vita et iō exaltabor et letabor ī miſericordia tua que non fallit nō in mea iuſticia. Quia miſertus es hūilitatiſ meetam mentis qͣꝫ corporis qua vſqꝫ ad mortēme exinaniui et gra tibi fuit ſaluaſti a peccatis a quibus homo ſe ſaluare neqͥt animā mea immunē ab omni peccato cōſeruando.Quia ſic ſaluaſti me ideo Nec cōcluſiſtime in poteſtate draboli eū mihi dn̄ariꝑmittendo ita vt nō reſpirareꝫ in libertateꝫqui non habet in me quicqꝫ īmo ſtatuiſtiin loco ſpacioſo pedes meos qꝛ nō ſolum in iudeā ſed per oīa regna mundi apoſtoli firma fidei ſtabilitate firmati et ſucceſſores eoꝝ predicant nomen meūEt quia licet me nō ꝯcluſeris in manibꝰ inimici inſurgunt tamen aduerſus me infidiemulte iudeoꝝ. Ideo Miſerere mei quoniā tribulor adeo qͣꝫ turbatus eſt ī furore iudeoꝝ ſeuientium in me oculus rationis mee affectus ſenſualitatis et memoria mea.Hic turbatus ſū Quoniā vitā mea tēporalis per longas et graues paſtiones vſqꝫ ad mortē ꝑducta eſt. ⁊ omne tēpꝰ qͦ in hͦſeculo vixi defecit in gemitibꝰ in anguſtijſet ſupplicijs diuerſInfirmata eſt virtus et ꝯfidentia aīmiin paupertate et defectu bonoꝝ. et paucitate credentiū quia in pn̄ti vita plures ſuntpeccatores et īfideles pauci v̓o ſcti et firmitas et virtus q̇ cōpago corꝑiſ mei ſuſtinetur debilitata eſt quaſi deficienſ a vigore ſuo.Preter ꝑdicta turbatꝰ ſū. quia Factꝰ ſuꝫſuper oēs inimicos meos .ſ. qͥ torquentur ꝓſceleribus ſuis oppbriū et contēptibilis valde vicinis meis q̇ in vicinitate fidei appropinqͣbāt q̇ licet adhuc nō crederētcredere tn̄ diſponebāt ſed vidētes me in cruce pepēdiſſe a credulitatis vicinitate remotiſunt dū pati videbāt que adorandū eſſe putauerūt et etiā factꝰ ſūtimor notis meisapl̓is et diſcipul̓ meis q̄ me capto fugerūt.Et etiā illi Qui minꝰ ſcpͥturis credētes viderūt me in cruce poſitū foraſ .i. a fide deitatis latētis in me fugerūt eſtimātes ſpeſuā mortē mea fuiſſe finitā et ſic obliti ſūtmei tanqͣꝫ acorde eoꝝ mortuꝰ ſum.Et etiā Factus ſum in eſtimatione ꝑfidorū iudeoꝝ tanqꝫ vas perforatū ad nullos vſus vtile et ꝑ ꝯſequens abijciendꝰ. ⁊ hͦideo quoniā audiui et patient̓ ſuſtinui vituperatione multoꝝ cōmorantiū incircūitu .ſ. circa cruceꝫ aſſiſtētiū vl̓ qͥ ī hieruſalem morabant̉ qui non cognolcebantme eſſe deum.Dum ſimul conueniret aduerſū mein eo conſiliati ſunt vt acciperēt ſeutollerent per mortem vitam meam ſꝫ cōtra eorum conſilia inter hec obprobria ⁊ ſcādala ego in te ſperauī non in homine. nehil enim ſecurius eſt qͣꝫ ſperare in dn̄o dixideꝰ meꝰ es tu qui me creaſti in diſpoſitiōe tua ſūt ſorteſ. tā vite qͣꝫ mortis meeqꝛ qn vis viuimꝰ vel morrmur.¶ Et qꝛ tuēs deꝰ meꝰ Eripe me de ptātediaboli et miniſtroꝝ eiꝰ q̄ me odio hn̄t eta perſequētibꝰ me qͣ mihi mala inferūt.Illuſtratio reſpectus tui ſuper meſeruū tuū ẜm formā hūanitatis effulgeatinfūdēdo grām ſaluū me fac nō ī iuſticiamea nō in meritis meis ſꝫ ī tua miſcd̓ianō erubeſcā exultātibꝰ mihi malis ſed ſaluer ab his ꝑſecutionibꝰ quoniā īuocauite q̄ potens es me exaudire.Erubeſcāt ip̄ij .ſ. iudei xp̄m crucifigētes.et gētiles q̇ deū verū nō cognoſcētes. idolaet lapides inuocat vt vmbris infernalibꝰ ſocient̉ fac obmūteſcere labia doloſa. que hͦgarrula ſūt dū non timent iudicium.Que labia doloſa loquūtur aduerſꝰ iuſtum xp̄um iniquitatem. irridentes crucifixum et contemnentes tanqꝫ purum hominem et peccatorem in quo peccauerunt primo in ſuperbia. quia creatorem ſuumcontempſerunt. ſecundo in abuſione ꝗaeum cui plurimum debebant ratiōe bn̄ficiorum crucifixerunt.¶ Iſta cernens propheta et admiranſait. O quaꝫ magna multitudo dulcedinis tue deus O quanta gloria