Decollatio iohā. ba.
Gregoriū. Ambroſiū. Hieronimum.qͣtuor aīalibus vt ſanctos euāgeliſtascōꝑare vellemus. Augꝰ. ſimilitudineꝫaquile ꝓpter excellentia obtineret. ſicutipſoꝝ vnus ſcꝫ hiezonimus in libro deduodecim doctoribus cōfitetur dicensAugꝰ ep̄s volās ꝑ montiū cacuminaqͣſi aquila. ⁊ ea que ſunt in montiū radicibꝰ non conſideransa multa eeloruꝫſpacia. terrarūqꝫ ſitus ⁊ aquaꝝ circulūclaro ſermone ꝓnūciat. Uides nunc ꝙad ſimilitudinē aquile ꝗēs alios trāſcedit ſicut ipſem et ꝯfitent̉. Dicit naqꝫ ambroſius. Magnificentiā tua in mortificatione auguſtini adoramus. tua in oībus v̓tute oꝑante. vt nullis promiſſisblandimentoꝝ fallaciū vir tuo ignitusſpū vinceret̉. qꝛ eū ita oī genere pietatis imbueras. vt ipſe tibi ara ⁊ ſacrificiū ⁊ ſacerdos eſſet ⁊ templū. Greg. qͣꝫin epiſtola ad innocētiū affrice p̄fectuꝫde eius libris ſic ait. Ꝙ expoſitionemſancti iob vobis trāſmitti voluiſtis veſtro ſtudio ꝯgaudemus. ſed ſi delicioſo cupitis pabulo ſaginari. btī Auguſtini ꝯpatriote vr̄i opuſcula legite. ⁊ adſimilitudinē illiꝰ ſimilaginis nr̄m furfure no queratis. Deniqꝫ in qͣnta eū reuerentia ⁊ dilectione hieronimꝰ habuerit patet in epl̓is. In qͣꝝ vna ſic dicit.On̄o ſancto ⁊ btīſſimo pr̄i auguſtino.Hieroꝰ. Om̄i qͥdē tꝑe btītudinē tuā eoquo decet honore veneratꝰ ſū. et habitantē ī te dilexi dn̄m ſaluatorē. ẜ ſi nūcfieri cumulo aliqͥd addimꝰ et plena cōplemus. vt abſqꝫ noīs tui mētione necvnā qͥdē horā p̄terire patiamur. Itē inꝗdā epl̓a ſcribens auguſtino ait. Quobus libellis tuis eruditiſſimis ⁊ oī eloquētie ſplēdore fulgētibꝰ rn̄dere n̄ potui. Certe qͥcqͥd dici pot̓at vl̓ aſſumi ingenio ⁊ ſcripturaꝝ hauriri fontibꝰ. ate poſitū atqꝫ diſertū eſt. Sꝫ q̄ſo reuerētia tua paruꝑ patiaris me tuū laudareingeniū. Ecce quō oēs ip̄m maiorē ſecōfitent̉. Dic̄ etiā remigiꝰ ꝙ iſte excellitoēs doctores ſic̄ ſol ſtellas. Un̄ alij co
erū. mul. qͣi ſt. hic aūt ꝯꝑat̉ ſoli. ſic̄ patꝫin epl̓a q̄ de eo legit̉. qͣi ſol reful. ſic illereful. in t. dei. Q Tercio magnꝰ e inceleſti gl̓ia. Un̄ dic̄ dn̄s. Qui fecerit etdocuerit h̓ m. vo. ⁊cͣ. Et ſic poſſꝫ dicerein ꝯꝑatiuo. qͥ magis fecerit ⁊ docueritmaior vocabit̉. ⁊ in ſuꝑlatiuo qͥ maxīefecerit ⁊ maxime docuerit maximꝰ vocabit̉. Nō tn̄ p̄fert̉ vel equat̉ apl̓is indoctrīa vel in gl̓ia. qꝛ illi ſūt primitiui⁊ veri riui. veri fontes ſꝫ poſt eos in ſecunda gr̄a vbi dei diſpēdēdi primꝰ refulſit. Et ẜm hac magnitudinē doctrinaꝝ ⁊ etiā oꝑationū in md̓o. accepit cumulū gl̓ie in celo Rogemus dn̄m.In decollatione. b. Iohannis bap. Ser. CCLXXII.Uſtusⁱ ineternūnō cōmouebit̉. impij aūt noninhabitabūt terra. ꝓuer. x.A In his v̓bis hodierne epl̓e exprimitur ſtatꝰ iohānis p̄curſoris. ⁊ ſtatuseiꝰ ꝑſecutoꝝ. Status iohannis duplexvicꝫ gr̄e. cū dicit. Iuſtus. ⁊ glorie. cumſubdit̉ ineternū nō cōmouebit̉. Perſecutoꝝ etiā duplex culpe .ſ. cū dicunt̉ impij. et pene. cum dicit̉ non inhabitabūtterra. ¶ Ratione ergo ſtatus gratie iuſtus dicitur Iohannes. et bene. Habebat enim ea que hominē faciūt iuſtuꝫ.qͣ ſunt virginitas. Un̄ psͣ. Iuſtus germinabit ſicut lilium. Quod ei bene cōuenit qui in ſe candorem lilij habuit.qꝛ ꝓpoſitum habuit ꝑpetuo cōtinendiIteꝫ fides. Un̄ Ro. iiij. Credidit abraam et reputatū eſt illi ad iuſticiam. Etab ac̄. ij. Iuſtus meus ex fide viuit. Eqͥs magis credidit ꝙͣ Iohanes qui digito ſaluatorē demoſtrauit. Item fortitudo Prouer. xxiiij. Iuſtus quaſi leoconfidit. Nullum em̄ terroreꝫ habuitregē herode̓ increpādo. Un̄ ⁊ helye cōꝑat̉. Lu. jͣ. qͥ reges dure increpare cōſueuerat. ¶ Et hic iuſtus incternuꝫ nō cōmouebitur. vbi innuitur ſtatus gloriequem nunc eſt aſſecutus. ineternuꝫ em̄