De ſco Auguſtino.
In hͦ ſtatu generali poſitꝰ meruit vigilijs ⁊ ieiunijs ⁊ orōibꝰ vacās. ſcribēs libros. ⁊ docēs indoctos. ſic em̄ de ipſolegit̉ ⁊ cātat̉ ꝙ tūc fecerit. Bn̄ etiā d̓rbonus ẜm ſtatu regulare̓. Triplex em̄bonū ē in quo cū aliqͥs cōſiſtit meritobonꝰ d̓r. vicꝫ bonū delectabile. vtile ethoneſtū. quo triplici bono maxīe regulares exercent̉. Nā bonū delectabile ēcaſtitas. bonū vtile obediētia. bonumhoneſtū pauꝑtas. Bene caſtitas d̓rbonū delectabile. qꝛ qͥ pulcra ſunt delectabilia ſunt. Et o ꝙͣpulcra ē caſta generatio cū claritate Sap̄. iiij. Eſt autēcaſtitas dulcra ⁊ delectabilis deo. angelis ⁊ hoībꝰ. Adapta. ¶ Bonū aut vtile ē obediētia Nā ipſa ē qͣ facit regnūdei poſſidere. Unde et lucifer de celo ⁊ada de ꝑadiſo ꝓpt̓ inobediētiā expulſiſunt. ⁊ chriſtꝰ d̓r illud ꝑ obedientiā poſſediſſe. Phi. ij. Factꝰ obediēs. Et ſe qͥtur. Propt̓ qd̓ deꝰ illū exaltauit. Bonū aut honeſtū ē pauꝑtas. hāc em̄ conditor oīm ſectatꝰ fuit. Nā ſic̄ dic̄ apo.cudiues eſſet oīm factꝰ ē egenꝰ ⁊ paupqn̄ .ſ. de paupe mr̄e natus. pannis vilibus inuolutꝰ. in loco huili ē repoſitusO ꝙͣ glorioſus ⁊ honeſtꝰ eſt ex hͦ titulꝰpauꝑtatis. Hāc em̄ hō ſectādo ſimilisefficit̉ ſuo creatori. ¶ Hoc aūt triplexbonū beatꝰ Augꝰ. nō ſolū in ſe habuitſed etiā alios regularibꝰ diſciplinis inſtruēs habere voluit ⁊ ſtatuit. Un̄ inſua regula fere ꝑ oīa de his tribus tractat. Quia gͦ hͦ triplex bonū in ſe habuit. merito bonꝰ d̓r ¶ Quātū aūt ad ſtatu paſtoralē bn̄ fidel̓ d̓r. fidelit̓ em̄ ſibigregē ꝯmiſſum ꝯſeruauit. Primo exēpla bone ꝯuerſatōis on̄dendo. qꝛ ſicutGreg. dic̄. cū paſtor ꝑ abrupta gradit̉neceſſe ē vt grex in p̄cipitiū ferat. Itēfidelis fuit paſcua vberrime p̄dicatōisimpēdēdo. Hic ē em̄ fidelis ẜuꝰ ⁊ prudens quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ fa. ſu. vt detilli tritici: nō ordel vel cuiuſcūqꝫ vilioris mēſurā. Itē fidelis fuit a lupis .i.ab hereticis viriliter defendēdo. Und̓beatꝰ Bern̄. ip̄m malleū hereticoꝝ vo
cat. Sic gͦ ꝑ p̄dicta meritū vie exprimitur. cū dic̄. Serue bone ⁊ fidel̓. NCōſequēter p̄miū ſubdit. cū dicit. ſuꝑmul. te ꝯſti. Qd̓ pͥmiū on̄dit ꝯmēdabile tripl̓r. vicꝫ qꝛ ſublime. cū dicit ſupra.multiforme. ꝓ quo dic̄. multa. ⁊ qꝛ ſtabile ꝓ quo dicit. ꝯſtituā. Oſtēdens gͦ p̄miū ſublime dicit ſuꝑ. qꝛ p̄miū non eſttꝑale ſꝫ celeſte. q̄ em̄ vident̉ tꝑalia ſuntItē dicit multa. qꝛ in paucis vexatī inml̓tis bn̄ diſponent̉. Magna em̄ multitudo dulcedinis qua abſcondit deꝰ timentibꝰ ſe. Itē dicit ꝯſtitua. qꝛ p̄miuꝫeſt eternū ⁊ ſtabile. ſic̄ ⁊ ipſe dn̄s ē ſtabilis ⁊ eternꝰ. Un̄ dicet̉ ei. Intra ī gaudiū dn̄i tui. De quo gaudio ⁊ et̓nitateipſiꝰ dicit Augꝰ. Quāta erit illa felicitas in qͣnullū erit malū. nulluꝫ latebitbonū. vacabit̉ dei laudibus. qͥ erit oīain oībꝰ. ip̄e finis d̓ſiderioꝝ nr̄oꝝ qͥ ſinefine videbit̉. ſine faſtidio amabit̉. ſinefatigatione laudabit̉. vacabimꝰ ⁊ videbimus. videbimus ⁊ amabimꝰ. amabimus ⁊ laudabimꝰ. nā quis alius noſterfinis. niſi ꝑuenire ad regnū cuius noneſt finis. Ad quod nos.¶ De eodem.Sermo. CCLXXI.Ui fecerit et doVeuerit ⁊cͣ. Mathei. v. OPropter hͦ doctor iſte ſāctusAugꝰ cuius hodie feſtū celebramꝰ magnus eſt. qꝛ fecit ⁊ docuit. vicꝫ mādatadiuina. fecit oꝑe et docuit ore. Fecit bn̄viuendo quod docuit bene loquendo.Fecit vtiqꝫ ⁊ docuit exemplo ſummi doctoris. de quo d̓r Act̉. jͣ. Cepit ieſus facere ⁊ docere. Magnꝰ inquā vocatuseſt ſanctus Augꝰ in celeſti gl̓ia. qꝛ magnus fuit in oꝑatione virtuoſa ⁊ in doctrina ſana. ¶ Primo gͦ magnus fuitin oꝑatione virtuoſa. Et ẜm hanc magnitudineꝫ poteſt ꝯꝑari illi magne arbori. De qua legit̉ Danielis. iiij. Uidebā ⁊ ecce arbor in medio terre ⁊ altitudo eius nimia ⁊ ꝓceritas eiꝰ ꝯtingens