De ſctō Auguſtino.

celū. aſpectus illius erat vſqꝫ ad terminos vniuerſe terre. folia eiꝰ pulcerrimaet fructus eiꝰ nimius. ⁊ eſca vniuerſorū in ea. Subter ea hītabat aīalia ⁊ beſtie. et in ramis eius cōuerſabant̉ volucres celi. ⁊ ex ea veſcebat̉ omnis caro.Magnitudo huius arboris attēdit̉ inaltitudine. ⁊ ꝓceritas eius ꝯtingebat celu. ⁊ in latitudine qꝛ aſpectꝰ eius vſqꝫad terminos vniuerſe terre. et etiā in ꝓfunditate. qꝛ oporteret eā ꝓfunde radicata eſſe q̄ tale molem ſuſtinere poſſet.Sic magnitudo btī auguſtini ꝯſiderat̉in ꝓfunda ſoliditate huilitatis. in ampla latitudīe caritatis ⁊ in ſublimi altitudine deſiderij celeſtis. Primo magnitudo ipſius quā in ꝓfundū habuit. coſiderat in ꝓfunda ſoliditate hūilitatis.in qͣ ita radicatꝰ ⁊ fundatꝰ fuit ꝙ om̄iadona ſibi a dn̄o affluēter data ſine deiectiōe venti ſuꝑbie fortiter portare potuit. Un̄ de ipſo dici poteſt illd̓ psͣ. Eterit tanꝙͣ lignū qd̓ plāta. eſt. vel qd̓ radicauit ſecus decurſus aqͣꝝ. ⁊cͣ. vſqꝫ ꝓſperabunt̉. qꝛ oīa oꝑa ſua in hūilitatefecit. Non ſic eſt de quibuſdam qui dona dei in huilitate portare neſciūt. ſedſtatim ſuꝑbie vēto deijciunt̉. De qͥbusſubditur. Nō ſic impij nō ſic ſed tanꝙͣpul. ⁊cͣ. Sed ſanctꝰ auguſtinus oīa dona dei huiliter portauit. ⁊ ideo ſemꝑ reciꝑe paratus fuit. qꝛ magnus in huilitate fuit. Scd̓o magnitudo ipſius quāin latitudine habuit ꝯſiderat in amplitudine caritatis. quā in oꝑibꝰ miſcd̓iemultū extēdit. ſicut ſcriptū eſt. Latū madatū tuū nimis. Nā quantū poteſt hoalijs ꝓdeſſe. tantū debet mandata caritatis ampliare. Sic tobias filiū ſuumdocuit. Si multū tibi fuerit. ⁊cͣ. Sic beatus Auguſtinus ꝯpaupeꝝ ſꝑ memorerat. eiſqꝫ ex his q̄ habere poterat liberaliter exhibebat. Nā et de vaſis dn̄icis ꝓpter pauꝑes et captiuos aliqn̄ videbat frangi et conflari et indigentibꝰdiſpēſari. Theſauꝝ aūt ſapīe. qui etiādiſtributus in ꝑtes recipit incrementain quo ipſe nimiū locuples fuit. tam lō

ge diffudit ꝙ de eo digne ⁊ ꝓprie canit̉Iſte eſt qͥ ante deū m. ⁊cͣ. Unde dicit deipſo beatus Remigius. Iſte tanta ſcripſit vt nō ſolū diebus ac noctibus ſcribere libros eius quis nō poſſet ſed neclegere qͥdem occurrit. Ande ipſe de ſapientia loquens dicere potuit Quā ſine fictione didici et ſine inuidia cōmunico ⁊ hominei lā non abſ. In fi. eniꝫeſt th̓. homībus. quo qui vſi ſunt ꝑti. facti ſunt a. d̓i. Et hoc veꝝ eſt. quia ſicutdicit̉ in eodē libro Neminē diligit dominus niſi qͥ cum ſapientia inhabitat.Un̄ beato Auguſtino ⁊ oībꝰ doctoribꝰgrates referre debemus. qꝛ docueruntnos diſcernere inter bonū ⁊ malum. ⁊malo ꝯtēpto eligere bonuꝫ. qꝛ ſine hacſapientia neminē diligit deꝰ. Tercio cōſiderat̉ magnitudo ipſiꝰ in ſublimi altitudine deſiderij celeſtis. Un̄ diſplicebat ei quicqͥd ag. in ſe pred. d. ⁊ de. d. ⁊cͣUnde etiam poſſeſſioneꝫ nunꝙͣ emereet multas hereditates ſibi dimiſſas reſpuit. In poſſeſſionibus quoqꝫ eccleſieintentus amore. vel implicatus animonon erat. Fabricaꝝ qͣꝫ nouaꝝ nunꝙͣ ſtudiū habuit. voles animū ſuū ſemꝑ habere libeꝝ ab om̄i moleſtia corꝑali. vtlibere poſſet vacare continue lectioni ⁊aſſidue meditationi. Unde ⁊ dicere potuit. Noſtra cōuerſatio in celis ē. Und̓etiā aliqn̄ ad ſecreta dei promptꝰ fuit.Hic dic de muliere que a qͥbuſdaꝫ iniuriā patiens ad eū acceſſit vt ſuper hoceius conſiliū imploraret. Uides gͦ quōfuit magnus in oꝑatione virtuo ſa.P ¶ Secundo magnus fuit in doctrina ſana. intantū etiā ꝙ om̄es doctoresexcellit. Un̄ beatus Remigius Hicronimū et quoſdam alios doctores ꝯmemorās ſic cōcludit. Hos oēs Augꝰ ingenio ⁊ ſcientia ſua vicit. Bern̄. qꝫ ſicde eo ſcribit. Auguſtinus hic eſt validiſſimus malleus hereticoꝝ. Item alius .ſ. voluſianus dicit. Hoc legi dei deeſt. quicquid auguſtinū cōtigerit ignorare. Imo inter qͣtuor excelletiores ip̄eexcellit. Nā ſi qͣtuor iſtos. Auguſtinū.