in futura btītudine diſpoſita ſit electis tuis plane ineſtimabilis incōprehēſibilis quāmodo abſcōdiſti intemetipſo vt plus deſideretur. in futuro vero patebitQuam dulcedinē modo abſcōditā Cōſūmabis in aperto in futura vita his q̄ vſqꝫin finem perſeuerantes te expectant quiin conſpectu hominum non erubeſcūtconfiteri qd̓ credunt ſed fidem ſuā libere cōfitentur.Corā facie tua que nunc abſcōdita ēhominibus. tanta pace et quiete fruēturelecti tui vt ab oī hūanaperturbatōe īꝑpetuū ſint ſecuri.Sicut electos tuos in futuro abſcōdes itanunc. In tabernaculo eccleſie militātisin qua miliciam exercemus ꝓteges a cōtradictione linguarū omniū ſciſmatuꝫet hereſum que contradicunt veritati xp̄iane doctrine. In eccleſia enim inuenitur defēſio ſecura ab huiuſmodi contradictione linguarum.Quia tot facit ſanctis ſuis. Benedictusdominꝰ quoniam mirabileꝫ fecit miſericordiam ſuaꝫ in me in ciuitate hieruſalē munita tunc quando me ibiet docere ⁊ miracula facere ibi etiam ꝓ hominūſalute mori voluiſti ibi quoqꝫ gl̓iam reſurrectionis mee oſtendiſti vt merito ſit qd̓ inhieruſalem potentia tua miſericordiaꝫ ſuaꝫmiram fecit vbi declarare tam ingētia ſacramenta delegiſti.Ego ſtupefactus cū in me horribilit̓ iudeiſeuirent dixi in ſtupore meo ita vilis reputatus ſū vt videar eſſe ꝓiectus a facieoculorum tuorum .i. a conſpectu miſericordie tueEt quia ſic humilem me exhibui ⁊ illi me derelictū et p̄iectu a te oēs putabant. Id̓o exaudiſti vocem oratōis mee duclamarem adte qn̄ in cruce dixi. deꝰ deꝰ meusquare me dereliquiſti. q̇bus clamoribꝰ exauditu eſt cū reſurrectionis gratiam ꝯſecutūad tuā dexteram me collocaſti.Chriſtꝰ hō ꝓ collatis ſibi bn̄ficijs ſctōs commonet vt ament dn̄m dicens Diligite dominū oēs ſct̄ī eiꝰ quoniā veritateꝫ requiret in iudicio premia diligentibꝰ ſe cōferendo et retribuet abundanter ſuperbis ꝯdignā punitionē.Ergo vos omnes q̄ incepiſtis bona oꝑariUiriliter agite in inceptis bonis ꝯſtariſſime ꝑſeuerādo ne feminea mollicie deficiatis et cōfortetur cor vrum ne a recto ꝓpoſito aliqua carnis ībecillitate ſeducaturoēs qui ſperatis in domīo.Pſalmus. XXXI. in quo agiturde penitentia.Uox pphete.Ea Ei beatitudine ſpei quoꝝremiſſe ſunt iniquitates etquorū deleta ſunt peccatavt a deo non puniantur ampliꝰ ꝓpter ea.Beatus vir cui non īputauit domīpeccatū ad eternaliter puniendū et nō ēin ſpiritu eius dolꝰ ſiue fraus vt aliudin labijs aliud in cogitatōne vt cū ſit peccator iuſtū ſe p̄dicetEt oſtendenſ qͣꝫ ꝑiculoſum ſit peccatū celare in ꝯfeſſione ait. Quoniā tacui a ꝯfeſſione pectoꝝ meoꝝ defecerūt in fortitudīeomnes vires mee interiores peccatoruꝫmole depreſſe ⁊ debiles facte ſunt ad reſiſtēdū peccato dū clamarē preſumptuoſe tota die me iuſtū. iactādo merita mea cū exme non haberē niſi peccatū. iſta tacuit. confeſſionem clamauit. de meritis p̄ſūptioneꝫ ⁊ſic tacuit vnde proficeret non tacuit vn deficeret.Uerum. Quia baculus correctionistue me ſuperbum tetigit aſſidue et inipſa aſſidua tribulatione flagellorum meorū cōuerſꝰ ſū ad cognoſcēdū miſeriaꝫmeā et culpā mea plāgēdā. dū remorſꝰ cōſciētie īfigitur cordi meoPoſtqͣꝫ te iratu mihi cōperi qꝛ tacueramnon vlterius tacui ſed Delictum meuꝫobmiſſionis cognitū tibi feci ꝑ verā confeſſionē et ſatiſfactionem et iniuſticiā meam quam commiſi faciendo non faciendanō abſcondi ſed aperui vt operireſ tu. detexi vt tegeres tu.