omnis magnitudo virtutis. norma iuſticie. pudi cicie decor. prudentie conſūmatio. patien tie regula. Pſalmodia vt ait Auguſtinꝰ fugat demones. angelos in adiutoriū vo cat. excitat deuotionem. placat deū. impe trat veniam. hilarat anima. illuminat con ſcientiam. Et Caſſiodorus Pſalmodia ē conſolatio flentium. cura dolentium. ſan tas egrotantiū. anime remediū. miſerorū omnium refugiū. Uerū hanc pſalmoruꝫ vtilitatem qui pleni ſunt ſupernis miſte rijs et ſinguli celeſti dulcedine redudātes nemo plane percipit. nemo eorū ſuauita tem deguſtare valet qui ipſorum pſalmo rum ſpiritualem intelligentiaꝫ in ſe latēteꝫ non comprehenderit. Non enim litteraꝝ ſacrarū cortex ſed medulla incluſe ſapien tie eſt que menteꝫ viuificat. reficit atqꝫ ob lectat. Non enim putemuſ inquit Hiero nimus in verbis ſcripturarū eſſe euāgeli um. ſed in ſenſu. Non in ſuꝑficie ſed in me dulla. Non in ſermonū folijs. ſed in radi ce rationis. Hinc auguſtinus ait. In om ni copia ſcripturarum ſanctaruꝫ apertis paſcimur obſcuris exercemur. Hic ad iu deos littere obſeruatores. inquit ſaluator noſter Iohan. v. Scrutamini ſcripturas ipſe teſtimonium perhibent de me. id eſt non litterarum exteriora tantum. ſed intꝰ perquirite diuinorum ſenſuum theſaurū qui intra fragile vaſculum vilis littere te netur incluſus. Super quo Chriſoſtōꝰ. ita ait Non ad lectionem ſimplicem ſcpͥtū rarum ſed ad ſcrutationem exquiſitā eos miſit. quia que de deo dicebantur in ſcri pturisde ſuper obumbrabantur. nec in ſu perficie exprimebantur. ſed vt quidaꝫ the ſaurus intuſ recondebantur Hinc Auḡ in omelia quadā ait. Cum d̓ diuinis ope ribus que leguntur ipſo inſpirante qui fe cit intellectum alicuiuſmiſtice ſignificati onis ſcrutamur. quaſi de obſtruẜ fauicell̓ mella producimus. veluti xp̄i diſcipulos imitantes. ſpicas manibus confricamus a 2 LIID IADI. BISL. IGTHID DACSLLDORI

vt ad latētia grana ꝑueniamꝰ. Iā manife ſte neceſſaria eſſe dinoſcit̉ pſalmorum ītel ligentiam vt qͣs eoꝝ ſuauitatem deguſtet Percipitur autē hec pſalmorū intelligen tia aut reuelatione diuina que docet luge re mel de petra. oleūqꝫ de ſaxo duriſſimo aut magiſtrorum doctrina quos ad diui nam elucidandam lapientia ⁊ occulta ꝓ ducendū in lucē quaſi diuinitatiſ organa diuina prouidentia in eccleſia inſtitutos eſſe cognoſcimꝰ. Ceterū beatiſſime pater cum conſideraſſem ꝙ temporibus iaꝫ nō ſtris pauci ſapientie ſtudent. pauciores ꝑ ſcrutandis diuinis miſterijs inſudāt. pau ciſſimi qui antiquorū ſermone ſcientiaqꝫ clariſſimorū patrū explanationes et com mentaria ſuper pſalmos perlegere curāt venit in mentem meam vt inter alios ſtu dij mei labores hunc interponerem vt ex ſententijs glorioſiſſimoruꝫ ac p̄clariſſimo rū.ſ. Hyeronimi Auguſtini Remigij. et Caſſiodori qui hūc pſalmorū librū exube rantiſſimis fluminibus ꝓfundiſſime īter pretati ſunt aliquā breuem compendioſā qꝫ intelligentiā pſalmorū exſculpereꝫ que pre ceteris a pluribus et etiam pauperibꝰ clericis haberi poſſet et ītelligi. Quod eo maxime efficere cupiebam. quo augeri in de honorem dei exiſtimabaꝫ indubitatuꝫ habenſ ꝙ cū miniſtri eccleſie latentia pſal moꝝ mella deguſtarent. alacriori feruen tioriqꝫ deuotione laudes dn̄o decantarēt Sed ecce mentem meam ab hac ſcribēdi cogitatione alienabat ſenectutis pōdꝰ. in firmitatū frequētia. latetis in pſalmiſ ſapi entie profunditas. parabolarū qͥbꝰ vallat̉ pene īexplicabilis obſcuritaſ. ⁊ ſuꝑ oīa ex iguitas ingenij et imbecillitas intellectus. Sꝫ occurrit ex aduerſo amor publice vti litatis. q̄ ſolꝰ nomē difficultatis erubeſcit qui qͥa vt ait Auḡ. nihil tā durū atqꝫ ferre um qd̓ non amoris igne vincat̉. Impulit me vi ſua victu ad precōceptū laboreꝫ au dacter ſubeundū ſub illiꝰ fiducia qui ſapi entie fons eſt. qͥ et cecis viſum. ⁊ mutis di cendi preſtare copiam ſolet. Eſt autem in hac explanatione pſalterij aduertendum ꝙ virgule rubre non tantum ſupponūtus littere textus. ſed etiam illis que loco litt̓e tāqͣꝫ expoſitoria eius ponūtur Precorāt omnes qui huius mei laboris fructuꝫ gu ſtabūt. dn̄m exorare. vt laborem ipſum& mercede vacuū non ſinat. ſed pro ſua cle mentia beata vita cōpenſet. qua elucidan tibus diuinā ſapientiaꝫ ſcriptura ſacra te ſte legitur ꝓmiſiſſe. Et qͥa beatiſſime pat̓ apoſtolice ſediſ iudicio omnia dicta mea ⁊ ſcripta ſubmittere ſemꝑ ſolitus ſum. cre dens me non eſſe ſecurum niſi ſub eiꝰ mili tarem doctrina hanc pſalmorū explanati onē ſic diuina largitate ſtudiolo meo ela boratam ſanctitati tue in eadem ſede digͥſ ſime preſidenti emendandā corrigendam qꝫ ſi opus fuerit. humiliter offero. q̄ nō ſo lum auctoritate ſed ingenio ⁊ ſapiētia pre ſtantiſſimꝰ haberis. ¶ Pſalmꝰ primus in quo deſcribꝫ tur proceſſus in beatitudinem Eatꝰ uir qui non abijt a via recta recedēdo in cōſilio ī pioꝝ prauis eorū ma chinatiōibꝰ ꝯſētiendo qui in viā pctōꝝ nō ſtetit ſed vitā ſu aꝫ īmaculata ꝯuerſatiōe trāſiuit et qui peſtilētis dogmatis venena nō ſemīa uit nec poſteris ꝑniciole doct̓ne exēpla re liqͥt. ¶ Sed ī lege domini fuit vo luntas eiꝰ vt diuine legis mādata ꝑfici at et ī lege eiꝰ adiplēda meditatur aſ ſidue ī ꝓſperis et in aduerſis n̄ tātū lectione legſediugi obẜuatione ſctītatis Et erit tanqͣꝫ lignū qd̓ plantatū eſt ſecꝰ fluēta aquaꝝ virore diuine gratie ſꝑ viuꝰ. q̄ bonorū opeꝝ plenitudine fecū dus fructu dabit tēpore vite ſue di gnū felicitatis et̓ne. ¶ Et verba etꝰ non defluēt a veritate in mēdaciū ne incaſſuꝫ ſine vtilitate ſꝫ ad alioꝝ eruditionē ⁊ ſalu tē ꝓficiēt et oīa quecūqꝫ faciet ſem

per proſperabuntur ſibi ad conſecuti onem vite et̓ne. Nō ſic impij nō ſic ſed tanquā puluis infecūdꝰ et ſiccꝰ ab humore diuine gͣtie quē aura dyaboli pijcit a facie ſtabilitatis eterne. Ideo quia ſunt ſicut puluis nō reſur gent impij.ſ. infideles ī iudicio diſcuſ ſidnis vt examinent̉. qꝛ nō credētes penis certiſſimis iā iudicati ſūt neqꝫ peccato res pfeſſione xp̄iani. ſꝫ moribus peccatis obnoxij reſurgēt in cōgregatiōe iuſto rū quia nō admittēt̉ ad vitā ēt̓nā ad quā iuſti ꝯgregabunt̉. ¶ Quoniā nouit dominꝰ noticia ap probationis viā iuſtoꝝ vtpute qꝛ mun da ſplendida ⁊ delectabilis. quia expedita viā ad beatitudinē iter aut īpioꝝ. non approbat. ſed reprobat. vtpote quia immu dū tenebroſū ⁊ triſte deducēs in ꝑditionē. HHſalmus ſecundus in quo de machinatione et rebellione moliē tiū cōtra regnū chriſti et de ipſius chriſti excellētia et dignitate. ¶Propheta admiras maliciam perſecutorum chriſtiquā preuide bat ſpiritu ait. uare fremuerūt more ferarū ſine ratione gen tiles romani milites crucifi xores xp̄i ec pōpuli iudeoꝝ meditati ſūt inania credentes ꝑ xp̄i morte extin guere nomē ⁊ famā et regnū eius. Affuerūt huic malicie prebentes fauo re. herodes et pilatꝰ ſacrilegis mētibꝰ in hͦ ſcelere ꝯſentientes et ſacerdotū prīcipes cōuenerūt in vna praua voluntate aduerſꝰ dominū deū patrē et aduer ſus xp̄um filiū eiꝰ. ¶ dicētes Diru pamꝰ vicula.ſ. doctrina et miracula ⁊ ꝓ miſſiones quibus xp̄us et eius diſcipuli nos ſibi aſtringere volūt. demuſqꝫ operā vt diruptis vinculis ꝓijciamꝰ a nobis dominium ipſorum Et dn̄s Qui habitat in celis.ſ. in ſan ctis reddet illos dignos irriſione et ſubſannatione in futuro. ⁊ oſtendet ill̓ inania eſſe meditatos. cunctiſ gentibꝰ iu go xp̄iane religionis colla ſua ſubijcienti buſ ¶ Tūc in futuro iudicio loquetur ad eos eorū maliciam increpās ⁊ vindi cte ſententiam in eos proferēs. quam exe cutioni demandans in furore.i. acerbiſ ſimis penis eos puniens in anīa ⁊ corꝑe cōturbabit. ¶ Uox xp̄i. Iniuſte iudei vincula man datorum meorum dirupere et leḡ mee iu gu meditati ſūt abijcere quoniā. Ego xp̄ſ cōſtitutꝰ ſū a deo patre rex cui obedien dum eſt ſuper ſiō eccleſiam iudeoꝝ pre dicās in ea legem eius. ¶ Non tantum ſuper ſion et ſuper iude os rex ſum conſtitutus. ſed etiam ſuꝑ om nes gentes dominium habeo taꝫ iure he reditario qͣꝫ meritorio. hereditario quidē quoniam Dominus pater meus q̄ vni uerſorum dominus eſt dixit ad me fili us meus naturalis ſingulariſ ⁊ conſub ſtantial̓ es tu ego eternaliter genui te. ¶ Iure autem meritorio ſuper omēs gentes dominium habeo. quoniam dn̄s deus pater dixit ad me. Poſtula a me paſſionis tue merito quam pro totius hu mani generis ſalute aſſumes gentes et dabo tibi eas in hereditatem tuaꝫ vt.ſ. copulētur nomini xp̄iano. quas tn̄ vt deus mecū poſſides et dabo poſſeſſio nem tua termios orbis terrarum Reges eos ptāte regali et infle xibili iuſticia et eos qui nō receperit di ſciplinam tuā cōteres eoſ qͦſdaꝫ ad cor rectionē. vt de infidelibꝰ fideleſ efficiantur q̇ſdā ad eternā dānationē. ita leuit ſicut figuli vaſa leuiter cōfringunt̉. ¶ Pro pheta reges terre mones vt oēs xp̄m debi to venerent̉ ait. Et nūc reges ītelligi te qͣntꝰ ſit ipſe xp̄s. qͣꝫ excelſꝰ qͣm potēs et ſcitote vos qui alios iudicatis vos habere ſuꝑiorē q̄ nō tātū vniuerſe terre ſed etiā celoꝝ dn̄s eſt. Seruite domīo om niū ī tīore filiali exultate ei per deuoti onē cū tremore tn̄ ne exultatio effūdat̉ a 3

in diſſolutionem aut negligentes redderꝫ ¶ Apprehendite diſciplinam xp̄i quaſi munimē clipei contra noxiā vicia profecturi et ſubijcite vos humiliter ei ne quādo deꝰ pater iraſcatur et ſeꝑare mini a via iuſta ſcꝫ a celeſti rege xp̄o qͥ eſt viā recte ambulantium ad vitam. dux euntium. iter ad beatitudinem feſtinanti um. ¶ Cū exarſerit ſubito ira eiꝰ in vin dictam impiorū. in die iudicij beati qui cōfidūt in domino quia eoſnon ſolū non attinget ira dei ſed ad beatitudinem per dei gratiam peruenient eternam vbi bonoꝝ oīm ſūma eſt. Pſalmus tertius in quo de paſſione et re ſurrectione chriſti ¶ Ho chriſtus admirans cur tot perſecutores habeat ait ſic ad deū Omine cur mu tiplicati ſūt qui tribulant me. doleo de cecitate eorū qui ſalutare ſuum ita obſtinatis mentibus re ſpuunt. Mirum eſt eniꝫ quia nihil ab eiſ promerui ml̓ti inſurgūt vt obſtinatō animo deprimant me detrahentes ⁊ falſū teſtimonium ferentes aduerſū me Multi dicunt de meis perſecutoribuſ vt audacius me perſequantur. dicūt mihi non ſaluabit eum ille quem ſibi deū facit nec filius dei eſt vt ipſe dicit. ¶ Uerūtame contra tot perſecutores tu es refugium meuꝫ qui ſuſceptor es mee humanitatis. in vnitate diuine perſo ne et gl̓a mea tecum vna eſt qui ita ab alto defigis mentem meam vt nulla paſ ſione vincatur ¶ Et hoc id̓o quia. Voce cordis mei ad dominuꝫ clamaui et exaudiuit me de ſublimitate iuſticie ſue iuſtū eniꝫ erat vt innocētem occiſuꝫ et cui retributa ſunt mala ꝓ bonis reſuſcitaret a mortuis et bonaret in celis omniuꝫ creaturarum principatum ¶ Exaudiuit autem me in hoc dominuſ ꝙ Ego dormiui ſponte non coactus et ſonū cepi in morte voluntate mea et ſo poratꝰ ſū ſecurus in mēte q̇eſcēs nullaꝫ habens conſcientiam peccati et exurre xi diuinitatis virtute. que naturam ī qua paſſus ſuꝫ ſuſceperat in vnitate per ſone. Et quia dominus ſuſcepit me in protecti one ſua. Non timebo milia ppl̓i cir cudantis me pendentem in cruce. ⁊ id̓o exurge domīe oſtende potentiam tuaꝫ et ſaluū me fac. non ſolum faciēdo me reſurgere a morte. ſed etiam inimicos me os exterminando. Et ſic factum eſt. Quoniā tu percuſſi ſti per tytum et Ueſpaſianū oēs iud̓os aduerſātes mihi ſine cā et maledi ca verboꝝ eoꝝ quibꝰ dilacerabāt me ⁊ mēbra mea ī irritū perduxiſti. Hinc pꝫ quiā ſoliꝰ Domī ē ſalꝰ et id̓o o dn̄e ſit benedicto tua ſuper ppl̓m tuū de te ſalutem ſperātem nō ab alio ¶Pſalmꝰ. IIII. i quo exhortatur vir iuſtꝰ ad bonam operatōnem Uox eccleſie ī tribl̓atōe poſite. Um inuocareꝫ deū ī auxiliū meū exaudiuit A vel ẜm aliam lrām exaudiſtꝭ me deꝰ iuſticie mee actor et remune rator qui ī tribl̓atōe ab anguſtijs triſti cie ī latitudīem gauꝑioꝝeduxiſti me Miſerere mei. contra miſerias hꝰ vite tā pene qͣꝫ culpe et exaudi oratōeꝫ me am vt in mecepta perficiantur. Uox prophete increpātis iudeos ⁊ paga nos et oēs in peccatis perſeuerātes. Filij hoīm qui ẜm hoīem viuitis nō ẜm deuꝫ vſquequo aggrauatū et depreſiū infi delitate et pōdere iniqͥtatis cor habetis vt quid diligitis vaitatem qua peri tis. colendo idola que vana ſunt in quibꝰ non eſt veritas quiā veri dij non ſunt. vt

quid taꝫ ardenti deſiderio queritis ter rena que mendacia ſūt decipiunt enī amatores ſuos. quia non faciunt qd̓ pro mittunt.ſ. felices. vos iudei et pagani cete riqꝫ peccatores nolite infidelitate detineri ⁊ vana huius ſeculi ſequi. ſed conuertimi ni ad xp̄m. Scientes quoniā dominꝰ deꝰ pater chriſtū ſuū ſanctū ſctoꝝ mirabilē et gl̓oſū oſtendit tertia die reſuſcitan do a mortuis et ad dexteram ſuam collo cando per que deus pater exaudiet me cū bonis operibus ſue diuinitati ſuppli cauero Nolite dico quereremendacium ſꝫ Ira ſcimini vobiſmetip̄is vt horreatis qd̓ fe ciſtis et vlteriꝰ peccare deſiſtite et ſi vos peccare cōtingat cōpugimini ꝑ pe nitentiam. ⁊ de his que tractatis in cor dibꝰ veſtris vt ſunt cogitationes male. et de his que in cubilibꝰ veſtris opera mini vt ſunt opera carnis Quia vero iuſticia exigit vt penitens ſatiſ faciat pro peccatis ſequitur Sacrifica te o vos penitentes.i. offerte ſacrificiū non pecudum ſed iuſticie id eſt opera ſa tiſfactionis pꝰ penitentie lamēta et ſpe rate in domino de recipiendo pro tali bus et peccatorum veniam et beatitudīs eterne premium. licet ml̓ti ſtulti carnalit̓ ſapientes in ſuorum peccatorum excuſa tionem quaſi dubitantes que ſunt opera iuſticie querūt quis oſtendit nobis cognoſcere hmōi bona Propheta oſtendit tales non veracit̓̉ ſed falſe dicere ſe ignorare que ſint iuſticie opera Quia ſignatū eſt ſuper nos ī ſuperiori parte anime noſtre. in qua tibi ſi miles ſumus lumen naturalis rationis quod eſt quedam impreſſio et irradiatio luminis vultꝰ tui. quod ſufficienter oſten dit nobis que ſunt opera iuſticie. ita vt ꝑ ignorantiam iuſticie nulluſ poteſt ſe excu ſare a peccato. per quod lumenquo te co gnoſcimus dediſti leticiā ſpūalē ī cor de meo. Sed mali non intus in ſpiritualibus bo nis ſed foris in temporalibus delectantur A fructu frumenti vini et olei ſui aliarumqꝫ rerum temporalium multi plicati dilatati et exaltati putantes in hiſ eſſe conſūmatum bonū Uir autem bonus in ſpiritualibꝰ exultās dicit contra humanos tumultuſ ⁊ felicita tes caducas. In pace mentis dormiā quam habere non poſſunt qui ſecularibꝰ actibus implicantur. hinc oblitus mundi tendens inidipſū ſummum bonum tan dem requieſcaꝫ in futuro in pace īmuta bilis eternitatis. Ideo requieſcaꝫ ſecure. Quoniaꝫ tu do mine ī vna ſpe firmiſſima qua ſingl̓a riter in vnum et verum bonum ſperatur cōſtituiſti me Pſalmꝰ. V. in quo de his quibꝰ acquiritur hereditas eterne beati tudinis. Erba oris mei percipe domine et intelli ge intelligentia approbatiōis cordis mei affectu qͦ ad te clamo Exaudi orōeꝫ mea rex meꝰ propter ſpecialem curam et protectionem et deꝰ meꝰ quem ſolum veneror vero cultu re ligionis vtpute creatorem meum Et ſi aliquando oraui ⁊ non ſum exaudi tus. non tamen orare deſiſtam. Quoniā ad te orabo domīe et cū te nebre peccatoꝝ fugere ceperint ex audies voceꝫ meaꝫ Peracta erroris mei nocte et diſcedenti bus tenebris quas mihi peccatis meis fe ciMane religioſe deuotioniſ obſeruati on continua aſtābo tibi in te ſummo bono beatitudinem querens et ītelligā quoniaꝫ nō placet tibi iniquitas ſꝫ a ſolo mundo corde conſpiceris Nō hītabit in preſenti pergratiam. nec in futuro per gloriam in ſocietate tua malignꝰ nec permanebunt iniuſti a 4

ante oculos tuos quia reprobi eijciēt̉ a conſortio ſanctorum et vilione ſui cōdi toris. tolletur enim impius ne videat glo riam dei. Odiſti oēs qui operantur iniquita teꝫ in malicia ſua perſe uerantes et per des oēs qui loquūtur mendacium pernicioſum et potiſſime mendacium in doctrina chriſtiane religionis Uirū ſanguinū qui hūano cruore pol luitur et virū dolis et mendacijs ali os ducentem in errorem abomīabitur domīꝰ ego āt in ml̓ta miſericordia tua confilus non meis meritis. Introibo ī domū glorie tue ſed prius adorabo te hic in eccleſia tua ſanctatīo re reuerentiali Domīededuc me ad eterna gaudia quia diuerſis fatigor āguſtijs. et hoc pe to non ſolum ex ſola miſericordia ſed in tua iuſticia que exigit ꝙ ſicut damnas ī pios. ita remueras iuſtos ꝓpter inimi cos meos contundendos. qui me poſt ſe trahere conāt̉. dirige opera mea vt ī cōſpectu tuo ſint grata et accepta vt per ea ad celeſtem patriā merear ꝑuenire Opus eſt vt dirigaſ vias meas. Quoni aꝫ nō eſt ī ore aduerſariorum meoruꝫ veritas quia falſa loquūtur de xp̄o cor enī eoꝝ vanū eſt. recte in ore eorum no eſt veritas. quorum cor vanitas poſſide bat. lingua enim imperio cordis naturali ordine famulatur ¶ Fetida ⁊ turpia Guttur eoꝝ exalat vt ſepulcra mortuorū patentia ad cor rumpendum alios et ſi non proficiunt li guis ſuis mali doloſe agūt mēdacijs et blandā adulatione alios ſeducentes ſe tiant te domine iudicem vt timeant Fruſtrētura cogitationibus ſuiſ vt non poſſint deducere ad effectum qd̓ ma le cogitant. et vt merentur īpietates eoꝝ expelle eos longe ab hereditate ei na. quoniā irritauerūt te domīe pec cando ꝯtra te. Econtra Letentur in futuro de habita hereditate oēs qui ſperāt modo in te et certe ī eternū exultabūt̉ quia habe bunt te hītatorē in cordibus ſuis. hec ē eterna exultatio beatorum cum templuꝫ dei fient. O magna ineffabilis largitas donatoris quid ſimile poteſt cōcedi. qꝫ vbi cognoſci tur rerum dominus ipſe concedi. Et gloriabūtur īte fonte omnis boni qui diligūt nomē tuū quoniā tu ex uberātiſſima largitate benediceſ iuſto Domīe tua bona voluntate nō iuſticia noſtra tāqͣꝫ ſcuto rotundo quod ſupra pectus poſituꝫ protegit et capiti ſuprapo ſitum coronat ita nos hic protegis cōtra mala preſentia. et in futuro coronas gl̓ia ſempiterna. ¶ Pſalmꝰ. Vl. i quo monet pctō rem ad penitētiam timore futuri iudicij. Territꝰ peccator immanitate ſuo rum peccatorum et horrore futuri iudicij precatur ne eternaliter dam netur dicens. Domine qui in poteſtate magna et maieſtate ad iudicium venturꝰ eſne ī fu rore tuo punias me.i. ẜm rigorem tue iuſticie. ſed magis ẜm dulcorem tue miſe ricordie. Nō arguas me dn̄e in furore tuo ſꝫ Mi ſerere mei in pn̄ti miſericordiā impedē do. ⁊ opus eſt. quoniā īfirmꝰ ſū ⁊ fragi litate nature et mole peccatoꝝ o clemetia magna creatoris. a iudice percipimuſ qͥd dicere debeamus docuit pietatē petere ne nos iuſticia poſſit abſumere ſana me ꝑ tuam miſericordiam. quoniā infirmi tas meā adeo cōualuit ꝙ vſqꝫ ad robur et vires aīe perueīt. Cura me o ſapientiſſime medice̓ qꝛ Aīa mea cōualeſcētibꝰ morb̓ turbata ē val

de territa diſtrictione iudicij vſquequo tu domīe differs conferre ſanitatē egro to noli differre qui vſqꝫ ad fineꝫ p̄ces ſuꝑ plicum non ſoles obliuiſci Cōuertere ergo domīe qui priꝰ eras aduerſus propter peccata mea. et eripe aīam meaꝫ peccatis ligatā ab īmienti ſupplicio quod debetur errantibus ſaluū me fac̄ non meritiſmeis. ſꝫ ꝓpter ml̓tā miſericordiam tuam. Sic feſtino curari Quoniā pꝰ morteꝫ nō eſt qui memor ſit tui memoria fru ctuoſa ad ſalutē. nec in inferno cōfite bitur tibi aliquis confeſſione ad veni am. qꝛ ibi nulla eſt ſpes venie aut redēpti onis Miſerere mei dn̄e cū iam penitentiā fece rim de peccatis meis Laboraui enim in gemitu meo pre axietate cordis mei conſiderās quid feci. ſi hͦ paꝝ ſit. lauabo in ſecreto conſciētiā lacris meis diſcur rendo per ſingl̓a peccata que noctes dicū tur et inundantia lacrimaꝝ meaꝝ cumu lū peccatoꝝ diſſoluam Turbatꝰ eſt oculꝰ mentis mee ab ira dei vindicātis ꝑͤ quā ſupplicia timeo pec catoribus preparata. qꝛ ī veteris hoī ade antiquitate permanſi inter oēſ inimicos meos ſiue inter ſpūs diabo licos ſiue inter peccata que omnia aduer ſa ſunt mihi. Anima penitentiſperacta penitentia pre ſumenſde venia refugit conſortia male vi uentiū dicēs. Diſcedite a me omnes tā parui qͣꝫ magni qui operamini ini quitatem inducentes me ad peccatū. ſo cietatē enī veſtrā āpliꝰ nolo. quoniaꝫ ex audiuit dominꝰ vocem fletus mei pro peccatis commiſſis. Exaudiuit dominus deprecatiōeꝫ meam remouēdo mala ne deinceps pec ceꝫ et dominꝰ oratiōeꝫ meā ſuſcepit tribuendo mihi v̓tutes qͥbus ꝑueniaꝫ ad regnum eius. Oēs inimici mei erubeſcāt de acti bꝰ ſuis ꝑnicioẜ qꝛ mali ſunt cōturbetur vehemēter tīore diuni iudicij ad penitē tiam cōuertantur a malis ne ꝑmittant̉ ire quo tendūt et erubeſcāt corā oculiſ dn̄i valde velociter non differentes cō uerſionē ſuā de die in diem. ¶Pſalmꝰ. VII. ī quo vir iuſtꝰ petit ab oībꝰ perſecutōibꝰ liberari. Omīe deꝰ meꝰ in te ſperaui nō in v̓tute mea nō in viribꝰ meis. ſꝫ in auxilio gͣtie tue id̓oqꝫ ſaluū me fac ex oībꝰ perſequētibus me vicijs dyabolo ⁊ malis hoībꝰ et libe ra me de oībꝰ his liberū me reddendo. Ne aliquādo rapiat diabolꝰ vt leo ru giēs aīaꝫ meā quā ꝓfecto rapiet niſi tu qui potens es redemeris et ſaluaꝫ fe ceris. ¶ Propheta de ſua liberato ne loquēſait. Domīe deꝰ meꝰ libera me a perſequētibꝰ me quiā innocēs ego ſum vnde ſi ego feci aliqͥd qd̓ huic ꝑſecutio ni mee cauſā dederit. vel ſi eſt iniquitaſ ī operibꝰ meis vel ſi patientiam tuam nō imitatus. Mala reddidi retribuētibus mihi mala decidā iuſte ab inimicis meiſ ſuperatꝰ et inglorius. ¶ Item ſi innocēs nō fuero inſuꝑ Per ſequatur inimicꝰ. Saul.ſ. meip̄ꝫ et co prehēdat me vt effugere nō poſſim et cōculcet ī terra vita meā occidendo me. vel totalit̓ ꝓſternēdo et gloriā meā regni iſraelmihi ꝓmiſſā deducat ī pul uerē et diſꝑgat ad nihilū deducēs me Cū ergo innocēſ ſū Exurge domīe in vidictā ꝯtra hoſtes meos et oſtēde te magnificū īfinibꝰ inimicoꝝ meorū tua iuſticiā oſtendēdo in eis. Exurge domine deꝰ meꝰ et īple pre ceptū qd̓ mādaſti iudicibꝰ.ſ. vindictā ſume de malis. ⁊ fac vindictam de me per ſequentibus iniuſte. et congregato po pulorum ſequetur tuam ordinati onem reuertendo ſe ad me.

Et vt hec impleatur Oſtēde altitudīeꝫ potētie et magnificētie tue vt nō ſo lum vindictam facias de hoſtibus meis ſed etiam vt omnis populus reuertatur ad me. Et quia iudex es Iudica me domine et quia iuſtuſ es iudica me ſꝫm iuſticiā meam quam dediſti mihi ẜm quam iu ſtus ſum et ſꝫm innocentiā meā quo rum vtrūqꝫ non ex me ſed de ſuper a pa tre luminum deſcendit in me. Faciant qͥc quid poſſunt peccatores quia tandē Cō ſumetur et terminabitur nequicia ip ſorū quantum ad effectu nocēdi iuſtos vero ad te diriges tu deus facies hoc qui ſcrutaris cogitatiōes et omīa opera hoīm. ¶ Quare attenta innocentia mea. Ad iutorium quodā te domine peto iuſtū ē qui ſaluos facis ſaluatione gl̓ie qui cord̓ recto cōformantur volunta ti tue. Propheta commendans perſonaꝫ iu dicis ait. Deus iudex iuſtꝰ ſingulis red dens ẜm opera eorum fortis cui nemo reſiſtere poteſt et patiens qui licet omī hora offendatur nō tamen punit per ſingulos dies ſed expectat nos ad pe nitentiam Peccatores attendite bene quia et ſi do minus meus patienſeſt tamen Niſi cō uerſi fueritis a malis veſtris et penitē tiam egeritis gladiū ſuū.i. vindictam ſu am manifeſtam exercet in vos ſicut cō minatus eſt per ſacram ſcripturam qua ſi arcum tenderet et pararet ad ſa gittandum In quo ſacre ſcripture arcu cōmina tiones mortis eterne peccatoribꝰ pre parauit de quo arcu egreſſe ſunt tanqͣꝫ ſagitte apoſtoli alijqꝫ ſancti doctores qͥ ardentibꝰ animis in modū ſagittaruꝫ precepta ſalutaria tranſmiſerunt vnde et impij ſauciarētur et fid̓libus efficax cura perueniret hoc effecit. id eſt operatꝰ eſt Licet hoc ita ſit manifeſtuꝫ tamen eſt ꝙ non deus ſed homo ipſe damnationis cauſa eſt. Qui parturit īiuſticiānaꝫ cōcepit ꝑ ſuggeſtionem diaboli propoſitum opera di malū quod ſine dolore non eſt et pe perit iniquitatem cōſummando pec catum. Lacū aperuit inferni concipiēdo frau dem et effodit eū ampliando parturiē do iniquitatem et incidit in foueam ipſā qn̄ morit̉ in peccatis. Malū quod concepit conuertetur ī malū anime eius. et iniquitas quam peperit deſcēdet ⁊ grauabit ſupremā mentis partem penis eternis ſubijciēſ eam. ¶ Laudabo dominum ꝓpter iuſti ciam eius qua iuſtos protegit. ⁊ maloſ iuſte punit. et pſallam opere nomini domini altiſſimi. qui iuſtos a lamen tis triſticie in gaudia ſempiterna ꝑducit Pſalmꝰ. VIII. in quo de exalta tione chriſti et eccl̓ie dilatatione. Omine domī noſter valde admirabile eſt nomen tue diuinitatis ſuper omne nomen. nomen ineffabile. et inenarrabile non in iudea tantum. ſed in vniuerſa terra ¶ Per hoc te domine admirant̉ oēs q̄ incolūt t̓raꝫ Quoniā filiꝰ tuꝰ quē tuma gnificaſti eleuatꝰ ē de trena huilitate ſu per celos ad dexterā tuā ſedēs ſuꝑ omēſ creaturas ratiōales exaltatus Exore infātiū hebreoꝝ perfectā feci ſti laudē maḡficētie tue q̄ ſpūſctō inſpirā te et inſtigāte te deū ⁊ ſaluatorē mūdi ꝯfeſ ſi ſūt ꝓpter inimicos tuos ꝑfidos iud̓ os ꝯfūdendos vt deſtruas īimicū.ſ. ppl̓ꝫ iudaicū te ꝑſeq̄ntē ⁊ diabolū ſue ſecte defēſorē Uere dn̄e admirabile eſt no mē tuū Quoniā vid̓bo celoſ opera digitorum tuorum lunā et ſtellas in ornamētū firmamēti in q̇bꝰ admirabil̓

potētia et ſapientia tua relucet. Propheta admirās exaltationem hu mane nature in xp̄o ait. Quid ē homo ſcꝫ vilis et miſer. q memor eiꝰ es eum a peccato liberando aut quis eſt filiuſ homīs Ade qͣ viſitas eū aſſumendo eius humanitatis naturam in perſonam filij dei viſitaſti eum. Verbum caro factū eſt ⁊ habitauit in nobis. Minuiſti euꝫ paulominus ab angelis quia paſſi bilem et mortalem feciſti. cuiuſmodi age li non ſunt facti per meritum tamē paſſio nis ſue. gloria reſurrectionis et honore aſcenſionis ſuper omnes celos ⁊ angelos coroaſti eū et cōſtituiſti eū caput et regem ſuper oīa opera manuū tua rum. ¶ Omīa ſubieciſti ſubdominio et poteſtate eiꝰ vt preeſſꝫ omnibꝰ et domi naretur cunctis ad nutū oues et bouel vniuerſas in ſuper et pecora cāpi. Uolucres celi et piſces ma ris qui perambulāt ſemitaſ mariſ ad que omniā diuīa prouidētia ſe extēdit ¶ Oſtenſa tanta dignitate xp̄i concludēs ait. Domīe cui omnis poteſtas data eſt in celo et in terra dominꝰ noſter nrām naturam aſſumens et in ea nos redimēs vere valde admirabile eſt nomē tu um in vniuerſa terra. ¶ Pſalmus nonus inquo de iu diciaria ptāte chriſti. Onfitebor tibi domīe confeſſione laudis ī toto corde meo non in pꝰ te tantum predicabo excellentia que dam opera tua. que omnia certe ſūt admiratione digna. Letabor interius et exultabo exte rius intēſa leticia in te non in rebus ſcl̓a ribus non in iocunditate rerum ſabilium quia ibi nō eſt vera leticia pſallam ope re gratias agens nomini tuo qd̓ altiſſi mum eſt. ¶ Letabor dico et exultabo gratias agēs Quia inimicus humani generis Dyabolus per te cōuertetur retror ſum deficiendo a propoſito malicie ſue ⁊ inimici noſtri ſatellites infirmabūtur in ſua poteſtate quia bonis nocere nō po terunt. et peribunt in die iudicij a facie tua ſententiante ⁊ puniente eorum mali ciam. ¶ Letabor in ſuper et exultabo taꝫ anīo qͣꝫ corpore in te. Quoniam feciſti iudi cium meum ſumendo humanam na turam et penalitates eius vt pro me ſatiſ faceres et cauſam meam feciſti et con firmaſti aduerſario meo condemnato. qꝛ re merito ſuper thronum futuri iudicij cum maieſtate magna ſeſſurus es iu ſticiam ſingulis tribuens ẜm merita ſin gulorum. ¶ Increpaſti per predicationem apo ſtolorum gentes. de idolatria cui erant dedite et perijt impiꝰ dyabolus amiſſa poteſtate qui adeo perijt vt nomina ido loꝝ deleueris de terra ineternū. ¶ Errores diuerſi quibus dyaboli ani mas occidunt defecerunt per xp̄um ⁊ apo ſtolos pro magna parte in primo aduen tu In ſecundo vero ex toto deficient et ci uitates eorum. demonum cultui dedi tas per principes catholicos deſtruxiſti idoloꝝ culturā ab eis excludēdo ⁊ eaſ dei ſeruitio ſubiugādo. Perijt memoria idolorū ⁊ idolatraꝝ per ſonitū p̄dicationis apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ p̄ dicatoꝝ dominiū vero ⁊ regnū xp̄i per manet ineternū ex merito illiꝰ iudicij q̇ iupicatꝰ eſt ī mortē. ¶ Paratā hꝫ po teſtatē iudiciariā ad iudicādum et ipſe cui pat̓ dedit oē iudiciū facere iudicabit orbe terre et ppl̓os īequitate et iu ſticia vniuſcuiuſqꝫ meritis p̄mia cōdig redoēs. ¶ Et factꝰ ē dominꝰ refugiū pauperi ſpū ppl̓o caiholico. pauꝑ aut d̓r q̇ trena cupiditate euacuatꝰ celeſti deſide rat largitate diteſcere adiutor ī tribl̓ati on quādo oportunū ē. illd̓ē adiutori uꝫ dulciſſimū qd̓ in neceſſitate preſtatur

Et qꝛ refugiū es ⁊ adiutor Sperent in te nō inſe aut in rebꝰ q̄ tēporis volubili tate ꝑtrāſent. qui nouerūt per veraꝫ fi dem potētiā et magnificētiā tuā q̄ niā nō dereliquiſti omnino abſqꝫ ꝯſo latione querētes te fide et ſāctis oꝑibꝰ ¶ Et ideo vos o fideles pro tantis benefi cijs Laudate dominū gratias agēdo qui habitat in eccl̓ia catholica in qͦ illuminati celeſti gratia per fidem contē plantur deum et predicate inter gen tes admirādā ꝓuidētiā et ſtudioſā diligētiā in reꝑatione humani generis. ¶ Nolite timere ſi tiranni occidunt cor pus Quoniā dominꝰ nō eſt oblituſ clamore pauperū occiſorum. quoniā recordatꝰ eſt clamoreſ eoꝝ glorificā do eos et conſolando et interfectores pu niendo requirēs ſanguinē eoꝝ d̓ ma nū tirannorum aliquando per penam tē poralem. aliquando ꝑ eternam. aliquādo vtroqꝫ modo. Propheta in perſona eccleſie Miſere re mei domīe vide oculo compaſſio nis depreſſionē quam ſuſtineo ab ini micis meis. ¶ Tu vide domine Qui elōgaſ me a perſecutionibꝰ hereticorum ⁊ pagano rum ac iudeorum et ſectis eoruꝫ que ſūt porte mortis. quia per eas eſt introitꝰ ad eternam mortem vt ānuciem predi cando oīa opera laudabilia tua per que nomen tuum eximium toto orbe cele bratur. annūcieꝫ dico exiſtentibus ī por tis eccl̓ie militātis. que eccl̓ie triuphan tis filia eſt. Quia exaltas me de portis mortis. ideo Exultabo in chriſto ieſu ſaluatore electorū tuoꝝ exultabo etiaꝫ in depreſſi on inimicorum meorum. multi enim ge tiles in peccato qd̓ fecerūt occidēdo corpora ſanctorum. obſtinati mortui ſunt et in infernum demerſi. ¶ An laqueo mortis quem fraudu lento conſilio ſanctis viris parauerunt comprehenſus eſt pes eoꝝ ipſis pe na mortis anime et corporis in ſempit̓nū illaqueatis. Cognoſcetur iudiciaria poteſtas dei iudicia facienſ cum reddet vnicui qꝫ ẜm opera ſua peccator vero ex ope ribus manuum ſuarum comprehelꝰ eſt ꝙ dignus ſit eternis ſupplicijs. ¶ Conuertentur in finali iudicio pec catores in infernum quod erit quan do per ſententiam xp̄i deijcientur in infer ni profundum cuiuſmodi ſunt gentes que obliuiſcuntur deū. ſcꝫ in fine mo riētes ſine pnīe remedio ¶ Propheta de remuneratōne ſancto rum loquens ait In finali iudicio nō erit obliuio pauperis ſpū. ⁊ ſi hic vid̓ ant̉ aliqn̄ eſſe in obliuiōe patientia eniꝫ pauperuꝫ non carebit remuerato ne quia et ſi differtur nō aufertur auxili um dei a ſct̄īs ſuis. Propheta ſpiritu p̄uidenſ aduētū ātixp̄i ⁊ ꝑiculi magtudinē perterritꝰ clamās ait. Exurge domīe ad iudicandum excita potentiā tuaꝫ nō preualeat facere qd̓ vult hō peccati.ſ. antixp̄s hopeſſimꝰ in quo tāta erit verſucia et poteſtas vt ſola virtus tua poſſit ſuperare eiꝰ neq̄ciā. et ce lerrime iudicētur gētes q̇ cū ipſo ſeue riſſime ſcelera magna facture ſūt. ¶ Con ſtitue ꝑmiſſiue legiſlatorē.ſ. antixpum ſuper eos q̇ eum ſequūtur nō ad regen dū ſed ad eoꝝruinā et ſubuerſionem ſci ant gentes que antixp̄o adherebunt ſci entia experientie quoniam homines ſunt fragiles ⁊ ſtulti ponentes fidē et ſpē in antixpo omniū hominū peſſimo. ¶ Ut quid domine receſſiſti lōge a ſanctis tuis tempore antixpi in quo de ſpicere videris eos nō liberando cito eos in tā oportuno tēpore qd̓ eſt tep t̓bulationis ¶ Uere oportunū tꝑs erit ſb̓ueniēdi fide libꝰ iuſtis. quiā. Dum ſuperbit impi atixp̄s in ptāte pauper ppl̓s xp̄ianꝰ obe dire ſibi nolens cruciabitur omni ge nere tormentorum. verūtamē ipſe et ſatel

lites eius cōprehēdētur in conſilijs quibꝰ cogitat cruciari ſanctos quia ipſi in fine cruciatibus peribunt cum domi ſpiritū oris ſui int̓ficiet antixp̄m Superbiet quidem impius Quoniaꝫ tamen ātixp̄s hō peccati laudabitur et benedicetur a ſuis adulatoribus ele uatus in ſuperbiam magis ac magis de lectabitur in cruciatibꝰ ſanctorū pec cator antixp̄s ex nimia adulatione adhe rentiū ſibi ita eleuabit̉ in ſuperbiā ꝙ blaſ phemabit deū vſurpans ſibi diuinita tis nomen qui ſm ml̓titudinē ire di uine cōtra ſe ꝓuocate nō queret̉ penitē tiam ſed morietur in ſua obſtinatione in duratus. Nō eſt deꝰ in cōſpectu eiꝰ. non enim conſiderat deum omnia cognoſcentē nec conſiderat eum futurum iudicem. ⁊ ideo vie illiꝰ cogitationes conſilia ⁊ oꝑa ſor dēt in omni tēpore vite ſue ¶ Auferetur a memoria ſua iudicia tua ⁊ ideo non metuet illa ſuperuentura ſibi pre elatione et obſtinatioe nimia om nes vero inimicos ſuos reges terre potentia ⁊ dolis ſibi ſubijciet vt ſolꝰ re gnet et ſedeat in templo dei extollens ſe ſu ꝑ omne qd̓ colit̉ ⁊ dicit̉ deus. Et dicet̉ ex nimia elatione ī corde ſuo ego ſecurus ſuꝫ in ſtatu meo nōͣ moue bor de gente in gentem ſuper omēs regnabo. dominiū enim meuꝫ ſtabile erit atqꝫ firmū ſine malo īquietudinis aut aduerſitatis. Cuiꝰ os blaſphemijs in xp̄m et con tu melijs in ſāctos plenū erit et ama ris cominationibꝰ et dolis decipiet multos. et lingua ſua mandabit labo rem et dolorem inferri ſanctis. Sedebit ſemper cogitans ponere occl̓ te inſidias ſanctis adherentibꝰ ſibi malis hominibꝰ huius ſeculi cupidis quos muneribus accumulabit ſibi vt eo rum conſilio interficiat innocentem ſcꝫ fidelem populum ſibi non obediente. Oculi eius in pauperem populum xp̄ianum crudeliter reſpicient quomo do depauperabit eum et quaſi leo in ſpelunca ſua meditabiturinſidias et artes quibus fraudulenter poſſit xp̄ia num ppl̓m cōſumere ¶ Inſidiabitur rapere violētia pau perem populū xp̄ianū. ſi vero ſic nō po terit. curabit rapere pauperē fraudulē tia du cum blandicijs et poſſeſſionibꝰ ad ſuas nequicias flectere faciet. ¶ Captu vero fidelem In laqueo pro miſſionis diuitiarum humiliabit tra hendo eum ad conſentiendū ei. ⁊ ſubijciet dominationi ſue. ⁊ cum antixp̄s nimia fe licitate in octum remiſerit animū inclīa bit ſe ad delicias et voluptatem carnalē ſed dn̄o non patiente eum amplius ſeui re in ſanctos reꝑentino interitu a ſuo do minio cadet ¶ Merito cadet quoniaꝫ Dixit in corde ſuo oblitꝰ eſt deꝰ ſan ctorum ſuorum vt eos ſaluet auertit fa ciem ſuam ne videat ea que in terra ⁊ in hoc mundo aguntur vnde qͣꝫdiu ſcl̓m durabit ſine fine regnabo ¶ Propheta vt predicta mala cito fini antur petit accelerari iudiciū dicēs Exur ge ad iudicium domīe deꝰ qui videriſ dormire permittendo atixpo tanta mala īferre ſāctis tuis et exaltētur ptāſ tua in vīdictā eiꝰ ne obliuiſcaris tuoꝝ fi delium. ¶ Propter quid impiꝰ an tixp̄s ſuis biaſphemijs irritabit deuꝫ niſi quia credit ꝙ deꝰ tanqͣꝫ neſciēs aūt i potēſ nō requiret facta ſua ad puniēdū Sed ip̄e ātixp̄s fallit̓. quia tu dn̄e q̇ noſti oīa. Vides laborē et dolore qͣs ſāctis tuis intulerit. et cōſideras qͣlit̓ antixp̄ꝫ et cōplices ſuos tradas in manꝰ iuſti cie tue ad puniendū. ¶ Et hͦ merito Quoniā tota ſpeſ populi chriſtiani ī te ē vt eū ꝓtegas. et ideo ipſi tanq̄m or phano patuo ſolaio deſtituto tu eris adiutor. ¶ Cōtere potētiā antixpi pctoris in ſe et maligni ī alios diſcu tieſa te pctuꝫ illiꝰ ſi ſit āpliꝰ vtile ad pur gatōꝫ electoꝝ et nō īuenietur vltra ad hͦ eē vtile eo ꝙ ſufficiēt ert̄ purgati. ⁊ ſic āti xp̄s ⁊ cōplices deijcient̓ ī ignē inferni.

Tunc deſtructo antixp̄o manifeſte. In noteſcꝫ regnū eternūet dominiū xp̄i ſine fine pacificum peribūt aūt antixp̄ſ et cōplices ſui pagani iudei heretici et fal ſi xp̄iani de terra illius.i. de regno quo ſoli beati ꝑfruunt̉. In quo Deſideriū iuſtoꝝ exaudiuit dominꝰ ardorē vero deſiderij eorū ad participandum beatitudinem tuam intellexit clemētia tua ¶ Iudicare ergo pro populo chri āno humili qui erit in fine mundi pro eo ferendo ſententiam ſic vt nō appoat magnificare ſe ſuper terrā ſuperbꝰ ille antixp̄s vt fecit qui erit purus homo non deus licet a demone poſſeſſꝰ oſtēdet ſe tanqͣꝫ ſit deus. ¶ Pſalmus decimus in quo do cet reſiſtere hereticis qui fideles nituntur in ſuam prauitatem con uertere. Uox eccleſie N domīo con fido tenens eius fidem. qui ē mons in vertice montiū quo modo ergo vos o heretici dicitis anīe mee trāſmigra ad nos qui ſumꝰ per excellentiam ſicut mons altus ſcientia et vita Oheretici petitis a me tranſire de v̓i tate ad falſitatem a luce ad tenebraſ here tice prauitatis. hoc ego non faciam quia ſi ſic hoc facerem ero ſicut paſſer inſta bilis ⁊ vagus qui ad nequiſſimas predi cationes leuitate inconſtantiſ animi trāſ fertur. Ideo autem in domino cōfido Quoni am peccatores ſcꝫ heretici intēderūt potētiā verboſitatis ſue parauerūt in ſidioſe verba venenoſa et acutas ſē tētias. quas de ſcripturis ſanctis iuxta voluntatem ſuam detorquent vt ambi guis et obſcuris ſentētijs vulne ret anīas ſimpliciū Odomīe Intel lectu verum et ſanum legis tue quem de ſcripturis ſanctis per ſanctos tuoſ docto res eccleſie exponēdo perfecte edidiſti he retici male exponendo peruerterūt ex deſtruxerūt quātū in eis fuit qui falſis interpretationibus ſcripturas ſanctas la cerare moliuntur conuertentes in quorū dam necem que a domino prolata ſūt ad ſalutem iuſtus aūt ſcꝫ xp̄s quid facier reſpondetur ꝙ reddet bona bonis et ma la malis. Dominus enim facit fideles ſuos bo nos tēplū ſuū inhabitando in eis ꝑ gra tiam et inhabitando ſanctificat ⁊ celeſtes efficit in quibuſ ipſe ſedet Oculi eius ī populū chriſtianū reſpiciūt ei miſerando et ad ipſum protegendum et oculi eiꝰ ſcrutantur actus et cogita tiones filioꝝ hominū Dominꝰ ſcrutatur ⁊ inq̇rit iuſtū actꝰ eius inquirendo et hoc ad remunerandū impiorum autem ad puniēdum qui di ligit iniquitateꝫ odit anīam ſuaꝫ q̇a ei eterna ſupplicia p̄parat. Propheta d̓pena malorum ait Pluet ſuper peccatores laqueos indiſſolu biles penarum quia eterne erunt pene eo rum ignis inextinguibilis fetor intole rabilis remorſꝰ conſcientie inceſſabilis. et he pene pars calicis eorū menſura buntur iuxta modum et menſuram me ritorum eoꝝ. Et hoc faciet dominus Quia iuſtꝰ eſt et iuſticias dilexit vnumquēqꝫ ẜm ꝓ prium opus iudicans ex equitatem vr dit vultꝰ eiꝰ vt iuſtis premia peccatori bus penas tribuat ꝯdignas. Pſalmꝰ. Xl. in quo propheta petit a malis huius mūdi liberari. Aluū me fac̓ do mine a mūdi maliſ ⁊ ꝑiculiſ. qͦ niam ī aliqͦ alio nō eſt ſalꝰ. id̓o timente et exclamante exaudi quoniā defecit ſanctitas in hominibuſ pauci ſancti ſūt inter tot malos quoniā dimē nute ſunt veritates. ſcꝫ vite ⁊ doctrīe et iuſticiea filijs hominū Uere dimiu

te ſunt veritates a filijs hominum. qͦniaꝫ Uana ſcꝫ falſa locuti ſūt vnuſqͥſqꝫ ad d̓cipiendū ſuum proximuꝫ labia doloſa exiſtentes q̇a garrula ad oblatrā dum ⁊ doloſi ad decipiendum ⁊ vere do loſi ſunt. quia duplici corde locuti ſūt aliud dicentes et aliud in corde retinētes Diſperdat dominꝰ vniuerſa labia doloſa vt iudeorum q̄ doloſe ⁊ fraudu lenter loquūtur de xp̄o et hereticorum et līguā magniloquā arroganteꝫ ⁊ extoſ lentē ſe vt eſt ſuperborum. ipocritarum ⁊ vanorū philoſophantiū Qui ſcꝫ philoſo phi dixerunt lingua noſtrā magni ficabimus loquacitate ſe extollentes et de poteſtate labiorum ſe iactātes dicētes. labia noſtra facundia noſtra ſententie quas proferimus noſtro igenio ⁊ ſtudio habite ſunt. doctores ex nobiſipſis ha bemus non aliunde quis noſter do minus eſt. a qͥ predicta vt a dn̄o cogno ſcamus et cuiꝰ legi nos ſubijciamur. qua ſi dicerēt. nullus ¶ Quia mala predicta faciūt dicit deus pater. Propter miſe riā tollendam quā ſuſtinent iuſti et ge mitum eorū nūc tempore gratie ne di utina tribulatione grauent̉ apparebo ī filio meo incarnato qd̓ ante in priori ſecu lo non feci ¶ Pona in ieſu filio meo conſolationem pauperum et poten ter et efficaciter aga omnia per euꝫ genus humanuꝫ liberando. itaqꝫ nihil ei reſiſtet. Et hec certiſſime eueniēt quia. Eloquia domini eloquia caſta ſūt nulla adul terina falſitate corrupta. pulcra pura ⁊ ra ta ſicut argētū examīatū purgatuꝫ multipliciter ab oī terrena cōmixtione el ideo certiſſima habenda ſunt. Quia talia ſūt eloqͥa tua. Tu dn̄e ꝓ cer to ſeruab̓ nos hͦ in pn̄ti. et ab hoſtibꝰ ꝓ tegēdo per grām et cuſtodies nos li berando ab omni generatione malorū i futuruꝫ ꝑ gl̓iaꝫ ¶ Au dn̄e ſeruabis nos ſꝫ Impij qui ſunt abſqꝫ pietate religionis in deū ⁊ cōpaſſionis in ꝓximū in circūi tu vicioꝝ ābulāt n̄ pertingētes ad medi um v̓tutis ⁊ ideo nunqͣꝫ ad rectā pn̄t ſemi tam ꝑuenire. ⁊ ꝑ cōſequēs ꝑuenire neque unt ad reqͣem beatā ſecūdū altitudinē autē conſilij tui qd̓ eſt incōprehēſibile ml̓ tiplicaſti electos tuos in virtutibus ꝑ quas eos facis ad ꝑticipādā beatitudī nem tua ꝑuenire. ¶ Pſalmꝰ. XII. in quo de deſi de rio ſactorū patrū ad aduētū xp̄i Propheta in perſona iuſtorum Squequo do mīe obliuiſceris me pre ſētiā incarnationis differen do nunquid hͦ erit finaliter vſque qͦ p̄ ſentiā filij tui tādiū deſideratā abſcōdiſ a me. ¶ Quadiu ponā cōſilia ī ani mā mea tractās et ꝯiderans qn̄ venies quādiu hanc afflictionis ⁊ ineſtimabiliſ anxietatis magnitudinē patiar ꝯtinue ex dilatione aduentꝰ tui ¶ Uſqueqͣ exal tabitur et gl̓iabit̉ inimicꝰ meꝰ dyabo lus ſuper me ꝙ totū genꝰ hūanū habeat captiuū reſpice mitte quē miſſurꝰ es et exaudi me cito ne dilatione diutina to tꝰ mūdꝰ raptꝰ erroribꝰ pereat dn̄e deus meꝰ cuiꝰ ego ſū ẜuꝰ et creaturā. Illumi na oculos meos lumine tue ꝯſolatio nis ne vnqͣꝫ obdormiā ī morte mor taliſ culpe ne qn̄ dicat inſultādo inimi cus meꝰ.ſ. dyabolꝰ preualui aduerſ eū. ¶ Qui tribulāt me.ſ. dyabolꝰ ⁊ an geli eius exultabūt ſi motus fuero a ſtabilitate fidei et a caritate tua ego at non in iuſticiā mea ſed ī miſericordiā tua ſperaui ab his tribulationibꝰ lib̓ari ¶ Non tantū ſperauit ſed Exultauit cor meuꝫ leticia interiori in ſalutari tuo. ſcꝫ xp̄o quē et ſi carnalibus oculis nō videā. Interioribꝰ tn̄ oculis fide intucor ſaluatorem omniū eſſe venturū. ⁊ ideo cā tabo domino mente et voce qui bona tādiu deſiderata ⁊ promiſſa certi ſime tri buet mihi et pſallā bonis oꝑbus ad laudē noīs tui altiſſime.

¶ Pſalmus. XIII. in quo prophn ta increpat iud̓os qui veniēti xp̄o non crediderunt. Populus iudaicus. Nſipienſ uidenſ xp̄m humana carne tectum et in humilitate dixit non ſoluꝫ ore ſed etiā corde nō eſt hic homo de nec qui predictꝰ eſt a prophetis Et ideo dixerunt. quia Corrupti ſunt dum a ſcripturarum ſanitate recedentes in ſenſus probati ſūt incidiſſe vicioſoſ ab ominabiles. id eſt deiecti ⁊ deſpicabileſ in oculis domini in cogitationibꝰ ſu is non eſt qui faciat bonum merito rium niſi qui peruenerint fide et caritate vſqꝫ ad Chriſtum de quoꝝ numero fue runt omnes ſācti noui et veteris teſtamē ti. ¶ Et hoc verum eſt. Quoniā deus pater de altitudīe ſue diuinitatis propſe xit ſuper iudeoſ patriarcharum homi num rationabiliū filios vt videri faceret ſi aliquis forte diuinitatem filij in aſſūpta humanitate latentem vera fide cognoſce ret ⁊ bona operatione requireret. Quales autem reperit oſtendit dicens. Omnes tam maiores qͣꝫ minores decli nauerunt a rectitudine iuſticie origina lis. totum enim humanu genus obnoxiū fuit peccato originali. quoniaꝫ omnes ſi mul in primis parentibus peccato īfecti inutiles facti ſunt.i. non valentes cō ſequi vitam eternam ad quā participan dam factus erat homo nec vnꝰ repertꝰ eſt qui faciat bonum meritoriū ſuper ne beatitudinis nec etiam vnus int̓ fi lios hominū repertꝰ eſt. Uere inutiles facti ſunt. quoniaꝫ Sepul cru patens eſt guttur eoruꝫ fetidos odores exalās verba eoꝝ fetida ſūt ⁊ peſtifera corruptiua bonoꝝ morū et ne ſoli pereant linguis ſuis doloſe agebant. quia ſub ſpecie boni habēt cō ſilia doloſa. dogmata labiorū ſuorū vene noſa ſūt et mortifera. ſicut eſt venenū aſpidū inſanabile. Quorū os maledictione. id eſt blaſ phemia in deum et amaritudine in ꝓ ximum plenū eſt ꝓmpti et expediti ſunt affectꝰ eorum ad effūdenduꝫ ſanguinem xp̄i et ſuorū. Duo ſunt potiſſima mala que iudei ꝑfidi incurrūt ex operibus eorum malis. Pri mum eſt. Contritio ſiue punitio in pre ſenti per romanos. alterum eſt perpetua in futuro damnatio vbi eſt omnis mi ſeria. et hoc ideo quia xp̄um qui ē pax noſtra cecati corde intelligere nolue runt que omnia ideo contigerunt qꝛ nō fuit timor dei ante oculos eorum Non timent nunc. ſed Nonne cogno ſcent omnes qui operantur iniqui tatem quandoqꝫ dei iuſticiam. vtiqꝫ cō gnoſcent experiendo in futuro iudicio qͣn do ſcꝫ viderint bonoſ ad eterna premiadi uinitus inuitari. ſe vero ad eterna ſuppli cia nunqͣꝫ finienda tranſmitti qui deuo rāt plebem meam ſimplices xp̄ianos quotidiana rapina ſicut eſcam panis conſumerent. Hoc enim ideo contīgit iudeis. quia De um verum venientem in carne nō cre diderunt illic.ſ. in damno rerum tēpo ralium trepidauerūt timore vbi nō fuit iuſta ratio timoris ſicut Pilatus ti more ceſaris vt iudei timore romanoruꝫ ne locum et gentem perderent abiecto ti more dei xp̄m occiderūt. Cognoſcent inqͣꝫ Quoniam deꝰ in ge neratione iuſtorū eſt iuſtus enim eſt ⁊ iuſticias diligit. ſed vos o miſeri iudei conſiliū Chriſti inopis ſuſcipere noluiſtis qui ad vos venerat liberādoſ humilem aduentum et conſilia eius con tempſiſtis. quia in eo non vidiſtis poni pam ſeculi. qui ideo in humilitate venit vt quos vocabat doceret in deo ſolo ſpem ponere non in rebus ſeculi tranſ euntibus. ¶ Ovos iudei confudiſtis id eſt repuliſtis conſilium chriſti hoc ſtul tum fuit. quia Quis dabit venientē

ex iudeis qui ſit ſaluator iſrael et ec cleſie gentium niſi deus pater qui xp̄m do minum mittere dignatus eſt omniuꝫ recte credentium ſaluatorem. qui cum damna uerit diabolū qui impia crudelitate ple bem dei perſequebatur et tenebat captiuaꝫ exultabit et letabitur iudeorū et gen tiū populꝰ quando ad regnum celoꝝ diui na miſeratione ꝑuenerit. ¶ Pſalmus. XIIII. in quo propheta querit quis digne in preſenti eccl̓ia deo militat et in futura vitā requiem ſit habiturus. Omine quis di gne habitabit in taberna culo tuo.ſ. ī preſēti eccleſia mi litante in quo multi ſunt corpore qui nō ſūt fide. multi nomine q̄ non ſunt numine aut quis requieſcet in mote eterne bea Reſpōſio titudinis tue. Qui īmunis eſt ab omni labe pecca ti mortalis et operatur iuſt iciā dei prece pta inuiolabiliter obſeruando. Qui loquitur veritateꝫ prout exiſtit in corde qui nō egit dolū in lingua ſua aliud habens in ore et aliud in corde ad de cipiendum proximum. Nec fecit cuiqͣm hominū malū in fa cto nec corporaliter nec ſpūaliter nulli frau des machinatus eſt et obprobriuꝫ detra ctionis aduerſus ꝓximos ſuos non ac cepit in corde temere aut libent̓ criminatori bus credendo. autore defectus eorū preteri tos improperando aūt ad eoꝝ infamiā alijſ propalando nec in aure libenter detracto res audiendo. Qui ita fortis eſt ꝙ Ad nihiluꝫ reputa tus eſt in cōſpectu eius malignꝰ dya bolus vel homo mala ſuggerens ſed time tes deum vtpute virtuoſos dignos gl̓ia et honore iudicat et honorandos de monſtrat. Qui iurat ꝓximo ſuo. aliqua facturꝰ et non decipit ſed ea firmiter obſeruat qui pecuniā ſuā non dedit ad vſuram et munera vt innocentis cauſam deprimat non accepit. Qui facit hec que dicta ſūt incōcuſſa ſta bilitate in pace requieſcet in mōte ſā cto dei mote felicitatis eterne Pſalmus. XV. in quo agitur de chri ſti reſurrectione. Vox chriſti. Onſerua me do mine int̓ pericula et libera me de morte et fac cito reſuſcitari d̓ ſepulcro et debes quoniā ſperaui inte n̄ in alio et dixi domino corde et ore et oꝑe deus meus es tu in eo ꝙ homo ſum ⁊ ve re deus quoniam bonoꝝ meoꝝ aut ali cuius alterius non eges hoc enim eſt ꝓp um tue diuinitatis qui fōs es omnis boni ſed ego ẜm ꝙ homo et mei egemꝰ bonis tuiſ ¶ Inter alia a patre meo hͦ obtinui ꝙ In ſanctis apoſtolis et diſcipulis meis. qui ſpe ciues ſūt terre viuētium mirifice adimpleuit volūtates meas illuſtran do eos luce ſue ſapientie et ſcientia predicā di et confirmando miraculis predicationeſ eorum. Bene autē mirificaſti volūtates meas per ſanctos meos apoſtolos. quiaꝫ et ſi Mul tiplicate fuerint apud gētiles cecitateſ idolatrie nihilominꝰ per apoſtolorū me orū predicationem dimiſſis idolis ad fideꝫ velociter concurrerūt Non congregabo per apl̓os conuētuſ fidelium. ẜm ritū veteris legis. nō enim cō uentus eorum erūt carnales nec de ſāgui nibus pecudū propiciatus ꝯgregabo eos nec memor ero nomē eoꝝ per labia meoꝝ quia noīa illa antiqua que infideleſ habuerūt ꝑ ſequentē gratiā ſunt cōmutata Prius enim dicti ſunt filij ire. filij dyaboli. filij carnis. poſt aduentū dn̄i ſacris fōtibus renati appellati ſt̓ xp̄iani filij dei amici ſpōſi Portio enim hereditaria mea. ⁊ meo rū non eſt terrena tota delectatio et potuſ meus et meorū nō eſt carnalis ſed eſt deꝰ

tu pater es qui per meritū paſſionis mee reſtituēs hereditatem eterne gl̓e meiſ quā in adā ꝑdiderūt. Limites hereditatis mee quaſi ſorte ceciderunt non tamen caſu aut fortuitu ſed tue diuinitatis diſpoſitiōe in preclariſ que non in animalibꝰ hominibus ſed in ſā ctis fide doctrina et miraculis fulgentibus et hereditas mea preclara eſt mihi mihi placet ⁊ cara eſt. lꝫ non mundo Benedicam dominum gratias agens qui tribuit mihi intellectuꝫ quo om nia mihi nota ſunt. et meis intellectum d̓dit qui priuſindocti erant inſuper int̓alia ma la mea eſt ꝙ renes mei. id eſt iudei ex qͥbꝰ ẜm carnem deſcēdi increpuerūt me ve xando iniurijs et blaſphemijs et verberibꝰ vſqꝫ ad mortem increpuerūt me iudei ſꝫ in his attēte et ꝓuide. Aſpiciebam dominum exiſtenteꝫ in conſpectu meo ſemper vt omnia iuxta voluntatem ſuamagerem omnia tranſitu ra contemnam. qui a dexteris eſt mihi. vt in eo ſtabiliſ ꝑmaneā. ⁊ ideo nihil ſiniſtri mihi preualet. Propter hoc ꝙ ita fauet mihi dominꝰ vt ſtabiliter in eo permaneaꝫ letatum eſt cor meum gaudio interiori et exulta uit lingua mea exterius alacri ſermone in ſuper preter predicta creuit mihi leticia quia caro mea non deficiet in interitu vt ī imici mei exiſtimant. ſed in ſpe reſurrectio nis certiſſima requieſcet tanqͣꝫ dormiens in ſepulcro Letatum eſt inſuper cor meuꝫ Quoniam nō derelinques more communi ānimā meam in inferno vbi deſcendet ad libe randum ſanctos ſed gaudens ⁊ triumphāſ capta preda renuita corpori aſcendam in ce los nec patieris corpus meum a te ſā ctificatū vid̓re putrefactionē Non ſolum predicta facies īmo iam ꝓ me. Notas feciſti homībꝰ vias vite vt in mandatis tuis humiliter ambulantes mor tifere ſuperbie venenā declinarēt et adīple bis mēos leticia cum vultū tuo ita vi nihil vltra deſiderent cum facie ad facieꝫ te viderint. in quibus ego ſum qui etiam de lectationes habebunt in bonis tuis ei nis ſine fine duraturas. ¶ Pſalmus. XVI. in quo eſt oratō chriſti ad patrem pro ſe et eccleſia. Uox chriſti ex humanitate. xaudi domine iu ſticiam meam clamantem ad te impleas qd̓ iuſtitia mea petit. et diligenter auſculta ad deprecatiōeꝫ meā liberādo me a malis. Auribꝰ tue clementie percipe orōꝫ me am fuſam veraciter ex corde meo nō in la bijs doloſis ſed ſimplicibus. non alia ore profero. ⁊ alia mente retineo. Exaudi inquā quia hoc in oratiōe mea pe to vt Iudiciū quo iudicatus ſum a pilato et a iudeis manifeſtetur ꝓdijſſe de noti cia ⁊ volūtatē tua et ocl̓i tui videāt equi tatem iudicando inter me et illos rethuē do mihi p̄miū reſurrectionis. iud̓is vero pe nā ꝯdignā ſue iniqͥtatis. Ideo ſancte pater fac qd̓ peto quoniam ꝓ baſti cor meū vtrum tibi obediens eſſeꝫ et vtrum vſqꝫ ad mortem tuis iuſſionibus parerem. et hoc per multas iudeorum ī me irriſiones et moleſtias et viſitaſti aduerſi tate tribulationis et igne acerbiſſime paſ ſionis me examinaſti et nō eſt inuen ta in me iniquitas ſed ſemper humileꝫ et obedientem ⁊ iuſtum me per omnia pro baſti. Ceterum ita iuſtus inuentus ſum ⁊ patiēs Ut non loquatur os meum opera hominum que non oportet. nihil o pater locutus ſum niſi quod ad tuam gloriam ꝑ tīeat ego ſuſtinui vias laborioſas paſ ſibilitatis et mortalitatis paupertatis et af flictionis et paſſionis. non ꝓculpa mea ſed ꝓpter verba que ꝓceſſerūt d̓labijs tuiſ ſ. de ꝓphetis cōplēda. Perfice greſſus meos actiones meaſ quibus in hoc mundo quaſi quibuſdam pedibus ambulamus cōſerua in mandā

tis tuis vſqꝫ ad finē vbi eſt meritorum ac p̄mij tota ꝑfectio vt imitātes me nō mo ueantur abs te. Quoniā exaudiſti me alias certiſſime me ſcio exaudiendū. ⁊ ideo Ego clamnaui in clina aurē miſcd̓ie tue mihi humili et exaudi verba mea que ſequūtur. Mirabiles fac̄ mi ſcd̓ias tuas qͥbꝰ me v̓tutibꝰ fulgere ⁊ miraculis choruſcare ꝯce dis.i. ad effectu ꝑduc q̄ et ſi nō credāt tamē ſub admiratione ꝯſpiciāt ne miſcd̓ie tue vi leſcāt ⁊ minꝰ apprecient̉. tu fac hͦ. q̇ ſperāteſ intein eterna vita cōſtituēs. A reſiſtentibꝰ mihi iudeis q̇ demoniaco inſtīctu aduerſꝰ me ſeuiūt q̇ dextera tua ſū per quē pignꝰ pacis dediſti mūdo cuſtodi me ẜm hūanitatē ita diligenter vt cuſtodi tur pupilla oculi Sub munimēto alaꝝ tuaꝝ. id ē mi ſericordie ⁊ caritatis ꝓtege me ⁊ meoſab inſtātia impioꝝ demonū ⁊ iudeoꝝ qui me ⁊ meos afflixerūt vſqꝫ ad mortem Ita afflixerūt ꝙ Inimici mei iudei circū dederūt vitā meā gladijs ⁊ fuſtibus cō ſilijs ⁊ inſidijs volētes ea ꝑdere adipē. id ē abundantē maliciā ſuā tāta obſtinatio ne firmauerūt vt abſqꝫ vlla miſericordia perſeq̄rent̉ me os inſuper eorū locutū eſt cōtra me ſuperbiā dicētes. aue rex iud̓ orū ⁊ hmōi. Proijciētes me extra ciuita tem quaſi locꝰ de me macularet̉. circūd̓de rūt me non obſeq̄o ſed furore in cruce qͣſi ad ſpectaculū cōuenientes vt me derid̓rent et hoc ideoquia oculos cordiſ eoꝝ ſtatu erūt nō eleuare ad deū ſed declinare ad terrā ſuā ⁊ gentē ꝯſeruandā putātes ſe lo cū et gentē et diuitias amiſſuros ſi xp̄m nō occiderent. Suſceperunt me prīcipes iudeorū apy lato dicēte eis. tollite eū ⁊ ẜm legē veſtrā iu dicate vt leo famelicꝰ paratꝰ ad predā ⁊ ppl̓s reliquꝰ iud̓oꝝ ſicut catulꝰ leoīſ per manēs in inſidijs vt ſue crudelitatiſ vo tu more ferarū in me ad implerēt Exurge domine ad vindictam ꝯiudeos quē dormire arbitrāt̉ mali aūt iniqͥtates ho minū nō curare dum mihi nō ſubuenis et preueni factū eoꝝ vindicta excecationis et deſtitue eos ⁊ deijce eos vt locū et gētē per dant. ꝓ q̇bus retinendis me filiū tuū occide rūt eripe aīam meā ab impio dyabolo reſuſcitando me a morte illata ab ip̄ijs fra meā tuā.i. aīaꝫ meā qua vſus es tanqͣꝫ fra mea ad debellanduꝫ regna iniqͥtatis con tra hoſtes virtutis tue Diuide hoſ inimicoſ v̓tutis tue a pau cis fidelibus q̇ habitāt hierl̓m et diſpertire ad diuerſas orbis ꝑtes in vitā eoꝝ qꝛ de peccatis q̄ tanqͣꝫ tenebre a lumine verita tis tue abſcondunt̉ plena eſt memoria eorū ita vt obliuiſcant̉ deū. Saturati ſunt vicijs et peccatis que ip ſi ſibi genuerūto iniq̇tas execranda au diebat ſenſus eoꝝ mandat a dei ⁊ illi ſatura bant̉ ſordibꝰ peccatoꝝ et dimiſerunt reli quias ſue maledictionis paruul̓ ſuis et poſteris ſuis clamātes peccatū eiꝰ ſupͣ nos ⁊ ſuꝑ filios noſtros Ego āt in iuſticia.i. cū victorie triumpho apparebo in conſpectu tuo qn̄ mūduꝫ ab interitu mortis ſanguinis mei effuſione ſaluauero. ad te aſſūptꝰ fuero ſatīabor om nibꝰ bōis repletꝰ cū apparuerit gl̓a tua in ſanctis electis meis q̄ in me crediderunt Pſalmꝰ. XVII. in quo de leticia reſurrectionis chriſti. Vox chriſti in memoriā tāti be neficij dicit. Iligam te domi ne toto cord̓ meo Quia tu eſ for titudo qͣſuꝑ inimicos meos for tior exiſto. qͥa tu es firmamētū patiētie in tolerantia aduerſariorū et refugiū me uꝫ qͥa in alijs munitionibꝰ nō ꝯfido et libe rator meꝰ de inimicis meis. Ip̄e etiā eſt Deꝰ meꝰ adiutor meꝰ qͥ me cre auit ẜm ꝙ hō adiutor in tꝑe tribulationis. et eo adiuuāte ſperabo in eū quē ī pret̓ito ſemꝑ ſenſi adiutorē. ¶ Protector meꝰ cōtra inſurgentes ho ſtes. qa nō de mepreſūpſi. et firma celſitū do ſalutis mee ad diſſipandos inimicoſ b 2

et ſuſceptor meus per gratiam cum tri umpho. ¶ Et ideo pro his omnibus Laudans. non meam gloriam ſed gloriam dei querēſ et illi vniuerſa tribuere qui dignatuſ eſt cu cta preſtare et inuocabo intus in corde meo dominum et ſic per dei adiutorium. ab inimicis ſaluus ero. ¶ Uox prophete in perſona generis hu mani. ¶ Ab inimicis ſaluus ero. et hoc mihi ne ceſſarium eſt ꝙ Circumdederūt me do lores non de rebus mundi. ſed dolores do minij mortis que per peccatum intrauit in orbem terrarum. et iniquitates abū dantes et rapide vt torrentes cōtur bauerunt me. Doloreſ graues ex timore inferni cir cum dederunt me preoccupauerunt me laquei mortis. id eſt originale pecca tum vnde eſt mors quod ante ligauit me qꝫ ex propria voluntate peccarem. quia an teqꝫ naſcerer ab ipſo conceptu me reddidit obnoxium. ¶ In hac tanta tribulatione inuocaui dominum in oratione mea quod eſt vnū et ſingulare inter mala remedium et ad d̓ um meum clamaui qui ſolꝰ poteſt tan te calamitati medicinam afferre. Et ipſe dn̄s et deus meus Exaudiuit de celo quod eſt templuꝫ glo rie eius vocem meam et clamor me quo clamo pro mundi ſalute introiuit in aures potentie et clementie eius. ¶ Exaudiuit autem dominus vocem meam quia incarnationis tempore ꝑ pre dicationem xp̄i et apoſtolorum commo ti ſunt multi peccatores interius per cōtri tionem ad penitentiam. et qui terrenis erāt dediti contremuerunt exterius diuitie et honores et dignitates. quas ſuper bi habent in ſeculo que dicunt̉ fundamē ta eorum conturbata ſunt et cōmo ta vt iam ſpes falſa mundi non habeat fir mamentum in cordibus hominum. et hͦ qͥa innotuit eis ira dei cōtra peccatores. Aſcendit lacrimoſa deprecatio pe nitentium. cum cognouerunt quid comē netur deus impijs et feruor caritatis a facie domini procedēs in hominibus exar ſit. ita vt qui per peccatum velut carbone extincti et tenebroſi remanſerant rurſus ſpi rituſſancti gratia accenſi et illumniati re uixerunt et ex mortuis prunis viui incipiunt eſſe carbones. Et hoc adueniente filio dei in carnem q̄ In clinauit altitudinem potentie et ſapi entie ſue et deſcendit ad nos naturam noſtre humanitatis in vnitatem ſue perſōe aſſumens et dyabolus qui mētes obnu bilat ſub pedibus eius eſt ſubiectus. ¶ Et aſcendit ẜm humanam naturaꝫ ſu per omnem angelicam celſitudineꝫ. ⁊ ſupe rat eius ſublimitas vniuerſas ſanctarū animarum virtutes. que velut pennis ſe a terrenis timoribus in auras libertatiſ attol̓ lunt. Obſcurum. id eſt profundum poſuit in carnationis miſterium diuinitatem ſu am carnis nube tegendo ipſū ex omni par te eccleſia que ei militat ambit ſicut cetrū cui fide et earitate omnes fideles coniūgū tur licet per ſpeciem non videant eum nūc nec etiam per ſcripturam multuꝫ clare. qui am obſcura eſt in prophetis et in alijs p̄ dicatoribus qui veluti nubes a terreni eleuati cōpluūt v̓buꝫ dei. Obſcura eſt dico ſcpͥtura In compara tiōe fulguris qui erit ī cōſpectu ma nifeſtationis eius quando.ſ. videbit̉ fa cie ad faciem prefulgide et ſplendide p̄ alijs nubes.ſ. apoſtoli tranſierunt a iudeis ad genteſ. tranſierunt quidē vt grādo commi nationibus dura corda feriendo et vt car bones ignis humana corda igne diuine caritatis et ardore fidei accendendo. Per quas nubes.ſ. predicatores ¶ Intonuit excelſus dominus verba comminationis contra malos. et idem al̓ tiſſimus dedit vocem ſuam ſuauem promittendo immenſa premīa iuſtis grā do reſpicit comminationem que fit malis ignis vero amoris reſpicit promiſſionem

factam bonis Miſit apoſtolicos viros ſagittas ſuas per velocitatē curſus et ſtrenuitatē officij v̓ tutū pennis recte volātes et diſſipauit vi cia in eis ad qͣs miſit illos. ⁊ in manifeſtati one ſue potētie ml̓tiplicauit miracula et cōturbauit eos.i. p admiratione ⁊ pa uorē reddidit oēs ſtupidos. Ex aperuit veritatē duoꝝ teſtamētoꝝ que ſunt fōtes aquaꝝ ſalientiū in vitā et̓nam apoſtolis qn̄ xp̄s aperuit eius intellectu vt intelligerent ſcripturas. ex tunc ex eorū pre dicatione reuelata ſunt dicta prophetaꝝ que ante non intelligebant̉ ſuper quos toti us eccleſie fūdamenta locantur. Uerum domine licet iſta exterius ab apo ſtolis proceſſerint ſicut a miniſtris tamē fa cta ſunt te interius docente et operante. naꝫ Ab increpatione tua domīe increpato eorum habuit efficaciam et predicatio eoꝝ ab inſpiratione ſpirituſſācti inſpiratiſ ⁊ docentis ira tuam futurā timendam Uox eccl̓ie eſt de tꝑibus xp̄ianis. Hoc totū factū eſt q̇a deꝰ pater Miſit fi lium ſuū de ſeipſo ſūmo ate ſecula natu. qui accipiēs carne in vtero virginis aſſumpſit me de populis multis.ſ. iu deorum et gentilium collectam in ſponſaꝫ ſibi federe ſempiterno. Qui eripuit me de inimicis meis mu do. carne. et dyabolo fortiſſimis et potiſſi me a demonibus qui oderūt me et opul erat quoniā cōfortati ſunt ſuper me qͣ ſi vincere potuiſſent niſi fortior adueniſſet qͥ eoꝝ potentiā cōtriuiſſet Preuenerūt me inimici mei preualē do mihi tēporaliter ad affligendam ⁊ ꝑuer tendam temporalem vitam meam intem pore perſecutionis martyrum ſed ꝯtra iſtas afflictiones factus eſt dominus ꝓ tector meus. Et eduxit me de anguſtijs carnalibus qͣs patiebar in latitudine ꝯſolationis ⁊ bone ſpei cum ꝑ ſeuiciā ꝑſecutorum numerꝰ au gebatur fidelium et hoc bonitate ſua n̄ me ritis meis gratis enim elegit me ī ſpō ſam ſibi. Et retribuet mihi dominꝰ in preſenti ſm iuſticiā mee bone voluntatis quam ipſe in me operatus eſt et ſꝫm puritateꝫ operum meorum que vicijs non ſūt ad mixta retribuet mihi in futuro vitam ſē piternam Et hoc retribuet mihi. Quia ſtudioſiſſi me cuſtodiui vias domini dilectioneꝫ dei et caritatem ꝓximi nec impie geſſi re cedendo ꝑ peccatū a deo meo. Et hoc cuſtodiui Quoniaꝫ oīa iudicia eius.ſ. premia iuſtoꝝ et penas impioꝝ fla gella corrigendorū et tēptationes ꝓbando rum perſeueranti cōtemplatione cō ſidero et iuſticias eiuſ.ſ. flagella mihi in flicta nō repuli a me ſed patient̓ ſuſtinui Perſeuerabo in innocētia mea in qua vo catus ſū. Et obſeruabo me ab iniqui tate mea quatenus iniqͥtatis antique ca lamitatibus non īuoluar. et ita immacu latus adherebo ei qui nō patitur cōſor tium maculatoꝝ cū ſit ſanctus ſctōꝝ. Et hͦ erit quoniam ſcio ꝙ Retribuet mi hi dominus in futuroſam iuſticiā me am et ſꝫm puritatem opeꝝ meorum que ſemper ſunt in conſpectu diuinita tis eius. Dixi ẜm iuſticiā meā et puritatem manuū mearū non ideo quia hec a me ſint ſeda te ſunt. quia ad hoc ꝙ homo ſit ſanctus ꝑ gra tiam neceſſario. Cum ſancto tu eris ſā ctus effectiue.i. ſanctificans illuꝫ. et ad hoc ꝙ ſit inocenſ neceſſario tu eris innocēſ i. innocentiā tribuēs ſiue innocentē faciēs Et ad hoc ꝙ aliqͦs ſit Electus.i. ſeparatuſ a ſocietate maloruꝫ neceſſario tu eris electꝰ effectiue. id eſt elector eiꝰ. et ſi homo dyabo lum peruerſum ſequitur cum ip̄o pariter ſubuertetur. opulum humileꝫ. xp̄iano Quoniam p rum ſaluum facieſ cum in die iudicij ad dexteram collocabit̉ et oculos ſuperbo rum humiliabis quia cum peruerſo au ctore ſuo dyabolo ſubuertentur et tantum in tartari profundo mergentur quantū ſe ad altiora corde tumido ſuſtulerunt. Tu domine. Qui illuminaſti perfectos b 3

ſcꝫ apoſtolos et alios primitiuoſ predicato res qui mundo fuerunt lucerne et lumīa ria quedam illumīa etiā ꝑ doctores alios fideles qui adhuc carniſ obſcuritate tenentur. Et ideo rogo vt illumines me Quoniam ſi illuminas ī tua virtute eripiar a tem ptatōe dyaboli vt non cadam per conſēſū et ī deo meo trāſgrediar obſtaculuꝫ quod inter homines ⁊ celum peccata boīm extruxerunt. Uere in deo eripiar. quoniam Deꝰ meuſ talis eſt. ꝙ īpolluta via eꝰ nihil enim īmū dum precipit. lex enim domini immacula ta eſt et eloquia ſua ſunt puriſſima. et ſplē dida vt argentum igne examinatum ⁊ plenꝰ pietate quoniā protector eſt oī um ſperātium ī ſe Propheta contra paganorum inſaniam qͣ ſibi deos multifaria vanitate finxerunt. dic̄ ¶ Bene dixi deus meus. Quoniam quis deus preter dominum cui ex debito ſer uimus aūt quis deꝰ preter deuꝫ noſtꝝ quem iuſtiſſime adoramꝰ et colimus. qua ſi diceret nullus. quia alij ſunt dij falſi ſicut idola gentium. Et ipſe eſt. Deus qui primo armauit me et precixit virtute vt fortis ſiꝫ ⁊ ad pugnā dum contra dyabolum ſiue ad aggredien dum arduā et poſuit īmaculatam viā meā ſine ſorde peccati. ¶ Uidetur vox xp̄i. ¶ Et ipſe deus eſt. Qui perfecit affectꝰ meos directos in viā dei agiles et veloces tanqꝫ ceruorum ad trāſilienda ſine leſio ne huius ſeculi impedimēta vmbroſa ⁊ ſpi noſa et collocauit et fixit in celo cordis mei intenſionem et deſiderium. Et ipſe eſt Qui mecautuꝫ ab imminē tibus inſidijs et prudentē in expugna tione dyaboli fecit. et poſuiſti vt arcum eneum brachia mea dando mihi infle xibilem conſtantiam ad bene operandum Et protexiſti me ad ſalutem quia for titudo mea parū ꝓdeſſet niſi protectio tua adeēt ⁊ potētia diuitatis tue hūanita te mea aſſūptā in eterna maieſtate cōſtituit. Diſciplina tua paterna qͣ qͦs diligis corri pis. correxit meos dirigēdo ī finē debi tū.i. in etnā ſalutē et diſciplina tua ipſa meos docebit ꝓmouēdo ad meliora. Nec in itinere meo īpediūt me āguſtie tꝑa les. Quoniā latā feciſti caritatē meā operātē hilariter etiā in his que ſub tus me ſunt mortalibꝰ vt nō habeam cor ſtrictu ꝑ auariciā vel irā vel hmōi. ⁊ ſic nō ſunt infirmata ꝑ mala mundi veſtigia meoꝝ opeꝝ que imp̄ſſi imitāda ſequenti bus me. Nō ſūt infirmata dico veſtigia mea. ſꝫ per ſequar inimicos meos q̇ doctrine mee ꝯtradicūt cōprehēdā illos in ratōne. qͥa n̄hn̄t qūo poſſent reſiſtere et nō conuer tar ab increpatione illoꝝ donec de ficiāt. ¶ Confringā illos tribulatiōibꝰ nec poterūt perſeuerare aduerſꝰ me. ſꝫ potiꝰ cadēt ſubtꝰ pedes meos plena rie mihi ſubiecti. Hoc totū eſt ex eo qͥa tu dn̄e Precinxiſti me virtute vt patientie fortitudine iniqꝝ aduerſa ſuperarē et eos qui inſana co ſpiratione cōtra me intumuerūt ſub plātis pedū meoꝝ ſubieciſti. Inimi cos meos iudeos aliqͥs eoꝝ dediſti mi hi dorſū. qͥa in ſalutiferaꝫ victoriaꝫ fugati emerſerūt ſubito xp̄iani facti diſcipuli mei. vt Paulꝰ et alij pl̓es et eos qui inodio meo obſtinato māſerūt diſperſiſti ꝑ orbē. ¶ In qua diſꝑſione Clamauerūt ad hoīes vel deos qͣs coluerūt auxiliū petē tes ſꝫ nō erat ex eis qui ſaluos facerꝫ eos qͥa ſolus deꝰ p̄t ſaluare q̄ deficiēte eis auxilio hūano clamauerunt ad dominū nec exaudiuit eos qͥa iudicauit eos īdi gnos exaudilione manētes in ſua malicia Et pꝰ diſꝑſionē Cōminuā eos ad vilem ſtatū et inſtabilē redigēdo vt puluerem qui ante faciē venti ſemꝑ mouet̉ et ſpar gitur et vt viliſſimū lutū plateaꝝ q̇ ab oī bus ꝯculcatur delebo eos. Eripies me de cōtradictionibus po puli iudeorū q̄ ſemꝑ mihi ꝯtradixit et cre prū ab illis ꝑfidis cōſtituēs me vt ſiꝫ ca

put et rector gentiū vt iudeis excluẜ gēti bus imperem. Populꝰ gentiū quē nō viſitaui p̄ſentia corꝑali vel lege aūt ꝓphetis ſeruiuit mihi ẜuitute latrie mihi credendo et adorādo et colēdo in auditu auris. qͥa oculis n̄ vidit me p̄dicātē aut miracula faciētē obediuit apoſtolice voci audito euāgelio credidit Laus iſta gētiū. exꝓbratio eſt magna iud̓o rū. Nō ſic iudei ſed ip̄i pͥus. Filij ſꝫ nūc fci alieni mētiti ſūt blaſpbemātes ꝯtra me. filij alieni īueterati ſūt in pctō in infid̓ litate ſua. et claudicauerūt. qͣſi vno pede debiles qꝛ vetꝰ teſtamētū tenētes ⁊ nouū re ſpuētes claudi effecti ſūt. claudicāt etiā a ſe mitis ſuis lege et ꝓph̓is ſequētes lrām non ſpūm et traditiones ſuas potius qͣꝫ dei Uox eſt exultātis eccīe Illi aūt mētiti ſūt et claudicauerūt. ſꝫ viuit domīus ī ſe vita nobiliſſima ⁊ vita ſēpit̓na. viuit aut etiā ī me quē in pn̄tia mea ſꝑ conſpicio. in quē firmit credo benedictꝰ deꝰ meꝰ et laudatꝰ ꝓ bn̄ ficijs collatis et exaltetur aucͣtor ſalutiſ mee vt toto orbi dn̄et̉ ꝑ fidē et deuotiōeꝫ Merito bn̄dictꝰ es tu deꝰ qui das vīdi ctas mihi de inimicis meis me vlciſcēdo ſubdēdo eos mihi ⁊ fidei tue vn̄ ſubdiſ po pulos ſub me vt q̇ an̄ erant ꝯtūaces ad te ꝯuerſi fiant ꝓficua deuotione ſubiecti. tu dicoliberator meꝰ d̓ inimicis meis fu rioſis et feruida malignitate ſuccenſis. Et etiā tu excelſiore me facies oībuſ per ſecutoribꝰ meis ratiōabile enī eſt vt quāto altiꝰ in irā lurrexerint inimici tāto ā pliꝰ exaltet̉ q̇ pertulit a viro iniquo.ſ. quo libet heretico vl̓ ſciſmatico q̇ ꝑuerſi dogma tis iniqͥtate gͣſſat̉ eripies me Preter ea qͥ dicta ſūt ꝙ inſurgētes aduerſꝰ me hūilia ſti cōfitebor tibi confeſſione laudis ī di uerſis gētibꝰ ⁊ voce et oꝑe nomē tuū gl̓ifi cabo. Merito laudabo quiā ip̄e Ma gnꝰ ē facieſ et oſtēdes toto orbi terra rū ſalutes qͣs xp̄s rex ab eo ꝯſtitutꝰ oꝑatꝰ eſt ī hūano gn̓e. et qͣs ꝯtinue oꝑat̉ in credē tibꝰ et ē faciēs miſcd̓iaꝫ xp̄o māu for ti et lib̓atori reiuſcitādo eū a mortuis et ad dexterā ſedere fecit et miſcd̓iaꝫ etiā facit eiuſ ſpūali ppl̓o ī eū credēti et hoc ſine fīe Pſalmꝰ. XVIII. in quo de īcarna tione domini. ¶ Apoſtoli dicti E ꝑ celſitudinē ꝯuerſationis enarrat gētibꝰ gl̓aꝫ maieſtatiſ xp̄i in q̇ eſt eqͣlis patri et ip̄i apl̓i dei firmamentū. qꝛ v̓tute ſpūſſctī firmati ānuciāt opera domī qͥ ẜm homineꝫ geſ ſit ẜm natiuitatē paſſiōꝫ ⁊ mortē ⁊ hmōi. Ecce qͣꝫ diſcrete apl̓i predicant qꝛ nō omnia oībus. apoſtoli enim tanqͣꝫ dies clara ſpu alis et perfecta diei.i. claris et ſpūalibꝰ ac ꝑ fectis auditoribus eructant plenitudīeꝫ ſui lumīs diuine ſapientie ſecreta reuelan do ſed auditoribus infirmis carnalibus et tenebroẜ ipſi apl̓i auditorū taliū infirmita ti condeſcendītes. qͣſi nox facti indicāt nō ſapientiā que eſt de diuinis vt ꝙ v̓bū eſt in principio apud deum. ſed ſcientiā q̄ eſt de humanis et de humanitate xp̄i ⁊ paſſiōe eꝰ ⁊ hmōi groſſa reſpectu alioꝝ. Et hoc predicationis officiū apl̓i tam miri fice expleuerunt vt omnibus linguis loq̄rē tur. Nō enim ſūt līgue aut genera di cendi per que loquētes nō audirentur et intelligerentur voces eorum. Qui apl̓i etiam ita late predicarunt ꝙ In omnem partem ambitus terre exiuit verbū predicationis et fama miraculoruꝫ eoꝝ et infines orbis terre verba eorum. per ſe aut per alios a ſe miſſos vnde an̄ de fecit eis terra qͣꝫ lingua. Proph̓a narrat qͥd p̄dicauerūt apl̓i. Dei filiꝰ Poſuit corpꝰ aſſūptū in quo vēit pugnare ꝯͣ inimicū in ſole.i. in manifeſta tione mūdi qꝛ q̄ inuiſibilil erat factus eſt vi ſibilis oculis hominum et ipſe dominꝰ tanqͣm ſponſus eccleſie copulatus quaꝫ ſibi copulauit caſto et impolluto amore ꝓ ceſſit in mundum de thalamo ſuo ſibi conuenienti. id eſt d̓ intacto vtero virginali Qui letus ſpirituali leticia. Vt gi gas fortiſſimus et ceteros homines inſu perabili virtute tranſcendens feſtinauit

ad currendā viā quam ſuſcepit pro redē ptione humani generis q̇ a ſummo patre egreſſus per eternam generationeꝫ venit in mundū factus homo. Qui peracto humane redēptioniſ oꝑe aſcē dens in celū Occurrit plenitudine diuini tatis vſqꝫ ad eqͣlitateꝫ patris q̇ ſuꝑ omnes celos exaltatus ſpūmſāctū ſuꝑ diſcipl̓os mi ſit de cuius gratie donis nemo ēqui digne petat et nō recipiat ip̄e enī om niū electorum ſuoꝝ corda accendit ⁊ illuīat. Propheta cōmendat legē quā apl̓i predi carūt. Primo a latore qͥa Lex domini de us eniꝫ illā dedit ꝯtra manicheos negātes legē veterē eē a deo. Secūdo a ſāctitate ⁊ pu ritate qͥa immaculata oīa enī mala exclu dit nihil eniꝫ īmundū aūt malū cōcedit tā qͣꝫ licitū. cōtrariū facit lex machomēti. Ter tio ab vtilitate qͥa cōuertens aīas.ſ. d̓ ma lo ad bonū. de infidelitate ad fidē. ꝯtrariuꝫ facit doctrina hereticorū. Quarto ab infalli bilitate veritatis ⁊ certitudiniſ q̇a teſtimo nium domini fidele pleniſſima veritate recognitū et adiplens qd̓ ꝓmiſit. qd̓ non fa cit doctrina ph̓oꝝ. Quīto a ſuauitate guſtꝰ qꝛ ſapientiā que delectataffectū preſtās humilibus non tumida ſe elatōne iactāti bus quod non facit ſcientia mundanoruꝫ. ¶ Iuſticie domini recte q̇ nō aliter co gnoſcit̉ feciſſe qͣꝫ docuit letificantes cor da bonorū ſpe pͥmij et̓ni preceptū domi ſcꝫ nouū teſtamentū lucidū clarū ⁊ imma culatū quale a patre luminū ꝓdire decet il lumīans oculos non carnales ſed men tis qui diuino munere ſpūaliter clarificant̉ Timor domī ſctūs q̇ dicitur filialis ex amore ſancto ꝓcedens permanet in ſan ctis ī ſeculū ſeculi caritas eiꝰ nunqͣꝫ exci dit ex qua orit̉ iudicia domī.ſ. mandata dn̄i in veteri ⁊ nouo teſtamento ſcripta ſūt vera quia immutabili veritate perſeuerāt iuſtificata in ſemetipſa qꝛ continet ma nifeſtam iuſticiā vnde non egent alterius autoritate vt firma ⁊ iuſta habeāt̉ qͣꝫ ip̄iꝰ d̓i Et qͥa talia ſunt iudicia domini et eius pre cepta merito ſunt preferenda omnibus re bus mundi delectabilibus.ſ. diuitijs ſecula ribus ⁊ delectationibus corporalibus. Uere autem ſunt dulcia Etenī ſeruꝰ tuꝰ qui vere et deuote ſeruit tibi experitur et cū ſtodit ea opere adimplendo quia ī cuſto diēdis illis eſt retributio multa.ſ. bea titudo ſuperna incōprehenſibil̓ et ineffabil̓ ¶ Sed qͥa timeo dn̄e ne longe fiam a iudi cijs tuis per occulta delicta mea q̄ quaſi im poſſibilia ſunt bene cognoſci. oro ab oībus peccatis mundari dicens. Quis enī deli cta.ſ. tam maiora qm minora tam cōmiſſa qꝫ obmiſſionis peccata perfecte intelli git nulluſniſitū qui omnia noſti. ideo ab occultis meis mūda me et ab aliēiſ q̄ ſuadentibꝰ demonibꝰ aūt malis hoībꝰ fi unt parce ſeruo tuo Ideo peto mundari a peccatis meis oībuſ quiā Si nulla eoꝝ fuerīt mihi domi nata tūc īmaculatꝰ ero a criminali ma cula ⁊ ſapiēt mihi iudicia tua tūc āt emū dabor a pctō ſuꝑbie q̇ dicta eſt peccatum maximū. tū qͥa ea cecidit dyabolꝰ ⁊ hoīem traxit. tū qͥa initiū eſt omnis peccati. Ideo etiā mūdari peto. qͥa ſi emundatꝰ fue ro a pctīs Eloquia oris mei.ſ. or̄ones ⁊ laudes erūt talia vt cōplaceāt tibi cū ꝓ cedāt ex mūdo corde et meditatō cordiſ mei erit talis vt gͣta ſit et accepta ī cōſpe ctu tuo ſēper q̇ intꝰ vides et ꝯſciētiā purā inſpicis ¶ In cōſpectu tuo dico. qꝛ tu Do mīe es adiutor meꝰ in bonis agēdis et redēptor meꝰ a malis adiutor vt habitē ī caritate tua. redēptor vt liberes me ab iniqͥ tate mea. ¶ Pſalmꝰ. XIX. ī quo ꝓpheta tāgit dignitatē chriſti.ſ. ſacerdotalē et re galē. O chriſte. xaudiat te deus pat̓ in die paſſiōis tue q̇ v̓e appel latꝰ eſt dies tribl̓atōis ī qͣ tāqͣꝫ ſacerdos offeres ei hoſtiā ꝓ nob̓ et ꝓtegat te v̓tꝰ d̓i ppl̓i xp̄iani Mittat tibi d̓ ſctō.i. d̓ eccīa auxiliū eā ad credētiū generationē tibi for mando ſicut Euā Ade ad generationē car nalē in paradiſo et de ſiō.i. de diuinitate ꝑ quā ſpeculatur omnia tueatur te.

Memor ſit omnis ſacrificij tui to tius paſſionis tue eiꝰ memores nos facien do et holocauſtū in quo totū in cruce te pro nobis deo obtuliſti. placidū et acceptū deo fiat ⁊ in leticiā reſurrectionis cōuertat Tribuat dominꝰ effectu et efficaciā paſſi onis tue iuxta deſideriū et intentionē tuam. et non ẜm eoꝝ crudelem intentionē qui paſſionē intulerunt et omne conſili uꝫ tuū cōpleat. quoniā omnia alto conſi lio facis. Ideo hoc oro o xp̄e q̇a Letabimur in ſa lute quā nobis per tuam mortem operatꝰ es et in nomīs tui participatōne ma gnificabimur cū a tuo noīe dicti ſumus xp̄iani. Impleat dominꝰ oēs petitōes tuaſ non ſolū quas in terra feciſti ſed etiā eas qͣs in celo facies interpellans ꝓ nobis. nec inde dubito qꝛ ex nunc anteqͣꝫ fiat per ſpūm pro phetie mihi moſtratum eſt quiā dn̄s re ſuſcitabit xp̄m ſuū a mortuis. Exaudiet illum orāteꝫ dn̄s de celo ſctō ſuo vbi ſedens ad dexteraꝫ patris intpellat ꝓ nob̓ in cuius fortitudine virtutis et potentie ſalus ſpūalis cōſiſtit fideliū. ¶ Reprobi v̓o volubili ſucceſſionē tꝑaliū bonorū que qͣſi rōte voluūtur et trahunt̉ et Hi in curribꝰ ſuꝑbis efferunt̉ honoribus atqꝫ in eis exultāt nos autē ſerui dei ſpeꝫ noſtrā figentes in eternis in nomine do mini inuocabimꝰ diuina clementiā Ipſi reprobi funibꝰ peccatoꝝ ſuoꝝ et rerū tē poraliū cupiditate ligati ceciderūt d̓ ſpe celeſti in mortē eternā nos vero electi ſur reximꝰ ab infidelitatē ad fidē. a vicijs ad i tutes et erecti ſumꝰ auxilio gratie tue ad cōtēplanda ⁊ amāda celeſtia q̄ pͥmo tortuo ſi fuimꝰ in peccatis. Domīe ſaluū fac̄ regē xp̄m reſuſcitādo eū a mortuis. qͥa ſaluo rege ſaluierimus vt ipſo ſedēte a dexteris tuis ⁊ int̓pellante ꝓ no bis exaudias nos per eum in die neceſ ſitatis noſtre. Pſalmꝰ. XX. in quo de duplici natura in chriſto diuītate et huma nitate. Propheta loquēs ē x parte hūa nitatis chriſti ait. Omīe in uirtute tua ⁊ oīpotētia maieſtatis tue le tabitur xp̄s rex regū et in eo q ꝑeū diſpoſuiſti ſaluare mundū exultabit vehementer. Deſideriū cordis eius.ſ. animā ſuaꝫ po nere ꝑ redeptiōe mūdi ⁊ deſideriū gl̓ificati onis ſui corꝑis ⁊ delideriū vocatōis credēti uꝫ tribuiſti ei ꝯcedēdo vt h̓ ſicut vellet im pleret et petitiōes labioꝝ ſuoꝝ q̄ ex vo lūtate deliberata ꝓceſſerūt nō fraudaſti quiā omnia q̄ fieri iuſſit impleta ſunt. Et hͦ id̓o erit. Inde preueniſti eū ī bene dictionibꝰ gratie tue ab inſtāti ꝯceptio nis poſuiſti inſuper in eo honoreꝫ et virtute regie dignitatis ſuper omnem creaturam. Uitaꝫ.i. reſurrectionē gl̓ioſāpetijt a te et tribuiſti ei accelerando reſurrectione ⁊ pe tijt a te lōgitudinē dieꝝ et tribuiſti ei ī de ficientē īmortalitatē ī ſcl̓m ſcl̓i. Magna eſt gl̓a chriſti hoīſ. ī eius ſa lutari reſurrectione demoſtrata in qua in notuit ptās ſibi data in celo et in t̓ra gl̓am et magnū decorē addes ſuper eū cu ī celo ad dexterā tuā collocaueris Et v̓e magna eſt gl̓a xp̄i hoīs. Quoniā da bis eū ī benedictōꝫ his q̇ i te credūt vt ī ipſo bn̄dicāt̉ oēs gētes ſic̄ ꝓmiſſū fuit abrae letificās eū ẜm hoīeꝫ ī gaudio qḋ ſui ha bebūt viſione vultus tui. Et merito hͦ eri: Quoniā rex hō xp̄s vt hu mil̓ corde ſperat ī domīo ſolū et ī miſe ricordiā altiſſimi exēquēdā ꝑ eū hūano generi nō cōturbabitur hūiliās ſe ⁊ obe diēs vſqꝫ ad mortē crucis. ¶ Propheta de punitione malorum. ¶ O chriſte ex quo talis et tantus es. Inueniatur vltrix poteſtas tua cum ad iudicium veneris puniendo pec cata omnibus inimicis tuis qui eaꝫ ī hūilitate n̄ cognouerūt iniurias patiētē et

maieſtas tua in iudicio apparens inue niat ad puniendū oēs qui te oderūt. Et ſic erit quiā Pones eos.ſ. peccatores qui cōtra regulas dn̄i obſtinata mēte vixe runt ſil̓es clibano ignis datos ꝑpetuis flamis ex omni ꝑte in tēpore manifeſta tionis tue in iudicio ad eos cōdēnanduꝫ dominꝰ ī vīdicta ſua cōturbabit eos ꝓferens cōtra eos ſentētiā dānatiōis dicēſ Ite maledicti in igne eternuꝫ qui deuora bit eos non conſumēdo ſed eternaliter af fligendo. Fructu eoꝝ quem habuiſſēt in terra. ſcꝫ viuentiū ſi credidiſſent xp̄o perdes qꝛ non crediderūt ⁊ mandatis eius cōtumaciˢ ſpu reſtiterunt et īmītatores eoꝝ vl̓ qͣs ſedu xerunt non deputabis inter filios homi nū qͦs in hereditatē ſempit̓nā vocaſti. Merito inter alios iudei peribunt. Quoniā declinauerūt in te mala ver ba dicentes ꝙ demoniuꝫ habes et hmōi. et cogitauerūt conſilia maligna dicentes expedit vt vnꝰ moriat̉ pro ppl̓o ⁊cͣ. ſed iſta no potuerūt ſtabilire iuxta volūtateꝫ eoruꝫ neſcientes qͥd dicerēt. Verū quidē dictū eſt ſed malo voto ꝓlatū eſt. Tolerabunt̉ autē iudei in vita preſenti ſꝫ non ſine pena. Quoniā pones eos dor ſuꝫ.i. in ẜuitutē ſubijciendo et ī extremis vite tue que ſūt paſſio et mors prepara bis aptabis malā eoꝝ intentione occi dendi te ad ſalutē hūani generis q̄ inde ſeq̇t̉ illi ita cogitauerūt depͥmere ſed Exaltare domine.ſ. in gl̓ia reſurgēdo et ad celos aſcendēdo. et hͦ in virtute deita tis et merito humilitatis et paſſionis. ⁊ noſ cantabimꝰ interius deuotione cordis. et pſallemꝰ exteriꝰ deuotione oꝑis et annūci abimꝰ excellentiā poteſtatis tue et mi rabilia que geſſiſti. Pſalmꝰ. XXl. in quo agitur d̓ paſſi on et reſurrectione chriſti. Chriſtꝰ hō oīa preuidēs quaſi iā vi cina paſſiōe permotꝰ ait ad patrem Eus d eus meus ratione hūanitatis a te create re ſpice in me in afflictione mea pendentē in cruce qualiter me dereliquiſti. in ma nibꝰ iud̓oꝝ me ꝑſequētiū traditū eoꝝ volū tati qualit̓ nō me p̄ſeruas a morte mihi p̄ parata. q̄ met reſpōdens ſubiungit lōge a ſalute mea corꝑali.i. ꝙ non reſeruer a mor te tꝑali faciūt verba clamoris mēbroruꝫ meoꝝ poſtulantiū mortē meā ſine qua eo rū delicta expiari nō pn̄t quorū delicta qd̓ ammodo ſua dicit. quia pro eis penam ip̄e ſuſtinuit. ¶ Signum ꝙ medereliqͥſti eſt. quoniam Deꝰ meꝰ clamabo per diē.ſ. circa horaꝫ nonā heli heli ⁊cͣ. et per noctē precedenteꝫ pater ſi poſſibile eſt trāſeat a me calix iſte et nō exaudies ſed hͦ ꝙ non ſim exauditꝰ in hac mea oratiōe nō ſcribet̉ ad inſipientiā meā quaſi neſciuiſſem quid aut quomo peterem. ſed ad ſapientiā maximā. quia cuꝫ modus iſte humane liberationis per paſſi onem meam fuerit cōuenientiſſimus vt ſic homo ſolueret quod debebat et deus re dimeret qui poterat. conformaui volunta tem meam volūtati tue qui me ad hoc mi ſiſti. Quamuis enim non mē in hac mea orati on exaudiſti tamen non me totaliter dere liquiſti. ſicut iudei credūt dicētes. deꝰ dereli q̄t eū ⁊cͣ. ſꝫ Tu habitas ī me ſctō tuo inſe ꝑabilit̓ mūdū tibi recōciliās cꝰ laus ē ī ec cleſia q̄ eſt ꝯgregatio videntiū te ꝑfidem. Hec ē ꝯſolato mea ꝙ prēs ātiquos in te ſperātes audiſti et liberaſti a malis qn̄ expediuit eis. qꝛ ex hͦ cognoſco ꝙ nūc me audires ſi ſcires mihi expedire. ¶ Ad te clamauerūt prēs ātiq̇ in or̄one et libera ſti eos de ẜuitute egipti ⁊ d̓ captiuitate ba bilonis ī te ſperauerūt ⁊ n̄ in alio. iō nō ſūt cōfuſi qꝛ aſſecuti ſūt lib̓ationē q̄ lib̓a tiōes fuerūt figure q̇dā hꝰ liberatōis ꝑ mor tē meā facte. ¶ Ego aūt lꝫ ſiꝫ maior oībꝰ nat̉a qꝛ deꝰ ⁊ merito qꝛ ſctūs ſctoꝝ dei. nihil ominꝰ vermis ⁊ vilis ſū in cōſpectu iude oꝝ vn̄ ſpūerūt ī faciē meā ⁊ alapis eā cecid̓ rūt tāqͣꝫ ꝯtēptibilē. ⁊ ita vil̓ reputatꝰ ſū vtn̄ vid̓ar reputari hō ſꝫ nll̓iꝰ fortitudīs vt v̓miſ oboīabil̓. vn̄ fctūs ſū opprobriū apd̓ ma

iores ſacerdores ⁊ ſcribas et abiectio apd̓ cōmunem plebem. Omnes huius mali tam maiores qͣꝫ mīo res videntes me deriſerūt locuti ſūt labijs me vituperando ⁊ blaſphemādo et mouerūt capita ſua irridentes et dicēteſ verba que ſequūtur Sperauit in domino.ſ. patre ſuo vt ait eripiat eum de manibus noſtris eū cru cifigi non permittendo. vel ſi non eripiat ſal tem ſaluū faciat eūa mortuis reſuſcitan do quoniam vt ait deꝰ pater diligit euꝫ. Hec mala mihi illi fecerunt. ſed precor dn̄e ne diſceſſeris a me. Quoniā tu es qui ſu pra naturā naſci feciſti me de virgine gl̓a virginitatis eiꝰ permanēte ſpes mea a iuuentute mea in te iactatus ſum ex vtero.i. ex quo factus ſum hō vt tu ſoluſ eſſes ſpes mihi. Pro domine ne diſceſſeris a me ſubtrahē do auxiliū tuū quē De vētre mrīs mee deū meū cognoſco et colo et hoc neceſ ſe eſt. quoniā tribl̓atio paſſionis mee ꝓxima eſt ẜm tēpus quia imminꝫ et nō eſt alius qui adiuuet eripiēdo me d̓ ma nibus iudeoꝝ niſi tu ſolꝰ deꝰ Deſcribit ſeriem paſſionis Circūdabunt me multi.ſ. populi iudeoꝝ dicti vituli qꝛ ignorato dei iugo incōſiderata ꝓcacitate la ſciuiunt cōtra me. xp̄m cum gladijs et fuſti bus tauri pingues.ſ. prīcipes ſacerdotū ſuperbi et craſſitudine malicie contra dn̄m recalcitranteſ obſederunt me ne poſſi eo rū manꝰ euadere. Aperuerūt ſuper me os ſuuꝫ quaſi ſe re volentes me deglutire exiſtentes contra me crudeles ſicut leo rapiens in cōpre benſiōe mea et ſicut rugienſcū clamarūt crucifige crucifige eū. Sicut aqua effuſus eſt ſanguis me ita viliter aperte et abundāter ſicut aqua ef funditur et diſperſi ſunt diſcipuli mei qui erant futuri firmamenta corporis mei eccleſie. quia relicto me fugerunt Factum eſt cor meū horrore naturali terribilis paſ ſionis imminētis ſicut cera reſolutum in medio ventris mei.i. in parte ſenſiti ua. Aruit in paſſione virtus mea opinione iudeoꝝ ſicut teſtā fragilis et inutilis ad ali quid notabile ꝑagendum que pͥus floruit multis miracul̓ et lingua meā adheſit faucibus meis quia cum rationabiliter poſſem reſpondere ad accuſationes omni no tacui non reſpondi eis verbuꝫ. ideo etiā aruit. quia ita vilem mortem me pati feciſti ¶ Deſcribit ordinem paſſioniſ. Primo ca ptus fui. Quoniam circūdederūt me iudei non vt homines. ſed vt canes rabi di. Secundo illuſuſ conſilium malignā tium iudeorum ſcꝫ ſacerdotum et ſeniorū obſedit me vndiqꝫ ad illudenduꝫ. ⁊ vt me morti adiudicarent. Tertio affixus cruci in qua foderunt manus meas et pedes meos groſſis clauis affigentes ligno. Quarto ita dure et crudeliter in ligno extē ſus vt oſſa mea humanis oculis nume rabilia viderentur. Quinto deſpectus quaſi purus homo pro peccatis ſuis mor tuus. quoniam Ipſi conſiderauerunt me et inſpexerunt me et deſpexerūt eſti mantes me purum homineꝫ eo ꝙ videbāt me talia patientem. Sexto nudatus veſti mentis ſuis. vnde ſequit̉ diuiſerūt ſibi ve ſtīmenta mea que erant plura ⁊ diuiſibi lia et ſuper veſtem meam inconſutileꝫ quia non erat conuenienter diuiſibilis mi ſerunt ſortem. Tu autem domine ne elongaueris vſqꝫ ad communem reſurrectionem auxi lium tuum ſed ſtatim reſuſcita me ⁊ ita fa ctum eſt. quia tertia die reſurrexit ad defē ſionem meam conſpice omnia nocu menta quibus impedire reſurrectionem me am parant amouendo Erue a morte que velut gladius ſeparat animam a corpore deus animam meā ſcilicet vt non detineatur multum in morte et de poteſtate inferi qui more canino deuorat animas animam meam innocē tiſſimā libera. Salua me a crudelitate leonina po puli iudaici. et a cornibus ſuꝑbie iud̓oꝝ ſalua me humilem.

Qd̓ pater ſancte ſi feceris Narrabo no men tuum admirabile glorioſum atqꝫ ſb̓ lime fratribus meis apoſtolis et diſcipu lis. qd̓ fecit quando manifeſtauit eiſ reſurre ctionem ſua factā virtute dei patris ⁊ in pu blico et manifeſto in congregatione fid̓ liū poſt reſurrectionem meā faciaꝫ per me os annunciari virtutē tuam ad laudem et gl̓am nominis tui Inuitat alios ad laudeꝫ dei. Qui timetis deum timore filiali laudate deū corde et ore et vniuerſi imitatores fidei et ope rū iacob glorificate eū corā oībus. Timeat eū timore reuerentie omne ſe me ſpirituale iſrl̓..i. omnes fideles quoniā nō d̓ſpexit nec ſpreuit deprecationē pauperis. ſcꝫ xp̄i qui cū omniū diues eſſꝫ ꝓ nobis oībus pauper eē voluit. vt nos ſua pauꝑtate diuites faceret. Nec auertit faciem ſuā a me repellen do orationem meam vt reſurgerē ſed cuꝫ clamarem ad eum exaudiuit me reſu ſcitando me a mortuis Chriſtus ad patrem loquēs gratiarū actio nem agens ait. Apud te laus mea te lau habo omnia ad tuā laudē referendo in ec cleſia que eſt magna tam fideliuꝫ multi tudine qꝫ bonorum amplitudine ſpūaliuꝫ et vota mea ſcꝫ ſacrificium corporis ⁊ ſan guinis qd̓ volūtarie in cruce obtuli tibi of ferri faciā continue in memoriam paſſio nis mee in cōſpectu timentium te vt ī telligant et verum corpus eſſe ⁊ per illud ſe ſaluari. Qd̓ ſacrificium corporis et ſanguinis mei Edent pauperes ſpiritu contēptores ſe culi. et hiūles et ſaturabūtur pīguedine diuine gratie et laudabūt dominū ſpū aliter exultātes qui requirūt eū cū cordiſ deſid̓rio et viuent corda eoꝝ qui digne ſumūt illud hic vita gratie et in ſeculū ſe culi vita glorie. Gentes remīſcentur per predicationeꝫ apoſtolorū dei ſui cuius cognitionem licet naturaliter eſſet inſerta dyabolus obſcura uerat et cognoſcentes ſe eſſe in tenebris ob uolutos cōuertentur ad dominum d̓ vniuerſis finibus terre. Et adorabunt eū adoratōne lat̄e aliqui de vniuerſis familijs gentium. Et hoc id̓o Quia domini. id eſt xp̄i. eſt re gnum generaliter. ipſe enim eſt rex regū et dn̄s dominantium et ipſe domīabitur gentiū cui dictū eſt a patre. poſtula a me ⁊ dabo tibi gentes hereditatē tuam Propheta oſtendit quibꝰ ſumere ſacramē tum altaris ſit damnoſum.ſ. reprobis de qͦ bꝰ ait. Manducauerunt no ſolum pau peres.i. humiles ⁊ deuoti. ſꝫ etiaꝫ pingues terre terrenorum cupidi et ſectatores. ſed diuerſimode. quia primi.ſ. boni ſacramenta liter et ſpiritualiter. mali vero ſacramētalit̓ tātum et adorabunt ſpecietenꝰ non ſim plici et puro corde et lꝫ ſimul manducēt ma li cum bonis in conſpectu tamen eius cadent iuiſibili caſu per peccata omnes qui deſcendunt ab amore dei ad a morem terrenorum. Propheta in perſona cuiuſlibet iuſti. Pingues cadent. ſed Anīa mea qui pau per ſum et humilis illi ſcꝫ deo viuet ad ho norem eius illi placebit mandata obẜuādo et filij mei ꝑ imitationem fidei ſeruient ipſi domino Annunciabitur domino ꝑ angelos nū cios ſuos nō ꝙ deum qͥcqͣm lateat ſed vt ip̄i miniſteriū impleant generatio ventura generatio xp̄iana que ex aqua ⁊ ſpūſancto erat deo largiente procreanda et celi. id eſt apoſtoli et doctores annūciabūt filiuꝫ eꝰ quia ipſe iuſticia per quem omneſiuſtifica mur populo qui naſcetur ex aqua ⁊ ſpi rituſancto quē domius predeſtinauit ante ſecula. ¶ Pſalmus. XXII. in quo de miſe ricordia dei. Uox eccleſie ſciētis ſe Chriſti paſ ſione ſaluatam. et per gratiaꝫ baptiſ matis innouatam iocūditate dulciſ ſima confitetur dicens. Ominꝰ regit me eripiendoʳ me a ſeductionibꝰ

impioruꝫ ſicut bonus paſtor regit oues ſu as. et eo regente nihil mihi deerit de eo quod eſt neceſſarium ad ſalutem et etiaꝫ in temporalibus in loco paſcue in lectione ſacre ſcripture me collocauit vt ibi paſcar et reficiar. quia ſermo diuinus animam no uit ſaginare fideliter meditatꝰ. Super aquam baptiſmi quo reficiuntur qui integritateꝫ et vires amiſerunt ⁊ anima ariditate peccatorum ſterilis ad bonos fru ctus inſerendos diuinis muneribus irriga tur. educauit me ſpiritualiter ad ꝓfectuꝫ nutriendo et poſt animā meam cōuer tit quia poſt baptiſmū de peccatrice facta eſt iuſta de feculenta mundiſſima de con tracta ſine ruga ſicut apl̓s dicit Deduxit me per artiora mādata iu ſticie et perfectiora conſilia per que iuſti ci tius celeſtem cōuerſationem conſequūtur ⁊ hoc non ex meis meritis ſed ex miſeri cordia nominis ſui. Uere deduxit me per ſemitas iuſticie quia Si ambulauero in medio huius vite que eſt vmbra mortis quia caligine pec catorum eſt obſcura ⁊ ad mortem deducit non timebo mala ſiue occulta ſiue ma nifeſta quoniā tu mecuꝫ es ꝓtector vite mee cum quo nemo perire poteſt. Uirgatua.ſ. leuis diſciplina. que imponit̉ infirmis et baculꝰ tuus.ſ. durior diſcipli na que imponitur grandioribus nō me af flixerunt mortificando ſed cōſolata ſunt potius ſunt enim ſigna paterni amoris. Conſolatus etiaꝫ qͥa Paraſti domīe in cōſpectu meo.ſ. fidellum non infidelium menſa ſancte eukariſtie vt in ea poſſent re fici. Obeata ꝯuiuatio. epulatio felix. ſat̉itaſ fidei. eſca celeſtis. paraſti dico aduerſꝰ eoſ iſ qui in aliqua peruerſitate diuerſi eccleſiaꝫ dei ſuo gͣuiter errore cōtriſtant In qua mēſa Letificaſti ſpūali leticia mē tem caput anime mee. et calix.i. amor di uinitatis mihi datus q̇ me inebriaſti ⁊ obli uiſci me feciſti omniū miſeriarū et curaruꝫ huius ſeculi. valde preclarꝰ eſt qͦniā feceſ carnaliū cogitationū ⁊ affectionū nō miſcē tur ī illo ⁊ ꝑducit inſuꝑ ad claritatē et̓ne vite Et miſcd̓ia tua ſubſequetur me quaſi cuſtos et paſtor vt ꝑſeuerē in bono omni bus diebꝰ vite preſentis. Miſcd̓ia tua ſubſequet̉ me adiuuās ⁊ effici enſ. Vt inhabitē in futuro in celeſti hie ruſalē eternaliter. Pſalmus. XXIII. in quo de gl̓ifi catione chriſti et hominis reparati one. ¶ Propheta oſtendit chriſtū domi num eē orbis terraꝝ vt ſicut nullus ab eius imperio ꝓbatur exceptuſ ita nec ab eius fide quis debeat eſſe alie nus dicens. OMIN id eſtxp̄i qui ē rex regū et dn̄s dn̄antiuꝫ eſt terra quā creauit et omnia q̇bus ple na ē ⁊ ornata orbiſterraꝝ cum habita toribus ſuis. Quia ipſe iuxta maria firmā ſtatuit vt mare non eam totā occupet vt homineſ et aīalia ī ea poſſent viuere et iuxta flumi na preparauit.ſ. orbem. Propheta querit qͦs ſit dignꝰ qui ī culmē virtutū poſſit aſcendere dicens. Quis qua ſi diceret pauci aſcendet in mōtem per fectionis iuſticie aūt quis dignus in illa et̓ na beatitudine cū dn̄o ſemꝑ manere. ¶ Reſpondet ꝓph̓a ¶ Purus in operi bus mūdus in cogitationibꝰ qui nō ac cepit in vano animā ſua deputando eā ſeu implicando rebus terrenis ⁊ caducis qͥ vane ſunt. ſed magis applicuit eam rebꝰ ſpi ritualibus et eternis cū ip̄a ſit creatura ſpi ritualis et īmortalis nec iurauit in dolo ꝓximo ſuo ipſū fallaciter decipiēdo. Hic̄ accipiet benedictōnē a domino in hac vita incrementū virtutū ⁊ in alia be atitudinis p̄mium erit enī inter illos q̇bus in die iudicij dicturus eſt dn̄s. venite bn̄di cti pa. m. percipite regnū ⁊cͣ. et miſericor diā totaliter liberāteꝫ ab omni miſeria acci piet adeo ſalutari ſuo xp̄o qͥ vere eſt ſa lutaris. a qͥ et peccata relaxant̉ et beatitudo tribuitur.

Tales enim qͥ predictis virtutibus ſtudēt aſcendere in altitudinem celeſtis patrie ſūt Generatio cōmuniter omniuꝫ que rentium dominum et qui faciem dei Iacob videre cupiunt. Quia nullus aſcendit in montem domini niſi predictis virtutibus polleat inquit pro pheta. o vos Principes ductores et re ctores aliorum peccantium auferte ab a nimis veſtris vicia et peccata que ſūt por te quibus aditus fit dyabolo in cordibus hominū. O vos virtutes eternales ꝑ quas eſt introitus ad eternam vitam. per quas etiam rex glorie dignatꝰ eſt introire eleua mini vt in humanis cordibꝰ exaltemini et introibit ad ea per fidem et caritatem xp̄ſ q̇ eſt rex gl̓e. ¶ Proph̓a querit ad conuincendā ꝑfidiā iudeoꝝ. Quis eſt iſte rex glorie q̇ intra turus eſt ad corda Reſpōdet dominꝰ qui abſolute omnibus dominatur fortis in re bus agendis potens contra poteſtateſter renas que nihil ſunt in conſpectu eius do minus potens in prelio q̇ contra mor tem et dyabolum pugnauit et vicit in om nibus. Repetit idem dicens. Attollite portas principes veſtras et eleuammi por te eternales et introibit rex gl̓e Quis eſt iſte rex gl̓e. Reſponſio domi nus virtutum celeſtium.i. angeloꝝ vel ſuper omnem virtutem et fortitudinem et ſuper omnia ſublimis ipſe eſt rex gl̓e. Pſalmꝰ. XXIIII. in quo docetur vir iuſtus in aduerſis nō murmura re ſed diuinum expectare adiutoriuꝫ Propheta in perſona eccleſie O te leuaui ſpiritus li deſiderio animā meā que car nalibus deſiderijs ꝯculcata pͥme batur in terra leuaui ad te amplexanduꝫ et cōtemplandū deus meus ego expertꝰ in malis meaꝫ infirmitateꝫ in tua bonitate cō fido qui potens es iuuare et ideo nō cō fundar de peccatis meis corā te et angelis tuis in finali iudicio. Hoc quippeoro vt Inimici mei viſibl̓et et inuiſibiles et precipue illi q̄ ſerpētinis ac occultis ſuggeſtionibus inſidiantes ad hec mala me deiecerunt non habeat facultateꝫ me irridendi ad qd̓ parati ſunt et certꝰ ſū de hoc qd̓ peto qꝛ vniuerſi qui ſub malo rum perſecutione auxilum tuū fiducialiter expectant nō cōfundentur nec hic nec in futuro. Sed Cōfundentur in die iudicij omneſ iniqua agentes rebus inutilibus vaniſ et infructuoſis occupati. Ne autem ſim de numero inique agentiuꝫ Uias tuas per qͣs itur ad te et per qͣs ad nos venis demoſtra mihi ne aberreꝫ ab illis et ſemitas cōſilioꝝ tuoꝝ q̄ ducunt in perfectionem maiorē edoce mē Dirige me in veritate tua vt recte ⁊ pie viuā ſicut veritas tua exigit doce me vt nihil peruerſe agā. in qͣ a te exaudiri debeo. tum ꝗͥa tu es ſaluator meꝰ ſalus autē cō ſiſtit in agnitione veritatiſ. tū quia tototē poris mei tractu expectaui miſericor diā tuam Propheta perſuadꝫ exaudiri in cōſuetudi ne ſemꝑ miſerendi dicens. Reminiſcere miſerationū tuaꝝ q̄s fidelibꝰ ſꝑ impēdi ſti et miſericordiarum naturaliter tibi inſertarū que ab initio ſeculi ſunt nu qꝫ enim ſine miſericordia fuiſti nec peccanti hoī miſeratiō tua defuit. Ita dn̄e reminiſcere miſericordie tue vt per miſericordiam tuam. Non reſerues mi hi ad vindictam perpetuā delicta mea q̄ bus viam equitatis d̓reliqui delicta iuuē tutis mee que.ſ. audacter ⁊ ꝑ̄cipitanter et ex fragilitate perpetraui. et que ignoran ter geſſi non ſerues ad vindictam Memēto mei non ẜm iram qua dignꝰ ſum. ſedſꝫm miſericordiā tuā que te di gna eſt non per merita mea que nulla ſūt. ſed ꝓpter bonitateꝫ tuā domine Hac fiducia motus ſum ad petendū. quia Dulcis es et rectuſ dominꝰ miſericorſ et iuſtus ei per hoc lege dulciſſimaꝫ ⁊ re ctiſſimā dedit errātibus in via preſentis

vite. que lex eſt vt ſi vere peniteāt miſericor diam conſequantur et ſaluentur ſin autem non eternaliter puniantur tanqͣꝫ ſua miſe ricordia abutētes. Diriget māſuetos humiles et quietos in iudicio cum eos a reprobis diſcernet et ne declinenta viā recta mites docebit vias ſuas quibuſ ad ſe peruenire poſſint Uniuerſe vie domini licet ſint innume rabiles. comprehenduntur tamen ſub dua bus que in omni opere domini ſimul ſunt. ſ. mīſericordia et veritas miſericordia quia preuenit cuncta bonitate. veritaſ. quia omnia ſub integritate dijudicat. et hoc pa tet requirentibus teſtamentum no uum ī quo chriſtus legitur paſſus ⁊ mortu us pro redemptione noſtra ⁊ requirentibꝰ oracula p̄phetarum que manifeſte hoc teſtantur. Propter gloriaꝫ nominis tui domi ne qd̓ eſt dulce et ſuaue ꝓpiciaberis ob lato tibi ſacrificio ſpiritus contribulati pec cato meo ipſum remittendo multuꝫ eſt enim excedit enim facultatem virtutiſ mee ad ſatiſfaciēdū ꝓ eo Quis eſt homo qui timet dominuꝫ timore filiali.i. qualis et quantus quaſidi ceret. iſte eſt ſumme commendandus. quiā deus ſtatuit ei legem diuinam ⁊ natura lem que dirigunt eum in via iuſticie que ē prē omnibus eligenda quam voluntarie elegit ſeruandam vt ſciat quid agendum et qd̓ cauēdū ſit. Anima ſic timentis deum et amantiſ poſt diſſolutionem corporis. et ſi non immedia te conſequatur perfectam beatitudinem re cipiens ſimplam ſtolam vſqꝫ ad reſurrecti onis tempus nihilominus interim demo rabitur in bonis glorie deum videndo. amando et laudando et opus bonuꝫ eiꝰ hereditabit ſolidam hereditatem in ſtaurati corporis quando in reſurrectione ſtolam glorificati corporis recipiet Firmamentum eſt dominus timen bus ſe ſtabilit enī eos in fide ſua et firmat in bono ne vllis temptationibus ſuccūbāt q̇bus etiam teſtamentaria diſpoſiti on dedit q manifeſtabit ſe illis in qͦ eſt ſūma felicitas Oculi cordis mei ſēper ad dominum de cuius gratia confido. ꝙ euellet affectꝰ meos de laqueo dyaboli a quo prius ꝓ voluptatibus ſeculi capiebar. Quia oculi mei ſunt ad te domine. Reſpi ce in me pietatis affectu aſpicientem te et miſerere mei in effectu. locus enim eſt mi ſericordie quoniaꝫ vnicus ſine auxilio a micorum et pauper a mundi rebus ſum ego Item miſerere mei. quoniam Tribula tiones cordis mei multiplicate ſūt et de aduerſitatibus exterioribus que ī euitabiles ſunt his qui pie in xp̄o viuere volunt erue me ¶ Uide humilitatem meam in cor de et habe eam gratam et laborem meū in corpore et his ſacrificijs placatus dimit te vniuerſa delicta mea Reſpice inimicos meoſ ad repͥmendū eos quoniā multiplicati ſunt non ſolū foris infideles ſed etiā intus in eccleſia non deſunt falſi xp̄iani et odio iniuſto et ſine cā oderūt me ſine int̓miſſiōe me ꝑſeq̄nteſ ¶ Cuſtodi animam meam ab eorum fraudibus ne decline ad ſeq̄lā eoꝝ et erue me ſi forte inſurgant aduerſum me et ſi nō per aliud ſaltem ideo vt ſpes mea quam habeo de te non ſit mihi ad cōfuſioneꝫ Ideo erue me. quia Boni adheſerūt mi hinam innocentes qui nec actu nec volū tate nocere voluerūt et recti qui in bono proficere ſtuduerunt adheſerunt mihi. conſenſione cordis ⁊ vnius volūtatis quia ſuſtinui te patient aduerſitates ſuſtinēdo Libera deꝰ iſrael populum tuum queꝫ ad tuam viſionem predeſtinaſti ex omni bus tribulationibus ſuis quibꝰ interi us vel exterius opprimitur. PPſalmus. XXV. in quo orat iu ſtus aconſortio malorum ſeparari. Uox viri iuſti Udica me do c 25

mine iudicio diſcretionis diſcernendo me a peccatoribus condemnandis quia īno center inceſſi viā huius vite et in do mino confidens non infirmabor de ficiendo ab inocentia mea. Dixi domine ꝙ innocens ego ſuꝫ. Proba me tribulationes immittendo notum me fac ꝓbatum et hoc non vt innoteſcat tibi qui omnia noſti. ſed mihi et alijs. qd̓ poſtqͣꝫ feceris vr̄e cogitationes meas igne ſpi rituſſancti et ſi quam viciorum maculam ī me inueneris hanc oro exure hanc ſpūſſctī calore conſume. Tempta me et vre dico nō preſumptiue di co ſed vt emendationis gratia. quoniā mi ſericordiam tuam toto cord̓ intueor ꝙ magna ſit et dulcis et in bonis tuiſ in qui bus eſt veritas et iuſticia complacui fi duciam habeo ꝙ non ſines me ſupra vire meas temptari Quia complacui in veritate tua. Non ap poſui cor meum aūt conſenſi cōſilio eorum qui in tranſeuntium rerum que va ne ſunt fruitione beatitudinem ponunt qd̓ eſt omnium iniquitatum cauſa. et ideo etiā cum iniqua gerentibus.ſ. hereticis aut ſciſmaticis qui queſtionibus perfidis ſcri pturas diuinaſ deprauare contendunt no me aſſociaui eorum doctrinis aut impie tatibus cōmunicādo Non tantum vitaui conſilium maloruꝫ ſꝫ etiā Odiui cōgregatōꝫ ipāꝫ malignā tium in malo perſeuerantiuꝫ et cum im pus qui cultum dei impugnant placituꝫ nō habeo. Sed inter innocentes conuerſabor inter qͣſ poſitus. Lauabo et mundabo per peni tentiam a cunctis viciorum ſordibꝰ opera mea et menteꝫ in qua tanqͣꝫ in altari ſacrificium ſpiritus cōtribulati tibi offero circūdabo virtutibꝰ ⁊ bonis moribus qͣſi ornamentis ornādo. Conuerſabor Inter innocentes vt au diam et addiſcam eorum exemplo ⁊ in ſtructione quomodo te laudem et cum didicero exponam alijs aliqua de tuis ope ribus que omnia ſunt mirabilia Et ſi eccleſia tua adhuc habeat maloſ adme xtos cum bonis. ego tamen. Domine di lexi in eccleſia tua bonos et ſanctos qui vi ta et doctrina decor domus tue ſunt et locus habitationis glorie tue qꝛ non ſuam ſed gloriam tuam querunt. Et quia ita me habui ita dilexi domū tuaꝫ oro Odeus. Ne perdas cum impijs q̄ pietatem et cultum tuum abnegāt anima meam perdendo vel puniendo eam nec cum viris qui carnaliter viuunt et ꝓ ximum oderunt vitam meā qui a me val de diſſimiles ſunt. Quorū opera iniuſta ſūt et iniqua et dextera eorum repleta eſt muneri bus pro quibus iuſticiam et iudicium ſb̓ uerterunt innocentes condemnauerunt ve xauerunt vel interfecerunt. Ego autem innocenter per ſtudiuꝫ ſā cte vite ambulaui ⁊ ideo libera mea ꝑdi tione imꝑiorum futura ⁊ in periculis huiꝰ vite miſericordia tua non deſerat me. ſꝫ in omnibus me cōcomitetur. Hoc fac domine. quia Dilectio mea et affectio que facile labi ſolet non receſſita rectitudine et fidei et iuſticie inter cōcutien tes hereſes et mundi grauiter ſeuientes an guſtias ſemper ſtetit immobilis et ꝑſiſtenſ in directō itinere mandatorum tuorum. et ideo miſerere mei. qd̓ ſi feceris qͣꝫdiū ero in cōgregationibꝰ hominū publice bene dicā te domine laudando et gl̓ificando pro beneficijs mihi collatis a te. Pſalmus. XXVI. in quo vir iu ſtus petit a deo gratiam vt ſic in pre ſenti pugnando preualeat cōtra ho ſtes ſpirituales vt perueniat ad re gnum. Propheta exultans docet quen qͣm hominum non timere quontaꝫ a deo fuerat illuminatus ait. Ominus illumi natio mea illuminans ⁊ do cens me cōtra tenebras igno rantie et fortitudo ſalutis

mee roborans infirmitatem meaꝫ vt ī bel lo poſſim reſiſtere queꝫ ego timebo nul lum vereor vel timeo hoſtē inſidiatorē vel perſecutorem. Dominus ꝓtector vite mee ipſe eniꝫ repellit omnes impetus et inſidias hoſtiuꝫ meorum a quo ergo trepidabo haben do talē ꝑtectorē a nullo. Dixi non timeo aliquem. quia Dum per ſecutores nocere appropiat mihi vt cor pus meum rabido dente lacerent non ma gnifacio. quoniam non timeo eos qui oc cidunt corpus animam autem occidere no poſſunt. Quia dominus protector vite mee eſt In imici mei qui perſequūtur me infir mati ſunt non potenteſ perficere qd̓ intē debant et ceciderunt in ruinam anime ſue peruenientes. Si fortitudo demoniorū ſi impetus viciorum. ſi molimina hoſtium aduerſum me cōſiſtant nōᵉ timebit cor meum quoniā deꝰ bellator fortis pu gnat ꝓ me. Si exurgat fortius aduerſus me pre liuꝫ a predictis inimicis in hoc meo ad uitorio figam ſpem victorie et remune rationis āplioris glorie eterne. Unā rem petij a domino pre ceteris et hanc requiram oratione perſeueranter pro obtentu ipſius vt inhabitem in do mo domini.ſ. militantis eccleſie vt qͣndiu viuo nll̓a aduerſitas me excludat ab vnita te fidelium qui vnitatem et veritatem dn̄i ce fidei per orbem terrarum tenent ſed in ea pͥmanea ſemꝑ. Hoc peto eo fine Ut tandem videam ꝑ guſtum bonitatem dei. in qua ſumma d̓ lectatio eſt et ſummā pulcritudo et viſitē celeſte templum eius vbi cum ſanctis fruar clara contemplatione eiꝰ Ideo hoc mihi ſpero Quoniam iam in diſpenſatione verbi ſui incarnati ꝑfi dem et ſpeꝫ abſcondit me in die malo rum hominum me perſequentium et pro texit me ne lederer in potētia diuinita tis abſcōdit ſub humanitate. que fuit ta bernaculum in quo xp̄s contra dyabolum militauit. Hoc etiam fecit quia Inpetra xp̄o exal tauit me dominus quia in ipſo et ꝑ ipſū promoueor de virtute in virtutē et nunc ī preſenti vita exaltauit mentem meam ſuper prauos motus et appetitꝰ me os vicioſos ne mei dominentur Poſt hec omnia que fecit mihi dominus Circuiui omnia beneficia memorie com mendando et potiſſime redemptionis bn̄fi cium et ego non ingratus immolaui in ec cleſia catholica toto orbe diffuſa hoſtiā inef fabilis laudis et corde et opere letabor in domino et ideo tū audi domine voceꝫ meam interiorem quam in aures tuas for ti intentione direxi dicens. Vnam petij a do mino ⁊e. exaudi me domine ex tua clemen tia ꝓ illa vna et miſerere mei Tihi non hominibꝰ aperui in corde meo vbi ſolus audis deſiderium meum.ſ. ꝙ anima mea facta ad imaginem tuaꝫ exqui ſiuit te et non aliquod extra te premium ni ſi vultum tuum preſentiam viſionis tue domine requiram huic inquiſitiōi perſe ueranter inſtabo. quia precioſius aliquid n̄ inuenio. illa enim eſt ſumma felicitas et be atitudo omnium ſctōrum. Vt autem inueniam qd̓ quero domine Non auertaſ lumen gratie tue a me peccatore. quia nō eſt in manu mea obtine re quod peto et nō ſinaſ me labi in peccatu per qd̓ declines in ira a ſeruo tuo Quia enim ego non ſufficio te inuenire niſi tu adiuuēs. ido deprecor. Adiutor meus eſto in hac via vt ad hoc perueniam non derelinquas me cum ceperis adiuuare nec deſpicias me ꝙ ego mortalis te eter num audeo querere. quia tu es deus me qui ad imaginem tuam me creaſti et ſalu taris meus qui ſanas plagaſ peccati mei fruſtra auteꝫ creaſti et recreaſti ſi mortales deſpicis. Ideo etiam non deſpicias me mortaleꝫ. qꝛ non mea propria a me cōmiſſa. ſed parenta lis culpa eſt qua in hanc mortalitateꝫ deſcē di. Quoniam pater meus Adaꝫ et ma ter mea Eua dereliquerunt me expoſi c 3

tum miſerijs pn̄tis vite. per eoꝝ eniꝫ pecca tum mors intrauit in oēs hoīes dominꝰ autē carne aſſumpta aſſumpſit me ad ī mortalitatē nō ergo deſpicias me Exquo aſſūpſiſti carnē meā. Da mihi le gem viuendi vt in via tua regia firmit perſiſtens nec ad dexteram nec ad ſiniſtraꝫ declinē et dirige me in ſemitā rectā etī hanc dirige me. quia nō ſufficit inchoare ni ſi ꝑueniat̉. et hoc ꝓpter inimicos meos demones prauos hoīes appetitus carnis ⁊ praua deſideria que inſidiari non ceſſant vt impedimentum preſtent in via eundi ad te deum meū. Ne tradideris me in volūtates per ſequentium me nec ſinas eos ſatiari de malis meis quoniaꝫ inſurrexerunt cō tra me teſtes iniqui de me falſa dicētes vt remoueant et reuocent mea te. ſed tamē mentita eſt iniquitas ſibi quia ad dam nū ſuū mentiti ſūt. omne enī peccatū in lu uꝫ redit auctorem. Uir iuſtus cōfiſus de miſericordia dei ait Non obſtante ꝑſecutione inimicoꝝ et ꝙ fal ſitas ⁊ mendaciū increuerūt ꝯtra me Cre do videre bona domini electis ꝓmiſſa ī terra beata bona quidē vera et dulcia ī mortalia ſempiterna et īcommutabilia vbi nulliuſ falſitatis locꝰ vbi nulliꝰ boni defectꝰ Quia fortaſſis anime amāti hoc tardū vi detur ſequitur vox ꝯſolatoria. Expecta pa tienter dominū ſecure qui nō fallit oīpo tens ꝓmiſit. certus ꝓmiſit. verax ꝓmiſit qui mentiri non poteſt. ſed tu vt conſequariſ vi riliter age non remiſſe confortetur cor tuuꝫ nelaſſeris a bonis operibus. etiam ſi mala eueniant ſuſtine ꝑſeuerandonon ne gatū putes qd̓ nondū accepiſti quia ſi dif fertur non aufertur ¶ Pſalmus. XXVII. in quo eſt vox chriſti hominis de paſſione et reſur rectione ſua. D te domine ancte pater ex magno affectu clama bo auxiliū tuū inuocabo ne ſi leas a me cum te deprecatus fuero ſubtro hendo mihi bn̄ficiū reſurrectioniſ et ne ta ceas deſerendo me totaliter in paſſione. a lias ſil̓is eſſē alijs hominibꝰ deſcendēti bus in lacū inferni ſicut inimici exiſtimāt Quod ne fiat. Exaudi vocē deprecatō nis mee cum oro ad te pro totius mūdi ſalutē dū extollo manꝰ meaſ in cruce vt tēplū ſanctū tuū qd̓ eſt eccleſia tibi con ſtruā ꝑ paſſionem meā. Exaudi me dn̄e. Ne ſimul me tradas in mortem cū peccatoribus ſimul.i. ex qua alij traduntur cauſa ſimili.ſ. pro pecca tis ſuis et ne perdas me cū operanti bus iniquitate eo fine et intentione qͣ illi me tradent vt ſcꝫ nomen meum deleāt ⁊ ex tinguant Qui ſcꝫ iudei inimici mei pacē doloſe lo quūtur mihi ꝓximo ẜm carnem ⁊ ꝑ im penſam eis multiplicem miſericordiā dicē tes. ſcimus quia a deo veniſti magiſter ⁊ vi am dei in veritate doces. ſi licet cēſū dare ce ſari. mala autem in cordibus eorum quia mala intentione interrogant vt ſcꝫ ca ptum in verbis comprehendere poſſent Quibus dabis retributionem condi gnam ſꝫm opera mala illorum que mi hi intulerunt flagellantes conſpuentes ⁊ oc cidentes et ſꝫm nequiciaꝫ adinuentio nū ipſoꝝ quibus falſa adinueniebant cō tra me dicenteſ me ſeductorem demoniacū et bmoi retribue illis Quāuis ex paſſione mea ſequatur vtilitas ton humano generi ad ſaluteꝫ. Tribue ta men illis mercedē ſꝫm volūtatē ma lā et intentionē operū ipſoruꝫ et ſicut ipſi reddiderunt mihi mala ita retribue eis mala. Et hec idro contingēt eis Quoniā nō in tellexerunt opera domini īuiſibilia vt verbū carnē factū eē nec cōſiderauerūt opera manuū eius viſibilia.ſ. miracula eius que ſufficiens teſtimonium perhibeāt de eo cum a nullo alio taliter fieri poſſent. iō deſtrues illos nunc per romanoſirreꝑa biliter et nō edificabis eos poſtea vt io lebas olim poſt captiuitates reducere eos

ſed de hac captiuitate nō reducentur Sciens xp̄s homo cōplenda eſſe omnia q̄ petebat quaſi iam exauditus gratias refert dicens. Benedictꝰ dominꝰ quoniā ex audiuit deuotionem deprecationis mee. Certe exaudiuit me dn̄s quoniā Adiutor meus et ꝓtector meus eſt et in ipſo ſperauit cor meū in morte et adiutus ſum in reſurrectione Certe adiutus ſum in reſurrectione Quo niā refloruit caro mea ꝓcedēs de tumu lo incorrupta impaſſibilis et gl̓oſa. vnde iaꝫ metu mortis ꝯſūpto libera voluntate hila riter et gaudenter ꝑ me et fideles meos cō fitebor ei confeſſione laudis. Merito fideles mei ꝯfitebuntur ei quiam Fortitudo in pugna contra dyabolū eſt plebis ſue que credit ⁊ confidit in eo et ꝓ tector omniū qui paſſione filij ſui ſūt re dēpti tam in preſenti qm̄ in futuro eos cō ſeruando. Interpello et oro dn̄e ſancte pater vt ppl̓ꝫ tuū ad ſalutē perducas qui et meus eſt. quia omnia mea tua ſunt et benedic ec cleſie tue que eſt hereditas tua virtutibus ⁊ nuero augendo et rege eos in hac mor tali vita ne declinēt ad praua extolle illos a terrenis ad celeſtia eos glorificando eter naliter. Pſalmꝰ. XXVIII. inquo monē tur fideles afferre ſpirituales hoſti as deo. Q Ilij dei afferte domino voſmetipſos non corruptos erroribus q̄ eſtis fi lij apoſtoloꝝ q̄ vos genuerūt per euangelium qui arietes dicuntur. tu qͥa duces gregū fuerūt. tu qͥa duobꝰ cor nibus.i. vtriuſqꝫ teſtamēti autoritatibꝰ p̄ua luerūt contra hereticos et ſuperſtitiones ⁊ idola quaſi dura fronte eos diruētes. Afferte domino deo patri gloriā q̇a eſt omnis creature p̓ncipiū et honoreꝫ ꝗͥa eſt omnis creature finis. qd̓ tūc deo afferimus quādo exhibemꝰ nos tales in q̇bus deꝰ ho noretur et glorificetur. afferte dn̄o filio qui eſt noticia intelligentie paterne gloriam p̄ dicando. eū equalem eē patri. et omnia ope ra veſtra ad eiꝰ gloriā dirigendo adorātē dominū ſpūmſanctum qui eſt ſanctifi cator et inhabitator eccleſie ſancte ſue Ideo afferte dn̄o gloriam qͥa Vox chriſti tam ꝑ ſe qͣꝫ per ſuos fuit ſuper ml̓tos po pulos ſuper qͣs ipſe xp̄s rex gl̓ie in huma na natura terribiliter intonuit cominatō ne futuri iudicij et fragore apoſtolice p̄dica tionis per vniuerſū mūdū q̄ mentes homi nū ad ꝯuerſione cōmouit. Uox predicationis domini per ſe ⁊ ꝑ ſu os in virtute qͥa cū operatione multoruꝫ miraculoꝝ et vox domini in magnifi centia qͥa ſimplices et indoctos magnifi cos fecit in omni ſapientia cui nō poterāt reſiſtere omnes ſapientes mundi Uox predicationis domini per ſe et ꝑ ſu os quaſi cōfringentis cedros q̇a mul tos ſublimes et altos diuites et potētes de gentibus voce ſuę predicationis cōteret cō fringet ad penitentiam et humiliabit ſub iugo euangelij et eodem modo cedros li bani qui ceteris cedris ſunt altiores iud̓os ſcꝫ quiratione legis ſe gentibꝰ ſuꝑiores gl̓a bunt̉ ꝯfringet ad penitētiā. ¶ Succiſſa atqꝫ ꝯfracta in eis ſuperbia. Cō minuet eos humiliando tanqͣꝫ vitulū pinguem ad imitationem xp̄i vt ipſi etiā ſint parati ꝓ xp̄o mori ſi ſit opus quēadmo du xp̄s filius ẜm carnem iudeoꝝ fecit ꝓ no bis omnibꝰ qui iudei ꝓpter eorum ſuperbi am dicunt̉ vnicornes. Uox predicationis chriſti quaſi interci dentis flamā ignis quia vicia carniſqꝫ concupiſcentias reſecat et ꝓhibet vox p̄dica tionis per ſuos cōmouit etiam gētiles ad fidem qui ideo deſertum dicti ſunt quia ſi ne lege ſine deo ſine prophetis fuerant cō mouebit etiaꝫ dominus ad fidem con uertendo iudeos qui dicuntur deſertum cādes qd̓ interpretatur ſanctum legis. a q ſancto legis deſerti ſunt. quoniam ſanctuꝫ legis. id eſt ſpiritualem intellectū eiꝰ nō hn̄t.

¶ Uox predicationis chriſti quaſi pre parantis ceruos. quia tribuit ſpiritum ſapientie quibuſdaꝫ perfectis qui veluti cer ui repellunt venenoſas linguas hereticoꝝ. et ſicut cerui per ſpinas incedunt ſine leſio ne. ita ipſi per vanitatē mundi ſine delecta tione quibus dominus reuelabit ea que alijs ſunt abſcōdita. ſcilicet vmbracula miſteriorum et omnes qui ſūt in templo ſic conſummato ꝓ tantis bn̄ficijſdicēt glo riam domino. Ideo etiam date gloriam domino. quia ſā ctos ſuos in eccleſia quaſi in archa Nōe cō ſtitutos Inter fluctus huius ſeculi il leſoſ inhabitare facit ſicut ſeruauit iter fluctus et aquarum inundationes exiſten tes in Archa noe et deinde in templo ſede bit dominus rex regnans in eis et regēſ eos vſqueq̄ deducat eos ad portum ſtabi litatis eterne. Dominus virtutem populo ſuo da bit contra huius mundi procellas ⁊ turbi nes dimicanti et tandem dominus bene dicet populo ſuo in eum credenti ⁊ man data eiuſ obſeruanti. in pace et̓na in ſeip̄o q̇ eſt pax noſtra. ¶Pſalmus. XXIX. in quo de re ſurrectione chriſti. ¶ Chriſtus homo gratias agens ꝓ reſurrectione ſua inquit. OMIne ſublimitatem tu am glorioſe laudabo amplian do nomen tuum per multas gē tes quoniam ſuſcepiſti me d̓ morte in reſurrectione dedicando me gloria immor talitatis. et quia nō permiſiſtidiu inimicoſ meos iudeos et demones iocundari et de lectari ſuper me quia inimici qui letati ſunt in cruce. in reſurrectione triſtes effecti ſunt. et deuoti gaudio magno floruerunt. Domine deus meus clamaui ad te in paſſione et ſanaſti me in reſurrectōe ab omni corruptione et infirmitate carnis. q̄a in corꝑe glorioſo et immortali me reſurgere feciſti. Celeritero domine Eduxiſti ab inferis animam meam cum alijs animabus ſā ctis que ibi detinebantur ſaluaſti me de lacu inferni vbi ſunt anime peccatorū ne ſicut illi preceps caderē in mortem. Quia autem reſurrectio que preceſſit in ca pite ſperatur in mēbris ſicut promiſſum eſt eis hortatur propheta gratias agens dicēs Ideo vos Oſancti dei has promiſſioneſ habentes pſallite domino bene operādo et laudate eū qꝛ ex ſua bonitate et ſācti tate memor fuit nr̄i vt ſanctificꝫ noſ Ideo etiam pſallite domino et confitemi ni domino Quoniā ira eius cito trāſi ens eſt qꝛ ſi aliquādo iraſcat̉ ſuis ad corre ctōꝫ eſt et in breui tempore vitā vero ī vo luntate eius ſiue propiciatione eius eſt. non enim vult mortem peccatoris ſed vt cō uertatur et viuat Huius miſericordie et clementie diuine ſi gnū oſtendit ꝓph̓a dicens. in tā modicōtē pore ſicut eſt inter Ueſperum et matuti num flectetur ira dei ad miſericordiam ſi in veſpere ducat fletum peccatores puniēdo cito tranſibit et in mane dabitleticiam. eos conſolando. Ego autem in confidentia diuinita tis cuius plenitudo habitat in me dixi hͦ non mouebor a volūtate dei ſꝫ que placi ta ſunt ei ſemꝑ faciā Et ſicut ego dixitū ex gratia tua feciſti qͦni am preſtitiſti puritati mee et innocētie mee virtutē ꝑpetue ſtabilitatis ī bono qd̓ non de hūana natura habeo. ſed de tua vo lūtate et gratia qua naturā hūanitatiſmee tue diuinitati copulaſti. Qd̓ pꝫ q̇a Dū auertere viſꝰ es tue diui nitatis preſētiā a me qn̄ paſſioni me ex poſuiſti infirmitas carnis mee attrita eſt et ſenſualitas turbata. Tūc dixi Adte pater domine pater cla mabo in articulo paſſionis petēs auxiliuꝫ et ad deū meū deprecabor ꝓ īmortali tatis gl̓a habeda et ꝓ redempto ppl̓o morte mea dicens. Que vtilitas in effuſione ſanguinis

mei qͦ ſine culpa mea effuſus eſt ſi nō ſtatī reſurgā aut corpꝰ meū fuerit in ſepl̓cro cor ruptū corruptione putrefactōis certe nul la. quia in tali caſu non fuiſſet credita eiꝰ di uinitas et ꝑ ꝯſequēs hoīes non fuiſſent ꝯſe cuti vtilitatem. Inducēs aliā rationē ait. Nunquid cōfi tebitur tibi confeſſione laudis corpus reſolutū in puluerē. planū eſt ꝙ no. aut annūciabit veritatem tuam certe nō Unde apl̓i ceſſauerūt a predicatione qͣꝫdiu fuiſti in ſepulcro Gaudēs xp̄s d̓ reſurrectione ſua ait. Audi uit dominꝰ me deprecantē et miſertus ē mei faciendo me a mortuis reſurgere do minus factus eſt adiutor meuſ. qꝛ nō dedit ſanctū ſuū videre corruptionē. ſed me dedicauit gl̓a immortalitatis. Chriſtus exponens mobū quo pater miſer tus eſt ei ait ad patrē. Cōuertiſti planctū meum quem habui tempore paſſionis qͥ dixi triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem. et planctū quo me plangebant apoſtoli et ſancte mulieres in gaudium in reſurrecti on mea et carneē meaꝫ ſacͣcum in quo la tebat precium redemptionis ſcidi permi ſiſti clauis et lancea in morte ſed in reſurre iuinita ctione mortalitate deſtructa immortalē feci ſti ⁊ ita circūdediſti me gl̓a immortalita dixi tis cū ſūma leticia. Hoc qd̓ mihi feciſti. Cedet in gl̓am tuā. erit enim cauſa vt lauderis a me et a meis. et vere circūdediſti me leticia. quia vlterius nō ſentiā punctiones paſſionuꝫ ſicut ante qꝛ mors non dn̄abitur mihi vltra do mine deus meꝰ ineternū laudes ma ieſtatis tue decantabo ꝑme et meos Pſalmus. XXX. in quo mone tur iuſtus ne de ſe preſumat ſed de dei miſericordia preſumat. ¶ Uox filij ex aſſumpta huma nitate ait. o deus pater. N te domine ſpe raui ſicut in protectore fortiſſi mo nō cōfūdar in eternū et ſi tꝑaleꝫ ſu ſtineā ꝯfuſionē a iudeis in iuſticia tua li bera me vt nō ſimdetentꝰ in morte. Hoc enim exigit tua iuſticia vt cū nō ſim d̓bitor mortis. mortē tn̄ ꝓ redemptōe humana lu ſceperi in morte non ſim detētꝰ ſed celerit re ſuſcitatus exurgam. Exaudi me humilē et feſtina vt eru as me a morte tertia die reſuſcitādo ne dif feras vſqꝫ in communem omniū reſurrecti onem meam. O tu deus pater qui omnia ſaluas et pro tegis. Eſto mihi deꝰ protector vt me vndiqꝫ tuo valles auxilio vt nulle iud̓ orum impugnationes me ledant. ſis mihi ſecuritas in qua quieſcam.i. fac me reſurge re vt ſaluum mefacias a morte qua iu dei putāt me poſſe damnare. Ideote et non alium quero. Quoniā for titudo mea ad toleranduꝫ ꝑſecutores et refugium ad euadendum eos tu mihi es ꝓpter nomen tuum deduces me. i. fa cies me tranſire de mortē ad vitaꝫ. de corru ptione ad incorruptionem. de pena ad glo riam et enutries me multiplicādo ⁊ pau latim augendo corpus meum quod eſt ec cleſia Et a Laqueo mortis qͦ me oīno ꝑdere iudei occultis machinabantur infidijſ edu ces beneficio reſurrectionis fruſtratis om nibus iudeoꝝ ꝯſilijs ꝯtra me p̄ꝑatis qꝛ do mīo ꝓtegēte nulla p̄t aduerſitas p̄ualere Ptāti tue cōmedoſpuꝫ meū cito euꝫ recepturꝰ. Deinde ppl̓s fidel̓ xp̄i paſſione re dēptꝰ de reſurrectiōe capitis letꝰ dic grās a gēſ redēiſti me domīe deꝰ veritatiſ nō fallēs in ꝓmiſſiōe. qd̓ enī ꝑpph̓as ꝓmiſiſti ī tua morte adīpleuiſti. PPopulū tuū re demiſti. ſed Odiſti obſeruanteſ et amā tes vanā beatitudine ſeculi diuitias. di gnitates. gaudia ſeculi. que vtiqꝫ vana ſunt qꝛ talia non tantū vacue ſed ſuperuacue obẜuant̉ qn̄ ita amant̉ vt celeſtia ꝯtēnantur Illi obẜuāt vanitates. ¶ Ego āt ſperaui non in pecunia. honore. aut in aliqua hu mane poteſtatis ſublimitate que omnia pe reunt. ſed in domino qui eſt veritas et

vita et iō exaltabor et letabor ī miſeri cordia tua que non fallit nō in mea iuſti cia. Quia miſertus es hūilitatiſ mee tam mentis qͣꝫ corporis qua vſqꝫ ad mortē me exinaniui et gra tibi fuit ſaluaſti a pec catis a quibus homo ſe ſaluare neqͥt ani mā mea immunē ab omni peccato cōſer uando. Quia ſic ſaluaſti me ideo Nec cōcluſiſti me in poteſtate draboli eū mihi dn̄ari ꝑmittendo ita vt nō reſpirareꝫ in libertateꝫ qui non habet in me quicqꝫ īmo ſtatuiſti in loco ſpacioſo pedes meos qꝛ nō ſo lum in iudeā ſed per oīa regna mundi apo ſtoli firma fidei ſtabilitate firmati et ſucceſ ſores eoꝝ predicant nomen meū Et quia licet me nō ꝯcluſeris in manibꝰ ini mici inſurgunt tamen aduerſus me infidie multe iudeoꝝ. Ideo Miſerere mei quo niā tribulor adeo qͣꝫ turbatus eſt ī fu rore iudeoꝝ ſeuientium in me oculus ra tionis mee affectus ſenſualitatis et me moria mea. Hic turbatus ſū Quoniā vitā mea tē poralis per longas et graues paſtiones vſ qꝫ ad mortē ꝑducta eſt. ⁊ omne tēpꝰ qͦ in hͦ ſeculo vixi defecit in gemitibꝰ in anguſtijſ et ſupplicijs diuerſ Infirmata eſt virtus et ꝯfidentia aīmi in paupertate et defectu bonoꝝ. et pauci tate credentiū quia in pn̄ti vita plures ſunt peccatores et īfideles pauci v̓o ſcti et firmi tas et virtus q̇ cōpago corꝑiſ mei ſuſtine tur debilitata eſt quaſi deficienſ a vigo re ſuo. Preter ꝑdicta turbatꝰ ſū. quia Factꝰ ſuꝫ ſuper oēs inimicos meos.ſ. qͥ torquen tur ꝓſceleribus ſuis oppbriū et contēpti bilis valde vicinis meis q̇ in vicinitate fi dei appropinqͣbāt q̇ licet adhuc nō crederēt credere tn̄ diſponebāt ſed vidētes me in cru ce pepēdiſſe a credulitatis vicinitate remoti ſunt dū pati videbāt que adorandū eſſe pu tauerūt et etiā factꝰ ſūtimor notis meis apl̓is et diſcipul̓ meis q̄ me capto fugerūt. Et etiā illi Qui minꝰ ſcpͥturis credētes vi derūt me in cruce poſitū foraſ.i. a fide dei tatis latētis in me fugerūt eſtimātes ſpe ſuā mortē mea fuiſſe finitā et ſic obliti ſūt mei tanqͣꝫ acorde eoꝝ mortuꝰ ſum. Et etiā Factus ſum in eſtimatione ꝑfido rū iudeoꝝ tanqꝫ vas perforatū ad nul los vſus vtile et ꝑ ꝯſequens abijciendꝰ. ⁊ hͦ ideo quoniā audiui et patient̓ ſuſtinui vi tuperatione multoꝝ cōmorantiū in circūitu.ſ. circa cruceꝫ aſſiſtētiū vl̓ qͥ ī hie ruſalem morabant̉ qui non cognolcebant me eſſe deum. Dum ſimul conueniret aduerſū me in eo conſiliati ſunt vt acciperēt ſeu tollerent per mortem vitam meam ſꝫ cō tra eorum conſilia inter hec obprobria ⁊ ſcā dala ego in te ſperauī non in homine. ne hil enim ſecurius eſt qͣꝫ ſperare in dn̄o dixi deꝰ meꝰ es tu qui me creaſti in diſpoſi tiōe tua ſūt ſorteſ. tā vite qͣꝫ mortis mee qꝛ qn vis viuimꝰ vel morrmur. ¶ Et qꝛ tuēs deꝰ meꝰ Eripe me de ptāte diaboli et miniſtroꝝ eiꝰ q̄ me odio hn̄t et a perſequētibꝰ me qͣ mihi mala inferūt. Illuſtratio reſpectus tui ſuper me ſeruū tuū ẜm formā hūanitatis effulgeat infūdēdo grām ſaluū me fac nō ī iuſticia mea nō in meritis meis ſꝫ ī tua miſcd̓ia nō erubeſcā exultātibꝰ mihi malis ſed ſal uer ab his ꝑſecutionibꝰ quoniā īuocaui te q̄ potens es me exaudire. Erubeſcāt ip̄ij.ſ. iudei xp̄m crucifigētes. et gētiles q̇ deū verū nō cognoſcētes. idola et lapides inuocat vt vmbris infernalibꝰ ſo cient̉ fac obmūteſcere labia doloſa. que hͦ garrula ſūt dū non timent iudicium. Que labia doloſa loquūtur aduerſꝰ iu ſtum xp̄um iniquitatem. irridentes crucifi xum et contemnentes tanqꝫ purum homi nem et peccatorem in quo peccauerunt pri mo in ſuperbia. quia creatorem ſuum contempſerunt. ſecundo in abuſione ꝗa eum cui plurimum debebant ratiōe bn̄fici orum crucifixerunt. ¶ Iſta cernens propheta et admiranſ ait. O quaꝫ magna multitudo dul cedinis tue deus O quanta gloria

in futura btītudine diſpoſita ſit electis tu is plane ineſtimabilis incōprehēſibilis quā modo abſcōdiſti intemetipſo vt plus de ſideretur. in futuro vero patebit Quam dulcedinē modo abſcōditā Cōſū mabis in aperto in futura vita his q̄ vſqꝫ in finem perſeuerantes te expectant qui in conſpectu hominum non erubeſcūt confiteri qd̓ credunt ſed fidem ſuā libere cō fitentur. Corā facie tua que nunc abſcōdita ē hominibus. tanta pace et quiete fruētur electi tui vt ab oī hūanaperturbatōe ī ꝑpetuū ſint ſecuri. Sicut electos tuos in futuro abſcōdes ita nunc. In tabernaculo eccleſie militātis in qua miliciam exercemus ꝓteges a cō tradictione linguarū omniū ſciſmatuꝫ et hereſum que contradicunt veritati xp̄ia ne doctrine. In eccleſia enim inuenitur defē ſio ſecura ab huiuſmodi contradictione lin guarum. Quia tot facit ſanctis ſuis. Benedictus dominꝰ quoniam mirabileꝫ fecit mi ſericordiam ſuaꝫ in me in ciuitate hie ruſalē munita tunc quando me ibiet do cere ⁊ miracula facere ibi etiam ꝓ hominū ſalute mori voluiſti ibi quoqꝫ gl̓iam reſur rectionis mee oſtendiſti vt merito ſit qd̓ in hieruſalem potentia tua miſericordiaꝫ ſuaꝫ miram fecit vbi declarare tam ingētia ſacra menta delegiſti. Ego ſtupefactus cū in me horribilit̓ iudei ſeuirent dixi in ſtupore meo ita vilis re putatus ſū vt videar eſſe ꝓiectus a facie oculorum tuorum.i. a conſpectu miſeri cordie tue Et quia ſic humilem me exhibui ⁊ illi me de relictū et p̄iectu a te oēs putabant. Id̓o ex audiſti vocem oratōis mee duclama rem adte qn̄ in cruce dixi. deꝰ deꝰ meus quare me dereliquiſti. q̇bus clamoribꝰ exau ditu eſt cū reſurrectionis gratiam ꝯſecutū ad tuā dexteram me collocaſti. Chriſtꝰ hō ꝓ collatis ſibi bn̄ficijs ſctōs com monet vt ament dn̄m dicens Diligite do minū oēs ſct̄ī eiꝰ quoniā veritateꝫ re quiret in iudicio premia diligentibꝰ ſe cōfe rendo et retribuet abundanter ſuper bis ꝯdignā punitionē. Ergo vos omnes q̄ incepiſtis bona oꝑari Uiriliter agite in inceptis bonis ꝯſtariſ ſime ꝑſeuerādo ne feminea mollicie deficia tis et cōfortetur cor vrum ne a recto ꝓ poſito aliqua carnis ībecillitate ſeducatur oēs qui ſperatis in domīo. Pſalmus. XXXI. in quo agitur de penitentia. Uox pphete. Ea Ei beatitudine ſpei quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates et quorū deleta ſunt peccata vt a deo non puniantur ampliꝰ ꝓpter ea. Beatus vir cui non īputauit domī peccatū ad eternaliter puniendū et nō ē in ſpiritu eius dolꝰ ſiue fraus vt aliud in labijs aliud in cogitatōne vt cū ſit pecca tor iuſtū ſe p̄dicet Et oſtendenſ qͣꝫ ꝑiculoſum ſit peccatū cela re in ꝯfeſſione ait. Quoniā tacui a ꝯfeſſio ne pectoꝝ meoꝝ defecerūt in fortitudīe omnes vires mee interiores peccatoruꝫ mole depreſſe ⁊ debiles facte ſunt ad reſiſtē dū peccato dū clamarē preſumptuoſe to ta die me iuſtū. iactādo merita mea cū ex me non haberē niſi peccatū. iſta tacuit. con feſſionem clamauit. de meritis p̄ſūptioneꝫ ⁊ ſic tacuit vnde proficeret non tacuit vn de ficeret. Uerum. Quia baculus correctionis tue me ſuperbum tetigit aſſidue et in ipſa aſſidua tribulatione flagellorum meo rū cōuerſꝰ ſū ad cognoſcēdū miſeriaꝫ meā et culpā mea plāgēdā. dū remor ſꝰ cōſciētie īfigitur cordi meo Poſtqͣꝫ te iratu mihi cōperi qꝛ tacueram non vlterius tacui ſed Delictum meuꝫ obmiſſionis cognitū tibi feci ꝑ verā con feſſionē et ſatiſfactionem et iniuſticiā me am quam commiſi faciendo non facienda nō abſcondi ſed aperui vt operireſ tu. de texi vt tegeres tu.

Propoſui cōfiteri iniuſticiā meam domino accuſando ⁊ damnando me nō alios et tu miſericorditer indulſiſti im pietatem peccati mei Pro hac peccatorum remiſſione ⁊ venia orabit ad te omnis ſanctus vt eam ſi bi valeat impetrare quia nemo eſt hic a pec catis immunis. vn̄ nullus ſanctorum eſt q̄ aſſidue non dicat dimitte nobis debita nrā orandum auteꝫ eſt in tēpore oportuno ſcꝫ gratie et vite preſentis. quia in alia vita nemo ꝓficue ꝯfitetur. Uerū tamē et ſi ſanctus orat ꝓ venia pec catoꝝ et etiam in tempore oportuno illi tn̄ qui ſunt defluentes et natantes ī car nalibus cōcupiſcētijs vel erroribus di uerſarum ſectarum nō appximabūt ad deuꝫ. quia errores ſequutur niſi pͥus aqua confeſſionis peccatorum et humiliationis cordis mundentur. Merito ſancti orare debent. qꝛ Tu es re fugiū meū a tribulatione huius ſecū li vel peccatorum que circūdedit me ex ultatio mea cuius ope ſubſiſto cuiꝰ ſemꝑ preſidio tutus ſum in cuius ſpei ꝯſolatione requieſco erue mea circūdātibus me demonibus et malis hoībus querētibꝰ me impellere ad recidiuū. Reſpondet dn̄s petitioni penitētis Intel lectu tibi dabo ad cognoſcenduꝫ agēda et inſtruā te vitare vitanda in via hac mandatoꝝ dei qua gradieris firmabo ſuper te oculos miſericordie mee te ꝓtegendo ne aliqͦs tibi nocere poſſit Illuminatus v̓o iam penitēs ꝯuertit ſe ad alios ſuperbos peccata ſua defēdentes mo nens eos ad penitentiā dicēs. o vos pecca tores Nolite fieri ſuperbi ſicut equuſ qui erecta ceruice incedit. aut ſtolidi ⁊ pigri ſicut mulus quibus nō eſt intellectꝰ. ſed ſequūtur appetitum ſenſualē viuētes vi ta brutali. Penitens dolens de perditione taliuꝫ ho minum qui more brutoruꝫ animaliū viuūt orat vt nolentes acquieſcere arceantur fla gellis ad acquieſcendū dicēs. In chamo et freno.ſ. maiori et minori tribulatiōe ẜm diuerſitatem culparū et perſonarū ſuper biam et contumaciā cōſtringe ⁊ cōtū de iacrantiam eoruꝫ qui non appximāt ad te humiliando ſe et obediendo ad nu tum. Bene monui vos nolite fieri ſicut equus ⁊ mulus quia Multa ſunt flagella pec catoribus preparata hic et in futuro ma xime vbi peccatoribus obſtinatis grauiſſi ma ſunt reſeruata ſperātes autem ī do mino vera ſpē miſericordia circūda bit vndiqꝫ ne ſit locus hoſti ad intranduꝫ. Quia miſericordiā dicitur circūdare ſperā tes in domino. propheta inuitat iuſtos ad exultandum dicens o vos iuſti qͥbꝰ iudicia dei placent. Letamini indomino q̇ iu ſte omnibꝰ retribuit gaudio interiori et ex ultate gaudio exteriori et vos recti cor de qui conformatis volūtatē veſtrā volun tati diuine gloriamini in dn̄o oīa bona opera veſtra ad gl̓am dei referentes. ¶ Pſalmus. XXXII. in quo ꝓphe ta exhortatur fideles laudare de um. xultate o iuſci in domino non in mūdo. al̓s nō eſſetis iuſti Nō enī eſt iuſtꝰ q̇ nō gaudet in iuſticiā deꝰ aūt iuſtꝰ ē et iuſticias diligit. ⁊ declarās qͦꝝ laudatio ſit d̓o accepta ſubiugit dicēs. rectoſ decet collaudatō recti aūt dicūt̉ q̄ ꝯformant̉ volūtati diuine q̇ ē pͥma regl̓a rectitudiniſ a qͣ q̇ deuiat diſtor tus et curuꝰ eſt. ¶ Circa modū laudā di deū ꝓph̓a deſcribens inſtrumēta mulice ſpūalis q̇bus diuine laudes ſūt cantāde dic̄ Laudate dominū in cithara.i. ī oꝑibꝰ actiue vite et in pſalterio.i. in oꝑibꝰ ꝯtem platiue vite q̄ ſurſū in deū tēdit ꝑ obẜuātiaꝫ decē p̄ceptoꝝ. Cātate eī cāticū grē qd̓ no uꝰ hō nouꝰ rex attulit mūdo cātate ei qͥ īcar natꝰ eſt. cātate qꝛ natꝰ ē nob̓. cātate qꝛ nouā legē dedit mūdo. cātate qꝛ paſſꝰ eſt. cantate qꝛ reſurrexit. qꝛ aſcēdit et ſebet ad dexterā pa triſnoua ſt̓ oīa iſta cātica ⁊ a pͥoribꝰ īaudita bene pſallite ei bonis oꝑbꝰ leticia ma iori qua poteſtis.

Cantate dico domino quoniā verbū promiſſionis eius verum eſt in omnibꝰ et nullum fallit et oīa opera eius fid̓lia ni hil enim promittit ſanctis ſuis quod non reddat Bene dixi rectum eſt verbum dn̄i qͥa Dili git miſericordiā et vbiqꝫ longe lateqꝫ diſ ſeminat videlicet vbi ſuſtinet pctōres. vbi blaſphemos patienter expectat. vbi vitaꝫ p̄ ſtat indignis et his ſimilibus diligit qꝫ iudi ciū cum pros ſequeſtrat ab impijs et eorū merita equitatis qualitate diſcernit miſe ricordia domini plena eſt terra vbiqꝫ terrarum predicata eſt. vbiqꝫ a dn̄o cōceſſa eſt penitentibus remiſſio peccatoruꝫ ī om ni re apparet eiꝰ miſcd̓ia. quia omnia ex vo luntate et miſcd̓ia eꝰ dependent. Laudandus eſt deus ratiōe poteſtatis cū cta creantis. nam Uerbo domini celi. id eſt filio dei patris firmati ſunt ſta biles et incorruptibiles facti et ſpirituſan cto qui ꝓcedit a filio qui ē os patris om nis virtus eoꝝ regendi et influendi ſuꝑ iſta inferiora. Item ipſe eſt qui Aquas maris que pri mo erant diffuſe congregauit in vnum iultl li locuꝫ ſicut ī vtre quia mare litoribꝰ clau ſit et coartauit ponit etiā in concauita alo i tibus occultis ſiue viſceribus terre abiſ ſos.i. copioſitates immēſas aquarum Quia autem tā potens eſt dn̄s. Timeat eū timore filiali omnis hoet ab eo co moueantur et ſi non amore ſaltem timo re omnes peccatores terre de ſtatu peccati ad penitentiam. Ideo ipſum timeant cuncta. Quoniaꝫ eꝰ imperio et iuſſu facta ſunt et ſicut ſim plici voluntate ſua omnia creauit de nihilo. ita poteſt ad nihilū cuncta redigere. Cimendus etiam et laudandus eſt domiꝰ quoniam ipſe eſt ita potens ꝙ Diſſipat n̄ tantum facta ſed conſilia ſecreta gentiū vt non habeant effectum ẜm ꝙ conſiliator ſed ẜm ꝙ deꝰ diſponit. ſpecialiter diſſipa uit conſilia volentium diſſipare legem xp̄i. reprobat cogitatiōes populorum vt fecit de cogitationibus iudeorum qui cogi tauerunt ipſum interficiendo nomen xp̄ia num extinguere de terra et reprobat con ſilia principū tyrannorum inſurgentiuꝫ contra eccleſiam quia non eſt in poteſtate eorum ꝙ ẜm intentum aſſequantur effectū ſed in ordinatione diuina. Conſiliū autē domini quod intelligimꝰ incarnationis archanū qd̓ ad conſulenduꝫ humano generi cōſtat eſſe conceſſum nulla etate diſſoluitur. ſed in eternū ſtat. et di ſpoſitiones ſapientie eius non ſūt mu tabiles ſed in ſempiternū ſtant. Beata ergo gens cuius eſt dominus deus eius per veram fidem et verum cul tum populus quē elegit electione prede ſtinationis que infallibiliter conſequet̉ effe ctum in poſſeſſionem perpetua tanqͣꝫ here ditatē ſibi. Bene beata gens illa. quia Dominꝰ de al titudine ſue maieſtatis reſpexit ocu lo miſericordie mittendo ei filium ſuū īcar nandum vidit miſericorditer oēs filios hominū pertinentes ad corpus filij ſui a mando et approbando. De habītaculo aſſūpte humanitatis ī qͣ habitat oīs plenitudo diuinitatis qd̓ ab in itio in predeſtinationē preparatū ſiue di ſpoſitū eſt ad ſalutem mundi. cepit tn̄ ī tē pore eſſe ꝑ mariā virginē naſcēdo reſpexit miſericorditer vt preſit illis ad regendū oēs qui habitāt per oēs partes terre Uere reſpexit omneſ. quia ipſe eſt Qui fin xit ſiue formauit omnes aīas in ſinguliſ hoībus ex nihilo ꝑ ſeipſum nō ex vna oēs nec ex ſua ſubſtantia vt quidā heretici dixe runt. et ex hͦ ꝯcludēs ait. qui intelligit oīa opera eorum tā bona qͣꝫ mala et non tā tum opera ſed etiam eoruꝫ cogitationes ple ne cognoſcit. Ceterum colendus eſt deus quoniam ip̄ſe eſt a quo omnis ſalus tam ſpiritualis qm̄ corporalis pendet. quia Non ſaluabi tur rex per multam virtutem ſui ex ercituſniſi aſſiſtat ibi diuinum auxilium et gigas non ſaluabitur in multitudi ne virium corporis ſui midiuina vir tute ſit adiutus.

Equꝰ etiā eſt fallax ad ſalutem ſepe fallit ſeſſori ſuo et ita per abudantiaꝫ for titudinis ſue ſeſſor eius non ſaluatur. ſed ſepe eum ad ruinam ⁊ interitu terre col lidit. et ita ſuperba potentia mundane feli citatis fallit ⁊ ad interitum eterne damnati onis perducit. Cum ergo nullus in virtute ſua ſaluat̉ vn de querenda eſt ſalus. reſpondet propheta ꝙ a deo dicens. Ecce oculi domini.i. re ſpectus miſericordie ſue eſt q̄ ſaluat ⁊ prote git. qui oculi ſunt ſuper timentes eum et amantes et non ſuꝑ de ſe preſumentes vt eos diligenter cuſtodiat et in eiſ qui ſpe rant non in viribus ſuis aut meritis ſed in miſericordia eius. Oculi domini ſt̓ ſuper timentes eū. Vt tā dem eruat eos a morte.i. a poteſtate dy aboli qd̓ facit cum per indulgentiaꝫ efficit liberos quoſ peccati damnatio fecerat eē ca ptiuos et alat eos in fame. ſempiterne veritatis pane nutriendo Ideoqꝫ Anima noſtra interim ſuſti net dominum patienter expectans pro miſſionem eius. et poteſt ſuſtinere quoni am dominus adiutor noſter ad bonuꝫ et protector ꝯtra malū noſter eſt. Ideo ſuſtinenduꝫ. Quia tunc in alia vita cum pro operibus premia ſuſcipiemus ple ne letabitur cor noſtrum in eo et inte rim ſperabimus non in meritis noſtris. ſed in filio ſuo ſancto et benedicto ſalua tore noſtro q̄cunctos ſaluat ſperantes in ſe Sperauimus quidem ⁊ ideo Fiat miſe ricordia tua ſuper nos quēadmodū ſperauimꝰ in miſericordia tua nō in potentia aut in iuſticia noſtra ¶ Pſalmus. XXXIII. in quo de mu tatione veteris ſacrificij in nouum. Uox ꝓphete in perſona omnium ele ctorum. Enedicaꝫ domi num cord̓ ⁊ opere in omni tē pore ꝓſperitatis et aduerſitatiſ nec ꝓ aliquo timore tacebo aſſīdue tēpori bus oportunis laus eiꝰ in ore meo. In domino laudabitur anima mea non in ſapientia mundi aut ſublimitate v̓ borum ſed ī dn̄o a quo eſt omne qd̓ lauda bile eſt in me audient hoc māſueti qui.ſ. temꝑantiam habent omniū rerum ēt letē tur quia habent me ſocium laudantem et benedicentem vt ſint participes remunera tionis eterne. Et ideo propheta ex feruore caritatis ſubiū gito manſueti. Magnificate dominuꝫ mecum laudando eum et predicando ma gnū eē et exaltandū predicemꝰ cultuꝫ nominis eius recorditer Merito inuitaui vos ad magnificandum deum quoniam plurimum vtilitatis inde mihi ꝓuenit. Exquiſiui enim dominuꝫ in or̄one et exaudiuit me et eripuit me hic a multis tribulationibꝰ ſed vniuer ſaliter eripiet ab omnibus ī futuro cū mor tale hoc induerit immortalitatem Quocirca Accedite ad noui ſacrificij cō muniōeꝫ paſſibus mentis ꝑ cogitatione et deuotione et illuminamm ni ab eo q̄ ē lux v̓a et facies veſtre nō patiētur repul ſam in orationibus ſuis nec fruſtrabunt̉ mercēde ſua. Uere accedentes cū deuotiōe ad eū nō ꝯfū dent̉ qͦniaꝫ ego Pauper ſpū clamaui in oratione et dominꝰ exaudiuit me et ex omnibus tribulationibus meis eri piet me in obitu tranſeuntem ad ſe. Saluauit q̇dē qͥa magni ꝯſilij āgelꝰ Ieſus xp̄s Immittit ſplēdorē ſui lumīs ꝑte tegēdo in circūitū timētiū eū et eripi et eos ab oī impugͣtiōe demonū et hoſtiū ceteroꝝ. ¶ Hortās ꝓph̓a fideles ad ꝑ̄cipiē dā ſctīſſimā cōicatiōꝫ corꝑis et ſangnis xp̄i ait. Guſtate dn̄ici corꝑis refectionē et vi dete. intelligite quoniā ſuauis ē domi nꝰ palato cordis qͥ peccata dimittit ⁊ hoīel v̓tutibꝰ ornat. ⁊ tādē ꝯfert vitā etnā. ⁊ qꝛ tal̓ ē btus vir qͥn̄ ī legalibꝰ ſacrificijs. ſꝫ qͥ ſperāt in eo.ſ. dn̄o. miſer qui ſperat in ſe vel in bo minibus. ſed in domino iam beatus eſt. qͥa eum iam habet ſpe qui eſt omne bonum.

Quāuis autē dn̄s ſuauis ſit. Cimete ta me dominū timore filiali cauēte offende re eum omnes ſacti eius quoniā non eſt inopiatimētibus deum preſētia enī xp̄i per gratiam qua in ſe ſentiunt timētes eum ſufficit eis ꝓ omni bono īmo alia boa eis deſipiunt niſi quantū neceſſitas exigit. Non eſt inopia ſpiritualis ⁊ veri boni time tibus deum ſed Diuītes ſeculi ſuperbi de um non timentes eguerūt mentali refecti on et eſurierunt qꝛ minime dn̄ici corpiſ fertilitate ſatiantur. oqꝫ multi magnaſ copi as diuitiarum habent in ſeculo et ſaturati ventre qui pauperes ſunt fide ipſa inqui rentes āt dominum toto corde fide ⁊ de uotione non minuentur perfecto bo no quia ſpūalia habebunt ad votum. ⁊ tē porale ad neceſſitatem. Nam cū diligimuſ dominū in ipſo oīa reperimꝰ. vnus eſt qͥ q̄ ritur ſed in quo omnia cōtinent̉. o lucrū mi rabile. o compendiū ſingulare. cur nos per diuerſa fatigamus. ad ipſuꝫ ergo vnanimi ter feſtinemus poſt queꝫ bona cuncta nō q remus ſed tenemus. Ne aliquis pretēdat ignorātiā timoris dei ꝓpheta ſubiungit de hoc doctrinam dicēs. Uenite filij per deſiderium diſcipline au dite me et timorem filialem domini qui eſt initium ſapientie ſanctorum doce bo vos. Quis eſt homo qui vult vitā beatā in qua nullus moritur. et diligit dies vide re bonos proſperos et eternos in quibus iocundetur cum ſanctis in regno dei. faciat ſupple qd̓ ſequitur. Prohibe linguā tuā a malo blaſphemie. detractionis. infamati onis et murmuratiōis et labia tua ne lo quātur deceptiones et falſitates con tra proximum. Declina diuerte a malo oꝑe et fac̄ bo num inquire cum magno deſiderio pa cem que ſummū bonuꝫ eſt in hac vita ⁊ ꝑ leueranter perſequere eā bonis operibꝰ quſqꝫ ad pacem eternam ꝑtingas Et hoc id̓o. qꝛ Oculi diuine pietatis cō templantur iuſtos tanqͣꝫ ſpecialiter di lectos et aures eius parate ſunt ad exau diendū eos vt qd̓ petūt det eis. Expoſita iuſtorum gratia ꝯuertitur ad pe nas malorum Uultus aūt ire et indigti onis dei ſuper facientes mala ad puni endum eos et perdendū eos ſic vt non re maneat in terra inter iuſtos vlla eoꝝ cōmemoratio. Uere oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos. quiaꝫ Clama uerunt iuſti ātiqui ſicut abraā et ceteri iu ſti orando pro liberatione ſua. et domin exaudiuit eoſ ꝓmouendo in bonis et ex omnibus tribulatiōibꝰ liberauit eos ꝓtegendo eos a malis ſpūalibus et aliqn̄ etiā a corꝑalibꝰ vt tres pueros in camino et danielem in lacu leonum ⁊cͣ. Non eſt mirandū ſi dn̄s exaudit iuſtoſ. qͦni am Iuxta eſt dominꝰ nō loco qͥa deus nō eſt localis ſed auxilio paratꝰ ad ſubueni endum. vel liberando eos vel virtuteꝫ pati entie tribuendo ad maius eoꝝ merituꝫ. et humiles ſpū ſaluabit. quiam ipſorum eſt regnum celorum. Dico humiles ſaluabit non vtiqꝫ vt nihil hic patiantur q̇aMultē tribl̓atōneſ iu ſtorum qui a dyabolo ⁊ ab inuidis homi nibus ſiue ex proprijs paſſionibus ſepe af fliguntur. hoc permittente deo vt per patiē tie meritum veniant ad maius p̄mium. ſed in futuro de omnibꝰ his liberabit eoſ dominꝰ quando abſterget deus omnem lacrimā ab oculis ſanctorū ſuoꝝ. Interim in electis ſuis Oſſa.ſ. firmamenta fidei patientiā et alias virtutes illeſa finali ter cuſtodit vnum ex his non peribit in eis non manſuetudo per iram quia no murmur reſonat. non patientia per iniuſti ciam īmo in patientia poſſidebūtaīas ſuaſ Nō ſic erit d̓ mal̓. qꝛ mors pct̄oꝝ peſſīa mors corꝑal̓ mala. iō qꝛ ē pͥuato corꝑal̓ vi te. mors ſpūal̓. q̄ eſt pͥuatō vite grē peior qͥn to vita grē ē melior vita nat̉e. ſꝫ tn̄ n̄ ē peſſima qn̄ pctōrē ī pn̄ti vita in qͣ p̄t redire ad ſpūalē ꝑpnīaꝫ. ſꝫ mors gehēne ē peſſima. a qͣ nō eſt poſſibil̓ reuerſio. et hoꝝ pctōrum potiſſime mors erit peſſima qui oderūt iuſtū xp̄uꝫ dominum noſtrum q̄ per excellentiam dici tur iuſtus.

Redimet dominus animas ſeruoꝝ ſuoꝝ precio mortis ſue quiā q̇ in ipſū recte crediderint a peccatoruꝫ debita captiuitate redimentur et noͣ derelinquet finalit̓ qui ſpe caritate formata ſperat in eo in quo eſt remiſſio peccatoꝝ ¶ Pſalmꝰ. XXXIIII. in quo de chri ſti paſſione. Vox chriſti ex parte humanitatis cō ſequerētis de iudeiſ et vltioneꝫ expe tentis de eoꝝ inhumaniſſima perſe cutione ait. Udica domine iudicio condemnationis iude os nocentes me reddēdo eiſ ẜm opera eoꝝ et expugna deuince īpū gnantes me iniuſte. ¶ Expugna inqͣꝫ ⁊ ad hoc. Apprehende arma pro me ad impugnandū dando no bis virtutes quibus inimicoſ arceamꝰ ⁊ op primamus et ſcutum ad protegenduꝫ da do nobis virtutes quibus poſſimus ictus inimicorum repellere exurgemanifeſte in adiutorium mihi preſentialiter mihi ſuo curre. Euagina gladium ire tue in iud̓oſ mitte Titum et Ueſpaſianū quibuſ perdā tur in vindictam meam cōclude eos tan ta hoſtium multitudine vt nec vnus q̇deꝫ de ciuitate egredi vel ingredi poſſit ſꝫ ibi fa me ꝯſumātur. qui perſequūtur me fac manifeſtum per effectum anime mee q tu es ſalus eius. Cōfundātur confuſiōe mala et timore horreſcāt qui ſatagūt auferre vitaꝫ meam. Auertātur a deo vt ſint retrorſū nō va lentes perficere qd̓ intendūt ſed deficiant in poſterius et cōfundātur de peccatis ſuiſ cogitātes mala cōtra me Fiat tāqͣm puluis vt ſicut puluis nō po teſt reſiſtere ventis ita nec ipſi hoſtibꝰ et ā zelus malus vbicūqꝫ fuerint ſemper eoſ affligat et eis dominetur Fiat viā eorum tenebroſa vt non vide ant quo fugere poſſint et lubricoſa vt fu gientes cadant et āgelus domini perſe quens eos et cogens vt facile capiant̉. Et hoc ideo Quoniā ſine cā cuꝫ nihil ma li eis feciſſem abſcōderūt mihi iudei in ſidias latenter ſicut auceps cum rethi in ſidiatur aui vt me occiderent et ſine ali qua eorum vtilitate exprobrauerūt animā meā opprobriā mihi mendaciter inferentes. Laqueus captiuitatis ꝑ romanos pͥn cipes quē ignorāt veniat ill̓ et fraus quā apud ſe occulte diſpoſuerūt vt me occulte et improuiſe caperent apprehen dat eos vt ſubito ⁊ improuiſe capiantur et in laqueum eundem mortis queꝫ mihi moliebantur cadāt ipſi Hec predicta illis fient. Anima aūt mea in dn̄o a malis oībus liberata exultabit ī domino recognoſcēdo a deo ſuſceptabn̄ ficiā et delectabitur ī ſaluatione qua ſaluata eſt in reſurrectione. Letabuntur etiā mei in reſurrectōe mea quoniam omnia oſſa.i. apoſtoli et predi catores fortiora mēbra corporis mei letabū tur gratias agentes qui poſt reſurrectionē vbiqꝫ terrarum laudabunt et predicabunt dicentes domīe quis ſimil̓ tui nullꝰ. Quoniam tu es Qui eripuit genus hūa num cui non erat adiutor de ptāte diabo li et mēbrorum qui naturaliter fortiores ſunt homine. et idem genus humanū ege num ſapientia et pauperem virtutibus eripuit a poteſtatibus tenebrarum quaꝝ tanta eſt poteſtas vt poſſent diripere pau peres tuos niſitu adiuuēs. Surgentes teſtes iniqui ſicut pͥncipeſ iudeorum ⁊ inducti ab eis interrogabāt me vt poſſent extorquere aliqd̓ verbū aut factum dignum reprehenſionē qd̓ ſcientia approbationis ignorabā.i. qd̓ nunqͣꝫ ſciuiſ ſem facere. De ipſoꝝ ingͣtitudine ſubiungens ait. Re tribuebāt mihi mala ꝓ bonis factiſtā in veteri teſtamento qꝫ in nouo. ego attuli eis vitam. ipſi mortem retribuerūt. ego ho nores ipſi contumelias. ego medicinaꝫ ipſi vulnera. cum tamen cibus meus eſſet fidel

et ſalus eorum. in omnibus his retribuebāt ſterilitatē anīe mee qꝛ in eis fructu fid̓i reperire non potui. Illi retribuebāt mihi mala Ego autē cuꝫ mihi moleſti eſſent et in me ſeuirēt in indutꝰ cilicio carnis humāe ſil̓is alijs ho minibꝰ nō exercui potētia diuinitatis in eoſ ſꝫ magis quaſi vnꝰ de pctōribꝰ reputatꝰ oīa patienter ſuſtinui Affligebar in aīa mea ieiunio eo ꝙ nul la bona opera in iudeis inuenirē q̄ in epu las ſpūales aſſumerē q̇ tamē eſuriebā ⁊ ſiti ebā ſaluteꝫ eoꝝ et nihilominꝰ oratio mea exqͣ deteſtabiles iudei ſuſcipere nō merent̉ in ſecretū pectoris mei vnde fuerat egreſſa remeabat. Licet mihi moleſti forēt iudei. ego tn̄. Sic mihi cōplacebā in eis habendo me ad eos ſicut ad ꝓximū et ſicut ad fratre quā do eos docebam ne delinquerēt qn̄ ꝓ ipſis in cruce poſitus ſupplicaba et tn̄ cū nollent ꝯuerti ego ſic humiliabar quaſi pat̓lugēs filiū et cōtriſtatus de morte filij mei ſic aſ fligebar de ꝑditione eoꝝ. His nō obſtātibꝰ ipſi iudei ingti ⁊ maliuoli impia libertate le tati ſunt in his que mihi aduerſa fuerunt cōuenerūt in vnā prauā volūtatem vt me comp̄henſū crucifigerēt parata ſūt ſuper me varia tormēta et ignorabā quare hoc mihi faciebāt. quia.ſ. nō prome rui. Diſſipati ſunt. diſſoluti et attoniti viſis miraculis in paſſione dn̄i. ſol tenebras acce pit. terra tremuit. velū tēpli ſciſſū eſt. nec ta me preduricia cordiſ cōpucti ſunt de ſua iniquitate ad penitētiā. ſed temptauerūt me dicentes ſi filius dei es deſcende nunc de cruce et ſubſannauerūt d̓ridētes me dicentes vah q̄ deſtruis tēpluꝫ ⁊ in tribꝰ die bus reedificas illud. et cetera frenduerūt ſuper me dentibus ſuis ferino ⁊ beſti ali more in me ſeuiētes. Hec mihi illi faciunt. ſed o Domīe quā do reſpicies me oculo tue pietatis et mi ſericordie vt me reſuſcites. oro nō diu diffe ras. ſed reſtitue tertia die animā meam corpori meo ꝓpter malignitatē iudeo rum qua morte volunt cōcludi et detineri et a ſuꝑbia eoꝝ q̄ vt leones ſeuuit libera v nica meam.i. carnem meam que licet ſit ſimiliſ alioꝝ hominū carni. vnica tn̄ dicitur quia de virgine. qͥa ſine peccato. qͥa vnita fi lio dei. Reſtitue dico animā meā et ſi hͦ feceris Laudabo te gratias agēs in eccīa ma gna que de omnibꝰ gētibus collecta eſt et in populo graui ponderatū virtutibꝰ ac grauē et honeſtū bonis operibꝰ et ſtabili ꝑ virtutem quē nō mouet vētꝰ temptationis laudabo te. Non ſupergaudeāt mihi non letent̉ ſu per me qui aduerſantur mihi inique. quaſi victores. qd̓ facerent niſi mortuꝰ reſur gerem q̄ oderūt me ſine cauſa et annu unt oculis nutibus et ſignis me diligere ſimulantes vel alios cōcitantes ⁊ ꝓuocāteſ ad deriſionē mei. Uere annuūt mihi oculis vt ypocrite oſtē dentes nephāda doloſitate vultū ⁊ verb̓ qd̓ non habent in corde. Quoniā mihi qui dem pacifice loquebantur dicētes ma giſter ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊ viā dei in veritate doces ⁊cͣ. hec et ſil̓ia v̓ba pacifica ſunt. ſꝫ ſub adulationis figurā dolū ꝯtinebāt et in ira cundia graui quā de terra nō perden da habebāt.ſ. ne perderēt locum et gentē loquentes dolos cogitabāt quomodo me occiderent Et dilatauerūt in paſſiōe ſuper me oſ ſuum non iam annuentes oculis ſed libe ra et aperta voce morte inclamātes crucifi ge crucifige eu. o celeſte facinus. negauit iu dex fieri qd̓ ppl̓s clamabat impleri. ꝯſequen ter in ipſa morte dixerunt inſultando ⁊ ir ridendo euge euge iam viderunt oculi noſtrifacta tua et mirabilia qd̓ nihil ſunt aut doloſa. vidimꝰ iam qd̓ de te deſideraui mus efficere vt ſuaſor plebis cū latronibuſ in cruce pēderes. Uidiſti domīe īpietatē eoꝝ qͣ crud̓les ſint illi mihi. vidiſti eoꝝ neq̄ciā ⁊ meā innocēti am. et ideo ne ſileas ſed ꝓfer ſētētiā ne di ſcedas a me in paſſione ſubtrahendo mi hi auxilium.

Nō diſcēdas a me dn̄e ſctē pater. ſed potiuſ Exurge oſtendendo potentiā tuā q̇ dormi re videris diſſimulādo et intēde iudicio qͥ iudicatꝰ ſū a iudeis et ꝯſidera qͣle iudiciū ſit. iudiciū ſine iure. tormēta ſine ſcelere. mor tem ſine peccato domīe deꝰ meꝰ intēde in cauſa mea ꝓ qua patior q̇ pia eſt. qͥa ꝓ redēptione humani generis patior et mori or nō ꝓ peccatis meis. Iudica me ſꝫm iuſticiā tuā que non cōdēnat innocentes ſed impios. ⁊ oſtende me iuſtum et innocētē faciens me tertia die reſuſcitari et nō ſupergaudeāt mihi qͣ ſi victores in cauſa q̄ gaudēt me cōprehēdiſ ſe et morti tradidiſſe Oro inſuper. Nō dicant in cordibꝰ ſuiſ euge euge anime noſtre.i. bene bn̄ ē no bis. qͥa fecimꝰ qd̓ volumꝰ. occidimꝰ. oſtēde eis me tertia die reſuſcitādo ꝙ nihil fecerit et vt ne gaudeāt dicentes deuorāuimꝰ et extinximꝰ nomē eius Sed potiꝰ in clarificatōne reſurrectōis mee Erubeſcant tanqͣꝫ fruſtrati intentiōe ſua peſſima timeat oēs ſiml̓ penā et repenti nū interitū qui gratulātur mal̓ meis. Induātur cōfuſiōe h̓ et erubeſcētia ſiue timore ex oī ꝑte qui maligna loquū tur ſuper me Ecōtra orat xp̄s ꝓ fidelibꝰ adherentibꝰ ſibi. dicens. Exultent exterius et letētur inte riuſqui volūt iuſticiā meā imitari et di cāt ſēper magnificetur dominꝰ qui di ligūt pacē quā egoẜuꝰ d̓i poſui mea mor te inter deū et hominē Et linguā mea.i. ſancti mei ꝑ qͦs qͣſi ꝑꝓpͥ am linguā meas in eccl̓ia denuncio volū tates meditabitur iuſticiā tuā nouaꝫ le ge p̄dicando et tota die pn̄tis vite te lau dabilem in eccleſia annunciabit. ¶ Pſalmuſ. XXXV. in quo oſtendi tur mala nobis. bona vero attribu enda eſſe deo ¶ Duo ſunt genera peccantiū vnuꝫ qd̓ credens legiper infirmitatem ta men carnis que ſunt iuſſa legis non cōplet. Aliud eſt genus peius.ſ. au dax qd̓ ſibi ꝓponit libera mente pec care. et de iſto ꝓpheta loquēs ait Ixit iniuſtus. d eſt deliberauit ⁊ ſtatuit ī corde ſuo et decreuit apd̓ ſe vt d̓linquat vt ſemꝑ pec cet obduratū cor habes. et hoc ideo qꝛ non eſt timor dei. qͥ eſt frenu peccāti ante o culos eius. Et hoc patet. Quoniā doloſe egit in cō ſpectu eius. ꝗͥa cū ſciret deum omnia vid̓ re. timore tamen eius poſtpoſito ⁊ lege eiuſ contēpta deliberauit in corde ſuo peccare. quare cū propria voluntate nullo impellen te peccet. iniquitas eius odio habetur apud deū ad vinbictā ſempiternā Uerba oris iniuſti ſiue iniqui.ſ. Iude vel heretici cuiuſlibet plena ſūt iniquita te qͦ ad aꝑta mala etdolo quo ad occulta et hͦ ideo. qͥa noluit intelligere vt bene ageret ſed a vero intellectu ſuo vicio decli nans ꝑuerẜerroribꝰ polluit. ⁊ ideo veniam non meretur. Iniquitatē lōga deliberatōe meditatuſ ē inſecreto cordis ſui dedit ſe ſtudioſe oī generi pctī maliciā aūt oīm criminu matrē nō odiuit ſed dilexit. Proph̓a oſtendēs bona oīa a deo eē inqͥt. Domīe ī celo. i. celeſtibꝰ viris ſpecialit̓ eſt miſcd̓ia tua vbi copio ius dona a te ema nauerūt. hͦ enī bonū qd̓ hn̄t vt.ſ. ſint celeſtes viri altitudine ꝯtēplatiōis. nobilitate ꝯuer ſationis et ſctimonia vite nō eſt ab eis. ſꝫ a te ſil̓r a te eſt ꝙ āplior noticia veritatiſ ve niat per reuelatōeꝫ ad doctores per quos tanqͣꝫ per nubes pluētes v̓bis coruſcātes miracul̓ imbrē ſalutis emittiſ vt fideles fructū dēt fidei qͥ ſteriles fuerant ari ditate peccati. ¶ Iuſticia tua i. iuſti tui. ⁊ maxīe apl̓i q̇ capaces diuine iuſticie deuo tis vſibꝰ extiterūt ſicut mōtes dei q̇ a ſol ortu radios noue lucis excipiūt ⁊ ad ꝯuallel terraꝝ refuſa claritate trāſmittūt iudicia q̄ bus hoꝝ miſereris et hos excecas ſūt incō prehēſibilia et inſcutabilia ad modū abiſſi

Sub tua ꝓuidentia eſt ſtatꝰ tā hominū ele ctorum qͣꝫ reproboꝝ. Saluabis hos.ſ. reprobos ſalute corpora li tantū nature neceſſaria cōmunit̓ ꝓuiden do. electos vero ſpūaliter animas eoꝝ ſal uando. o deus quemadmodū multipli caſti miſericordiā tuā i. qͣꝫ incōprehen ſibiliter et mirabilit̓ ml̓tiplicaſti. Filij ho miniū v̓o rationabiliter viuētes ſpecialiter in ꝓtectione ſpeciali tua ſperabunt ſe re cepturos eterna bona que alarum tuaꝝ id eſt veteris et noui teſtamentoꝝ teſtimo nijs deſcribunt̉. Merito ſperabūt iuſti in ꝓtectione tua q̄ niam abundanter et delicioſe reficis eos. Inebriabuntur.i. ſatiabunt̉ enim ſine fa ſtidio ab vbertate domuſ celeſtis glo rie et torrente copioſe delectationis tue potabis eos. Qd̓ facere poteris o xp̄r Quoniam apd̓ te eſt fons vite indeficiens et in lumīe di ſtiea. glorie tue eleuati ⁊ confortati videbim lumen tue diuinitatis. Pretende et longe lateqꝫ diffunde miſe ricordiā tuā recte in corde firmiſſimo cre dentibus vt in iſto ſeculo ſub dn̄i pietate degant et iuſticiā.i. vite rectitudinem hiſ qui dirigūt ſe ad voluntatē tuā vt qd̓ bene volunt ꝑficiant. Pretende dn̄e miſericordiā tuā vt Nō ve niat mihi pes ſuperbie ſuperba affectō nulla mentis elatio mihi ſurreꝑat et maꝰ peccatoris.i. dyaboli impulſio ſiue tēpta tio non moueat me a ſtatu rectitudinis et ſalutis. Bene dixi n̄ veniat mihi pes ſuꝑbie qꝛ Ibi ceciderunt quaſi de alto in profundā fo ueam corruentes oēs qui operantur inī quitatem omneſ enī ſuperbie vicio cadūt qui dn̄i iuſſa contemnut vt pͥmus angelus et pͥmus homo qui expulſi ſunt angelus de celo et homo pͥmus d̓ paradiſo nec po tuerūt ſtare quia dn̄s expulit eos cui ne mo reſiſtere poteſt. Pſalmus. XXXVI. in quo oſten ditur ꝓſperitas maloꝝ contemneda FFuerunt qui murmurabant de flo re malorum et labore bonorum qua ſi omnia caſu regantur. Cōtra hūc errorem occurrit ꝓpheta inquiens. Oli inuidere ma le agentibꝰ in ſuis operibus vt eadē facias aūt inuid̓re ꝓſperita ti eoꝝ vt illam cōcupiſcas nec amaueris facientes iniquitatē ſequēdo eoꝝ cōuer ſationem. quia licet eorū natura ſit diligen da. iniquitas tn̄ eoꝝ odio habēda eſt. Ideo ne emuleris Quoniā tanqꝫ fenum gl̓ia et ꝓſperitas maloꝝ velociter areſcet et quemadmodū viriditas herbarum cito decident quaſi diceret breuiter dura bit ſicut iſta breuiter durāt. Noli ergo vir iuſte malorum ꝓſperitati in uidere. ſed Spera in domi nō hoc introi tus fidei. hoc initium ſalutis eſt et fac bo nitatem quia fides ſine operibus mortua eſt et inhabita per cōfeſſionē fidei eccle ſiam non recedēdo abea et paſceris ad ſaturitatē et ſuauitatē perenne in diuitijs ſpiritualibus eius quarū theſaurus ē ipſe xp̄s cuius beata viſio eſt eterna ſctōꝝ oīum refectio. Delectare ergo nō in deſiderijs carnis n̄ in rebꝰ trāſitorijs ſeculi. ſꝫ in domīo pone oēm delectatione et dulcedinē ac deſideriū mētis tue in eo cōſtitue. vt ſuāuis ſit tibi re cordatio eiꝰ. vt ames quētimes ſpretā mū di iocūditate et dabit tibi petitōes cor dis tui. qͣs.ſ. ſpūs rationalis petit.ſ. bona gͦ tie et virtutis. ¶ Quas vt det Reuela explica in oratione tua viā tuā deſiderium tuū domīo indica qͥd pateris qͥd velis di rectionē eiꝰ petendo et cōfide in eo ꝙ re tribuet tibi et ipſe faciet illud qd̓ ſperas et confidēdo expectas. Facit q̇dē qͦniā Educet in publicū ope ra iuſticie tue quaſi lumē alijs in exem plū v̓tutis ⁊ que ſam habitū iuſticie tue iudicas facienda faciet ꝓſperari vſqꝫ ad ꝑ fectionē iuſticie debitā ſicut aſcēſus ſolis ꝑ ficitur in meridie ⁊ faciet clara et laude dig d 2

in conſpectu hominū ſicut meridiē que eſt clarior pars diei. interim v̓o ſubditꝰ eſto deo ei humiliter et deuote ſeruiēdo et ora eū ꝓ te pie et ꝑſeueranter et ꝯſeq̄ris intētuꝫ Noli īdignari in hoīe qui ꝓſperatur in mundo iſto vt veliſimitari eū nō te ter reat impij felicitas ꝗͥa breuis eſt. noli etiam imitari hoīem facientē iniuſticias ꝑſe quēte iuſtos libere et impune lꝫ videat̉ pro ſperari in malicia ſua. Sed tu Deſine abirane iraſcaris de flo re malorum qͥā inde iraſci et indignari eſt ꝯ dn̄m murmurare ⁊ ꝓpeblaſphemare et d relinque indignatiōꝫ noli indignari de ꝓſperitate malorū vt cōformes te eiſ mala faciendo. Quoniā qui mali ſūt et ſi modo floreāt ꝓijcientur tamē in futuro extrater minos terre viuētiū ſuſtinētes aūt.ſ. qͥ aduerſa ferūt et pn̄tia deſpiciunt ꝓpter do minū q̄ non fallit et omnia poteſt ipſi he reditabunt terrā viuentiū. Suſtinentiā aūt iſtā non longiſſimā puteſ qnīaꝫ Adhuc puſillū.i. parum tēporis re ſtat. non ergo tedeat te et nō erit impiuſ ꝓ qͥ gemis ſubtractꝰ de medio et queres felicitate eiꝰ et non inuenies. quia eua nuit Māſuēti aūt qui patienter expectāt bn̄ piacitū dn̄i qͥ cor ſuū in puritate poſſident Hereditabūt terrā viuentiū et delecta būtur in multitudine ſuperne pacis q̇ eſt ꝑfecta vbi nulla guerra nulla ſedicio nul la diſcordia ſed reqͥes opulenta. Tūc in futuro erit pax iuſtis. ſed nec belluꝫ qniā Peccator dolēs de bono v̓tutis iu ſti obſeruat occultis inſidijs ſi aliqͥd poſ ſit habere cōtra eū ſiue vt capta oportunita te eū alliciat ad ꝯſimilē vitā. et ſi non p̄t alli cere motus ad irā ſtridet ſuper eū dēti bus malicie vt furēs belua vt queꝫ nō pōt ſubuertere conat̉ occidere Peccator autē ſic faciet. ſed Dominꝰ faci et et oſtendet eū irriſibilē et dignum obꝑ brio iudicabit. qͥa ab intento fraudabit euꝫ quoniā ꝓſpicit ꝙ veniat dies retribun onis eiꝰ. Merito dn̄s irridebit tales. qͣniā Gladiū multiplicis ꝑſecutioniſmanifeſte euagina uerūt peccatores aduerſus ſctōs et qn̄ ſic non ꝓficiūt intenderūt arcum ſuū. i. dolos ꝗbus occulte noceāt. Intenderūt arcū Ut decipiāt dolis pau pere xp̄i et hūileꝫ ſpū ⁊ euaginauerunt gla diu vt trucident ꝯſtantes et firmos in fi de xp̄i vt martyres qͦ recti ſūt corde Gladius eoꝝ intret in corda ipſorū. id eſt moriant̉ morte qua alijs parauerunt et dolus et inſidie eoꝝ ſiue poteſtas no cendi fruſtrentur ne valeāt ad implere qd̓ male cupiūt. ¶ Bene dictum eſt ſuperi us noli emulari in hoīne q̄ ꝓſperat̉ in rebuſ huius ſeculi Quoniā meliꝰ eſt modicū iuſto cū iuſticiaqꝫ ml̓ta in peccato me lior enim eſt pauꝑ cū timore dei qͣꝫ theſauri magni. ¶ Uere melius eſt Quoniaꝫ brachia.i. poteſtas et fortitudo qͥbꝰ impij preſumūt cōterentur in futuro et diuitie in quibus cof debant iuſtos auteꝫ cōfir mat dominꝰ ne abono virtutis moueāt̉ in proſperis vel aduerijs. Confirmat autē iuſtos dn̄s Quoniā no uit dominꝰ noticia approbationiſ opera virtutū que iuſti fecerūt. et qa ſine macuſa ſunt hereditas eoꝝ ineternū erit. Nō cōfūdentur in die iudicij ſꝫ hono rabūtur. qͥa tūc eis dicet̉. velte benedicti pa tris mei. ſedimpij cōfūdentur q̇bus dicet̉ Ite maledicti in igne eteruū. ⁊ tūc impijeſu rient per carentiam omnis boni. iuſtī aut ſaturabūtur per adeptionē ſūmi boni ſa tietate eterna. et qͥa dn̄s iuſticiā exercebit in peccatores vere peccatores peribūt Peribūt quidē peccatores. Quoniaꝫ ini mici domini mox vt honorificati fue rint et exaltati honoribus ⁊ potētia que ad modū fumꝰ q̇ qͣnto magis aſcendit iā to citius euaneſcit ſtatim deficient Deficiēt merito pct̄ōres qniā Mutuabi tur pctōr et nō ſoluet qn̄ dei v̓bū audit et n̄ ilid̓ſuis oꝑbꝰ īplet. qn̄ dei diuerſa bn̄fi cia recipit. et nullā gr āꝝ reſtituit actōꝫ. ſꝫ ꝯa teruꝰ et tāqͣꝫ nihil acceꝑit ſꝑingiꝰ eſt iuſtuſ aūt qͣꝫuis h̓ pauca ſuſcipiat pia deuotione

plura reſtituit largiter in oībꝰ grāſ agēſ miſeretur pauꝑibꝰ et diſtribuit eis ſi ha bet rerū facultate qd̓ poteſt. ſi nō hꝫ dat be niuolentiā dat cōſiliū vel ſaltē oratione Ideo miſeret̉ iuſtus et dat qͥa ſcit ꝙ Bene dicētes ipſi deo gratias de oībꝰ bonis ſu ſceptis agentes nō ſolū verb̓ ſed vita here ditabūt terra viuentiū maledicentes autē tā lingua qͣꝫ vita vt blaſphemi ⁊ dei le gibus inobedientes a iuſtoꝝ ꝓmiſſa beati tudine diſperibūt ¶ Hoīs iuſti greſſ a domino dirigentur vt non declinent a rectitudinē iuſticie qui iuſtꝰ q̄ iaꝫ corde di rectꝰ fuerat viam domini cupiet nimis ſequi ſaluatorē amādo q̇ eſt vere nr̄ā via v̓i tas et vita. In qua via dn̄i Cū ceciderit iuſtꝰ etiā ꝑ peccatū mortale nō collidetur irreꝑabili ter ſiue per deſperationē. ſꝫ redit ꝑpenitētiā ſi ſit de predeſtinatis quia domīꝰ ſuppo nit manu miſericordie ſue reducendo euꝫ ꝑ penitētiā ad gratiā. Nā vt ait ppheta Iunior fui etenim ſe nui et nō vidi iuſtū derelictū a deo fi naliter nec imitatores iuſticie illiꝰ que rentes panem tēporalē in egeſtate exiſtē tes qͣntū ad vetus teſtamētū et hͦ cōiter. qͣn tū v̓o ad ſenſū ſpūalē tales nō q̄rūt panē ſpi ritualē.ſ. delectationē bonis oꝑbꝰ ꝯiuctā ſi ne participatiōe ſapiētie et iuſticie xp̄i qꝛ ta lis panis preſto eſt q̄rentibꝰ ipſum. Uere iuſtus nō egēt. Quia omni tēpore miſeretur affectu miſericordie inediā pati entibꝰ et cōmodat. vnde diues eſt de do ctrina. de pietate. de iuſticia. de patiētia. ce teriſqꝫ bonis q̇bus fruit̉ mēs illa ſctīſſima et ſemen bonoꝝ operū eiꝰ ſiue imitator fi dei eius in benedictiōe gl̓ie erit audiēſ venite benedicti ⁊cͣ. Et ideo tu quicūqꝫ es Declina a malo. id eſt a peccato obſeruādo p̄cepta negatiua et fac bonū obſeruādo p̄cepta affirmati ua et per hoc inhabitabis cū deo in et̓na beatitudine in ſeculū ſeculi. Et hͦ ideo. Quia domīꝰ amat iudiciuꝫ. id eſt equitatē. Iuſtū enī eſt et equū vt ip̄e autor iuſticie nō derelinquat eos q̄ eiꝰ eligunt p̄cepta cōplere. non ergo derelin quet ſanctos ſuos ſed in eternum cō ſeruabuntur. Ecōtra Iniuſti punientur pena eterna et imitatores eorum peribunt cū eis iuſtis in eternū ſaluatis et cū dn̄o ꝑmanen tibus. Iuſti autem hereditabunt terraꝫ vi uentiū et inhabitabūt in ſcl̓m ſcl̓i ſu per eam Merito iuſti hereditabūt terrā quiaꝫ Os iuſti ſapientiā que eſt de deo et eternis lo quetur p̄cedētē ex corde recte ſapiat. et lin gua eiꝰ que ſētit de deo cū iudicio et diſcre tione ꝓfert ad inſtructionē alioꝝ Non ſolū in ore iuſti eſt Lex dei ſed ī cor de ipſius eſt per iugē meditatiōeꝫ et qꝛ lex dei peccare vetat et bona facere docet. ideo nō declinabūt greſſꝰ eiꝰ a via iuſticie ꝑ quācūqꝫ demonis aut hoīs ſuggeſtionem Greſſus iuſti nō ſupplantabunt̉. tn̄ Cōſide rat peccator iuſtū callide inſidiādo vt oc caſione accepta ei nocere poſſit qͥa iuſtꝰ gra uis eſt ei ad videndū qꝛ diſſimil̓ eſt alijs vi ta eiꝰ et ideo ꝑ inuidiā querit oportunita tē mortificare eū corꝑalit̓ vel ſpūaliter. Sed iuſtꝰ defendit̉. qͦnia Dominꝰ nō de relinquet eū totaliter in poteſtate impij. vt ei cōſentiat. lꝫ ad horā impij habeāt pote ſtatē ſuꝑ iuſtos in corꝑibꝰ nō tn̄ ſꝑ. ſuꝑ aīaſ autē nullā hn̄t. nec dānabit eū cū audi et cām eiꝰ in futuro iudicio. lꝫ ab hoībꝰ re ꝓbis hic falſe reus et morte dignꝰ iudicetur. Tu ergo vir iuſte nō deficias in tribulatio nibus. ſed Expecta patient̓ dominū q̇ iu dicabit te et ne inuacuū expectes interiꝫ cū ſtodi mādata eiꝰ et exaltabit te h̓ meri tis bonoꝝ operū ampliando vt heredita te firma poſſeſſione capias terrā ſuꝑne patrie quā nemo p̄ualꝫ niſi bene meritꝰ adi piſci cū perierint pctōres videbis au diēs qḋ dicet̉ eis. diſcedite a me maledicti. 20 Peccatores q̇dē certe ꝑibūt. nā Uidi im piū i. peccatorē ſupra ſtatū ſue cōditionis et ſupra humanū modū porētia et hono ribus ſeculi eleuatū ſicut cedri libani qͥ ſunt maxime alte. Et tranſiui mēte ad no

uiſſima ſua conſideranda et ecce nō erat iſte qui ſic itumuerat et reduxi eū ad me moriā et nō eſt inuētus ſplendor pompe eiꝰ ⁊ veſtigiū ſuꝑbe gl̓ie eiꝰ in dignitate. ī di uitijs et āplitudine familie qͥa locꝰ eiꝰ cum eius ꝓſperitate diſſoluit̉ cū totiuſorbis cor ruptibilis gl̓ia terminet̉ Et ne ad impioꝝ ſimilitudinē tu pereas. Cu ſtodi innocentiā vite quantū ad deū iu dica equitatem iuſte cū ꝓximo agendo quoniā bona opera eiꝰ qui pacifice vixit qͥ.ſ. bellū et impetꝰ vicioꝝ in ſe compri mit nō pereunt ſed poſt hāc vitā viuūt re munerata et premīata felicitate eterna. Econta erit de impijs. q̄mā Iniuſti ſimul cū ſuiſ operibꝰ diſperibunt traditi flamiſ eterne ꝑditionis et reliquie eoꝝ.ſ. diuitie et fama ſimul interibunt aniā ſuꝑueniē te interitū eoꝝ falſa laus et fragiliſdiſſoluet̉ Salus autē iuſtoꝝ a domino nō aliur de eſt. ipſe enim eſt ſalꝰ nr̄ā et ꝓtector eo rū intempore tribulatōnis.ſ. pn̄tiſ. ne etiā corporaliter opprimant̉. vel tēpore t̓bu latōis futuri iudicij. qͥa ex ip̄a eripiet iuſtos Et adiuuabit eos dominꝰ eis ad ꝑſeue rationē boni cooperādo et liberabit eoſ de omnibꝰ anguſtijs eruet eos ne fides eoꝝ peruertat̉ a dyabolo et miniſtris eiꝰ et ſal uabit eos in futuro deducendo ad gl̓am quia ſperauerunt in domīo hec enī ſa lus debetur his q̇ ſpem ſuam in dei pietate poſuerunt. ¶ Pſalmus. XXXVII. in quo doce tur fidelis penitens memoriā pctōꝝ habere vt lugeat preterita et caueat futura Uox cuiuſlibꝫ penitentis Omine ne puni as me ſꝫm rigore tue iuſti cie. qͥa hͦ eēt īportabile. ſꝫ ma ẜm tēperamētū miſericordie tue nec ī ira tua corripias me peto corrigi ſed nō in ira aut furore. talis enī eſt correctio tātū ad vindictā. ſed bn̄ correctione q̇ eſt ad emēda tionē q̄ eſt ex miſericordia et cū pietate O dn̄e ne arguas me in furore tuo qͦuiā ſuf ficere debet tibi pꝰ multa q̄bus vehementer affligor Quoniā multe moleſtie et mi ſerie aīe et corꝑis quas ex adā in vindictā ſui peccati excepi ſicut ſagitte intime infixe ſunt in me et ꝑ manu tuā puniētē firma te ſunt. nō ad horā. ſed vſqꝫ ad finē huiuſ miſerabilis vite O dn̄e ne punias mein furore q̄a ſatis ſuꝫ ſagittatꝰ. tot enī miſerijs ſubditꝰ ſū. vt Nō ſit ſanitas in carne mea ab inſtātia vindicte tue in Adā ⁊ in me implete nō ē pax ī interioribꝰ viribꝰ aīe mee quia carnis vicijs īpugnatur et hoc tamē ꝓp ter peccata mea Et aꝑtius exponēs mala ſua ait Quoniā iniquitates mee inualuerunt ſuper me dominando vt aīa mea victa ſuccube ret que ſicutonꝰ graue grauiter depri mūt me ad terra ne me erigere poſſim In hͦ etiā afflictꝰ ſum ꝙ Plage peccato ruꝫ per baptiſmuꝫ et penitentiā ſaluate cō putruerūt in cogitatione mea delectādo me ī illis et corrupte ſunt exteriꝰ ad actū perducendo. ⁊ hoc ꝓpter ſtulticiā meam multū enim inſipiēs eſt q̇ ſemel ſanatꝰ iteꝝ ſponte recidiuat Et qͥa putruerūt cicatrices mee Multis miſerijs afflictꝰ ſū et peccatoꝝ meoꝝ po dere curuatus vſqꝫ ad mortē tota vi ta mea contriſtatus indignū me eſſe iu dicās erigere oculos ad celū incedebam Cōtriſtatus ſū Quoniā ſenſualitas ſeu carnalitas mea impleta eſt illuſioni bꝰ q̄ a dyabolo varijs tēptatōibꝰ fatigat̉. ⁊ ꝑ hoc iterū nō eſt ſanitas in carne mea quā dyabolꝰ affligit ¶ Hic Afflictꝰ ſū ni mis ita vt nihil in me libeꝝ ſit a calamita te etiō vehemēti gemitu cordis mei do lebā me peccaſſe ¶ Qd̓ tu q̇dē noſti Quoniā āte te qͣꝫ nullū latꝫ ſecretū ē oē deſideriū meuꝫ et gemitꝰ meꝰ ꝑ pctīs meis a te nō eſt abſcōditꝰ ſed exaudit qꝛ piꝰ es cū nō ꝓ terrenis ſꝫ ꝓ are liberatiōe ſoluat̉ Inde dolor et gemitꝰ. qꝛ Cor meū cōtur batū eſt in me qꝛ mēſmea ſuccubuit paſ ſionibꝰ et ita pacē ſuam amiſit dereliquit

me virtus mea robur patiētie et lumē oculorū meoꝝ.i. ratio imꝑturbati iudicij ergo nō eſt mecū ꝓpter ingētes moleſti as quas ſuſtineo Uox xp̄i. Amici mei ficti et cogniti mei iudei aduerſū me apppinquaue rūt corꝑe vt me cōprehenderent et conſilijs ac dolis ſteterūt ꝯtra me ꝑſeuerant vt me occiderent. Apoſtoli Qui ante paſ ſionē iuxta me erant de lōge ſteterūt. qͥa relicto me omnes fugerūt timētes mori et iudei qui inquirebat vitā meā ꝑdere vim faciebant violenter me captū trahē tes ad principes ſacerdotū. Et iudei Qui inquirebant mala mihi crimina.ſ. q̄ opponerēt nō inueniētes locu ti ſunt falſa fingentes ꝯͣ me falſa teſtimo nia et dolos tota die meditabantur. vt accepta occaſione romane ptāti me tra derent. ¶ Ego autem tanqͣꝫ ſurdus non reſpondebā qͣſi nō audirē maledi cta et irriſiones eorum et ſicut mutꝰ non aperiens os ſuum patient oīa ſuſtinui. Nō ſolū nō audiebā. ſed Factus ſū ſicut hoqui audire non poſſet nō habenſ in ore ſuo redargutiōes tanqͣꝫ neſcireꝫ Pili et non habere qd̓ eorū blaſphemijs reſpōde re poſſem cū vtiqꝫ eos manifeſte valuiſſeꝫ redarguere. Ideo tacui in paſſione ideo oīa patienter ſu x eſſe iu ſtinui Quoniā in te domine iuſto iudi ce ſperaui q̇ potes triſticiam in gaudiū cō mutare ſciēs ꝙ cū videris nullā cauſā mor tis eſſe in me tu exaudies me domīe de us meꝰ vt me reſuſcites. Ideo tu exaudies Quia dixi in oratione mea te deprecans vt cita reſurrectōe me cla rificares ne iudri inimici mei gaudēteſ inſultarēt mihi ſi me morte detineri viderēt. qͣre oro exaudi me. Itē ideo q̇a duꝫ pedēs mei diſcipl̓i mei infirmi cōmouentur ad caſū vacillātes et titubātes in fide ſicito nō reſurga ſuper me magna locuti ſunt multi inſultantes et gaudētes de caſu meo. Nō recuſo o pater. cedi et crucifigi ꝓ ſalute totiꝰ: nudi. Quoniā ego ī flagella para tus ſū.. p̄ordinatꝰ a te. et ideo hͦ flagella pa tior ſponte tue volūtati me conformans et dolor meꝰ in cōſpectu meo eſt mihi p manifeſtus eſt mihi dolor quē patior. tel ligo enī me pati nō ꝓ culpa mea ſed tua vi ſpoſitione Ideo etiā in flagella paratꝰ ſū Quoniam iniquitatē meoꝝ in cauſa eē cognoſco ſi cut et alijs ꝓnūciabo et ego cogitabo operā dādo qͣliter pctā totiꝰ mūdi mea paſſione abſolua Cum tanta patior. Inimici mei tamen viuūt et ꝓſperant̉ oī ſanitate gaudent co firmati ſunt.i. roborati ſuper me perſe quēdo et multiplicati ſūt qui oderūt me iniuſte.ſ. ſine culpa mea. Oderūt me certe inique. qͦniā Retribue runt mala mihi pro bonis odiū ꝓ dile ctione. morte ꝓ vita quā multis eorū contu li detrahebat mihi dicētes non eſt ſaluſ illi in deo eius et hoc nulla alia cāniſi quo niam ſequebar bonitatē et tn̄ felix con ſcientia cui non p̄t imponi niſi ꝙ ſeruat le gem dei ſui. Ne derelinquas me domine deꝰ me us volūtati infideliū me exponendo ne di ſceſſeris a me ſed potius mecū permane vt me facias reſurgere Intende in adiutoriū meum domīe deus qui me ad ſalutē humani generis in carnari et pati miſiſti. Pſalmꝰ. XXXVIII. in quo docetur vir iuſtꝰ īter blaſphemos et iniquos līgue cōtinētiā ſeruare certamina et rixas oppriere. Loquitur vir iuſt. Vl idēſtatui et ꝓpoſui firmi ter in corde meo cuſtodire vias meas actiōes meas tali diligentia vt etiā inlingua mea nō offēdaꝫ loquendo fa tua et ocioſa v̓ba aut generalit̓ que locutuꝫ me fuiſſe peniteret. Ut nō delinquā Poſui ori meo cuſto diā cautelā in loquendo vt et̄ ſtatueri a bo nis ſilere ⁊ a p̄dicatiōe abſtīere. ⁊ hͦ cū cōſi ſteret pct̄ōr vt h̓eticꝰ vel reꝑbꝰ aduerſū me querens vnde ex verbis meis calun. ā poſſit efficere.

Poſui cuſtodiā ori meo vſqꝫ adeo ꝙ Ob mutui volens vitare cōtentionē cū pctōri bus impugnātibꝰ me ſed afflictꝰ ſū qͥa ꝓpi̓ hoc ſilui a bonis enunciandis hoībꝰ deſi derantibꝰ veritatē audire vnde dolor me us renouatus eſt pͥus dolui de indiſcre ta locutione modo doleo de indiſcreta tacit̉ nitate. Uerum videns hincinde ꝑicula. Inquie tu factū eſt cor meū et in hac fluctuatō ne tacēdi inter calūnioſos et loquēdi int̓ au dire paratos cocitatus eſt calor carita tis in corde meo ad loquendū amore ꝓ ximoꝝ. Inter has difficultates querēs locu vbi hec non patiar Locutꝰ ſū deo meo in linguā mea toto corde et ore eū deprecan do notū fac mihi finem meū xp̄mq̇ ē finis noſter. cōſūmatio in pn̄ti ad iuſticiaꝫ ⁊ in futuro ad coronā. ibi enī gaudebo d̓ſo cio non timebo de aduerſario. ibi enim con templator mecū erit amicꝰ non calūniator inimicus. Et numeꝝ dierū meoꝝ qͦ ī hͦ me viuere decreuiſti oſtende mihi quis ē. id eſt qͣꝫtū ſuꝑſit vt ſciā quid deſit mihi de tēpore vite mee. Ideo autē vellē ſcire vt preꝑararē me aduē tui tuo et diſponerem de his que ad me ſpe ctant. Ideo autem ſcire vellē numerū dierū meoꝝ qͥa breuis eſt vita mea Unde Menſurabiles.ſ. breues et tranſi torios poſuiſti dies meos. et ſubſtan tia mea que in Adam peccāte corrupta e. tanqͣꝫ nihilū eſt in cōparatione ad te qͦ eternus es Brne dixi ꝙ vita mea in cōſpectu tuo ſit qͣſi nō ſit. nō ſolū ꝓpter breuitatē ſꝫ etiā ꝓpter vanitatē Oīa enī qͣ apud nos ſunt vani tas omnia enī ſunt ſubiecta mutabilitati et etiā inter ea oīs hō hic viuens eſt ſub iectus mutabilitati et ſic etiā eſt vanitas Licet oīs hō viuēs h̓ ſit vanitati ſubiectus Uerūtamen in imagine dei ad quā for matus eſt ſemꝑ ſtabilis permanet quia illa nunqͣꝫ delet̉ in hoīe. ⁊ nihilominꝰ a pu ritate mētis in actibꝰ ſeculi deducit̉ vbi ca ducis deſiderijs turbatꝰ varia ſollicitudīe confunditur. Uere ſruſtra turbat̉ et ſtulta vanitate. naꝫ Theſaurizat et cū magna ſollicitudīe cu pit peritura ſeruare maxīe cū poſſeſſio eorū ꝓbet̉ incerta. nā ignorat cui congregat ea vtrū.ſ. furibus aut hoſtibꝰ aut extraneis aut fiſco. Cognita autē ſeculi vanitate concludit vir iuſtus omnē ſollicitudinē et ſpē ſuā ponē dam in deo dicēs. Et nūc que eſt expe ctatio mea et finis meus nōne domīꝰ qͥ eſt ſuper oīa. certe ipſū ſolū finē expecto ⁊ ſub̓a diuitiaꝝ ꝯſcientie mee apd̓ te reẜuat̉ Uerum q̄a nemo etiam iuſtus in vita pre ſenti eſt ſine peccato preter te Ab oībꝰ ini quitatibꝰ meis p̄teritis. pn̄tibꝰ ⁊ futuris erue me et debes me merito eruere quia cum ſic ſapio ꝙ humana cōtēno. ꝙ letari in rebus perituris nolo. ꝙ penitentia ago. de diſti me opprobriū.i. in deriſum ſtulto peccatori qui illos magis irridere ſolitus ē. quos bonis moribus ſtudere cognoſcit. Licet apud talem ſtultum habitꝰ ſū oppro brio Tacui nō egi contentioſe contra eum nec aperuios meū in murmure contra deū et hoc venit a te quoniam tu feciſti me talē dans mihi patientiā. ⁊ quia talis ſū amoue a me flagella tua q̇bus ꝓ pecca tis meis a te iuſtiſſime v̓beror. Neceſſe eſt ꝙ amoueas. qͦniā A fortitudī ne potentie tue defeci vi plagarū tuarū infirmatꝰ et debilitatꝰ viribꝰ. nō potēs āpli us ſuſtinere duras punitiones tuas. q̄ licet gues ſint. ſt̓ tn̄ iuſte q̄niā ꝓpter iniquita tem flagellis tuis corripuiſti hominē vt ꝑ correctionē flagelloꝝ tuoꝝ. Tabeſcere feceris animā eꝰ vt deſicca ta humiditate ⁊ pinguedine carnali. ⁊ depo ſita ſuperbia infirma fieret per humilitateꝫ quaſi aranea qua nihil eſt tabidius que leuiter tacta digito deficit. ſed ſepe licet ho moſit correctus licet increpetur. licet tabefi at. tamen fragilitate humanitatis diuerſa rum rerum varietate confunditur a qua perturbatione ille ſolus excipitur qͥ deum pura mente contēplatur.

Et ideo tu dn̄e Exaudi oratōnē meam et humilē ſupplicationē meā preces aut meas cū lacrimis effuſas exau di per effectū liberationis mee. Odn̄eoro Ne ſileas a me imo fac me audire vocē tua interius.ſ. ſalus tua ego ſū. vel illā. remiſſa ſunt peccata tua. ⁊ finalit̓ illā cū ſanctis oībus venite benedicti ⁊c. quoni am aduena ego ſū apd̓ te non habens hic māſione manēteꝫ. ſed ſū ſicut peregrīꝰ tendēs alibi.ſ. ad patria vite etne ſicut oēs pres mei fuerunt. Cū autē tranſiturꝰ ſim reſtat hoc petenduꝫ Remitte mihi pctā mea vt ꝑ tuaꝫ miſeri cordiā cōſolatꝰ certus ad tua iudicia pue niam et quādaꝫ recreationē ſentiā in preſen ti vitā de illiꝰ regni tui ſecuritate ſuſcepta et hoc priuſqͣꝫ abeam a vita pn̄ti. quia āpli us non ero in ſtatu merendi nec ꝑ ꝯſequēs in ſtatu ꝑcipiendi remiʳ ſiōꝫ pctōꝝ. ¶ Pſalmus. XXXIX. in quo eccl̓ia gracias agit de beneficio incarnati onis filij dei. Eccleſia in perſona ſctōꝝ patrū pre ſtolans aduentum chriſti ait. xpectanſ expecta ui ex intimis et cum deſiderio aſſidue dominū incarnandū q̄ ſolꝰ ſaluare poteſt et ipſe ꝑ ſua clemētia ī tendit mihi īplendo deſid̓riū amoriſ nr̄i mittēdo xp̄m vn̄ ſequit̉ Et exaudiuit pre ces meas xp̄m mittendo quē optabaꝫ et deduxit me de lacu miſerie infidelita tiſ et ignorantie qͥbꝰ detinebar et luto feciſ carnalis cōcupiſcētie Et ſtatuit et firmauit ſupra petrā xp̄ꝫ aſ fectꝰ meos et direxit actꝰ meos ad vi tam eternā Et immiſit in os meū cāti cū nouū nō de vanitate nō de turpibꝰ. ſed de nouo et inaudito diuine pietatis bn̄fico qd̓ etas antea nulla cōſpexit. qd̓ nouꝰ hō at tulit mūdo. nouꝰ ergo ppl̓s noua cātat.ſ. de ī carnatiōe dn̄i. de reſurrectiōe. de aſcēſiōe. et de alijs hmoi cāticū dico carme ſiue him nū acceptabile deo nrō vt iā nō ſonos tur pes et theatrales ꝯcinā. ſed in dei viuentis himnis ꝑarmoniā noui teſtamēti delecter. Uidebūt ml̓ti ppl̓i poſteri xp̄m annūcia tu veniſſe quē pͥores expectabāt. videbūt et̄ ꝯuerſationē meā et timebūt dānari ſi in infid̓ itatē ꝑmāſerint. ꝯcuſſi ergo ſalubri ter rore facti xp̄iani ſperabūt in domino re miſſionē ꝯſeq̄ peccatoꝝ Beatꝰ vir cuius ſpes ſalutis ſue eſt nomē domini qd̓ eſt Ieſus qd̓ interp̄tat̉ ſaluator. qͥa nō eſt aliud nomē ſub celo in qͣ oporteat nos laluos fie ri et nō reſpexit in vanitates infideli tatis et idolatrie gentiliū et inſanias fal ſas.i. in errores iudeoꝝ obſtinatorum con tra xp̄m. Iſtoꝝ opa ſunt falſa ſed oꝑa tua mirabilia quiā Multa feciſti tu domīe deꝰ me mirabilia in corꝑalibꝰ et ſpūalibꝰ inter qͣ maius mirabile eſt recreatio mūdi ꝑ incar nationē et paſſionē tuā. ad qͥ oīa facienda ꝑ te ſufficienſ es non ab alio inſtructꝰ ſꝫ cogi tationibꝰ diſpoſitionibꝰ tue ſapiētie ī qͥb nō eſt qui ſimil̓ ſit tibi. Uox xp̄i Annūciaui ego xp̄s ꝑ ꝓph̓as et locutꝰ ſum ego ipſe in ꝑſona et ꝑ me ⁊ me os diſcipulos tot crediderūt vt credēteſ ml̓ tiplicati ſūt ſuper nūerū quē aliqͥs poſ ſet nuerare. ¶ Uox xp̄ ad patrē Sacri ficiū qd̓ fiebat̉ d̓ aīalibꝰ ⁊ auibꝰ ⁊ oblatōꝫ q̄ fiebat de rebꝰ maīatis vtd̓ pane ⁊ ſimila et thure et hmōi noluiſti qꝛ iſta ſacrificia erāt ipfecta qꝛ n̄ poterāt auferre pctā aureſ āt perfectas d̓diſti mihi ad obedientū tibi deo patri vſqꝫ ad morte vt me ī cruce of ferrē ſacrificiū ꝑfectū qd̓ oībꝰ leg̓ veteris ſa crificijs ſuccederet. ¶ Exponit qd̓ dixerat Olocauſtū qd̓ totū incendebat̉ ad hono rem dei ꝑ peccato nō poſtulaſti ꝗͥa ta lia ſacrificia nō erant tibi accepta tūc dixi ego xp̄s. ecce letꝰ venio ad offerendū acce ptiſſimū deo. Incapite libri p̄deſtinatōis ē preſcitu et diſpoſitū vt facere volūtatē tuā de us meꝰ volui hͦ idē ego et ad hͦ deſcēdi de celo et legē tuā in medio cordiſ mei ꝑ meditationē ſemꝑ habui

Annūciauī ꝑ apl̓os meos et alios predi catores operā iuſticie dogmata verita tis et beneficia diuine miſcd̓ie. in eccl̓ia ca tholica que magna eſt poteſtate et fir mitate ⁊ aplitudine exce labia mea non ꝓhibebo non cōprimā territuſ minis ⁊ cō tumelijs ꝑſequētiū a p̄mulgatione v̓itatis domine tu es teſtis ꝙ p̄dicta ſint vera Iuſticiā nō abſcondi in corde meo qn̄ potui ꝓdeſſe alijs ſed verbis ⁊ factis illā manifeſtaui ⁊ palā annūciaui et veritatē tuā.ſ. ꝓmiſſoꝝ exhibitionē et meipſū q̄ ſum via veritas et vita a te miſſū ſaiuatoreꝫ hominū predicaui. Miſericordiā tuā qͣ pctā donas et ve ritatem tuā qua q̇ ꝑmittis ⁊ minaris ad imples nō celaui nō abſcōdi a cōgre gatione denſiſſima populoꝝ. Uox xp̄i ꝓ ſtatu corꝑis ſui miſtici ¶ Attende dn̄e mēbra ſaucia attende pctō res. Et nō elonges ſꝫ ꝓpe facias miſera tiones tuas mēbris meis nec debes qͥa hactenus nō elongaſti qͥa miſericor dia tua et veritas a primo iuſto vſqꝫ ad vltimū ſemper ſuſceperūt me oratiōeꝫ meam exaudiendo. Nec mirū ꝙ te hoc pro mēbris meis dep̄cor Quoniā circūdederūt me mala pene quorū nō eſt numerus apud homines vallauerūt me vndiqꝫ.i. membra mea ⁊ cōprehenderūt i. ſuo pondere ligauerūt iniquitates ſue vt nō poſſent videre deum qniam abſtracta fuerat ab eis luxͣ veritatis. ¶ Opus eſt auxilij tui. Quo niā multiplicate ſunt iniquitates eo rum innumerabiliter et lumē rationiſ aufugit ab eiſ. Cōplaceat ergo tibi do mīe vt eruas me mēbra corꝑis mei īdo loribus poſita a malis p̄teritis et ad adiu uandū ea reſpice contra mala impugnā tia de futuro Orat ꝓ inimicis vt cōuertant̉. Confundā tur inimici mei vtilit̓ vt reſipiſcant de factiſ ſui ſerubeſcentes timeāt vltra peccare ne pereant qui fideliuꝫ meoꝝ vitā que runt vt auferant eam. Conuertantur retrorſū cadētes vt ab intentione mala eorum deſiſtant et erube ſcant cognita eoꝝ iniquitate qui gaudēt de malis meoꝝ Ferant cōfeſtim confuſionē ſuam ne diutiꝰ ingrauetur malū. quācito ab ho ſtibus ſubuertant̉ qui dicūt meis euge euge doloſe laudando aut deridendo Orat pro fidelibus ſuis Exultent et letē tur ſuper te deum patreꝫ de bono quod daturus es eis quiquerunt te per veraꝫ fidem et dilectionem et magnificuꝫ pre dicent ſēper te deum ſicut magnꝰ es ī te omnes quidiligunt me xp̄ūm filiūtu um per quem ſalutem oīm operaris Peto hec omnia dn̄e deus ex forma ſerui quia per me non ſufficio aliqͥd facere. quia Mendicꝰ ſum et ideo neceſſe habeomē dicare auxilium gratie a te pauper quia niſi tua gratia clarificer ex me non ſuffi cio. qui ne hanc paupertatem vilem abie ctamqꝫ iudicaremus ſubiungit dominuſ curam mei habet. Et quia indigeo auxilio tū dn̄e eſto Adiu tor meus et ꝓtector meus et ꝓpter pe riculum oro ne tardaueris nobis auxili ari in predictis ¶ Pſalmus. XT. in quo de paſſiōe chriſti et eius reſurrectione. Uox ꝓphete. Eatus qui ſuper ppūm egenum et paupereꝫ ita intus legit ꝙ ſub paupertate quā geſſit in forma nrē humanitatis intus legat per verā fideꝫ diuitias ſue diuinitatis vt ſicut credit euꝫ eſſe hominē ita etiā credat deum eſſe et talem credenteꝫ liberabit dominus in die iudicij a damnatione et na ad quā iudicati ſunt non credentes. ¶ Dominus conſeruet eū inter mala huius ſeculi ne ab hoc intellectu cadat ſꝫ in hoc manentē viuificet eū eterna ⁊ immor tali vita et beatum faciat euꝫ in terra viuentium vbi eſt vera et perfecta beatitu do et non tradat eum ad voluntateꝫ inimicorum eius dyaboli et miniſtroꝝ eius.

Cum autē ꝯfigerit illum iacere Super le ctū afflictū aliqͣ dolore corꝑis aut mētiſita dominꝰ opē ferat illi ī infirmitate eiꝰ vt amplius nō indigeat lecto parato ad ia cendū ſed tranſuerſetur lectuſ tanqͣꝫ nō neceſſarius āplius. Propheta orās ꝓ ſe. Egoſciens me peccaſſe ſentiens egritudīeꝫ meam Clamaui ad te medicū meuꝫ mi ſerere mei ſana anima meā quiaꝫ nul lo modo excuſo peccatū ſed accuſo dicens. quia peccaui tibi mea ꝓpria ⁊ praua vo luntate. Uox xp̄i Inimici mei iudei ſcribe ⁊ pha riſei videntes populū me ſequi ꝓpter mira cula que operabar vt retraheret ppl̓m a ſe q̄la mea dixerunt multa mala falſa et obpbria mihi dicebant inſuper optan tes mortē meā quando morietur iſte vt non ſit memoria nominis eius Et ſi ingrediebatur aliquis de inimi cis meis ad ꝯſortiū meū vt faciebat Iudas no ingrediebatur cauſa amicicie aut reue rentie ſed ad prodendū potius doloſus in trabat aūt cauſa explorandi qͥd agerem aut dicere. et vana et ficta loquebatur fīgēſ et ſimulās mihi velle ꝯſulere et cor eiꝰ cō paſſi gregauit iniquitatem ſibi.i. ad damnu ſuū et detrimentū anime et corporis. Qui egreſſus ad vulgares ppl̓os loque batur idipſum.ſ. falſa et ficta ad infamīaꝫ meā vt auerteret deuotionē ppl̓i a me. Non modo amici ficti ingredientes ad me ſed Oēs inimici mei latenter detrahe bant mihi ſcribe et phariſei et conſimiles aduerſum me cogitabant inferre mihi mortem contemptibilē et opprobrioſam Verbū iniquū contra omnē iuſticiā or dinauerūt inimici mei aduerſum me in ſuo ꝯcilio dicētes crucifigatur. et li hunc di mittis non es amicꝰ ceſaris. ſꝫ iſtis inſultās ꝓph̓a dicit nunquid qui ab iniqͥs iniuſte ſomno mortiſ opprimitur. nō addet vt reſurgat certe ſic. qͥa qui habuit ptāteꝫ ponendi animā ſuā hꝫ et reſumēdi eā. Quid mirū ſi inimici mei loq̄bant̉. et moli ebant̉ aduerſū me. qn̄ Hō pacis mee fa miliaris meꝰ cōmenſalis Iudas in quo o ſtendi me cōfidere tractādo eum ſicut alios diſcipulos et ſibi ſpecialit̓ cōmittēdo cuſtodiā pecunie fecit magnā ſupplan tationem contra me vt per oſculū tra deret iudeis. Odeus pater illi ita crudeliter in me d̓ſeui unt Tu aūt miſerere mei et reſuſcita me glorioſa reſurrectōne tertia die et retri buā eis viciſſitudinē hoꝝ q̄ in me gerunt In hoc cognoui per experiētiā qd̓ ī me ſeper placui tibi. quoniā nō gaud̓bit finaliter populus iudaicus ſuper me qꝛ li cet gauiſi ſunt ad horā de morte mea. triſta ti ſunt multo plꝰ de reſurrectōne mea ī qua maxīe declarata fuit gl̓a mea. Me aūt ꝓpter meritū innocentie mee qꝛ ſēꝑ ſine peccato fui ſuſcepiſti me animā meā ab inferis. corpus meū de ſepul cro. cū gl̓a ipaſſibilitatis et īmortalitatis et et cōfirmaſti me in pn̄tia tua ſtabiliter in eternū me ad dexterā tuā collocādo Hinc Benedictꝰ dominꝰ deꝰ iſrl̓ a ſe culo et in ſeculū nos autem amē amē reſpondeamus. ¶ Pſalmus. XI. I. in quo monetur fidelis ne ſeculi triſticie retrahant eū a deſiderio eterne vite Uox fidelis deū deſiderantis Uemiā dm̄ Odu ceruꝰ vexatꝰ a venatoribꝰ ⁊ cale factꝰ deſidrat fōtes aquaꝝ vt ſiti ⁊ eſtu extinguat ita animā mea demonū tēpta tionibꝰ ⁊ mal̓ ſeculi afflicta deſid̓rat veni re ad te deꝰ ¶ Sūme deſid̓rauit aīa meā ad deū fōte viuū vn̄ oīa bona fluūt. cupio plane diſſolui qꝛ ſitio ī hac ꝑeg̓natiōe ſitio ī curſu hꝰ vite ſatīabor in aduentū eiꝰ. ſed quādo veniam et apparebo ante faciem d̓i id eſt quando critdies illa qua exutus vin culis corporis preſens conſpectui mei redē ptoris videam eum facie ad faciem.

Interim autē dū curro dum peregrinor ſi ue in ꝓſperis ſiue ī aduerẜ. Deſiderij mei lacrimas fundo. que lacrime non inediā ſed ſatietate intulerunt. nec immerito qꝛ fle tus ille cibus eſt animarū. corroboratio ſen ſuū. ablutio peccatoꝝ refectio mentiū laua crum culparū fuerūt inſuper mihi lacri me dum improperando et inſultando d̓r a paganis fidelibus meis vbi eſt deuſ tuus veniat liberet vos. Hec recordatus ſum.ſ. improperia infi deliū dicentium. vbi eſt deus. et hac occaſio ne queſiui meditatus per omnia viſibi lia ſi per ea inuiſibilem cognoſcereꝫ creato rem meū. et cum hec non oſtenderent qͥa ſo lum inueni quedam veſtigia eiꝰ effudi di lataui in me animam meam vt relictiſ omnibus exterioribus contemplarer ī me ipſo aliquid tale qd̓ ſit deus meus. ſed cuꝫ nec in exterioribus nec in anima mea deum inuenirem. quia hec variabiliā inuariabiliſ deus excedit. hoc feci quoniam tranſibo in eccleſiā tabernaculū domini vbi de us multa mirabilia fecit ſanctis ſuis ⁊ ibi ī tuear lapientiam admirabileꝫ fidei que do cetur in ea et admirandas virtutes quibul multi fidelium reſplēdent. et inde mente ꝑ contemplationem peruenia vſqꝫ ad domū domini in qua clare videbo deū meū. Inde trahor inde ſuſpiro feſtinanter accede re ad domū dei. quia ibi erit Gaudiu et ex ultatio d̓ bonis habitis. cōfeſſio laudiſ de beneficijs gratie ſuſceptis ſpūalis refe ctio mire ſuauitatis. Propheta loquit̉ ad animā ſuā eamqꝫ co ſolatur tabeſcentem perſecutionibus ⁊ cala mitatibꝰ huiꝰ ſeculi dicens. Quare triſtis es anīa mea et quare cōturbas me cum de adiutorio diuino certa ſis. quare tri ſtaris. Aduerſus hec ſalutare remedium ſequitur. Spera ī domino. quia ſpes eiꝰ omnia commutat in meliuſ et ad eternum gaudium ꝑducit quos ſeculi huiꝰ triſticia ī flicta concluſerit. beati enim q̄ lugent qͦniaꝫ ipſi conſolabuntur conſolare ergo anima mea quoniā adhuc laudabo eū dicens tu es ſalutare particeps hūanitatis mee et deus meus. Sed quia in me nō eſt firmitas. perſtrepit enim mundus et caro grauat nec eſt mihi ſpes de viribus meis. Ad meipſum ani ma mea cōturbata ē ꝓpterea vt eua dam iſtas tribulationes memor ero tui i. ſumma velocitate recurro ad te in humi litatem quam iordanis deſignat et memor abrenunciatiōis dyaboli quā in baptiſmo feci. qd̓ per hermonijm intel ligitur. et cum voluntate faciendi que tibi deo meo placita ſūt ſemꝑ Decet vt ſim memor tui quoniam euāge lium et lex que propter ꝓfunditatem ſapiē tie et agnitionis dei dicuntur. Abiſſus in hoc concordant ꝙ memor ſim tui. quia in vtroqꝫ promittitur auxilium homini qͦ memor eſt dei. et hoc in voce predicato rum et doctorū qui catharacte dicū tur quia per eos fluenta diuine ſapiētie no bis emanant. Ideo etiam memor ero tui qͦuiam Oēs tribulationes tam grauiores que dicun ipiiniſi tur excelſaqꝫ minores que deſignant̉ per tuua n nnliēalū fluctus que ſuperant vires meas tranſi u ſtirlſtami. bunt a me in futuro Ideo et ero memordei quia In die. i. in qͣ licunqꝫ huius ſeculi proſperitate manda uit dominus miſericordiā ſuā d̓a ſola miſericordia ſua et pietate oat pacem et bo na cuncta fidelibus et nocte.i. in qualicū qꝫ aduerſitate mandauit.i. promiſit canti cum. id eſt exultationem complere qd̓ ip ſperitate promiſerat ſpecioſa enim eſt miſe ricordia in tempore tribulatōnis qͥa tūc fru ctus eius demonſtrat̉. Cum vndiqꝫ mala ſint in hacmea peregri natōne ſingulare ſolamē eſt mihi Oratio que eſt apud me intus habeo ī me qd̓ oſ feram. non enim vt exaudiat me dominus nauigabo vt de longinquo afferam thura et aromata aut de grege vitulum aut arie tem. intus habeo victimam quam immo lem. intus habeo thus qd̓ imponam. apud me eſt oratioque fienda eſt auctori et conſeruatori vite mee qua oratione di cam deo ſuſceptor meus es tu qui pe

nitentem ſuſcipis quia vota orationū me arū nō. ſpernis. Uir iuſtus ſentiens quāta illiꝰ quietis dul cedo futura ſit et mundi iſtius pericula. di cit more humano. Quare oblitꝰ es mei permittendo me tandiu his miſerijs vexari cur tadiu differs vt me inducas in domuꝫ tuam. quare contriſtatus incedo ꝑ via buius vite. ideo contriſtatus qꝛ diabolus affligit me temptando quia carnis vicia inuito aut repugnante animo ſuſtineo Uox eccleſie lamentantis caſum maioꝝ Ita affligit me inimicus vt non ſolū confrī gantur carnes mee.ſ. debiles fideles ſꝫ etiā oſſa mea.ſ. maiores eccleſiaſtici p̄lati ī qui bus putabatur eſſe aliqua fortitudo vt ce dant fracti per impatientiam tribulatiōibꝰ et ſcandalis. et cadant per peccatuꝫ a ſtatu rectitudinis de quo exprobrauerūt mihi v̓b̓ iniurioſis qui tribulāt me inimici mei heretici et mali xp̄iani. Hoc modo exprobrauerunt. Duꝫ dicunt meis fidelibus maxime martyribꝰ ꝓ xp̄i fide in afflictionibus conſtitutis vbi ēdeꝰ tuus. vel nullus eſt vel ſi eſt de te nō curat et ſi curat liberet te ſi poteſt ꝓpter hͦ turba ta eſt anima mea quid autem ſuad eam non inuenio niſi qd̓. ſup. ¶ Quare triſtis es anīa mea et qua re conturbas me. ſed ne dicas ideo tur bor quia hic mala patior confortare o anīa ſpera in deo quoniā adhuc in futuro confitebor ei ꝙ ipſe eſt ſalutare vultuſ mei et deꝰ me ¶ Pſalmus. XI. II. in quo mone mur ne in preſſuris deficiamuſ Cuꝫ vir fidelis ſeculi huius iniqui tatibus angeretur celeſti deſid̓rio affectus ait. Udica me deus iudicio diſcretionis ſiue ſeparati onis in futuro iudicio ſeparādo me a malis. et diſcerne merita mea ab īpijſ. diſtet int̓ illū q̄ ī te credit ⁊ illū qͥ n̄ credit d̓ gente non ſacta mala et peruerſa ſcilꝫ ab hoīe iniquo et doloſo erue me Cum non mihi arrogem fortitudinem qua opus eſt inter mala huius ſeculi ſed tu de ſis Fortitudo mea quare ergo me re puliſti ẜm ꝙ videtur. repulſum eniꝫ me pu to cum non ſtatim habeaꝫ qd̓ opto et qua re triſtis incedo niſi quia affligit me ī imicus quotidianis temptationibus hic in pn̄ti qd̓ non faciet in futuro Vt auteꝫ excludatur ſnimicus me affligēs oro dn̄e. Emitte luceꝫ tuā et veritateꝫ tuā aufer tenebras et da lucem. aufer erro rem et da veritatem ipſa tantuꝫ lux tua et veritas deduxerunt a peccatis et addu xerunt ad firmā credulitatem dn̄i ſaluato ris qui moſdicitur. et in tabernacl̓a tua in eccleſiam preſenteꝫ in qua ſunt diuerſita tes ſctōꝝ. que ſunt quedā peregrinationes ſuper terram. Deduxiſti me domine in tabernacula vbi poſitus ſpero ꝙ inde Introibo ad alta re inuiſibile celeſtis hieruſalē quo non ac cedit aliquis iniuſtus. at qui accedit ſumit̉ in olocauſtum diuino igne totus incenſus ad dominū introiboqui letificat iu uentuteꝫ meaꝫ dando mihi īmortalitatē et impaſſibilitatem. Item Confitebor tibi in cithara deuſ meus confeſſione laudis in tribulationē gͦ tias ages. nunqͣꝫ enim propter quecūqꝫ hꝰ ſeculi aduerſa a tua laude recedā. Conſequenter vir fidelis alloquitur aīam ſuam perſuadens ei triſticiam huius ſeculi fugiendā per quā patiētie robur frangitur per hanc caritatis lumen extinguit̉. per hāc ſpei noſtre deſiderium virtuſqꝫ molleſcit ⁊ omnis vita confundit̉. vnde ait. quare tri ſtis es anima mea et quare contur bas me du deum adiutorem habeas. Conſolare ania mea. Spera in domīo qͣ omnes ſeculi fluctus mitigat et in temptati onibus ꝓtegit qͥ oīa pctā ꝯdonat quoniā adhuc cōfitebor illi ꝯfeſſione laudis di cens tu es ſalꝰ mea. tu es ſalutare vul tus mei et deus meus. ¶ Pſalmꝰ XI. III. in quo cōfortātur infirmi fideles admirates cur mar

tires videatur hic deus derelinque re cum patres antiquoſ in manu va lida legatur iuuiſſe. ¶ Propheta in perſona martirum recolens beneficia antiquis collata ait̓. Eus auribus nō ſtris audiuimꝰ intellectu nrō cognouimus et patreſ noſtri ꝓphete que geſta ſunt illoꝝ tꝑe retulerūt no bis.ſ. Opus qd̓ operatus es in diebuſ eorum Moyſi Ioſue ⁊ alioꝝ patrū.ſ. ī di ebus antiquis. Operatus autē es opꝰ hͦ.ſ. ꝙ Potentia tua morte et alijs modis gentes diſper didit terre promiſſionis.ſ. amorreū eueū et alios et plantaſti filios iſrael. afflixi ſti populos qui ibi erant. et expuliſti eos de terra ꝓmiſſiōis vt alios introduceres ⁊ re gnum eorum tua miſericordia ꝯſirmares Tua virtute tua potentia hec facta ſunt non eorum. nec enim in gladio ſuo nō per bella ſua poſſederunt terrā. nec robur eorum ſaluauit eos ꝙ non ruerent in manꝰ inimicoꝝ. ¶ Sed potentia tua ſaluauit eos et for titudo tua et ſapiens conſilium a te eis datum quoniaꝫ complacuit tibi in illis.ſ. ex beniuolentia et gratia tua. Tu ipſe qui hec illis feciſti es rex meꝰ et deus meus nō mutatus non diminutuſ et ſi tempora ſint mutata et variata creator temporum non mutatur. tu d. co qui man das victorias in bellis populo iudai co qui exiuit de iacob. ſicut ergo illi con fiſi ſūt de te. ita et ego ꝯfido Qd̓ ſicut tua virtute aſſiſtente filij iſraelini micos ſuos diſperdidetunt ita In tua vir tute in micos nr̄os vetilabimꝰ diſper demuᶠ poteſtate nobiſa te data et per virtutem tuam ſpernemꝰ hoſtes no ſtros in preſenti. vel in futuro ꝙ nihil pote runt nobis nocere. Bene dico in virtute tua. quia Nec in me ritis meis autarmis aut viribus ſpera bo ſicut nec patres noſtri ſperauerunt in ſuis. Saluabis enim noſ in futuro de immūā dis ſpiritibus. qui hic nos ml̓tipliciter affii gunt et odientes nos confundes dā natione eterna quando dicetur eis diſcedite a me maledicti. Laudes dicemus deo noſtro in perpetuum ꝙ nos eripuit de affligentibus nos. et in nomine tuo qd̓ eſt Ieſus laudabimus te ſine fine con fitentes ſaluationem noſtram et om nia boa noſtra habere a te. nihil meritis no ſtris attribuentes. Propheta in perſona martyrum Tu do mine tot beneficia contuliſti patribus anti quis nūc autem repuliſti nos ita ꝑmi ſiſti et permittis nos affligi ꝙ reputamur a te repulſi et confudiſti nos non in cōſci entia ſed in facie hominum. cum enim fuſti bus verberibꝰ et iniurijs affligimur. ⁊ vt cri minibus obnoxij morti mancipamur. repu tamur ab eis confuſibiles ꝓcedimus ad ini īmicos noſtroſ et tu non ꝓcedis nobiſ cum aut mittis angelum pugnare ꝓ nobiſ ſicut faciebas cum iudeis. illi eniꝫ tua v̓tute proſtrabantur qui ſe contra electum popu lum erigere temptabant. noſvero inualidi ſumus contra inimicos noſtros. vnde ſeq̄t̉ Auertiſti.i. auerti permiſiſti nos retror ſum poſt inimicos noſtros fugiendo quia illi victores et nos victi. plures enīde nr̄is penarū timore retrorſū auerſi ſūt a via v̓itatis declinātes et qui oderūt nos di ripiebāt eoſ ſibi in pdā ⁊ carceres vt pla gis et reliqͥs tormētis verarēt oīa bona eoꝝ ſibi vendicātes ¶ Deduxiſti aūt nos in fide ꝑſiſtētes firmiter deuorādos tāqꝫ oues q̄ morſibꝰ ſupoꝝ deuorāde exponun tur et in gētibꝰ diſperſiſti eos. nā petrꝰ rome eſt crucifixꝰ. et thomas in india eſt oc ciſus. et ſic de alijs q̇ ī diuerẜ exilijs ꝑſecutio ni traditi ſūt. ¶ Uēdidiſti i. ꝑmiſiſti fid̓ les tuos ita facile capi vt hi qui eos emē bant precium ꝓ eis dare nō indigerēt et nō fuit ml̓titudo precij inēptionibꝰ eorū. qꝛ minio aūt nullo p̄cio ducebāt̉ ī ſer uos. Poſuiſti nos obpbriū perſe cutoribuſ nrīs qui vicini noſtri ſunt

ẜm habitationē bumanā et ſubſannatio nem et deriſum eis qui ſepe expbrāt nobis irridendo dicētes. veniāt deꝰ veſter eruat vos de manibꝰ noſtris. Poſuiſti nos gentibꝰ in ſil̓itudinem vt de nobis forma maledictionis ſumāt ali os maledicēdi. ſic pereas ſic moriaris. ſicut xp̄ianus ille aūt lapidatꝰ vt Stephanꝰ. vel arſus vt Laurentiꝰ et poſuiſti nos com motionem capitis in populis ad īſul tandū nos et deridendū dicētibꝰ nobis ꝙ ꝑ pter ſcelera noſtra dānationi ſumꝰ d̓putati. Quid per ſingula currimꝰ. Tota die ve recūdia opphrium meoꝝ continue eſt in cōſpectu meo et confuſio faciei mee induit vultum meum rubedīe ſignū enim verecūdie eſt rubor in facie. Et hoc A voce exꝑbrantis.ſ. ingerentiſ mihi opprobriū in facie et occulte detra hentis ex omni enim pte audio opprobria ⁊ blaſphemias ab inſtātia inimici odio habentis me. et actu perſequētis. Dicunt martyres. Hec omnia mala ve nerunt ſuper nos quaſi fera terribilis qͣ ſi fluuiꝰ turbulentꝰ et patienter pertulimus rdinuali nec propter omnes p̄dictas gͣuiſſimas mo leſtias obliti ſumus te ſed ſemꝑ habui mus te in iugi memoria inique non egi mus timore mortis in lege tua quaꝫ pa rati ſumꝰ obſeruare. Nec receſſit retro cor noſtrum auertendo ſe a fide et carita te tua et ſemitas noſtras que erant in ꝓ ſperitate et voluptate ſcl̓i dimiſiſti a viā tua que ſemꝑ fuit bona et ſancta ⁊ oſtendi ſti nobis viā artā et anguſtaꝫ que ducit ad vitam. Non ſumꝰ obliti te. Quia humiliaſti nos inloco afflictionis et cooperū it nos hec mors tēporalis que vmbra mortis eſt. non vera mors. ſola illa eſt ve ra mors que eſt ſpiritualis damnationis eterne. Non ſumꝰ obliti te propterbas tribulatio nes ſcientes. ꝙ Si obliti ſumus nomē dei noſtri a vijs eius declinantes. ſi expā dimus manus noſtras in oratione adorando idolum. Nōne deus iſta requiret. vt puniat cer te ſic ipſe eniꝫ nouit abſcōdita cordis Uox martirū. Quoniam longis paſſi onibus mortificamur non ꝓ criminibꝰ noſtris ſed p̄pter te vt fides tua in genti bus augeat̉ et extimati ſumꝰ digni mor te. ſicut oues occiſionis que nō reputā tur vules niſi ad occidenduꝫ exurge ergo in adiutorium noſtrum Exurge in auxilium nr̄um loquit̉ mo re humano. et conforta ſtantes qui negli gere videris exurge ne repellas finali ter et ſi videaris nos repuliſſe ad tempus. Quare auertis faciem tuam quaſi no velis exaudire nos. et obliuiſceris ino pie nrē non dando nobis ſpiritū fortitudi nis ſine quo inopes ſumꝰ et tribulatōis noſtre quā ꝓpter te patimur eā mitigādo. nos neſcimus qͣre ita facis. licet credamus ꝙ iuſte et pie facias. Ideo ne obliuiſcaris. Quoniaꝫ anīa no ſtra humiliata eſt vt te inuocemus in au xiliū inter manꝰ impioꝝ et ꝑſequētiū qͥ ſunt puluis quē pijcit ventꝰ a ſacie terre. et qꝛ qd̓ cum dolore dico. venter noſter.ſ. infirmi noſtri inter nos adheſerūt terrenis ho minibꝰ et conſenſerūt iniquis recedentes a fide et cum ita ſit oramꝰ. Exurge domi ne adiuua nos tantis malis oppreſſos et redime nos abhis malis non propt̓ me ritum noſtrum ſed p̄pter nomen tuum ¶ Pſalmus. XI. IIII. in quo canta tur laus ſponſi et ſponſe.ſ. chriſti et eccleſie. ¶ Vox ꝓphete Mens mea ex plenitudine gratie ſpūalis. Ructauit uerbu bonū qꝛ conſolatoriū cū ſit my ſterij xp̄i ⁊ eccleſie expreſſiuū qd̓ dicere intendo et omnia alia opera meadirigere ad laudem et honoreꝫ regis regū ieſu chriſti. Nemo putet me aliqda me dicere ſꝫ a ſpū ſcio cꝰ Lingua mea calamꝰ velociter e 2

docentis ſiue inſpirantis in quo laus ⁊ v̓ tus huius ꝓphetie oſtenditur. Commendatio ſpōſi. Prophrta cōmendat ſpōſū multipliciter. Primo a forma dicēs. Specioſꝰ forma pre filijs hominū. tum ex parte corporis qd̓ ſpūſſācti virtute formatū eſt ī cuiꝰ oꝑe re non poteſt eſſe error aut defectꝰ. tū ex par te anime que ab inſtanti creationis oībꝰ gͦ tijs et ſcientijs repleta fuit. Secundo com mendat a gratioſitate doctrine dicens. dif fuſa eſt gratia in labijs tuis quia eo lo quente mundus gratiā recōciliationiſ acce pit ꝓpterea benedixit te deus. benedi ctione ſpūalis regni cuius non erit finis. Tertio cōmendat ꝓpheta ſponſum a virtu te et fortitudine dicens. o tu xp̄e Accinge re in carne aſſumpta gladio acutiſſi mo pūſ qd̓ eſt verbum dei. aſſume predica tionis verbum qui diuidat filiū a patre. fili am a matre. nuru a ſocrū. qui male coheren tia ſeparet potentiſſime. non ſegniter ſꝫ vi riliter quoniam tibi nemo obſiſtere valebit. Quarto cōmendat ſpōſū aꝓbitate dicens Specie tua et pulcritudine iuſticie tue accinctꝰ intende vt perficias curſū legati onis tue feliciter ꝓced̓ velut ſpōſꝰ d̓ vte ro virginali et regna ꝑ fidē in cordibꝰ ho minū oppreſſo mortis imperio. Procede et regna et hͦ. quia Propter ve ritatem doctrine et vite quātū ⁊ tui docēt et manſuetudine quaꝫ tu et tui ſuſtinui ſtis patienter moleſtias et iniurias et iuſti ciam abundantē quā oſtendiſti in tua paſ ſione offerendo te deo patri ꝓ offēſa huma ni generis deducet te mirabiliter ma ieſtas tue diuinitatiſ q̄ te aſſūpſit. dedu cet te ꝑhuius vite curſū. et hͦ mirabiliter qͥa mortuos ſuſcitabis. eꝓſos mūdabis. et multa alia miracula faciēs. Uerba tua et tuorū apl̓oꝝ q̄ a te miſſi ſunt ad predicandū ſicut Sagitte penetrabunt corda infideliū inimicoꝝ regis xp̄i qͥ talibus iaculis ꝓſtrati ꝯuertentur et ſub tua obedientia humiliabūtur corde te adorantes et qͥ pͥmo non credendo erāt ini mici regis fient credendo amici. Quinto ꝓ pheta cōmēdat xp̄m a iudiciaria poteſtate dicens. Sedes tua.i. iudiciaria et regalis poteſtas tua o deus nō eſt tꝑalis ſed ſēpi terna. diſciplina regni tui. diſciplina equitatis q̄ veracit̓rcta eſt. q̇ nulla praui tate curuat̉ virga iſta iuſtos regit et imꝑioſ ꝑcutit. q̄ ab ipſius diuinitate ꝓcedit fortitu do inuicta. equitas rectiſſima. inflexibilis di ſciplina. Uere virga regni tui v̓ga directionis q̇a no ſolū in te iuſtus es ſed etiā in alijs. Diligiſ iuſticiā et odis iniquitateꝫ ꝓpterea vnxit te deus puritate cōſcientie et plenitudine gratie pre omnibꝰ ſct̄is. Sexto cōmendat xp̄m ſpōſuꝫ ab ornatu ve ſtis et a pulcritudinē habitatiōis dicēs odo res v̓tutū his aromatibꝰ deſignati. Mirre et gutte ⁊. ſpirabūt de carne tua qua velut veſtimēto diuinitatis ſe circū dedit et a cordibus ſctoꝝ in quibus habitas que domꝰ eburnee dicuntur ꝓpter caſtitatem et decorem v̓tutū ex qͥbus odoramentis oēſ eccleſie quas apl̓i tibi in fi de genuert̉ d̓lectabileꝫ te habētes exul tabunt honorando nomen maieſta tis tue. Septimo cōmēdat propheta ſpō ſū a ſpōſa. quā deſcribit qͣꝫtū ad qͥnqꝫ Prio q̇ ad ſponſi preſentiā. qͥa Aſtitit ſemꝑ deo adherens et coniūcta. Secūdo qͥ ad digni tatē qͥa regina que ſub rege regit. Tertio qͦ ad gloriā ſiue prerogatiuam qͥa a dextris ſtat.ſ. in potioribus bonis gratie pn̄tis vite Quarto quātū ad ornatū in veſtitu d̓ au rato.i. in doctrina apl̓oꝝ et ꝓph̓aruꝫ. Qui to q̄ ad ſpectabilē ſocietateꝫ qͥa circūdata varietate virtutū et meritoꝝ ſctōꝝ.ſ. gem mis virginū. croco martyrū purpura peni tentiū. his enim ornatur eccleſia. vel circum data varietate omniū linguarū in vna tn̄ fi de et diſciplina conuenientiū ¶Propheta quaſi vnus de apoſtolis q̇ p̄ dicationis verbo populū genuerūt xp̄ianū dicit. o Filia predicatōne genita non ſis ne gligens non ſurda aut incauta ſed audi et vide et intellige talem et tantum regem cui es deſponſata et inclina aurem tuaꝫ ad obediendum et obliuiſcere populum

iudeorum et gentilitatis vnde veniſet con uerſationem et conſortium dyaboli q̇ primo te fedaꝫ genuit. ſic fies decora. Si feceris hec que dicta ſunt fies decora. Et rex delectabitur in d̓core tuo quē ipſe dedit tibi per gratiaꝫ in te imaginē ſuaꝫ reparans qd̓ magnū eſt et deſiderandū. q̄ a iſte eſt rex magnus in poteſtate. quoniaꝫ ipſe eſt dominus qui omni genti domi natur magnus nature nobilitate qꝛ deꝰ tu us magnus in honore quia adorabunt eum et orprecabuntur omnes populi toti us mundi. Ofilia ſi feceris que dico venies plurimuꝫ honoranda. naꝫ Filię tiri anīe fideliū diui tes plebis nobiles ⁊ ſapiētes qui de genti litate apoſtolorū prepicatione conuertent̉ ad regeꝫ et ſponſuꝫ tuū cum muneribus vultum tuum deprecabuntur magni ficas elemoſinas offerentes tibi ad ornamē tuꝫ tuū deſiderantes ſocietateꝫ et conformi tateꝫ tuaꝫ. Secundo commendat ſponſaꝫ a gloria di cens. Omnis gloria eccleſie filie et ſpō ſe regis conſiſtit non in exteriori apparatu ſed interiori ornatu. interiora ornatus ſūt conſcientia pura. ibi videt xp̄s. ibi amat xp̄ſ ibi loq̇tur xp̄s. ibi coronat xp̄s. ꝯſiſtit etiam gloria eccleſie in doctrīna ſapientie que regina eſt circumamicta varietatibꝰ ad decoreꝫ.ſ. varietate linguaruꝫ diuerſaruꝫ varietate ſtatuū varietate gratiarū. et virtu tuꝫ que ſunt in perſonis hmōr ſtatuū. Tertio cōmendat ſpōſaꝫ a ſocietate ſiue a domicellis que ſequūtur ſponſaꝫ dicens Adducentur regi virgines fideles. ſcꝫ que pͥmuꝫ retinent inter omnes gradus lo cum poſt eam.ſ. vniuerſalem eccleſiam q̄ eſt generalis mater fidelium adducentur q̄ dē gratiā dei. q̄a nemo venit ad me inqͥt xp̄ſ niſi pater traxerit eū: ꝓxime etiam regine in fide et virtutibuſ vt vidue caſte qui ſecu dum obtinent locum et in matrimonio cō tinentes que tertiū locū tenent offerentur tibi o rex. Afferentur quidem in leticia et exul tatione miniſterijs angeloruꝫ. et non ſolū adducentur ad conſpectū. verū etiā in pe netralibus regis. id eſt in hierl̓m futurā Quarto commendat ſponſā a ꝓle dicens o ſponſa Pro patribus tuis.i. loco apl̓o ruꝫ. q̄ fuerunt patres tui. ipſi enim ſunt qui te genuerunt ſpirituali generatōe nati ſūt tibi filij.ſ. ep̄i conſtituēs eos principeſ loco apoſtolorum ſuper omnes popu los per vniuerſum orbem. Qui principes conſtituti Memores e runt noīſ tui domine tue fame tue gl̓e. p̄ dicando ipſum. ipſum in memoria habētes et alijs in memoriā adducentes et hoc per omnes ſucceſſiones vſqꝫ in finem ſecu i. Propterea q̇a conſtituēs principes ſuꝑ omnem terraꝫ populi credentes per eoruꝫ predicationem. et doctrinaꝫ quaꝫ leminaue runt. quā in ſcripto dimiſerūt confitebū tur tibi confeſſione laudis. non ſolum in p̄ ſenti. ſed etiam ī futuro vbi eſt eterna et per fecta laus. ¶ Pſalmus. XL. V. in quo de aduen tu chriſti qui ſingulare fidelium refu gium eſt. ¶ Propheta in perſona fidelium di cit nihil eſt timendū quoniam Eus noſter refu gium et virtus ad quem in ter prelſuras calamitatum con fugimus. et in quo ab omnibus periculis li beramur et in tribulationibus ſeculi qͥ nos plurimum fatigant adiutor validus eſt potens ſufficienter nos defendere. Propterea qͥa talis eſt nobis in te ſecuri tas. non timebimus dum in aduentu tuo exnouitate tāi miraculi turbabitur terra.i. generatio iudeorum et montes. id eſt apoſtoli q̄ relictis incredulis iudeis tranſferuntur ad predicandum. gētibus ad extrema maris. Cum autem apoſtoli ingrederentur ad gē tes barbaraſ. Et ſono predicationiſ an nunciarent euangeliuꝫ xp̄i turbati ſūt e 3

populi conturbati ſunt excelſiores ſcl̓i poteſtates qͥ de eorū predicatione fuerāt ꝑ territe viſa fortitudine dei q̄ aſſiſtebat apl̓is et alijs ſanctis p̄dicatoribꝰ Inter hos ſeculi fluctus et ſonitus non ti ment qͥ ad diuinū auxiliū refugiunt. quia Spūſſancti inundatio letificat conſo lat̉ leticia ſpūali eccleſiam dei eā ſua gra tia confirmando contra tribulationes que inferunt̉ ei quam altiſſimꝰ ſanctificat aqua baptiſmatis a vicijs abluendo et icre menta v̓tutū preſtando. Letificat autem et ſanctificat eccleſiam deꝰ qͥa Deus in medio eccleſie habitans omnibus equaliter cōſulens non ſepara bitur ab ea ſed ſemꝑ in ea manebit ſupra ſe firmā petrā eam ſolidanſ adiuuabit eā deus mane diluculo. quoniaꝫ illud lu men exorietur quando de eterni ſolis ſplē dore illuſtrabitur. adiuuabit eā dico ſcl̓i ad uerſitate laborantē. Hoc patet quoniā intonāte ꝑ predicatoreſ ſuos et miraculis coruſcante Conturbate ſunt gentes per predicatione apl̓oꝝ. non tamē ſic vt euertant eccleſiā ſed ſalubrit̓. qꝛ re licta gentilitate ad xp̄um conuertunt̉ et re gNaque erecta erant ꝑſuperbiaꝫ vt ſeuirēt inclinata ſunt ad ſuſcipienda fideꝫ vt ad orarent et ſe iugo xp̄i ſubmitterēt dedit vo cem ſuam per ora apl̓oruꝫ. inſonuit apl̓i ca tuba terrena corda mota ſunt tīore iudicij ab infidelitate ad fideꝫ a vicijs ad v̓ tutes. Quis eſt iſte ad cuiꝰ vocem mota eſt terra reſpondet ꝓpheta non quecūqꝫ poteſtaſ nō angelus non aliqͣ creatura ſiue terrena ſiue celeſtis. ſꝫ Dominꝰ virtutū eſt cui virtu tes celeſtes ẜuiunt. cui omnis potētia famu latur. q̇ eſt nobiſcuꝫ aſſūpta carne noſtra. ꝓpͥe eniꝫ deus oīm noſtroꝝ dicit̉ eſſe ſuſce ptor qn̄ carne ꝓfideliū ſalute ſuſcepit deuſ iacob.i. deſignatoꝝ ꝑ Iacob. Et ideo o vos ppl̓i Uenite paſſibuſ fidei et intelligite intellectu fide illūinato magna lia opera domini noſtri ſaluatoris q̄ fecit in incarnatiōe ſua vt de pace nimia ⁊ hmōi que poſuit ſuper terrā et illa oꝑa erant ꝓdigia qͥa aliqͥd p̄tendebāt. q̇d? hoc.ſ. ꝙ ip̄e eſt auferens bella ſpūalia fidei q̇bus re bellatum eſt contra deū ꝑ idolatras et pa ganos vſqꝫ ad fines terre hͦ autem iam factum eſt cum per xp̄i aduentum īdolat̉a et ſuperſtitio totius quaſi orbis perijt ⁊ ml̓ ti in pacēxp̄i deducti ſunt vere religiōis xp̄i āne fidē ſuſcipiētes. ⁊ h̓ ſignificabat illa pax qua tꝑe dn̄ice natiuitatis totus mundꝰ le gitur eſſe pacatꝰ qd̓ non humanis viribꝰ ſꝫ xp̄i dn̄i corporali preſentia probatur effectu In cuius pacis ſignū ipſe. Arcum cō teret.ſ. occultas malignorū inſidias et cō fringet arma ſuperſticioſa certamina pa ganorū. et ſcuta.ſ. ꝑrectionem ꝑfide p̄ſum ptionis igne ſpūſſancti cōburet exue nos bone rex armis dyabolicis ⁊ indue noſ armis tuis.ſ. euangelice veritatis cōtinētie fidei ſpei et caritatis. Uacate ergo o hoīeſ q̇ mūdanis illuſionibꝰ armabimini et mili tiā dyaboli ꝑagebatis vacate ab armis dy aboli a vicijs et tumultibuſ contentioẜ quo niam ego ſum dominus nō ille q̇ vos armabat qui vos ad nephāda certamina ꝑducebat. ſed ego ſū deus. qui exaltabor ꝑfidem in gentibꝰ et in iudeā Ut iam omnes ꝯfiteant̉ et dicant Deꝰ vir tutum eſt nobiſcum et ſuſceptor no ſter deus xp̄iani ppl̓i figurātī per iacob q̇ directus fuit a deo. ¶ Pſalmus. XI. VI. in quo omnes fideles inuitantur ad laudandū deū ¶ Propheta in perſona apoſtoloꝝ ait. cum tot beneficiā vobis fecerit deus. Qnes genteſ ad quas ꝑuenit gratiā dei gaude te bonis operibuſ iubilate deo voce exultationis concordēt man et lingua. ille operent̉ hec ꝯfiteat̉. Merito iubilādū ⁊ pſallendū eſt deo. quo niam eſt dominꝰ qͥ dn̄atur omī creature excelſus nobilitate nature q̇ pͥus fuerat d̓ ſpectus a iudeis. terribilis ip̄e eſt iudica turus mūdū poteſtate. rex magnꝰ ſuper

omnem terram. quoniam rex regū eſt ⁊ dominus dn̄antiū Propheta in ꝑſona apl̓orū inquit Plau pite etiā qꝛ deꝰ Subiecit nobis.i. vniuer ſitati xp̄ianorum populos iudeoꝝ vl̓ per fidem vt credentes vel per dignā ſue iniqui tatis vltionē vt ꝑfidos obſtinatos et gen tes cōuerſas ad fidē ſub predicationi bus noſtris ſubiecit per fidem obediētes plenarie dn̄o ieſu xp̄o qͥ pro omnibus mor tuus eſt. Plaudite etiā qͥa dn̄s ſua gratinon me rito noſtro Elegit dare nobiſ vitā eter nam ſequentibꝰ ſpeciem.i. illud qd̓ mi ſtica ſignificatione iacob que dilexit. deꝰ premonuit.ſ. terrena dare ꝓ celeſtibus. Dn̄s non ſolū elegit dare nobiſhereditatē ſuā. ſed aſcendit parare nobis locū. Aſcen dit quidem domīnus in iubilo multo rū angeloꝝ et ſctōrū aſcendentiuꝫ cuꝫ eo. q̄ aſcendēte audita eſt vox clara quaſi tu ba angelorum dicentiū admirantibꝰ et ſtu pentibus apoſtolis. Uiri galilei qͥd ſtatis hic aſpiciētes in celuꝫ Et qͥa talis eſt et ſic aſcendit. Pſallite d̓o noſtro gratias agendo pſallite bonis acti onibus laudando pſallite regi nrō.ſ. xp̄o non alieno quē nō decet iſta laudatio quiā ſolus eſt q̇ merito laudes accipiat quiā ip̄e et vniuerſa creat ⁊ creata iugit̉ adminiſtrat Pſallite xp̄o ſapienter diſcrete et deuote nō ſolū ore ſed corde debet merito Omnipo omnēs tens rex vniuerſaliter coli q̇ ſolꝰ crea tor et liberator ꝓbatur eē cunctoꝝ. Ideo etiā pſallite. q̇a Regnabit dominꝰ ſuper gentes q̇ olim ſuper vnā genteꝫ re gnabat. regnabit dico qͦniā iam aſcēdēs ad ieſab dexteram patris ſedet ſuper ſedeꝫ ſā ctam ſuam.ſ. a dextris d̓i. et ſic nihil reſtat niſi ꝙ oēs ſubijciantur ei. ¶ Nō ſolū gētes ſubijcient̉ ei. ſꝫ etiā Principes populoꝝ oīm cōgregabūtur ꝑ fidē et amorē cum xp̄o qͥ eſt deꝰ abraā et hͦ ideo qͥa apl̓i dij ꝓ pter iudiciariā poteſtatē et participatōꝫ di uine gͣtie fortes fide et dilectione valde a xp̄o eleuati ſūt doctrina et poteſtate mi racula faciendi ita vt p̓ncipū colla fidei iu go ſubmitterent. ¶ Pſalmus. XL. VII. in quo de mul tiplici cōmendatione eccleſie ¶ Propheta cōmendans ciuitateꝫ eccleſie. Primo cōmendat a dignita te conditoris et a ſitu dicens. Agnus domin qͥa dominus vniuerſoꝝ eſt ⁊ qͥa potenter omnia facit et lauda bilis valde ꝓpter excellentiā nobilitatis ⁊ ſapientie eius qua pulcra et mira facit lau dabilis quidem in ciuitate dei noſtri ſcꝫ eccleſia que eſt fundata in xp̄o mōte ſā cto eius tertio cōmendat eccleſiā ab āpli tudine dicens. Fundatur de habitato ribus vniuerſe terre exultantibus de re miſſione peccatoꝝ. nam populus iudai cus per montem ſiondeſignatꝰ et po pulus gentilis per latera aquiloniſ ſignificatꝰ vniti ſūt in vna fide xp̄i ex qͥbꝰ du obꝰ ppl̓is eccl̓ia vniuerſaliſ ciuitas regis magni.ſ. dei ꝯſurgit. Quarto cōmēdat ci uitatē dei a ſapiētiā ciuiū q̄ vera ꝯſiſtit ī cō gnitione dei dicēs. Deꝰ in domibꝰ eiꝰ. id eſt in fidelibꝰ in qͥbꝰ hītat cognoſcetur d̓ us cognitiōe fidei et hͦ cū ſuſcipiet eam mouēdo eā ad hāc grāꝫ ¶ Quīto cōmēdat ciuitatē dei a dignitate dicēs. Ecce reges terre prīcipes ſcl̓i qͦꝝ regna et dn̄atores cultui demonioꝝ dedita erāt ad p̄dicatiōꝫ apl̓oꝝ cōgregati ſūt cū ceteris fidelibꝰ in vnitate fidei vt fieret vna ciuitas ⁊ vnū ouile. ¶ Ipſi.ſ. reges cognoſcētes ꝑ fidem miracula q̄ xp̄s et apl̓i faciebāt. admirati ſunt et pꝰ admiratiōꝫ gl̓ie et miraculoruꝫ xp̄i cōturbati ſūt pro peccatis et com moti ſunt ad penitentiam et hoc. quia ti mor futuri iudicij apprehendit eos. In qua conturbatione gentium pro pecca tis erunt. Dolores magni et graues vt parturientis hoc quia inſpirituſācto conteres ſuperbiam et cupiditates huiꝰ mundi in gentibus que delignantur ꝑ naͣ ues tharſis que quondam in nauigatio ne negociorum ſuperba fuit

Ipſi iā credentes effecti clamāt cuꝫ gaudio dicentes. Sicut audiuimꝰ in lege ⁊ ꝓphe tis nūciatū. ſic vidimꝰ in euāgelio in eccle ſia catholica ciuitate dei noſtri quam deus fundauit non ad tēpꝰ ſicut taberna culū moyſi. ſed inetetnū. Ipſi credētes gratias agētes de aduētu xp̄i et de fidei gratia ſuſcepta dicūt. Suſcepi mus deus miſericordiam tuā xp̄um nobis miſericorditer datū. aptu nomen. cer ta promiſſio vt ille miſericordia vocaret̉ qͥ ⁊ ſaluator vere d̓r et redeptor in medio cor dis noſtri q̇ ꝑ gratiā tuā facti ſumꝰ tem plum tuum. ¶ Quemadmodū de us nomen tuum vbiqꝫ di fuſū eſt qꝛ nul lus eſt q̇ huic nō ſe ſubijciat ſic laus tua et reuerentia tui noīs dilatat̉ vbiqꝫ terra rū dextera tua.ſ. etna beatitudo plena eſt iuſticia qͥa in illā partē dextre ſolū reci piunt̉ qͥ ipſius munere iuſti eē meruerunt Letetur ergo mōs ſion.i. fideleſ iudei qͥ dicunt̉ montes q̇a pͥmo fidei radios ſuſce pit iudra et exultent gentes. filie iude ꝑ predicationē apl̓oꝝ q̄ de iudea deſcendert̉ ꝓpter iudicia tua domine. qͥa recta ſūt qͥbus qͦſdam aſſumis et qͥſdā reꝓbas Uos ergo fid̓les anime Circūdate hono rantes ſct̄ām eccleſiā dignos ei exhiben do honores et cōplectimini āplexibꝰ ca ritatis v̓tutes illiꝰ et mores ẜuādo qͥbuſ ac ceptis narrate lauꝑes eiꝰ iuxta doctrinaꝫ apl̓oruꝫ qͥ ſunt turres munitiones hꝰ ciui tatis ꝯhereticos. Ne animeᶠ ideliū audiendo leticiā ⁊ exulta tionem aliqͣ remiſſione lenteſcerēt ait. Po nite corda veſtra in virtute carita tis ſpūſſancti qͥ hanc ciuitatē ꝓteg t. for tis enī eſt vt mors dilectio. et vos maiores eccleſie diſtincta et canonica ordinatiōe di ſponite gradus officioꝝ in eccl̓a. vt ep̄os preſbiteros dyaconos. ⁊cͣ. vt per eos ma gnalia dei non ſolū his qͥ credūt ſed ⁊ his q̇ credituri ſunt debeāt predicari. Narrate h̓ Quoniā hic.ſ. xp̄s q̇ in terriſ vi ſus eſt. et cū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ eſt dominus deus noſter ꝑ quē creani ſumꝰ et ſi in bo mine lateat et h̓ ineternū non ad tēpus vt falſi dij et ipſe reget nos qͥa rex noſter ē in pn̄ti ab imminētibꝰ periculis deſendēdo. et reget in futuro ad eternā nos dirigen do patriaꝫ. ¶ Pſalmus. XL. VIII. in quo doce mur vt omnes preſentis vite digni tateſ et voluptates ꝓ nihilo ducam qꝛ ſtabiles nō ſūt. Propheta volens oēs auditoreſ attētos reddere ad ea que dicturus eſt ait. UDite hec quedictu rus ſū oēs gentes non ſolū iu deoꝝ qͥa hec ad oēs ꝑtinēt audi re auribꝰ audiendo percipite qui ha bitatis in quacūqꝫ parte orbis. quiā qd̓ eſt hic dicendū vtile eſt ꝓbono cōi oīm ¶ Propheta qd̓ dixerat exponēs ait. Qui qꝫ terrigene.i. ignobiles et filij hoīum id eſt nobiles quarūcūqꝫ nationū et ſtatuū ſiue ſeruꝰ ſiue lib̓diues et pauper veni te ad audiendū. nullū excipio nulli clau do ſermonē. ¶ Proph̓a reddēs auditores beniuolos ex vtilitate dicēdoꝝ ait. Os meū loquetur iopeut̓ ſſ. ſapiētiā q̄ eſt altiſſimaꝝ et diuinaꝝ rerū co gnitio quā audire et diſcere vtile eſt et me ditatio cordiſ mei loquetur prudētiā q̄ eſt ad mores ꝓbabiles inſtituedos. in bis enī duobꝰ oīs ẜmo diuinꝰ quaſi ꝯiſtit Proph̓a reddēs auditoreſ dociles ex mo loquēdi ītelligibili dicit Inclinabo aurē meā ſpūiſcto in me loqueti in para bolis et ꝑenigmata me docēte. qͥa qͥcqd̓ n̄ videmꝰ ꝑ enigma eſt. et lucide tradā vobis mea operatiōe qd̓ p̄poſui dicēdū ī pſal terio.i. nōſolū v̓bo ſed etiā exēplo vt qd̓do ceo ore cōpleā oꝑe. ¶ Proph̓a incipiēs narrare q̄ ſupra ꝑ̄miſerat ſe dictuꝝ. Et pͥmo de pena maloꝝ in ꝑſona generalis hoīs q̄ rit cām dānationis et timoris dicēſ. Cur ti mebo in die illa tremēda iudicij que erit mala malis. reſpondet iniquitas calca nei mei.i. final̓ iniqͥtas ſiue q̄ pſeuerabit vl̓ qꝫ ad finē vite circūdabit nihil enitimen dū ē niſi pc̄tm qꝛ nulla nocebit aduerſitas. li

nulla dn̄etur iniquitas et in hͦ patet oppoſi ta pars ꝙ abſoluti ab iniquitate non habe būt tunc timorē. Unde illi timeant et diē iudicij formident Qui cōfidūt aut preſumunt ſicut ſuper bi et potentes ſeculi in ptāte ſua tēporali. aut amicorū et qui in multitudine diui tiarū ſuarū tanqͣꝫ in ſummo bono glori antur. vt auari. A cuius iudicij ſententia nullus Redimi poteſt nec prece nec precio conſanguineoꝝ aut amicorū. ſed nunqͥd ipſe q̄ peccauit re dimere ſe poterit. rn̄det̉qꝫ nō qꝛ non poterit dare ſacrificiū aut oblatiōeꝫ vnde placetur ſiue ꝓpicietur ſibi deus. Et ſimiliter nec dare poterit in alia vita. Precium vnde redimatur anīa ſua cum ſit extra tempꝰ merendi. et id̓o labora bit in eternū.i. patietur tormeta eterna et viuet in ſempiternū vt ſemꝑ ſentiat pe naꝫ. viuet vt ſemper intereat vt ſit eis mors ſine morte et defectus ſine defectu. Sed homo carnalis et mūdanꝰ. Nō intel liget imminere ſibi interitū gebēne. nā prt videns iuſtos et p̄ctōres ſapientes et ſtul tos eque mori reputat ꝙ nō ſit alia vita ī qua premientur boni et in qua puniantur mali. ſed inſipiens qui non credit futurā iſtet mn vitā et ſtultus qui lꝫ credat nō tn̄ cauet. ſꝫ in tranſitor js rebus ſpe ponit vno eodem modoperibūt. Et relinquēt diuitiaſ ꝓ pter qͣs multa mala cōmiſerūt alienis. ⁊ ſi etiā filijs relinquāt alienis tn̄ relinquūt qͥa nihil eis ꝓdeſſe pn̄t. Et licet Sepulcra que ꝯſtruxerūt magni fice ad memoriā ſui eſtimentur ẜm opinio nem eorum domus illorum eterne. ta men quia aliam vitam futuraꝫ non credūt ẜm tamen veritatem anime eoꝝ in inferno manent. Hic fructus diuitiarū quē eorū poſſeſſores qui aliā vitā eſſe non credut afferre pn̄te ꝙ Cabernacula habitacl̓a pulcra caſtra pa lacia domꝰ maneāt pꝰ eos in ml̓taſ gene ratōeſ. vt ſic in illis maneat eoꝝ fama vnd̓ ſeq̇t̉. vocauerūt.i. q̄ſiert̉ vocari noīa ſua et famā eoꝝ celebrē haberi ꝑ ml̓tos annos ī terris ſuis. ¶ Cauſa hꝰ erroris inde ꝓ uenit. qͥa Hō cū ī honore eēt qꝛ ad yma ginē dei factus et tn̄ aptus eēt ad poſſidēda celeſtia nō intellexit vel ſic egit ac ſi nō in telligeret. et ideo cōparatꝰ eſt iumētis in eligēdo vitā voluptuoſā q̄ eſt vita pecudū et iumentorū. et ſimilis factus eſt illis qꝛ ſubtracto honore ymaginis non differt a bruto. nam tolle homini dei cōſiderationeꝫ. oīno pecus inſipiens eſt. preſumptio vana et caduca ſuperbia. Hec via illorū qui ſic agunt viā perditionis que ſtimulū ⁊ do lorē ſuis auctoribus facit et poſtea quaſi ſtulti. vt in ore ſuo ſibi cōplaceāt poſt qꝫ votū neq̄ſſime diſpoſitionis impleuerit. mox diuinitati grās referūt ꝙ ad ſuū velle ꝑ ducti ſūt tanqͣꝫ aſſecuti eēt felicitatē homī ni poſſibilē. ¶ Sed qͥd talibꝰ in futuro erit ꝓpheta oſtendit dicens Sicut oues du cte ad occiſionē h̓ ignorātes ſic iſti in inferno ponētur poſt mortē et dyaboluſ q̇ dicit̉ mors deducet eos d̓ pena ī penā Iuſti vero dominabūtur eoꝝ.ſ. maloꝝ qn̄ accipient iudiciariā ptāteꝫ in die iudicij in qͣ dn̄s ſua claritate oīa que pͥus erant in nocte illuſtrabit et auxiliū eoꝝ ſ. malorū qd̓ habebāt ab amicis carnalibus in poten tia et diuitijs eoruꝫ in preſenti vitā vetera ſcet.i. peribit oīno in inferno et a gl̓a eo rū tranſibūt ad ꝯfuſionē maximā Mali iſta habent. Verūtam ē ego. loquit̉ qͥlibet iuſtꝰ liberabor ab iſtis. qͣuia deuſ re dimet aīam meā de ptāte diaboli ſub qua erāt hoīes ante aduentu xp̄i cū acce perit me de preſenti vita. Ex qͦ ſic mali peribunt et dn̄s iuſtos redi met alloquit̉ ꝓpheta vnūquēqꝫ fidelē. o hō Ne timueris vt velleſdeſiſtere a viā vir tutis. cum videris maloſ proſperari ⁊ flo rere in ſeculo. quoniam non eſt magnū ꝙ diues factꝰ ſit hō pctōr. ⁊ ꝙ ml̓tiplica ta fuerit gloriā domus eius in paren tibus in prole et in honoribus et poſſeſſioni bus. quiam cum interierit non ſumet ſecum aliqua de bis que hic poſſedit nec deſcendet cum eo in infernum

gloriā vite preſentis vn̄ deſcendet ſine gl̓ia ſecl̓ari ſine turba ſatellitū. ſine p̄ſūptio ne gazarū. Quia ania eiꝰ in vita ipſius benedicetur nō de bono actu. ſed delicia rum p̄paratōne laudat̉ ab adulatoribꝰ aſſi ſtentibus talibus cōmendabit te et gti as aget o deꝰ cū operatꝰ fueris aliquid in honorem vel lucrum eius Iſte peccator ſic diues. Deſcendet ad in fernum vbi patres eiꝰ impij iacent qͦꝝ ſcelerū fuit imitator ex in eternum nō vi debit lumen. qͥa ſicut peccata tenebroſa ſt̓ ita peccatoribus ſapiētie lumē auferūt vnd̓ tenebras exteriores et interiores patientur. Et qͣre hͦ Quia cū eſſet preditꝰ lumīe rationis vtpote in honore diuine ſi militudinis cōditꝰ noluit illo lumīe regi. ſed ſenſualitate inſtar iumētoꝝ. Pul cerrime hūc v̓ſuꝫ ꝓpheta repetijt vt ſe pctōr a malo ꝓpoſito remoueret cū notam diffor mitatē ſuā in tanta increpatōe cognoſceret Pſalmus. XL. IX. in quo de vtro qꝫ aduentu chriſti. EO verus natural̓r et ſub̓a liter deꝰ deꝰ deoꝝ.i. ſctōꝝ deifi catorū per gratiā q̇ etiaꝫ eſt dn̄s n̄antium locutus eſt ꝑ ſe in humanitate aſſūpta et ꝑ p̄cones ſuos q̇ olim multipha riā in ꝓphetis loq̄batur et vocauit ad fi dē ſuā vniuerſos habitatores terre ꝑ ſe et apl̓os qͣs miſit in mundū ad docenduꝫ omnes gentes. Vocauit q̇dem oēm terrā. A ſolis ortu vſqꝫ ad occaſū et incepit iſta vocatio ex ſion.i. hierl̓m. inde enī cepit decꝰ euāgelij a nūciari et deriuari ad alias ꝑtes inde ſpēs decoris chriſti cepit ānūciari ī toto orbe terrarū. ¶ Propheta de aduentu ad iu diciū Deus xp̄s qͥ occultꝰ venit ad noſtrā redēptiōꝫ.i. maieſtate ſua carne celata ma nifeſte veniet ⁊ glorioſꝰ ad iudicādū totū mūdū et deꝰ noſter nō ſilebit mō ſilet expectādo pctōres ad penitētiā tūc in iudi cio noſilebit qn̄ ſceleratis dicturꝰ eſt. Itē in ignē et. ⁊cͣ. et qn̄ iuſtis dicturꝰ eſt venite bene dicti Ignis ꝯflagiiōīs ⁊ exaret̉ faciēs mū di huiꝰ qͦ in bonis purgabit̉ ſi quid erit pur gandū. et qͥ tandē inuoluet malos in infer nū pręcedet faciē iudicis et in circui tu eiꝰ tempeſtas valida ꝯſurges ex om niū elemētoꝝ cōmotione ante iudiciū. vnd̓ v̓tutes celoꝝ etiā cōmouebunt̉ ita vt omniſ creatura miret̉. erūt enī ſigna in ſole et luna et ſtellis. ¶ Ueniens autēiudex adiudi ciū. Vocabit angelos q̇ͥ cuꝫ eo deſcen dent ad iudiciū et perfectos viros ſecū iudicaturos ⁊ vocabit oēs iudicandos. que vocatio erit. vt diſcernantur pij ab im pijs ne vlteriꝰ ſicut hic confuſis habitatio nibus miſceātur. Propheta videns futura tanqͣꝫ pn̄tia exul tans exhortat̉ angelos executores diuini iu dicij dicēs. Cōgregate dn̄o xp̄o. ſctōs e eos.ſ. qui poſtpoſitis legalibꝰ recto ordi ne nouum teſtamentum ſequuntur opere ad implētes ea q̄ in teſtamēti ſerie co gnouerint facienda. Dominꝰ manifeſte veniet ad iudiciū quiā annūciabūt viri apoſtoli et doctores celeſtis v̓bi diſpenſa tores iuſticiam eius qua iuſti remune rabunt̉ et reprobi iuſte dānabunt̉ quoniā deus iudex eſt viuoꝝ et mortuoꝝ qͥ nec fallit nec fallitur et cui nihil ſupprimitur Uox domini. Audi aure cordis et diligen ter intelligetū qͦ eſ ppl̓s meꝰ et loquar ti bi iſrl̓ et teſtificabor te ꝑ teſtimonis ꝓ phetarū et ꝑ miracula hͦ.ſ. ꝙ ego deꝰ ille qͥ general̓ eſt oīm ꝑ potentiā deꝰ qua oīa cre aui et deꝰ tuꝰ ꝓpͥe et familiaris qꝛ te habeo ẜuū peculiarē et qꝛ in ꝓphetis tibi ꝓmiſſus ſū ¶ Cū venero adiudiciū Nō inſacri ficijs tuis non exhibitis tanqͣꝫ irrep̄hēſibi leꝫ ea obmittendo arguā te qꝛ nō q̄ro ani malia in ſacrificiū ſed olocauſta q̄ ſunt d̓ tua perſona.ſ. cum animam tuaꝫ igne cari tatis inflammatam totam in ſeruitium me um offeres. talia olocauſta ſunt in con ſpectu meo ſemper grata. ¶ Bene dixi non arguam te ſi mihi ſeruiti um pecudū non obtuleris. ſi etiam offerres Non accipiam de domo tua vituloſ nec de gregibus tuis hircos. qꝛ talia ſacrificia nō ſunt mihi accepta

Nō accipiā dico quia non indigeo eis ⁊ ſi ī digerē non quererē a te. quiā mee ſūt oēs fere ſiluaꝝ iumenta et boues que pa ſcuntur in motibꝰ Cognoui oīa vola tilia celi de qͥbus ſolebāt fieri ſacrificia vt ſunt turtures colūbe ⁊cͣ. et vbertas oīum que terra gignit mihi ſeruit Et ſi ita eſſet ꝙ ego eſurire qd̓ eſt impoſſibile non oporteret ꝙ a te aliquid petere meꝰ enim eſt orbis terre et plenitudo eiꝰ.i. omēs creature Nūquid ſū ego tal̓ nature aut cō ditionis ꝙͣ māducabo carnes thauro rū. aūt ſanguinē hircoꝝ potabo certe non imo inſania eſſet hͦ cogitare ꝙ deꝰ thau roꝝ carnibꝰ paſcatur aut ſanguine potetur hircorū. Oſtēdit que ſacrificia velit dicēs. Immo ſctōse la deo ſacrificium laudis qd̓ in te eſt ectooiui hoc eſt ſacrificiū acceptabile hoc eſt olocau ſtū pingue vt laudet̉ deꝰ ab hoīe queꝫ crea yſenie co uit que redemit. cui etiā regnū celeſte ꝓmit tit. tu autē redde altiſſimo vota tua ſi qd̓ vouiſti deo. ne moreris reodere. Et tūc pabūt vn inuoca me nō p̄ſumas de viribꝰ tuis in ilti remnut die tribulationis ⁊ aduerſitatis tue eru azte et honorificabis me et magͥfca bis me gratias agens cum fueris a ꝑiculis ituoꝝ q ſt liberatus. puimitur det diligei Quia nō eſt ſpecioſa laus in ore pctōris ꝓ hibet ne lingua eoꝝ p̄ſumat laudes deo ca nere q̇bus turpis ꝯſciētia obuiat dicēs pec catori qͥ bn̄ p̄dicat ⁊ male viuit. Quare tu preſumis predicare iuſticias meas vel etiā cōiẜmonē ad ppl̓ꝫ aliqͥd d̓ mea ma ieſtate ꝓferre. oportet enī os eē iuſtū qd̓ iu ſticias on̄i enarrare p̄ſumit. quare tu pre ſumis per os tuū ſceleratū ⁊ blaſphemū teſtamētū meū ſctum alijs predicare. ſctā enī ⁊ venerāda v̓ba os pollutū docere p̄ ſumere nō debet Tu vero odiſti diſcipli naqͣ ad correctiones inſtas. in qͣ p̄ſūptione murmuras et nō vis dn̄m in te vindicare qd̓ peccas et ꝓieciſti ſermones meos retrorſum eos ꝯtēnendo vt non videant̉ a te īplendi. et tn̄ eos alijs p̄dicare p̄ſumis Proieciſti q̇dē ẜmones meos retrorſū. q̄a Si videbas furē currebas cū eo oꝑe vel conſilio vel conſenſu vel fauore vel eiuſ exēplo aliud furtū cōmittendo et cū adul teris portionē tuam ponebas ſequē do concupiſcentiā carnis q̇ enim laudādo eū vel auxiliando vel conſiliando aut dādo pecunias aut aliqua adminicula prebēdo quibꝰ adulter vota ſua perficiat ſine dubio cum adultero habere portionem dinoſcit̉ Arguens eum de conſcientie prauitate et li gue doloſitate ait. Os id eſt cogitatio tua abundauit malicia ꝑ diuerſa genera pec catorum iniqua voluntate te ingraſſando et linguā componebat dolos aut fal ſe laudando aut inique conſulendo aut mē dacia colorando ad deceptionem proximi vnde ſequitur. Sedens aduerſus fra trem tuum ex induſtria loquebaris de trahendo vel in iudicio calumnioſe obiur gando ipſum. et aduerſus filium mr̄is tue.ſ. eccleſie ponebas ſcandalum pre bendo ei verbo aut exemplo occaſionem ru inē hec predicta feciſti et tacui nō ſta tim vindicaui ſed ex clementia mea et miſe ricordia ad penitentiam expectaui Ueruꝫ quia ex hoc ꝙ deus ex miſericordia ſua non ſtatī punit mali credūt ꝙ nō d̓beat alias punire ideo dicit. Exiſtīaſti inique ꝙ ero tui ſimilis conſentiendo mal̓ aut quia ſcelera tua ſtatim non vindico. putes illa mihi placuiſſe. iniquū eſt hoc de me ſen tire vn̄ arguā te indeficiētibꝰ flagell̓ puniē do et ſtatuā cōtra faciē tuā pctā tua q̄ tu mōnō attēdis vt videas feditatē tuā. nō vt corrigas ſed vt erubeſcas Et ideo propheta admonet omnes fideles dicens Intelligite hec que iam comme moraui vos qui obliuiſcimini deum eius mandata iniqua preſumptione contē nendo ne quando rapiat vos de preſen ti vita ad eternam damnationem et nō ſit qui eripiat quia in inferno nulla eſt redē ptio Intelligite etiam hoc ꝙ ſacrificiū laudis non quale ſcelerati caniunt ſed qua le pura mens conſueuit offerre. ipſum enim quando cum fidei puritate et proba actiōe fuerit īmolatum honorificabit me in qͣ ſacrificio laudis eſt iter quo oſtendam

offerenti faluatōnem dei. O glorioſa ſe mita que ducit ad celi terreqꝫ creatoreꝫ que ſi puro corde peragatur fit nobis illa ſcala iacob que aſcendentes perducebat ad celoſ ¶ Pſalmus. I. in quo propheta monet peccatorem exemplo ſui ad penitentiam. Iſerere mei de ſꝫm magnam miſericordi am tuam qͥa magna eſt miſe ria mea. magna o dn̄e. indigeo miſcd̓ia. ſb̓ ueni ergo grandi vulneri meo ẜm magnā miſericordiā. Et ſꝫm multitudinem mi ſerationū tuarū dele iniquitatē me am confugio ad miſerationes vt grauibꝰ vulneribus meis thyriacā remiſſionis in fundas. multe ſunt miſerationes tue. multe ſunt iniquitates mee. ſed miſerationes tue omnē exuperant magnitudineꝫ quorulibet peccatorū. miſerationes ergo tue deleant peccata mea qͣꝫuis videantur ingentia Dixi quidem et Amplius dicā et hoc iteꝝ iterumqꝫ repetam nec ſemel repulſus pre cari d̓ſiſtā laua me domine ab iniqui tate mea et a peccato meo munda me fonte miſericordie. amplius laua me. ā plius munda qͣꝫ petere intelligā. ſed ita mū da quatenus nihil immūdū maneat in me Laua me dn̄e. quiaꝫ iniquītateꝫ meam ego cognoſco confiteor peccatuꝫ cogno ſco me iniquū. nō nego me peccaſſe et pec catū meū non tradam obliuioni ſed con tinue ꝓponam ante oculos meos hoc dicit propheta quia quotiens talia corde re ſpicimus totiens cōmiſſa deploramus Munda dico et meritote oro vt mundes me. quia Tibi ſoli peccaui tanqͣꝫ iudici et potenti punire quia ſolus tu es ſuperior me qui potes peccata mea diſcutere et ma lum corāte feci te preſente et videntē qui vbiqꝫ es. et remitte mihi vt verax inueni aris indulgentiā peccati dando ad te con uerſis ſicut promittis in ſermonibus tu is et vincas conuincendo de mendacio il los qui iudicant te ꝙ non debeas implere promiſſa mihi nec delere pctā mea. Propheta perſuaſionē remiſſionis pecca ti ſui inducens ex humana fragilitate dicit ne miꝝ ꝙ peccaui. Ecce ī iniquitatibꝰ cō ceptus ſuꝫ in peccato originali ſicut ⁊ om nes homines ex quoratione fomitis ada ctualia pronus exiſto et in peccatis con cepit me mater mea eſt repetitio eiuſdē Ecce eniꝫ veraciter confido de venia. tum quia veritatem dilexiſti et ita ſine defe ctu ad implebis promiſſiones tuas. tum q̇a incerta.ſ. que d̓ſui natura ſunt variabilia et occulta que excedunt oculum mentis mee que tamen a ſapientia tua comprehē duntur per ſpiritum prophetie reuelaſti mihi inter que connumeratur miſterium incarnationis et miſericordra qua remittis peccata vnde iam redemptorem video. iam filij dei incarnationē precognoſco. iam intu eor ꝙ d̓ ſemine meo naſcetur in quo bn̄dicē tur oēs generationes. Inter alia tue diſpoſitionis ſacramenta mi hi reuelata video paſſionem tuam qua mu dus redimendus eſt et ita certus ſum. ꝙ A ſperges me ſanguine tuo qui per yſopu que eſt herba humilis et medicinalis deſigͣ tur et lauabis me ⁊ incōparabiliter d̓ albabor ¶ Auditui meo dabis gau dium de abſolutione peccati quādo audi re meruero dimiſſa ſunt tibi peccata tua et leticiam de eternis bonis quā promittis abſolutis. dicens venite brnedicti pim. cͣ. et exultabunt vires mee que prius pecca tis erant humiliate. Et vt poſſint exultare. Auerte faciē tuā a peccatis meis vt amplius ea nō aſpi cias ad punienduꝫ et oēs alias iniquita tes meas dele preteritas preſentes et fu turas. Dele iniquitates meas oro et eis deletis. Cor mundū crea in me deus ꝑ gratiꝰ am iuſtificantem quā tu ſoluſ reſtituere po tes. et quia incuruata eſt per peccatuꝫ recti tudo ſpirituſ mei ad terrena ſpiritu rectu tendentē in deū innoua intꝰ īanie mee viribꝰ Ne ꝓijciaſ me a preſentia tua vnde lumen et ſanitas venit et ſpūſſacti

gratiam quā mihi penitenti et confitenti tua benignitate iam dediſti non auferaſ a me vel ſpūm h̓ intellige prophecie donū qd̓ ſibi precioſius eſt omnibus rebꝰ Red de mihi leticiam ſalutaris tui.ſ. xp̄i quem fit remiſſio peccatoꝝ et ſpiritu pri cipali.i. ſancto principante et domināte ſu per oīa confirma mene iteruꝫ pecce ne a te cum mutabilitate diſcedā. Cum reddideris mihi leticiā non ingratuſ ero ſed Docebo iniquos vias tuas ꝑ̄ cepta tua verbo vt declinātes a vijs prauiſ penitentiam agentes miſericordiā conſeqͣn tur. docebo etiam exemplo. q̇ a duꝫ mihi pec catori parcitur. alijs ſpes venie datur. Quiſ enim ad conuerſionem non paret animum vbi rex et ppheta conceſſe ſibi venie preſta bat exēplū. hinc ſequitur et impij cōuertē tur ad te ꝑ penitētiaꝫ. Ut autem digne alijs predicare vias meaſ merear. Libera me de multis peccatiſ meis vt ab bis deſinam qͥa tu ſolus potes deus auctor ſalutis mee liberare et cu mundatus fuero cum exultatione annun ciabo iuſticiam tuam que ſemꝑ tue pi etati coniugitur. Ne videar preſumptuoſus in predicatione nādo vi mea. Domine labia mea que ꝓpter pec cata tua cata fuerāt clauſa aperies dando gratiā promin et ſcientiam loquēdi et os meum cū fidu cia annunciabit laudem tuam q̄ crea tus ſum. laudem tuam qua peccans nō de relictus ſum. laudem tua q̄ vt confiterer ā monitus ſū. laudem tua q̄ vt ſecurus eſſem mundatus ſū. Os meū dico annunciabit laudē tuā. qͦniā ſi voluiſſes illud ſacrificium qd̓ ꝓ expi atione peccati debebatur in lege paratus eram et ſum dare ſed non offero qꝛ olo cauſtis que ſunt inter ſacrificia digniora non delectaberis non enim ſunt tibi ac cepta que etiam in aduentu tuo q̄ es veruꝫ futurum ſacrificiū pro peccato totius gene ris humani deo patri offerendū ego reſpuē da p̄uideo Nec tamē nos ſine ſacrificio relicti ſumus. nam Sacrificium deo acceptiſſimū et qͦ peccata ſoluuntur eſt ſpiritus contibl̓a tus id eſt de omnibus peccatiſ ſimultriſta tus cor contritu et humiliatum vnde non ſanguis egreditur ſed lacrimarū fluen ta decurrūt. deus non deſpicies. Beni gne fac domine.i. oſtende benignitatem voluntatis tue eccleſie ſancte vt muni menta immortalitatis noſtre que per pri mum hominem fuerunt deſtructa et qͥ dan da ſunt in futuro conſtruantur modo ī fide ſpe et caritate. Tūc cum muri hierl̓em edificati fuerint.ſ. in futuro tunc acceptū habebis ſacrificiū iuſticie.i. paſſioneꝫ filij tui glorioſam qui ſe ſacrificium in ara crucis obtulit ꝑ omnibus et fidelium obla tiones et olocauſta cordis contriti ⁊ hu miliati et tūc eccleſia conſtructa multi im ponent ſuper altare fid̓i ſuꝑ ad̓ ē offerē dū qͥcq̇d offerēdū eſt. vitulos.i. ſeipſos ho ſtiā viuentē ſanctā tibi placentē Pſalmus. LI. in quo cōfortantur fideles contra antixpum et cōpliceſ eius Propheta in ſpū preuidēs ātixpum cum toto corpore ſuo..i. vniuer ita te rephoꝝ intelligens eū virū ſceſera tu deſola ſe malignitate iactantē cū indignatione redarguit dicens o an tichriſte. Uid gloriariſ in malicia cur viſ d̓malis actibꝰ gl̓iari vn̄ deberes potiꝰ ꝯſciētia teſte cōfundi cū nō niſi de bono ſit gl̓iandū et potētiā et honore exiſtimas ope rari iniquitatē cuꝫ tn̄ poſſe peccare nō ſit poſſe Oī tēpore vite tue in qͣ malicia tua ꝓpagata eſt ſine int̓miſſione iniuſticiā co gitauit cor tuū et līgua tua locuta eſt et ſicut nouacula acuta ita ſubtilit̓ et ex pedite feciſti dolū.ſ. ꝓmittēdo britudīeꝫ terrenoꝝ q̄btītudo nō eſt. Nō auttāiū feci ſti malū ſꝫ Dilexiſti maliciā ex affectu et ſtudio ſuper benignitatē qd̓ eſt ꝯͣ nat̉aꝫ. qꝛ nat̉ale ē diligere bonū. bonū enī ē qd̓ oīa appetūt et maliciā odire. in qͣ execrabili mor bo cōꝓbaris corruptꝰ illd̓ magͣ appetibile iu

dicans qd̓ natura et boni mores accuſant Itē dilexiſti magis facere iniuſticiā qͣꝫ loqui equitate Tu inſuꝑ ātixpe Uirlinguoſꝰ et doloſ dilexiſti oīa verba precipitatōnis et doloſitatis ad p̄cipitandū in mortē ẜuos dei. Propterea deꝰ deſtruet te in fine eternis ſupplicijs deputādo lꝫ ꝑmittat te ad modicū regnare. h̓ modo deſtruet. qͦniaꝫ ꝑ̄ mo euellet te tanqͣꝫ peſtiferā flama aufe rēdo a te digͥtatē tua et pꝰ hͦ faciet te trāſi re de hac gl̓ia vana in qͣ es ad tēpus et de tabernacl̓o tuo.i. d̓ domo tua ⁊ ſtatu tuo et finaliter te et radicē tuā.i. cōplices tuoſ miniſtros dyaboli euellet de terra viuē tiū. qͥa cū ſctīs dei nec dyabolꝰ nec antixp̄s nec ſeq̄ces eoꝝ habebūt aliquā portiōꝫ Ui debūt iuſti hāc antixp̄i iuſtiſſimā deiecti onē et deſtructionē ettimebūt deuꝫ timo re reuerentiali. eiꝰ iuſticiā laudātes et rid̓ būt ſuꝑ antixp̄m et merito qͦuiā ſctā dei pa tientia a ꝑfido hoīe iniq̄ volūtate ꝯtēpta ē et irridentes eū de ſuꝑbia ſua dicent ecce hō qui nō poſuit deū adiutore ſuuꝫ n̄ credidit ꝙ indigeret dei auxilio ſꝫ ſe deū fec̄. Sed ſperauit in multitudine diuitia rū ſuarū auri et argenti et potentie et gl̓ie quas male acq̇ſiuit et per quas multos ad ſe traxi: et preualuit in vanitate ſua in mūdiali pōpa. ꝑ̄ualuit in malicia ſua quia nullꝰ impioꝝ tot fideles decipiet et ſct̄os ꝑ ſequetur. et ideo merito ſuꝑ eū hec vidicta deſcendet. Propheta in perſona fidelis ppl̓i ait ſic. an tixp̄s et ſeq̄ces ſperāt in diuitijs et in vanis rebꝰ. nō ſic ego naͣ ego Sicut oliua q̄ omī tꝑe viret fide fructifera bonis oꝑbꝰ ī do mo dei.ſ. in eccleſia ſct̄a dei ſperaui ī mi ſericordia dei qͣduratura eſt ineternū et in ſeculū ſecl̓i. Cōfitebor tibi ꝯfeſſio ne laudis ꝑpetuo qꝛ feciſti non ex meritis meis ſed ex miſercordiā tua ipſa q̄ dicta ſūt ſ. ꝙ ſū oliua fructifera in domo dei et ꝙ ſpe ro in miſcd̓ia dei et expectabo reꝫ noīs tui qd̓ eſt ieſꝰ.i. ſaluatiōꝫ meā quoniā no me tuū bonū eſt.i. dulce et hͦ in cōſpe ctu ſctōꝝ tuoꝝ impijs vero terribile ⁊ hor rendum. Pſalmus. CII. in quo ꝓpheta cō ſolatur fideles contra perſecutores ſuos. Ixit inſipiens id eſt iudeus vel antixp̄s. vel aliquis de familia ſua ī cor de ſuo nō eſt deꝰ.ſ. xp̄s q̇ dictꝰ fuit deus. vn̄ eſt ꝙ hͦ idē hodie multi dicunt. qͥa. ſ. Cor rupti ſūt ab oī vi ratōnis in qͣ verbo omēſ heretici notati ſūt. nā deo recte nō credidi ſe corruptio eſt. et qͥa a mala fide itur ad tpes mores et in acerrimas iniqͥtates ſic abomi nabiles facti ſunt deo in deſiderijs ſuiſ et nō eſt de illis reꝓbis qui faciat bo nū meritoriū qd̓ fieri nō p̄t ſine fine ꝑ dile ctionē oꝑante. Pro examināda v̓itate Dominꝰ ꝑ ſāctos vlros celeſtes qͣſi examīatores v̓itatis. faci et pſpicere ſuper filioſ hominū. vt vi deri ſiue ſciri faciat ſi eſt aliquis ex ill̓ intelligens v̓a cogͦtione deū aūt rct̄a ope ratiōe requirēs deū. Omnes filij hoīm q̇.ſ. nepharijs perſuaſi onibꝰ excecant̉ oēs declinauerūt a recti tudine iuſticie hinc inepti facti ſūt ad ꝯſecu tionē vite eterne non de nuero illoꝝ incredu loꝝ eſt qui faciat bonū meritoriuꝫ vſqꝫ ad vnū. Nonne cognoſcent ſe ip̄ie age re iſti qui operātur iniquitateꝫ vtiqꝫ co gnoſcēt penarū exꝑimēto. q̄ fideles dn̄i lani are ꝯtendūt. qͥ ꝯͣmadata eius viduas oppri mūt pupillos expoliāt qͥ malicie dētibꝰ ple bē mea aſſidue et delectabilit̓ ac ſi cibuꝫ panis comederēt deglutiūt et cōſumut Et merito hoc eiſaccidit qͦniā Deū nō in uocauerūt intus in corde ꝓ eternis bonis qͥa in eū non crediderūt illic trepidaue rūt timore.ſ. ne adepta felicitate fraudent̉ ne diuitijs minꝰ fruant̉ inuentis ne acq̇ſitiſ pͥuent̉ honoribꝰ vbi nō erat timor iuſtꝰ. qͥa oīa iſta humana cōditione ſunt relique da. illa vero non cogitant ꝑ que veriſſimo ti more torquēdi veniūt inetnuꝫ Quare trepidauerūt vbi non fuit timor. qͥ

niam deus diſſipauit virtuteꝫ eorum qui hoībus placere querūt et nō deo. qd̓ ſceleratoꝝ ſpecialiter eſſe dinoſcit̉ tales confundentur qꝛ a regno dei ſeꝑabuntur quoniā deus ſpreuit eos qd̓ ſpecialiter reſpicit iudeos q̇ timētes ne locū ꝑderēt oc ciderūt xp̄m. Ad quos iudeos cōuerſus ꝓ pheta ait. o ſtulti iudei. Quis dabit ex ſi on ex gente nr̄a iudeoꝝ ſalutem iſrael. nullus niſi iſte quē negaſtis eē deū iſte ſolꝰ dabit qui cū auerterit.i. prſꝰ amouerit ca ptiuitatem omnes fideles a paradiſo ex ules. et qͥ captiui habentur in die iudicij ad beatam patriam reducꝫ exultabit iacob i. credentes iudei et letabitur iſrael.i. oēs q̇ mente vidēt deum. Pſalmꝰ. LIII. in quo docetur vir iuſtus in aduerſis laudare deum Orat propheta in perſona viri iu ſti dicens. Eus ī uirtute no minis tui a me inuocati ſal uū me fac̄ ſcio ꝙ non eſt aliud nomē ſub celo niſi tuū in quo oporteat noſ iis purl ſaluos fieri et in futuro iudicio vbi in maie ut a ſu ſtatis tue virtute apparebis ſecerne me a maſſa perditoꝝ Deus exaudi oratio nem meā tacitā et etiā verba oris mei vt iam nō ſolum cordis inſtinctu. ſed etiam vocis exaudias affectu qͥ deſidero a maliſ liberari percipe dicit q̇a illa ꝓpͥe ꝑcipere di cimur qͥ mentis archano recondunt̉ Ideo oro. quia mali alieni adeo fide ⁊ o peribus inſurrexerunt aduerſū me et liuore inſane mētis armati queſierūt vitam mea et ſanctorū perdere qui nō ꝓpo ſuerūt deū ate cōſpectu ſuū ignorare deū credētes q̇ ſcelerata mēte cōceperūt Ec ce gratias ago deo meo ꝙ oratio mea exau dita eſt quoniā deꝰ adiuuat me laborā tē ferre patienter q̇ impij ſuꝑ me nitebātur ingerere. adiuuat autē hͦ mō quiā ſuſcep tor eſt ānīe mee. etiā ſi caro mea pericul̓ exponatur ad tempus. Auerte mala ab inimicis meis aduerſuꝫ me cogitata et in virtute tua diſperde illos ne poſſint perficere qͥ cogitauerunt contra me. Ego vero ne ingratus videar. Volū tarie ſacrificabo tibi puritateꝫ bone mentis ti bi offerēdo et confitebor nomini tuo confeſſione laudis. quoniam bonum ē imo eo nihil melius inuenio. illu eniꝫ velle laudare deuꝫ ineſtimabile bonū eſt. vnde et mens ſancta reficitur et mūdi iſtius aduer ſitas effugatur. Ideo confitebor nomini tuo Quoniā ex omni tribulatione eripuiſti me in pre terito. et ita ſpero ꝙ faciēs in futuro et ſu per inimicos meos florenteſ oculꝰ me us ſurſum tendens mente rapta ad deum qͣſi cito areſcentes deſpexit. ſalmus. LIIII. in quo de paſſi on chriſti. Vox chriſti ex forma ſerui xaudi deuſ ora tionem meam et ne deſpe xeris deprecatōꝫ mea qꝛ ex mandato tuo infirmitate carnis ſuſcepi in tende mihi et exaudi me. Et hͦ ideo oro qͥa Cōtriſtatꝰ ſū in exerci tatiōe mea qua ꝓ mūdi ſalute ſuſcepi. vi delicet p̄dicando. miracl̓a faciēdo. infirmoſ ſanando. ſed in hac exercitatiōe cōtiſtat ſum eo maxime quia inde fructuꝫ iuſticie ꝑfidi nō ꝓbant̉ afferre. o bonitatem pijſſimi creatoris. vt ſe contriſtatum et ꝯturbatū di cat ꝙ predicationibꝰ ſalub̓rimis obſtinati ppl̓i veſania non credebat. inſuꝑ turbatus ſū a facie inimicippl̓i iudeoꝝ dicentis. ſi rex iſrl̓ eſt deſcendat de cruce ⁊ credimꝰ ei. et a tribulatiōe peccatoris q̄ mē alapis ⁊ flagellis cedebant. ore ſacrilego ꝯſpuebant ſpinis coronabant. cruciˢ affigebant. Merito a voce inimici turbatꝰ ſū. Quoni am declinauerūt in me iniquitates ꝓferentes ſuꝑ me mendaciā ⁊ falia teſtimo nia cuius furentis ppl̓i impetꝰ qͣſi fluminis curſus erat in me. qͥa nullā volētes recipere ratiōꝫ. effuſionē ſanguinis innocentis expe tebant et īfurore ſuo moleſti et ſeueri

erāt mihi. Et formido mortiſcecidit ſuper me ad tēpꝰ vnd̓ et ꝓpter hoc tur batū eſt cor meū ẜm hoīem in me cepi ꝯtriſtari et meſtꝰ eſſe. et triſtis facta eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē Et qͥa ſeꝑatio anīe a corꝑe ſine turbatione maxima non p̄t euenire. inq̇t. Cimor ī cor de et tremor ī corꝑe venerūt ſuper me vn̄ pat̓ ſi poſſibile eſt trāſeat a me calix iſte. et cōtexerūt me tenebre qͥa extincti ſūt oēs ſenſus mei Qui vt conturbationes p̄dictas et moleſti as iudeoꝝ vitaret. liberationē expetens ait. Quis dabit mihi pennas ſicut colū be et volabo et requieſcā in pace ꝑpe tua. vbi tu pater q̄ humanā naturam vſqꝫ ad celorū regna ꝑducēs. ad tuā dexterā col locabis Ecce elongaui me fugiens a ꝑ fidis iudeis qͣruꝫ duriſſima corda inuenio et manſi in ſolitudine gentiū. Licet autem timor et tremormortis vene rint ſuper me. Expectabā tn̄ p̄ſidiū patris qui me ſaluuꝫ fecit a puſillanimitate ſpūs ne cedere malis ſiue deficerē in paſ ſione et tēpeſtate tribulationis iudeoruꝫ. Precipita domine eos q̇ in altū ſuper bie erectiſunt in contēptū hoīm. et diſper ge eos ꝑ diuerſas nationes et līguas ne pernicioſā ꝯfluāt vanitatē et hͦ ideo. qꝛ vi di perfidiā eoꝝ in non credendo mihi et cōtradictionē mihi faciendā in ciui tat hierl̓m. Dię cū docerē turbas ⁊ ip̄i iu dei non crederēt. et nocte cū paterer et illi blaſphemarēt. ita ciuitas illa repleta eſt iniquitate tā maiores q̄m minores. vt ſu pra muros redundare videretur ini quitas eius ī cōmuni aūt plebe erat ſtu diū malignandi ad mortē mihi inferen dam et iniuſticia qͥa ſine merito meo. Et non defecit de plateis eiꝰ vſura et do lus oīa ei que in lege ꝓhibita ſūt ad augē dū peccati cumulū excreuerūt in ea Exꝓbrat ſpecialiter iniqͥtatē perfidi iude di cens. quiā ſi inimicꝰ meꝰ aꝑtus publicꝰ iurgijs maledixiſſꝫ mihi eo ꝙ ſibi nocu iſſem cauſāhaberē patienter ſuſtinendi Si is qui oderat me manifeſte ſuper me magna locutus fuiſſet ſuꝑbe mibi inſultando. cōminādo aliqd̓ malū vl̓ mor tē abſcōdiſſem me forſitan ab eo non vindicaſſem me. Tu vero oiuda Hō vnanimis.i. eiuſdeꝫ animi reputatus inter apl̓os dux miſſus cū ceteris ad p̄dicandū. ſiue dux qͥa itineriſ precurſor et notus meꝰ in eadē ſocietate ⁊ in eodē collegio mecū manēs. Qui ſimul mecū capiebas cibos cū dulcedīe ca ritatis et ſepe in tēplo ſalomonis pari cō ſēſu ābulaſti mecū cū alijs diſcipulis ad p̄dicādū. et tn̄ tradidiſti me in manꝰ pct̄oꝝ Propheta in ꝑſona xp̄i īprecans penā p̄di ctis inimicis ait. Ueniat mors ſuper il los.ſ. iudā et ſocios ſuos. q̇ oꝑe aut cōſilio ī vendēdo ⁊ tradendo xp̄m interfuerūt et de ſcendāt in infernū viuentes.i. ita guit̓ puniant̉ ac ſi viui cremarent̉ Et hͦ ideo. quiam tā precordia qͣꝫ opera eoꝝ nequicijs plurimis et pernicio ſiſſimis plena ſunt tā in occulto qͣꝫ ī aꝑ to. Ego aūt ex forma ẜui ad dominum clamaui. et deꝰ pater exaudiuit me cō ſequēſerat illū exaudiri qͥ a maieſtate ſua n̄ poterat ſegregari. alia lrā hꝫ faluauit me.ſ. reſulcitans me. et ideo nec iude ꝓditionem nec alioꝝ īpioꝝ cōplicū iniqͥtatē timeo. Et qͥa ſaluabit me. Narrabo et annūci abo veſpere.i. in cena diſcipulis qd̓ fecit cū dixit vado ad eū q̄ me miſit. et alia ml̓ta et narrābo etiā mane qd̓ fecit cū pilato querenti an̄ eſſet rex iudeoꝝ rn̄dit tu dicis. et narrabo in meridie qd̓ fecit cuꝫ dixit. cōſūmatū eſt et emiſit ſpūm et dominus ad exitū perducet voceꝫ meā vt ſicut dicā ita erit ¶ Exaudiuit q̇dē me qͥa bn̄ ficio reſurrectionis. Liberabit in pace a nimā meā ab his qui appropinquāt mihi.i. ab his qui laudibꝰ fictis reddere vi debāt̉ obſequiū. corde nihilominꝰ fauebāt inimicis quoniā inter multos q̇ me ſeq̄ bantur erāt tales q̄ me ficte laudabāt di centes. ſcimꝰ qͥa verax es magiſter. et tn̄ latē ter fauebant aduerſarijs. ¶ Exaudiet de us me orantē qꝛ deꝰ patet qui eſt ante ſe cula humiliabit illos ꝑidos iudeoſto

lens eis locū et gentē ꝑ romanos. Merito humiliabit illos. quiā Nō com mutantur de malo in bonū de pctō ad penitentiaꝫ ſed ꝑmanēt in ꝑuerſitate ſua obſtinati. et hoc ideo quia nō timue rūt deū filiū dei crucifigentes. nā q̇ timet deū a ſua ꝑfidia cōmutat̉ dū iudicij pauo re et caritatis ſtudio eligit dn̄iciſ iuſſionibꝰ obedire. et ideo deꝰ extendit vindictam ſuā ad retribuendū eis pena ꝓ pecca to ẜm ordine ſue ſapientie ꝯdignā. Merito extendit vindictā ſuꝑ eos. q̇a Con taminauerūt teſtamentū dei prauo ī tellectu īterp̄tātes ſacrā ſcpͥt̉aꝫ. ⁊ nolēteſ cre d̓re ꝙ eiſcognoſcit̉ ſcpͥt̉aꝝ v̓itas p̄dicaſſe ⁊ iō diuidentur in die vindicte a ſocieta te fideliū tanqͣꝫ arſure palee a granis. et hoc erit in die iudicij qn̄ voluntas dei oī bus innoteſcet. tunc enim illud qd̓ hic per ꝓ phetas p̄ciniuit. et ꝑ apl̓os p̄dicauit genera litas manifeſtiſſime tunc videbit. Cur deus faciet illa que dicta ſūt. quiam Mollierūt perfidi iudei ſermōes ſu os ſuper oleū qn̄ dicebant magiſter ſcī qͥa a deo veniſti et viā dei in veritate doces. et ipſi tamen fuerūt iacula qn̄ dixerūt reus eſt mortis. o execrāda diuerſitas Po tuiſſent hoīes mollia loq̄ dū eēnt tā dura fa cturi Loqͥtur xp̄s ad vnūquēqꝫ fidelē. Et q̇a tl̓ee ſunt iſti nō in eos ſedin deū Iacta curā tuā tanqͣꝫ in portū et ipſe te fouebit et ſi iuſtus fueris nō patietur te finaliter fluctibus fatigari et ſi in hoc ſeculo non adimat iuſtis fluctuationes. eſt qͥa eos tē poralit̓ ꝓbat vt in eterna vita qͣs coronet in ueniat. Tu vero deus q̇ iuſtos nutris foues ⁊ ꝯ ẜuas deduces eos qui me perſequūtur ī puteum inferni vt q̇ noluerunt bibere de fonte aque viue in puteum eterni interitus demergant̉ o pietas inaudita iudicātis to tū hoībꝰ p̄dicit̉ vt culpa plectibilis euitetur Unde Uiri ſanguinū et doloſi q̇ et fuſuri ſunt ſanguinē innocētiſſimi redepto ris noſtri nō dimidiabūt dies ſuos vo luntarios.ſ. nō auta deo cōſtitutos. qͥa illi in predeſtinatiōe dei noſcūtur eē diffiniti. ſꝫ ſuos. non enīꝑficiēt tot annos qͣntū putāt ſed infra tēpꝰ peribūt qd̓ viuere ſperabant ego autem vox filij ad patrē a diebꝰ tꝑa libꝰ veniā ad diē eternū. qͥa ſperaui in te domine qd̓ nō faciūt illi. Pſalmus. LV. in quo populꝰ fi delis confortatur contra perſecutio nes malorum. ¶ Vox eccl̓ie orantis deū ne fid̓les opprimantur ab inimicis dicit. Iſerere mei de preſta auxiliū. porrige ſcutū mi ſericordie. ne deficiā in tribulati one quoniā inimicꝰ.ſ. dyabolꝰ ꝑ ſe et ꝑ ſu os perſequitur me multis modis me aſ fligendo toto tempore impūgnās vi ſibiliter et inuiſibilit̓ tribulauit me. Neceſſe eſt vt miſerearis Quoniā multi ſūt inimici mei mēbra dyaboli qui bel lantes toto tempore vite mee aduer ſū me ī mēbris meis quaſi pedibꝰ concuſ cauerūt me. Sed nunqd̓ Ab altitudine ſuꝑbie et ela tionis iſtoꝝ q̄ me ꝑſequūtur q̄ breui tꝑe du ratura eſt ti mebo deſperando. abſit. nō eī tieboqͥa ego in te ſperabo in qͣ nulli ſpe ranti timēdū eſt. Quis enim ſperauit ī do mino et ꝯfuſus eſt. nullꝰ In deo laudabo ſermones meos at tribuens ei ſicut fonti ſapientie ꝙ bn̄ loq̄r ī domino ſperaui in qͦ ꝯfirmatꝰ nō time bo quid faciat mihi hō i. carnalis q̇ͥcun qꝫ Cota die verba mea licet eſſent a deo licet eſſent ſalutaria execrabantur ꝯtēne bantur a perfidis inimicis meis oīa conſi lia eoꝝ erant ad inferendū malū mi hi ¶ Ipſi ſubdoli xp̄iani. Inhabitabūt mixtim cū bonis. publice enim videbant̉ eē in eccleſia et congregatiōes ſequi ꝯuētuſqꝫ ppl̓oꝝ ſed virꝰ ꝑuerſitatis ſue abſcōdunt ipſi ſi nō pn̄t ſtatī deciꝑe imitātes magiſtꝝ ſuū dyabolū q̄ ſꝑnitit̉ in fine hoīem deciꝑe calcaneū meū finem vite mee obſeruā

Illi ita agent contra me vt bunt. pote qͥbus grauis ſuꝫ ad videndū. mali enī quaſi graue pondus ferūt vitā iuſtoꝝ. ſꝫ tn̄ ego non curo. quia tu Odomine ſaluos faciēs illos et hͦ ꝑ nihilo.i. ſine aliqͣ meri to eorum. ſed gts per pietatem. et ꝑ hͦ ſalua bis. qͥa in ira correctionis tue per flagella populos a ſtatu ſuꝑbie confringes ad humilitateꝫ et ꝑ diuerſaruꝫ anguſtiarū nūe roſitate reuocati cōpellent̉ tibi dn̄o confite ri. vnde ego vt exēplū eis darē cōuerſionis Annūciaui tibi vitam meam ꝑ humi leꝫ confeſſionē et lacrimas meas q̇s tibi ꝓhis fudi ꝓ tua clementia acceptas ha buiſti in conſpectu tuo. Sicut erat in ꝓmiſſionētua exaudiſti me deprecā tem ꝓmiſeras enim te exauditurū flentem ac tribulatū. inueni ergo te milericordē ip mittendo. veraceꝫ in reddendo. cū exauditꝰ ſum non timeo inimicos. quiaꝫ aduerſa rij mei in fugam conuertentur. ¶ In quacunqꝫ die. et in quacunqꝫ etate inuo cauero te ecce cognoui ꝙ in omni neceſ ſitate tu deus aſſiſtis miſericordiā preſtans tuis et ita cognoui ꝙ deus meus es ꝓpͥr qui in omnibꝰ mihi aduerẜtam clemē ter ſubuenis. quē colo quem amo Et ideo. In deo laudabo verbum filiū in deo patre intelligendo et predicādo eum patri cōlubſtātialē coeternū et oīpotenteꝫ et qͥcq̇d de patre ẜm ſub̓am dicit̉ de eo eē ſen tiendū. et ſermonem.i. predicationē xp̄i ꝑ quā regulaꝫ viuendi mūdo p̄ſtitit et ſaluteꝫ laudabo in domino ſpūſctō per quē eſt facta. et ideo in domino ſperaui et ꝓpter hoc nō timeboquid faciat mihi ho. i. dyabolus qͥ me iniqua ſemꝑ volūtatē ꝑſeqͥt̉ ¶ Nō timebo dico qͥa ſi auferantur mihi h̓ tꝑalia tn̄ remanebit mihi vnde tibi ſeruire poſſim. qͥa In me ſunt vota tua deus. i. deſideria tibi ſeruiendi non eſt opꝰ extra q̄ rere qͥa in me ſunt que vota ego reddaꝫ tibi.ſ. laudationes noīs tui qͥa de cor dis area ꝓfert̉ laudis incenſu et de cellario bone cōſcientie ꝓfertur fidei ſacrificiuꝫ. iſta ſunt vota p̓ncipaliter tibi gͣta ſi caritate fue rint incenſa Merito debeo laudare te. Quoniā eripi es in alia vita aīam meā de morte ꝑpe tua oculos meos alacrimis qꝛ ibi nul lus mala ſua deflet et pedes a lapſu qͥa ibi nulli labunt̉ in malumᶜ eripuiſti dico vt placeam coram deo in ſplendoribuſ ſanctoꝝ ineternū. ¶ Pſalmus. I. VI. in quo de paſſio ne et reſurrectione chriſti. Uox chriſti ex parte humanitatis ꝓ ſe et corpore ſuo ad patrem īquit regulā nobis ſancte orationis oſtē dens. Iſerere mei deuſ miſerere mei repetendo hͦ pe riculū imminere magnū oſten xtixt dit miſerere mei deꝰ qꝛ in te confidit aīa mea tue enim ꝯditionis eſt ꝓpͥuꝫ illis p̄ſtare miſericordiā. q̄ in te hn̄t cōfidentiam Bene debes facere. Quoniā in ꝓtecti on materne pietatis tue in hoc tribu lationis eſtu ne areſcā. ſperabo vt vmbra culū p̄beas mihi hoc in mēbris iugiter facit donectranſeat iniquitas qd̓ in fine cō plebitur. nā ante finē ſeculi nec iniqͥtas dee rit p̄mēs nec iuſticia patiēs Clamabo ad deū altiſſimū ad quē nō voce valida. ſed puritate ꝯſciētie ꝑueīt̉. qui bene fecit mi Hi maxīe cū excellentiſſimū incarnatiōiſar chanu ſua gratia humano generi contulit. vnde fequitur. ¶ Vox eccleſie. Bn̄ fecit mihi et ita bene ꝙ Miſit pater filiū ſuū de celo. i. de ſecreta eſſentia ſua q̄ me et totū genꝰ humanū ſan guine ſuo redemit et dabit in obpbriuꝫ impios et peccatis obnoxios cōculcateſ me. ¶ Nox xp̄i. Deus pater miſeri corditer egit mecū ſ.m̄ veritatē pro miſſionū ſuarū qꝛ eripuit aīam meā de medio populi iudeoꝝ a principibꝰ eoruꝫ ſeducti. vnde illi leones et illi catuli le onū oēs fremuerūt omnes occiderūt ego dormiui ſōno mortis ẜm carne cōturba tus ex timore et anguſtia paſſionis.

Uerr fui conturbatus. qͥa Filij hominuꝫ ſcꝫ iudei qui deberent eſſe filij dei et ſunt filij dyaboli qui licet inpaſſione manꝰ haberēt inermes. os tamen habuerūt armatum. nā dentes eorum ſunt arma.ſ. impia eorū cōſilia ſagitte verba volantia vſqꝫ opera tionem mortis emiſſa et linguā eoꝝ gla dius acutus dum clamaret crucifige cru cifige eum. Odeꝰ pat̓mi illi ita faciūt ꝯme ita me deri bet Sꝫ tu fac me reſurgere et exalta ri ſuper celos ad dexteram tuaꝫ et per hͦ in omnē terraꝫ dilatabitur gl̓ia tua. Poſtqͣꝫ xp̄s interpoſuit de ſua exaltatione reuertitur ad inceptam narrationeꝫ de ſua Itreremei del paſſione dicens. Laqueum parauerūt pedibus meis quaſi latenter dum inter repeſendo h̓ge rogationes inferebant doloſas vt ſi liceat cē enū olſe ſum dare ceſari. et de adultera cum interro econfidit gant quid ipſe dicerē et incuruarunt vi iuij uis tam meam deijciendo me in morteꝫ. Fo derunt ante faciem meam foueam ⁊ hoc cum in facie mea dixerunt clamanteſ re us eſt mortis. qui ideo dicti ſunt foueaꝫ fo dere. quia eum neci viſi ſunt tradidiſſe ſed hͦ agendo xp̄o qui patiens fuit non obfuerūt ſed ipſis iudeis qui ceciderunt in foueā ipſam mortis quando poſt xp̄i reſurre ctionem capti diſperſi et interfecti ſuntint̓ fecerunt xp̄m et interfecti ſunt ⁊ vnde ſe re gnum obtinere putabant inde p̄diderunt ¶ O deus pater et ſi inimici mei laqueuꝫ parauerunt pedibus meis et foueam fode rūt an̄ faciē meā nihiloīꝰ Paratum ē cor meum ad tollerantiam paſſionis vſqꝫ ad mortem. et ꝓ reſurrectionis gloria quā mo dis omnibus mihi ſpero affuturam para tum cor meum ad agendas gratias. nā cantabo ore ei pſalmum opere dicam. ¶ Et vt hoc poſſim explere. Exurge gl̓ia mea que hactenus latuiſti exurge poten ter caro que fuiſti pſalterium diuina ope rans. et cithara humana patiens exurge dico et letare quia certus ſum ꝙ exurgaꝫ diluculo quo tempore eū reſurrexiſſe eua gelij lectio ſancta teſtatur. Confitebor ti bi confeſſione laudiſ poſtqͣm reſurrexero ꝑ meos coram populis predicādo laudes tuas et pſallam tibi virtuoſis operibus vt tu pater glorificeris a gentib ¶ Hoc autem confitebor tibi confeſſione laudis. Quoniam magnificata eſt mi ſericordia tua vſqꝫ ad celoſ cum huma nitas mea vſqꝫ ad celorum regna perducta eſt et veritas tua quam per prophetas dixeras qui nubes dicuntur per me adim pleta eſt. Agentes ergo gratias dicimus cum ꝓ pheta. O chriſte. Exaltare ſuper celos deus et ſuper omnem terram manife ſtabitur gloriā tua cum ſpirituſſancti do num in omnem carnem effuderis. ¶ Pſalmus. I. Vll. in quo re darguitur malicīa iudeorū contra xpūm. ¶ Propheta generaliter mo nens omnes fideleſ recte iu dicare et vere loqui. et ſpeci aliter in perſōa chriſti incre pans iudeos qui aliud d̓cri ſto loquebantur et aliud iu dicabant ait. Ilij hominum patriarcharū et ꝓphetarū qͥs limitari debetis ſi vere qd̓ vti qꝫ verū eſt iuſticiā loquimini dicendo mihi magiſter ſcimꝰ qꝛ a deo veniſti ⁊ viaꝫ dei in veritate doces recte iudicate quiā autē dicitis pꝰ coram pylato crucifige cruci fige eū. ſic autē iudicantes ficte locuti iuſtici am coꝓbamini. aliud in labijs. aliud in cor de habentes. Sed vos o iudei quo poteſtis de me recte iudicare Qui iniquaſ cogitationes in corde veſtro ꝯtra me operamini ī ter ra.i. in ppl̓o veſtro et ſic̄ male cogitatis ita inique operamini malis enī cogitati onibus veſtris. opera veſtra cōcor oant manus enim ſequit̉ cor. vnde iniqui eſtis corde et manu

Et hoc ideo faciūt. qͥa Alienati ſunt pec catores iudei a v̓itate a vitā beata a vul ua.i. ab ipſo origine. nō qͥa extūc peccauert̉ ſed qͥa p̄cognonit dn̄s ab vtero illos pecca turos. vnde ſeqͥtur errauerūt ab vtero i. errare preſciti ſūt ab vtero locuti ſūt fal ſa dicentes ſe filios abrahe cū opera abra he non facerent. Quibus fuit furor in malo ad ſimilitu dinē ſerpētis non cuiuſcūqꝫ ſed aſpidis ſurde non q̇dem carentiſ auribꝰ ſed obtu rantis aures ſuas terra et cauda ne au diat. vnde ſequit̉ Que aſpis qͥa obturat au res nō exaudīet vocem incātantiuꝫ. vt ad lucē educat̉ et venefici incantātis ſapiēter ẜm artē ſua. cui merito iud̓i coꝑā tur qͥ cordis auribus obturatis nolūt audi re ſcripture ſct̄e ſalub̓rimā doctrinā ꝑ qua reuocari poſſent ab errore et de tenebris ve nire ad lucē. obturantes aures ſuas. vnam amore terrenorū alterā cauda.i. delectatiōe peccatoꝝ preteritoꝝ Propheta p̄dicēs penā eoꝝ dicit. Deꝰ ini micoꝝ cōteret et deducet ad nihiluꝫ dentes.i. doloſa verba et captioſaſ interro gationes et hͦ in ore ipſoꝝ vt nō audeāt pre cōfuſione loqui ſicut qn̄ poſuit ſilentiuꝫ ſaduceis et phariſeis int̓rogātibꝰ ſi licꝫ cēſū dare ceſari et molas leonū.i. inclamatio nes mortis qͥs fecerūt iudei cruento ore cla mātes crucifige crucifige eū. cōfringꝫ do minꝰ. hoꝝ mole cōfracte ſūt qn̄ xp̄s reſur rexit Ad nihilū deueniēt tanqͣꝫ aqua decurrens qͣ cito abſorbet̉ a terra. ſꝫ deꝰ ꝑ miſericordiā ad ſalutē eoꝝ arcū.ſ. minas q bus terret intendit et tādiu terret minis ⁊ flagellis donec infirmati et humiliati ad penitētiā et cōfeſſionis ſalutē meliorata ſe mente cōuertāt Sicut cera que igne diſ ſoluit̉ ſic illi mali q̇ in ꝑfidia ſua indurati fu erint in futuro iudicio igne perimentur ſupercecidit ignis ſuꝑbie cōcupiſcētie ⁊ ire ſuꝑeos. et ideo nō viderūt ſolem iu ſticie a qͣ oēs gētes illuminātur. Priuſqͣꝫ ſpine veſtre.i. que ſpinaꝝ more pͥmo dele ctant poſtmodū pugūt manifeſte perci piāt ꝑ experientiā ramnū.i. acutiſſimā dā nationē in extremo ignis vicioꝝ abſorbet eos dū adhuc viuūt in vita iſta. q̇ dicun tur non abſolute viuentes. ſed ſicut viuēteſ qͥa vita impioꝝ non eſt vera ſed falſa. et hͦ fit in ira q̄a deꝰ tanqͣꝫ iratꝰ puniet peccatores Letabitur iuſtꝰ cū viderit punitioneꝫ peccatoꝝ nō zelo vindicte ſed zelo diuine iuſticie cōcordās ſe diuine volūtati manꝰ ſuas lauabit in ſanguine pctōris. idē opera ſua preſeruabit mūda ab inqͣnamen tis maloꝝ viſa eorū punitione qͥa ſtulto pe unte ſapiēs aſtutiorerit Quibus cōſideratis dicet q̇cūqꝫ rōnabilit̓ loquēs. Quia vtiqꝫ eſt fructus iuſto d̓ bonis oꝑbus ſuis. liue de ſua iuſticia ergo xiſſ a ꝯͣrijs vtiqꝫ dominꝰ dijudicās eoſ. idē xii malos de iniqͥtatibꝰ eoꝝ nō ſolū in futuro. ſed etiā in vita pn̄ti vbi florere vident̉. vult ergo intelligi ꝙ nec mali in hͦ ſeculo oīno a pena ſūt liberi qͣꝫuis florere videant̉. nec bor a bn̄ficō ſeq̄ſtrati lꝫ mūdāiſ ōeribꝰ oppͥmāt̉ ¶ Pſalmꝰ. L. VIII. mirine tanti ¶ Vox chriſti et mēbroꝝ eius xxxxp j ſari tamala Rip̄e me de ini uiliſa dncaimerua..1 micis meis a oderūt medeꝰ vxijdij meꝰ qꝛ nō poſſum eripi ſine tuo adiutorio. et ab inſurgentibꝰ in me v̓b̓ cōtumelioẜlibera me. Erip̄e me nonſo lū de cogitātibꝰ mihi mala. ſꝫ de his etiā qui iniquitatē cōceptā mente durata etiā operatione cōplerent et de viriſ paratis ad effundendū ſanguinē in nocentū xp̄i et ſuoꝝ. Salua me dico qꝛ ecce Ceperūt aniam meā i. meip̄ꝫ irruerūt cū īpetu ſine oī rōne in me huilem forteſ ſuꝑbi iudei p̓ncipes ſacerdotuꝫ et ſeniores ppl̓i d̓ ſua iuſticia p̄ſumētes vt morti me tra derēt. ¶ Ita ꝑfidi iudei ſuꝑ me irruerūt ſine cā. qꝛ Nec iniquitas mea peccādo ꝯͣꝓ ximū nec pct̄uꝫ meū factū ꝯͣ deū merue rūt. qꝛ hͦ mihi facere d̓buiſſēt qui ſine ini quitate curſū vite preſētiſ peregi et di rexi v̓bo meo p̄dicatiōe mea ⁊ vite mee exe plo p̄uos ⁊ diſtortos hoīes qͣꝫtū ī me fuit ad rc̄ꝫ finē direxi. occurre mihi ad te vēiēti q̄ ẜꝫ nat̉ā diuīaꝫ a te n̄qͣꝫ diſceſſi ⁊ fac vt qui n̄

vident videant ꝑ fidē ꝙ ego equal̓ tibi ſū fac notā hoībꝰ equalitatē noſtrā non putēt iudei ſe puruꝫ hominē crucifixiſſe et tu do mine deus virtutū.ſ. angelorū deꝰ iſrl̓. i. qͥ videris deus ſolius ilrael.i. vniꝰ gentis q̄ te colit. Intende ad viſitandas oēs gentes vt tibi credētiū copia creſcat ex gē tibus. qͥa ſterilitatē fidei in iudayco ppl̓o cō periſti non miſerearis his qui ex certa malicia ⁊ obſtinata mēte in peccatis per ſeuerant quia tales nō ſūt digni miſcd̓ia. Propheta d̓ iudaycippl̓i futura ꝯuerſione Intend̓ dn̄e et vere intēdes et ſalubrit̓. qͦniā In vltima etate ſeculi adhuc iudei qͥ ꝑ fidi fuerūt ante conuertentur ad fidē tu am ita ardenter ꝙ ſicut nūc crud̓liſſima ob ſtinatione durati ſūt ita tūc vt canes fa n̄mfurum. melici fidei auidiſſima deſid̓ria patiētur prere vident pul q̄ canibus merito cōparant̉ qͦniā antixp̄m ulo oīno a illū inhumaniſſimā beluā fidei calore rap tnecbō tati. religioſis latratibꝰ inſequent̉. meliores erūt tunc canes qͣꝫ nunc ſūt homines qn̄ le gē in qua modo delinquūt tūc fidelit̓ defen ſare contendent. q̄ cōuerſi ciuitatē.i. ſāctaꝫ Aipe mē de ini eccleſiā defēdent et munient ꝯͣ hereticaſim pugnatiōes quā correctis predicatiōibꝰ cir oderūt mede cuibūt Ecce loquentur in ore ſuo qd̓ piſimnetut nūc habere nō merent̉ ī corde. alioſqꝫ ad bo me pb na ꝯuertēt qͥ ipſi pͥuſcredere noluerūt. ⁊ erit vtiqꝫ in labijs eoꝝ gladliꝰ celeſtis v̓buꝫ dei q̇ gladiꝰ legit̉ biſ acutꝰ ex vtroqꝫ teſtamē to feries ad ſanitatē felices aīas ſua vulnera tiōe ꝑducēs. et ita oēs mirabūt̉ dicētes quo niā quis audiuit.ſ. talia. Et tu domine deridebis eos q̇ p̄dicatōnes rectas audi re noluerint et ad nihilū deduces oēs gentes malignātes q̄ obſtinatione crude li in ſcelerata antixp̄i religione ꝑmanſerme ¶ Uox filij ad patrē ex forma humāitatis Fortitudinē meā per te cuſtodiā ẜui tio tuo applicandā et exponēdā ad gl̓am tu aꝫ qꝛ tu deus ad altitudinē tua ſuſce piſti me et miſcd̓ia tua anteqͣꝫ q̇cqͣꝫ bo ni agerē preuenit me preconſortibꝰ meie dando mihi ſine menſura ſpūmſanctū De us oſtendit mihi quātaꝫ miſericordiam exhibuerit mihi ſuper inimicos meos vt totaliter non ꝑeant vt etiā īter inimicos meos virtus maieſtatis poſſet oſtendi. ſcꝫ vt de blaſphemis fiāt religioſi. et de iniqua conuerſatione iuſtiſſimi ego vero implenſ preceptum tuū oro ne occidas eos ne pe nitus pereant ſed magis erraſſe ſe glorioſa ſatiſfactione cognoſcant et ne quādo ob liuiſcantur populi xp̄iani aliqͣ tꝑe mei id eſt mee paſſionis. ſi non ſint teſtes legis ⁊ mortis mee. iudei multū quidem iuuāt au toritatē xp̄i anā ꝙ predicta omnia inueniūt̉ in libris eorum. qd̓ niſi eſſet. cōfinxiſſe ⁊ ad inueniſſe xp̄iani putarent̉ Et ſi rogo deus meus vt iudei oīno nō pe reant. Diſperge tamē illos in virtute tua per diuerſas terras vt in hac diſperſio ne ſcelꝰ ſuuꝫ penitēdo deplorēt et depone eos de ſuperbia ſua. a ptāte. a iudicijs. a re gno. a ſacerdotio. vt ſint in obꝓbriū oībꝰ ꝓ tector meus domīe. Et ſi rogo deꝰ meꝰ vt nō occidas eos. Oc. cide tamē delictū oris eoꝝ.i. īſanas co gitationes eorū qn̄ ꝯſiliū inierūt vt neci me traderent. et ſermonē labioꝝ ſuoꝝ quā do dixerūt reus eſt mortis reſuſcitādo autē me quē ꝑdere voluerūt occidis delicta oris eoꝝ et ẜmonē labiorū ſuoꝝ qͥa tūc qͥppe que ꝑdēdū clamauerūt viuere expaueſcet ⁊ quē in terra ꝯtēpſerūt in celo ab oībꝰ gētibꝰ ado rari mirēt̉ et cōprehēdātur ī ſuperbia ſua vidētes ſe ſuꝑbe egiſſe et inanit. qͥa fru ſtra irruerūt fortes ī huilē ¶ Iudei cōp̄hē ſi in ſuꝑbia ſua factihuiles. De execratō ne ſiue maledicto ꝯxpͥm et d̓ medacio ꝯͣ eū penitentes annūcibūtur in cōſūma tione.i. in ꝑfectōe v̓tutū. annūciabit̉ ei alijſ ꝙ iudei qͥ pͥmo erāt xp̄i inimici iā ſt̓ ꝯuerſi ⁊ ꝑfecti ī v̓tutibꝰ ita ꝙ vbi abudauit d̓lictū exe cratiōis ⁊ mēdacij ſuꝑabudabit grā ꝑfectō niſ ⁊ hͦ factū ē ī ira cōſūmatōiſ q̄ ē qn̄ deꝰ vidicat ad ſalutē et ita nō erūt taleſ qͣles pͥꝰ fuert̉ ſuꝑbi ⁊ hlaſphemi. ⁊ iſti iudei cū fue rit ꝑfecta religiōe v̓acit inſtructi Tūc ſciēt et cognoſcet xp̄um dominū eē iacob prīarche ſui qd̓ pͥmitꝰ n̄ cred̓bāt et finiū ter re gētiū ꝑ oēs ꝑtes t̓re qd̓ mō durato corde n̄ ſapiūt Cōuertētur ſupͣ eſt poſitꝰ v̓ſꝰ iſte

vbi conuerſio ⁊ ſalꝰ iudeoꝝ futura affirmā tur. Ipſi vero iudei q̇ verā meruerūt habe re doctrinā diſpergentur vbiqꝫ inter gen tes ad manducandū cibū ſpūalē.ſ. vt ali os lucrent̉ p̄dicationibꝰ ſuis et in corpuſ ec cleſie tranſformēt credentes ſi nō fuerint ſaturati de credulitate ppl̓oꝝ vidētes v̓ba ſua non fructificare in mētibꝰ ꝑfidoꝝ vt vel lent murmurabunt ꝯͣ pigros increpan teſ alios nolentes credere. Utroqꝫ pariete.ſ. ppl̓o iudayco et ppl̓o genti li in angulari lapide coniuncto eccl̓ia tota gaudr̄s dicit. Ego autē cantabo poten tiā tuā qua liberaſti me et iudeos et gētes ꝯuertiſti. et exultabo mane miſericor dia tua cū.ſ. nox ſeculi iſtiꝰ obſcura tranſi erit. qn̄ iam miſcd̓ia tua in ſct̄oꝝ remūerati onibꝰ eluceſcet. Et hoc iuſte faciā. Quia factꝰ es ſuſcep tor meus.i. meorū ad maximā dignitatē refugium me ⁊ meoꝝ mihi in die tribu lationis oqꝫ gratū eſt refūgiuꝫ qn̄ tꝑe tri bulationis ꝯoonat̉. Qua ppter. Adiutor meꝰ non tantū cāta bo. ſed tibi pſallam bonis operibꝰ. qͥa d̓ us ſuſceptor meus es ꝯͣ perſecutiones hoſtiū deuſ meꝰ.i. creator meꝰ miſericor diā mea. qͥa totū qͥcq̇d ſum de tua miſeri cordia eſt. ¶ Pſalmꝰ. LIX in quo docemur vt deſerentes diabolum regem nobis xp̄um eſſe cognoſcamus Propheta in voce populi qui in priſtinis erroribꝰ erat alligatꝰ grās agens de conuerſione eoꝝ dicit. EuS nO S a mali eram repuliſti nos ab errore ⁊ a pec catis et deſtruxiſti nos male edificatos vt erigeres in bonū edificium qd̓ duret in perpetuū iratꝰ es malicie noſtre vetuſtati noſtre vt pereat et miſertus es nobis ad cultū vere religionis adducēdo nos. o ira meſericors. o indignatio ſalutariſ captiuitas libera aduerſatio fructuoſa. Cō mouiſti corda eorum qn̄ culturas ſuaſ deo cognouerūt abominabiles extitiſſe qn̄ x animaduerterūt diuitias honores ceteraqꝫ mūdi huiꝰ bona apud deū poſtrema. q. āte putauerūt p̄cipua et conturbaſti eoſter rore futuri iudicij. o medice. iā contritiſ cord̓ cōpetenti medicina ſucrurre ſana contri tiones eiꝰ paſſiones. ſana vulnera eiuſ qꝛ cōmota eſt a priſtino errore tranſlata vt tibi dn̄o pareat que ante ydolis ſeruiebat Quia enim licet peccata per cōmotionem cōtritionis remiſſa ſint. non tamen ſtatī do minus ad requiē colligit fideles. ſed tribl̓a tionibus q̇bus purgent̉ exponit. ſequitur Oſtendiſti non ſola cognuione ſed etiam inttira ipſa rei experientia populo tuo facto tibi na ſpa ſubiugato ac deuoto dura geauiſſimaſtri bulatiōes Oſtendit vero ppl̓o ſuo dura. tuꝫ qn̄ martyrū cateruas ſeuis paſſionibꝰ acqͣ ſiuit. tū quādo per ſcripturā ſacram ꝓhibu it ẜuos ſuos per delectabilia et mollia atqꝫ ſuauia ꝓpͥa deſid̓ria abſtinere docuit vt du Ib h. ulta ris laboribus exterminati aduerſus ſpiritu u pemiūmorbit. alia neq̄cie et inſurgentiū cogntationū bel la viriliter erecti ad palmā glorioſā eius mi ipuſiuldlin ſericordia mererent̉ adduci et potaſti noſ ad pimnutint a pr vino non vbi eſt viciorū copia. ſed cōpu yuliruiluroib̓a ctiōis libertatis peccatoꝝ. iuiumrina Quantū ſint vtiles tribulationes pn̄tis vi te fidelibꝰ oſtendiſti qn̄ per ſcripturas docu iſti in hoc mūdo paſſiones ml̓tiplices tuoſ fideliſſimos ſuſtinere. Et hanc ſignifica tionem dediſti metuētibus te vt fu giant a facie arcus a facie futuri iudic dediſti etiā ſignificationē vt in futuro ſibe rentur dilecti ab erunis ſeculi ſaluū fac populum tuū ad dexterā tuā collocando vbi eterna ſalus eſt et ſine fine leticia et ex audi me in his que peto Quia Deus locutus eſt in ſācto ſuo ſcꝫ xp̄o quando verbum caro factū eſt ⁊ mū di ſaluator apparuit in quo promiſit hāc ſal uationem de qua locutione ſetabor vo eccleſie et hac fiducia oro et partibor ſic cimam.i. humeros gētiū. imponenſ ſuꝑet eos ſarcinā gratiam ſeruitutis et fidei xp̄i que ſarcina quibuſdam ſcilꝫ bonis erit le uis. iugū enī xp̄i ſuaue eſt et onus leue. alij

vero.ſ. malis erit grauis. q̄a nō omniū erit fides. et eodē mo. conualleꝫ tabernacu lorū.i. humeros iudeorum partibor ꝗa de gente iudayca aliquā portionē cui iugu xp̄i ſuaue erit etonus leue habebo vnde cō ſtat dē varijs nationibꝰ eccleſiā domini eſſe collectam. Uox etiam eccleſie. Meus eſt.i. ad corpuſ meum pertinens eſt conuentus martyruꝫ per galaad qui interpretatur aceruꝰ teſti monij deſignatus et ppl̓s fidelium qui prio ris vite oblitus in anteriora ſe extendit per manaſſen figuratus qui interp̄tatur ob rlonelu litus meus eſt ppl̓s fidelis q̄ in bonis ope tud hami cenaro dura g auſiniio ribus ſemꝑ fructificat. qui per effraim ītel ligit̉. qui interp̄tat̉ fructificatio fortitudo xpero pploſuodumi eſt capitis mei.i. xp̄i. inquit eccleſia qͥ car paſtonibꝰ na ne moriendo ꝑ glorioſā reſurrectionē ſuam īſatram poli ꝯtulit ſpēi noſtre copioſiſſimū fructuꝫ. Iu att molia am da ī xp̄s qui de ſtirpe iude ẜm carnē deſcē ere docuſt vt di dit eſt rex meus hec eſt fideliū gl̓oſa cōfeſ ¶ Drurus piriſt ſio et gentiū moabitaꝝ tribulatio et per jto gnronibi ſecutio.ſ. illa quā in hoc mūdo ſctīſſimi ſuſti louio atiuoi nent xp̄iani eſt olla.i. refectio ſpei mee. ꝗͥa et potaſiſi ad ſpē vite eterne dn̄o p̄ſtante porrigit̉. gl̓ia nn ſed cōpu mur enim in tribulationibꝰ inqͥt apl̓s. ſcien tes q̇ͥa tribulatio patientiā operat̉. patiētia pn̄tib i autē ꝑbationē. ꝓbatio autē ſpem Iuraſ doci Letabor etiā. qͥa In idum eā extendam iplices iud calciamentū.i. euangeliū qd̓ eſt calciamē cſic niſit tu qd̓ nos munit in via. hec eſt defenſio q̇ ſe ijs te vi culi huius ſpinoſa tranſcendit gētes que uturimnt priꝰ alienigene erāt ſubdite ſūt mō mihi qͥa fide noſtrā receperūt. Deſiderio future beatitudinis fidelis ppl̓s exclamat ad dn̄m Quis deducet me. id eſt nullus niſi ſolus deus in ciuitatē mu nita hierl̓m futurā que ſic munita et perfe cta eſt vt nulla perſecutōe quātiat̉ aūt quiſ deducet me vſqꝫ in idumeā.i. gentilita teꝫ. terrenā ꝑ cupiditatē. et rubeā ꝑ crudeli tatē niſi tu ipſe deus ad qͥs gentiles deduci deſiderat. vt multi ex gentibus ſibi incorꝑēt̓ ⁊ apliēt̉ ſociētate mēbroꝝ. ⁊ impletō nuero p̄ deſtinatoꝝ ſimul cū eis ad et̓na beatitudīs gaudia ꝑuenirēt. Nonne tu deus perdū ces nos ad regnū tuū qui tn̄ ſicut videt̉ re puliſti nos ꝑmittendo nos t̓bulari et nō egredieris deus in virtutibꝰ nrīs cō tra eos qui dicunt nobis vbi eſt deus eoꝝ ſicut olim feciſti patribus quibus oſtendi ſti potentiam tuam. quibus te auxiliāte ge tes ceſſerunt et magna ſtrage facta. terram promiſſionis obtinuerunt. Et quia deduces. Auxiliare ergo tu no bis deus tu de tribulationibus nos eripe tuo nos medicamine ſana. quia vana ſa lus hominis ſalutem preſtare in homi ne non poteſt indignus ſalutis. ideoqꝫ ſpe rare in homine non debet qui proprijs vi ribus probatur infirmus Et quia vana ſalus hominis populus fid̓ lium dicit. In deo faciemus virtutem non enim cum dyabolo aūt vicijs gladio certandum eſt. ſed illis virtutibus quibus xp̄s ip̄e pugnauit vt ſuperbiam humilitate vincamus. diuitias mundi paupertate ſu peremus. et ipſe cui nullus reſiſtere poteſt pro nobis pugnans deducet̉ in nihiluꝫ inimicos noſtros delendo de libro vite vbi ſibi ſcripti videbantur elati. ¶ Pſalmus. LX. in quo monet ad laudem dei. ¶ Vox eccleſie petentis vt eius ex audiatur oratio dicit. xaudi domīe de precationeꝫ meā ſuper remo tione maloꝝ intēde orationi mee ſuꝑ impetratiōe eterne vite. Intēde dico qͥa Elamaui ad te ab vni uerſo orbe terraꝝ ⁊ hͦ ī āxietate cordiſ mei vta te ꝯſoler. veꝝ et ſi qͣꝫdiu ſū ī hac ꝑe griatiōe anxiet̉ cor meū tēptatōibꝰ. nō tn̄ ꝓ tua clemētia vicor qͥa in xp̄o qui ē petra firma exaltaſti me in qͣ oīs edificatꝰ eſt chriſtianus. Nō ſolū exaltaſti ſed exaltatū et in fide fir matū. Deduxiſti per te viam ad te v̓itatē et vitā ⁊ hͦ qꝛ factus es ſpes mea ī omī āguſtia mea et turris.i. defēſio fortiſſīa ⁊ īexpugnabile p̄ſidiū a facie diabl̓i ⁊ ſoci oꝝ eꝰ q̄ faml̓os ſuos īuicta ꝓtectōe cuſtodi:

Tu es ſpes mea turris fortitudinis et ideo tutiſſimus. Inhabitabo in tabernacū lo tuo qͥa in eo contra huius mūdi pericu la alarum tuarum.ſ. miſericordie et potē tie tue̓ que alis cōparātur munimine ꝓ tegar non adbreue tempus ſed quouſqꝫ ſecula vite iſtius diuina adminiſtratiōe peragantur. Ideo dico firmiter ꝓtegar in velamento ala rū tuarū. quoniā ſcio ꝙ tu deus exau diſti orationem mea et vere exaudiſti q̇a dediſti et dabis futuri ſeculi regnuꝫ in hereditatem perpetuam timenti bus nomen tuum ſine diſtinctione ꝑ ſonaruꝫ. hereditateꝫ dico que non morte re linquitur ſed que cuꝫ largitore ſuo perpe tuo munere poſſidetur qui ſic venit ad fili os vt a teſtatore minime deſeratur. hec he reditas non habet fineꝫ. ſed cuꝫ ſemel ſuſce pta fuerit nunqͣꝫ a nobis permutatione di ſcedit. vnde ſequitur Propheta de eternitate hereditatis xp̄i et per conſequens iuſtorum cohereduꝫ eius ait O deus pater Super dies tēporales regis noſtri xp̄i qͥbus in preſenti eccleſia re gnat dabis dies eternos vt non ſoluꝫ his diebus tranſeuntibuſ regnet in eccleſia ſua. ſed etiā regnent cum illo ſancti inetnuꝫ et idem repetens ſub alijs v̓bis inquit adij cies ſuper annos q̇bus in preſenti nob̓ cuꝫ eſt annos eternos qui permanet in generatione et generationem vnd̓ ſequitur. Permanet ineternum popu lus fidelis in conſpectu dei. deī pn̄tia ſē per fruens vbi tanta erit omniū bonorum copia ꝙ nll̓a erit ibi miſeria. nulluſqꝫ ibi mi ſer nullus ibi queret miſericordiaꝫ et q̄a non deerit aliquod de promiſſis non ſo lutuꝫ et omnes facie ad faciem videbunt de um nullus etiam requiret veritateꝫ. Sic pſalmum dicam ſic operabor ad honorem tuum non breui tēpore ſꝫ qͣm diudurabit mihi hoc ſeculum vt lau des a me tibi promiſſas et vota bonoruꝫ operum meoꝝ reodam aſſidue continu ando dedie preſentis vite vſqꝫ indiē eternitatis vt et hͦ vota noſtra reddamuſ et ibi laudes domino perpetua hileritate cap temus eternas ei gratias indeficientes ex ſoluentes. ¶ Pſalmꝰ. I. Xl. in quo monemur vt ſpretis rebus caducis eterna ſpe remus. ¶ Propheta in perſona cuiuſlibet viri iuſti qui ſeculi vicia relinquens ſoli deo ſe ſubditum eſſe commemo rat dicens. contra inuidos et carna les volentes eum decipere et ad ſimi lem eorum vitaꝫ attrahere quid me temptatiſ inimici quid ē qd̓ me ſub eatex uertere nitimini cur animam meaꝫ perdere vultis. Onne deo ſubie cta erit anima mea agen doſtrenue que ad eius honorē Ix cognouero pertinere in ipſo delectari. ī ipſo refici. ⁊ preter eum nihil aliud concupiſcere et hoc merito. quoniam ab ipſo eſt ſaluſ mea. Merito ſubiecta deo debet eſſe ania mea. Nam ipſe eſt deus meꝰ q̇ creauit me cum non eſſet et ſalutaris meus ſa lutis mee que in adam perierat per paſſiōꝫ ſuā reſtitutor et ſuſceptor meuſ ſub tua ꝓtectione in laboribus ſeculi ideoqꝫ tali ad iutorio munitus non mouebor ampli us vt prius fui carnis infirmitate pregra uatus. Vox eccleſie ſiue iuſti generalis ad perſecu tores xp̄ianorum. o vos ſtulti. Quouſqꝫ irruitis ſuper homines innocentes nō vos reuocat timor diuinus perducenteſ vſqꝫ ad mortem quos deo deditos eſſe ſentitis qui vobis conſentire nolunt et in cumbitis eis tanqͣꝫ parieti inclinato ad ruinam et macerie depulſe putā tes ꝙ xp̄ianus populus ſit ſine defenſore ⁊ ꝙ facile ruat. vos inania meditamini. q̄a cū deus ſit ſuſceptor meus n̄ mouebor ampli ¶ Vox eccleſie contra iudeos et fictos xp̄i anos a quibus etiam patitur ſicut a paga nis que dicit Uerum̄tamen iudei et ficti xp̄iani cogitauerūt repellere a me pre cium meum ſiue honorem meum.i. xp̄m

qui preciū et honor et gloria mea eſt ne pu ro corde ab hoībus coleretur. illi ita. ſed ego ſēper cucurri per miliciā et viā ꝓpoſitam inflexibilis in ſiti ſalutis eorū cupiens eoꝝ fide ſaturari. ſꝫ ipſi ore ſuo benedicebāt vt adulationis me verbis deciperent et cor de ſuo maledicebant̉ mala in me machi nantes. Ipſi me per tribulationes et dolos impu gnant. Uerūtamen aīa mea ſubiecta eſto deo et debes quoniam non a me ſꝫ ab eo eſt patientia mea ipſe eniꝫ patien tē et fortē in ꝑſecutionibus meis me fecit. Iterū merito ſubiecta eſſe debes anīa mea. OInc Quia ipſe eſt deus meuſ qui vocat me deo ſub et ſalutaris meus qͥ redemit per huma nitateꝫ aſſūptaꝫ et adiutor meus adbn̄ a mēa aga operandū et ideo non emigrābo ab ei eſus honi fide non ſeꝑabor ⁊ hoc qͥa In deo ſaluta lectari. iip re meū ſalus mea et gloriā mea h̓ et in futuro. et ipſe eſt meū auxiliū in omni ī eſt ſali firmitate mea et ſpes mea in deo eſt nō bet eſſe ana in rebus ſeculi. q̄ cream Cuꝫ ergo deuſnoſter talis ſit Sperate in taris meus eo omnis cōgregatio populi ⁊ vt poſ n adam perierat per pallia ſitis ſecure ſperare effundite euacuate ab x ſuſceptor meuſ ſubiu omni ſorde corda veſtra pct̄a veſtra vber prbus ſeculū ideoqꝫ talias rimis lacrimis confitendo coraꝫ illo ſpera is non mouebor ampli te dico qͥa deꝰ adiutor noſter ineternū Ego monui ſperare in dn̄o. Verūtamen īcarnis infirmitate pregra filij hominū ade et eue hoc non attendūt pxijs ppii ne iuſti ſed ſunt vani terrena appetentes vt auari ſtulū. Quouſ mendaces in ſtateris vt cupidi q̄ falſis nō centeam ponderibus ſtudent alios decipere vl̓ vt he rducen retici q̄ in exponēdis diuinis ſcripturis ſunt mendaces. vt ſimplices in alique inuoluāt errore. ſtudia auteꝫ horuꝫ in hoc conueniūt ꝙ de vanitate ad vanitatemtendunt alios in idipſum vanitatiſducentes vt ſo cios ſibi conſtituāt. Uox eccleſie. o vos filij Nolite ſperare in iniquitate in malicia qͥa inde nulla vtili tas naſcitur ſed potiꝰ eterna damnatio ꝓcu ratur et ad pauperes ait et rapinas noli ce concupiſcere auferendo aliena ꝑ vio lentiaꝫ non enī poteſt crimen rapine indigē tia tollere. et ad diuites au diuitie ſi afflu ant nolite cor apponere vt eas ſūmuꝫ bonū putetis. vt ille qui non habet nō am biat. et ille qui habet non ſuperbiat Nolite hec mala facere. qͥa Deus ſemel i. imꝑmutabiliter locutuſ eſt et eo loquente duo hec audiui qͥ omnes ſcripture diuīe continent.ſ. ꝙ poteſtas dei eſt ad punien duꝫ malos et miſericordia ad remunerā duꝫ bonos quia tu reddes vnicuiqꝫ iu xta opera ſua. Pſalmus. LXII. in quo monet re cte cōuerſari in medio nationis praue. Eccleſia neceſſitatibus huius vite eſtuans clamat. Eus deus meus ad te vigilo te ſolū deſiderans ⁊ laudare cupiēſ et hoc excitante me luce tue gratie. Ideo vigilo. qͥa Sitiuit venire ad te ani ma mea fonteꝫ viuū in quo plena inueni ret refectionē. et inq̇eta eſt donec qͥeſcat in te. ſitiuit hoc ideꝫ ad laudeꝫ tuaꝫ et hoc qͣm̄ multipliciter caro mea. qͥa multis ⁊ am plioribus cauſis qͣꝫ anīa. ſubiacet enī āplio ribus miſerijs.ſ. ſiti fami frigori et hmōi. Sitiuit in te merito anīa mea q̄a pn̄s ſcl̓m eſt Tota deſerta qͣꝫtū ad ſe omni bono et inuia q̄a nullā habet viā per quā ad te ve niatur et inaquoſa.i. ſterilis et infructuo ſa et ſic in hac ſiti degens in mandatis tuis vigilando apparui tibi per ſanctuꝫ deſid̓ rium meuꝫ vt tua luce illuſtratus videreꝫ xp̄um virtutem et gloriam tuam ⁊ qꝛ apparui tibi obſequendo te videre merui Ideo hec omnia ago. Quoniam melior eſt miſericordia tua ſuper vitas. nam vita nature et vita gratie et vita glorie pen dēt ex miſericordia dei labia mea lauda bunt te ꝓ beneficijs mihi ex tua miſericor dia exhibitis. Et qꝛ miſcd̓ia tua eſt ſuꝑ vitas. Benedicā te in tota vita mea bn̄ viuendo miſcd̓ie tue tribuēdo totā vitā meā ad honorē ⁊ gl̓aꝫ noīs tui bona operabor

Leuabo manꝰ meas in oratiōe. et hͦ petā vti nā Ania mea repleatur ſapientia q̄ ad ep̄s eſt anīe ſine qua anima macreſcit. ⁊ ita exilis efficit̉ vt in bonis operibꝰ cito deficiat nō enim placet macra ania deo ſicut nec ca ro macra dicebat̉ placere deo in ſacrificio. ⁊ ania repleat̉ pia alacritate ſpūſſancti qͥ qua ſi pinguedo anīe eſt et labijs exultatōiſ i. voce exultante laudabit os meū nomē ſanctu tuū gratias referendo de tuis bene ficijs. Laudabit te os meū et in ſtratu et ī mane ⁊ hͦ eſt. ¶ Sic memor fui tui ſupraſtra tu meū.ſ. in q̇ete ꝓſperitatis qn̄ ſolent hūa na cordā collata bn̄ficia in memoria vix brē tūc in matutinis qͣꝫ in bonis actibꝰ me ditabor in te qꝛ fuiſti adiutor meꝰ ni ſi enī te iuuante bona a nobis impleri non poſſunt. Et qͥa fuiſti adiutor meus in periculis. In refrigerio qd̓ mihi faciēt ale tue exul tabo ideo exultabo qꝛ ania mea feruenti dilectione adheſit poſt te vt te imitetur. et qͥa ſic adheſit ſuſcepit me filiꝰ tuꝰ xp̄us q̄ eſt dextera tua alarū ſuarum velamine ꝑtegendam. Quia ſuſcepit me dextera tua ipſi ꝑſecuto res In vanū queſierūt anīam meam fruſtrati intentione ſua q̄ ꝯͣdictionibꝰ ſcele ſtis me extinguere tēptauerūt introibūt in inferiora inferni. tradentur in po teſtate hoſtiū ſuoꝝ et cū malignis ſpiri tibus q̇ ſimulata verſutia veluti vulpeſ ho minibus inſidiātur. erunt ſortes eoruꝫ. Rex vero xp̄s letabitur in deo patre et nos in ipſo poſt reſurrectionē et digni lau de habebunt̉ qui iurāt in eo. i. qͥ ei mētis inuiolabile obſeq̇uꝫ ꝓmitūt et ꝑſoluunt qꝛ os loquētiū ꝯͣ eos ī hac vita iniqua ob ſtructu erit in iudicio qn̄ et̓nalit̓ cōuicta oīs iniquitas obmuteſcet Pſalmus. L.XIII. in quo docemur in paſſionibus ſperare in domino. Uox chriſti experſona humanitatiſ xaudi deus ora tionē meā qͥa te totis viribꝰ precora timore inimici ppl̓i iudayci eripe āniam meā nō p̄catur vteripiat̉ a morte quā libens ꝓ ſalute omniū venerat ſubire. ſed a timore ppl̓i ꝑſequētis ne.ſ. ꝓpter timo rem cederet inimicis Protegas me acō uētu et cōſilio malignantiū mala d̓me cogitantiū.ſ. p̓ncipū ſacerdotū et ſenioꝝ po puli cū me faceres reſurgere. tuc enim q̇ me credebāt cōmuniter mori reſurrectōis mee gl̓a ꝓbabunt̉ eē cōfuſi et ꝓtegeſ me a ml̓ titudine operantiū iniquitatem actu vt me occiderent Qui exacuerūt vt gla dium linguas ſuas accuſando xp̄um ⁊ inclamādo mortē eius intenderūt arcū parauerunt dolos parauerunt inſidias occultas. ꝑfidū quidē iudā datis trigita ar gē teis ſollicitauerūt vt eēt traditor. qͥ eꝰ vid̓ uulhau bat̉ diſcipl̓s O res amara et oī felle deterior ꝯuiuā ad ꝓditiōꝫ. diſcipuluꝫ ad neceꝫ. cōſer ylliufex? uatorem pecunie p̄mio ſubito fuiſſa corrup Imale ſunt id et n c. tū Intenderūt quidem arcum malicie ieuum doi ſue vt ſagittent in occultis.i. occl̓te ẜm iruſi ſintramla ſtultam opinionē eoꝝ immaculatum. ſcꝫ tuſurali xp̄m q̄ nullā cōtraxit maculā pctōꝝ. ſed cele ſti puritate mundiſſimꝰ ab omni delicto ꝓ batur alienus. Subito ſagittabunt euꝫ ſcꝫ qͣntū ad ſe. ſubito enim putabant ſe iud̓i eū delere poſſe. ſed tamē potiꝰ eius gl̓a dila tata eſt non timebūt tantū ſcelus in deū ſuū et regem perpetrare. Ocor durum vel le occidere hominē q̄ mortuos ſuſcitabat ⁊ inde non timere ideo non timuerunt quia obſtinatione duriſſima n̄ v̓ritatis munimi ne ſolidata firmauerūt apud ſe ſermo nem neqꝫ quando dixerūt reꝰ eſt mortis Poſtqͣꝫ firmauerūt iudei apud ſe de oc cidendo xp̄m. Narrauerunt inter ſe cō ſilia capientes vt abſconderent laque os quibus xp̄m caꝑe poſſent dicēteſ quiſ videbit eos.ſ. laq̄os qͣſi diceret nec ip̄e nec eius amici ſic iudei ſcelerata mēte ꝯfuſi xp̄ꝫ tātūmodo hominē putātes malignitatem ſuam non credebant agnoſci ab eo cui cun cta celeſtia et terrena veraciꝰ patentqꝫ ip̄a ſibi ſint cognita. Scrutati ſūt ml̓to ſtu dio inquirentes iniquitateſ ſi forte īxp̄o reꝑirent aliqͥs vt inuenirēt qͥ ex cauſa accu

ſarent eum ſꝫ ipſi ſcrutātes nō ſemel. ſed ſcrutinio.i. aſſidua inq̇ſitione defecerūt qͥa in eo inuenire non potuerūt aliqͥd repre henſiōe dignū qui peccatum non fecit nec inuentꝰ eſt dolus in ore eiꝰ. Illi defecerūt. ſed Accedet ſponte hō xp̄uſ ad exequēdum coraltū.i. diſpoſitiōem di uini cōſilij in patiendo ꝓ ſalute humani ge neris et exaltabitur deꝰ in reſurrectione. occiditur vt homo in paſſiōe ⁊ exaltat̉ vt de us in reſurrectione. atem in erūt vt qꝫ Defecerūt etiam iudei ab intētione ſua. q̄a Plage eorū facte ſūt ſagitte paruū derūt art lorum qꝛ nihil nocuerunt ſicut canne qui runtiliar bus paruuli ludūt que nihil nocēt reſurgē te enim xp̄o furor eorum euanuit ꝗa qd̓ vo nis irigma ꝑ luerūt nō impleuerūt et lingue eoꝝ q̄ di adutor qtꝰ nl xerunt cuſtodibus dicite qͥa vobis dormiē ī felle derena tibus venerūt diſcipuli et furati ſunt eum. dneceꝫ cdle infirmate ſunt ad eorum verecundi ſocorru am ſi enim dormiebant q̄modo videre po n̄ malici occl̓ie fu tuerunt. ſi vero nihil viderūt q̇mo teſtes fue runt. contra ſe ergo mentientes locuti ſunt. atum/ Cum innotuiſſet xp̄i reſurrectio. et qd̓ in nomine crucifixi fierent miracula Contur bati ſunt ad ſalutem omnes.i. aliq̇ d̓ om ni genere qui videbāt iudeos defeciſſe et intelligebant ad redemptionem ſuam ſan guinem xp̄i fuſum et omnis homo ſic conturbatuſtimuit penam pro peccatiſ Illi tales ad xp̄i fidē ꝯuolāte Annuciaue rūt opera miracl̓oſa incarnatōis miſteria gl̓aꝫ reſurrectōis et hmōi et facta eꝰ ītelle xerūt eſſe diuīa qͥa talia īplere n̄ poterat fra gilitas humana. Viſo ꝙ reſurrexit xp̄s et aſcendit in celum Letabitur iuſtꝰ n̄ ī ſe ſꝫ ī domīo et ſpe rabit ī domino et ī futuro quādo ꝑuerſi dānabūtur oēs recti corde qͣles ſūt oēs qui ꝑ rectas ſemitaſdomini gradiūtur lau doabuntur reddentur laudabiles qꝛ et do minū laudantet ab ipſa veritate laudantur q̇d enim laudabilius qͣꝫ ab ipſo iudice ī cō ſpectu omnium angelorum gl̓ioſe et deſide ranter audire. venite benedicti patris mei. ⁊cͣ ¶ Pſalmus. LXIIII. in quo prophe ta videtur conſolari fideles in hoc exilio per ſpem redeundi in ſupernā hieruſalem Propheta in perſona iuſtorum peregrinantium in hoc mundo Odeus. E creatorem. te redemptorem. te ducem. te cuſtodem decet hī nus vt te laudēt qui vel ſpe vel re ſunt in ſion.i. celeſti beatitudine vbi tibi reddetur totum votum noſtrum nō ſolum anima ſed etiam caro iam per reſui rectionem incorruptibilis facta pro vtroqꝫ tibi reddemꝰ laudes. Et qͥa ibi reddēdum eſt tibi votum ergo E domine Exaudi orationem meam vt poſſim ad te ſine macl̓a peruenire ſcioqꝫ ante tribunal tuum omnes homīes comparebunt reddituri ratiōem eorum que geſſerunt in corpore mortali viuētes. ¶ Neceſſe eſt domine ꝙ exaudias. qͥa Ver ba iniquorum patrum nrōrum in iniqͥ tate gentilitatis viuentium q̄ docuerūt co lere ydola et ritus et mores ſuos preualue runt ſuper nos dominati ſunt nobis q̇a nos nati in terra eorum ſecuti ſumꝰ mores et ritus gentilium quibus ꝓ etate et auctori tate obediendum erat. ſed tu qui pius es ī iquitatibus noſtris propiciaberis temetipſum hoſtiam offerendo pro nobis ¶ Dico propiciaberis et ille. Beatus erit quem tu elegiſti per gratiam a maſſa ꝑ ditorum ſeꝑando et aſſupſiſti in patriam celeſtem talis habitabit in celeſti hierū ſalem quam dicit atria propter amplitudi nem. ¶ Uere beati tales qui habitabunt in atrijs tuis. quia Replebuntur.i. ſatiabuntur in bonis et gaudijs domus tue patrie cele ſtis cuius gaudia ad liquidum nulla mēs bumana perſcrutari ſufficit. quia nec ocu lus vidit. nec auris audiuit. nec in corhomi num aſcendit que preparauit deus his qui diligunt eū ecce ſanctū eſt tēplū tuū nul lꝰ ibi admittit̉ niſi ab oī ſorde purgatꝰ mi g 2

rabile eſt in equitate in quo ſuꝑne beati tudinis gl̓a vnicuiqꝫ ẜm dignitatem eſt di ſtributa. Quibus bonis vt poſſimꝰ repleri. Exau di nos deꝰ ſalutaris noſter vt ab iſto exilio et captiuitate ad celeſtem patriā trāſ eamꝰ. tu qui ſpes es omnium hoīum. tam poſitoꝝ ī finibus terre qͣꝫ in remo tis inſulis maris Et merito in te eſt ſpes omniū quoniā Tu preparaſti predicatores ſicut montes habentes fortitudīem fidei et altitudinē ſan ctitatis humiles cōuerſatione. ſꝫ merito cel liores quos miſiſti ad predicandum et do cendum omnes gentes et hoc in virtute tua qꝛ ꝑ eos feciſti magna miracula vt ma gnitudine verbi incredulos conuerterēt et factorum admiratiōe duriſſima corda mol lirent. Et bene potes preparare q̇a tu es Accin ctus potentiā.indutus maieſtate. hūa nitas enim diuini verbi poteſtate precincta eſt. vt qd̓ homo ex ſe non habuit virtuſdiui na preſtaret qui per illos mōtes.i. apl̓orum predicationem conturbas profundum maris.i. gentilium corda et al iorū potentū ſeculi demerſa profundius. quorū etiaꝫ pre dicationibus compeſcis ſonum fluctuū eius.ſ. maris et fremitum ꝑſecutionum eo rum contra eccleſiam vnde ſequitur Tur babuntur gentes maxime turbate ſunt ad miracula apoſtolorum et caſum ydolo rum ſuorum que apoſtolorū potentiā pa uere videbunt. et in eorum preſentia reſpō ſa denegare et timebunt qui intra mu di terminos continentur et hoc pro pter ſigna et miracula apl̓orū tua v̓tu te facta et delectabiles facies conuer ſos de ꝓſperitate huiꝰ mūdi. et cōuer ſos etiā exeuntes de aduerſitate eiꝰ itaqꝫ vtrarūqꝫ rerū exitus delectabit̉ domi nus qͥa vndiqꝫ deuotos ꝑ abundantiā ſue largitatis acquirit. Uiſitaſti genꝰ huma nū tuo aduentū et inebriaſti eā p̄dicatio ne apl̓oꝝ copioſiſſima et ſaluberrime et lo cupletationē illius multis modis ā pliaſti x Bene dn̄e potes īebriare tuos. qͥa Flumē id eſt miſericordia d̓i que h̓ flumini comꝑa ratur. qa nec aliqua ſiccitate poteſt minui. nec potationibus crebris poteſt expedi re pletum eſt aquis.i. donis ſpūalibꝰ. ⁊ nō tantum potaſti ſed etiam cibaſti vt ꝯuiuiū dn̄i in nulla parte eſſet defectuoſum. vn̄ pa raſti cibum illorum.ſ. credentiuꝫ corp dn̄i ieſu xp̄i cuius ſanguinem bibimꝰ ⁊ d̓eꝰ corꝑe ſaginamur qd̓ non factū eſt caſu. ſed quoniam ita ab ipſo deo preparatū et diſpoſitū eſt. Et tu dn̄e Apoſtolos et alios primiti uos fideles q̇ de illo repleto flumine bibe runt inebria aqua ſapientie ita replendo vt ſibi et alijs ſufficiant multiplica gene ratōneſ eoꝝ vtp̄dicatio beata non defici at. ſed multiplicetur vnde catholica ſēꝑ cre xix ſcat eccleſia et inſtillicidijs.i. gutiis cadē tibus de doctrina apoſtolorum. letabitur iumſ qn in ſeind rudis et nouiter credens abus inquit uſitaa lltlli apoſtolus Iac dedi vobis potum non eſcā intnt qd̓ datum di Liitri pultuepim rutara. x. Et vere facies q̇a Benedices multitudi et pitult dlem in xxi. xx ni fidelium per quam catholica dilatat̉ ec iuir iſiſſ. cleſia. quā cum coronā nominat. ſigͥficat eā iaxr l. eſſe collectam ex omni circuitu terre bene dices quidē corone acq̇ſite.ſ. anno. ī tē pore gratie in qͣ apparuit benignitas tua ſ. que eſt ab aduentu dn̄i vſqꝫ ad finem ſcl̓i. et campi tui.ſ. humiles et fideles vberes fructus afferent Tredentes de deſerto gētilitatiſ ad qͣs nullꝰ ꝓpheta fuerat deſtinatus. Pinguedineꝫ gratie ſpūſſancti abundanter recipi ent qn̄ ad eos apl̓oꝝ p̄dicatio ſancta ꝑueīt et gratia dn̄i ꝑ fidem decori facti ſunt qͣs pri dem incredulitatis macies horrēda turba bat et colles.i. altiores viri ſicut martyres accingentur exultatione qͥa p̄ſtāte do mino ꝑueniūt ad eternuū gaudiū. Arieteſ oniū.i. apl̓i et ceteri ſancti qui doctrine do nō duces fuerūt ppl̓o xp̄iano induentur exultatiōe gaudentes de fructibus p̄dica tionis et doctrine eoꝝ et valles.ſ. humileſ credētes abudabūt frumēto.ſ. fruge bo norum de qͣ omnes qui dicti ſūt clamabūt

ad dominū laudes dicentes ei. ¶ Pſalmus. LXV. in quo de exultati one reſurrectionis chriſti. Uox eccleſie Ubilate deo in effabili leticia de gaudio reſur rectionis oēs habitantes ter ram. cōiungite iubilationi bona ope ra in gloriā reſurrectionis eiꝰ. omni timore depoſito annūciate alijs deū eē glorio ſū nō ad laudem vrām ſed ad laudem ipſi ina repena us omnia referte. Dicite deo O fideles cō feſſione laudis qͣm terribilia opera tua ſcꝫ ꝙ cū deus eēs factꝰ es homo. ꝙ paſſꝰ. tā dem ꝙ mortuꝰ ꝙ reſurrexiſti. dicunt̉ autem gunis cali hmōī oꝑa terribilia que ꝓfecto dici pn̄t ama nletabitur bilia. tum qͥa in ſe incomp̄hēſibilia ſūt. tum ſedens epupinquūi ac deci potis perimentitā vt timeas. ſi enim gaudes ꝓpter predicta et̄ time. ne qd̓ datum eſt humili auferat̉ ſuꝑ bo et licet opera tua xp̄e magnā virtute des qꝛ Senedices nulm et pietate plena ſunt tamen in hac v̓tute uam carbolita dlariti mentiebantur inimici tui iudei qͣndo minat. ſicͣitut opera tua ſigna admiranda non ſpūiſācto irculiū teree ber ſed dyabolo aſcribebant dicentes te in beel ue ſ. anndu zebub principe demoniorum illa facere Initaſ tu Ill̓ ergo relictis in mendacio Omnis ſinem ſc homo te adorꝫ. te veneretur. tibi cō ts vberūa cinat. te predicet ac in nomīe tuo cū cta operetur o altiſſime. Venite o gē Iſabapin tes ꝑ fidem ad xp̄m et lumīe cordis cogno ſcite opera dei ī antiq̇s patribus facta. ī nobis eſſe completa qui terribilis eſt ſu per filios hominum terribile eſt cogita re qmodo vnus reꝓbatur et alius eligitur terribile eſt cogitare q̄modo deus iudeos ex quibus natus eſt xp̄s dereliqͥt et ad gen tes ydola colentes venit. Ecce opera qͥ ſu perius admonuit intelligere Qui domi nus cōuertit mare in aridam quādo hebreum ppl̓m ꝑ medios fluctus ire fecit et in flumine.ſ. iordanis tranſibant. pede ſicco ibi letabimur in ipſo.i. ſicut tic po pulus iſrael fuit letatus ita in prefiguratio ne predictoꝝ operum v̓aciter poſt letatus ē ppl̓s xp̄ianus. ꝙ ppl̓s ille ꝑmare tranſiuit ſe quens xp̄i baptiſma figurauit in qͦ oīs ama ritudo peccati abluitur. ꝙ vero flumina ſic cis pedibus ſine periculo ppl̓s ille tranſmea bat ſignificabat fluenta huiꝰ ſecl̓i ſecure poſ ſe per gratiam tranſire et ad fluenta penitē tie tutiſſime ꝑuenire. ⁊ ibi.i. in omnibꝰ operi bus ſic completiſ in nob̓ letabimur in xp̄o. ſ. deo qͥa in his letant̉ xp̄iani In ipſo dico deo letabimur. Qui domina tur omnibus in virtute ſua propria ineternum hoc eſt ꝓprium eius qͥa lꝫ do minari poſſunt principeſ terrarum non ta men in virtute ſua ſed dei. nec ineternū ocu li eius reſpiciūt ſuper gentes creditu ras vt miſereatur eis iudei vero et alij i creduli iram dei ꝓuocantes nō exal tentur inſemetipſis ſed humilientur ⁊ deprimantur. Et ideo Benedicite gentes deuꝫ nrūꝫ cōſona p̄dicatiōe gl̓ificate et auditā faci te vocē laudis eius.i. firma credulitate ſuſcipite et alijs predicate vocem illam qua pater de filio dixit in baptiſmo h̓ eſt filiꝰ me us dilectus in qͣ mihi bene cōplacui. quam puriſſimis ac deuotis mētibꝰ oportet audi re vt vnus ac idē credat̉ dn̄s xp̄s qͥ ante ſe cula a patre ꝓgenitus ē ꝯſubſtātial̓. ip̄e etiā ex maria v̓gine ꝓcreatꝰ dignatꝰ eſt nob̓ fieri in aſſūpta hūanitate ꝯſimil̓. Predicāda et laudanda eſt miſcd̓ia dei. qͥa Ipſe animā meā q̄ peccator mortua fu erat reduxit ad vitā.i. ad xp̄m et nō de dit incōmotiōꝫ pedes meos.i. fecit vt non recedam a via recta et operibus boniſ Qd̓ autē a multis ꝑiculis liberata ſit ec cleſia in ſuis mēbris oſtendit dicens in per ſona martirum non in p̄ceps dediſti pedes noſtros ſed bene. Probaſti nos aduer ſis et tēptationibꝰ igne tribulatōiſ nos ex aminaſti nō ſicut fenū qd̓ in cinerē v̓titur ſed ſicut argentū qd̓ a ſordibꝰ mūdatur ¶ Induxiſti nos in carceres induxiſti di co qͥa omnia tua volūtate ꝯſtatrē facta po ſuiſti tribulationes flagella et verbera ī dorſo noſtro impoſuiſti homineſ pec catores qui ſic dominarent̉ ſuper capita nrā vt de nobis ſnīas capitaleſdare poſſēt g 3

Item Tranſiuimꝰ per ignē et aquā qd̓ vtiqꝫ factū eſt q̄ndo alios martires igͦs abſūpſit et alios aqͣ deuorauit et eduxiſti nos de igne et aq̄ in refrigerium.ſ. in ſe curitatē celeſtis patrie Unde ſequit̉ Introibo in domū tuaꝫ eterne beatitudinis in olocauſtis.i. me to tum offerēdo tibi vt nihil in me remaneat qd̓ non cōſumat ignis diuinitatis qd̓ in re ſurrectione erit qn̄ nihil manebit corrupti bile in carne mea. nihil culpabile in ſpū et reddam tibi vota mea.i. laudes tuas ſb̓ ꝑpetuitate tua decāte et cū omni celeſti mi licia himnū gl̓ie dicā ſemꝑ. hec ſunt vota et deſideria que fideles labijs ſuis domi nō obtulerunt. Reddam etiā tibi vota que Locutum eſt os meum cum ego in tribulatōe aliqua vel in aliqͣ neceſſitatis articulo po ſitus eſſem. Introibo in domū tuā in olocauſtis qꝛ du vixero. Offeram tibi meipſum cū me dullaintimi amoris. et cū acceptabi li orationis ſuauiſſimo odore ſicut ex apl̓oꝝ traditionibus habemꝰ offerā tibi ī quit eccleſia boues.i. predicatores qͥ pecto ra humana feliciter exarātes eoꝝ ſenſibꝰ ce leſtis verbi ſemina fructuoſa ꝯdāt offerā etiam hircos fetidos in peccatiſ ꝯuerten do ad te ¶ Eccl̓ia ꝯuertit ẜmonē ſuū ad fideles deuo tos vt exemplo ſueliberationis ampliꝰ con fidant in dn̄o dicēs. Venite o vos gentes qui timētis deū et parate voſ ad intelligē tiā et audite auribus cordis. et narrabo quanta bn̄ficia deꝰ fecit anīe mee Inter ea q̄ fecit anīe mee hͦ fecit ꝙ clamanti bus gētibꝰ ad ydola et ad lapides ego Cla maui puro corde recta ꝯſciētia nō volū tate ꝑuerſa ad dominū q̄ me fecit et refecit et exultaui in eo qd̓ lingua ꝓtuli Et qͥa puritas in oratione reqͥrit̉ ita ꝙ oran tis animꝰ nullis cogitationū ſordibꝰ pollu atur. dicit. Si iniquitatē aſpexi in cor de meo vt cōplere eam nō exaudiet do minus q̄a talis oratio nō eſt exauditōe di gna. ¶ Propterea ꝙ nō dilexi iniqͦtatē in corde meo. Exaudiuit me et intendit vocid̓ precatōniſ mee et miſertus eſt mihi Et qͥa ſic exaudiuit me. Benedictꝰ domi nꝰ qui plenꝰ miſcd̓ia nō amouit nō repu litorationē a ſe pie enī aures eiꝰ ſēꝑ iuſto rū p̄cibus patēt nec amouit miſcd̓iam ſuam a me ſed ampliora miſcd̓ie ſue bn̄ ficia ab eo ſpero. Pſalmus. L.XVI. in quo ꝓpheta monet ad laudeꝫ dei et ad bene ope randum Eus miſereatur noſtri errantes reducēdo ad vi aꝫ rectā et benedicat nobis augēdo in nobis bona ſpūalia et oſtēdat deus pat̓ claritatē filij ſui qͥ eſt vultꝰ eiuſ generi hūano per incarnationē vt ab eo ca piamꝰ luce. que nemo p̄t videre niſi q̇ clari tate eiꝰ ꝑfuſuſ eſt et miſereatur noſtri re petit q̇a quēadmodū illuminatio ſine d̓i mi ſericordia n̄ p̄t haberi. ſic nec habita ſine mi ſericordia p̄t ꝯſeruari. Et ad hoc illuminet Vt cognoſcamꝰ in ulugra pn̄ti vita vbi neceſſaria eſt cognitio viā tu am.i. filium tuū per que ꝑuenit̉ ad te. ī qua terꝝ via nemo errare poteſt niſi q̄ ab eiꝰ regulis deuiare p̄ſumit. cognoſcamꝰ dico eū oīm gētiū eē ſaluatorē Et cū cognouerit te ꝑfidē Cōfiteātur tibi pct̄a ſua accuſādo ſe de eis et ipẜ pct̄is dele tis cōfiteantur tibi ꝯfeſſionē laudis po puli nō pauci ſꝫ oēs Quia v̓o q̇ iā ꝯfeſſi ſūt pct̄a ſua. formidare nequnt fut̉a iudicia tanqͣꝫ ibi dānādi de ta libꝰ pph̓a loquēs ait. Letētur et exultet gētes q̇ facie dei ꝯfeſſione p̄uenire merue rūt. et ꝯuertēs ẜmonē ad deū ait quoniaꝫ iudicas in fut̉o iudicio in equitate red dēs ſingul̓ ẜm ſua merita hūiliū corda ſana do et ſuꝑboꝝ colla ꝯcidēdo et gentes ī ter rā dirigis faciens eaſ in hͦ mūdo ꝯfiteri vt dyabolico neq̄ anterrore ſubuerti Cōfitea tur tibi populi deꝰ ꝯfeſſione laudis cōfi teātur tibi ppl̓i oēs qͦniā terranri cor

dis q̄ pͥus in infidelitate ꝯſiſtēs ſpinas ⁊ tri bulos vicioꝝ ꝓferebat expurgatis ſordibus ydolatrie dat fructū bonoꝝ opeꝝ ⁊ pl̓i mos fructꝰ virtutū Et ideo Benedicat deꝰ pater.ſ. in hac vi ta multiplicando in nob̓ virtutes et bene dicat nos deus filius. benedicat noſ deus ſpirituſſactus et metuant eum q̄ eſt vnꝰ in tribꝰ ꝑſonis timore filiali omēſ hoīes de oībꝰ finibꝰ terre vt ſuſceptam fidem accurata ſollicitudine cuſtodirent Pſalmus. L. XVII. in quo de ex ultatione criſti et ruina aduerſario rum. Propheta confidenter optans reſurrectionem criſti in qua diſſipa rentur aduerſarij eius ait. xurgat deus. id eſt xp̄s a morte et diſſipē Iabeo ca impletū eſt in diſperſione tyti et veſpaſiani tur inimici eius iudei qd̓ tollantur metu animi a preſentiā dei qͥ abita lnut vbiqꝫ eſt pn̄s q̇ repbi in iudicio pn̄tiam xp̄i iudicātis euadere cupiēt. lꝫ minime poſſint gnoſcami qui oderūt eū.i. q̄ in ſua ꝑtinacia ꝑſtiterꝭ Sicut deficit fumꝰ ſic in ſuꝑbia et elato ne ſua deficiant ſicut fluit cera a facie ignis ſic pereāt pct̄ōres cuꝫ ante dei facie in iudicio deducent̉. Et iuſti refici antur delicijs diuinitatis et exultent po ſiti in conſpectu dei in clara viſione eiꝰ et delectentur in leticia ſua quā noue rūt nullo fine claudenda Proph̓a ꝯuertit ẜmonē ad fideles q̇bꝰ tan tam ſpem dedithortās eos ad laudes d̓o d̓ cātādas dicēs Cātate deo puro atqꝫ fid̓ li ſemꝑaimo laudate eū oꝑa veſtra in glo riā noīs eius referendo iter facite eī corr da veſtra purificate p̄parādo q̇ dignet̉ ipſe ſctus dn̄s introire qui aſcendit ſuper oc caſū.i. mortē a mortuis reſurgēdo cui no mē eſt dominꝰ abſolutē q̇ p̄eſt omni crea ture. Exultate in interiori hoīe in ꝯſiderati on premij futuri q̇ erunas pn̄tis vite miti gat. ideo etiā exultate q̄a q̄ vos cōturbāt.ſ. oppreſſores pauperū viduarū et orphanorū turbabūtur a facie̓ eiꝰ.ſ. dei qn̄ dicet ite maledicti in ignem eternum a facie eiꝰ dico qui eſt pater et patronus orphanorū et iudex viduarum. Iteꝝ propheta cōmendās xp̄m ait. Deus inhabitat in loco ſancto.ſ. in angelis et ſanctis viris qui habitare facit homi nes vnanimes in domo eccleſie q̄ mu tua caritate ſociant̉. qͦꝝ eſt cor vnum et aīa vna in dn̄o. Alia commendatio qui.ſ. deus Educit vinctos de vinculis peccatorum et ſctōs patres de carcere inferni fortitudinis ſue robore alligato dyabolo eduxit quos tene bat ille captiuos ſimiliter etiam eos e duxit ſoluēdo eorum peccata qui exaſpe rant̉ et prouocant deum adiram qui ha bitant in mala conſcientia carnis vo luptatibus dediti. talium enim miſeretur a liquando deus et deducit eos a iugo ac ſer uitute dyaboli. Uere domine educes vinctos Cum te ipſum o deus manifeſtum oſtēdeſ hominibus ⁊ fideles in operibus tuis pi etatem potentiamqꝫ cognoſcentes ad te ꝯ uertentur et cum deſertis udeiſpertraſi eris in deſertum gentilitatis vbi ml̓tos abſoluēs pctōꝝ viculis alligatos. tūc Mo ta eſt terra.i. habitatores terre excitati ſunt ad fidē et hoc qͥa celi.i. apl̓i diſt illauerūt a facie habitantis in eis. doctrinā ſalutarē miracula plurima et magna facientes fa cie dico dei veteris legis et antiqͥ teſtamēti Pluuiam doctrine et gratie tue volūta riaꝫ.i. gratis data ſine aliquo merito ſegre gabis hereditati tue populo fraelitico cui preſentialiter p̄dicaſti que hereditas in firmata eſt.i. excecata. quia noluit recipe re verbum tuum tu vero perfeciſti eaꝫ ſupplendo locum eius de gentibus. vnde ſe qͣtur ¶ Animalia tua ī gentes que dicun tur animalia. tum qͥa indomite. tu ꝗͥa ſine le ge. tū qͥa veluti irrationabiles cultū diuinū et honorem irrationabili creature impende bant hītabunt in hereditate.ſ. eccīa tua quia vna cuꝫ iudeis fiet hereditas tua cum v̓e religiōiſ cultum te miſerante ꝑceꝑint ha

bitabūt quidē nō meritis ſuis nec ſua v̓ tute ſed qͥa indulci miſericordia tua ab eterno preparaſti hͦ pauperi ppl̓o gētili ad te conuerſo et diuitijs ſuperbie carenti Ad quarū gentiū conuerſionē. Dominuſ dabit̉ euangelizantibꝰ vtriuſqꝫ teſtamē ti ſcientia ⁊ ita euāgelizare in virtute ml̓ ta. v̓bo doctrine. ſanctitatis exēplo. et mira culoꝝ immēſitate. Rex virtutū.ſ. angeloꝝ et poteſtatū dilecti filij ſui. et ſuper om nia ſemperqꝫ dilecti dedit filio ſuo. di uid̓re ſpolia.i. ppl̓os a dyaboli captiuitate ereptos ordinando eos in diuerẜ ordinibuſ qd̓ et fecit cōſtituēs in opus mīſterij in edi ficationē corꝑis ſui alios apl̓os. alios ꝓphe tas. alios euāgeliſtas. alios doctores. qͥ or dinū varietas et officioꝝ diſtributio ordīa tur ad ſpecioſitatem domus eccleſie ſi cut ſpecioſum eſt corpus diſtributione mē brorum. Faciet et hoc. quiam. Si vos fideles qui eſcatis a ſtrepitu et operibus ſeculi meditātes diuinarū ſcripturarū ſacramen ta que continent̉ inter duo teſtamenta et in eis delectemini ſuſtulerūt vos penne i. v̓tutes q̇bus ad celū celerit̓ volare poſſitiſ penne dico colūbe deargētate.i. eccl̓ie q̄ talis dicit̉ qͥa innocentiam habet colūbe et diuini eloquij argēteo candore reſplendꝫ. cuius eccleſie ⁊ cuiuſcūqꝫ mēbri eiꝰ vltima in ſpecie auri clarificata replendent. quia poſtqͣꝫ de hͦ mūdo diſceſſerit ſupra aurum eius grā lucebit Et hoc etiā faciet nob̓ domīꝰ q̇a Dum ce leſtis rex xp̄s poſt aſcenſionē in celum di ſcernit ordinat et diſponit reges ſanctos prelatos qui bene regant et ſe et alios ſuper eccleſiam ipſi et alij eoꝝ predicationibꝰ ad fi dem xp̄i ꝯuerſi ꝑ fidem et baptiſmū ſuper niuē dealbabūtur in ſelmō qd̓ vmbra interpretatur.i. in v̓tute xp̄i et obubratione ſpūſſancti q̇ mons ſe mon in qͣ eſt plenitu do gratie et vmbra nobis fit et refugiū con tra eſtus huius ſeculi eſt mons xp̄us q̄ eſt mons pīguis ex qͣ ꝑpetua et ſuauia fluē ta deſcendūt q̄ aqͣs habet irriguas et celeſti ſuauitate cōditas. Mons coagulatus eſt xp̄us ꝓpter par uulos nutriendos q̇ nō eſca corpulēta ſed coagulato lacte potādi ſūt qͣs lacte tenerio ris doctrine paſcit et nutrit eſt etiā mons pinguis ꝗa fertilitate ſua ſemꝑ vberrimꝰ et ꝓpter maturos qͣs pane ſolidioris doctri ne cibat. et conuertens ẜmone ad iudeoſ re prehendens eos qui xp̄m purū hominē eſſe credentes dicebant illum aliquem ꝓpheta rū eſſe dicit vt quid vos iudei ſuſpicami ni montes coagulatos.ſ. viros ſanctoſ ꝓphetas vt montem xp̄um nihil diſtare ab eis credatis falſe creditis qͦniam et ſi alij ꝓ phete ꝓpter v̓tutum excellētiam ⁊ operum ſoliditatem mōtes coagulati dicant̉. nō atti git tn̄ ad celſitudinē illius motiſ qui eſt ī ver tice montiū Nō ſuſpicamini hͦ iudei. quiā xp̄s ſolꝰ ē ille Mos in quo beneplacitū eſt domi no habitare in eo ꝑſonaliter et inhabi tabit in eo inſeparabiliter in alijs vero jpi. ji mōtibus.ſ. ſanctis habitabit per gratiā vſqꝫ ducat eos in finem.i. in ſe deum contem Iruniubllcupa At plandum. Licei alij ſancti cōparabiles nō ſint altitu rutulpminlina li. Iin tuapithatitua t dini xp̄i qͥ eſt mons montiū. ſctūs ſctōꝝ rex nuti cig regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. nihilominꝰ copulati ca ritate ſunt. Currus dei queꝫ ille velut auri ga inſedit. ⁊ ad voluntatis ſue miniſterium xix ſalutari lege moderatur et regit. curruſ dico decem milibus multiplex.i. ex infinita numeroſitate omnium credentium poſuit finitum pro infinito. que in numero milia ſunt letantium et hoc ꝗa deus eſt ī eis q̄ magne exultationis eſt cumulus et bono rum omnium dulcedo mirabilis. et quare in eiſ qͥa obẜuāt mādata dei q̄ data ſūt ī mō te ſinai ſct̄ō ¶ Proph̓a ꝯuertēs ẜmor ad xp̄ꝫ ait. Aſcēdiſti o xpe in altū ſuꝑoēs altitudines ac honores ſuꝑ oēs celos ad de xterā patris et lib̓atos ſctōs prēs a captiui tate dyaboli ꝑduxiſti ad celos et accepiſti dona a prē diſtribuēda hoībus Inter alia dona inſuꝑ accepiſti ꝙ Qui nō crede bāt priꝰ deū mhītare poſſe mortalibꝰ ſic̄ gētiles q̄ deū īhitare int̓ hoīeſ n̄ cred̓bāt per grām ſanctiſpūs inhītantur ab eo.

¶ Propheta p̄uidens tantā miſericordiam dandam hominibꝰ plenus leticiā dicit Be nedictus dominꝰ ſit cūctis diebus om niqꝫ tempore a fidelibꝰ laudet̉ qui aſcē dit in altu duxit captiuitatē dedit do na hominibꝰ et ꝓſpeꝝ iter faciet no bis aſcendendi q̄ ipſe p̄ceſſit deus ſalu tariū nr̄orum.i. ſaluationū noſtraruꝫ. qͥa de pluribus periculis liberat. nullꝰ ergo de proſpero itinere dubitet cui dux ſalutaris ē dn̄s xp̄us. Mrito dicitur deus ſalutariū noſtrorum quoniam Deus eſt deus habens ptā tem ſaluandi qͦſcunqꝫ voluerit. qͥ ꝓpt̓ ip̄e nos ſaluos fecit qui ꝓ nobis mori dignatꝰ eſt. et qͥa diceret aliquis quomo morimut ſi ſumus ſaluati. reſpōſio eſt duplexẜm du plice intellectu huius lrē. pͥmo non dedigne ris ſi moreris. qͥa ipſius domini q̇ ſine pec cato fuit exitus ab hac vita non alius fuit qꝫ mortis Secundo noli diffidere ſi mo x. j reris ſed ſpera qͥa exitus domini q̇ reſur gendo a morte exiuit fuit exitus.i. deſtru nlebrumuitm ctio mortis. qͥa per mortem ſuam morte de ſtruxit. vnde ſicut ipſe inde exiuit et nob̓ exi re dedit ſpe enim ſaluati ſumꝰ paralianō ſnt ilin riileūs ſeōum Licet Deus poteſtatē habeat ſaluos faci endi pereuntes. qͥa tamē iuſtus eſt confrin alemiuᵇ copuanta get capita inimicorum ſuorum auto vepi quti leniutumri res.ſ. iudaice ſeditionis.ſ. principes ſacerdo ag luerimniſenum A tum et ſeniores iudeoruꝫ ꝯfringet etiā ver xxrixiijpti ſ ticem capilli.i. excellentiā et elationem. ſe Itiplet iat imue ctas.ſ. hereticoꝝ q̇bus eleuabantur et ſuper fedemium pol biebant perambulantium. dico i. perſe nunto mne uerantium in delictis ſuis holit Quoſdam dn̄s cōfringet et q̇ſdaꝫ etiam co uertet. quiam Dominꝰ dixit ex baſan. qd̓ interpretatur ſiccitas.i. de humano gene re. qd̓ ſiccitas poſſed̓rat ariditate peccati. cō uertā ꝯuertā ꝑfectō ml̓toſ de gētilitate ad viriditatē ſuā duꝫ illi fluuios ſalutis infu dit conuertam in profundum maris etiam de eis qui in viciorum profūdo iacēt Propheta admirās conuerſionem aliquo rum que fiet per xp̄um conuertens ſermo nem adipſum ait. ita conuertes eos qui ante gradiebantur in voluptuoſo mari. vt qui prius erant inimici fiant. ¶ Pes tuus qui portet te predicando et pro nomine tuo certando vſqꝫ ad effuſio nem ſanguinis et ita vt de inimiciſ tu is fiant optimi predicatores. qui veluti ca nes pro te domine clamoroſis latratibus contra hoſtes inuigilent et domum eccle ſie tue cautiſſima ſagacitate cuſtodiant. et hoc non a ſeipſis habebunt. ſed ab ipſo do mino qui amara mutat in dulcedinem. tri ſticiam vertit in gaudium. egritudines d̓te ſtabiles in ſalutē ¶ Inde aliqui ita mirabiliter conuerſi ſunt ad te o xp̄r. quia Viderunt ingreſſus tu os quibus veniſti in mundum et vixiſti in eo. videlicet incarnationem. veſtigia predi cationis quibus innocenter in hoc mundo ſanctis greſſibus ambulaſti miraculorum īmenſitatē ſanctiſſimā vitā ſplēdidiſſime ꝯ uerſationis exēpla. ingreſſus dico regis mei qui habitat in ſancto tēplo eiꝰ.ſ. in corpore eius in quo eſt plenitudo diuinita tis. quam perfidi videre non poterant. ¶ Conuertentur etiam Principes.i. apo ſtoli qui popl̓oꝝ credentiū principes fue runt preuenerunt eos. qͥa prius creden tes et ſe alijs fidei et bone operationis exem pla dederūt et hi nō ſoli ſed coniūcti ml̓ tis alijs ſua predicatione cōuerſis laudes domini non voce tantum ſed bonis actibꝰ perſonantibus. et ne crederes femineuꝫ le xū ꝯtēptū. ſeq̇t̉ in medio iuuēculaꝝ pͥma etate florētiū q̇ tipana ſua hͦ eſt corꝑis tēſi onē ad dei laudes gl̓amqꝫ v̓terūt maceran tes ſe ieiunijs carnis afflictiōe gaudētes Propt̓ hͦ oīa bona a deo ſuſcepta Vos fi deles benedicite deo nō ꝑ diuerſa ꝯuē ticula paganoꝝ nec ꝑ hereticoꝝ ſpelūcas ſꝫ in eccleſijs vbi eſt locꝰ bn̄dictionis vbi re cta eſt fides et recta ꝯfeſſio. q̄ enī extra eccle ſiā ſūt. deuꝫ digne laudare non poſſunt ¶ Benedicite dico De fontibꝰ iſrael.i. d̓ doctrina xp̄iana quā gentibꝰ apl̓i infuderūt fons religionis inde ad ceteras natōnes ē manauit ab apoſtol̓ ergo doctrinā et exem plū ſumite. qͣs dn̄s fontes doctrine ex iſrael xp̄s prius elegit.

¶ Inter qͣs fontes ſiue eccleſiarū pͥncipeſ eſt paulus de tribubēiamin ortꝰ apl̓o rū nouiſſimꝰ tēpore adoleſcētie vocatꝰ et cōuerſus qui raptus eſt vſqꝫ ad tertiū ce lum. Ibi etiam inter principes in eccle ſia conſtitutos ſunt p̓ncipeſiudā. apoſto li ſancti q̄ deſcenderūt de tribuiudā d̓qua natus eſt xp̄s et cognati eiꝰ et principes zabulon. et prīcipes neptalim.i. apo ſtoli ſancti deſcendentes de tribu zabulon ⁊ tribu neptalim. Propheta accepto tā ineſtimabili munere ad patrem cōuerſus dicit. Manda deus pater virtuti tue i. xp̄o. q̇d hͦ? ſcꝫ ꝙ confir met id qd̓ ipſe deus operatus eſt in nobis nos docendo. reſurrectionem ſuaꝫ manifeſtādo. ſpūmſāctum mittēdo vt fides quam nob̓ donare dignatꝰ eſt firma ſtabi liſqꝫ ſemꝑ maneat. Qd̓ oꝑatus es dico. incipiēdo Atemplo tuo in hierl̓m ibi enim xp̄s ꝑſonalit̓ p̄di cauit ibi ſpūmſāctum ſuꝑ apl̓os miſit. qͥbꝰ apl̓is et alijs diſcipul̓ ꝯformatis et fidem cō ſtāter p̄dicātibꝰ ꝑorbem ml̓te gētes ꝯuerſe ad xp̄m reges et p̓ncipes dederūt ml̓ta ⁊ mag munera ad edificatiōem eccl̓iarum ⁊ ſuſtētatiōem miniſtrorum in eis Propheta nūc ꝯuertit or̄onem ſuam vt de us fidei hoſtes ſua v̓tute compeſcat. videlꝫ tyrānos et hereticos dicēs Increpa com peſce feras.i. tyrannos getiles p̓ncipes ro manos qͣs feras nomīat ꝓpt̓ crudelitatem. vn̄ ſepe dabāt feris martyres deuorādos arūdinis v̓o qꝛ p̓ncipes romani vēto va ne gl̓ie mouebant̉. compeſcēda ē etiam cō gregatō thauroꝝ.i. hereticoꝝ q̄ ſūt cerui coſi indomiti qͥ erecta ceruice ſeducunt ani mas innocētes. et ad ſuum gregem trabunt qͥs infelici ꝑſuaſiōe decipiūt. int̓ qͥs leues ad ſeducēdum ſūt vacce populorū.i. muli ercule vel muliebrit̓ viuētes ducti volūtate leuiſſime q̄ ꝑ fidem doctores tāq̄m thauroſ ſequūt̉. horum autem tyrānorum et h̓etico rum ſtudium eſt vt ꝑ tormenta aut dolos aut blādimēta ſeꝑarent et auertāt a v̓i tate fidei eos q̄ magͣ qͣm argentū in forna ce ꝓbati ſunt.ſ. catholicos doctores Diſ ſipa gentes.ſ. hereticos et alios eis ꝯſen tientes quebella volunt ſeditiōes com mouētes aduerſus eccleſiam qd̓ fiet. quia d̓ egipto.i. de mūdo peccati nigredine tene broſo venient legati.i. apoſtoli qui pacem mundo attulerunt dicentes. genus huma num deo patri reconciliatum eſſe ꝑ xp̄um. venient dico ad conuertēdum populos d̓ tenebris peccatorum ethiopia.i. gentilitaſ denigͣta peccatis. preueniet manus.i. vi dictas dei deo reconciliata per fidem ad gratiam. quia prius credet qm̄ deus vindi cet de ea. Propheta exultans de hac gentium ꝯuer ſione ad deum inuitat omnes fideleſ ad lau dem dei dicens. Regna terre.i. omne ge nus hominum cantate deo cum purita te mentis et pſallite domino bene ope rando ad laudem eius q ī monte oliueti qͥ eſt adorientem aſcēdit ſuper omnes celos Et quia poſt aſcenſionem pꝰ paululum vē turus eſt ad iudicium dicit propheta ꝙ tūc. xxna Uocem ſuam virtuoſam faciet vt ad xxxxix vocationem ſuam omnes homines reſuſci tent̉. et qͥa tantus eſt. vos omnes homines date gloriam deo regnāti ſuꝑ omnes vi nta q xx ⁊ I dentes deū cuius magnificentia et vir xpiſte xeꝝ: tus apparebit in ſanctis apoſtolis et alijs na rercxxa viris perfectis q̄ aliquando nubibuſ com parant̉ qͥa non ſolus veniet ad iudicium. ſꝫ huimimni pirua cum ſenioribus ppl̓i ſui. Iin. Vnde ſequit̉. Mirabilis deus in ſāctiſ ſuis qͦs pꝰ ml̓tas tribulatōes euexit in ſub limitate celorum deꝰ popl̓i xp̄iani dabit plebi ſue fragili et īfirme virtute refurre ctōis et fortitudinē īmortalitatis quā ī ſua carne p̄miſit ꝓ tātis gͦ bonis a d̓o nob̓ ꝓmiſẜ dicamꝰ noſ cum ꝓpheta gratias agē tes illi benedictus deus Pſalmus. LXVIII. in quo de paſſio ne chriſti Uox filij ad patrem ex perſona humanitatis. Aluū me fac̓ deꝰ nō rogat vt differat̉ paſſio qͣ genꝰ huanū redīere d̓creuerat ſꝫ vt n̄ diu retieret̉ ī morte quiā aq̄.i. ſeditiōes ⁊ ꝑſecutiōeſ ppl̓i

iudroꝝ intrauerunt vſqꝫ ad animam meā in tantū enī ſeuierūt in me vt auferrēt vitā meā Saluū me fac oro deuſ qͦniā Infixus ſū inlimo ꝓfundi captus ſuꝫ. cōprehenſus ſuꝫ in manibus iudeorū qui ſunt limus. id eſt corruptio ẜm cōmunem naturaꝫ huma nitatis que delimo formata eſt. ſed dicūtur limus ꝓfundi propter ſceleratā et proſūdā iniquitatem eorum et non eſt ſubſtātia id eſt carnis virtus per quaꝫ exinde euadā. qn duo n niſi tu ſaluēs. Ueni in altitudinem perſecutionis inſa numn qu nientiū iudeorum et ſeditio cōcitata per liut eos demerſit me in mortē. Et de hoc non ſūt excuſabiles. qͥa ego cla maui oſtendendo ea non eſſe facienda que mihi faciebant. et hoc Clamnās laboraui q̇a non audiebar a perfidis rauce facte ſunt fauces.i. ſimiles rauco. qͥa a paucis exaudiebar defecerunt oculi mei carna Itinquūt les qui in morte extincti ſunt dum ſpero ciet va in deum meum qui me cito reſuſcitabit. nlneorelui Conſequenter plangens multitudinē per put ipit ſequentiū ait. Multiplicati ſunt ſuper capillos capitis mei. qui oderūt me ip̄ omnibi centia et nn ſine cauſagratis oderunt me quoniam ſi ne vllis offenſionibus ſine merito perſecuti ſtolis et alij ubibuſco ſunt me. Et nō tantum ſunt multi. ſed Confortati iudicium ſunt per herodeꝫ ⁊ pylatuꝫ et fortes facti eudinſati ſunt inimici qui me perſecuti ſūt in ntpitinla iuſte in qua tribulatione exoluebam pe nas pro his que non rapui i. pro peccatiſ nipal que non perpetraui. ſed pͥmi parentes rapu erunt et ego pro eis ſuſpenſus ſum. Vnde ſequitur. Exponens propter que paſius eſt ait. tu ſā cte pater Scis inſipientiam meorum a me luendam et delicta ſcienter facta me orum que in me ſuſcepi delenda a te nō ſūt abſcōdita delictoꝝ enī fui ſuſceptor. n̄ cōmiſſor. ¶ Et qͥa talia nō mea culpa pati oro dn̄e p̄cor. Vt nō fruſtrētur ſācti prēs ꝓphete etalij iuſti q̇ detinent̉ in īferno qui expectāt educi ꝑ me. qd̓ fieret ſi nō reſur gerē ⁊ ideo domīe virtutū cui nihil īpoſ ſibile eſt nō alit̓ eueniat qͣꝫ ſpūſſctūs ꝑ eoꝝ ora p̄dixit Nō cōfūdātur ſuper me mo rientē.i. nō hūanas inſultatōes de mea dor mitiōe ſuſtineāt qui te requirere cōpro bātur deꝰ iſrl̓ i. videntiū deū. Merito no debent cōfundi in paſſione mea q̄ te ex pectāt qͦuiā nō ꝓ culpa mea Suſtinui op ꝓbriū crucis. ſed vt volūtatē tuā explerem et cōfuſio.ſ. cōſpui. alapis cedi. velato vul tu derideri ⁊ tandē dignꝰ haberi cū latroni bꝰ crucifigi cooperuit faciē meā Et exequēſ paſſionē ait. Extraneus factꝰ ſū fratribꝰ meis.i. iudeis q̇ erāt ei ſāgui nis vicinitate coniūcti. q̇bus extraneꝰ factꝰ eſt qn̄ eī credere noluerūt et peregrinꝰ eiſ dē iudeis filius ſinagoge matris ſue. ſina goga autē matrē dicit. de qua ortꝰ eſt duꝫ in iudea gente naſci dignatus eſt. q̇bus fratu bus ꝑegrinus fuit qn̄ eū non receperūt. ſed potius abiecerūt eū dicentes hūc neſcimuſ vnde ſit. Ideo peregrinus eis factus ſum Quoniā zelꝰ ſiue amor domꝰ tue totuꝫ me ſibi vendicauit et abſorbuit. vn̄ qͥa do mus tue gloriam zelans ꝑſecutꝰ ſuꝫ in eiſ in iqͥtates eoꝝ eijciendo vendentes et emētes in templo indignati ſūt ꝯͣme. ⁊ machiati ſt̓ mihi mortē et opprobria que iudei exp brauerunt tibi miracula q̄ ego tua v̓tu te faciebā attribuendo virtuti demonū ce ciderūt ſuper me quia occaſione mira culorum que tua virtute operabar. iudei qͥ ſierūt mortē meam dicētes. qͥd facimus qͥa h̓ homo multa ſigna facit ⁊cͣ. Propter hͦ erga eos iratū me nō oſtēdi vo lens me de eis vindicare ſꝫ t̓ſtitia qͣſi pallio Cooperui me qꝛ cū ieiunꝰ eēm ab ill̓ nō potēs aliqͦs mihi incorꝑare de eiſ et factū ē in oppbriū irriſiōis et detractōis mihi ſēꝑ enī boni mal̓ opprobrio ſūt qn̄ minie eo ruꝫ ſceleribꝰ acqͥeſcut dū illis ſtudioſe d̓tra hunt quibꝰ nulla ſocietate iungunt̉. Et po ſui veſtimentum meum cilicium. id eſt triſticiā oſtendi faciēs me ſimileꝫ illis q̄ veſtiunt̉ cilicio.ſ. penitentibus. nuſqͣm eniꝫ legitur dominum vſum fuiſſe cilicio et fa ctus ſum illis in parabolaꝫ de qͦ fabu las ſuas irriſorias facerent.

Unde ſequitur. Aduerſum me loque bantur in publico vbi conueniebat cō uentus plurium ꝙ mihi inſultabant et po tatores vini in tabernis in deriſionē me am conuertebāt cātus ſuos Illi ita ſeuiunt contra me Ego vero ora tōnem meam ad te dirigo quia iurgijſ hominum nō inflamatis rixis ſed pijs ora tionibus obuiandū eſt ꝓ eis vt conuertan tur. et quia ad te oro exaudi me. quia nunc ē tempus beneplaciti.ſ. gratie qd̓ tu deꝰ pater humano generi per me ſubuenire di ſpōſuiſti. tempus qd̓ vincit omnia ſecl̓a tē pus qd̓ mundū reparauit labentē tempus quod eternitatem attulit et ſalutem. Tempus quidem preparatū fuit a te. nō me ritis hominum. ſed In multitudine mi ſericordie tue. nā ſi multitudo miſericor die non fuiſſet nequaqꝫ redimi poteramus obnoxij. non enim paruū milericordie fuit que tam ingentia peccata ſuperauit multi tudo quidem fuit delicti ſed multo nume roſior miſericordia illa que vicitet quia iaꝫ o deus pater tempus beneplaciti eſt. exau di me in veritate ſalutis tue.i. in perfe cta reſurrectione quam in veritate pollicitꝰ es per prophetas. Gripe me de luto vt non infigar.i. eripe per accelerationem re ſurrectionis vt non putrefiam in ſepul crolibera me ab his.ſ. iudeis q̇ oderūt me quorū odia reſurgēte xp̄o fruſtrata va nuerunt et de populo iudeorū qͥ ꝓfūdꝰ erat ex malignitate cōſilij et ſeditionibꝰ tur bulentus Non me demergat tempeſtas aque. id eſt paſſionis mee vt diu detinear in morte nec abſorbeat me profundū terre ī ſepulcro vt corpꝰ meū ī eo putreſcat. nec puteꝰ libi patꝝ cū ad cū de ſcend̓rit anima mea claudat ſuper eum os ſuū vt inde nō exeat ſꝫ citored̓at ad cor pꝰ et reſurrectio cōpleat̉. Exnoſitis periculis orat dicens. Exaudi me domine quoniam benignaē mi ſericordiā tuā ſemperqꝫ ad benefaciendū parata ſꝫm multitudinem miſeratio nū tuarū reſpice in me. Et ne auertas faciem a puero tuo. ſcꝫ xii xp̄o q̄ puer dicitur. tum propter innocētie puritatem. immunis enī fuit ab omni pct̄o tum quia in humilitate carnis apparuit ve lociter exaudi me non differas reſurre ctionē meā vſqꝫ ad cōmunē omniū reſurre ctōnem quoniam?ribulor preceſſit affle ctio ſequat̉ velox miſcd̓ia tua Ergo Intende anime mee conſiderant qua innocentia tibi ſeruierit et libera eaꝫ non rogat vt differatur paſſio. ſed vt citare ſurrectione glorificetur non tantū ꝓpter me ipſum me libera ſed etiā ꝓpter inimicos meos eripe me vt videntes me reſurgē tem tertia die confundantur vel cōuertan tur ad te. Merito exaudire me dēs. qͦniaꝫ Tu ſcis qͣ re in aſſumpta carne iſta ſuſtineo imꝑpe ſeꝝ tet rium mihi illatum in verbiſturpibꝰ ⁊ in iurioſis confuſionem meam quādo ca dixicx. ptus ſū ad modū latronis et ignominiaꝫ meam in ſputis in alapis ⁊ flagellis mihi iita i illatis. quare autem iſta ſint mihi illata tu ſcis. at liprui. Exaudi me dico vt punias inimicos meos quoniam In conſpectu tue diuinita xc tis ſunt omnes qui tribulant me pro voluntate tua potes eos punire quā tamē tribulationē ſponte ſuſtineo qͥa imprope riū ipſorū preſciens illud cor meū volū tate expectauit et miſeriā etiaꝫ mortis li benter accepit. deſiderio enī deſiderauit hoc paſca manducare. Et ſuſtinens iſta. Expectaui qui ſimul contriſtaretur et non fuit de tantaml̓ titudine iniquoruꝫ qͥs aut cōpaſſus dolori bus meis. aut extitit conſolator ſꝫ oēs leti ſcelus ꝑegerūt. Qui conſolaretur et non inueni. ſed Dede runt in eſcā meā felet inſiti mea po tauerūt me aceto hͦ impletū fuiſſe ī euā gelijs legimus. Predicit pena iudeorū dicens. Fiat men ſa eorū in laqueū hoc impletū eſt quan do ipſis celebrantibus in hieruſalē conuiui uꝫ paſcale. circūdati ſunt a romanis et con cluſi ſicut aues in laqueo et in retributi ones penarū debitarū propter mala illata

xp̄o et in ſcandalum ruendo de malo in malum. nam fame et peſte et gladio percuſ ſi ſūt in illa obſidione. ¶ Predicitur pena cecitatis iudeoꝝ. O ſcurentur oculi eorum ne videant verum ſolem iuſticie nec legis ſacramenta intelligant. nam qui intendere noluerūt dū poterant ipſa illis optat̉ merito pena ne vi deant. et dorſum eorum ſemper īcur ua nimio delictoꝝ pondere p̄grauatuꝫ. Ef funde domine ſuper eos vindictā tu am inpreſenti. et furor indignationis tue cōprehendat eos in futuro iudicio FFiat habitatio eoꝝ deſerta qḋ imple tum eſt in euerſione hieroſolime ciuitatis ꝑ romanos et in tabernaculis eorum non ſit ex numero illoruꝫ qui inhabitet in tēplo ⁊ in palacio regio Propheta aſſignās cauſam omnium illo rum malorum dicit. Quoniam xp̄m filiū tuum quem tu non ꝓ culpa ſua percuſ ſiſti paſſibilitate et mortalitate que pena eſt liomil humani generis ꝓ redemptōe et ſalute om ymita ſlaa ij nium ppl̓oꝝ percuſſiſti. iudei ex malicia per imnlmntob̓mla ſecuti ſunt. et ſuper dolorem vulneꝝ meorum qui erat de eorum peccatis ⁊ per tue diuiſi ditione addiderunt mihi mortem q̄ vene ribulant mnep nerā pro ſalute multorum Permitte eoſ punire qua tan addere iniquitatem iniquitati ruere d̓ q̄a improp vicio in vicium et non intrent in viam y meū vol veritatis queduxit ad vitam eternā De Ietiaꝫ mortis leantur de libro viuentiū per finalem deliderio emī deſiderauſiba reprobationē et dānationē eternam. nō aut dicunt̉ delendi qͥa ibi ſcpͥti fuerint. quia qui qui ſin abſolute ibi ſcpͥti ſūt nunqͣm delent̓ eterna de famat p̄deſtinatiōe ſolidati. ſed qͥa ibi ſcriptos ſei pſos iudicabāt. ſeq̇t̉. et iuſtoꝝ ordini nō interponantur. Illi ſūt tales. Ego ſum pauper q̇ cum di ues eēt ꝓ omnibꝰ pauꝑ factus eſt vt diuiti tiarum eiꝰ participes efficeremur. et etiā ſū dolens ꝓ omnibus ipſe enim dolores no ſtros in ſe tulit et ſalus tua.i. diuinitas tua ꝑ quaꝫ fidelibus medicina ꝯfert̉ me ſuſce pit reſuſcitando a morte. Et qͥa ſalus tua me ſuſcepit Laudabo ī me et in mēbris meis nomen tuum cū exultatione et magnificū predicabo eum. per mēbra mea et laudabo eū. Et laus illa mea placebit deo ſuꝑ om nibus ſacrificijs legis in qͣ mos erat vt pro peccatis vitulus vniꝰ anni offerreretur. qui iam cornua ꝓducebat et vngulas Placebit laus mea ſuper vitulū ⁊cͣ. ideo Uideant pauperes et intelligāt ꝙ ob latio deo accepta in mente eſt. in qͣ pauꝑ eqꝛ tur diuiti nō in exterioribus rebus. et ind̓ le tentur et ad pauꝑes cōuerſus ait. O pau peres hoc intelligentes querite dominū ꝑ deſiderium pedibus fidei ſpei et caritatis et viuet anima veſtra vita gͣtie h̓ et vita glorie in futura vita Querite dn̄m. Quoniaꝫ exaudiuit do minus omnibꝰ temporibꝰ pauperes q̇ q̄ runt eum et vinctos ſuos q̇.ſ. legibꝰ vin ciunt̉ ſiue alligant̉ nō deſpexit ip̄os enī li berat a laqueis carnalibus qͣs ſuis regulis ꝯnexos agnouerit. Quia ergo ita eſt. Laudent illū celeſtia terreſtria et omnia in mari natantia et omnia que in eis ſunt hec laudant deum dum ex eis laudatur creator eorum. Hinc etiam laudandus eſt deus Quoniā deus ſaluam faciet eccleſiam que illuꝫ mente ſpeculatur ineternuꝫ q̄ hic multis p ſecutionibus multis fatigatur anguſtijs et edificabūtur ciuitateſ.. eccleſie particu lares iude.i. xp̄i q̄ ex origine iude carnis ꝓ pagatione deſcendit. Et inhabitabunt ibi in ſion fideles et he reditate acquirent eā vt poſſideant eaꝫ in eternū qn̄ ad hierl̓m eternā dn̄i miſerati on ꝑuenerint. Et nō vna generatio ſola iuſtoꝝ habitabit in ea. ſed ſucceſſores. id̓o ſequitur. Et ſeme i. imitatores ſeruorū.i. apl̓orum et diſcipu lorum xp̄i poſſidebit eam eternaliter ⁊ vni uerſaliter omnes qui diligunt nomen eius habitabunt in ea.ſ. ciuitate celeſti eterna felicitate gaudētes. ¶ Pſalmus. I. XIX. in quo monet vt in ſolo deo confidamus et glori emur.

Uox pphete in perſona generalis to tiuſ eccl̓e que ī preſēti pacē perfectā hre. nequāqꝫ valet. ideoqꝫ ī anguſtijſ et calamitatibꝰ hꝰ vite poſita diuinū implorat auxiliū dicens. Cuꝰ qui ſoleſ iuuare in ad iutoriū meū intende ꝯͣ ꝑicu la et ne inimici p̄ualeāt mihi ad adiuuādū me feſtīa q̇a ſi tardet miſcd̓ia gͣuiora creſcēt ꝑicula. Eccl̓ia emendatione poſtulans inimicoruꝫ ſuoꝝ ait. Confundantur.i. de peruerſita tibus ſuis turbent̉ et reuereātur.i. formi dēt ne ꝓ leſa iuſticia penaſ īcurrāt qui que rūt aīaꝫ.i. vitā meā ꝑdere Auertatur re trorſū i. a ꝓpoſito ſuo malo. et erubeſcāt ne poſſint implere qd̓ moliunt̉ qui volūt mihi mala. Auertātur ſtatī vt a ſuo ꝓpoſito erube ſcētes velocit̉ ſeu cōpellant̉ abſcedere qui dicūt mihi irriſorie euge euge.i. gaude gaude. Orās ꝓ iuſtis ait. Exultēt et letētur ī te in qͣ eſt eſt lux et nō in alio qui querūt te ꝯfitētes te magnificū ⁊ liberaliſſimū in dādo ꝯfidētibꝰ veniā qui diligūt filiū tuū memores ſaluationis ſibi a deo colla te per eum. Uox populi xp̄iani Ego vero egenꝰ ſuꝫ egenꝰ ꝯtinue grām diuinitatis expectās et pauper adbn̄ficia tua ſuſcipiēda auide ꝓ peras deus adiuua me a tribulatiōe mū dana vbi cū vicioꝝ aduerſitate pugnamuſ tua miſeratione liberādo Adiutor meuſ in neceſſitatibꝰ et de hac ſeculi clade libera tor eſto domīe. et qͥa nō eſt alia mihi ſpeſ ideo domine ne moreris licet eniꝫ deꝰ menſurate faciat omnia nos tamen tardū putamus quod deſiderio magno reqͥrimꝰ ¶ Pſalmus. I.XX. in quo monet vt ī omni tēpore totam ſpem noſtram ī domino ponamus. Uox cuiuſlibet iuſti. N te domine ſpe raui nō in honore. nō in mūdanis q̄ cado ca ſunt. et ideo nō cōfundar nō erubeſcā in eternū.ſ. in illa iudicij retributione vbi ꝯfundi penale eſt in iuſticia tua nō mea qꝛ iuſticia tua miſcd̓iam ſꝑ habet coniuctā vnde eius eſt ſemꝑ parcere ſupplicanti libe ra mea periculis et eripe me de poteſta te dyaboli ne cū eo dānemur Inclina ad me egrotū et iacentē aureꝫ tue miſericordie ⁊ ſalua me ab egritu dine que intus eſt Et ne ad me veniant iacula inimici oro. Eſto mihi in deū ꝓtectoreꝫ qͥa ego me ꝑregere nequeo et in locum munitum vt non tantum ſim ꝓtectꝰ ſed etiā ſecurꝰ vn̄ ſequit̉ ſaluū me facias. in alio eniꝫ ſaluꝰ eſſe non potero. Oro vt ſis mihi ꝓtector Quoniā firma mentū meu das mihi firmitatem cōſtan tie contra omnes tēptationes et refugiuꝫ Vnō pulhus quueripir meum in omni tribulatione mea. Deus meus qꝛ in te ſperaui erip̄e me de ptā nt indurtianꝝeꝫ xxt. j te dyaboli q̄ abſolutē d̓r pctōr et de ma nū cōtra lege agētis qͣlis eſt iudeꝰ ⁊ ma lus xp̄ianꝰ et iniqui vt ſūt pagani q̇ nulla ibnla. r̓ x. lege dn̄i refrenant̉. ſed more ferarū faciūt qd̓ irtintianrcta m cūqꝫ libuerit. Merito debes me eriꝑe Quia tu es pati entiā mea cauſa ꝓpter quā oīa libēti ani mo iuſtineo et ſpes mea.i. certitudo futu ſuurci. ri premij mei a tēporeᵇ cōuerſiōis mee Non ſolū a iuuētute ſpes mea es ſed etiaꝫ a puericia Quoniā in te cōfirmatꝰ ſu. i. ſuſtētatꝰ ex vtero et d̓ vētre mrīs mee tues ꝓtector me Propter que ad te et De te laudes can tabo ſine fine q̇ bona tribuiſti mihi quia autte ſolū laudo. et res ſeculi reſpuo factꝰ fūpdigiū amatoribꝰ ſeculi reputātibꝰ me qͣſi inſanu ꝙ nō ſeq̄r q̄ amat et ſeq̇t̉ peccan tiū ml̓titudo. ſed ꝯoīa opprobria illa tu fa ctus es mihi adiutor fortis Petit vt dignas grās poſſit reddere dicēs Repleatur os meū laude ꝓ tuis bene ficijs vt toto tēpore meo cante et prediceꝫ te gl̓ioſum et magnitudinē benefici orum tuorum que feciſti mihi.

Tu eſ dn̄e ſpes mea a iuuētute mea ſic Ne pijcias me in tēpore ſenectutis mee. qͥa feſſa virtus mea indiget plus adiuuari. qͥd ꝑſenectutē intelligat exponit dicēs. cuꝫ pefecerit virtus mea.i. qn̄ patiētie firmi tas qͣſſata molleſcit neqꝫ ſuſtinere p̄t viribꝰ ſuis onꝰ tribulationis īpoſitū. ne dere in quas me qͥa ītellecta debilitate mea inſidi antiū feruor accenſus eſt Et hoc ideo dico Quia inimici mei dixe runt mala mihi exꝓbrātes mihi et quī ſtudio decipiendi cuſtodiebant animā meā cōſiliū fecerūt in vnū cōueniētes in eadē volūtate nocendi. Dicentes deus dereliquit eū. munda ni quē vident calamitate crebra fatigatum credūt a deo deſertū perſequimini qͥa fu gere non poterit cōprehendite qͥa relu ctari validiſſimꝰ nō valebit. et ſecuri tenete. qꝛ non eſt qui eripiat Ipſi me ita derelictū putāt ſed tu Deꝰ ne elongeris a me diu me ꝑmittens ab illis tribulari deꝰ meꝰ in auxilium meū re ſpice vt ſi debeā adhuc affligi dignaꝫ mihi patientiā tribuas. nam quētu adiuuas ma lorū contritione non deficit. ſed tūc ſpe po tius erigitur quando tribulationū faſce pre grauatur. Me reſpice. et Confundantur inefficaceſ effecti perficere qd̓ volebant et deficiant viribus vt non ſint potentes vlterius ag gredi detrahentes anime mee. operi antur in tantū confuſione et pudore d̓ mala conſcientia eoꝝ vt actōnes pͥſtinas vi ta meliori ꝯdēnē: qꝛ querūt mala mihi Quicq̇d alij faciāt qͥcqd̓ mihi mali p̄parēt Ego autem ſemper in te ſperabo et adijciā ſuper omnē laude tuā quā de mundi creatione habes adijciaꝫ aliā laudē ꝙ filiū tuū incarnari feceras pro ſalute cun ctorum. Unde ſequitur Os meū annūciabit p̄ dicabit alijs.ſ. gentibꝰ iuſticiā tuā i. filiū tu uꝫ ꝑ quē impleta eſt iuſticia ſalutare tuū ꝑ quētū pater ſalutē dediſti mūdo. Quoniā nō cognoui ꝑ practicaꝫ nego tiatiōēs qͣ malis actibꝰ vt mendacijs ꝑiu rijs et blaſphemijs inq̄nant̉ introibo ī ſu pernam domū vbi cognoſcā potentiam dn̄i et ibi memorabor iuſticie tue ſoliꝰ tūc enī mirabilē et ſingularē eē cognoſcā cū impios in gehennā et fideles mittes in reqͥ em̄ ſempiternā. Quia docuiſti me ꝑ libros diuinos et re uelationē ab initio fidei mee vſqꝫ duꝫ fuerit tempꝰ ꝑnunciabo alijs mirabi lia tua maxīe mirabilē incarnatiōis noui tatē omne miraculū ⁊ nouitatē trāſcendētē Et vſqꝫ ad vltima mea nō d̓relīquaſ me quatenꝰ tua fortitudine roboratꝰ viqꝫ ī finē ſcl̓i laudes poſſiꝫ tuas debitas explicare Ne derelinqͣs me. Donec annūciē filiū tuū q̄ eſt brachiū tuū ꝑ qd̓ oīa facta ſunt et qͦ dyabolꝰ ſuꝑatꝰ eſt generatōni omni ꝑ ſucceſſiones que ventura eſt vſqꝫ ī finē ſeculi. Rurſus ne derelinquas medonec annūci eꝫ Potentiā tuā qͣ ſaluas hoīes et iuſti cia qͣ iudicas oēs ẜm meritū vniuſcuiuſqꝫ annūciē dico deducēdo p̄dicationē meam vſqꝫ in altiſſima que feciſti magnalia circa redemptionē humani generiſque al tiſſima ſunt et ꝓfūdiſſima o deus quis ſimil̓ tibi certenullus. quiā oīs creature v̓tus in infinitū diſtat a ſublimitate nobili tatis nature tue. et incōprehēſibilitate potē tie tue. Quātas oſtendiſti mihi ꝑ rei experiēti am tribulationes multas numero. ⁊ qͣ litate malas.i. graues et dū me cōuerti ſti ad te viuificaſti me vita gratie et de abiſſis terre.i. de ꝓfūditate pctōꝝ iteꝝ ꝑ penitētiā reduxiſti me. Et mihi ſic reducto Multiplicaſti ma gnificētiā tua deꝰ ml̓tis modis mihi ma gna bn̄ficia ꝯferēdo et cōſolatꝰ es me ſe curū me faciēdo de et̓no p̄mio ¶ Uere ꝯſo latꝰ es me Nā ego o deꝰ id̓o cōfitebor tibi ꝯfeſſiōe laudis in decantatōne laudis pſalmoꝝ veritatē tuaꝫ.ſ. ꝙ verꝰ deꝰ es ⁊ ve rax in ꝓmiſẜ pſallā tibi opere q̇ es ſācti ficās oēm videntē deū Uere cātabo tibi et ex magnitudine deuotiōis Labia mea exultabūt et aīa mea quā redemiſti h 2

Nō tantū anima mea cantabit tibi. Sꝫ et linguamea cū fuerit in reſurrectiōis gl̓ia meditabitur iuſtīciā tua cātantes ine ternū miſcd̓ias tuas et hoc erit cum cōfu ſi fuerint et erubuerint qui modo in ſultant mihi. Pſalmꝰ. LXXl. in quo monet vt xp̄um verū hominē et verū deum eē credamus. ¶ Propheta ad patrē loquēs ait Q deus pater fac qd̓ preuideo futurum A iudiciariaꝫ po teſtatem regi xpō et eidē filio tuo q̇ eſt rex verus iudicij execu tionem Iudiciū da dico Iudicare vt iudicet po pulū tuū ī iuſticia. et pauperes tuos in iudicio pauperes autē patris et xp̄i ſūt q̄ mundana ſuꝑbia derelicta humilitati ſe ꝑ omnia tradiderūt. nam ⁊ ſi pauꝑ ſuꝑbiat nō eſt dei pauper. et ſi locuples humilitatē diligat nō eſt ſeculi diues volūtates eniꝫ ta lium ſunt inſpiciende non nomina. Poteſtatem hāc iudiciariā da regi xp̄o ſed pͥus preſciatur iudicaturus ꝑ legatos tuos Suſcipiant mōtes.i. ſancti apl̓i qͦ ad ſu perna firmiter eleuati celeſti gratie ſunt ꝓxi miores mandatū annūciandi populo dei pacē.i. xp̄m et colles.i. alij inferioris gͣ dus qͣꝫ apl̓i ſed tn̄ altiores populis iuſtici am.i. xp̄m. pax vere dicitur xp̄s qͥa ꝑ ipſum homo recōciliatꝰ eſt deo. iuſticia etiā dicit̉ qͦ niā orbem terrarū ſub equitate iudicabit. et qͥa dyabolū ꝑ iuſticiā magis qͣꝫ potentie v̓ tute ſuꝑauit Orauit vt daret regi xp̄o iudiciū ⁊ vere da bit quiā Ipſe iudicabit pauperes pro xp̄o volūtarios q̄ ſūt in populo vbi boni ſunt malis admixti vt qͥꝓ eo pauꝑes facti ſūt celeſtis regni diuitijs locupletent̉. et ſal uos faciet filios pauperū.i. imitatores apl̓oꝝ et humiliabit calūniatorē.i. dya bolū ſuꝑbū crudelē et inſatīabilē. malorum oīm p̓ncipē. calūniatorē q̄ humanū genus ſuis fraudibꝰ tot ſeculis ꝓbat̉ impetere. hūi liabit qn̄ illo cū perfidis dānato fideleo ſe vi derint regnare cum xp̄o. Iudicabit rex xp̄s. ⁊ facto iudicio Perma nebit eius humanitas cū ſole.i. ſemꝑ vnita cū diuinitate v̓bi qd̓ d̓r ſol iuſticie an te lunā.i. conſpectū eccl̓ie. qͥa ſemꝑ erit in p̄ ſentia eccleſie vt ab ipſo vt luna a ſole reci piat lumen que nihil a ſe luminis hꝫ. perma nebit dico in generationem et genera tionem.i. in ſeculū ſeculi. Cōſequenter ꝓpheta oſtēdens q̇mō iudex iſte pͥus venit in mūdū ait. Sicut pluuia in vellus ſuauiter ſine ſtrepitu ſine corru ptione aliqͣ. et imꝑceptibiliter deſcēdit ita xii rex ille q̄ iudicaturꝰ eſt deſcēdit in vterū vir ginalē beatiſſime marie ſpūſctō operāte car nēde ea ſuſcepturꝰ humanā. ⁊ idē eſt qd̓ ſeq̄ iiii tur d̓ſcēdet ſicut ſtillicidia ſtillantia ſu per terram q̇ in modū roris ſūma leuita te deſcendunt. Orietur in diebꝰ eiꝰ iuſticia q̄a ipſe or tus de v̓gine eſt ſol iuſticie. et abundātia litui vi belut pacis orietur abundantia pacis eſt duꝫ religio xp̄ianoruꝫ toto orbe dilatat̉ donec auferatur luna.i. vſqꝫ in finem ſeculi. Propheta de āplitudine regni eiuſ ait. Et domniabitur ſuꝑ totam terrā a mari cir cudatā et a flumine iordane in qͣ xp̄us ba ptizatus eſt. vſqꝫ ad termios orbis ter rarum in q̇bus omnibꝰ terris ꝑ p̄dicatiōꝫ apl̓oꝝ et alioꝝ diſcipuloꝝ cultꝰ xp̄iane relig onis in aliqͥbꝰ plātatꝰ eſſe dinoſcit̉. Coraꝫ il lo rege ꝓcident ethiopes.i. gentes nigre peccatis fidem eiuſ hūiliter recipientes eū deuote adorando. et inimici eius. iude in ſua ꝑtinacia et obſtinatione permanſuri terrā lingent.i. terrena cuꝫ magna auidi tate et deſiderio more ſerpentis exqͥrēt. Re ges tharſis et inſule munera offeret qd̓ cōpletū fuit de regibꝰ qͥ venerunt adora re xp̄m cū muneribꝰ qͥ venerūt de his puln cij h̓ deſcp̓tis q̇ fuerūt figure gentiū que ad orature erant. Vnde ſeqͥtur Oēs reges terre adorabūt eū. oēs geres ſeruiet ei qd̓ modo impletū fuit tꝑe Cōſtantini im peratoris q̇ ad fidē xp̄i ꝯuerſus fuit cui tan qꝫ monarche obediebat omnes reges terre q̄ adorante vident̉ omnes alij adoraſſe quꝫ

etiā precepit vbiqꝫ terrarum ad honorē xp̄i edificari eccleſias vel ſi non modo ſalteꝫ in iudicio cōplebitur. vel oēs reges.i. aliq̇ d̓ oī genere regū. et ita oēſgēteſ.i. aliqui d̓ omni gente. ¶ Seruient dico merito. Quia libe rauit pauperē.i. ppl̓m xp̄ianū a potente dyabolo et lib̓auit etiā inopē cui nō erat adiutor. qͥa nec aliqͦs hō iuſtꝰ nec angelus nec lex nec liberū arbitriū niſi tantuꝫ leo de tribū iudā rex noſter xp̄s Liberauit quidē pauperem. et illi liberato Parcet peccata dimittēdo et anīas pau perū de dn̄o ꝯfidētiū ſaluas faciet pͥmo ⁊ tādē corꝑa eoꝝ ī iudicio futuro ſaluas fa ciet ſalute ꝑpetua. Et ex hoc ꝙ aīas pauperū ſaluaſ faciet Ex vſuriſ.i. reatibꝰ pctōꝝ et ab ipſa iniqͥtate re dimet animas eoꝝ a culpa et pena lib̓a būt̉ in futuro et honorabile nomē eoꝝ coraꝫ ipſo qui noīe ſuo fuerūt inſigniti.i. qͥ xp̄iani vocāt̉ preclaꝝ reuera nomē vt xp̄iani dicant̉ vt de ſuo rege reſplendeant. et accep viduſiūt ta vocabuli dignitate glorient̉. Et viuet rex xp̄s in ſeculū ſcl̓i et dabitur ei de auro arabie. vnde pꝰ reſurrectioneꝫ tuſuuib xp̄i multi imꝑatores et reges ad gl̓iaꝫ reſui pamaniū rectionis eius dederūt p̄cioſa donaria inter que erat aurum arabie ad edificationeꝫ ec cleſiaꝝ ⁊ diuini cultꝰ augmentū in quibus eccleſijs adorant xp̄um fideles et tota die benedicent ei. Oī die benedicūt ei et merito q̄a ipſe Erit firmamentū labēti infirmitati hūane cor da fideliū in fide ꝯfirmās in apl̓is alijſqꝫ di ſcipulis qui ꝓ eminētia ſanctitatis montee appellantur et extollentur ſuper oēꝫ cā didationem hꝰ ſeculi fructus xp̄i.ſ. ipſi ſancti qͥ exeuntes de ciuitate eccleſie militan tis in ciuitate celeſti florebūt ſicut fenuꝫ terre virētes beatitudine ſempit̓na h̓ enim tribulationibꝰ afficiunt̉ vt ibi ꝑpetua gͣtula tione coronent̉ Pro tantis beneficijs q̄ ſanctis ſuiſconfert Sit nomen eius benedictū in eter nū cuiꝰ nomē permanet ante omnem creaturā que ſole illuſtratur Et benedicentur in ipſo domīo ieſu xpō omnes tribꝰ terre ſicut abrae dictū eſt. in ſemine tuobenedicent̉ oēs tribꝰ terre.i. aliqui de omni tribu omnes genteſ ma gnificabunt eum tanam dominum et ſaluatorem omniū Et qꝛ in ipſo benedicēt̉ oēs tribuſterre. id̓o ſit Benedictꝰ dominꝰ deꝰ videntiū ſe. qui facit mirabilia magna ſolꝰ. ſua vir tute Et benedictu nomē maieſtatiſ eꝰ in eternū qd̓ eſt maius oībus nominibꝰ et replebitur maieſtate eꝰ omnis ter ra.i. omnes ſancti clarificatione eiꝰ replebū tur et qͥa rem valde deſiderabilē optat. dicit fiat fiat. ¶ Pſalmus. L XXII. in quo monet ꝓpheta vt eterna amplectamur et ꝓ illis deum laudemus Uam bonus es i. multum deus videntiū eū nō tamē omnibꝰ ſic apparet. qꝛ n̄ iniquis a qͥbus ſua bonitas nō ſentit̉. ſicut nec oculiſ egris delectabiliſ eſt claritas ſoliſ que ſanis ē amabilis. ſed eiꝰ bonitas ſentit̉ ⁊ guſtat̉ ab hiſqui recti ſunt corde. id eſt qui opera eiꝰ ſtudio pietatis intelligūt. Propheta in ꝑſona infirmoꝝ qui viden tes ꝓſperitatem malorū et iuſtoꝝ aduerſita tes et tribulationes inciꝑiūt dubitare de bo nitate diuine ꝓuidentie dicēs Mei auteꝫ pene moti ſunt pedes ſcꝫ ad erranduꝫ et male ſentiendū de bonitate diuine ꝓuidē tie effuſi precipitati a ſtabilitate ſiue vigo rementis ſunt greſſus mei.i. effectꝰ mei ⁊ opera mea. Et hͦ ideo. quia zelaui.i. gͣuiter tuli et indi gnatꝰ ſū de iniquis pacē trāq̇llitatē et tē poralē felicitatē peccatoꝝ vidēs pax tn̄ peccatorū vera nō eſt ſꝫ falſa et caduca pax q̄ cuꝫ ꝯſciētia ſꝑ litigat rixat intrinſecꝰ et cū hoſtē non habeat ſecū ipſa decretat. Ideo etiā effuſiſūt greſſus mei. Quia non eſt diſtinctio in morte iniqꝝ a mortē iu ſtoruꝫ ita ꝙ iniq̇ citiꝰ moriant̉ qͣꝫ iuſti īmo ſepe contingit ꝯtrariū nec eſt diſtinctio h

in plagis ſiue ī infirmitatibus eoꝝ ꝙ infir mati iniqͥ tardiꝰ curentur qͣꝫ iuſti īmo ſepe iniq̇ velociꝰ ꝯualeſcūt habetes ī ꝓ̄mptū re mediā curationū ꝓpter abūdantiā diuitia rum ſuaru. Ideo etiam egreſſi ſūt. quia iniqui. In la bore hominū non ſūt in ſolacijs ⁊ deli cijs viuētes nec cum hominibꝰ iuſtis tribulationū flagellis percutiuntur. Et qꝛ tꝑali felicitate gaudent. Ideo tenuit eos ſuperbia. operti inuoluti ex omni ꝑ te ſūt iniquitate qͣntū ad ꝓximuꝫ et īpie tate ſua qꝛ cōtra dn̄m blaſphemi ſunt. ſua dicit qꝛ nō a deo ſed a ſeipſo habet hō neqͣci am ſuā. Et nō ſufficit eos eē malos in ſe ſed etiam. Prodijt ī aperto iniquitas eorū ⁊ hͦ ex ſuꝑabundātia ⁊ ſuꝑfluitate bo noꝝ huiꝰ ſeculi vt dent exēplum ſuꝑbiendi ⁊ depoſito oī timore trāſierūt a via recta in affectu cordis vt īplerent quicq̇d cor prauū eorū deſiderabat eutes poſt cōcupi ſcētias ſuas ¶ Et hoc non qͣſi ex improuiſo fecerūt ſed cū attētiōe Quoniā cogitaue runt ītellectū ſuū ⁊ induſtriā applicādo ad maliciā et locuti ſūt nequiciam p̄cipiē tes ſuis ſatellitibꝰ eā exeqͣ ad iuſtoꝝ afflicti onem ſicut patet ī tyrānis iniquitateꝫ in excelſo locuti ſūt blaſphemias dicēdo d̓ deo Iniqͥtatem in excelſo locuti ſūt. quia Poſuerūt in celum os ſuū ſuꝑba lo quētes ꝯtra deū altiſſimuꝫ quē blaſphema bāt dicētes deū vel neſcire mala q̄ differt in tꝑe vindicare vl̓ maloꝝ noſtroꝝ nō eē vlto rem et lingua eorū trāſiuit mēſuram humanitatiſ in loqn̄do. qꝛ cuꝫ ip̄i ſint im becilles ⁊ fragiles. tenere īmortales eſtimāt dignitates ¶ Quibꝰ attentis inq̇t ꝓph̓a. Ideo cōuertetur populꝰ meus.ſ. infir mus hic ad ꝯſiderationē veritatis ꝯꝑande ꝓſperitati maloꝝ iuxta aduerſitatē iuſtorū ⁊ hoc per dies plenos ⁊ vigilijs ⁊ medi tationibꝰ ¶ Qui vidētes malorū ꝓſperita tem. Dixerūt q̄rentes ⁊ admirātes quo modo ſcit deꝰ iſta ⁊ ꝑmittit talia vel ad hoc ſe extendit ꝓuidētia dei excelſi Oſtēdit vn̄ videat̉ ſibi ꝙ deꝰ videat̉ neſcire iſta īferiora Ecce ī manifeſto ē ipſi pecca tores et abūdantes in malis hꝰ ſecu lobtinū erūt diuitias qd̓ valde īiuſtū videt̉ vn̄ ſi deꝰ iſta inferiora ſciret aut cura ret non ſuſtineret iſta Attento ꝙ peccatores florent et abundant in diuitijs. Dixi ī perſona dubitātis Ego exercitatus in iuſticia excluſus a boīs p̄dictis tꝑalibus quibus peccatores abun dant ergo fruſtra iuſtificaui cor meū cauēdo a peccatis fruſtra mūdaui ope ra mea inter innocetes vt eſſet de nue ro eorum. Et fruſtra ſepe tribulationibus fui flagellatus ſuſtinui penas ac penuri am et caſtigatio meā de peccatis p̄teritiſ in matutinis.i. non differtur ſed velociter adhibetur. malis vero vel nulla caſtigatio vel ſera adhibetur. In oppoſitum arguēs ex autoritate ſancto rū ait. Dicebam ſi narrabo ſic.ſ. qd̓ dix erunt hͦ eſt. deū non habere ſciam horum ī xxxi feriorum ⁊ curā non habere ẜuorum ſuorū ſicut p̄dicti heſitāt de ꝓuidentia ecce nati Iiuntn ꝝx. ⁊ onem.i. dicta filiorum tuorū.ſ. ſanctorū iplumitaꝝcij patriarchaꝝ ꝓphetarū repbaui oēſ emī ali imtttndcu xxxxxx ter docēt quibus credere debeo putpii quitarimxx. x. x. j Sed ne reꝑbare viderer dicta patrum ⁊ pͥ malinpuli irmprari⁊a ori doctrine ita cito cōtradicere Exiſtima mninimti firintioq j baꝫ.i. cogitabam dare operam vt cognoſ in xIII cerem veritatem cur.ſ. in pn̄ti deꝰ ꝑmit tit peccatores ꝓſperari ⁊ iuſtos deficere. ſꝫ hoc laborioſum ⁊ difficile eſt ante me ſuꝑgreditur enī facultatem ītellectꝰ mei. Hoc labor eſt ante me. Donec intrem mēte ⁊ ſtudio dicta ſacre ſcripture que ſacͣ tuarium dei dicitur qꝛ deus in ea nobis loquitur et intelligam nouiſſima eo rum.ſ. punitiones maloꝝ. ibunt eniꝫ hi in ſupplicium eternum licet hic tēporaliter flo ruerint. ⁊ pͥmia iuſtorū quoniam iuſti ibut in vitā eternam licet hic tꝑaliter fuerit afflic ti. de quibus ſcriptura ſacra in vtroqꝫ teſta mento plene loquitur. Declarat hic dictam determinationē ẜm ea q̄ didicit ī ſanctuario ⁊ ad ea q̄ ex aduer ſo inducebantur de ꝓſperitate malorum et longa eorum vita. dicit ꝙ non eſt ſic ſꝑ. imo ſepe breuiatur vita eorum ⁊ tꝑalis eoruꝫ fe

licitas cito euaneſcit dicēs. Uerūtamen ppter dolos ⁊ fraudes quibus mali affli gunt innocētes tu deus poſuiſti eis fineꝫ ſue tꝑaliſ ꝓſperitatis. ſubtrahendo eos cito de vita preſenti et ſepe deieciſti eos ab altitudine ſuꝑbie eorum dum adhuc eſſent in augmēto felicitatis ſue. Un̄ ꝓph̓a vidēs nouiſſima maloruꝫ ⁊ admirans ait. Quo modo q̇ heritanta felicitate pollebant re bus omnibus priuati tam ſubito defece runt de vita p̄ſenti ⁊ perierūt eternaliter propter iniquitatem ſuam. Sic eorum ꝓſperitas euaneſcit. Sicut ſō nium ſurgentium qꝛ velut homo inſō nis accipiens diuitias cuꝫ euigilat nihil in uenit ſic gloria impiorum cita euaneſ cit. et intuitu populi tui gloriam eoruꝫ ad nihilum rediges. Quia inflammatum eſt cor meum ꝑ dri puram dilectioneꝫ et reneſ mei cō mutati ſunt in caſtitatem per carnalis ꝯͣ cupiſcentie rep̄ſſionem q̄ viget in renibus ego ad nihilum redactus ſum in mea reputatione et neſciui.i. me ignoranteꝫ re putaui. quanto enim plus quis deo ꝑ cha plrumi ritatem ꝯiungitur tanto magis humilis in emnepllima ſua reputatione efficit̉. vnde ſequitur. Vt iumentum factus ſum apud te ſine in ptcagnd jndiꝰ ꝑmit murmure onus dn̄i portabo et ego ſem per tecum.i. in tua fide ſemꝑ ꝑſeuerabo miē ie̓ ¶ Et hoc quia. Tenuiſti manum dextere mee dulciter in tua ꝓtectione acci piendo. ⁊ pro voluntate tua non meis me ritis deduxiſti me de virtute in virtutem et cum gloria ſuſcepiſti me in futuro ad beatam vitam me tranſferendo. Propheta conſiderans que ⁊ quanta elec ti gaudia expectent in futura vita dicit ex ꝑ ſona eorum admirando. Quid mihi in quit eſt in celo preparatuꝫ ſcilicet ineffa bilis gloria quam nec oculus vidit nec au ris audiuit. nec in cor hominis aſcendit ꝑ comprehenſionem. ⁊ deinde quaſi redargu ens ſemetipſum ꝙ terrena cōcupierat dicit et a tē quid volui ſuper terram. quaſi diceret. ego veritatis ignarꝰ quid talia ſu per terram ſperabam vt peccatorum bona cuperem habere cōmunia cuꝫtu beneficia parares in eternitate manſura. Attēta magitudine īexplicabilis glorie tue Defecit pre nimio deſiderio caro mea. et cor vtrūqꝫ ſuſpirat ad illum peruenire deus cordis mei creator ⁊ beatificator pars mea deus in eternum a quo nū qꝫ ſeparabor. ¶ Ideo facio te partē meam o deꝰ. Quia ecce qui elongant ſe a te per turpem ⁊ inhoneſtam vitam peribunt damnatiōe perpetua. perdidiſti omnes qui aliud qͣꝫ te querunt tanqͣꝫ vltimū fine. Eligant alij quid volunt diuitias potentiā ⁊ honores ⁊ cetera ſeculi bona. Mihi au tem adherere deo bonum eſt vera fid̓ ⁊ operum ꝓbitate cōiungi. bonum mihi vt deum eligam in quo omniū bonorū pleitu dinē poſſideā etponere ī deo ſpezmeā qꝛ nihil poteſt eſſe beatiꝰ qͣꝫ illi omnia ꝯmit tere qui nouit ſuis cultoribus ꝯgrue profu tura p̄ſtare. Interim autem hoc erit officij mei. Vt an nunciem omnes predicationes tu as q̄ debent ad verā fidē ꝑcipiendam anu ciari fidelibus tuis ad gloriam tuā ⁊ vtilita tem eorū in auribus filiorū eccleſie. ¶ Pſalmꝰ. L. XXIII. in quo monet vt relictis figuris veritas teneatur et cōtemptiſ tranſitorijs eterna que rantur. ¶ Propheta admirans et conque rens de captiuitate populi iſrael ait T quid o deus vqͥ es creator noſter repuliſti noſ qͣſi alienos a defēſione tua ex toto et iratꝰ ē furor tuus ſuper oues paſ cue tue.i. populū iſraeliticū quem pauiſti mana in deſerto. xl. annis vſqꝫ quo introdu ceres eam in terrā melle et lacte manātem Memor eſto cōgregationis tue po puli ſcꝫ iſraelitici quem cōgregaſti in egip to et elegiſti in populum pecultarem que poſſediſti a tempore patriarcharum qui fuerunt initium illius populi.

Memor eſſe debes eiꝰ o deus. qͣa olim Re demiſti.i. liberaſti de pharaonis ſeruitute populum iudaicum qui fuit heredi tas tua qͣꝫdiu tibi puro animo ſeruiebat que virga dicit̉ propter moyſen famuluꝫ tuū cui iuſſiſti ꝑ virgā magnalia facere vt diuina virtute iudei roborati de terra egy pti egrederent̉ intrepidi q̄ hereditas ē moſ ſion.i. ciuitas hierl̓m in qͣ eſt caput regni. et ibi eſt mons ſionin quo conditum eſt tē plū in quo tu corporaliter habitaſti fa ctus ho. Quia tanta beneficia feciſti huic ppl̓o o de uſ Leua virtutem potentie tue que vi detur fuiſſe remiſſa cōtra eos ad frangēduꝫ ſuperbias babilonioꝝ a quibus euerſa ē hierl̓m ⁊ hoc facias in fine.i. oſtende et vid̓ quanta malignatus eſt inimicus. ſcꝫ rex babilonie cum ppl̓o ſuo in ſancto.i. ī tē plo. in ſacerdotio. et in ceteris ſacramentis. ¶ Et qd̓ ſceleratiſſimū eſt. vbi ſeq̇ d̓buit pe nitudo Gloriati ſunt vt non ſolū peccaſ ſe ſed ipſūqꝫ malum ad gl̓am ſuam traxiſ ſe viderent̉. o dn̄e nō eſt patienter hoc ferē dum ꝙ ab his qui oderūt te ad magnū cō tēptū tui cognoſcit̉ eſſe perpetratū maxime cū in medio atrio templi in quo paſca lis ſolēnitas ſolebat celebrari ſacrilegiuꝫ cō miſiſſe dicant̉. Poſuerunt vexilla q̇bus in prelio vtebā tur ſigna victorie ſuꝑ ſūmitates turrium ⁊ portarū et non cognouerūt inimici hec faciētes ꝙ illa victoria eſſꝫ ex te ꝓpt̓ peccata ppl̓i īfraelitici. poſuerunt dico ſigna ſicut ſolitū eſt in exitu belli ꝙ victores ponūt vexilla ſua ſuper ſūmū locū. ¶ Et exaggerando eoꝝ neq̄ciam ſubiungit Quaſi in ſilua.i. ſicut homines ſecuribꝰ cedūt ligna in ſiluis nullo ꝓhibente ita iſti ianuas templi abſqꝫ vlla reuerentia et tio re ꝑſeueranter et ꝯſtanter idipſū vnanimi ter fecerūt in ſecuri et aſcia q̄ ſunt inſtru menta fabrilia deiecerūt eā.ſ. ciuitatem ¶ Incenderunt igni ſanctuariū tuū tēplū diuino cultui dedicatū qd̓ enī nō po terāt excidere ſecuribꝰ ignē cōburebat vſqꝫ ad terrā deijciētes polluerūt taberna culum nominis tui nam capto templo immolauerūt idolis ſuis attribuētes eis vi ctoriā habitā Dixeruntin corde ſuo tota illa hoſti um multitudo conueniens ſimul cōſilia riter vt deus hebreoꝝ ampliꝰ non coleretur dixerūt concluliue in corde ſuo et deinde o re ꝓtulerunt quieſcere.i. ceſſare faciam omnes dies feſtos dei a terra oēmo cultum dei hebreoꝝ vt ampliꝰ non ſit ī ter ra gl̓ia noīs eiꝰ Propheta inducit v̓ba quorūdaꝫ apoſta tarum iudeorum q̄ tunc tꝑis tranſierūt ad chaldeos. dicebāt enī in multis tn̄ mētiētes Signa noſtre liberationis non vidi mus talia qualia data ſūt patribꝰ noſtris x laaxc in exitu de egypto iam nō eſt ꝓpheta qͥ ijciliſ annūciet nobis dei volūtatē. et ſic debemꝰ eum relinq̄re ſicut reliq̇t nos. vn̄ dicūt noſ exi ti p iermminas 2⁊ nō cognoſcet āpliꝰ Proph̓a tot mala vidēſ adueniſſe ppl̓o iſra ra 1x elitico orat ad deū allegādo eiꝰ potētiā ad ſb̓ ueniendū dicēs. O deus vſquequopo pulus gentilis improperabit ppl̓o iud̓ pruudupurimul̓. Tc orū ꝙ deꝰ eoꝝ nō ſit deꝰ verꝰ cū n̄ ſaluet eos niumuſmi nulucict ecj. in quo aduerſariꝰ irritat nomen tuuꝫ malſiturgulma. nimis diu. pin tumd umuſi?: cj j. Ut quid auertis potētiā tuā vſitataꝫ ylinpetaixi a ppl̓o tuo et virtute tuā quā uideriſin xx jx i. ſinu tenere. differs extrahere ad ꝑcutiēdū hoſtes ppl̓i tui quē ſꝑ fouiſti. Proph̓a reuertit̉ ad loquēdū de ſalute vni uerſali hūani generis dicens Rex noſter qui ē deꝰ āte ſcl̓a et nūc hō operatꝰ ē ſa lutē ī hierl̓ꝫ in qͣ ſalutiſ nrē miſteria patra uit q̄ d̓r eē in medio terre Tu cōfirma ſti ī virtute tua gētes que maris vo cabl̓o d̓ſignātur ne fluerēt ī vicia perdu xiſti ad nihilū capita draconū.i. potē tias et ſuꝑbiā ſpūuꝫ īmudoꝝ. ī aquis bap tiſmatiſ qn̄ aīas. qͣs illi pctōꝝ ſordibꝰ īqͥnāt ſalutaris vnda mūdat. Tu cōfregiſti ca pita.i. ſuꝑbiā ⁊ ptātē dracōis p̓ncipis de mōioꝝ leuiathā qn̄ ſuꝑbia eiꝰ d̓ celo d̓iecta ē ⁊ natiuā claritatē retiere n̄ meruit q̇ ſe volū taria obſcuritate macl̓auit ⁊ d̓diſti eā eſca d̓uorādā et cōſumēdā ppl̓iſ ethiopū

ipeſt pctōribꝰ qui ante ꝯuerſionē ſūt tene broſa mēte teterrimi. q̇ ad dn̄m ꝯuerſi eſcaꝫ ceperunt habere dyabolū cū de eiꝰ detracti one ſatiant̉. ſic ſolemꝰ dicere detractoribus. cur me rodis. cur me comedis. ſic fit vt qui a paganis ante venerabilis nūc a xp̄ianis de tractionū morſibꝰ corrodat̉. E hoc feciſti ꝑ p̄dicatores tuos qͦniā Ape ruiſti fontes et torrētes ſcpͥturas no ui et veteris teſtamēti vt emanarēt liquorē ſapientie et diuitias fidei tu ſiccaſti fluui os ethā i. doctrinas v̓boſitates vanitates p̄ſūptuolorū hominū magoꝝ iudeorū pha riſeorū et hereticorū. Tua ē dies.i. claritas noui teſtamēti tua eſt nox.i. obſcuritas veteris teſtamēti. vtꝝ qꝫ q̇dēa te emanat vtrūqꝫ te laudat et bn̄ dicit tu fabricatꝰ es aurora et ſolē.ſ. in ſipiētes et ꝑfectos ſapiētes ⁊ minꝰ ſapiētes Tu feciſti oēs terminos terre apl̓orū ſ. et alios p̄dicatores xp̄i. qͥa ſicut termini di ſtinguūt fines agroꝝ. ita iſti v̓r fidei iura de fendūt eſtate.i. feruentes ſpū q̄ ad martyri uꝫ gratia dei ꝑueniūt et ver.i. ſobrios ⁊ mā tiuilui ſuetos. ſicut ſunt ſancti cōfeſſores tu plaſ at nomellla maſti ea. oēs gradus ſctōꝝ.i. fuiſti pͥnci piū eorū omniū vnde nō glorient̉ qͣſi nō ac q biā vlitu ceperint. ¶ Propheta p̄catur ꝓ iudeis ꝑi uauberiſi um iudice vt indulgeat iudeis q̄ ad eū co piſ uertent̉ dicens. Memor eſto huiꝰ creatu re ſuperius cōmemorate et ꝓmiſſionis fct̄e iudeis. ⁊ licet inimicꝰ.ſ. ppl̓us iudeorum q̄ tuc fuerūt impperauit domino dicēs d̓ moniū habes et ide populꝰ inſipiēs pro uocauit ad irā nomē tuū dicēs ſi filiꝰ d̓i eſt deſcendat nūc de cruce. nihilominꝰ īdul ge et recipe ad miſcd̓iam veniētes ad te. Sed o dn̄e Ne tradas beſtijs.i. demo nibus aīas cōfitēteſ tibi peccata ſua ſeu laudātes te et aīas humiliū ne obliui. ſcaris omnino ſed eleua eas ne in pecca tis ꝑſeuerēt. Reſpice.i. conſidera ꝓmiſſiones tuas quas in vtroqꝫ teſtamento feciſti ꝙ ſperatibus in te eſſes auxilio et veniētes ad te miſericorditer ſuſciperes cuiuſmoi ſunt pauperes humiles de diuitibus ſuꝑbis nō loqͦr qͥa repleti ſunt iniqͥtatibus qui ob ſcurati ſunt qꝛ lumē ſapiētie ꝑdiderunt terrenis deſiderijs excecati O dn̄e qͥa pro miſiſti Non auertatur humilis.i. non abijciatur a te q̄cunqꝫ de ſuperbo factꝰ eſt humilis et ꝯfuſꝰ. q̇ erubeſcit de peccatis ſu is pauper ſpū verus ⁊ inops eſt qui nihil d̓ ſe preſumit ſed omnia deo tribuit. iſti tales laudabunt nomen tuū Quia contemptꝰ ē xp̄s a iudeis ambulans in terra et a falẜ xp̄ianis ſedens in celo inqͥt ꝓph̓a Exurge deus iudica cauſa tuaꝫ vt illi manifeſta veritate p̄dicēt qd̓ pͥus ſtul te abnuebāt memor eſto improperioꝝ tuoruꝫ eoꝝ que ab inſipiente obiecta ſunt totā die Ne obliuiſcaris voces inimicorum tuorum quin eoꝝ blaſphe mīas depͥmas. non enī ab iniqͥtate ceſſabūt ſed ſuperbia eoꝝ qui te oderūt aſcen dit ſemper in tantū aſcendit ſuperbia regͥ babilonis vt faceret ſe adorari tanqͣꝫ deum in aurea ſtatua quā erexit. Pſalmus. LXXIIII. in quo monet ne quis ſuperbus de ſe preſumat hu milis de deo deſperet. Propheta in perſona populi iudaꝫ ci qui erat xp̄o domino crediturꝰ ait Onfitebimur tibi deus maieſtate tuā adorādo cō fitebimur ꝯfeſſione laudis et in uocabimꝰ nomē tuū vt a te qui vocariſ ieſus.i. ſaluator ſaluemur Narrabimꝰ predicabimꝰ vbiqꝫ terrarum mirabilia tua de creatione mūdi. de redē ptione humani generis. reſpondet deꝰ ppl̓o dicenti confitebimur tibi et inuocabimus nomē tuū cū accepero tēpꝰ diſpoſitū ẜm ordinē ſapientie mee ſententias iuſticie ponam in effectu reddes tibi ꝓ merito tuo et alijs ſil̓r. ⁊ ip̄ios puniēdo. Et opꝰ ē vt nō differā. quiā Liquefacta ē terrā.i. bu mana nat̉a a ſtabilitate v̓tutis ⁊ iuſticie vt ī diu̓ſas d̓fluat ꝯcupiſcētias. t̓rā dico.i. oēs qui hītāt ī ealiōfacti ſt̓ ⁊ corrupti ꝑ pct̄a. ſꝫ ego motꝰ mīa ꝯfirmaui colūnaſ q̄ ī paſ ſiōe mea nutauerꝭ.ſ. apl̓os meoſq̇ totius ec

cleſie ſunt ſuſtentamētuꝫ et ꝑ illos acq̄rent̉ mulli qui digni erūt in iudicio remunerati on vite eterne. ¶ Et per illos.ſ. apoſtolos. Dixi iniquis omnibus in generali nolite inique age re ſed cito currite ad medicuꝫ et de inquē tibus contra precepta mea dixi nolite ex altare cornu veſtrum per ſuperbiam di cendo vos eſſe iuſtos ⁊ inculpabiliter viue re aut per elationem peccata veſtra defendē do aut peccatū proprium per alios excuſā do vt per dyabolum vel perſuaſores vel ꝑ neceſſitatem. Nolite extollere in altum ſuperbie cor nu veſtrum contra deum vt dicatis vos culpa creatoris eē peccatores qui tales voſ creauit. et quid ſit in altum extollere cornu exponens ait. nolite aduerſus deum lo qui iniquitatem ¶ Nolite dico hoc facere. Quia nec ab oriente nec ab occidente nec a d̓ſer tis montibus nec ab aliqua mundi par te poteſt quis effugere iudicium dei qui v biqꝫ totus conſtat eſſe preſens quoniam deus iudex eſt et iuſtus. ¶Hunc.ſ. ſuperbum humiliat hic et in alia vitā et hunc. ſcilicꝫ humilem exaltat multiplicando eum in virtutibus et tandeꝫ in gloria coronando quia calix.i. diſpenſa tio diuini iudicij in qua propinatur vnicui qꝫ pro merito ſuoſicut propinatur de cali ce. calix dico vini meri in quo propinatur vinum merum. id eſt gloria eterna plen mixto. id eſt pena qua potantur mali. vtꝝ/ qꝫ ꝯcurrit in diuino iudicio Et inclinabit predictum calicem ex hoc in hoc quia per illum calicem et bonis bo na ⁊ malis mala propinat verumtamen fundus calicis in quo ſunt feces nō eſt euacuatus quia ſemper remanet ī d̓o virtus ad puniendum peccatores. et quia ſemper perpetuo punientur. vnde ſequitur bibent omnes peccatores terre.ſ. illā penam ineternum ¶ Uox xp̄i eſt in membris ſuis. Ego au tem in membris meis gaudebo quādiu ſeculum erit et cantabo deo illorum qui penitentiam agentes qͦtidie vicia ſupplātāt ¶ Pſalmus. LXXV. in quo cō mendatur deus ex multis bo nis que confert Uox eccleſie olim anteqͣꝫ il luminaret crux munduꝫ an teqm videretur dominus in terra. Otus erat in iuj dea deus cui legem dederat at qꝫ prophetas. nō ſic erat in alijs terris vbi non vigebat verus dei cultꝰ. nec ſcientia legis et prophetarum et in iſrael magnum nomen eius quoniam ſolus xxx tſ ille populus vnum verum deuꝫ adorabat itrax ¶ Factus eſt in pace locus eiuſa deſt xx ixxii in animo humili et quicto qui aduerſꝰ mā xetpit data domini contraria voluntate non liti gat qui ſequitur iuſſa dominantis ⁊ ad om xtxx ix tix ne preceptum diuinum ſuū flectit arbitriū ꝝ tac et habitatio eius in ſion.i. in anima q̄ lidanraſſa ſac deum ſincera mente ſpeculatur. xxt xri Ibi.ſ. vbi dominus pacis habitare dignat̉ hunuribrlum cr. pereunt omnia inimica pacis. vnde cōfre git hic pro parte et in futuro totaliter po ſammctra. b. tentias qͥbꝰ dyabolꝰ fideles īpugnat. con xtcꝫ fregit quidem arcum doloſitatis heretico rū ſcutū incredulorum iudeoꝝ gladium tyrannoꝝ bellū vicioꝝ vbi enī auctor pa cis venit omnia iſta fugiunt. Tu qui ꝯfregiſti potētias es Illuminās fideles tuos cogͥtione ſūmi boni a moti bꝰ eternis.i. ꝑ apl̓os tuos q̇ mōtes et̓niti cunt̉. qͥa et̓na et incōmutabili ſublimitate ꝯͣ ſiſtūt mirabiliter qꝛ p̄dicatiōꝫ ſuā exēpliſ roborabāt miraculis ⁊ ꝯfirmabāt turbati ſūt oēs īſipiētes corde.ſ. phariſei et ſecl̓i ſapiētes audiētes noua p̄cepta ānūciari et recedētes a v̓o lumīe tenebroſa mūdi deſid̓ ria ſūt ſecuti ¶ Quid aūt his īſipiētibꝰ cor de ꝯtigerit ſb̓iugit dicēs Dormierūt ſom nū ſuū mortis et nihil inuenerūt oēs viri diuitiaꝝ cuiuſmōi ſūt q̄ pecunijs ca ptiua mēte deẜuiūt ī manibꝰ ſuis ſiue ī po teſtate ſua ſicut euigilās a ſomno nihil ius nit qd̓ ſe habere putabat.

Inexcuſabiles ꝓph̓a oſtendit illos incre pulos dicēs Ab increpatione tua deus iacob cū increpares eos ꝑ te et predicato res tuos dormitauerunt ſancta monita tua negligenter audiētes. et ideo merito cul pabiles reddunt̉. iſti autē ſunt qui aſcēde rūt equos.i. qui in ſuꝑbia creſcētes quaſi equis currentibꝰ mundi iſtius illecebras ꝑ uagantur. Tu deus qui hͦ feciſti terribilis es futu rus imꝑijs in iudicio. qn̄ in gloria maieſta tis tue veniens ſuꝑbos igni eterno addixe ris et humilibus corde perpetuā cōtuleris dignitateꝫ et quis reſiſtet tibi.i. nullꝰ vti qꝫ extunc apparebit ira tua qͥa nihil vlte rius ꝑ patientiā diſſiml̓abis De celo.i. de ſūmitate potentie deſcendꝫ iudicium tāqꝫ fortiſſima certaqꝫ manu ia culū deſignatū terrā.i. terreni homines qui paſt nponli. diuine ſentētie anctoritate dānādi ſunt tre ment cū audierint. itē in igneꝫ eternum et Iaſtuimi quieſcent cū in perpetua dānatione reci Inima pientur. ſed quies iſta ſine reqͥe eſt. quia q̄e ſcent a malis operibus. ſed in ſupplicio nō q̄ eſcunt q̇ppr. q̄a etna flamā cruciandi ſūt. id pitaliū Quando erit hoc. Cum exurgeret in iu dicio deus tunc terra.i. terreni hoīes pctō res trement. exurget autem deus ad iudicā alidberetia dū non ad ſolam dānationē malorū. ſed vt ſaluos faciat oēs manſuetos et quie Iadiui aucior p tos terre quieti terre ſunt qͥ null̓ vicijſmu di huiꝰ inflamata volūtate rapiunt̉ ſed eqͣli ſe moderatione tractātes pacē mētis ꝓban tur habere tranq̇llam. Propheta locuturꝰ de votis deo reddēdis ait Cogitatio hominis cōfitebitur ti bi quādo peccata p̄terita humilitatis ſatiſ factiōe damnauerit et reliquie cogitati onis.i. recordationis pctōꝝ poſt effuſas la crimas ad aſſiduā cordis contritionē pre teritoꝝ criminū diem feſtum agēt tibi gratias agendo qͦuiā ſentit ſe hō a peccatis liberum. Uouete qd̓ qͥſqꝫ poterit et reddite domi nō deo vrō. qa diſplicet deo infideliſ ꝑmiſ lio. nō dicit q̇ vota reddamꝰ ſed intelligit̉ vt qd̓ p̄miſerimꝰ reddamꝰ. qͥbus autē loquit̉ ſubiungit omnes qui in circūitu affer tis munera non quidem hereticis nō pa ganis ſed eis qui altari eius munera redd̓ re catholica inſtitutōne feſtinant in circuitu res agitur cum munera fidelium ſacratiſſi mis altaribus offeruntur Nolite negligere reddere vota veſtra q̄niā vouiſtis domino Terribili. terribili dico non ſolum paruis ſed principibus et re gibus quorum aufert ſpiritum quā do vult. nullus enim eoruꝫ vltra velle dei vi uere poteſt. Pſalmus. LXXVI. in quo mo net deſideria et illecebras ſeculi cali care et nihil ſibi proponere niſi deū in quo ſunt omnia. Uox eccleſie. Oce mea ad do minum clamaui intētione de uotionis nihil aliud qͣꝫ ipſum ex petij. ſed eum ſolum ſuꝑ omnia deſideraui voce meā ad dominum et non fruſtra qͥa intendit mihi benigne me reſpexit Maxime In die tribulatiōis mee de um exquiſiui. ſolū manibus meis. nō ſolū credendo et orādo ſed oꝑibꝰ bonis no cte.i. in pr̄iti vita q̄ qͣꝫuis luce hre videatur pct̄oꝝ tn̄ obſcuritate fuſca eſt. coram eo. et nō ſū deceptꝰ.i. defraudatꝰ a ſpe quā ī eu piecerā ꝯſecutꝰ enī ſū effectū oronis mee: Renuit cōſolari aīa mea. in iſtis rebuſ mūdanis et caducis. ſꝫ memor fui dei. ī q̄ eſt ſūma ſuauitas. et in eiꝰ memoria dele ctatꝰ ſū. et exercitatꝰ ſū. inq̇rēdo magtu dinē tue potentie et ſapientie. et cū in contē platione mea tractare quali potentia omīa ꝯtineas. qͣli ſapīa oīa diſponas. ⁊ tā ml̓ta mi rabili ordīatiōe diſpēſas d̓fecit ſpūſ me qa incōp̄hēſibilis es ¶ Anticipauerunt vigilias ocl̓i mei. an alios ſurgēs ad ꝯtē plādū. et in ip̄a mea ꝯtēplatōe turbatꝰ ſū. recordatiōe peccātiū. qͥa hūanu genꝰ in d̓ſi ctoꝝ p̄cipitia ruere videbā. et tacui quiā ī ꝓfūda nocte n̄ habui ſolatiū hūani colloqj.

Cogitaui dies antiquos quibus hūa num genus peccatis tenebatur obnoxium qui caduci ſunt. et labili varietate fugitiui. ⁊ admiratus ſum cur labentes dies et qͥs te nere nemo poteſt tantopere deſideret et q̄ rat humanitas et annos eternos. q̄ ſem per ſtant qui non tempoꝝ labentiuꝫ mome tis excurrunt. ſed eterna ſtabilitate firmant̉. qͥ ſoli ſunt ſpecialiter appetēdi. negligebamꝰ contēnebamus nec credebamus eēdū eos in pn̄ti nō valeamꝰ aſpicere Et meditatus ſum nocte in pn̄ti vita. cum corde meo.i. cum oratione mea. et exercitabar vt cognoſcerem q̇d potiꝰ te nendū ſit. et vt melius intelligerē. ſcopebā i. diſcutiebam et mūdabam ſpiritum me um. ne quid ſordēs. ne qͥd diuinis cōſpecti bus diſplicēs in eo remaneret Mrditatus autem ſum dicens. Nūquid ineternum prolecit deus. genus huma num vt non aduentus ſui miſeratōne reſpi ciat. aut non apponet ſiue addet. vt cō placitior.i. māſuetior. ſit adhuc Aut totaliter miſericordiam abſcidꝫ a genere humano.i. omni tēpore. certe non. quoniam in nouiſſima etate mittet ſilium Aut obliuiſcetur miſereri deus. certe non qͥa natura miſericors eſt et miſcd̓ia ab eius maieſtate nunqͣꝫ diuidit̉. aut contīe bit in ira miſericordias ſuas.i. ira vin cet miſericordiā. certe non. qͥa potius miſe ricordia vincet iram. Hoc ita cogitabam apud me. ⁊ poſt hoc di xi reſpondendo meditationi mee. nunc ce pi quaſi intelligerem quod fuit tacitum ab eternis temporibꝰ.ſ. ꝙ homo reducetur ad ānos eternos. et hec mutatio eſt dexte re excelſi.i. fauoris et ꝓpiciationis filij dei q̇ ē dext̓a d̓i prīs. quia niſi corpꝰ nrūꝫ accepe rit. nos miſericordiā accipere nō poſſumꝰ et de conditione ſeruili mutemur in filios Et ꝑ hoc intellexi illam mutationeꝫ futuraꝫ qͥa Memor fui operum domini.ſ. ꝙ creauit hominem. et ſicut euꝫ per miſericor diam creauit ſic intellexi ꝙ eundem ꝑ miſe ricordiam reparabit. quia etiam memor ero mirabilium tuorum q̄ feciſti ab in itio humano generi. eidem pius miſerator in multis indulgēdo et ſic ſpero ꝙ etiā nunc indulgebis. ¶ Et meditabor in omnibus operi bus tuis. et te in eis artificeꝫ potentiſſimū ⁊ ſapientiſſimum contemplabor. et in pre ceptis tuis ſalutaribus que tu inueniſti humili deuotione verſabor. ¶ Propheta in his eruditus in laudes ꝓ rumpit dicens. Deus pater via veniendi ad te eſt in chriſto ſiue per xp̄um quiait. nemo venit ad patrem niſi per me quiſde us magnus ſicut deus noſter. nulluſ īmo tu ſolus et non alius facis mirabi lia. tā in anima qm̄ ī corpore Notam feciſti virtutem tuam. id eſt fi lium tuum qui eſt virtus et ſapientia quā do eum in mundum miſiſti ipſe etiamē brachium in quo redemiſti populuꝫ xixxxii tuum.ſ. credentes ex iudeis et electos exgē tibus ¶ Notam feciſti virtutem tuā nā cum no tum feciſti filium tuum per eum Uiderūt id eſt cognouerunt te fide. populi de iudeiſ et populi de gentibus. et timuerunt po tentiam tuam viſis miraculis. et turbati ſunt ſalubriter infideles qui erant ſine fū damento fidei errorem ſuum cōfitētes ⁊ ve Iiuidi. niam poſtulantes ¶ Et tunc. Multitudo ſonitus aqua rum auditus eſt ſonantium in laudibꝰ dei de miſſione filij in confeſſionibus peccatoꝝ in gemitu culparum. in orationibus. in ge arum actionibus. qui ſonitus prouenit. qa vocem dederunt nubes. id eſt predica tores per orbem terrarum in omnibus gen tibus predicando xp̄um ¶ Uere dederunt vocem ſuam Etenim.i. quia ſagitte tue Odeus. id eſt voces pre dicatorum tuorum corda fidelium medici naliter penetrarunt ad ſalutē ⁊ vox ipſa p̄dicationis apoſtoloruꝫ que ſonum et ful gorem et timorem humanis pectoribus in ferebat totius orbis circulum et ambi tum cinxit. ¶ Vnde ſequitur Illuxerunt per apoſto los diuina precepta veritatiſlumine ra

piantia coruſcando. miraculis que te nebras hominum per totum mundū ſalutari illuminatione fugauerunt. Und̓ commota eſt terra.i. homines ad con uerſionem et contremuit. agendo peni tentiam pro peccatis. eos autem dicit com motos et tremefactos qui verbum fidelit̓ audientes ad conuerſionis ſtudium chriſti munere ꝑuenerūt. Et per ipſos apoſtolos ſic operantes In mari gentium via tua nunc que duduꝫ erat in iudeoꝝ populo et precepta tua rece pta ſunt a pluribus populis gentium ⁊ ta men veſtigia tua.ſ. pn̄tia tua corporalis doctrina miracula non ſunt ab infideli bus iudeis cognita. Cum tamen. Deduxiſti illum populuꝫ quondam tuū de egypto ad modū oui um in manu moiſi qui fuit dux populi et aaron quem prefeciſtitu deus ſacerdo tem omni populo ſitum ſb Pſalmus. LXXVII. in quo mo net populum ne ſit ingratus diuiniſ beneficijs. Uox dei qui per Moīſen legē de dit hēbreis. toitus in Tten Olte̓ corde ppl̓e meus legem meam. incli nate per humilitatem aurem veſtri cordis. ad intelligendum verba oris mei Aperiam os meum in figuris et ſil̓i tudinibus. ex quibus ad alia capietis in tellectum. loquar obſcuras queſtiōeſ que adhibita diſceptatione ſoluēdē ſūt ab initio exitus filiorum iſrael de egypto ¶ Uox apoſtoloꝝ ſeu ꝓpheta in perſona eorum. Quanta.i. qͣꝫ magna qͣꝫ mirabilia audiuimus beneficia exhibita popl̓o iu deoꝝ in egreſſu ſuo de egipto. et in ꝓgreſſu in deſerto et in īgreſſu terre ꝓmiſſionis. et cognouimus ea. quia patres.ſ. ꝓphete narrauerunt nobis. qui tamē iudei in grati fuerunt. Et ita narrantibus patribus Non ſūt oc cultata a filijs ſuis in ſuccedentibuſ ſibi generationibus. Patres noſtri. Narrauerūt opera dei in quibus merito laudandus apparet de et virtutes eius que in egipto facte ſunt poſtqͣꝫ exierunt de egypto Et poſtra. Suſcitauit in populo iudai co legem in monte ſynat que dicitur te ſtimonium locutionis diuine cum ppl̓o. et quia teſtabatur hereditatem eternā quā nobis ꝓmittit deꝰ dicit. ſuſcitauit. quia lex naturalis quaſi in lucem redijt per legē ſcri ptam. que ſomno ignorantie videbat̉ opp̄ſ ſa et ſopita lex et teſtimonium idem ſūt ſicut Iacob et iſrael. In qua lege. Quanta.i. qꝫ mag ⁊ mirifica mandauit patribus noſtriſ nota fa cere filijs ſuis. id eſt poſteris non tātuꝫ iudeis ſed vt cognoſcat generatio al terā.i. xp̄iana quam de gentibus cōſtat eē electam. Et ſic conſequenter. Filij.ſ. xp̄iani qui na ſcentur poſtea ex aqua et ſpūſācto et ex urgent ſurſum habentes cor ſuum. q̄ ve ro nati ſunt et non renati non ſurſum ē cor eorum et narrabunt filijs per generati ones qd̓ vtiqꝫ xp̄iani impleuerunt qui pre dicationes ſanctas ad animarum ſalutem conferendam ſuis poſteris tradiberunt. Et hoc ideo Vt ponant ſpem ſuam nō in lege que punit ſed in gratia conceſſa que redimitet non obliuiſcantur ope rum domini ſicut fecerunt perfidi iudei qui oblito auctore ſuo ad culturas ſe d̓mo num tranſtulerunt. et mandata eiuſ ex quirant. ipſa eſt enim dei ſummi vera re cordatio ſi mandata eius deuotis mētibꝰ impleamus. Idro exquirant. Ne fiant ſicut patres eoruꝫ generatio praua et exaſperās praua. quia veritatem recipere noluit. exa ſperanſ. quia adeo exaſperauit in deum vt in ſaluatorem armaretur. qd̓ fuit ſuꝑ oēs acerbitates et aſperitates. Et quia praua eſt ideo. Generatio que non direxit cor ſuum ad fidem ſuſcipi endam. ad viligendum deū et in preceptis

eius ambulandū. et non eſt creditus cum deo ſpūs eius qꝛ fuit ſemꝑ incre dulus ꝓmiſſionibꝰ dei. Bene d̓r ꝙ generatio illa cor ſuū nō direxit qꝛ nec Filij effrem qui videbant̉ melio res in illo ppl̓o intendentes arcum et mittētes ſagittas conuerſi ſunt in die belli. per ſimilitudinē loquit̉. Iudei ī tenderūt arcū et miſerunt ſagittas qn̄ pro miſerūt ſe obſeruare legē āmonente Moy ſe dicentes. quecūqꝫ locutꝰ eſt dn̄s deꝰ no ſter faciemꝰ ⁊ audiemus. cōuerſi ſunt ī die belli qn̄ Aaron dixerūt. ſac nobis deos qͥs adoremꝰ. ecce quo in parabolis et ꝓpoſitō nibus omīa explicat. Quare conuerſi ſunt in die belli. qꝛ Non cuſtodierunt teſtamentū dei.i. ꝓmiſ lioneꝫ quā deo fecerat. oīa q̄ locutꝰ eſt dn̄s faciemꝰ. et in lege domini noluerunt ambulare. Et obliti ſunt beneficio rum eius et mirabilium eius. que oſtendit eis coram patribus eorū. Corā prībꝰ eoꝝ Moyſe Aaron al. jſqꝫ ſenioribꝰ. fecit mirabilia in terra egi pti in campo thaneos. que ciuitas re gia eſt egipti in qua erat pharao apud quā decem plage egipti facte ſūt. Interrupit mare rubruꝫ et perduxit eos pede lic cō ad aliud littꝰ. et ſtatuit aquaſ ex vtra qꝫ parte ne fluerent ſed firme ſtarent ſicut aqua in vtre. Et deduxit eos de die in nube pro tegente eos ab ardore ſolis. et de no cte in columna ignis. que oſtenderet eis viam. Interrupit petram in here mo in loco ſicco et deſerto et emanauit fō tes irriguos. et potauit eos abundāter velut in abiſſo multa Et eduxit aquam de petra. que ſeque batur eos q̄cūqꝫ ibant et eduxit aquas non parū ſed tanqͣꝫ flumina que de vbe ribꝰ montiū copioſa inundatōe ꝓcedūt Quibꝰ beneficijs et miraculis nō obſtanti buſ. Appoſuerunt adhuc peccare ei idē. nō credere. in iram concitauerunt id eſt. ad iram excitauerunt. excelſum in inaquoſo loco nō credendo deum poſſe ſibijpſis difficilia facere. Et temptauerunt deum diffidētes de eiꝰ potentia in cordibꝰ ſuis ad hͦ vt pe terent eſcas non ſpūales ſed carnales. animabus ſuis.i. propter aīas retinen das in corporibꝰ. eſca enī retinaculū eſt aīe in corpore. Et male et vtiqꝫ male qꝛ falſa locuti ſūt de deo dicenteſ nūquid poterit de us parare menſam in deſerto. ſplen didam carnium quaſi dicerent non. Ecce blaſphemia et diffidētia. o ſtulta nimis ab ſurdaqꝫ vecordiā humanā impoſſibilitaiē ad diuinā tranſtuliſti virtutem. Et rurſus diffidentes dicūt. Quoniā per cuſſit petram et fluxerunt aque et torrentes ex magna aquarū abundātia inundauerunt. ſequit̉ ꝙ poterit aliud et̄ facere. O nimis fatua cogitatio. exempluꝫ magni miraculi dare et eiꝰ auctorem in re liquis arbitrari poſſe deficere. Nunquid et panē poterit dare aut parare refectionem ſplendidam et delicatam populo ſuo quaſi dicerēt du x bitandū eſt. ¶ Sed manſuetiſſimus dn̄s pitiſ abultali lxxix t noluit ſtatim punire eos ſicut bene mere hiſaluall. bantur. ſed ne videret̉ non poſſe facere que Inax lxxx petebant ſicut ſtulte illi dubitabant. Iin cuiis Ideo audiuit et impleuit petitiones et diſtulit penam inferre eis. vt priꝰ oſtende ret ſua potentiā. et ignis.i. ira dei accēſus eſt in populum deſcendentē de iacob et in iſrael. Hinc ignis accenſus eſt in iacob et cetera. Quia nō crediderunt deo ſuo ꝙ poſ ſet licet ex p̄cedentibꝰ miraculis hͦ firmiter poterant credere. nec ſperauerūt ī bo nitate ſua. ꝙ nō deficeret eis ī neceſſarijs. Et mandans executioni petitōnes eoꝝ mandauit nubibus de ſuper. et ianuas ce li aerei vbi generabat̉ manna aperuit in de deſcendere faciens. ¶ Vnde ſequitur. Pluit illis.i. dedit per modum pluute. manna ad manduca dum et ſic paneꝫ celi.i. in celo acreo an geloꝝ miniſterio formatū dedit eis. Et ita Panem angeloruꝫ.i. miniſterio

eoꝝformatum manducauit homo. ci baria miſit in abundantia. cum quili bet colligeret de eo quantum comedere po terat. Et ad ſatiſfaciendum deſiderio eoꝝ de eſu carniū Tranſtulit ventū auſtralem de ſuperiori parte aeris ne ſcꝫ flaret. et in duxit virtute ſua ventum africum qui eſt ventus occidentalis vt flaret verſi vbi erat multitudo magna cōturnicuꝫ qͥ ventus tranſportauit vltra mare rubrum vbi erant caſtra hebreoꝝ Sequit̉ Et pluit ſuper eos ſicut pul uerem.i. valde abundant carnes viuas in maxima copia ſcꝫ volatilia pēnata Et ceciderunt in medio caſtrorum eoꝝ circa tabernacula eoꝝ. vt ſn̄ omī labore ⁊ difficultate poſſent ea capere. Et ipſi manducauerunt et ſaturati ſunt nimis vſqꝫ ad nauſeam. abundan deſe al tiam carnium ſicut deſiderauerūt at iiudumſi i tulit eis. et nō ſunt frandati deſide rio. imo ſunt conſecuti illud habentes car nes in abundantia. ¶ Oſtenſo ꝙ ml̓ti du tultant nit bitauerant de potentia dei. oſtendit ꝓphe iliaij. ta qualiter puniti ſunt a deo de quo ita ait. Adhuc eſce erant in ore ipſorum petinonese quia multi actu cōmedebant. et punitio piraſtent. dei deſcendit ſuper eos. Iita duacētlu Et occidit potentes eoꝝ. repletos di q delcunidentē de acob uitijs et electos iſrael ſcilꝫ Moyſen et Aaron et Mariam impediuit ne ingre niacobet cam derent̉ terram ꝑmiſſionis. eo ſibi In omībus his correcti et puniti pec cauerunt adhuc et nō crediderunt in mirabilibus eius. Et ideo Defecerunt dies eoꝝ quaſi lā guida tabe cōſumpti in.i. pro vanitate pro qua citius perierunt. et anni eoꝝ cū feſtinatione quia mors multoꝝ fuit acce lerata ſicut in rebellione chore Cum occideret aliquos de populo alij timentes querebant eum et reuerte bantur ſtudioſe et ſedulo venientes petebant miſcd̓iam a deo. Reuertebantur quidem quia Rememo rati ſunt quia deus adiutor eoꝝ eſt ī bonis. et deus excelſus redemptor eoꝝ eſt a malis. Et quia iſta reuerſio ad deum quo ad mul tos nō erat ex amore iuſticie ſed timore pe ne dicit. Et dilexerunt eum in ore ſuo et līgua ſua mentiti ſunt ei. qꝛ nō ſic habebant in mente ſicut p̄tendebāt in ore. Unde ſequitur. Cor autem eorū non erat rectum cum eo. quia ydola colere deſiderabant̉ nec fideles habiti ſunt ī teſtamento eius. vt legē eiꝰ obſeruarēt ſicut in timore ꝓmittebant Ipſe autem eſt miſericors in natura et etiam contra merita ipſorū. fiet propi cius peccatis ipſoꝝ punienſ eos citra condignum. et non diſperdet eos tota liter eos delendo ſicut meruerunt Et abudauit miſcd̓ia dei vt auerteret ab eis vindictam ſuam quam de eis ſumere ceperat. et non accendit omēꝫ iram ſuam. vt de eis ſumeret oēꝫ prome ritam penam. Et hoc ideo quia. Recordatus eſt. id eſt ad modū recordantis ſe habuit quaſi obli tus dum eos affligeret. quia caro ſūt ſcꝫ carnales et fragiles proniqꝫ ad peccanduꝫ hec eſt maxima cauſa que deum mouet vt ſe nobis miſericordem exhibeat ſpiritus homo eſt vadens inbreui de hocmūdo per ſeparationem anime a corpore et nō rediens ad ipſuꝫ corpus virtute propria nature. Pepercit eis. ⁊ licet parceret ipſis. Ipſi ta men multotiēs.i. ſine numero exacerba uerunt eum in deſerto. et ad vindi ctam cōcitauerunt eū in inaquoſo vt digne eis penas inferret. Et cōuerſi ſunt ad idolatriam et tēpta uerunt deum doloſe petentes ab eo qd̓ ab illo accipere diffidebant et ſanctum iſrahel ad amaritudinem prouocaue runt. Et nō ſunt recordati poteſtatis eiꝰ. die qua redemit eos de manu tribu lantis ſcꝫ Pharaonis. Preterea non ſunt recordati. Qualiter poſuit in egipto ſigna ſua ſcilicet deceꝫ 12

plagas et prodigia in ciuitate illa re gia vbi ſigna iſta facta ſunt. idem eſt ſignū et prodigium. ſignū inqͣꝫ dei potentiam in dicat. prodigium qꝛ in ſe dat nobis alid̓ in telligere. Inter quas plagas. Cōuertit in ſangui nem fiuminā eorum et pluuiales aquas ne biberent. Miſit in eos muſcam caninam ⁊ pungebat eos grauiter et ranas et di ſperdidit eos quia in nullo loco poterāt ſtobiles eſſe propter ranas. Et dedit erugini. id eſt. vento vrēti qui corrupit egeres fructus eorum. et fru ctus per labores eorum productoſ locuſtis. Et occidit in grandīe vineas eorū et moros eoꝝ in pruina vel in frigore corrumpente. ¶ Tradidit grandini iumenta eo rū exiſtentia in campis. et poſſeſſiones igni. Miſit in eos effectum ire ſue indi gnationis per plagas dictas et ſequētes immiſſas per angelos malos qui fuerunt executores diuine iuſticie in perſe cutionibꝰ egipti. Uiam fecit ſemite ire ſue. id eſt. ſemi tam in viam conuertu. quia exquo per pri ma flagella non fuerunt correcti plage am pliores ſunt augmentate. vnde ſequitur et non pepercit a morte vitas eorum et iumenta eorum ī morte conclu ſit. Et percuſſit omne primogenitū in terra egipti non ſolum hominum. ſed etiam omniū iumentoꝝ primogenita Pri mitias omnis laboris eoꝝ vi ordēuꝫ et linum et limilia que cuius matureſcunt in tabernaculis egiptiorum deſcendē tium de cham. Propheta nunc oſtendit quomodo deꝰ eduxit iudeos de egipto et induxit in terraꝫ promiſſionis et ipſi iterum ingrati offen derunt eum ſic dicens. Et eduxit d̓ egipto populum ſuum iſrael diligenter cuſtodiendo ſicut paſtor oues ſuas et perduxit eum tanquaꝫ gregem in deſerto quod erat int̓mare et egiptum. Et eduxit eos per deſertum in ſpe ve niendi in terram promiſſionis. et non ti inuerunt quia inimicos eoꝝ coope ruit mare. Et induxit eos in terrā promiſſiōis quē d̓r ſctīficata ꝓpt̓ irl̓m ī qͣ edificatū erat templuꝫ in montem moria quem montem non gladius eorum acquiſiuit ſed dextera.i. potentia eius Hoc modo acquiſiuit quia Eiecit apre ſentia eorum gentes chananeas. que prius terram illam obtinebant et alios ibi habitantes et ſorte diuiſit ſingulis tribu bus terram promiſſionis equali menſu ra. antiquitus tenſo funiculo terram di uidebant. Et habitare fecit in domibus villis ciuitatibus et caſtris a gentilibus edifica tis tribus iſrael. xxxx De ingratitudine iudeorum et eoꝝ contu macia et quid eis irato domino contigeri propheta exponit dicens. et iſtis beneficijs non obſtantibus. Temptauerunt deū diffidentes de diuīa virtute. et exacerba uerunt deum excelſuꝫ prouocātes ad iram et precepta eius non cuſtodie runt. Et auerterunt ſe ſcienter ab eo. et non ſeruauerunt pactum. id eſt. legem quā pepigerant obſeruare. quemadmoduꝫ patres eoꝝ. qui adorauerunt vitulum ⁊ multipliciter offenderunt in deſerto. con uerſi ſunt in arcum prauum. id eſt. ſi miles acti ſunt arcui prauo. arcuſ prauus dicitur malicia peccatorum que non emi nus percutit ſed ī ſe magis ſpicula directa conuertit. In iram concitauerunt eum. immo lando ydolis in collibus ſuis. et cuꝫ ho norem deo debumnm ſculptilibus ſuis impartirent adindignationem et vin dictam prouocauerunt. Propheta numerat vindicte genera qui bus punitus eſt populus ille ꝑfidus dicēs

Aduertit deus predictaꝫ populi ne quiciam et ſpreuit. et ad nihiluꝫ re degit valde iſrahel tradens eum capti uitati aliorum populorum poſt mortem ioſue. Et repulit propter eorum nequiciam ci uitatem ſilo que fuit deſtructa per phili ſteos in qua erat dei archa illo tempore. et ideo dicitur tabernaculum vbi habi tauit inter homines quia ibi deus re ſponſa dabat Et tradidit in captiuitatem virtu tem eorum. id eſt. archam que erat vir tus eorum. quia ea preſente ſemper vince bant inimicos. et pulcritudinem. id eſt. eandem archam de qua ipſi gloriabantur ſuper omnes gentes. in manus inimici ſcilicet philiſtinorum a quibus capta eſt. Et concluſit in gladio populum ſuum permittens eos ab inimicis occidi. et hereditatem ſuam ſpreuit. ¶ Iuuenes eorum comedit furor vel gladius inimicoruꝫ et virgines eorum non ſunt lamentate quia cuꝫ quilibet quereret locū fugiendi dimittebāt̉ mortui inſepulti et inlamentati. perunt iia Sacerdotes eorum ſcꝫ ophni ⁊ finees filij heli in gladio philiſtinorum cecide runt. et vidue eorū nō plorabantur cuſtodie eadem ratione qua virgines. Propheta oſtendens vltionem in ipſos ſdumtꝭ Hbtō et no aduerſarios retortam dicit. Dominus dem que quiprius tanquā dormiens. viſus eſt quia populum ſuum dimiſit affligi ab ini micis excitatus eſt tanquaꝫ potens incenſus vino. quia tunc ſunt homines ad iram faciles et ad virtuteꝫ potentes qn̄ poſt crapulam de ſomno ſurgunt. excitatꝰ dico ad inferendam vindictam hoſtibꝰ ſcꝫ philiſteis q̇ archam dn̄i rapientes locaue rant iuxta deū ſuum dagon. Et percuſſit inimicos ſuos in po ſteriora in ſecretiori parte natium vt etiā viui a ſoricibus rodentibus eorū anos exe crabili morte punirentur opprobrium ſempiternum dedit eis quia nullus alter taliter punitus eſt. qd̓ in ſempiternuꝫ biuulgabit̉ qͣꝫdiu ſcp̓tura ſancta in qua re dactum eſt legetur. Inimicos ſuos ita percuſſit ſed ſuos reedi ficauit eligendo tribum pro regia dignita te dicens. Et repulit tabernaculuꝫ io ſeph vt inde eſſꝫ rex. et tribum effraim no elegit ad regiam dignitatem. Sed elegit tribum iuda vt faceret in de regem monteꝫ ſyon quem dilexit eligens ad cultum ſuum Et edificauit per Salomoneꝫ ſanctū edificium ſuo nomine deputatuꝫ ſicut vnicornium. quia ſicut illud animal nō permittit aliud animal accedere ad cubicu lum. ſic deus prohibuit alienigenam intra templum miniſtrare in terra. id eſt. ī hie ruſalem quam fundauit pro cultu ſuo et ſolio ſuo ſtabiliter quantuꝫ fuit ex par te ſua. et ita fuiſſet niſi peccata iſrael impe diuiſſent Et elegit Pauid ſeruum ſuum in tribu iudā etinter filios iſai qͣꝫuis eſſet iu nior et ſuſtulit de gregibus ouium ſequentem oues fetas accepit eum in regem. et ita ex paſtore pecudū ad regimen hominum eſt tranſlatꝰ Unde ſequitur. Paſcere. id eſt. elegit vt paſcat populuꝫ deſcendentem de ia cob et iſrahel populum eundem a deo ſpecialiter dilectu ſibi. Et gubernauit eos in puritate con ſcientie. et in operibus ab eo prudē ter actis deduxit eos ad virtuoſe ⁊ pa cifice viuendum. ¶ Pſalmꝰ. CXXVIII. in quo pro pheta deplorat captiuitatem hieru ſalem tempore regis antiochi. Propheta Dauid licet longis ante temporibꝰ ꝙͣ rex exiſteret an tiochꝰ. omnia tamen more ſuo qua ſi tranſacta refert que ſpirituſancto repletus preuidebat eſſe futura. vn de deflens pietatis affectu ait. o i g

Eus uenerūt gen tes in iudeam tunc hereditateꝫ tuam polluerunt ſanctu tem plum tuum. ſacrificando in eis ydolis ſuis poſuerunt hieruſalem euerten tes eam quaſi caſulam vel ſicut tuguriū ſiue aceruū lapidū vbi ſolēt cuſtodes poni ad cuſtodienda pomeria. Poſuerunt cadauera inſepulta ſer uorum tuorum eſcas volatilibuſ ce li et non ſolum illis ſed etiam beſtijs ter re ſcꝫ lupis et canibꝰ poſuerūt eſcas car nes ſanctoꝝ tuoꝝ Effuderunt ſanguinem eorum in tanta copia ⁊ ita viliter ſine aliquo reſpe ctu miſericordie ſicut effunderent aquam. et non ſolum intra muros ſed etiam in cū cuitu hieruſalem. et nō erat qui ſe peliret. quia par conditio periculi omēs inuoluerat. Facti ſumus opprobrium om nibus in circuitu gentibus. ſubſan natio et illuſio his qui ī circuitu no ſtro ſunt. id eſt. his qui nos ad famam templi honorabant. deſpectabiles facti ſumus. ¶ Propheta deprecatur dominum pro populo iſrahel contra inimicos et inſultan tes dicens. Uſquequo domine iraſce ris in finē qͣꝫdiu hoc ſuſtinebimꝰ ⁊ vide bimꝰ nos ita affligi propter te et nō vlciſce ris nos. vſquequo accendetur et mul tiplicabitur velut ignis indignatio tua. ¶ Effunde iram tuam. id eſt. indigna tionem tuam abundantem emitte in gen tes que te non nouerunt per veram fidem nec voluerūt ſed ſunt idolatre. et re ges qui nomen tuū non inuocaue runt in te credētes. ſꝫ demonia vel aliquā aliam creaturam Debes o domine effundere iram tuam Quia iſraheliticum populum pro magna parte crudeliter conſumpſerūt ſicut cibꝰ ꝯſumit̉. et ciuitates iudee de x ſolauerūt et deſtruxerunt. ¶ Confiteor domine noſtra peccata me ruiſſe iſta flagella ſed deprecor pietateꝫ tuā Ne memineris ad puniendū iniqui tatum noſtrarum antiquarum non tantum nouiter factarum. ſed quas a pa tribus accepimus. cito preueniāt nos miſericordie tue ne in toto abſorbea mur per deſperationem quia omnibus adminiculis pauperes facti ſumus nimis. ¶ Adiuua nos deus qui in tribulati d onibus ſemper ſolitus es ſaluare nos et propter gloriam et honorem no iſ minis tui domine libera nos non ꝓ pter meritum noſtrum. et propiciꝰ eſto peccatis noſtriſ propter nomē tuū id eſt. propter tuā bonitatem non ꝓpter no ſtram iuſticiam. ra x te iidenē Adiuua nos oro Ne forte dicant in ter gentiles vbi eſt deus eorū qua xxpi ſi dicerent. vel non eſt. vel ſi eſt. eſt tam par ui momenti ꝙ non poteſt ſuos adiuuare. ⁊ vindicta fienda in eis ita cito fiat vt oēs nationes. id eſt. gentes. intelligant de um in eos ſe vlciſci et etiam nos oculis doſanulul noſtris videamus. ipxite ꝝ? ¶ Ultio ſanguinis ſeruorum tuo rum qui effuſus eſt introeat in con ſpectu tuo. et gemitus compedito. inden rum. id eſt. eorum qui captiui tenentur vt liberentur ¶ Secundum magnitudinem po tentie tue. filios. id eſt. imitatores eoꝝ qui pro veritatis defenſione occidu tur. ſcilicet veritates defenſores poſſide et cuſtodi ne aliqua tribulatōis aſperitate poſſint reuocari. ¶ Et redde vicinis noſtris philiſte is et alijs nationibus in circuitu inde poſi tis vindictā perfectam et vltionem ple nam que ſeptenario numero diſignantur. in ſinu eorum. id eſt. in anima. ad quod te moueat improperiuꝫ quod expro brauerunt tibi domine attribuentes impotentie tue captiuitatem noſtram.

Nos aūt populus tuus et oues paſcue tue. confitebimur tibi cōfeſ ſione laudis pro liberatiōe noſtra. in ſem piternum non tantum confitebimur ſed etiam annunciabimus alijs laudem tuam quamdiu aliqua generatio erit. ¶ Pſalmuſ. LXXIX. in quo mo net nos in melius cōmutari et ad Chriſtum dirigi. I deus qui es rex cuius arbitrio et creata ſūt et adminiſtrantur vniuerſa. rex dico ſpecialiter iſrahel. id eſt. eorum qui te puro corde conſpiciunt. intende deſide rio et petitioni ſanctorum qui aduentum tuum deſiderant. qui deducis per apo ſtolos populū credentē de gentibꝰ ſignifi catum per Ioſeph ad caulas dei tāquaꝫ oues ad paſcua ¶ Qui ſedes ſuper illas ſublimes poteſtates celorum appare in mu do forma noſtre mortalitatis aſſūpta vi deant te populi qui per iſtas tres tribꝰ nie ſerutuumili effraim beniamin et manaſſe deſi xotat in culi gnantur xpa Excita potentiam tuam et veni puutientuſur Ii id eſt. manifeſta in filio qui eſt virtus tua per incarnationē eius. vt ſaluos facias ineſſipu nos. de poteſtate dyaboli. ¶ Odeus virtutum conuerte nos auerſos a te. aliter nō conuertemur. niſi tu facias qui ſolus potens es. qui vult vniuer ſa compleri et oſtende filiū tuū et ſal ui erimus. ¶ Domine deus virtutum celeſtiū quouſqꝫ iratum te oſtendes mihi ſeruo tuo. ad te oranti differendo mit tere filium pro cuius aduentu totiens te rogaui. Quouſqꝫ Cibabis nos pane la crimarum. id eſt. permittes nos affligi tot tribulationibus et doloribus lacrimo ſis. quia vir ſanctus ipſis ſuis lacrimis pa ſcitur ⁊ reficitur ſciens tribulationem quā patitur vel propter exercitiuꝫ vel propter remiſſionem peccatorum dari ſequitur. potum dabis nobis in lachrimiſ que ratione predicta ſanctis viris ſunt po tus et refectio que lacrime erunt in men ſura ſcilicet quales ſuſtinere poſſumus quia omnipotēs deus conſulens fragili tati noſtre modificat et quadam menſu ra temperat flagella ſua. Poſuiſti nos in contradictio nem gentibus vicinis noſtris quia nobis colentibus et predicantibus te deuꝫ verum contradicitur ab eis multitudine ſimulacrorum ſuoruꝫ. et inimici noſtri irrident nos quaſi fruſtra ſperantes vt ſalui fiamus Sed contra iſtos. Deus virtutum conuerte nos totos ad te vt te toto cor de diligamus et oſtende preſentiam filij tui et ſalui erimus. ipſa enim eſt ꝑ quam laqueos mortis euaſimus. ipſa de niqꝫ eſt que dignis et confitētibus celeſtia regna largitur. ¶ Uineam. id eſt. populum iudaicum quem tu excolebas ſicut bonus agricola vineam ſuam. tranſtuliſti de egipto in terram promiſſionis eieciſti gentes ſci licet amorreos. gebuleos. et cetera. et plan taſti firmiter collocando et ſecure habita re feciſti. Dux itineris fuiſti in conſpectu eiꝰ quia in nube p̄eunte per diem et in colum na ignis p̄eunte de nocte manifeſte te eis oſtendiſti et plantaſti radices eius. id eſt. pͥncipes ſcilꝫ Moyſen et Aaron et pro phetas qui in cultū dei et fide radices et fū damenta fuerunt aliorum. et populus ille impleuit terram promiſſionis per mul tiplicationem prolis. Umbra eius. id eſt. cura et ſolicitudo de eis regendis operuit maiores q̇ h̓ dicūt̉ montes ne proſua voluntate ip̄i agerent ſꝫ cure ſubditorum totaliter intēderent. et arbuſta. id eſt. excrementa huius populi

cooperuit cedros dei.i. altiſſimos eoꝝ p̄latos et doctores. quanto eī magis illa vi nea ſiue populꝰ creſcebat. tanto maiori cu ra et ſolicitudine prelati eoꝝ occupabātur. ⁊ ita vinea iſta creſcēdo cooꝑuit oēs ſctōs ꝓphetas ⁊ patriarchas cura ⁊ ſolicitudīe. ¶ Et extendit hec vinea palmites ſu os.i. filios ſuos a hieruſaleꝫ vſqꝫ ad ma re mediterranenſe quo terminatur regnū iude et vſqꝫ ad flumen iordanis pro pagines eiꝰ filios filioꝝ. OO domine cum tot beneficia cōtuleris illi populo. Ut quid ergo deſtruxiſti maceriam eius.i. cuſtodiam angelicaꝫ qua eam vallaueras. ſubtraxiſti protectio nem eius et expoſuiſti eam gentibus vin demiant eaꝫ ſpoliādo. diripiendo. ⁊ cō culcant omnes gentes que iuxta eu ſunt. Exterminauit extra terminoſ patrie ſue eiecit eam captiuando aper ſcꝫ veſpaſia nus. immūdus fortis egreſſus de ſilua gentilitatis qui ſingularis. id eſt ſuperbꝰ ferus iudeis depaſtus eſt eam.i. tota liter conſumpſit O domine deus virtutum qͣꝫuis ex terminata ſit vinea et conſumpta ꝓ maiori parte vt tamen reliquie ſalue fiant cōuer tere ab ira tua. et propiciare ei d̓ celo. et vide indulgendo ei. et viſita mittēdo filiū tuū q̄ ſanet eam egrotantem. Et ne pereat vinea ex toto. Perfice eam in fide filij tui quam inchoaſti in vmbra legali quam plantauit dextera tua ꝓ piciatio tua. et perfice eam ſuper fidem filij tui fundatam. et quem confirma ſti tibi.i. tuū eſſe filiū naturalē oſtēdiſti di cens. hic eſt filius meꝰ dilectus in quo mi hi bene cōplacui. Qui igne impietatis vl̓ cupiditatis Suc cenſi et occultis iniquitatibus ſuffoſſi ex eadem gente in chriſtum credere nolue runt ab increpatione terribili in die iu dicij vultus tui. id eſt. filij tui peribunt ¶ Quia tam diu mali erimus donec ſal uator adueniat. ideo Fiat manus tua. id eſt. operatio tua oſtendatur potentia ſu per virum. id eſt. Cbriſtum qui ad dexte ram ſedet et ſuper filium hominis ſcꝫ virginis. ſcilicet eundem Chriſtum qui ita eſt filius dei. vt etiam ſit filius virginis. quem confirmaſti tibi. ſupra eſt ex poſitum. Hoc fac vt oraui. Et non diſcedimus per auerſionem a fide vltra qui prius di ſceſſimus ⁊ viuificabis nos. vita gratie in preſenti. et glorie in futuro. et nomē tu um inuocabimus. illud ſcilicet nomen quo deus pater appellaris. inuocabimus edocti a filio tuo qui inſtitutione ſalutari nos docuit ſic orare. pater noſter et cetera. Domine deus virtutum conuerte nos ad te perfecte diligendum. oſtende faciem tuam per aꝑtam viſionem et ſalui erimus quia in clara viſione dei et perfecta fruitione conſiſtit eterna ſalus xiiſj noſtra. ¶ Pſalmus. I. XXX. in quo mo Inariupetl amdira⁊ a mpiliapopiloii? net vt contemptis terrenis ad cele nimtupolſuſa ae iixiix ſtia mente aſcendamus. nebiumti nuiruō rurtua: x j MAlox eccleſie. ofipeles liharrmuſa ltamat c21 hidimup ſteximdia rer der Xultate cordis deuotōne viutipſieueūtaral̓ x. deo qui nos iuuat in omni bus preſſuris noſtris. iubila utun ai. te inexplicabili leticia. deo populi fide les deſignati per Iacob qui fuit verus cultor dei. ¶ Et vt poſſitis exultare et iubilare Su mite ſequentia inſtrumenta muſicalia ſci licet pſalmum. id eſt. bonam operationē Ilipli. et date deo timpanum. id eſt. laudem cū veſtre carnis mortificatione. et his duo bus adiūgatur pſalteriū iocundū cū cithara. id eſt. deuota oratio. Buccina te. id eſt. annunciate alijs laudem alta vo ce. in inſigni feſto tubarum. ſcilicet in innouatione veſtri que per ſeptiformē gra tiam ſpūſſancti ſit. id eſt. preconiali vo ce cantate cum noue regeneratōis gau dia fueritis conſecuti que vobis debet eſſe magna ſolennitas.

¶ Ideo buccinate in predicta ſolennitate. Quia preceptum eſt in iſrahel. illis ad litteram nobis ſpūaliter. et ſi negligitis timendum eſt vobis quia iudiciū eſt d̓o iacob. preceptum enim illud datum eſt ꝑ eum qui eſt futurus iudex. ¶ Illud preceptum. id eſt. legem Poſuit dominus in populo iudeorum de ſignato hic per ioſeph cito poſt exitū de egipto que lex eſſet illi teſtimonium quid eſſet faciendum et quid timendū. vn de ſequitur cum ille populus exiret d̓ egipto. linguaꝫ quam non nouerat audiuit. id eſt. legem. Amouit dominꝰ dorſum populi iſrahelitici ab oneribꝰ luti et lateris quibus premebatur in capti rinlume ba uitate egipti. cuius populi manus ſer uierunt in cōphino. cogebantur enim inſtrumentis portare fimuꝫ et feces d̓ ciui tatibus. Propheta in perſona dei recolentis bene ig iuiuia pidte ficia preſtita populo iſrahel vt grauior eſti metur eius offenſa dicit. In tribulatio ne dure ſeruitutis tue inuocaſti me vt k.d. liberarem te et liberaui te de captiuita dat tedut. viitij. te educendo et exaudiui te in abſcon Iulilltauiluūi dito anguſtie tue et tempeſtatis qn̄ ſcilicet audientibus egiptijs ad me gemere cra ꝑi nos ipuat indnm non audebas. et etiaꝫ probaui te apd̓ rapalinū mulna libl aquam contradictionis vbi de poten aua ded popui ſio tia mea. id eſt. bonitate te reperi dubitan. acabmniint vitne tem. ¶ Hec bona omnia feci tibi et ideo Audi Idudlinte o popule meus ⁊ intellige et teſtis ero veritatis contra te ſi legem meā tranſ greſſus fueris iſrahel ſi audieris me obtemperando preceptis meis non erit in te deus recens. deus noſter nunqͣꝫ fuit recens nec nouus nec in tempore factꝰ ſed antiquiſſimus ſemꝑ ab eterno ⁊ in eter num nec adorabis deum alienum. qui nomine et non eſſentiā ſiue natura ſit deus. Non adorabis dico deū alienū. quoniam Ego ſum dominus deus tuus qui eduxi te de terra egipti et non alius. dilata os tuum ad petendum tibi vti lia. et implebo deſideriū tuum. Ego ſic ammonui eos. et tamen Non audiuit populus qui meus deberet eſſe ad monitionem meam et iſrael nō intendit mihi ingratus tot bn̄ficijs. Et quia attendere noluit ideo Dimiſi eos vt ꝓ ſuo libitu ad omēs ſui cor dis voluptates ferantur. et ip̄i ſubtra cta gratiā mea. ibut in peccatis enor mibus et erroribus ab eis nouiter inuentis. Sic dimiſi eos. ſed Si populus meus audiſſet me credendo et ipſe factus ve rus iſrahel ſi in vijs meis ambulaſ ſet precepta mea obſeruando. Pro nihilo forſitan. id eſt. vere abſqꝫ vlla difficultate inimicos eorum hu miliaſſem. eos ad nihilum redigendo. et ſuper tribulantes eos oſtendiſ ſem potentiam meam eos interfici endo. ¶ Propheta de eorum eterna damnatio ne loquens ait. Inimici domini. ſcilicet iudei qui deberent eſſe amici. mentiti ſūt ei non reddentes promiſſa quibus ſe ad ꝑ cepta omnia eius implenda bonis pollici tationibus obligauerūt et ideo tempus punitōis eoꝝ erit in eternum. Et merito veniunt damnandi. qꝛ Deus cibauit illoſ ex intīma medulla fru menti et ſaturauit eos de melle flu ente de petra in rupibꝰ ei illiꝰ terre erat mel in copia. Pſalmuſ. I. XXXI. in quo mo net credere chriſtum verū deum et verū hominem eſſe. EO factus homo ſtetit in ſinagoga.i. cōuentu iudeo I rum bonoruꝫ quos deos dicit. iuxta morē illū q̄ dij dicūt̉ q̄cūqꝫ magni vi ri. ī medio hoꝝ deoꝝ ſtetit xp̄s in alſumpta natura ẜm illud. mediꝰ aut veſtrū ſtetit. in medio āt diudicat.i. diſcernit bonos ac iuſtos q̇ maieſtatis ſue monita fidem qꝫ ſecuti ſunt a malis.

Ad iudices accuſans eoꝝ prauam con ſuetudinem ait. Uſquequo iudicatis iniquitatem contradicentes legi quam vobis dederam. prophetas iniurijs affici tis quos vobis miſeram. vſqꝫ qͦ extenditis iniquitateꝫ iudicij veſtri qͦ iniquū iudiciuꝫ facitis ſuꝑ me qui ꝓpter vos veni. q̄ vobis tanta bona feci. quem occidere diſponitis et vos o minores quare conſenti tis iniquis iudicijs maioꝝ quare cū inſanientibus inſanitis. Nolite ergo iudicare iniquitatē. ſed Iudi cate recte ſcꝫ xp̄m egenum qui ſemper terrenas facultates ꝯtempſit. qͥ cū eſſet di ues pro nobis factꝰ eſt pauꝑ. et pupillū qui ſibi p̄ſidium non queſiuit in terra. iudi cate dico vt eum liberētis. et humilem ⁊ pauperem.i. iuſtum oſtendite et predi cate. Et vos minores qui plures eſtis Eripite pauperem et egenum xp̄m ſcꝫ de ma nu maioꝝ ne ꝑmittatis eum ampliꝰ capi. et de manu iude qui iniuſte perſecutus eſt eum liberate. Ego ita monui eos ſed tn̄ ip̄i Neſcierūt non cognouerūt xp̄m. et quare hoc quia non intellexerunt. id eſt. non credidert̉ ſcpͥtū eſt enī niſi credideritis non intellige tis. et quare hoc quia in tenebris am bulant. in obſcuro vicioꝝ et cecitate infide litatis detinebant̉. et ſignum dans prophe ta iudeis quo agnoſcant xp̄m ait. moue buntur omnia fundamenta terre. nam in eius morte terra mota eſt. et petre ſciſſe ſunt. Et tamen. Ego dixi ſi vultis credere ⁊ mā data dei cuſtodire dij eſtis participatōe gratie mee. O mira dei gratia cum ſolꝰ ſit verus et ſubſtantialiter deus non inuidet participiū noīs ſui hoībus. et filii excel ſi omnes per gratiam et adoptōem om nes quidem qui ſanctis iuſſionibꝰ acquie ſcunt. Verba deflectit ad impios dicens. Vos autem impij et increduli non eritis ſicut dij viuentes vita eterna. ſed moriemini ſicut homines peccatores in peccato infidelitatis. et vos maiores ſuperbiam veſtrā in xp̄m exercentes cādetis in ꝓfū dum inferni. ita irrecuperabilit̓ ſicut vn de principibus.i. dyabolꝰ q̇ d̓ celo ꝓiectꝰ corruit et penam ſue ꝑuerſitatis inuenit. ¶ Uos quidem cadetis. ſed tu Deus ex urge de ſepulcro et iudica terrenos illos iudeos. damna eos q̄ ita te crucifixert̉ quoniā his repulſis. tu hereditabis in omnibus gentibꝰ ꝓ vna iudeoꝝ gente que tibi quondā hereditas peculiaris ex oī bus mundi nationibus fuit hereditatē ac cipies omēs gentes. xi ¶ Pſalmus. L.XXXII. in quo mo IPtſihert net iuſtos ad patientiam Prophe ntl3 ta preuidēs xp̄um in maieſtate ma id rurb? gna venturum ad iudiciū et admi rans ait. Omine quis ſimi .ii xxit lis erit tibi cū ad iudiciū in ma inpuipſit deſib xx 3e ytanpiſumſ cirtraxu. ieſtate tua magno angeloꝝ exerci tu comitante venies. nullꝰ ne taceas da iruſi tped inariꝝ. rgl. x quebpllumimū re in impios ſnīam. ite maledicti in ignem eternū nec aliqua miſeratōne cōpeſca ſip ſmnmmpupreuimaxx. uirulali. viu uxiia. ris aut miteſcas a vindicta eorū. ſꝫ cōpͥme ynpumalim tarre p eos pena etna. Propheta de ꝑſecutōne an mncprarit tichriſti futura loquens ait. Ne taceas dn̄e dico. Quoniaꝫ inimici nparia. tui antichriſti mēbra tumultuoſis ſeditio nibꝰ ſonabūt ꝯdicētes doctrine tue et de trahēdo tibi. et qui oderūt te extollēt caput ſibi ſcꝫ antichriſtū q̇ tanta poteſtate gloriabitur vt ſe etiā deuꝫ preſumat dicere excelſum. Super ppl̓um tuū xp̄ianū maligno aīo ſūt cōſiliati ad ppl̓i tui dep̄ſſioneꝫ et nō tantū ſūt ꝯſiliati. ſꝫ etiā cogitauerūt qͥs eoꝝ peiorē ſnīaꝫ poſſꝫ dare. cogitauerūt dico nō tantū aduerſus mediocres. ſed ad uerſus ſanctos tuos Et exhortantes ſe inuicem in ſuo conſilio Dixerunt venite et diſperdamꝰ po pulum chriſtianum de gente idē. de mundo. et non memoretur nomen iſrael. id eſt. nomen chriſtianū vltra.

Et on̄dens vnde erit eis tanta fiducia oꝑe randi malum dicit Quoniam erūt mul ti et vnanimes. quoniā cogitauerunt ſi mul multi ſtudioſi omēs in vnā prauam nocendi voluntatē ꝯcordantes diſpoſue runt aduerſu te pactu firmū vt aduna to ſtudio perſequant̉ ſanctoſ tuos omēſqꝫ qui ab eoꝝ errore diſſentiūt et diſpoſue runt ad hoc homines terrena amā tes et ſanguinem ſitientes. prauosi pios qui per habitantes in tabernacu lis idumeoꝝ et iſmahelitarum deſi gnantur ẜm eoꝝ interp̄tationes Prophe ta commemorat inimicos chriſti ſub voca bulis gentium que impugnauerunt iſrael iuxta interp̄tationes eorum. Moab id ē. homo abutes lege. Agar. id eſt. homo alie nus a dro. Gebal. homo ſimulans humi uouitu litatem. Amon. populus turbidus furio ſus. Amalech. homo lingens terram. ſcꝫ fallaciter blandiēs Philiſtim. qui hic di Nli cuntur alienigene. interpretantur caden is erit tibi timemrium tes potione. id eſt. homines ebrij diuitijs ⁊ proſperitate ſeculi cum habitantibus etaa mīgn rplla. im tirum quod interpretatur anguſtia. per quod poſſunt intelligi poſſidentes et amā tes terrena propter que multum anguſtiā tur. iſte ſunt gentes que diſpoſuerunt iter radepemūnen le fedus pugnandi contra gloriam nomi nis tui contra ſanctos tuos et eccleſiam napmimib tuam. Et Aſſur qui interpretatur elatus ſuper iudip ſitin bus et ſignificat dyaboluꝫ qui veniet cū cirint iut ili illis malis ad perſecutionem fidelium. et put hi omnes operante in ſe diabolo. facti ſūt in adiutorium filijs loth qui interpre 3 tatur declinans. id eſt. in adiutorium ſatel litibus dyaboli q̇ a veritate declinauit Iſti ita diſpōſuerunt contra te ſed tu domi ne. Fac illis ſicut feciſti populis illis ꝑ ſecutoribuſ populi tui iſrael. ſcꝫ Madian et Siſare ſicut iabin quos omnes mi raculoſe debellaſti p̄ ppl̓m tuū iſrael iuxta torrentem Ciſon Diſperierunt iuxta fontē Endor et fa cti ſunt vt ſtercus terre. quia eoꝝ ca bauera computruerunt. quia remanſerūt inſepulta ſuper terram. Pone proſterne et diſperge principes inimicoꝝ populi chriſtiani ſicut oreb et zeb et zebee ⁊ ſalmana qͣs etiā miracu loſe debellaſti per gedeonem et trecētos vi ros cum eo. Depone etiam domine omnes principes eorum. Qui dixerunt ore et oꝑe poſſi deamus ſanctuarium dei id eſt. po pulum ſanctum dei et hereditatem Deus meus pone illos vt rotam vt in infer nū celerrimo curſu deuoluantur et ſicut ſtipulam ante faciem venti. vt ſicut ſtipula omni veto circumfertur ita illi vbi qꝫ diſpergātur. Preterea mala ſentiant in preſenti in alia vero vita. Sicut ignis qui comburit ſiluam ex magna potentia et ſicut flā ma comburens montes ex ardoris vehementia. ita perſequeris illos in tempeſtate tua id eſt. in iudicio qd̓ ſubi to quaſi tempeſtas veniet. et in die vin dicte tue oſtendes te eis iratum pe nam eternam eis inferendo. Propheta poſtqͣꝫ petij: damnationeꝫ ma lorum modo petit conuerſionem ſaluan dorum dicens. Imple facies eorum. ſcilicet perſecutorum qui preuiſi ſunt ad ſa lutē. ignominia. id eſt fac eos ſibi et alijs ignominioſos videri vt erubeſcant de pec catis. et ſic querent nomen tuum do mine. vt fiant chriſtiani qui ante erant ob ſtinati. De malis obſtinatis qui conuerti nolunt ait Erubeſcant de turpitatibus ſuis. et conturbentur de penis durat̉iſ. in ſecū lum ſeculi et confundantur in ani ma et corpore et pereant eternis tormē tis. Ut tunc ſaltim cognoſcant per experi entiam pene inflicte. quia conuenit tibi veraciter hoc nomen dominus. id eſt. magnitudinem tue potentie cognoſcant etiā ꝙ tu ſolus altiſſimus ſuper om nes terrenos qui potens es conuerſis parcere et obſtinatos eterna vltione dam nare.

Pſalmuſ. LXXXIII. in quo monet ad amorem eternoꝝ. ¶ Propheta in perſona eccleſie ad ſupernam hieruſalem peruenire cu pientis ait. MAIid eſt valoe amabilis patria celeſtis. Oqͣꝫ deſidera ta tabernacula tua. valde p̄ cioſe ſpecioſe ⁊ lucidiſſime ſt̓ māſiōes tue. o domine angeloꝝ cōcupiſcit aīa mea intrare in atria tua. et languet. pre deſide rio ꝙ actu nō ingredit̉. Anima mea et caro mea exultaue runt de ſpe perueniendi ad deum viuū Eteniꝫ dn̄e. ſi paſſer querit ſibi domū in qua ꝑmaneat. et turtur ſibi nidum q rit. vbi reponat pullos ſuos qͣꝫto ma gis homo rationis capax debet q̄rere locū vbi ꝑpetuo quieſcat qui non eſt alius niſi tu deus ī quo ſolo poteſt quieſcere cor hu manū. Nidus autem quem cōcupiſco inuenire ſunt Altaria tus domine virtutū mā ſiones ſanctorum tuorum vbi iugiter tibi offerētur ſacrificia laudis. rex meus qui me regis in via euntem ad illa altaria. et deus meus qui me ad hoc creaſti. Nec mirum ſi cormeum et caro mea exultant de hoc qniam Beati qui habitant ī do mo tua celeſti domine in ſecula ſecū lorum laudabunt te. quia incomp̄hē ſibilis pulcritudo diuinitatis ſanctis tuis preſens ſemper erit. Oſtendit quo auxilio perueniatur ad do mū dei dicens. Beatus vir ſpe in hac vi ta eſt. qui habet auxilium a tequia al̓s non poteſt. cum beatitudo illa oēꝫ excedat creatam facultatem per qd̓ auxiliuꝫ gratie tue aſcenſiōes diſponit in corde ſuo virtutibus. quibus tanqͣꝫ gradibus v̓tu tum ad domum celeſtem aſcendere merea tur. diſponit. dico in valle lacri maruꝫ pro peccatis. locus quem deus homini ad eerendum inſtituit. Exenim talibus dabit benedictioneꝫ ſuam xp̄us legis euangelice lator et iſti 5ſ ibunt de virtute in virtutem ſemper ſlv proficiendo in augmento gratie donec per ueniant ad vitam eternam que conſiſtit ī plena viſionē dei ſctōꝝ ſuoꝝ. Propheta orat in ꝑſona fideliū aſſociari beatis dicens. Domine deus virtutum exaudi ora tionem meam dādo mihi illas virtuteſ per quas aſcenditur ad te vidēdum. cito percipe orationem meā o deus Ia cob. Odomine deꝰ pater Protector noſter xii aſpice ad p̄ces noſtras acceptando eas. rtin et ſi non propter nos ſaltem reſpectumeri toꝝ filij tui q̄ eſt imago tua. Ideo o domine deus cupio peruenire īdo mum tuam. Quia melior eſt dies illa. ntiliptrb que vniā eſt continua et eterna cui nūqꝫ ſuccedunt tenebre in atrijs tuis in habi pt tꝝixxe tatione celeſti ſuper milia annorū trāſ ninedbeus qui ipe? ix z 1 euntium. uliuiponis. Et vt ad illa at̓a merear admitti. Elegi ab ſimentnab uda itacx 1 iectus eſſe in humilitate viuere hic in ec xirim ſiā a nlli cleſia militante. qͣꝫ diuitijs ⁊ honoribꝰ huiꝰ ſeculi abundare inter peccatores. Hoc autem ideo elegi. Quoniam miſe vipintinūrica ricordiam et veritatem diligit deus iniritnioti lexͣ miſericordiam peccata condonando. veri mnurmnut i. tatem veraciter adimplendo qd̓ ꝑ̄milit ſā ctis ſuis.ſ. gratiam in preſenti et gloriaꝫ lctig in futuro. Dabit quidem veraciter ſeruis ſuis grām et gloriam. quoniam. Non priuabit bo nis gratie et glorie eos qui ambulant et perſeuerant in innocentia talis non poteſt priuari muneribus dei. qui iam hic dona beate conuerſationis accepit et ideo domine deus virtutum beatus ho mo qui ſperat in te non in rebus ſecult tranſitorijs et caducis ¶ Pſalmus. L. XXXIIII. in quo mo net per fidem accedere ad xp̄um vt habeatur eius benedictio. Propheta preuidens futura qua ſi preterita propter certitudinē nar

rans ait. Domine pater qui quon dam maledixiſti terram ꝓpter pec catū primi hominis. modo Ene DXiſET recipiente. bI aduentum filij tui in fide ꝑ queꝫ auertiſti peccatum ꝑ qd̓ huma num genus captiuū tenebatur a dya bolo. Auertiſti captiuitatem quia Remiſiſti iniquitatem plebis tue propter quaꝫ fuerat captiua per fontem baptiſmatis et cooperuiſti omnia peccata eorum vt amplius non veniant in conſpectu tuo punienda Uere remiſiſti quia odomine Omnem iram tuam qua humano generi iratus eras mitigaſti in aduentu filij tui. et ita mi tigaſti ꝙ auerſus es ab ira indigna tionis tue. Propheta quod dixerat fiendum orat vt fiat dicens o deus qui nos ꝑ filium tuum ſaluare diſponis. Conuerte nos ad fidem filij tui et auer te iram tuā a nobis quā habes ꝓpter peccatū pͥmi homīs. Auerte. et auertes iram tuam. quia. Nū quid in eternū iraſceris nobis cer te non. cum parcere et miſereri ſit propriuꝫ tibi aut extendes iram tuaꝫ per om nes generationes ſuccedentes cer nudu te non. quia placabilis eris in generatione chriſti. Non extendes iram tuam. ſed Tu deus conuerſus ab ira viuificabis nos ſpi ritualiter per aduentum filij tui. et plebs tua viuificata letabitur in te ſecura de eterna beatitudine. Et vt hoc cito fiat Oſtende nobis do mine miſericordiam tuam mittēdo nobis filium tuum in carne viſibilē. et da nobis ſalutare tuū. quaſi amplectēdū quaſi poſſidendum. quaſi munere eterne glorie perfruendum. da vt cum in mente noſtra celeſti dono recipitur. nullis tēpta tionibus auferatur. Propheta quaſi petitionis ſue cōpos dic̄ Audiā attente quid loquatur in me deus meus per internam reuelationeꝫ. et audiuit ꝙ loquitur pacem annun ciabit mihi filium ſuum qui eſt pax noſtra non ad omnes loquitur pacem ſed in plebem ſuam ſcꝫ in ſanctos q̇ dn̄o ꝓba bili ꝯuerſatōne placuerūt. Dico ī plebem ſuam. id eſt. Super ſct̄ōs ſuos et ſuper eos omnes qui d̓ om ni gente conuertuntur ad Chriſtū. Licet xp̄s pacem locuturꝰ ſit ſuper om nes qui conuertentur ad eum. Uerū ta men prope iudeos. qui ſoli inter ali as gentes timere dicebantur deū. quia legem eius receperant. chriſtus naſce tur et miſterium redemptionis humane ꝑ ficiet vt terra noſtre promiſſionis hanc gloriam habeat ꝙ in ea ex gente ſua ſaluator natus ſit. et pacem in omnes fuerit locutus. ¶ Miſericordia et veritas ſimul conuenerunt in aduentu chriſti. mi ſericordia quia filius dei aſſumpſit carneꝫ. veritas quia impleta ē promiſſio facta pa tribus veteris teſtamenti de incarnatione filij dei ⁊ xp̄o ꝑ ſuā paſſionē ſatiſfaciēte pro nobis. iuſticia et pax concordiam fe cerunt. Ideo conuenerunt miſcd̓ia et veritas ⁊ iuſticia et pax concordiam fecerunt. quia Ueritas. id eſt. chriſtus de terra orta eſt. id eſt. ex maria virgine verbum caro fa ctum eſt et iuſticia de celo proſpexit quando humano generi periclitanti filius dei mirabili diſpenſatione ſubuenit. vnde ſequitur. Etenim dominus dabit benignita tem. id eſt. gratiam inſpirantem ꝑ chriſtuꝫ et facultas liberi arbitrij nr̄i aſperſa illa benignitate dabit fructum ſuū. idē bona opera. Licet deꝰ dicat̉ et ſit benignꝰ. Iuſticia tn̄ ante eū ābulabit parās eī viā. pͥma iu ſticia hoīſ ē vt puniat ſe malū ⁊ faciat ſe bo nū. et hͦ eſt viā dei vt veniat ad eū et ſit ī cor de eiꝰ ponet in via ſic parata veſtigia ſue mutationis deus.

Pſalmus. I. XXXV. in quo mo net ad orationem. Thriſtus ex forma ſerui ad pa trem ait. Nclina aome aurem cle mentie tue et exaudi me vt de lideria mea compleant̉. inclina di co quoniā inops ab alio nō habēs opē et pauper ꝑ me ſum ex ꝑte hūanitatis loquit̉. qͥ ex ſe nihil habere poteſt niſi qd̓ lar gitate diuinitatis acceperit. In hͦ exaudi me pater Cuſtodi aīaꝫ meā et meoꝝ ab omnibꝰ ſcandalis ꝯtra inſidia tores. quoniā ſctūs ſum in me et mei et̄ ſunt ſanctificati in baptiſmo. ſaluum me fac̄ qͥ ex obedientia tua formā ſerui accepi et meos q̄ tibi vnanimiter ſeruiunt deus meus ſperantem in te. Miſerere mei domine quoniaꝫ ad te clamaui ꝑſeueranter et inſtanter leti fica anima ſerui tui. q̄ multis amaritu dinibꝰ cōtriſtat̉ liberando me ab eis quo niam animā meam leuaui ꝑ deuotio ne et ardentē amorē non deorſum declina ui ad terrā ſed leuaui ad te vbi eſt vera le ticia et ſine fine ſecuritas. Ideo anīaꝫ meā leuaui ad te Quoniam tu domine ſuauis es. qꝛ poſt amaritu dinē huiꝰ ſeculi dulcis es ad te recurren bus mitis quia diu ſuſtines peccatores et copioſus in miſcd̓ia qꝛ licet ſint in numeroſa nrā pctā multo abudantior eſt tua pietas q̇ tot relaxat offenſas omnibꝰ inuocantibus te. Ideo Auribus percipe orōeꝫ meam et intende voci deprecationis mee dando effectum orationis mee quam pro me et meis fundo. Tempore tribulatōis mee clama ui ad te licet eī oī tꝑe deus ſit exorandus. enixiꝰ tn̄ in tribulatōe eſt inuocandꝰ quia exaudiſti me ꝓtua clemētia p̄teritis tem poribꝰ in alijs meis p̄cibꝰ. Merito clamabo ad te qꝛ o dn̄e. Non ē ſimilis tui in dijs.i. in poteſtatibꝰ huiꝰ ſeculi ſiue in celeſtibꝰ creaturis. ſcꝫ nec ī no bilitate ſubſtantie. nec ī magnitudine pote xſ tie nec ī magnificētia admirabiliū ope rū tuoꝝ et generalit̓ nō eſt qui ſimilis ſit tui ad quem clamare potuiſſem tu me ſta tim liberare potes ꝓ tua voluntate. Uere non eſt aliquis ſimilis tui. quoniam Omnes gentes.i. aliqui de omni gente venient per fidē de cultu ſuo ad tuum cultū te adorantes et venerantes et glo rificabunt nomen tuū.i. glorioſū poi cabunt. Uere nō eſt tibi ſimilis. Quoniam ma gnus es tu cui poteſtati nullatenꝰ valet p aliqͥd cōparari q̇ nulla mutabilitate cōuer inpoen tit̉. ſed ſꝑ in nature ſue gl̓a ꝑſeuerat et faci iiponiar ens mirabilia tu es deus ſolus qui Lecaiſ et ſi alij faciunt tua virtute faciunt et perte pipiurporedant a nes faciunt. Orat̉ pro membris Deduc me domi Vinua L.NIiſlinaxt. ne. id eſt. meos in viam mandatoruꝫ iruiūtuoe dpitaſt Accͣ y tuoꝝ q̄ via iuſta et ſancta eſt. et poſitus in ea ingrediar in veritate tua proficien uphetain xxi tt do de virtute in virtutē letetur cor meu pnittarex: pͣ x de ſpe remunerationis ſemper tamē ti meat nomen tuū timore caſto. nuuat̓. imifronct uliulb. Quod ſi feceris nō ero ingratꝰ. quoniam Confitebor tibi confeſſione laudis in toto corde meo. et glorificabo nos men tuū in eternum. Quia miſcd̓ia tua magna ē ſuper meos. qua maior dici nō poteſt et erui ſti animā meam.i. meoꝝ. ex infernali damnatione. Chriſtus ex ꝑſona ſerui de paſſione loquēſ ait. O deꝰ iniqui.i. iudei. inſurrexerūt ſuper me volentes me cōprehendere et n̄ ſolū iniq̇ inferiores. ſꝫ etiā ſinagoga po tentiū iudeoꝝ queſierūt aīam meaꝫ. vt me interficerent et non poſuerūt te in conſpectu ſuo.i. obliti ſunt tui. Ipſi ita Et tu domine deꝰ miſerator qꝛ ſingulis creaturis miſcd̓iam faciēs mi ſericors qꝛ ſemꝑ pia eſt ip̄a natura diui nitatis patiens qꝛ peccatores ſuſtinet et ad votuꝫ ꝯuerſionis inuitat. et ml̓te mi ſericordie qꝛ peccata indulget. et verax implendo promiſſa.

¶ Reſpice in me hominē et miſerere mei celerrima reſurrectione ſubueniendo da poteſtatem iudicij mihi innocē ti ſuꝑ omneꝫ creaturam et ſaluum fac filiuꝫ beate marie que dixit ecce ancilla domini. Fac mecum.i. imple in me ſignum Io ne ꝓphete vt ſic̄ ille ſtetit in ventre ceti tribꝰ diebus et tribus noctibus. ſic ego tantum ſimin corde terre qd̓ reſurrectionis ſignuꝫ erit in bonum qꝛ ꝑ illud declarabitur vir tus tua. ſpes credētium confirmabitur et iudei qui me oderunt videntes me reſurgere confundentur intelligenteſ ſe male egiſſe. et quoniam tu domine adiuuiſti me in certamine et conſola tus es me reſuſcitando me a mortuis. Pſalmus. I. XXXVI. in quo mo net toto corde aſpirare ad celeſteꝫ hieruſalem. Propheta in laudem eccl̓ie pro rumpens ſub nomine ciuitatis co mendat eum primo a fundamētis dicens. Undamenta ei ifulur ſcꝫ eccleſie in montibus ſan ſctis ſcꝫ prophetis et apoſtolis qui poſt chriſtum qui eſt p̓ncipale funda peſt et eri perinema mentum. fundauerūt eccleſiam in fide xp̄i qui apoſtoli dicuntur etiam montes pro aſent lin pter altitudinem virtutū. Secundo cō Iluſidlu mendat eccleſiam a portis ſcꝫ ſacramentis eccleſie dicēs diligit dominus portas ſion. id eſt. eccleſie ſacramenta. ſuper om nia figuratiua et cerimonialia cul tus veteris teſtamenti ¶ Tertio com mendat eccleſiam a celebritate fame dicens Glorioſa dicta ſunt per ꝓphetas nō de illa figurali qͥ cecidit ſed de te ciuitas d̓i Quarto cōmendat eam a multitudine ciuiū cum in ꝑſona chriſti ait. Memor ero non tantū populi iudeorū ſed omniū gentiuꝫ ꝑ Raab et Babilon deſignatarū vt euocent̉ ad me et hͦ mediā tibus ſcientibus me.i. apoſtolis quibuſ p̄ceptū fuit cūctis gentibꝰ p̄dicare. Quoꝝ p̄dicatōne conuerſi ſunt gētes. irus ſcꝫ et populus ethiopum. ho rum multi fuerunt recepti in eccl̓ia in chriſtum credentes ex quibꝰ ip̄a ciuitas dei eſt conſtructa. Nunquid ſinagoge poterit h̓ glorio ſum ꝑſuaderi ꝙ homo natus eſt ī ea quiſaluabit eā et ipſe idem eſt qui fun dauit eam in quantum deus qui eſt al tiſſimus. Certe ſic perſuaderi poteſt et tanqͣꝫ veriſſi mū p̄dicari. quoniam Dominus q̄ men tiri nō poteſt. narrauit in ſcripturis ꝓ phetarum que credite ſūt populo iudeo rum ꝙ xp̄s verus deus erat ⁊ verus homo hoc etiam narrauit in ſcpͥturis apoſtolo rum qui principes eccleſiarum fuerūt. Quinto cōmendat eam propheta a be atitudine ſuꝑna incōprehenſibili ad quam ſumenda eſt poſt iudicium Oſion ſuperna. Omnes qui in te ha bitant iocundi ſunt et vere letātur quia gaudium et leticia inuenientur in te vbi felicitas perfecta. et iocunditas cōſum mata. Pſalmus. LXXXVII. Chriſtꝰ ex forma ſerui ad patreꝫ orans ait. Omine DeuS auctor ſalutis mee. id eſt. immunitatis mee a peccato omni tempore clamaui coram te. id eſt attente et perſe ueranter. Et quia ita clamaui Sit accepta con ſpectui tuo oratio mea et ate ſit exau dita per effectum. Opus eſt vt me exaudias Quoniaꝫ re pleta eſt anima malis.i. doloribꝰ. anxi etatibus. vn̄ ip̄e dicit. triſtis eſt aīa mea vſ qꝫ ad mortem. et aīa mea in inferno ap propinquauit. dū trador ad mortem. Eſtimatus ſum cum deſcendenti bus in lacum. inferni. putauerunt enim iudei me peccatorem vnū de illis qui neceſ k 2

ſario et inuiti deſcendūt in ꝓfundū inferni eſtimatus ſum etiā ab eis ſicut hō ſimpliciter ſine adiutorio cuꝫ tn̄ iter mortuos eſſem liber a coactione ⁊ liber ab omni peccato. Ęſtimatus etiam ſum ab eis Sicut alij vulnerati dormientes ſomno mortis in ſepulcris. quoꝝ nō eſt memoria amplius vt ad bonū reſurgant et ipſi qͥ talem me exiſtimauerunt repulſi ſunt o deus a protectōne tua q̄ me ſine adiu torio tuo eſſe putauerūt. Poſuerunt me reputatione ſua in la cū inferiori putauerūt enī me dignuꝫ q̄ in talem deberem deſcendere locū. et in te nebris et vmbra mortis.i. in tenebris obliuionis derelictū queꝫ nemo requireret nemo ſaluaret eſtimauerūt me poſuiſſe. Arbitrati ſunt iudei ꝙ Super me cōfir matus eſſet furor tuus credētes ꝙ ex ira tua ad paſſionis pericula perueniſſem. et ampliſſimas indignationes tuaſ putant te induxiſſe ſuper me cū me ꝑ tuleris crucifigi. Quomodo aūt amici eiꝰ in paſſione ſua ſe habuerunt dicit. Longe feciſti eos qui bus notus eram. ſcꝫ diſcipulos q̄ me re licto fugerūt poſuerūt iudei me abo minatōnem ſibi ita vt nomen meū nol lent audire. Traditus ſum a proditore diſcipl̓o et non egrediebar ad vindictā. oſtēdendo potentiam diuinitatis mee. et oculi mei id eſt. apoſtoli infirmati ſunt ita vt pe trus negaret et alij fugerent. et hͦ ꝓ inopia veri luminis et intelligentie ſcp̓turaꝝ ſacra rū. q̄ dicebant oportere pati xp̄um et reſur gere a mortuis. Clamaui ad te domine in cruce he lyhelyet cetera ſic tradidi ſpiritum opera tiones aūt meas expandi ꝑ caritateꝫ ad te ad tuam ſemper referendo volun tatem. Oſtendit quibus non proſunt opera ſua dicens. Nunquid mortuis corde ⁊ ob ſtinatis in malo facies mirabilia certe non qꝛ credere nolunt aut medici ſuſci tabunt mortuos et illi cōfitebūtur ti bi. ꝯfeſſione laudis. certe non. r. eſ Nunquid narrabit aliquis. qͣꝫdiu aīa ſua mortua peccatis iacet in ſepulchro corporis ſui miſcd̓iam tuam q̄ relaxāt̉ peccata. certe non. et veritatem tuam narrabit qui inter perditos compu tatur. ¶ Nunquid cognoſcentur in tene bris mirabilia tua.i. peccatoribꝰ obſti natis tenebris ignorantie et erroꝝ obtene bratis. certe non. impediente hͦ eorum ma licia. p̄termittentes enī deū ſapientie lumi na ꝑdiderunt. et iuſticia tua non cole tur per reprobos homines. qui ini quitatuꝫ ſuarum merito obliti ſunt deum. Et ego ad te clamaui qui potens es mortuos reſuſcitare. mane oratio mea preueniet te. qꝛ matutina reſurrectione me clarificabis. Ut quid domine repellis orationē meam. auertis faciem tuam a me. vt tranſeat calix iſte. Ego pro tui obedientia a tēꝑe carnis aſſū pre Pauper ſum et in laboribꝰ a iu uentute mea exaltatuſ in cruce humi liatus in ſepulcro. et conturbatus in morte. In me tranſierūt afflictiōes tue quas tua voluntate non mea culpa patior tranſierunt dico. non p̄ſtiterunt et terro res indignationis tue contra huma nū genus conturbauerunt infirmitatē carnis mee quoniaꝫ ex obedientia tua lan guores eoꝝ ego tuli. et dolores eorum ego portaui. Circūdederunt me iudei inundantia grauiū ꝑſecutionū. circūdederunt me ſimul phariſei cum ſacerdotibꝰ Pilatus cū pͥncipibus et populis. Elogaſti a me amicū cetū apoſtoloꝝ et proximū qui mihi aliquaꝫ faceret mi ſericordiaꝫ et notos meos a miſeria. mea ita vt nullꝰ auxiliū ferre mihi poſſet. ¶ Pſalmꝰ. LXXXVIII. in quo mo

net vt ſpem nō in nobis ſed in deo ponamus. ¶ Uox prophete. Iſericordias do mini in eternuꝫ cantabo eas ſcꝫ quibus homineꝫ peccato mor tuum viſitare dignatus eſt per filiū ſuū ¶ Propheta. miſericordias domini can tabo de reparatione humani generis. que eterna ſtabilitate conſiſtūt et perpetuis ſūt celebrande p̄conijs. fecit enim mirabilē in humano genere pietatem vt qd̓ perierat re quireret et vulnerata ſanaret. ¶ In generatione iudeoꝝ et ī gene ratione gentium annunciabo com pletionem promiſſionum ſuarū in ore meo in qͣfit ꝯfeſſio ad ſalutem. ¶ Cantabo ſecurus miſericordias Quo niam tu dixiſti mihi per reuelationeꝫ ſpirituſſancti ꝙ in eternum miſericor dia edificabitur remiſſio peccatoꝝ e diſi catur dum corruerint vicia et plantabūtur virtutes. iſta miſericordia nunqͣꝫ deſtruit̉ ſed ſemper viget ſemper augetur. per apo ſtolos qui celi dicuntur veritas tua pre ⁊ capturbitibi dicabitur et exponetur. ¶ Iteꝫ dixiſti Diſpoſui ordinaui pactū aſtictōea li non cum omnibus. ſed cum electis me is euangelicis vt acquiſitos per gratiam mta cilpapalib xerum etterro dei populos vel doceant vel informent. iu raui chriſto qui ex ſemine dauid carneꝫ s tue cenira hum ruſſtintimliꝫ aſſumpſit vſqꝫ in eternuꝫ preparabo chebiemami ſemen tuum imitatores tue iuſticie pre parabo ad eternam et ſemper manſuram dltuatuumi felicitatem. ¶ Et continuabo regnum tuū quo regas in populo fidelium in omneꝫ ge nerationem futuram. Et ſicut dixiſti ita complebitur. vnde Confitebuntur celi. id eſt. apoſtoli mi rabilia tua que preparaſti in redemptio p ne humani generis. ſanando omnes infir mos et veritatem tuaꝫ. id eſt. adimple tionem promiſſionum tuarum in eccle ſia ſanctorum in qua ſola ſacramenta fibei propͥhetarum archana cum deuotio ne ſuſcipiuntur et eorum veritas amatui et colitur. ¶ Securus te laudabo Quoniā quis in prophetis qui nubes dicūtur aut de numero alioꝝ ſanctoꝝ equabitur in potentia domino nullus auteꝫ ſimilis erit domino in ſubſtantia in filijs dei ſcꝫ in angelis et alijs ſanctis viris. qui ſunt filij dei per adoptionē. nullus profecto vni genito filio dei poteſt per equalitatem aſſi milari. quoniam ille in omnibus ad perfe ctionem ꝑtinentibus in infinitū excellētior eſt vniuerſis. ¶ Uere nullus equabitur dn̄o quoniam ipſe eſt deus Qui cum patre et ſpūſancto glorificatur aſanctorum angelorū collegio magnus potentia. cuiꝰ magni tudinis non eſt finis terribilis. id eſt. me tuendus propter iudicium quod facturus eſt. ipſe dico exiſtens. ſuper omnes qui in circuitu eius ei aſſiſtunt excellus et reuerendꝰ ꝑ quem oēs cognoſcūt̉ eē glo rioſi. vnde ſequitur. ¶ Domine deus virtutum celeſtiuꝫ quis ſimilis tui nullus vtiqꝫ tu enī po tens es ex te ſolo. nec aliquis habet potē tiam niſi per te et claritas tue lucis ex panſa eſt ſuper omnes qui in circuitu tuo ſunt qui omnes tua veritate illumi nantur. ¶ Ueretu potens es. quia Tu domina ris poteſtati maris et cetera non tantū ad litteram. ſed etiam dominaris poteſta ti huiꝰ ſeculi quod d̓r mare. et procellas ſeditionum et perſecutionum quibꝰ ſeuiunt in ſeruos tuos tu mitigas ne tā tum poſſint graſſari quantū volunt. licꝫ nō prorſus ſemper auferas. ſed relinquas ꝓ parte ad ſeruoꝝ probationem. In hͦ etiam apparet tua potentia deꝰ ꝙ Humiliaſti deieciſti de celo in hanc aeriſ denſiſſimam graſſitatem diabolum qui ſingulariter ſuperbus eſt ſicut vulnera tum. vulneratus quidem fuit quādo ſplē dore dignitatis qua prius nituit priuatus k 3

de celo corruit et hoc in brachio virtu tis tue in quo diſperſi ſunt iudei ī om nes gentes. ¶ Bene autem hec omnia facere potuiſti quoniam. ¶ Tui ſunt celi et tua eſt terra vni uerſa. orbem terre et plenitudinem eius tufundaſti. aquiloneꝫ et mare tu creaſti. per aquilonem qui frigidꝰ ven tus eſt intelligitur dyabolus qui dixit. po nam ſedem meam ab aquilone et ero ſimi lis altiſſimo. et per mare iniquas poteſta tes que ꝯtra dn̄i mandata ſacrilegis volū tatibus eriguntur. ¶ Et quia ita potēs es Thabor et her mon qui ſunt montes ſyrie. id eſt. duo po puli deſignati per eos ſcilicet populus iu deorum. ad quos primo venit lumen diui ne cognitionis. quod interpretatur thabor et populus gentiū qui primo erant in ana themate. quod interpretatur hermon. erat alieni et ſeparati a te conuerſi ad te exulta bunt in nomine tuo gaudentes ꝙ ab eo dicuntur chriſtiani. quia tuum bra chiū qͦ humiliaſti ſuperbū. cū potentia ſemper eſt et erit. ¶ Quare oro Firmetur manus tua contra ſuperbos et exaltetur dextera maieſtatis tue ad humiliandum eos. ⁊ commendans xp̄um a iuſticiā dicit ſedes tua apparebit in iudicio parata ad faciē dum iuſticiam et iudicium ad iuſte iu dicandum cū manifeſte ſeparabunt̉ oues ab hedis ¶ Uerūtamen antequā facias iudicium. Precedent faciem tuam miſericor dia qua deles peccata. et veritas qua im ples promiſſa beatus populꝰ qui om nem immenſam leticiam ſua non in propriis viribꝰ ſed in dei cogno ſcitur poſuiſſe virtute. Bene beatus eſt quoniam tales ambu labunt In illuminatione filij tui qui tuus dicitur vultus. quia per eum ipſe cō gnoſceris. et exultabunt aſſidue chri ſtiano nomīe exaltabuntur in tua iuſticia. quoniam obtinebunt regnum cele ſte per iuſticiam quam tu eis dediſti. ¶ Bene dicitur in iuſticia tua exaltabunt̉ Quoniam gloria virtutis eoruꝫ tu es. id eſt. tibi non ſibi virtutem ſuam aſcri bunt et te inde reputant glorioſum vnde ti bi dicunt in beneplacito filio tuo ſuꝑ quem bene tibi complacuit. exaltabitur. id eſt. excreſcet fortitudo et virtus no ſtra. ¶ Et hoc ideo. quia Dominus aſſum pſit carnem noſtram dominꝰ ſcꝫ qui ſanctificator eſt iſrael et rex noſter in eternum. Unde ſcis hec predicta. quia Tunc temporis aſſumpte carnis locutus es per reuelatione ſanctis tuis ſicut zacharie et ſimeoni et anne pro phetiſſe conſolationem iſrahel et dixiſti poſui adiutorium hominum ſuper fi lium potentem cuius potentia eſt inſu perabilis quem tuis fidelibus adiutorium cōſtituiſti et ipſum natuꝫ de plebe mea iudaica exaltaui vſqꝫ ad dexteram meaꝫ pupia. ꝓ ſublimando. ¶ Dixiſti etiam hoc Inueni elegi chri ſtum de ſemine Dauid natum manu fortem ſeruum obedientem in quo ſalu tem humani generis perficerem. et ideo oleo ſancto. id eſt. ſpirituſancto vnxi eum. ¶ Ideo potens. quia Uerbum diuinū humanitati vnitum auxiliabitur et conſolabitur Chriſto homini in om nibus operibus ſuis et paſſionibꝰ et ideꝫ verbum confirmabit eum cōtra ad uerſa vt quam pro ſalute mundi prius re demptor ſuſceperat. propoſitam perageret paſſionem. ¶ Quouſqꝫ confirmabit. ꝙ Nihil profi ciet dyabolus proteruus humanitatis inimicus contra eum. et filius ini quitatis Iudas ſcilicet nō valebit no cere ei quia licet iudas nocere ei preſum pſerit. nullus tamen eorum peccatū quod iuſte accuſare potuiſſent inuenit in eo

Et ideo Concidam a facie ipſius inimi cos eius ſcilicet iudeos qui ſepe a domi no confuſi diſcedebant a conſpectu dei. et dyabolos odientes eum in fugaꝫ cō uertam qui coram eo ſepe fugiebant cla mantes cur veniſti ante tempus torquere nos. ¶ Et veritas mea et miſericordia mea cum ipſo nihil enim diuiſum eſt in ter patreꝫ et filium. virtutes enim quas ha bet pater habet et filius. Veritas enim per tinet ad iudiciū. quo iudicaturus eſt mun dum. miſericordia ad pietatem qua pec cata dimittit et in nomīe meo. quod eſt deus exaltabitur fortitudo eius pit camli ¶ Et ponam in gentibus que ꝑ ma re ſignificantur poteſtatem et domi nationem eius. in vniuerſo orbe dilata bo et in principibus quorum cura flu it in populum ſicut flumina in mare potē tiā eius quodtunc poſuit quando ei plu res p̓ncipes terre reges et imperatores per fidem ſubdidit. Et hoc ideo. quia ¶ Ipſe inuocauit me dicens. pater Imemnlije meus es tu. ẜm ꝙ deus et deus meꝰ ẜm ꝙ homo. et ſuſceptor mei ad ſalu tem. Ipſe inuocauit me pater meus Ilintio lnb es tu. et ego primogenitum conſti tuam illum. excelſum pre regibus pi terre. quia ipſe rex regum et dominꝰ do minantium. Quia poteſtas data chriſto non eſt tē poralis ſubdit. ¶ In eternum ſeruabo illi miſeri cordiam meam gratiam meam nihil reuocando ex his que dedi illi. et fideliter adimplebo in eo cuncta que illi pro miſi. Et ponam in ſeculū ſeculi ſemen eius ſpirituale. populum ſcꝫ chriſtianum qui illum imitatur qui ſemper durabit et thronum. id eſt. poteſtatem iudiciariam ſicut dies celi. id eſt. perpetuam ⁊ īmortalem. ¶ Et hoc dicit Si autem illi qui debent eſſe filij eius. id eſt. chriſti de reliquerint. id eſt. nulla ratione voluerint ſuſcipere le gem meam. et ſi illi qui debent eſſe filij non ambulauerint in vijs meis. Si iuſticias meas prophanaue rint aliquo errore aut mendacio. et man data mea nō cuſtodierint. ¶ Non exterminabo eos totaliter vtendo auſteritate iudicis. ſed Uiſitabo in vir ga aliqua afflictione temporali zelo pater ne correctionis iniquitates eorum. et in verberibus peccata eorum. vt corrigam et erudiam vt conuertan tur. Miſericordiam autem meā non diſpergam ab eo. ſcilicet chriſto nec mē bris eius. peniteant peccatores et nullꝰ de ſperet. nec nocebo in veritate mea. qꝛ nolo mortem peccatoris. ſed vt conuerta tur et viuat. ¶ Non nocebo nec etiam prophana bo non violabo pactum meum quod pe pigi cum patribus antiquis. nec promiſſi ones meas ſꝫ rerum fides honorabiles fa ciaꝫ et que locutus ſum per prophe tas meos qui ſunt labia mea nō faciaꝫ irrita. ſed implebo. ¶ Non faciam irrita que locutus ſum. quoniam ¶ Immutabiliter iuraui in me ſan cto et non mentiar Chriſto eius populus chriſtianus in eternum manebit. ¶ Et thronus eiꝰ.i. populus fidelis in q̄ inſidet quieſcit ⁊ iudicat quantū ad aīas erit. ſicut ſol ⁊ quantum ad corpora poſt reſurrectionem erit ſicut luna perfecta tota lucida nullā obſcuritatem habēs. ⁊ hu ius glorie ſanctorū teſtis fidelis eſt ip̄e xp̄us in celo. cuius caro reſurrexit glorio ſa. cuius glorie claritati conformes futuri ſunt omnes ſancti. ¶ Vox apoſtolorum ad patrem quaſi ex probrantium ei.

¶ Tu qui ꝓmittebas et confirmabas iu ramento que promiſiſti iſta feciſti. quid ē hoc. iuraſti ſemen chriſti in eternum dura turum et nunc repuliſti. id eſt. videris re puliſſe vſqꝫ ad patibulum chriſtum tuū et deſpectum dediſti et diſtuliſti eū a glorta tradēdo inimicis. et ſic videtur qd̓ ꝓmiſiſti nō ſit in illo implendū ¶ Auertiſti.i. videris auertiſſe pactum ſerui tur per quod promiſeras nos ſecuꝫ regnare prophanaſſe etiam videris ſanctuarium tuum promiſeras ei ꝙ n̄ dares ſanctū tuū videre corruptionē ⁊ iam ſepulcro tegitur. ¶ Deſtruxiſſe etiam videris omēs ſepes eius verba legis et prophetaꝝ qui bus munieras eum poſuiſti nos. apl̓os q̄ cum eo ambulabamus cum doceret tur bas formidine ita vt in ſua captōne ſuꝑ geremus ab eo. Diripuerunt eum omnes trāſeun tes viam. factus eſt opprobrium vi cinis ſuis. iudeis ac pͥncipibus ſacerdo tum qui dicebant vah qui deſtruis tēpluꝫ domini. ⁊cͣ. ¶ Exaltaſti dexteram potentiam deprimentium eum et in hac letifica ſti omnes inimicos eius et membro rum eius. ¶ Auertiſſe etiam videris adiutori um gladij ſpiritus eius quia non pro fecit in iudeis ſermo predicatōnis eius et non es ei auxiliatus in cōflictu paſ ſionis. Deſtruxiſti eū abemūdatiōe qꝛ vide tur nihil profuiſſe paſſio eius. Vnde ꝓpter iſta multi nō receperunt fidem eiꝰ. ⁊ aliqui a fide recepta ceciderūt. qua tn̄ purificātur et emundant̉ corda credentium et illos ī quibꝰ ipſe chriſtus ſedere et quieſce re videbatur colliſiſti ad terram in obi tu eius. Minoraſti dies tēporis eiꝰ. qꝛ cito d̓ vita abſtuliſti. et perfudiſti eū confu ſione mortis. ¶ Aoxeccleſie ſuccedentis gpoſtolue Uſquequo domine auertis ocl̓or tuos a ſalute xp̄i. nūqͥd vſqꝫ in finem ei exardeſcet ſicut ignis ira tua. nō dn̄ ſed potiꝰ memorare ꝙ nulla eſt vite mee ſubſtantia niſi in eū queꝫ preſtolor reuerti de morte. nunquid vane. id ē. fru ſtra cōſtituiſti filios hominū. certe n̄. ſed in ſpē reſurrectionis et ſuꝑne beatitudi niſ collocaſti. quanto ergo magis filiū tuū reſuſcitare debes. ¶ Ideo dico tibi memorare quoniam ali us non eſt qui adiuuare poſſet. nam ¶ Quis eſt homo qui viuit et non experietur mortem. et eruet animā ſuam de poteſtate infert. certe nemo niſi ille ſolus qui habet vite mortiſqꝫ impe rium. ¶ Propterea. Ubi ſunt miſcd̓ie tue antique domine patribꝰ olim facte. mi ſericordie dico cōplende ſicut iuraſti da uid in veritate tua. ſicut ꝙ ſemen eius in eternum manebit ſi chriſtus non reſu ſcitatur. ¶ Non differas ergo domine reſurrectio nem Chriſti. Memor eſto opprobrij illati ſer uis tuis ab infidelibꝰ multarum gentiū exprobrantibus ꝙ in mortuum hominem et crucifixum crederent quod continui patienter in mente mea ſine murmura tione. ¶ Opprobrij Quod exprobrauerunt tibi inimici tui ſcilꝫ iudei et pagani. me moreſto ad h̓ ꝙ impunitum nō derelinqͣs hoc exprobrauerūt ꝙ imputabant fidelibꝰ tuis cōmutationem chriſti ſcꝫ ꝙ hoīes ſolū adorabāt hoīem crucifixū et hoīem q̇ omīno perijſſet. ¶ Sed propheta inq̇t. exprobratio iſta tē poralis eſt. et hominū inſipientiū. ſed Do minus eſt in eternū benedictus qd̓ omnes ſancti clamant et ꝯfirmant dicētes. amen amen. ¶ Pſalmus. CXXXIX. in quo monet ad contemptuꝫ veteris et ad amorem noue vite.

Propheta in perſona eccleſie. Omine refugiuꝫ factus es nobis. ad quem ī omni periculo inter anguſtias et preſſuras huiꝰ ſeculi fugientes ſecurita tem inuenimꝰ. et hͦ a generatione pͥma iuſtoꝝ vſqꝫ ad nouiſſimam. Et licet ex tempore factꝰ ſis nobis refugiuꝫ tn̄ pͥus es Antequā montes fierēt. idē. angelice creature aut terrā quā videmꝰ formaretur et orbis.i. ip̄m firmamen tu cū omnibus qͥ ꝯtinet ab eterno et in eternum ſemper vere es et immuta bilis. Dn̄e cū ſis refugiū Ne proicias homi nem in huiꝰ mundi cōcupiſcentiaꝫ et ambitionē terrenoꝝ q̄ apudte do minū abiecta ſūt ⁊ ꝯtemptibilia ſꝫ ſubleuet eū tua miſcd̓ia tu enī dixiſti ꝑ ora ꝓph̓a rū cōuertimini filij hoīm ad me. ⁊ ego ſanabo ꝯtritōes vrās. Opus eſt dn̄e ad te ꝯuerti cū nō ſit ꝯfiden iurtinuui dum ī longa vita Quoniā omne tem pus quātucūqꝫ longum eternitati pebuliniſi tue cōparatū nihil eſt. vnde ſequit̉ ¶ Et ſicut cuſtodia.i. vigilia in nocte triū aūt quattuor horarū ſic ſunt āni no ium bemiſa ſtri qui apud deum nullius momenti re cuod̓ coninli xxe inea int mnummura putantur. Luat homo qd̓ meruit. ꝙ Sicut herba mutatus. a qualitate quā habet in nocte ed expuebialerum in deteriorē mane orto ſole ita mutat̉ hō ipopanint in deteriꝰ. vnde mane.i. infantia cito trā ſit ad aliā qualitatē. Item ꝙ mane. id eſt. in iuuentute floreat ꝙ veſpere decidat per mortem ꝙ induretur in cadauer et nemnttuiſta areſcat in puluerem. ¶ Propheta aſſignat cauſam huius de fectus dicens. In hunc defectum paſſibilitatis et mortali tatis cecidimus Quia ſubijcimur ire iibiiuib. tue. vinditte tue quaꝫ nobis inflixiſti ꝓ peccato pͥmoꝝ parentū in cuiꝰ ſententie ex Lintuſ ecutione cū recordamur turbati ſumus Iyuima mortis timore. Defecimus iuſte quidē qꝛ peccauimꝰ ⁊ tu Poſuiſti iniquitates noſtras vitam noſtrā prauā in cōſpectu tuo ad puniē dum ſeculum.i. totꝰ decurſus vite noſtre totus patet oculis tuis nec te poteſt latere. Bene dico ꝙ poſuiſti iniqͦtates nrās in cō ſpectutuo Quoniam omēs dies nrī abbreuiati ſunt et quaſi defecerunt. quia ad paucitatem redacti ſunt propter pecca tum. et ita in ira tua vita noſtra ab breuiata eſt plena miſeria ⁊ laboribus de fecit. Ecce quomodo defecit. quia Homi nes viuentes in annis noſtris re putabūtur inanes et inutiles ſicut aranea. quia ſicut illa inane et vile facit opus vt vilem capiat predam. ſcilicet mu ſcam et in hoc totam ſe euiſcerat. ſimiliter homines inania faciunt et multos laboreſ conſumūt ad hoc ꝙ adipiſcantur iſta tem poralia. honores. diuitias. que inania ſunt et caduca cito tranſeuntia. et in hoc viſcera ſua conſumunt quia aliquando corpus ⁊ animam perdunt. et dies hominis ita breues ſunt vt de cōmuni curſu. cōpu tātur in eis ſeptuaginta. Si autem in bene complexionatis qͥ vires et potentias corporis habuerint bo nas octuaginta anni in conuenienti ſtatu complecti fuerint ſi amplius vixe rint labor et dolor cum ſenectus ſit ip̄e morbus et quidam languor. vn̄ ſequit̉. ¶ Quoniam ſuperuenit debilitas ⁊ nature grauitas que ex miſericordia dei nobis euenit. tum vt non diu laboremus infirmitatibus et doloribus. tum vt cor ripiamur ab inſolentijs noſtris abſti nentes. Quis nouit quis intelligere poteſt. efficaciam ire tue quā exerces in his qͥ bus hic parcis et iram tua diſtīguere quia his parcit ad penam. hos punit ad ſa lutem. et hͦ nō poſſumꝰ diſtinguere pre ti more horrore enim ꝑcutimur loquendo de ira tua. Propheta orās ꝓ liberatōe ait ad patrem Filium tuum per quem liberationē hu

mani generis perficere diſpoſuiſti. ſic no tum fac̄ vt eius exemplo et doctrina di ſcant tui magis appetere celeſtia qͣꝫ terrena eterna qͣꝫ cāduca. et ſic fac notos apl̓os tu os eruditos corde et ſapientia cele ſti ꝑ qͣs toti orbi notū faciat filiū tuū. Odn̄e qui videris faciē tuā auertere a no bis Conuertere aliquantulū oculos miſcd̓ie tue. nos reſpiciēdo et mitigādo tri bulationeꝫ noſtrā. et deprecabilis eſto ſuper ſeruos tuos preces eorum exau diendo. Propheta oſtendens ſe exauditū quo ad ſtatu futurum ait. Replebimur in eter nitate miſericordia tua. exultabimꝰ in laude tua et delectabimur omni bus diebus noſtris. in te ſūma dulce do in eternum. ¶ Quantum ad ſtatum preſentem dicit. Letati ſumus in diebus malignis qui bus nos humiliaſti qͥa dediſti nobis potentiā et leticiā in tribulatōne et in an nis quibus experti ſumus anguſti as et aduerſitates ¶ Propheta orans vt deus parcat iudeis peccantibus et ſi non pro meritis ſaltē pro pter opera que in eis fecit ait. ¶ Reſpice in ſeruos tuos. tui enī ſunt licet peccato res et in opera tua que feciſti in eis. et dirige filios eorū vt ſi ip̄i ꝓpter iniqui tatem ſuam diſperſi ſunt. ſaltem filij in fine ꝯuerſi ad veniā ꝑuenire mereant̉. Et ſit ſplendor gratie domini noſtri ſuper nos mentes noſtras illuminans et opera manuū noſtrarum dirige ſuper nos. vt creſcant et dirigant̉ ad cele ſtia et opus manuū noſtrarū ad vnū finem qui deus eſt dirige Pſalmꝰ. XC. in quo monet ex emplo chriſti tēptatiōes ſuperare. Uox prophete. Ui habitat ī ad iutorio altiſſimi totam ſpem ſuā ponens in eo qui altiſſimus eſt. protegetur in omnibus ab eo vi nec illecebra male blandientis voluptatis capiatur. nec timore aduerſitatis frangat̉. Dicet deo vir deuotus recognoſcens ꝓ tectionis beneficiū. ſuſceptor mei iufir mi ad curandū es tu. et refugiū meū fugientis a facie inimicoꝝ meoꝝ et ſemper quia deus meus eſt ſperabo in eum qꝛ nūqͣꝫ in aliqͦ de me p̄ſumā ſꝫ ſꝑ addeum in omī neceſſitate recurram. Et hoc merito ſperabo Quoniam ipſe liberauit me iam de fraudibus et do loſis captionibus demonū qui aīao hominū laqueis inſidiaruꝫ captare deſide rant et liberauit a temptatione que fit per verba aſpera puta per malorū inſultationem vel per detractōnes propter quas qn̄qꝫ q̇s diuertit a via dei Protegat autem te qui ſperas in domino ſic ꝙ Scapulis ſuis. id eſt. paterna v̓tu te ſua obumbrabit tibi. ne temptatōis eſtus te exurat. et tanqͣꝫ gallina ſub alis ſuis proteget te ne ab accipitre rapiaris. ſe curus ergo ſub pennis eius ſpera bis. Scuto miſcd̓ie circūdabit te veritaſ eius que nūqͣꝫ deficit ī promiſſis ne ab ar dentibus dyaboli ſagittis ledaris. et q̇a cir cudabit te non timebis a dyabolo q in tenebris ſemꝑ eſt. et d̓nocte tāqꝫ occultꝰ predo hoīes inuadere ſolet. Non timebis inſuꝑa leui ⁊ manifeſta tem ptatōne que fit ſcientibus. que dicitur Sa gitta volans in die non timebis a tem ptatione graui et occulta que dicitur ne gocium perambulans in tenebris et a temptatōe graui et operta q̇ d̓r demo niū meridianū. qꝛ tunc viget eſtus ma ioris temptationis. Ille qui habitat in adiutorio altiſſimi non timebit ab aliquo genere temptationis ſed o chriſte Mille.i. infiniti qui p̨̄ſumūt ſe fu turos in latere tuo tecū ſeſſuros ad iudicā dum cū apoſtolis et alijs viris ꝑfectis ca dent a latere tuo.i. non deputabuntur cū illis qui conſiliarij et iudices tecū erunt

et decem milia. id eſt. infiniti qui preſu munt ſe ponendos a dextris. id eſt. inter ſal uatos. cadent a dextris tuis. qꝛ a ſini ſtris ponentur. Mille dicit a latere cadere ⁊ plures a de xtris qꝛ plures ſūt illi q̇ p̄ſumūt ſe ſaluādoſ qꝫ q̄ p̄ſumūt ſe cū xp̄o iudicaturos. Ad te aūt in mēbris veris cū quibꝰ vnuꝫ es nullū taliū aliquo modo appro pinquabit. qꝛ et ſi carnē aliqua illaruꝫ tē ptationū affligat fide nō tn̄ ledet. Et licet impij te ꝑmittente tuos ꝑſequant̉. Uerūtamen non impune quia oculis tue diſcretionis conſiderabis maluꝫ quod voluerūt inferre et retributione debite damnationis vt eis retri buas. Ideo ego temptationes p̄dictas nō timeo Quoniam tu es ſpes mea in te nō in homine ꝯfido. in te bene debeo ſperare qͥa altiſſimū poſuiſti refugiū tuū in quo ſolo ſecuritas poteſt inueniri qꝛ ip̄e altiſſi mus. vnde ſequitur. ¶ Non accedet ad tuos malū quia altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. et flagellū non appropinquabit tabernaculo abit iepu tuo ſcꝫ aīe fideli in te ſperanti. qꝛ altiſſimuꝫ ilpiuii poſuiſti refugiū tuū. Et hoc ideo qꝛ ſperāti in te auxiliū diuinū promittitur. Angelis inquit.i. nūcijs ſu is mandauit deꝰ pater d̓ te o vir iuſte vt cuſtodiant te in omnibus actio a leui emandlia lun nibus tuis. mnt que derr Aa Angeli miniſterio ſuo dirigēt te in nonſimibidala via. ne forte pecces in chriſto ne biumnii Super omēs diabolicas tēptatio icuille nes his beſtiarum nominibus de ſignatas ambulabis ſecurꝰ dei ope ad iliuula iutus et ſctōꝝ angeloꝝ auxilio vallatus et conculcabis leonem et draconem quia omnes dyaboli remptatōnes ſubijci entur viro iuſto ¶ Uox dei. Quoniam in me ſperauit vir iuſtus ſcꝫ liberabo eum. ab omnibꝰ anguſtijs protegam eum quoniā no uit veram fidem filij mei et me ip̄iꝰ pa trem credidit et intellexit. Clamabit ad me orando deuote. et ego exaudiam eū adimplendo petitio nem ſuā cum ipſo ſum in tribulatio ne ſemꝑ adiuuans. et de eadē tribulatōne eripiam eū ꝙ ampliꝰ nulla tribulatio cir cudabit eū. qd̓ in fine cōplendū eſt et glo rificabo eū in celo Et ereptū Longitudine dierum.i. eter nitate vite replebo eum. et in ipſa eterni tate oſtendam illi per apertam viſionē meipſum in quo ſalus omniū con ſiſtit. Pſalmus. XOI. in quo monet in hac vitā laborare vt tandem ex ultemus in eterna beatitudine. Onum eſt ſcꝫ et neceſ ſariuꝫ laudare deū et te bo nis operibus laudare non ad gloriam hominis. ſed nominis tui o altiſſime. Laus nrā debꝫ ordinari. Ad annuncian dū tempore proſperitatis miſcd̓iaꝫ tuā qꝛ quicq̓d ꝓſperi habēꝰ ꝓuenit ex mi ſericordia ⁊ grā dei. et iuſticiā tempore aduerſitatis qꝛ qͥcquid aſpeꝝ ⁊ aduerſū nobis ꝯtingit iuſto dei iudicio ꝯtigi ꝓpter pctā nrā credere debemꝰ Sequētibꝰ inſtrumētis hāc diuinā laudeꝫ ꝑficere debēꝰ In decacordo pſalterio vt cū aſſiduitate diuīe laudis impleamꝰ de calogū legis ⁊ adiugāꝰ oꝑa pietatis q̄ deſi gnant̉ ꝑ citharā ⁊ hͦ nō cū triſticia ſed cū cātico.i. hilari corde et ſereno. Bonū dico eſt te laudare. Quia. o domīe delectaſti me in eo qd̓ in me factura tua tu facis. tu enī feciſti ſi bene ago. qͥcq̇d boni in me eſt a te ſolo eſt et ī operibus manuū tuarū exultabo.i. ſi quid boni ago de te a quo eſt exultabo non in mea fe licitate. Quam magnificata ſunt opera tua domine in ſubſtantia in virtutibus et in alijs qualitatibus et intantum vt explicari non poſſet nimis profunde

inſcrutabiles et incōprehenſibiles ſunt di ſpenſationes ſapientie tue qͥbꝰ talia feciſti et facta gubernas. Uir tamen inſipiens cui non ſapit beneficium creationis non cognoſcit diuina beneficia tua meditando et ſtul tus non intelligit in operibus dei crea torem. ¶ Non te delectet proſperitas temporalis malorum. quoniam Cum peccatores exorti fuerint in magnas diuitias ⁊ ho nores et extiterint florentes et virentes ſi cut fenum et apparuerint qui ope rantur iniquitatem adtempus floren tes temporali proſperitate. quoniam ad hͦ florent ad tempus vt intereant in eternum vnde ſequitur. ¶ Et intereant in ſeculum ſeculi pro pter ſuas iniquitates quibus erit defectus ſine d̓fectu. interitus ſine interitu. mors ſn̄ morte. interibūt quippe tu aūt altiſſimꝰ ineternū domine. Uere interibunt. Quoniam ecce ini mici tui ſcꝫ iudei. pagani. ꝑſecutores ppl̓i chriſtiani. heretici blaſphematores p̄ſeudo xp̄iani plus ſeculū qͣꝫ deū diligentes hi oēs peribūt in die iudicij. et ſeparabūtur a grege et ſocietate bonorū oēs qui ope rantur iniquitatem. ¶ Uox eccleſie. Illi peribūt. Et exaltabitur fortitu do vnitatis que tunc erit ſublimis ſi cut vnicornis. id eſt. ſicut monarcha qͥa imperium meū obtinebit generaliter ꝑ vni uerſum mundum et ſenectus mea. id eſt. vltima etas mea erit ī vbertate mi ſericordie dei. Et ideo. Deſpexit oculꝰ meus inimi cos meos cognoſcens et vitam illorum eſſe inutilem et potentiam breueꝫ et inſur gentibus in me malignantibꝰ perſe cutoribus et in me graſſantibꝰ audiet au ris mea. in futuro iudicio dici diſcedite a me maledicti in ignem eternū. ¶Iuſtus non vt fenum. ſed vt palma florebit comparatur iuſtus palme ꝓpter altitudinem et pulcritudinē. et fructꝰ ſuaui tatē. et ſicut cedrus multiplicabitur cedrꝰ īmarceſſibilis eſt altior alijs arboribꝰ xi p̄ſertim in libano. ita iuſtꝰ erit imputribiliſ ſtola īmortalitatis candidꝰ ¶ Fideles aūt q̇ nūc Plantati ſunt per fidem in eccleſia que eſt domus do mini finaliter. in atrijs domus domi ni. idē. in celeſtibus manſionibus floridi choruſcabunt. Adhuc fideles et ſi modo non ſint plureſ tamen multiplicabuntur ī nouiſſimis vbi eccleſia cum plenitudo gentium intra uerit erit vberrima. et bene patientes erunt patienter mala huius peregrinati onis ſuſtinentes. et hoc vt annuncient. id eſt. digni ſint annunciare alijs quod ſe quitur. Quoniam rectus et iuſtus domi nus noſter qui ſuis promiſſa complet. et nō eſt iniquitas in eo. vt hic ꝑmittat pati ꝓ ſe qͥs ibi non coronet. lis dominiusꝫ Pſalmꝰ. XCII. in quo monet Iinirirtdle: ad laudem Chriſti. ſimulanuba Ominꝰ. Ieſus chriſtꝰ ve minudadia rus homo deus regnauit qͥa in ſua reſurrectione poteſtatem ſuper omnem creaturam accepit decorē indutus eſt cuꝫ corpus immortale et glo rioſum in ſua reſurrectione aſſumpſit in dutus eſt dominus fortitudineꝫ qn̄ dyabolum oppreſſit et captiuos de inferno potenter eduxit et precinxit ſe virtute qn̄ angeloꝝ multitudine circūdatꝰ remea uit ad patrem. ¶ Etenim firmauit in fide populum fidelem in toto orbe terrarum qui nō commouebitur a ſoliditate fidei ad errores. licet concutiatur inſtabilis tamen et mobilis adhuc eſſet niſi ſua fuiſſet reſur rectione firmatus ¶ Parata eſt ſedes tua poteſtas iudi ciaria extunc ſcilicet a paſſione tua qua meruiſti illā tu tamen ab eterno es. ¶ Apoſtoli quaſi Flumina repleti ſpiri tuſancto. eleuauerūt fortiter ſine timore

⁊ alte. vocem predicationis ſue per to tum orbem terrarū ariditatem gentiū ſua doctrina irrigantes. ¶ Predicta Flumina.i. apoſtoli cū a iu deis prohiberent̉ loqui et docere in nomīe ieſu eleuauerūt fluctus ſuos p̄dicatio nes impetuoſas ⁊ reſponſiones contra ad uerſarios fidei a vocibus populorum multoꝝ cōmouentiuꝫ ꝑſecutiones cōtra predicatores. ¶ Apoſtolis aūt eleuantibus vocē predi cationis ſue. Mirabiles concitate ſūt perſecutiones maris. et infideliuꝫ po puloꝝ ꝯtra p̄dicatores euangelij ſed mira bilis in altis dominus ſuꝑ capita po teſtatu regū terrenoꝝ. quos ſibi ſubiugat. ⁊ fremitus eoꝝ cōpeſcit. quorū multi poſtea crediderunt ⁊ ſubiugati ſunt xp̄o et pax da uacpumi ta eſt eccleſie. nō terreant̉ ergo quia mira biles elationes maris qꝛ mirabilis in altis dominus. Iiiuu nuſūt ¶ Et bene mirabilis es dn̄e. quoniaꝫ Te ſtimonia veritatis p̄dicate ꝑ apoſtolos ONlI ppbn et diſcipulos tuos certiſſima facta ꝑ opera miraculoſa ſoli tue diuine virtuti poſſibi rus homo aus recmuu lia credibilia facta ſunt nimis. id eſt. nſeara umeronepotinas valde. his enim nihil verius eſſe poteſt cuꝫ zc oratrim accepur decu tu ſis ſanctus ſāctoꝝ qui eccl̓iaꝫ inhabitas pudimmndira iud. domum tuam decet ſanctitudo in mt iſumpinini eternū. quia ⁊ ſi aliqui cadāt. domus tn̄ ludineꝫ ſancta toto tempore pſeuerat. vnde in ſan de imtemt ctitate fidei permanebit vſqꝫ in finē ſeculi. ¶ Pſalmꝰ. XC. III. in quo monet ad patientiam. Propheta in perſona eccleſie ¶Squi putabatur ab aliqͥ bus non iudicaturus malos eſt deus vltionū vltionē capiet d̓ malis. ⁊ vt amplius confirmet repetit de ib vltionum deus libere egit. quia nul lo impediente iudicabit. non enim eſt ſub ditus alicui legi aut regi ſed libere aget qͥc quid voluerit. ¶ Et tu qui es deus vltionū q̇ humileꝫ te oſtendiſti Exaltare reſargendo et aſcen dendo et veniens ad iudicium oſtende po tentiam tuā qui poteſtatem habes iu dicandi vniuerſos de tota terra. et redde retributionem ſuperbis q̇ in peccatis obſtinati penitere noluerunt. Et querens quado fiet hoc inquit Uſ quequo peccatores domine gloria buntur de malicia ſua. nō ſufficit eis pec care ſed etiam in malis ſuis et nece ſancto rum gloriantur. ¶ Uere ſunt peccatores. quia Effabun tur omnes prauas cogitationes eoꝝ ī ma nifeſto et iactanter loquentur iniqui tatem contra deum dicentes. deus nō cu rat hec vel placēt ei que facimus et loquē tur talia non pauci ſed omnes qui ope rātur iniuſticiam Operantur aūt hec iniuſticiā Nopu lum tuum fideles tibiſeruos. humilia uerunt diuerſis contumelijs. conculcaue runt diuerſis tormentoꝝ generibꝰ et eūdē populum hereditatem tuam vexa uerunt. ¶ Uiduam et aduenam interfece runt. et pupillos occiderunt ſicut pa tuit in perſecutionibus martyꝝ. nulli ſexui. nulli etati. nulli ꝑſone parcentes. Et dixerunt corde tenendo. et ore pro ferendo non videbit non attendet do minus. et attendere nō curabit de us iacob.i. fideliū. credentes ꝓuidentiaꝫ dn̄i nō ſe extendere ad iſta inferiora. ¶ Propheta redarguens hūc erroreꝫ ait. Intelligite vos inſipientes de po pulo vos errare. et credite diuinam proui dentiā ad omnia ſe extendere. et vos ſtul ti aliquando ſapite deuꝫ hec omnia di ſponere. ¶ Propheta ad excludendum predictuꝫ errorem inducit rationes ſic. o ſtulti vidēte qꝫ ſtulte cogitatis. dicite. Qui plantauit auditum in audienti bus none audiet audiet vtiqꝫ. aut qui creauit oculum in videntibus non ne videbit. videbit vtiqꝫ. nulli tantum de dit quantum in ſe habet. ¶ Item ille. Qui corripit gentes de

malis ſuis. hic multis flagellis nōne ar guet impios de pctīs. faciet vtiqꝫ et qui docet hoīeꝫ ſcientiam erit ip̄e ſn̄ ſciētia ⁊ ip̄e neſciet qͥ te ſcire fecit. abſit. Quoniam Dominꝰ ſcit cogitatōes hoīm intus latentes etiā minutiſſimas et ſcit quoniā vane ſūt et incerte et inſtabiles Et ideo Beatꝰ homo quē tu erudie ris mentē eiꝰ illuſtrando. et de lege tua docueris eū dando ei intellectū in ſcpͥtu ris ſanctis et voluntatem. ¶ Btus eſt quem tu docueris. Ut mala preſentis vite leuiꝰ et patiēter ferat is enī verebtus eſt cui hilaritas et trāquilli tas mentis datur vt mitigetur ei a die bus malis.i. vt mala q̄ inferunt̉ patiēter ſuſtineat donec pctōres in ſepulcris ponātur et aīe eoꝝ traniferāt̉ in infernū Verebtus qͥ ex lege didicerit patiētē eſſe Quia dominꝰ nō repellit plebē ſuā vt abiectā. exercet plebē ſuā non repellit. qꝛ dn̄s corripit ⁊ flagellat omnē filiū que reci pit et hereditate ſuā nō derelinquit qui ſemꝑ ei pro ſua neceſſitate in tribulatio nibus aſſiſtit. Non derelinqͥt dico. Quouſqꝫ iuſticia cōuertatur.i. ponat̉ in executōe in iu dicio futuro. in qͣ reducent̉ ad debitu ordīeꝫ iuſticie. ſꝫ q̄ ſūt illi qͥ poterūt terroreꝫ diuine iuſticie ſecure expectare. reſpondet. omnes qui recti ſunt corde q̇ diuine voluntati q̇ ſūma iuſticia ē voluntatē ſuā ꝯformāt. ¶ Propheta in ꝑſona viri iuſti quē vndi qꝫ mala circūſtant conquerētis aduerſus reprobos et expetentis ad eorum damna tionem diuinum auxilium ait. Quis cōſurget mihi in auxiliū ad uerſus malignantes. vt eos vincam. aut ſi viuere non poſſem quis ſtabit ꝑ ſeueranter mecū. tāqꝫ pugil fortis aduer ſus operantes iniquitatē. vt non vin car ab iniquitate eorum quali diceret nul lus niſitu deus. Unde cernens hmōi malos ꝓſperari ad tā tam indignatōem lapſus ſum. Vt meri tus eſſem penis gehennalibꝰ tradi niſi diuinitatis fuiſſem miſericor di manu adiutus. ¶ Si petis cur aūt qūo adiutus ſū. reſpō deo. quia Si dicebā deo ꝑ ꝯfeſſionē accu ſando me de peccatis motꝰ eſt pes me ijs.i. affectio a viā recta ad aliqd̓ illicitū. ibi etiā miſcd̓ia domini adiuuabat me retrahēdo me a peccato et me in bono ope confirmando. O potentiſſima diuinitatis clementia que ante dat promereri veniam qꝫ experiri penam. ¶ Bene miſcd̓ia tua adiuuit me. quoniaꝫ Secundū multitudine doloꝝ meo rū in corde meo qͦs patior tam ꝓpctīs qͣꝫ de preſſuris ⁊ temptatōibus huiꝰ ſeculi conſolationes tue letificauerūt ani mam meam. Nūquid iniquus homo ſedebit tecū certe non. qꝛ nulla ē ꝯuentio lucis ad tenebras. qui precipis laborare in bo nis operibꝰ illos q̇ debēt tibi adherere Impij aūt licet nō adhereant tibi ꝑmit tis tn̄ eos pungere bonos vt tribulent. vt cuncti boni cogant̉ acclamare. vnde impij Captabūt.i. inſidioſe tractabūt qūo ſedu cant animā iuſti et ſi nō poſſunt decipere ſanguinem licet innocentem con demnabunt. ¶ Sed ꝯͣhͦ oīa Factꝰ eſt mihi refugiū ne cedā tribulatōnibꝰ et ip̄e deus meꝰ fa ctus eſt in adiutoriū ſpei mee. ideſt iuuat ad bene operandū vt qd̓ obtineo ſpe adipiſcar in re ¶ Propheta ꝯcludēs in materia de pro uidentia oſtendit ꝙ deꝰ nō negligit mala ſꝫ oportune punit dicēs. Et retribuet illis meritū iniquitatū ſuaꝝ ꝓ merito ſin guloꝝ puniendo eos q̄ aduerſus deū extol lunt̉ ⁊ ſctōs iniuſte affligūt et pro mali cia eoꝝ diſperdet eos dominꝰ deus noſter qꝛ grege electorū ſeparabit eos in die iudicij. in qua ſeparatōe ineffabilis erit miſeria. ¶ Pſalmus. XCIIII. in quo mo net deum hilariter et deuote lau dare. Uox eccleſie.

ENlte̓ non palſibus corꝑis ſed ientis ꝑ fidem et deuotioneꝫ exultemus domino in exulta tione ſeruiamus illi iubilemus cantemꝰ laudes domino ieſu chriſto q̇ ſua mor te ꝯtulit nobis ſalutem. Et preueniamus faciem eiꝰ q̇ vē turus eſt iudex ne īpreparati inueniamur et hoc confitendo peccata noſtra an teqꝫ ad iudiciuꝫ veniat vt non inueniat qͦs damnet ſꝫ qͦs remuneret. et iocunditatē quam concipimꝰ bonis operibꝰ in dicemus. Merito iubilandū eſt ei Quoniā do minus creator omniū eſt magnus do minꝰ qꝛ omnibꝰ dominat̉ et rex magn ſaltj ſuper omnes principes et dignita tes et poteſtates celi et terre. Item merito iubilandum eſt Quia in poteſtate eius ſunt omnes homineſ qui concluduntur finibus terre. et altitudines poteſtatum et dignita tum huius ſeculi in eius poteſtate ylumdiuꝑ ſunt. nullꝰ enī poteſt eleuari in hͦ ſeculo ni ſi eo operante vel ꝑmittente. I inrocentm iti ¶ Quoniam ipſius eſt mare et ipſe fecit illud. et terram manus eiꝰ for vihi rctua mauerunt̉. nihil enī eſt in eis qd̓ ip̄e non deus intſꝫ fecerit Imcdlibeli ad̓obineo ſp ¶ Uenite adoremus adoratione la trie et procidamus ante deum humi liemus nos in conſciētijs noſtris noſip̄os dis in inatim dipe cinerem et puluerem reputantes. et plore Icimi mus pro peccatis noſtris ante ipſum lacrima enim extinguit flāmam peccati ē̄ ipntiue ardet in conſcientia. et hoc debemus quo niam ipſe fecit nos et ideo etiaꝫ quia ipſe ē dominꝰ deus noſter. Ideo etiam debemꝰ. quia Nos ſumꝰ dbiſiab populus paſcue eius cui ſpecialit̓ mo do prouidet et nos reficit ſpūalibus bonis et corpore et ſanguine ſuo et ſumꝰ oues non tantū ſanguinis ſui precio redēpte. ſꝫ poteſtatis ſue manu facte. Uox xp̄i ad iudeos. quia eſtis populus et oues mee Si audieritis vocē in lege noua q̇ prius locutus ſum patribus in pro phetis hodie.i. tempore gratie quoniam ego ipſe loquor. nolite obdurare corda veſtra. Nolite obdurare dico. Sicut patres veſtri fecerunt in irritatione facta ī die qua temptauerunt me prēs ve ſtri dubitantes de potentia et probaue runt me quid poſſem et viderūt ope ra mea que tot et tam mirabilia fuerunt ꝙ nullo modo dubitare debebant de pote ſtate mea. ¶ Et quia ſic temptauerūt Quadragī ta annis offenſus. id eſt. rratus fui ge nerationi huic ꝓpter incredulitatē ip̄o rum et dixi arguendo eos ꝑMoyſen et alios electos meos hi homīes ſemper errant corde. ex certa ſcientia ⁊ volūtate qꝛ me impotentem crediderūt. ¶ Et licꝫ ita dixiſſem eis Iſti tamen no cognouerunt precepta mea ſi. idē. nō intrabunt iſti tales duri et increduli in requiem meam eternaꝫ vt īmobiliter et irreuocabiliter iuraui eis. bene aūt alij bo ni intrabunt. Pſalmus. XQV. in quo monet ad laudem dei edificatione domus ſpiritualis. Uox prophete. Antate domino filio dei qͥ eſt rex regū ⁊ dn̄s do minantiū nouū canticuꝫ q̇a nouus homo natꝰ eſt in mūdo dicētes cuꝫ angelis. gloria in excelſis deo. et cantate domino non ſolum iudei ſed omēs ha bitantes terram qꝛ aduētus xp̄i omni bus fuit in ſalutem. Cantate domino et benedicite no mini eius qd̓ eſt ieſus grās agēdo d̓ tā to beneficio annunciate o vos apoſtoli et prelati cōtinue ipſum filiuꝫ dei per quē genus humanū ſaluatur. Annūciate predicate inter gentes ipſum chriſtum glorioſum quia filiꝰ dei eſt in omnibꝰ populis mirabilia l2

eius videlicꝫ natiuitatē de virgine ꝙ mor tuos ſuſcitauit. et ſimilia. ¶ IBene dixi cantate Quoniaꝫ ip̄e xp̄us magnꝰ in potentia dominꝰ oīm. et lau dabilis in bonitate. et hͦ nimis qꝛ nullꝰ poteſt explicare qͣnta ſit eiꝰ bonitas miſeri cordia ⁊ potentia. terribilis demonibꝰ qui pro dijs colebantur a gentibus. vnde ſequitur. Quoniam omēs dij gentiū demo nia ſunt. iſte aūt dominus cui cantādū eſt celos fecit et materiales et ſpūales.ſ. angelos et ſanctos viros ¶ Propheta de vtilitate cantantiū d̓o ſub dens dicit. inde eſt Confeſſio peccatoruꝫ et pulcritudo multarū virtutū vn̄ cōfi tendo fit homo pulcer. ſi ergo amas pulcri tudinem confitere vt ſic ſis pulcer.i. iuſtus in conſpectu eius inde eniā eſt ſancti monia aīe magnificentia opeꝝ. que tn̄ nō niſi in ſanctificatōe eiꝰ.i. ip̄o ſancti ficante et donante fiunt. ¶ O patrie ofamilie gentiū iā ad xp̄m ꝯuerſarum afferte domino pro tanto beneficio gloriam et honorem in ſecre to et in publico et ita conuerſemini vt in vobis glorificetur nomē eiꝰ. ¶ Tollite hoſtias voſmetipos corde cō tritos ethumiles et introite ī atria ec cleſie militantis. et ſic nō intrabitis vacui adorate dominum in eccleſia ſan cta catholica. que eſt vniuerſale atriuꝫ eius. ¶ Omnes habitantes terram. id ē. amatores ſeculi cōmoueantur coram chriſto motu timoris ac reuerētie cuius cauſa ſubditur. et vos iam conuerſi dicite et predicale in gentibꝰ quia do minuſ ieſus chriſtus regnauit id eſt regnū ſuꝑ omnē creaturā accepit in ſua re ſurrectione et aſcenſione ¶ Hoc patet quoniam ipſe Correxit or bem terre ab errore idolatrie. q̄ a tꝑe pre dicationis xp̄i et apoſtoloruꝫ cepit celſare qui non commouebitur ex toto a ve ritate fidei xp̄iane quantucūqꝫ tribulaioni bus impellatur. non autem tantum predi cate ꝙ dominus regnauit ſed etiam ꝙ iu dicabit populos in equitate ſine ac ceptione perſonarū reddens vnicuiqꝫ pro merito ¶ Pro hac equitate iudicij in quo remu nerabuntur boni. Letentur celi. id ē. ſan cti ſuperiores. et exultent humiliores ſancti. moueatur ſeculum ad gaudi um a minimo vſqꝫ ad maximum gaude bunt humiles et mites etomēs virtu tes eoꝝ in ſpe future felicitatis. ¶ Tunc.ſ. poſt ꝯuerſionem exultabūt omnes gentes conuerſe ad chriſtū qͥ prius erant ligna ſiluarum inculta et infructuoſa. a facie domini quia veīt. in pͥmo aduentu ad redimenduꝫ. et quia venit in ſecundo aduentū ad iudicādū omnes habitantes terram. ¶ Qui Iudicabit orbeꝫ terre ī equi tate ſingulis reddens pro meritis et po jiu j. pulos in veritate ſua. id eſt. ẜm ꝙ vnul quiſqꝫ eorum veritatem ſibi cōmiſſam di iuit tum ſꝫ ſpenſauit. ¶ Pſalmuſ. XQVI. in quo monet ad exultationem. quia Ominus Ieſus chriſtus regnauit regnum et dominiuꝫ in ſua reſurrectionē accipiēs ſuꝑ omnia creata exultent habitantes in terra quia per reſurrectionem et aſcenſio nem prebuit alijs ingreſſum ad gloriam le tentur etiam eadem cauſa inſule multe in quibus propagata eſt fides xp̄iana ¶ Propheta deſcribens qualiter ſit vētu rus ad iudicium dicit. quando venturꝰ eſt ad iudicium filius dei veniet in Nube cū poteſtate magna et maieſtate q̄ ꝓpter eius incōprehenſibilitatem dicitur caligo et correctio orbis procedens ex ſede id eſt poteſtate iudiciaria eius erit iuſta et recta et irreuocabilis. ¶ Ignis conflagrationis ante ipſum precedet qui data ſententia iudicis in uoluet reprobos et ſic detrudentur in infernum.

Erunt ante iudicium Fulgura terri bilia per totum orbem. que viden tes homines habitantes in terra commouebuntur. commotōe timo ris. Tunc etiam erūt terremotꝰ maximi vt Montes ruant ſicut cera afacie ignis et oīs terra alteretur et hoc poteſtate diuina. ¶ Per ſigna manifeſta et miracu la apparentia in celo manifeſtabi tur ꝙ propinquus ſit aduentus iu dicis. et vident omnes populi glo riam eius. que viſio erit terribilis repro bis. et de ectabilis electis vnde ſequit̉ ¶Confundentur omnes ydolatre qui creaturis exhibent cultum ſoli deo de bitu. et qui gloriantur in ſimulacris ſuis que omnia vana ſunt nec adoranda ſed ſolus deus quem angeli adorant. vnde ſequitur. ¶ Adorate eum ſcꝫ chriſtum omnes angeli eius adoratione latrie quia eſt ve muſ. rus deus audiuit eccleſia per predica Ulinauiu tionem chriſti et apoſtolorum ꝙ futurū eſt iudiciū letata eſt qꝛ materia exultatōnis Hmlib pabin eſt pro electis. Et exultabunt anime fideles et Irrgcrit ngium udemit electe propter hoc ꝙ iudicia tua rtnone atcipēs lut domine iuſta et recta ſunt et ſancta quia anteb ii non es ꝑſonaꝝ acceptor et omēs recipis q̄ amnti alcema ad te veniunt. guni ¶ Merito tibi tunc cuncta ſubijcientur Quoniam tu dominus altiſſimus quo altius cogitari non poteſt valde ex Ilir ſina altatus es ſuper angelos et hoīes ſanctos qui a te gratia tua deificantur ¶ Hinc Qui diligitis dominuꝫ odi te malum culpe quod opponitur dilecti onidiuine nolite dubitare quoniam poſſi tis vitare malum culpe. quoniam cuſto apuras dit dominus animas ſanctoꝝ ſuo rum qui in tribulationibus et temptatio 2ſ nibus toto corde ad eius auxilium confu gerint de poteſtate demonis libera bit eos. ¶ Nolite timere perdere hoc auxiliū. quo niam Lux diuine gratie orta eſt preſto eſt iuſto et rectis corde leticia. quia hactenus peccatorū tenebris obcecati. nūc autem recti corde effecti domino famulan tur. ¶ Ergo vos Iuſti letamini in domi nō leticia deuotionis laudate eum gra tias agentes quia cum eſſetis pec catoreſ memor fuit vt vos ſanctifi caret. ¶ Pſalmꝰ. XCVII. in quo monet ad gaudiū et exultationem. Uox prophete. Antate domino Ieſu chriſto canticum nouū noua res nouum habeat canti cum ꝙ filius dei factus eſt homo in cuius ortū nouū cāticū cantauerūt angeli qꝛ nun qꝫ mundus tale audiuit. quia mirabilia fecit naſcendo de virgine. cecos illuminā do. mortuos ſuſcitando et ſimilia. ¶ Inter q̇ mirabilia hͦ fecit inſigne ꝙ ip̄e q̄ Grachium et dextera eſt patris ſa lutē fecit in genere humano ad glo riam patris et ſui. ¶ Quem deus pater Notum fecit to ti orbi filium ſuū quando eum incarna ri miſit pro ſalute omnium et non tantū in iudea ſed in conſpectu omnium gen tium notum fecit per predicatōeꝫ apo ſtoloꝝ et diſcipl̓oꝝ ipſū xp̄um iuſtificā tem et ſanctificantem nos. ¶ Vere in hͦ Recordatus eſt deꝰ pa ter miſericardie ſue quaꝫ ꝓmiſit ſe fa cturuꝫ patribus per prophetas et verita tis ſue quā implebit populo qui videt hic deū per fidem. ¶ Uiderunt omēs homines a ter mino terre vſqꝫ ad terminuꝫ oculis fidei dominuꝫ ieſum xp̄um per quē eſt ſalus omniū. Et qꝛ recordatus eſt miſcd̓ie ſue et alia nobis ſalutaria fecit Iubilate deo ī gra tiaꝝactione omnes de omnibꝰ terre partibꝰ. qꝛ omnibꝰ natus ē xp̄s cātate in l 3

cordibꝰ veſtris interiꝰ et exultate exteriꝰ in aliquibꝰ ſignis deuotōnis pſallite bo nis operibus. Pſallite domino in mortificatio ne carnis in dulcedine charitatis ī obſeruātia preceptorum diuine le gis et in opere virtutis que deſignā tur ꝑ inſtrumenta hec muſicalia. Iubilate in conſpectu regis do mini modis iam dictis quia attentus eſt ad laudationem noſtram. aures eius dele ctantur cum deuote ei pſallitur. mouean tur peccatoreſ peccati amaritudīe ama ri ad fidem et penitentiam orbis terraꝝ et qui habitant in eo. ad idem. ¶ Sancti viri pleni aquis gratiaꝝ in vnitate fidei et charitatis cōgre gati cum exultatione bene opera buntur et ſancti viri maiores virtutibus eminentes et bene ſtabiles qui ideo dicunt̉ montes exultabunt a cōſpectu do mini quia conſpicient deum remunera torem ſuum. exultabunt dico quoniam venit iudicare terram. boni eniꝫ gau debunt iudice veniente. mali vero contre miſcent. Iudicabit orbem terrarum in iu ſticia iuſtos remunerando et malos con demnando. et populos in equitate. ſingulis dando equa meritis. Nſalmus. XCVIII. in quo mo net ad laude et honore Chriſti. OminuS Ieſus chriſtus et ſi prius humilis inter homines apparuit. nunc autem poſt reſurre ctionem et aſcenſionem dominium et re gnum ſuper omnem creaturaꝫ ob tinuit et quaſi deridens inimicos prophe ta chriſti dicit. populi nocredentes de iu deis vel de gentibus iraſcantur nūc qͣn tumcunqꝫ velīt quia nō poſſunt nocere ei. qui ſedet ſuper oēs āgelicas pote. ſtātes. moueantur etiā terreni ho mines quantumcūqꝫ velint qui qͣſi ſtul tiſſimi moti ſūt ꝯtra cum q̄ regnat ſuꝑ oēs ordines angeloꝝ. Dominus autem regnauit qui ſci licet in iudea natꝰ eſt magnꝰ et excelſ eſt ſuper oēs populos. ¶ Et quoniam tu es talis Confiteātur confeſſione laudis nomen tuum ma gnum dilatatum in omni terra quoni am venerabile eſt vel terribile po tentia qua punit. et ſanctum bonitate ſ qua parcit. vel ſanctum. id eſt. alios ſanctifi cans. et honor regis iudicium dili git. id eſt. diſcretionem. vult enim diſcrete laudari. non leui voluntate colendꝰ eſt. ſed fixa deliberatōe ⁊ totis vtribꝰ ¶ Tu paraſti hominibus vias re Iſt deu ctas precepta tua quibus ad te dirigētur. nam docuiſti in populo fideli per Ia cob deſignato iudicium quo diſcer nerent inter bonum et malum et iuſtici am vt bonum cognitum faciant et maluꝫ deuitent. ¶ Quia vere talia facitin nobis. o vos fi yutluuinut deles Exaltate dominū deum adora tione latrie quia deus noſter eſt et adora te humanitateꝫ incarnati filij eius. in qua maieſtas diuinitatis tanquam ſuper ſca bellum ſtetit quoniam ſanctum ē om ni ſanctitate plenuꝫ omni ſanctitate dignū in qͣ omīs plenitudo diuinitatis corꝑaliter id ē. veraciter in habitat. Merito aborate dominum. quoniam Moyſes et Aaron computati in ſa cerdotibus. Samuel inter prophe tas et alij antiqui patres inuocabāt no men eius et prophetarunt et adorauert̉ vnde ſequitur. Inuocabāt dominū hūiliter et de uore et ipſe exaudiebat eoſ. ī colūna nubis loquebatur ad eos ſic̄ d̓ moīſe ⁊ aaron ē maīfeſtū in pluribꝰ locis. Ideo exaudiebat eos Quia cuſtodie bāt teſtimonia eiꝰ qͣntū ad iudicialia et cerimonialia q̄ dicūt̉ teſtimonia qͥdam dei et preceptū.i. p̄cepta moralia que dedit eis ꝑmoyſen. q̄ licet ſint plura. ſūt tn̄ ī radi ce charitatis vnū.

¶ Domine deꝰ v̓tutū tu exaudiebas eos in neceſſitatibꝰ eorū ⁊ in iuſtis peritōi bus tu propiciꝰ fuiſti eis cōdonando eis pctā et ulciſcēs etiā aliquādo pec cata ex eoꝝ arbitrio inuenta. Exēplo ergo moyſi ⁊ aaron ⁊ alioꝝ anti quoꝝ ſctōꝝ patꝝ q̇ dn̄o ſeruiert̉ Uoſ exal tate dominū deū noſtꝝ laudibꝰ extol lēdo et adorate ī eccl̓ia ſct̄ō loco eiꝰ. extra que nō eſt locꝰ or̄ois quoniā ſctūs eſt dominꝰ deus noſter. Pſalmꝰ. XCIX. in quo monet deuꝫ alacriter laudare et pctā nrā humiliter plangere. Ubilatē Deo peſt. ineffabili quadam leticia laudate omnes inhabitantes terrā et ſeruite domino et hoc no coacti vel cum aliqua triſticiā. ſed cum leticiā cor dis. non enim placent deo ſeruitia coacta. vnde ſequitur. ijdlumi ila ¶ Introite.i. facite oꝑa dign̄̓a in cōſpē a deuenoſiar intū ru ctu dei in exultatione. Hoc ideo quoniaꝫ Scitote quoniā dominꝰ ipſe ē deꝰ ipſe fecit nos non nciumit ipſi nos omne enī bonū noſtrū ex ip̄o eſt non ex nobis. ¶ Nos autē populus eius ſumus et ip̄e rex et oues paſcue eiꝰ quas ipſe pa ſtor reficit ſpiritualibus bonis et etiaꝫ cibo corporis et ſanguinis ſui et diuino paſtu ſcripture. Introite cōfidenter portas miſcd̓ie eius ſed a confeſſiōe incipite ad miſericor diam intrare. et cum intraueritis in atria eius.i. in amplitudinem celeſtis beatitudi nis laudate eum ꝙ talem gloriaꝫ vobis preparauit. Laudate dico nomē eiꝰ ⁊ nolite de ficere quoniā dulcis eſt dominꝰ quem laudatis et cito placabilis p̄cibꝰ veſtris in eternū miſcd̓ia eiꝰ eſt duratura. paratꝰ enim ſemper eſt indulgere peccatoribꝰ ve ritas promiſſionum eiꝰ ſemper co plebitur. Pſalmꝰ. C. in quo monet bona appetere et mala renuere. Iſericordiam quā mō paratꝰ es facere. peni tētibꝰ cantabo tibi domīe ide laudabote de hͦ vt nullꝰ deſperet d̓ ſua ſalute et iudiciū cantabo tibi ꝑiter. qd̓ fa cturꝰ es ī malo ꝑſiſtētibꝰ vt nullꝰ d̓ miſcd̓ia dei p̄ſumat ad impunitatē. Et ꝓpter hͦ Pſallam.i. in hilaritate be ne operabor et intelligam quando ve nies ad me vt in me habites vel vt d̓ pre ſenti ſeculo nequā me ſuſcipias ad tuā glo riam. in hoc ſcꝫ quando īmaculate per bona opera incedo ¶ Uia at immaculata eſt Per ambula bam in innocentia in oībꝰ oꝑibꝰ meis in innocētia cordis mei nō tantū abſti nui manus meas ne nocere ꝓximo. ſꝫ etiaꝫ voluntarē. taliſ innocētia totiꝰ hoīs ꝑfectio eſt. vnde nihil ſic placet deo ſic̄ ſimplicitas ⁊ innocētia in medio domꝰ mee.i. cordis mei in qͣ quiete habito. Propheta exponens partes innocētie quaꝝ pͥma eſt nihil cōmune habere cū ma lis ait. Non ꝓponebam ante oculos meos interiores aliquaꝫ rem iniuſtaꝫ vt diligerem eam aūt mihi placeret illaꝫ fa cere. imo tranſgreſſores diuine legis odiui. id eſt. a te recedentes dignos odio iudicaui. ¶ Ion adheſit mihi prauum cor. tortū nō informatū diuine volūtani mali gnū declinante a me catholice viuente quantūcūqꝫ eſſet mihi proximꝰ. quantum cūqꝫ eſſet mihi ſuperior dignitate cōſtitutꝰ ſi ꝑuertebat ſemitas rectas nō approba ui illum. ¶ Detrahentē ſecrete ſiue in abſentia ꝓximo ſuo hūc perſequebar ad puni endum ſpe correctionis non cōſenſu mali gnitatis. ¶ Superbi et auari cōſortia ſtudio ſiſſime declinabam quoniam nō pa ſcebar nec delectabar in ſocietate eorum. ſed

¶ Oculi mei ad fideles terre.i. ſic̄ de teſtabar iniquos ita me fideliuꝫ delectabat ꝯſortium ambulans in via immacu lata hic mihi miniſtrabat horū ſoluꝫ delectabar obiequijs q̄ erant ab oī errore ⁊ prauitate leparati ¶ Non habitabit in medio domus mee qui facit ſuperbiam.i. ferre n̄ poſ lum vt in cōmunionem mee habitationis reciperem eum que ſuꝑ alios tumor men tis erexerat qui loquitur iniqua nō fu it acceptus in conſpectu oculorum meoꝝ et ideo hos longe a conſortio meo ſubmouebam. ¶ Vox chriſti de fine malorum. In matutino.i. in futuro iudicio qn̄ ve ra lux incipietoriri bonis interficiā om nes qui habitant terram moriētes ī penitentes. et diſperdam de ſocietate ſanctoꝝ omnes operantes iniqui tatem ꝑmanentes in voluntate peccādi. et mittam eos in ignem eternū. ¶ Pſalmus. GI. in quo monet om nes aduertere ſuā miſeriā et petere a deo miſcd̓iam. Ex perſona penitentis. Omine exaudi orationē meaꝫ et clamor meus qa de toto corde ꝓfert̉ acceptus ſit coram te. ¶ Ne auertas faciem tuā a me peni tente. deſpiciendo penitentiā meā in qua cunqꝫ die tribulor inclina mihi hu mili aurem clementie tue. ¶ In quacūqꝫ die inuocauero te n̄ differas exaudire me. ¶ Opus eſt domine vt exaudias. Quia defecerunt ſicut fumus qui cito et ci to diſparet dies mei quia nihil vere vtili tatis attulerunt. Item propter hoc opus ē quia anime mee vires ab omī humo re deuotionis deficcate tanquā cremiū aruerunt. ¶ Percuſſus ſum a malo falciatore ſcꝫ dyabolo vt fenum. quod ad ardorem ſo lis cito ſiccatur aruit cor meū ſterilita te peccati quia oblitus ſum me refice re contemplatione dei mei qui vite panis eſt. ¶ Propter nimiū gemitum meuꝫ et afflictionem quam ſumpſi pro peccatis meis ita exiccatꝰ ſuꝫ ꝙ os meū cuti mee adheſit. ¶ Peccata mea conſiderans et dolens fu gi aſpectu hominū Similis factꝰ ſum ſolitario ſicut pellicanus amator ſo litudinis. et factus ſum quaſi nicti corax inter parietes abſconditꝰ nō auſus comparere. ¶ Uigilaui nō potens dormire panxie tate animi et factꝰ ſum ſicut paſſer ſo litarius tota die. ¶ Dolentem me ſic de peccatis meis ⁊ pe nitentē Irridebant mihi tota die ho inurue mines mūdam īnimici ſalutis mee dicē nutulimū tes q̇d tantū te maceras. pctā tua non ſunt xxxxxx i ita magna vt ſic te debeas affligere et lau Inulppiur dantes me deriſorie aduerſū mecō ſpirabant detrahendo mihi. ¶ Sed ꝙ exprobrarent mihi inimici mei non curabam. Quia cinerem ipſam ſcꝫ humilitatem. deiectionem et irriſionē tan quā panē ſuauem manducabā refi ciebar adeo ꝙ poculū meū.i. deſiderium celeſtis patrie pro dilectione eiꝰ cū lacrimiſ miſcebam ¶ Hic autem fletus inde mihi Quia cō ſideraui iram indignatōis tue quā merui actualiter peccando. et timui valde quia eleuans in honorem faciendo me ad imaginem tuam qua omnia animalia ſuperamꝰ grauius alliſiſtī me nihil eniꝫ habet hanc peccati miſeriam et gehenne ti morem niſi homo. ¶ Dies mei ſicut vmbra cuꝫ ſūma fe ſtinatōe. euanuerūt. et ego quaſi fenū pre feruore doloris defeci. ¶ Non ſic̄ dies mei tui Tu āt domine in eternū permanes. et memoriale q̇ memores nri in generatōe pn̄ti et per generationē futurā. qꝛ ꝓmiſſionē habēꝰ vite que nūc eſt et future.

¶ Unde Tu exurgēs ad regnanduꝫ. qͣ quaſi dormiens diſtuleras. miſereberis populi tui. ſed prius iudee vnde fuerunt apoſtoli ⁊ alij pͥmi credentes. qꝛ venit tē pus redemptōnis noſtre ẜm ꝙ fuerat a ꝓ phetis diffinitum ¶ Miſereberis ſyon ſiue iudee primo. Quoniam placuerunt ſeruis tuis apoſtolis edificatoribus ecceleſie lapideſ ideſt. fideles de iudea conuerſi vtpute ſo lidi firmi et ſtabiles in bonis operibus qui pͥmi fuerunt in edificatiōne ſpūali eccleſie poſiti. et illi ſerui. miſerebūtur terre ſy on exhortando et predicando et miracula faciendo vbi ad predicatōem eoꝝ ml̓ta mi lia crediderūt ponentes ad pedes apoſto loꝝ precia rerū ſuarū. niomibibe Hoc autem non tantum factum eſt in Iintaue ho iudea. ſed etiam in gentibus. vnde p̄dican ipmublūē tibus apoſtolis tuis Timebunt gētes nomen tuum qui pͥus idola metuebāt. prithu et demonioꝝ nomina inuocabant. et nō ſo lum vulgares recipient fidem tuā. ſed etiaꝫ reges et principes ſcl̓i timebunt glo riam potentie tue qd̓ maxime cōplebi aremtm bi tur ante finem mundi. uia tinertimnipano ¶ Hoc modo agitur Quia edificabit rectorem ermriulon iu dominus ſyon ſcꝫ eccleſiam ſuper fun vem mnanducaba m Er prrępecuumcui belcinum damentuꝫ apoſtoloꝝ et ꝓphetaꝝ et ex duo bus parietibꝰ.ſ. populis duobꝰ iudeorū et caxare potleeranteꝰ culatrimi gentiliū. et tandem edificata ſyon videbi He īcrau ſaus ndemhi ſaua lē tur in gloria ſua cum omne corpꝰ eius tranſformauerit ad ſimilitudinē imaginis nalōis iu liē glorie eius. anco. uilimulrita Vere edificabit dn̄s ſyon. qꝛ Reſpexit atitibo ni orationē humiliū ad mplēdo peritio nes eoꝝ et nō ſpreuit preces eoꝝ. ſed aduentu ſuo viſitauit munduꝫ qd̓ ſumme olim deſiderabatur. Scribantur hec quia digna ſūt me moria. vt generationes ſequentes d̓ hoc habeant noticiam vt quod ī pro phetis eis eſt repromiſſum in ſe cognoſcāt eſſe adimpletum quod factuꝫ fuerit et po pulꝰ qui regenerabitur fōte baptiſma tis laudabit dominū. ¶ Hec ſcꝫ ſcribantur ꝙ deus Proſpexit d̓ excelſo ſancto ſuo peccatores longe poſitos oculis miſericordie ſue. quodfecit quando viſitauit nos oriens ex alto in ſua incarnatione. ¶ Proſpexit autem Ut audiret vt per ipſum mediatorem filium audiret gemi tus ſanctoꝝ patrum qui in inferno erant compediti. et vt ſolueret a vinculiſ peccatorum filios mortuorum in pec catis. ¶ Ad hoc abſoluit vt ipſi ſoluti Annūci ent in preſenti eccleſia nomen domini eius fidē libere confitendo. quod ante non audebant cum interficerentur et laudes ei debitas annuncient in eadem ec cleſia. Ita annūcient nomen dn̄i Et faciant ppl̓os diſperſos per diuerſas par tes orbis cōuenire in vnitate fidei et morū. et reges vt ſeruiant domī no. redemptori noſtro. ¶ De his eccleſia grās agens Reſpōdit Chriſto nō lingua ſꝫ vita aſſentiēdo ſue vo cationi et obſequēs p̄ceptis eiꝰ et ambulās in via virtutis ſue cōſtanter ꝑſiſtendo in bono. verum qꝛ quidam dicebant eccle ſiam cito defecturam petit ſuper hoc certi ficari dicens paucitatem dierum an nuncia mihi. quia pauci ſunt ẜm opinio nem aliquoꝝ ¶ Et quia omne quod finitur exiguuꝫ eſt orat vt eternitati adiungatur poſt iſtos exi guos dies dicens Ne reuoces me.i. nō deſinam in iſtis diebus dimidus ſed ꝑfice eos vſqꝫ ad fi nem ſeculi et poſtea adiungar annis tuis qui ſunt eterni. Bene dico ꝙ anni tui ſunt eterni. Quoniam tu domine nec initium ha buiſti nec finē habebis. non initiū habuiſti qꝛ īinitio terrā fūdaſti ergo ante terrā fuiſti ſine initio vnde eternitate p̄cedis oīa et opera manuū tuarū ſunt celi qͥa tu eos feciſti. Qd̓ finē nō ſis habiturꝰ patet. quoniaꝫ Ipſi celi peribunt non quantum ad ſubſtantiaꝫ ſed quantum ad aliam diſpoſi

tionē vel qualitatē tu aūt permanebiſ omnino īmutabilis omēs ſicut veſti mentū veteraſcent. a ſtatu in quo ſunt qꝛ ẜm corruptōeꝫ hoīm ip̄a elemēta qͣi cor rupūt̉ veluti terra q̄ ē iam minꝰ fertilis qͣꝫ pͥus et aer minus ſalubris. Et ſicut opertoriū mutabis eos celos et elementa. qꝛ manēte eoꝝ ſubſtātia in qualitatibus mutabunt̉ tu aūt idem ipſe es ſꝑpenitꝰ īmutabilis et anni tui nō deficient. qꝛ eterni ſunt. In qͣ eternitate Filij.i. imitatores ſeruo rū tuoꝝ apoſtoloꝝ habitabūt tecum poſt terminū huiꝰ vite. et opera eorū ſꝑ actu et cōtinue ferentur in te deuꝫ nunqͣꝫ ceſſantes a laude tua. ¶ Pſalmꝰ. CII. in quo incitatur fi delis populꝰ ad laudandū deū ENe Di C benedictione lau dis aīa mea domino et oīa que intra me ſunt.ſ. ītellectꝰ. voluntas. cetereqꝫ potentie et vires. nulla diſcrepet. benedicite nomini ſcto eius. qꝛ corde totiſqꝫ anime viribus laudandus eſt deus. ¶ Et quia hͦ maxime faciendū eſt iterū re peto Benedic anima mea domino. et vt ſemꝑ benedicas noli obliuiſci be neficia ſua q̄ innumera ſunt. Item benedic anima mea dn̄o qꝛ ip̄e eſt Qui propiciatur omnibꝰ iniquitati bus tuis eas remittendo. Iteꝫ qꝛ ipſe eſt qui ſanat omēs infirmitates tuas nunc fouendo blandis. nunc ſecando aſpe ris. omīpotenti enī medico nullꝰ inſanabil̓ languor occurrit. ¶ Ceteꝝ benedic aīa mea dn̄o. quia ip̄e eſt Qui redemit ꝑ p̄ciuꝫ ſanguinis filij ſui animā tuā de interitu ꝑpetue damna tionis. benedic̄ iteruꝫ dn̄o qꝛ ip̄e eſt. qui te iuſtū ſua miſcd̓ia et in ſuis miſera tionibus coronabit. corona glorie in eternum. ¶ Preterea benedic anima mea domino Qui replet in bonis deſideriū tuū. et ſolus ip̄e q̄ fons oīm bonoꝝ ē replere po teſt. qd̓ tunc facit cuꝫ ſanctos ſuos tranſire facit de hoc ſeculo ad domuꝫ beatitudinis ſue vbi ſancti omnibus bonis replebuntur et renouabitur vt aquile iuuētꝰ tua in reſurrectione in qua ſancti in etate iuue nili reſurgent mutati de corruptione in in corruptionem. ¶ Ampliꝰ benedic aniā mea dn̄o quoniā ip̄e eſt Faciens miſericordias ē etiaꝫ faciens iudicium.i. vindictam omnibꝰ iniuriam patientibꝰ vt oppreſſis impijſ erigat pauperes ſuos. Propheta narraturus miſcd̓ias quas deus fecit patribꝰ antiquis inquit Notaſ fecit moyſi precepta legis que ſunt vie veniendi ad ſalute et mandata ſue volūtatis expreſſiua. ꝑ moyſen no ta fecit filijs iſrael. ¶ Et ipſe eſt. Miſerator actu exhibens nobis multa beneficia ſine merito noſtro ⁊ idem dn̄s eſt miſericors in natura ſua longanimis quia expectat noſdiu ad pe nitentiam et ip̄e idem eſt deus multū mi ſericors quia quotidiana ⁊ innumerabi lia condonat nobis peccata. cito enī flectit̉ ad miſericordiam. ¶ Unde Nō ī perpetuū iraſcetur ele ctis ſuis. nec ī eternū cōminabitur il lis. ſꝫ finaliter placabit̉. in pn̄ti tn̄ ꝑcutiet ex amore ad emendationem Bene dixi ꝙ ē multū miſericors quoniā Non ſcd̓m pct̄a noſtra fecit nobis quoniaꝫ nos merebamur iram ⁊ mortem eternā. ⁊ ip̄e vſus ſūma clementia dedit no bis oīm peccatoꝝ remiſſionē nec ſcd̓um iniquitates nrās retribuit nobis. maiora enī flagella merebamur. ¶ Bene dixi ꝙ nō ẜm iniqͥtates noſtras re tribuit nobis Quoniā ſcd̓m magnaꝫ menſurā miſericordie ſue corrobo rauit miſericordiam ſuam ſuper ti mentes ſe quia eos iugiter protegit et co firmat. Quantū diſtat lux a tenebris lono ge fecit a nobis īiquitates noſtras liberando nos a malo culpe

Bene dixi ꝙ miſertus eſt dominꝰ nobis timentibus ſe. quoniaꝫ Sicut pater ali quandoblande conſolatur filios aliqn̄ voto pie correctionis flagellat miſerendo illius vt meliorem reddat ita dominus miſeretur ſuis ideo quidem miſeretur quoniam ipſe cognouit fragilitatē noſtram. ¶ Unde ſequitur Recordatus ē quo niam puluis ſūmus quantum ad cor pus homo eſt ſicut fenum ad modicū tempus virens vita eius et fortitudo ⁊ ſplē dor eius tanquā flos agri ſic leuiter ef florebit. id eſt. marceſcet. Et hoc vere Quoniam ſpiritus ra tionalis qui in homine eſt. pertranſibit ab eo et non ſubſiſtet homo qꝛ diſſo luta coniunctione anime cum corꝑe non ē homo et ampliꝰ in hac vita non viui ficabit hoc corpus mortale. niſi diui Imtlipꝫ na virtute operante. mmimm ia ¶ Miſericordia domini ab eterno Iuuia promiſſa et vſqꝫ in eternum perman meſdus ulluſ ſura ſuper timentes eum timore filia nontura ⁊ umunima lis reuerentie. xxx exij ¶ Et iuſticia illius retribuens merce dem operibus bonis his qui ſeruāt yxitiiea.. precepta eius corde retinendo et opere cominabilr complendo. piuin pemtiqꝭ ¶ Et memores ſūt mandatoꝝ eiuſ nō audiendū tantū. ſꝫ ad faciendū ea nō xputi enī auditores legis tantū iuſtificabūt̉ apd̓ aſedit nola deum ſed factores. am ⁊ mana Et memores eſſe debemꝰ mādatoꝝ eꝰ. qꝛ ma bedur Dominꝰ in celo parauit ſedē ſuā iu ſi net ſcli diciariā ⁊ de oībꝰ iudicabit. ⁊ ne impoten Iit inlir tem iudicē putes ſequit̉ regnū.i. poteſtas ipſius oībus dominabitur nullꝰ eniꝫ 8 reſiſtere poterit eius imperio. ¶ Et quoniā deꝰ tam vniuerſalis eſt dn̄s propheta monet etiam alias creaturas ad laudandum deum dicens Benedicite huic domino omnes angeli eius potentes virtute. adim plentes mandatum illius paratiſſi mi et voluntarij ad exequendum vo cem preceptorum eius ilico quo fue rit locutus. Benedicite domino oēs ordines angeloꝝ vos dico miniſtri eiꝰ qui fa citis voluntatem eius. ¶ Benedicite domino omnia ope ra eius celeſtia et terreſtria. in toto mū do in quo dominatur. id eſt. date mihi materiam benedicendi domino quoniam omnes creature laudant dn̄m. tu anima mea benedic illi. Pſalmus. CIII. in quo monet ad laudem dei. Ene dic̄ ānīa mea dominum. pro tantis benefi cijs ⁊ muneribus gratiatum eius et conuerſus propheta ad euꝫ ait. o domi ne deꝰ. bene debet anima mea te benedice re. quoniam magnificatꝰ es magnꝰ na ture nobilitate. magnus poteſtate. magnꝰ ſapientia. magnus miſericordia. et hoc ve hementer.i. incomprehenſibiliter quare maior es omni laude. ¶ Bene magnificatus es Qui habes angelos et homīes ſanctos decore eterno ſplendidos et luminoſos te inceſſanter laudantes et lux vndiqꝫ tibi eſt. qui habitas lucē īmarceſſibilem. ¶ Merito magnificatus es. quoniaꝫ ma gnitudo potentie tue relucet in omnibꝰ cre aturis. tu es qui Celum quaſi tentorium ſuper emiſperiū noſtrum extendis ſine la bore ac ſi quiſ extenderet pellem. tu es qui tegis ſuperiora eiꝰ ſcꝫ celū ſidereuꝫ aquis ſcꝫ celo criſtallino qd̓ ꝓpter dyapha neitatem aqueū noīatur. ¶ Tu es qui viſibiliter aſcendens in celuꝫ Poſuiſti nubem aſcenſū tuum. qui ſuperas omēm velocitateꝫ ventoꝝ qui vbiqꝫ es preſens ¶ Tu q̄ es Spuales ſubſtantias fa cis nūcios tuos et miniſtros tuos plenos dilectione dei vt etiaꝫ alios vrant et accendant ad dilectioneꝫ ſui crea toris accenſos et efficaces ad executionem tue voluntatis.

¶ Tues Qui fundaſti terraꝫ ita ſta bilem et firmam ꝙ non inclinabi tur in ſeculum ſeculi. terra enim ī eter num ſtat. Mare occeanum quaſi veſtimē tum circūdat terram vndiqꝫ excepta vna parte que diſcooperta remanſit ꝓpter vitam hominū et animaliū terreſtriuꝫ ſu per montes ſtabunt aque pluuiales que generant̉ ex nubibus. ¶ Ad beneplacitum tue volūtatis mouebunt ſe aque flatu ventorum a te concitatoꝝ de loco ad locum et a clango re tonitruorū et fulgurum que ge nerantur in nubibus ad modū for midantis ſe habebunt qꝛ ꝑ terribiles ventos deliccantur. ¶ Quibus aquis fugientibus ſiue motis Aſcendunt. id eſt. apparent alti monteſ et deſcendunt. id eſt. apparent campi ī humili loco ſed non omnes in eadem alti tudine vel in eadem hūilitate. ſꝫ ſecundū ꝙ diſpoſuiſti eis. ¶ Terminū poſuiſti aquis maris oc ceani. nec conuertentur operire ter ram ſicut fecerūt tꝑe diluuij qd̓ totū mun dum occupauit. ¶ Qui emittis fontes in conualli bus quia de montibus fluunt aque ī val les. et aque fluentes pertranſibunt de loco ad locum inter medium motiuꝫ ad ſuſtentationē viuentiū. vn̄ ſequit̉. ¶ Potabunt omnes beſtie agri et reficientur onagri in ſiti ſua. ¶ Super ea que dicta ſunt montes et valles et fontes volucres in aere volan tes habitabunt. et d̓ medio foraminū petrarū dabūt voces cantando. Tu es Rigans montes de nubi bus pluuioſis generans ſuꝑmontes et de effectupluuiaruꝫ que ſunt opera tua fecundabitur terra. ¶ Producens fenū iumentis. vnde ipſa nutriantur et herbaꝫ vt ſeruiant hominibus que propter hoc facta ſunt. vnde ſequitur. ¶ Suſtentas autē iumenta Ut ēducas frumentū et talia de terra ad ſuſtenta tionem humane vite. et vinuꝫ letificet cor hominis. ¶ Tues etiaꝫ Producens oleum ad condimentū ciboꝝ natura enim olei ē vt multum foueat carnem et reddat hi larem. et panis cor hoīs confirmet ſiue roboret. ¶ Et ex pluuia Humectabūtur arbo res campi ad eoꝝ nutrimentū et fructifi cationem et cedri libani quas plāta uit dominus illic. id eſt. in cedris paſſe res aīalia minuta nidificabūt ¶ Herodij qui rex paſſerū dicitur nidus eſt in cedris. montes excelſi ſunt refugiū ceruis. et cauernoſa lo ca refugiū erinacijs que animalia par ua ſpinoſa eſſe dicunt̉ ¶ Poſuiſti lunam vt diſtinguat et variet tempora et ſol ſic determinate tēdit ad occaſū ac ſi haberet cogni tionem ¶ Poſuiſti tenebras in emiſperio no ſtro per occaſum ſolis et facta eſt nox ī ipſa pertranſibūt de loco ad locū om nes beſtie ſilue illud enim tempus ē di uina diſpoſitōne idoneū in qͣ beſtie querāt ſibi victum. vnde ſequitur. ¶ Catuli leonū pertranſibūt famelici et leones ipſi et alie beſtie vt rapiant et querant eſcam ſibi. ¶ Qui Capta preda et orto ſole re uertūtur ad cubicula ſua ¶ Orto ſole et iam beſtijs collocatis. Exibit homo ad opus ſuū et ad ope rationem ſuā continuandam vſqꝫ ad veſperam Cum omnibus iſtis inſpectis admira bilis occurrat altitudo diuine potentie ⁊ in comprehenſibilis altitudo diuine prouidē tie propheta et ſecum quilibet fidelis admi ratiue dicit Ualde magnificata ſunt opera tua domine excedunt humanuꝫ ſenſum omnia in ſapientia feciſti im pleta eſt terra hominibus et animalibꝰ et cetera que ſūt creature tue. Non ſolum celū et terram tua ꝓuidētia

regis. ſꝫ etiā Hoc mare magnū et ſpa ciorū manibꝰ nauigantiū. in qͣ ſil̓ pn̄t na uigare multi illic.i. in hͦ mari reptilia pi ſces diuerſaꝝ manerieꝝ ⁊ naturarū quoꝝ nō ē numerꝰ certꝰ apd̓ aliquē hoīem. ¶ In qͦ mari piſces Parui et magni moſtra maxīa vt cēte grādia diſcur rūt. et qͣꝫuis tot ⁊ tam magna monſtra ſint in mari. in illic naues tranſibūt illeſe que de vna terra ad aliaꝫ neceſſaria depor tant. ¶ Inter hͦ aīalia ē etiā ī mari cetꝰ grandiſ ſimus piſcis Draco dictꝰ q̄ deuorat alios piſces q̇ licet ſit magnꝰ ⁊ fortis piſcis. facilit̓ tn̄ illudit̉ ⁊ occidit̉. que formaſti ad illu dendū eī nō ſic intelligas ꝙ lyad illuden dū ſumatur finaliter.ſ. ad hunc finem ſit for matus. ſed tenet̉ cōſecutiue qꝛ illuſio ſequit̉ ꝯprōeꝫ eiꝰ. vnde cū ille piſcis velit deuora re alios piſces illi piſces naturali inſtinctu fugiūt ad ripā vbi cetus natare non poteſt ꝓpter aque paruitatē. ⁊ ideo cetꝰ eos inſe tentt nellpori quens impingit ſe ad terram et ibi a piſca atthatudimn toribus occiditur. et ſic illuſus ſua ſpe fru ut de loto iulamū ſtrat̉ omnia tn̄ anialia viuētia in tra et in denim temnpibi aqͣs. a te expectant vt des illis eſcā viumnqbelluma in tempore oportuno ẜm ꝯditōeꝫ cuiuſ libet ſpeciei naturalem. iij famdi ¶ Que aīalia Dāte te colligēt. aperi ſa ſt rapiani ente te manu tua ꝑ diffulione tue boni tatis in effectibꝰ oīa implebūtur bono actorto ſole cōuenienti ſue nature. ¶ Auertente aūt te faciē tuā denegā ulotula. do p̄dictā diffuſionē bonitatis tue turba būtur ex defectu nutrimeti auferes ſpi ritu eoꝝ et deficient a vita et in ma teriā vnde ſunt formata. que ꝓ ma gna parte ē terra reuertentur. Emittes tue volūtatis effectu et de nouo formabūtur. ī eadē ſpecie ẜm curſum nature et renouabis faciē ter re. ſicut patet in eſtate ī qua terra renouat̉ herbis. floribꝰ et fructibꝰ quibus p̓uata fue rat in hyeme. ¶ Enumeratis diuinis operibꝰ ꝓph̓a inq̇t Impendatur domino laus ⁊ honor debitus. nō ad tempꝰ ſed in eternū leta bitur dominꝰ ī creaturis ſuis ad ſuā gloriam ordinatis ¶ Qui viſitat hoīes habitantes in terra minoris ſtatus et faciet eos tre mere de peccatis. meliꝰ eſt enī tremor hui litatis qͣꝫ ꝯfidentia ſuꝑbie. qui tangit cō minatione vel aliqͣ flagello ꝑſecutōis mo tes.i. potentes q̇ pͥus erant ſuperbi iactan tes ſe fumigant lacrimoſa cōpunctione peccata ſua plorantes. Quia hͦ p̄dicta fecit dn̄s. et ideo his in ſpectis Laudabo dominū quādiu vi uam hic et in futura vita. pſalla d̓o meo quādiuſum. ¶ Iocundū gratū. acceptū ſit illi ſcilꝫ deo eloquiū laudis mee ego vero de lectabor in diuinis cōſolationibuſ nō interrenis. ¶ Deficiant peccatores iniq̄ obſtinati ī malo ita vt nō ſint iniq̇ ſicut pͥus ſed iu ſti pro omnibꝰ his beneficijs dei benedic anima mea domino. ¶ Pſalmus. ¶IIII. in quo monet ad laudem dei. Audate dominū pro beneficijs ab eo obtentis et ī uocate nomen eiꝰ pro obtinē dis qͥa gratitudo de p̄teritis beneficijs eſt optima diſpoſitio ꝓ futuris impetrandio annūciate inter gentes opera pote ſtatis ſue et bonitatis declaratiua ſic̄ enī de veſtra ſalute ſolliciti eſtis ſic et de aliorū ſalute. ¶ Cantate ei ore et corde laudādo pſal lite illi bona operatōe narrate alijs pre dicādo oīa mirabilia eiꝰ vobis nota vel aliqua de omnibꝰ. quia nullus poteſt om nia narrare. ¶ Facite bona oꝑa in quibꝰ merito Lau demini et h̓ in noīe ſancto eiꝰ ad eius gloriā bona veſtra dirigēdo q̄ dedit velle ⁊ poſſe. qͣꝫuis caro moleſtijs affligat̉. mēs tn̄ letetur cor querentiū dominū in ſpe patrie celeſtis vt cū hilaritate et iocūditate diuina perficiant.

¶ Querite dominū ex ſtudio et inten ta mente bona oꝑando. ⁊ illuinemini ī agē dis et cōfortamini ī charitate xp̄i vtbo na oꝑa inchoata ꝑficere poſſitis. querite preſentiā eiꝰ nō ad horā. ſꝫ ſemper vt h̓ habeatis etꝰ cognitōeꝫ verā et in futuro cla re eꝰ faciem intueam ini ¶ Quia ad querendū deū maxīe diſponit memoria fidei antiquoꝝ patꝝ et opeꝝ que deꝰ fecit illis ait. Memētote mirabiliū eiꝰ que fecit filijs iſrāel educēdo eos d̓ egi pto et ſigna q̄ patrata ſūt ī egipto et pre cepta oris eius. ¶ Dico mementote horum vos q̄ eſtis. Semē. id e. imitatores fidei abrae ſerui dei vt ſicut abraam cuiꝰ ſemen eſtis deum ſpecialiter queſiuit et ei in fide ſeruiuit. ita et vos facere debetis. vos dico etiā filij ia cob electi eiꝰ quē ſi imitamini luctando contra vicia et ꝯtra carneꝫ inter electos dei cōnumerabimini. ¶ Et ne putes filios abrae tantū eē in vna gente ẜm carnē ait. Ipſe dominus de noſter ī vniuerſa terra habet iudicia ſua in vniuerſa terra ſunt Iacob et iſrahel id eſt. fideles quibꝰ iudicia ſua manifeſtat. ſed nō alij genti qͣꝫ chriſtiane. ¶ Mementote dico dei. qꝛ ip̄e Memor fuit implēdo ꝑmiſſa teſtamenti ſui no ui duraturi in eternum in quo ꝑmittit̉ he reditas eterna verbi ſui etiā memor fuit qd̓ mandauit in oēs generatōes cre dentes in eum. hͦ eſt verbū fidei verbū euā gelij qd̓ extendit̉ in oēs generatiōes ꝓ quo ſeruato redditur ꝓmiſſum eternū qd̓ ꝑte ſtamentū ante ſignificauit qd̓ nō mādauit ſed ꝓmiſit. ꝓmiſſum eſt qd̓ acciꝑe debemꝰ mādatū qd̓ hͦ facere debemꝰ. hͦ eſt fides vt iuſtus ex fide viuat et huic fidei ꝓmittit̉ he reditas. ¶ Memor fuit verbi Qd̓ diſpoſuit ad abraam cum ei dixit ꝑ memetip̄m iura ui quia feciſti rem hanc. et cetera. ſequitur benedicaꝫ tibi et mul. et cetera et iuramē ti ſui ad iſaac. cū ait ad abraā in iſaac vo cabit̉ tibi ſemen. ¶ Et ſtatuit illud verbuꝫ fidei de cultu vnius dei iacob in preceptū adfacien dum et obſeruandū et iſrael. qd̓ idem eſt quod iācob eiuſdē precepti adimpleti mer cedem que fidelibus eterna et incōmu tabilis erit. ¶ Dicens tibi dabo terrā chanaan figura eterne hereditatis qͣ terra ꝓmiſſi onis funiculo diſtribuenda eratī diuer ſas partes. ¶ Hanc terram chanaan ꝑmiſit Cum il li quibus promiſit eſſent numero bre ui. ⁊ ita breui ꝙ pauciſſimi quia abraam iſaac et iacob tantū erant quoꝝ merito pro mitteret̉ et erant cū hoc aduene non ciues terre promiſſionis. vnde quali extranei ibi habitabant. ¶ Et pertranſierunt de gente in gē tem alteraꝫ. vnde abraam exiuit de terra chaldeoꝝ et venit in meſopotamiam et de inde interram promiſſionis. et de regno ad populum alterum venit in egiptuꝫ ſimiliter iſaac de terra chanaan peregrina tus eſt. ¶ Qui ꝑ ranſeundo tot varias gētes du eulimutſa rare potuerunt. qꝛ dn̄s Nō permiſit ho pmntputia ſcallmſ. minem nocere eis notabili nocumēto et corripuit pro eis reges q̄ volebant nocere ſicut pharaonē qͥ abſtulerat abrahe laram et abimelechqui abſtulerat yſaacre beccam. ¶ Dicens. Nolite tangere chriſtos meoſ. vnctos mea grauia et in prophe tis meis cuiuſmodi erant abrahaꝫ iſaac et iacob nolite maligne agere. ¶ Narrans ꝓpheta quo factū ſit ꝙ p̄dicti ſancti patres pertranſiuerunt de gente in gentem et cetera ait. ¶ Et vocauit.i. iuſſit vt fames eſſet ſupra terraꝫ per quam famē omne ſu ſtentamentū panis ꝓ magna ꝑte con triuit et ꝑ hͦ coacti ſunt in egiptū ire ⁊ ita ad aliam gentem tranſire et preceſſit eos ioſeph. ¶ Unde ſequitur. Miſit ante eos ia cob et filios eius virum ioſeph in egiptuꝫ qui in ſeruiciū venditus eſt a fratri bus ſuis.

Humiliauerūt egiptij ī cōpedibus pedes eiꝰ ad accuſatōeꝫ dn̄e ſue et dolor de infamia timor de mortē pertrāſiuit animaꝫ eiꝰ donec veniret interp̄tatio ſomnij pharaonis q̇ fuit verbuꝫ eius ſic̄ dicētis et dn̄i ſicut inſpirantis. vn̄ ſequitur. Aoquiū domini.i. ſpūs reuelās mi ſteria igniuit eū viuaciter excitauit vt fu tura diceret. et qꝛ ſomnia ita expoſuit mi ſit rex pharao et ſoluit eum de vincul̓ quibꝰ tenebat̉ princeps ip̄e populorū egipti dimīſit eum ex toto liberum. Cognoſcens aut pharao ꝑ interptatōeꝫ ſomnij ſui ꝙ ioſeph haberet ſpūm dei Cō ſtituit eū dominū domꝰ ſue et prin cipē omnis poſſeſſionis ſue. Non tantū vt haberet curam tempaliū. ſꝫ Ut erudiret principes eius ſicut ſe metipſum de diuinis quoꝝ illi noticiam impui leio Iinaliū nō habebant. et ſenes eius prudentiā doceret de his que dei erant. ¶ Intrauit iſrael cū filijs et familijs eo rū et h̓ ad mandatū ioſeph ibi regnātis vt poſſint ibi viuere tempore famiſ. et iacob ¶ Eri ꝑ ruulaurdemurruriin accola fuit in egipto q d̓r terra cham fi lius noe pͥus habitauit. ciperun Et ibi auxit dominꝰ populū ſuuꝫ cmn nocaecis rorulinur e carricūi ydtis reges ipi vehementer quoniā ex ſeptuaginta ho Inutia. minibꝰ ſexcenta milia armatoꝝ eduxit. et firmauit eū ſuper inimicos eius qꝛ uablineratpina tꝑe moyſi inuitis egiptijs eduxit eos deꝰ ⁊ ca fdlit tancut ihiſi illos multis modis afflixit. ¶ Propheta narraturꝰ q̄ facta ſūt ī egipto I.xxix xpitlſe dicit. Conuerti permiſit deꝰ cor egi jj3 ſpettſ ptioꝝ vt odirent ꝑ inuidiā populum it et ſ iſrael et dolū facerent in ſeruos eiꝰ. ytpoſ laboribꝰ aggrauando vt luti et lateris ope 5 ribus oppreſſi minuerent̉ ſerui dei Ad quoꝝ liberatōem elegit deꝰ miniſtros de quibꝰ ait. Miſit moyſen ſeruū ſuū ad liberandum eos ad pharaonē ⁊ aſſocia uit ei aaron quē elegit ad hͦ miniſteriū. ¶ Et poſuit in eis ſcꝫ moyſe et aaron le gatis ſuis virtutem faciendi miracu la minora et maiora. in terra egipti ad verba moyſi et aaron q̄ ſequunt̉. ¶ Miſit tenebras. palpabiles. et ob ſcurauit tempus vt nullus cognoſceret̉ aliū. et non exacerbauit omnes ſer mones ſuos qꝛ cum pharao penitentiā ꝓmittebat deꝰ remouebat plagaꝫ. ⁊ ſic dul corabat ſermones ſuos. licꝫ ſciret eos futu ros obſtinatos et duriſſimos. ¶ Conuertit aquas in ſanguinē. et occidit piſces eoꝝ. Impleuit terra eoꝝ ranis nomō in locis exterioribꝰ et cōmunibus. ſed in ſe cretis cubilibus pharaonis et princi pum eius. ¶ Dixit et venit cinomia ſcilꝫ muſca canina et cimphes q̇ intrabāt eis ī ocu los et hͦ nō ī paucis locis. ſed in omnibꝰ finibus eoꝝ. ¶ Poſuit pluuias eoꝝ cum grandi ne et ignem cōburentē ſcꝫ ſulmina in terra ipſoꝝ. ¶ Et percuſſit grandine et fulminibꝰ vineas et ficulneas eoꝝ et contriuit lignum finium eorum. ſcꝫ arbores fru ctuoſas. ¶ Dixit. id eſt. voluit et venit locuſta et brucus fetus eꝰ cuius non erat nu merus. ¶ Et comedit locuſta et brucus comedit omnem herbam in terra eorum et comedit omnem fructu terre eoꝝ. ¶ Et percuſſit omne primogenitū tam hominum qͣꝫ animaliuꝫ in terra eo rū et primicias omniū frugū. ¶ Propheta exponēs bn̄ficia collata po pulo iſrael ait. Et eduxit filios iſrahel cum argento et auro qꝛ vaſa aurea ⁊ argentea que ab egiptijs mutuauerāt pre cepto dn̄i deportarunt et non erat in tri bubus eoꝝ infirmus quod valde mi rabile fuit ꝙ in tanta multitudine nullus infirmaret̉ et tunc ſcꝫ poſt ſubmerſione ex ercitus pharaonis. ¶ Letata eſt egiptus.i. illi q̄ remāſerāt qꝛ inde iudei ꝓfecti erāt. ⁊ hͦ qꝛ timor eo rum incubuit ſuper egiptios ne re dirent iudei et reliquias egipti cōſumerēt. Narrat beneficia data illis poſtqͣꝫ eduxit eos deus in deſerto. Expandit nubē in m 2

protectionē eoꝝ ne vrerent̉ ab ardore ſo lis et ignem vt luceret eis ꝯtra tene bras per noctem. Petierunt carnes et venit cōtur nix in maxima multitudine et manna deſcendente de celo aereo ſaturauit eO. Dirupit petrā et fluxerunt aque. abierūt ī deſerto larga fluenta que ſequebant̉ eos ꝑ deſertu. HHec bn̄ficia no fecit eis deꝰ ꝑ meritis eoꝝ qꝛ ppl̓us rebellis fuit et murmurās ꝯͣdn̄m. ſed Quoniā memor fuit ꝓmiſſionis quam fecit abrae fideli ſeruo ſuo di cens tibi dabo terraꝫ hanc et in ſemine tuo benedicent̉ omnes gentes. ¶ Et eduxit poſt mortē moiſi d̓ deſerto populum ſuū ſubducatu ioſue in terrā ꝑmiſſionis in exultatione et electos ſuos in leticia qꝛ murmuratores dn̄i fu rore percuſſi interierunt. ¶ Et dedit illis regiones gentium vbi habitabant gētiles ciuitates caſtra et poſſeſſiones laboribus alioꝝ acqui ſitas poſſederunt. Et hͦ bn̄ficia fecit eis deꝰ non vt luxudē fluant vel ꝑuerſa ſecuritate torpeſcāt. Sed Ut iuſte viuant ſcd̓m mandata eꝰ et legis miſteria diligenter intelli gant. Pſalmus. ¶V. in quo monet ad geminam confeſſionem ſcꝫ lau dis et peccatorum. onfitemini domi no confeſſione laudis quoniā bonus et ſolus natura bonus. ſolus ꝑfectꝰ. nō ſolū in ſe bonus eſt ſed dif fuſione bonitatis ſue ſuꝑ oēs creaturaſ. vl̓ ꝯfitemini dn̄o pctā veſtra vt ꝯſequamī ve niam quoniā bonus.i. miſericors ⁊ faci lis ad indulgendū quoniā in ſeculū ſcꝫ preſens tantū miſcd̓ia eiꝰ niſi enī h̓ cōuer ſi fueritis in futuro miſcd̓iaꝫ nō inueniētis Sed Quis loquetur ad plenū opera que potenter operatur et narrabit omēs laudes eius nullus viiqꝫ. qꝛ cuꝫ ſit infinite bonitatis ſuꝑ omnē laudem eſt ¶ Et ſi nullus ſufficiat enarrare laudeg eꝰ Beati tn̄ hic beatitudine ſpei et in futuro beatitudine rei qui habent diſcretio. nem quid ſit bonum et quid maluꝫ et habita diſcretione faciunt executōeꝫ bonoꝝ opeꝝ omni tempore. ¶ Memento noſtri domine in be neplacito tuo.i. in filio queꝫ ex ſolo bene placito tuo nō ex hoīm meritis ad redēptō nem miſiſti. et vt hͦ ſit viſita nos per fi lium tuū in quo faluemur ſaluatio nę ęterna. ¶ Uiſita dico. Ut videamus te facie ad faciem per bonitatem gratie quā preſtas electis tuis viſtta nos vt delecte mur in leticia electoꝝ tuorū queētu ip̄e ſummū et verū et incōmutabile et bea uficū bonū vt lauderis a nobis cum cetera hereditate tua. ¶ Peto ꝙ viſites nos quoniam opus eſt Peccauimus enim vt patres no ſtri eorum peccata imitantes iniuſte egi mus ꝯtra proximū iniquitatē fecimuſ peccando contra deum. ¶ Patres noſtri in egipto nō intel lexerūt mirabilia tua q̄ pro eis feceras in egipto nō fuerunt memores miſe ricordie tue facte eis in liberatione eorū a ſeruitute pharaonis. Non fuerunt dico memores. imo It ritauerunt in moyſe deū aſcendentes de egipto verſus mare rubrum diffiſi d̓ poteſtate ſua. Non obſtante aūt eoꝝ murmuratione et diffidentia. Saluauit eos ab inſequē tibus egiptijs non ꝓpter merita eoꝝ ſꝫ pro pter nomen ſuum ampliandū et glori ficandum vt notam faceret potentiaꝫ ſuam. ¶ Saluauit autē ſic. qꝛ Increpuit ſiue increpauit mare rubrum nō voce ſed opere et p̄cepto et exſiccatum eſt. et de duxit filios iſrael in illa profundita te maris ſicut in deſerto. id eſt. in loco plano et ſicco ¶ Et ſaluauit eos de ptāte egiptioꝝ

plequentiū eos et redemit eos de ca ptiuitate pharaonis. Et operuit aqua pharaonem et egi ptios tribulātes eos et vnus ex eis nō remāſit q̄ nō ſubmergeret̉ Quibꝰ miraculis viſis. Crediderūt ver bum dn̄i et moyſi et laudauerūt laudē eius dicentes illud cātemꝰ dn̄o. glorioſe eī et cetera. Cito fecerunt parū ſteterūt in laude eius obliti ſunt operū eius quibꝰ eis puiderat in periculis maioribꝰ et nō ex pectauerunt patienter tempꝰ quo deꝰ diſpoſuerat eis ſubuenire ẜm cōſiliuꝫ vo luntatis ſue ſed p̄uenerūt murmurādo ſine ratione. Et cōcupierunt nō ſolū naturalē ci bum vt panē et aquā. ſed cōcupiſcētias id eſt delicatos cibos in deſerto et tem ptauerūt deū in deſerto in quo erat penuria aque dubitātes de potētia ſua. Et licet deū ſic temptarent. Dedit eis petitiones eoꝝ et hoc vſqꝫ ad plenitudi nē miſit enim ſaturitate in animas eorum. grbij ¶ Et nihilominꝰ nō ceſſauerūt a malo. nā mcinoles ſſa honore ambientis dignitatis ſacerdotalis n ſberanont eua Irritauerunt moyſen in caſtris et aaron conſecratū deo chore et ſibi ad numd inb I herentes inuidentes ꝙ aaron et filij eius ſo cendeniiꝰ li habuerunt ſacerdotium. pi Propter quam irritationē Aperta ē terra et deglutiuit dathan et abirō xxtt cum ſua familia et ſuper omnes ſe clauſit ¶ Et exarſit ignis in congre gatione conſentiente iſtis p̄dictis d̓ thur ribulis eoꝝ et in tantū ꝙ flāma cōbuſ ſit pctōres ſcꝫ qͥnquaginta ducētos qui offerebant incenſum illicite vendicantes ſi bi ſacerdotium aaron. Propheta deſcribens peccatū adorati onis vituli ait. Et fecerūt vitulū ī oreb et abſentiā moyſi q̇ aſcenderat in montem ad dn̄m nō tolerantes adorauerūt ſcul ptile vel conflatile. Et ſic faciendo Mutauerūt gl̓aꝫ ſuā id eſt deū q̇ erat gloria eoꝝ in ſimilitudi nem vituli comedentis fenum. idē. gloriā et honorē debitū deo attribuerūt nō vero vitulo ſed ſimulacro vituli. Et ſic obliti ſunt deū qui ſaluauit eos abegiptijs qui fecit magnalia in egipto egiptios flagellando multiplicit̓ terribilia in terra cham ideſt in eadē egipto terribilia in mari rubro pha raonē et exercitu eius ſubmergendo et ma re diuidendo. Et ꝓpter iſta peccata dixit cōminādo vt diſperderet eos qꝛ digni erāt omēs perire. et diſperdiduſſꝫ ſi nō moyſes ele ctus eius ſtetiſſet in contradictiōe ſuis orationibus impediendo ne diſperde ret eos. Stetit ergo moyſes in ꝯfractōe Ut auer teret iram eius ne diſperderet eos et non tantū p̄dicta mala fecerunt. ſed etiā terram ꝓmiſſionis deſiderabilem flu entem lac ⁊ mel quā dn̄s eis ꝓmiſerat pro nihilo habuerunt. Et hoc ideo. qꝛ Non crediderūt verbo eius quo ꝓmiſerat eos introducere in ter ram illā qꝛ reuerſis exploratoribꝰ ſuis cum nūciarent terram illā bonaꝫ eſſe homīes tn̄ terre illiꝰ tales eſſe quoꝝ vnus centum iu deos poſſet occidere timuerunt et mur murauerūt in tabernaculis ſuis di centes. queramus nobis ducem et reuerta mur in egiptuꝫ meliꝰ enī eſſet nobis adhuc eſſe in ſeruitute qͣꝫ in pugna iſtoꝝ perire et nō audierunt vocem domini ꝗa du bitauerūt de terra quā deꝰ ꝑmiſerat eis. ¶ Et tūc eleuauit manu ſuā domi nus.i. parauit ſe ad vindictam faciendam ſuper eos vt proſterneret eo ī deſer to tunc enī lata eſt diuina ſententia vt oēs q̄ numerati fuerant a viginti ānis et ſupra non ingrederent̉ terram p̄miſſionis. ſꝫ mo rerent̉ in deſerto p̄ter caleph et ioſue. Non tantum leuauit manum vindicte ſue in eos. ſed etiam Ut eijceret ſemen eorum per diuerſas nationes et regi ones. hec aut pena p̄cibus moyſi fuit impe dita. ¶ Et merito diſperderet eos. Quia ini m 3

ciati ſunt. id eſt. conſecrati. conſecrauerūt enim ſe ydolo beelphegor beel eſt ydolū phegor eſt mons vbi colebant et nō ſolum ſacrificauerūt ydolis. ſed etiam comede runt de carnibus īmolatis ſimula cris mortuoꝝ hominū quos deos dice bant. vt ioui mercurio ⁊cͣ. et hoc cauſa vene rationis. Et tūcirritauerūt eū in pec catis ab eis proprio ingenio male diſpoſito inuentis et ſtudioſe factis. et multiplicata eſt in eis ruina. qꝛ tunc occiſi ſunt ex ipſis vigintiquattuor milia. ¶ Et ſtetit Phinees conſtanter cōtra ydolatras accenſus zelo dei et tranſfigēs cōeuntes. ſcilicꝫ iudeum et madianitidem placauit dominum ſic faciendo et ceſ ſauit plaga populi. Et quia dominus nouit quanta charita te populi et zelo dei Phinees illud fecerit reputatum eſt ei ad iuſticiā. id eſt. re putatus eſt in hoc iuſtus. et hoc in oēm generationem vſqꝫ in ſempiternuꝫ non ſolum in predictis locis irritauerunt iudei deum ſed etiā Irritauerunt eum ad aquas contradictōnis quia impa tienter ⁊ ꝯtentioſe locuti ſunt cōtra Moy ſen ꝓpter aque defectum. et per conſequēs contra deuꝫ et turbatus eſt Moīſes ab illis. ⁊ hoc quia exacerbauerunt. id eſt iratum et acerbum fecerunt ſpiritum eius in tantuꝫ vt nimia importunitate po puli ſuccenſus diffidenter excrepuit dicēs nunquid de petra hac poterimus vobis aqua eijcere. Et ita manifeſte oſtendit Moyſes in la bijs ſuis ī mō loquēdi heſitatōeꝫ cordis ſui quaꝫ habuit in hoc miraculo. et in hoc diſtinxit et ſeparauit hoc miraculū a ce teris in quibꝰ nullo modo dubitauit. tur batus enīMoyſes murmure populi infi delis non tenuit fiduciam quā debuit pro pter quod ſtatim fuit a domino reprehen ſus et in penam ab ingreſſu terre ꝓmiſſio nis excluſus. quod qꝛ Moyſes nō ſponte fecit ſed illorum malicia prouocatus. ideo tantum temꝑaliter nō eternaliter punitus eſt. Iteꝫ populus ille peccauit quoniā cuꝫ filij iſrael intraſſent terram promiſſionis. Non diſperdiderunt gentes habitā tes ibi ſicut preceperat dominꝰ ne ex eorum conuictu ſceleribus inuoluerent̉ et ad ydolatriam traherentur ſicut factum ē. ¶ Vnde ſequitur. Commixti ſunt in ter gentes terre illius contra p̄ceptum domini et didicerunt opera eoꝝ ydo lis ſeruire filios immolare iuxta ritu cana neorum et factum eſt illis in ruinaꝫ et offenſionem. Und̓ ſequitur. Et īmolauerunt filios ſuos et filias ſuas demonijs latenti bus in ydolis ẜm ꝯſuetudīeꝫ illaꝝ gentiū. Et effuderūt ſanguinē innocenteꝫ ſcꝫ filiorum fuorum et filiarū ſuaꝝ quas ſacrificauerūt ſculptilibꝰ ca naneorum. Et interfecti ſunt ſpiritualiter gladio grauiſſimi peccati homīes predicti ha bitantes terram effundēdo ſanguinē innocentem et īmolando illum ydolis et contaminati ſunt in peccatis ſuis et polluti ſunt adulterinis ſuperſtito nibus ſuis. Et iratus eſt furore. d ē. graui ira do minus in populo ſuo et abomina tus eſt filios iſrael qui dicebantur hereditas eius quaſi nō curans defen dere eum. Un̄ ſequitur. Tradidit eos in manus gentium ydolatrarū. et dominati ſūt eorum quioderunt eos. Et tribula uerunt eos inimici eorū. et humi liati ſunt. id eſt afflicti ſub manibꝰ eo rum reſiſtere eis non valētes et nichilomi nus dominꝰ vſus pietate ſua ſepe libera uit eos. Iſpi autem hanc miſcd̓iā libe ratiōis nō attēdentes adhuc exacerba uerūt deū conſiliū eoꝝ malū ſequē tes. et iō ꝓpter iniquitates ſuas hu miliati. et modis multis afflicii ſunt. Ueꝝ quia inafflictōe illoꝝ nō defuit miſe ricordiā dei. ideo ſequit̉. Et vidit oculis miſcd̓ie ſue cū tribularētur. et miſem tus eſt eis audiens orationem eo rum et liberauit eos.

Et memor fuit ꝓmiſſi ſui qd̓ diſpo ſuit ad abraham de filij ſui incarnatōe et iō pepercit eis. ſi eniꝫ oēs ꝓpter eoꝝ pct̄a occi di ꝑmiſiſſet non naſceret̉ de eis xp̄s. ⁊ ita va na fuiſſet p̄dicta ꝓmiſſio. et ideo penituit eum aliter faciendo qͣꝫ videbat̉ facturꝰ. et hͦ nō qꝛ illi iuſticiam haberent. ſed ſcd̓um multitudinem miſericordie ſue ope ratus eſt. ¶ Et dedit eos in miſericordias in beniuolentiam et in reuerentiam in con ſpectu gentiū que ceperant eos vt qͦs pͥus deſpectui habebāt haberent metuē dos et honorabiles. ¶ Propheta ſuā deprecationem pro libe ratione populi ilrahel reaſlumens ait. Saluos fac nos domine deus no ſter de ſeruitute et anguſtijs quibꝰ populꝰ tuus in diuerſis terris affligit̉ et congre ga nos de gentibus inter quas diſper ſi ſumus. ¶ Et adh̓ ꝯgrega nos Ut cōfiteamur itum ſu ꝯfeſſione laudis nomini ſācto tuo. et gloriemur in laude tua de qua ſequit̉ Benedictus dominꝰ deꝰ iſrahel ab urore dī̄ grauinb eterno et in eternuꝫ. et dicat oīs po oet abomilla pulus tam de iudeis qͣꝫ de gentibus fiat Idicchantū fiat. id eſt. benedictꝰ ſit deus. Ino turaſo ddltn ¶Pſalmus. ¶ VI. in quo commē g in mnanu datur miſcd̓ia dei multiplex facta populo iſrahel. onfitemini domi no ꝯfeſſione laudis quoniam bonus quoniam dulcis et ſua uis et vere quoniam in eternum miſe ricordiā eius. que nunqͣꝫ negatur peni tentibus. ¶ Dicant nūc laudes deo qui redem pti ſunt a domino a qͥbuſcūqꝫ pericul̓ de manu inimici eos affligētis. de re gionibꝰ vbi erant diſperſi cōgregauit eos in terram ſuam iudeam. Congregauit quideꝫ eos a ſolis or tū et occaſu ab aquilone et ab au ſtro quattuor climatibus mundi. ¶ Errauerūt in ſolitudine vbi non erat aqua errauerunt qͥa nō inuenerunt ſtratā ducentē ad aliquā ciuitatem ha bitabilē vbi poſſent habitare. qꝛ in deſer tis non ſunt tales vie. Et qꝛ errabant in locis deſertis vbi ē in opīa victualiū ſecutum eſt ꝙ in tantum. Eſurientes et ſicientes redderentūr vt virtus eoꝝ deficerēt. Et quia ani ma. id eſt. virtus eorum pre inopia deficie bat. ideo conuicti clamauerunt ad do minum cum tribularentur errore et fame vt liberaret eos et de malis eoruꝫ ineuitabilibus eripuit eos ¶ Eripuit dico. quia Eduxit eos in vi am rectam ſua prouidentia non hūana. vt irent in ciuitatem habitationis. in qua poſſent habitare ſecure et de victua libus prouidere. ¶ De quibꝰ beneficijs gratias agens ait. Confiteātur domino ꝯfeſſione laudis hoīes quibus facte ſunt miſericordie d̓i et filij hominū quibꝰ mirabilia dei ſunt exhibita. ¶ Id̓o debent deū laudare. quia non ſolū duxit in viā. ſed a fame liberauit. Quia ſa ciauit animaꝫ debilitatam ex deuio itineris et animā eſurienteꝫ ſaciauit bonis. Ideo et laudare deberent deum. quia li berauit miraculoſe Captiuos ſedenteſ in tenebroſis locis que habet vni bram mortis vinctos.i. afflictos du ricia cathenarum et auſteritate et paucitate victus. ¶ Cauſa captiuitatis eoꝝ fuit Quia ex acerbauerunt.i. ꝯtempſerunt eloquia domini loquentis per legem et ꝓphetas et conſiliuꝫ altiſſimi quod erat ꝙ iuſte viuerent ſpreuerunt ¶ Ideo Humiliatum et deiectum eſt a ſuperbia cor eorum afflictione dan te eis intellectum et infirmati ſunt id eſt. debilitati virtute vidētes ſe nihil poſ ſe ꝑſe et nō erat qui adiuuaret qͥ poſſet eos liberare de captiuitate

Deficiēte ergo oī auxilio hūano Clama uerūt ad dominū cuꝫ tribularētur p̄dictis malis de quibꝰ liberauit eos. Liberauit autē hͦ modo. qꝛ Eduxit de te nebris et vmbra mortis. et vincula eoꝝ diſrupit. Propter q̄ bn̄ficia dignuꝫ eſt vt Confiteantur domīo cōfeſſione laud̓. ⁊cͣ. vt ſupra. Mrrito laudandꝰ eſt deꝰ ab illis Quia contriuit in eis cōſuetudines vicio ſas que quaſi porte non ſinebant exire de peccato et dyabolicas ſuggeſtiones que quali vectes fortes firmabant et robo rabant predictas portas ereas cōfregit. Et Suſcepit eoſd̓ via iniquitatis ad penitentiam et correctionem ſicut pater lu ſcipit filium ad caſtigandum. bene dico de via iniquitatis. qꝛ propter iniuſticias ſuas humiliati ſunt.i. deiecti vſqꝫ ad in teritum. Ita vt Omnē eſcam abominata ē aniā eoꝝ infirmitate ingraueſcēte et ap propinquauerūt.i. vere deuenerunt vſ qꝫ ad portas mortis. ex deſperatōe re cuperande ſalutis. Et hac neceſſitate coacti Clamauerunt ad dominuꝫ cutribularentur. et de neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos Hoc modo liberauit eos. Miſit ver bum ſuum. id eſt imperauit et ſanauit eos ſcd̓m illud. dic tantum verbum et ſa nabitur puer meus. dicere enim dei eſt face re. et ita eripuit eos de infirmitatib ducentibus ad interitum mortis. Propter que dignum eſt. vt Confitean tur domino miſericordie eius. ⁊c. ſi cut ſupra. ¶ Dico confiteantur. Et ſacrificent ſa crificium non pecudum vt quondā ſed laudis quia laudes bene prolate pro ſacri ficio reputant̉ et annūcient opera eiꝰ in ſeip̄is experta ꝑ mirabiles ſanationes et hoc nō cū tedio et merore. ſed in exultati on deuotionis. ¶ Propheta oſtendit ꝙ etiaꝫ gratiarum actiones fiende ſint pro liberatiōe a pericu lo maris ait. Qui deſcendūt mare in nauibus facientes operatiōes mil tas et laborioſas gubernando naues ⁊ de rigendo in aquis multis ¶ Ipſi viderūt opera dei que multa et inſolita vidēt̉ in mari et mirabilia etꝰ q̄ ſepe ibi operatur et maxime in profun do maris. In cuius profundo ſepe contingit ꝙ Dominus imperauit et excitatus eſt veritus et fornficatus cōmouēs ma re et exaltati ſunt fluctus eius. ¶ Nam Aſcendunt vſqꝫ ad magnā partem aeris que d̓r celum et deſcē dūt vſqꝫ ad profundū maris quod dicitur abiſſus et anima nauigan tis in malis taheſcebat deficiebat ani mo propter periculū īminentis naufragij. ¶Et ex magna cōmotōe maris. Turba ti ſunt exiſtentes in nauibus in cerebroſi cut ebrius et turbat̉ caput et vires ſenſi tiue quibus turbatis impedit̉ actus intel lectus et ꝑ conſequens omnis fapiētis eoꝝ deficit. Et iſti clamauerūt. ⁊cͣ. vt ſupra. Liberauit aūt eos dn̄s hͦ mo. Quīa cō uertit tempeſtatem in auram ſuauē et tranquillā et ceſſauerūt fluctus eiꝰ facti quieti. ¶ Et letati ſunt homines in nauibus exiſtentes et eduxit eos in portū de ſideratum. Cōfiteātur ergo domīo. ⁊cͣ. vt ſupra. Et exaltent illū debitas laudes red dendo tā ī loco cōgregatiōis plebis qꝫ in loco cōgregatōis doctoꝝ. ¶ Propheta oſtēdit qūo deꝰ liberat a ſte rilitate terre q̇ qn̄qꝫ infligit̉ ꝓpter peccata hominū dicens. Poſuit flumina in de ſertū.i. deſiccauit ea et fontes aquarū poſuit in ariditate. Terram fructiferā poſuit in ſte rilitatem et hͦ ꝓpter maliciā inhabi tantiū in ea et talia fecit deus in punitio nem habitantiū. Et qꝛ dei miſcd̓ia ſꝑ preſto eſt penitentibꝰ. ideo ſuccedente illoꝝ penitentia dic̄ ꝓph̓a. Poſuit deſertum ſcꝫ locum deſiccatuꝫ

in copiam aquaꝝ et terrā q̄ pͥus erat ſine aqua in exitus aquaruꝫ dando torrentes et fontes ⁊ flumina in ea. Et collocauit illic habitatores re ducendo eos qͥ propter ſterilitatē nimiam inde fugerant et reparantes loca q̄ ꝓ parte erant ruinoſa cōſtituerunt loca ad in habitandum. Et ſeminauerūt agros et planta uerūt vineas. et fecerūt fructuꝫ na turalem et bonum. ¶ Et benedixit eis multiplicando bo na ſpūalia et temporalia. et multiplicati ſunt nimis. et iumenta eoꝝ nō mi norauit ſed potiꝰ multiplicauit. ¶ Propheta oſtēdit quo etiā dn̄s liberat a malo diſſenſionis et diſcordie inter ciues qͣ eſt nimis periculoſa dicens. Pauci facti ſūt cōciues alicuiꝰ ciuitatiſ vel cōpatriote et vexati a tribulatione ulumitſull maloꝝ inter eos ꝯſurgente. Ex eoſcꝫ ꝙ Effuſa eſt cōtentio ſuper principes eoꝝ et iuſto iudicio deꝰ per miſit eos errare in inuio deuiando a iudicio recte rationis et nō in via ꝑ quā poſſent habere intentum. Sed dominus. mnatrani Pauperē humilem adiuuit de in erūt ſuduibi ope diuitem faciendo et in prole familiaꝫ multiplicando. vined inuratiau ¶ Et qꝛ talis liberatio eſt cauſa leticie bo cepinpuliū de nis dicit. Uidebūt recti et letabūtur et cōtrario qꝛ malis et ſuperbis occaſio eſt pnlipū triſticie ſequit̉ oīs hō iniquꝰ obſtruet xxpt os ſuū ex ſua deiectione factus tacens et mutus. ¶ Quis ergo ſapiens videns ꝙ deus ępotut ſic adiuuat paupere et ſuꝑbos excecat cu ſtodiet hec vt ſit pauꝑ humilis non di ues ſuꝑbus. et intelliget miſericordi as ſcꝫ ꝙ ab omnibꝰ malis liberat. nō ꝓ me rito hominū ſed ꝑ miſericordias ſuas. Pſalmus. ¶VII. in quo monet ad bonam operationem. Propheta. Aratum cor meˡ umdeus vtte voce p̄dicem ⁊ operibꝰ glo rificem cantabo corde pſallam opere ⁊ hoc faciam ꝙ tibr totis viribus meis ſerui am gloria mea eſt. Exurge dicebat propheta dauid inſtrumentis ſuis in qui bus dictas laudes decātabat exurge pſal terium et cithara. exurgam dilucu lo hora ſcꝫ qua deuoti hoīes ſoliti ſunt ſur gere ad laudanbū beū. ¶ Propheta preuidens ꝙ pſalmi eius fo rent in futuris generationibus decantādi in eccleſia dicit. Confitebor tibi confeſſi one laudis ī populis chriſtianis et pſal lam tibi in nationibus omnibꝰ in qui bus filius tuus per apoſtolos eſt manife ſtatus. Et merito Quia magna ſuper ſpiri tuales creaturas miſericordia tua qꝛ etiā angeli bn̄ficijs tuis fruunt̉. nec ē aliqͣ creaturā q̄ miſcd̓ia dei nō egeat veritas tua magna eſt vſqꝫ ad nubes ꝯſtitu enda. id eſt apoſtolos ⁊ p̄dicatores ſctōs ꝙ veluti nubeſ compluant eccleſiam aqua ce leſtis doctrine. ¶ Quia ergo miſcd̓ia tua magna eſt Ex altare oſtendēdo potentia tua et ſuper omnē angelicā naturā altū et ſublimē te oſtende et ſuper omne terra et vt ti bi ſit gloria liberentur dilecti tui de po teſtate dyaboli. Reliqui verſus ſunt ſupra expoſiti pſalmo. lix. Pſalmus. QVIII. in quo monet iude maliciam declinare et chriſti humilitatem imitari. ¶ Uox chriſti ex parte humanita tis ad patrem. O EO pater contra impro peria q̄ inimici mei loquunt̉ ad uerſū me ne tacueris laude meā ſed fac me cognoſci et laudari ꝑtotū mundū ſicut ꝑ nationes ab apoſtolis noti ficari fecit. et hoc ideo quia os peccato ris et doloſi ſcilꝫ iude et populi iudaici cōtra me apertu eſt dicendo ml̓ta fal ſa ad depreſſionem meam. Vnde ſequit̉

Locuti ſunt aduerſū me lingua do loſa iudei ⁊ iudas ſimul tractādo d̓ traditi on mea et ex odio circūdederūt me ſermonibꝰ iniurioſis dicētes ſamarita nus es tu ⁊ demoniū habes ⁊ hmōi et ex pugnauerūt me ſine cauſa iuſta. Uere gratis expugnauerūt me. qꝛ cum Pro beneficijs que cōtuli eis debe ret mediligere detrahebāt mihi ne gantes me eſſe filiū dei et dicētes ꝙ ī beelze bub eijcio demonia. ego āt orabā etiā ꝓ illis. pater ignoſce illis ⁊cͣ. ¶ Et reddiderūt mihi mala ꝓ bo nis q̄ feci eis et odiū ꝓ dilectōne quā exhibui ppl̓o iudaico ¶ Quia ergo ſic eſt. Cōſtitue ſuper po pulū iudaicū dyabolū omniū vicioꝝ pͥncipem vt exqͣ noluerūt me in regem ha beant dyabolū et dyabolus ſtet a dex tris eius tanqͣꝫ p̄poſitus eius vel ſuper eum. id eſt iudam conſtitue dyabolum vt ꝙ xp̄o noluit eſſe ſubditus habeat dyabolū ſibr dominantem. Iudas v̓o Cū iudicatur exeat con dēnatꝰ et oro eiꝰ fiat in peccatū vnd̓ penitētia iude ꝯuerſa ē illi in peccatū qͥa ſe ſuſpendio interemit. ¶ Fiant dies eius pauci ſic fuit quia poſt ꝓditionē cito ſe ſuſpendit et epiſco patū.i. dignitatē apoſtolicā accipiat al ter ſcꝫ mathias. Moriantur filij eiꝰ orphani patre carnali et vxor eius vidua ꝓ quibꝰ ſu ſtentādis fur erat et latro. ¶ De pena iudaici ppl̓i loquens ait. Nu. tantes.i. vagi inſtabiles incerti qͥ vadant tranſferantur de loco ad locū et oī preſi dio deſtituti mendicent et omnibus bo nis ſuis ſpoliati eijciantur de habita tōibꝰ ſuis ſicut cōpletum fuit ꝑ Tytum ⁊ veſpaſianum. ¶ Et ſcrutetur fenerator ſiue exactor omnē ſubſtantiā eiꝰ et diripiāt alie ni diuitias laboribus eiꝰ acquiſitas ſi cut adimpletū ē ꝑtitum ⁊ veſpaſianū p̓nci pes romanos. ¶ Non ſit illi populo adiutor qui in ſurgat ad defenſionē eiꝰ. nec ſit qui miſereatur pupillis eius. ¶ Sed Fiāt nati eiꝰ in interitū.. mo riant̉ morte tꝑali. vn̄ filij eoꝝ q̇ occiderunt xp̄m interempti ſūt gladio romanoꝝ et in generatōe vna deleatur nomē eiꝰ. vt in poſteꝝ nō faciat ppl̓m habentē terram aut dominiū in mundo. ¶ Iniquitas iudaici ppl̓i q̇ interfecerūt xp̄m redeat in conſpectu domini ad vlciſcendam et peccatū hieruſaleꝫ ma tris eoꝝ qd̓ ꝓphetas occidēdo et ī morte xp̄i cōmiſit non deleatur ſed puniat̉. ¶ Sed Fiant cōtra dominū ſemper iudei enī q̄ remanſerūt ꝓ maiori ꝑte ſemꝑ remanent obſtinati ī infidelitate et diſpe reat de terra memoria eoꝝ ſcꝫ iudeo rum ita ꝙ nullꝰ iuſtoꝝ aliqua pia affectati on moueat̉ luꝑ eos pro eo quia idem iu daicus ppl̓us nō eſt recordatus face re miſcd̓iam in xp̄m quē occiderunt et ī apoſtolos quos ꝑſecuti ſunt ſed vſi ſūt ml̓ ta crudelitate. ¶ Unde ſequit̉. Et perſecutꝰ ē ppl̓us ille iudaicus hominē ſcꝫ xp̄um inopem et mendicuꝫ q̇ ꝓ nobis pauꝑ factꝰ ē vt nos diuites faceret et cōpunctū.i. afflictum Corde de eoꝝ ingratitudinē. et ꝑſecutꝰ ē eū nō vt aliqͥd de tꝑalibus eiuſ auferrēt. ſed vt mortificarent. ¶ Et dilexit ppl̓us ille iudaicꝰ maledi ctionem que imprecat̉ ꝑſecutoribꝰ innoī centū ī ſacra ſcpͥtura et veniet illi et no luit benedictionē.i. que in lege impreca tur operibꝰ miſericordie et elongabitur ab eo. ¶ Unde romani non fuerunt eis miſerti. Et fuit circumdatus foris maledi ctione. id eſt. pena mortis chriſti ſicut ve ſtimento circūdatur homo et intus in trauit maledictio ſicut aqua pene trās interiora eius et ſicut oleuꝫ in oſſibus eius. ¶ Fiat ei ipſa maledictio ſicut ve ſtimentum quo cooperitur. et ſicut zona qua ſemper precingitur. vt ſit ſemper ea conſtrictus.

ec merces et pena damnatōis eſt iudeoꝝ q̄ detrahūt mihi apud deū negantes me eſſe filiū dei ⁊ xp̄m queꝫ lex et ꝓpheie ꝓnūciauerunt et qui loquuntur mala aduerſus aīaꝫ meā imponētes mihi crimina vt me eſſe pctōrem maliuolū demonium habere ⁊ ſimilia ¶ Chriſtꝰ ad prēm loquēs cōſūmās orōeꝫ inchoatā ait illi ita loquūt̉ ſed Tu domi ne deꝰ angeloꝝ et hoīm fac mecū miſe ricordiā me reſuſcitādo ⁊ glorificādo vt nomē tuū glorificetur ꝑ mea exaltato nē qꝛ ſuauis eſt miſcd̓ia tua q̇ per me q̇ nō perierā queris qḋ perierat. Ita vtiqꝫ ſac mecū Libera me d̓hmōi corꝑis infirmitate ꝑ reſurrectōem qꝛ ege nus et pauper ſum ego qͣꝫdiu īuoluor huiꝰ carnis corruptōe et cor meū intra cōturbatū eſt timore mortis. Sicut vmbra cū declinat ablatꝰ ſum de vitā pn̄ti ꝑ mortē et fugatꝰ ſum in apoſtolis meis a ꝑſecutoribus ſicut lo cuſta de loco ad locuꝫ fugiendo q̇ in mea mnmſeleſlū paſſione diſperſi ſunt. ¶ Genuā mea.i. fortes mei ſcꝫ apoſtoli phulium IIIIIlſitla ſubtracto me pane q̇ de celo deſcendi a pre xxiij ſentia eorū infirmati ſunt et defecerunt a ieiunio qꝛ diuini verbi refectōeꝫ non ha Iaulanudij bebāt et caro mea īmutata ē in meliꝰ Indleci quia in gloriam immortalitatis. et hͦ pro milꝰ imū pter inhabitantem gratiam diuini tatis. ct ili et ip ¶ Et inferebant mihi in paſſiōe op probria. viderūt me in cruce pendentē et mouerūt capita ſua in ſignū deriſi onis illudētes mihi et dicentes. vah qui de ſtruit templū dei. Adiuua me domīe deꝰ meꝰ ſaluū me fac ſcd̓m miſcd̓iaꝫ tuā in paſſiōe confortando ne deficiam et ſaluū me facre ſuſcitando. ¶ Ut ꝑ hoc ſciant ⁊ intelligāt oēs iudei ꝙ nō ip̄i ꝑ̄ualuerūt ī me ſed meā et tua uolūtas facta eſt. vt patiar. ¶ Sed Illi ſcꝫ obſtinati iudei maledi. cent detrahentes auxilio qd̓ vident in me vnde iudei gloriam reſurrectōis xp̄i nō cre dentes maledicebant a pl̓is p̄dicantibꝰ illā et tu benedices p̄dicatōem apl̓oꝝ mira culis ꝯfirmando confundantur qui in ſurgunt in me putantes ꝓficere contra me. ſeruus aūt tuꝰ letabitur d̓ oꝑatiōe facta per ip̄m. Induantur cōfuſione et pudore. id ē. vbiqꝫ ex oī ꝑte ꝯtūdāt̉ qui detrahūt mihi et operiatur cōfuſione ſua in tus et foris coram deo et hominibꝰ Ego āt cōfitebor domīo ꝯfeſſione laudis valde palā et hͦ nō corā paucis ſed in medio multoꝝ laudabo eum. ¶ Cum quidem merito laudare debeo. Quia aſtitit a dextris mei pauperiſ me ſemꝑ in bonis oꝑibꝰ ꝯſeruando. aſtitit dico vt ſaluā faceret a perſequētibꝰ animā meā ne eis cedereꝫ vel morte poſ ſent me retinere. Pſalmus. TX. in quo monet ſubijci chriſto tanquā vero deo et homini. Uox prophete. Ixit dominus pater domīo filio q̇ dn̄s me us eſt ſede a dextris me is. id eſt. expleta militia tua ⁊ ꝑacta obediē tia q̇eſce in potioribꝰ bonis meis. h̓ aūt fa ctu fuit in aſcenſione. ¶ Sede dico Donec ponā inimicoſ tuos. imperio tuo ſubiectos vel adopta tos vel victos vt ſub pedibꝰ tuis ſubie cti oēs locū teneāt volētes vel nolen tes volūtate vel neceſſitate. ¶ Propheta oſtendēs vn̄ regnū xp̄i ince perit ait ad xp̄m. Uirgā.i. regiā poteſtateꝫ dn̄atiue virtutis tue dabit tibi domi nus pater ex ſyō. qꝛ ex iudeis originali ter inchoatū eſt in credentibꝰ regnum xp̄i dominare ergo o xp̄e vel dominaberis ī precordijs ꝑfidē quondaꝫ inimicoruꝫ tuoꝝ et moīam ꝯuerſoꝝ et tibi iam ꝓpria volūtate ſubiectoꝝ ¶ Dominare dico. et hoc rationabiliter quia ego pater Sum principiuꝫ vnuꝫ et idem tecum eadem dominandi po

teſtas et pͥncipandi auctoritas eſt mihi te cum. et hoc apparebit in die claritatis eterne quando manifeſtabitur om nibus ſanctis qui fulgebūt ſicut ſol ꝙ tu es in me et ego in te ꝑ vnitateꝫ eſſentie potentie et maieſtatis. et hoc quia ego ex intima et ſecreta mea ſubſtantia in effabili genitura genui te et nō in tem pore. ſed ante omne creaturam ¶ Propheta de ſacerdotio Chriſti ait Iurauit dominus pater xp̄o et inco cuſſa veritate firmauit̉ et nūqꝫ muta bit tu es ſacerdos in eternū ſacerdoſ eſt qꝛ ſemetip̄m obtulit d̓o patri in ara cru cis et deū patrem ſemꝑ interpellat ꝓ nobis tu es ſacerdos dico. et hoc ſcd̓m ordinē melchiſedech q̇ panem et vinū obtulit in ſacrificio et tu ita facies in ꝯſecratiōe cor poris et ſanguinis tui ¶ Propheta conuertens ſermoneꝫ ad pa trem ait. o domine pater. Dominꝰ ieſus ſacerdos iſte a dextris tuis ſedens cō fringet ſcꝫ in die iudicij qn̄ apparebit ira ⁊ vindicta ſua reges qui nomen xp̄i delere volebant. vnde ſequitur et ipſe. Iudicabit in futuro in nationibus omnibꝰ. qꝛ iudiciū finale generale erit. tūc implebit ruinas corꝑa mortuoꝝ reſuſci tando. qͥ ꝑ mortem ruerūt a p̄ſenti vitā et ī plebit ea animabus ꝓprijs q̄ illa viuificent et gubernent. et conquaſſabit capita id eſt. conteret ſuperbia et altitudīes mul toꝝ hereticoꝝ et tirannoꝝ grauiter puniē do etiam in vita plenti in qua ſepe de mul tis ſuperbis humiles facit. Hoc auteꝫ face re habebit poteſtateꝫ paſſionis ſue merito. quia De torrente et fluxū mortalitatis noſtre et turbulenta paſſione bibit naſcen do et moriendo. ⁊ hoc in via pn̄tis vite et propterea quia humiliatꝰ eſt factꝰ obedi ens vſqꝫ ad mortē exaltabit deꝰ pater ca put eius dando ei poteſtatem iudiciariaꝫ ⁊ omnibus dominandi. ¶ Pſalmꝰ. CX. in quo monet ad laudem dei perpetua ꝓpter tam ad mirabile beneficium. Uox prophete. Onfitebor tibi domine cōfeſſione laudis ex toto cordis affectu vt nul la pars cordis mei ſit que nō ſit in tuis lau dibus occupata. et hoc non in cōuenticuliſ hereticoꝝ aūt ꝑuerſoꝝ hoīm ſed in cōgre gatione iuſtoꝝ q̄ voluntatem tuā ⁊ cōſi liū ſciunt et ſequuni. ¶ Ideo laudabo. quia Magna opera domini magna opera creationis faciēdo ea de nihilo ⁊ in tanto numero ⁊ in tam ad mirabili diuerlitate. magna oꝑa recreatio nis de impijs et peccatoribus facere pios ⁊ iuſtos. opera dico exquiſita in omnes voluntates eius quia omnia quecūqꝫ vult eximie et mirifice facit. Laus et decor opus eius ꝙ omnia qͥ facit laudabilia ſunt et decora et ip̄m eoꝝ artificem laudabilem et magnificū oſten dunt. et iuſticia illius qua reddet vnicui qꝫ ſcd̓m oꝑa ſua. vl̓ qua ordinat vnū quod qꝫ in finem debitū manet incōmutabi lis inſeculū ſeculi. Ideo etiam laudare debemꝰ. quia Do minus miſericors natura et miſera tor exhibitione ſiue in effectu. qn̄ venit et qn̄ pati voluit eſcam.i. refectiōem corꝑis et ſanguinis ſui in ſacramento dedit non tn̄ omnibus quia non offendentibꝰ ſed ti mentibus ſe quam eſcam dando fecit memoriaꝫ mirabilium ſuoꝝ antiqͥs exhibitoꝝ cōplēdo in ſignificatis quod pre ſignauerat in figuris qꝛ cū nobis eſcaꝫ cor poris ſui dedit. memores nos fecit manne prefigurantis hanc eſcam. ¶ Propheta de efficacia huiꝰ ſacramenti conſequenter ait. Memor erit in ſecu lum teſtamenti ſui. id eſt. huiꝰ ſacrificij qd̓ d̓r teſtamentū in euangelio vt ſemꝑ ma neat in eccleſia virtutem effectuū eiuſ annūciabit populo ſuo vnde ꝑ ſeme ip̄m annūciauit apoſtolis et pͥmitiue eccle ſie dicens. caro mea vere ē cibus ⁊ ſanguis meꝰ vere ē potus. et ſi q̇s māducauerit ex hͦ pane viuet in eternum.

Que aūt ſit virtus ⁊ efficacia huiꝰ ſacra menti ſequit̉. Ut det illis hereditatem gentiū.i. vitā eternā ad quaꝫ introducit hͦ ſacramentū. vn̄ q̄ manducat meā carneꝫ et bibit meū ſanguinē habet vitā eternā. dicit̉ aut vita beata hereditas gentiū qꝛ ad eam oēs gentes eo ꝙ ad imagmne dei create ſunt aptitudinē habent operā manuū eius maxime in hͦ ſacramēto veritas qꝛ in eo ē corpꝰ xp̄i verū. nō eſt ibi fallacia nō fātaſia. ſꝫ veritas p̄ſentie xp̄i et iudiciū vite. ſumē tibus deuote et iudiciū mortis indigne ſuꝫ mentibꝰ. ¶ Fidelia oīa mādata eius et maxime mādata d̓e ꝯſecratiōe. et vſu hꝰ ſacramenti q̄ habent̉ in euāgelio. fidelia qͥa a fideliſſimo ſūt mādata. fidelia. qꝛ fidelibꝰ ſūt vtilia cōfirmata miraculis facta in veritate.i. ab eo q̇ nō mentit̉ et equitate iſeua i id eſt. ab eo qui nihiliniquum mandat. Aſſignās ꝓpheta tempꝰ inſtitutōnis ſa cramenti qd̓ fuit in cena iminēte paſſione ait. tuc Redēptōeꝫ miſit dominꝰ po apctinaimitiū pulo ſuo qͣꝛ xp̄s ex obediētia dei pr̄is veīt ī ſeculi ad ſuā paſſionē ꝑ quā redemptū eſt genus xxxi xtx xxt ſ humanū. ⁊ tunc mādauit.i. inſtituit euca es rriſericuis nanra a iul riſtie ſacramentū qd̓ teſtamentū d̓r ī euā toi abbrere eꝫ nerten. qp rima gelio maihei. xxvj. inſtituit dico ineternū xa vtr dtem mitioem toip nō ad tempꝰ ſicut ſacrificia legalia quibus ſuccedit hͦ ſacrificiū. huic at nullū aliud ſuc xx xtixyeꝫ ſxiſ. ix cedit niſi vita beata in qua eſt plena fruitō xi iintxe xi pi xx ii xxicutallſ xp̄i ꝯtenti in hͦ ſacramēto. ¶ De fructu ſa Irablium ſibꝝ imna cramenti huiꝰ ait. Sanctū eſt nomē eꝰ ſanctu eſt in ſe ⁊ ſanctu eſt effectiue quia di nliculo qnu pit ſ gne accedētes ampliꝰ ſanctificat terribile qͣntum ad indigne accedentes qͣs damnat iniciū aūt ſaporis et illuminatōis ī hoc ſacramento eſt timor domini qui put gat palatuꝫ ab amaritudine peccati et facit bene ſapere qd̓ ſapidū eſt. ¶ Unde ſequit̉. Intellectus dignitatis ſacramēti eūca riſtie eſt bonꝰ ſcꝫ vtilis ſumentibꝰ illd̓ his qui ſicut intelligunt ita ad eius ſuſceptōeꝫ ſe diſponūt cuiꝰ ſacramen ti laudatio manet in eccleſia in ſeculū ſeculi. ¶ Pſalmus. ¶XI. in quo monet ad laudem dei. Eatus ulſ qui nō per deuia huiꝰ mūdi querit beatitu dine. ſed qui timore filiali timet deū offendere ideo btus beatitudinē ſpei qꝛ talis mandata eiuſ cū vero affectu amoris adīplet ſeu adīplere cupit. ¶ Propheta de p̄miotimentiū deuꝫ ait. opus timētis deū et ex caritate adimplētis mandata eiꝰ faciet eū Potens in terra viuentiū ad emendū regnū celoꝝ et meren dum vitā beata. et imitatores iuſtorū benedicentur eterna retributione. Item Gloria de puritate ꝯſcientie et di uitie ſanctaꝝ virtutū in domotimētis deū et meritū iuſticie eius manet in eternū. ¶ Hec inde ſunt viro iuſto. quia Exortū eſt nobis q̇ in tenebris eram lumen de lumine. deus verꝰ de deo v̓o vt peccatoꝝ tenebrās pellat. et hͦ rectis cor de quoꝝ cor recte tendit ꝑ amorem in deū ſicut in pͥncipiū et vltimū finē eiꝰ qd̓ lumen eſt ille q̄ eſt miſericors natura et miſe rator exhibitione et iuſtus ꝓmiſſoꝝ ad impletōne. ¶ Iocundus.i. letus in ſecre to ꝯſcientie et gratus deo eſt hō qui mi ſeretur hilariter egentibꝰ et cōmodat pecuniā auxiliū ⁊ fauorē gtīs tribuit petēti bꝰ. talis eī diligēt̓ cōſiderat qͣlit̓ reſpōde bit domīo ī iudicio de miſcd̓ia arguen ti. et ob hͦ facit oꝑa miſcd̓ie. et talis nūquā a gloria beatitudinis ſeparabitur. ¶ Bene dico non cōmouebit̉. ſꝫ In me moria eterna erit iuſtus cū laudibuſ ab auditione aut mala quā audiet im miſericordes ſcꝫ ite maledicti ī ignē eternū. non timebit ſꝫ bona audiet quā auditu ri ſūt miſericordes. ſcꝫ venite benedicti. ⁊cͣ. ¶ Hico non timebit. qꝛ Cor iuſti ſem per eſt paratum ſperare in domino non in mundo. non in rebus caducis con firmatū eſt cor eius in caritate ⁊ patiē tia vt nulla re ſeculi nullis temptatōnibus frangat̉. nulliꝰ minas formidet. et qͥa ſpēs ſua tota poſita eſt in dn̄o non cōmoue bitur aīa eiꝰ a ſpe ſua donec res veniat. vnde ſequitur. donec exiſtens in terra vi

uentiuꝫ inde deſpiciat inimicos ſuos quoſcūqꝫ. ¶ Et ꝓpter hͦ Diſperſit. id eſt. dedit ꝓpter amorē dr̄i tuſtꝰ liberaliter ſine ſpe retributōis terrene pauperibꝰ non di uitibus. non adulatoribus. ſeu hiſtrionibꝰ iuſticie eiꝰ remunerator manet eter naliter et fama eius erit glorioſa Pro pheta de maloꝝ punitione ait. Peccator videbit viri iuſti exultatōem et ſuam mi ſeriā et iraſcetur cōmotus et etiā cōtur batus ꝓpter illam dentibꝰ ſuis fremet pre inuidia de bonoꝝ gloria quam amilit. et tabeſcet non potens implere quod de ſiperat deſideriū eī peccatoꝝ peribit ab eis vt nihil deſiderabiliū habere poſſint nec preſentium nec futuroꝝ. et inde crucia bunt̉ in ſeip̄is ¶ Pſalmus. CXII. in quo monet ad laudandum deum. I Da te̓ ſerui humiles dominuꝫ laudate nomen pomini eius facta et virtutes p̄dicando in q̇bꝰ ip̄e laudabilis apparet. Laudate dico non ad horam. ſed Sit no men domini benedictū a vobis bene dictione laudis et hoc ſine fine. Laudate dico non in vno loco tantū ſed ſꝑ ⁊ vbiqꝫ. quoniam Aſolis ortu vſqꝫ ad occaſum laudabile ē nomē domini ¶ Et hͦ merito. quoniā Dominꝰ excel ſus ſuper oēs hoīes cuiuſcūqꝫ po teſtatis et dignitatis et ſuper ange licas virtutes eſt glorioſus. ¶ Uere glorioſus et excelſus eſt dn̄s ſuꝑ omnia. quoniā Quis quantūcūqꝫ excel ſus eſt ſicut deus nullus qui habitat in angelis in ſanctis ꝑeminentiā v̓tu tum altis qui humiles reſpicit eis cō deſcendendo et hoc in celo et in terra in celo humiles angelos cōfirmando. et in terra hoīes humiles penitētes iuſtificādo. ¶ Et vere humilia reſpicit dn̄s. quoniam ip̄e eſt Suſcitans ꝑ ſuā gratiaꝫ a terra inopem virtutibꝰ. ſuſcitando in eo virtu tes. et de loco vili erigens paupereꝫ non habentem opera virtutum dando ei gratiam bonorum operum. ¶ Tt hoc Ut collocet eū cū principibꝰ angeli cis et cū apoſtolis q̇ principes ſunt po puli chriſtiani. ¶ Nullus certe eſt ſicut deus noſter. Qui ſterilem habitare facit in domo matrem filioꝝ letan tem. ¶ Pſalmus. CXIII. in quo monet ad cultū et laudem veri del. ¶ Propheta narraturus aliqua be neficia exhibita populo iſraheliti co dicit̉. Om populꝰ iſra Hel qui d̓r domus iacob exiret de egipto populo barbaro infideli ⁊ aſpero Facta eſt iudea locus ſanctifi cationis eius. qꝛ in ea templū dn̄i edifi catum fuit vbi cultus fuit dei ⁊ doctrina le gis et ꝓphetaꝝ et iſrael factus eſt exer citus eius addebellandū cananeos. Mare rubrū quaſi ſi intelligeret vo luntatem dei ſe in partes diuiſit re trahendo ſe a medio vtpopuluſ pede ſicco tranſiret. ⁊ qn̄ venerunt ad iordanem iordanis cōuerſus eſt retrorſuꝫ ver ſus locū ſui originis vt faceret eis viam. Montes et colles materiam exul tationis dederunt qꝛ in tranſitu fluui iuapi. arnonſcopuli inclinati videbant̉ applaude re aduentui filioꝝ iſrael ⁊ tranſitui eorum. ¶ Propheta vt excitet admiratōem inter rogat vnde venerunt hec mirabilia q̄facta ſunt dicens. Quid eſt tibi mare ꝙ fu giſti et tu iordanis ꝙ cōuerſus es retrorſum. Mōtes exultaſtis ſicut arietes et colles ſicut agni ouium. ¶ Idem p̄phrta reſpondens ait. A volū tate dei omnipotentis cui etiā obedi unt inſenſibilia iſta proceſſerunt ſicut enim ad dei nutum mota eſt terra quando abſorbuit dathan et abiron ita montes et colles et aque in conſimilibꝰ ad nutum de mouentur. Ip̄e etiam eſt Qui in deſer to conuertit petram in ſtagna aqua rū et rupem in fontes aquarum. ¶ Propheta inperſona bonoꝝ iudeoꝝqꝫ

nō meritis noſtris p̄cedentibꝰ facta ſūt iſta ſꝫ tua miſcd̓ia. Nō nobis tribuat̉ gloria de p̄dictis miraculis et beneficijs. ſed po teſtati tue vt nomē tuū glorificetur in gentibꝰ. Vnde ſequitur. Talia facta ſūt. De miſcd̓ia tua.i. ad declaratōem miſe ricordie tue. qua ppl̓us iſrahel licet pluries te offenderit miſericorditer tn̄ de poteſtate gentiū liberati ſunt etiā de veritate tua id eſt. ad declaratōem veritatis tue qua ꝓ miſſa patribꝰ abrahe yſa ac et iacob adiple uiſti ne quando dicant gentiles ydo la colentes vbi eſt deꝰ hebreoꝝ ſi ei no Vli adimpleuiſſes ꝓmiſſiones patribus factas videret̉ gentibꝰ ꝙ virtus tua defeciſſet. Ad queſtionē gentiū querentiū vbi ē deus noſter reſpondent ſancti. ¶ Deus auteꝫ noſter in celo licet enī vbiqꝫ ſit ꝑ eſſentia potentiā et p̄ſentiā. ſpecialiter in celo eſſe d̓r qꝛ ibi magis relucet poteſtas eiꝰ. in celo eſt potens ſuꝑ omnē creaturā qͥ oīa quecu qꝫ voluit in corporalibꝰ et ſpūalibꝰ fecit ꝑqd̓ omnipotens apparet. Propheta improbans ydolatriam ait. deꝰ noſter eſt in celo potens ſuꝑ omīa. ſed ynt ad iptm Dij gentiū qui ſunt ſimulacra quia zeſtrerollij ad ſimilitudinē alicuiꝰ hoīs mortui fingūt̉ ꝯn facera cio van. xeniam cxu non ſunt veri dij ſed argentū et aurum quo ad materiaꝫ de qua ſūt in forma vero peſait ſunt opera manuum hominum Propheta deridēs ydolatraꝝ ſtulticiā deſcribit ſimulacroꝝ eoꝝ impotentiā dicēs Os habent et nō loquentur. ocl̓os habent et nō videbūt. ¶ Aures ha bent et nō audient. nares habēt et nō odorabūt. Manꝰ habent et nō palpabūt. pedes habent et nō am bulabūt. nō clamabūt ī gutture ſuo Similes illis fiant qui faciūt ea. ſcꝫ artifices ydoloꝝ vt ſicut ydola non vident nec alique ſenſū habent. ita factores ydolo rum p̓uent̉ omni vigore anīe ⁊ nō ſolū qui faciūt. ſed oēs qui cōfidunt in eis. ab eis quaſi a deo petentes auxilium. ¶ Propheta vtilitatem xp̄iane religioniſ cōmendans ait. gentes ꝯfidūt ī ſimulacris q̄ iuuare nō poſſūt. ¶ Domꝰ aūt iſrael ſperauit in domino ip̄m deuote colen do. et dominus adiutor eſt eorum ad bene operandū. et ꝓtector eoꝝ ꝯtra hoſtiles incurſus Domꝰ aaron ſūmi ſacerdotis ſperauit in domino et non ſine fructu adiutor eoꝝ et ꝓtector eo rum eſt. Quid ꝑ ſingula. oēs de quacūqꝫ ꝯditōe. Qui timent dominū ſperaue rūt in domino et auxiliū in eo inuenert̉ quia adiutor eoꝝ et ꝓtector eoꝝ eſt Uere Dominꝰ adiutor eſt quoniaꝫ dn̄s memor fuit noſtri dicunt filij iſrl̓ non meritis noſtris. ſꝫ ex ſua miſcd̓ia. et bene dixit nobis multiplicando in nobis ſpi ritualia et temporalia ¶ Benedixit do mui iſrael. benedixit̓ domui aaron. Benedixit omnibꝰ qui timēt domi nu. puſillis cū maioribꝰ reges et ſubdi tos equalis eſt illi omīs cura de omnibus. ¶ Hec bn̄ficia fecit nobis. et adhuc Adij ciat dominꝰ alia bona ꝯferendo. ſuper vos et ſuper filios veſtros ¶Bene dicti vos tam maiores qͣꝫ minores ſitis. a domino ꝑ grē ſue infuſionē q̇ bene pōt fideles ſuos bn̄dicere. qꝛ ip̄e ē qui fecit ce lū et terrā ¶Celū celi qd̓ eſt celū empi reū. qd̓ ē locꝰ beatoꝝ domino ſibi retinēs tanqͣꝫ domū gl̓e ſue. qꝛ in eo magis relucet gloria eiꝰ in angelis et beatis. terram au tem dedit filijs hominū ꝓ habitatiōe in vita preſenti. ¶ Ad hͦ precor vt bn̄dicas vt iuſtificati digne te laudare poſſimus. qꝛ Mortui in peccatis nō laudabunt te domine placida laude. qꝛ nō eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. nec aliquis deſcē dentiū in infernū Sed nos qui vi uimus vita grē benedicimꝰ domino benedictione laudis. incipientes ex hoc preſenti. et ꝯtinuantes et pſeuerantes ī lau dibus dei ſemper ſine fine ¶ Pſalmus. CXIIII. in quo mo net ad laudem dei pro beneficio li berationis a malis huius ſeculi. Propheta. deum quē dilexi pri us ꝓpter ſe et ſuper omīa. n 2

Ile Et nūc ardentius quo niā exaudiuit dominꝰ voceꝫ orōis mee. in anguſtijs. Spero ꝙ in anguſtijs exaudiar Quia iā dn̄s inclinauit aurē ſua mihi ꝯdeſcen dendo petitioni mee. et in hͦ expertꝰ miſeri cordiaꝫ ſuam audacter inuocabo eū in diebus miſerie mee qͦs mihi feci pec cando qui ſunt pleni laboris et doloris. In quibus diebus neceſſe habeo inuocare eū. quoniā Circudederūt me doloreſ mortis.i. peccata vnde procedit dolor et mors aīe. et temptationes grauiſſime q̄ ſūt pericula inferni inuenerūt me. errā tem a te et expoſitū malis. ¶ Hec me inue nerūt et ego Tribulatōem et doloreꝫ in huius mundi ꝓſperitatibꝰ latentē. ī q̇bꝰ oblectabar inueniˢ quibꝰ tribulationibuſ cōmonitus nomen domini inuocaui vt liberarer. Vnde ſequitur. O domīe li bera animā meā de omni īpedimento ſeculi. qꝛ niſi adiuues captiua eſt miſeri cors dominꝰ ī natura iuſtus corrigen do peccata. et vere miſericors dn̄s qd̓ patet ꝑeffectū et deꝰ noſter miſeretur actu ¶ Vere miſericors et iuſtꝰ. qͥa Dominꝰ cuſtodit huiles a pctīs et ab inimicis ſu is. experto credite qꝛ ego hūiliatus ſum mente paruulꝰ factꝰ corā deo et liberauit me ab onere peccatoꝝ et ꝑſequentibꝰ me ſua grā ⁊ virtute. ¶ Et qꝛ ſic dn̄s liberauit animā mea. ideo Conuertere aīa mea in huius mundi turbatōnibꝰ demerſa ad deū in quo eſt vera requies mentis qd̓ facere debes qꝛ dominꝰ bene fecit ti bi multipliciter ¶ Certe bene fecit tibi Quia eripuit te de morte peccati ⁊ oculos meos a lacrimis afflictionis ꝓ timore pene pedes a lapſu recidiui Et quāuis in pn̄ti deo placeā nō tn̄ ita quē admoduꝫ in futuro. vbi Placebo ꝑfecte et ex omni parte domīno vbi nullā in me offenſionē inueniet in regione viuorū. vbi nec lacrime nec luctus nec lapſus pedu nec triſte aūt infirmū aliqͥd eſſe poteſt. ¶ Pſalmus. CXV. in quo monet ad laudem dei pro dono fidei. Propheta. RE DIDl ſcꝫ ꝙ placebo do mino ī regione viuoꝝ ꝓpter qd̓ aperui os meū ad laudanduꝫ deū ego aūt huiliatꝰ.i. afflictꝰ ſum ni mis a ꝑſecutione inimicorum. Ego aūt in altitudine cōtemplatio nis dei poſitꝰ et intelligēs ꝙ hō nihil bo ni poteſt habere a ſe dixi.i. ꝓnūciaui om nis homo mendax quantū eſt de ſe. ¶ Cum ergo honihil boni ꝓpriuꝫ habeat Quid retribuā domino ꝓ omnibꝰ beneficijs que ipſe retribuit mihi. ¶ Ego tante retributōis nihil dignū inue niens. quod carius eſt tibi ſacrificabo. Accipiam in deſiderio calicem paſſio nis ꝑ eiꝰ noīe ſanguinē fundere nō formi I dans. et qꝛ calicē paſſionis bibere nō ē v̓tu tis hūane ſed grē dei nomen dn̄i inuo cabo vt no me derelinqͣt ī die tribulatōis. ¶ Uota mea reddā domino.i. cōple bo oꝑe quod deſiderabā.i. meip̄m ſic̄ opta ueram paſſioni offeram actu coram om ni populo eiꝰ vt ceteri exemplū capiant. ideo ſic reddam vota mea qꝛ precioſa. id eſt. cara placens et grata eſt mors ſctōꝝ eius pro nomīe. et fide eius aſſumpta. ¶ Odomine qͣꝫ merito ego mori prote deberem. tum quia ego ſeruus tuꝰ iure creatiōis. tum quia ego ſeruus tuꝰ iure redemptōis. tum quia filius ancille tue id eſt. eccleſie. ¶ Tumētiā qꝛ tu Dirupi ſti vincula pctōꝝ meoꝝ quibuſ eram conſtrictus. et quia hoc non meritis meis. ſed ex miſcd̓ia tua grās agēs ſacrificabo tibi meipſum in laudem tuā. et no men tuuꝫ inuocabo vt quod reſtat ad perficiendum ſeruitutis tue implere valea ¶ Quia ergo ego ſeruus tuus ſum Uo ta mea domino reddā. id eſt. meipſum in ſeruitutem tuam in conſpectu om nis populi eiꝰ vt alijs exemplum laudis exhibeam. et hoc non in omni loco ſed in atrijs domꝰ domini.i. in p̄ſenti eccleſia

in qua eſto qͥa extra eccleſiā non eſt verum ſacrificiū. reddam aūt vota mea dn̄o iā po ſitus ſpe in medio tui hieruſalem cele ſtis in qua eſt eterne pacis viſio. Pſalmus. CXVI. in quo monet oēs gentes ad laudē dei. Audate dominū oēs gentes.i. gentiles laudate eum omēs populi iudeoꝝ ad fidem chriſti euocandi ¶Laudandꝰ ē dn̄s Quoniam cōfirmata eſt ſuper nos miſericordia eiꝰ ſcꝫ reparatio hoīs mi ſericorditer ꝓmiſſa q̄ nūc d̓r ꝯfirmata quia qd̓ per prophetas circa hanc ꝓmiſit ꝑ ad uentū chriſti cōpleuit et veritas domi ni ſiue in his q̄ ꝑmiſit pijs et iuſtis. ſiue in his q̄ minat̉ impijs et peccatoribꝰ manet in eternum. Pſalmus. CXVII. in quo mo net ad laudem dei. Propheta inuitans omnes ad laudandum deum ait. onfitemini domi no ꝯfeſſione laudis omnes gene raliter quoniā bonꝰ ⁊ ſolus per ſe et eſſentialiter bonꝰ quoniā in eternū miſcd̓ia eiꝰ ſꝑ ſubueniēs deuote requirē tibus eum. ¶ Specialiter inuitās iſrl̓ ait. Confiteatur domino confeſſione lau dis iſrael quoniā bonꝰ. quoniā in ſe culā miſcd̓ia eiꝰ. ¶ Inuitans tribuꝫ ſa cerdotalem ait. Confiteatur domino ꝯfeſſione laudis domus aaron quoni am bonꝰ. quoniā ī ſcl̓m miſcd̓ia eꝰ ¶ Inuitans omēs de quacūqꝫ gente et na tione et ꝯditione ait. Confiteatur domī nō ꝯfeſſione laudis oēs qui timēt do minū quoniā bonus quoniā in ſe culū miſcd̓ia eiꝰ ¶ Bene dico ꝙ ſit bonꝰ quoniā in me patet qui Inuo caui dominū de tribulatōe et exau diuit me de anguſtijs liberādo et ī gau dioꝝ latitudinē induxit me. Cum aūt Dominus ſit mihi adiutor nō timebo hominē quantūcūqꝫ ſe uiat. Non tantū hoīem nō timebo. ſed etiā qꝛ ipſe Dominꝰ eſt mihi adiutor ego deſpiciam inimicos meos mali gnos ſpūs et vicia et ꝑſecutores Et quia dn̄s eſt adiutor fortis. Bonū eſt cōfide re in domino q̇ non deficit in neceſſita te et vitā poteſt p̄ſtare eternā qͣꝫ cōfidere in homine cuius ſalus vana eſt. Bonū eſt ſperare in domino qui ī ſe ſperantes nunqͣꝫ derelinq̇t qͣꝫ ſperare in principibus q̇ ſeip̄os a morte eripere nō poſſunt. ¶ Propheta oſtēdit exemplo ſui ꝙ bonū ſit confidere in dn̄o dicens. Omēſ gentes.ſ. inimici mei circūdederūt me qui cū abſolon querebāt me interficere et ī noīe domini.i. non ꝑ me ſed ꝑ auxiliuꝫ dn̄i ꝯtigit ꝯtrariū qꝛ vitus ſum in eos Circūdantes circūdederunt me ꝑſeuerantes mihi in ꝓpͥa ꝑſona mala infe rendo. et in eos tam graues ꝑſecutores vl tus ſum in noīe dn̄i. vt ſupra cuiꝰ eram vexillo munitus. Circūdederūt me ſicut apes volētes me pugere gladijs tā qͣꝫ aculeis et exarſerūt inuidia nitentes me velocit̉ cōſumere ſicut ignis ſpinas cito cōburens. et in noīe dn̄i cōtigit ꝯtrariū qꝛ vltus ſum in eos qꝛ ea que mihi intulerant in eos refuſa ſunt. ¶ Bonū eſt ſperare in domino quia Impulſus euerſus ſum vt cadereꝫ in mortē. ſed dominꝰ quē ſolū adiutorem queſiui ſuſcepit me ne caderem. Quia Fortitudo domini vtrūqꝫ fecit.ſ. ꝙ im pulſus nō corrui. et euerſus ſteti. iō ip̄e mi hi laus erit ip̄m concinā ip̄um fortitudi nem meam dicā q̄ in hac tribulatōis mor te factus eſt mihi in ſalutem. Quo circa Vox exultatōis et ſalutis reſonet in ſecretis cordiuꝫ iuſtoruꝫ qui facti ſunt tabernaculū dn̄i ꝑ inhabitā tem ſpūmſanctū ¶ Qualiter aut dominꝰ ſit factus fortitudo ſibi et ſalus ait. Dexte ra.i. potentia dn̄i fecit virtutem dando mihi victoriam de hoſtibus dextera dn̄ī exaltauit me. qꝛ ab hūilitate diuerſaruꝫ paſſionū virtute eius eleuatus ſum. Ideoqꝫ Non moriar morte eterna tāta n 3

virtute ſtipatus ſed viuā vita gͣtie in xp̄o ꝑpetual̓r et qͣmdiu hic ero narrabo ali is opera domini qui michi ſemꝑ ⁊ vbi qꝫ auxiliat̉. Non moriar. qꝛ et ſi aliqua ma la intulit mihi dn̄s ad correctōeꝫ fecit. qͦuiā Caſtigans caſtigauit me domini ad emendatōem et morti eterne nō tra didit. ſic ſolꝫ caſtigare ſuos in multis ver beribus vt emendatos eruat a morte ꝑpe tua. ¶ Cum aūt ſaluatio hūani gene ris facta ſit ꝑ fidem xp̄i paſſi ⁊ gl̓ificati. pro pheta in ꝑſona hūani generis petens in greſſum huiꝰ fidei dic̄ Aperite o vos apl̓i dei ⁊ eccl̓ie doctores mihi acceſſum ad fidem et ſacramēta eccl̓ie que iuſtifi cant ⁊ per qͥ dat̉ ingreſſus ad locū celeſtis glorie et īgreſſus in eas laudabo do minū. hec porta domini dei patris ē. ipſe dn̄s Ih̓s qui ait. nemo venit ad prēm niſi per me. Item Ego ſuꝫ oſtiū ꝑ me ſi qͦs introierit ſaluabit̉. ¶ Unde ſequitur et iuſti intrabūt in eam et ꝑ illaꝫ intra but in gl̓iam eternam. Et ideo o dn̄e Confitebor tibi ꝯfeſſione laudis letus gratias agēs quoniā exau diſti me in aduentu filij tui queꝫ priores iuſti tanto deſiderio expectabant et ita fa ctus es mihi in ſalutē preteritū ꝑ fut̉o ꝓpter certitudine ꝓphetie ponit. Et vere in ſalutē. nam Lapidem quem repbauerunt ſacerdotes et doctores iu deoꝝ ad quoꝝ ſacerdotū officium expecta bat edificare in fide ⁊ moribꝰ ppl̓um. hic factus eſt in caput anguli ꝯnectens ꝑ fidem in ſemetip̄o duos parietes in vnuꝫ ſcꝫ populū iudaicum ⁊ ppl̓m gentilē. et ita ex ambobus ꝯſtituit vnū corpus eccleſie cuius ip̄e caput eſt. ¶ Adomino pa tre factus eſt mediator noſter ⁊ eius et eſt mirabile hoc incarnatōnis miſte rium in oculis noſtris ſpūalibꝰ quī eu credendo ſuſcipimꝰ et clementiā admira ramur. ¶ Hec eſt dies ſalutis ⁊ grē quaꝫ ſpecial̓r merito feciſſe dicitur do minus quia ſpecialē in eo grām hūano generi exhibuit. et ideo exultemus.ſ. cor pore et letemur mente in ea quia ī hac die redempti ſumꝰ ¶ Et quia dies ſalutis ē. Odomine qui potēs es ſaluū me. id eſt. ꝑticipem me fac̄ huiꝰ ſaluatōis quā mundo attuliſti o domine ꝓſperū facitōiter illud quo ad te poſt ml̓tos la bores reuertor. et ſpero ꝙ ita erit qꝛ bene dictus. ſcꝫ xp̄s qui venit in nomīe do mini patris ſui. Propheta in ꝑſona apo ſtoloꝝ et ſacerdotū. nos ſacerdote Bene diximus vobis ſubditis noſtris de ec cleſia domo domini de qua ſumit̉ ba ptiſmus et euchariſtia et alia ſacramenta in qͥbꝰ bn̄dicto grē dat̉ vl̓ augmentū. Hāc aūt bn̄dictionē non damus ex nobis nec a nobis ſed a deo qui gratie ſue radijs il luxit nobis et hanc ptātem conceſſit. Et vos iaꝫ bn̄dicti Cōſtituite dies ſolē nes ſicut natiuitatis reſurrectōis ⁊ aſcen ſionis qui honori dei ꝑ eccl̓iam ſunt conſe crati ⁊ hoc nō tepide ⁊ ſegniter agentes. ſꝫ in cōdenſis.i. in frequentationibꝰ homi num vt impleat̉ eccl̓ia ⁊ nō ceſſabitis vſqꝫ officium. ſcꝫ altaris ſacrificiū ſit fini tum ita vt an̄ benedictōeꝫ ſacerdotis nul lus p̄ſumat de eccl̓ia recedere. Conſtituite dico diē ſolennē et qͣlibꝫ dicat mecum Deus meus es tu. et ideo cōfi tebor tibi confeſſione laudis deꝰ meus es tu et ecaltabo te altitudinē tuā alijs predicando qꝛ a te abhūilitate ſū eleuatꝰ. Confitebor tibi domīe confeſſione lau bis quonīaꝫ exaudiſti me et factꝰ es michi in ſalutem vt me cū ſanctis tuis in celeſti ihrl̓m ſociares. Propheta concludens hunc pſalmum vnde ſumpſit exordiū ait. Confitemini domino ⁊cͣ. monens vt ab initio creduli tatis noſtre vſqꝫ ad finem in deum noſtꝝ fiduciam habentes eius laudem perſeue ranter confiteamur. ¶ Pſalmus CXVIII. in quo datin perfecta doctrina ad beatitudineꝫ conſequēdam. ¶ Propheta in perſona omnium ſanctoꝝ loquēs ait.

Eati beatitudine ſpei .id eſt. digni in troduci ad vitaꝫ eternā qui ſine macl̓a peccati mortal̓ ſunt in via vite pn̄tis qui ī lege domi ni mādata eius adimplēda perſeue rant. ¶ Beati qui ſcrutātur diui nas ſcpͥturas q̄ ſunt teſtimoīa dei vt in telligant cū peccauerint ſe corā teſtibꝰ deli quiſſe et ī toto corde.ſ. intellectu et amo ris affectu exquirūt deū vt habeat ami cum quē deum in ſcripturis vident. Beati dico qui ambulāt in lege domini. Nō in iniquitate qꝛ qui operantur in iquitatē in vijs eiꝰ nō ambulauerūt lex enī dn̄i īmaculata eſt. vie eiꝰ vie pulcre. ¶ Et qꝛ merito lex tua ſancta cuſtodiēda ē Tu mādaſti mādata tua cuſtodiri valde nō tepido corde: non diſſoluto aīo ſed fortiter cū mag diligētia ⁊ ſollicitudīe. ¶ Exq̇ tu dn̄e iubes mādata tua cuſto biri. precor Vt dirigātur opera et act mei qui ꝑ ſe tortuoſi ſunt ad cuſtodiē damādata tua: qꝛ niſi a te dirigant̉ vie mee ego michi nō ſufficio. Utinā dirigant̉ vie mee. qꝛ Tunc nō cō geo turibid cū fundar in fut̉o iudicio cū ꝑfecte perſpe vilintiadeꝰ incua xero in oībus mādatis tuis ꝯgnoſcē muanēnūā ilip oīs ⁊ cuſtodiedis. in oībus dico ne peccan in ſuleuaſ. do cōtra vnū efficiar omniū reus q̄ ad pe ylſiſonili nā dāni. ¶ Si direxeris vias meas n̄ iudiſti mecthaci ero tibi ingratus. qꝛ Confitebor tibi cō feſſione laudis in corde meo directo ⁊ nnimtiſa iuſtificato a te ꝓ eo ꝙ didici a ſpūſācto pert interius loq̄nte mihi vl̓ a ſanctis patribꝰ iudicia iuſticie tue inter que eſt ꝙ obẜ jjti. ſomſium pi uans p̄cepta tua iuſtificat̉ hic a peccatis ⁊ in fut̉o ꝯſequit̉ vitā beatam. Dico laudabote recto corde et inſuꝑ Iu ſtificatōes tuas cuſtodiam oꝑa iuſti cie faciendo. et quia ſcio dyabolū circuire ad impediendum nō me derelinquat 8 gratie tue aſſiſtentia quiaſi admomē tum ſubtraxeris mandata tua meritorie adimplere non potero. Propheta edocens adoleſcentem etatem corrigere vitam ſuā dicit qͣrendo. In quo corrigit adoleſcentior vitā ſuā d̓pra uatā ſeq̄ndo paſſiones ⁊ ꝯcupiſcētias iu ueniles. corrigit ⁊ adꝓbitatis normā redu cit. rn̄det o domine in cuſtodiendo ſer mones tuos qui et paſſionū rep̄ſſioneꝫ et mentis rectitudinē oꝑant̉. Et quia in cuſtodiēdo ẜmōes tuos eſt cor rectio adoleſcētis. iō In toto cord̓ meo exquiſiui te ita vt nll̓a ꝑticl̓a cordis mei vacet ab inquiſitōe tui. et precor vt me adiuues ad impletioneꝫ mādatorū tuorum. In corde meo in mēoria mea abſcondi precepta tua diligenter me morie commēdando ſciens nō aliter a pec catis me abſtinere poſſe niſi aſſidua eorū recordatione. et hoc eſt quod ſequitur vt non peccem tibi. Benedictus es do mine omni benedictiōe et laude dignus de bono quod in me incepiſti erudiendo me in eloquijs tuis doce me iuſtifica tiōes tuas perficiēdo qd inchoatū eſt. qꝛ fruſtra abſcondunt̉ in corde eloquia niſi ſequant̉ opera iuſticie. Doce me domine eloquia tua Quia bis doctus pronunciaui alijs credentibuſ et dignis omīa iudicia que didici per prophetas et apoſtolos tuos qui ſunt os tuum. In via teſtimoniorum dilectionis tue ad nos q̄ ſunt incarnatio natiuitas mors reſurrectio et huiuſmodi delectatꝰ ſum Item in via teſtimoniorum que eſt chri ſtus in quo ſunt omnes theſauri ſapien entie et ſcientie dei abſconditi delectatus ſum ſuper omnes diuitias ſeculi. Et quia tante ſuauitatis ſunt teſtimonia tua ideo deinceps aſſidue Exercebor in mandatis tuis cogitando et operan do et in hijs exercitatus conſiderabo perfectius cognoſcens vias tuas. ¶ Ex illa exercitatione eueniet etiam hoc ꝙ In iuſtificationibus tuis medita bor non obliuiſcar ſermones tuos illas meditabor in hijs exercebor. Dico non obliuiſcat ſermones tuos. et ideo Retribue ſer uo tuo qui te ſoluꝫ verum deū cognoſco

hoc ſcꝫ viuifica me vita gͣtietu q̄ vita es et ſic viuificatꝰ ꝑ mādata tua dū pn̄s vita voluitur cuſtodiā ſermōes tuos. Sed qꝛ non pn̄t ſermones tui cuſtodiri ꝑ obedientiā niſi prius videant̉ ꝑ intelligen tiā. ideo Reuela abſterge ab ocul̓ cor dis mei velamē littere ⁊ fac me ſpūali ſenſu legis tue mirabilia ꝯtemplari conſi derabo quidē de lege tua qͥd ſcꝫ ſpūaliter ſignificēt mirabilia que in lege tua conti nent̉ ¶ Reuela et illuina precor quia Incola ego ſum ꝑ egrinus ſum in hoc mundo. et ideo nō abſcondas a me mandata tua tanqͣꝫ a ꝑegrino ſꝫ reuela mihi tanqͣꝫ amico ⁊ ꝯmenſali vt in obſeq̄ um tuū ſeruus tuꝰ deſudet. ¶ Nam Co cupiuit aīmā mea maxīo affectu vt am plius deſiderareꝫ iuſtificatōes tuas id eſt oꝑa iuſticie tue nō ad horam vt ma li faciunt ſꝫ omni tēpore etiā in aduerẜ. ¶ Ideo vtiqꝫ ꝯcupiui deſiderare qꝛ In crepaſti flagellando ſuperbos diabolū ſcꝫ in celo Adam in ꝑadiſo terreſtri qui ſe eleuauerunt in ſuꝑbia ⁊ modo ꝑ tuos do ctores increpas aduerſarias ptātes. mem bra diaboli. hereticos vel malos homīes maledicti in futuro qui declināt ꝑ ſu ꝑbiam et contemptū a mandatis tuis quibꝰ dicturus es. Ite maledicti in ignē ⁊cͣ. Quia maledicti ſunt qui declināt a māda tis tuis. ideo p̄cor Aufer a me obpbriū buiꝰ maledictōis et cōtemptū traſgreſſi onis qꝛ teſtimonia tua exquiſiui ad meā inſtructōem nō ocioſe et ſomnolēter ſꝫ ſtrenue ⁊ vigilant̉. ¶ Ideo aufer ob ꝓbrium quiā Prīcipes.i. ſpūs maligni ſtudioſe tractauerūt qual̓r me poſ ſent deijcere per contemptū māda toꝝ tuoꝝ. ſed ſeruꝰ tuus exercebatur in iuſtificatōibus tuis et tanto magis qͣnto fortius me impugnari ab eis ꝑcipie bam. ¶ Exercebor dico qͦniā Medi tatio mea iugiter verſatur circa teſti monia tua et cōſilium meū eſt ẜuare. iuſtificatōes tuaſ qꝛ vitā pollicēt̉ et̓nā. Adheſit.i. ꝯiuncta eſt aīma mea cor pori terreno et corruptibili conſentiens 3 ei ad aliqua illicita ne ergo inualeſcat pec catum fortifica me vita gͣtie dando mihi facultatē ne anima conſentiat corpori. ſcio enim ꝙ concupiſcentia carnis mortē oꝑat̉. viuifica dico ſcd̓m verbū tuum. vid̓licꝫ illud Non in ſolo pane viuit homo ſed in omni verbo quod procedit d̓ ore dei. quia ſicut pane corpus roborat̉. ita verbo d̓i ro bur mentis augetur. Qd̓ peto obtinere cōndo qꝛ Uias me as malas ⁊ iniqͥs in quibus inceſſera con fitendo enūciaui et exaudiſti me pec al cata mea dimittendo. et quia dediſti veni xiic am. ideo o domine doce me iuſtificatō nes tuas. id eſt de cetero fac me operari ¶ Itnuix ilbes eta .xi xx ſoſ ſcd̓m p̄cepta tua Quia non eſt ſatis bona agere niſi fiant de xixxi xxpeip tr bito modo ⁊ ordine. ait. Uiam iuſtifica xxiapet prit x tionum tuarum quas legis littera pro nſgutaborlegemtur tulit inſtrue me da michi verum ⁊ plenū Imnuet cuſtodum Lx̄ x. ſpiritualem intellectuꝫ et ego ſic inſtructꝰ xp ttipnxeꝫxxxtti exercebor multiplici operatōne in mi In manitam tur idede rabilibus tuis que in figuris latent. pem pone didanē baxrcx Exercebor dico: ſed quandoqꝫ Anima pm inan in ſenita ncr oꝝ: ⁊ mea dormitauit. idē. a bono opere te umibiſ dnon eſtocart puit pre tedio imbecillitatis torpore ſed tu domine cōfirma me deinceps in ver rintimgtlioduripla ynlumin ntexu xi eca bis tuis vt ablato peccati ſomno inſtan num b nu p̄i boraxiexx ter in eis vigilem. ¶ Vt poſſim cōfirmari incumū o domine Deſiderium illud per quod ad peccatū venitur ſeu dyabolum qui eſt nuut rigino omnis via iniquitatis amoue a me tua grā ne poſſit mihi preualere et in aliqd̓ lipit. vicium ingerere et ſcd̓um legem tuam Nlipea apud te inſtitutam que eſt vt ſemper mi ſerearis miſerere mei. Miſerere domine quia iam Elegi viaꝫ hultno veritatis. id eſt chriſtū imitari et eius le gem ſequi. et iudicia tua quibꝰ iudicas M ſp. et iudicabis vt eſt illud. omīs qui credit in filium homīs habet vitam eternā. et illud qui nō credit iam iudicatus eſt. nō ſum oblitus ſed illa teneo in memoria et ea mecum ſemꝑ tractaui. Non ſum oblitus iudicia tua. ſed potius Adheſi. id eſt firmus et ſtabilis fui in preceptis tuis quibus voluntatem

tuam teſtaris et quia hijs adherens an teriorū peccatoꝝ indulgentiā merui que ſone patiaris me de iteratione pec cati confundi. Non tantū adheſi teſtimonijs. ſꝫ etiā Cu curri expedite viam mādatoꝝ tuorū opere exequēdo. et hͦ ideo. quia dilataſti ampliaſti cor meū charitate. patientia lon ganimitate et ſimilibꝰ virtutibus. Dixi noli me ꝯfundere. ſꝫ potius Legeꝫ pone mihi domine ꝑficere volenti nō tamē veterē nimis onerantē et imperfectā. ſed eā que ad perfectōem iuſticie de ducat que eſt ſola lex noua et eam habitā exquirā in ea ꝓficiendo ſēper quaꝫdiu viuam. ¶ Et quia non eſt ſatis inqui rere niſi intelligā quod exquiro. Da mi chi intellectu vt ad eius alta ꝑueniam in quibꝰ tota lex pendꝫ ⁊ ꝓph̓e. et habito in tellectu ſcrutabor legem tuaꝫ perfectiꝰ ꝯgnoſcendo et cuſtodiam illa in toto corde meo omēs vires meas ponēdo vt poſſim mandata tua adimplere. ntm ficima lim Legem pone dico et etiā Deduc me per cuntunꝫ tuſi gram tuam in ſemitā mandatoꝝ tu cabend opli orum. id eſt. altiora et ſtrictiora ꝯſilia tua vip iupcali data in euangelio quia ipſam. ſcilicꝫ ſemi mne dentepoinſū tam volui tanq̄m tutiorem pulcriorem Ilampmuiſa et breuiorem. Et quia ip̄a bona voluntas imntōſuman a te eſt oro. Inclina cor meū vt magis et feruentiꝰ ac deuotius ferat̉ in teſtimo pli nia tua. et non in auariciā aliquaꝫ al Inoue a titudinis vel pecunie q̇ eſt ydoloꝝ ẜuitus. pi Dico non inclines cor meū in auariciam ſed potiꝰ Auerte oculos interiores ne concupiſcant vana ſeculi nec delecten tur in hijs terrenis que vana ſunt et cadu ca. aut propter vanitatē bonum faciant. ſꝫ intemetipſo qui es vera vita viuifi ca me. Quia vero timor auertit a vanitate pre catur dicens. ¶ Statue. id eſt. firma immobiliter ſeruum tuum in eloquio tuo vt ei firmiter obediat in timore tuo in qͣ declinat omnis hō a malo. ¶ Bene dico auerte ocl̓os meos a vani tate ⁊ etiaꝫ Amputa falce tue gratie ob probrium. id ē. peccatū exqͣ ſequit̉ obpro brium. ſi quod occultu neſcius habeo qd̓ tamē ꝯſiderata hūana fragilitate ſuſpica tus ſum ne aūt in die iudicij de eo poſſeꝫ conuinci tibi iudici audio ꝯfiteri quia iu dicia tua dulcia ſunt ꝯfitenti nō ſeuera ¶ Et quia dulcia ſunt iudicia tua. Ecce concupiui mādata tua adimplere in equitate tua viuifica me hoc enim eſt vnū miſerationis tue donū vt eloquia tua cuſtodientes in tua equitate viuificentur. Concupiui mādata tua. Et vt ea ꝑficiā eueniat de celeſtibꝰ ſuper me miſcd̓ia tua qua me ſaluandū ꝓmiſiſti quā vt cō ſequar veniat chriſtꝰ redimere nos ſcd̓m ꝓmiſſionem tua factam Abrae ꝙ in ſemine eiꝰ bn̄dicerent̉ omnes genera tiones. ¶ Si veneris redimere nos Re ſpondebo audacter obprobrioſe lo quētibꝰ d̓ fide mea ill̓ a q̇bꝰ crucifixꝰ eē vel quibꝰ ſcandalū eſt vl̓ ſtulticia ꝙ v̓bū ca ro factū eſt. et nō timebo qꝛ ſperaui in ſermōibꝰ tuis quibꝰ dictū ē. Nolite cogi tare quomo aut qͥd loq̄mini q̄ ſunt michi bona arma ⁊ fortiſſima turris fortitudinis a facie inimiciᵐ ¶ Ꝙ v̓o ml̓ti vrgentibꝰ mal̓ negāt fidē. p̄cor ꝙ Ne auferas.i. au ferri ſinas. verbū veritatis v̓bū fidei de ore meo in ꝑſecutōe mea vſquequaqꝫ id ē. ꝑ omīa vt ip̄am fide negem qꝛ metu iudicioꝝ tuoꝝ plꝰ merito ſperaui a te ꝙ n̄ auferas de ore meo v̓bū v̓itatis. Et ſi nō abſtuleris a me v̓bū v̓itatis cuſtodiā legē tuā in oē tempꝰ vite pn̄tis. ¶ Un̄ ſeqͥt. Et ābulabā in latitudīe caritatis in qͣ tota lex pēdet. et qꝛ in deū ⁊ in ꝓxim di lectōꝫ meā extēdo. nͨ nō ī inimicos qd̓ ma ius ē. qꝛ mādata tua queſiui diligēter ea ꝑſcrutās vt crederē ⁊ intelligerem. Ambulabā Et etiā loquebar ꝯſtant̓ ⁊ ī trepide in cōſpectu regū ⁊ p̓ncipū ⁊ p̄ſi dentiū q̄ me terrere poterat d̓ teſtimoni js ſcripturaꝝ tuaꝝ certās ꝑ v̓itate vſqꝫ ad mortē et nō cōfundebar timore vel pudore vt cederē eis aūt tacerē ꝓpt̓ eos ſic̄ in beatis martiribus patet. Et medita bar in mādatis tuis. que dilexi.

vt per opus meditatōis et dilectonis ꝑfice rem fructū. ¶ Et qꝛ meditatio mādato rum ſola nō ſufficit ſine oꝑe ait. Et leua ui manus meas a pctō mūdas. ab effu ſione ſanguinis innocētis alienas ad mā data tua adimplenda que dilexi et ex ercebor in iuſtificatōibus tuis ſolli cite mentis affectu reuoluendo vt qͥ in his per litteram indicantur ſpūaliter poſſiꝫ ad uertere. ¶ Uir iuſtus vt ego in exerci tatione meā ſtrenue laborem et in labore habeam cōſolationē. Memor eſto ver bi tui facti ſeruo tuo in ſcriptis ſanctis promiſſiōis vite et̓ne in quo mihi ſpeꝫ dediſti adipiſcendi vitā eternā. Hec ſpes conſolata eſt me in afflictōne mea qꝛ eloquiū tuum michi in hijs angu ſtijs poſito et̓ne vite pabulū ſubmini ſtrat. ¶ Uere ꝯſolatus ſuꝫ in afflictiōe mea. qꝛ et ſi Superbi inique agebāt valde iuſtos ⁊ bonos multipl̓r ꝑſeq̄ndo veruntamē quantūcunqꝫ me impellerēt ego a lege tua non declinaui ad qd̓ tn̄ inſtabāt ſuperbi. ¶ A lege auteꝫ tua non declinaui. ſed Męmor fui iudicio rum tuoꝝ quibus a principio mun di obedientes remuneras ⁊ impiosdam nas. ⁊ quomo vnuſquiſqꝫ ſanctoꝝ ꝑmiſſu tuo affligitur in preſenti vt conſolationeꝫ accipiat in futuro. et conſolatus ſum ego quia cognoſcēs ſine dei ordinatōe nul lum interfici poſſe ꝯſolatus ſum in tribu lationibus meis certu me ſciens remune randum a te. ¶ Uir iuſtus licꝫ in ſe cō ſolatus eſſꝫ dolebat tamē de pctōribꝰ. Unde ait. Defectio.i. afflictio et dolor te nuit me ꝓ peccatoribus nō pro mihi mala inferentibꝰ. ſed pro derelinquēti bus legem tuā qui ſunt multi vald̓. ¶ Pro illis deficiebā ſꝫ vt auferrē tediuꝫ a me cantabā tibi pſalmos et hymnos in corde meo. Un̄. Cantabiles et ad dicen dū delectabiles mihi erant laudes tue in loco miſere vite preſentis in qua ꝑegrinamur a dn̄o. Memor fui in cātan do tibi laudes n̄ ſoluꝫ d̓ die ſed etiā de no cte non ſolū temꝑe ꝓſperitatis ſꝫ etiaꝫ ad uerſitatis nomīs tui. id eſt. cognoui te eē dn̄m: me ẜuū. et iuſtū eſſe ꝙ dn̄s ẜuum cor rigat. cuſtodiui. id ē. patientiā habui que p̄cipitur in lege tua. Hec nox aduerſita tis facta ē mihi ad vtilitatē quia in hac aduerſitatis nocte iuſtificatōnes tuas exquiſiui. homo eiꝫ in aduerſitate magis querit iuſtificari qͣꝫ in ꝓſperitate. Proph̓a in ꝑſona viri iuſti q̇ reliqͦt mūdi ſuꝑbia. honoꝝ faſtigia. diuitiaꝝqꝫ iactan tia ait. ¶ O Domine tu es portio mea nō elegi mihi in parte auꝝ vl̓ aliqͥd mūdanū ſed te ſolū qui es vera via ad bea ſſ titudinē. et quia in ꝑtem meā elegi. delibe j rititi raui decreui apud meip̄ꝫ cuſtodire le p jx. xxtſt gem tuā. ¶ Propoſui cuſtodire legē xxiix pte tt xeſ tuam. ſed qꝛ viribꝰ meis nō ꝯfido. Depre catus ſum facieꝫ tuam in toto cor xxxxti tipxi ſſo xxxitī de meo miſerere mei ſcd̓m eloquiū quutomt tuum per qd̓ ꝓmiſiſti vt peccatoreꝫ ī mor nuid Peſtea epet crcia vmnitututug ptiꝝ:. xxi. tem nō obrueres. ſed miſcd̓ia ꝯſolares. Miſerere dep̄cor quia Cogitaui dili mma equatulpan ꝝeEI genter vias meas priores et cognoui ꝙ pulapiman. id x. xxxxj. x. non erāt recte. et id̓o cōuerti pedes me nmlurtr anpear xn. xxa os. id eſt. affectꝰ meos in teſtimonia p̄ce xx. nxT.I ptorum tuorū vt ibi hrēt viā quia illa nō Im hica c ſinunt errare. ¶ Propoſui cuſtodire ns eā tu. xxx legem tuam. ſic ꝙ etiam Paratus ſum ulinl tint epe ritꝭ. prompta volūtate vt cuſtodiā manda irinuhuttara ta tua et nō ſum turbatus aduerſis iliull. me vndiqꝫ circūſtantibꝰ. quia ꝓpter xp̄m ſtid x. paratus ſum aduerſa omnia ſuſtinere. ¶ Non turbor in aduerſitate patꝫ quoni am̄ Iunes. id eſt deceptiones. iniq̇ expro ag brantium iacula et alia impedimenta qui bus inimici mei poſt ſe me trahere cona bantur circumplexi ſunt meex omni parte. fruſtra tamē quia legem tuā non ſum oblitus. ¶ Uere non ſum oblitꝰ qꝛ Media nocte ſurgebā ad laudan dum te de omnibꝰ gras agens etiam de hoc ꝙ me iudicabas flagellāduꝫ vt iuſtificares quia hͦ ſignū eſt ꝙ ſuꝫ de fa milia tua. Quid ꝑ ſingula. Particeps ego ſum omniū timentiū te timore filiali et cū ſtodientium mādata tua.

De ꝯſtantia in aduerſitatibꝰ in dn̄o ꝯfido qꝛ Miſcd̓ia domini plena eſt terra. quia omnia dat nobis ex ſua miſcd̓ia q̄ ſo lem ſuū oriri fac̄ ſuꝑ bonos ⁊ malos man datatua doce me vt intelligam p̄diceꝫ et oꝑe impleam. ¶ O dn̄e p̄pono in bo nofirmiter ſtare ⁊ debeo. quia Bonitatē feciſti cū ſeruo tuo peccantem ad peni tentiam expectando. penitentē ad ꝓfectuꝫ ꝑmouendo. ꝓficientem ad gl̓iam ꝑducen do. ⁊ hoc feciſti nō ſcd̓m meritū meum. ſed ſcd̓m ꝓmiſſionem tuā ne peccantē in ira punires ſed miſeri cordia conſolares. ¶ Ut ampliꝰ in gratiā ꝓficiam. Bonita tem doce me inſpirando charitatem vt ex amore operer. et ſit mihi boni delectatio diſciplinā doce me in tribulatione paci entiam tribuendo et ſcientiā doce me illuminādo intelligentiā qꝛ mādatis tu is credidi. id eſt ea opere compleui. Doce me qꝛ ꝯfiteor ꝙ Deliqui ꝑ actualeꝫ re deprumb culpam a qua culpa nō poterā liberari ni imantpua ſi ꝑ diſciplinam. deliqui dico priuſ quaꝫ ca et rede. aido coueruipdla humiliarer a te ꝑ correctiōem ꝓpterea ce pelt affcar̄ midrinuſlinule ne rurſꝰ flagellis huiliarer mādata tua xxex ijn tia. ij. ij. cuſtodiui. ¶ Deinde laudat iudicē Rrepoluitiſ vt impetret dicens Bonus es tu in te et paratubi eſſentialiter bonuſ. doce me opera iuſti ar pt cuſtodāman cie eo ꝙ bona ſint ſicut et tu bonus es. Et q xactuō ſumn turbetis atu neceſſe eſt vt doceas. qꝛ Multiplicata ē ſuper me iniquitas ſuperboꝝ demo anibꝰ quappimi x pettltt num nitentiū impellere in peccatū non tn̄ Ixeteeſ refriguit in me charitas. qꝛ ego toto cor de meo ſcrutabor mādata tua conſo pit lationem requires in eis. ¶ Multipli cata ē ſuꝑ me iniqͥtas ſuꝑboꝝ qꝛ Coagu latū.i. induratū eſt cor eorū ſuper me ꝯtra quoꝝ obſtinatōeꝫ refrigeriū ſuſce pi in meditatōe legis tue. ¶ Diſcipli nā dixi doce me. qꝛ Bonū mihl ꝙ hūi liaſti me.i. ꝙ me diuerẜtēptationibꝰ exer cuiſti. qꝛ ꝑ hͦ didici mādata tua imple re q̄ nō in ſuꝑbia ſꝫ in hūilitate diſcunt̉. Bonū mihi lex euāgelica ore tuo ꝓ lata qꝛ vbiqꝫ et in omībus me conſolatur ſuper quantaſcūqꝫ diuitias et que cunqꝫ amabilia huiꝰ ſeculi. Bonū michi lex oris tui ⁊ iuſtum eſt. quia o̓ domine Manus tue potentia ⁊ ſapiē tia tua quibꝰ voluntas tua omnia operat̉ fecerunt me ad ymaginē et ſimilitudinē tuā. et plaſmauerūt me ẜm corpuſ. ⁊ iō quia ob hͦ obligor ad ẜuitiū tuū da mihi limpitudinē intellectꝰ illumina intelle ctum vt mandata tua clariꝰ intelligā ſepius in meditatōe reuolua ⁊ deuotiꝰ cō plectar. ¶ Proph̓a ī ꝑſona eccl̓ie. Da mi chi dn̄e intellectū. qd̓ ſi feceris. Qui timēt te timore filiali. id ē. ſancti viri fideles tui videbunt me ſic illuminatū et inde le tabūtur de ꝓfectu meo ſpūali hic ⁊ in fu turo. Item ꝓpter hoc debes dare intellectū quia ī verbo tuo.i. filio tuo vl̓ v̓bo tuo qͣ boīs bona ꝓmittis ſuperſperaui. ¶ Id̓o da intellectu. qꝛ iaꝫ Cognoui ꝙ iudicia tua quibꝰ iudicas facientes mādata ⁊ nō facientes. ſunt nō tantū equa. ſꝫ equitas qꝛ a iuſto ⁊ eqͦ nunqͣꝫ diuidūt̉ ꝯgnoui etiā ꝙ iuſto tuo iudico me hūiliaſti in his miſerijs deijciendo me in neceſſitatē moriē di ꝓpt̓ inobedientie ſuꝑbiā pͥmoꝝ ꝑntū. vt corrigeres. ¶ Sꝫ ꝯͣhas miſerias p̄cor Fiat miſcd̓ia tua mihi ſeruo tuo vt qui ad tempꝰ fui huiliatus etna gaudeam ꝯſolatōe ſcd̓m promiſſuꝫ quo ꝓmiſiſti vt poſt hūilitate afflictōis tribuereſ p̄ſidiū ꝯſolationis. Veniāt mihi miſeratōes tue.i. effectus pie affectōnis et miſcd̓ie tue et viuaꝫ vita gratie in preſenti. et vita glo rie in futuro que ſola vera vita eſt qua qui viuit non timet mori. et hoc id̓o quia lex tua meditatio mea eſt que diſponit ad gratiam habendaꝫ et ad habitam augen dam. Sic me viuifica per miſericordiaꝫ qui bu militer obedio. ſed Confūdātur ſuper hi in peccatis ſuis vt cognoſcant ini que egiſſe aduerſus me. ego autem in mandatis tuis adimplendis. oſten dens eis exemplariter queſoporteat eos facere exercebor. Et quia ꝯtra impugnatōes maloꝝ opꝰ ē auxilio bonoꝝ ait Cōuertātur ī auxiliū meū oēs timētes te filiali tiore et qui

nouerūt teſtimonia tua intelligendo et oꝑando. Pro me ſpecial̓r p̄cor. ꝙ Fiat cor meū īmaculatū ꝑ remiſſione oīm peccatoꝝ in operibꝰ iuſticie que iuſtuꝫ faciūt hoīem vt in iudico dānationis ſententia me nō cōfundat cū impijs qn̄dicet̉ eis. Itē maledicti ⁊cͣ. Uox ꝓph̓r in ꝑſona ſctōꝝ patꝝ vel eccleſie. Defecit omnibꝰ aīa mea ſoliꝰ ſalua toris accenſa deſiderio et in verbuꝫ tuū qd̓ in p̓ncipio deus erat apud deū ſu per merita mea ſuperſperaui. vt ab eo redēptus ad patriā reducar. ¶ Anima mea defecit ab oī appetitu terrenorū. et etiā Oculi mei defecerūt oculi mei interio res ꝑ magnitudine deſiderij in ꝓmiſſuꝫ tuū ꝙ de celo venires. defecerūt oculi mei dico dicēteſ quādo cōſolaberis me mittēdo ſaluatore. ¶ In defectiōe ſpūaliū oculorum. Factus ſuꝫ ieiunādo vigilan do ⁊ in alijs ſpūalibꝰ exercitijs ſicut vter in pruina ab ardore peccati infrigidatꝰ et a noxijs deſiderijs mortificatꝰ precep ta tua quibꝰ hoīes iuſtificant̉ nō ſū ob litus qui ea ſemꝑ cuſtodirem ⁊ adimple rem. Cuꝫ factꝰ ſū ſic̄ vter in pruina o dn̄e Quot ſūt dies ſerui tui. id eſt. qͣmdiu patiar ego iſtas miſerias qͣꝫdiu retardabor in huiꝰ mūdi temptatiōibꝰ et neceſſitatibꝰ quādo inſuꝑ facies de perſequētibꝰ me iudiciū. ſcꝫ. de diabolo ⁊ ſatellitibꝰ eiꝰ contere velocit̓ ſub pedibꝰ noſtris q̇ nos ꝑ ſequunt̉. ¶ Opus eſt vt facias iudicium quia Narrauerūt mihi iniqui heretici et pagani multa fabuloſa et conficta vt me a veritatis tramite detorqueret. ſed nō ſūt mihi iſta placita ſic̄ lex tua que eſt lex imaculata lex veritatis. Un̄ ſequit̉. Non ſunt vt lex tua: quoniaꝫ Omīa mandata tua veritas nullo er rore nulla falſitate ꝑmiſcent̉ vtpote qͥ ab in effabili veritate. et iobfuſcabili diuiuitatis luce ſunt deriuata. talia aut nō ſunt hereti coꝝ p̄cepta ſed falſa vana erronea et qͥ in ꝑ ditionē deducūt. et qꝛ tua veritas me dele ctat perſecuti ſunt me ml̓ta mala infe rendo vt ſaltē me ꝑ hoc ſue volūtati ſubijce 5 rent. ſed tu dn̄e adiuua me cōtra eoꝝ de ceptiones ⁊ ꝑſecutiōes. ¶ Opus eſt vt me adiuuēs dicit eccl̓ia quia tot fideles ꝑ defenſiōe veritatis tue ab iniqͥs infidelibꝰ occiſi ſunt. ꝙ Paulominus.i. ferre cōſū mauerūt me interra que eſt aīflictois locus ſic̄ celū ꝯſolationis. ſꝫ nō valuerunt in toto me extinguere. quia ego in multis ijla lact mēbris meis nō dereliqui veritatē mā datoꝝ tuoꝝ. ¶ Sed vt poſſit ꝑſeue rare vſqꝫ in finē ait Scd̓m miſcd̓iaꝫ tu am viuifica me vt poſſiꝫ viril̓r reſiſtere ijtixeii ꝑſecutoribus meis. et cuſtodiā que in qido Suo ru lege mādaſti vel ineuāgelio ꝓtuliſti. vxxi xxte Merito debeo cuſtodire teſtimonia tua ritē t quia Uerbū tuū.i. obẜuantia mādatoꝝ udt mne ad e tuorū in eternū permanet in celeſtibꝰ nce 2 ſpiritibus. qui dei mādata ſemꝑ obẜuant. nonfacu pcl et nunqͣꝫ eis ꝑtranſgreſſione recedūt. Et qꝛ nō ſolū in celeſtibꝰ creaturis ꝑmanet tmnōtar verbū dei. ſed etiā in terra ait In genera rimeme feciſti ſcd Eps æͣ d tione prioꝝ iuſtoruꝫ et in generatione mid mnē ſerbas a xbriex t xca iuſtorū noui teſtamēti permanet veri ulutue hūdictlū: rrelarlex c tas tua que nunqͣꝫ deſuit in ſanctis tuis ine perialem. tiba. dra. xj. fundaſti eccl̓iam in vtroqꝫ ppl̓o in fun nona tua meditrō damento vno qd̓ eſt xp̄us et permanet ymndinquſiepit pinō tꝭ es veritas in ea et hͦ diſpoſitōe diuina. Inuitintia ijnara Un̄ ſequit̉. Ordinatione tua perſeue Iiutiabiluūtuar rat lex veritatis tue in eccleſia. et rato eſt quoniā omīa temꝑalia ⁊ et̓na ſeruiūt tibi. omnia eiꝫ ꝓ tuo nutu diſponis. ⁊ ſi di uerſo modo. ¶ Confitebor ꝙ lex tua ita valida ē ꝯͣ afflictōes huiꝰ ſecl̓i. ꝙ Niſi lex tua meditatio mea ē. et n̄ tātū viſciā ſꝫ vt ꝑficiā fere periſſem ī afflictōe mea ¶ Et qꝛ meditatōe legis tue me a ꝑdione liberaſti. id̓o Non obliuiſcar iuſtifica tiōes tuas ꝑtotā vitā meā. qꝛ in ipſis iuſtificationibꝰ viuificaſti meꝑ earū meditatōem p̄ẜuando me a morte pc̄ti. Et qꝛ viuificaſti me Quꝰ ſū ego ſeruiēs tibi per omnia. et ideo ſaluū me fac ꝑ ducēdo ad eternitatē. qꝛ iuſtificationes in lege tua cōtentas ſtudioſe exquiſiui ad intelligendū et complendum. Neceſſe habeo vt ſaluum me facias. quiaꝫ Me expectauerūt peccatores quaſi

in inſidijs latitantes. oportunum tempus ad yboneas deceptiōes querēdo ad hͦ vt perderent me faciendo me cōſentire ad malū ſꝫ inde nō perij. qꝛ teſtimonia tua intellexi que me decipi nō ꝑmittebāt. ¶ In quibꝰ teſtimonijs tuis ītellexi. Om nis virtuoſe perfectōis ſiue cōſum matōis finē eſſe latuꝫ mandatū tuū valde. ſcꝫ p̄ceptū caritatis. finis enim p̄ce pti charitas. qd̓ preceptū ita latuꝫ eſt vt ad inimicos ſe extendat. ¶ Uidi legē charita tis que eſt finis ꝯſummatōis. et id̓o Quo ideſt qͣꝫ fortiterqͣꝫ vehement̓ dilexi legeꝫ tuam domīe in cuiꝰ ſignū cōtinue me ditatio mea eſt. Et id̓o Super inimi cos meos iudeos paganos et hereticos intelligentē me feciſti veritatē tua. qꝛ mandatū tuum ducit me ad eterni tatem qd̓ non facit erga inimicos. qꝛ illi vl̓ non intelligūt ſpūaliter ſꝫ ꝑuerſe. vel nō oꝑant̉. ¶ Et nō tantū ſuꝑ inimicos meos prudente me feciſti. ſed Super oēs do centes me ſcribas et phariſeos q̄ ſe cla uem ſciētie hre dicebāt intellexi ſacre ſcri ijdi iumſupule pture veritatem. et hoc ideo quia teſti ymim vramblon monia tus meditatō meā eſt. id ē. di roro elipa et pemme ligens inquiſitio in ſpū nō in littera. nō enī alpplinr ulum. in littera ſꝫ in ſpū quieſco. q̇ meditatio non airpdant tuaporti eſt illoꝝ qui falſa ibi ſentiūt ⁊ docent. ata demn cedleia. ciratōe Non ſolū ſuꝑ docentes. ſꝫ etiam Super ipila rem ſeruiū ſenes.i. antiquiores ſacerdotes ⁊ p̓ncipes iiudiponā a lu intellexi meliꝰ eiꝫ ītelligit nouꝰ ppl̓s q̇ hic loquit̉ q̇ accepit qͣꝫ ille ſenior iudaicus. ⁊ hͦ ſfutuūi qlexma ideo qꝛ mandata tua queſiui interius nō exterius. ¶ Queſiui mandata tua et compleui. vn̄ Ab omni via mala q̄ du cit in ꝑditione. ꝓhibui affectꝰ meos vt cuſtodiā verba tua q̇d aliter fieri nō po terat. ¶ Non enī peccata ⁊ mādata ſe cō patiunt. A iudicijs aūt tuis qͥ ꝑtinent ad regulā viuendi ꝯtentis in lege tua nō declinaui. qꝛ tu cui obedire debeo legeꝫ poſuiſti mihi ꝙ ſi ab hijs declinarē iudi cijs in et̓nū iudico ꝯdēnarer. ¶ Merito dilexi legem tuā ⁊ diligo. qꝛ Eloquia tua facta ſunt mihi valde dulcia viribus aīe mee. dulcia dico ſuper mel et fauū q̄ ita dulcia ſunt vt eiſdē guſtatis omīs erro ris amaritudo de corde confeſtim recedit Per obedientiā mandatoꝝ veniens ad altitudinē ſapiētie intellexi nō eſſe am bulandū cū impijs ꝓpterea oēm odiui viam iniquitatis. Dilexi dn̄e legeꝫ tuā ꝓpter dulcedinē quā inde ſenſi. etiam diligo. quia Uerbū tuū per Moyſen et alios ꝓph̓as ad nos delatū eſt lucerna ī teſta et veritas ſub figura affectibꝰ me is dirigendis ad te. lucerna q̇dē in hꝰ ſecl̓i nocte lucēs vt pcaueā laq̄os funiū.i. a p̄cipicio foueaꝝ qͣs diabolus nob̓ preꝑa uit. qͥ ꝓuidentia mea vitare nō poſſeꝫ et lu men ſemitis meis et hͦ lumīe p̄eunte. dum vie huiꝰ ſemitas gradimur ad illam que via vera eſt ꝑducamur. Et ideo Iuraui et firmiter ſtatui cuſto dire iudicia iuſticie tue ꝑquaꝫ ꝑuenit̉ ad ſalutē. ¶ Iuraui cuſtodire iudicia iu ſticie tue tanqͣꝫ verꝰ amator eius. et per illā Hūiliatus ſuꝫ valde ſed o tu domine viuifica me aliter parū valeret huilitas mea ſcd̓ꝫ verbū tuū. vt ẜm verba tua vi uam et omnia cū diſcretione faciā. Et idro deprecor vt Sacrificia laudis charitate nō timore oblata. beneplacita et acceptabilia et delectabilia ſint tibi domīe. et iudicia tua doce me vt illa intelligam ⁊ oꝑe ꝯpleam. ¶ Doce me opus eſt.ſ. ne errem. qꝛ Aīma mea.i. mors ⁊ vitā anime mee eſt ſemper ī ma nibꝰ meis.i. ī oꝑibus. qꝛ ſi deſino bn̄ ope rari moriet̉ aīma mea. et legē tua non ſum oblitus. īmo iugi meditatiōe illā re tinui vt regulā oꝑationis mee. Legem tua nō ſum oblitꝰ. qꝛ licet Pecca tores et ſpūs maligni poſuerint mihi laqueos.ſ. minas blandimēta ſecl̓i. qͣſcū qꝫ malas ꝑſuaſiones et ꝑſecutōes vt cade rem tn̄ de mandatis tuis nō erraui male intelligēdo vel ꝯͣ oꝑando. Non erra ui dico. īmo Hereditate acquiſiui.i. fu ma poſſeſſione. qꝛ teſtimonia et prece pta tua hereditas mea in eternum qꝛ īeis exultat et delectatur cor me um. ¶ Et ideo Inclinaui cor meū

ad faciendū mandata tua perſeueran ter vſqꝫ in finem vite mee propter retri butione vite eterne. vt illam merear per cipere. ¶ Uox ꝓph̓e in ꝑſona eccl̓ie. In ſignū ꝙ dilexi lege tuam Iniquos nō qꝛ homīes. ſꝫ quia mali.i. iniquoꝝ vicia odio habui. qꝛ legem tua dilexi cui ipſi ad uerſantur. ¶ Cum iniquos deuitē ⁊ cu ſtodiam legem Adiutor meꝰ ad bona fa cienda et ſuſceptor meus ad mala pre cauenda. es tu vel adiutor in pn̄ti et ſuſce ptor in futuro et in verbū tuū nō in legē nō in ꝓph̓as ſed in diuītatis p̄ſidiū in quo nullꝰ decipit̉. in quo a morte abſoluimur ſuperſperaui. ¶ Ideo Declinate a me vos o maligni ſeꝑate vos a meo cō ſortio in quoꝝ pn̄tia diuinā nō valeo tene re religionē. et vob̓ declinatis et ſeparatis ſcrutabor mādata dei mei que michi ſpem p̄ſtant ac ſolamen. Cupio dn̄e ſcrutari mādata tua. ⁊ vt bn̄ hͦ poſſim Suſcipe me ad te fugientē. tuaꝫ doctrinā cupientē a maloꝝ impugnatoni bus liberando. ſcd̓m eloquiū tuū illud ſcꝫ Venite ad me omēs qui laboratis et onerati eſtis. ⁊ ego reficiam vos. et viuā in anima vita gratie et non cōfundas me ab expectatione mea vite eterne. ſꝫ oa obtinere qd̓ ſpero. Non ꝯfundas dico ſed potius adiuua me in hac vita ad be ne oꝑandū. qꝛ per me nihil poſſuꝫ et ſal uus ero tuo auxilio adiutꝰ et medita bor in mādatis tuis ſine fine. Ideo meditabor in mādatis tuis. qꝛ attendo ꝙ Spreuiſti oēs diſcedentes in man datis tuis. et h̓ ideo qꝛ iniuſta cogi tatio eoꝝ eſt et vere iniuſta. qꝛ volūtarie recedunt a iuſticia. Preuaricātes a le ge dei naturali ſiue ſcriptura reputaui pctōres terre. quia terrenis inuoluunt̉ delictis. et ne ideode nuero hoꝝ inueniar dilexi teſtimonia que in lege tua ſunt. ¶ Dilexi dn̄e teſtimonia tua ⁊ ne moue ar ab illis. Confige ꝯpͥme refrena timo re tuo carnales cōcupiſcentias me as tecum cōuiuere. tibi ꝯmori. tecum ſepe liri ꝑatus ſum. vt in futuro tibi reſurgere merear a conſideratōe futuroꝝ iudi cioꝝ tuorum timui. ¶ Timui. et ideo Feci iudiciū ꝯfigendo carnes meas feci iuſticia opus iuſticie exequēdo nō permittas me tradi calumniātibuſ me ſpiritibꝰ malignis q̇ ſemꝑ nocere mi chi moliunt̉. ¶ Non tradas me ſed po tius Suſcipe me vt patronꝰ ſeruū tuū non alteriꝰ in bonū. ſcꝫ quē illi impellunt ad malū. vt ſcꝫ calūniando nō ſuperēt me ſuperbi.ſ. diabolus ⁊ mīſtri eiꝰ q̇ ſuꝑ biſſimi ſunt. ¶ Debes ſuſciꝑe quō Ocu li mentis mee a ſe defecerūt attenua xii ti ſunt ardent̓ intuendo in falutare tuaꝫ pxi xxiſ xp̄m vt ab eo veniat auxiliū mihi. qꝛ n̄ poſ lx x ſū ꝓpria virtute ꝯſequi ſaluteꝫ. defecerūt eē incūr TI I oculi mei in eloquiū iuſticie tue riman xxit do eius ſecreta. qꝛ tranſcendit hūane intel ligentie facultatē. ¶ Et ideo Fac cum ſcdet? tonba ſeruo tuo ſcd̓m miſcd̓iaꝫ tuā. nō ẜm merita mea. vt per tuā grām ſuppleas hu tim pula ka mane infirmitatis defectū. et iuſtificato ipilua. nes tuas doce me vt eaꝝ vtilitatē ſicut ſepius optaui poſſim aduertere. ilxii c xi Bn̄ dico fac̄ cū ẜuo tuo. qꝛ Seruꝰ tuus LII IIM ſum ego. et qꝛ ẜuus dꝫ intelligere volūta io pn ptū. um teracaraca tem dn̄i ſui. ideo dā michi intellectū vt hnuali. ⁊ ſciam teſtimonia tua cognitōe plenio mniuūūtept an cxīt ri et impletōe. ¶ Et debes facere qꝛ Tem lſtia. pus eſt faciendi. vt ſcꝫ des michi intelle ctum vberiorē legis tue ꝑ quā poſſim de fendere contra hereticoſ. qꝛ diſſīpauerūt lege tuam. iudei ⁊ heretici nō recte ſed ꝑ uerſe eam interp̄tantes. ¶ Illi diſſipaue Ii. x. runt. ego aūt e contrario Dilexi māda ta tua veraciter intellecta ad defendendū ſuper auꝝ quod p̄cioſius eſt int̓ metalla et ſuper tōpaſion qui oīm gēmaꝝ pul critudinē vincit. Propterea ad omīa mādata tua toto ſtudio dirigebar im plendaōēm viam iniquam odio ha bens. ¶ Ad mandata tua dirigebar merito quia Mirabilia.i. digna admira tione ſunt teſtimonia tue bonitatis du video que ⁊ qͣlia ⁊ quotolim in Abraham et filijs iſrael. et in ceteris feciſti. id̓o ſcru tata eſt aīa mea querēdo eoꝝ intellectu

vt cetera t? deciarante ꝯgnoſcam. Et ſcrutās ea inuenio. ꝙ Declaratio ſer monū tuoruꝫ qui in lege et ꝓphetis cōti nēt̉ ꝑ nouā legē facta tenebras nrās illūi nat et dat ītellectū hūilibꝰ vt ītelligāt Ꝙ mandata tua deſiderabā. et nō erat mihi vt bn̄ poſſeꝫ. Aperuios meū peten do pulſādo attraxi bonis meritis ſpūm ſanctū quo facere qd̓ ꝑ me facere nō pote ram. ¶ Et qꝛ deſidero. vehementer oro Aſpice in me oculo pietatis et miſe rere mei ſicut iudicas miſerendū alijs di ligētibus nomē tuuꝫ ita de me iudi ca. Miſerere dico ⁊ greſſus meos dirige nō ẜm carnales voluptates. ſꝫ tua iuſſa vt nō qua ego volo. ſed q̇ tu iubes ſe mita incedā. et nō dominetur mei ali qua iniuſticia qꝛ tuo ſū famulatui oīno mancipatꝰ. ¶ Et etiam Redime libe ra me a falſis crimīatōnibus hoīm vt libere et quieto animo cuſtodiā man datatua. Et vt poſſiꝫ illa cuſtodire. Fa nenti. vlpili ciē tuā illūina ſuper ſeruū tuū dādo ini ſtutumi. mihi ſpūalem legis intelligentiā et doce c cufuonū q gmni iuſtificationes tuas vt qd̓ in illis cer xſuuo tꝫuna linen nō per ſpeculum certa contemplatōe con thindla ſpiciam. ¶ Praui ⁊ de inntepituup beo a te dn̄e exaudiri quia et ſi alias pecca q ſcicibes hcm quli ui veram tn̄ pn̄īam egi. Copioſas enim lacrimas d̓duxerūt oculi mei. qꝛ no vlqjdiamibi im cuſtodierūt legē tuā. ¶ Merito be pa duxerūt lacrimas oculi. qꝛ ſcio ꝙ Iuſtus es domine et rectū iudiciū tuuꝫ. hec eni duo omni ſunt metuēda peccanti. Rectū iudiciū tuuꝫ dico. vn̄ Mandaſti per multos et ml̓to tꝑe legē tuā ꝯtinentē iuſticiā et teſtimonia tua ꝯtinentia ve ritateꝫ valde obſeruari. ita vt nullo ob ſtante p̄termittant̉. ¶ Et qꝛ inimici mei ne gligūt cuſtodire legē tuā. Tabeſcere defi cere me fecit zelus meꝰ ſuꝑ domo dn̄i dolēs. qꝛ obliti ſunt verbatua inimi ci mei obliuiſcētes enī precepta legis fece rūt domū tuā ſpeluncā latronū. Ideo iſte zelus eſt mihi. qꝛ eloquiū tuū eſt valde ignituꝫ exurit vicia et accendit hoīem ad amorē dei. et domus eius et ꝯtra impios il luminat et ſeruus tuꝰ dilexit illd̓. Ex ꝑſona ppl̓i xp̄iani zelus iſte eſt mihi et ſi Ego adoleſcentulꝰ ſumetate ſeq̄ns po polū veteris legis et contēptuſ qꝛ in pͥn cipio ab infidelibꝰ multipl̓r afflictus nihi lominꝰ iuſtificatōes tuas nō ſum ob litus qͥn ſemꝑ meditarer ⁊ ꝯplerem. Merito nō ſum oblitꝰ. qꝛ Iuſticia tua iuſticia in eternū. qꝛ qui eaꝫ ſequit̉ gau debit in et̓nū. et lex tua veritas in nll̓a ſui ꝑte ꝯtinēs falſitatē. veritas ē. nō vmbra nō figura. ſic̄ lex moſaica. ſꝫ res ip̄a ꝓmiſſa. Pro qua veritate legis ꝓph̓a ml̓ta p̄fe rens ait. Tribulatio et anguſtia inue nerūt me non tn̄ fugientē ſꝫ ꝑatū ad om nia ſuſtineda. et qͣntūcunqꝫ ſeuiāt inimici. tamē mandata tua meditatio meae nulla enī tribulatō me a legetus diuellere potuit. Ideo teſtimonia tua meditatio mea ſūt. qꝛ Equitas teſtimoīa tua qꝛ ſꝑ iuſta ſunt nihil iniquū. nichil inhoneſtum p̄cipiētia et in eternū regnū ducētia et ī tellectu da mihi eoꝝ vt ꝓ eoꝝ intelligē tia vitā poſſim capere ſempiternā. ¶ Ꝙ v̓o tribulatio ⁊ anguſtia inuenerūt me. Clamaui in toto corde meo quia vndiqꝫ ſunt hoſtes viſibiles et inuiſibiles exaudi me domine qui potens es iu ſtificationes tuas requiram. vt fa ciam. Clamaui inſuꝑ ad te toto cordis affectu ſaluū me fac̄ hͦ geuere ſaluatōis vt cuſtodiā mandata tua quibꝰ vita parat̉ eterna. ¶ Ex magno orandi affe ctū. Preueni horam oportunaꝫ in qͣ ſolet fieri oratio. p̄occupaui faciē tuaꝫ vt le tus et vigilans tibi occurrerē et clamaui ꝓfūdo cordis clamore. qꝛ in ꝓmiſſiōib tuis ſuperſperaui ſemꝑ creſcens in ſpe ꝙ facies. ¶ Et etiaꝫ Preuenerūt ocu li mei mane ad laudāduꝫ te ad modū ſtrenui operarij qui an̄ lucē ſurgit ad ope randū et vt meditarer eloquia tua ad intelligendū et faciendum ea. quia ſuauia ſunt et inflāmatiua tui amoris. Ꝙꝛ clama ui inſtanter ⁊ ꝑueni vigilanter. precor dn̄e Uocem mea exaudi ſcd̓m miſcd̓iaꝫ tuam. non aliquo meritoꝝ meoruꝫ reſpe o 2

ctu. et ſcd̓m iudiciū tuum non quo in futuro iudicabis ſed quo ſupplicibus par cis et ſe damnātes abſoluis viuifica me mortuū lege peccati. Et opus ē vt iuſtifices. quia ꝑſeq̄ntes me verbis et factis Appropinquauerunt ⁊ alligauerūt ſe iniquitati ex qua ꝑſeqͣnt̉ me et adquā nituntur me trahere a lege aūt tua que ꝓhibet ꝑſequi innocētes lon ge facti ſunt. Licet aūt inimici appropin quauerūt. ſed tn̄ non nocuerūt quia Pro pe es tu domine ſanctis tuis vt eos ad iuues et inimicos repellas. et omēs. vie tue veritas quia ſiue me ꝑmittas affligi ſiue me ab illa liberes totuꝫ iuſte facis. Et hoc vere ſcio. quoniā Ab inito quo ro nis vſum habere cepi hoc cognoui de verbis tuis ꝙ īmutabil̓r vera ſunt. Tu domine prope es. Uide ergo hūili tatem meā qua tibi humilior et eripe me qꝛ legē tuā nō ſuꝫ oblitus qua di xiſti qui ſe humiliat exaltabitur. Humilitatē dico vide ⁊ eripe ⁊ etiā Iudi ca. id eſt diſcerne cām meaꝫ quaꝫ contra Diabolū qui genus hūanuꝫ tenet captiuū ago. et redime me ſanguīe tuo ab eius captiuitate viuificā me. ſcꝫ vitā eterna ꝓ pter eloquiū tuum: quo dixiſti. qui cre dit in me non moriet̉ in eternum. Uiui fica me oro domine. quia Lōge a pecca toribꝰ ꝑfidis iudeis ſalus noſtra Xp̄us et hoc quia iuſtificatōes tuas nō ex quiſierūt. vt intelligerēt eum in eis figu ratum. Et ſi a peccatoribus longe ſit ſalus tamen nemo deſperet. quoniaꝫ Mi ſcd̓ie tue ml̓te domine certe ml̓te. palam enī apparuiſti non querētibus. vocaſti refugi entes. congregaſti ignaros. te pro omnibꝰ obtuliſti ſcd̓m iudiciū tuū quo parcis confitentibꝰ viuifica me. Ideo confido a te exaudiri. qꝛ Multi ſūt qui perſequūtur me fugando de loco ad locū. et tribulant me affligendo. vt a lege tua me retorquere valerent. ego ta men a preceptis tuis nō declinaui. ſed fortius adheſi. qd̓ ꝑſecͣutōis martirum temꝑe adimpletū videmꝰ. Iteſtimonijs nō tantū non decliaui. ſꝫ de declinatoribꝰ dolui. Vidi enim preuari cantes a lege tua et p̄dolore deficiebaꝫ zelo charitatis. p̄uaricates aūt ſunt. qꝛ elo quia tua dulcia tā vtilia n̄ cuſtodierūt ¶ Dn̄e tu veraxes et miſericors. ego v̓o conſtans et zelator legis tue. et ideo precor Uide quoniā mandatatua dilexi ze lans ꝓ eis in me et in alijs. et ideo in p̄miū poſtulo viuifica me per grām tua illaꝫ in me augmentando. et hoc in miſcd̓ia tua. qꝛ merita mea non ſufficiunt. Qd̓ vtiqꝫ faciēs qꝛ hͦ dixiſti ī ſcriptis tuis 2i que Uere ſunt a principio enī quo lo xx cutus es omīa verba ꝓcedūt a verita ectu te increata que ineffabil̓ eſt ẜm quaꝫ iu xit dicandū eſt de omni veritate creata. ⁊ id̓o vlmnti ſurri ī in eternū ſunt ſtabilia ⁊ firma omīa iudi cratior cia iuſticie tue. Uox eccl̓ie ſiue cuiuſli bet iuſti. dixi in miſcd̓ia tua viuifica me. et clat hoc neceſſe eſt. quia Principes huiꝰ mundi rectores perſecuti ſunt me iniurijs ꝯiume lijs et moleſtijs affligendo ſine vlla cau ſa ego tamē fortis in paſſiōe. qꝛ a verbis tuis quibꝰ dixiſti qui negauerit me coraꝫ Inticputa pliomnita. ſt hoībꝰ ego negabo eū corā patre meo. for Iſqꝫ ad conſpectū tummꝝ midauit cor meum. Et hͦ faciens. um bocpera eripe int ana. t. Letabor ſuper eloquia tua quibꝰ locu liuſcdꝫ pmiſſenē euꝫ xxxj. tus es. cum vos ꝑſeq̄nt̉ ꝓpter iuſticiā gau iliūci libera dete ⁊ exultate quiā merces veſtra multa ē mnuſrndulaꝝꝫ be ꝯcri in celo. letabor dico ſicut qui inueīt ſpō lia veſtra victis hoſtibꝰ. Letabor dico etiam in hͦ ꝙ iniquitatem odio habui et abominatꝰ ſum tanqͣꝫ quid vile ⁊ damnabile legem aūt tuam dilexi tanqͣm q̇d boneſtū ⁊ vtile ⁊ delecta bile iugit̓ meditādo. ¶ In cuiꝰ ſignū Septies.i. ſemꝑ toto tꝑe vite mee que ꝑ ſepteꝫ dies voluit̉. vel ſeptiēs.i. horis cōſti tutis vt moris religioſis es. Et hoc con fitendo omīa iudicia tua recta eſſe ⁊ iu ſta licꝫ nobis incōprehenſibilia. Dilexi legem tuā merito. qniā Pax mul ta interius in mente diligentibus legē tuam qui enī amat deū pacem cū fratri bus neceſſe eſt ꝙ habeat et non eſt illis ſcandalum. qꝛ nulli ſunt occaſio ruine.

Prcem habui ⁊ etiaꝫ. Expectabā chrī ſtum tuū in lege mihi ꝓphetiſqꝫ ꝓmiſſuꝫ ſedne fruſtra expectarē mandata tua q̄ in dei ⁊ ꝓximi ꝯſiſtunt dilectōe dilexi per que ſalus ⁊ pax acquirit̉. ¶ Non auteꝫ tantū mādata dilexi. ſꝫ etiam Cuſtodiuit aīma mea teſtimonia tua que in lege et pphetis mādata fuert̉. et dilexit ea ve hementer vtꝑatꝰ ſim ꝓ te aīam ponere. Non aūt dilexi tantū ſꝫ Seruaui mā data tua tanq̄m rem chariſſimā et teſti monia tua. id eſt. illa que ꝑtinent ad cul tum latrie que ſunt quedam teſtificatio nes diuinitatis qd̓ tu melius noſti quia omēs cogitatiōes mee deſideria et opera ſunt ante conſpectū tuuꝫ ma nifeſta. Ꝙ dilexi et ẜuaui mādata ideo o dn̄e Appropiquet deprecatio mea vſqꝫ ad thronū miſerationis tue. n. oroem meam a te repellas. hoc dep̄cor da mihi intellectu quo ſapīam ⁊ intelligā nō ẜm ſcientias mundanas ſꝫ iuxta elo quiū tuum ne per hūanā prudentiā eua piſct pumlia neſcam. ¶ Non ſolū appropinqͣt dep̄ catio mea. ſed Intret poſtulatio mea vſqꝫ ad conſpectu tuum vt exaudias tib̓hin eam. hoc peto. erip̄e me a malis imminē naquibꝰ ſa tibus ſcd̓ꝫ ꝓmiſſionē qua promiſiſti iuliuū ꝑ tribulatis auxiliū et liberatione gra ſiramulai ue enim eſt tam diu luctaxi hic ꝯͣ carnem nuci. ſpo mundū et dyabolū. ¶ Da mihi intelle ctū. ⁊ tunc Eructabūt labia mea himꝰ num laudē et honorē glorioſi nomīs tui et hoc faciā cum docueris me iuſtifi cationes tuas quia aliter labia nō exul tabunt niſi ip̄e doceas. Quod ſi ita feceris nō ſolū labia mea exul tabunt. ſed Pronūciabit lingua mea alijs p̄dicando eloquiū tuum et iuſtuꝫ eſt. qꝛ omīa mādata tua equitaſ. nihil enim eſt aliud in eloquijs tuis niſi pax niſi eq̇tas niſi vita. ¶ Da intellectū et cuꝫ hͦ Fi at manꝰ tua.i. adiutoriū tuuꝫ ſuꝑ me ut ſaluēs me ab inimicoꝝ incurſu qd̓ hac fiducia peto quoniā mandata tua ele gi pre oībꝰ honoribꝰ diuitijs huiꝰ ſecl̓i ad faciendū et alijs ꝓnunciandū. qꝛ homībꝰ ſunt ad ſalutē. Ideo manus tua ſal uet me. quoniā Concupiui ſummo deſi derio ſaluationē eternam. quā nō niſi a te ſolo habere poſſum. et ideo lex tua que ad eā diſponit ⁊ dirigit iugis medi tatio mea eſt ita vt inde nō auertar aliqͣ cura ſeculi. ¶ Fiat manꝰ tua vt ſal uet me mea coniucta tibi qui es fons vi te vita gloria. vera vita et ī illa vita lauda bit te laude ꝑfecta et iudicia tua quibꝰ iudicabis in futuro bonos ⁊ malos ſingu lis reddens iuxta oꝑa ſua adiuūabunt me. ¶ Da mihi verā vitam ad quaꝫ ꝑ me non poſſum ꝑuenire quinimo Erra ui et periculoſe ſicut ouis que perijt in primi parentis tranſgreſſione in qͣ omēs peccauerunt require ſeruū tuū centeſi mamouem ſcapuliſqꝫ poſitaꝫ reporta ad paſcua vite et dignꝰ ſum vt queras. quia mandata tua nō ſum oblitus. ſic̄ enī deus negligentes ſe negligit ita quoqꝫ reqͥ rentes ſe requirit. ¶ Pſalmus. ¶XIX. in quo iuſtus petit liberari de mal̓ huiꝰ ſeculi. ¶ Uox iuſti. Um tribularet ſuggeſtionibus demonū lin guīs aduerſantiū et iniurijs ꝑ ſequentium clamaui in ore feruenter ad dominū et exaudiuit me liberādo mi ſericorditer. ¶ Clamaui et inter alia hͦ potiſſime. Domine libera anima me am a labijs iniquis a iudeis qui xp̄m deū non ſolū nō credūt. ſꝫ etiā īmundis la bijs blaſphemare nō metuūt et alingua doloſa ab hereticorū doctrina qͦ nos a re cta fidei linea exturbare nitunt̉. Iuſtus au tem heſitans ⁊ remediū querens ait. Quid aīa mea dabitur tibi. aut quid pponetur tibi auxilij l̓ ꝯſilij l̓ remedij q̇ te munias ꝯͣ linguā doloſam q̇ iniqͣ ſuadet. ꝓfecto difficile erit inuenire. Cui interrogationi rn̄detur. cōtra linguā doloſam tanq̄m arma dabunt̉. Sagitte dei potentis acute. id eſt verba dei qͦ o 3

bus ſagittat̉ cor ad amorē dei cū exemplis ſctōꝝ patꝝ. que velut carbones incēſi alios igne charitatis incendūt ⁊ vaſtant in ſibi ꝓximis carnales affectōes et ſeculareꝫ amore. ¶ Clamaui oꝑando intribu latione ⁊ etiā ſuſpirando dixi. Heu. i. gem tus magnꝰ eſt mihi ꝙ incolatus meꝰ in hijs miſerijs plōgatus eſt ꝑegrinato mea et exiliū a vera patria in longū nimis ꝓducitur. qꝛ ⁊ ſi breue ſit tēpꝰ tamē deſide rio nimio eſſendi cū xp̄o longū vid̓r. Ideo etiā heu eſt michi. qꝛ habitaui cū habi tantibus cedar. id eſt cuꝫ malis ⁊ inqͣe tis pctōꝝ tenebris īuolutis. inter qͥs ꝯuer ſans multū grauata eſt aīa mea. Fuit incolatus meꝰ grauis mihi. quia Cū his quioderūt pacem eram pacificꝰ nō iratus. nō turbulentꝰ cupiens cū omībus ſi fieri p̄t pacem hrē. ſed cū loquebar eis verbū veritatis ꝓhibes eos a mal̓ illi mali obſtinati nō ſolum nō audiebāt. ſꝫ multis tribulatōibꝰ impugnabāt ſine aliqua iuſta cauſa. ¶ Pſalmus QXX. in quo monet fideles recurrere ad ſctōs vt per eo rum interceſſiōem diuinū auxiliuꝫ acquirant. Propheta in perſona cuiuſlibet iuſti. Euaui oculos interiores in ſanctos angelos ⁊ alios ſanctos aſſiſtētes pre ſentie dei qui mōtes dicunt̉ qꝛalti digni tate. firmati eternitate. inflāmati charitate et ſolis iuſticie luce illūinati a quibꝰ eorū interuenientibꝰ meritis et oratiōibus ve niet auxiliū michi. ¶ Quia v̓o auxi lia p̄ſtita per ſanctos ſicut ꝑ miniſtros pri mo ſunt a deo ſine q̄ nullꝰ ſanctoꝝ quicqꝫ poteſt auxilij ꝯferre ait. Auxiliū meuꝫ a domino quifecit celum et terrā om nē creaturā ſup̄ma et infimā. Iuſtus autē letus ⁊ ſecurus de auxilio dei aīe ſue loq̄ns ait. Netimeas oaima mea. qꝛ ille q̄ cuſto ditte ſcꝫ deuſ. Nō dabit affectū tuum in cōmotōnem vt cadat in pctūm nec dormitabit. id ē. noꝑmittet te tepeſcere in fide eius qui cuſtodit te. Ecce patens eſt ꝙ nō dormitabit neqꝫ dormiet qui cuſtodit iſrael. qꝛ ſin̄ vl la intermiſſiōe a deo cuſtodit̉. qui euꝫ ſpūa lium oculoꝝ intentōne ꝓſpexit. Sicut petij a dn̄o vt nō det in cōmotiōem pedem tuū. ita erit qꝛ Dominꝰ cuſtodit te in bono. ip̄e qui fecit celuꝫ et terram do minꝰ ꝑtectō tua ſuper manū dexte ram tuā. i. ꝓteget ne opus tuū dexteꝝ ſcꝫ bonū pars impediat inimica. ¶ Si te ꝓte xerit Nec ꝓſperitatis fulgor te vret elatōne nec defectus terrenorum vret te. vt dep̄ſſione aduerſitatis ſuccum bas ſiue frangaris. Et hoc id̓o quia Do ſcigiū xl minus cuſtodit te ab omni malo ab Iriu. x. l. omībus inſidijs inimici. ⁊ vtinā cuſtodi at ſemper aīam tua dominꝰ ne ei ps dn̄etur ptātis aduerſe. Cuſtodit animā tuam dominus ſic ꝑfecte vt cuſtodiat por mc introitū tuum in ſctoꝝ ꝯgregatiōem vt pllicear ſā ſana fide intres ⁊ hūilis et exitū tuuꝫ vt xxij. ſ ILIIL cum a corꝑe receſſeris cōtinue et omni oletioem tēpore ſua cuſtodia ꝑtegat te neī chaos inferni p̄cipiteris. iſtinib et abuid tibudtē qqu rulea ecteꝝ i Pſalmus. CXXI. in quo monet x xii. v addeſiderium celeſtis patrie pomui ytiut. ſer pu pi b. xxxxj Propheta. in Int paxinnrx. ⁊. j Etatus ſuꝫ in his que dicta ſunt mihi a ſpūſcō intus in me ꝑſpiratōem loquēte ⁊ ab alijs ꝓphetis ⁊ doctoribꝰ in ſcripturis ſuis loq̄ntibꝰ. vicꝫ ꝙ in domū domini lut bito idē. in celeſtē ihrl̓m ibimꝰ ⁊ ꝑueniemꝰ ego et alij mihi ꝯſil̓es vt ciues efficiamur ſciō rum et domeſtici dei ¶ Uir iuſtꝰ in hijs qͣdicta ſunt ſibi letꝰ inde qͣſi iam eſſet ibi ait. o Iheruſalem celeſtis ſtantes erant iam ſpe in penetrabilibus tuis affectus noſtri nō labentes nō cōmon ſꝫ ſtantes īmobil̓r qꝛ oīa ibi ſtāt nihil trā ſit: nihil ibi cadit. ¶ In atrijs tuis ihil̓m non terreſtris ihrl̓m q̄ ꝓph̓as occidit. ſed Ihrl̓m que in celis edificatur vt ci uitas nō ſaxoꝝmolibus ſꝫ viuis ex lapi dibus q̇ virtutū ſoliditate cōſurgit et ſcioꝝ

ſocietate nunqͣm diſſoluenda extruit̉ que edificatur ad ſimilitudine ciuitatis qꝛ in ea eſt ciuiū vnitas maxīa. vn̄ ſequit̉. cuius ciuitatis participatō eſt in id ipſum ſic̄ eīꝫ vnū eſt ſummū bonū qd̓ ab omībꝰ diligit̉ et participat̉ ita vnꝰ animus idem affectꝰ oībꝰ ineſt. ¶ Bene dico ꝙ nos ibimꝰ in domū dn̄i. qꝛ Illuc ſcꝫ adſ illam celeſtem ihrl̓m aſcenderūt tribꝰ non qͦcunqꝫ. ſꝫ tribus domini q̄ cogno ſcentes dn̄m ſequi nō diſtulerūt tribꝰ dn̄i ſunt q̄ ꝑ bona oꝑa teſtantur ꝙ ſunt ve reiſrael.i. videntes deū ꝑ fideꝫ ꝑ dilectōꝫ oꝑante aſcēderūt q̇dē ad laudandū no mendomini. ¶ Uere ibimꝰ Ꝙꝛ illic ſcꝫ in domo illa celeſti ſederūt apl̓i ſācti in qͥbꝰ deꝰ ſedet ⁊ q̇eſcit. ſederūt dico in iu dicō futuro cū xp̄o iudicantes ſuper do mū Dauid.i. ſuꝑ familiā xp̄i. ¶ Propte rea ad oēs loq̄ns ait O vos omēs qͥ cupi tis ꝑuenire in celeſtē ciuitateꝫ Inquirite que ad pacē cōſequendā pertineāt ipſius ciuitatis et exequimini ea vt per dilectiōem pacis fructu ꝯſeqͣmini et̓ne felicitatis et abundātia pacis diligen tibus te qꝛ qui relictis caducis te deū ſu ꝑ omīa diligit abundātia bonoꝝ celeſtiū ꝑfruetur. ¶ Et ideo ꝓph̓a orat dicens pſlhli odn̄r Iiat ergo pax in virtute tua vt pllo nos vinculis charitatis aſtringaſ. fiat etiā iſt ſuinu celeſtiū bonoꝝ abundātia ī his qui ſu pereminētes tanquaꝫ turres fortiſſi me hanc ciuitatē et virtute muniūt et ꝓceri tate decorant vi fluāt alijs. ¶ Dico fiat pmudoſi pax ⁊ ego iam Loquebar iam p̄dicabam alijs pacem de te. oī hrl̓m.i. p̄dicabam pa cem in te abundare et ꝙ ad tuā tranquilli tatē hic viuentes ſine vera pace nō poſſent ꝑuenire ⁊ hoc loquebar alijs ꝓpter frēs meos et ꝓximos meos vt ipſi vincul̓ charitatis aſtricti ad ꝯiummatiōem huiꝰ edificij ſe ꝑfectos exhibeant. Non ſolū p̄di caui pacem tuā o ihrl̓m. ſed Propter te que es domꝰ dei queſiui et attraxi p̄dicando verbū ſalutis multos ciues vt electoꝝ numerꝰ citius ꝯpleret̉. Mſalmus CXXII. in quo monꝫ ad aſcenſuꝫ virtutū. Propheta in perſona viri iuſti O te leuaui ocul los meos cordis et corꝑis qui habitas in celis vn̄ credimuſ venire noſtꝝ p̄ſidiū. Et on̄dēs quō leuauit ait. Ecce ſicut ocl̓i ſeruoꝝ auxilio indi gentiū in manibꝰ dominorū vt aliqd̓ bn̄ficiū ab ip̄is recipiāt. vl̓ ſi puniūtur libe rent̉. ¶ Itē Sicut ocl̓i ācille ſil̓iter in manibꝰ domine reſpiciūt ita oculi no ſtri nūqͣꝫ a ꝯtēplatione eiꝰ deſcendēt quo uſqꝫ miſereatur noſtri a tribulatōibꝰ liberādo vel qͥcunqꝫ bn̄ficia largiendo. Et ideo Miſerere noſtri domine qꝛ cor pus noſtꝝ paſſionibꝰ laborat miſerere noſtri qꝛ animꝰ noſter obꝓbrijs affligit̉. neceſſe eſt vt miſerearis q̄ꝛabundāt paſſio nes in qͥbus deſpecti ſumus et deriſi a malis derident̉ enī fideles ab hereticis. pauꝑes a diuitibꝰ. huiles a ſuꝑbis. Ideo etiā miẜere qꝛ nō tantū corpꝰ ſꝫ Ani ma repleta eſt amaritudine multuꝫ vt nulla ꝑs eiꝰ ſit immunis ſumus eniꝫ obprobriū abundantibꝰ.i. diuitibꝰ hꝰ ſeculi q̇ derident pauꝑes et deſpecto ſu perbis qui deſpiciūt humiles. ¶ Pſalmus. CXXIII in quo monꝫ omne bonū noſtꝝ deo eē aſcribēdū Iuſti cognoſcētes a ſolo deo libe rari a malis huiꝰ ſeculi dicunt. Icat nunc iſra el populus dn̄i grās agens niſi qꝛ dominꝰ erat in nobis per ſpeciale auxiliū nullatenꝰ euaſiſſemꝰ. Ni ſi qꝛ dominꝰ erat in nobis. Cu inſurgerēt carnales hoīes per ſequēdo nos forte viuos deglutiſſēt nos. Item niſi qꝛ dn̄s erat in nobis. Cum exardeſceret furor eoꝝ in nos. fere inundatio tribulationū abſorbuiſſꝫ nos. ¶ Quia dn̄s erat in nob̓. Aīa noſtra pertranſiuit illeſa torrentem ꝑſecutionis. dices tu aliqͥs ꝙ etiam ſi dn̄s o

non fuiſſet in nob̓ aīma noſtra pertrā ſiſſet impetu temptationū aut furias de monū aūt impiorū hoīm ꝑſecutōnes hūa na virtute intolerabiles. certe non. Imo qꝛ tranſiui auxiliante deo. ſit Bene dictꝰ dominꝰ qui nō dedit noſ in ve natōe dentibꝰ crudelitatis eorum. Et qꝛ ſua gratiā. Aīma noſtra ſicut paſſer qn̄qꝫ eripit̉ de laqueo erepta eſt de laqueo venatium ſpirituū maligno rum q̇ ad venandū aīmas laq̄os extēdūt in ꝯcupiſcentijs ſecl̓i et dulcedie pn̄tis vite Et nō tantū aīma erepta eſt ſꝫ Laque us cōtritus eſt ꝑ dn̄m qꝛ ꝑ ecutiōes ve natorū ad nichilū redacte ſunt. cū caꝑe ne queunt qͣs deciꝑe temptabāt et nos libe rati ſumꝰ. Qui gaudentes ⁊ exul tantes ꝯfitemur ꝙ Adiutoriū noſtruꝫ in virtute dei eſt. Pſalmus. CXXIIII. in quo mo net cōfidere in ſolo deo. Quaꝫ autem bonū ſit cōfidere in domino ptꝫ. quoniam. Uiconfidunt in domīo toto corde hitantes fide charitate formata ihrl̓m ſpūaleꝫ ſcꝫ eccl̓iaꝫ nō ꝯmouebitur a bono ꝓpo ſito ſiue a xp̄o ſicut nͨ mos ſyon.i. xp̄o in qͣ fundata ē ipſa eccl̓ia. ¶ Confidēs in dn̄o nō ꝯmouebit̉ qꝛ Mōtes.i. angeliꝓ phete apl̓i qui ī modū ꝓceritatis motanee ſuꝑeminēt cūctis in ſcrītate. ſunt ī circui tu eiꝰ qͣſi murꝰ et dominus ī circuitu ppl̓i ſui vt munimen et alta defenſio ex hoc nūc et vſqꝫ ī ſecl̓m ſicut ip̄e digi eſt polliceri dicēs ego vobiſcū ſuꝫ vſqꝫ ad ꝯſūmatōeꝫ ſecl̓i. ¶ Uere nō ꝯmouebūt̉ ꝯfidentes ī dn̄o Quoniā non relīquet̉ dominꝰ ptātem pctōꝝ ſuper iuſtos electos ſuos ne forte iuſti in lōga tribu latiōe deſꝑantes ꝯuertant̉ ad malū et ex tendāt ad iniquitate manꝰ ſuas. Et qꝛ boni firmi merent̉ p̄miari ait. Bene fac domine bonis oꝑe et rectis cord̓ bn̄ fac̄ dico. defende ꝯforta exalta corona ⁊ glorifica eos. Et qꝛ mali merent̉ etiā puni ri ait. Declinates auta iuſſis dei ad ducet dominꝰ ī obligatiōes pene ei̓ne cū demonibꝰ obſtinatis ininiquita te. tūc tandē erit pax ſuper iſrl̓ diſcordia rum omniū principibꝰ confuſis. ¶ Pſalmꝰ. CXXV. in quo monet inſceo ad gaudiū ꝓ liberatione. ¶ Propheta in perſona redēptoꝝ. Um conuerterit dominꝰ vniuerſū mūdū ſub Ipomined diaboli ptāte captiuum facti ſu mus vere ꝯſolati. Un̄ ſeqͥt̉. Tūc cū dn̄s ꝯuerteret repletū ē gaudio os no ſtrū predicādo pacē md̓o p̄dicando ſalu tem et linguanra exuſtatione nō enī vaper ſufficimus tantas explicare laudes ꝓ grā inciſio xixe xtxei qͣ ſaluamur. Tunc poſt ꝯuerſionē ml̓toꝝ inter gentes aliqͦ nōdū ꝯuerſi admiran tes de tāta ml̓titudīe ꝯuerſoꝝ ⁊ tanta ma ſpicto ieſtate miraculoꝝ q̄ fient ꝑ ſctōs ꝯgaudē Iſi domin do dicēt magnificauit dominꝰ facere Nedificata ſi pxpriij. j cū eis.ſ. fidelibꝰ. ¶ Qd̓ ſancti ꝯfirmā olecta et bent muna aca tes dicūt ⁊ vere Magnificauit domī lat qui cuide ca xr facere nobiſcū nos nob̓ male fecimꝰ qͥ ſt omnid ab mimaē dt: d. ſub peccato nos vendidimꝰ. ſꝫ redemptor ⁊queriue r. ex ⁊ nos liberans nobis bene fecit. vnde facti ppubis oxt. ſumus letātes qui prius eramꝰ capti ſtigim ui. ¶ Et quia magnificaſti facere no biſcum. ideo Conuertere domine ca ptiuitatem noſtram qua captiui ſub oyabolo tenemur. ſicut torrens in au ſtro vt ſicut torrens qui eſt ligatus frigo re hiemis flante auſtrali vento ſoluitur et currit. ta flante ſpūſācto ſoluti a peccatis curramus in patria celeſtem. ¶ In quo curſu licꝫ labor ſit. ſed non ideo deſiſtendū: quia Qui ſemināt in lacri mis in hac valle plorationis in exulta tione mētent fructum eterne beatitudi nis queꝫ colligent ex operibus bonis que leminant. Iſti tales ꝓficientes ꝓficiebāt Cuntes de virtute in v̓tutēflebāt ſuꝑ calamitate hꝰ vite mittētes qͣſi an̄ ſe p̄mittētes in illo ſe culo fut̉o ſemina ſua oꝑa ſua bona.

Predicti Euntes ibant et flebant ſed poſtea venientes autē venient ad iudiciū qd̓ erit cōmune omniū. Ueniēt dico cū exultatiōe ꝓferentes domīo bona opera ſua vnde remunerationem recipient. Pſalmꝰ. QXXVI. in quo monet ne aliquis bonū qd̓ in ſe cernit pro prijs viribꝰ aſcribat. Propheta in bonis operibꝰ leta ti ſumus totū tamē attribuendum eſt deo. quia Iſi dominꝰ edifi cauerit domū quācūqꝫ ſpūalē ſcꝫ eccleſiaꝫ ſiue animā aliqꝫ vt dei ſit habitatio inuanū laborauerūt qui ad eā edificandā p̄dicādo aūt ſacramē ta miniſtrando laborant. nō eniꝫ q̄ plantat aut qui rigat eſt aliqͥd ſed q̇ incremētū dat deus. Sicut ꝑ ſe nō poteſt aliqͥs edifica re ſic Niſi dominꝰ cuſtodierit ciuita tem edificatā ſcꝫ ip̄am eccleſiā q̄ de ml̓tis eſt collecta. et bene munita virtutibus fru ſtra vigilat qui cuſtodit eam vanus eſt omnis labor. vana oīs cuſtodia niſi do iridin minꝰ operet̉ Et ꝯuerſus ad mīſtros ait. nefidū pndema Uanū eſt ergo vobis o mīſtri ante lu ius traſiꝰ tap cem ſurgere qͦ xp̄s eſt. qꝛ q̇ ſurgit ante lu plitaſti ſacrre nt cem nocturnas tenebras palpat. vos at riere domine ca poſtquaꝫ expectaueritis ī hūilitate noltram quā tapuut ſi ſurgite.i. ſurgetis ad participatōem diuīe er. licut torrens in a glorie. humiliantibꝰ enī ſe debet̉ aſcenſus ⁊ ileſtlppats ſfi exaltatio Vos inquam ſurgetis qui mā mio lolpiul ducatis panē penitētie in hͦ ſeculo. Sed quando erit hoc factū Cū dederit dominus dilectis ſuis ſomnū mor tis temporalis. et cum dederit tunc apo parebit qui ſunt hereditas domini apparebit qui ſūt filij quoꝝ merces erit xp̄s fructꝰ bn̄dictꝰ ventris v̓ginalis. Et vnde facta eſt hec hereditas. qͥa Sicut ſagitte in manu potētis et fortis hoīs ad feriendū ita apoſtoli filij ꝓphetarū q̄ dicunt̉ excuſſi qͥa clauſa et cooꝑta ſacra menta q̄ ꝯtinebāt. deꝰ excuſſit illa ⁊ manife ſtauit miſſi ſunt de manu dn̄i vſqꝫ ad fines terre. q̇ corda hominū diuino amore trani figerent. Pſalmꝰ. CXXVII. ī quo monet caſte timere deum. Timete deum quoniam. Eati omne S cuiuſcū qꝫ ꝯditōis ſint qui timent do minū timore filiali cuiuſmodi ſūt qui ambulāt ī preceptis ſuis obe diendo qͥ ſunt vie veniēdi ad eternam vitā. ¶ Propheta cōuerſus ad ip̄os timentes deū quaſi ad vnū loquens ait. Btūs es ſpe hic de labore et bene tibi erit in fu turo de fructu. qꝛ operū tuoꝝ quibus deſu daſti vt ad eternitatis fructū ꝑuenireſ mer cedē a dn̄o recipies. Ceteꝝ ſi timueris deū. Uirtꝰ tua cui indiuiduo amore copula ris ſicut vitis abūdabit bonis operi bus. et odore fame. in illis qui tibi in chriſto adherent. Preterea ſi times deum Opera tua bona ex predicta vxore genita ſicut nouelle oliuaruꝫ virent virtutibus. et caritatis et pacis oleo vncta ex omni parte mentem tuam reficiūt. ¶ Ecce ſic benedicetur hō quitimet dominū his itaqꝫ locupleta tam diuitijs ¶ Cū aut tot bona p̄parant̉ timenti deū. otimens deū ora ꝙ Benedi cat tibi dominꝰ in quem credidiſti. ve nientem ẜm carnem ex ſyon et videas bona celeſtis hierl̓m q̄ nō tranſeunt. ſed eterna ſunt omnibus diebus vite tue. id eſt in eternū. Et retributōeꝫ oꝑe rum tuoruꝫ capias et videas pacē eternitatis que omne malum excludit. que videntibus deum. hic per fidem dabit̉ in futuro. Pſalmꝰ. CXXVIII. in quo mo net ad tolerantiam exemplo omni um ſanctorum. Eccleſia quaſi reſpondens que relis infirmorū querulantiū ꝙ tot mala perferāt in preſenti ſeculo ait O filij nolite admirari et turbari. quoniam

Epe expugnaue rūt ſepe afflictionibꝰ affecert̉ me matrē omniū fideliū a pͥmo tem pore etatis mee vnde in abel expugnata ſū a fratre malo et perdito caym. Sepe ex pugnauerunt me a iuuentute mea. etenī nō potuerunt mihi p̄ualere vt mētraherent in ꝯſenſū peccati. dn̄s ꝓtectio mea eſt. ¶ Sed cū palā nocere nō poſſent niſi ſūt occulte nocere. vnde Supra dor ſum meū fabricauerūt pctōres inſi dias.i. ex ea ꝑte inſidias fabricarunt. ex qua velut a dorſo poſui facile videri nō poſſent et logo tēpore cōtinuauerūt iniqui tate ſuā ¶ Sed hͦ ꝑſecutio non durabit. quoniā Dominꝰ iuſtus ad hūilitateꝫ reducet colla ſuperboꝝ et ceruico ſoꝝ peccatoꝝ. confūdatur de iniqui tate ſua. qd̓ erit cū viderint ſe dānari et cō uertātur retrorſum.i. inefficaces et im potētes appareāt oēs qui ex odio ſan ctam eccleſiam perſecuti ſunt. ¶ Fiant aridi et ſicci ab omni hūore gra tie et ſine fructu bonoꝝ operū ſicut fenū tectoꝝ qd̓ qͣꝫ cito cepit creſcere tam cito areſcit ¶ De quo feno. i. de quibuſ malis nō implebit manu ſuā aliquo bono oꝑe ad offerendū deo. angelꝰ qui in fine mūdi mētet.i. ſeparabit bonos a ma lis et ſinu ſuū nō implebit inde angelus id eſt. aliquā bonā operatōnem q̄ ſit remu neratōe digna qꝛ nullꝰ in talibꝰ fructus cō periet̉ q̄ manu vel ſinū ab angelis portetur qui ſcꝫ angelus manipuloſ.i. iuſtos col liget ſiue ꝯgregabit. ¶ Quia ſuꝑbis in aniter operantibꝰ nulla bn̄dictio danda ē. ideo illis malis Non dixerūt ſācti qui preteribāt nos ad celeſtia benedictio domini ſuper vos nec etiā dixerūt be nediximꝰ vobis ex ꝑte nr̄a in noīe do mini quos nouerant in futuro iudicio iu dicandos. Pſalmus. QXXIX. in quo mo net ad penitentiam. ¶ Propheta ī perſona penitētis. o Omine̓ ad quē eſt recur ſus verus clamaui ad te cor de feruēti de ꝓfundis miſeria rum culpe et pene in quibꝰ oppreſſus iaceo qͣꝫdiu hic viuo domine ad quē ſolum re curro. qꝛ ſolus potes liberare clamātes ex audi vocem meā ¶ Exaudi dico imo precor ꝙ Miſericordia et clementia que aures tue dicūt̉ intendant in vo cem deprecatōis mee vt relaxet pctā mea. ¶ Peto vt pct̄a dimittas. qͥa Sꝫ ini xiix ppſ quitates.i. pctā que aut cogitatōe aut ſer xrarii ci mone aut certo opere cōmittimꝰ obſerua ueris vt ſcd̓m eas iudicare velis domīe Imcu attē xit ti peri. quis ſuſtinebit te iudicem. certe nullus Sed hec eſt vna ſpes mea Quia apd̓ qtitbā denapaſꝫ ſcæ te ꝓpiciatio eſt quoniā benignꝰ et miſe nāuorno ricors es et preſtabilis ſuꝑ malicia et pro pita ſia pter legem tuā q̄ promittit penitentibꝰ xo Sicut per miſericordiā ſuſtinui patienter te flagel er magri lantem et premia differentem expectas mi uriſinū mā ſeri cordiam liberantem et iuſticiam retri urita lacte ma buentem. ¶ Propheta conuerſus ad au plis et hi ditores etiam ait. vtiqꝫ Suſtinuit anīa mea confidenter in verbo eius quop mittit et reddit ſuſtinentibus adiutorium. ſptinꝰ Cxjj imo etiam poſt veniaꝫ regnum. quod ver Iſdb e bum dei quia nunquā fallit ſemperqꝫ ve penrecus rum eſt ſecure ſperauit anima mea in upomin. domino. ¶ Sic anima mea ſperauit et Iſrahel ſcilicet vir iuſtus ſperet in do mīo et hoc a puericia vſqꝫ ad mor tem aliter enim non prodeſt ſperare in do mino niſi ſperauerit vſqꝫ ad finem. ¶ Merito ſperandum eſt in dn̄o Quia apud dominum miſericordia cum ꝑ nobis homo fieri dignatus eſt et cōpior ſa apud eū redemptio cum non auro et argento. ſed precioſo ſanguine ſuo nos redemit qui ſufficiens eſt ad mille mundo rum redemptioneꝫ. Et ipſe filius dei qui ſolꝰ ſine peccato eſt. et nō aliꝰ pōt redimere ¶ Unde ipſe qui potens eſt miſericors et copioſus redimet iſrahel populum fidelem ex omnibus iniquitatibus eius.

Pſalmꝰ. ¶XXX. in quo monet ad humilitate. Propheta docēs quā hūilitateꝫ debet habere vir iuſtꝰ ait. Omine nō eſt ex altatū intus cor meum vt in meis viribꝰ cōfidens de me quaſi ex me aliqͦd̓ ſublime ſentiā nec elati ſunt oculi mei exteriꝰ vt aliqd̓ ſignū oſtēdereꝫ ſuꝑbie. ¶ Hec ambulaui in magnis ymo deſpexi omīa q̄ apud hoīes ſeculi ma gna vident̉. nō diuitiaꝝ cupiditas. nō ho noris ambitio in me fuit. nec aliqd̓ ſupra v̓ tutem meā et ſtatu meū attemptaui. vn̄ mi rabilis et glorioſus hoībꝰ apparerē. Sꝫ hu militer ſentiebā de meip̄o. ſꝫ ſi exalta ui meipſum ꝑ ſuꝑbiā iactando vel glori ando ita fiat de me punitio ſic̄ ſequit̉. ¶ Ita pereaꝫ ego Sicut perit paruul incubens ſuper matre ſuā indigenſ foueri ſinu matris et ablactetur. idē ſeparet̉ a lacte matris. Speret populus fidelis et hūiliſ in domino ſemper ſine fine quouſqꝫ ad eternitatem ve niat. xpxieet ¶ Pſalmꝰ. CXXXl. ī quo monet rigium qpebin vt nos et alios edificemꝰ domū d̓o Uir perfectus cupiens edificari do mū domino in perſona omniū iu pumna intala pnuli ſtoꝝ ait. O domine pater Emento dauid ſpūalis.i. xp̄i q̇ de ſemine dauid ẜm carnē deſcēdit eiꝰ dignitateꝫ et merita reſpiciens et omnis manſue tudinis eiꝰ q̄tanta fuit vt ductus ad vi ctimā non aperiret os ſuū. ¶ Ad hͦ memē to dauid. Vt impleat quod firmiter et ex voto volūtatiſ ꝓmiſit domino que coluit iacob ꝓmiſit aut et votū vo uit vt aduentu ſue incarnatōis redimeret genus humanū. ¶ Iurauit dauid noſter dn̄o ita dicens. Non introibo in ta bernaculū celeſtis palacij qd̓ eſt ha bitatio mea. nec aſcendā ſeſſurꝰ ad dexterā patris vbi eſt requies et fi nis laborū. Non dabo ſomnū mor tis oculis meis. et palpebris meis dormitationē. Idem. Et nec requiē temporibꝰ meis. id ē. non prius aſcendam crucē morti ꝓximus donec preparē habitaculū dignum deo patri ī cordibꝰ electoꝝ per fidē ¶ Ecce noſter dauid adimpleuit quod ꝓ miſit. p̄miſit ꝙ nō reqͥeſceret donec domus dn̄i eſſet edificata. ¶ Ecce iam audiui mus ꝑ ꝓphetas ea futurā in effrata.i. bethleem in qua natꝰ eſt ip̄e edificator p̓nci palis et fundator. et ſicut audiuimꝰ ī iudeiſ eccleſiā īchoatā. ita poſtmodū inuenim eam in camꝑis ſilue.i. in gentibꝰ q̄ pͥus erāt ſilue. dyaboli cubicula vbi erāt vepreſ ydolatrie. ſꝫ nūc cāpi facti ſunt vomere p̄di cationis arabiles et deo fructificātes Nos v̓o audiētes in ꝓphetis ꝙ eccleſia edi ficata ſit Introibimꝰ ⁊ inhabitabimꝰ in vnitate fidei in vinculo caritatis vniti in domū quā de effrata venientē audiuimus et adorabimꝰ vbi audiunt̉ p̄dicationes apoſtolorū. q̇ quaſi pedes ſuſtētantes to tum corpus eccleſie ſunt. ¶ Et cōuerſus propheta ad dn̄m ait. o Domine iam ex pleuiſti iuramentū tuū. reddidiſti votū. in ueniſti locuꝫ deo iacob. iam ꝓduxiſti ex ſa lutari tuo eccleliā ſurge nūc a mortuis in requiē tuā in patriam celeſtem. nō ſo lum tu. ſed et eccleſia tua quaꝫ ſanctificaſti ſanguine tuo que archa dicit̉. qͥa in ea eſt manna.i. ſacramentū eucariſtie. in ea tabu le legis. idē. doctrina veritatis. in ea virga aaron. id eſt poteſtas ſacerdotalis. ¶ Et te eunte ad patrē precor vt Sacer dotes tui ſeruientes tibi deuote induā tur iuſticia q̄ omnes v̓tutes cōplectitur q̄ ſūt ornamēta anīe. et ſancti tui ip̄imet ſcꝫ ſacerdotes et eoꝝ ſubditi exultent de celeſtibus bonis. ¶ Item inſuper precor te domine pater ꝙ Propter meritum chriſti qui de ſemine dauid formā ſeruilē ſuſcepit. nō auertas penituſ a iudeis noticiam chriſti quin aliqn̄ oſtendas eis ſaltem prope nouiſſima tem pora vt reliquie iſrahel ſalue fiant.

¶ Propter dauid nec diffido. quia Iura uit dominꝰ dauid.i. firmiter ꝓmiſit ve ritatem qꝛ ſicut ꝓmiſit ſic cōpleuit et no fruſtrabitur eū.i. nō eſt mentitꝰ ei. iura uit dico ita dicens de fructu vetris tui ponam ſuper ſedem tua.i. xp̄m iuxta illud angeli ad maria. dabit illi deus ſedem dauid patris ſui. Uox patris ad xp̄um. Filij tui ꝑ te in fide ꝑgeniti etiā ſedebūt in regno eccleſie p̓ncipes prelati ſiue iudices tecū ſi cuſto dierint corde credendo et oꝑe implendo p̄cepta legis et ꝓphetaꝝ que teſtimonia ꝓferūt fidei que docebo eos ꝑte ⁊ tuos Et nō ſolum ip̄i filij tui chriſte. ſed etiam Filij eoꝝ et ſucceſſores eoꝝ ſedebūt ſu per ſedem tuā in regno eccleſie ī ſcl̓m ſeculi qꝛ ſemꝑ vſqꝫ ad ꝯſūmatōem ſeculi ꝑmanebit p̄latoꝝ poteſtas et auctoritas in eccleſia. Et hͦ nō meritis eoꝝ. ſed Quoniā dominꝰ ſola gratia elegit ſibi ſyon vi delicꝫ eccleſiam. vt hic in preſenti inhabitet in cordibus electorum per fidem. Item pater ad filium. ita elegi ſyon vt Re quies mea in qua requieſco non tantū ī hac vita ſed in eternū nō ideo dicit ſyon eē requiē ſuā ꝙ ip̄e aliqn̄ laſſatꝰ requieſcat. ſed qꝛ nos ī illo requieſcamꝰ. in hac eccleſia habitabo quoniā ad hoc elegi eam vt ibi inhabite hͦ eſt in cordibus electorū. Uiduā eiꝰ.i. animā deſertā oī auxilio mūdano niſi ſoliꝰ dei benedicēs bene dicā bn̄dictione gratie in pn̄ti et gl̓e ī futu ro et pauperes eiꝰ hūiles corde nihil d̓ ſe p̄ſumentes. ſꝫ in miſcd̓is dei ſola ſperāteſ ſaturabo paībꝰ.i. bonis ſpūalibꝰ reficiā. ¶ Sacerdotes.i. prelatos eccleſie indu am imitatione vite ſaluatoris ī quo ꝑfecta ſanctitas fuit vt ex omni ꝑte luceant virtutibꝰ et doctrina et ſancti eiꝰ ſcꝫ fide les baptiſmo ſanctificati iugi exultatiōe mentis et corporis exultabūt in futuro ſempiternas ſuſcipientes coronas glorie ¶ Bene dico exultabūt ſcꝫ de xp̄o quoniā Illuc.i. in eccleſia quā ad habitatōem ele gi extendaꝫ altitudineꝫ regni chriſti quod in illis extendit̉ quibꝰ dictum ē. beati pauperes ſpū quoniā ipſoꝝ eſt regnū celoˢ rum. et etiā ante hͦ paraui lucernā chri ſto meo ſcꝫ iohannē baptiſtā. q̇ p̄dicādo et baptiſando viam xp̄o dn̄o preparauit. ¶ Inimicos eiꝰ incredulos et peccato 5 res obſtinatos induā cōfuſione ī futu ro iudicio cuꝫ audituri ſunt. diſcedite a me maledicti ſuper ipſum aut chriſtum efflorebit ſanctificatio mea qꝛ eiꝰ ſan ctificatio et gloria q̄ manifeſtabit̉ in fine ſe culi erit immarceſſibilis. ¶ Pſalmus. CXXXII. in quo mo net ad dilectionem fraternam. ¶ Propheta cōmendans fraternā caritatem ait. Cce quaꝫ bonu ſndū n̓ yimn qud xle xtx vtile qͣꝫ iocunduꝫ et delectabile ipiuiais cu xprexxt xta eſt habitare frēs in vnū vni npllm xx cicue domina tate caritatis et volūtate concordes quoꝝ iunaſed prūdo Pexeetre eſt vnū coret vna anima in domino. ¶ Bene dico vtile et iocundū eſt habitare puli fut in vnū qꝛ ſuꝑfratres habitantes in vnum. pomim ex ſpui poitnde Deſcendet dei benedictio ſicut vn gentū gratie ſpūſſancti exiſtēs in ca IIIInſi. IIIIII pite xp̄o deſcendit in die penthecoſtes alli in barbam.i. in apoſtolos viros ꝑfectos Inluuſtitnxͣm. proximo xp̄o adherentes barbam dico aaron.i. xp̄i queꝫ p̄figurauit aaron. ¶ Qd̓ vngentū grē ſpūs deſcendēs a capi vij ro te nō ſolū Deſcendit in barbā ſed etiā in oram veſtimenti eiꝰ.i. in oēs fideles et in extremos q̇ erūt vſqꝫ ad finē mundi fide les enī veſtes dicunt̉ xp̄i qꝛ nuditatē eiꝰ fide nrā veſtimꝰ ⁊ religione honoramꝰ ſicut ve ſtimenta dominū. ore veſtimēti dicūt̉ vlti mi ſancti q̄ erūt in eccleſia ſicut ros grat tie xp̄i qͦ deſcendit ſuꝑ apl̓os in montē ſyon ꝯgregatos ¶ Ideo aūt bonū ⁊ iocū dū habitare frēs in vnū Quoniaꝫ illic in cōcordi ſcꝫ habitatōe ꝓ miſit dominus hic benedictionē grē ſue et v̓tutū mul tiplicationē et in futuro vitam eternā. ¶ Pſalmus. CXXXIII. in quo monet ad diligendū deum.

¶ Bonū et iocundum eſt habitare frēs in vnū. vos ergo frēs qui eſtis pariter cōgregati perficite quod re ſtat vobis ſcilicet Unc benedicite dominū laudate deuꝫ o vos omnes ſerui eius. Benedicite dico oēs et vos maiores et ꝑfe ctiores. Qui ſtatis in eccleſia domo domini ī penetralibꝰ eiꝰ ꝑſeuerātes para ti ſicut ſtrenui ſerui ad ſeruiēdū dn̄o et vos minores et minus ꝑfecti q̇ etiā ſtatis nō in intimis et penetralibꝰ ſed in atrijs.i. in in greſſu domus dn̄i tanqͣꝫ incipiētes et im perfecti ¶ Benedicite dn̄o et maxime In noctibus aduerſitatū nō tantū in dieb ꝓſperitatis extollite ſurſū ad deū manꝰ Iulini veſtras cordis et corꝑis deuote orādo in pmuma ſcā ſcꝫ intētōe. vt intētōe et̓noꝝ operemi et benedicite domino nihil boni vobis at tribuētes. ſed totū d̓o Propheta orans benedici populū fidelem ait. Benedīcat tibi dominꝰ ex ſyon.i. celeſti hieruſaleꝫ qui potens eſt. qꝛ ip̄e eſt qui fecit celū et bencticiuſu in terram. ſenclliplitullt ſalmꝰ. CXXXIIII. in quo mo puipula Iſatariapin net laudare deuꝫ maxime ꝓpter ex cellentiā poteſtatis. id barbam do ¶ Propheta inuitas omēs fideles priutaarani. ad laudandū deum ait ecutigata Audate nomen domini vita et lingua ip̄m lau dabile extollendo quod ꝑ fidem cognouiſtis eē ſuꝑ omne nomē oēs ſerui dn̄i. quoniam nihil iuſtiꝰ nihil dignius vl̓ gratius qͦꝫ ꝙ ſeruus laudet dominum. Laudate vos maiores. Qui ſtatis in ec cleſia domo dn̄i vt columne fortes. lau date vos minores qui ſtatis in ingreſ ſu domus eiꝰ. Vos tales Laudate dominū qꝛ bonꝰ dominꝰ nam bonus in ſe et ex ſe omniū bonoꝝ fons indeficiens pſallite nomini eiꝰ quoniā ſuaue eſt eſt enī nomē dn̄i ieſu mel in ore. melos ī au re. iubilus in corde. ¶ Pſallite dn̄o ⁊ ma xime ppl̓us iſraheliticꝰ hoc facere tenetur. Quoniam ipſe dominꝰ elegit iacob vnde aſſumpta humanitate naſceretur. et iſrael in poſſeſſionem ſibi i. in genteꝫ ſuam ¶ Ideo laudate Quia ego ſpiritu ꝓphetico illuminatꝰ cognoui et etiaꝫ no ticia fidei et experientia ꝙ ipſe deus no ſter magnꝰ eſt dominꝰ potētia et ſapiē tia pre omnibꝰ dijs ſcꝫ ſanctis angelis qͣ dij ꝑ grāꝫ digni ſunt vocari. ¶ Et vere ipſe deꝰ magnꝰ eſt ſuꝑ omnibꝰ dijs. qꝛ Omnia quecūqꝫ voluit fecit in celo et ī ter ra in mari et ī omnibꝰ abiſſis cauſa enī oīm qͥ fecit volūtas eiꝰ eſt et nulla neceſ ſitas. Ip̄e dico eſt Educes vapores humidos ab imo terre vel a mari oc ceano qd̓ eſt terminꝰ terre habitabilis vnd̓ vt plurimum generant̉ nubes et fulgura inde generata cōuertit in pluuias. Ip̄e etiā eſt Qui educit ventos de lo cis occultis hominibꝰ qui percuſſit primogenita egipti ab hoīe vſqꝫ ad pecus ¶ Ip̄e eſt q̇ Emiſit ſigna et ꝓ digia ꝓ populi iſrael liberatōne in pha raone et in omnes ſeruos eius. Ip̄e eſt Qui percuſſit gentes ml̓tas in ꝯſpectu filioꝝ iſrael poſt egreſſum d̓ egi pto et occidit reges fortes ſcilꝫ ſeon regem amorreoꝝ et ogregem ba ſan. et omnia regna chanaan. ¶ Et dedit terraꝫ eorum heredita tem. hereditatē iſrahel populo ſuo. Et quia hec omnia feciſti repletum eſt os meum laude et dixi Domine nomē tuum. id eſt. fama tua et laus erit in eter num et beneficiorum tuorum memoria erit in omnibꝰ generationibus ſuc cedentibꝰ ¶ Et hͦ erit memoriale eius in eternum. Quia iudicabit dominꝰ po pulū ſuū ſcꝫ iudeos non credentes iudi cio eterne damnatōis q̄ populus ingratꝰ tot beneficijs extuit et in ſeruis ſuis ſcꝫ fidelibꝰ deprecabilis erit exaudiendo orationes eorum. ¶ Propheta con uertens ſe ad exprobranda ydola dicit. deꝰ noſter magnus eſt. ¶ Si mulacra gentium ſunt auruꝫ aūt argentum

quantū ad materiā et opera manuum hoīm quātū ad formā Que ſimulacra vana ſūt et iutilia. qꝛ Os haberit figura tiue et nō loquētur. oculos habent ſcilicet depictos. et non videbunt̉. Aures habent et non audient nec eſt ſpūs inore ipſoꝝ. illa ei mēbra exte riora artifex potuit dare ſꝫ n̄ ſpūm dare lic̄ ſuꝑi pſal. In exitu iſrl̓ fuit expoſitū Simi les illis fiant qui faciūt ea hac ſcꝫ in tentione vt colant̉ vt ſcꝫ fiant ita ꝙ ad ſimi litudinē ydoloꝝ careant ſenſu diſcretionis et motu bone operatōis et oēs qui cōfi dūt in eis. ¶ Tales fiant ydolatre. ſed Uos qui eſtis domus iſrael deuꝫ ſcꝫ videntes fide formata benedicite domi nū et vos domꝰ aaron vos ſcilꝫ colle ctio ſacerdotū ¶ Domꝰ leui ſcꝫ collectio miniſtroꝝ et familia ſub ſacerdotibꝰ cōſti tuta benedicite dominū et vos populi omēs qui timētis deū benedicite do minū ¶ Bn̄dicite dn̄m ſicut ego bn̄dicēs dico. Benedictꝰ deus dominꝰ qui ve nit ex ſyon homo factꝰ et qui habitat in hieruſalem celeſti vbi videbimus eu in eterna pace. ¶ Pſalmus. CXXXV. in quo mo net omēs ad laudem dei. Propheta inuitat oēs ad cōfeſſi onem diuine laudis propter excel lentiā diuine bonitatis dicens. onfitemini domi no ꝯfeſſione laudis quoniā bo nus a quo ſicut a fonte omne bo nū fluit in nos bonos nos faciens. Item confitemini dn̄o quoniā in eter nū miſcd̓ia eiꝰ qꝛ in hac vita ꝑmiſcd̓iaꝫ ꝯdonat pctā et ꝯfert multa ſpūalia bona et in alia vita remunerat fideles vltra merita Cōfitemī domīo qꝛ ip̄e creator āgeloꝝ ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ q̄ participatōne diuine grē dij dicuntur. Confitemini domino quo ipſe eſt qui dominatur omībꝰ dominis et p̓ncipibꝰ huius mūdi in cui ditione cūcta ſūt poſita. et non ſit qui poſſit reſiſtere volūtati eius. ¶ Confitemini dn̄o quoniam ip̄e eſt Qui ꝓpria virtute fa cit mirabilia nō indigens auxilio cuiuſ cunqꝫ ¶ Confitemini dn̄o Quia ipſe fe cit celos prout in ſua mente diſpo ſuerat per ſapientiā ſuam nō ab alio ēdo ctus nec ſecutꝰ exemplū alterius. Item con fitemini illi Qui firmauit terra iuxta aquas. Confitemini illi Qui fecit lumi naria magna.ſ. ſolem vt eſſet lux illumi nans diem lunam et ſtellas vt poſſint illuminare noctem. Confitemini illi Qui percuſſit egiptū multis plagis ꝓpter li berandū populum ilrahel cum primo genitis eoꝝ. Confitemini illi Qui edu xit iſrael de medio egiptioꝝ in oſten ſione ſue inuincibilis potentie et in forti p̄ cuſſione egiptioꝝ. ¶ Confitemini illi Qui diuiſit mare rubrū in diuiſiones Et xt eduxit iſrael per mediū eiꝰ prebens ei ri x iter ſiccum. Et excuſſit.i. extinxit phara px. I onem regem egipti et exercitu eius in vtxia mari rubro. Qui tranſduxit po pulum ſuum poſt tranſitum maris ru ibac tix a bri per deſertum quadraginta annis. tiicimiri Qui percuſſit profilijs iſrabel reges Ipritamid magnos et occidit reges fortes iumqni pelto acep. H. Seon regem amorreorum et ogre art x gem baſan. et dedit terram eorum IIIIITI AI hęreditatem quantum in ſe fuit Here ditatem dedit non cuilibet. ſed iſrael ſer AI Eiix. Ixj uo ſuo. Ideo hec omnia nobis fecit i xla. Icxx. Quia in deiectiōe noſtra in qua era mus deiecti et contempti ſub ſeruitute egi ptiorum memor fuit noſtri liberando nos ab ea. Vnde ſequitur. Et redemit nos ab inimicis no ſtris. ¶ Confitemini illi Qui dat eſcaꝫ omni generi hominum corporalem qua corpus paſcitur ſpiruualem qua ani ma viuit et nutritur. ¶ Confitemini deo qui eſt creator ce li et gubernator atqꝫ promiſſor. Sanctus iſte ſicut a laude inchoauit ita in laude terminans ait. Confitemini domino domino rum quoniam in eternū miſericor dia eius.

Pſalmus. CXXXVI. in quo do cet flere. tum pro incolatu preſētis vite. tum pro dilatione celeſtis pa trie. Propheta in perſona iuſtoꝝ pro incolatu preſentis miſerie ait. Uper flumīa ba bilonis ſuper bona delectabilia huius ꝯfulibilis mundi que more fluminum fluunt et refluūt illic ſedimꝰ et fleuimus videntes miſeriaꝫ in qua ſu mus et dum recordaremur celeſtis patrie que eſt vera terranre ꝓmiſſionis. ¶ Et quia flentes ſumus inter homines malos infructuoſos et difficiles ad trahen dum ad rectaꝫ fidem qui ſunt In medio babilonie. id eſt. in plenitudine confuſio nis ſuſpendimus ſubtraximus ſcilicet organa noſtra. id eſt. ſcripturas diuīas vtriuſqꝫ teſtamenti et promiſſa dei annun ciare illis tanqͣꝫ ab indignis. ab his enī por cis et canibus ſcripturas auertimus. Affligimur inſuper. Quia in hoc ba bilonico mūdo. peccatores miniſtri demo num qui verbo et exemplo deduxerunt olim nos in peccatum temptantes et ir q decar iemram cui ridentes interrogauerunt cur non can irrummlemui vo taremus et deduceremus dies in hoc ſecū xx ki ſ ſi lo in gaudio ſicut ipſi. Et ſimiliter illi qui pua ncbis ſiti adduxerunt nos ad has miſerias pre noſtra mquam ceperunt dicentes irridentes. hymnum nblerutumna cantate nobis d̓ canticis que canta puſint/ hem batis in eccleſia ex quo vos dicitis hoc eſſe ad laudem dei. ¶ Ita illi dicūt ſed nos reſpondemus Quomodo cātabimuſ canticum domini exiſtentes in terra aliena vicijs dedita. vos non noſcitis cu pere niſi quod fluit ī tempore eterna medi tari ignoratis. pleni eſtis cupiditatibꝰ ma lis. talibus non debemus cantare. nec ami cicias eoruꝫ habere. ne incipiamus delecta ri in rebus ſeculi. Ceterū non cantabimus vobis quia non petitis vt audiatis hmōr cantica ſyon. ſed vt irrideatis et blaſpheme tis vnde tacebimꝰ. Uir iuſtus inter ma la poſitꝰ ait Si oblitus fuero ac ſi dicat. quāuis malis vndiqꝫ affligar ⁊ ab impijs obprobria et irriſiones patiar. ſi tamen in ter iſta oblitus fuero tui celeſtis hieru ſaleꝫ vt illis complacere velim obliuiſca tur me dextera tua. id eſt. nulla meorū operum mentio apud deum habeatur Adhereat lingua mea faucibꝰ meis vt omnino mutus fiā ſi non iugiter me moria tua verſetur in corde meo. Propheta conuerſus ad dominū orat vt hoſtes puniat. quaſi diceret. ego ita me habeo. ſed o domine Memor eſto vt pu nias in futuro iudicio maliciam iſtorū car naliuꝫ hominum. qui iuſtis aduerſantur ſicut eſau iacob eſt perſecutuſ. memor eſto filiorum edomi quod interpretatur ter rena et ſanguinea. id eſt. hominum qui no ſtrum effundunt ſanguinem ⁊ nos in appe titum terrenorum inducere volūt. et tunc dico memoreſto in die hierl̓m. id eſt. in die iudicij quando apparebit claritas fide lium. ¶ Memor eſto ydumeorum filioꝝ edom qui dicūt nō verbis ſed factis ſocijs ſuis ſiue miniſtris cupientes totaliter eua cuare omnem religionem et ſanctimoni am de eccleſia. ¶ Exinanite exinanite id eſt. euacuate euacuate quicquid iuſticie quicquid ſanctitatis eſt in ea confundite. ꝯfundite eam vſqꝫ ad fundamentū fi dei quod eſt chriſtus perimatis Illi ua dicūt. ſꝫ Tu ꝯgregatio maloꝝ fi lia ꝯfuſionis miſera es in ip̄a exultatōe et in ipſa p̄ſumptiōe tua beatꝰ qui retri buet penam tibi debitam pro malis que fe ciſti nobis btūs qui retinebit ciues tuos dum ſūt paruuli ne vlterius creſcāt et allidet eos ad petrā chriſtuꝫ vt om nino eoꝝ cupiditates dum tenere ſunt mo riant̉ anteqͣꝫ in malicia obdureſcant ¶ Pſalmus. CXXXVII. in quo monet ad laudandum et exaltan dum deum pro liberatione facta per chriſtum. Propheta in perſona viri iuſti pro liberatione facta per chriſtum ait.

Onfitebor tibi ꝯfeſſione laudis et gratiarum actōis in toto corde meo cū oībꝰ viribus aīe mee qūo audiſti ver ba oris mei. qꝛ.ſ. miſiſti filiū tuum incar nari vt nos erueret de ptāte dyaboli d̓ qua ad te clamamꝰ aſſidue ¶ In conſpectu angeloꝝ tibi aſſiſtentiū pſallā tibi lau dabo te ſctōs angelos imitādo adorabo ad templū ſctūm celeſtē.ſ. hierl̓m diui nitatis tue maieſtatē et angeloꝝ ſociꝰ factꝰ laudabo te. Laudabo te ſuꝑ. id ē Propter miſcd̓iam et veritate fuit miſcd̓ia illiꝰ ꝙ nullis noſtris meritis p̄cedē tibus venire dignatꝰ eſt ad nos redimēdoſ veritas aut dei fuit. qͥa oīa q̄ ꝓmiſit ī lege et ꝓphetis adimpleuit in euangelio. lauda bo dico quoniā magnificaſti chriſtū tuū ſuper omne nomē qd̓ noīat̉ ī hoc ſeculo et in futuro. ¶ Et qꝛ ita feciſti. ergo In quocūqꝫ tempore īuocauero te exaudi me qd̓ ſifeceris multiplicabis in aīa mea virtute ꝑ quā ꝯͣmala īgruē tia poſſim reſiſtere. Cōfitebor tibi. ⁊ vtinā Cōfiteantur tibi omēs reges terre cognoſcentes te deū ⁊ dn̄m ⁊ ſaluatore om niū. qꝛ iam audierūt verba oris tui. id eſt. qͥ ore tuo ꝑ filiū tuū obſeruare p̄cepi ſti. quia in omnem terrā exiuit ſonus eoꝝ. ¶ Confiteant̉ dico. vt ipſi reges poſiti In vijs p̄ceptoꝝ tuorū cantent.i. annucient alijs dicentes quoniā magna ē gl̓a do mini. ¶ Et vere magna ē gl̓a dn̄i. Quo niā excelſus dominꝰ ſuꝑ oēs creaturaſ emines et incōprehenſibilis ē maieſtatis. qͥ licꝫ ita excelſus ſit humilia tn̄ corda hoīm reſpicit oculo miſcd̓ie ſue vt exaltet et al ta.i. ſuꝑba corda hoīm a lōge cognoſcit vt depͥmat. a longe dicit deꝰ ſuꝑbos cogno ſcere. qꝛ nō appropinqͣt ill̓ ꝑ graꝫ ſed poten tia. qͣs tn̄ ꝑfecte videt. Et qꝛ iuſtis ꝯtingit tri bulatio. deus adeſt adiutor eorū. id̓o ꝓph̓a in perſona viri iuſti ad deū confelſus ait. Si ambulauero ī medio tribulatio nis huiꝰ ſeculi q̇ ſꝑ inſtat ſalteꝫ a dyabolo letificabis me liberando me a ꝑſecuto ribꝰ meis. et ſuper irā inimicoꝝ meo ruꝫ q̄ ex ira nō ex merito meo inferūt mihi mala extendes operatōeꝫ tuā eos for titer affligendone diutiꝰ liceat eis ꝯterere me et ſaluū me facies in felicitate eter na. Ego nō retribuo inimicis meis. ego no me defendo. qꝛ nō poſſū nec debeo. ſed vin dictā remitto dn̄o Qui retribuet ꝓ me pfurei rj penā ꝑſecutoribꝰ meis. ⁊ vir ip̄e iuſtꝰ mot cutur ꝯr pietatē precat̉ ꝓ inimicis vt eis fiat miſcd̓ia Ir cal. 3 dicens. o Homīe miſcd̓ia tua perma lii net ineternū qꝛ ſꝑ es paratꝰ recipere re xxppt. ſ xii currētes ad ipſam operā manuū tuaꝝ xxiſ idē. ip̄os hoīes q̇ dicunt̉ ſpeciale opus tuū motꝰ rb bꝰ ne deſpicias qͣꝫuis ſint pctōres. quia tu iluc ſipdarꝭ ſa eos creaſti. iumuliꝰ lint ⁊t rraim ¶ Pſalmus. CX. XXVIII. in quo mplēdutet mē xxiti monet a deo nō eſſe fugiendū. ſꝫ ad xinrar mt deductu d yia tuateneat ilita decuori eū redeundū ab irato ad placatu. oſſem tttuserexr̄eē ꝑ ¶ Uox membroꝝ chriſti qui ſedēt cōfitentes pctā ſua et ſurgūt iuſtifi inirtm q eua dertno polar t? cāti gr̄a d̓i. dicit ergo vir iuſtus. O uidgtaui ſiturdatroſe x Omine probaſti inp apudmne ꝯlurde ſ ipculca ci clx xxj. me et cognouiſti me.i. cogno illuminatio meriad ſci me feciſti tu cognouiſti ſeſ ſtdſdaſionta quaſbete rtx: ſionē meā.i. ꝙ in hūilitate patientiaꝫ ha arominibubdodicignus te beo ⁊ ꝯfiteor peccata mea et reſurrectio nindqnblmatucagrt a laa.di ne meā. ſcꝫ ꝙ iuſtificatꝰ ꝑ grām reſurgo. ⁊ mioaii nonbantco in ſpe vite eterne erigor. ¶ Intellexiſti it ſūt inic cogitatōes meas abeterno et ſemi ſiraiē quidliq tam meā.i. occultū affectū meū et funit culū.i. iudiciū et diſcretōeꝫ quā ego habui inter bonū et maluꝫ inueſtigaſti.i. ꝑfecte noſti Omēs vias meas oīa oꝑa pre uidiſti anteqͣꝫ eſſem in rerū natura. et ſcis ꝙ non eſt ſermo ſine veritate ī lingua mea. ¶ Vere p̄uidiſti oēs vias meas. q̄a Ecce tu domine cognouiſti omnia que ſunt et erūt et fuerūt qͣntūcunqꝫ ſint alijs abſcōdita tu formaſti me pͥn cipaliter et poſuiſti ſuper me manū tuam conſeruantem me in eſſe ¶ Quibꝰ conſideratis domine Mirabilis ē ſciē tia tua. ſupergreditur me nō poſſum ſcire ſecreta tua eleuata eſt vt in ꝓfundū ſapientie tue non poſſim intrare.

Et deliberans a deo non fugiendum dicit QQuo ibo a teipſo qui es ſpūs qui vbiqꝫ eſt q̇ plenꝰ eſt mūdꝰ quo a preſen tia tuafugiam hoc enī eſt impoſſibile. Quia Si aſcendero in celum tu illic es prefulgentiaꝫ tue gl̓ie. ſi deſcendero ad infernū adeſ ꝑ exercitiū tue iuſticie nulla altitudo te altior. nullū ꝓfundū te ꝓ fundiꝰ. occidēs et oriens in tua ꝯtinent̉ ma nu. Certe fugere non poſſum. qꝛ etiam Si haberē pennas quibꝰ poſſem velociſſi me volare tanqͣꝫ auicula pennata. et dilu culo qn̄ vacua ē et ſic poſſem ꝑuenire ad extrema maris remotꝰ ab hominibꝰ no fugiam a te Etenī illuc ſi volare ma nus tua deducet me qꝛ ſine te tranſire non potero. et me deductū oportebit q potentia tua teneat aliter decidereꝫ in nihilū. et ſic nō poſſem effugere pn̄tiā tuaꝫ. Et cū viderem ꝙ euadere nō poſſem fugiē giendo cogitaui. ſi euadere poſſem latēdo. Et dixi apud me ꝯferēdo forſitan tene bre cōculcabūt.i. abſcondēt et ſic nox erit illuminatio mea ī delicijs meis ideſt. ꝯſolatio mea. quia libere et audacter fruar omnibus delicijs in illis tenebris. Et oſtendens ꝙ nihil valuit cogitatio ſua d̓ ſic euadendo ait. Non bene cogitaui. Quo niā que fiūt in tenebris nō abſcon pet ſemi dentur a te qꝛ nihil in eis exiſtēs latet te. ijet ſun vnde eque tibi manifeſta ſunt que fi unt in tenebris ſicut que fiūt in ple na luce. ¶ Qd̓ eque videat̉ a deo res ī te nebris et in luce patet. Quoniā poſſedi qdluraua ſti renes meos.i. interiores affectōes in nt veriaanilla poteſtate tua habens eas ſuſcepiſti me educēdo me tanqͣꝫ tuū de vtero matris mee in qͣtanqͣꝫ in tenebris latebā. Et quia one tante potentie et ſapientie es ꝙ te fuge re vel latere non poſſum. iō nō fugiam ſed Confitebor tibi ꝯfeſſione laudis. ⁊ meri to qꝛ terribiliter.i. mirabilit̓. incōprehē ſibiliter magnus es et etiā opera tua ſunt mirabilia. mirabilia ſunt oꝑa crea tionis. qꝛ de nihilo. mirabilia oꝑa recreatio nis qꝛ de ꝓpͥo ſanguine. mirabilia oꝑa iuſti ficationis. qꝛ ſine merito. mirabilia ſūt oꝑa miraculoꝝ tuorū. qꝛ mō inſolito. mirabilia opera glorificationis. quia plena ineffabili gaudio et anīa meā fide ꝑte illuminata conabitur valde qͣntum poterit ad co gnoſcendū opera tua. ¶ Vox eccleſie Anima mea cognoſcet. qꝛ Non ē occul tatū os meū a te.i. infirmitas mea inte rior que eſt abſcōdita hominibꝰ. tibi nō qꝛ omīa noſti. ſed tū qui perfeciſti eam vides ꝙ frangi nō poteſt. occidi ei poſſunt ſancti ſed flecti nequeūt et ſubſtātia mea eſt in inferioribꝰ terre.i. in carne fragili cōſiſto. ⁊ tn̄ os nō cedit malis. ¶ Vox xp̄i. Aliquos in corꝑe meo feciſti fortes vt oſſa et etiaꝫ Oculi miſericordie tue et pietatis viderūt infundendo radios gratie tue im perfectu meū.i. imꝑfectos meos. qꝛ etiā titubantes reſpicis vt petrū ne pereant. et in libro tuo.i. me quē dediſti formā iuſti cie hominibꝰ ſcribentur.i. inſtruēt̉ oēs nō modo ꝑfecti ſed imꝑfecti. nō ergo deſpe rent dies.i. apoſtoli formabūtur in me a q̄ ꝑfectionē gratie ſuſcipiēt. et meo nomi nabit̉ noīe et nemo in eis formabit̉ ī eē gratie. nec ab eis noīabit̉. vt a petro petrini ſꝫ a xp̄o dicūtur fideles xp̄i. ¶ Uox chriſti. Sed tn̄ Ualde honorati ſunt a me amici tui deꝰ ſcꝫ apoſtoli qͣs ad apoſtola tu vocaui. quibꝰ poteſtate miraculoꝝ dedi valde cōfortatus eſt principatꝰ eoꝝ facti enī ſūt p̓ncipes duces ⁊ paſtores eccīe. quibꝰ dictū eſt. quecūqꝫ ligaueritis ſuꝑ ter ram erunt ligata et in celo. ¶ Merito con fortaui eos. qꝛ ego nō aliꝰ Dinumerabo eos quos infide genuerūt ⁊ ip̄i credentes enumerati ml̓tiplicabūtur ſuper are nam.i. ſuꝑ plebē iudaicā. q̄ arene dure ſte rili et infructuoſe cōparat̉. et hͨ multiplica tio prouenit ex hͦ ꝙ ſurrexi a morte et licꝫ ſurrectio ꝓpͥa virtute ſit ſignū diuinitatis. tamen adhuc ſum occultꝰ pluribꝰ apd̓ te qꝛ non eſt manifeſta omnibꝰ mea pote ſtas q̇ tandem in iudicio erit omnibus co gnita. ¶ Sicut honorabiles ſūt mihi ami citui deꝰ. ita inimici deteſtabiles. et ideo Cum occideris deus pctōres morte gehene dicā et ego ad eos viri ſanguinū

id eſt. peccatoꝝ declinate a me qͥa etiaꝫ horreo vos videre. illos enī qͣs tu viuificas ego viuifico et illos occido quos tu occidiſ Ideo declinate a me viri ſanguinum Quia dicitis in cogitatione veſtra deridendo bonos fideles accipiant iſti p̄dicatores et prelati ciuitates ſuas. id ē bona eterna que ſibi ꝑmittunt̉. deriſorie lo quunt̉ dico in vanitate.i. non in veritate ſua. ecce falſitas opinionis loquentium Si oderis deus peccatores Nonne con cordans iuſticie tue qui te corrigentem ⁊ damnanteꝫ oderant oderam certe ſic et omnibꝰ hominibꝰ deberēt eſſe odioſi. et co tra inimicos tuos reſoluebar dolo re interiꝰ. zelo iuſticie cōtra eos iratus ꝙ te et nomē tuū impugnabant. Odera dico perfecto odio ſic ꝙ nec ꝓpter vicia ode rim hoīes. nec ꝓpter hoīes vicia dilexerim et inimici facti ſūt mihi.i. me odio ha huerūt. ¶ Et quoniā timeo ꝙ aliqͥd lateat tibi diſplicibile proba me.i. probatū oſtē de ꝑ aliquas temptatōnes. et fac me ſci re ea q̄ latent in corde meo et fac me cognoſcere ſemitas meas facta ⁊ co gitata ꝑ me. Et fac̄ me videre ſi ali qua culpa in me eſt faciendo aūt ꝯſen tiendo aut negligendo que negligenda no erant vt ꝑ penitentiā emuder ab illa culpa et deduc me ad viam q̄ ducit adbea titudinem eternam. Pſalmꝰ. CXXXIX. in quo mo net orare deū contra mala ſeculi. ¶ Propheta in perſona eccl̓ie vel cuiuſlibet iuſti. Ripe me domīe ab hoīe malo nō vno tātū. ſꝫ a toto genere malorū et pͥncipe ſuo dyabolo. et a viro iniquo erip̄e me. Qui mali cogitauerunt iniquitates in corde ꝯtrame ⁊ cōtinue conſtitue bant prelia ſciſmata et hereſes ꝯtra que pugnarem. Et oſtendēs quibꝰ p̄lijs ꝑſe quant̉ eccleſiā ait. Acuerunt linguas id eſt. acutas et exquiſitas ſententias para C uerūt ſibi vnde poſſent trāſfigere corda ho minū ſimpliciū audientiū ſicut ſerpeteſ ꝑ linguas virus mittētes qꝛ venenoſa ⁊ no ciua erant verba eoꝝ ſicut morſus ſerpētis nec mirū ſi v̓ba eoꝝ erant venenata qꝛ ſub labijs eoꝝ.i. ſb̓ līguis eoꝝ erat venenū.i. odiū ⁊ īuidia ꝯͣ eccleſiā aſpidū īſanabile id eſt. incurabile. qꝛ ab eis nō p̄t extrahi per p̄dicatores dei ſicut nec venenuꝫ ab aſpide ꝑincantatores. ¶ Qui qꝛ nō ſolū labijs. ſꝫ oꝑe ꝑſequunt̉ ait. Domine cuſtodi me de poteſtate dyaboli et miniſtrorū ei et ab hominibꝰ iniquis q̄ ſūt eius mē bra erip̄e me vt ceſſent mala q̄ mihi faci unt. Qui ſcilꝫ hoīes iniq̇ cogitauerunt ſupplantare.i. retrahere greſſꝰ meos a via dei et ſuperbi velut heretici q̇ de ſe pre ſumunt latenter parauerunt laqueū. id eſt. deceptionē mihi ne percipere et ca uerem ¶ Perſequunt̉ aūt ſuperbi p̄dicti me latenter et etiam patenter. qͥa Funes id eſt. peccata ſua ꝓpͥa q̄ mihi ſuadet facere una inudldb̓ malū. extenderūt in laqueū vt me tra herent ad faciendū ſimilia. et quaſi pedibꝰ laqueū ita ſcandalū in quo ceſpitarem ꝑ culpam ⁊ caderem in gehennā iuxta iter vt faciliꝰ me capere poſſent ſi a rectitudine fidei declinaſſem. ¶ Uir iuſtus videns ſe tot modis impugnatum et ꝙ nulluꝫ aliud remediū erat ſibi niſi clamare ad dominuꝫ et ideo clamans ait. Dixi domine ī quo ſolo confido deus meꝰ es tu cui libēter ſeruio exaudi vocem deprecationis mee vt me liberes a ꝑſecutione inimicoꝝ meoꝝ. ¶ Bene dixi deus meus es tu. qꝛ tu Domine vere domine es virtus ſa lutis mee dando mihi vires pſeuerandi vt ꝑſeuerando ſim ſaluus obumbraſti ꝑ gratiā mentē meaꝫ me ꝓtegendo in pu gna qua luctor foris contra fictos et intus contra ꝯcupiſcentias et paſſiones meas. ¶ Exaudi me domine etiā in hoc vt Non ſinas me cadere in deſiderium pra uum alicuius peccati vt locus fiā dya bolo cogitauerunt cōtra me inimici mei mala. ſed tu domine ne derelinqua me ſubtrahendo gratiam ne de me victo

triumphent et gaudeant. ¶ De ma lis que ſuperuenient inimicis ſuis ait. Ca put circuitus eoꝝ q̄ mala cogitant cō tra me.ſ. dyabolꝰ qꝛ ſicut nūqͣꝫ recte incedit ita malos ad rectam viam ꝑuenire non ſi nit ſed in circuitu ambulāt. perdet illos et labor labioꝝ ſuoꝝ.i. mendacia et figmē ta q̄ cum labore inueniūt et fingunt īuole uent eos morte eterna. Vnde ſequitur. Cadent ſuper eos carbones ignis infernalis. et in miſerijs nō ſubſiſtēt. quia pena infernalis eſt inſupportabilis Ili defendūt peccata ſua labijs mēdacib ſed Uir linguoſus.i. q̄ amat mendacia non cauens quid loquat̉ nō dirigetur ī hac vita ad bona oꝑa. virum iniuſtū mala capient in interitu ſuo. Mala dico capient iniuſtum in interitu ſuo. quia ego per ſpūmſanctum Cogno ui qd̓ tn̄ illi mali nopuident quia tandeꝫ faciet dominus iudiciū inopis.i. iu ſti q̇ eſurit iuſticiā et querit ſententiando ꝓ eo cōtra malos et vindictā pauperuꝫ ſpū. ꝯfundendo eoꝝ oppreſſores. Sic iudi cabitur ꝓ iuſtis contra iniuſtos Uerūta men iuſti ꝙ liberati ſunt ⁊ de inimicis vi dicati nō ſibi attribuent. ſed tibi dn̄e vnde cōfitebūtur laudando et exultādo ⁊ gra Ia nuim tias agendo nomini tuo. et habitabūt Aruſtusniaa perpetualiter recti in preſentia tua in uullij a explicabili eterne viſionis gaudio perfru mmdte abdomi entes. ip dominti ¶ Pſalmus. CXL. in quo docetur Ilutu iuſtus in ſuis afflictionibus ad do minum clamare. ¶ Propheta in perſona iuſti ma lis circumdati ait. Omine clamaui ad te et clamabo et cum cla mauero exaudi me. et in tende voci deprecationis mee peti tionē meā adimplendo. Oratio mea ſit a te exaudita ⁊ accepta ti bi ſicut incenſum qd̓ tibi offerebatur in odorē ſuauitatis et operatio mea bo na placeat tibi ſicut ſacrificiū qd̓ tibi in veteri lege offerebatur in veſpere qd̓ tibi inter omnia plus placebat in figura ſacrifi cij qd̓ īmolando ſeip̄um ad veſperam tibi obtulit dominus noſter ieſus chriſtus. ¶ Ecce dn̄e clamabo et inter alia Pone domine cuſtodiam ori meo vt non peccem ſtulta et incōgrua ⁊ ocioſa loquen do. ſꝫ omne qd̓ loquar ſit ſanctum ⁊ dignū deo et oſtiū pone cōtinentie omībuſ ſenſibus vt muniatur tota mea domꝰ et nō habeat aduerſariꝰ vnde ingrediat̉ ⁊ do minetur. ¶ Et ſi ꝯtingat me peccaſſe aliqͥd loquēdo nō loquendū. precor Non per mittas cor meū inclinari in verba malicie vt ꝑtinaciter et ſuꝑbe defendam peccata mea excuſationibus falſis ſic̄ ſolent imprudētes facere q̄ fortune. aut ne ceſſitati nature. aut tꝑis qualitati. aut ſocie tati mala ſua imputant cuꝫ tn̄ in poteſtate noſtra ſit peccare vel non peccare Et ſi hoc feceris Non ero vnꝰ de illis qui excuſant ſua peccata et nō tātum cum minoribus. ſed etiā nō cōmunica bo cū electis eoꝝ ſcꝫ cū potentioribꝰ et maioribus vt per eoꝝ ꝯſortiū exculem pec cata mea ſicut ip̄i faciūt. ¶ Non cōmuni cabo cū iſtis malis p̄tendētes excuſatiōes in peccatis. ſꝫ recipiā libent correctōnem. ſi Corripiet me iuſtus in miſcd̓ia et ī crepabit me. oleuꝫ aūt peccatoris.ſ. falſa laus. ſimulata dilectio adulatoris nō delectabit mentem meam. Et vere ſic ait. Quoniam adhuc futurū eſt ꝙ oratio mea qua oro deū vt ꝯuertā tur placebit eis cū auertent̉ a peccatis ⁊ incipient timere iudiciū dei. et ſi ſunt qͥ con tradicant vt eoꝝ doctores et heretici nō eſt curandū. quoniā iuncti ſiue cōpara ti doctrine chriſti abſorbentur et vincū tur. et in ſua vanitate deficiūt. qꝛ et ſi videāt̉ aliqͥd dicere. tn̄ nihil ſūt dicta eorū. ſtulta eī eſt ſapientia eoꝝ. ¶ Quid ergo de eis erit dicit. Audient verba mea quoniam fuerūt verba potentia ad penetrāduꝫ corda et vera ⁊ honeſta vnde qui ad me ve nerunt. verbis meis vincti ſunt et delectati ſunt in eis et cōuerſi ſunt ad me. proſūt eis p 2

verba mea. ꝓſunt etiā mors mea et ſctōꝝ quia ſicut cū craſſitudo terre erupta eſt ſuper terram. id eſt. cuꝫ fimus eiꝰ eſt diſperſus ſuꝑ campos facit ip̄os fructifi care. ſic cruore meo ⁊ ſctoꝝ martirū fecun datus ē mundꝰ. ¶ Un̄ ſequit̉. Diſſipa ta ſunt oſſa martiꝝ eorū. ſꝫ ex diſſipatiōe oſſium eoꝝ ſumma vtilitas venit mundo vnde tantū inde mundꝰ accepit pinguedi nis vt inde ſedes eccl̓ie latius pullularet. hͦ eſt mors ſctōrum q̄ contēptibilis ē ſecl̓o ſꝫ p̄cioſa agricole q̇ nouit ibi vtilitatē ⁊ vbe berē ſuccum vn̄ creuit eccl̓ia. Diſſipata ſunt dico oſſa martiruꝫ ſecus infer num.i. ad modū reoꝝ qui reputant̉ digni inferno. ſed qꝛ ad te domine domine oculi mei ſunt directi ſic̄ ad ꝓtectōꝫ meā et qꝛ inte ſperaui nō permittas aīaꝫ meā ſeparari a cōſpectu grē tue q̇dquid ſit de corꝑe. Non auferas aīam me am dico. ſꝫ potiꝰ Cuſtodi me a laqueo deceptōis quē ſtatuerunt mihi ſpiritꝰ maligni. et a manifeſtis perturbatio nibus inquietorū hominū operantiuꝫ ¶ Me quidē iniquitatem. tua gͣtia cuſtodies. pctōres autē ruentes de vicio in vicium. Eadent in retiacu lum demonis ſiue iniquitatis. ego autē cum talibꝰ nō ambulo nec aſlo cior in aliqͣ donᵉ tranſeā d̓ pn̄ti vita ad requiem beatorū. Pſalmus ¶XII. in quo monet nos ad orādū ꝓ mal̓ preſentis vite. Nox chriſti ex parte aſſumpte hu manitatis. interiori non Oce mea ſtrepitu labio rum ad dominū patreꝫ clama ui voce meā ad dominū de precatus ſum aſſidue ad eū orans. Et adhuc Effundo copioſe in cōſpectu eius orōem meam lacrimis plenaꝫ. et tribulatōem meaꝫ ante ipſuꝫ ꝓnun cio. ¶ In tanta anguſtia ſum. ꝙ De fecit in me ſpūs meꝰ et tn̄tu pater no ſti omnes ſemitas.i. omēs oꝑationes meas interiores ⁊ exteriores In via hac pn̄tis vite qua ambulabā abſcōderūt aduerſarij ſuꝑbi laqueū mihi.i. latenter mortē. Ipſi queſierūt mihi mortē inferre. ⁊ ego cū eſſem captus Con ſiderabam ad potiorē partem.ſ. diſci pulorū qui relicto me fugerūt. et nō erat qui cognoſceret me eſſe deū in carne te ctum. cū prius dixiſſet Petrus in perſona omniū diſcipuloꝝ. Tu es xp̄us filiꝰ dei vi ui. Perijt a me fuga ego nō fugi. ſed po tius ꝑmiſi me in morte daripro liberatōe alioruꝫ. et nō eſt inuētus aliquis qui requirat vitā meā ad ſaluandū eā. Et idro Clamaui ad te domīe pater di xi tu ēs ſpes mea ſpem meā in te poſui cui etiā morti approximās ꝓpriam animā ꝯmendaui portio mea pars mea inter ra viuentiū. ¶ O dn̄e in quē ſpero. Intende ad deprecatiōem meaꝫ. qꝛ valde afflictus ſum ab impijs me ꝑde imeo re qͦrentibꝰ. ¶ Siquidē intende Libe iri. x. gprineib a ra me aperſequentibꝰ me et opꝰ eſt in hacus quoniā ꝯfortati ſunt te ꝑmittēte in tan urſtuili medicat x pe a⁊ licc tum ſuper me vt manꝰ michi ingererent ium vip̄umer ppx. xxx. xxx. x. et in cruce ſuſpenderent. lire qꝫ demiilia. Lbera me et Educ me de inferno vbi aamntū mnidiai anīe fideliu a diabolo detinent̉ ⁊ cuſtodiū ruimdpeꝝ tur. nō patiaris aīam meā in clauſtris ī njoioe ſcurui. tificu ior. fernalibꝰ detineri vt de mea liberatōe lau npeſioeratin detur nomē tuū a me et ab alijs libe Licdo ratis ꝑ me. et ncc̄e eſt vt ēducas quiam me expectāt iuſti lib̓atoreꝫ ſuū donᵉ retri buas mihi ſuſcitando tercia die gl̓iam reſurrectōis qͥ eſſe dꝫ abiecte paſſiōis retri butio. ¶ Pſalmus ¶ XLII. in quo monꝫ ad pnīam et oroēm. Propheta ī perſona cuiuſlibꝫ pe nitētis. Omīe exaudi ora tionem meā auribꝰ clementie tue percipe deprecatōeꝫ meā in veritate tua et iuſticia exaudi me qua penitētibꝰ ⁊ ſe accuſantibꝰ indulges. ¶ Exaudi dico Et nō intres in iudici um cuſeruo tuo vt ẜm merita me iudi

ces. ego miſcd̓ia indigeo. ego fugitiuꝰ ad te redeo. pacem qͣro. nō ergo itres mecū in iu dicium. qꝛ nec ego volo intrare tecū. quia in tui ꝯꝑatione nullꝰ viuentiū aut ho aūt angelꝰ iuſtificabitur. qꝛ ſolꝰ es in qͣ pc̄tm cadere nō p̄t. in cꝰ ꝯſpectu etiā aſtra nō ſunt mūda. Precor vt n̄ intres in iu diciū cū ẜuo tuo. Ꝙꝛ inimicꝰ meꝰ.i. dya bolus perſecutꝰ eſt aīam meā et de preſſit vitā meā vt terrenis inhereat. Conatꝰ eſt etiā inimicꝰ meꝰ qͣntū in ſe eſt Collocare me in tenebris pctōy ſicut ceteros deſꝑantes et anxiatꝰ eſt ſpūs meꝰ videns vicinitatē ꝑiculi et turbatu eſt cor meū qꝛ ex me neſciebā quo d̓ hac captiuitate poſſem exire. In tantis aut tribulatōibꝰ dep̄henſus ad hͦ remediū me contuli. Memor fui dieꝝ antiquo rum ī quibꝰ alijs venuētibꝰ miſcd̓iam ex hibuiſti meditatꝰ in omībꝰ operibuſ tuis vt in eis aliquā mihi parare ꝯſolatōꝫ et in factis manuū tuaꝝ que miẜicor diter feciſti. q̄ meditatio ad ip̄ei crexit fidu ciam vt p̄lumerē potius de tua pietate ꝯfi dere qͣꝫ de meis iniqͥtatibꝰ deſꝑare. Et non tantū meditabor. ſꝫ etiā cū exhibitōe bono rum oꝑeꝝ. Manus meas adte ncū mtauim in oroe leuaui. et ſicut terra ſine a alturapelal quadeſiderat irrigari vt fructu faciat inca ih lliplibo ſic aīa deſiderat te deū ſuū. Pe mam mne to Velociter exaudi me et debes face dont reli re nō differas qꝛ ꝓpe defectu eſt ſpūs meus et miſerere mei. ¶ Dn̄e exau di me in hͦ ſcꝫ vt Non auertas faciem tuaꝫ a me tanqͣꝫ offenſus a me qꝛ ſi auer tis ſil̓is ero deſcendētibꝰ in lacū infer ni. Non auertas facie tuā dico. ſꝫ potius Auditam fac̄ mihi velociter ſin̄ tar datione miſcd̓iam tuam qꝛ in te ſpe raui nō in alio. ¶ Et Notaꝫ fac mihi viam in qua ambulēdux mihi ſit veri tas tua. et greſſus mei tua grā dirigantur qꝛ ad te fontē pietatis leuaui oēm cōfi dentiā aīe mee. ¶ Et ne impediar a via Eripe me d̓ inimicis meis dia bolo ⁊ mēbris eiꝰ. ⁊ hac fiducia peto qꝛ ad portū pietatis tue me ꝯtuli fugiens. do ce me tanqͣꝫ ignaꝝtanqͣꝫ imperitū ⁊ ni chil de ſua virtute preſumentē facere vo luntateꝫ tuā ⁊ debes qꝛ deꝰ meꝰ es tu cuiꝰ voluntatē ſeqͥ debeo in oībus. Doce me dico. qd̓ vtiqꝫ faciēs. qꝛ Spus tuus bonꝰ deducet me per ſemitaꝫ iuſticie in terrā rectaꝫ.i. viuentiū quaꝫ ſoli recti poſſidebūt ꝓpter nomen tuū non ꝓpt merita mea viuificabis me vi tā gre ꝑ cuiꝰ v̓tuteꝫ veniā ad vitam gl̓ie. in equitate tua viuifica me q̄ eſt bonita tis tue ꝯdecentia. qꝛ exigit eqͥtas tua vt vi uifices illum qui ſe tibi huiliat. ¶ Viuifi cabis me ⁊ Deduces de tribulatōe hꝰ ſeculi aīaꝫ mea qn me de iſto carcere exi re iuſſeris vt in te ſit q̇eta ⁊ leta. et in miſe ricordia tua non in merito meo diſper des inimicos meos diabolū ⁊ eiꝰ ſeqͣ ces Et hanc pietate mihi indulge nō qꝛ iu ſtus ſed qꝛ ſeruus tuus ſū ego. Pſalmꝰ CXLIII. in quo monet ad gratiaꝝ actōꝫ ꝓ victoria. Propheta nō inſoleſcens de vi ctoria: ſed huil̓r gratias agens deo in perſōa ſui et cꝰ libet iuſti pugnan tis ettriūphantis cōtrā diabolū. ait Enedictus domi nus deus meꝰ qui docꝫ ma nus meas ad preliū qd̓ de pro pe fit ꝑ me enī neſciuiſſem ꝯͣ Goliam p̄lia ri. et digitos meos ad bellū qd̓ de lō ge ſiue a remotis fit. ¶ Uere bn̄dic̄t deꝰ meꝰ qͦniā ipſe e Miſcd̓ia mea qua n̄ ſolū miſeret̉ mei. ſed etiā me miſericordem fecit refugiū a quo conſtantia mea ſumit infirmitas ſuſceptor qꝛ pugnanti michi preſtas ne cadā liberator qui tribuit ne dimicans vulnerer. Protector meus neferiar in quo ſperaui in oībus labori bus et p̄lijs meis qui ſubdit populū meū ſub me vl̓ ppl̓m meum. ſcꝫ rebelliū cupiditate et motu carnaliū deſiderioruꝫ legi mentis mee ꝑ auxiliū gre tue ſubditu facit. vt ratio dn̄etur in regno anīe. PPropheta cōſiderans genus hūanuꝫ p

beneficijs dei indignū admirās ait. Domine quid eſt hō ꝙ tanti penbis tanti exiſtimas ꝙ innotuiſti ei. id eſt. ꝙ ei ꝑ aſſumptā hūanitatē inoteſceres diui nitatē q̇ ꝑ ſe viliſſimꝰ erat aut filiꝰ hoīs quid eſt ꝙ reputas eū.i. ꝙ eum tanti fa cis ⁊ tanti p̄cij vt ꝓ eo filiū tuū vnigenituꝫ des. ¶ Ideo dico q̓deſt homo. qꝛ Ho mo ſimilis vanitati factꝰ eſt peccan do. idē. alicui vane ⁊ cito trāſiture ree ſil̓is factus dicit qꝛ creatus fuit in ꝑfectōe ⁊ ſta bilitate. et ita ſil̓is veritati. ſed violans obe dientiā fecit ſeipſuꝫ vanū. mortalē ⁊ trāſito rium vnde dies vite eiꝰ ſicut vmbra pretereunt. ODomine ex quo nō ob ſtante ꝙ homo ſimil̓ factꝰ ſit vanitati. tua ſapientia diſpoſuit redimere eū ouem erra bundā que ſanari nō poteſt niſi tuis hūe ris reportetur. precor Inclīa altitudīeꝫ maieſtatis tue non locū mutādo ſꝫ de ſcende noſtre hūanitatis formā ſumēdo. redimat̉ homo ꝙ niſi inclinata dinitate fie ri nō poteſt. tange montes.i. potentes et ſuꝑbos huiꝰ vite. grām tuā interiꝰ infun dendo et fumigabūt crebris ſuſpirijs et lacrimis ſuoꝝ pctōꝝ ꝯpūctione ꝯmoti. ¶ Tange montes ⁊ etiā Iulgura choru ſcationē.i. oſtende tue virtutis potentiaꝫ crebris miracl̓is choruſcando et diſſipa bis ſeu diſſoluēs ꝯſpiratōnes eoꝝ entte per apl̓os tuos ſagittas tuas. id eſt. ver ba tua que corda hoīm tranſfigūt et tur babis eoſ ad penitentiā. Deinde proph̓a aduentum xp̄i precatur ⁊ et ad prēm verbū ꝯuertens ait. vt hec fiāt Emitte filiū tuum de ſublimitate in qua eſt tecū ⁊ induat carne in qͣ viſibil̓ ap reat in mūdo et eripe de ptāte dyaboli et libera me de aquis ml̓tis. idē. de mū datōne maloꝝ. et de ptāte filioꝝ. qui de aduerſo patre dyabolo nati ſunt. ¶ Ideo eripe me ab eis qͦniā ipſi ſunt. Quo ruꝫ os locutū ē ſuperbiā iactant ſe hrē ſcientiā. quoꝝ tamē ſcientia vana ē et ope ra eorū opera iniquitatis. ¶ Eripe dico quod ſi feceris Deus can ticum nouū cantabo tibi. id eſt. ꝓ filij li tui incarnatōe grās agaꝫ. et in obſerūa tione decem preceptoꝝ legis tibi de ſeruiam tibi pſallam tibi gaudebo. tibi cantabo. Cantabo tibi etiam Qui das ſalutem gratie regibꝰ. id eſt. fidelibus qui bene regunt ſeipſos qui redemiſti Dauid ſeruum tuum d̓ gladio Goliad mali gno peſſimo ydolatra de poteſtate diabo li eripe me. Et erue de manu filiorum alienorū qui filij eccl̓ie non ſunt quoꝝ os locutū eſt vanitatem. ſcilicet ꝙ in terrenis conſi ſteret noſtra beatitudo et opera eoruꝫ opera iniquitatis. ¶ Propheta ea in quibus mali felicitatē ponunt enumerans ait. Quorum filij incolumes ſunt ſicut noue plantatōes IIri: in iuuentute ſua. Filie eoruꝫ compo ſite et ornate in capite ⁊ in corpore au Velintiuela ro et ſericis. ſicut ornatur templū. Fmi lin xx ixxx. ¶ Promptuaria et cellaria eorum niis Generatua lxax. xc. vbi reponūtur victualia plena grano vi uaripor dlrmaria. d̓. xxit no et oleo ⁊ huiuſmodi ſupereffunden nulatudri aer. 11 tia ex hoc ī illud Oues eoꝝ fetoſe ple ſiximi. xx xxꝑ xxi ꝑe ne fetibus abundātes in egreſſibus ſuis boues eorum craſſe. mnuncubūt decra Non eſt ruina non dico in muris ci ypitmū da ſoliꝰ. uitatis. ſed nec ſepis non eſt tranſitus nec egreſſus vnde poſſint fugere qui de liaiii. tinentur captiui. non eſt tumultus. nō vlu rexe.x. latus non clamor in plateis eorum. ſed quies ⁊ pax. Qui neſcientes ⁊ cupiditate terrenoruꝫ ex cecati Beatum dixerūt populum cui hec ſunt putantes in huiuſmodi tempo ralibus bonis ꝯſiſtere felicitatem noſtraꝫ ſed iſti grauiter errant quoniaꝫ ille ſolus populus beatuſ eſt cuius eſt domi nus deus eius beatitudo ſua et eterna felicitas. Pſalmꝰ. ¶ XLIIII. ī quo monet ad laudem dei. ¶ Propheta in perſona eccl̓ie lan dem premittens deo ait.

xaltabo te deus meus rex ꝯfitendo ⁊ p̄dicando alijs dignitatē tuam et benedi cam nomini tuo benedictiōe laudis ⁊ gratiaꝝ actionis in ſeculū. ſcꝫ hic et in ſe culum. ſcꝫ in eternū. qui eīꝫ hic nō incipit te laudare in futuroʸ mutus erit. Benedicā dico hic in vita mea non ſemel. ſeb Per ſingl̓os dies benedicā tibi qꝛ ſingulis horis tuis bn̄ficijs viuimus et laudabo nomē tuū in ſeculū ſeculi inceſſanter tibi grās agendo. Merito laudandꝰ eſt deus. qꝛ Magnꝰ dominus magnus in eſſentia. magnꝰ in virtute. magnus in potentia et laudabil̓ valde in oꝑibus ſuis et in bn̄ficijs q̇ con fert ſuis fidelibꝰ. qꝛ magnitudinis eiꝰ nō eſt finis eſt eiꝫ incōprehenſibil̓ cogita tione. vn̄ qꝛ magnꝰ eſt ſine fine laudabil̓ eſt ſine fine. Non ſolū ego laudabo. ſed omīs Generatio laudabit opera tua. vtpote altitudinē celi ꝓfunditatē ab iſſi. ſtellaꝝ multitudinē. terre altitudinē. re fluxum aquaꝝ. impetū ventoꝝ. ſapientiaꝫ hominū. ſimplicitate angeloꝝ. et poten tiam tuā ꝓnunciabūt dicentes qͣꝫ ma pmūtidtu gna potentia dei ſoliꝰ. en iſt iranſitus Magnificentiā gl̓ie tue miniſtri elo ipolſintingirequibe neniſtiamultus. nopli quioꝝ tuoꝝ loquentur p̄dicando et lau dando et magnificentiā ſanctitatis mor in lattis eoīuli tue etiam loquētur dicētes. nō eſt ſan ctus vt eſt dn̄s et mirabilia q̄ ſuꝑ naturā ſate ſerrendui operaris narrabūt dicentes. mirabilia oꝑa altiſſimi ſolius. ¶ Ceteꝝ. Uirtuteꝫ terribilium iudicioꝝ tuoꝝ metuedoꝝ quibꝰ impioſpunis dicent et magnitu dinem tuā cuiꝰ non eſt finis narrabūt narrabūt aūt cum talē eſſe laudabūt. Preterea Memoriā abundātie ſua uitatis tue quā vocaſti eos ad tuā grāꝫ deuoto corde ꝓferent et narrabūt et iu ſticia vel quā eis infundis ad iuſtificatōꝫ vel qua ſcd̓m merita eis tribuis beatitudi nis gl̓iam exultabunt. Laudabūt ſanctitatē et potentiā dei. ⁊ dig num eſt. qꝛ Miſerator eſt actu miſcd̓iaꝫ exhibendo et miſericors natura in ſcip ſo a quo fluit miſeratio. patiens expectan do. tolerando pctōres vt ꝯuertant̉ et mul tum miſericors peccata qͣntucūqꝫ ma gna: qͥntūcunqꝫ multa ꝯdonando vere pe nitentibꝰ. multū miſericors eſt largiendo tam ineffabilē mercedē ſuis fidelibꝰ. Miẜicors dico īmo generalit̓ Suauis ē dominus vniuerſis quia omībꝰ crea turis dat eſſe quod eſt deſideratiſſimū ẜm ſe vniuerſa ſuauiter diſponit. ſuauis maxi me bonis guſtantibꝰ qͣꝫ ſuauis ē dominꝰ et miſerationes eius ſuper omnia bona eius diffuſio enī bonitatis eius ſu per omnē ſpargitur creature vultum. faci ens ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos. vnd̓ quidq̇d creauit ꝓpria miſeratōe gubernat et regit. ¶ Ergo Laudent te domi ne omnia opera ſcd̓m modum ſuū per ſe ſi ſunt creature rationales. ſi ratione ca rent ſua vtilitate. ſua pulcritudine dando materiā laudis laudantibꝰ te et ſancti tui ſcꝫ ⁊ homīes et angeli tuam laudem concelebrent. Laudent te dico dicētes et p̄dicantes Glo riam regni tui. ſcꝫ qͣꝫ notanter qͣꝫ ſapien ter et qͣꝫ mirabil̓r quidq̇d facis ī regno tuo et diſponis et potentiam tuam q̄ ma gna eſt qua regis et ordinas ſuperio ra et inferiora et omnia in eis contenta lo quentur. ¶ Loquent̉ dico ad hoc vtiqꝫ Vt notam faciant filijs homi num potentiā tuam ne per ignorantiā minꝰ te timeant vl̓ diligant ſerui tui. et glo riam magnificētie regni tui quod id eſt qͣꝫ gl̓ioſum ⁊ magnificū eſt regnū tuū. ¶ De cuiꝰ regni magnitudīe ⁊ ſtabilitate ait. Regnum tuū regnū oīm ſecl̓oꝝ quia regni tui nō erit finis. omīa eīꝫ ſecula regni tui dominatōne voluūtur et domi natio tua in omni generatiōe et ge neratione qꝛ poteſtas tua ptās eterns. et regnū tuū qd̓ non corrūpet̉. Et ipſe dn̄s eſt laudādus. qꝛ Fidelis eſt ī omībus verbis ſuis omīa enī que per ꝓphetas locutus eſt adimpleuit ⁊ quidq̇d ꝓmiſit dedit: et ſanctus.i. irrep̄henſibilis p 4

ī oībus operibus licꝫ videat̉ a multis quedaꝫ iniuſte diſponere. Certe dn̄s ſanctus eſt in oꝑibus ſuis. quia Alleuat omnes qui corruūt in pecca tum et alleuari deſiderant ne in eterna rui na mergant̉. et erigit oēs eliſos ſanādo eos leſos ſi penitere velint. hic enim eſt ſa maritanꝰ qui alligauit vulnera ſauciati. ¶ Quia enī tu domine es qui alleuas cor ruentes ⁊ erigiſ eliſos. Oculi omniū in te ſperant. et tudas eſcam illoꝝ ſiue ſpiritualē ſiue corꝑalē non tamē ſemꝑ qͣn dopetitur ſed qn̄tū ſapiens medicꝰ cogno ueris eſſe tempus oportunū. ¶ Das eſcam dico ⁊ liberaliter quoniam Aperis manū benignitatis tue lar ge diſpēſando bn̄ficia tua et īples omne anīal capax benedictōe ꝯueniēti. ex tua enim largitate eſt quidq̇d bn̄dictionis aſſe quit̉ anīa vniuſcuiuſqꝫ fidelis. Conſeq̄nter ꝓph̓a laudans deū de iuſticia ait. Iuſtus eſt etiā dominus.i. nō ſolū liberalis eſt in ꝓuidendo ſꝫ etiam iuſtus in diſponendo. iuſtus eſt in oībus diſpo ſitionibꝰ et voluntatibꝰ ſuis cū ip̄e ſit regula iuſticie ⁊ veritatis. et ſanctus nō ſolū in ſe ſed etiam vult qꝫ nos qui ſumus opera eius ſancti efficiamur dicens. ſancti eſtote quoniā ego ſanctus ſum. Bene apparet ꝙ dn̄s ⁊ iuſtus ⁊ ſanctus ſit. quoniā Prope eſt propicius eſt om nibus inuocantibꝰ eum in veritate. Inuocare deuꝫ in veritate eſt pia ⁊ imma culata intentōe cauſa ſalutis aīme ad do minū clamare. Et vere ppe eſt dn̄s. quia Voluntatē ti mentiū ſe timore filiali qui eſt annexus charitati faciet. id eſt. complebit. ⁊ ſi illi ta ceant. et deprecatōem eoꝝ ſi ſit pia ⁊ ꝓ ſe ⁊ perſeuerans exaudiet et ſaluos fa ciet eterna ſalute in nouiſſimo. ¶ Oſtendēs quomodo ſit iuſtus deꝰ in bonos et in malos ait. Cuſtodit domīꝰ omēs diligentes ſe tanqͣꝫ grana ī hor reo. et gemmas in auro cuiuſmodi ſūt hi qui dilectōem dei mūdanis dilectōibꝰ p̄tu lerunt et omnes pctōres diſperdet. qui amori dei obſtinata voluntate ſeculi amorem anteponunt. ¶ Et quia omnia ita ſe habent. Laudatō nem domini loquetur os meum eui denter predicando et cantando. ⁊ exemplo meo benedicat oīs caro.i. omnes fide les ⁊ ſerui. pueri ⁊ ſenes. omnes quidē lau dare benedicere extollere atqꝫ predicare de bemus per quem viuimꝰ. per que alimur ac ſumus nomini ſancto eius et hoc in preſenti et in futuro. Pſalmus. CXI.V. in quo monꝫ ad laudem dei. ¶ Uir iuſtus exhortans ſe ad lau dandū deum ait. Audā anīa mea dominū cui anima reſpondēs ait laudabo dominū in vita Itinidue de mea. hic quemadmodū potero ſcꝫ tenui ter ⁊ exiliter quia peccatis premor. ſꝫ ꝑfecte laudabo cū ei perfecte inheſero in vita eter petſulhdꝫ na que eſt vera vitā et pſallā deo meo oꝑando omnia ad honorē eius quaꝫdiu quemrenerins deuꝫ xx ⁊ae x: quemdlliqs regrebit rox. rc. fuero. ¶ Et qꝛ laudari bn̄ deus non pōt niſi ponendo ſpem in ip̄o ſolo ait. Nolite muirrgpo nitinſa in curer. confidere in principibꝰ ſpem ponēdo Inuis CIII Iinde ro in eis quanqͣꝫ ſint potentes. nolite ꝯfidere in imꝑatore. nō in regibus. nō in p̄fectis. n̄ in iudicibus ſeculi. nͨ in filijs hominū qui amare temꝑalia ſuadent. qui ſeipſos ſaluare nō poſſunt nec alios. ¶ Bn̄ dico ꝙ ī nullo taliū eſt ſalus. qͦniā Exibit ſpūs eius de ſuo corꝑe cito vl̓ſb̓i to quando nō vult vl̓ ſcit. quo ſpiritu exeū te corpus reuertetur in terram ſuam vnde cepit origineꝫ in die illa mortis ſue peribunt omnes cogitatiōes eoruꝫ que in diuerſos ambitus ſeculi ſe extende bant. ¶ Propheta ꝯſequenter oſten dens de quo ſit p̓ncipaliter confitendū ait. Beatuſ cuius deus quē coluit Iacob eſt adiutor eius. et ſpes eius no in pͥn cipibus. non in filijs hoīm. non in diuitijs ſeculi. ſꝫ ī domino fuit qui fecit celum et terrā et omnia que in eis ſunt.

Et probans ꝙ in ſolo deo ſit ꝯfitendum inducit ꝙ deꝰ ſit iuſtus dicens. ip̄e eſt Qui cuſtodit veritate in eternū non enim mentiri poteſt. Item ipſe facit iudicium iuſtū iniuriā patientibꝰ eos de iniuriā tibꝰ vindicando. ipſe et̄ dat eſcam vtrāqꝫ corꝑaleꝫ ⁊ ſpūalem eſurientibꝰ ſupplēdo defectū eoꝝ. Ipſe ſoluit etiā ꝑ grāꝫ cōpe ditos peccatoꝝ vinculis aſtrictos et do minus illuminat cecos.i. luce ſue ſa pientie ex inſipientibꝰ facit ſapientes. Ip̄e etiam Dominuſ erigit eliſos ſiue claudos. quos enī dyabolꝰ elidit dominuſ erigit dominꝰ diligit iuſtos qͣs locat in eterna beatitudine. Ipſe etiam Domi nus cuſtodit aduenas extra terrā nati uitatis eoꝝ exiſtentes et pupillum et vi duā hūano deſtitutos auxilio ſuſcipiet ſub ſua cura ſpeciali vt ſperēt in deū. ⁊ etiaꝫ q̇ habent terrena et nō in eis confidūt pu pilli et vidue dei ſunt et vias.i. proceſſus iniquoꝝ ꝑſequentiū has ꝑſonas impotē tes dn̄s diſperdet ¶ Tanta eſt dei poten tia et iuſticia o ſyon o eccleſia. Dominus quem reuereris deus queꝫ credis tuus xixiup quem diligis regnabit nō ad modicum ſicut reges mūdami ſed in eternum. cm ppulitu ¶ Pſalmus. CXIVI. in quo mo net ad laudandū deū. ¶ Propheta excitans ad laudem dei ait. Audate dominū quoniā bonū eſt pſallere ad gloriā et honorem maieſtatis eiꝰ pſalmodiā enī de laude dei d̓r bona qꝛ dul cedinem habet annexam et meret̉ vitā eter nam laudatio autē exhibenda deo debet eſſe iocundā ex deuotione animi facta de bet eſſe decora vite moribꝰ ſpecioſa q̄ nō eſt in ore peccatoꝝ q̄ bone cantilene malis obſtrepunt moribꝰ ¶Laudandꝰ eſt vere Dominus qꝛ eſt edificans hieruſalē celeſtē quā de viuis lapidibus extruit. edifi cat autē ſic. quia diſperſos fideles ꝑ or bem congregabit in vna fide ſpe et caritate vt de illis edificiū celeſte formetur Ipſe etiā eſt Qui ſanat cōtritos cor de offerentes deo ſacrificiū cordis contri bulati cōdonando eis peccata et alligat apponendo ſacramenta vulnera eorum q̄ ſcꝫ faciunt penitentiā donec cōſolidet̉ qd̓ fractū erat. ¶ Ip̄e et̄ ē Qui ml̓titudinē ſtellaruꝫ in certo numero poſuit et omnes virtutes eaꝝ et nomīa nouit. ¶ Quid plura Magnus dominus noſter et magna virtus eiꝰ. et ſapi entie eiꝰ nō eſt numerꝰ. qꝛ infinita ⁊ in cōprehenſibilis Ip̄e etiam eſt Suſcipi ens in gloria manſuetos. humilias aūt peccatores ſuꝑbos. ꝯtrarios man ſuetis vſqꝫ ad terra. manſuetudo enim ad celum vocat. ſuperbia in terrā detrahit. angeli ſuperbi in terram corruerūt. homi nes huiles ad celū vadunt. ¶ Quia domi nus manſuetos in gloria ſuſcipit Preci nite domīo ī confeſſione laudis pſal lite deo noſtro voce et bonoꝝ operū cō ſonantia. ¶ Et memorans propheta ope ra per que poteſtas dei oſtendit̉ dicit. ipſe ē Qui operit celuꝫ nubibus ad hoc ꝙ paret terre pluuiam. vt fecundetur ad terrenaſcentium productionem. Qui ꝓducit in montibꝰ fenū et her bam ſeruituti hominū. Qui dat iumētis eſcam ipſoꝝ. et pullis cor uorum clamantibꝰ quia a parentibus anteqͣꝫ nigreſcant nihil nutrimēti recipiūt. tribuit vnde alantur ſcꝫ rorem celi. ¶ Manſuetos autem diligit. ſꝫ In equi tibus cōfidentibus de ſua fortitudine magis qͣꝫ de deo non erit beneplacitū ei nec in peditibus confitentibus de ro bore ſuo magisqͣꝫ de deo eſt beneplacituꝫ ei. quia huiuſmodi homines ſuperbi et fa tui audaces ſunt quos deus odio habet. ¶ Beneplacitum autem eſt domino ſuper timentes eum. quia per timorē peccatum expellitur. quod deo diſplicet. et in eis qui ſperant ſuper miſeri cordia eius. quia timor non valet ſiue ſpe venie. 25

¶ Pſalmꝰ. CXLVII. in quo mo net ad laudem dei. Propheta exhortans hieruſa lem. id eſt. ſanctam eccleſiaꝫ ad lau dandum deum ait. Auda hieruſaleꝫ celeſtis iam ſecura dominū. lau da deū tuū ſyon.i. ſancta eccl̓ia que per fidem deum ſpecularis in via. Lauda dico hieruſalē dominū ſecure Quoniā confortauit ſiue ꝯfirmauit ſe ras portarū tuaꝝ.i. vndiqꝫ te ſua prote ctione muniuit. clauſa enī eſt ianua qͥa ne mo exit vnde doleas. nemo intrat quem ti meas. non exit inde amicus. nō intrat illuc alienus ſicut nūc in vita preſenti fit vn̄ ſūt ſcandala et benedixit filijs tuis quos olim peperiſti omīmoda benedictiōe quia iam quieſcunt in te non foris ꝑegrinant̉. ¶ Benedixit ille Qui poſuit fines tu os pacem vt ex nulla parte poſſis concu ti aut turbari. et quicq̇d intus eſt pace frui tur. et in pace illa eſt ſaturitas et nulla indi gentia quia ſaciat te pleniſſime ex adi pe frumenti. id eſt. diuinitate chriſti Ip̄e eſt Qui emittit verbuꝫ ſuum in carnem. et verbū caro factum eſt et habi tauit in nobis velociter currit.i. diffun ditur per totum mundū ſermo predica tionis eius. et tāte velocitate vt ī breui tꝑe impleuerit mundū veritatis cognitione Propheta loquens de beneficijs q̇ con tulit nobis aduentꝰ xp̄i circa cōuerſionem peccatoꝝ ait. Qui.ſ. ẜmo xp̄i dat niuem. id eſt. peccatore frigidū et fragilē ſicut la nam. vt inde fiat veſtis calida et pulcra ꝑ grām. qͣſi diceret. pctōres de frigiditate cul pe ꝯuertit ad calorem gratie et decorem Item ſermo dei nebulam.i. caligineꝫ pec cati ſpargit tollit et diſſipat ꝑ humilitatē penitentie que ſignificatur per cinerem ¶ Item Mittit criſtallum ſuam. idē induratos et obſtinatos in peccatis quos quideꝫ predeſtinauit q̇ non facile vt nix ſol uunt̉. mittit vt fruſta panis.i. tales fa cit vt paſcant alios verbo dei et predicēt ve ritatem quam pͥus ante conuerſionem im pugnabant. ſicut de paulo patet. mirabilis profecto artifex q̇ de niue facit lanam. de ne bula cinerem. de criſtallo panem. lana cale facit frigiduꝫ. cinis lauat ſordidū. panis re ficit famelicū. ſic gratia pctōreꝫ. et ſequitur ante faciē frigoris eꝰ quis ſuſtīebit id eſt. niſi deus ſoluerit criſtallū ſicut niuē. id eſt. hoīem induratū in peccatis. quis po terit ſuſtinere penitentiā frigoris vicioꝝ et obſtinatōnis eius. quaſi diceret nullus. Et ſi nullus poſſit ſuſtinere ante faciem fri goris non tn̄ eſt deſperandū. qͥa Emittet deus pater verbum filiū ſuū in carnem et verbo eriāgelice p̄dicatōis liquefaciet et molliet obdurata corda peccatoꝝ. Et flante ſpirituſancto ſuper impios feruor caritatis in tantū corda ppl̓oꝝ accen det vt recordatōne p̄teritoꝝ criminū ex eo rum oculis erūpant flumina lacri marum. ¶ Flauit ſpūs eiꝰ inquā Qui nter vrli annūciat reuelationē de chriſto de ſe dit̄ tuita. xrtej tribu iuda naſcituro ppl̓o iſrahelitico de qͦ xxxx xxi ſfacta ſ per iacob erat naſciturꝰ et legem et iu net cycataſumt. dicia ſua populo iſrahel. Non fe iiumquedenſuarꝝ cit taliter omni nationi ſicut populo uumura incternū qro ꝝt. iſrahel d̓ qͥ carnē aſſumpſit. cui ꝓphetas de umnunbuniqꝝ? qp dit. cui ꝑ ſeipſum verbū annūciauit. d̓ quo principales apoſtolos elegit. et iudicia Lndnēce ſua manifeſtauit eis. quod non fecit indēdeis xtrat ai alijs. ¶ Pſalmꝰ. CXI.VIII. in quo mo net ad laudem dei. ¶ Propheta hortans oēs creatu ras ad laudem incipit a ſuperiori bus dicens. Audate dominū creature celeſtes laudate eū qui eſtis in excelſis ibroni do minatōes pͥncipatꝰ poteſtates cherubin et ſeraphin. Laudate eum oēs angeli eius.i. voſipſi qͣs ipſe mittit ad legationes ſuas in mundū. et vos oēs angeli no minati virtutes ꝑ qͥs dn̄s fecit mirabi les effectus q̇ in admiratiōem diuine pote ſtaſtis et laudē eius inducūt hoīes. nō id̓o

prophrta inuitat angelos ad laudeꝫ dei. ꝙ aliqn̄ ceſſent. vel ꝙ eo monente magis lau dent. ſed ſic ammonendo oſtendit affectuꝫ ſuum ſcilicet ꝙ ſibi eſt grata laus eoꝝ. ¶ Conſequenter monens ad laudem cele ſtes creaturas corporeas ait. Laudate eū ſol et luna. laudate euꝫ oēs ſtelle et oīa lucentia in celo qͦ eo dicunt̉ lau dare deuꝫ. qͥa ex ſua pulcritudine et virtute inducunt̉ homines ad laudandum deum Laudate eum celi celoꝝ.i. celuꝫ empy reū qd̓ eſt ſuꝑ oēs celos. Dicit̉ auteꝫ in plu rali celi ꝓpter diuerſas manſiones q̇ in eo eſſe dicunt̉ iuxta illud. in domo patris mei manſiōes multe ſūt. et aque que ſuper celos ſunt.i. celū criſtallinū qd̓ d̓r aqueū ꝓpter ſimilitudineꝫ cū aqua in dyaphanei tate laudent nomē domini.i. materia ſit nobis laudandi deum. Laudate dico tum pͥmo Quia verbo dn̄i omīa cō ſtant quecreata ſunt in celo et ī ter ra et qꝛ inter velle ſuuꝫ et facere nihil diſtat ait Quia ipſe dixit.i. verbuꝫ genuit et ꝑ ip̄m facta ſunt. ipſe mandauit verbo ſuo et creata ſunt. ¶ Item dico lauda te eum quedicta ſūt. quia Statuit ea per manſura in eternū quo ad ſubſtantiam licet mutabunt̉ qͦ ad qualitates quibꝰ ſta tuit curſuꝫ ſiue motus et influētias et nu alta it iuiti quā preteribūt ordine eis impoſitu. tus pedipitu Et inuitans ad laudē dei creaturas infe riores. incipiens a creaturis irrationabili Illinidluli bus ait. Laudate dominū vos crea ture que eſtis de terra. dracones et omnia genera monſtroſoꝝ animalium et abiſſi.i. profunditates aquarum latentiū et maria omnia. ¶ Laudate ignis grā do nix glacies et venti cōcitantes pro utib cellas in mari q̄ omnia faciunt illud ad qd̓ ex diuina diſpoſitione ſunt ordinata. Lau date montes et omēs colles. ligna fructifera et omēs cedri Laudate beſtie et vniuerſa pecora. ſerpenteſ volucres et omnia volatilia ꝑ aerem ¶ Et inuitans propheta creaturas ratio nales ad laudāduꝫ incipiēs a maioribꝰ ait ¶ Laudate reges terre dominū et omnes populi ſicut conſules principes et omnes iudices terre ¶ Iuuenes et virgines ſenes cū iunioribus lau dent nomē dn̄i. quia exaltatum eſt nomē eius omnis poteſtas. omnis etas omnis ſexus laudent nomen dn̄i noſtri ſal uatoris cui pater dedit nomen quod ē ſuꝑ omne nomen. ¶ Quid per ſingula Co feſſio laudis dei eſt ſuper celum et terram quia omnes creature tam celeſteſ qͣꝫ terreſtreſdebent eum laudare. eſt etiam ſuper eas quia maior eſt et ſuperior omni laude earum. tum etiaꝫ laudandus eſt qꝛ exaltauit deus pater cornu ppl̓i ſui id eſt. xp̄m populi ſui redemptorem. qui di citur cornu quia ſuperior eſt toto corpore per excellentiam durior carne ꝑ iuſticiam. molliorore ꝑ miſericordiam. exaltauit qui dem in ſua paſſione quia per eam mundū de captiuitate redemit. ex altauit in relurre ctione in qua eius corpus ſurrexit glorio ſum. exaltauit in aſcenſione. in qua tantuꝫ aſcendit ꝙ ſedet ad dexteram patris. ¶ Imnus. id eſt. laus cum cantico fiet deo ab omnibus ſanctis eius perpe tuo. ſanctis dico ſcilicet filijs iſrl̓. id eſt. fi delibus chriſtianis qui per illam fidem ꝑ quam abraham placuit deo iſrahelite fa cti ſunt. id eſt. videntes deum filijs iſrahel populo fide et caritate appropinquan ti ſibi. ¶ Pſalmꝰ CXLIX. in quo monet ad laudem dei. ¶ Propheta exhortans fideles ad nouum canticum ait. Antate domino canticū nouū de operibꝰ no uiter factis in tempore gratie ſcꝫ ꝙ mater fuit virgo. ꝙ deus homo factus ſit et ꝙ reꝑatus ſit mundus per paſſioneꝫ filij eius. Item de nouis mandatis vt dile ctione inimicoruꝫ. de nouis conſilijs vt de abiectione temporalium. d̓ nouis ꝓmiſſis vt de adoptione celeſtiū bonorū laus eiꝰ

ideſt. ei grata eſt que in eccleſia catho lica et a ſanctis fit. ¶ Cantate dico in eccleſia et Letetur populꝰ chriſtianꝰ ſpe interiori cordis leticia in eo qui fecit eū in eſſe nature et in eſſe gratie et eccle ſie fideliū exultet ī chriſto rege ſuo. et ſacerdote. ¶ Laudent nomē eius ī MHoro.i. in ꝯcordia morum et vnitate cari tatis in timpano.i. in mortificatione car nis et pſalterio pſallant ei. idē. opere cōpleat̉ qd̓ voce cantat̉. ¶ Pſallite et cāta te Quia beneplacitū eſt domīo ī po pulo ſuo beneplacitū eſt cū ꝯuertit auer ſum. cū iuuat pugnantē. coronat vincenteꝫ et exaltabit māſuetos in ſalutē eter nam. vnde ſequit̉. Exultabūt ſancti in gloria qꝛ facta reſurrectione non tantū in anīa ſed in corꝑe et̄ erūt glorioſi. et qͥa tunc a dimpletus erit omīs appetitus eoꝝ Leta būtur in cōſcientijs ſuis ſiue in cele ſtibus manſionibꝰ diſtributis eis ẜm gra dus beatitudinis eoꝝ ¶ Exultabūt ſancti dico hͦ modo. quia Exultatōes.i. laudes dei cū exultatōne facte erūt in corde eoꝝ et linguis de omnibꝰ ꝓfectibus ſuis attri buētes ei quicqd̓ boni glorie et honoris ha bent de ꝑfectis viris ſubdit gladij ſcidē tes ex vtraqꝫ parte.i. poteſtas iudican di de malis de quibꝰ capiet̉ vindicta ī ma nibus eoꝝ. ¶ Ad qͦd erūt gladij in mani bus eoꝝ Ad faciendam vindictaꝫ in nationibus ſcꝫ in illis q̇ legem nō habue runt et increpationes in populis. in illis qui male lege vſi ſunt. ¶ Et Ad alli gandū reges eoꝝ reges terre impios ī cōpedibus in eternis penis ex quibꝰ nul lo modo poterunt ſe exſoluere et nobiles eoꝝ de omnibꝰ in manicis ferreis qꝛ punient̉ manus eoꝝ quibꝰ in pn̄ti vitā ma lum ⁊ iniuſticias intulerūt. ¶ Quid ſingu la enumerē. ad hͦ gladios ſancti habebunt in manibus Ut faciant in regibus et populis iudiciū nō quodcūqꝫ. ſed con ſcriptum in preſentia dei approbatuꝫ ab angelis. et pluribus ſacre ſcpͥture locis me moratū gloria hec eſt omnibꝰ ſāctis eius. perfectis q̇ pro xp̄o omnia terrena re liquerunt. ecce quanta gloria et gaudium tunc erit quando pauperes q̇ hic erāt deri ſui habebunt poteſtatem iudicandi in ſu perbos. ¶ſalmꝰ. CC. in quo monet ad laudem dei propter beneficiū glori ficationis. Propheta inuitans ad laudan dum deum in ſanctis iam in celeſti hieruſalem receptis ait. Audate dominu in ſanctis eiꝰ.i. in ꝯſideratione ſanctoꝝ quos ipſe miſericorditer iuſtificauit ⁊ mirabiliter remunerauit lau date et̓ in conſideratione firmamen atii ti virtutis eiꝰ.i. pro eo ꝙ mortē ip̄am cū Ceſ ci auctore ſuo nequiſſimo potentie ſue virtu xi ſ te vicit et credentes ad celum perduxit. ¶ Laudate eū in virtutibꝰ eius.i. pro plpſ xeix gloria angelicis v̓tutibus data q̄ ſunt eius creatione quo ad naturam et cōfirmatōne quo ad gratiam. laudate dominum ſe cundum multitudinem magnitudi Dilumirirur nis eius. id eſt. ẜm gloriam magnā quaꝫ extendit ad multitudinem electorum exdi cata c uerſis partibus mundi vel laudantem dee um ſine fine ſicut magnitudinis eius non eſt finis. Propheta quomodo ſit deus laudan dus per ſimilitudines miſticas oſtendit di cens. Laudate eum in ſono tube. lau date eum in pſalterio et cithara. tu ba concrepet regi. pſalterium canat deo. cę thara cum reliquis inſtrumels canat ſpō ſo. laudate eum in ſono tube. quia vos in bello vincere fecit ꝯterente domino ſathan ſub pedibus veſtris. laudate eum in pſalte rio. quia vos implere legem preſtiterat. ſau date eum in cithara quia carnem veſtram viuificauit. ¶ Laudate eum in timpano qꝛ mor tificatum corpus veſtrum immortalitate donauit. et in choro quia choris angeli cis vos aſſociat et in cordis et organo

quia per ciboꝝ abſtinentiam retortis viſce ribꝰ concupiſcentie ⁊ vicijs carnalibꝰ digni inuenti eſtis regno dei ad cōcinendas diui nas laudes. Laudate eum in cim balis bene ſonantibus. in cimbalis iubilationis eo ꝙ corruptione carnis ſā guiniſqꝫ depulſa conformati ad imagineꝫ creacoris. omni plenitudine ſpei completa fulgetis ſicut ſol in regno dei. et quia iſta in ſtrumenta vult ꝓpheta ſpiritualiter intelli gi. quia talia inſtrumenta in celeſti patria non habent locum. ſed ad deſignandū ma gnitudinem diuine iocunditatis hic inter ponunt̉. cōcludens ait. omnis ſpiritus ſiue angelicus ſiue humanus laudet do minum. ¶ Reuerendiſſimi cardinalis. tituli ſancti Sixti domini Iohānis de Curre cremata expoſitio breuis et vtilis ſuꝑ toto pſalterio Argentine īpreſſa. Anno domini. Meccc lxxxv. in profeſto ſancti Michaelis conſū mata. Dte leuaui animam. Ad te domine clamabo. Afferte domino filij. Audite hec omnes. Attendite popule meus. Ad dominum cum tri. Ad te leuaui oculos meos. Eatus vir q̇ nō abi. Beati quorum remiſſe. Benedicam dn̄m. Beatus qui intelligit. Benedixiſti dn̄e terram. Bonum eſt confiteri. Genedic anima. pͥmum. Benedic aīam. ſecundū. Beatus vir qui timet. Beati immaculati. Beati omnes. Benedictus dn̄s deus meꝰ. Nm inuocarem iiij. Confitebor tibi. pͥmum. Conſerua me domine. xv Celi enarrant gloriam. xviij. lxxiiij. Confitebimur tibi. Cantate domino. pͥmum. xcv. Cantate domino. ſecundū. xcvij. Confitemini domino. pͥmum. ciiij Confitemini domino. ſecundū cv. Confitemini domino. cvj. tertium Confitebor tibi domine. ſecundū cx. Credidi propter quod cxv. Confitemini domino quartū cxvij Confitemini domino. quintū cxxxv. Confitebor tibi tertium. cxxxvij. cxlix. Cantate domino. tertiū Omine q̇d multipli. iij. pͥmū. vj Domine ne in furo. Domine deus meꝰ. vij. Domine dominꝰ noſter viij Dixit inſipiens. pͥmum. xiij. Domine quis habitabit. xiiij Diligam te domine. xvij Domine in virtute. Deus d̓s meꝰ reſpice in. xxj. Dominꝰ regit me. xxij Domini eſt terra. xxiij xxiiij. Dominus illuminatio. xxvj. Uixit iniuſtus. xxxv xxvij Oomine ne infu. ſecundū xxxvij xxviij. Vixi cuſtodiam. xlviij xxxviij. xliij. lxxvij Oęus auribus. Dęus noſter refugium. xlv. cxix. xlix cxxij. Oęus deoꝝ dominus. Oixit inſipiens. ſcd̓um. lij. Oęus in nomine tuo. liij Deus repuliſti. lix xxxj Oęꝰ d̓s meꝰ ad te de lu. lxij xxxiij. Oęus miſereatur noſtri. lxvj Oęus in adiutorium. lxix. lxxxiiij. xcj. Oęus iudicium tuum. lxxj. Oęus venerunt lxxviij. Deus ſtetit. lxxxj ciij Oęus quis ſimilis. lxxxij. cxj. Oomine deus. lxxxvij cxviij. O omine refugium lxxxix cxxvij. Gominus regnauit decorē. cxliij. xcij

Deus vltionum Dn̄s reguit exul. Dn̄s regnauit iraſ. Dn̄e exaudi. Deus laudē Dixit dn̄s dn̄o meo Dilexi quoniā De profundis Dn̄e non eſt Dn̄e ꝓbaſti me Dn̄e clamaui Dn̄e exaudi orōem Xaudi dn̄e Exaudiat te Exaltabo te deus qniā Exultate iuſti Expectans expectaui. do. Eructauit cor meū. Exaudi deus orōem mea Eripe me de inimicis Exaudi deus dep. Exaudi deus orōem meā cū de. Exurgat deus Exultate deo Ecce qͣꝫ bonum cce nunc. Gripe me domine Exaltabo te deus ¶ Undamenta eius N dn̄o confido Iudica me dn̄e In te dn̄e ſperaui. Iudica dn̄e nocentes. Iudica me dn̄e ⁊ diſcerne cām Iubilate ⁊cͣ. pſalmū di. In te dn̄e ſperaui Inclina domine Iubilate ⁊cͣ. ẜuite In exitu iſrael de eigp. In conuertendo dn̄s ¶ Audate pueri dominum Laudate dn̄m omēs gen. Leuaui oculos meos Letatus ſum in hijs Laudate nomen xciij cxxxiiij Lauda anima mea xcvj. cxlij Laudate dominū quoniā bo. xcviij. cxlvj pͥmū. Lauda iheruſalem dn̄m cxlvij Laudate dn̄m de celis cviij. cxlviij Laudate dn̄m in ſanctis cix. cl. cxiiij. Agnus dominus et lau. xlvij. cxxix. Miſerere mei deus pͥmuꝫ cxxx .l. Miſerere mei d. ſecundū. cxxxviij. Miſerere mei d. cxl. tercium lvj. Miſericordias domini ſcd̓m cxlij lxxxviij Miſericordiam et iudi. xvj. Memento domine dauid cxxxj xix Oli emulari xxxvj. xxix ¶ Nonne deo xxxij. Motus in iudea deus. lxxv xxxix. Niſi quia dominus xliiij. cxxiij. liiij. Niſi dominus .cxxvj. lviij. Mn̄es gentes lx. xlvj. lxiij. Aratum cor meū cvij lxvij lxxx. Uare fremuerūt gen. cxxxij. Quemadmodū deſide. xlj. cxxxiiij Quid gl̓iaris in malicia. cxxxix. Quaꝫ bonus lxxij. cxliiij. Qui regis iſrael lxxix lxxxvj Quaꝫ dilecta lxxxiii. Qui habitat in adiu. .x. Qui confidut cxxiiij xxv Uluū me fac de. q. defe. pͥmū xxx. xxxiiij. Si vere vtiqꝫ lvij Saluū me f. qͦniā intra. xlij. lxviij. pͥmū lxv. Sepe expug. cxxviij. ſecundum Suꝑ flumina ba. cxxxvj. lxxxv. ſecundum xcix t Edecethymnus lxiiij cxiij ¶ Erba mea au. cxxv. Uſquequo dn̄e cxij. Vt quid lxxiij Uoce mea lxxvj cxvj. pͥmum cxx. Uenite exultemꝰ xciij cxxj Voce mea cxli. ſcd̓m LAIDr.5. E1 SAHT. A1R 11 TLLk DOSSEHCEF

.ixxxix. iij

xx xx. ii.