ixi SSermones Martini ordinis p̄dicatoꝝ penitentiarij dn̄i pape de tempore et de ſanctis ſuꝑ epl̓as et euangelia cū ꝓmptuario exemploꝝ.

Tabula.
Incipit tabi la p̄ſentis operis. Cquirere ij. O. cccix. E ccciiij. Accuſare. ccxcij. C Actio. xlij. Adam. ſer. vij. F. Aduentus. ſer. ſermone. cciij. cccxvj. ccj. Q. Aggreſſio. ſer. xij. H Ager. ſermone. Agilitas. ſer. cclxxxix. B Agnitio. ẜ. cclxxiiij. H. cccxvij. Altare. Amminiſtratio. ſermōe. cclviij. B. clxxvj. Ammiratio. ſer. L. ccxxvij. B.cclxiij. ccxciiij. Ammonitio. Ammonere. ſer. xxix. M. Ammiſſio. ẜ. Ambulare. ſer. cxlvij. ſer. cxlviij. ſer. clxx lxxxvij. E Angelus. ſer. ccciiij. Angeli. Anguſtiari. ẜ. ccxxvij. C xxiijꝫ Apparitio. ſer. Appropinquare. ſermo s cRe. ne. cxxiij. G. Arguere. ſermone. lxxvj. F. ſer. xcviij. iij. F. Arma. ſer. clxxx. K. Ars. ſer. ccxiiij. R Ar eola. Arca. ſer. cclxv. Argentū. ſer. cclxxviij. Aſſumptio. cclx. B ciij. O Aſcendere. ſer. ſer. ciiij. ſermo. cvj. A Aſcendit. ſer. cxxvij. A Audira. ſer. xcvij. I. R. Auaricia ſer. ix. O. Auarus ſer. cclix. F.
Eatitudo ſermōe. ccxcij. A cxxxiij. Bell arre ſer. Benedictio. ẜ. cxxvj. I Bene ficium. ſer. clxxiij. ſer. cxciiij. Hccxxxv. Benignitas. ſer. cxcj. H xxviij. D. cel C Bibitio. Bonifactio. ſer. cl. A Bonum. ſermone. cclxx. M. ante mediū. Haritas. Iſer. xxxviij. E. ſer mone. cxviij. ſer. clij. ccxx xvj. F. ccxxxviij. B ccxxxviij. Cathedra. Cauſa ſer. clxxx. L. ccc. E clj. F Caro. ſermo. Cecitas ſer. ccxxviij. E Cedrus ſer. cclvij Cena ſer. cxxj. Certificatio. ſermone. clxxxvij. A. ante finem. Circūciſio. ſer. xxj. xxij. Citatio. ſer. cv. L Ciuitas hieruſalem. ſer. lxviij. Ciuitas ſermone. lxix. ẜ mone. cxxxix. H. ſer. clxij. T. cclij. cccxij. Ciuilitas. ſermone. ccxl viij. M Ciuēs. ſer ccxlviij. Cogitare. cxliij. A Eollatio ſer. clxxiij. O Columba ſer. cclxij. Cōminatio ſer. lxij. P Cōmendatio ioh̓is ba ptiſte. ſer. ix. L.ccxxxiiij. cc lxviij. cclxxvj. B Cōmendatio. ſermone. clxxv. I
Conatus mundi. ſermōe cxxviij. A Concordatio. ſermone. lxvj. H Coneupiſcentia. ſermōe xxv. Conceptio. ẜ. clxxv. H Combinatio ſermone. ccxxxvij. Io Concutere ſer. cccj. KR Confeſſio ẜmone. xxxvj. Ꝙ. ſermone. xxxvij. Y. ſer mone. clxxvij. Congratulatio. ſermone cccij. Coniugium ſermone. xj. ꝑ totum. Compati ſer. lxxxiij. S ccxxxvij. I Comꝑatio. Conſeruatio virginita tis.cccvj. G Conſolatio ſer. cxix. C E. ccxlvij. G. ccxc. B Conſilium ſer. xxvij. G Contritio ſer. xxxv. X Contemplatio. ſermone cclviij. C Cōtemplantes. ſermone cxlv. O Contexio ſer. cclxxvj. A poſt medium Conuerti. liij. cccxiiij. B ⁊c. N Conuerſio. Conuiuiū ſer. ccxlv. Cōuallis ſer. cccxviij. E Creſcere ſer. clxvij. H Crux ſermone. cxxvij. A cclxxx. F. Crucifixio ſer. lxxxj. xliij. Currere ſer. xliiij. Curſus ſermon Curatio. cxliiij. B. c.vj. Ꝙ. clxxiiij. G. cclxxxiij. Q. Cōtrahere. ẜ. xxxviij. A Atio ſpiri rituſſancti. cxij.

Cabula.
Dare. ſermone. cxj. clxx. Debitu. ſer. Declinare malum. ſermo ne. xxx. A. Defectus. ẜ. cxliij. ccv. Delatio. ſer. Deprecatio. ſermone. lij. ſermone. cxlij. Deſcenſus. ſermone. ciij. A.ccxiiij. H.cccxviij. A. Deſperatio. ſermone. cxliiij. A. cxlvij. B. Deſideria. ẜ. ccj. P. Deſercio. ẜ. Deſertum. ẜmone. ix. M ccxxx. K. clxxxviij. Deus. ſer. cxc. ẜ. cccv Deuotio. ſer. cclix. H. Deuoti. ſer. clv. O. Diffinitio. ſer. Differentia mortuorum. ccxcix. A ſermone. Differentia laboris ⁊ qui ccxcix. B etis. ſer. Differentia operuꝫ. ẜmo ccxcix. E. ne. ccxxxix. F Digitus. ẜ. Dignitas. ẜmone. cclx. A cclxiiij. N ſer. Dignatio. ſer. cccxiiij. cxciij. E. Dilecti. ſer. Dilectio. ſermone. lxxxij. ⁊ ſermone. cclxxiiij. E. ſer mone. clix. ccxlij. H. Diligere. ſer. cix. ccxix. Diligere. ſer. clviij. Diſceptatio. ſer. cv. M Ditare. ſer. clvij. C. Diuitie. ix. O. P. clxvij. G. clxxvj. L. cclxxxij. M. Diues. ſer. clvij. Diuiſio ſpūs. ẜ. cxxxviij. Doctrina. ſermone. lxxv. C. clxxij. B. Docuit. ſer. cxxvij. E. Dn̄s. ſer. clj. D. cccxv. Domus. ſer. Dormire. ſer. .cclj.
Ducere. ſer. lxj. I. Ccleſia. Iſer. cclvj. lxiij. Egreſſus. ſer. Egreſſio. ſer. cclxxvj. A Elemoſyna. ſer. ccliiij. P cclviij. O. Electio. ſer. cccxix. C. cccxx. pycurus. ſer. cclix. G. rare. ſermone. Euchariſtia. ſer. lxxxvj. Excitare. ſermo. ccxj. A. ante finem. Exire. ſer. ccciiij. A Ex altatio. ẜ. cxcij. xoratio. ſer. clxxxiij. F iij fine. Expectare. ſer. clxxxvj. Exultatio. ẜ. clxxxvij. A Acere. ſermōe. lxxix. H Fecundat. ſer. cxv. K. Felicitas. ſer. cxxiiij. B. Felicitas angeloꝝ. ſermo ne. cclxxxvij. C. Felicior. ẜ. cccx. F. Ferculū. ẜmōe. ccxlv. B Fermentū. ẜmone. lxxxv. ſer. lxxxvj. D. Feruentes ſer. cxlv. C. Feſtinare. ſer. cccxiij. Fidelis. ẜ. ccij. ſer. cccij. S Filius dei. ſer. ccxxx. I. cclxxiiij. E Filia. ſer. Flere. xxxiij. L. ſermo. cx. xxix. ccl. C Firmare. ſer. ccxxij. Fortuna. ſer. clxvij. G. Fortitudo. ſermo. ccxliiij. Fructus. ſermone. ccc. H ccc. xxj. O: Fuga. ſermone. lxxv. E. ſer. cxcvj. Fur. ſermone. clxxxv.
Audium ẜmone. ix. A. B Gaudere. ſermone. xj. ſer. xcvj. O EF. Gaudentes. ẜ. cxlv. C Gratia. ſermo. xvij. U. ſermo. lviij. ſer. xiiij. ſermo ne. clxvij. F. H. Genealogia. ſermone. cclxxv. Genus. ſermone. cclxx vij. O Genera hominū. ſermo ne. cclxxxvij. B. Gloria. ſermo. cxcv. A. ccxxix. ccxxvj. Glorioſior. ſer. cccx. R Abitatio ſer. ccxcij. B. Heretici. ſer. clx. O Hieruſalem. ſermone? lxviij. lxix. Hoīm genera. ſermone. cclxxxvij. B. HHomines. ſer. ccxxxj Honoratio. ẜ. clxxxiij. O. Hoſpitales. ſer. cxlv. O Hoſtis. ſer. cclxxxiiij. U Humilitas. ſer. xlvj. T. ſer. lxxx. Humiltatio. ſer. cxxij. ſer. clxix. O. Eſus. ſer mone. xxij. L. Ieſus ſaluator. ſermone cij. D. ccxx Incarceratio. ẜ. Ignorare. ſer. ccxcvj. Iniuria. ſer. cclxxiij. A Imitari. ẜ. lxiiij. Incarnatio. ſermone. xviij. xix. ccxxiiij.

Incipere. ſermo. xxxiiij. M.cclxix. Infirmitas. ẜ. xlvij. A: Immundus ſpiritus. ẜ. lxvj. Innouare. ẜmo. cxv. I. cccxij. G. Innocentia. ſermone. cxcv. C. Impius. ẜ. lvj. B. Inſtruit. ſer. cxv. K Inuentio. ſermone. xxix. xi N. cl. x Inuitatio. ſermone. clxx viij. E Imitari deum. ſermone cxxv. E Imitatio. ſer. clxxix. clxx xij. clxxxiij. E Iudiciū. ſermone. cv. L. cclxxxjH Iuſticia. ſer. cxxx F. ſer. clxix. P. ſermone. cclxxx. iiij. 3. Iuſtificatio. ſermo. cccx. iiij. C. Io h̓is baptiſte cōmen datio. ẜmone. ix. Aborare. ſer. xlv. R. Largitas. ẜ. cclxxxix. A Latrones. ſer. clxiij. O. Lepra. ſer. xxxv. P. ſer. .cxlix. E Liber. cclxxv. M Lignū. ſer. cclxj Lingua. ſer. xcix. Locus. ſer. clxj. clxx. Loqui. ſer. xcvij. L. Luctus. ſer.ccxlvij. F Lucrū. ſer. ccxviij. Lucerna. ſer. ccxxxiij. Lumen. ſer. xxiiij. P. an te mediū. Luna. ſermone. ccxxxvj. H. ccliij. N Luxuria. ſermone. ix. N
ſer. cxxxvj. ſer. ccxlix. E. F. clxxiiij. F. Acula. ẜ. ccxvj. Machinatio. ſermone. cclxxiij. C Magnus. ſer. cclxxj. Magi. ſer. xxv. Malignitas. cxcj. I. Manus. ſer. ccxxxix. F Manere. ẜ. cx. A. ccxxj. Mare. ſer. clxij. U Margarita. ẜ. cccviij. N Mater. ſer. cclxxiiij. Medicus. ſer. cclxxxiij. cccxxj. O. Mereri. cxliij. A Mendacia. ſer. clx. Meror. ſer. xcvj. G Meritū. ſer. cxcvtij.ccxxv F. cclxx. M. ccxciiij. H. cccvij. Militia. ſer. ccxxiij. Miniſterium. ſermone. cclv. T. cclxxxix. E Miniſtrare. ẜ. cxcix. cclv. Miraculum. ccxxxij. Q. cclij. L Miſſus. ſer. ccxxxij. Miſeria. ſer. cxlvj. E. ſer mone. ccix. O Miſericordia. ẜ. cxxv. Miſericordia. ſermone. cxxx. ſer. cxl. vj. H. ſer. cxc vij. F Mons. ſermone. cclij. R ccxciij. O Monachus. ẜ. cccj. L Mortuus. ſer. ccxcviij. Mori. ẜ. ccxcviij. H Mors. ſermo. lxxxiiij. Z poſt principiū. ẜ. cliiij G Mulier. ſer. cclxxxiiij. U in medio. Mundicia. ſer. lxij. Mūdus. ſer. clj. E. ccxcj. Munit ſpūs. ẜ. cxv. H
Munus ſpūſſanctus. ẜ. cxiij. Mutitas. ẜ. cxliiij. G Mutatio. ſer. cc.O. Atiuitas ſemone. xiij. R. ẜ mone. xiiij. Natiuitatis vtilitas. ſer mone. xx. Nauis. cxxvij. Naute. ſer. clxij. X Noſtri. ſer. cclxxxvij. A. Nuncius. ſer. cxxvj. H Nuncij dei. ẜ. cliiij. H Nuptie. ſermo. xxxij. ſer mone. clxiiij. Oediētia ſer. ccxlij. O Obliuio. ẜ. lxxx. Occurſus. ẜmone. ij. M lviij. R Odire. ſer. cxx Officium. ſer. cclxxxiij. P. cccxix. B Offictum angeloꝝ. ſer. cclxxxviij Onus. ſer. ccix. D Opera ſpūſſancti. ẜ. cxv Officium paſtoris. ccc xxj. B Opus euāgeliſte. cclj. H Oratio. ſermone. cxlj. ẜ. cxlix. G Ortus. ſermone. ccxij. cō xv. cccxviij. B Atientia ſer. lxxv. O Panis ſermone. lxx. N ſer. xxj. B. Paſſio ſer. lxxiiij. ſer. lxx. vij. A. ẜ. lxxxiij. ccxxx. ca cclxxiij. D. cclxxj. Paſtor. ẜ. xciiij. cccxxj. Pati ſer. xciij. Paſſus ſer. cxxvij. B

Tabula.
Paſtor ſer. xciiij.cccxxj. Paſtorꝭ officiū. cccxxj. b Pauꝑes ſer. ccxcv. Pax ſer. xcij. G Patientes ſer. cxlv. O Peccatores ẜ. lxxvj. F. Peccatu. cxxxj. Penitentiā acxxiiij Penitere ſer. xxvij H ri Pena ſer. xj x. K. ſer. clx. P. ſer. cxcv. B Penne. cclxij. H Perficere xxxiiij. O Periculū maris ẜ. xxxi Peregrinus ẜ. xcv. Perficere ſer. cclxix. L Perſecutio ẜ. ccxcj. O Betere ẜ. ccij. ccxlix. Potentia ſer. lxv. C Pontifex ſer. lxxij. ẜ. lxx. iij. cccj. M Portare ſer. cliiij. H Potio ſer. ccvj L Pugnare ſer. xcj Pugna ſer. clxv. ccxxiij. B.ccxxv.ccxxvj. Purgatio ſer. ccvij Purificatio ſer. ccvj Puritas ſer. lxxx. C Puer ſer. lxx. N ſermeō lxxj. A Puerilia ſer. l. Plenitudo ſer. cclxiiij O Preceptū ſer. cclxvj. A Premiū ſermone. cxcviij I. ccj. R.ccxxv. G. cclxx N.ccxciiij. I. cccvij. L Preparatio ſer. cvij Prelatus ẜ. ccxl. K. ccxix Princeps ſer. clx. O Preſūptio ẜ. cxliiij. H Prouidere ſer. cxxxvij Proſperitas ẜ. cxxxix. Proficere ſermone. cccij O.cclxix. K Promiſſio ſer. cxlv Uerere.
ſer. xxv. B an̄ mediū. ſer xxvj. C. ſer. lxxxviij. clij. Quinqꝫ ſenſus ſer. cclxxx iiij. T in fine. Adlx. iiij. E Ratio ẜ. clxv iij Reconciſiari ſermo. lvij cccj. Recipere ſer. cxxiij. L Refugere ſer. cx. B Regreſſus ſer. lvij. I Regna ſermone. clij. H cclxxxiiij Regulus ſer. clxvj C Religio ſer. lxj. R Religioſi ſunt d̓ſertū. ſer mone. lxj. G an̄ mediū Relinquere. c. Relaxatio ſer. clxix. P Remediū ſermōe. ccxxx K. ccxcviij. H Remiſſio. ſercxlij. U. Remuneratio ſer. cl. C Reſurgere ſer. lxxxiiij. ſermone. lxx Reſurrectio ſermone. xc. ccxcvij. ccc. Reſuſcitatio ſer. cliiij H Reſidere ſer. cliiij. I Reſiſtere ſer. clxv. O Retributio ſer. ccliiij R Reuelat ſer. cxv. K Reuertere ẜ. cclxxix. B Rex. ſer. lxxviij. E Repletio ſpūſſancti ſer. cxiiij. Benhenſio ſer. ccxlix B Agena ſer. ecci. iij. D Salutatio ſer. ccxiij. Et Sanctitas ẜ. cclxxiij. B Sanctificatio ẜ. cclxxvj. A in fine. Samſon ſermo. lij. E. Satiſfactio ſer xxxvij. 3. elx x. O
Seminare ẜ.xlj. ⁊.xlviij Sēmen ſermone. xlix. Sentire ſer. lxxvij. Seruire ſer. vij. I Seruitiū. cccij. Ꝙ Sequela. cclxxxij. Sex viri ẜ. cxxiiij. A B ccix. O Scientia ſer. clxxij. A Signū. cclxj Signa ſermone. v. A. v. C. xj Signa natiuitatis ẜmo ne.xvj. ꝑ totū. Sil̓itudo ſer. cxxix. Sol ſer. ccx vj. H. ccxl tij. A. ccliij. O Soluere debitū ſermōe xxviij. Solutio ſer. ccxlj. Somnus ẜ. j. A. ccxj. Sublimitas ẜ. xlvj. U Sublimis. cxciij. O Sunamitis. cclxxix. Surditas ſer. cxliiij. Surgere ſer. j. A Suꝑbia ſer. ix. P Suſtinere ſer. cclxxxv E poſt medium. Status ſermone. ccxlvj cclviij. ccxc. Stabilire. ccx vij Stabiles ſer. cxlv. Status gratie ſermone cclxxij. A Status glorie. ibidem. Status ꝑ ſecutoꝝ. ibidē. Statꝰ quadruplex ẜmo ne. cccj. Spelunca ſer. cciiij. E Spes ſer. cclxxiiij. Stella ſer. xxiij. N. ẜmo ccvj. E. ccxliij. C. cliij. Spiritus ornat ſermōe. cxv. H Studiū ſer.xxviij. ꝑ totū Empus.

Tabula.
ſer. lix. ccc. F Templū ẜ. cciiij. cccxj. Temptatio ẜ. lx. ſer. lxj. Tenebre ſernōe. iij. E Theſaurꝰ ẜ. ij. C. v. clxxx iiij.cccvj. E.cccviij. M The ſaurizare. ſer. liiij. Teſtamentū ſermonē. x vij. cciij. B. ccxxx. L Timor ẜ. ccxx. cclxxiiij G Timor recidiuandi. c. xl iiij. G Turbare ſer. ccxxvij. A cclviij. C Tub a ẜ. cv. L. ccxcvij. F Traditio ſer. lj. Trabere ſer ccviij. B Trāſfretare ẜ. clxij. X Tribulatio ſer. cxxiiij. A cclxxxvj. O Triduū penitentie ẜmo ne. xxix. N. in medio. Trinitas ẜmone. cxvj. ſer. cxvij. Triplex bonū ẜ. cccij. R Triplex virginitas ẜmo ne. cccv. C. cccix. B As. ẜmo ne. cclxxviij. H Uenire ſermone. iiij. Y Uenatio ẜmone. lxiij. Q in medio. Ueneratio ſer. clxxvj M Uenti qͣtuor ẜ. xxxix. E Uerbum ſer. cxxvij. E Ueſtis ſer. xl. Ueſtigiū ſer. cxcix. L Uictoria ſer. cclxxxv. C Uidua ſer. ecciij. Uidere ſermone. clxxxix. cccxviij. C Uigilare ſermōe. clxxxv L.cclj. F Uia. ſermone. clxiij. cclxv ij. ccxc. A Uita ſermoe. lxxv. B Uincere ſer. xcj. A
Uirginitas ſer. ccxxxix. F. cccvj. cccix. Uirtus ſermone. cccxxij. S. cclxxvij. Uirga ſer. cclxxvij. Uiſitatio ſer. iiij. T. ſer. cxxxix. L. cxxvj. N. Ungere cxv. I. Uocare ſer. cxxj. B. Uocatio ẜ. cxxvj. G. ccx. Uoluntas ſer. cxxxiiij. Uox ſer. xij. H Unitas ſer. clv.cccx ix. O Uſurarius ſer. xxxviij A Utilitas ẜ. cviij. cclxxiiij K.cclxxxix. C. Propieꝰ. ſermonē. clvj.

Onica. I. in aduētu
Incipiunt ſermones de tꝑe ⁊ d̓ ſanctis ſuꝑ epl̓as ⁊ euāgelia. editia fratre mar tino ordinis p̄dicatoꝝ peni tentiarij dn̄i pape cum ꝓm ptuario exemploꝝ. ¶ Dn̄ica prima in aduentu dn̄i de epiſtola. o Primus. S Cientes qꝛ hora eſt iam nos de ſomno ſurgere. nunc em̄ ꝓprior eſt noſtra ſalus ꝙͣ cum credidi mus Roꝝ. xiij. Hic Mghortatur nos apl̓us ſurgere a ſomno culpe. ⁊ hoc faciendū oſtendit ex tribus. ſcꝫ ex cognitione. qꝛ ſcientes. Item ex teꝑis breuitate cum dicit. hora eſt. glo. id eſt breuis oportu nitas. Item ex ſalutis ꝓpinquitate. cū ſubdit. Nunc em̄ ꝓprior eſt noſtra ſa lus ꝙͣ cū credidimus. A ¶ Uere de bemus ſurgere a ſomno culpe propter cognitiōem. quia ſcientes. Seruus em̄ qui ſcit voluntatem ſui dn̄i ⁊ non facit. vapulabit plagis multis. ſicut dn̄s di cit in euāgelio. Unde quanto plus ſcit quis quo offendit dn̄m ſuū. tanto plus eū ledit. Unde plus mali chriſtiani eū ledunt ꝙͣ pagant̓. plus clerici ꝙͣ ſimpli ces layci. plus religioſi ꝙͣ alij. Ubi em̄ maius donum ſcientie eſt tranſgreſſor maiori ſubiacet culpe. ſicut dicit Gre. ¶ Item ꝓpter temꝑis breuitatē eſt fur gendū. quia hora ē. id eſt breuis opor tunitas. Neſcimus em̄ quid nobis cra ſtina dies paritura ſit. ſicut dic̄ ſalomon Unde apl̓us. Dum tp̄s habemus edo remur bonū. Multi em̄ longe credentes ſe eſſe a morte ſubito perierūt vitaꝫ amittendo. Eſt enim homo vt lucerna vento expoſita. que cito extinguitur. Prouerbioꝝ. xx. Lucerna hominis ſpi raculum eius. Fragilior eſt vita homi nis ꝙͣ filum aranee. Citius enim extin guitur ab vrente aduerſitate ꝙͣ fili qd̓ a vento rapitur. O deus in quato peri culo ſunt pctōres qui ad filuꝫ tā debile pendent ſupra puteū inferni. Fragilior eſt hō aliquo vaſe vitreo. luteo. ligneo. quia ſi vas vitreum poteſt aliquo du ro metallo frangi. tamen nō poteſt ſub merſum deſtrui. Ligneum ſi poteſt vri. ab aqua nō leditur nec ſubmergitur. Item luteum aquam ſuſtinet. ⁊ igne ſo ſidatur. Homo vero ab omnibus iſtis leditur ⁊ deſtruitur. Poteſt em̄ a lapi de frangi. igne exuri. aqua extingui. ꝑ ſubtractum aetem ſuffocari. Uere ma gne fragilitatis eſt homo quē punctio vnius acus interficit. ⁊ vna febris occi dit. Iob. xxj. Oucūt in bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad iuferos deſcendūt. Pū ctus iſte eſt aculeus mortis. Cum ſit er go breuis oportunitas. hora eſt iā nos de ſomno ſurgere: Exemplum in ꝓm B Item eſt tuario capl̓o. v. N. tercio ſurgendum ꝓpter ſalutis ꝓpin quitatem. Nunc em̄ eſt ꝓprior noſtra ſalus ꝙͣ cum credidimus. Salus hec ē beatitudor anime ⁊ corporis in celeſti iocunditate. que conſiſtit in mali remo tione. quia ſicut dicit̉ in Apoc̄. Abſter get deus oēm lachrymā ab oculis ſan ctoꝝ ⁊ iam ⁊cͣ. Et in boni adeptione. Quia qd̓ oculus nō vidit nec auris ⁊cͣ. Hec ſalus nunc ꝓrior eſt nobis ꝙͣ fue. rit in veteri teſtamento patribus. Nul lus em̄ adeo perfectus fuit tunc ꝙ eam conſequi potuiſſet. optabāt quidem ſed intrare nō poterant. Unde vnus eorū dixit. Attenuati ſunt oculi mei ſuſpi. in excel. Et quia illic peruenire nō pote rat dixit. Uadam ad portas inferi nec mirum. Adhuc em̄ culpa clauſerat celū Sed poſtꝙͣ ieſus. id eſt ſaluator ſaluū fecit populum a peccatis eorum quod a v.

Dn̄ica. I. in aduentu.
lutis. Et quia tunc incepit tempus ſa lutis. mox oſtendit in latrone ſecū cru cifixo qui pro modico ſuo labore audi uit. Hodie mecuꝫ eris in ꝑadiſo. Qua le verbum quantumcunqꝫ ſanctus fuit ante nō audiuit. Eſt etiam propior no ſtra ſalus ꝙͣ erit in futuro Longe enim a peccatoribus tunc erit ſalus. Unde clamabunt pro ſalute ſed non exaudi entur cum diuite. nec in gutta aq̄. Nūc enim propior eſt noſtra ſalus. ¶ D Sed qualiter conquiri debeat hic the ſaurus.ſ. ſalus noſtra. oſtendit. quia ꝑ vigilantiam bonorum operum. Unde dicit. Hora eſt iam nos de ſomno ſur gere. Quia quantūcunqꝫ quis in ſom nis laboret ex tali labore non ditatur. Unde qui vtiliter vult laborare debet vigilans laborare. Hora eſt ergo nos de ſom. ſur. ſi volumus hunc theſauꝝ conquirere. ¶ Eſt autem duplex ſom nus hunc theſaurum negligens ſcilicꝫ culpe ꝙͣtum ad cōmiſſionem. et negli gentie ꝙͣtum ad omiſſioneꝫ. ¶ Culpe quo dormit homo ẜm anima quando ſcilicet in mortali peccato ſoporat̉ ali quis ⁊ obtenebratur. De quo apoſtolꝰ Surge qͥ dor. et exur. a mor. ¶ Negli gentie ſiue torporis ſomnꝰ eſt quo dor mit homo ẜm corpus. quando ſcilicet torpens corpore negligit ꝓ ſalute labo rare. De quo in ꝓuer. Uſqꝫquo piger dormis. Et circa hunc duplicē ſomnū nota tria genera hominum hunc the ſaurum negligentium. Quidam enim quodāmodo loquendo dormiunt ẜm corpus et non ẜm animam. Quidam dormiunt ẜm aniniam et non ẜm cor pus. Quidam dormiunt ẜm vtrūqꝫ ſci licet corpus et animam. ¶ Primi nō dormiunt ẜm animam ſomno culpe. quia actualiter nullum mortale comi ſerunt. ſed corpore dormiūt ſomno tor poris. quia bonuꝫ omittunt facere cor pore. et hi ſunt longe a ſalute. Quia li cet paruuli baptizati ſi decedūt habēt ſalutem. quia tali ſomno occupati ſūt quia vigilant ẜm animam per baptiſ
malem innocentiam. et dormiunt cor pore. quia nihil corpore promerentur. excuſantur per corporis impotentiam Unde in fide aliorum tantūmodo ſal uantur. Sed adultis vigilantibus ani ma propter defectum culpe etiam ſi ba ptiſmalem innocentiā ſeruauerint nō prodeſt ſi dormiūt ſomno torporis in corpore.ſ. quia corpore cum poſſint ꝓ ſalute nolunt laborare. fides enim in talibus mortua eſt. Unde ſuper illud apoſtoli Ne inuacuum gratiā dei reci piatis. dicit augꝰ. Gratia dei eſt remiſ ſio peccatorum quam inuacuū recipit ille qui poſt ſe nō exercet in bonis. Et tales ſolent dicere. quare debemus ie iunare vel peregrinari. non ſum adul teratus. neminem occidi. ⁊ huiuſmodi Sed certe ſi nemineꝫ occidiſti malum declinaſti. Sed ſaluteꝫ deſideranti nō tm̄ ſufficit malum declinare ſed etiam bonum facere. Malum enim declinā do fugis gehennam ſed bonū operan do conſequeris glorie ſalutem. Unde dicit Bern̄. Nunꝙͣ bonꝰ fuit qui me lior eſſe noluit. Item Hieronimus ad Occeanū. Dicite mihi quot anni ſunt exquo regenerati ſumꝰ in chriſto. Cō ſideret vnuſquiſqꝫ quantum in illa ce leſti etate profecerit. Neſcio qualiter placeant parentibus illi infantes qui ſunt annorum quinqꝫ vel decem. ſi in ea modicitate qͣ nati ſūt ꝑdurat. Ibūt de virtute in v̓tutem. de bonis ſcripta ſunt chriſtianis. Nos aūt de īfirmita te ad infirmitateꝫ. Uideamꝰ ſi chriſtia ni ſimus qͥd in nobis exquo regenera ti ſumꝰ virtutis acceſſerit. qͥd huilitatis in ꝓſperis. qͥd patiētie in aduerſis. qͥd felicitatis in danis. qͥd indulgentie in offenſis. Alijꝑ momēta meliores fiūt nos v̓o. hodie malꝰ. cras peior. hodie auarus. cras auarior ⁊cͣ. ¶ Sed ſecun di longius ſunt a ſalute quia dormiūt ẜm animam ſomno culpe grauati. ſed vigilant corpore bona operādo. Hoc ſomno multi religioſi et alij multi lai ci occupati ſunt. qͥ exiſtentes in aliquo

Domi j. in aduētu.
mortali peccato corpus cilicio terunt. ad matutinas ſurgunt. ꝑegrinationes faciunt. et quia totum in ſomno culpe faciunt ad ſalutem non ꝓficiunt. quia dona iniquoꝝ nō approbat dominus Exemplum in ꝓmptuario ca. iiij. R. Aliud exemplum ibidem. ca. ij. Q. Sed tercij a ſalute ſunt longiſſimi qui dormiunt ẜm vtrūqꝫ.ſ. in anīa ſomno culpe quam cōmittunt. ⁊ ſomno torpo ris in corpore reſpectu boni qd̓ omit tunt. Et quia hi omnes ſupradicti lo ge ſunt a ſalute. vt eam acquirāt dicit. Hora eſt iam nos de ſomno ſurgere. ¶ De epiſtola. Sermo. III. Sijciamus ope ra tenebrarum. ⁊ induamur ar ma lucis. ſic vt in die honeſte ambulemus. Ro. xiij. ¶ In his verbis. apoſtolus tria facit. Primo monet ad peccatoꝝ depoſitione cum dicit. Abij ciamus oꝑa tene. Secūdo. ad virtutū. conquiſitioneꝫ cum ſubdit. Et indua mur arma lucis. Tercio oſtendit. vtri uſqꝫ laudabilē rationē cum dic̄. Ut in die honeſte ambulemus. Et bene pri mo monet de peccatorum depoſitione poſt de virtutū ꝯquiſitione. quia iuxta beatum Grego. Bonū meritorie non agitur niſi prius malum deſerat̉. Abij ciamus ergo opera tene.i. peccata. Di cuntur aut oꝑa tenebraruꝫ peccata tri plici de cauſa. E. ¶ Primo quia ꝓce. dunt de tenebris et cecitate mētis. An̄. apl̓s ad Ro. j. loquens de peccatoribꝰ dicit. Obſcuratuꝫ eſt cor eoꝝ. Quia ſi ſciret perfecte peccator quata mala ꝑ peccatum incurrit facilius ſe corpora liter occidere ꝑmitteret ꝙ peccaret. ⁊ ta citis multis incurrit deia ſe ſeꝑationē et regni celeſtis exheredationē. ⁊ perpe. tui carceris incluſionē. Nullus em̄ tā amicus eſt dei nec ita carus niſi ꝙͣcito peccet mortaliter. ſeꝑat cum a ſua ſoci
gno et retrudit eum ꝑpetuo carceri. ſi cut patꝫ in pulcerrimo angelo lucifero Eccl̓. Altiſſimus odio habet peccato. res ⁊cͣ. ¶ Secundo dicunt̉ peccata ope ra tenebrarij. quia tenebras querunt. Ioh. v. Qui male agit odit luceꝫ. ſicut patet in furibus. et luxurioſis. Un̄ in Eccl̓. xxiiij. de adult̓io. Quis videt me tenebre circūdant me. et nemo circūſpi cit me. quē vereor ⁊ non intelligit qm̄ oculus domini omnia videt. O deꝰ q̄n ta dementia hec. ꝙ coram gartione vi dente nō faceret deo vidente facere nō veretur. Talis nō erat ſancta ſuſanna que dixit. Melius eſt mihi incidere in manus hominū ꝙͣ peccare in ꝯſpectu dei mei. Exemplum in ꝓmptuario ca. ij. Q. Aliud exemplū ca. iiij. B. Alid̓ exemplum ca. j. E. ¶ Tercio dicuntur oꝑa tenebraꝝ peccata. quia ducunt ad eternas tenebras. De quibꝰ in Math. xxij. Liga. ma. et pe. ꝓijcr. eum in tene. exterio. Que tante condenſitatis ſunt vt nullꝰ de eis ſe mouere poſſit. Sap̄. xv. Una catena tenebraꝝ omnes liga ti erat. Unde erunt ligati quaſi lapis in muro. quia. non poterūt ſe mouere ad ſuam voluntate. Quantū tediuꝫ ex ipſis tenebris peccatoribꝰ ꝓueniat no tare poſſumus in p̄ſentibus tenebris. De qͥbus legit̉ Exo. x. Ꝙꝛ vnuſquiſqꝫ egyptioꝝ tꝑe tenebraruꝫ non mouit ſe de loco ſuo. Unde non mirij ſi legunt̉ amariores morte. Iob.x. Ad terra te nebroſam ⁊ oꝑtam mor. cali. Un̄ legit̉ de quodam ꝙ raptus ad penas infer ni illū precipue ſe planctum audiuiſſe Ue. ve. ve. quante ſunt tenebre. Acqui eſcentes ergo ſalubri ammonitōi. abij ciamus oꝑa tenebraꝝ. quia niſi modo ea abijceremus. poſt mortem ſicut dia bolo nobis inſeꝑabiliter adherebunt. Sicut dicit damaſ. Qd̓ diabolo caſus hoc homini mors. Abijciamus gͦ cor de et hoc ꝑ deteſtatione ſiue amaritu dinem. Iuxta illud. Recogitabo tibi om̄es annos meos in amaritudīe. no in delectatione anime mee. Itē abijcia

Onica..I. in aduentu.
mus ore et hoc ꝑ puram confeſſioneꝫ. Iuxta illud Hiere. tre. ij. Effūde ſicut aquam cor tuum. non ſicut aliū liquo rem cuius vel color vel ſapor remanet Item abijciamus oꝑe per praue cōſue tudinis depoſitioneꝫ. Iuxta illud He bre. xij. Deponentes omne pondus et circumſtans nos peccatū. F ¶ Sic igitur abiectis operibus tenebrarum. Secundo hortat nos ad conquiſitio nem virtutuꝫ cū ſubdit. Et induamur ar. lu. Et vt facilus ipſius exhortatiōi acquieſcamus oſtendit nobis tripliceꝫ vtilitatem bonorū operum ſiue virtu tum. Innuit em̄ eas eſſe integumentū cum dicit. Induamur. Item in muni mentum cum dicit. arma. Iteꝫ in orna mentuꝫ cum ſubdit. lucis. Induamur ergo quia ſunt in turpitudīs tegumen tum. id eſt peccatorum Pſal. Beati quorum tec. ſunt pec. Quod contingit quando ipſis abolitis virtutes ſuppo nuntur. Sic ẜm Iac̄. Charitas operit multitudinē peccatoꝝ. Iteꝫ dicunt̉ vir tutes ſiue opera bona arma. quia ſunt in munimentū ꝯtrarietatis. And̓ apo ſtolus ad Ephe. v. loquens de virtuti bus dicit. Accipite armatura. Et enu merat ibi virtutes. In milite eī chriſti debet eſſe in capite galea ſpei. in corꝑe lorica iuſticie. in manu ſiniſtra ſcutum fidei. In dextera debet habere gladiū ſpiritus quod eſt verbum dei. Et vt fir mus ſtet debet habere ſuccinctos lum bos ꝑ continentia. Item ſunt in orna mentum pulcritudinis. pro quo lux di cuntur. Sicut em̄ niger carbo ⁊ turpis ſuperueniente luce ignis pulcrior effici tur auro. ſic peccator virtutibus ſuppo ſitis Psͣ. Oīs gloria eius fi. re. abintꝰ in fimbrijs aureis circumamicta vari etate virtutū.ſ. Quare aūt apl̓s ſuaſe rit vicioꝝ depoſitionē ⁊ virtutū cōqui ſitionem. ſubdit laudabilem rationem dicens. Ut in die honeſte ambulemus vt intelligat̉ de die illo magno quādo ſic clarum erit ꝙ omnia occulta nuda erunt et manifeſta. O deus ſi in curijs
principū et in generalibus colloquijs eſt cōfuſio in ſordidis veſtibꝰ. ⁊ in pul cris honeſtum ambulare quanta tunc confuſio erit peccatoribus in illo gene raliſſimo colloquio et tā magna curia tam confuſe ambulare Hiere.ij. Quō confundit̉ fur qn̄ cōprehendit̉ ſic con fundet̉. Nam iuxta Hiere. Tre. jͣ. Ini quitates cōpoſite et cōuolute collo eo rum erunt. ⁊ ꝙͣ laudabile erit nobis in illo honeſte ambulare. Qd̓ nobis pre ſtet dn̄s ieſus chriſtus. Qui. ¶ De euangelio. Permio. IIII. Cce rex tuus ve nit tibi manſuetus Mat. xxj. Saluator noſter more boui p̄lati viſitationem ſuam facere volens in verbis premiſſis q̄ predixit p zach. ꝓphetam et recapitulauit ꝑ Matheū euangeliſta ſue viſitatiōis aduentuꝫ p̄ dicens ait. Dicite filie ſyo. Ecce rex tu us ve. ti. māſue. T ¶ Uolēs gͦ viſita re dn̄s vult vt p̄nunciet̉ filie ſyo fuus aduentus. Filia ſyon vt innuit glo. eſt quelibet anima fidelis q̄ eſt filia eccle ſie triumphātis q̄ d̓r ſyō. i. ſpecula. qꝛ deum ſpeculat̉ facie ad faciē: O vos ergo p̄dicatores dicite ꝓnūciando filie ſyo.i. aīe cuilibet chriſtiane. ⁊ maxime ꝑ pctm̄ a gratiā conſtitute. cui ob carē tia dn̄i aduentus ipſiꝰ ſumme eſt neceſ ceſſarius. Aīa em̄ fidelis non ſolū nu mero ſed ⁊ merito eſt filia ſyō eo ꝙ in caritate manens in deo manet ⁊ deus in ea. ita ꝙ ipſam nunꝙͣ deſerit. Iuxta illud Uobiſcū ſuꝫ vſ. ad cō. ſe. Sꝫ aīa peccatrix d̓r filia ſyo nūero ſed nō me rito. noīe ſed nō re. Hec eſt em̄ quā de flet Hieremias Tre. jͣ. dicens. Et egreſ ſus eſt a filia ſyō oīs decor eiꝰ. Quia ſicut ibi dicit glo. Aīa illecta mal̓ mo ribus decorē virtutum amittit. ⁊ ꝑ cō ſequens dn̄m. qꝛ ipſe eſt qͥ vult homīs indui decore.i. p̄cingi virtute. Tali gͦ filie ſyon vt p̄latum ſuū benigne viſi

Dominica. I. in aduentu.
tantem recipiat. d̓r Ecce rex tu. ve. tibi man. ¶ In quibus verbis duo innu untur. viſitatoris aduentus. ⁊ viſitatio nis modus. Uiſitatoris aduētus cū di cit. Ecce rex tu. ve. tibi. Sed viſitatōis modus. cum dicit. Manſuetus. ¶ In nuendo aūt aduentum inſinuat viſita toris ꝓpinquitatem vt ei ſine mora oc curratur. Et hoc cum dicit. Ecce. q. in promptu eſt. Item inſinuat ipſiꝰ ſubli mitate vt poſt occurſum decenter ſuſci piat̉. Et hoc cum dicit. rex tuus. Iteꝫ inſinuat venientis vtilitatem vt decen ter ſuſceptus amicabiliter ꝑtractet̉. cū dicit. venit tibi id eſt ad tuam vtilitatē Ex quibus tribus colligit̉ ꝙ in pecca to perdurans inuenitur. incurialis. in fidelis et miſerabilis. Incurialis qꝛ p̄ lato ſuo in ꝓpinquo exiſtēti nō occur rit. Infidelis quia regem in regnuꝫ ſu um non intromittit. Miſcrabilis quia conſulentem vtilitati ſue ꝑuipendit U ¶ Prelatus ergo propinquus oſtē ditur cum dicitur. Ecce. Hoc enim ad uerbiū ecce non tm̄ ponit̉ pro facti ad miratione. vt ibi. Ecce vir. conci. Non ſolum pro rerum publicatione. vt ibi. Ecce agnus dei. Sed etiaꝫ ponit̉ pro temporis vel loci ꝓpinquītate. vt cum dicitur. Ecce iam veniet. Et hic. Ecce rex tuus. Quam prope aūt ſit ſummꝰ prelatus anime peccatrici quam cupit viſitare. ipſe in Apoc̄. iij. oſtendit cum dicit. Ecce ego ſto ad hoſtiū ⁊ pul. Ec ce ꝙͣ incurialis ſit peccator in p̄miſſis verbis oſtenditur. quia non ſolū tanto prelato non occurrit per liberi arbitrij p̄parationē. ſed etiā ad hoſtiū venien ti ⁊ pulſanti nō aperit. Et pēſanda ſūt verba redemptoris. Ecce inquit ego non angelus meus. non nuncius. ſed ego ille magnus p̄latus. qui creaui. qͥ redemi. ſto. non iaceo. nō ſedeo. ad ho ſtiū. non ad angulū ſed ad hoſtiū con ſcientie. qd̓ ꝓpria volūtateᶻ ſeratū eſt. et pulſo vt mihi aꝑiatur. pulſo inquam ſicut dicit glo. ꝑ internā inſpiratōeꝫ di cēs. O hō vſqꝫ quo obliuiſceris me in
fi. vſqꝫquo auer. fa. tuā a me. ꝙͣdiu po nā ꝯſilia mea in aīa tua. Taliter pulſa tum ſe oſtendit Augꝰ. dicens. Oppo nebas faciem mea mihi vt aduertereꝫ iniquitateꝫ meam. Certe legitur in lu ca de illo qui ꝑſeuerauerat pulſans ꝙ etiaꝫ media nocte ſibi non tm̄ aꝑiebat̉ verum etiā quod habuit ne ceſſariū da batur ei. Et ecce ſaluatoris ꝑſeuerātia in pulſatiōe innuit̉. qꝛ nō dicit ſteti ſed ſto. nō dicit pulſaui ſemel vl̓ bis ſꝫ pul ſo. in quo innuit ꝙ ipſe ꝯtinuat pulſa. tionē ad hoſtiū peccatoris. Et pōt bn̄ indignari de taliū incurialitate ꝙ tam magno p̄lato tanto tꝑe vt ſunt in pec cato ſtāti an̄ hoſtiū ſuū nō ꝯpatiuntur etiā pulſanti tot annis non aꝑtunt. Ue re pulſabūt ⁊ ipſi aliqn̄ ad hoſtiū ſuū dicentes. On̄ dn̄e aperi nobis. Et ip̄e rn̄debit. Neſcio vos. Quapropt̓o fi lia ſyon ne hoc tibi eueniat. iuxta con ſiliū Amos ꝓphete. Preꝑare in occur ſum dn̄i dei tui et in ꝓpinquo exiſtenti Un̄ Bern̄. Non oportet te hō maria trāſfretare. nō penetrare nubes. nō gͣn dis tibi inquam oſtēdit̉ via vſqꝫ ad te metipſuꝫ. Occurre deo tuo vſqꝫ ad cō punctionē cordis ⁊ oris cōfeſſionem. Occurre vt ſaltē exeas de ſterquilinio miſere conſcientie. qm̄ indignū eſt au ctorem puritatis intrare illuc. X ¶ Poſtꝙͣ viſitatoris oſtendit ꝓpinquita tem. Secundo loco oſtēdit ipſius ſub limitatē cum dicit. Rex tuus. At ſi pre dicto modo rōne ꝓpinquitatis ſibi oc currat̉. ꝓpter ipſius ſublimitatē decen ter ſuſcipiat̉. Eſt eī o anima viſitator tuus ſublimis. qꝛ rex. et non tm̄ rex tu us. ſed rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiuꝫ. vt d̓r in Apoc̄. xix. Imo qd̓ maius eſt. Rex eſt eterne glorie. Iuxta illud psͣ. Dn̄s virtutū ipſe eſt rex gl̓ie. Huiꝰ em̄ regis regnū eſt cor hūanū. Un̄ ipſe in Luca xvij. dic̄ Regnū dei intra vos eſt. Hoc regnuꝫ ſicut dicit Bern̄. Non quo ce tera vt fierēt. tm̄ dixit. Sed pugnauit vt acquireret. occubuit vt redimeret. ⁊ poſt laborem in eo requieſcere cupit.

Dn̄ica.I. in aduentu.
dicens illud in Prouerbi. viij. Delicie mee eſſe cum filijs hoīm. Sed aīa pec catrix in peccato ꝑdurans. magnaꝫ in fidelitatem regi ſuo oſtendit. dum ip̄m in regnū ſuum nō intromittit. Imo et aliū dn̄m qui dicit̉ in apoc̄. Rex abyſ. ſi. Et in iob. xlj. Rex ſuꝑ oēs filios ſu ꝑbie. ſub introduxit. Magna infideli tas ſeruū dn̄m ſuum negare. ⁊ maxime a quo omnia bona habet. et aduerſa rio ſuo adherere. quod facit quelibet anima in peccato ꝑdurans. que dic̄. cū coequalibus ſuis chriſtū negantibus Non habemus regē.i. chriſtuꝫ niſi ce ſarem. id eſt diabolum. Qui reuera ce ſar dicit̉ a cedendo. quia ipſe eſt Ioh. x. ille fur qͥ non intrat in homineꝫ niſi vt mactet et ꝑdat. Un̄ Gregoriꝰ dicit. Stultum eſt diabolo ſeruire offenſo qͥ nullo placatur obſequio. De hac infi delitate conquerit̉ dominus Hiere. ij. dicens. Quid inuenerūt in me patres veſtri iniquitatis. quia elongauerūt a me ⁊ ambulauerunt poſt vanitateꝫ et vani facti ſunt. Sed certe om̄es qui te derelinquunt cōfundent̉. qm̄ ſcꝫ tanꝙͣ rex inſvirga ferrea reges eos et tanꝙͣ vas figuli ꝯfringes eos. Propterea o filia ſyo ne hͦ tibi ꝯtingat collige de re gno eiꝰ ſcādala vt auctor puritatis de center ſuſcipiat̉. Et dic̄ cū psͣ. Paratū cor meū de paratū cor meū. Ingrede re ergo bn̄dicte dn̄e. qͥd ſtas foris. Exē plū de heremita negate dcum qͦrere in ¶ Poſtꝙͣ aūt ꝓmptuario. c. ix. O. oſtedit ipſius ſublimitate ſubdit veni entis vtilitatē. cū dicit Uenit tibi. At ſi ꝓpter ipſius ſublimitatē decēter ſu. ſcipiat̉. etiā ꝓpter ipſius vtilitatē ami cabiliter ꝑtractet̉ Et licꝫ multipliciter vtilis ſit eius aduētus. tn̄ ex multis tuor ponemus ad p̄ſens. ⁊ dicam venit tibi In medicū tue curatōis. In magiſtꝝ tue eruditōis In ſociū tue tri bulatiōis. In premiū tue retributiōis Uenit gͦ primo mō tanꝙͣ medicꝰ. Il le in ꝙͣ medicꝰ qui de ſe dicit in Mat. Non eſt opus valē. medi ſed male ha
bentibus. Zibi qͥ ſcꝫ deſcēdens ab hie ruſalē in hiericho a latronibꝰ inferna libus vulneratus. ſemiuiuus remanſi ſti vt ab eo efficaciſſime cureris. Psͣ. Qui ſa. omnes infir. tu. Unde Hicre. huic medico dicebat. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor. ¶ Item venit ſecundo tanꝙͣ verax magiſter tibi vt te ſanatu viā ve ritatis qua ꝓficiſcaris doceat ⁊ inſtru at. Ande ipſe Ioh. xiij. dixit. Ego ſum via ⁊ veritas. Huic magiſtro veritatis ſine aliqua opinione docenti dicebat dauid. Uiam iuſti. tu. inſtru. me ¶ Iteꝫ tercio venit tanꝙͣ ſocius ⁊ amicus vt te ſub pondere penitentie ⁊ tribulatio nis ſuſtentet. Un̄ Efa. xliij. dicit Cum tranſieris per aquas tecuꝫ ero ⁊ fiumi na non operient te. cū ambulaueris in igne non cōbu. Propter talis ſocij cō fidentiā dicebat dauid. Si ambulaue ro ī me. vm. mor. nō ti. ma. qm̄ tu. me. es. Eexemplū in Oan̄. iij. de tribus pu eris in fornacē ignis miſſis. ¶ Itē qͣr to venit tanꝙͣ vinee pater familias ti bi tanꝙͣ ſuo cultori in premiuꝫ retribu tiōis. Ipſe enim eſt ille diuinus dena rius regia imagine inſignitus qui da tur laborātibus. Hunc retributiōis de nariū abrae promittebat. cum dicebat Ego ero merces tua magna nimis. Ecce ꝙͣ miſcrabilis ſit aīa in pctō ꝑdu rans. Ex p̄dictis aduerti pōt ꝙ tā ma gnū medicū ꝓ ſua curatione. ta ꝑitum magiſtrū ꝓ ſua infirmatione. tam fide lem ſociū in ſua tribulatione. tam lar gum dn̄m in ſua retributione paruipē dit. z ¶ Sed ne peccator dicat reco gnoſco viſitatoris vtilitatem. ſed hͦ fa cio quia timeo viſitationis auſteritatē ideo mox ſubditur viſitationis modꝰ. Modus inꝙͣ pius ⁊ benignus. quia manſuetus. et hoc maxime neceſſariū eſt dominantibus ne quātūcūqꝫ vtiles ſint per auſteritatem viſeſcant. Unde Ambroſius in exameron dicit. Apibꝰ rex natura clarus eſt ⁊ inſignis vt ma gnitudinem preſtet et ſpectem. ⁊ quod

Dominica II. in aquentu
Nam et ſi habeat aculeū non vtit̉ eo ad iudicandum. Talis certe eſt in hoc aduentu viſitator tuus o aīa. Ipſe em̄ eſt agnus quē petebat eſa. xvj. dicens. Emitte agnum dn̄e. Et que publica uit confirmando taleꝫ eſſe Iohannes dicens. Ecce agnus dei. Nam quō ſi ne manſuetudine viſitabit qͥ etiaꝫ cum a p̄latis tā duriſſime viſitaret̉. ſicut in paſſione legit̉ manſuetiſſimuꝫ ſe oſten dit Manſuetudinis em̄ eſt in aduerſis non irritari. et certe ipſe ſicut ouis du ctus eſt. Cum malediceret̉ nō maledi cebat. ⁊ cum pateret̉ non cōminabatur Sed potius retribuebat bona pro ma lis dicens. Pater dimitte eis non eniꝫ ſci. quid faciunt. Quia ergo talis ⁊ taꝫ manſuetus venit tibi viſitator. gaude et letare filia ſyon occurrens deo tuo. Alioquin ſi manſuete viſitantē nō re ceꝑis ꝑ ſententiā viſitantē ſiue particu larem ſiue generaleꝫ. ſiue velis ſiue no lis duriſſimū ſenties. Iuxta qd̓ dicit ꝑ ꝓphetaꝫ. Uiſitabo in virga iniqͥtates eoꝝ. et in verberibus peccata eoꝝ. a qͣ nos liberet deꝰ qui viuit ⁊ regnat. Exe plū in ꝓmptuario ca. ij. H. ¶ De eadem dominica. Eniens veniet ⁊ nō tardabit. Ab ac̄. ij. In his verbis ꝓphete duo aduentus tangunt̉ noſtri ſaluatoris. Primꝰ fuit in carnem. De quo Lu. xix. Uenit filiꝰ ho. querere et ſaluū facere. Secundus aduentus erit ad iudicium De quo Lu ce. xij. Qua hora nō puta. filius hoīs veniet. De his require ſermoneꝫ inter ſermones dedicationis. Uenit filiꝰ ho minis querere ⁊ ſal. ¶ Dn̄ica ſecunda in aduen tu de epiſtola. Sermo. V. Uecunqꝫ ſcripta ſunt ad noſtraꝫ doctrina ſcri pta ſunt. vt per patientiam ⁊
conſolationem ſcripturarum ſpem ha beamus. Ro. xv. A ¶ In his v̓bis apoſtolus innuit ſacram ſcripturā nō eſſe contemnendam. propter ea que cō tinet. Continet enim proſpera. cōtinet et aduerſa. Aduerſa tangit cum dicit. Ut per patientiam. quia patientia nō eſt niſi in aduerſis. Sed proſpera tan git cum dicit. Conſolationē. Conſola tio enim ſurgit ex fauorabili proſperi tate. Propterea ad preſens epiſtola p̄ mittitur euangelio. Erunt ſigna in ſo le et luna. quia ibi vtraqꝫ continentur. Nam terribilia iudicij et iudiciuꝫ p̄ce dētia dominus innuit cum dicit. Erūt ſigna in ſole. vt ſcilicꝫ preparati anime mur. Proſpera vero ſiue fauorabilia ſubdit vt conſolemur. cum dicit. Le uate capita veſtra. ecce appropinqua bit redemptio veſtra. Uere terribilia ſunt iudicium precedentia. quia erunt ſigna terribilia in quatuor In celo. in terra. in aere. et in aqua. ¶ In celo. qꝛ erunt ſigna in ſole ⁊ luna et ſtellis. Ce lum em̄ in ſignum triſticie obſcurabit̉ Ezech. iiij. Operiam celos tenebris. Sol conuertetur in tene. ⁊ lu. non da. lu. ſu. Iohel̓. ij. ¶ Secundo etiam ter ra in ſignum reuerentie tota tremet. Unde dicit. Et terremotus erunt ma gni. ¶ Item tercio ſigna erunt in aere qꝛ aer tonitruo agitabitur. peſtilentijs corrumpetur et exercitu celorū replebi tur. Ande ſubditur. Nam virtutes ce lorum mouebuntur. Aer enim totus ſanctis angelis replebitur. Mat. xxv. Exibunt angeli. Iteꝫ quarto in aqͣ ſignum erit quia tumeſcet ⁊ ſonabit. Unde. Et pre confuſione ſonitus ma ris et fluctuum. Pſal. Sonuerunt et turbate ſunt aque eorum. Uere terribi lia ſunt iudicium precedentia. Sed ter ribiliora ſunt iudiciuꝫ concomitantia. quia tunc videbunt filiuꝫ hominis ve nientem cum poteſtate magna. Uide bunt inquā omnes mortuos cōuocan tem. Mat. xxv. Congregabunt̉ an̄ eū

Dn̄ica. II. in aduētu
mentis ſunt vocē filij dei et qui audie rint viuent. Item videbunt. ſeꝑantem. oues quidem ſtatuet a dextris. edos a ſiniſtris. Math. xxj. Item videbūt di ſceptantem. Eſuriui em̄ et non de. mi. mandū. Item videbunt ſententiā con ſūmanteꝫ. Diſce. a me ma. in ignē eter num. Exemplū in ꝓmptuario. ca. iiij. P. B ¶ Promittit etiaꝫ dominus in hoc euangelio proſpera vt conſole mur cum dicit. Leuate ca. ve. Promit tit autē duo. ſcꝫ remotionē mali cū di cit. Appropinquabit redēptio veſtra. et collationeꝫ boni cum ſubdit. Scito te quia prope eſt regnum dei. Promit tit in redemptione terminationē tribu lationuꝫ. que ſunt quatuor. Demonis carnis. hominis et mortis. Hec ſunt q̄ tuor a quorū tribulatōne redimet. Un̄ ſancti dicent illud Eſa. xiiij. Quomō ceſſauit exactor.i. demon. Ecce primuꝫ Qui exigit penas ꝓ culpa vſqꝫ ad no uiſſimum quadranteꝫ. Sicut dicit do minus in Math. v. Quieuit tributuꝫ ſcꝫ carnis. ecce ſecundum. cuius tribu tarij ſumus eſcas procurādo. Sed tūc non eſurient neqꝫ ſitiēt amplius Eſa. xlix. Contriuit dominus baculū impi orum.ſ. hominū ꝑſecutoꝝ. ecce tercium Quia ſicut dicitur Malach̓. vlti. Cal cabunt impios. cum fuerint ſicut cinis ſub pedibus eorum. Uirgaꝫ dominan tium cedentē populos. Hec eſt mors omniū dn̄antiuꝫ dn̄a. ecce quartum. qͥ tunc conteretur. quia mors nō erit vl̓ tra. Sicut dicit̉ in Apo. xxj. ¶ Itē cō ſolat̉ in exhibitione boni cū dicit. Sci tote quia ꝓpe eſt regnum dei. In cuiꝰ adeptione ſanctis quadruplex cōſola tio occurrit. Primum eſt obuiatio. j. Theſſ. iiij. Simul rapiemur cum illis. Secundū honorabilis a chriſto collo catio. qꝛ ſtatuet oues a dex. Terciū eſt blanda allocutio ſiue comendatio. cū dicit. Eſuriui et dedi. mihi manduca. Math. xxv. Quartum felix retributio cū dicit Uenite bn̄dicti patris mei ꝑci. reg. Ad quod nos ꝑducat.
¶ De euangelio. Sermo VI. Rut ſigna in ſo le et luna. Lu. xxj. Duo innu untur in hoc euangelio. Pri mo em̄ ponitur ſignū poteſtatis iudici arie. Secundo ſignū bonitatis iudicis Primum eſt terroris. qꝛ erūt ſigna in ſole et luna. Secundum cōſolationis. quia his fieri incipientibus re. ⁊ leua. ca. ve. ⁊cͣ. C ¶ Circa primū nota ꝙ hic ponunt̉ ſigna iudicij et ſigna iudi cis. Signa iudicij inaudita propt̓ tria ¶ Primo ꝓpter generalē cōmotionē Mouebitur em̄ creatura inſenſibilis. rationalis et intellectualis. Primo in ſenſibilis mouebit̉. Tum ex ſuperiori. quia in ſole ⁊ ſtellis. Iohel̓. iij. Sol cō uertet̉ in tene. Tum ex inferiori. quia in terris p̄ſſura gentium ⁊ in mari cō motio. Eſa. xxiiij. Luxit ⁊ elanguit ter ra. Secundo rōnalis mouebit̉. Tū ex interiori. quia areſcentibus hominibꝰ Heb. x. Terribilis quidem expec. Tum ex exteriori. qꝛ preſſura gentium. Sur get em̄ gens cōtra gentē. Tercio intel lectualis mouebit̉. tum ex cōuerſione ad ſuū ſuꝑius exhibendo reuerentiam Iob.xxvj. Columne celi contremiſcūt Cum ad ſuum inferius exeq̄ndo iuſti ciam. Math. xxj. Exibunt angeli ⁊ ſe ꝑabunt ma. Et hoc notat̉ ibi. Nā vir tu. ce. mouebunt̉. Totu em̄ vniuerſum mouebitur ad aduentum auctoris ſui. Exemplū ca. iiij. E ¶ Secundo pro pter terribilē expectationē. pro quo di cit Areſcentibus hominibus. Terribi lis inꝙͣ expectatio iudicij comminata Terribilis expectata. Sed ꝙͣ terribilis adimpleta. Und̓ tria ponit. Areſcenti bus pre timore ꝓpter cōminationem. Ab ac̄. iij. Audiui ⁊ cōturbatus eſt vē ter meus. Et expectatiōe propter ipſaꝫ preſtolationem. Prouer. xj. Preſtola tio impiorum furor. Que ſuperueniēt propter ipſam adimpletionem. Ro. j.

Dn̄ica. II. in aduentu
Reuelabitur ira dei ſuꝑ omnem impi etatem. ¶ Tercio ꝓpter horribilē viſi onem. Un̄ illud Sap̄. vj. Horrendus et cito apparebit vobis. O ꝙͣ horren dum tunc quando de ſuperius erit iu dex iratus. Amos. iij. Leo rugiet. quis non timebit. De inferius infernus pa ratus. Math. xxv. Qui paratus eſt di abolo. De interius cōſcientia mordēs Ro. ij. Teſtimoniū reddente ꝯſcientia eorum. De exterius mundus ardens. Pſal. Ignis ante ip̄m p̄ce. ⁊ infla. Ui debunt autem eum omnes gentes que non crediderunt. Apoc̄. j. Uidebit eū omnis oculus. Iteꝫ iudei qui eum cru cifix erunt. zach. xij. Aſpicient eum quē pupugerunt. Item chriſtiani qui con tempſerunt. Hebre. x. Irritam quis fa ciens legem moyſi ſine vlla miſeratio ne moritur. quanto magis putatis de teriora mereri ſupplicia qui filium dei conculcauerit ⁊ ſanguine pollutuꝫ du xerit in quo ſanctificatus eſt Apoc̄. vx. Tunc dicent montibus cadite. Exem plū. ca. ij. A. O ¶ Signa v̓o iudicis inopinata. Unde Uidebunt filiuꝫ ho minis. vbi tria videnda oſtendit chri ſtus. ¶ Primo naturā quā aſſumpſit. vn̄. filium hominis. que aliquādo po ſita fuit in ſignum humilitatis. Luc. ij. Hoc vobis ſignum ⁊cͣ. Hec fuerūt tūc eius ſigna. paruulus natus. pannis in uolutus. in preſepio poſitus. Sed mō eſt poſita in ſignū poteſtatis. Math. vlti. Data eſt mihi omnis poteſtas. Secundo gratiā quam impendit. Un̄ Uententeꝫ in nube. Illa enim nubes erit in refrigerium bonis. et in incendi um malis. Eſa. iiij. Erit in vmbracu. lū diei ab eſtū.ſ. bonis. Iob. xx. Plu et ſuper eos bellū.i. ſuper malos. Hec gratia figurata eſt in nube precedēte filios iſrael. Sed tūc mutabit tempus malis quādo nubes illa apparebit. ¶ Tercio gloriam quam accepit. Und̓ In poteſtate magna. Et ſunt tria ſi gna irrefragabilis poteſtatis. Primū pertinet ad vexillū. Mathei. xxv. Tūc
apparebit ſignum. Secundū ad exerci tum. Mat. xxv. Omnes angeli cū eo. Terctuꝫ ad triumphū. Eſa. xxxiij. Re gem in decore videbunt. E ¶ Circa ſecundum nota ꝙ dominus conſolat̉ ſuos tripliciter. Primo cautos facit de periculo. Ibi neſpicite. Pſal. De diſti metuentibus te ⁊cͣ. Secūdo ſuſpē ſos de premio ibi Leuate capita veſtra Phil̓. iij. Saluatorē expectamus. Ter cio certos determino. ibi. Appropinqͣ bit re. ve. Mat. xxiiij. Propter electos breuiati ſunt dies. Rogemus gͦ ⁊cͣ. ¶ De euāgelio. Sermo. VII: Unc videbunt fi lium hominis veniētem in nu bibus celi cū ptāte magna. Lu F ¶ In his verbis tria innu ce. xxj. nntur. ¶ Primo videlicet chriſti ad tudicium aduentus. cum dicit. videbūt filiū ho. ve. ¶ Secundo veniendi tem pus. cum dicit. Tunc. ¶ Tercio veniē di modus. cum dicit. cum poteſtate ma gna. ¶ Primo ergo oſtēditur eius ad uentus. oſtendit̉ inquā ingratis homi nibus de ſuis beneficijs terribilis. Si cut enim beneficia homini multa con tulit per creaturas ⁊ ꝑ ſemetipſū ſerui endo ſic terrebit ingratum per omneꝫ crcaturam ſibi exhibitam ⁊ tandem ꝑ ſemetip̄m. De primo agit in principio euangelij. ibi Erunt ⁊cͣ. De ſecundo ibi. tunc videbūt Sicut primo ſeruiuit ꝑ creaturas. quia omne creaturaꝫ viſi bilem fecit propter hominē. ſic primo impugnabit̉ ingratus per creaturas. Armabit enim creaturas in vltioneꝫ inimicoruꝫ. et pugnabit cum eo or. ter. Iure enim ingratum om̄ia feriunt vt quot in hoc mundo a creaturis habuit ſolacia. tot poſt ſentiat tormenta. In fert aūt creatura ẜm omnem ſitum ſu um turbationem.ſ. a ſuperiori. Unde

Dn̄ica. II. in aduentu.
Erunt ſigna in ſole et lu.ſ. ſigna in te ſtimoniū. ⁊ ſigna in tormentum. In ſi gnum teſtimonij culpe hominum eru beſcet ſol. et confundet̉ luna. Eſa. xxx. In ſignum tormenti conuertet̉ ſol in tenebras et luna in ſanguineꝫ. Ioelis. iij. Ab inferiori erit preſſura cōmotio nis in terra ad euomendū impios. qͣſi impatiens plus eos ſuſtinere in ſe. de quorum ſanguine inebriata eſt. Eſa. xxiiij. Cōmotione cōmouebitur terra. Ab exteriori erit preſſura belloꝝ. Sur get enim gens contra genteꝫ. Imo qd̓ plus eſt tradet pater filium et econuer ſo. et inimici hominis domeſtici eius. Et ex iſtoꝝ confuſione pre timore are ſcet in ſemetipſo omnis homo. Unde areſcentibus hominibus. Nec mirum quia ideo et arbuſta ſudabunt ſangui nē. Et poſtꝙͣ creatura pugnauerit ve niet ipſe ad iudicium. Et ipſius aduē tus tangiturin premiſſis verbis. cū di G ¶ Secundo oſtē cit. venientem. dit veniendi tempus. cum dicit. tunc.i. poſt pugnam creaturarum. O ꝙͣ durū erit tunc. Durum em̄ eſſet in hoc mun do apꝑere in iudicio. vbi de culpa nul la eſſet ſpes venie vbi non prodeſſent omnia per que culpabiles plerunqꝫ ſo lent euadere. videlicꝫ allegatio. ſuppli catio. redemptio. potentia. ⁊ fuga. que omnia in chriſti iudicio fruſtrabuntur Non ergo iuuabit ibi allegatio. quia ibi deficient ſubſtantialia allegatiōis. ſcilicet ratio et ſapientia. Legiſtam em̄ oportet rationabiliter et ſapienter al legare. Sed neqꝫ ratio neqꝫ ſapientia ſunt apud inferos quo tu ꝓperas. Un̄ Bern̄. Ueniet dies illa in qua plꝰ va lebunt pura corda ꝙͣ aſtuta verba. con ſcientia bona ꝙͣ marſupia plena. quo niam quidem iudex ille non fallit̉ ver bis nec flectitur donis. Hoc debent at tendere qui multo tempore ſtudent in pliſophia et nunꝙͣ in bona vita. Item redemptio ibi non reputabitur. Pro uer. xj. Non proderunt theſauri iniqͥ
tatis. Hoc deberent auari attendere qͦ in caſſum theſaurumᵉ quotidie cumu lant. Item ſupplicatio ibi non exaudi etur. Prouer j. tunc inuocabunt me ⁊ non exaudiam ⁊cͣ. Item deberent ad uertere qui deum multum miſericordē dicunt et in ſpe miſericordie a peccato non recedunt. H ¶ Tercio innuitur veniendi modus. qꝛ cum poteſtate ma gna. Unde per potētiam nullus ſe eri pret. quia iudex veniet cum poteſtate magna cui nemo ibi reſiſtere poterit. Unde potentes potenter ibi tormenta patientur. ⁊ fortibus fortior inſtat cru ciatio. Unde ſtulti ſunt principes mū di qui nō curant qualiter dilatant ter minos potentie ſue. Que potentia et hic eſt momentanea et ibi nō profutu ra. Et fuga ibi nō patebit. quia vbiqꝫ coanguſtabit̉ peccator. ſicut dicit anſel mus. Supra erit iudex iratꝰ. infra in fernus hyans. a dextris peccata accu ſantia. a quibus ſi poſſꝫ libenter ſe ab ſcoderet ⁊ negaret. Sed iuxta prophe tam. Quomodo ſi deprehenditur fur et confunditur. ſic cōfundetur domus iſrael pro ſuis iniquitatibꝰ. Mos eniꝫ eſt vt furtum furibus. in humeris ap pendatur. ⁊ ſic confuſi ducantur ad ſu ſpendium. Sic inuolute ſunt et cōpo ſite collo meo iniquitates mee. Sicut dicit Hicremias. Deū quāta erubeſcē tia coram deo et angelis. coraꝫ vniuer ſis iuſtis et reprobis nuduꝫ in iudicio cum multis abominatiōibus appare re. Primi parētes licꝫ ſoli eſſent in pa radiſo. propter vnius pomi iniquita tem cum cognouiſſent ſe nudos pudē da cooperiētes perizomatibus abſco derunt ſe in medio paradiſi. Repro bus autem in iudicio nec abominabi lia poteſt cooperire. nec ſe cū ipſis ab ſcondere. Et a ſiniſtris erunt infinita demonia publicationem ſententie ex pectātia. Quid circa ſe.i. an̄ ⁊ retro vi debit mundum ardentē. Pctor ſic dep̄ benſus qͥd faciet. Uere tabeſcet vniuſ

Domi. III. in aduetu
cuiuſqꝫ caro ſtantis ſupra pedes ſuos. ſicut dicitur in zach̓. quouſqꝫ ꝑ verbuꝫ aſperū dānati.ſ. ite maledicti. peccatis grauati. cadant caſu perpetuo in infer num. Tunc infernꝰ in ſatiabilis ab ini tio mundi inhyans claudet os tanꝙͣꝫ ſatiatus. ⁊ dn̄s cum poteſtate magna ſic confortabit ſeras portaruꝫ eius. vt nec diabolus nec homo plꝰ exeant nec amplius inde videant ſicut modo faci unt. quia modo vident gloriā ſanctoꝝ O ꝙͣdurus eſt hic ſermo. quem ſi pec cator aduerteret nunꝙͣ modo tā letus eſſet. quia et iuſti recogitantes diem iu dicij pre timore contriſtant̉. Exemplū de quodam rege grecie. ¶ Dominica tercia aduen tus de epiſtola. ¶ Sermo. VIII. Ic nos exiſtimet homo vt miniſtros chriſti. j. Coꝝ. iiij. I¶ Quoniaꝫ ẜm ſanctos in preſenti nullus ſtatus ſpūa lis poteſt eſſe indifferens. qͥn alicui ſer uire debeamus. ideo apl̓s in premiſſis verbis hortat̉ primo nos vt potiꝰ chri ſto ꝙͣ alteri ſeruiamus. cum dicit. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros chri ſti. non mundi. non diaboli. ſed chriſti Secundo vt hocipſum ſeruitiū fideli ter expleamus. et hoc innuit cum dicit Hic iam qͣritur inter diſpenſatores vt fidelis quis inueniat̉. ¶ Uere acquie ſcēdum eſt apl̓o vt potius chriſto ꝙͣ al teri ſeruiamus triplici ratione. videli cet quia iuſtū. quia honeſtū. et qꝛ vtile Iuſtū tripliciter. ¶ Primo quia nos cre auit. Secūdo quia redemit. Tercio quia nobis ſeruiuit. ¶ Uere iuſtum eſt ei ſeruire. quia nos creauit. Unde psͣ. Seruite dn̄o in leticiā. Et ſubdit. Sci tote quia dn̄s ip̄e fecit nos. Cariſſimi indignum eſſet cuilibet ſi res ad ſuum miniſterium facta contempto eo alteri deſeruiret. ſic et ipſe ꝑ moyſen de talibus dic̄. Prouocauerūt me in dijs alie nis. et obliti ſunt creatoris ſui. ¶ Iteꝫ ſecundo iuſtum eſt ei ſeruire. quia rede mit nos. Ande apoſtolus. j. Coꝝ. vj. Empti enim eſtis precio magno. Et ſubdit miniſterium. Glorificate ⁊ por tate deū in corpore veſtro. Que redē ptio quanto fuit carior: quia nō corru ꝑtibilibus auro vel argento ſed precio ſo ſanguine. tāto offenſa grauior ſi al teri et nō ſibi ſeruiremus. An̄ Bern̄. in perſona chriſti dicit. Quid eſt ꝙ ini mico meo veſtroqꝫ libet ſeruire magis ꝙͣ mihi. Non ille vos paſcit. non ille tēꝑa veſtra diſponit: non ille vos rede mit. ſed ego. ¶ Item tercio iuſtum eſt eſt ei ſeruire. quia nobis ſeruiuit. Und̓ in Luc̄. xxij. Ego ſum inter vos quaſi miniſtrator et ſeruiui vobis in purga tione luti ſpiritualis. Ande Eſa. Ser uire me feciſtis in peccatis veſtris. Et ꝙͣ laborioſe ſeruiuit oſtendit Petrus. quia peccata noſtra in ligno pertulit. quādo pro peccatis noſtris paſſus fu it. ¶ Secundo miniſtrandū eſt chriſto quia eſt honeſtum. Si enim honeſtuꝫ eſt nobilibus huius ſeculi et principi bus ſeruire. multo fortius honeſtuꝫ eſt illi ſeruire qui eſt rex regū et dominus dominantium. Cui ſeruire ẜm Greg. regnare eſt. Unde beata agatha dixit. Summa ingenuitas iſta eſt in qua ſer uttus chriſti comprobatur. et maxime quia ipſe ſuos miniſtros non ſeruos vocat ſed amicos Ioh. xv. Iam non di. vos ſer. ſed amicos. Unde in Ecc̄. xxiiij. Gloria magna eſt ſequi domi num. ¶ Item tercio miniſtrandum eſt potiꝰ chriſto. quia vtile. Et ꝙͣvtile tan git dominus in Iohāne. Si quis mi. mini. hono. eum pater meus. Honori ficabitur autem tripliciter. In morte per miniſterium angelorum. Luce. xvj Factum eſt autem vt more. mendicus et porta. ab angelis. Uere ſolacium eſt non ſolum diuitibus ſed etiam mendi cis. ꝙ a tātis principibus deportari de bent. ſcilicet angelis. Exemplum ca. j.

Dnica. III. in aduētu
H. L. Item honorificabit eos in iudi cio. O quantus honor in illo genera liſſimo colloquio quādo collocabit eoſ a dextris. ⁊ coram toto md̓o ipſoꝝ mi niſteriū comendabit dicens. Eſuriui ⁊ de. mi. man. Hanc comendationē ap petere deberent qui hic torne amenta. ⁊ alios ludos faciūt. ⁊ laborēt vt tꝑali ter laudent̉ ⁊ quoꝝ poſtea mēoria pe rit cū ſonitū capanaꝝ. Iteꝫ honorabit eos regnum celeſte cōferendo dicens. Uenite bn̄. pa. m. ꝑci. reg. ⁊cͣ. Si tantū miniſteriū impēdit̉ a ſeruientibus ſuis dn̄is ꝓ vna villa vel duabus. ml̓to ma gis impenderēt ꝓ vno regno tꝑali ſi il lud ſcirent ſe adipiſci. ꝙͣmaxmū tūc de berent miniſteriū impendere deo ꝓ illo regno celeſti ⁊ ineffabili. in qͣ ipſe crea tor miniſtrabit eternaliter eis. Et tran ſiens inquit. Luc̄. xij. miniſtrabit eis. Poſtꝙ aūt apl̓us hortatus eſt ¶ R miniſtros xp̄i nos eſſe. cōſequenter hor tatur nos vt ip̄m miniſterium fideliter ad impleamus. cū dicit. Hic iam queri tur inter diſpenſatores vt fide. quis in ue. Sic ⁊ xp̄us querit inter ſuos diſpē ſatores. vt in illis que eis ad miniſtran dum cōmiſit fideles inueniant̉. Cōmi ſit aūt tria.ſ. res corpus ⁊ aīaꝫ. vt ſcꝫ re bus ẜuiatur in elemoſynis. Iuxta illud Luc̄. vj. Om̄i petenti te tribue̓. Exem plū ca. iiij. Q. Corꝑe v̓o in diuerſis ob ſe quijs. Iuxͣ illud apl̓i Ro. vj. Sicut exhibuiſtis corꝑa veſtra ẜuire īmū. ita nunc exhibete mēbra veſtra ẜuire iuſti cie. Sed ſpū in diuino amore ⁊ deſide rio. Iuxta illud quod dicit apl̓us Ro. j. Cui ſeruio in ſpū meo. Et alibi. Spi ritu feruentes dn̄o ẜuientes. Exemplū ca. j. O. Quoꝝ triū ſi vnū in miniſterio xp̄i ſubtrahitur infidelis iudicat̉. Ma gnū qͥdem in rebus miniſteriū ſꝫ in cor pore maius. ſꝫ terciū in ſpū maximū. De euāgelio. Sermo. IX. Uid exiſtis in de ſertum videre arundinē vento
agitatam. Math. xj. ¶L In his ver bis cōmendat̉ a dn̄o iohānes baptiſta Que cōmēdatio triplici de cauſa ē cō mendabilis. vicꝫ quia vera. diſcreta et cōdigna. Uera ⁊ diſcreta ex ꝑte cōmen dantis. Condigna ex ꝑte comendati. Uerax ex ꝑte comendantis. quia ieſus qui ſolus veraciter veritatē nouit ⁊ nil temꝑale ꝓ cōmendatione requirit ce pit dicere ad turbas de ioh̓e. ſcꝫ eum cō mendando Ioh̓. iiij. Ego ſum veritas Apl̓us Ro. iij. Om̄is homo mendax deus aut verax eſt. Diſcreta etiā ex ꝑte cōmendantis quia more ſapientis di ſcrete cōmendauit. vt em̄ vitaret ſuſpi tionem adulationis nō p̄ſentem nec in p̄ſentia ſuoꝝ diſcipulorū ioh̓em voluit cōmendare ſed in abſentia. Unde illis ab eū̄tibus cepit dicere ad turbas. Cō digna exparte cōmendati. Dignuꝫ em̄ fuit vt iohanes lucerna lucens ⁊ ardēs a ſole iuſticie cōmendatus poneretur ſupra candelabꝝ oſtēſionis. vt vita ſua luceret eis qui xp̄m reprobabant. qui bus ⁊ dignitas vite ipſius oſtenditur. cum dicitur. Quid exiſtis in deſertum videre arundinem vento agitatā. Fuit in deſerto quideꝫ iohānes ſed arundo deſerti nō fuit. ¶ M Mundus dici tur deſertū quaſi deſerens xp̄m. ⁊ ꝑ cō ſequens deſerens omne bonū. In hoc deſerto peregrinant̉ ⁊ affliguntur filij iſrael. in quo eſt ſerpens flatu adurens ſuperbie. Scorpio luxurie capite illu dens ⁊ cauda pugens. Et de ipſas aua ricie qui leſos nimis ſitire facit. Quia Ioh̓. iij. dicit̉. Omne quod eſt in mun. do aut eſt ꝯcupiſcentia carnis aut con cupiſcentia oculoꝝ aut ſuꝑbia vite. In quibus omnibus beatus iohānes dn̄o teſte manēs in mūdo īmunis fuit. Nō em̄ ſic̄ dicit dn̄s arundo fuit in luto radi catus ꝑ luxuriā. quia virgo. Intus va cuus per auariciā quia temꝑalia tanꝙͣ ſtercora reputans deſertuꝫ petijt. Nec vento agitatus per ſuperbia. quia hu milia ſemꝑ concupiuit. Unde veſtieba tur pilis camelorij ⁊ alijs vilibus. Et

Dnica. III. in aduētu.
quia om̄ibus in vita diſſimilis fuit iō pre omnibus a dn̄o dignus fuit cōmē dari. Non debemus eſſe arundo radi cati per luxuriam illis conſimiles. de qͥ bus Ioelis. j. Computruerūt iumēta in ſter. ſuo. Uocaui per auaricia. Eccͣ. v. Auarus nō implebitur pecunia. Uē to aitati per ſuperbiam. Ecc̄. v. Non ventiles te momnē ventum. Iſta enim tria ſunt que īpediūt inuitatos ad eter num conuiuiū venire. ſcꝫ luxuria. aua ricia ⁊ ſuꝑbia. ¶ N Luxuria pri mo pono. Hec ē em̄ familiarior peſtis ſed grauior ceteris. familiarior eſt ha bitans nō ꝓcul ſed ꝓpe. nō exterius ſꝫ interius. nam virtus eius in lumbis eiꝰ ⁊cͣ. Grauior eſt ceteris. quia cum om̄e aliud peccatum facit homo extra cor pus peccat. qui aut fornicatur in corpꝰ ſuum peccat. Quod ſic exponit Augꝰ. quia in omni alio peccato ratio hoīs li bera eſt. In fornicatione aut adeo ab ſorbetur homo. vt totus homo nō alid̓ ſit ꝙͣ caro. Ande ⁊ inter inuitatos cum ſe alijrogarent excuſari. ille qui vxoreꝫ duxit nō rogauit. Unde beatus ioh̓es inter tria mundi delectabilia. primo cō cupiſcentiā carnis poſuit. Luxurari em̄ eſt peſtis amara que animā cōmaculat corpus eneruat. burſaꝫ euacuat. formā deſtruit. formā perdit. deum amittit. ꝓ ximū offendit. ⁊ ad ignem gehenne ꝑ ducit. hec omneꝫ etatem corrumpit. ⁊ omnē ſexum ſoluit. omnē gradum per uertit. inuadit ſenes ⁊ iuuenes. mares ⁊ feminas. nō reueret̉ regum purpurā ⁊ pauperū frāglorē nō abhorret. ⁊ qͥs poteſt eius diuerſas peſtes explicare. Hec pentapolim cū adiacenti regione ſubuertit. Hec her ⁊ onā filios iude ꝑ. cuſſit. tribum beniamin ꝓ vxore leuite deleuit. filios helyſacerdotis in bello ꝓſtrauit. vriam occidit. amon interfecit pſbyteros lapidauit. ſamſonem ſedu xit. ſalomone infatuauit. ⁊ multos vul nerauit. ⁊ fortiſſimi quiqꝫ ceciderūt per eam. O ¶ Et vt mundus melius va cet libidini ꝓpter nutrimentū volupta
tis ſe conuertit ad auariciā. Unde pōe ta. Diuitijs aliter luxurioſus amor. Et ſatyricus. Nullum crimen abeſt facieſ qꝫ libidinis ex quo paupertas antiqua parit. Legitur de romanis quondā pau peribus. Auaricia em̄ radix eſt omniū maloꝝ. Hec eſt arudo vacua. quia aua rus nunꝙͣ impletur pecunia. Oabyſ ſus inſatiabilis que nunꝙͣ dicit ſufficit Quia quo plus ſunt pote plus ſitiunt̉ aque. Terra ſuis limitibus artat̉. Aqͣ ſuis finibus limitatur. Aer fine ſuo clauditur. Auaritia nullo fine termīat̉ Et quare. Quia hūanus animus nul lius capax eſt finaliter niſi ſolius dei. Nō poteſt ergo plenus eſſe quātūcūqꝫ habeat niſi deū habeat cuius capax eſt Si vis gͣ ſatiari deſinas eē cupidus qꝛ du cupidꝰ fuerꝭ ſatiari nō poterꝭ. Pro hac auaritia homo laborans mutat re gna. patitur naufragia. ad mendacium currit. federa rumpit. amicitias ſoluit. vincula cōſanguinitatis diſſoluit. aua rus offendit deū. offendit ꝓximū. offen dit ſeipſum. Nam deo detinet debita. ꝓximo denegat ſua neceſſaria. ſibi ſub. trahit oportuna. quia inuētis miſer ab ſtinet ⁊ timet vti. Auarus ad petendū ꝓmptus ad dandum tardus. ad negā dum p̄ſumptuoſus. Si quid expendit quaſi totum amittit. quia grauis tor quent̉ auari amiſſi memores ꝙͣ delectē tur habendo. Triſtis querulus ſolicitꝰ ſuſpirat magnificat datū. vilificat dan dum. largus in alieno ſed parcus in ꝓ prio. Manū habet ad dandum colle ctam. ſed ad accipiendum apertā. Sed certe cum interierit nō ſumet om̄ia ne qꝫ deſcēdet cum eo gloria eius. Sed re linquet alienis diuitias ſuas ⁊ ſepl̓cra do. eorum. ⁊ in bonis ſuis. luxuriabit̉ alius. P ¶ Poſtꝙͣ autem auarus di tatus fuerit tendit ad honorem. in ſuꝑ bia extollitur p̄ſumens ſe meliorem. qꝛ cernit ſe ſuperiorem. Priores dedigna tur amicos notos ignorat heſternos co mites cōtemnit antiquos. vultum per. uertit. ceruicem erigit. grandia loquit̉.

Onica. IIII. in aduētu.
preeſſe molitur. Sed certe vidi impiū ſuꝑexaltatum ⁊ tranſiui ⁊ ecce nō erat. ¶ Dn̄ica quarta aduentus de epiſtola.
ſublimia meditatur. ſubeſſe nō patitur Sermo. X. Audete in domi no ſemper iterum dico gaudete Modeſtia veſtra nota ſit omni bus homnibus. dn̄s ꝓpe eſt. nihil ſoli citi ſitis. ſed in om̄i obſecratione ⁊ ora tione petitiōes veſtre innoteſcant apd̓ deum. Hhil̓. iiij. In his verbis apoſto lus quatuor facit. Primo ad gaudium ſpirituale inuitat. cum dicit. Gaudete in dn̄o ſemper iterum dico gaudete. Secundo cauſam gaudij innuit cū dic̄ Dn̄s ꝓpe ē. Tercio impedimentūgau dij notificat cū dicit. Nihil ſoliciti ſitis Quarto ꝓmotionē gaudij demōſtrat. cum dicit. Sed in omni oratione ⁊ ob Inuitā ſecratione pe. ve. inno. ¶ A do ergo ad gaudium ſpirituale dicit. Gaudete in dn̄o nō ī mūdo nec in pec cato ſicut impij faciunt. De qͥbus Pro uer. ij. Letantur cum malefe. ⁊ exul. in rebus peſſimis. Hoꝝ gaudium eſt mi ſerabile. Tale em̄ ē ac ſi aliquis gaude ret. ſi cecidiſſet in lutum fetidiſſimum. Peccatū em̄ ꝙͣ īmundiſſima res ſit pa tet in angelo quem ſic deturpauit. An de Eſa. xiiij. dicit̉. Lucifer ꝓpter pulcri tudinē. ⁊ poſt caſuꝫ ſequit̉ ibi. ſanie ob uolutus ꝓpter turpitudinem. Itē gau dete in dn̄o. non in md̓o ſicut gaudent mundani qui in tribus gaudent. ſicut habetur Hiere. ix. Non glorietur inqͥt ſapiens in ſapientia ſua. neqꝫ fortis in fortitudine ſua. neqꝫ diues in diuitijs ſuis. Hoc enim gaudium eſt vanum ⁊ inane. Nam ſapientia mundana ſtulticia eſt apud deuꝫ. Sicut dicit apo ſtolus. Ipſa eſt enin ſicut ligni putridi lumen. quod apparet in nocte ſed non de die. In tenebris enim preſentis vite
videtur ſapientia. ſed in futuro appa rebit ꝙ eſt inſapientia. Propter quod dicitur Eccleſiaſt. ix. Ne ratio nec ſapi entia eſt apud inferos quo tu ꝓperas De fortitudine etiam corporis nō eſt gaudendum. Quia fortioribus fortior inſtat cruciatio. Sicut dicitur Sapi en̄ vj. Et quia gaudere de fortitudine cor poris non eſt gaudere niſi de fortitudi ne ſui aduerſarij. Corpus enim ſpiri tui ſemper aduerſatur. Sicut dicit apo ſtolus ad Gal̓. v. Exemplum in ꝓm ptuario capitulo. j. B. De diuitijs nō eſt gaudendum. quia non proderūt in die vltionis. Sicut dicitur Prouerbi. vj. Et etiam quia gaudere de diuitijs. nō eſt niſi de hoc gaudere ꝙ habet mo lam magnam ad collum vt citius de mergatur in ꝓfundum inferni. Ande Iob. xxj. Ducut in bo. di. ſu. ⁊ in punc. ad inferos deſcendūt. Unde Luce. xvj Mortuus eſt diues ⁊ ſepultus in in ferno. Unde cum predicta gaudia ſint vana. Apoſtolus ad verum gaudium inducens ait. Gaudete in dn̄o Ab ac̄. iij. Ego aūt in dn̄o gaudebo. Et Eſa. Gaudens gaudebo in domino. ¶ B Cauſam autem huius ſubdit cū di cit. On̄s ꝓpe eſt. Hec ē em̄ cauſa gau dij. ſcꝫ ipſius ꝓpinquītas. Eſt autē du plex ipſius ꝓpinquꝰ aduentus de quo debemus gaudere. Uidelicet aduentus redemptionis ⁊ retributiōis. Pro tan to apoſtolus ingeminat gaudium di cens. Gaudete in domino iterum dico gaudēte. De primo ſcꝫ redemptionis aduentu quo venit in carnem dicitur. Mathet. xxj. Dicite filie ſyon ecce re tuus venit tibi. id eſt pro tua redempti. on. Uenit enim tunc filius hominis querere ⁊ ſaluuꝫ facere quod perierat. Qui aduentus prope eſt per re preſen tationem. Hec eſt enim propinqua do minica natiuitati. De cuius aduentus propinquitate multum debemus gau dere. Unde ⁊ angelus dixit paſtoribus Annucio vobis gaudium magnum. quia natus eſt vobis ſaluator. b ij

Onica. IIII. in aduetu
¶ De ſecundo aduentu ſcꝫ retributio nis quo veniet ad iudicium. ⁊ de ꝓpin quitate eius dicitur Apo. vlt̓. Ecce ve nio cito ⁊ merces mea mecuꝫ eſt. Et de hoc aduentu multum debemus gaude re ꝓpter retributionē. Unde Math. v Gaudete ⁊ exul. ecce mer. ve. multa eſt in celis. Uere multa. quia ipſe deus qͥ erit omnia in om̄ibus. Unde Gen̄. xv Ego merces tua magna nimis. Gau dete ergo ꝓ aduentu redontionis. iteꝝ dico gaudēte ꝓ aduentu retributionis quia ẜm vtrūqꝫ aduentū dn̄s ꝓpe eſt. C ¶ Tercio impedimentū huius ſpi ritualis gaudij demonſtrat. cum dicit. Nihil ſoliciti ſitis. Solicitudo em̄ tē poralium ⁊ carnalium eſt maximū im pedimentū gaudij ſpūalis. Gaudium em̄ ſpūale vni deo innitit̉ ſed ſolicitu do trahit ad diuerſa. Et hoc īnuit dn̄s in Maria ⁊ martha. Nam maria vni deo vacabat ad eius pedes ſedendo ⁊ in illo gaudebat. ꝓpter hoc dixit xp̄us Borro vnū eſt neceſſariū. ſcꝫ illis qui ſpiritualiter volunt gaudere. Sed mar tha circa plurima v̓ſabatur. ⁊ ideo nō gaudebat ſed turbabatur. ideo dixit ei dn̄s. Marta ſolicita es ⁊ turba. er. plu. Unde ⁊ dn̄s apl̓is vt ſpūaliter gaude re poſſent ꝓhibuit temꝑalem ſolicitu dinē dicens. Math. v. Nolite ſoliciti eſſe dicētes quid man. aut quid bi. Ne qꝫ corpori veſtro qͥd indua. Et poſt ſub dit de ſpūali gaudio dicens. Primum querite regnum dei. Exemplū in ꝓm tuario. ca. xvj. A. O ¶ Quarto oſten dit gaudij ꝓmotionē eſſe deuotionem cum dicit. Sed in om̄i obſecratione ⁊ oratione ⁊ gratiaruactione petitiones veſtre innoteſcant apud deū. D euotio em̄ eſt feruor bone volūtatis quē mēs cohibere non valens certis manifeſtat indicijs. Et ponit apl̓us in p̄miſſis ver bis tria indicia deuotionis. ſcꝫ oratio nem. obſecrationem. ⁊ gratiarū actōeꝫ Oratio eſt cum deo familiaris locutio Sed ob ſecratio eſt maioris inſtantie locutio. Unde dicit̉. Obſecratio quaſi
ꝑ ſacra adiuratio. ſicut cum dicimus. ꝑ paſſionem tuam. vel ꝑ aliud cōſimile. Gratiaꝝ vero actio debet eſſe de p̄ce ptis. ſiue ꝓſperis ſiue aduerſis. Ad p̄ dicta monet apl̓us Col̓. iiij. Orationi inſtate ⁊ vigilate in ea in gratiarū acti on. Per hoc em̄ multū ꝓmouet̉ gau diū ſpūale. Unde ps. Exul. la. me. cum cantauero tibi. ſcꝫ ꝑ orationē obſecra. tionem ⁊ gratiaruactionem. Unde au guſtinus de doctrina xp̄iana. Cuꝫ deo nihil digne poſſumꝰ facere admiſit ta men humane vocis obſequiū. ⁊ verbiſ noſtris in laude ſua gaudere nos volū it. Exemplū in ꝓmptuario. ca. xv. H. Aliud exemplū ibidem. F. Gaudete ergo in dn̄o predicto modo. iterū dico gaudete. Quod gaudiū ſpūale nobis p̄ſtare dignetur. qui viuit ⁊ regnat. De epiſtola. Sermo. XI. Audete ī dn̄o ſꝑ iterum dico gaudete. vſqꝫ nihil ſol. ⁊cͣ. Phil̓. iiij. In hac epiſto la inuitat nos apoſtolus ad gaudium ſpirituale. Et innuit nobis circa ipſuꝫ quatuor neceſſaria. Uidelicet gaudij materiam. frequentiam. diſcretionem. ⁊ cauſam. Primū ſcꝫ gaudij materiam cum dicit. In dn̄o. Secūdū ſcꝫ gaudij frequentiam vel ꝑſeuerantiā cum ad dit. Semꝑ. Tercium ſcꝫ gaudij diſcre tionem ſubiūgit cum dicit. Modeſtia veſtra. Quartum ſcꝫ gaudij cauſam oſtendit cum ait. Dominus ꝓpe eſt. E ¶ Uolentibus ergo ſpiritualiter gaudere. Primo ponit apoſtolus gau dij materiam tanꝙͣ fundamentū. ne ali am gaudij materiam ſicut quidam fa ciunt amplectantur. Quidam em̄ gau dent in inferioribus. id eſt in peccatis ſcꝫ luxurijs. ebrietatibus ⁊ conſimilibꝰ De quibus in Prouer. ij. Qui letantur cum ma. ⁊ exul. in re. peſ. Quidam in exterioribus. id eſt temꝑalibus. qui ẜm psͣ. In multitudine diuitiarum ſuaruꝫ

Dn̄ica. IIII. in aduētu
gl̓ant̉. Quidam in interioribus. id eſt bona conſcientia. Secura em̄ mens eſt quaſi iuge cōuiuiū psͣ. om̄is gloria eiꝰ filie regis abintus infim. au. Quidaꝫ in ſuꝑioribus. id eſt in dn̄o ⁊ in gloria eius. De quibus Abac̄. iij. Ego aūt in dn̄o gaudebo. Primū gaudiū eſt dam nabile. Tenent em̄ tympanū ⁊ cytharā ⁊ gaudent ad ſonitū organi ⁊ in pūcto ad infernū deſcendunt. ſicut dicit Iob. xxj. Ideꝫ. Gaudiū hypocrite ad inſtar puncti. Secundū gaudiū eſt deteſtabi le. quia nō in veritate ſꝫ in vmbra gau dent. Ande. Sap̄. v. Tranſierūt omīa tanꝙͣ vmbra. Et amos. vj. Qui ſetami ī nihili. Terciū gaudiū ē approbabile. Quia ſicut dicit in Prouer. xvij. Ani mus gaudens etatem florida facit. Et apl̓us. ij. Corint̓. j. Gloria noſtra hec eſt teſtimoniū ꝯſcientie noſtre. Quar tū gaudiū eſt laudabile. quia in eternis eſt. Quod oculus nō vidit nec aurꝭ au. nec in cor hoīs aſcendit. Ad hanc vlti mā ⁊ feliciorem gaudij materiā hortat̉ nos apl̓us cum dicit. Gaudete in dn̄o. vt dn̄s quo nihil meliꝰ materia ſit gau dij. ¶ F Sed quia parum eſt ad tꝑs gaudere in dn̄o ⁊ temꝑe temptationis recedere. ideo ꝯſequenter adiūgit gau dij frequentiam vel ꝑſeuerantiā cū di cit. Semꝑ. Tho. iiij. Om̄i temꝑe bene dic deū. Quātū em̄ malū ſit in hac gau dij materia nō ꝑſeuerare. modo iudas ſentit qui vnus de diſcipulis fuit. quan do dn̄s dixit de eoꝝ gaudio. Non pn̄t filij ſponſi lugere ꝙͣdiu cū illis eſt ſpon ſus. Et qꝛ nō ꝑſeuerauit melius ei eſſet ſi natus nō fuiſſet. ſicut ⁊ angeli qͥ de ta li gaudio ceciderunt. Quid aut hoīem in hoc gaudio ꝓmoueat. conſequenter oſtendit cum dicit. Modeſtia veſtra no ta ſit om̄ ibus hoībus. Modeſtia ſiue modus diſcretionis. nō tm̄ pͥncipia ve rumētiam rerum exitus metitur. Mul ti enim in inchoatione facti moduꝫ nō habentes. non perueniunt ad finem fa cti. Ande ⁊ primus angelus. quia nimis in principio in gaudio dilatare ſe voluit ad finem gaudij non peruenit. Subſtantia em̄ ad quā feſtinatur mi nuetur. Sicut dicit ſalomon Prouer. bioꝝ. xiij. Unde ⁊ poeta dicit. Eſt mo dus in rebus ſunt certi deniqꝫ fines. Quos vltra citraqꝫ nequit cōſiſtere re ctu. Modeſtia ergo veſtra nota ſit om nibus hominibꝰ. rationabile obſequi um veſtrum ꝯſtendentes. ¶ G Cau ſam autem huius tanti gaudij ſubiun git cum dicit. Dominus ꝓpe eſt. quia in ventre virginis per carnem aſſum ptam. In mente hominis per gratiam In morte cuiuſlibꝫ per particularē ſen tentiam. In fine mundi per vniuerſa le iudicium. ¶ Primo modo eſt prope quia hec eſt vltima dn̄ica in cuius heb domoda ſaluatoris natiuitas recolit̉. Cant̉. ij. En ipſe ſtat poſt parie. ¶ Se cundo modo ꝓpe eſt ſcilicet per gratiā Quia dicit̉ in Apoc̄. iij. Ego ad oſtiuꝫ ſto ⁊ pulſo. ¶ Tercio modo eſt ꝓpe ſcꝫ per mortem. Sicut dicitur in Matheo iij. Iam ſecuris ad radicem. poſi. eſt. id eſt ſententia mortis. Ex quo em̄ homo naſcitur ſecum portat mortis ſententiā Und̓ Luce. xij. Qua hora nō putatis fi lius hominis veniet. ¶ Ultimo modo ꝓpe eſt per vniuerſale iudicium. quia nos ſumus in quos fines ſeculorū per ue. Nos ergo in domino non extra do minū manentes de prima ꝓpinquitate ſcilicet feſtiuitatis debemus gaudere ꝓpter ſaluatoris noſtri natiuitatē Luc̄. ij. Annuncio vobis gaudium magnuꝫ quia natus eſt vobis ſaluator. De ſecū da ꝓpinquitate ſcꝫ gratie debemꝰ gau dere ꝓpter ipſius conſolationem Ioh̓ xvj. Paraclitus queꝫ ego mitto vobis ille vos docebit omnia. ⁊ ſuggeret. De tercia ꝓpinquitate mortis debemꝰ gaudere ꝓpter exilij euaſionem. Psͣ. Heu mihi quia incolatus meus ꝓlon gatus eſt. Et apoſtolus. Cupio diſſol. ⁊ eſſe cum chriſto. De quarta ꝓpinqui tate ſcꝫ iudicij debemus gaudere ꝓpter

Dn̄ica. IIII. in aduētu.
corporum glorificationem. Quia ſicut dicitur Math. xiij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol. Et ꝓpter laboꝝ remunerationem. Psͣ. Uenientes aut venient cum exul. portantes manipulos ſuos. Ad quam exultatiōneꝫ vt in ipſo ſemꝑ poſſimus gaudere. nos perducat gaudij auctor ieſus xp̄us. Qui viuit. De euāgelio. Sermo. XII. Oo vox claman Itis in deſerto parate viam dn̄i. rec. fa. ſe. dei noſtri. Ioh̓. j. In ꝓphete ⁊ euāgeliſte duo debemus cō ſiderare. Et primū de clamore que tan git cū dicit. Ego vox cla. Secūdum de clamoris intentiōe quā īnuit cū ſubdit parate viam dn̄i rec. fac. ſe. dei no. H ¶ In primo innuūt̉ duo vicꝫ ioh̓is oſ ficiū. ⁊ hoc in vocis comꝑatione cū dic̄ Ego vox. Et xp̄i beneficiū in ip̄ius cla macione cum dicit. clamantis. id eſt xp̄i Ioh̓es autē comꝑatur voci ꝑ officium multipliciter. Et primo quia miſſus fu it ante xp̄m ſicut vox ante verbū. Und̓ Luc̄. j. dicit̉. Ipſe p̄cedet ante illum in ſpiritū ⁊ virtute belye. Item diciā vox ioh̓es. Quia ſicut vox ꝓlata perit ſic io hānes veniente xp̄o ⁊ publicato ꝑ mor tem diſparuit. Unde Iob. xxxviij. Nu quid ꝓduces luciferū in tꝑe ſuo Luci fer fuit iohānes qui ſole veniente occu buit. Item dicitur vox ioh̓es. Quia ſi cut dicit Criſoſt. vox eſt ſonus ꝯfuſus verbum aūt aperit ſecretū cordis. Sic iohānes nihil de ſecretis celeſtibus nū ciauit. Sed vnigenitus eſt filius qui in ſinu patris ille enarrauit nobis. Si cut Ioh̓. j. dicit̉. Sed xp̄i beneficiū in nuit in ipſius clamatione cū dicit. cla mantis. id eſt xp̄i. Clamauit em̄ xp̄us in multiplici deſerto ꝓpter noſtram ſa lutem. Et primo in deſerto mundi p̄ dicādo. Sicut clamauit ieſus in die ma gno feſtiuitatis dicēs. Si quis ſitit ve niat ad me ⁊ bibat. Sicut dicitur Ioh̓
vij. ¶ Item clamauit in deſerto crucis ꝓ nobis patiendo. Sic clamās voce ma gna tradidit ſpiritum. Sicut dicit̉ Luc̄ xxiij. Et ad Hebre. v. Cum clamore va lido ⁊ lachrymis exauditus eſt ꝓ ſua reuerentia. ¶ Itē clamat in deſerto cor dis penitentia inſpirando. Un̄ Eſa. vj de anima que recipit gratiam inſpira. tam ad penitentiam dicitur. Cōmota ſunt ſuꝑlimīaria cardinū a voce clamā tis. quod fit cum gratia illuminat intel lectum ⁊ inflamat affectū ⁊ domus cō ſcientie impleta eſt exodore fumi. id eſt gratie. Sed hanc vocem quidā nō au diunt. vel ꝓpter diſtantiā que fit ꝓpter multitudine ⁊ diuturnitate peccatorū. Os. Longe a peccatoribus ſalus. Uel ꝓpter ſomnolentiam ſcꝫ torporis ⁊ ne gligentie. Ecc̄. xxij. Qui narrat verbuꝫ nō audienti quaſi qui excitat dormien tē de graui ſomno. Exemplū capl̓o. vij G. R. Uel propter aurium obturatio nem psͣ. Sicut aſpidis ſur. ⁊ obtu. au. ſu. Aſpidis vnam aurem obturat terre applicando. aliā cauda. Sic faciūt qui dam per terre noꝝ applicationē. ⁊ mor tis nō recordationem. Cōtra quod di citur Ecc̄. xxv. Beatus qui narrat iu ſticiam auri audienti. Uel ꝓpter ſtrepi tum. ſcꝫ inſtrumētoꝝ vel negoctoꝝ mū di. Quibꝰ Amos dicit̉. v. Aufer a me tumultū carminū tuoꝝ ⁊ cantica lyre. Iteꝫ clamabit in futuro.ſ. in iudicio in deſerto mundi. quando ſcꝫ mundus de ſeretur. Math. xxv. Media nocte cla mor factus eſt. Exite ſcꝫ a ſepuleris ob uiam ſponſo. Uere tunc vox tonitrui eius. verberabit terram. Sicut dicitur in Iob. Canet em̄ tuba ⁊ mortui reſur gent de terra incorrupti. id eſt integri. Hec tuba eſt vox chriſti. de qua in iohā ne. Audient vocem filij dei ⁊ qui au. I ¶ Intentio aūt huius cla viuent. moris eſt parare vias ⁊ rectificare ſe mitas. Uie ſunt precepta. Psͣ. Uiam mandatoꝝ tuorum cucurri. Sed ſemi te ſunt cōſilia. Prouerbioꝝ. iij. Ducam

De natiuitate dn̄i.
te per ſemitas equitatis quas cum in greſſus fueris. nō artabunt̉ greſſus tui Paratur autem via hec vt per ipſam curatur tollendo impedimenta que ſūt lutum luxurie. ſpine auaricie. palea ſu perbie. ⁊ lapides iracundie. His ſubla tis iuſti currunt per eas expedite de vir tute in v̓tutem ꝓcedendo. Pro quo di citur. Uie iuſtoꝝ abſqꝫ offendiculo. Se mite vero conſilioꝝ rectificatur. quan do circulatio in ipſis vitat̉. Nam pau pertas que eſt de conſilio. Iuxta illud Math. xix. Uade ⁊ vende omnia ⁊ da pauperibus. nō habet circulationem. quādo nec occaſione pietatis. nec alia de cauſa aliqͥd retinet ꝓprietatis. Hoe modo direxit ſemitam hanc petrus cū dixit. Ecce nos reliquimus oīa ⁊cͣ. Itē virginitas que eſt de conſilio. Iuxta il lud apoſtoli.j. Coꝝ. vij. De virginibꝰ p̄ceptum dn̄i non habeo conſi. aut do non habet circulationem quando eſt ſi cut carne ſic ⁊ mente ⁊ ore pura. Iuxta illud apoſtoli.j. Coꝝ. vij. Uirgo cogi tat que dn̄i ſunt. vt ſit ſancta corpore ⁊ ſpiritu. Iteꝫ obedientia regularis que eſt de cōſilio. Iuxta illud Math. Qui vult venire poſt me abneget ſemetip̄m rectificatur quando de ſuo nri apponi tur. Talis fuit ille de quo dicitur in psͣ. In auditu auris obediunt mihi. Talis fuit dauid qui dicebat. Ut iumentū fa ctus ſum apud te. Iumentum em̄ non maiorem vim facit cum ponitur fimuſ ſuper ip̄m ꝙͣſi oneraret̉ muſcatis. nec ꝓpter hoc magis recalcitrat. ¶ In natiuitate dn̄i de ꝓphe tia. Sermo. XIII. Aruulus natus ē nobis Eſa. ix. In his verbis ꝓ pheta tria innuit nobis. Uicꝫ chriſti ẜm carnem natiuitatem. cum di cit natus. Secundo nati quantitatem. tum dicit paruulus. Tercio noſtrā vtilitatem. cum dicit. nobis. ¶ R Bene dico natiuitatē carnalem. quia plures natiuitates chriſti ſcriptura comēorat ſcꝫ tres. Eternam ex patre. Carnalem ex matre. Spualem in fidelium mente Scd̓m prima. ſcꝫ diuinam chriſtus ha. bet patreꝫ ſine matre. De qua psͣ. Dn̄s dixit ad me filius meus es tū ego ho die genui te. Ubi ego diſcretiue ponit̉ quaſi ego ⁊ nō alius. Scd̓m carnalē chriſtus hab et matrem ſine patre. De quā Eſa. vij. Ecce virgo concipiet et pariet filium. ¶ Scd̓m ſpūalē chriſtus habet patrem ⁊ matrem. De qͣ in euan gelio Math. xij. Si quis fecerit volun tatem patris mei. ille meus pater ſoror ⁊ mater eſt. Has tres natiuitates ſub tribus miſſis hodie rep̄ſentat eccleſia. Eterna natiuitas ꝓrſus eſt occulta. ita vti dicat ꝓpheta. Generationem eius quis enar. Ad quod ſignandum pͥma miſſa cantatur in ꝓfunda nocte. Car nalis natiuitas partim eſt occulta par tim manifeſta. Occulta quantū ad mo dum. manifeſta ꝙͣtum ad factum. Ad quod ſignificandū ſecunda miſſa can tatur in aurora. que partim eſt lucida partim obſcura. ¶ Spiritualis natiui tas eſt manifeſta chriſto manifeſtante qui dicit. Si quis diligit me ſermoneꝫ meū ſeruabit. Chriſtus em̄ per affectu concipitur. per effectum naſcitur. ꝑ con ſuetudinem facti nutritur. Ad quod ſi gnificandum tercia miſſa cantatur in die. Timentibus em̄ deum oritur ſol iuſticie. id eſt chriſtus lux que iuſtificat ¶ De ſecunda ſcꝫ humana vel carnali natiuitate ẜm quam natus eſt de mr̄e ſine patre. agit hic ꝓpheta. cum dicit. Natus eſt. ¶ Circa quam natiuitatem poſſumus ꝯſderare quatuor inirabilia Quo ex parte xp̄i qui natus eſt. ſcꝫ cha ritatem ⁊ humilitatē. Duo exꝑte mr̄is de qua natus eſt. ſcꝫ virginitatem ⁊ fe cunditatem. De primis duobus ſcilicꝫ charitate ⁊ humilitate dicit Bern̄. Su mus omniū factus eſt infimus omniū

iuo disuinptū uſ
qͥd fecit hoc niſi amor. Et Hiere. xxxj. In caritate perpetua. dilexi te. ideo at traxi. te miſe. De matris vero virginita te ⁊ fecunditate dicitur Eſa. vij. Ecce L ¶ Secundū ve virgo concipiet. ro ſcꝫ nati quantitatē innuit cum dicit paruuluſ. quod ſine cauſa nō fuit ꝙ ſcꝫ ſic paruulus natus eſt. Potuiſſet eniꝫ chriſtus. nihil em̄ ei erat impoſſibile. in plena ſiue in virili etate natꝰ fuiſſe. Sed natus eſt paruulus. ne ſi alijs ho minibusⁱ diſſimilis fuiſſet. maiorem ſu ſpitionem dyabolus de eius incarna tione habuiſſet. Unde ⁊ habitu inuen tus eſt vt homo. ¶ Item paruulus na tus eſt vt omnibus ad ſe venientibus. ſicut paſtoribus. tribus magis ⁊ diſci pulis potius amorem ꝙͣ timorē infer ret. Unde ipſe dixit. Iam nō dicā vos ſeruos ſed amicos. Item paruulus na tus eſt vt velut paruulus citam ⁊ faci lem recōciliationem p̄beret peccatori. Propter quod dicit Ezech̓. Quacun qꝫ ho. inge. pec ſal. erit. Exemplum de latrone cum eo crucifixo. ¶ Item par uulus natus eſt. quia ipſe ſicut ꝑuulus in recōciliatione p̄teritarū iniuriarum nō meminit nec improperat. Un̄ Iac̄. Oat om̄ibus affluenter ⁊ nō imprope. rat ⁊cͣ. ¶ Item ꝑuulus natus eſt. quia ipſe ſicut ꝑuulus ad baiulandū ipſum manus ſanguineas expaueſcit ⁊ abo minat̉. psͣ. Uirum ſanguinū ⁊ dolo. ab ominabitur dn̄s. Unde Eſa. j. Cum extenderitis manus veltras ego nō ex audiam. quia manus veſtre plene ſunt ſanguine. id eſt oꝑibus malis. Et licet natus eſt ꝑuulus. nō tamen eo minus vigoroſus. Hic em̄ ꝑuulus vt dicit glo M5 ſa. Celum ⁊ terra fabricauit. Sed natus tercio oſtendit cū dicit. cui nobis.i. ad nr̄am ſalutem ſiue vtilitatē p Sicut em̄ vtilis eſt inftructor inſipien tibus. egrotis medicus ⁊ curator. capti uis liberator. exoſis pacificator. lugen tibus conſolator. pauperibus ditator.
lis fuit hūano generi. Homo em̄ poſt peccatū inſipiens factus eſt. Quia ẜm Oſee. Perijt ſciētia de terra. Infirmꝰ factus eſt. quia deſcendens ab hierl̓m in hiericho incidit in latrones. qui pla gis impoſitis abierūt ſemiuiuo relicto Incarceratus etiam fuit in pn̄ti exilio. ẜm illud psͣ. Educ de car. aīam meam Cū deo diſcordabat. qꝛ peccata noſtra diuiſerūt inter deum ⁊ nos. Frequentē fletū habebat. Iuxta illud. Fuerūt mi. la. me. pa. die ac noc. Pauꝑ fuit. quia deſcendens ab hieruſalem in hiericho ſpoliatus fuit. Sine mercede labora uit. quia eius labores quaſi in ſaccum ꝑtuſum mittebat. O ꝙͣ vtilis fuit qͥ oīa iſta remouit. Paruulus em̄ natus eſt nobis vt nos indoctos inſtrueret Eſa. lxj. Ad annūciandū māſuetis miſit me Item ꝑuulus natus ē vt egrotos ſana ret. Unde idem. At mederer contritos corde. Item nobis natus eſt vt nos ca ptiuos liberaret. Und̓ idem. Ut p̄dica rem captiuis indulgentiam. ⁊ clauſis aꝑitionem. Item natus eſt nobis vt ex oſos pacificaret. Unde idem. Ut p̄di carem annū placabilē. Iteꝫ nobis na tus eſt vt lugentes conſolaret̉. Un̄ idē Ut conſolarer om̄es lugentes. Itē no bis natus eſt vt pauꝑes ditaret. Unde idem. Et darem eis coronam ꝓcinere. Item natus eſt nobis vt laborātes re muneraret. Unde idem. Et merces eiꝰ cū eo. Exemplū. ca. x. E. G. ¶ De euangelio. Sermo XIIII. xijt edictū a ceſa re auguſto vt deſcriberetur vni uerſus orbis. ⁊ ibant ſinguli vt ꝓfite rent̉ in ſuā ciui. Aſcendit aūt ⁊ ioſeph a galylea in iudeamꝰ ciuitatem dauid: que vocatur betheleem ⁊cͣ. vſqꝫ paſto res erant. Luce. ij. N ¶ In hac parte euangelij deſcribitur natiuitas xp̄i ꝙͣtū ad tria principaliter. vicꝫ ꝙͣtum ad tp̄s

In natiuitate dn̄i.
ꝙͣtum ad locum. ⁊ ꝙͣtum ad modum. Quantū ad tēpus innuit̉ ipſius nati uitas. qꝛ tꝑe auguſti ceſaris. Quantū ad locū quia in bethleē ciuitate dauid Quantū v̓o ad modū innuit euangeli ſta. Quia poſtꝙͣ impleti ſunt dies ma rie ⁊cͣ. Et qͥdem oīa hec tria ꝯueniētia et congrua fuerūt natiuitati chriſti. Tēpus em̄ ꝯgruuꝫ fuit natiuitati chri ſti triplici ex cā. ¶ Primo qꝛ tp̄us fuit pacis. Ceſar em̄ Auguſtus tunc orbē terre pacatū habebat. ⁊ tali tꝑe chriſtū qͥ mundū pacificare venerat naſci con gruū erat. Un̄ ⁊ angeli tūc cantauerūt In terra pax ho. bo. vo. Hoc eniꝫ diu ante ꝓphetatū fuerat. Un̄ psͣ. Oriet̉ in diebus eius iuſticia ⁊ abundatia padꝭ Item Mich̓. Pax erit in terra noſtra dū venerit. ¶ Secūdo qꝛ tunc tempus fuit copie.ſ. tꝑalis abūdantie. Gal̓. iiij At vbi venit ple. tē. miſit deus filiū ſu um. Hoc em̄ tꝑe decebat chriſtū naſci. qꝛ cum plenitudine gratiarū veniebat Plenus em̄ venit gratiā ⁊ veritate. ſic̄ d̓r Ioh..j. Exemplū in ꝓmptuario ca. x. C. ¶ Tercio qꝛ tūc tēpus deſcriptio nis fuit. Et certe chriſtus ad hoc naſce bat̉ vt electos ſuos ſcriberet in eterni tate. Sicut dicit Grego. Ande et ipſe Math. v. dicit. Gaudete ⁊ exul. qꝛ no mina ve. ſcrip. ſunt in celis. Lo cus etiā natiuitatis ꝯgruus fuit tripli ci ratiōe. ¶ Primo qꝛ ſitus fuit in me dio mundi. ⁊ ideo ſicut dicit magiſter primo ibi deſcriptio fieri cepit. Con gruū em̄ fuit mediatorē qui pro ſalute totius mūdi venerat ⁊ cōmuni orm ſa lute vt in medio mūdi terre.ſ. habitabi lis naſceret̉. Propter quod ⁊ psͣ. dicit Oꝑatus ē ſa. in medio ter. ¶ Secūdo rone interp̄tatiōis. Bethleē em̄ domꝰ panis interp̄tat̉. quaſi p̄ſcia ꝙ ibi de bebat panis angeloꝝ naſci. qͥ dicit Io. Ego ſum pa. vi. qui de celo deſcendi ¶ Tercio congruus locus fuit ratiōe generis. Congruū em̄ fuit ipſuꝫ naſci in ciuitate generis ſui.ſ. dauid. cui ⁊ ꝓ
Quam rationem aſſignat euangeliſta cum dicit. Aſcendit autē ioſeph a gali lea in iudeā ciuitatem dauid. q̄ vocat̉ bethleem. eo ꝙ eſſet de domo ⁊ familia dauid PModus aūt natiuitatis fuit congruus ⁊ ſingularis. et hoc in nuitur in tribus. ¶ Primo quia pe perit eum mater ſine leſione virgini tatis. Quia virgo in partu manſit. Iam em̄ fuit viā viris inuia. Et hoc tangit euangeliſta cum dicit. peꝑit fili nom um ſuū ioſeph vel alterius viri. Pro pter quod etiā dn̄s ſe ſemꝑ filiū hoīs dixit. non hominū ſicut nos ſumus. qͥ. bus d̓r in psͣ. Filij hominū vſqꝫquo g. cor. ¶ Secundo peperit ſine dolore. Quia peꝑit poſtꝙͣ impleti ſunt dies. non ante. quia illud fit cū maximo do lore. Sed beata virgo et tꝑe congruo et ſine omni dolore peꝑit. ¶ Tercio pe perit ſine debilitatione. ideo d̓r. Pan nis inuoluit euꝫ.ſ. ipſamet. quia fortis fuit nec debilitata fuit ex partū. Und̓ ꝑſonaliter natum reclinauit in p̄ſepio ſine obſtetrice. ¶ De euangelio. Sermo XV. Cce euagilizo vo bis gaudium magnum quod erit omni populo. quia natus eſt vobis ſal. qui eſt chriſtus dn̄s in ci uitate dauid. Lu. ij. Ad honorē natiui tatis dn̄ice que hodie colitur. hec ver ba ab angelo ſunt ꝓlata. Q In qͥ bus vident̉ in ſumma duo poni. vide licet ingens admiratio ⁊ ammiratōis ratio. Primum notat̉ cum dicit Ecce. Secundū cum ſubdit. Euangelizo vo bis gaudiū magnū qd̓ erit oī populo Que triplex eſt. Prima ex parte ange li qui dicit. Annucio vobis. Secunda ex ꝑte hominis cui dicit. Gaudiū ma gnum quod erit omni populo. Tercia ex parte dei. de qua dicit. Quia natus eſt vobis ſalua. qui eſt chriſtus dn̄s.

In natiuitate dn̄i.
¶ Prima ammiratiōis occaſio eſt ma gna. ſecunda maior. tercia maxima. Magna eſt prima ex ꝑte angeli. ſi co ſideremus quis cui locutus eſt. Annū cio inquit ego.ſ. angelus. vobis videli cet paſtoribus. O vere magne ammi ratōis occaſio ꝙ dignitas angelice na ture cū tā ingenti. ⁊ omnibus cōmuni tranſmiſſa miſterio. non precipuis vt regibus et principibus. nec mediocri bus vt baronibus ⁊ militibus. ſed in fimis vt paſtoribus non dedignata fu it illud nunciare. Annūcio inquit vo bis gaudium magnū. ¶ In hoc autē ꝙ per angelum dominus natiuitatem ſuam nūciat. dignitas nati oſtendit̉. et innuit nobis hoc myſteriū eſſe vnū de precipuis quod etiam per angelos ho minibus nunciauit. Que ſunt. vj. vide licet annunciatio. natiuitas. paſſio. re ſurrectio. in celum aſcenſio. ad iudiciū reuerſio. De his om̄ibus habes in bi blia. Paſtoribus autē primo nunciat̉ quia ipſi forte pre ceteris ſperātes id queſierunt. quod etiam forte angelus videt̉ innuere cum dicit. Inueniētis. Nā oſtendit eos illud queſiuiſſe. Uel forte paſtoribus conſolationeꝫ in hoc mundo non habentibus nunciat. ne ſi diuītibus verbum ſalutis nunciaretur a ſpinis diuitiarū illud ſuffocaret̉. Un̄ de paſtoribus dicitur. Et venerunt fe ſtinantes. quia nil temporale ipſos re trahebat. ¶ Secunda auteꝫ ſcilicet ex parte hominis maior eſt ammiratōis occaſio. quia gaudium magnum qd̓ fe cit omni populo. Signum vniuerſale ponēs. innuit populos eſſe plures. Et quia tale ſignum ad minus exigit tria particularia. ideo ad determinationeꝫ ipſi tres dicere poſſumus populos qͥ bus hoc magnum gaudium factuꝫ eſt ſcilicet ſuꝑiorē inferiorē ⁊ medium. Suꝑiorē. i. angelos. qui quandoqꝫ di cunt̉ populus. vt ibi. Mortuus eſt ia cob et poſitus eſt ad populū ſuum. id eſt ad angelos. Conſtat em̄ eum poſi tum fuiſſe ad abraā et iſaac. Sꝫ ſicut
dicit glo. tam pauci populus dici non poſſunt. Inferior populus dicunt̉ illi qͥ in limbo. Medius populus qui in hoc mundo. Populo ergo in hoc mū do tanꝙͣ in medio conſtituto fecit gau dium magnū dn̄s ipſum de vana ipſiꝰ conuerſatione redimendo. vt dicit pe. Non cor. au. vl̓ ar. ⁊cͣ. Inferiori popu lo. i. illis in limbo gaudiū magnum fe cit ipſum de carcere limbi eripiendo. Un̄ d̓r zach̓. ix. Tu quoqꝫ eduxiſti vin. ctos de la. ⁊cͣ. Suꝑiori populo.i. ange lis fecit gaudiū ruinas ciuitatis eoruꝫ reſtaurando. quod ipſi multū deſidera uerūt dicentes dn̄o. Benigne fac̄ dn̄e in bo. vo. tua. vt ree. muri hierl̓m. Et qꝛ huic triplici populo fecit gaudium magnū cōuenienter poteſt dici ꝙ fecit gaudium magnuꝫ omni populo. Uel certe factum eſt omni populo.i. eccleſie ex omni populo congregate. Uere de primo magna eſt admiratōis occaſio ſed de iſto maior. qꝛ homini in gemitu et in miſeria conſtituto adeo exubera. uit gaudium ꝙ ſe ꝑ totum mundū di latauit. In celum vſqꝫ tranſcendit ⁊ ad inferni limbuꝫ penetrauit. Infelix ho mo quē tati gaudij largitas nō aſtrin git. ¶ Tercia tamen maxima eſt admi ratiōis ratio.ſ. ex parte dei. quia natus eſt nobis ſaluator qui eſt chriſtus do minus. Quid nobis ampliꝰ facere po tuit ꝙͣ ſemetip̄m exinanire. Exinanito em̄ eſt alicuius magne rei quaſi incō preheſibilis. in paruo aliquo compre henſio. Quod hodie patet in domino Ipſe em̄ quē totus non capit orbis in ſua ſe clauſit viſcera. Quia ẜm beatuꝫ dionyſiū. eſt ſpūs incircūſcriptus. qͥ eſt ſuper omnia. intra omnia. extra omīa Hodie ſe clauſit in humana forma exi naniuit ſe formā ſerui accipiēs. vt ait apl̓us. Uere cantate dn̄o quia mirabi lia fecit. Hodie quidem multa mirabi olia. quia de virgine in diuerſorio natꝰ in preſepio collocatus. ab angelo nun ciatus. a paſtoribus viſitatus. ⁊ ſi qua ſunt ſimilia que tamen omnia p̄cellit.

In natiuitate dn̄i.
quia deus eſt homo factꝰ. In hoc em̄ caritas prefulſit. pietas magis enituit gratia plenius radiauit. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. x. B. Unde et homīes deuoti ⁊ maxime religioſi in credo in vnum deū. ad homo factus eſt. pro ex cellenti beneficio gratias agunt ꝓfun de ſe inclinantes. Exemplū de quodā monacho cui diabolus alapam dedit quia non inclinauit dicens. Si canta ret̉ ꝙ deus factus eſſet diabolus. ipſi nunꝙͣ inclinare ceſſarēt. Eſt em̄ mira bile cōmercium ꝙ creator generis hu mani animatū corpus ſumens de vir gine naſci dignatus eſt. In hoc auteꝫ comertio fecit ſicut fidelis pacis refor mator. qui ne ab aliqua ꝑte ſuſpectus habeatur. vtriqꝫ parti equaliter ſe con format. Sic noſtro pacifico inter deū et nos pacem facere volenti vtriuſqꝫ partis cōformitas neceſſaria fuit. Si em̄ tm̄ purus fuiſſet deꝰ homini ſe nō cōformaſſet. Si purus hō alteri parti ſe non conformaſſet. Et vt verus me diator eſſet vtriuſqꝫ ꝑtis cōformitateꝫ habens. hodie natus eſt nobis ſalua tor qui eſt chriſtus dn̄s. R ¶ In eo autē ꝙ tria de nato dicit. vocans eum ieſum.i. ſaluatorem. chriſtū et dominū oſtendit triplicē nati vtilitatē. quia ve re ipſe ſaluator. ipſe chriſtus. ipſe dn̄s Saluator in paſſiōe. quia ibi populū ſuū a peccatis ſuis ſaluuꝫ fecit. Quia ẜm ꝓphetam peccata noſtra in ligno ptulit. Unde Aug. in meditatōnibus Quid eſt ieſus niſi ſaluator. Ergo ꝓ pter temetipſum eſto mihi ieſus. Noli dn̄e. noli ſic attēdere malū meū vt ob liuiſcaris bonū tuū. O domine ſi ego admiſi vnde me dānare potes. tu non amiſiſti vnde ſaluare ſoles. Chriſtꝰ fu it.i. vngēs in ſpūſſancti miſſiōe. Quia tunc. Iuxta quod ꝓpheta dixerat. Cō putre ſcere fecit iugū legis a facie olei. id eſt gratie. Ante enim adeo apl̓os iu gum legis conſtrinxerat. vt ad gentes declinare ⁊ eis cōicare nō auderēt. ſed poſt vngentū effuſuꝫ a facie ipſius pu
trefactum iugum legis diruptum eſt. Unde in omneꝫ terram exentes omni bus omnia facti ſunt. quia vnctio do cuit eos de oībus. Dominus autē erit in corpoꝝ glorificatione et remunera tione. quādo fideli ſeruo ſuo dicet Eu ge ſerue bone et fidelis. quia ſuꝑ pau ca fui. fi. ſupra mul. te conſtituaꝫ intra in gaudiuꝫ domini tui. Ad quod nos ipſe dn̄s ieſus qui natus eſt perducat. Qui viuit et regnat. ¶ De euāgelio. Sermo. XVI. Oc uobis ſignū inuenietis infante pannis in uolutū ⁊ poſitum in p̄ſepio. Lu. ij. Ad manifeſtanda chriſti natiui tate legimus ipſo die natiuitatis oſten ſa plura ſigna Uidelicꝫ ſigna in creatu ris. ⁊ ſigna in creatore. S ¶ In crea turis v̓o vniuerſalibꝰ oſtēſa ſunt ſigna mirabilia in chriſti natiuitate ſicut col ligit̉ ex euāgelio ⁊ hiſtorijs. Et primū ſignū fuit oſtenſum de celo empyreo.ſ. apꝑitio angeloꝝ. ⁊ hoc fuit ſignū mi rabile ꝓpter duo. Ꝙ apparuerunt in claritate. Un̄ in euāgelio d̓r. Ꝙ clari tas dei circum fulſit eos. Et quia appa ruerūt in multitudine. qꝛ ſubito facta eſt cum angelo multitudo celeſtis ex er citus. ¶ Scd̓m ſignū oſtenſum eſt in ethere. qꝛ legit̉ in hiſtorijs ꝙtꝑe natiui tatis chriſti apꝑuerunt tres ſoles. qui poſt paululū in vnū ſunt ꝯglobati. y Terciū ſignū on̄ſuꝫ ē in aere. ⁊ hͦ dupl̓r vnij fuit ſtella. q̄ magis apꝑuit. Mat. ij. Uidimꝰ ſtellā eiꝰ in oriēte. Itē aliud fuit ygo tenes filiū q̄ apparuit in aere octauiano īꝑatori. qua cū ꝓpt̓ ſua ſpe cioſitatē adorare voluiſſꝫ dictū ē ei ſo lū pueꝝ oportere adorare. Exepluꝫ in ꝓmptua. ca. x. G. Quartū ſignuꝫ fuit in terra. vicꝫ ruina tēpli pacꝭ. qd̓ cū ro mani ꝯſtruiſſent. ī reſpōſis demonū ac ceꝑant qn̄ v̓go pareret ꝙ tūc corrueret

In natiuitate dn̄i.
Ex hoc romani primum ponentes im poſſibile ſubintulerunt in eternū dura turū. quod in chriſti natiuitate corruit ¶ Quintum ſignum fuit oſtenſum in aquis. Fuit enim vna taberna emerito ria romē. vbi.ſ. milites ſenes recreabā tur. ibiqꝫ fons fuit de quo in nocte na tiuitatis chriſti fluxit oleum vſqꝫ in ty berim. ¶ Omnia p̄dicta ſigna oſtēde bāt aliquod nobis myſteriū circa chri ſtum ieſum qui fuit natus. Nam ange li apparuerunt in ſignū dominij et po teſtatis. Math. xxvj. Poſſum rogare patrem meuꝫ et exhibebit mihi pluſꝙͣ. xij. legiones angelorū Iob. xxv. Nun quid eſt numerus militu eius. ¶ Tres ſoles in ſignum triū ꝑſonarū. quia to ta trinitas oꝑata eſt incarnationeꝫ. qꝛ in hoc ꝙ in vnum redierunt vnitas eſ ſentie deſignatur. Iuxta illud Ioh. v. Tres ſunt qui teſtimoniū dant in celo pater. verbum. et ſpūſſanctus. ⁊ hi tres vnum ſunt. ¶ Stella magoꝝ in ſignū cōuerſiōis gentiū que illumināde erāt a chriſto. quia ipſe erat lux vera que il Inminat omnem hominē. Sicut dicit̉ Ioh. j. Et legitur eodem die. Et illud Eſa. ix. Populus gē. qui ambulabat in tenebris vi. lu. mag. ¶ Uirgo tenēs puerum quē imꝑator adorauit ſignifi cabat ꝙ imꝑium romanū trāſire debu it ad chriſtum. quod et factum eſt tem pore ſilueſtri ⁊ ꝯſtantini. Eſa. ix. Mul tiplicabitur eius imꝑium. ⁊ regni eius non erit finis. ¶ Ruina templi pacis fuit in ſignū ꝙ chriſtus non venit mit tere pacem ſed gladium. Sicut ipſe di cit Luce. Uel in ſignuꝫ ꝙ culture idolo rum debebāt per chriſtū ruere. Eſa. ix. Ingredietur dominus egyptum et co mouebunt̉ ſimulacra egypti. Exēpluꝫ in ꝓmptuario. capl̓o. x. E. F. ¶ Fons olei fuit in ſignū miſericordie chriſti. Quia natus fuit ex miſericordia Luc̄. j. Per viſcera miſericordie dei no. in quibus viſi. nos ori. ex alto. Ad Thi. Non ex operibus iuſticie que fecim nos. ſed ẜm ſuam miſericordiā ſaluos
nos fecit. Hec om̄ia predicta ſigna fu erūt in creaturis propter creatoris na tiuitatē. ¶ T Sꝫ in ipſo creatore na to dat angelus paſtoribus in p̄miſſis verbis triplex ſignum. Uidelicꝫ ſignū benignitatis. Signum humilitatis. et ſignuꝫ liberalitatis. ¶ Nam in ſignū benignitatis primo infans naſci ⁊ ap parere voluit. pro quo dicit dominus Inuenietis infantem. At ſaltem ipſuꝫ quem olim in ſignum terroris tonan tē audire non poterant dicentes. Exo. xx. Non loquatur nobis dominus ne forte moriemur. Modo in ſignum be nignitatis infantem inueniant. Inue nietis inquit infantem. Illa eniꝫ etas plus benignitatis et amoris ꝙͣ terro ris pretendit. Quante autem benigni tatis chriſtus fuerit oſtendit Chryſo. De cuius benignitate dicit. O miſeri cordia chriſti. o iude demētia. Ille em̄ xxx. vēdebat denarijs. ⁊ chriſtus ei ſan guinem quem vendidit offerebat. Licꝫ etiam extunc infans exiſtēs noſtraꝫ ſa ſalutem oꝑaretur Unde Ambro. ſuꝑ Lucam. Me illi infantie chriſti vagīe tis abluunt fletus. mea lacrime ille de licta lauerunt. Pſal. Laboraui a iuuē tute. ¶ Item ſecundo in ſignum humi litatis. non purpura ſed pannis volu it inuolui. Inuenietis inquit panis in uolutū. Cuius humilitateꝫ ammirās Eſa. dicit. liij. Uidimus eum de ſpec. ⁊ nouiſſimum virorum. De cuius humi litate dicit Gregoriꝰ. Ad hoc vnigeni tus filius dei formam noſtre humilita tis accepit. ad hoc inuiſibilis. non ſo lū viſibilis ſed etiam deſpectus appa ruit. ad hoc contumeliarum ludibria. illuſionum probra: paſſionū tormenta tolerauit. vt ſuꝑbum non eſſe hominē doceret humilis deus. ¶ Item tercio in ſignuꝫ liberalitatis ſiue cōicabilita tis in p̄ſepi poni voluit Inuenietis in quit poſitum in p̄ſepio. Seipſum eniꝫ in mentis prebuit pabulū. Un̄ Bern̄. Monſtratur pijs iumentis preſepiuꝫ et in p̄ſepio fenū de vtero v̓ginali. Qd̓

De natiuitate dn̄i.
fecit in ſignum liberalitatis ⁊ cōicabi litatis. Cuius cōicabilitatē ꝯmendas Ambro. dicit. Omnia chriſtus eſt no bis. Si vulnus curare deſideras ipſe medicus eſt. Si febribus eſtuas fons eſt. Si grauaris iniqͥtate iuſticia ē. Si auxilio indiges virtꝰ eſt. Si mortē ti mes vita ē. Si celū deſideras via eſt. Si tenebras fugis lux ē. Si cibuꝫ q̄ris alimentū ē. Guſtate igit̉ ⁊ vidēte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Hoc ergo vobis vtiqꝫ ſignum benignitatis. ꝙ inuenietis in fantē. Signū hūilitatis ꝙ inuenietis pannis inuolutū. Et ſignuꝫ liberalita tis ꝙ poſitū in p̄ſepio. ¶ Per primuꝫ ſignū ſcꝫ benignitatis attrahit penitē tes ſiue incipiētes. Sicut herbergarij ꝑ ſignū an̄ domū ſuſpenſum attrahut ꝑegrinos. De quo Eſa. Leuabit dn̄s ſignū.ſ. benignitatis. ⁊ ꝯgregabit diſꝑ ſos.i. pctōres qͥ ſunt velut oues errātes Multū em̄ benignitas chriſti ꝓuocat pctōres ad pnīaꝫ. Unde ad Ro. ij. An igno. qm̄ benignitas dei ad pn̄iam te adducit. ¶ Per ſecundun.ſ. hūilitatis dirigit ꝓficiētes. velut ſignū qd̓ erigit̉ ꝓpe viā. Un̄ dicit Ioh. xiiij. Ego ſum via. Diſcite a me qꝛ mi. ſum ⁊ hu. cor. De quo ſigno Eſa. Erit ra. ieſſe qͥ ſtat in ſignū ppl̓oꝝ. Multū em̄ valet ꝓfici entibus inſpicere hoc ſignū vt ꝑ viam hūilitatis incedant. vt cū oīa fecerint no preſumāt. ſed dicant. ſerui inutiles ſumus. Un̄ Grego. Sancti viri quo altiꝰ virtutū dignitate ꝓficiūt eo ſubti lius ſe indignos eſſe dep̄hendunt. Et Bern̄. dic̄. Ita nimiꝝ diuina ſolet pie tas ꝯſeruāde hūilitatis gratiā ordina re vt qͣnto quis plus ꝓficit eo minꝰ ſe reputet ꝓfeciſſe. Exemplū in ꝓmptua rio ca. j. L. ¶ Per terciū ſignum.ſ. libe ralitatis reficit ꝑfectos ſiue ꝯtēplātes. qͥbus ſeip̄m dn̄s cōmunicat in p̄ſenti ꝑ gratiam. quaſi arrā dans ⁊ ſignum certitudinis de futuro. Sicut in curia dn̄i pape dat̉ ſignū marie pauꝑibꝰ. qui poſt introducendi ſunt ad prandium.
uit nos et dedit pignus ſpūs in cordi bus noſtris. Et ꝑ hoc tales de futuro prandio certificat. Luc̄. xxj. Ego diſpo no vobis ſicut diſpo. mi. pat̓. meus re gnū vt eda. ⁊ bi. ſuꝑ mē. mea in regno meo. Ad quod nos ꝑducat. ¶ De epiſtola. Sermo. XVII. Pparuit benigni tas ⁊ humanitatis ſalua. no ſtri dei ⁊cͣ. Thi. iij. U ¶ In hac epiſtola inuitur ſaluatoris noſtri multiplex gracia ex multiplici effectu. ¶ Primo em̄ apparuit ex gratia beni gnitas in ipſius cōceptione. glo. i. lar ga dei miſericordia que apparet in ef fectu ſuo ꝙ ſcꝫ homo fieri voluit. Be nignitas em̄ dicitur quaſi bona ignei tas.i. charitas. Illa em̄ ſola ip̄m fecit ſumere carnem. Un̄ dicit ꝑ Hiere. xxxj In caritate perpetua di. te. ideo attra xi te miſerans. Bern̄. Sūmus oīm in fimus fieri voluit. qͥd fecit hͦ niſi amor ¶ Itē apꝑuit ex gr̄a hūanitas in ipſi natiuitate ⁊ circūciſione. Quantuꝫ ad primū. ſcꝫ ꝓpter natiuitatē dicit gloſa Apparuit hūanatus ꝑ carnē in mūdo Apparuit et hūanitas in circūciſione quia tunc vere apparuit ꝙ hō verus erat contra hereticos Phil̓. iij. Et ha bitū inuētꝰ vt ho. i. vere hō. Baruch. iij. In terris viſus eſt ⁊ cū ho. cō. Itē apparuit gratia in paſſione ꝓ quo dic̄ Ꝙ nō ex oꝑibus iuſticie q̄ fe. nos. ſod ẜm ſuā mi. ſal. nos fecit. In paſſione em̄ oꝑatꝰ eſt ſalutē in medio terre. ſcili cet in hieruſalē. quā ſalutē petebat da uid dicens. Saluū me fac dn̄e in miſe ricordia tua. ¶ Item apparuit gr̄a in baptiſmo.i. in baptiſmi ſuſceptione ⁊ ꝯſecratiōe. ꝓ quo dicit. Per lauacꝝ re generatōis ⁊ renouatōnis. glo. i. ꝑ ba ptiſmū. In quo d̓poſita vetuſtate pec cati renouamur in nouitate vite. ⁊ re generamur filij dei. Nam ipſe baptiſ mo non eguit ſed ꝑ baptiſmū veterem

In natiuitate dn̄i.
homineꝫ renouans. ſaluator venīt ad baptiſmū. Et nō ſine cā primo ponit paſſionē et poſt baptiſmū. qꝛ tota vir tutē a paſſione traxit baptiſmus. Pro pter hoc dicit̉ Ro. v. Quicūqꝫ baptizā ti eſtis in morte ipſius baptizati eſtis. ¶ Itē apparuit gͣtiā in ſpūſſancti miſ ſione. Pro quo dic̄ Que effudit ī nos abūde Iohel̓. ij. Effundā de ſpū meo ſuꝑ oēm carne. Quia tūc repleti ſunt oēs ſpūſancto. ¶ Item apparuit gr̄a in reſurrectione. Pro quo dicit. Ut iu ſtificati gratiā ipſius ⁊c̄. Reſurrexit eī ꝓpter iuſtificationē noſtram. Sicut di cit apl̓us Ro. iiij. Et prius ponit effu ſionē ſpūſſancti ꝙͣ reſurrectionē. vt in nuat ꝙ niſi prius habeamus ſpūmſan ctu ꝑ iuſtificationē reſurgere nō vale mus. ¶ Ultimo apparuit gratia ī aſcē ſiōe. Pro quo dicit. Heredes ſimꝰ ẜm ſpem vite eterne. Illis em̄ pr̄ibꝰ quos tunc ſecū duxit. qꝛ captiuā duxit capti uitatē. dedit nō in ſpe ſed in re heredi tatē vite eterne. Un̄ ſequit̉ ibi Ꝙ de dit dona hoībus. Sed nobis dedit in ſpe. ꝓ tāto dicit heredes ſimus ẜm ſpē tūc aunt dabit in re. Qn̄ dicet. Uenite bn̄dicti pa. mei ꝑci. regnum. Qd̓ quoti die deſideramus dicētes Adueniat re gnū tu. De quo regno ſi placeat loqui require in dn̄ica in ſermone. Primum querite regnū dei. ¶ De euāgelio. Ser. XVIII. Erbū caro factu eſt et habitauit in nobis. In his v̓bis euāgeliū duo innuit. vicꝫ ſaluatoris noſtri incarnationem. Et incarnati cum hoībus ꝯuerſatōeꝫ Primū cōtigit in conceptione. Quia tūc verbuꝫ caro factū eſt. Scd̓m in na tiuitate. quia tunc habitauit in nobis ꝑ conuerſationē. ¶ A Circa primū ſcꝫ circa incarnationē tria ponunt̉. vi ⁊ elicet ꝑſona cū dicit. Et vnita eiꝰ na tura. cū dicit. caro. Et vnionis forma cū dicit factū eſt. Et certe ponit̉ ꝑſona
cum cōmendatione. Natura cū exp̄ſſi on. Forma cū ammirationē. Cōmen dat̉ aūt ꝑſona ſiue verbū incarnatum tripliciter. Uidelicꝫ quia ſubſiſtes eter nitate. Un̄ In princi. erat v̓buꝫ. Item ꝑfectum deitate. Quia deus erat vbuꝫ Itē qꝛ oꝑatiuū poteſtate. Quia om̄ia ꝑ ipſum facta ſunt. Non ergo nobis euangeliū aliud oſtendit ꝙͣ ꝙ ab eter nitate mortalitas. a diuina maieſtate huilitas. et a virtute infirmitas ſuſcipi tur cum dicit. Uerbū caro factum eſt. ¶ Exprimit̉ aut natura vnita cū dic̄. Caro. Non em̄ dicit hō ſed verbū ca ro factū eſt. Et hoc ꝓpter triplice̓ exp̄ſ ſionē. ¶ Primo vt oſtēderet vera car nem chriſtum aſſumpſiſſe cōtra hereti cos qui hoc negant. Unde de quo ma gis dubitat̉ magis exp̄ſſit. Sicut etiaꝫ fecit apl̓s Ro. j. di. Qui factꝰ ē ẜm car nem ex ſemine Dauid. ¶ Secūdo car nē dicit vt nature vnite exprimeret cō ditionem ⁊ ꝓprietateꝫ. Aſſumpſit em̄ non tm̄ carnem. ſed et carnis conditio nē.i. penalitates. qd̓ melius nomīe car nis deſignat̉. qꝛ ipſa eſt inter ceteras ꝑtes corporis fragilior ſicut ſunt oſſa nerui ⁊ cartilago. Pro quo d̓r Eſa. liij. Uere lāguores noſtros ipſe tulit ⁊ do lo. no. ipſe por. ¶ Tercio dicit caro. vt affectu noſtrum ad diligendū ꝓ nobis incarnatuꝫ inflāmaret. Nō em̄ eſt alid̓ dicere verbū caro factuꝫ ē ꝙͣ ꝙ ſublimi tas ⁊ ꝓfunditas. creator ⁊ creatura. be atitudo ⁊ miſeria. ꝓpter nos vnita ſūt Hoc eſt qd̓ tangit apl̓us Phil̓. jͣ. Qui cū in for. dei eſſet. exinaniuit ſemetip̄m formā ſerui acci. Formā v̓o ſiue modu vnionis innuit cū dicit. Factū eſt. No dicit. facta eſt.ſ. caro verbū. qꝛ nō trafi uit in carnē verbū ſed verbum qd̓ non erat aſſumpſit ⁊ tn̄ quod erat perman ſit. Olim enim caro voluit fieri v̓buꝫ cū voluit eſſe ſicut deus ſciens bonū ⁊ malū. Unde Gen̄. iij. improꝑatū eſt ei a deo patre. cū dictū eſt ei tronice. Ec ce adā quaſi vnus ex nobis factus eſt. Idcirco modo verbū factū eſt caro vt

Dn̄ica infra octauas.
vnde mors orlebat̉. inde vita reſurge ret. vicꝫ carne carnem liberans. ne ꝑde ret quos condidit. Factum eſt ergo ver bum caro ꝓpter carne ſcꝫ vt verbum culpā carnis detegeret. Un̄ Matth. j. poſtꝙͣ dixit angelꝰ vocabis nomē eius ieſum. ſubdit. Ipſe em̄ ſal. fa. ppl̓m ſu um a pec. eoꝝ. Item factum eſt caro ꝓ pter carnem. vt opprobriū carnis aufe rēdo ipſam exultaret. In ſignū huius poſt incarnationē angeli nō ꝑmiſerūt adorari ſe ab hoībus ſicut ante p̄miſe rant. Unde apoc̄. vlt̓. dixit angelus io hanni cum adorare eum voluiſſet. Ui de ne feceris. cōſeruus em̄ tuus ſum ⁊ fratrum tuorū. Item factuꝫ eſt caro ꝓ pter carnem vt verbū curā carnis age ret. Unde. j. Ioh. ij. Aduocatum habe mus apud patre ieſum chriſtuꝫ et ipſe eſt ꝓpiciatio ꝓ peccatis noſtris. Sed tn̄ r̄actu eſt verbū caro p̄ter carne quia p̄ter carnis oꝑationeꝫ. quia nō ex viri li ſemine ſed myſtico ſpiramine. Und̓ Math. j. d̓r. Quod em̄ in ea natuꝫ eſt de ſpirituſancto eſt. Item factuꝫ eſt ca ro p̄ter carnem.i. p̄ter carnis cōſuetudi nē. que eſt Ꝙ ſunt. Sex in lacte dies ter ſunt in ſanguine trini. Biſſeni cor pus ter ſeni membra figurant. Qd̓ tn̄ in chriſto non contigit. Quia in eodē inſtanti fuit ꝑfectus deus. ꝑfectus ho mo ex anīa rōnali et hūana carne ſub ſiſtens. Un̄ Hiere. xxxj. Nouū fa. dn̄s ſuꝑ ter. femina circū. viꝝ. Item factuꝫ eſt caro p̄ter carnē.i. p̄ter carnis comp henſionē. Caro em̄ non comp̄hendit quomodo verbum caro factū eſt. Und̓ˡ Math. vj. dicitur. Beatus es ſymon bariona. quia caro ⁊ ſanguis nō reue. Abi. ſed pr̄ meus qui in celis eſt. Ex plū ca. x. F. ¶ Secundo oſtendit incar nati cum hominibꝰ ꝯuerſationē. cū dic̄ Et habitauit in nobis. Et hoc incepit in natiuitate Unde Baruch. iij. Poſt hec in terris viſus eſt ⁊ cū hominibus cōuerſatus eſt. Habitauit aūt inter ho mines ſine habitatiōe. Unde cum qui dam ſibi dixiſſet. Magiſter ſequar te.
quocūqꝫ ieris. Math. viij. Ipſe re ſpō dit. Nulpes foueas habet et volucres celi nidos. filius aut hominis non ha bet vbi caput ſuum reclinet. Item ha bitauit cum hominibus ſine rep̄hēſio ne. Unde ipſe dixit Ioh. viij. Quis ex vobis arguet me de peccato Peccatuꝫ em̄ non fecit. nec inuentus eſt dolus in ore eius. Sicut d̓r. j. Pe. ij. Item habi tauit inter homines cum iniuriaꝝ per peſſionē. Unde Tren̄. j. Habitauit in ter gen. nec inuenit requiem. Sed tunc habitauit inter homines qui nunc ha bitat in hominibus per gratiam. Pro quo dicit hic euangeliſta. Plenū gͣtia De cuius plenitudīe nos omnes acce pimus. Sicut dicit euangeliſta idem. Sed in futuro habitabit cum homini bus in gloria De qua hic dicit euange liſta. Uidimus inquit gloriā eius. nūc ſcilicet in egnimate. tunc autē facie ad faciem. Ad qua nos ꝑducat. ¶ Dominica infra octauas de epiſtola. Sermo. XIX. T vbi venit ple nitudo. temporis. miſit deꝰ fi liū ſuū factū ex muliere. factū ſub lege. vt eos qui ſub lege erāt redi meret. Gal̓. iiij. In his verbis in ſinu at apoſtolus miſſionem filij dei in car nem. Circa quaꝫ in p̄dictis verbis po nuntur quatuor Uidelicꝫ tēpus. perſo na. modus et cauſa. Tempus cum di cit. At vbi venit plenitudo temporis. Perſona ſcꝫ patris que miſit filiū ſuū Modus. quia factum ex ml̓iere. Cau ſa. vt eos qui ſub lege erant redimeret In primo. ſcilicet in tempore innuitur ipſius temporis oportunitas. In ſe cundo. ſcilicet in perſona oſtendit̉ mit tentis caritas. In tercio. ſcilicet in mo do inſinuatur filij humilitas. In vlti mo. ſcilicet in cauſa. tangitur noſtra vtilitas: Cum ergo primo dicit. At

Dnica infra octa.
vbi venit plenitū. tēporis. Innuit̉ tem poris oportunitas. Erat em̄ tēpus p̄fi nitum a patre in vltima ſui diſpoſitio p̄miſſum ne. et ideo debuit neceſſario ad impleri poſtꝙͣ venerat de promiſſo Eſt auteꝫ temporis plenitudo. ¶ C quadruplex plenitudo. ſcilicet. tempo ris. ventris. mentis. et legis. De pleni tudine tēporis dicit̉. At vbi ve. ple. tē. De vētris plenitudine dicitur Hiere. xxxj. Ꝙ mulier circūdedit viꝝ gremio vteri.ſ. bta virgo qn̄ filius dei ꝑſonali ter vteꝝ eius repleuit. De plenitudine mentis dicitur in Act̉. ij. Repleti ſunt omnes ſpūſancto. De plenitudine le gis d̓r in Matth. v. Non veni ſoluere legē ſed adimplere. Et inter has pleni tudines vnaq̄qꝫ ꝓmouet aliā. Ex ple nitudine em̄ tꝑis plenitudo vetris ve nit. Et ex vētris plenitudine venit ple nitudo mētis. Et ex plenitudīe mētis venit plenitudo legis. Niſi em̄ p̄finiti tꝑis plenitudo veniſſet. chriſti nō fuiſ ſet incarnatio. Et ſi nō fuiſſet incarna tio. ſpūſſancti nō fuiſſꝫ miſſio. Et ſi ſpi rituſſancti nō fuiſſet miſſio. a nullo ho minū fuiſſet inuenta legis impletio O Circa ſecundū ſcꝫ ꝑſona mittētis tria oſtēdunt̉ ẜm triplice abundantiā caritatis. Fuit em̄ abudans caritas pa tris in eo ꝙ miſit. Abundātior. qꝛ fili um miſit non angelū. non aliū hoīem Abundantiſſima quia ſuū ꝓprium fi lium miſit. nō adoptiuū. Ioh. iij. Sic deus dilexit mundū vt vnige. filiū ſuuꝫ daret. Et Ro. x. Qui ꝓprio filio ſuo non peꝑ. ſed ꝓ no. tradi. illū. ¶ Circa tercium v̓o.ſ. circa modū venientis in nuit̉ filij dei triplex gradus huilitatis. Fuit em̄ humilitas eius magna qꝛ for ma ſerui accepit. Unde. Factum ex mu liere. Maior. quia legi ſubeſſe voluit cū eſſet ſupra legeꝫ. Maxima qꝛ mor tem ſubijt. ꝑ quā nos redemit. ¶ Ubi. et quartū.ſ. cauſa noſtre vtilitatis oſtē ditur que triplex eſt. Prima quia a do minio peccati nos eripuit. Un̄ vt eos qui ſub lege erant redimeret. Et Ro.
vj. Liberati a peccato ſerui facti deo. habetis fructu veſtrū in ſanctificatiōe Secundo quia in filios ſuos nos ado ptauit. vn̄ vt adoptionē filiorū recipe mus. Tercio quia eterne hereditatis re gno nos ſociauit. Ande ꝙ ſi filij ⁊ he redes ꝑ deum. Ad quam bereditatem nos ꝑducat ieſus chriſtus. ¶ De euangelio. Sermo XX. Cce poſitus eſt hic in ruinā et in reſurrectio nē multorū in iſrael et in ſi gnum cui cōtradicet̉. Lu. ij. Hoc euan geliū legit̉ in dn̄ica infra octauā nati uitatis chriſti vt per ꝓphetiam ſymeo nis cuius ſunt hec verba oſtendat̉ vti litas natiuitatis. Oſtendit em̄ ea vti lem cuilibet ſtatui. Uidelicet incipien tiū ſiue penitentiū. ꝓficientiū. ⁊ ꝑfecto rū. Nam incipientibus ſiue penitenti bus cōuenit vicia deſtruere. et ꝙͣtuꝫ ad hoc dicit. Ecce poſitꝰ eſt in ruinā.ſ. vi cioꝝ. Itē ꝓficiētibus ꝯuenit ad vtutes cōſurgere. ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit Ꝙ erit in reſurrectionē.ſ. virtutū. Itē ꝑfectis cōuenit oꝑibus ꝑfectiōis q̄ chriſtꝰ ha buit intendere. et ꝙͣtum ad hoc dicit. Et in ſignū.ſ. ꝑfectionis. ¶ E Uere vtilis fuit ꝙͣtum ad primuꝫ natiuitas chriſti.ſ. ad ruinā vicioꝝ. Ad hͦ em̄ na ſci voluit vt reatus dilucret. et quicqͥd mali ꝯtra ip̄m crectū fuerat deijceret ⁊ diſſiparet. Un̄ Eſa. xix. Ecce dn̄s aſcē det ſuꝑ nubē leue ⁊ candidā. ẜm aliaꝫ interp̄tationē.i. aſſumet carnē a pctīs immunē ⁊ ingrediet̉ per natiuitatem egyptū.i. mundū tenebroſum. ⁊ moue bunt̉ ſimulacra egypti a facie eiꝰ.i. vi cia ⁊ pctā. Illa em̄ a facie ſua ruere fa cit ſicut ad p̄ſentiā arche dagon ꝓnus corruit in terrā. j. Re. v. Et ad p̄ſentiā io ſue muri hiericho corruerunt fundi. tus. Hiericho luna interp̄tat̉. et ſignat hunc mundum qui vt luna mutatur.

Onica infra octauas
poſitus in cruce fecit ſic̄ petrus dicit. qͥ inquit pctā nr̄a ꝑtulit ſuꝑ lignū. Ibi ei lauit nos a peccatis nr̄is in ſangne ſuo ſicut dr̄ Apo. j. Hec aūt ruina nō hꝫ ef fectu niſi in incipientibꝰ ſiue in penitē tibꝰ ſicut pꝫ. Nam lꝫ paſſio xp̄i ad rui nā oīm vicioꝝ eſſet ꝙͣtū ad ſufficientiā. in ſolo tn̄ latrone tūc effectū habuit. qꝛ ſolus penitens fuit dicēs. Nos qͥdē di gna factis recipimꝰ. Et poſt memento mei dn̄e du venerꝭ in regnū tuū. Fuit gͦ ⁊ eſt natiuitas xp̄i penitētibꝰ vtilis. qꝛ eſt ipſis in ruinā vicioꝝ. Exēplū in ꝓm ptuario ca. xj. F. ¶ Scd̓o vtilis eſt ꝓfi cientibꝰ ad ꝯſtructionē v̓tutū. ꝓ quo dic̄ Et in reſurrectionē.ſ. v̓tutū. Sicut em̄ duplex eſt mors.ſ. ſpūalis qͣ aīa ſeꝑat̉ a deo. Et corꝑalis.ſ. qͥ corpus ſeꝑatur ab aīa. Ita duplex eſt reſurrectio. vicꝫ ſpu alis. qn̄ aīa ꝑ gr̄am ⁊ virtutes vnit̉ d̓o De qͣ in Apoc̄. xx. Beatus qͥ hꝫ ꝑtē in reſurrectiōe prima. Et corꝑalis qn̄ aīa corꝑi vniet̉. De q̄ Math̓. xxij. In reſur retiōe inqͥt dn̄s. neqꝫ nubent neqꝫ nubēt̉ De prima q̄ eſt ad v̓tutes loquit̉ hic ſy meon cū dicit. Et in reſurrectione.ſ. v tutū. Ad eo em̄ primi hoīs culpa clau ſcrat celū. ꝙ ros gr̄e qͥ facit creſcere ⁊ ꝓ ficere. nō potuit deſcendere. Un̄ clama bant ſctī pr̄es. Dn̄ in ce. mi. tua. ⁊ vſqꝫ ad nu. ⁊cͣ. Sꝫ qn̄ venit in natiuitate at tulit ſecū ſaccuꝫ corꝑis ſui. plenū gr̄a ⁊ vitate. Un̄ in dientitatis poſtꝙͣ dictuꝫ eſt. Uerbū caro factū eſt. ſubdit plenu gr̄a ⁊ veritate. De cuiꝰ plenitudine ſic̄ icit ioh̓es oēs.ſ. ꝓficere cupientes ac cipiūt. qꝛ ſine me.i. ſine mea gr̄a. inquit dn̄s nihil poteſtis facere. Un̄ greḡ. Ne minē inqͥt occulta loca ſine gr̄a ſaluare pn̄t. Quid celo ſecuriꝰ. qͥd ꝑadiſo iocu dius. ⁊ tn̄ angelus de celo. ⁊ hō de ꝑa diſo corruit peccando. Un̄ gr̄a pōt dice re cuilibet proficienti illud Gen̄. x Modicū habuiſti ante ꝙͣ venirē. Glo. bona naturalia. ⁊ nūc diues factus es ſ. v̓tutibꝰ. Bn̄dixitqꝫ tibi dn̄s ad introi tū mneū. ⁊ bn̄dicēdo ditauit. qꝛ bn̄dictio diu diuītes facit. Propter qd̓ dr̄ Sap̄.
vij. Uenerūt mihi oīa bona ꝑiter cū il la.ſ. gr̄a. Un̄ apl̓s ⁊ totū ꝓfectu ſuū at tribuebat gr̄e de ī dicens jͣ. Corint̓.xv. Gr̄a dei ſum id qd̓ ſum. ⁊ gr̄a dei inqͥt in me vacua nō fuit. qꝛ ſemꝑ in ea ꝓfi ciebat. Un̄ ſubdit. Abūdantius alijs la boraui. Et ad idē alios monebat dicēſ Hortamur vos ne inuacuū gr̄aꝫ dei re ci. Qd̓ faciunt illi ſicut dicit glo. qͥ poſt acceptā gr̄am in bonis oꝑibus ꝓficien do ſe nō exercent. Sic gͦ fuit xp̄i natiui tas vtilis ꝓficientibus in reſurrectione v̓tutū. ¶ Tercio fuit poſitus ꝑfectiſ in ſignū ſcꝫ ꝑfectionis. Et poſitus ē in qͣdruplex ſignij ꝑfectis. vicꝫ in ſignū pu ritatis. in ſignū pauꝑtatis. in ſignū pa tientie. ⁊ in ſignū ꝯtemplatiōis. Quā tū ad primū ſignū poſitus ē in gremio veteri virginalis de qͣ naſci voluit. Un̄ ꝑfectis dr̄ Eſa. vij. Hoc vobis ſignum Ecce v̓go ꝯcipiet ⁊ pariet. Caſtitas eī ſiue v̓ginitas nō eſt in p̄ceꝑto ſꝫ in ꝯſilio Un̄ ꝑfectos tm̄ reſpicit qͥ tenent̉ ad ꝯſi lia. Un̄. j. ad Corint̓. vij. dicit apl̓s. De v̓ginibus p̄ceptū nō habeo ꝯſiliū autē do ¶ Quantū ad ſignū ſecundū.ſ. pau ꝑtatis fuit poſitus in p̄ſepio. Un̄ Luc̄. ij. dictū eſt paſtoribꝰ. Hoc vobis ſignū Inuenietis infantē panis inuolūtū nō purpura. ⁊ poſitū in p̄ſepio. nō in pala tio. Quia nō erat ei locus in diuerſorio Ecce magna pauꝑtas ꝙ al̓s locū hr̄e nō potuit ꝙͣ in p̄ſepio. ⁊ in multis alijs An̄ nota ſeptē in qͥbus maxīe ſua pau ꝑtas patuit. Pauꝑ em̄ fuit a domo Un̄ in diuerſorio que fuit domus cōmunis natus fuit. Pauꝑ in loco qꝛ in p̄ſepio collocatus. Pauꝑ in pecunie poſſeſſio ne. qꝛ nō habuit vnde vitā redimeret. Pauꝑ in amicis. qꝛ nō habuit qͥ coraꝫ iudice ꝓ eo ſtaret. Pauꝑ in veſtibus. qꝛ in cruce nō habuit vn̄ carnē cooperiret Pauꝑ in cibi ⁊ potus ſubtractione. qꝛ q habuit qͥd biberet aut qͥd comederet Pauꝑ ꝙͣtuꝫ ad membroꝝ libertatē. qꝛ nō habuit mēbꝝ in paſſione liberū de quo ſe iuuare poſſet. niſi linguā accto ⁊ felle vltimo impeditā. ⁊ in hͦ ꝑfectiōis

In circūciſione dn̄i.
ſignū relinq̄ns. Un̄ quēdā poſt ad idē inducere voles dixit. Si vis ꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ ve. o. q̄ hēs ⁊ da pauꝑibus ⁊ ſe qͣre me. In hͦ ſtatu apl̓i cōſtituti dixerūt Mat. xix. Ecce nos reliqͥmus oīa ⁊ ſe. ſu. te. Glo. dic̄ Hiero. Qd̓ eſt ꝑfectoꝝ. ¶ Quantū ad terciū ſignū.ſ. patie fuit poſitus in cruce. Tūc em̄ leuauit ſignū dn̄s in nationibꝰ.ſ. patīe. de quo ſigno Tren̄. iij. Tendit arcū.i. ppl̓m iudaicū qͥ ꝯuerſus eſt in arcū puli. ⁊ poſuit me qͣſi ſignū qd̓ nō mouet̉.ſ. ꝑ impatīam. Ibi em̄ verus moyſes ſtetit qͣſi īmobil̓ ī ꝯfractōe quā īferebāt iudei. Adhāc ꝑ fectionē xp̄s īducebat qn̄ dicebat mat. v. Si qͥs ꝑcuſſerit te ī vnā maxilla. noli moueri. ſꝫ ꝑbe ei altera. Et alibi. Bn̄ facite inqͥt his qͥ oderūt vos. Et ſequit̉ Eſtote ꝑfecti. Rancorē em̄ qͥlibet tenet̉ dimittere. ſꝫ inimico bn̄facere nō niſi ꝑ fectus. G¶ Quantū ad ſignū qͣrtū ſ. ꝯtēplationis fuit poſitus in ſepulcro. De quo Math. xij. Signū dabit̉ ione ꝓph̓e. Sic̄ fuit ionas in ventre ceti tri bus diebus ⁊ tribꝰ noctibꝰ. ita erit filiꝰ hoīs in corde terre. Ubi in pace factuſ eſt locus eius. Dās ꝑfectis ſignū ꝙ ip̄iſ ꝯuenit a tumultibꝰ ſegregari ⁊ ſoli deo vacare. Un̄ ip̄is dn̄s dicit ꝑ ꝓph̓aꝫ. Ua cate ⁊ videte qm̄ ego ſum d̓s. Sꝫ heu huic qͣdruplici ſigno teſte dn̄o a pleriſ qꝫ ꝯdicit̉. Nā primo puritatis.ſ. ſigno ꝯdicūt luxurioſi dicētes vltra naturaꝫ ꝯcupīe eſſe flamā eſtuanta extinguere poſſe. viuere ꝯͣ hūanā generis legē. Et ꝓpt̓ hͦ dicit dn̄s Mat. xix. Nō om̄s ca piūt v̓bū hͦ ſꝫ qͥbus datū eſt. qͥ pōt caꝑe capiat. Perfectoꝝ em̄ tantū eſt. de qͥbꝰ dicit dn̄s Math. xix. Sūt em̄ eunuchi qͥ ſe caſtrauerūt ꝓpter regnū dei. nō ad lr̄am ſꝫ ad modū caſtratoꝝ ſe tenēt. Itē ſigno pauꝑtatis ꝯdicūt amatores md̓i tendentes illud psͣ. Celū celi dn̄o ter. aūt de. fi. ho. Onerāt ſe terrenis ꝙͣtum pn̄t ⁊ qͣl̓r pn̄t. ſꝫ ꝑfecti terrena oīa arbi trant̓ tāꝙͣ ſtercora attendētes ſignū ꝑfe ctionis.i. xp̄m qͥ dicit. Niſi qͥs renūcia uerit oībus q̄ poſſidet nō p̄t meus eſſe
diſcipulus. ¶ Tercio ſigno.ſ. patīe ꝯͣdi cut iracūdi qͥ ſunt velut vlcus qͥ ſe etiaꝫ tangi nō ꝑmittūt. imo parū tacti fumi gant ſic̄ montes vltione q̄rendo allega tes vel ſuā īnocentiā vel offenſe magni tud inē. vel iniurie freq̄ntia vel inferen tis ine qͣlitatē. Hec xp̄s ſuſtinēdo nō pē ſauit. Nā ſine culpa ſuſtinuit. qꝛ pctm̄ no fecit. nec eſt inucͣtus dolus in ore eiꝰ Sic̄ dicit pe. j. Cano. ij. Itē ab ineqͣli bus ſuſtinuit. qꝛ filiꝰ dei a pctōribus qͥ bus multa bona ꝯtulerat. Un̄ dic̄ Ioh̓ Multa bona oꝑatus ſū in vobis. ꝓpt̓ qd̓ hoꝝ me lapi. Item offenſa multa ⁊ mag̓ fuit. qꝛ viliſſimo p̄cio venalis expo ſitus. Uiliſſima paſſus ſic̄ ſputa ⁊ fla gella ⁊ hmōi. In viliſſimo loco crucifi xus vbi.ſ. dānati puniebant̉. Et viliſſi mo ſupplicio.ſ. cruqͥ traditus int̓ latro nes ⁊ iniquos eſt ſuſpēſus. Propt̓ qd̓ Hiere. vij. dicit. Non eſt dolor ſuꝑ do lorē meū. Et Tren̄. j. O vos omēs ⁊cͣ. Attē. ⁊ vi. ſi eſt do. ſi. ſic̄ do. meꝰ. Et tn̄ nō ſolū ſibi illata mala patient̉ ſuſtinu it. ſꝫ nec nocuit inferētibꝰ. nec nocere vo luit. imo bona ꝓ malis reddidit. apud pr̄em ſuos crucifixores excuſando ⁊ ꝓ eis orando dicens. Pater igno. eis qꝛ ne. qͥd fa. Ad hͦ ſignū patīe ꝙͣtuꝫ pn̄t ſe dirigūt ꝑfecti. De qͥbus btūs ſtephanꝰ vnus nō ſolū patient̓ ſuſtinuit ſꝫ etiā ꝓ ꝑſecutoribus exorauit. Quarto ſig.ſ. ꝯtēplatiōis ꝯͣdicūt tumultuoſi qͥ dilexe rūt mouere pedes ſuos. etiā dn̄o n̄ pla. t. Sic̄ dr̄ Eſa. Ipſi em̄ ſunt intus ⁊ exͣ qͣſi mare feruens qd̓ qͥeſcere nō pōt. Tales dꝫ fugere ꝑfectꝰ dicens illud psͣ. Ecce elongaui fugi. ⁊ man. in ſol̓. Ex pectabā eū qͥ ſaluū me fecit. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. xv. G. In circūciſione dn̄i. Pparuit benigni tas ⁊ hūanitas ⁊cͣ. Reqͥre in na tiuitate dn̄i. De euāgelio. Sermo. XXI

In circūciſione dn̄i.
Oſtquā ꝯſūmatꝭ ſunt dies octo vt circūcideret̉ pu er. vocatū eſt nomē eiꝰ ieſus Luc̄. ij. In his v̓bis lucas euāgeliſta on̄dit tria in xp̄o ẜm lege expleta. vicꝫ ipſius circū ciſiōꝫ cū dic̄. vt circūcideret̉ puer. Tp̄s circūciſionis cū dic̄. poſtꝙͣ ꝯſūmati ſūt dies octo. Et noīs īpoſitiōeꝫ cū dic̄. vo catū eſt nomen eius ieſus. In qͥbus tri bus innuit̉ forma nr̄e reꝑationis. Per pͥmū.ſ. ꝑ circūciſione facta eſt aīe nr̄e a pctō purgatio. Per ſecūdū.ſ. ꝑ tp̄s cor poris nr̄i inuit̉ renouati. Per tertiū.ſ. ꝑ nomē corꝑis ⁊ aīe ſiml̓ in et̓na ſalute collocatio. H ¶ In pͥmo.ſ. in circūci ſione bene innuit̉ aīe a pctō purgatio. Per ſanguinē em̄ ſuū pctm̄ purgauit. Un̄ in Apoc̄. dr̄. Qui dilexit nos ⁊ la uit nos in ſanguīe. quē ſanguinem ad nr̄am purgationē primo in circūciſiōe fudit. ⁊ in paſſiōe purgatōeꝫ ꝯſūmauit Sic̄ eī alluuione tra paulatim ꝯſumit̉ ſic ex ml̓tiplici ſanguīs xp̄i fuſiōe hoīs ꝑduratu pctm̄ paulatim debuit hume ctari. vt ꝑ diluuiū paſſiōis efficaciꝰ poſ ſit purgari. ẜm illd̓ Nan̄.j. In diluuio p̄terente ꝯſūmationē faciet. Dr̄ aūt di luuiū paſſio xꝑ̄i ꝓpt̓ ſanguīs abudātiā tantū em̄ ſanguine fudit ꝙ poſitꝰ in ſta tera crucꝭ. pctm̄ totius mūdi qͣſi talentū plūbi paleā p̄ponderauit. Iuxͣ qd̓ p̄di. xerat dicēs. Ego ſi exaltatus fuero a b. oīa. tra. ad meip̄m. In cruce em̄ tāꝙͣ in ſtatera ſuſtulit pcta md̓i. An̄ cantat̉ in paſſide xp̄i. Statera facta ē corꝑis. p̄dā qꝫ tulit tartarꝭ. Uoluit aūt circūcidi ml̓ tis de cāis. Primo ꝓpt̓ legis īplemē tu. Mat. v. Non veni le. ſol. ſꝫ adimple re. Itē ꝓpter aduerſitatis approbatio nē. In hͦ eī ꝙ tenellus pati voluit adul tis ⁊ alijs aliqͥd ſuſtinētibus. exemplū dedit patīe. Iac̄. Om̄e gaudiū exiſtia te ⁊cͣ. Itē vt ſacr̄m incarnatiōis dyabo lo occultaret. ꝓpt̓ tales em̄ xp̄i paſſiōeſ vtꝝ deꝰ eſſꝫ dyabolus dubitauit. Item circūciſus ē vt nos ſpūal̓r circūciderem Eſt aūt triplex ſpūalis circūciſio.ſ. inci
pientiū. ꝓficientiū ⁊ ꝑfectorū. Prima fit a noxijs. Scd̓a a ſuꝑfluis. Tercia a ne ceſſarijs. Primā facit iuſticia q̄ reſe cat vicia. Scd̓am facit mīa que erogat ſuꝑflua. Terciā facit ꝑfecta charitas q̄ etiā dat neceſſaria. Ad prima inuita uit dn̄s illū qͥ querebant ſpūaliter circū cidi. dicens. Math. xix. Quid faciēdo vitā eternā poſſidebo. Cui dn̄s. Non occides ⁊cͣ. Qe qua Hiere. iij. Circūci dimini dn̄o ⁊cͣ. Tales debent circūcidi in veſtibus ꝯͣ vnā gl̓iam. In oculis cō tra inuidiā q̄ nō pōt bonū ꝓximi vide re. In lingua ꝯmendacia ⁊ detratiōes In vnguibus ꝯrapinā. In burſa ꝯtra auariciā. In lumbis cōtra luxuria. In ventre cōtra gulā. ¶ Ad ſecūda inuitat dicens Math. xv. Honora pr̄em. qd̓ in telligit̉ in loco illo de ſubſidio tꝑali. Et Luc̄. xj. Qd̓ ſuꝑeſt.i. qd̓ ſuꝑfluū eſt. da te pauꝑibus. Exemplū in ꝓmptuario ca. ix. 4. Ad terciā inuitat dicēs Mat. xix. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ ven. oīa I ¶ Per ſecundū.ſ. tp̄s ſeptime ⁊cͣ. diei bn̄ innuit̉ corꝑis renouatio. Uita em̄ pn̄s ꝑ ſeptenariū nuerū reuoluit̉. ſꝫ octaua dies incipit in reſurrectione cor poꝝ. Un̄ qꝛ ꝑ tp̄m tūc reſecabūt̉ corꝑis ſuꝑflua. voluit in corꝑe ſuo octauo die circūcidi. de quo apl̓s phil̓. ij. Reforma bit corpus huilitatis nr̄e. Per terciū ſ. ꝑ nomē bn̄ ſalutis et̄ne poſſeſſio inui tur. Ieſus eī ſaluator dr̄. ſꝫ qꝛ hͦ nomen huit priuſꝙͣ in vtero ꝯciꝑet̉. nō tꝑale ſꝫ eternū eſſe on̄dit̉. Un̄ qꝛ hō ꝑ circūciſio nē̄ in aīa purificat̉ ⁊ octauo die ī corꝑe renouat̉. ẜm vtrūqꝫ qꝛ debuit in et̓nuꝫ palaciū introduci. cuāgeliſta circa no me vtrūqꝫ poſuit. vt ꝑ nomen ieſus ⁊ ꝑ noīs et̓nitatē eternā ſaluteꝫ in quā ho ꝑ ip̄aꝫ introduci debuit exprimeret. de q̄ ſalutē Eſa. xlv. Iſrl̓ ſaluatꝰ eſt ſalute et̓na. Sic gͦ ꝑ eiꝰ circūciſionē aīe purga tio ⁊ ꝑ tp̄s corꝑis renouatio. ⁊ ꝑ nomē et̓ne ſalutis introductio on̄dit̉. ⁊ ꝯueni ent̉ hͦ tria facere debuit. Ip̄e eī ē vt dic̄ apl̓s ad hebre. ſplēdor gl̓e. vn̄ vmbras peccati purgare debuit. Ip̄e et̄ imago c ij

In circūciſione dn̄i.
⁊ figura ſubſtātie. Un̄ hō ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei formatus eſt. ⁊ in ima gine deturpatus. ex quo renouari debu it ꝑ imaginē dei.i. filiu qͥ ſolus imago dei ē debuit renouari ſic ſigillū cere cū renouat̉ ꝑ eiuſdē figure ſubſtantiam re nouat̉. Ipſe etiā vt dic̄ apl̓us eterne ſa lutis nomen hereditauit. Un̄ ne puta remus ſibi diſplicere ꝙ ſua hereditatē deberemus poſſidere ꝑ heredē in illaꝫ introducim̄. Cuiꝰ nos ꝑticipes faciat. De euāgelo. Sermo. XXII Oſtquā īpleti ſut dies octo vt circū. pu. vocatū eſt nomen eius ieſus. qd̓ vocatū eſt ab an gelo priuſꝙͣ in vtero ꝯciꝑet̉. Lu. ij. Ho diernū feſtū duplici rōne decorat̉. vic ex dn̄i circūciſione. quā tangit euāgeliū cū dic̄. Poſtꝙͣ impleti ſunt dies octo vt circū. pu. Et ex noīs impoſitione. quaꝫ ſubdit cū dicit. vocatū ē nomē eiꝰ ieſus ¶ Circa primū.ſ. circa circūciſionē duo implicant̉. vicꝫ tꝑis cōgruitas. cū dicit. Poſtꝙͣ impleti ſunt dies octo. Circūci ſi puritas. cū dic̄. Ut circūcideret̉ puer R¶ Primū.ſ. tꝑis ꝯgruitas deſeruit ⁊ hyſtorie ꝙͣtū ad lrāꝫ. deſeruit etiā tro pologie ꝙͣtū ad moralitateꝫ. ⁊ deſeruit allegorie ꝙͣtū ad myſteriū. Hyſtorie deſeruit tꝑis ꝯgruitas ꝙͣtū ad lr̄aꝫ. Q dr̄ Gen̄. xvij. Infans octo dieꝝ circūci det̉. Quia ante p̄uenire ꝑiculoſum erat corꝑi ꝓpt̓ mēbroꝝ teneritudinē ⁊ ꝑui tate. vltra v̓o differre dānoſū erat anīe. Un̄ ibideꝫ ſeqͥt̉. Maſculus cuiꝰ p̄pucij caro circūciſa nō fuerit delebit̉ aīa illa de ppl̓o ſuo. Itē hͦ tp̄s ꝯgruit tropolo gie ꝙͣtū ad inſtructione. qꝛ octonarius nuerus deſeruit v̓tuti. Un̄ pe. ij. Can̄. j. dicit. Uos aūt cura oēm ſub inferētes. miſtrate in fide vr̄a v̓tutē. in v̓tute aūt ſcīam. In ſcīa aūt abſtinentiā. In ab ſtinentia aūt patiam. In patīa aut pie tatē. In pietate fraternitatis amorem In amore fr̄nitatis charitatē. Hec em̄
ctu vos ꝯſtituent. Et ſubdit. Cui autē nō p̄ſto ſunt hec. cecus eſt ⁊ manu tem ptans. obliuionē accipiēs purgatiōis ſuoꝝ veteꝝ delictoꝝ. q. d. Nō ꝓdeſt ba ptiſmus niſi in his exerceat̉. Un̄ ꝑ p̄di cta octo circūcidit̉ hō a culpa. Uel cer te octonarius nūerus ẜcat octo in qͥbꝰ debemꝰ circūcidi. vicꝫ corde. lingua. vi ſu. guſtu. odoratu. auditu. ⁊ tactu. ⁊ greſ ſu. Adapta ¶ Itē hͦ etiā tp̄s ꝯgruit alle gorie ꝙͣtū ad myſteriū. Octonarius eī ſic ſigͣt octauā etatē q̄ erit reſurgentiū. Un̄ glo. Octauo tꝑe reſurgemus. tunc veriſſime circūciſi a culpa ⁊ a pena. Se cūdo innuit̉ circūciſi innocētia ſiue pu ritas. cū dr̄. puer. Non em̄ ſaluator nr̄ dr̄ hͦ infans vel maſculus vel alia deſi gnatiōe. ſꝫ puer a puritate. vt on̄dat̉ ꝙ no fuit ab originali vel alia culpa. ſicut alij circūciſus. qꝛ puer iſte purꝰ fuit ab originali a mortali ⁊ a veniali. qꝛ ſic̄ di cit apl̓s ad Hebre. vij. Fuit ſctūs īnocēſ īmaculatus īpollutus ſegregatꝰ a pec catoribus. Un̄ nō ꝓpt̓ſe ſꝫ ꝓpt̓ alia ml̓ ta circūcidi voluit. Prīo vt hūane naͣe vitatē on̄deret. Un̄ in pͥma can̄. Ioh̓. v Tres ſt̄ qͥ teſtīoniū dat in t̓ra.ſ. in carne xp̄i ꝙ fuit verus hō ſ. ſp̄s. ſāguis. ⁊ aqͣ Itē circūciſus fuit vt circūciſionē patꝝ an̄ legē ⁊ ſub lege approbaret. Nō em̄ ea ſuſcepiſcet ſi mala fuiſſet. Propt̓ qd̓ dic̄ math̓. v. Nō veni ſol. l. ſꝫ adimplere It̓ fuit circūciſus vt iudeis ſe recipiēdi occaſionē excuſatiōis auferret. Propt̓ qd̓ dic̄ apl̓s Ro. xv. Dico xp̄m miſtruꝫ fuiſſe circūciſiōis ad ꝯfirmadas ꝓmiſſi ones patꝝ. It̓ circūciſus fuit vt p̄cium nr̄e ſaluatiōis extūc inchoaret. An̄. j. Pet̓ j. Nō corruptibilibꝰ auro vel ar. ſꝫ p̄cio. ſanguīe redēp. eſtis. It̄ circūci ſus fuit vt duriciā circūciſiōis t̓minādā demōſtraret. ⁊ ita vtrūqꝫ.ſ. circūciſionē ⁊ baptiſmū ī ſe ſuſcepit. vt pͥmū termīa ret ⁊ ſecūdū ſtatueret. Sil̓e fec̄ in cena de agno ⁊ euchariſtia. Ro. x. Finis le gis xp̄s. Alias rōes circūciſiōis hēs in p̄cedenti ẜmōe. L Circa noīs īpo ſitionē tria ſt̓ penſanda: vicꝫ ipſiꝰ noīs

In epiphania.
declaratio. p̄nūciatio. ⁊ interp̄tatio. De clarationē ponit euāgeliſta cū dic̄. Uo. catū eſt nomē eiꝰ ieſus. An̄ em̄ pluribꝰ noībus fuit vocatꝰ ẜꝫ aliquā ꝯueniētiā Sic̄ Eſa xj. Uocabit̉ nomen eiꝰ āmi rabilis. ꝓpt̓ntītatē. qꝛ de vgine natus. Hiere. xxxj. Nouū faciet dn̄s ſuꝑ ter. mu. circū. viꝝ. Cōſiliarius ꝓpt̓ pauꝑta tis p̄dicationē. Mat. xix. Uade ⁊ ven. o. ⁊ da pau. Deus ꝓpt̓ pctōꝝ relaxatio nē Mat. Fili. re. ti. pec. t. Nemo eī pctā dimittit niſi ſolꝰ d̓s. It̓ d̓s etiā dr̄ ꝓpter miraculoꝝ oꝑatione Math. viij. Qua lis ē h̓. qꝛ venti ⁊ mare obediūt ei Ioh̓ iij. Nemo p̄t hec ſigͣ fa. q̄ tu facꝭ. niſi fu erit d̓s cū eo. Fortis ꝓpt̓ paſſionē. Psͣ. Dn̄s for. dn̄s. po. in plio. Pr̄ futuri ſe culi ꝓpt̓ gl̓ioſam reſurrectiōꝫ. Ip̄e em̄ ꝓpter hͦ dr̄ pr̄. qꝛ primus gl̓ioſe reſurre xit. quā ⁊ nos habebimꝰ in futuro ſecū lo. Princeps pacꝭ dictꝰ eſt ꝓpt̓ aſcenſio nem. qꝛ tunc ima ſūmis copulauit. Ad Eph̓. ij. Ipſe eſt pax nr̄a qͥ fecit vtraqꝫ vnū. Hoc at nomen ieſus ab eterno a pr̄e fuit p̄ordinatū. In circūciſiōe a ma ria ⁊ a ioſeph impoſitū. Ab euāgeliſta declaratū. cū dic̄. Uocatū eſt nomen eiꝰ ieſus. ab et̓no fuit a pr̄e īpoſitū. vn̄ psͣ. An̄ ſolē ꝑmanet nomē eiꝰ. Un̄ glo ſuꝑ illd̓. Uocabis nomē eiꝰ. Nō tu īp̄ones qꝛ ab eterno īpoſitū ē. Interp̄tatio v̓o noīs eſt cū effectu. Ieſus em̄ inerp̄tat̉ ſaluator. ſiue ſalꝰ. O ꝙͣ ml̓tiplicē ſalutē ꝯſeqͥm̄ ex hꝰ noīs effectu. Eſt em̄ hͦ no men ieſus fructuoſū. vn̄ Act̉. iiij. Non eſt nomen aliud ſub celo datū hoībꝰ in quo oꝑteat nos ſaluos fieri. It̓ eſt vi ctorioſū. Un̄ in titulū victorie ſcriptum fuit in cruce lr̄is hebraiqͥ grecꝭ ⁊ latinis Ieſus nazarenꝰ rex iudeoꝝ. O quot ſt̄ q̄ ꝑ hͦ nomen viſibiles ⁊ inuiſibiles ho ſtes a ſe auerterūt. psͣ. In noīe dn̄i vltꝰ ſū in eos. Ultra modū em̄ valet ad vi ctoriā. Apoc̄. xiiij. dr̄ de martyribꝰ ꝙ hē bāt nomē eiꝰ.ſ. agni ſcriptū in frontibꝰ ſuis. It̓ eſt nomē ſuaue ⁊ affectuoſum Ecc̄s.vij. Melius eſt no. bo. ꝙͣ vn. p̄ci. Can̄. j. Oleū effuſū nomē tuū. Bern̄.
Nomē ieſus paſcit recogitatū. lucꝫ p̄di catū. īuocatū lenit ⁊ vngit. Idē. Ieſus ē iubilus in corde. mel in ore. melos in aure. Iteꝫ eſt pr̄i ſuꝑ om̄e nomen gra tioſum. Un̄ dicit in Ioh̓. xvj. Qd̓cunqꝫ petieritis patrē in noīe meo dabit vo bis. Inde eſt ꝙ om̄s or̄ones nr̄e termi nant̉ ꝑ dn̄m nr̄m ieſum xp̄m. ¶ In Epiphania dn̄i. Sermo. XXIII. Ui ſedes ſuꝑ che rubin manifeſtare cora effraim beniamin ⁊ manaſſe. psͣ. lxxix. Appari tionē ſaluatoris nr̄i quā hodie feſtiuat eccl̓ia p̄miſſis v̓bis videt̉ ꝓph̓a p̄dixiſ. ſe ⁊ p̄dicēdo deſideraſſe cū dic̄. Qui ſe. des ſuꝑ cherubin ⁊cͣ. In qͥbꝰ v̓bis tria fac̄. Prīo eī apparētis incōp̄henſibilē deitatis ſublimitatem inſinuat. cū dicit Qui ſedes ſuꝑ che. Scd̓o vt ipſe idē in hūanitate appare at deſiderat. cū dicit. manifeſtare. Tercio corā qͥbus appare re debeat declarat cū dicit. Cora effra. beni. ⁊ manaſ. M ¶ Uolēs gͦ ꝓph̓a deſideratā ſaluatorꝭ apparitione innue re p̄mittit ipſiꝰ incōp̄henſibilē deitatis ſublimitatē. In hͦ em̄ ꝙ dicit eū ſedere ſuꝑ cherubin qͥ plenitudo ſcīe interp̄tat̉ innuit ꝙ ꝙͣtucūqꝫ aliqͣ creatura etiā an gelica abudet ſcia. ipſiꝰ tn̄ de itatis ſub limitatē n̄ valꝫ ꝯp̄hendere. qꝛ ſedet ſuꝑ cherubin.i. ſuꝑ oīs creature ſcīe pleni tudineꝫ. Pro quo Eſa. xlv. dr̄. Uere tu es d̓s abſcōditus. Qꝛ nec ſenſu ꝑcipit̉. Ioh̓.j. Deū nemo vidit vnꝙͣ. nec rōne ꝯp̄hendit̉. Iob xj. Forſitā veſtigia dei ꝯp̄hendes. Nec intellectu capit̉. Iob. xxxvj. Memto ꝙ ignores tp̄s eis. Ip̄e em̄ eſt pax q̄ exuꝑat oēm ſenſū ꝓ tanto ⁊ dn̄s dic̄ Mat. xj. Nemo nouit filiū niſi pr̄. qꝛ ſedet ſuꝑ cherubin.i. ſuꝑ ſcīe plenitudinem. N¶ Scd̓o vt ipſe in hūanitate appareat deſiderat cū dicit. manifeſtare. Licꝫ em̄ ꝑ carnē inntītate viſibilis apparuerit. tn̄ eiꝰ diuitas nu be carnis tecta fuit ⁊ mūdo occultata. iij

In Epiphania dn̄i.
Iuxta qd̓ p̄dixerat d̓s pr̄ Ezech̓. xxxij. Solē nube tegā. ſꝫ in hūanitate ds ap pareat ꝓph̓a deſiderat dicēſ. Māifeſta re. Qd̓ tali die ꝯtigit.ſ. ī diuerſorio die xiij. In baptiſmo ano. xxx. In nuptiaꝝ ꝯuiuio. ano. xxxj. Rōe pͥme apparitio nis dr̄ hͦ feſtu epiphania. eo ꝙ ſtella ſu pra incedens ip̄m deū eſſe maīfeſtauit. Un̄ ⁊ reges poſtꝙͣ ſtella ducente ad cū ꝑuenerūt. ip̄m ſic̄ deū adgrauerūt. Hec em̄ ſtella q̄ p̄ter naͣm orit̉ ſigͣt ꝙ ille idē p̄ter naturā ortus ē de v̓gine. It̓ figura bat ortū ſolis iuſticie. Mal̓. vlt̓. Uobis time. de. oriet̉ ſol iuſticie. Itē hec ſtella ꝯͣ naturalem curſū aliaꝝ ſtellaꝝ incedit Alie em̄ mouent̉ ab oriente in occiden tē. qꝛ md̓o occidēti ẜuiūt. Iſta ab oriē te in meridiē māifeſtans ortū naſcētis eccl̓ie de gentibꝰ. Un̄ ⁊ tribus regibus qͥ erāt primitie gentiū primo apparuit d rigēs ī meridiē.i. in fidei feruorē qui fęruor in ip̄is ml̓tipl̓r apꝑuit. Adapta It̓ hec ſtella cū ſole lucꝫ. māifeſtās illū eſſe verā ⁊ inceſſabilē lucē. Illū in ꝙͣ eē qͥ fabricatus eſt aurorā ⁊ ſolē. It̄ qn̄qꝫ māifeſtabat̉ qn̄qꝫ occultabat̉ ſignificaſ ip̄m debere eſſe qn̄qꝫ occultuꝫ ꝑ hūane infirmitatis on̄ſionē. ⁊ maxīe tꝑe paſſi onis vbi abſcōdita eſt fortitudo eiꝰ. qn̄ qꝫ v̓tute miraculoꝝ debere manifeſtari Un̄ Mat. viij. Quis eſt hic. qꝛ venti ⁊ mare obediūt ei. It̓ erat ꝓpinqͣ terre. ſi em̄ eleuata fuiſſet quō ciuitatē diuerſo riūqꝫ on̄deret. In hͦ autē ꝙ vicina erat terre. illū ſignificabat qͥ deſcendit in in feriores ꝑtes terre. Eph̓. iiij. Rōne aūt ſecūde maīfeſtatiōis que.ſ. ꝯtigit in ba ptiſmo dr̄ hͦ feſtū theophania. a theos qd̓ eſt d̓s. Manifeſtatꝰ eſt em̄ d̓s eſſe ce lo illuſtrāte. qꝛ tūc celi aꝑti ſūt. Spūſā cto intimante. qꝛ deſcendit ſic̄ columba in ip̄m. Uoce patris atteſtante. qꝛ vox facta eſt dicens. Hic eſt filiꝰ meus dile ctus. In hͦ ipſo defectū baptiſſmi expri mēs. qꝛ baptiſatis celū aꝑit̓. nā ſoluūt̉ ab oī īpedimento.ſ. culpe quo tenent̉ qͥ ſunt in inferno. ne intrent ⁊ pene qͣ te nent̉ qͥ ſūt in purgatorio. It ſpūſſctūs
apparuit. qꝛ tales gr̄am v̓tutū recipiūt Ezech̓. xxxvj. Poſtꝙͣ dixit. Effundā ſu ꝑ vos aquā. ſubdit. Et dabo vobis ſpi ritū nouū. It̓ vox pr̄is audit̉. qꝛ de fi lio ire filius dei efficit̉. Rōne aut tercie manifeſtatiōis que fuit in nuptijs hͦ fe ſtū betphania dr̄. Beth em̄ domus in terp̄tat̉. Ꝙꝛ in domo nuptiaꝝ māifeſta tus eſt. qn̄ btā v̓gine inſtigante fecit mi raculū in vini mutatiōe. An̄ ſubdit̉. ꝙ manifeſtauit gl̓iam ſua. O ¶ Sꝫ co rā qͥbus māifeſtatio ꝯtigerit. ꝓph̓a in nuit cū ſubdit. Cora effraim beniamin ⁊ manaſſe. Per effraim qͥ interp̄tat̉ fru gifer ſiue fertilis magi deſignāt̉. qꝛ fer tiles.i. diuites fuerūt. ⁊ de optimis fru gibus terre mūera obtuler̄t. dn̄o. Gen̄ xliij. Iſtis primo ꝑ ſtella manifeſtatus fuit. Per beniamin qͥ interp̄tat̉ filiꝰ de xtre.i. gr̄e. qͥ ex gr̄a datus ē ioh̓es deſigͣt̉ Hic eſt beniam in qͥ eſt natus in timore mr̄is.i. ſynagoge. qꝛ lex ⁊ ꝓph̓e vſqꝫ ad ioh̓eꝫ ꝓphetauerūt Mat. xj. Et ei ma nifeſtatus eſt in baptiſmo p̄dicto mo. Per manaſſen qͥ interp̄tat̉ obſtupeſcēſ deſignat̉ architriclinꝰ. ipſe ei obſtupuit qn̄ guſtauit aquā vinū factā. vn̄ vocat ſponſum. Deſepl̓a. Sermo. XXIIII Urge illuminare hierl̓m. qꝛ venit lumē tuū. ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑ te orta eſt. Et poſt ſequit̉. Suꝑ te aut oriet̉ dn̄s ⁊ gl̓ia eiꝰ in te videbit̉ Eſa. lx. In v̓bis iſtis ꝓph̓e duo ponūt̉ vicꝫ pn̄tis feſtiuitatis inſinuatio cū di cit. Uenit lumen tuū ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑ te orta eſt. Suꝑ te āt oriet̉ dn̄s. ⁊ gl̓ia eiꝰ in te videbit̉. Et ad ſuſceptiōꝫ feſtiuita tis exhortatio cū dic̄. Surge illu. hier. P¶ Q em̄ tribus miracul̓ pn̄te diē ornatū colimus. iō ⁊ feſtiuitate huius diei tribꝰ noībus exp̄ſſam inuenimus. Hodie em̄ ſtella magos duxit p̄ſepiuꝫ māifeſtando pueꝝ. Et ſic dr̄ pn̄s feſtu epiphania. qͣſi ſupra manifeſtatio.ſ. ꝑ ſtella. Et hͦ factū inſinuat ꝓpheta in pͦ dictis v̓bis cū dic̄. Uenit lumen tuū ſcꝫ

In Epiphania dn̄i.
xp̄us ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑ te orta eſt.i. ſtella q̄ ad gl̓iam xp̄i creata eſt. It̓ hodie xp̄us xxx. ano poſt ī iordane baptiſari voluit Et ſic pn̄s feſtū dr̄ theophania. qͣſi de i māifeſtatio. Tota em̄ t̓nitas ibi māife ſta fuit. ⁊ hͦ tāgit ꝓph̓a in p̄miſſis. vbis cū dic̄. Suꝑ te aut oriet̉ dn̄s. Hodie re uoluto anō pꝰ aquā in vinū trāſmuta uit. Et ſic hͦ feſtū dr̄ bethfania qͣſi in do mo maīfeſtatio.ſ. ꝑ miraculū. ⁊ hͦ factū tagit ꝓph̓a cū ſubdit. Et gl̓ia eius in te videbit̉. Tūc em̄ mafeſtauit, gl̓iam ſuā corā diſcipul̓ ſuis. Quātū gͦ ad prima māifeſtatiōꝫ dic̄. Ueint lumē tuū.i. xp̄s ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑ te orta eſt.i. ſtella māīfe ſtas xp̄m. hͦ p̄dixit psͣ. dicens. In luine tuo.i. in ſtella videbimꝰ lumē.i. xp̄m qͥ ē lumē vite ſic̄ ip̄e dixit Io. viij. Qui ſeqͥt̉ me nō ābu. in te. ſꝫ hēbit lumē vita. hFc ē lumē qd̓ fuit ad reuelatiōꝫ gētiū que ſtella duce que ad gl̓iaꝫ dn̄i orta ē ꝑue nerūt ad ip̄m. De ſtellis ſi placꝫ loqͥ ha bes in duobꝰ alijs ẜmōībꝰ. Xp̄is aūt dr̄ lumē triplici rōe. Et pͥmo rōe ſue puri tatis. Sic̄ em̄ lumē vel lux praꝝ qͥdē eſt ſic xp̄s in quo nulle tenebre ſt̄. Cādor em̄ luqͥ et̓ne. ⁊ ſpeculū ſine macula. Sic̄ dr̄ ſap̄. ix. Pctm̄ em̄ nō fec̄ nec eſt inuē tus dolꝰ in ore eiꝰ. ſic̄ teſtat petrus. It̓ dr̄ lumē ꝓpt̓ pctōꝝ tāqꝫ tenbraꝝ ꝓpul ſionē. Un̄ Lu. j. Uiſitauit rios ori. ex al. Illūinare his qͥ in te. ſūt. Un̄ ad Eph̓. v. dic̄ apl̓s. Eratis aliqn̄ te. nūc aut lux in dn̄o. vt filij luqͥ ābulate. Sꝫ heu Io. iij. dr̄. Lux veīnt in mundū. ⁊ dilexerūt hoīes magͣ tenebras.ſ. obſtīati in pctīſ ꝙͣ lucē. vn̄ ſeqͥt̉. Erāt eī illoꝝ mala oꝑa It̓ dr̄ lumen ꝓpt̓ ſui cōicabilitatē. Sic̄ em̄ lumē ſe oībꝰ cōicat. ſic xp̄s oībus ſe cōicat ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. Un̄ illūi nat oēm ho. ve. in huc. mū. ſic̄ dr̄ Io. j. Nō em̄ ē ꝑſonaꝝ acceptor d̓s. Sic̄ dr̄ Act̉. x. Un̄ oēs hoīeſ vult ſal. fieri. qꝛ cū ra ē ſibi de oībꝰ. vn̄ Iob.xxv. Suꝑ quē nō fulget lumen illius. Ex quo inex cu fabilis eſt qͥcūqꝫ nō illūinat̉. hͦ lume tali die māifeſtatū eſt magis ꝑ lumen ſtelle Scd̓aꝫ āt māifeſtatiōꝫ que ꝯtigit in ba
ptiſmo innuit ꝓph̓a cū dic̄. Suꝑ te aūt oriet̉ dn̄s. Dn̄s em̄ pr̄. dn̄s filius. dn̄s ſpūſſctūs. Nō tn̄ tres dn̄i ſꝫ vnꝰ eſt dn̄s De quo hic dr̄. Suꝑ te āt ori. dn̄s. Ibi em̄ tota tuitas orta fuit.i. manifeſtata. ſic̄ dr̄ quotidie oriri ſol. nō ꝙ quotidie incipiat ſꝫ ꝙ illa hora dici qͥ prius ſub t̓ra occutꝰ fuit ſe māfeſtat. ſic tūc ortus fuit dn̄s. qꝛ māifeſtauit ſe tūc pr̄ in vo ce. filiꝰ in carne. ſpūſſctūſ in colūba qui deſcēdit ſuꝑ eū. Tercia āt māifeſtatio ē que cōtygit in domo in vim miraculo. Hāc rnaīfeſtat ꝓph̓a cū dic̄. Et gl̓a eiꝰ in te vidiebit̉. Ut āt gl̓ia miraculi vide ret? affuit mr̄ inducendo cū dixit. Uinu nō hn̄t. Filiꝰ exeq̄ndo cū dixit. Haurite nūc aqͥs ⁊ ferte architriclino. It̓ archi triclinꝰ amirādo dicenſ. Seruaſti vinū bonū vſqꝫ adhuc. Et ſic manifeſtauit gl̓iam ſua corā diſcipulis ſuis ⁊ credi derūt in eum. Sic ergo ꝑ tria predicta pn̄tis feſtiuitatis fit inſinuatio. ¶ Q Sꝫ ad feſti ſuſceptiōeꝫ ſeqͥt̉ exhorta. tio cū dic̄. Surge tl. hier. Et notādum ꝙ tribus generibus hoīm dr̄ ſurge. Dr̄ em̄ ſurge dormienti. iacenti. ⁊ ſedenti. Dormit ſpū. l̓. in mortali pctō ſopora tus. iacet a bono oꝑe torpidus. ſꝫ ſedet qui in ꝑte eſt erectus.ſ. ꝙͣtū ad affectuꝫ ⁊ ꝙͣtū ad effectū eſt ꝓſtratus. Cuilibet tl̓iū vt feſtū ſuſcipiat dr̄ Surge il. in p̄ miſſis vbis. qꝛ quilibet eoꝝ neceſſe hꝫ ⁊ ſurgere illuinari. Primus dꝫ ſurgere ad ſtatū incipientiū vicia deponendo. Scd̓s debꝫ ſurgere ad ſtatū ꝓficientiū v̓tutes ꝯgregādo. Terciꝰ ſurgere ad ſta tū ꝑfectoꝝ celeſtibꝰ totꝰ inhiādo. Prīo ſ. in mortali pctō ſoporato dr̄ Eph̓. v. Surge qͥ dormis ⁊ exur. a mor. ⁊ illu. te xp̄s. Talis em̄ ſic̄ mortuꝰ nihil videt qꝛ nec gaudia celi q̄ amittit. nec penas inferni ad qͣs tendit. Excecauit em̄ euꝫ malicia eiꝰ. Tali gͦ dr̄. Surge illu. Sur ge vtiqꝫ relīq̄ndo pctm̄. ⁊ ad baptiſmū in quo xp̄s hodie inqͥnatos ſctīficat co uolādo. ⁊ illūinare lūine et̓nali. qd̓ eſt ip̄e d̓s. Ibi eī aꝑtis celis ſpūſſctūs ī co lube ſpe apparuit. Ibi filiꝰ cōtingēdo

In epiphania.
aqͣs ip̄as ſctīficauit. ⁊ vox pr̄is filiū di lectū ꝓteſtata fuit. in ſignū tibi ꝙ ſi bū̄ ablutus fuerꝭ a pctō baptiſmo flumīs vel flaminis gr̄am ſpūſſancti ꝑcipis. de filio ire filius dilectꝰ dei efficerꝭ. ⁊ celos ad te recipiendū aꝑtos inuenis. It̄ dr̄ ſcd̓o iacenti ⁊ a bono oꝑe torpēti. Sur ge ſic̄ dictū eſt Ioſue..vij. Surge cur ia ces ꝓnus in t̓ra. ⁊ Eſa. lij. Cōſurge co ſurge induere for. tua ſyon.ſ. ad bonuꝫ oꝑandū. Et dr̄ tali. illuinare. qꝛ vere ex magͣ cecitate ꝓcedit ꝙ hō qͥ hꝫ trāſfre tare de hac vita. ⁊ neſcit qͣ hora nauis ſ. corporis ſui debeat recedere. torpens ocio differt ſūptus neceſſarios p̄ꝑare. qꝛ niſi ſecū portet nihil ibi inueniet. vn̄ Ecc̄s. ix. Qd̓cūqꝫ p̄t facere manꝰ tua in ſtant̉ oꝑare. qꝛ nec opꝰ nec rō nec ſapīa nec ſcīa eſt apd̓ inferos quo tu ꝓperas Et vt hͦ melius facere poſſis illuiare. ſ. lūie corꝑali.i. ſtella qͥ magnos ſua illu ſtratiōe ad magnos ⁊ meritorios labo res incitauit ⁊ deduxit. qꝛ multū qͥlibet ad aꝑandū bn̄ ꝓuocat̉ qn̄ videt ⁊ pen ſat tātos reges ꝑ tot t̓rarū ſpacia.ſ. ab oriente hieroſolymā tā feruent̓ ⁊ tā re uerenter q̄ſiuiſſe ſaluat. It dr̄ Sur ge ſedenti tercio. Sedens qͥ ꝑtim eſt ꝓ ſtratus ⁊ ꝑtim erectus. deſigͣt hoīem qͥ vt bn̄ faciat volūtate qͥdē eſt ꝓmptuſ. ſꝫ carne q̄ infirma eſt dep̄ſſus. Et qꝛ velle adiacet ꝑficere āt nō inuenit. iō ꝯtriſtat̉ Propter hͦ dic̄ dauid. Suꝑ fluina ba bylonis illic ſe. ⁊ fle. dū re. ſyon. Sꝫ cer te tali dr̄. Surge ad nuptias ꝯuolando ⁊ illūinare ibi ſtella ſingulari.ſ. btā v̓gi ne. qꝛ erat mr̄ ieſu ibi vt impleas ꝓ poſ ſe tuo illd̓ qd̓ docuit dicens. Qd̓cūqꝫ di xerit vobis facite. Si em̄ vis ad vitam ingredi ẜua mādata. qꝛ tl̓i māifeſtabit gl̓iaꝫ ſuā. De qͣ psͣ. Satiabor cū appa ruerit gl̓ia tua. Ad quā nos ꝑdu. De euāge. Sermo. XXV. Um natus eēt ie ſus in bethleē ⁊cͣ. ecce magi ve nerūt ab oriente hieroſolymā dicentes
Ubi eſt qͥ natus eſt rex iudeoꝝ. vidimꝰ ſtellā eiꝰ in ori. ⁊ ve. ado. eū. Math̓. ij. A¶ In his v̓bis aduentus innuit̉ ma goꝝ ad xp̄m. circa queꝫ in p̄dictis v̓bis tangunt̉ qͣtuor nō ſolū ad feſti ſolēnita teꝫ. veruetiā ad nr̄am vtilitatē. vicꝫ tp̄s quo venerūt ꝑſone q̄ venerūt. via q̄ ve nerūt. ⁊ cā ꝓpter quā venerūt. Primo tp̄s eoꝝ ponit̉. tp̄s qͥdeꝫ ꝯgruū ⁊ oꝑtu nū. Ꝙꝛ cū natus eſſet ieſus. Scd̓o ꝑſo ne q̄ venerūt on̄dunt̉. ꝑſone nō imbeciſ les ⁊ fatue ſꝫ ſapientes ⁊ potentes. Un̄ magi. Magi ei ꝑſica līgua idē qd̓ apd̓ nos ſapientes dicūt̉ qui etiā potentes fuerūt. qꝛ reges fuiſſe legūt̉. Tercio via eoꝝ on̄dit̉. via inꝙͣ longa ⁊ laborioſa: qꝛ ab oriente hicroſolymā. Uere loga fuit via. qꝛ vt ſancti tradūt. ibi alijs iter ſpaciū fuit vnius āni. Sꝫ ꝙ ipſi. xiij. ve nerūt die miraculo ſe ꝯtigit. vel ꝓpt̓ ve lociſſimos dromēdarions quoſ huerūt Ultīo ponit̉ cā eoꝝ aduentꝰ. cā vtiqꝫ di cēs ⁊ btā. qꝛ ad q̄rendū ⁊ adorādū ieſū Quid em̄ eſt beatius ꝙͣ q̄rere ſalutem. Et quid decentius ꝙͣ adorare ſaluato em. Ubi eſt inquiūt qͥ natꝰ eſt ⁊cͣ. Sic gͦ matheus cū dic̄. Cū natus eſſꝫ ieſus ⁊cͣ. on̄dit ꝙ tꝑe ꝯgruo ⁊ oꝑtuno ꝑſone potentes ⁊ ſapiētes ꝑ viā longa vene rūt ⁊ laborioſam ꝓ cā decenti ⁊ btā.ſ. q̄ rere ⁊ adorare icſū. B ¶ Exp̄dictis aūt qͣtuor ad nr̄am edificatiōeꝫ qͣtuor vtilia eliciūt̉. In tꝑe cm̄ quo venerunt tp̄us quo q̄ri debeat d̓s on̄dit̉. In ꝑſo nis q̄ venerūt a quibus maxīe qri debe at d̓s innuit̉. In via qͣ vener̄t ꝑpendit̉. qͣli mō q̄ſitus inuenit̉. In vltimo.ſ. cā ꝓpter quā p̄cipue q̄ri dꝫ deus exprimit̉ Ap̄us aūt ꝯgruū ad querendū deū eſt tp̄s miſericordie vel gre. qd̓ incepit cuꝫ natus eſt ieſus. an̄ em̄ fuit tp̄s culpe qd̓ tp̄s fuit aridū ⁊ ſiccūa gr̄a ⁊ mīa. Ad̓o cm̄ culpa clauſerat celū ꝙ nec ros mīe nec pluuia gr̄e poterat deſcēdere. Pro pter qd̓ ꝓph̓a exclamauit. Dn̄e in celo mīa tua. Sed cū natus eſt ieſus attulit ſecū ſaccū gr̄e. qꝛ ẜm ioh̓em plenus ve nit gratia ⁊ vitate. Et fracto ſacco cor

In epiphania.
poris ſui in paſſiōe miſcd̓ia dn̄i plena eſt terra. Un̄ cū natꝰ ē ieſus.i. ſaluator tp̄s ſalutis incepit. Iuxta qd̓ apl̓s. Ec ce nūc tp̄s acceptabile. ecce nūc dies ſa lutis. In hͦ tꝑe requirēdus eſt dn̄s. qꝛ ipſe inqͥt. Tꝑe accepto exaudiui te ⁊ in die ſalutis adiuui te. Queramꝰ gͦ dn̄m dū inueniri pōt. qꝛ ſi diſtulerimꝰ in fu tuꝝ ſcꝫ vſqꝫ ad tp̄us iuſticie qd̓ incipit poſt finē vite nr̄e fruſtra clamabimus cū diuite. qꝛ nō exaudiemur nec ī gut ta aq̄. Et licet ab oībꝰ ſit querēdus tn̄ in magis on̄dit̉ a qͥbꝰ maxīe queri de beat deus.ſ. a diuitibꝰ ⁊ a ſapientibꝰ ⁊ ꝯſimilibꝰ qͥ plus ab eo receperunt. per donū em̄ qd̓ a dn̄o receperūt ſūt ei ma gis obligati. Un̄. Ecce magi venerunt hocip̄m recognoſcētes. Talibꝰ em̄ ſic̄ dicit psͣ. dedit dn̄s regiones gentiū ⁊ la bores ppl̓oꝝ poſſederūt. Ad qͥd. vt cū ſto. iuſti. ⁊ le. eiꝰ reqͥrant. imo ip̄m dn̄m in lege. Sꝫ heu pleriqꝫ nr̄i tꝑis ꝑ donū qd̓ a dn̄o recipiūt magis ab ipſo rece dunt ꝙͣ accedat. nō formidātes ꝙ qn̄qꝫ ꝯceſſum repetet vſqꝫ ad nouiſſimū qua drantē. imo exiget illud cum vſura. Et certe cui mō plꝰ ꝯmittit̉ plꝰ tunc ab eo exiget̉. et vbi erat maius donū ſcīe trāſ greſſor maiori ſubiacebit pene. Et po tētes. ſi cōmiſſum neglexerint potēter tormēta patient̉. Propter hͦ iſti reges et ſapiētia ⁊ potētia ſuꝑ alios exaltati pͦ ceteris dn̄m queſierūt. ¶ Quaſi autē mo querēdus ſit vt inueniat̉. ꝑ viā ma goꝝ oſtendit̉ qui nō ſine graui labore ab oriente venerunt hieroſolymā. Qd̓ eſt ꝯͣ illos qͥ ẜm ꝓphetā dormiūt in le ctis eburneis. ⁊ laſciuint in ſtratis fu is. ⁊ tn̄ credūt ſe dn̄m īueniſſe. Hoc vti qꝫ poſſet eſſe ſi in lecto qͥeſcentiū habi taret. Sꝫ in can̄. a ſpōſa in lecto querit̉ ⁊ mīme inuenit̉. Eſt em̄ ſaliēs ꝑ mon tes vt d̓r. trāſiliēs colles. Un̄ ip̄m que rentē nō oportet pigritare. ſꝫ grauiter laborare. qꝛ eī nō inuenit̉ in terra ſua uit̉ viuētiuꝫ. Ideo magi ī ſua t̓ra ip̄m querere nō attētauerūt. ſꝫ vt ip̄m inue
hieroſolymā veniendo laborauerunt. Un̄ in Can̄. Egredimī filie ſyon de ci uitate magͣ.ſ. ⁊ opulēta. et ſic videte re ge ſalomonē. Un̄ qꝛ maria magdalēa poſt reſurrectionē dn̄i ip̄m p̄ alijs cū labore ⁊ afflictiōe queſiuit. ipſa priꝰ p̄ cct̄is eū inuenire meruit. Exēplū ī ꝓm ptua. ca. v. R. ¶Sꝫ qꝛ quidā ip̄m īor dinate querūt.ſ. tm̄ ꝓpt̓ tꝑalē vtilitatē Sic̄ illi de ijbꝰ dn̄s. Queritis me non qꝛ vidiſtis ſigͣ. ſꝫ qꝛ manducaſtis de pa nibꝰ. iō cā decēs ⁊ btā vltīo on̄dit̉ ꝓ qͣ maxīe deꝰ. queri dꝫ.ſ. ad adorādū. Tali ter eī reqͥrētes dn̄m nō minuent̉ oī bo no. qꝛ replebunt̉ oī bono.ſ. gr̄e in pn̄ti que eos moneat ī ſomnis hͦ ē in p̄ſenti vita que qͣſi in ſomnis agit̉. ꝑ quā viā redeat ī regionē ſua.ſ. celeſte prīaꝫ vbi repleant̉ oī bono glorie Uidentes illū in ſpecie queꝫ adorauerūt in enigmate Ad qͣm viſioneꝫ ꝑducat nos op̄s deꝰ. De euāgelio. Ser. XXVI. Oi eſt qͥ natus ē rex iudeoꝝ. vidimꝰ eī ſtellā eiꝰ in oriente ⁊ venimꝰ adorare eū Mat. ij C PHec queſtio ꝙͣ plurimū pendit̉ d̓uota. ſi qͣtuor penſant̉. Et pri mū eſt qͥ ſūt qͥ querunt. qꝛ magi. Scd̓m eſt de quo querūt.ſ. de rege iudeorum. Abi eſt inquiūt qͥ natꝰ eſt rex iudeoꝝ. Terciū ꝑ quid querūt qꝛ ꝑ ſtella. Uidi mus em̄ ſtellā eiꝰ in oriente. Quartuꝫ ꝓpt̓ quid querūt. qꝛ adorare. Et veni mus adorare eū. ¶ In primo.ſ. ex ꝑte eoꝝ qui querūt deuotio inuenit̉. ſi que rentiū locꝰ ⁊ ſtatꝰ penſat̉. ¶ Locꝰ vtiqꝫ querentiū remotꝰ. qꝛ ab oriente hiero ſolyma venerūt querendo. Hoc eī fec̄ deuotio. Deuotio em̄ eſt feruor bone volūtatis qua mens cohibere non va lens certis māifeſtat indicijs. O ꝙͣcer tū fuit iudiciū deuotōis tantuꝫ iter ve nire.ſ. ab oriente hieroſolyma. vbi fuit ſicut tradunt ſancti vniꝰ anni iter que rendi icſum. Hoc eſt qd̓ p̄dixit eſa. lx. Filij tui de lōge venient. ¶ Statꝰ etiā

In epiphania.
q̄rentiū deuotionē on̄dit. Fuerunt em̄ ẜm ſtatū potētes. Un̄ in epl̓a d̓r. Am bulabūt gentes in lūine tuo ⁊ reges in ſplēdore ortꝰ tui. Itē fuerūt ſapientes qꝛ magi. qd̓ ī ꝑſica lingua ſapiētes d̓r Item fuerūt diuites qꝛ ab oriēte vene rūt. oriētales aut fic̄ dic̄ grego. ſuꝑ iob qͥs dubitet int̓ alios eē ditiores. Nō gͦ ipſos terror traxit ad pueꝝ. qꝛ potētes cuerūt. Nō leuitas aī mouit eos ad in fantulū. qꝛ ſapiētes fuerūt. Itē nō aua ricia reꝝ mouit q̄rere pauꝑem. qꝛ diui tes fuerūt. Sꝫ ſola duxit deuotio ⁊ īdu xit q̄rere ſaluatorē. O Et hͦ ē ſecū dū in quo inuit̉ eoꝝ deuotio. qꝛ talē q̄ rūt. Ubi eſt inqͥunt qͥ natꝰ ē rex iudeoꝝ ¶ In qͥbꝰ v̓bis on̄dut circa ip̄m quē qͣ rūt tripl̓r ſua deuotionē. ¶ Et prīo. qꝛ q̄ſierūt ip̄m ſine dilatione. nō em̄ ex pe ctauerūt quouſqꝫ creſceret. ſꝫ natū ſtatiꝫ q̄ſierūt. Un̄ dicūt Ubi ē qͥ natꝰ ē. Et in principio euāgelij d̓r. Ꝙ cū natꝰ eſſꝫ te ſus. ecce magi veniūt. ¶Scd̓o oſtēdūt deuotionē circa ip̄m in laboris ꝓmpti tudine. in eo ꝙ dicūt. Ubi eſt. Nō em̄ det̓minant locū ad quē ſolū q̄rēdo ve lintire. ſꝫ dicunt. vbi eſt. qͣſi parati vbiqꝫ quouſqꝫ inueniant laborare. ¶ Tercio ꝯſtēdūt deuotionē circa ip̄m quē qrūt p̄dicādo ip̄m regē ſine formidīe cū di cut. Ubi eſt qͥ natꝰ eſt rex iudeoꝝ. Ma gne eī audacie fuit eſſe in iudea ⁊ aliū regē nūciare natū eē ꝙͣ illū quē hēbāt. Propt̓ qd̓ etiā audiēs herodes rex tur batus eſt ⁊ oīs hieroſolima cū illo. In primo.ſ. ī eo ꝙ ſtatiꝫ natū q̄ſierūt inſtruimur ꝙ chriſtꝰ q̄ri debeat ſine di latiōe. Iuxta illud Ecc̄i. v. Ne tardes cōuerti ad dn̄m. ⁊ ne differas de die in diē. Neſcis em̄ qͥd tibi craſtina die pi tura ſit. Propter qd̓ dicit dn̄s. Eſtote parati qꝛ q̄ hora nō putatis fi. ho. ve. Et poeta. Sed ꝓpera nec te veturas differ in horas. Qui nō eſt hodie cras minꝰ aptus erit. Exēplū ca. v. A. B. ¶ In ſcd̓o.ſ. laboris eoꝝ ꝓmptitudīe inſtruimur ꝙ bonis nr̄is nunꝙͣ debe mus ꝯtēti eſſe. ſꝫ ſꝑ ad vlteriorā ꝓmpti
eſſe. qꝛ dicit Bern̄. Nunꝙͣ bonus fuit qͥ noluit eſſe melior. Un̄ Re. iij. d̓r. Ꝙ dauid ꝓficiens ſꝑ ſe rubuſtior erat. Et Gen̄. xxvj. d̓r de iſaac ꝙ ibat ꝓficiens ⁊ ſuccreſcēs. Exemplū capl̓o. iiij. T. In tercio.ſ. in eo ꝙ ſine formidīe d̓ re ge nato q̄ſierūt inſtruimur. vt chriſtuꝫ corā regibꝰ ⁊ principibꝰ audacter cō fiteamur. qꝛ ⁊ talibꝰ magnū donū ꝓ miſit. Math. x. Qui me cōfitebit̉ corā homini. cōfite. ⁊ ego eū corā pr̄e meo. Tales fuerunt de quibꝰ d̓r Apoc̄. xiiij. Ꝙ ſequendo agnū habe. nomē eiꝰ. et ⁊ nomē patris ſcriptū in frontibus ſu is. E Per terciū.ſ. ꝑ ſtellā. magnū fomentū deuotōis habuerūt ad ip̄m q rendū. ⁊ hͦ qꝛ ipſam ſtellā ab oībꝰ alijs ſtellis viderūt differentē. Et primo in tꝑe. Quia oēs alie create ſunt in prin cipio creationis. iſta in die natiuitatis Nec mirū quia ad hͦ creata fuerat. vt natū chriſtum demoſtraret. Psͣ. In lu mine tuo.ſ. ſtelle vide. lume.i. chriſtum Item differebat in luce. Alie em̄ ſtelle in die oēs obſcurabant̉ a ſole. hec luce bat cū ſole. aliter em̄ magos nō duxiſ ſet in die. Unde ambulabūt gentes in lūine tuo tā die ꝙͣ nocte. ⁊ reges ī ſplē dore ortus tui. ¶ Itē differebat in mo tu. qꝛ alie oēs frelle mouent̉ motu natu rali ab oriēte in occidēteꝫ. Hec aut ab oriēte in meridiē ẜm ſitum terraꝝ de qͦ bus veniebat et ad qͣs tendebāt. ¶ Ite alie ſtelle mouent̉ vniformit̉. Hec aūt aliqn̄ apparebat aliqn̄ ſe occultabat. Un̄ cū recederēt ab herode. qꝛ ſtellaꝫ ꝑ ditā recuꝑauerant. videntes ea gauiſi ſunt gaudio magno valde. ¶ Itē diffe rebat in officio. Alie enim ſtelle create ſūt vt ſignēt tꝑa dies ⁊ ānos. Hec aūt ad manifeſtandū natu regem iudeoꝝ ẜm ꝙ p̄dixerat balaam numeri. Orier ſtella ex iacob. Un̄ ꝑacto officio in pri ſtinā materiā eſt redacta. Hec oīa ꝯſi derātes magi in ſtella dixerūt. Hoc ſi gnū magni regis e. eamꝰ ⁊ inqͥramus eū. F¶ Quartū.ſ. ꝓpt̓ quid querunt ipſoꝝ ꝯmedat deuotoeꝫ. qꝛ veniūjt ade

Dn̄ica infra octauas.
rare. Hec eſt ſctā et iuſta cā querēdi de um. In hac aūt adoratiōe triplex eoꝝ innuit̉ deuotio. ¶ Adorauerūt eī reue rent̉ qꝛ ꝓcidētes. Signū em̄ magne re uerētie fuit. qn̄ tres reges corā vno pu ero maxīe in ſtabulo ꝓcidebant. In hͦ em̄ inſtruit̉ qͥlibet ſicut dicit̉ Eccl. iiij. Quanto maior es. hu. te in oībꝰ. Ois em̄ qͥ ſe hu. exalta. et qͥ ſe exal. hūiliabit̉ etiā in p̄ſenti. Exemplū Oan̄. iiij. de na buchodonoſor qͥ maximꝰ regū fuit. et ꝓpter ſuꝑbiā ſua intātū deiectꝰ fuit ꝙ cū beſtijs morabat̉ ⁊ fenū ſic̄ bos ꝯme dit; Itē adorauerūt efficacit̉. qꝛ obtu lerūt ei mūera de ſuis theſauris. In hͦ docemur ꝙ licꝫ dn̄s bonoꝝ nr̄oꝝ non egeat. tn̄ vt deuotionē nr̄am ꝯmendet vult vt de ill̓ q̄ de manu ſua accepimꝰ. ip̄m ẜm ſtatū nr̄m honoremꝰ. Pro tā to p̄cepit Exo. xxiiij. Nō apꝑebis ī cō ſpectu meo vacuꝰ. Et ꝓuer. iiij. ſalomō dic̄. Honora dn̄m d̓ tua ſubſtātia. Itē adorauerūt prudent̓. qꝛ theſauros of ferēdos nō herodi nec alijs ī via on̄de rūt. ſꝫ itrātes domū aꝑtis theſaurꝭ ſuis muera obtulerunt. In quo edocem̄ vt qn̄ theſauros bonoꝝ oꝑm. vicꝫ thꝰ orō nis. mirrā mortificatōis ꝑ ieiunium. ⁊ auꝝ elemo ſyne offerimꝰ. nō hoībꝰ ꝓpt̓ laudē on̄dere debemꝰ ſꝫ ſoliꝰ d̓i in ipſis laudē q̄rere. ad hͦ ip̄m monet dn̄s mat. vj. Cū orauerꝭ ītra in cubiculū tuū. et clauſo oſtio ora pr̄em tuū. Itē de ieiu nio dic̄. Cū ieiunas vnge caput tuū ⁊ faciē tuā laua ne videar hoībꝰ ieiunās ſed pr̄i tuo qui ī abſcōſo ē. ⁊ pr̄ tuꝰ qui videt in abſcōſo reddet tibi. Itē d̓ cle moſyna dic̄. Te aut faciēte elemoſina neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera tua. vt ſit elemo ſyna tua in abſcōdito. Et ſic iſtis deuote ꝑactis cū magis ꝑ aliā viā reuertamur ī regionē nr̄am.ſ. de regiōe ꝑadiſi de qͣ dudum exiuimꝰ. Ad qm̄ nos ꝑducat ieſus xp̄s Amē. Dn̄ica īfra octauas epipha nie de epl̓a Ser. XXVII.
Oſecro vos ꝑ mi ſericordiam dei vt exhibeatis corꝑa vr̄a hoſtiā viuenteꝫ ſan ctā deo placentē. rationabile obſequi um veſtꝝ Ro. xij. Iſtud honeſtatis cō ſiliū efficaciā impletiōis ſumere dꝫ ex tribꝰ. vicꝫ ab eo q̄ monet. ab eo ꝑ queꝫ monet. ⁊ ab eo ad quod monet. Ab eo qui monet hͦ eſt ab hūilitate doctoris. cū dic̄. Obſecro. Ab eo ꝑ quē monet. hͦ eſt a bn̄ficio ꝯditoris. cū dic̄. ꝑ mīaꝫ dei. Ab eo ad qd̓ monet hͦ eſt ab vtili tate actōis. cū dic̄. vt exhibeatis corꝑa vr̄a ho. vi. ſanctā deo placenteꝫ ratio nabile obſequiū veſtꝝ. G¶ Primo gͦ ab eo qui monet hoc eſt ꝓpter hūili tatem doctoris dꝫ impleri hoc ꝯſiliuꝫ. Magna em̄ hūilitas. ꝙ doctor tā po tens ī oꝑe ⁊ ſermone in ſuos ſubditos nō vtit̉ auſteritate ptātis. ſꝫ ſimplicita te ſupplicatōnis. Nō em̄ imꝑat ſꝫ ſup plicat dicens obſecro. Sciebat eī btus paulus illd̓ qd̓ dicit Seneca. Genero ſus eſt animꝰ hoīs facilius ducit̉ ꝙͣ tra hit̉. Uere faciliꝰ ducit̉ bonis v̓bis ⁊ be nignis āmonitōnibꝰ ꝙͣ trahit̉ p̄ceptis ⁊ durꝭ increpatōibꝰ. Pro tāto dic̄ bea tus Augꝰ. in regl̓ de p̄lato. Plꝰ amari appetat ꝙͣ timeri. Begnitas em̄ p̄lati amorē. ſꝫ duricia timore in ſubditis in duc̄. Quia duricia ſine benignitate d̓o nō placꝫ. Iō improꝑabat dn̄s ī ezech̓. qͥbuſdā paſtoribꝰ dicēs. Cū auſteritate imꝑabatis. O qͣntū ſctūs ſcarioth ab bas amabileꝫ ſeſuis ſubditis fecerat. De cuius morte vt ſcribit mgr̄ in hiſto rijs ſubditi dolētes incōſolabilit̓ mor tui ſūt. Et ī ſignū miri amoris adhuc cōpaginati vident̉. Ergo cariſſimi qꝛ paulꝰ apl̓s doctor gētiū. n̄ cū auſterita te iꝑat. ſꝫ cū hūilitate obſecrat. acqͥeſcē dū ē eiꝰ ꝯſilio. ¶ Itē acqͥeſcēdū ē ipſiꝰ ꝯſilio ꝓpt̓ bn̄ficiū ꝯditoris ꝑ quē mo net cū dic̄. ꝑ mīaꝫ dei. Mos ē eī homi nibꝰ vt qn̄ ꝑ ſe obtinere nō p̄t bn̄ficia ſuoꝝ amicoꝝ reducūt ad memoriaꝫ vt ſaltem ſic ꝓficiant. Sic ⁊ apl̓us primo

Dnica infra octa.
ꝑ ſe obſecrat ⁊ vt faciliꝰ ei acqͥeſceremꝰ miſericordiā dei ꝑ quā monet ad mīaꝫ nobis replicat. Uocat aūt miſcd̓iaꝫ dei illd̓ bn̄ficiū ꝙ ꝓ ſalute nr̄a hō fieri vo luit. qꝛ hͦ eſt bn̄ficiū oīm hoīm excedēs merita. Un̄ apl̓s. Non ex oꝑibꝰ iuſti. q̄ fe. nos. ſꝫ ẜm ſua mag. mi. ſal. nos. fe. ¶ Itē acqͥeſcendū eſt ipſiꝰ ꝯſilio ꝓpter vtilitate actiōis. ad quam nos monet. Monet em̄ nos vt vtiliter pn̄īam aga mus. cū dic̄. Ut ex hibea. cor. ve. ho. vi. ſan. deo pla. rōnabile obſeqͥuꝫ vr̄m. H ¶ In qͥbꝰ ponit ſex que debēt eſſe in vtili pnīa. Debet em̄ pnīa eē debita. ꝓ pria. volūtaria. mūda. recta ⁊ diſcreta. ¶ Sit gͦ primo pnīa debita. quā īnuit apl̓s cū dic̄. Exhibeatis corꝑa vr̄a. nō res. Hoc eī debitū eſt vt ſic̄ exhibuimꝰ mēbra noſtra ſeruire iniqͥtati. ita exhi beamꝰ ea ſeruire iuſticie. vt ſic̄ ꝑ corpꝰ peccauit hō ꝑ corpꝰ ſatiſfaciat Coꝝ. ix. Caſtigo corpꝰ meū. Qd̓ eſt cōtra mul tos ſeculares qͥ viuētes in delicijs car nis ⁊ peccatis. credut ſatiſfacere de re bus ſuis. Sil̓es cayn qͥ res ſuas obtu lit deo ſeip̄m aūt diabolo. Un̄ qꝛ inde bite fecit d̓r in Gen̄. Ꝙ ad cayn dn̄s nō reſpexit nec ad munera eiꝰ. ¶ Iteꝫ dꝫ eſſe pnſa ꝓpria. nō mutuata. Qd̓ in nuit apl̓us cū dicit. Corꝑa vr̄a nō alie na. Un̄ apl̓us. Caſtigo corpꝰ meū ſcꝫ ꝓpriū. Quod eſt ꝯtra multos qui glo riant̉ de pnīa ⁊ auſteritate alioꝝ ſicut forte filioꝝ ſuoꝝ in clauſtris ⁊ alioꝝ re ligioſoꝝ ipſi ī pctīs ꝑmanētes. Sil̓es iudeis qui gl̓iabant̉ in pr̄e abraaꝫ cuiꝰ tn̄ oꝑa mīme faciebat. Un̄ dn̄s dic̄ eis in ioh̓e. Si filij abrae eſtis oꝑa abrae facite. Pro quo bn̄ dicit apl̓us. Exhi bite corꝑa vr̄a non alięna. Exēplū in ꝓmptuario ca. j. M. ¶ Itē pnīa dꝫ eſſe volūtaria. nō violēta. Qd̓ īnuit apl̓s cū dic̄. Hoſtiā viuentē. nō ſemimortuā Ecc̄i..xviij. Uiuꝰ ⁊ ſanꝰ ꝯfiteberis. Qd̓ eſt ꝯͣ ml̓tos qͥnolūt pnīaꝫ agere niſi in morte timore mortis coacti. ⁊ tl̓es oſtē dūt ſe fatuos eſſe. Prīo qꝛ tūc medico ſpūali on̄dūt infirmitatē aīe cū iā ꝯſiliū nō pn̄t īplere. impotētes ſūt ad age̓ da pnīam. Stultꝰ em̄ eſt qͥ onus pnīe nō vult portare niſi in infirmitate vel ſenectute. qn̄ habet aſinū corꝑis ſui de bile. Et quo tūc portabit onus pnīe to tius vite ſue cū vix poſſit ſe tūc bacl̓o ſuſtētare. Et tūc ꝓmittit ſe oīa factuꝝ cū ſciat ſe nihil poſſe. Tal̓ pnīa d̓r vio lēta. qꝛ timore cogēte ⁊ iō dn̄o nō eſt p̄ cioſa. Eſt em̄ velut pnīa latronum. La trones em̄ vel fures nō ſolēt penitere vel ꝯfiteri niſi qn̄ vident mortē iā pa rata. Hāc remouet pnīaꝫ apl̓s cū dicit Hoſtia viuēteꝫ. Exēplū in ꝓmptuario ca. ij. F. ¶Itē dꝫ eſſe pnīa md̓a. vt vicꝫ nō immundet̉ aliquo pctō. Qd̓ innuit apl̓us cū dicit ſanctā. Sāctꝰ em̄ idē eſt qd̓ mādus. Qd̓ eſt ꝯͣ multos qui ſic pe nitēt de vno vt tn̄ aliud nō dimittant Et talis pnīa eſt inutilis. qꝛ veniaꝫ nō ꝯſequit̉. Nō em̄ vult deꝰ curare ꝑtē ẜ totū hoīeꝫ. Un̄ moyſes. Dei ꝑfecta ſūt oꝑa. Un̄ vſus. Sūma dei pietas veni am nō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciādo dabit. Exēplū ī ꝓmptuario ca. ij. Q. ¶ Itē pnīa dꝫ eē recta.i. recta intētiōe facta ſcꝫ ꝓpter deū non ꝓpter hoīes. Pro quo dic̄ apl̓s. Deo placen tē. Multi em̄ exterminant facies ſuas vt videant̉ ab hoībꝰ ieiunātes. Hi ſūt ſil̓es ſepulcris foris dealbatis. intꝰ aūt pleni ſūt ſpurcicia pctōꝝ. Cōtra quos dicit apl̓us. Deo placentē. Itē dꝫ eē pnīa diſcreta. vt vicꝫ nec nimis ī ea ac celeres. plꝰ faciēdo ꝙͣ poſſis ferre. nec nimis remiſſe faciēdo. Pro quo dicit apl̓us. Rōnabile obſequiū vr̄m. Und̓ Leuit̉. xv. dn̄s p̄cepit. Quicqͥd obtulerꝭ ſale ꝯdiet̉.ſ. diſcretōis. ¶ Nos aūt fra tres cariſſimi bn̄ficiū ꝯditoris recolen tes.ſ. miſcd̓iam ipſiꝰ. ꝯſilio apl̓i acqͥeui mus. Agimꝰ eī pnīaꝫ debita. qꝛ ad ẜui endū deo corꝑa nr̄a exhibuimꝰ. Itē priā. qꝛ nr̄a oīa mēbra deo exhibuimꝰ Itē volūtaria. qꝛ n̄ coacti īfirmitate vl̓ ſenio ſꝫ bn̄ ſani īcepimꝰ. Tria vltīa ma nent in conſilio. vt ſcilicet ſancta.i. mū dā penitentiā agamꝰ. vt cū nullo vicio

Qn̄ica infra octauas
ipſam deprauemus. Itē rectā vt.ſ. deo placeamus ⁊ nobis aliū finē nō ꝯſtitu amꝰ. Et hͦ ip̄m obſequiū noſtꝝ ita ro nabiliter ⁊ diſcrete agamꝰ. vt ad bonū finē deducere valeamus. Amen. De euāge. Ser. XXVIII. Um factus eſſet ieſus annoꝝ. xij. aſcēdētibꝰ il lis hieroſolymā ẜm cōſuetu dinē diet feſti cōſummatiſqꝫ di. cū re. re ma. pu. ſo. in hierl̓m Lu. ij. In hͦ euāgelio on̄dit̉ nobis duplex ſtudium laudabile. Anū fuit mr̄is. aliud fuit ꝓ lis. Studiū mr̄is oſtendit̉ in duob fuiſſe. vicꝫ in vera religiōe. ⁊ in ꝓlis ſo licitudīe. Studiū vere religiōis on̄dit̉ imitabile in tribꝰ. Primuꝫ eſt in ſctōꝝ locoꝝ freq̄ntatōe. Et hͦ īnuit̉ ibi. Aſcē dētibꝰ illis hiero ſolimā ẜm ꝯſuetudīeꝫ Hieroſolyma em̄ erat in vet̄i lege loc ſacratiſſimꝰ. ⁊ hͦ maxīe ꝓpter tēpli ve nerationē. Un̄ ⁊ ipſe chriſtꝰ locū illuꝫ freq̄ntabat ⁊ intrado illuc primo oīm tēplū viſitabat. Un̄ d̓r Math. xxj. Et cū intraſſet ieſus hiero ſolymā intrauit in tēplū. dās nobis exēplū. mr̄ cū filio ſacra loca freq̄ntare. vn̄ dic̄ ibi glo. In greſſus vrbē prio tēplū adijt das for mā religionis vt quocūqꝫ imus domū orōis ſi ibi eſt adeamꝰ. Exēplū. ca. iiij L. Sꝫ heu mō libētiꝰ freq̄ntant̉ taber ne ⁊ lupinaria ꝙͣ ſanctuaria. Mō adi plet̉ illud Tren̄.j. Uie ſyō lugēt. eo ꝙ nō ſint qͥ veniāt ad ſolēnitateꝫ. Scd̓m ſtudiū religiōis fuit btē virginis in fe ſtoꝝ dieꝝ obſeruatiōe. Pro quo dicit. ẜm ꝯſuetudinē diei feſti. ⁊ hͦ nō ad vna hora ſꝫ vſqꝫ ad feſti ꝯſūmatōeꝫ. ꝓ quo ſubdit̉. Coſūmatiſqꝫ diebꝰ. Implebat em̄ illud dn̄i p̄ceptū Exod̓..xxiij. Per ſingulos annos feſta celebrabitis Qd̓ eſt heu hodie ꝯͣ ml̓tos. qͥ vel parū cele brāt feſta. vl̓ male celebrāt. Propt̓ qd̓ dic̄ Eſa. j. Solennitates vr̄as odiuit aīa mea. Et Tre. j. d̓r. Uiderunt eā ho ſtes ⁊ deriſerūt ſabbata eiꝰ. Quia tūc
maxime choreas ducūt. luxurlant̉ ⁊ in ebriant̉. Talibꝰ dicit dn̄s Malach̓. ij. Diſꝑgā ſuꝑ vultū vr̄m ſtercꝰ ſolennita tij vr̄aꝝ. Exēpluꝫ in ꝓmptuario. ca. ij. B. ¶ Terciū ſtudiū religiōis fuit btē virgīs in diuini vbi meditatiōe ⁊ ꝯuer ſatiōe. Un̄ ſubdit̉. Ꝙ mr̄ eiꝰ ꝯſer. oīa v̓ba ꝯfe in cor. ſuo. Sciebat em̄ ꝙ btī ſūt qͥ audiūt v̓bū dei ⁊ cuſto. illud. In hͦ nobis exēplū dans ſi diligimus deu R¶ Studiū v̓o eiꝰ qd̓ fuit in ꝓlis ſo licitudine on̄dit̉ imitabile in tribꝰ. ma xime pueroꝝ parentibꝰ. Illi em̄ tenent̉ curā ⁊ ſolicitudinē hr̄e de pueris ſuis. Un̄ ad thi. v. dicit apl̓us. Si qͥs ſuorū ⁊ maxīe domeſticoꝝ curaꝫ nō habet fi de negauit. ⁊ ē infideli deterior. ¶ Pri mū eſt gͦ ꝙ exēplo btē v̓gīs. debēt vias ſue ꝓlis diligēter ꝑqͥrere. Un̄ ml̓tū ip̄a q̄ſiuit ꝓlem inter ꝯgnatos ⁊ notos. et hieroſolymā redendo. Multi em̄ ſunt qͥ nulla cuſtodiam hn̄t de pueris ſuis Propt̓ qd̓ d̓r Ecc. vij. Si filij tibi ſūt erudi illos. et curua illos a puericia il loꝝ. Si filie tibi ſint ſerua corpꝰ illaꝝ. De mala em̄ cuſtodia ⁊ nutritiua pue roꝝ fit freq̄nter ꝙ filij qͥ nō didicerūt niſi in iuuētute ludere deficiente pecu nia in ludo vel in taberna furant̉ ⁊ ra piūt vbi poſſunt. Et ex hͦ poſt capti ſu ſpendunt̉ in dānū ſui ⁊ in opprobriuꝫ generis ſui. ⁊ hͦ qꝛ in iuuētute non fue rūt ſolicite cuſtoditi. Un̄ de quodā ta li filio d̓r. Ꝙ cū duceret̉ ad ſuſpēdiuꝫ rogauit patrē coraꝫ oībꝰ vt daret ſibi oſculū. Et cū pater oſcularet̉ ip̄m mo mordit ⁊ morſu naſu priuauit. Cū aut ab oībꝰ ob hͦ argueret rn̄dit pr̄is fuiſſe culpā ꝙ ad illū ſtatū ꝑuenerat. qꝛ de ip ſo in iuuētute cuſtodiēdo ſolicitꝰ nō fu erat. De hͦ q̄re in ꝓmptuario. ca. iiij. H ¶ Secundū eſt ꝙ parētes qn̄ ꝓlē non inueniūt in honeſta ſocietate multum debēt dolere. ſicut fec̄ bt̄a virgo qn̄ nō fuit in comitatu ꝑegrinoꝝ inuētꝰ. cum dolore alias q̄rebat eū. Pro quo dice bat ei. Golentes q̄rebamꝰ te. Sed heu ml̓ti ſūt ꝑentes qͥ nō ſolū curat de pue

Onica infra octauas.
ris ſuis. ſed etiā gaudēt de ipſis. qn̄ in vanā ſocietate ſunt vel mala loquunt̉ vel faciūt. Contra quos Ecc̄. xvj. Ne iocūderis in filijs peſſimis. nec delecte ris ſuꝑ ipſos. ſi nō fuerit timor dei in il lis. Et poſt. xxx. dic̄. Ne corrideas illi ſcꝫ in malo. ne ꝯdoleas. Sicut ꝯtigit il li puero qͥnqꝫ ānoꝝ. de quo ſcribit ſan ctus Greg. in dyal̓. Qui de ꝯſuetudīe maloꝝ v̓boꝝ ꝑuenit ad hlaſphemia ⁊ cū in gremio pr̄is mala ⁊ blaſphema loq̄ret̉. pr̄e arridēte a diabolo ē ſtrāgu latus. et ita hr̄ primo corriſit ⁊ poſtea ꝯdoluit. ¶ Tercio debent parētes pue ros arguere. Un̄ ⁊ btā virgo dixit. Fili quid feciſti nobis ſic. ⁊ ſi ipſa filiū qͥ in nullo offenderat arguere voluit. ml̓to fortiꝰ debēt et tenent̉ parētes pueros delinquētes arguere ⁊ corrigere. ne for te ꝯtingat eis ſicut hely Quia eo ꝙ no ueratndigne agere filios ſuos. ⁊ non corripuit eos ſimul cū filijs ſuis inte rijt. Un̄ Greg. in paſtorali. Quia hely falſa pietate ſuꝑatus. ferire delinqͣntes filios noluit apud diſtrictū iudice ſe ipſum cū filijs crudeli dānatiōe ꝑcuſſit L¶ Studiū v̓o ꝓlis dupl̓r fuit āmi rabile. ſcꝫ reſpectu pr̄is. rōne obtempe rantie. ꝓ quo dixit. Neſciebatis qꝛ in his q̄ pr̄is mei ſūt oportet me eſſe. Itē reſpectu mr̄is rōne reuerētie. ꝓ quo di cit. Ꝙꝛ deſcēdit cū illis. ⁊ erat ſubditus illis. Obtēꝑabat aūt pr̄i triplicit̓. N Primo tēpluꝫ eiꝰ honorādo. Un̄. inue nerūt eū in tēplo. Ubi dic̄ Chryſoſto. Propriū erat boni filij. vt veniens ad domū curreret pr̄is. Uoluit etiaꝫ illud ⁊ ab alijs honorari. Hoc on̄dit ioh̓. ij. Ubi eiecit vendentes ⁊ ementes de tē plo dice̓s. Nolite facere domum pr̄is mei domū negociatōis. Scd̓o docto res legis veteris approbādo. An̄ inue nerūt eū in medio doctoꝝ audienteꝫ ⁊ interrogantē. Hoc etiam fecit Math. xxiij. dicēs. Suꝑ cathedra moyſi ſede rūt ſcribe ⁊ phariſei. q̄cūqꝫ dixerint vo bis facite. Tercio obtꝑabat pr̄i doctri nā quā audiuerat ab eo ꝓponēdo. Un̄
Ioh..vij. Cū iudei mirarent̉ vnde lite ras ſciret cū nō didiciſſꝫ. rn̄dit. Doctri na mea nō eſt mea ſed eiꝰ qͥ miſit me. Un̄ ⁊ hic. Stupebāt oēs ſuꝑ prudētia et reſponſione eius. Ioh. vij. Nunqͣ ſic locutꝰ eſt hō. Propt̓ que oīa dixit. Neſciebatis qꝛ in his q̄ patris mei ſūt oportꝫ me eſſe. ¶ Studiū v̓o reuerētie reſpectu mr̄is on̄dit̉ in tribꝰ. cū ip̄m ar gueret benigne reſpondēdo. Cū dixit. Quid eſt ꝙ me q̄rebatis. In hͦ docens ſꝑ mr̄ibꝰ benigne eſſe reſpondendū. et nunꝙͣ eſſe ꝓuocādas Ecc. vij. Gemitꝰ mr̄is tue ne obliuiſcarꝭ. memor eſſe de bes q̄ et qͣnta paſſa ſit ꝓ te. Itē Ecc̄. iij. Eſt maledictus a deo qͥ exaſꝑat matre ſuā. ¶ Itē ipſam amicabiliter aſſociā do. Un̄. deſcedit cū illis. Semꝑ eī pue ri aſſociare deberēt parentes. vt ſi ali quo indigerēt ad miniſtrandum ipſis prōpti eſſent. Quantā credimꝰ chriſtū de mr̄e curā habuiſſe omni tꝑe vite. cū etiā moriēs de ipſa ſolicitꝰ fuit. diſcipu lo fideli ea recōmendādo diligenter di cens. Ecce mr̄ tua. Legit̉ de grue ꝙ qn̄ pater ⁊ mater debilitati ſunt. ꝑuuli eo rū ꝓuidētes eis ꝙͣdiu ipſi non poſſunt vel quouſqꝫ ipſi moriantur. Et digne. Quia ⁊ ipſi parētes ꝓuiderunt eis cū ꝑui eſſent. Propt̓ qd̓ dic̄ apl̓us Ephe. vj. Reddite vicē parētibꝰ. qꝛ hoc acce ptū eſt corā deo. Exemplū ca. xvj. C. Itē illi hūiliter obediēdo. Un̄ ẜqui tur. Ꝙ erat ſubditus illis. Et q̄rit be tus Bern̄. Quis cui. Et rn̄det. Geus hoībus. Dās exemplū ꝙ q̄ntūcūqꝫ fili us ſit exaltatus ⁊ ditatus. tn̄ ſꝑ patri ⁊ matri tenet̉ ſubeſſe hūiliter. Un̄ Ecc̄. vij. Suſcipe ſenectam pr̄is tui. Et ſub dit. Ne ſꝑnas eū ī v̓tute tuā. Et ponit rōneꝫ ibi. Gloria em̄ hoīs ex honore pr̄is ſui. Et dedecꝰ filij pr̄ ſine honore Unde nunꝙͣ ſꝑnas ip̄m in gloria vir tutis tue. ¶ De euangelio. Sermo XXIX.

Onica infra octauas.
Oſt triduū inue Inerūt eū in tēplo Lu. ij. Expo ſita ſerie euangelij duo princi paliter notāda ſunt in ip̄o. vicꝫ ſaluato ris nr̄i amiſſio. Et hec tāgit̉ in princi pro euāgelij cū d̓r. Cū factꝰ eſſet ie ſus armoꝝ. xij. aſcēdētibꝰ illis ẜm cōſuetu dinē ⁊c. remanſit puer ⁊cͣ. Et eiuſdē in uentio. ibi. poſt triduū inuenerūt eū. M ¶Primū.ſ. eiꝰ amiſſio cauſat̉ ex duobꝰ.ſ. ex feſtiuitate. Un̄ dic̄. Aſcēde tibꝰ illis ẜm ꝯſue. diei feſti re. pu. ī hie. ¶ Itē ex ml̓titudine. ꝓ quo dic̄ Exiſti mātes aūt illū eſſe in ꝯmitatu. venerūt iter vniꝰ diei. ⁊ non inueniētes reuerſi ſunt in hierl̓m. O quot ſūt hodie qͥ ꝓ pter duo p̄dicta.ſ. feſtiuitate ⁊ multitu dinē chriſtū amiſerūt. In feſtiuitatibꝰ em̄ ꝑ potatōes ⁊ ebrietates q̄ tūc maxi me ꝯmittunt̉. intellectꝰ hoīs obtenebra tur ⁊ excecat̉. In ſignū cꝰ petrꝰ qͥ agno ſcēs interp̄tat̉. in feſto azimoꝝ ſtrictiſſi me īcarcerat̉. Act̉. xij. Itē in feſtis ꝑ lu dos ⁊ choreas ⁊ ſaltꝰ ⁊ incōtinētiaꝫ q̄ tūc maxīe exercent̉ gr̄a dei amittit̉. In ſignū cuiꝰ in feſto natalis herodis ꝓpt̓ herodiadē inceſtuātē ⁊ ꝓpt̓ filiā ſaltan tē. Iohānes qͥ gr̄a dei interp̄tat̉ decol lat. Itē in feſtis ꝑ tax illorū ludos et ꝑ blaſphemias. ꝑ ſpoliatiōes. ꝑ homici. dia. ⁊ alia ml̓ta q̄ tūc maxīe fint deꝰ irri tat̉. In ſignū cuiꝰ chriſtꝰ in feſto paſce blaſphemat̉. veſtibꝰ ſpoliat̉. ⁊ ſuꝑ ve ſtes ipſiꝰ ſortes mittunt̉. ⁊ tādē occidit̉ O ꝙ multis vtiliꝰ eſſet arare ꝙͣ ſic feſti uare. Talibꝰ dic̄ dn̄s Eſa.j. Solenni tates vr̄as odiuit aīa mea. ¶ Secūdo amittit̉ chriſtꝰ ī ml̓titudīe. In ſignū hu ius zacheꝰ p̄ turba ieſuꝫ videre nō po tuit. Propt̓ hͦ dicebat Iob. xxix. Quis mihi tribuat vt ſim iuxta mēſes priſti nos qn̄ deꝰ ſecrete erat mecum. Propt̓ qd̓ ⁊ psͣ. multitudinē declinabat dices Ecce elōga. fu. ⁊ mā. ī ſoli. Ex pec. eui ſal. me fecit. Et alibi. Qm̄ ī terra deſer ta inuia ⁊ inaquoſa. ſic in ſancto appa tui tibi. Un̄ Seneca. Quotiēſcūqꝫ īter
hoīes fui. minus hō redij. N ¶ Sed inuētio ieſu a talibꝰ ſubdit̉ cū d̓r. Poſt triduū inuenerūt eū in tēplo. Et ad in uentionē ieſu tria cooꝑatiua ponunt̉. vicꝫ q̄rendi modꝰ. tp̄s. ⁊ locus. Mo dus q̄rendi innuit̉ debitꝰ. qꝛ cū dolore Ego inqͥt ⁊ pr̄ tuꝰ dolentes q̄rebamus te. ¶ Tp̄s v̓o q̄rendi innuit̉ oportunū qꝛ ꝑ triduū pnīe. Unde poſt triduū in uenerūt eū. ¶ Sꝫ locus ꝯgruus nuſqͥ alias ꝙͣ in tēplo ꝯſcie. An̄ poſtꝙͣ ip̄m ſatis alias ſicut ꝑ ꝯgnatos ⁊ notos ⁊ etiā in comitatu q̄ſiuiſſent ⁊ non inue niſſent vltimo q̄retes ip̄m in tēplo. ibi ip̄m inuenerūt. ¶ Primo gͦ vt poſſit in ueniri debet queri cū dolore. nec mirū magnū em̄ eſt qd̓ pctōr ꝑdidit. Nā ſi plorator lacrimis amiſſa pecunia. vt eris. ſi pr̄ vel mr̄ mortui incōſolabilit̓ plorant. multo fortiꝰ debet dolore pec cator ꝙ illu ꝑdidit in quo oīa habuit. Si mater in morte vnigeniti ⁊ v̓go in morte ſpōſi dilecti ꝯſolationē non reci pit. amariori ml̓to debet trifficia dole re. qͥ chriſtū qui in infinituꝫ multo ma ior eſt ꝑdidit. Hiere.vj. Luctū vnigeni ti fac tibi. Exemplū in ꝓmptuario. ca. ix. C. Hūc aūt dolorē debet pctōr cōti nuare ꝑ triduū penitētie. Quia hic d̓r Ꝙ poſt triduū inuenerūt eū. Hoc em̄ tp̄s eſt ꝯgruū ad q̄rendū dn̄m. Tridu um aūt penitētie ē dolor ꝯtritōis ī cor de. pudor cōfeſſionis in ore. labor ſatiſ factionis in oꝑe. Ut vicꝫ ꝑ hͦ purgent̉ pctā.ſ. cogitatōnis. locutiōis. ⁊ oꝑatio nis. Hi ſunt tres mortui quos dn̄s ſu ſcitauit. ſcꝫ puellā in domo. que cōſen ſum mortalis peccati deſignat. Iuue nē in porta qn̄ pctm̄ ad portam oris ꝑ locutōeꝫ defert̉. Per lazaꝝ in ſepulcro pctm̄ oꝑis cū ꝯſuetudīe deſignat̉. Sꝫ penſandū ꝙ puella paucis vbis. fſci tat̉. iuuenis cū pluribꝰ ⁊ loculi tactu. lazarꝰ v̓o cū fremitū ⁊ clamore ⁊ cum multoꝝ lacrimis ſuſcitat̉. qꝛ talis cum maiori difficultate reſurgit. Hoc ē tri duū ꝑ qd̓ itur in ſolitudinē ad ſacrificā dū dn̄o. Exo. viij. Hi ſūt tres dies pꝰ

Dn̄ica. I. poſt octa.
quos penitēs reſtituit̉ in gradū priſti nū. Gen̄. xl. Hi ſunt gͦ tres dies poſt quos ſaluator inuenit̉. ⁊ hoc in teplo ꝯſcīe. Ille eī locꝰ ꝯgruꝰ ē ad qͦrēdū dn̄m nō inter ꝯgnatos. nō inter notos. non in ꝯmitatū. Un̄ talibꝰ Eſa. lij. dic̄. Re dite p̄uaricatores ad cor. Et Ecc̄. xxxij. dr. Precurre prior in domuꝫ tuā ⁊ ibi age ꝯceptōes tuas. Bern̄. Nō oportꝫ te o hō maria trāffretare. non penetra re nubes. nō gͣndis tibi on̄dit̉ viā. vſqꝫ ad temetip̄m occurre deo tuo. In tem plo eī cordis tui īuenies ip̄m. Et poſt ꝙͣ īueneris ip̄m ī tēplo cordis vl̓ ꝯſcīe inuētes ip̄m ī tēplo gl̓ie. de quo dic̄. Et in tēplo eiꝰ oēs dicēt gl̓iaꝫ. Ad qͣm n. ꝑ. ¶ Dn̄ica.I. poſt octauas epi phanie de epl̓a Ser. XXX. Dietes maium. adherētes bono ⁊cͣ. Ro. xij. A In his v̓bis hortat̉ nos apl̓us ad ſtatū ꝑfectū qͥ ſurgit ex obſer uatiā moraliū p̄ceptoꝝ. q̄ ſūt declinare. a malo ⁊ facere bonū. Hec em̄ p̄cepta ſūt lex ⁊ ꝓphete. Primū.ſ. declinatiōeꝫ mali ſuadet cū dic̄. Odiētes malū. Se cundū.ſ. executionē boni cū dic̄. Adhe rētes bono. ¶ Et licꝫ bonū digniꝰ ſit malo tn̄ priꝰ p̄mittit p̄ceptū d̓ malo de clinādo vt īnuat ꝙ qͣntūcūqꝫ bn̄ faciat hō ſtatū ꝑfectū hr̄e nō p̄t. niſi priꝰ ma lū deſerat Dona em̄ iniquoꝝ n̄ ꝓbat al tiſſimus. vt d̓r in Ecc̄. Propter hoc gͦ priꝰ dic̄ apl̓s. Odiētes malū. Sꝫ ne credamꝰ oc malū eſſe odiendū. notan dū ꝙ duplex eſt malū.ſ. vocale ⁊ reale Uocale malū eſt malū pene. qꝛ pena n̄ eſt malū. ſꝫ vocat̉ ab hoībꝰ maluꝫ ꝓpt̓ aduerſitatē ſic̄ dicit Greg. ſuꝑ illd̓ iob Si bona ſuſcepimꝰ mala aut qͣre non ſuſti. Reale malū ē malū culpe. qꝛ cul pa ī rei vitate malū qͥd ē. B ¶ Item malū pene ē duplex.ſ. īnatu ⁊ illatū. In natū ē penalitas qd̓ ē malū ſextuplex. ſcꝫ. frigꝰ. calor. fames. ſitis. laſſitudo. ⁊ egritudo. q̄ nos oīa ꝯmitant̉ antitate.
nr̄a. Un̄ in Ezech. ſigͣnt̉ in ſex viris. q̄ veniebāt de viā porte ſuꝑioris. ⁊ vni cuiuſqꝫ vas. interitꝰ in manu eiꝰ. Por ta ſuꝑior adā eſt. ⁊ ab hac ꝓcedūt ſex viri.i. ſex penalitates. q̄ ſūt vaſa interi tus. qꝛ. vnūqd̓qꝫ ſufficiēs ē interimere hoīeꝫ. CMalū aūt illatū aut eſt ex ꝑte dei qͥ qn̄qꝫ hoīeꝫ caſtigat. aut cor poris egritudīe. aut alia afflictiōe: aut ex ꝑte ꝓximi a quo ledimur aut v̓bo cō tumelie. aut maligno ope. ⁊ hͦ oē malū pene nō ē odiēdū ſꝫ pon letant̓ ſuſtinē dū. Et hͦ p̄cipue ꝓpt̓ duo. vicꝫ. qꝛ ꝑ hͦ malū pene liberabemur a maiori ma lo pene ⁊ ꝓmouemur ad magnū bonū Maius pene malū ē pena purgatorij. excedit em̄ oēꝫ pena tꝑalē vt dic̄ Aug. Exemplū de heremita qͥ potiꝰ elegerat duobꝰ diebus eſſe in purgatorio ꝙ ma lū ſuſtinere tꝑale ꝑ aliqd̓ annos. Que re etiā de hͦ exemplū ī ꝓmptuario. ca. iij. A. Et ab hͦ malo liberat. iuſtꝰ ꝑ ma lū tꝑalis pene. Quia qd̓ fornax auro. qd̓ lima ferro. qd̓ flagellū gͣno. hͦ tribu latio iuſto. dicit Augꝰ. Et qͣnto qͥs plꝰ tribulat̉ tāto purior efficit̉. Inqͣntūcū qꝫ peccator intantū hic poſitꝰ pōt pur gari ꝙ illud purgatoriū penitꝰ declina bit. Exēplū d̓ latrone crucifixo cū dn̄o qͥ ꝓ iniqͥtate ſua cruci affixus. poſtꝙͣ a dn̄o. veniā impetrauit. eandē pena cru cis poſtꝙͣ ſuſtinuit. adeo ipſum purga uit ꝙ meruit audire a dn̄o. Hodie me cū cris ī ꝑadiſo. nō in purgatorio. Ex plū in promptuario. ca. ix. B. Sic gͦli berabimur ꝑ maluꝫ pene tꝑalis a ma lo pene purgatorij. Promouemur etia ꝑ ip̄m malū ad magnū bonū qd̓ eſt vi ta eterna. Un̄ ⁊ caput noſtꝝ ſcꝫ chriſtꝰ qui primꝰ illuc intrauit. hoc ī ſe nobis oſtēdit qd̓ ſcriptū eſt. Oportebat pati chriſtū ⁊ ita ītrare in gloriā ſuā. Pro pter quod et ſuos ſequaces oportet ꝑ multas tribulatōes intrare ibidē. Sic̄ in actibus. Un̄ cū iohānes ⁊ iacobꝰ cōfidentes de ꝯgnatiōe. vnꝰ ad dexte ra ⁊ alter ad ſiniſtra ſine labore ⁊ tri bulatōe illic regͣre qͣrerēt. dictū eſt eis.

On̄ica. I. poſt octa.
Poteſtis bibere calicē quē ego bibitu rus ſum. q. d. Aliter non poſſidebitis. Un̄ ⁊ beata agatha tortori dixit. Niſi diligenter ꝑfeceris corpus meū a carni ficibus attrec. nō pota. m. in ꝑa. dn̄i in trare. Quia gͦ malū pene intantū vtile eſt ꝙ remouet maius malū ⁊ ꝓmouet ad tantū bonū. iō nō eſt odiendū ſꝫ po tius āplectendū. Iō de malo pene ex ꝑ te dei illato gaudebat thobias ⁊ Iob cū dicebant. Hec ſit ꝯſolatio mihi vt af fligens me dolore nō ꝑcas. Itē de ma. lo pene ex ꝑte ꝓximi illato gaudebant apl̓i cū irent gaudētes a ꝯſpectu ꝯcilij qm̄ digni habiti ſūt ꝓ noīe ieſu ꝯtume lia pati. D Malū gͦ pene nō aſt odiendū ſꝫ culpe. ⁊ hͦ ꝓpt̓ multa: Pri mo. qꝛ facit hoīem ſuupſiꝰ hoſtē ⁊ ho micidā psͣ. Qui diligit iniqͥ. odit aīam ſuā. ⁊ tho. xij. Qui faciūt pctm̄ hoſtes ſūt aīe ſue. Et ſap̄. xv. Hō ꝑ maliciā oc cidit aīam ſuā. ¶ Scd̓o. qꝛ facit hoīem in oībus opibꝰ ſuis inutilē. ⁊ infructu. oſum. Un̄ Eſa. lix. Oꝑa eoꝝ oꝑa inuti lia. j. Coꝝ. xiij. Si oēs facultates meaſ diſt. in cibos pau. ⁊ corpus meū dede ro. ita vt ar. Sic̄ fecit btōs laurentius. Charitatē aūt nō habea mihi nihil ꝓ deſt.ſ. ad vitā eterna. Hec pleriqꝫ atten dere debent ⁊ maxime religioſi qͥ mul tis laboribus.ſ. vigiliaꝝ ⁊ ieiunioꝝ in ſudant. ne inuacuū laborent. Exēpluꝫ in ꝓmp. ca. vj. H. ¶ Tercio malū culpe eſt odiendum. qꝛ facit hoīem duꝝ. facit em̄ hoīem ſil̓em rāno. qͥ primo qͣſi mol lis herba eſt. poſt indurat̉ in arborem ⁊ ſpinā durā. Hiere. xv. Peccatū iude ſcriptū eſt in vngue adamantino. Ma xime qn̄ ſeneſcit hō vt fiat in corde. q. in debile. Sicut em̄ ꝑ ſpm̄ ſctm̄ fit de cor de lapideo carneū. Sicut dr̄ Ezech̓. xx xiiij. Ita dyabolus fac̄ de corde carneo lapideuꝫ. Sic̄ dr̄ Iob.xlv. Indurabit̉ qͣſi incus malleatoris. Pro tanto dicit Seneca. Peccata iuuenū p̄dicant̉ in qͣ le. qꝛ ſunt debilia defacili. Peccata ſe nū p̄dicant̉ in qͥd. qꝛ eis qͣſi ſubſtantiali ter adherent. Quarto eſt odiendū. qꝛ
ſordidat aīam ⁊ facit abominationem psͣ. Corrupti ſunt ⁊ abomīabiles facti ſunt. Nulla em̄ corꝑalis ſorditatio ita maculat. Un̄ Math̓.xv. De corde exe unt cogitatiōes male. fornicationes ⁊ adulteria. Et poſt ſubdit. Hec ſūt q̄ co inquināt aīam. Patet aut qͣnta ſit pec cati macula. ex eo ꝙ ita turpiſſima crea tura q̄ dicit̉ dyabolus nihil deformita tis habet niſi rōne peccati. ꝙͣdiu em̄ ſi ne peccato fuit pulcerrimꝰ fuit. Quin to odiendū eſt pctm̄. qꝛ regno eterno uat ⁊ ad morte eternam trahit. Ro. v. Stipendia peccatimors. Hoc malum nō tm̄ eſt declinandū ſꝫ etiam odiendū qd̓ maius eſt. Qd̓ em̄ qͥs odit. nō ſolū illud in ſe nō recipit ſꝫ nec in ſua ptāte illud eſſe ꝑmittit. qd̓ eſt cōtra multos qͥ culpam in ſe nō admittūt. ſꝫ illam non odiūt. qꝛ in ptāte ſua alios ipſam face re ꝑmittūt. Non qͣſi a facie colubri fu gint pctm̄ cū colubꝝ venenoſum in do micilio ſuo ꝑmittur manere. Eempluꝫ in ꝓmptuario ca. vij. B. De epl̓a. Sermo. XXXI. Ilectio ſine ſimu latione ⁊cͣ. vſqꝫ in finē. Ro. xij. In p̄cedenti parte hodierne epl̓e infor mat apl̓us p̄latos. in hac v̓o inſtruit cō iugatos. Quia em̄ dn̄s in euangelio ꝑ ſuam p̄ſentiam ⁊ ꝑ miraculum appro bat cōiugiū tanꝙͣ bonū. Ideo apl̓s in epl̓a ꝯiugatos qͣliter ſe hr̄e debeant in E¶ Informat aūt ipſos tri format. pliciter. Primo. ꝙͣtum ad dilectionem quā debeant habere reſpectu ſui cū dic̄ Dilectio ſine ſimulatiōe. Secūdo. ꝙͣtū ad deuotionē quā debent habere reſpe ctu dei. cū dicit. Spū feruētes dn̄o ẜui entes. Tercio ꝙͣtū ad exhibitionē quā debent habere reſpectu ꝓximi. cū dicit Neceſſitatibus ſanctoꝝ cōicantes. h ¶ Quantū ad primū oſtendit apl̓s ꝙ dilectioni ꝯiugum quā debent hre ad ſcipſos. qͥnqꝫ ſunt neceſſaria. Debet em̄ primo dilectio eſſe vera nō ſimulata. ꝓ

Dn̄ica.jͣ. poſt octauas.
quo dicit. dilectio ſine ſimulatōe. Mul ti em̄ ꝯiungunt̉ nō mr̄imoīali affetiōe ſꝫ aut pecunie cā. Sicut aliqui iuuenes ex iſtentes dicāt vetulas. vel econuerſo. vel dicūt timoris cōpulſione ꝑentū vel alioꝝ. vel quibuſcunqꝫ alijs modis. qui dilectionē ore aſſerunt. ſꝫ corde diſſenti unt. Propter qd̓ dicit apl̓s. Dilectio ſi ne ſimulatiōe. Et. jͣ. Ioh̓. iij. Filioli nō diligamus verbo neqͣꝫ lingua tm̄. ſꝫ oꝑe ⁊ veritatē. O quot ſūt ꝯiugū qui ſimu latorie alterutꝝ diligendo. mortē alter alteri veneno aut modo alio ꝓcurant. Hec eſt dilectio iude cui dixit dn̄s Luc̄ xxij. Iuda oſculo filiū hoīs tradis. Ut ergo ſit inter coniuges dilectio vera no ficta dicit apl̓s. Dilectio ſine ſimulatio ne. ¶ Item ſecundo dilectio cōiugū de bet eſt munda nō feda. ꝓpter quod dic̄ Odientes malum adherentes bono. Hoc em̄ ſacramentū ſicut dicit apl̓us magnū eſt. Magnū vtiqꝫ rōne inſtituē tis. quia ipſe deus. Item rōne loci. qꝛ in paradiſo. Item rōne tꝑis. qꝛ primū eſt. Eſt em̄ prima religio quā deus in ſtituit ꝑ ſe ⁊ īmediate in paradiſo. Ali as em̄ religiones ſerui ſui in exilio con ſtituti ꝯſtituerūt. ſicut nigroꝝ ſactus be nedictus. p̄dicatoꝝ dn̄icꝰ. ⁊ minoꝝ fran ciſcus. Et ſic de alijs. Sed hūc ordinē inſtituit dn̄s ipſe. Ergo fortius ligat ꝓ feſſio illius religiōis. Sicut plus ligat lex regis ꝙͣ militis ⁊ plus eſt timenda. O deus quanta cecitas pluriū ſecula riū qui aliarū religionū apoſtatas. vel male viuentes deteſtant̉. ⁊ de ſe nō mi rant̉ ſi frangūt legem dei ⁊ ordineꝫ pa radiſi. vel cū alia adulterādo tāꝙͣ apo ſtatando. vel etiam cū ſua fede ⁊ turpi ter viuendo. ſicut equus ⁊ mulus qͥbus no eſt intelectus. quos tale ꝯiugiū plꝰ damnat ꝙͣ ſaluat. Quia ſicut dr̄ Tho. vj. In talibus poteſtatē habet demo niū qui ꝯiugum ita ſuſcipiūt. vt deum a ſu. me. excludant. ⁊ ſu. va. libidini. qͣ les fuerūt illi ſeptē viri qͥ ſaram duxerūt ⁊ ſucceſſiue a dyabolo ſtrangulati fue runt. Miſerabilis fuit ille caſus. ſed ta
men heu odie a paucis penſatur. Et ſi nō ꝓpter aliud tamen ꝓpter effectum turpem qͥ poſt apparet in pueris debe rent abſtinere. Nam ex hoc generan tur leproſi ſurdi ceci claudi ⁊ gippoſi fi lij. qui etiam ſi patres ⁊ matres taceat ipſoꝝ fedam cōmixtionē ꝙͣdiū viuūt ꝑ hmōi deformitates accuſāt. Pro tanto apl̓us inſtruit vt dilectio cōiugatoꝝ ſit munda cum dicit. Odientes malū. Ex emplū in ꝓmptuario ca. ix. H. ¶ Item tercio debet eſſe dilectio contugum mu tua contra diſſentionē. Pro quo dicit. Charitatem fraternitatis inuicem dili gentes. Ubi dicit glo. ꝙ plus ꝙͣ fratreſ inuicem charitatem habeant fraterni tatis. Solent em̄ vt frequētius occaſio ne coniugij diſſenſio eſſe inter fratres. Nam plerūqꝫ carnales fratres qui ſe ex natura multū diligunt. ꝓpter coniu ges nō ſolum diſſentiunt ſed etiaꝫ ſe oc cidunt. Contra quod dicit apoſtolus. Charitatem fraternitatis habentes in uicem diligentes. Et ad Hebꝝ. xiij. dic̄ Charitas fraternitatis maneat apud vos. quia nō ſolum viri debent fouere talem charitatem. ſed etiam vxores. Item quarto dilectio coniugū debet eſſe diſcreta ꝯtra inhonorationē. Pro quo dicit. bonore inuicem p̄uenientes Debent em̄ inuicem multū ſe honorare Quod oſtēditur. j. Pet̓. iij. Mulieres imqͥt ſubdite ſint ꝓprijs viris. Sic ſara obediebat abrae. dn̄m eū vocans. Si. militer ⁊ viri debent honorare vxores ſuas. Unde ſubdit. Uiri ſimiliter. q. in. firmiori vaſculo muliebri imꝑtientes honorem. Quod innuit ipſe dn̄s infor matione mulieris. Non em̄ formauit eam de capite viri. qꝛ noluit ꝙ eſſet dn̄a nec de pedibus. ne eſſet ancilla. ſꝫ de la tere vt eſſet ſociā. Unde pleriqꝫ patres antiqui vxores ſuas ſorores vocabant Et licet ratione equalitatis vtriuſqꝫ ſit vna domus. vna menſa. vna ſcutella. vnus cibus ⁊ vnus potus ⁊ vnus lectꝰ tamen mulier nō equalem ſe viro. ſed ſemper ſubditam tanꝙͣ ancillam debet

Onica.I. poſt octa.
reputare. Unde. j. Regū.xxv. legitur. ꝙ cum dauid abygail vellet recipere in vxorem. illa ait. Ecce famula tua ſit in ancillam ⁊ vt lauet pedes ſeruoruꝫ dn̄i mei. O deus vbi inueniemus ſecundā ab ygail. Tales etiam deberent eſſe bo ne ꝯiugate. Phil̓. ij. In humilitate ſu periores ſibiinuice arbitrantes. Ex ta li em̄ honoratiōe nutritur ꝯcordia int̓ ipſos que multū placet deo. ſicut dicit̉ Ecc̄. xxv. Ꝙ tria ſunt placita ⁊ appro bata coram deo ⁊ hoībus. Inter que vnum eſt vir ⁊ mulier ſibi bene conſen tientes. Et ſicut deo placent coniugati ꝯſentientes ſic dyabolo placent diſſen tientes. maxime quando ambo ſūt ma li. quia tunc dyabolus ex vtraqꝫ ꝑte lu crat̉ ⁊ ꝑentes ⁊ filios. quia vix accidit ꝙ de malis parentibus boni filij naſcā tur. ſed potius mali qui ſunt teſtes neqͥ tie. Unde Sap̄. iiij. Ex iniquis om̄s fi lij qui naſcunt̉ teſtes ſunt nequicie ad uerſus parentes. Propter hoc apl̓us vt ꝯiugati ꝯcordiam nutriāt dicit. Ho nore inuice p̄uenientes. Iteꝫ qͥnto de bet eſſe dilectio ꝯiugatoꝝ operoſa con tra ocioſitatē. Pro quo dicit. Sollicitu dine nō pigri. Uir em̄ nō debet eſſe ſol licitus. nō pigerextra domū in neceſſa rijs ꝓcurandis vxori. vt ipſam paſcat ⁊ veſtiat. ⁊ illa debet eſſe ſollicita eſſe in domo circa curam domus. ⁊ cuſtodiaꝫ ac educationē filioꝝ. ⁊ vterqꝫ nō piger circa ꝓuiſionem ⁊ eruditionē eoꝝ. De qua ſollicitudīe dicitur ad Thi. v. Si quis autem ſuoꝝ ⁊ maxime domeſtico rum curam nō habet. fidem negauit ⁊ eſt infideli deterior. Un̄ vtriqꝫ dic̄ apl̓s Sollicitudine nō pigri. Non vult em̄ apl̓us. vt vnus coniugum ſit ſollicitus conquirere ⁊ alter ocioſus expendere. ſicut heu frequent̓ cōtingit. Ande taliū domus nō ꝓficit. quia nō equaliter tra hunt. Iuxta illud Ecc̄. Unus edificas ⁊ alter deſtruens. quid ꝓdeſt illis niſtꝰ labor. Unde plus deberet attendi in ꝑ ſonis coniugij laboris aptitudo ꝙͣ pul critudo. Exemplū require in ꝓmptuario ca. xv. B. ¶ Secūdo informat apo ſtolus ꝙͣtum ad deuotiotionē coniuga tos quā debent habere reſpectu dei di cens. Spiritu feruentes dn̄o ſeruiētes Et ponit tria que ex deuotione debent ꝓcedere. Primo debent ex deuotione deo feruenter ſeruire. ſcꝫ mandatis eiꝰ obtemꝑando. Pro quo dicit. Spiritu feruentes dn̄o ſeruientes. Sicut facie bāt illi beati cōiuges zacharias ⁊ Eli zabeth. De quibus dicit̉ Luce.j. Erāt autem ambo iuſti ante deum. inceden tes in om̄ibus mandatis eius ſine que rela. Unde ⁊ ipſe zach̓. in cantico dicit Seruiamus illi in ſanctitate ⁊ iuſticia omnibus diebus noſtris. Item ex de uotione debent eſſe gaudentes. ſecūdo ꝓ xp̄o mala ſuſtinendo. Pro quo dicit Sepe gaudentes. in tribulatione pati entes. Hocip̄m xp̄s docuit apoſtolos dicens. Cū eiecerint ⁊ exprobrauerint vos propter me. gaudete in illa die et exul. Unde Actuū. v. Ibant apoſtoli gaudentes a con. cōcilij. qm̄ digni ha biti ſunt ꝓ noīe ieſu cōtumeliam pati. Item tercio ex deuotione debent eſſe plerūqꝫ orationi vacātes. Pro quo di cit. Orationi inſtātes. Ad hocip̄m mo net coniugatos.j. Coꝝ. vij. dicens. No lite fraudare inuicem. niſi forte ex con ſenſu ad tp̄s. vt vacetis orationi. Quia em̄ ꝯiugati pluribus ſunt irretiti de qͥ bus ſe expedire non pn̄t ſine dei auxi lio. ideo neceſſe eſt eis ipſuꝫ frequenter oratiōibus interpellare. Un̄ ad Theſ. v. Sine intermiſſione orate ⁊cͣ. G ¶ Tercio informat apoſtolus coniuga tos. ꝙͣtum ad exhibitionem quā debēt habere reſpectu ꝓximi. Pro quo dicit Ne ceſſitatibus ſanctoꝝ cōmunicātes. Dec autē exhibitio ſiue cōicatio fit per oꝑa mīe ſubueniēdo. qͥbꝰ p̄cipue debēt intendere ꝯiugati. Itē debēt ſe exhibe re ꝓxīo.ſ. veſtire. cibare. potare. ⁊ alijs. ⁊ maxīe hoſpitalitati debent intendere Un̄ illam inter cetera mīe ſpecificat di cens. Hoſpitalitatē ſectantes. Sic fat̉ etiam ad Hebꝝ. xiij. vbi cū moneret ad

Dn̄ica.ͣ. poſt octauas
fraternā charitatē ⁊ ante om̄ia ſpecifi cat hoſpitalitatē dicens. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci. ꝑ hanc placuerūt qͥdaꝫ deo angelis hoſpicio receptis. ſic̄ abra am ⁊ loth qui fuerūt boni coniugati. Item debent ſe exhibere ꝓximo. iniu rias ipſius patiēter ferendo. Pro quo dicit. Benedicite ꝑſequentibus vos. Benedicite ⁊ nolite maledicere. Et. j. Pet̓. iij. Non reddentes malū ꝓ malo vllo modo. ſꝫ econuerſo benedicentes. ſicut fecit xp̄us ⁊ btūs ſtephanus. Itē debent ſe exhibere ꝓximo ſe ſibi in oī bus ꝯformando. Pro quo dicit. Gau dere cū gaudentibus. rōne ꝓſperitatis Sic faciebat apl̓us Phil̓. ij. Gaudeo ⁊ congratulor omnibus vobis. Item flere cum flentibus rōne aduerſitatis Sicut faciebat ad Coꝝ. xj Quis infir matur ⁊ ego nō infirmor. Et ſic eritis idip̄m inuicem ſentientes. Et quia cū oīa hec fecerimus. iuxta doctrinam dn̄i debemus dicere. Serui inutiles ſumꝰ. Ideo apoſtolus poſt omnia ſubdit de humilitate dicenſ. Non alta ſapientes ſed humilibus conſentientes. Quia ſi cut dicit Greḡ. Qui ceteras virtutes ſine humilitate congregat quaſi in ven tum puluerē portat. Rogemus gͦ dn̄m ¶ De euangelio. Sermo. XXXII. Uptie facte ſunt in chana galilee. Ioh̓. ij. Iuxta littere ſuꝑficiem. principaliter in hͦ euā gelio tria tangunt̉. vicꝫ. Nuptiarū ce lebratio. Aque in vinū cōmutatio. Et ex hoc glorie ſaluatoris reuelatio. Pri mū tangitur in principio ibi. Nuptie facte ſunt ⁊cͣ. Secundū in medio ibi. Cum guſtaſſet ⁊cͣ. Tercium in fine. Et manifeſtauit gloriam ſuam ⁊cͣ. Iuxta occultē intelligentie ſignificationē alia tria ex his poſſumus elicere In primo em̄ ſcꝫ in nuptijs ſignatur in vnum dei ⁊ hoīs cōpulatio. In ſcd̓o ſcꝫ in aque mutatione nature noſtre in melius ꝓmotio. In tercio ſcꝫ in manifeſtatione glorie reparate nature eterna frultio. H ¶ Circa primū vbi ſcꝫ oſtenditur dei ⁊ hoīs copulatio. tria oſtenduntur que ſolent eſſe in carnalibus nuptijs. vicꝫ hominis tanꝙͣ a deo ſponſi a ſpō ſa remota habitatio ibi. Galylee. Dei ad hoīem tanꝙͣ ſponſi ad ſponſam ex amore aduentio. ibi. Chana. Et vtriuſ qꝫ ꝑ ſpm̄ ſctm̄ tanꝙͣ ꝑ ſacerdotē in tem plo vginis in vnū copulatio. Ibi facte ſunt. Bene aūt ꝑ primū hoīs remota a deo on̄ditur habitatio. Galylea em̄ trāſmigratio interp̄tatur. Et certe trāſ migratio nō eſt niſi in locis a ſe diſtan. tibus. Diſtabat aūt hō a deo duplicit̓. naturaliter ⁊ occaſionaliter. Naturali ter reſpectu deitatis. qꝛ nulla eſt cōꝑa tio deitatis ad hoīem. Occaſionaliter qꝛ dū ꝑ gr̄am ꝓpe eſſꝫ occaſione pecca ti longe diſceſſit a deo. Ipſe ē em̄ filiꝰ ꝓdigus. qͥ accepta ſubſtantia a deo pa tre. abijt ꝑ peccatū in regionem longin quā ſeniore filio. id eſt angelo qͥ ſenior eſt creatione cū patre remanente. Sed vtrāqꝫ hanc mētā diſtantie. ſcꝫ nature ⁊ occaſionis traſmigrauit deus ductꝰ amore. et hoc notat̉ ibi. Chana. Cha na em̄ zelus ſiue amor dr̄. Traſmigra uit em̄ metas nobilitatis ſue qn̄ ipſe qͥ tanꝙͣ creator a creatura longe diſtabat co pulatus eſt creature. An̄ Hiere. xxxj In charitate ꝑpe. dilexi te iō ⁊cͣ. Greḡ Sumus oīm factus eſt infimus oīm. Quid fecit hͦ niſi amor. Hec aut copu latio facta on̄dit̉ ꝑ ſpm̄ ſctm̄ cuꝫ dr̄. Fa cte ſunt. Ope em̄ ſpūſſancti facte ſunt. Un̄ dr̄. Conceptus ē de ſpūſancto. Un̄ non dicit. Nuptie erant. ſed facte ſunt. quod eſt contra manihcheum. Unde ⁊ apoſtolus dicit. Qui factus eſt ẜm car nem. Et poſt ſubdit. Scd̓m ſpiritū ſan ctificationē. Hec autem copulatio fa cta eſt in templo dedicato ſcilicet in be ate virginis vtero. Unde bene ſubdit̉. Et erat mater ieſu ibi. quia in vtero eiꝰ I ¶ Scd̓m vero ſcꝫ celebrate ſunt. ex hoc nature noſtre in melius ꝓmotio

Onica. II. in aduentu
notat̉ ibi. Aquā vinū factā. Circa quā tria tangunt̉.ſ. nature nr̄e nimia debili tatio. debilitatiōis diutina ꝓtractio: ⁊ eiꝰ laudabilis in bonū p̄mutatio. Pri. mū tangit̉ cū dr̄ aqua. Sicut em̄ aqua ex debilitate ſua ſemꝑ inferius defluit. ſic hūana natura ꝓpter debilitatē quā habuit ex peccato inferiuſ.i. in infernū de fluxit. Nullus em̄ fuit tam potens. ⁊ tā ſapiens. qͥn illuc deſcenderet. Und̓ in li. Reg̓. xiiij. dicit̉. Om̄s tanꝙͣ aqua dilabimur. Et hmōi diutina ꝓtractio oſtenditur in hͦ ꝙ ſex ydrie replete ſunt Sex em̄ ydrie ſex ſunt etates ab adam vſqꝫ ad xp̄m. a quo debilitas hec ꝑdu rauit. Per xp̄m auteꝫ aqua debilitatis mutata eſt in vinū. ⁊ hͦ laudabil̓r. In hͦ em̄ ꝙ architriclinus vinū ꝑmutatū lau dauit ꝯſtat ip̄m fuiſſe primo vino meliꝰ alioqͥn nō laudaſſet. In quo ſignat̉ ꝙ hūana natura laudabilior ē poſt reꝑ tionem ꝙͣ fuit olim. In futura em̄ pria v̓e nobis māifeſtabit gl̓iaꝫ ſuā. Primū em̄ vinū fuit primus ſtatus.ſ. an̄ pctm̄ R ¶ Terciū v̓o.ſ. reꝑate nature et̓na fruitio innuit̉ ibi. Et maīfeſtauit gl̓iaꝫ ſuā.ſ. deitatis ⁊ hūanitatis. vt hō de ita te ſpū ſatietur. ⁊ corpus gl̓ia corporis in quo delectabit̉ ꝓſpicere. Ad hoc em̄ vt dicit augꝰ. vt homo. corꝑaliter fruę. retur voluit deus homo fieri. De euāge. Ser. XXXIII. at ibi ſex ydrie Ipoſite ẜm purifi. iudeo. Ioh̓. ij. L Sicut ad purificationē iudeorū ſex ydrie ponebant̉. ita ad purificatio nē ſpūaliū iudeoꝝ.i. ꝯfitentiū peccata neceſſarie ſunt ydrie ſex.i. ſex genera la chrymaꝝ de oculis qͣſi de ydrijs manā tes. Debemus em̄ flere. Primo ꝓpria cōmiſſa ſicut fleuit petrus. Et ſic pctm̄ purgauit negatiōis. Math. xxvj. Sic ⁊ maria magdalena omīa peccata ſua ad pedes dn̄i lacrimis diluit. Exē plu in ꝓmꝑ. c. ij. F. Itē debemus flere ſcd̓o ꝓ mūdi ꝓ qͥbus īpugnam̄ dolis. Oſee
iiij. Maledictū ⁊ mendaciū. homicidiū ⁊ furtū inūdauerūt. Et ſequit̉. Propt̓ hoc lugebit terra. Un̄ ⁊ psͣ. mūdū iſtū vocat vallē lacrimaꝝ. Aſcenſiōes inqͥt in corde ſuo diſpoſuit in valle lacri. Li. cet em̄ in p̄dictis gaudeant mūdani tā ꝙͣ frenetici. tn̄ de ipſis flent ⁊ plorant ſancti. Un̄ Ioh̓.xvj. dic̄ dn̄s apl̓is. Plo rabitis ⁊ fle. vos. mu. aūt gau. Ite ter cio flere debemus ꝓpter dubiū de hoc mūdo exitū Ecc̄. ix. Nemo ſcit vtrum odio vel amore dignus ſit. Propter hͦ dr̄ Iudith. viij. In ſpū ꝯtrito ⁊ huilia. to ẜuientes dicamus illi flentes vt ẜm voluntatē ſuā faciat nobiſcū mīam ſuā Bern̄. Heu me miſeꝝ vbi ſum. qui ne ſcio vbi futurus ſum. Aug. Magna iu dicia tua dn̄e ⁊ ꝓfunda. q̄ cū ꝯſidero cō tremiſcunt oīa oſſa mea qm̄ nō ſecurat̉ hō viuens ſuꝑ terrā. Uidimus em̄ lucē obtenebraſſe ⁊ de tenebris lucē ꝓceſſiſ ſe. qm̄ publicani ⁊ meretrices p̄cedunt incolas in regno dei. Filij aūt regni eij ciunt̉ foras. Exēplū de heremita ⁊ la trone. ¶ Item quarto debemus flere ꝓ ꝓxīoꝝ pctīs. Nūe.xxv. Ecce vir vnus de filijs iſrl̓ intrauit corā fratribꝰ ſuis ad ſcortū vidente moyſe ⁊ omni turba iſrl̓ que flebat ante fores tabernaculi. ¶ Itē debemus flere qͥnto ꝓ eorundem ẜm corpꝰ incōmodis. Hiere. ix. Quis dabit capiti meo aquaꝫ. ⁊ oculis meis fontē lacrimaꝝ ⁊ plorabo interfectio nem populi mei. Ioh̓. ix. Uidēs ieſus ciuitatē fleuit ſuꝑ illam. Itē vltimo de bemus flere ꝓ deſiderio dei ⁊ patrie ce leſtis. psͣ. Suꝑ flumina babilo. illic ſe dimus ⁊ fle. dū recor. ſyon.i. patrte cele ſtis. Et alibi. Fuerūt mihi lacri. m. pa. die ac nocte ⁊c̄. Sitiuit aīa mea ad deū fontem viuū. Quo nos ꝑducat. Dn̄ica ſecūda de epl̓a. Sermo. XXXIIII. Olite eſſe pruden tes apd̓ voſmetipſos. nulli ma lū ꝓ malo reddentes. ꝓuidētes

Onica. II. in aduētu
bona. nō tm̄ corā deo ſꝫ etiam corā hoī bus. Roꝝ. xij. Beatus paulus doctor egregius tria docet in hac epl̓a. vicꝫ vi cia extirpare. virtutes aggregare. ⁊ cō ſilia adimplere. Primū ſcꝫ vicia extir pare pertinet ad incipiētes quibus dr̄. Nolite eſſe prudentes apud vos met ipſos. nulli malū ꝓ malo reddentes. ¶ Secundū ſcꝫ virtutes aggregare. ꝑti net ad ꝓficientes. quibus dicit̉. Proui dentes bona. nō tm̄ coram deo. ſꝫ etiaꝫ coram omnibus hominibus. ¶Terciū ſcꝫ conſilia adimplere. pertinet ad per fectos quibus dicit̉. Cum om̄ibus hoī bus pacem ha. nō vos defendētes. Sꝫ ſi eſurierit inimicus tuus ci. il. ⁊cͣ. M ¶ Docēdo ergo primo deponere vicia incipientes. tangit duo vicia. Unū qd̓ nos maxime deordinat reſpectu dei. hͦ eſt ſuperbia. Initium em̄ ſuꝑbie hoīs apoſtotare a deo. Sicut dr̄ Ecc̄. x. Hoc vicium docet remouere cū dicit. Noli te eſſe prudentes apud vos metipſos. Nec ꝓhibet hic appoſtolus eſſe prudē tes. cū xp̄us p̄cipiat Matth̓. x. Eſtote prudentes. ſꝫ eſſe prudentes apud vos metipſos nolite. quia hoc eſt arrogan tie. quod cōtingit tribus modis. ſcꝫ qn̄ quis credit ſe aliquid habere ⁊ hoc a ſe Sicut illi in psͣ. Labia noſtra a nobis ſunt. quis noſter dn̄s eſt. Quibus dicit apl̓us.j. Coꝝ. iiij. Quid habes qd̓ nō accepiſti. ſi autē accepiſti. quid glorian quaſi nō acce. Item qn̄ gloriat̉ ſe habe re quod nō habꝫ. Sicut ille cui dicitur Apoc̄. iij. Tu dicis qꝛ diues ſum ⁊ nul lius ego et neſcis. quia miſer es ⁊ miſe rabilis ⁊ cecus ⁊ pauꝑ ⁊ nudus. Item qn̄ gl̓iatur ſe excellere alios. Sicut pha riſcus. Lu. xj. Gratias tibi ago dn̄e. qꝛ nō ſum ſicut ce. ho. Et hoc eſt arrogan tie. ꝓpterea talibus dicit apl̓us. Noli te eſſe prud̓. apud vos metipſos. Quia certe talibus debet̉ ve eternū. Un̄ Eſa v. dr̄. Ue vobis qui ſapientes eſtis in oculis veſtris. ⁊ coram vobis metipiſis prudentes. Exemplū capl̓o. ix. K. Ui cium vero quod nos deordinat reſpectu ꝓximi eſt impatientia qd̓ docet nos vitare cum dicit. Nulli ma. ꝓ ma. red. Et hoc on̄dit beatus petrus. In Can̄ iij. Nō red. inqͥt ma. ꝓ ma. ꝙͣtū.ſ. ad fa ctum. nec maledictū ꝓ mal̓. ꝙͣtū ad ver bum. Hoc viciū impatientie multū exe crabat̉ dauid dicens. Si reddidi retri. mi. ma. decidā merito ab inimicꝭ meis inanis. Perſequat̉ inimicus aīam me. ⁊cͣ. Exemplū in ꝓmptuario cap. vj. I. N ¶ Scd̓o informat ꝓficientes quo rū eſt v̓tutes aggregare ⁊ on̄endit tria ipſis neceſſaria.ſ. virtutū oꝑa. ꝓ quo di cit. Prouidētes bona. Intentio recta. ꝓ quo dic̄. Corā deo. Et fama bona. ꝓ quo dicit. Corā hōibus. Sint gͦ ꝓficie tes ꝓuidentes bona.ſ. virtutū ⁊ operū. De quibus bonis dr̄ Sap̄. iij. Bonoꝝ laboꝝ eſt fructus gl̓ioſus. Et de ꝓfectu ip̄oꝝ bonoꝝ opeꝝ dic̄ Hie. ad occeanū Dicite mihi quot anni ſūt ex quo ſum regenerati in xp̄o. Cōſideret vnuſqͥſqꝫ in illa celeſti etate ꝙͣtū ꝓfecerit. neſcio qͣliter placeant ꝑentibus illi infantes qͥ ſunt ante annos qͥnqꝫ vel deceꝫ ſi in ea modicitate ꝑdurant. in qͣ nati ſunt. vide amus ſi xp̄iani ſumus quid in nobis ex quo regenerati ſumus vtutis acceſſerit qͥd hūilitatis in ꝓſperis. qͥd patie in ad uerſis. qͥd felicitatis in danis. qͥd indul gentie in offenſis. Sed modū ꝓficiēdi in bonis on̄dit apl̓s. cū dicit. Prouidē tes qͣſi ꝓcul videntes.ſ. antiquoꝝ patꝝ geſta ꝯſideranteſ. Multū em̄ ꝓuocam ad bonū ſi ſanctoꝝ facta recogitamus in qͣ nondū attigimus. O qͣnte fuerunt aſperitates apl̓oꝝ. paſſiones ſanctoꝝ. tolerantie patꝝ. ſicut legit̉ in vitaſpatꝝ Uere in ſolicitudinibꝰ errātes. circuie. in me. in pel. capri. egē. ang. afflic. qͥbuſ dignus non erat mū. ſicut dr̄ Hebꝝ. xj. Hoc mō mathathias ꝓuocabat filios ſuos ad ꝓfectu v̓tutū. Mach̓ͦ. ij. dicens Memētote opeꝝ patꝝ q̄ fecerūt in ge neratiōibus ſuis. ⁊ accipietis gl̓iaꝫ ma gnā. Et qꝛ in ꝓfectu v̓tutū ſūme eſt ne ceſſaria intentio recta. ideo apl̓s poſtꝙͣ dixerat. Prouidētes bona ſubdit. Co

Dnica. II.
ram deo. vt videlicet fiat bonuꝫ ꝓpter deum. non ꝓpter fauorē hominū. Hoc ipſum chriſtꝰ docet Matth. v. dicens. Attendite ne iuſticiā veſtra faciatis co rā hoībꝰ vt videamini ab eis. Sed qd̓ cora deo facere debeāt docet. cū ſubdit Tu autē cum ora. intra in cu. ⁊ clauſo oſtio ora patrē tu. in abſcon. ⁊ pr̄ tu qͥ videt in abſcō. red tibi. Eſt etiā ꝓfi cientibus neceſſaria fama bona. Pro quo addit. Sꝫ etiā corā hoībus. Et hͦ ꝓpter tria.ſ. vt malus huiliet̉. Und̓. jͣ. Be. ij. Sic eſt volūtas dei vt bn̄ faciē tes obmuteſcere faciatis hoīm impru dentiū inſipientiā. Itē vt ꝓximꝰ edifi cet̉. Math. v. Sic luceat lux vr̄a cora ho. vt vi. oꝑa ve. bo. Itē vt deꝰ glorifi cet̉. Un̄. j. Pe. ij. Cōuerſationē veſtraꝫ hn̄tes inter gētes bona. vt in eo qd̓ de tractant de vobis tanꝙͣ de malefacto ribus ex oꝑibus bonis vos ꝯſiderātes glorificent deū. O ¶ Tercio docꝫ ꝑ fectos quoꝝ eſt ꝯſilijs acqͥeſcere. ⁊ tria tāgit ipſis neceſſaria. ¶ Primū eſt oī bus ſine exceptione dimittere iniurias ¶ Pro quo dicit. Cū oībus paceꝫ ha bentes. Sic faciebat dauid. Qui cum his quioderunt pacem erat pacificus Sciebat em̄ ꝙ btī ſunt ꝑacifici. qm̄ fi lij dei vocabunt̉. ¶ Scd̓m eſt iniurijs nō reſiſtere. Pro quo dicit. Non vos defendentes cariſſimi ſed date locū ire Sic faciebat chriſtꝰ qn̄ tꝑe paſſiōis di cebat. ꝙ. xij. legiones angeloꝝ habere potuit ad ſui defenſione ſed tn̄ noluit. Sicut habet̉ Lu xxvj. Imo ⁊ petrū ſe defendere volentē coercuit dicēs. Con uerte gladiū tuū in vaginā. Hocipſuꝫ inter ꝑfectōis regulas poſuit. Math. v. dicens. Si quis ꝑcuſſerit te in maxil lam p̄be ei ⁊ alterā.i. ſi velit te in alte rā ꝑcutere nō defendas. ¶ Tercium eſt iniuriātibꝰ etiā bn̄ficiū exhibere Pro quo dicit. Si eſurierit inimicꝰ tuꝰ ciba il. Si ſitit potū da illi. Sic fecit chruſtꝰ qn̄ ꝓ crucifixoribꝰ orauit dicēs. Pater igno. illis. qꝛ neſ. qͥd fa. Hoc idē docu it inter regulas ꝑfectōis Math. v. di.
cens. Bn̄facite his qͥ vos ode. Et ora te ꝓ ꝑſequen. vos. Hoc cōſiliū adīple uit beatus Stepbanus qn̄ ꝓ lapida toribus exorauit. Rogemus. De euangelio. Sermo. XXXV. Omine ſi vis po tes me mundare. ⁊cͣ. Matth. viij. In his verbis duo innu unt̉. Leproſi infirmitas. cu dicit ſe mu dandū. Et dn̄i ſuꝑ infirmitate tranſcē dens poteſtas. cū dicit. Dn̄ ſi vis po tes me mūdare. PLeproſi aūt in firmitas eſt generalis infectio ⁊ corru ptio membroꝝ. Et deſignat infirmita tē ſpūalem hoīs cui ſenſus ꝑ mortale peccatū ſunt infecti ⁊ corrupti tanꝙͣ le proſi. Et qꝛ nō vnū eſt mortale pctm̄ hoīem tanꝙͣ lepra inficiens ſed multa ſunt. ſic multiplex eſt lepra in ſcriptu ra. multa mortalia peccata deſignans ¶ Nota gͦ ꝙ ſeptē criminalia pctā de ſignant̉ ꝑ ſeptēplicē leprā in ſacra ſcri ptura. Eſt em̄ lepra ſuꝑbie. ⁊ hec eſt regis oſīe. qͥ auſu temerario p̄ſumpſit officium ſacerdotis exercere. De quo Paralip. xxij. Et hec ſignat̉ Leui. xiij. ꝑ leprā in barba. Iteꝫ eſt lepra inui die. ⁊ hec eſt marie q̄ ꝓpter inuidiam quā habuit in moyſen inheſit ei. De qͣ Numeri. xij. Ecce mediū carnis iā de uoratum eſt a lepra. Inuidia em̄ deuo rat poſſeſſorē. Unde hec eſt fera peſſi ma qͣ deuorauit ioſeph. Et hec ſignat̉ ꝑ leprā in domo. Lepra em̄ inuidie eſt in domo cordis. et eſt tanꝙͣ vermis in pomo. qꝛ inuidia in corde tanꝙͣ v̓mis in pomo naſcit̉. ⁊ ip̄m cor tanꝙͣ ymis pomū depaſcit. ¶ Item eſt lepra ire. ⁊ hec eſt ſimonis. De qͣ Math. xxvj. Ip ſe em̄ indignabat̉ dn̄o qꝛ cū maria loc bat̉. Et hͦ ſignabat̉ in lepra vlcerꝭ. Ul cus em̄ nō ſinit ſe tāgi ſic iracūdus. ¶ Itē eſt lepra auaricie. Et hec ē giezi Regū. iiij. Qui ꝓpter lucꝝ tꝑale vedi dit ſpūale. ⁊ hͦ ſignat̉ in lepra caluicij.

Dominica. II.
Leuit̉. xiij. Caluus em̄ ſꝑ crinibꝰ eget. ſic ſꝑ auarus eget. Itē eſt lepra acci die. Et hec eſt moyſi. Exo. xiij. Qui ꝓ tulit manū ſuam leproſam de ſinu ſuo Egeſtateꝫ em̄ oꝑata eſt manus remiſ ſa Et hec ſignat̉ in lepra veſtis q̄ eſt le uis. Sic accidioſi leuiter ⁊ tepide viuūt ponunt em̄ manū ſub aſcella. Exēplū ca. ij. D. ¶ Item eſt lepra gule. ⁊ hec ē illoꝝ leproſoꝝ quatuor qui intrauerūt tentoria ſyriorū ⁊ comederunt ⁊ bibe runt ⁊ abſconderunt. ⁊ poſt nunciaue runt. iiij. Re. vij. Et hec eſt lepra in cū te. ¶ Item eſt lepra luxurie. Et hec eſt lepra Ioab. Reg. iij. Cui dictū eſt vt nō deficeret fluxus ſeminis. ⁊cͣ. Et hec eſt carnis lepra p̄figurata. quia qͥ for nicat̉ in corpus ſuū peccat. Et hec ſep tētuplex lepra ſpiritualis inficiēs eſt ⁊ corrupens totū hominē. q. totū corpꝰ Reddit em̄ graues pedes ad bene am bulandū. manus ad bn̄ oꝑandū. anhe litū fetidū ⁊ toruū aſpectu Adapta. Et talis dolēs de infirmitate ſua acce dat per cordis ꝯtritionē ad medicū. qͥ ſolus peccata dimittit. confiteat̉ potē tiā. et expectet eius volūtatē dicēs. Do mine. ſi vis potes me mundare. Et ſta tim recipiet ſanitatem. Si aūt vis lo qui de ſeptē mortaliū peccatorū cura tione per chriſtū. Require dn̄ica.xvij. in ſermone. Vdropicus erat. ¶ De euāgelio. Sermo. XXXVI Ade oſtēde te ſa cerdotibus Matth. viij. In hͦ ꝙ ſanatū leproſuꝫ remittit ſa terdotibus oſtēdit ꝙ ſanatis ꝑ ꝯtritio nē neceſſaria eſt cōfeſſio. Q Circa quā in p̄miſſis verbis ꝯſiderant̉ quin qꝫ. videlicꝫ ꝙ debet eſſe ꝯfeſſio feſtina. nuda. ꝓpria. integra. et frequēs. ¶ Pri mo ꝙ debet eſſe feſtina innuit cū dicit Uade. Non dicit ibis. Sed vade in p̄ fenti. qꝛ tantū bonū in quo conſiſtit ſa lus nullatenus eſt differendum. Iuxta
illud Iacobi. v. Cōfitemini alterutruꝫ peccata vr̄a vt ſalue. Ad ꝯfeſſionē ſa lutiferā feſtinandū eſt ml̓tis de cauſis ¶ Primo ꝓpt̓ incertitudinē hore mor tis. Lu. xij. Ueniet dn̄s ſerui illiꝰ in die qua non ſperat. et in hora qua neſcit. et diuidet eū. et partē eius cum infideli bus ponet. Itē diuiti ꝓmittenti ſibi vi ta in annos plurimos dictū eſt. Stul te hac nocte repetent aīam. ⁊cͣ. Exem plū in ꝓmptuario ca. iiij. G. ¶ Scd̓m eſt quare feſtinandū eſt ad cōfeſſioneꝫ qꝛ morās in peccato ſemꝑ accumulat peccatū peccato. et ꝑ ꝯſeq̄n̄s penaꝫ pe ne. Apl̓us. Qui in ſordibus eſt ſorde ſcat adhuc. Apl̓s. An ignoras qm̄ be nignitas dei ad penitentiā te adducit: Sed ẜm duriciā et īpeni. cor. theſauri. ti. irā. Et Greg. Peccatū qd̓ ꝑ penitē tiam nō diluit̉ mox ſuo pōdere ad ali ud trahit. Exemplū in ꝓmptuario ca. vj. H. ca. ix. A. ¶ Terciū eſt qͣre ē feſti nanduꝫ. quia quanto diutiꝰ morat̉ qͥs in peccato tanto lōgius elōgat̉ a deo: et tanto difficilior eſt regreſſio. Un̄ ẜm curſum conſuetū adminꝰ tantū ſpaciū tꝑis debet expēdere ad deū redeundo. quantū expendit a deo recedēdo. Qd̓ qꝛ raro fit ꝓpterea dicitur in psͣ. Qui elongant ſe a te ꝑibunt. ¶ Quartū eſt quare feſtinandū. quia in extrema egri tudine vix poteſt aliqͥs vel de peccatis penitere vl̓ etiā cogitare. Ideo cū egri tudine deprimeris vix aliud cogitare potes ꝙͣ qd̓ ſentis et illuc rapit̉ inten tio mētis vbi eſt vis doloris. Quia vt dicit augꝰ. Plurima tunc impedimen ta concurrūt. Nā mors vrgēt. pena te uet. filij quos illicite dilexit. vxor ⁊ mu dus eū ad ſe vocāt. Tene gͣ certū ⁊ di mitte incertū.i. age penitentiā dū ſan es. Exemplū in ꝓmptuario ca. j. Fy Quintū eſt qͣre feſtinādū eſt qꝛ niſi in p̄ſenti vita feceris. non poteris poſtea ſed clamabis nec exaudieris. Clama uit enim diues in inferno ⁊ nō eſt exau ditus. nec in gutta aq̄. Feſtina g ⁊ vade ⁊ noli ꝓcraſtinare dicēs. Sine mō. ſine

Dn̄ica. II.
mō. qꝛ illud mō no habet modū. vt di cit Augꝰ. Exempluꝫ ca. ij. Ꝙ. RI Scd̓o innuit ꝙ ꝯfeſſio debet eſſe nuda nō palliata. cū dicit Oſtēde. Nō eī qͥs debet vti verbis vel noībus palliatis. ſed ꝓpriū peccatū ſuo noīe ꝓprio qͣn tūcunqꝫ turpe exprimat. ⁊ nō ſolū pec cata ſed oēs circūſtantias quātūcunqꝫ turpes ⁊ abominabiles vt ſic tota ſa nies apoſtematis expellat̉. Oebet eniꝫ dici. Quis. qͥd. vbi. ꝑ quos. quotiens. cur. quo. qn̄. Quilibet obſeruet aīe me dicamina dando. ¶ Quis.ſ. ſi maſculꝰ vel femina. iuuenis vel ſenex. nobilis aut ignobilis. ſolutꝰ vel ꝯiugatus. cle ricus vel laicus. cōſanguineus vel affi nis. ¶ Quid vtrū.ſ. adulteriuꝫ vel for nicatio. Aut homicidium vel hmōi. Ubi. in loco ſacro. vel via publica. vel loco nō cōſecrato. ¶ Per quos.ſ. me diatores. qꝛ oēs tales ſunt ꝑticipes cri minis ⁊ danatōis. ¶ Quotiē s. debet eī cōfiteri ſi pōt nō ſolū pctā ſed etiam vi ces. vt dicat quotiēs fornicariā cogno uit vel adultera. et vtrū vnam aut plu res. Et quotiens iterauit iniurias. et hmōi. ¶ Cur vtrū ſponte vel coactus vtꝝ cupiditate vel pauꝑtate. et hmōi. ¶ Quo.ſ. de mō agendi vel patiendi. qd̓ melius actu ꝙͣ locutiōe ſcit̉. ¶ Qn̄ vtꝝ in tꝑe ſacro. puta aliqͥbꝰ feſtis vel leiunijs. vel hmōi. S ¶ Tercio innu it dn̄s ꝙ ꝯfeſſio dꝫ eſſe ꝓpria. cū dicit. te. nō aliu. psͣ. Deꝰ vi. me. annū. ti. non alienā. qꝛ alit̓ ſi crimē alioꝝ diceret. nō eſt aliꝰ crimīs corrector ſed ꝓditor vel detractor. Fallit hͦ vbi circūſtātia talis eſt ꝙ aliter nō p̄t ꝯfiteri pctm̄. vt ſi co gnouit matrē ſuā vel filiā. vel ſimile. ⁊ tūc non ē ꝓditor. qꝛ nō dicit vt aliū ꝓ dat ſed vt liberet ſe. qꝛ aliter nō poſſet ꝯfiteri peccatū. T ¶ Itē in hͦ ꝙ dicit oſtēde te ſacerdotibꝰ. innuit ꝙ cōfeſſio dꝫ eſſe integra. Nō em̄ dicit oſtēde ca put vel manus vl̓ aliud. ſed te totū. qꝛ nō tm̄ ꝯfiteri dꝫ qͥs qd̓ fecit manibꝰ vl̓ pedibꝰ. ſꝫ etiā oculis ⁊ auribꝰ ⁊ alijs. vt ſcꝫ oīa pctā dicat q̄ ipſe ꝯmiſit. nō diui
dendo inter diuerſos ſacerdotes ſꝫ vni oīa. Deꝰ em̄ ſumme bonꝰ imꝑfectōnis opus nō hꝫ. aut em̄ totū hoīem ſanat aut nihil. Un̄ v̓ſus. Sūma dei pictas veniā nō dimidiabit. Aut nihil aut to tū ꝓpiciādo dabit. Caue gͦ ne ꝓpt̓ ve recundiā diuidas ꝯfeſſionē. Ridiculo ſi em̄ erāt nūcij dauid. qͥbus veſtimēta vſqꝫ ad nates erāt preciſa. ⁊ medietas barbarū raſa qm̄ male cooꝑit̉ cui dor ſum nudū apꝑet. Rex ille qͥ nūcios da uid ſic deturpauit diabolū ſignat. qui peccatoribꝰ ſuadet vt q̄dā peccata de tegant. Sed qͥ habitat in celis irride bit eos. Ideo dicit dn̄s ꝑ hiere. Effun de ſicut aqua cor tuū. Aliqͥ eī effundūt ſicut oleuꝫ. Alij ſicut mel. Alij ſicut vi nū. Alij ſicut lac. Cū oleū effundit̉ ſi pinguedo in vaſe remanet. Hij ſunt qͥ partim pctā ſua ꝯfitent̉ maioraᵉ ꝓpter verecundiā retinentes. Sicut mel effū dūt qui quidē oīa ꝯfitent̉. ſed dulcedi ne delectationis retinēt ſicut vas mel lis. Sicut vinū effundūt qͥ odorē reti nent ſicut vas vini. hoc eſt qn̄ libenter audiūt tractare ea q̄ incitant ad peccā dū. Sicut ſac effundūt qͥ coloreꝫ pecca ti retinent. ſicut vas lactis candoreꝫ. hͦ eſt qn̄ delectatiōes mūdi libenter aſpi ciunt. Sꝫ caue ne ꝑcutiat te dn̄s ꝑies de albate. Effunde gͦ ſicut aquā cor tu um poſt cuius effuſione nihil remanet U¶ Quinto on̄dit ꝙ cōfeſſio debet eſſe frequēs. cū dicit pluraliter ſacerdo tibꝰ. Per plures ſacerdotes innuit fre quentiā. qd̓ dupliciter ē intelligēdum. Uno mō vt ſi freq̄nter ceciderit ī mor talia pctā frequēter cōfiteat̉. Alio mō vt etiā eadē pctā frequēter ꝯfiteat̉. Si forte vna inter multas cōfeſſiōes inue niat̉ placēs deo. et etiā ꝓpter freq̄nteꝫ pudorē ꝯfeſſiōis. q̄ magna pars eſt ſa tiſfactionis. et etiam vt plures habeat orantes pro ſe. ¶ De euangelio. Sermo. XXXVII.

Dominica. II.
Um introinet ca pharnaū acceſſit ad eū cēturio rogas ⁊ dicēs. Dn̄ puer meꝰ ſacꝫ pallticꝰ in domo ⁊ male tor. Mat. viij. Cēturio cuiꝰ puer ꝑaliſi torquet̉ ſi gnat peccatorē. cuiꝰ aīmus torpens a bono accidia vexat̉. Qui vtiqꝫ cēturio ꝓ curatiōe ſerui tria facit. ¶ Prīo em̄ adit medicū. ꝓ quo d̓r. Cū introiſſꝫ ca pharnaū acceſſit ad eū. ¶ Scd̓o expo nit morbū cū dicit. Puer me. iacet in do. ꝑali. ¶ Tercio petit ſubſidiū cū dic̄ Tm̄ dic verbo ⁊ ſanabit̉. Sic̄ certe qͥli bet dicto mō infirmꝰ.ſ. ſpūali paliſi ꝑ cuſſus exēplo cēturionis adeat thronū gr̄e eiꝰ ꝑ pctī ꝯtritiōeꝫ. exponat morbū ꝑ ꝯfeſſionē. petat ſubſidiū ꝑ orationeꝫ q̄ eſt ꝑs ſatiſfactōis. X I In primo ſcꝫ in peccati ꝯtritiōe tria implicant̉ co trito neceſſaria. ¶ Primū ē ex ꝯtritiōe ad deū ꝯuerſio. ꝓ quo dic̄ Acceſſit ad eum. zach̓. j. dic̄. Cōuertimini ad me et ego ꝯuertar ad vos. Idē Iohel̓. ij. ꝯſu lit. Cōuertimini ad dn̄m deum ve. qm̄ benignus. in ſe em̄ nunꝙͣ traſcit̉. ⁊ mi ſericors ē miſerꝭ ſꝑ miſerādo. patiens. qꝛ diu vltionē ſuſpēdit. ml̓te miſeratio nis. qꝛ oībꝰ qͥcqͥd ad ſalutē petūt impē dit. ⁊ p̄ſtabil̓ ſuꝑ mali. qꝛ ꝓ malis bo na repēdit. Exēplū in ꝓmptua. ca. ix. A. ¶ Secundū eſt ꝯuerſiōis accelera tio. Hac innuit in hoc. Quia ſtatim cū introiſſꝫ in caphar. acceſ. Sic Maria inagdalena peccatrix. vt ꝯgnouit qꝛ ie ſus accubuiſſet in domo ſimonis. ad ip̄m tanꝙͣ ad medicū venit. Ecc. v. d̓r Qe tar. ꝯuerti ad do. Si vis plus loqͥ de feſtina ꝯuerſione. Reqͥre in capite ieiunij in ẜmone Cōuertimini. ¶ Ter ciū eſt cōuerſi ſiue ꝯtriti de pctīs hūili atio. Et hoc innuit̉ in hoc ꝙ cēturio qͥ fuit magnꝰ acceſſit rogās hūilit̓. Ecc̄. iij. Quāto ma. es hu. te in oībꝰ. Un̄ et dauid rex pꝰ pctm̄ vr̄ie ſe hūiliando di xit. Cor ꝯtritū ⁊ hu. d̓s ne deſpi. Y In ſcd̓o.ſ. in explanatōe morbi tria fa
Puer meꝰ ia. ꝑa. Scd̓o tāgit infirmi tatis locū cū dicit. In domo mea. Ter cio infirmitatis modū cū dicit. Et ma le torquet̉. ¶ In primo innuit ꝙ confi tēs morbū nō dꝫ occultare ſed on̄dere pctm̄ ſuo noīe exprimēdo dicens. Pu er meus.i. animꝰ meus iacet ꝑalitieus a bono oꝑe ꝑ accidiā torpendo. Acci dia em̄ eſt tarditas corꝑis mētu ꝯſeq̄n tis laboris. Un̄ Ecc̄es. iiij. Stultꝰ ꝯpli cat manꝰ ſuas ⁊ comedit carnes ſuas dicens. Melior eſt pugillus cū reqͥe ꝙͣ plena vtraqꝫ manꝰ cum labore ⁊ affli ctione. Etiā ſi aliqͥd boni ꝯcipit extin guit̉ ꝑ animi accidiā. Qd̓ ſignat̉ Re. iij. in muliere q̄ peꝑat pueꝝ. Mortuꝰ ē inqͥt filius eiꝰ nocte dormiēs qͥppe op p̄ſſit eū. Mulier filiuꝫ parit cū aīa bn̄ oꝑari incipit. Sed dormiēs ip̄m oppri mit cū accidia dn̄ante q̄ inceperat non vult ꝯſūmare. et ſic iacet puer.i. animꝰ ꝑaliticꝰ ad oē opus bonū torpidus. ¶ Itē ꝑ locū innuit qͣlitatē peccati quā ꝯfitēs dꝫ exprimere. Nā domꝰ in qͣ ia cet ꝯſcīaꝫ ſignat. ⁊ differt ab illo adole ſcēte qͥ ad portā ciuitatis ꝑ oꝑis mani feſtatione defert̉. ⁊ a lazaro qͥ ꝑ ꝯſuetu dinē tumulat̉. De qͥbꝰ ſi vis loq̄ habes in ſermone Adoleſcēs tibi d̓i. ſur. In dn̄ica.xj. pꝰ pēte. ¶ Itē modū pctī ꝯfi teri docꝫ dicēs Et male torquet̉. Uere male torquet̉ ꝑaliticꝰ ſpūalis. qꝛ intꝰ in domo ꝯſciētie eſt ignis qͥ ip̄m exurit. f. ſua deſid̓ia. Un̄ Prouer. xxiiij. d̓r. Per agrū.ſ. cordis pigri hoīs traſiui. ⁊ et ce totū repleuerūt vrtice qͣ exurūt. ⁊ ope ruerūt ſuꝑficiē eius ſpine qͥ pungunt. Tota die eī ꝯcupiſcit ⁊ deſiderat piger Sic̄ d̓r Prouer. xxj. Et ideo male tor quet̉. qn̄ illud qd̓ deſiderat hr̄e nō pōt Et intantū torquet̉. ꝙ ſicut ibideꝫ d̓r. De ſideria occidūt pigꝝ. z¶ Tercio docet petere ſub ſidiū. ⁊ hͦ ꝑ orationē qͥ eſt pars ſatiſfactionis cū dicit. Tm̄ dic perbo et ſana. puer meꝰ. Tres em̄ par tes ſatiſfactiōis ſunt. Oratio. iciuniū ⁊ elemoſina. Unā tāgit hic.ſ. oratione Et docuit orare tripl̓r.ſ. hūiliter. cū di

Dn̄ica. III.
xit. Dn̄e nō ſū dignꝰ vt intres ſub tec. meū Uere licꝫ cet cēturio tn̄ attēdebat illud. Subditꝰ eſto dn̄o ⁊ ora illu. Hu miliū em̄ ⁊ māſuetoꝝ ſꝑ ſibi placuit de p̄catio. Un̄ d̓r Ecc̄. xxxv. Oro hūili. ſe. pene. nubeſ. ⁊ donec ꝓpinqͣt. nō ꝯſola bit̉ ⁊ nō diſcedet donec altiſſimꝰ aſpici at. Sicut patet in publicano. Lu. xviij Qui reputas ſe indignū ocl̓os ad celū leuare ſtatim deſcēdit iuſtificatꝰ in do mū ſua. ¶ Ite docuit orare fideliter di cēs. Tm̄ dic v̓bo ⁊ ſana. pu. m. Uere iu xta ꝯſiliū btī iacobi poſtulauit in fide nihil heſitās. Qd̓ etiā dn̄s on̄dit dicēs Amē dico vobis nō inueni tanta fidē in iſrael. Oras em̄ dꝫ cōfidere ꝙ impe trabit. Un̄ dicit Bern̄. Unū de duobꝰ indubitāter credere debemꝰ ꝙ dn̄s da bit nobis. aut illud qd̓ petimꝰ. aut qd̓ nouit eſſe vtiliꝰ. licꝫ qn̄qꝫ ꝓtrahat exau dire. vt feruētiꝰ ⁊ magis inſtemꝰ. Un̄ et cēturio docuit orare inſtanter Poſt ꝙͣ em̄ oraſſet dn̄m ⁊ dn̄s nō ſtatiꝫ ex au diuiſſet eū. nō iō deſtitit nō ideo de ſpe rauit. Sꝫ poſt allegauit dicens. Nā ⁊ ego ſum hō ſub ptāte ꝯſtitutus. et dico ẜuo meo fac hͦ ⁊ fac̄. ſic tu tm̄ dic ver bo ⁊ ſanabit̉ puer meꝰ. Et certe meli or fuit finis orōnis ꝙͣ principiū. qꝛ ſta tim ſubdit dn̄s. Uade ⁊ ſicut credidiſti fiat tibi. Bonū eſt gͦ orōni inſtare ſed no ꝑ orōis ꝓlongationē. Un̄ Math. vj. dixit dn̄s diſcipulis. Orates aut no lite multū loqui. Propt̓ qd̓ dn̄s ⁊ bre uē orōneꝫ docuit ipſos dicēs. Sic ora bitis. Pr̄ nr̄. ⁊cͣ. Uolēs vt freq̄ntiꝰ ite ret̉. Sic em̄ d̓r oro iuſti aſſidua. ẜm ꝙ Iaco. dic̄. Un̄ ⁊ in vitis patꝝ on̄dit an gelus cuidā pr̄i ſancto modū orādi vt ſcꝫ frequenter ab oꝑe ſurgeret. et facta breui orōne iteꝝ laboraret. Ideo dicit dauid. media nocte ſurgebam. Et ſep ties in die laudauit dn̄m. Iō yſa. xxiij. p̓r. Bn̄ cane. freq̄nta cāticū. Sicut de btō bartholomeo legit̉ ꝙ cēties in die et cēties in nocte flexis genibꝰ orabat dn̄m. Et ipſe dn̄s orauit tertio eundē ẜmonē. Math.xxvj. Exemplū in ꝓm.
ptuario ca. xv. F. Rogemꝰ ⁊ nos dn̄m vt ꝑ ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactio nē de ſpūali ꝑaliſi ſi ꝙͣ ꝯtraximꝰ ſatiſ facere valeamus. ¶ Dn̄ica tercia de epiſtola. Sermo. XXXVIII. Emini quicquaꝫ ¶Sebeatis niſi vt īuicē diligatis Ro. xiij. In his verbis monet nos apl̓s de duplici ꝓximi debito. ſcꝫ tꝑali ⁊ ſpūali. Primū qd̓ ꝯtingit in re bꝰ tꝑalibꝰ monet nos ꝙ ſit ſoluenduꝫ ⁊ nihil de eo retinendū. cū dic̄. Nemī qͥcquā debeatis. Scd̓m qd̓ ꝯtingit ī re bus ſpūalibꝰ monet nos ꝙ ſꝑ ſit ſoluē dū ⁊ ſꝑ retinendū. cū dicit. Niſi vt in uicē diligatis. A ¶ Tꝑale autē debi tū qd̓ ē ꝓximo ſoluendū. Aut contra hit̉ circa res ꝓximi. aut circa ꝑſonam ꝓximi. Si circa res ꝯͣhit̉. hoc fit multi pliciter. aut ex violētia. aut ex fraude. aut ex iniqͥtate. Si ex violētia hͦ eſt qꝛ vel violētia manifeſta vel occulta. Si ex manifeſta ſic ꝯͣhūt debituꝫ circa res ꝓximi raptores. iudices ⁊ dn̄i a ſubdi tis vltra iuſticiā exigētes. ⁊ tax illoꝝ lu ſores. Si aūt ex violētia occulta. ſic cō trahūt fures ⁊ eoꝝ ꝯplices. vt ſunt fur tu emētes ⁊ fures fouētes qͥ tenent̉ oēs ad reſtōem. Si aūt ex fraude ꝯͣhit̉ fur tu vel debitū. ſic ſunt qui bonuꝫ aſſerūt ⁊ malū ſubijciūt. vt ſūt plūbū ꝓ argē to dātes. cuprū ꝓ auro. ouinū coriū ꝓ caprino. malū panu ꝓ bono. vltra vel citra iuſticiā ꝯputātes. ⁊ hmōi. Si aūt ꝯhit̉ ex iniqͥtate ſic̄ ſūt vſurarij. vſura riꝰ eī d̓ ſuꝑfluo ſibi ꝯmodat īdigēti ad vſurā. ⁊ ſic ꝯͣhit debitū ex iniqͥtate. Cū em̄ ex p̄cepto tenet̉ qͥlibet diligere ꝓxi mū ſuū ſicut ſeip̄m. ſuꝑfluum dꝫ ad ne ceſſitatē ꝓximi erogare. qd̓ qͥ nō fac̄ ini q̄ facit.i. nō eq̄ facit. qꝛ nō diligit ꝓimū vt ſe. Et tales diuitie q̄ vl̓ ſuꝑflue reſer uant̉. vl̓ ſi ꝓxīo n̄ ꝯmodant̉ dicūt̉ iniqͥ tatis diuitie. vt dic̄ glo. ſuꝑ illd̓. Facite vobis aj. ⁊cͣ. Un̄ vſurariꝰ peior ē iude

Dominica. III.
qꝛ chriſtū ꝓ minori p̄cio dat ꝙͣ iudas. qͥ qd̓ male accepit ſtatim reddidit. Itē peior ē latrone. qꝛ latro aliqn̄ qͥeſcit.ſ. dormiendo ⁊ comedēdo. vſurariꝰ nun ꝙͣ neqꝫ die. neqꝫ nocte. Un̄ qꝛ ipſe vēdi dit requiē fruſtra cātat̉ ei requieꝫ eter na. Exemplū in ꝓmptua. ca. ij. Y. Itē peior ē iudeo. qꝛ iudeus ab alio iudeo nō accipit vſura. Itē peior eſt inferno qꝛ infernus nihil accipit niſi qd̓ celū re ſpuit. Et qꝛ oēs p̄dicti tenent̉ ad reſti tutionē. oībus vt ſingulis ſingula reſti tuant̉. d̓r ip̄is ab apl̓o Nemini qͥcqua debcatis. qꝛ aliter nunꝙͣ ſaluabuntur. Nec miꝝ ſi ꝓ alienis qͥs dānat̉. cū di ues ille purpuratus. qꝛ ſua lazaro nō dederat in inferno eſt ſepultus. Et ſic̄ cortina cortinam trahit. ita male fidei poſſeſſor ſeqͣces ſuos ſecū trahit. cum em̄ oīa pcta cū actore ſuo moriant̉ vt fornicatio ⁊ hmōi. mala poſſeſſio ſꝑ vi uit. Un̄ ꝓ vinea naboth nō ſolū achab eſt punitus. ſed eius poſteri vſqꝫ in qͣr tā generationē. Solēt em̄ taliū filij di cere. Iuſte poſſideo qd̓ pr̄ meꝰ mihi di miſit. ⁊ ita pr̄ ſecū trahit filiū ad gehē nā. ⁊ hͦ qd̓ nō vulthic dimittere ꝓpter amorē dimittit ꝓpter gehennā. Un̄ le git̉ in legēda furſei. qͥ cū eſſꝫ filiꝰ regis et regine chriſtū nudus ē ſecutꝰ. ⁊ cum quodā tꝑe ꝯpuliſſet neceſſitas eū reci pere tunicā a quodam feneratore. ipſo mortuo. angeloꝝ ⁊ demonuꝫ facta eſt magna altercatio ꝓ tunica. Cū demo nes ea hr̄e nō poſſent in faciē eiꝰ crude liter ſe iniecerūt ⁊ ipſius maxillā mira culoſe fregerūt. Quē cum poſt angeli ad corpꝰ reſtituiſſent ſꝑ ꝯcauitas in fa cie eius fuit. ita vt manꝰ ibi clauſa poſ ſet circūuolui. Itē exēplū de filio vſu rarij dānato cū pr̄e. q̄re in ꝓmptua. ca. ij. E. B ¶ Si aūt debitu ꝯtrahit̉ cir ca ꝑſona ꝓximi. hoc fit oꝑe aut verbo. Oꝑe ꝑſona ꝓximi ꝑ afflictiōes debili tādo. Ore ꝑſonā eiꝰ maledicēdo. vl̓ ꝑ detractiōes obfuſcādo famā eiꝰ. qͥ oēs tenent̉ ad reſtitutionē. Un̄ Salomon Qui detrahit ꝓxīo ſuo in futuꝝ ſe obligat. vt.ſ. ei cui detraxit ſatiſfaciat. In xta illud euāgelij. Si offers munꝰ tuū an̄ al. ⁊ recor. fue. ꝙ frater tuꝰ hꝫ aduer ſum te. vade priꝰ ⁊c. Un̄ de oībꝰ ſupͣdi ctis d̓r. Nemini qͥcꝙͣ debea. niſi vt īui cē̄ dili. C Scd̓o ponit debitū ſpiri tuale.ſ. vt inuicem diligatis. Na cari tas ſꝑ eſt hn̄da ⁊ ſꝑ eſt ſoluēda. Unde glo. Ita eā ſoluite vt eam ſꝑ debeatis qd̓ de alijs v̓tutibꝰ nō d̓r. Nā honoreꝫ ſi abſens eſt ꝑſona non teneor exhibe re. ſed caritas etiā abſenti exhiberi de bet. Itē ſi video ꝙ aliqͥs de honore ſi bi exhibito ſuꝑbiat. non debeo et eū ex hibere. caritatē aūt ſꝑ debeo Hec ē vir tus q̄ quāto magis ꝓxīo exhibet̉. tāto in exhibente augmentat̉. Un̄ nota qͣtu or rerū differētias. Sunt em̄ res q̄ cū pluribus cōicant̉ diminuunt̉. vt eſt au rū ⁊ hmoi. Itē ſunt res q̄ cū pluribus cōicant̉. nec diminuunt̉ nec augmētan tur. vt ſunt lux ⁊ tenebre. Itē ſunt res q̄ cū pluribꝰ nō cōicant̉ diminuunt̉. cū aut cōicant̉ augent̉. ⁊ quāto plus cōi cant̉. tanto magis et plus augent̉. Et he ſunt due.ſ. ſcīā ⁊ caritas. Quia dicit Boecius. Sciētia ē nobilis poſſeſſio animi q̄ auaꝝ dedignat̉ poſſeſſorē. N ſi publicet̉ elabit̉. Alia res eſt v̓tꝰ ſiue caritas De qͣ dicit gloſa. Cū reddit̉ ab hoīe creſcit in homīe. ⁊ quanto magis reddit̉ tanto magis acquirit̉. Quarta differētia eſt in diuinis q̄ cū pluribus cōicant̉ in ſe nec minuunt̉ nec augent̉. Dant aūt eſſe ⁊ bene eſſe quibus par ticipant̉. Et ideo qꝛ caritas extēſa cre ſcit. Nemini quicꝙͣ debeatis niſi vt in uicem dili. De euangelio. Sermo. XXXIX. Omīe. ſalua nos perimus. Math. viij. Hec eſt oratio apl̓oꝝ in piculo maris exiſtentiū. ⁊ quia nos fratres cariſſimi in ꝑiculoſiori mari. videlicet huiꝰ mū di lumus. ideo vt liberemur premiſſaꝫ

Dn̄ica tercia.
or̄onem ad ſaluatorē noſtꝝ dirigamus dicentes. Dn̄e ſalua nos ꝑimus. In qͥ bus verbis duo notant̉. Tangit̉ em̄ in ipſis periculū cū dicit̉ perimus. Et im plorat̉ auxiliū cum dr̄. On̄e ſalua nos. O Periculū aūt noſtrum magnū inuenimus ſi matris periculū ꝑ qd̓ na uigauimus. ⁊ nauis in qua ſumus de bilitatē ꝑpendimus. Mare em̄ huius mundi inter om̄ia maria plura pericu la habꝫ. qd̓ ꝓbat ſicut dicit btūs Ber. tranſiuntiū paucitas. ⁊ ꝑeuntiū multi tudo. In mari ſiquidem marſilie de qͣ tuor nauibus tranſentibus vix vna pe riclitat̉: In hoc v̓o mundo nō dico de quatuor. imo de qͣdraginta tranſfretan tibus vix euadit vnus. Exēplū de quo dam monacho ſancto cui abbas in vir tute ſancte obedientie p̄ceperat vt ſibi poſt mortē appareret. Et reqͥrente ab bate dixit eadē die mortis ſue ml̓ta mi lia hoīm deceſſiſſe. ⁊ ſe tm̄ terciū ſalua tū eſſe. Item aliud exemplū in ꝓptua rio q̄re ca. xvij. CE. Sunt em̄ in ma ribus md̓i tot ⁊ tanta ꝑicula. ꝙ qͥ vult euadere vnū incidit in aliud. Iuxta il. lud. Incidit in ſcillā cupiens vitare ca ribdim. Frequenter em̄ qͥs volens vita re ꝑiculū luxurie abſorbet̉ a voragine auaricie. quaſi a caribdi. Scilla v̓o dr̄ petulantia maris ſuꝑ arenā maris vel ſcopulos ex defectu ꝓfunditatis. Eſt etiam hoc mare mundi ꝑiculoſum ꝓpt̓ ventoꝝ vehementiā ⁊ cōtrarietatem. Un̄ Dan̄. vij. dr̄. Ꝙ quatuor venti pu gnabant in mari. vicꝫ venus timor. va na ſpes. vanus dolor. ⁊ vanū gaudiū. Que quatuor affectiones hoīs nunꝙͣ ꝯcordāt. De qͥbus Boecius. Gaudia pelle. pelle timorē. ſpemqꝫ fugato. nec dolor aſſit. Item periculoſum eſt mare huius mūdi ꝓpter latronū ⁊ pyratarū id eſt demonū crudelitatē. q̄ crudelitas eoꝝ deſignat̉ Luc̄. x. in illo qui deſcēdit ab hierl̓m in iericho. quē nō ſolum ſpō liauerūt ſed etiā vulneratū ſemiuiuū re liquerūt. Exēplū in ꝓmptuario ca. iij. 3 ¶ Item eſt periculo ſum ꝓpter monſtro
rū diuerſitatē. Sunt em̄ ibi ſyrene adu latoꝝ dulces cantus habentes quas cū vlixe ſurda aure tranſire debemus. Ex emplū ca. vij. A. Eſt etiā ibi alia beſtia De qua Apoc̄. xiiij. Uidi beſtiā de ma ri aſcendentē. hn̄tem ſeptem capita. id eſt ſeptem mortalia ⁊ capitalia peccata ⁊ decē cornua.i. tranſgreſſione decem mandatoꝝ dei. ꝑ que multū impugnāt̉ in hoc mari nauigantes. ne ad potu ſa lutis ꝑueniāt. Sed ecce inter tot ꝑicula ꝯſtituti. aggrauat noſtrū periculū va ſis ſiue nauis fragilitas. corpus em̄ no ſtrū qd̓ eſt vas noſtrū fragilius eſt om̄i vitro. qꝛ vitꝝ ⁊ ſi frangi poteſt. ſubmer ſum tn̄ in aquā ledi nō p̄t. qd̓ nō hꝫ hō Item corpus noſtrū eſt nauis ꝑforata ita ꝙ intrant aque temptationū ⁊ mala rū delectationū vſqꝫ ad aīam ꝑ forami na qͥnqꝫ ſenſuū. Propter qd̓ exclamat dauid. Sal. me facd̓s qm̄ intra. aq̄ vſ. ad ani. me. Et Tren̄. iij. Inuda. aqͣ ſuꝑ caput me. ⁊ dixi ꝑij. In tot gͦ periculis ꝯſtituti dn̄i imploremus auxiliū dicen teſ. Dn̄e ſalua nos. qꝛ ſi decreuerꝭ ſalua re nos ꝯtinuo liberabim̄. E¶ Sal. uat aut nos dn̄s triplici ſalute. vicꝫ ſa lute nature. gr̄e. ⁊ gl̓ie. Salute nature ſaluat ipſam ne in ſuū principiū. ſcꝫ in nihilum redeat ꝯſeruando. De qua psͣ Hoīes ⁊ iumēta ſal. dn̄e. Salute gr̄e ſaluat aīam a peccatis purgando. ⁊ iu v̓tutibus ꝓmouendo. De qua Math̓. j. ipſe ſal. fa. ppl̓m ſuū a pec. eoꝝ. Salu te gl̓ie ſaluat corpus ⁊ aīam eternaliter beatificando. De qua Eſa. xlv. Salua tus eſt iſrael ſalute eterna. Hanc ergo triplicem ſalutē ne pereamus. implore mus a dn̄o dicendo. Dn̄e ſal. nos. Sic clamabat. Aug. in li. ſoliloquioꝝ petēſ ſalutis auxilium. Quādiu inquit iacta bor miſer in fluctibꝰ mortalitatis me e clamans ad te dn̄e. ⁊ nō exaudis. audi clamantē dn̄e in hͦ mari magno ⁊ educ me ad portum felicitatis eterne. Infeli ces heu nos qui per huius mari magni fluctus ꝓcelloſaſqꝫ voragines trahimꝰ nauem ignorantes an ad portū ſalutis

Dn̄ica quarta.
peruenire valeamus. guberna refugiū noſtrū. nauem noſtram tua dextra cla uo clauo crucis tue ne ꝑeamus in flucti bus. exaudi nos deus ſalutaris noſter. ſpes oīum finiū terre ⁊ in mari longe. In mari turbulento verſam. Saluos nos fac dn̄e ꝓpter nomen tuū. Oa no bis dn̄e inter ſcillam ⁊ caribdim ita te nere mediū vt vtroꝙͣ ꝑiculo euitato ſa uis naue ⁊ mercibus ſecuri ꝑueniamꝰ ad portum ſalutis eterne. Ad quā nos perducat. ¶ Dn̄ica quarta de epl̓a. Sermo.XL. Nduite vos ſicut electi dei viſcera miſericordie. Col̓. iij. Ueſtes ad quas nos hortatur apl̓us ſunt virtutes. Et ſicut corꝑaliuꝫ veſtium. quedam ſunt ꝓpter frigus ad calefaciendū. quedam vt in eſtu ad co operiendū. quedam vt in feſtis ad or nandū. quedā vt in p̄lijs ad muniendū quedaꝫ contra pluuia ad ꝓtegendum Sic ⁊ eaſdem ſpūi neceſſarias enume rat apl̓us in hac epl̓a. F¶ Ueſtis ad calefacienduꝫ ſpūaliter eſt benignitas. Benignitas vo dicit̉ quaſi bona ignci tas. Hec em̄ eſt que ad ꝓximi cōpaſſio nem accendit. Unde in euangelio igni cōꝑatur a dn̄o. Luc̄. xij. Igne veni mit tere in ter. ⁊ quid volo niſi vt ardeat ⁊ ardendo ꝓximū calefaciat Iob. xj Si n̄ de velleribꝰ ouiū meaꝝ calefactꝰ eſt quaſi dicat. Male accidat mihi. ¶ Secundū veſtimentū qd̓ eſt ad coo. periendū eſt huilitas. Unde dicit. Hui. litateꝫ. Humilitas em̄ in electis dei oīa bona cooperit. Unde Eſa. l. Induam celos.i. celeſtes viros. tenebris.i. huili tate ⁊ vilitate. ⁊ ponā ſaccū oꝑimentū eoꝝ. Nam ſicut ſaccus vilis es ⁊ tn̄ res p̄cioſas conſeruat. ſic hūilitas omnes virtutes ⁊ bona opera tegit ne ab infer nalibus latronibus ſpolientur. Exem̄ plum in ꝓmptuario ca. ij. S. Un̄ gre. Maligni ſpūs quaſi quidam latruncu
li iter noſtrū obſident. Dep̄dari ergo deſiderat qui theſauros ſuos publice portat. Unde neceſſe eſt ne ceteras ve ſtes nobiles amittamus vt cū hūilitate quaſi cum vili ſacco cooꝑiamur. Pro quo dicit Iob.xxvj. Saccū conſui ſuꝑ cutem meam. Ad hoc operimentū hui litatis monebat xp̄us apl̓os. Luce. xiij. Cum om̄ia inquit que p̄cepta ſunt vo bis feceritis dicite. quia ſerui inutiles ſumus. Exemplū cap. iiij. T. ¶ Tercia veſtis eſt ad ornatū. Hec eſt modeſtia ꝓ quo dicit. Modeſtiam. Ande apl̓us Phil̓. iiij. dicit. Modeſtia veſtra nota ſit om̄ibus hominibus.i. modeſti mo res ⁊ conuerſatio modeſta nota ſit oī bus hominibus. Hec em̄ veſtis om̄es homines delectat. Hac veſte cū iacob indutus ad patrē veniſſet delectatus in fragrantia dixit. Ecce odor filij mei ſic̄ odor agri pleni. Odor em̄ bone cōuer ſationis ⁊ modeſtie multum ꝓuocat. Pro quo dicit apl̓us Coꝝ. ij. Chriſti bonus odor ſu. alijs. ⁊cͣ. Nec mirū. qꝛ odor veſtimentoꝝ eius ſicut odor thu ris. Qui odor longe redolet. ſic ipſe ꝓ pter bonā famā. G ¶ Quarta eſt ve ſtis ad muniendum. Hec eſt patientia. Pro quo dicit. Patiētiā. De hac veſte Roꝝ. xiij. Induamur arma lucis. Hāc veſtem xp̄us ꝓmiſit apl̓is ſuis dare in pentecoſ. cū dixit. Act. ij. Sedetē hͦ do nec indu. v̓. exal. Qua veſte poſtꝙͣ apl̓i induti fuerūt ſic audaces facti ſunt. vt qui ſine ipſa ad ſonitum vocis terre bantur. poſt in p̄lio duris verberibus nō ceſſerunt. Exemplū de petro qui ad vocē mulicris negauit. poſt minas im peratoris ꝯtempſit. ⁊ alij apoſtoli qͥ ſo lo xp̄o in p̄lio relicto om̄s fugerūt. poſt hoc hac veſte induti ſe in p̄lia letanter ingeſſerūt. Act̉. v. Ibant apl̓i gau. a co. conci. q. di. ha. ſunt ꝓ noīe ie. ꝯtume. pa ti. ¶ Quinta veſtis eſt. q. contra pluui as oꝑimentū oīm. que eſt caritas. Pro quo dicit. Suꝑ om̄ia cari. hn̄. Quia ſi cut dcc̄ pe. in cap̄. iiij. Charitas operit mul. pec. Hec eſt veſtis durabilis quia

Onica quarta.
charitas nunꝙͣ excidet. Item eſt veſtis leuis. Ambro. Om̄ia ſeua ⁊ īmania fa cilia ⁊ ꝓpe nulla facit amor. Augꝰ. To lerat omnia charitas in p̄ſenti vita. qꝛ om̄ia credit de futura vita. ſpernit oīa que hic videntur. quia ſperat omnia q̄ ibi ꝓmittunt̉. Ad que nos ꝑducat dn̄s noſter. Amen. De euāge. Sermo. XLI. Imile eſt regnuꝫ celoꝝ homini qui ſeminauit ſe men bonū in agro ſuo ⁊cͣ. Ma thei. xiij. In hac ſimilitudine verboruꝫ duo notant̉. Conditoris nr̄i circa crea turas beneficiū. Et hoc ibi. Simile ē regnū celoꝝ homini qui ſeminauit. Et inimici maleficiū. Et hoc ibi. Uenit in imicus ⁊ ſuꝑſeminauit zizania. H Primū ſcꝫ conditoris beneficiū ex tri bus penſatur laudabile. vicꝫ ex diſcre tionis ſubtilitate. quia in agro ſemina uit nō ſuꝑ petroſa. Item ex ſeminis qͣ litate. quia ſcꝫ bonū ſemen ſeminauit. Item ex iuſticie integritate. qꝛ in agro ſuo nō alieno ſeminauit. ¶ Quantum ad primū nō ꝙ ager ꝯditoris noſtri eſt multiplex. Primus eſt celū empyreū Hic eſt ager ſanguinis. Matth̓.xxvij. emptus ſcꝫ p̄cio ſanguinis ieſu xp̄i in ſe pulturā ꝑegrinoꝝ. hoc eſt ſanctoꝝ qui ſe peregrinos in iſto mūdo agnoſcunt. psͣ. Aduena ego ſum apud te ⁊ ꝑe. Nā ſepultura maloꝝ infernus ē. Un̄ mor. eſt diues ⁊ ſe. eſt in inferno. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. ij. X. H ¶ Secun. dus gradus eſt paradiſus. de quo Hie re. xxxij. Eme tibi agrū in anathot qd̓ interp̄tat̉ obediētia. quia ꝑadiſum ne mo intrat niſi ꝑ obedientiā. ex quo hō expulſus ē ꝑ inobedientiā. Qui nobis competit ex ꝓpinqͥtate. qꝛ datus eſt pr̄i noſtro in hereditatē ⁊ filijs eius. Sed malus pater miſit nobis ip̄m. ¶ Terci us ager eſt mūdus iſte. De quo Math xij. Ager eſt mūdus. ¶ Quartus ager eſt cor hūanū. De quo ꝓuer. xxiiij. Per
agrū pigri hoīs tranſiui ⁊ eece totū re pleuerat vrtice ⁊ ſapīe. Quia in agro pigri cordis nō creſcūt niſi ſapīe auari cie ⁊ vrtice carnalis cōcupiſcentie. In quo quadruplici agro ſeminauit ſemē bonū. Ubi ꝙͣtū ad ſecūdū nō ſeminis qͣlitatē. qꝛ bonū. In primo em̄ agro. ſcꝫ in celo empyreo ſemīauit ſemen bonū ſcꝫ angelica naturā. qͥ ſunt ſemen electū cui benedixit dn̄s Gen̄. j. In principio creauit deus celū.i. ꝯtinens ⁊ ꝯtentum ſcꝫ celū ⁊ angelos tanꝙͣ ſemen. In ſe cūdo.ſ. in paradiſo ſemīauit ſemen bo nū. ſcꝫ adam ⁊ euā. Gen̄. ij. Tulit dn̄s adam ⁊ poſuit eū in ꝑadiſum. In ter cio. ſcꝫ in agro mundi ſemīauit genus hūanum ⁊ ceteras creaturas. q̄ omnia ẜm ſuā naturā ſunt valde bona. In qͣr to ſeminauit ſemina naturalia ⁊ gͣtui ta. quia fecit hoīem ad imaginē ⁊ ſil̓i tudinē ſuam. Quantū ad terciū nō ꝙ iuſticie integritatē on̄dit. quia in agro ſuo nō in alieno ſeminauit. qꝛ ⁊ celum ⁊ ꝑadiſus ⁊ mūdus ⁊ hūanū cor om̄ia ſua ſunt ⁊ oīm ꝯditor exiſtit Io. j. Oīa ꝑ ip̄m facta ſunt ⁊ ſine ipſo factū eſt ni hil. Quod eſt ꝯtra manicheos qͥ dicūt ꝙ oīa corꝑalia ⁊ viſibilia fecit dyabo lus. Spualia ſicut aīam ⁊ alia inuiſibi lia ſolum fecit deus. Et ita ꝑ oīa ſupͣdi cta ꝯditoris noſtri innuit̉ bn̄ficiū. ¶ Sed inimici ipſius innuit̉ maleficiū qꝛ oēm agrū iſtū infecit gizaniā ſuꝑſe minando. In primo gͦ ſuꝑſeminauit ſu perbiam. Ezech̓. xxix. Tu cherub extē tus ⁊cͣ. ⁊ qꝛ ſubleuatū eſt cor tuū. In ſe cūdo inobedientiam. Sap̄. j. Inuidia dyaboli mors ē ⁊cͣ. Gen̄. iij. Nequa ꝙͣ moriemini. In tercio diſcordia ſectarū vt in ſtultis ph̓eis ⁊ hereticis qͥ errant circa creaturas. Ioh̓is.j. Totus mun. in ma. poſitus eſt. In quarto malas cō cupiſcentias per ſuggeſtiones. Ande Iob. Alitus eius prunas ardere facit. Et ita om̄s agros infecit. Exemplū in ꝓmp. ca. ij. S. Sꝫ eſt vnus ager ſingl̓a ris quē inficere nō potuit.ſ. beata v̓go Hic eſt ager plenꝰ de quo. dic̄ ad iacob

Dn̄ica in ſeptuagen.
Iſaac. Ecce odor filij mei ſicut odor a gri pleni cui bene. dn̄s. In quo pater ſeminauit ſemen bonū.i. xp̄m. qd̓ ceci dit in terram bonā virginaleꝫ. Sed in iſto agro nunꝙͣ potuit ſuꝑſeminari zi zania ab initio. quia fuit porta clauſa ꝑ om̄ia. que nō patuit niſi ſoli principi id eſt chriſto dn̄o. ¶ Dn̄ica in ſeptuageſima. Sermo. XLII. Dam vbi es De neſis. iij. Hodie mater eccl̓ia ex filijs ade ꝯgregata depoſito cantū leti cie ſicut all̓a. illud flebile ⁊ lugubre ver bum qd̓ poſt caſum ſuū pater oīm ⁊ fi lij in patre audiuerunt repetit dicens. Adam vbi es. In quibus verbis duo innuit dn̄s.ſ. gl̓iam quā habuit an̄ pec catū. ⁊ hoc ſignat̉ in noīe cū dicit. Adā Et miſeriā quā incurrit ꝓpter peccatū ⁊ hoc innuit̉ in interrogatione. cū dicit Ubi es. quaſi diceret. Uide in qͣnta mi ſeriam deueniſti. R¶ Bene aūt ꝑ no men adam hoīs innuit̉ gl̓ia. Hoc eniꝫ nomen adam fuit ante peccatū. Et ẜm ꝯuenientiā illius ſtatus fuit ei impoſi tū. Gl̓ia em̄ illius ſtatus fuit in hmoīs īmortalitate. in vite innocentia ſiue pu ritate ⁊ ſtatus iocūda traquillitate. ẜm que ⁊ primus homo nomen accepit. Nam adā indigena terrenus ⁊ hō in terp̄tat̉. Indigena ſcꝫ paradiſi. in quo īmortalitas innuit̉. Sic em̄ in paradi ſo poſitus erat vt ſi de ligno nō come deret. ibi mori nūꝙͣ potuiſſet. Un̄ expel lendo eū dn̄s de ꝑadiſo dixit. Uide te ne forte ſumat de ligno vite ⁊ viuat in eternū. Interp̄tat̉ etiā adam terrenus in quo innocētia. Nam actuale pecca tū in illo ſtatu mīme habebat. ⁊ in pec cato ſicut alij ꝯceptus nō erat. qꝛ de ter ra formatus erat. Unde terrenus dicit̉ Interp̄tat̉ etiaꝫ adā hō. in quo innuit̓ ipſius honorificentia. ⁊ hoc qꝛ rōnabi lis. ad imaginem ⁊ ad ſimilitudineꝫ fa ctus. ad imaginem dei factus ē ẜm corpus ⁊ ẜm aīam. Scd̓m corpus. quia ſi cut deus eſt oīm principiū ꝑ creationeꝫ ita ipſe oīm eſt principiū ꝑ ꝓpagatio. nem. Scd̓m aīam ꝙͣtum ad tria que hꝫ anima in ſe cū ſit ſimplex. tū ẜm intelli gentiā memoriā ⁊ volūtatē que ſimpli ci deitati ꝓpter trinitatē ꝑſonaꝝ adap tantur. Hunc ergo hoīem tam honori fice creatū poſuit in paradiſo volupta tis vt operaret̉ ꝙͣtum ad corpus. non vtiqꝫ ſeruili oꝑe ſicut dicit augꝰ. ſed vo luptuoſo ſicut d̓licatiſſima ⁊ puriſſima comēdendo. ⁊ aīa cuſtodiret illud.ſ. qd̓ deus dederat in mandatis ſibi iugiter adherendo. O deus ꝙͣtum homo ami ſit. quando tria p̄dicta perdidit. Si em̄ in pn̄ti amara eſt mors hoī pacem ha benti in ſubſtantijs ſuis. cū tamen ſine hoc nō ſit quin pluribus turbationibꝰ moleſtet̉. ꝙͣtum tunc perdidit quando illum ſtatum in quo ſine omni moleſtia ſemꝑ vixiſſet perdidit. Aiuere em̄ in il la felicitate ſemꝑ homīes debuiſſent. ſi cut dicit̉ in ſecūdo ſententiaꝝ. ſenio nō deficientes quouſqꝫ numero adimple to om̄es ſimul ad maiorem felicitateꝫ tranſlati eſſent. Item quanta fuiſſet il. la felicitas ex vite puritate ⁊ innocētia vbi nec in peccato concepti nec cū ipſo nutriti fuiſſemus. Iteꝫ quātus fuit ho nor hoīs in illo ſtatu ex tranquilla io cunditate vbi corpus ſine vllo labore ⁊ dolore deliciaret̉ ⁊ aīa ſine omni an guſtia deo famularet̉. Sed heu homo cū in honore eſſꝫ nō intellexit. comꝑa. eſt iu. inſi. ⁊ ſimilis factus eſt illis. in la bore. in fame. ⁊ in ſiti. ⁊ in diuerſis in firmitatibus. ⁊ in diuerſis membris. Mutauit em̄ gl̓iam ſuam in ſimilitudi nem vituli comedētis fenū. Rememo ratur ergo ſtatus illius felicitatis cū dr̄ L¶ Sed de miſeria in quā Adam. deuenit. interrogatur. cum dicitur. Abi es. Sed ipſe pater noſter tanꝙͣ adhuc in paradiſo conſtitutus ⁊ parū de pe na expertus reſpōdit breuiter. Abſcon di me. quia nudus eram. Certe ſi tunc illa ſenſiſſet que poſt in exilio ſenſit. nō

Onica in ſeptuage.
ſic brcuiter reſpondiſſet. Unde ꝙ adaꝫ omiſit tunc. modo eccleſia filioꝝ adam quoꝝ dentes ad vua acerbam quā pa ter comedit obſtupeſcūt. rn̄det ad inter rogationem in officio miſſe hodierne. Cum ergo dicit. Adam vbi es. ꝓ pri ma felicitate. ſcꝫ īmortalitatis quā ꝑdi dit. reſpondet. Circūdederūt me gemi. mor. do. infer. circūde. me ⁊cͣ. Et bene dicit circūdederūt me. qꝛ nō ꝑ vnā viaꝫ mors inſidiat̉ ſed quaſi ex omni parte. Aut em̄ ſupra tonitruo. aut iuxta ꝓxi mi dolo occidia aut infra aqua ſubmer gitur. aut vnus tactus ſerpentis. vel ca nis rabidi. vel alicuius venenati. ⁊ qd̓ grauius eſt ex medicamēto ſine quo nō poteſt viuere ad mortem tendit ſicut ē cibus ⁊ potus de quo ſepius ſuffocat̉ vel inficitur. Pro ſecūda aūt felicitate ſcꝫ innocentia. rn̄det. De ꝓfundis.ſ. vi cioꝝ clamaui ad te. Und̓ ſtatim ſubdit Si iniqͥ. obſer. quis ſuſti. Quaſi dicat. Adeo ſum ꝓfunde ꝙ ſi om̄s iniqͥta. ob ſerua. quis ſuſti. Et hic adapta ꝙͣtum quotidie petamus. Pro tercio felicita te.ſ. tranquillitate. rn̄det in epl̓a primo Sic curro ⁊ pugno ⁊ in agone ꝯtēdo. Et in euāgelio. A primo mane iuuen tutis vſqꝫ in veſperam ſenectutis in vi nea laboro. Adapta. ¶ De epiſtola. Sermo. XLIII. Eſcitis ꝙ hi qui in ſtadio currūt. oēs qͥdē currūt ſed vnus accipit brauiū.j. Coꝝ. ix. In hac epl̓a hortat̉ nos apl̓us ad curſum gr̄e dicens. Sic currite vt comp̄hen. M Hortat̉ aūt nos ad curſum du pliciter. vicꝫ exemplo gentili. cum dicit Neſcitis ꝙ hi qͥ in ſtadio currūt. om̄es quidē cur. ſꝫ vnus acci. bra. Et exēplo ſui cū dicit. Ego aūt ſic curro nō quaſi in incertū. In primo cam currendi. In ſecūdo modo oſtendit. Triplicem aut eam in exemplo gentili tangit. q̄ moue re debet ad currendū. ¶ Prima eſt ab
exteriori tanꝙͣ impellens.ſ. loci impor tunitas. qꝛ in ſtadio. Alia ab inferio ri tanꝙͣ ſtimulans.ſ. inſtabilitas vite ⁊ breuitas. cū dicit. Om̄s quidē currunt. Tercia a ſuꝑiori tanꝙͣ attrahens.ſ. ce leſtis brauij ſuauitas. cū dicit. Sꝫ vnꝰ accipit brauiū. Bn̄dico ꝙ primo exē plo gentili aīamur. Gentiles em̄ vt le gitur in hyſtoria. imitatores herculis. qͥ. cxxv. paſſus ſub vno anhelitu cucur rit. ⁊ a ſtando hoc qd̓ cucurrerat ſtadiū appellauit. poſiti inter tale ſpaciū loci ſpē brauij. vrgebāt̉ currere. Sic ⁊ nos huius mūdi ſpaciū. intra qd̓ ꝯſiſtimus ꝙͣdiu viuimus vrget nos ad currendū. Ad hoc em̄ in ſtadio huius mūdi ſumꝰ poſiti vt merendo curramus ad brauiū Homo em̄ qͥ ſine curſu laboris in pa radiſo poſitus potuit ꝑtingere ad bra uium celeſtis patrie ꝓpter culpam de paradiſo eiectus. in huius mundi ſta dio ꝓ penitētia agenda eſt poſitus. Sꝫ heu multi de ſtadio ⁊ exilio ſibi para diſum ꝯſtituūt. quia vbi tanꝙͣ in ſtadio de virtute in virtutē deberent ꝓficere ⁊ penitentiā agere. in fecibus peccatorū quieſcunt. Cauſaꝫ huius oſtendit dn̄s Hiere.xj. Fertilis fuit moab requieſcēſ in fecibus ſuis. Cū tamen dn̄s ml̓ta ad currendū vrgentia hoī in ſtadio huius mundi poſuit. Mala em̄ que nos hic p̄mūt ad deū nos ire compellūt. Sicut dicit Greḡ. Item vita pn̄s. laboribus plena eſt. cū luctu agit̉ ⁊ tamen cum la chrymis amatur. ſicut qui delectantur crudum cepe comedere. ⁊ tamen lacri mant̉. Item tanta eſt miſeria huius vi te vt nec vita ſit dicēda. ſꝫ potius mors morte deterior Melior eſt em̄ mors ꝙͣ vita amara. Ecc̄. Licet em̄ per aſſuetu dinem nō agnoſcant hoīes magnitudi nem p̄ſentis miſerie tamen vix eſt aliqͥs qui poſſit vnam diem ſine perturbatio ne tranſire. ⁊ freq̄nter p̄ turbatiōe ſibi manū inijciūt Mich̓. Surgite ⁊ ite. qꝛ hic nō habetis requiē. Ergo locus ſta dij in quo ſumus poſiti nos impellit vt curramus. Secūda cauſa que eſt tāꝙͣ

Dn̄ica in ſeptuage.
mouens ad currendum eſt vite. genra lis inſtabilitas ⁊ breuitas. quā tagit cū dic̄. Om̄s quidā cur. Iſte curſus eſt ad temꝑalem mortē. Uere hoc curſu om̄s currūt magni ⁊ parui potentes ⁊ ꝯtra cti. Hoc em̄ curſu currunt ꝑuuli ante ꝙͣ ſupra pedes vadant. Quilibet. em̄ ho mo ſingulis diebus vnā magnam die tam facit ad morteꝫ. Augꝰ. Nihil alid̓ tp̄us vite p̄ſentis eſt ꝙ curſus ad mor tem. Ex quo apparet ꝙ fatuū eſt ſecta ri gaudiū in hoc mundo cupotius fle tus ꝑtineat ad eos ꝙͣ riſus qui tendūt ad mortē Ecc̄. Et riſū repu. er. ⁊ gau. dixi. qͥd f. Unde fatui vident̉ qui diu cu piunt hic viuere. Ualde em̄ fatuum eſt ad locum inceſſanter currere ⁊ nolle ad cum ꝑuenire. Unde aug. Studia tua ꝯtraria ſunt in labore laſſari ⁊ laboreꝫ nolle finixi. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. vD. ¶ Tercia cauſa currendi a ſupe riori tanꝙͣ attrahens eſt celeſtis brauij ſuauitas. Hoc em̄ brauiū oſtendit apo ſtolus non temporale eſſe ⁊ corruptibi le ſed celeſte ⁊ perpetuum. eſt em̄ coro ija celeſtis. Unde dicit. Et illi quidem vt corruptam coronam ac. nos aūt in corruptam. Corona hec eſt tante p̄cio ſitatis ꝙ oculus nō vidit nec auris au nec in cor ho. aſcen. Ipſa eſt illa ſuauis dulcedo. quā amirat dauid dicēs. Quā magna multitudo dul. ⁊cͣ. Pro ſingu lis horis quibus homo in curſu hoc la borat fruetur pluſꝙͣ centū milibus an noꝝ. nō temꝑalibus ſed illis delitijs. qͥ bus ipſe deus. psͣ. Melior ē diee vna in atrijs tuis ſuꝑ milia. Exemplum ī ꝓmptuario capl̓o xvj. B. ¶ Ad hͦ bra uium percipiendū expectat nos multi tudo ſublimiū perſonaꝝ. Bern̄. Expe ctant nos angeli vt eoꝝ ruina reſtaure tur. Sancti vt eoꝝ gloria compleatur. Deus pater. vt nos filios ſuꝑ om̄ia bo na ſua conſtituat. O ꝙͣtum curreret ali quis ad locū huius miſerie ſi ad regnū expectaretur. ꝙͣtum ergo currere debe mus ad locum deliciaꝝ. vbi a tantis et ad tanta expectamur. quia ones ad coronam regni. Unde Math.xxv. Ueni te benedicti patris mei ꝑcipite regnuꝫ N ¶ Et quia hoc brauiū vnus. id ē rarus accipit eo ꝙ indebito modo cur rendo illuc nō ꝑueniūt. Ideo qualiter illud certitudinaliter cōprehedere poſ ſimus debitum modum currendi exem plo ſui oſtendit dicens. Ego autem ſic curro nō quaſi in incer. ¶ Debemus gͦ exemplo ſui quatuor ad curſum expedi entia attendere. vicꝫ locum quo curren dum eſt ſcire. Uiam rectiorem tenere. Onera deponere in curſu. In curſu ꝑ ſeuerare. Primū ergo eſt locum ſcire ꝓ quo dicit. Neſcitis. qͣſi diceret. Scire oportet quo currendum ſit. quia ſcilicꝫ ad brauiū. Et non ſitis de illis quoruꝫ pedes ad malum currunt. De quibus psͣ. Neſcierūt nec intellexerūt in te. am. Prouerbioꝝ. Uia impioꝝ tenebroſa neſ. vbi corruant. ¶ Secundū eſt viam rectam querere. ꝙ conſulitur Hiere. vij Interrogate inquit de ſemitis antiqͥs. ⁊ videte que ſit via bona. Eſt em̄ via lata que tendit ad mortem. ⁊ multi va dunt per illam. Et hoc eſt quod innuit apl̓us cū dicit. Ocm̄s qͥdem cur. Sed alia eſt via arta que ducit ad vitam. et pauci inueniūt eam. quam paucitatem innuit apl̓s cū dicit. Sed vnus accipit brauiū. Glo. Unus.i. rarus. Hec via ſunt mandata dei quā dauid ſe tenuiſſe dicit ad brauiū currendo. cū dicit. Uiā mā. tu. cū. Ideoqꝫ ad brauiū vite eter ne peruenit. Quia Math. xix. dicit dn̄s Si vis ad vitam ingredi ſerua manda ta. Exemplum in ꝓmptuario capitulo xviij. C. ¶ Tercium expediens ad cur ſum eſt onera deponere Nemo em̄ be ne currere poteſt oneratꝰ. vel multis ci bis repletus. Pro quo dicit. Omnis qͥ in agone ꝯte. ab om̄i. ſe abſti. Graue onus eſt peccatum. ⁊ nullus mons eſt grauior. psͣ. Iniquitates mee ſic̄ onus graue grauate ſunt ſuꝑ me. Cum hoc vnere nō ſolum nō currere. ſed etiā nec mouere poteſt ſe homo. Propter hoc dicit apoſtolus Hebꝝ. xij. Deponentes

Onica in ſeptuage.
omne pondus. ⁊ circū. peccatū vt poſſi tis currere. Exemplum in ꝓmptuario capl̓o. vj. H. ¶ Quartum expediens in curſu eſt perſeueratia quā innuit dicēs Sic currite vt comp̄hendatis. Tādiu em̄ debemus currere quouſqꝫ compre. hendamus. Incaſſum quidam currit̉. ſicut dicit greg. ſi ante terminū iter de ſeratur. Qui enim currendo perſeue rauerit vſqꝫ in finem brauium accipiet i. coronam incorruptam. quia hic ſal. uus erit. Ad quam ſalutē nos ꝑdu. ¶ De epiſtola. Sermo. XL. IIII. Ic currite vt com p̄handatis.j. Coꝝ. ix. O ¶ Scd̓m ſcripturam tres vias curſus poſſumus diſtinguere. ¶ Pri ma eſt curſus ad mortem temꝑalem. Hoc curſu currunt omnes. parui ⁊ ma gni. potentes ⁊ ꝯtracti. Hoc tamen no tandū ꝙ ſicut in flumine nō apparet ve lox curſus nauis niſi reſpectus habeat̉ ad ſtabiltatē litoris. ſic nec apparet ve lox curſus vite pn̄tis niſi reſpectus ha beatur ad eternitateꝫ future vite. Duo autem exempla huius curſus in creatu ris inuenimus. ¶ Primū eſt curſus a quaꝝ. ij. Reg. xiiij. Oēs morimur ⁊ qͣ ſi aque dilabimur in terram que non reuertunt̉. Sicut ergo fatuus eſt qͥ cur ſum aque deflet. ſic fatuus videtur eſſe qui mortem mortalium defiet. ¶ Secū dum eſt curſus ſyderum. in exemplum nobis p̄cipue curſus ſolis. Unde Ecc̄. Oritur ſol ⁊ occidit ⁊ ad locum ſuum re. Quācito ſol ortus eſt incipit curre re ⁊ cum homine nunꝙͣ in eoden ſtatu permanet. ⁊ cum creditur occidiſſe oc culte redit ad locum ſuum vnde ꝓceſſit Sic homo ꝙͣcito natus eſt incipit cur rere ad mortem. ⁊ cum mortuus credi tur ad auctorem ſuum reuertitur vt pe nam vel premium accipiat. ¶ Secunda via eſt curſus malorum.
De quo curſu Hiere. xiij. Factus ē cur ſus eorum malus ⁊ fortitudo eoꝝ diſſi milis. Diſſimilitudo iſta attenditur in hoc ꝙ ipſi ſunt fortes ad malum ⁊ de. biles ad bonū. Curſus iſte nihil aliud eſt ꝙͣ feſtinatio ad mortem eternam. Nunquid non ad mortem eternam fe ſtinant illi qui non ſolum de die oꝑan tur malum. ſed etiam de nocte. non ſo lum diebus ferialibus ſed etiam feſti uis. qui non. ſolum duobus pedibus. ſꝫ etiam omnibus membris currunt in infernum. dum in omnibus membris peccant. Unde Prouerbioꝝ. vj. homo apoſtata vir inutilis graditur ore per uerſo ⁊cͣ. De hoc Greg̓. Magna con fuſio ardentius deſiderant ſeculares ꝑ nicioſa. ꝙ nos vtilia alacrius currunt ad mortem ꝙͣ nos ad vitam. Mali ho mines onuſti ſpinis vicioꝝ ad inferna le incendium currere feſtinant. nec vel āmonitionibus ſpinas quibus iucendi debent volunt deponere. nec ad modi cum tempus volunt quieſcere. ſingulis diebus faciūt vnam dietam illuc. Q ¶ Tercius curſus eſt bonorū. De quo Bern̄. Qui amat ardentius currit eo velocius. De hoc curſu loquit̉ apl̓us hͦ Sic currite vt comp̄hendatis. Et ad Hebre. xij. Curramus ad ꝓpo. nobis certamen. Hoc curſu currit qui inceſſan ter bene facit. Iuxta illd̓. Quodcūqꝫ p̄t manus tua inſtan. oꝑare. ⁊cͣ. Qui vero ſic vult currere vt comp̄hendat duo de bet facere. Malum tanꝙͣ nociuū reice re. ⁊ cū bono debet ſe ad viam abilita. re. Apl̓us ad Hebre. xij. Deponentes omnie pon. ⁊ circū. peccatum ⁊cͣ. Ille qui bonū agit ⁊ a malis nō cauet in in certu currit. modo ꝑ viam ꝑadiſi. mō ꝑ viam infermi. Ecc̄. Ue peccatori ingre dienti via duplici. Contra quod dicit apoſtolus. Sic curro nō quaſi in incer tu. Exemplū ca. ij. Q. ¶ De euangelio. Sermo. XLV. e iiij

Dn̄ica in ſeptuageſi.
Uid hic ſtatis to ta die ocioſi. Ite ⁊ vos in vine R am meam. Math. xx. Ut in vinea dn̄i que p̄ſens eſt eccl̓ia vel certe penitentia laboremus. his v̓ bis dn̄i amonemur. ⁊ hͦ ꝓpter quinqꝫ que in p̄miſſis verbis tangunt̉. vicꝫ ꝓ pter nature noſtre ꝯditionē. ꝓpter loci importunitatem. propter temporis co ceſſionē. ꝓpter ordinis rōnem. ⁊ ꝓpter ꝓcuratoris ꝯuentionē. ¶ Propter naͣe ꝯditionē. quia natura noſtra ad hoc cō dita ē vt laboret. ꝙ ſi negligimus labo rare ꝑ primū a dn̄o rep̄hendimur cum dicit. Quid hic ſtatis. cū nō ſtare ſedla borare debeatis. Ꝙ aūt ad laborē cō diti ſimus in primi creatione hoīs oſtē ditur. quē dn̄s primo tulit in paradiſū vt oꝑaretur. ⁊ ſi hoc in ſtatu beatitudi nis facere debuit. multo magis in ſtatu nature a beatitudīe deſtitute. Iuxta qd̓ dicit̉. In ſudore vultus tui ⁊c̄. Propt̓ talem nature noſtre ꝯditionē dicitur in Iob. v. Ꝙ homo ad laborē naſcitur. Unde ꝙͣdiu viuit tādiu laborare tenet̉ Nec miꝝ cū omnis creatura ꝙͣdiu vol uitur p̄ſens vita. habet aliqd̓ exercitiuꝫ. laboris. Sicut ſuꝑior creatura. inferi or. ⁊ media. Suꝑior ſcꝫ angeli. qͥ iuxta apl̓m om̄es ſunt adminiſtratorij ſpūs. Et in Dan̄. Milia miliū mi. mei. In ferior vt omnia volatilia ⁊ alia anima lia que om̄ia in labore viuūt. Unde ta cito de om̄ibus alijs aīalibus ad mini mū quidē piger homo. ſcꝫ ad formicā. in ꝓuer. tranſmittit̉. vt diſcat ab ipſa la borare. Quia ſicut qͥdam dicit. Exem plū nobis p̄bet forinica laboris. Et dr̄ ꝙ apes nō ꝑmittur ocioſam apem inter ſe viuere. Media creatura vt ſol ⁊ lūa ⁊ alia ſup̄ma corꝑa que ſemꝑ ſunt in motu ꝯtinuo. Unde apl̓us. Om̄is cre atura ingemiſcit. Glo. i. om̄ia elemen. ta cum labore expellent officia ſua. vt ſol ⁊ luna que non ſine labore explent ſtatuta ſibi ſpacia. quod ē cauſa noſtri. Unde quieſcent nobis aſſūptis. vt qn̄
ſol ⁊ luna ſtabūt in habitaculo ſuo. Et cum om̄is ſic laboret creatura nos nō ſic ſtemus ocioſi ſꝫ iuxta conditionem noſtram laboremus. Exemplū in ꝓm tuario ca. xv. B. ¶ Debemus etiam la borare ꝓpter loci importunitatē. quod tangitur cū dicit. Hic ſcꝫ in mundo vbi nulla quies ſed penarū importunitas Unde dn̄s. In mūdo p̄ſſuram habebi tis. Et certe ſapiens debet ſemetipſuꝫ monere qualiter bene oꝑando impor tunitatē huius mundi poſſit euadere. Mala em̄ que nos hic p̄mūt ad deum ire compellut. Unde Mich̓. Surgite ⁊ ite. quia nō habetis hic requiē. Unde ſi cut ſtimulus bouē exagitat ſic nos loci importunitas ad vitam eternam labo rare compellit. psͣ. Multiplicate ſūt in firmi. eoꝝ poſtea accelerauerūt. ¶ Pro pter temꝑis etiam conceſſionem debe mus laborare quod tangit cum dicit. Tota die. Glo. id eſt omni tꝑe. Omne em̄ tempus conceſſum eſt nobis a deo nō ad ociandū ſed ad laborandū. Un̄ dn̄s in euangelio. Negociamini dum venio. Et apoſtolus. Oum tempus ha be. opere. bo. ad omnes. Sed heu qui dam hoc temꝑe abutunt̉ in ſuperbia. Sed ſicut dicit beatus Bern̄. Omne tempus impenſum requiretur a nobis qualiter ſit expenſum. quia ſicut capil lus de capite non peribit ſic nec momē tum de tempore. ¶ Propter ordinis etiam rationem debemus laborare. qd̓ tangitur cū dicit. Ocioſi. Nos em̄ ſpe. ramus ad ſuꝑnam gloriam peruenire ſed certe ẜm ordinis rōnem nō illuc ꝑ ueniunt ocioſi ſed laborioſi. psͣ. Labo res manuum. qꝛ m. ⁊cͣ. Et apl̓us. Qui nō laborat nō mā. Primo ponit̉ labor poſt manducatio. Hic em̄ eſt ordo ra tionabilis. vt primo homo deſeruiat. poſt recipiat. Unde beati ioh̓es ⁊ iaco bus hunc ordinem ſeruare nolentes. prius regnare voluerunt ꝙͣ deſeruiret a domino rep̄henſi ſunt. Qua rep̄hen ſione ſtimulatꝰ beatus ioh̓es ad ordīs rōnē laborauit. Un̄ ⁊ poſt. Ego ioh̓es

Onica in ſexage.
frater veſter partīceps in tribulatione ⁊ regno. Et bene dicit ꝑticeps in tribu latione. qꝛ niſi fuiſſꝫ ꝑticeps tribulatio nis nō eſſet ꝑticeps regni. Hic em̄ eſt ordo verus ⁊ rōnabilis. Hūc ordineꝫ cōditor noſter inſtituit qn̄ in creatione primo ſex diebus laborauit. poſt ſeptī mo quieuit. Et qꝛ primus angelꝰ hūc ordinē nō ſeruauit prius ſedere volēs in mōte teſtamenti ꝙͣ miniſtrare. ideo ꝓiectus eſt ibi vbi nullus ordo ſꝫ ſem piternus horror inhabitat. S ¶ De bemus etiā laborare ꝓpter ꝓcuratoris id eſt chriſti ꝯuentionē. Chriſtus autē ꝓcurator d̓r. Quia ſicut procurator in tribus tenet̉ dn̄o ſuo.ſ. bona dn̄i ſui multiplicare. ml̓tiplicata cuſtodire. cu ſtodita diſpenſare. Primū debet face re iuſte.ſ. multiplicare ꝑ fas ⁊ nō ꝑͤ ne fas Scd̓m fideliter.ſ. cuſtodire Terciū prudēter.ſ. diſpenſare. Sic chriſtꝰ mul tiplicauit bona pr̄is ſui. Und̓ yſa. ſibi d̓r. Multiplicaſti genteꝫ. Multiplica ta cuſtodiuit. Un̄ in Io. Pater quos dediſti mihi. ⁊cͣ. Cuſtodita diſpēſauit. Un̄ alios dedit euāgeliſtas. alios doc. et ꝓphetas. ⁊cͣ. vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriā vir tutem. ⁊cͣ Quō aūt primū fecerit iuſte ſecundū fideliter. terciuꝫ prudent̓. ada pta. ¶ Iſte ꝓcurator ad vineā nos cō ducit. Un̄ nullus pōt dicere. Nemo nos ꝯduxit. Iſte em̄ ꝓcurator venit ⁊ mercedē porrexit. Un̄ in Ioh̓. Si nō ve. ⁊ locutus fuiſſem eis peccatū non haberet. nunc aūt ⁊cͣ. Sed poſſet quis dicere. Uerū eſt ꝯducti ſumus ſed mer cedē denarij tanꝙͣ ꝑuam vilipendimꝰ Hoc ⁊ ego dicere ſi hic denarius tꝑa lis eſſet ⁊ nō eternus. Deſignat enim ip̄m ieſuꝫ chriſtū qͥ dicit in Gen̄. Ego ero merces tua ma. ni. Exemplum in ꝓmptua. ca. x. B. Hic denarius fabri catus eſt de ſubſtātia puriſſimi argēti ſcꝫ de btā virgine. De quo require ſer monem Aufer rubiginē. in natiuitate Marie. O ꝙͣ felices ſūt qui in vinca dn̄i ſideliter laborant ⁊ fideliter labo rauerunt. qꝛ hoc denario diurno remu
nerati nocturnis nō inuoluentur tene bris amplius. ſed ꝑ ſplendorē denarij illūinati delectabunt̉ inſpicientes ima ginē deitatis. ⁊ ſuꝑſcriptionē hūanita tis. Et certe hec eſt vita eterna vt co gnoſcant te deū. Exemplū in vitis pa trū de quodā ſancto. qͥ cū infirmaret̉ ⁊ multo tꝑe nil loqueret̉ cū expirare de buit extenſa manu ⁊ clauſa clamauit. Bene mihi iam recepi denariuꝫ. quo dicto expirauit. ¶ Dn̄ica in ſexageſima. De epiſtola. Sermo. XLVI. Tio hoīem ante annos. xiiij. ſiue in corꝑe ſiue extra corpus. ne ſcio. deus ſcit. raptū vſqͣꝫ ad terciū celum. ij. Coꝝ. xij. In his v̓bis innuit̉ apl̓i humilitas et ſublimitas. Primum.ſ. humilitas ibi. Scio homineꝫ an̄ annos. xiiij. Subli mitas ibi Raptū vſqꝫ ad terciū celuꝫ. T ¶ Humilitas ipſiꝰ innuit̉ tripl̓r. ſcꝫ ex ꝑte relatōis cū dic̄. Scio. ex ꝑte cōditionis cū dicit. hominē. Et ex ꝑte tꝑis cū dicit. an̄ annos. xiiij. ¶ Ex ꝑte primi.ſ. relatōnis on̄dit̉ huilitas. qꝛ tā excellēs factū qd̓ ſibi euenit nō refert ī ſpecie tanꝙͣ de ſe. ſed in genere dicens Scio hoīem more ſanctoꝝ qͥ ꝯmenda dabilia oꝑa ipſis ꝯueniētia nō ſpecifi cant de ſe. ſed ꝓferūt in genere. vt non ꝑſona ſed tm̄ factum ſciat̉. Un̄ Ioh̓es euāgeliſta deſcribēs factū ſuū ait. Hic eſt diſcipulus ille quē dili. ieſus. Et lu cas qͥ ſicut dicit Greg. vnus fuit ex di ſcipulis euntiū in emaus qͥbꝰ apꝑuit dn̄s ſociū nomīauit ſed de ſe tacuit di cens. Et alius diſcipulus. ¶ Item ex ꝑte ꝯditōis. innuit̉ eius hūilitas. quia cū factū mirificuꝫ ẜm ꝙ angel̓ ſimilis fuit refert. nō tn̄ ſe aut angelū aut apo ſtolū. aut alio noīe exp̄ſſit honeſto. ſed infirme conditiōis ſue noīe. memoras ſe eſſe hominē. Cōſuetudo em̄ ſancto rum eſt vt ꝙͣto plus dei beneficio attol lunt̉. tāto magis in ſe huiliant̉. Un̄ et

Dominica in ſexage.
abraā cū frueret̉ dei alloquio dixit. Lo quar ad dn̄m me. eū ſim ci. ⁊ pul. Exē plū ca. v. H. I. Itē ex ꝑte tꝑis innu itur eius hūilitas. qꝛ tam glorioſuꝫ fa ctū qd̓ ſibi euenerat. nō ſtatīm ſed poſt annos. xiiij. publicauit. Mos em̄ ſctō rū eſt magnalia ſua an̄ morteꝫ niſi cō pulſi magna neceſſitate no. publicare. et hoc huilitatis cā. Un̄ ⁊ ꝯſctos facti adiurāt ne an̄ mortem ipſoꝝ publicēt. Un̄ dn̄s ad diſcipulos ſuos dixit. Ui ſionē quā vidi. ne dixeri. ⁊cͣ. Et ī vita btī Gn̄ici legit̉ d̓ mgro reinaldo ꝙ ad iurauit ſanctū Dn̄icū ꝙ viſionē eiꝰ an̄ mortē nō publicaret. Qd̓ ⁊ apl̓s de ra ptu eius feciſſet. Sed vt dicit glo. com pulſus vix poſt annos. xiiij. reuelauit. ¶Scd̓m v̓o.ſ. eius ſublimitas in nuit̉ cū d̓r. Raptū vſqꝫ ad ter. ce. Pri mū ei celū vt dic̄ glo. c corꝑale.i. firma mentū in quo ſunt ſidera. Scd̓m ē ſpi rituale.i. empyreū. in quo ē regio ſpu um.i. angeloꝝ. Terciū eſt ſuꝑītellectua ſe.ſ. celū trinitatis. ⁊ d̓r ſuꝑintellectua le. qꝛ excedit oēꝫ intellectu. Ad primū hoīem rapi eſt magnū. ad ſcd̓m maiꝰ. ad terciū maximū. Ad primū.ſ. cor porale rapti ph̓i ſunt ꝑ cognitionē. vn̄ de motu firmamēti ⁊ de naturis ſtella rum cognouerūt. ¶ Ad ſcd̓m.ſ. ſpūale rapti ſunt ꝓph̓e. vt Iſa. Dan̄. zach̓. et alij yphete qͥ ab angelo archana ꝯgno uerūt. ¶ Ad terciū.ſ. trinitatis raptꝰ ē paulus vbi vidit plꝰ ꝙͣ ꝓph̓e. qꝛ vidit archana q̄ nō licet hoī loqͥ. in hͦ ꝑpedi tur eius ſublimitas qꝛ adhuc mortalis magis ſublimari nō potuit. ⁊ bn̄ prius humilitatē poſt ſublimitatē ponit. qꝛ qͥ ſe hūiliat ex altabit̉. De epiſtola. Ser. XLVII. Ibenter gloria bor in infir. meis. ⁊cͣ. ij. Coꝝ. xij. A Notādū ē ꝙ duplex eſt infirmitas Una in qͣ eſt ꝯfuſio. alia n q̄ ē gl̓atio. Prīa infirmitas de qͣ dꝫ hō ꝯfūdi eſt culpe. de qͣ psͣ. Miſerere me dn̄e qm̄ infir. ſū ſa. me. ¶ Scd̓a de
qͣdꝫ eſſe gl̓atio ē pene. De qͣ psͣ. Multi pli. ſunt infir. eo. pꝰ ea acce. Chriſtꝰ aūt volēs ſanare hoīeꝫ infirmitatē aſſum pſit pene. vt ꝑ illā infirmitateꝫ depelle ret culpe. Propt̓ hͦ apl̓us libēter gl̓ia bat̉ in infirmitatibꝰ pene vt hitaret in ipſo vtus chriſti. nō aūt in infirmitate culpe q̄ repellit chriſtū. De prima.ſ. īfir mitate culpe gloriant̉ mundam. De ſe cunda.ſ. pene. gl̓iant̉ chriſtiani. ¶ Pri mis d̓r illud psͣ. Quid gloria. ī ma. Le tant̉ em̄ cū male fecerint ⁊ exul. in re. peſ. Gl̓iatio iſta talis eſt qͣlis eſt ſi ali qͥs gloriaret̉ de hͦ ꝙ cecidiſſet in lutū fe tidū. Peccatū em̄ eſt res īmundiſſima. Hier̄.iij. Quā vilis facta es ni. iteras vi. tu. Itē talis ē gloriatio hec. ac ſi mu lier gl̓iaret̉ ꝙ peꝑiſſꝫ bufonē. Sic̄ em̄ mulier natural̓r dꝫ parere hoīeꝫ n̄ bu fonē. ſic aīa q̄ naturalit̓ bona eſt bona dꝫ oꝑari nō mala. Un̄ in ꝯꝑatōe vinee ſibi dicit̉. Expectaui vuas ⁊ fec̄ labru ſcās. yſa. v. Sic gl̓iantes ſil̓es ſunt puc ris. qͥ denigrādo ſe diabolū effigiat. et ſic deſignādo diabolū ꝑ villā nudi īce dūt. Exēplū ca. vj. F. ¶Gl̓iatio autē chriſtiana ē in tribulatiōibꝰ. De qͥbus apl̓s hͦ dic̄. libēter glo. in īfir. ¶ Tripli ci aūt rōne pōt oſtēdi ꝙ hō libēter dꝫ gloriari dū tribulat̉. ¶ Prīo qꝛ ſic̄ glo rioſius ē militi in exercitu eſſe ꝙͣ ſede re ad ignē. Boetiꝰ. Uiꝝ fortē nō deeꝫ indignari quotiēs bellicꝰ increpuit tu multꝰ. gre. Pena int̓rogat ſi qͥetꝰ quis veracit deū amat. Miles em̄ n̄ ꝓbat̉ ꝙ dui ſedet ad ignē ſꝫ in ꝯflictu¶ Scd̓o qꝛ ille qͥ tribulatōes ſuſtiet. chriſtū imi tat̉. cui aſſil̓ari magne gl̓ie ē. Ecc̄. xxiij Magͣ ē gl̓a ſeqͥ dn̄m. Sic̄ gl̓ioſū e mi liti cū defert arma regis. ſic gl̓ioſuꝫ eſt chriſtiano cū defert ſtigmata ieſu chri ſti. Gal̓. vj. Ego enī ſtigmata d. ie. i. c. m. p. Stigma eī d̓r puctꝰ vel nota ali quo ferro fcā. Ber. Quiſqͥs h̓ plaga vel liuorē nō ſuſceꝑit in futuro iudicio miles inglorioſius apꝑebit. ¶ Tercio qꝛ in hͦ amici dei on̄dunt̉ dū tribulant̉ Quē em̄ diligit dn̄s cor. Tribulatio ei eſt equꝰ ſūmi regis aſſueri. quē ipſe iu

Onica in ſexageſima
Paſſiōe eqͥtauit. Un̄ quēcūqꝫ ipſe tanꝙͣ amicū vult honorare ſuꝑ ſuū equū po nit eū. hūc equū b. andreas ml̓tu affe ctabat eqͥtare cū diceret. O bona crux diu deſiderata. ⁊cͣ. Exēplū ī ꝓm. c. xvj. E ¶ Libent̓ etiā debemꝰ ſuſtiere tribu latōes ꝓpt̓ eoꝝ multa v̓tutē quā habēt Prīa ē ꝙ freq̄nt̓ mentē ſanāt. Citiꝰ eī puerſi hoīs mentē ſanat vna acuta febris ꝙͣ. x. p̄dicatōes. Oſce. In tribu latiōe. ſua mane ꝯſur. ad me. Itē btus Greg. dicit de btō bn̄dicto qͥ ꝓpt̓ tēta tionē carnis ꝓiecit ſe in ſpinas. ⁊ vul nere carnis ſanauit vuln. mētis. Exē plū. c. xvj. O Scd̓a ꝙ tribulatōes de bita nr̄a ſoluūt. ⁊ eſt magͣ mīa dei ꝙ ꝓ penis futurꝭ recipit tribulatōes pn̄tes. Tale enī eſt ac ſi ille cui deberent̉ mar ce auri vel argēti reciꝑet fabas ꝓ eis. ſic ē tribulato pn̄s reſpectu future. gre go. Sancti p̄ſentē penā lucꝝ reputat. qꝛ ꝑ hac eternā euadere ſe nō ignorāt. Exemplū ca. ij. R. De euange Ser. XLVI rijt qui ſemīat ſe mminare ſe. ſuū. ⁊ dū ſe. alid̓. ⁊cͣ. Lu. viij. B ¶ Iuxͣ expoſi tiōeꝫ dn̄i tria ſūt notāda ī p̄miſſis ver bis Unu ex ꝑte ſeīs. alid̓ ex ꝑte ſatoris terciū ex ꝑte loci ſemē recipietis. In ſe mine virtus v̓bi dei innuit̉. In ſatore ſtatꝰ p̄dicatoris exprimit̉. ſꝫ in diuerſita te loci ſemē recipietis diuerſitas audi toꝝ deſignat̉. ¶ Nere in ſemīe virtꝰ vbi derinuit. Uerbū eī dei velut v̓tuo ſū ſe mē etiā pꝰ. xx. annos fructificat ī hoīe Latꝫ eī aliqn̄ ī corde hoīs ⁊ pꝰ ml̓ta tꝑa germinat ⁊ fructificat. vn̄ cū qͥdā ribal dus argueret̉ d̓ hͦ ꝙ freq̄ntabat ẜmōes rn̄dit. Et ſi n̄ mō ſtati īmutor tn̄ ſemē mo recipio qd̓ aliqn̄ ereſcꝫ ī fructu et erit mihi cā emēdatōis. vn̄ ad col̓. j. de fructificatōe hꝰ ſeīs. in v̓bo v̓itatis cuā gelij qd̓ ꝑuē̓ie ad vos ⁊ fructificat ⁊ cre ſcit ī vobis. Fructificat āt ꝑ gr̄aꝫ ī pn̄ti ⁊ creſcit ī gloriā ī futuro. Un̄ ꝓuer. iij. Primi ⁊ puriſſimi fructꝰ eiꝰ. ¶ Primi ꝙͣ
tū ad gr̄aꝫ in pn̄ti. ⁊ puriſſimi ꝙͣtū ad gloria ī fut̉o. ꝓ quo dr i hodierno euā gelio. de his q̄ v̓bū retinet ꝙ fruc. affe. in pa. Exēplū ī ꝓm. c. viij. P. Ad ꝙͣtā deſolatōeꝫ deducat hꝰ ſeis defectꝰ. oſte dit̉ yſa. j. Niſi dn̄s reliqͥſſꝫ nobis ſemē q. ſodoma fuiſſemꝰ.ſ. ī cl̓pa ⁊ tād̓ ī pēa. vn̄ dn̄s ī ſignū offēſe magne qͥbuſdā ꝯmīat̉ hꝰ ſeis ſubtractōꝫ ī amos. viij. dicēs. Mittā ī vos fame n̄ famē pāio neqꝫ ſiti aqͣ ſꝫ audiēdi v̓bū d̓i. ¶ In ſato re at hꝰ ſeis ſtatꝰ p̄dicatorꝭ expͥmit̉. cū d̓r Exijt qͥ ſe. ſe. ſe. ſu. dꝫ eī p̄dicator eē ſollicitꝰ diſcretꝰ ⁊ bonꝰ. ſollicitꝰ ī labore diſcretꝰ ī p̄dicatōe. bonꝰ ī ꝯuerſatōe Primū inuit̉ cū dic̄. Exijt qͥ ſcīat. Nō ei tm̄ dꝫ p̄dicator tm̄ ī domo laborare ſꝫ etiā exire ſollicitꝰ. exēplo dn̄i qͥ circū iuit ciuitates ⁊ caſtella dicēs. Quia ⁊ alijs ciuitatibꝰ oportꝫ me euāgelizare Itē exēplo apl̓oꝝ d̓ qͥbꝰ d̓r. ꝙ ī oēꝫ t̓rā exi. ſo. eoꝝ. Un̄ ī ꝓuer: vj. d̓r p̄dicatori. Diſcurre feſtīa ſuſcita ꝓximū tuū. Itē ꝙ p̄dicator dꝫ eē diſcretꝰ ī p̄dicatōe. in nuit̉ cū dic̄. ſeiare.i. minutatī ſꝑgere. ſi ſil̓ ⁊ ſemel totū effūdere. Pro qͣlitate eī auditoꝝ formādꝰ ⁊ abbreuiādꝰ ē ẜmo. ne qͥdā tāꝙͣ rudes it̓ pl̓ima nih̓ retineāt hͦ dn̄s cauit cū dixit diſcipul̓ ſuis. ml̓ta ha. vo. dice. ſꝫ n̄ po. por. mō. Un̄ ī ꝓuer. xxviij. totū ſpm̄ ſuū ꝓfert ſtultꝰ. ſapiē at reẜuat ī poſteꝝ. Un̄ Sen̄. Pl̓imū ꝓ ficit ẜmo qͥ minutatī aīo irrepit. diſpu tatiōes ꝓperate ⁊ effuſe plꝰ hn̄t ſtrepi tus. minus vtilitatis Itē dꝫ bonꝰ eē in ꝯuerſatōe. qꝛ dꝫ ſemīare ſemē ſuuꝫ nō alienū. In ſeipſo eī dꝫ colligere qd̓ alijs dꝫ p̄dicare. Alienū eī ſemē ſeiat qͥ alioꝝ caritatē. alioꝝ hūilitatē. aliorū patiaꝫ qͣ ī ſeipſo mimiehꝫ p̄dicat. Tal̓ ei n̄ erat apl̓s. Qui dic̄. jͣ. Coꝝ. ix. Ca. ſti. cor. me. ⁊ ī ſer. redi. ne for. cū alijs p̄ dicauero qd̓ in me n̄ habeo p̄e repro. efficiar. Exemplū ī ꝓm. ca. viij. R. S ¶ Sed in diuerſitate loci ſemē recipi entis diuerſitas auditoꝝ d̓ſignat̉. Nā aliud cecidit ſecus viā.i. ſuꝑ cor oī ma lo ꝑuio. Nā hotale cor habens expo nit oēs ſenſus corꝑis vauitatibus. qꝛ

Dominica in ſexage.
ipſius oculus non ſatiat̉ viſu. nec au ris auditu. Itē os mendacijs et alijs malis locutōibus. Tales em̄ docuerūt linguā ſua loqui mēdaciū. Itē cor no xijs deſiderijs. Tota em̄ die cōcupiſcit ſicut d̓r in ꝓuer.xxj. In talibus em̄ ſe mē dei ꝯculcat̉.ſ. cogitatiōibus malis et a volucribus celi. i. a demonibꝰ co medit̉. qꝛ ipſoꝝ ſuggeſtione verbū dei amittit̉. Sed he volucres abigēde ſūt exēplo abrae. Gen̄. xv. vbi d̓r Deſcēde runt volucres ſuper cadauera ⁊ abige bat eas abraā. Ad ipſas autē abigen das valet timor dn̄i ſicut formidīes in ortis ponunt̉ ad abigendas aues. Ua let etiā ad ide memoria paſſiōis dn̄ice Timent em̄ demones vexilluꝫ crucis. qꝛ ibi deuicti ſunt. Exēplū in ꝓmptu. ca. viij. G. ca. xij. C. ca. xj. O ¶ Itē ali ud cecidit ſupra petra. Glo. Petra eſt induratu cor. nullo fidei vomere pene tratu. et hͦ aruit. qꝛ non habuit humo rē deuotiōis ⁊ gr̄e. Ideo neceſſe eſt ſe minanti ⁊ ei qui ſemen recipit recurre re ad fontē diuine gratie et miſericor die. vt īpleat ꝓmiſſionē factā yſa. xxx. Oabit̉ pluuia ſemini tuo vbicūqꝫ ſemi naueris. ¶ Et aliud cecidit int̓ ſpinas id eſt in corda diuitū. ſollicitudinibꝰ di uitiaꝝ lacerata. et ſimul exorte ſpine.i. affectiones inordinate ſuffocauerūt il lud. Ideo libenter ſeminandū eſt ī ter ra ſine ſpinis.i. in pauꝑibꝰ nō habēti bus ſpinas diuitiaꝝ. Exēplo filij dei qͥ dic̄ Lu. iiij. Euangelizare pauꝑibꝰ mi ſit me Un̄ Hiere. iiij. d̓r. Qolite ſerere ſuꝑ ſpinas. Item aliud cecidit ſuper terrā bonā.i. cor bonū et docile. Talis eſt terra ſtudio ſe clauſa.ſ. in ſenſibus exterioribus. prudēter irrigata.ſ. deuo tione et lacrimis. et diligenter culta ſcꝫ cōtritiōe ⁊ ꝯfeffione. cuiꝰ rōnalis a va nis eſt expedita ⁊ ſalubribꝰ intēta. Ira ſcibil̓ aduerſitate nō t̓ret̉. Cōcupiſcibi lis ꝓſꝑitate n̄ allicit̉. Tal̓ t̓ra affert fru ctū multū in pn̄ti in gr̄a. ⁊ tadē in gl̓a. ¶ De euangelio.
Sermo. XLIX. heijt qui ſeminat Femi. ſeme ſuū. ⁊ dū ſe. alid̓ ce. ⁊cͣ. Lu. viij. Salua expoſitiōe dn̄i pn̄t etiam p̄miſſa verba exponi de ſemīe opeꝝ miſcd̓ie. De quo ſemīe dic̄ apl̓s ad Coꝝ. ix. Qui ꝑce. ſe. ꝑce. ⁊ me Unde ẜm hoc tria pēſanda ſunt in p̄ miſſis verbis. Unū exꝑte ſeminis. ali ud ex ꝑte ſatoris. terciū ex ꝑte bone ter re recipientis ſemē. Na in ſemine ele moſina ꝯmēdat̉. In ſatore ſtatus faci entis elemoſinā exprimit̉. In terra ho na ſemē recipiēte. cui p̄cipue danda eſt clemo ſina demoſtrat̉. O¶ Uere cl̓a in ſemīe cōmēdat̉. Sicut em̄ ſemen ia ctū in terra ꝑdi videt̉. ſed tn̄ plus mul tipl̓r recipit̉. ita elemoſina. Eccl̓. xxix. Perde pecuniā ꝓpter fratrē. Et ſequi tur. Et ꝓderit tibi plus ꝙͣ auꝝ. Itē ſic̄ ſemen vno tꝑe ſeminat̉ ⁊ alio recipit̉. ita elemo ſina in pn̄ti dat̉ ⁊ ī ſtatu gl̓ie recipit̉. vnd̓ Ia. v. Ecce agricola expe ctat patienter p̄ fru. terre donec accipi at. Cu em̄ elemo ſinam in terra das in celo reponis illā. nilqꝫ de rebus tꝑali bus tecū portas. p̄ter el̓as quas ꝑ ma nus paupeꝝ ad celū p̄mittis. vn̄ dn̄s ī Mat. Theſaurizate vobis theſ. in ce. Quid gͦ gratantiꝰ elemoſina q̄ nō de ſerit dantē cū cetera deſerāt retinentē Exēplū ī ꝓmptu. ca. iiij. Q. ¶ Itē ſic̄ p̄cioſa ſemīa non eodē anno ſꝫ futuro colligunt̉. vilia aūt eodē anno. ita cl̓a in caritate facta nō mō ſed futuro tꝑe retribuet̉. In mortali aūt facta n̄ in fu turo ſꝫ ī pn̄ti retribuit̉. Un̄ d̓ talibꝰ dn̄s in Mat. Ame dico vobis rece. merce; ſuā. Niſi eī ramꝰ el̓e ꝓcedat ex radice caritatis nō ꝓficit ad fructū vite et̓ne. licet ad ml̓ta alia valeat cl̓a extra cari tatem facta. Un̄ v̓. Que cū mortali bo na fiunt dant bona terre. Cor faciunt habile minuūt tormēta gehenne. Exē plū ca. x. C. E ¶ Sed in ſatore ſta tus facientis elemoſinam exprimitur.

Onica ī quinquage.
De quo dicitur. Exijt qui ſeminat ſe minare ſemen ſuū. Ubi de ipſo tria in nuit. videlicet. ꝙ debet eſſe ſollicitꝰ. di ſcretus. ⁊ iuſtus ¶ Quantū ad primū dicit. Exijt qͥ ſeminat. Ideo em̄ vir iu ſtus ⁊ miſericors debet eſſe ſollicitꝰ ꝙ nō ſolū hoſtium ſuū ſicut hoſtiū Iob viatori pateat. ſed etiam ipſe de hoſtio ſuo exeat ⁊ egētes qͥbus bn̄faciat in di uerſis locis requirat. Sicut loth in do mo ſua nō ſolū ꝑegrinos expectabat. ſed etiā ad fores ciuitatis exiuit. Unde ⁊ angelos ꝓ ꝑegrinis recepit. ꝓ quo Iaco. j. d̓r. Religio mūda eſt viſitare pupillos ⁊ viduas in tribulationibus Sic ẜm psͣ. ſancti patres eūtes ibant tribulatos requirēdo. et flebant ipſoꝝ tribulatiōibus ꝯpatiēdo. mittentes ſe mina ſua eos ſuis bn̄ficijs ſubleuando ¶ Et nō ſolū debet eſſe ſollicitus exeū do ſed ⁊ diſcretus in dādo. Quia debet ſemīare.i. in diuerſa loca ſpargere. nō oīa vni dare Un̄ psͣ. Diſꝑſit dedit pau peribꝰ. Sic zacheus in luca dimi. bo. ſu. dedit pauꝑibus. nō vni pauꝑi. Itē debet eſſe iuſtus. qꝛ debet ſeminare ſe mē ſuū nō alienū. Un̄ in Prouer. iij. Honora dn̄m de tua ſubſtantia. Que tua eſt tripl̓r. Aut cōmiſſiōe ſicut patri moniū chriſti qd̓ clericis cōmittit̉. de qͣ fit elemoſina vtilis Aut tuo patrimo nio de qua fit vtilior. Aut tuo labore ꝓprio de qua fit vtiliſſima. Sed d̓ ſub ſtantia furti aut rapine. aut vſure. aut ſimonie deo grata elemo ſina non fit. Und̓ v̓ſus. Cū furto raptus. cū fenore ſimonis actus De ſic poſſeſſis elemoſi na non fit ab iſtis. Qd̓ Ecc̄. xxxiiij. d̓r Qui offert de ſubſtātia pauꝑuꝫ quaſi qͥ victimat filiū in cōſpectu pr̄is. Un̄ yſa. Ego dn̄s odio hn̄s rapinaꝫ in ho locauſtis. Exemplum ca. xv. E. FV Sed quibus danda ſit p̄cipue elemoſi ua in bona terra que ſeme ſuſcipiens multū fructū affert deſignat̉. Qui em̄ ſemen elemoſine ſecus viam vel ſupra petrā vl̓ inter ſpinas ſeminat illud an
obduratis ſicut meretricibus vel ſimi libus elemoſinaꝫ dat. Et illud are ſcit qꝛ vere caritatis non habuit radicem Quia dicit auctās. Non minus ē tur pibus dare ꝙͣ ob turpia. Itē iuxta viā ſeminat qͥ hiſtrionibus qui ſemꝑ in cir cūitu ambulāt dat. ⁊ illud volucres ce li i. demones comedūt. qꝛ hiſtrionibꝰ dare nō aliud ē ꝙͣ demonibus īmolare vl̓ ꝑdere. Sic̄ dic̄ hiero. Int̓ ſpinas ſe miat qͥ diuitibus dat. et illud ſuffocat̉ qꝛ diuitibꝰ dare nō eſt aliud niſi ꝑdere Sicut caſſiodorus dicit. Et Hiere. iiij. d̓r. Nolite ſeminare ſuꝑ ſpinas. Sꝫ ſi cut d̓r Eſa. lviij. Frange eſuriēti panē tuū. Et in Luc̄. xiiij. Cū facis cōuiuiū voca pauꝑes. et bonos pauꝑes qui ꝑ bonā terra deſignant̉. qꝛ ſic vtiliter ſe minabis. Un̄ Ecc̄. xij. Da bono ⁊ non receꝑis peccatorē. Per elemo ſina enī pauꝑes patronos noſtros ꝯſtituimus apud dn̄m. An̄ oportet ꝙ boni ſint. qꝛ iuxta btm̄ Greg. Cum is qui diſplicꝫ ad interpellanduꝫ mittit̉. irati iudicis animus ad deteriora ꝓuocat̉. Un̄ dic̄ dn̄s. Faci. vobis ami. de mā. iniqui. vt reci. vos in eter taber. Un̄ talibus dan dū eſt qui poſſint nos reciꝑe in eter. ta ber. Ad qͣ nos ꝑdu. Dn̄ica in quinquageſima. De epiſtola. Sermo. L. Um eſſem ꝑuul loquebar vt ꝑuulus. ſapiebā vt ꝑuulus. cogitabā vt paruū lus. Cū aūt factus ſum vir euacuaui q̄ erant ꝑuuli. j Coꝝ. xiij. In his verbis apl̓i duo ad nr̄am inſtructionē ponun tur. vicꝫ pueriliū inſinuatō cū dic̄. Cū eſſem ꝑuulus ⁊cͣ. vſqꝫ cogitabā. Et eo rundē euacuatio cū ſubdit. Qn̄ aūt fa ctus ſum vir. euacuaui q̄ erāt ꝑuuli. G¶ Puerilia aūt tria inſinuat que a nobis ſunt euacuanda. ¶ Et primum ē loqui puerilit̓.i. ſine p̄meditatiōe. ꝓ quo dicit. loq̄bar vt ꝑuulus. Loquunt̉ em̄ pueri quicquid venit eis ad os. qd̓

Dominica ī quinquage.
certe non debet facere ꝓfectus. Sed ſic̄ dicit psͣ. Lingua eiꝰ loq. iudiciuꝫ.i. exa minatā et rōnabilē ſententiaꝫ. Lingua em̄ eſt nūciꝰ rōnis. Un̄ a rōne regi dꝫ et ſolū ad imꝑiuꝫ rōnis dꝫ lingua exi re in actū loq̄le. Indecēs em̄ eſt ꝙ nūci us rōnis ſine rōne mittat̉. Hoc aūt co tingit qn̄ vir ſicut puer qͥ caret vſu ro nis loquit̉. Ouplici aūt rōne bonuꝫ eſt homī examinare v̓ba et loqͥ rōnabilit̓ Et primo vt trāſire valent in diſtricto iudicio. vbi ſicut d̓r Math. v. de oī ver bo qd̓ locu. fu. ho. reddēt rationē. Se cūdo qꝛ incautu verbū multum nocet. blādę em̄ egredit̉ ſed gͣuiter vulnerat. ſicut dicit Bern̄. Un̄ Eccl̓. xxviij. Fla gelli plaga liuorē facit. plaga autē lin gue ꝯminuet oſſa Cordi em̄ letale vul nus infligit. O deus quot hoīes. quot ciuitates. quot ꝓuincias. aliqn̄ vnum incautū verbū ꝯſilij mali vel detractō nis deſtruxit. Nulla beſtia adeo nocꝫ hoībꝰ ſicut lingua maliloqͣ. Certe plꝰ nocet vnū verbum ſuggeſtoris ad de ſtructionē vniꝰ ꝓuincie ꝙͣ. cc. lupi. Un̄ Ecc̄. xxviij. Lingua tercia multos com mouit ⁊ diſꝑſit illos de gēte in genteꝫ. H. ¶ Se ciuitates munitas deſtruxit. cundū puerile qd̓ inſinuat apl̓us eſt ſa pere pueriliter. ꝓ quo dicit. Sapiebaꝫ vt ꝑuulus. Saꝑe aūt puerilit̓ eſt ſapie teꝫ eſſe circa modica. vt ſunt nuces. po ma et moneta plūbea. Anus em̄ puer daret bn̄ vnū regnū ꝓ vno pulcro po mo. Hac ſapientiā hn̄t illi qͥ circa tꝑa lia q̄ modica ſunt ſapientes ſunt circa eterna q̄ incōprehenſibilia ſunt inſipiē tes. Contra quos dicit apl̓us Col̓. iij. Que ſurſuꝫ ſūt ſapi. nō q̄ ſuꝑ ter. Itē ꝯcupiſcūt pueri qͦqꝫ viſu pulcra licꝫ ſi bi nociua. Qn̄qꝫ em̄ pueri capiūt car bonē vl̓ gladiū nudū ꝓpt̓ pulcritudīeꝫ quā ibi vident. ⁊ ſe offendūt. vel cōbu rēdo vl̓ incidēdo. Exēplū habemꝰ de moīſe. De quo refert ioſephꝰ ꝙ cū oc cidi debuiſſet eo ꝙ corona a rege pha raone ſibi īpoſita ꝯculcaſſꝫ ſub pedibꝰ qͥdaꝫ puericic hͦ aſcribētes. examinatꝰ
fuit ꝑ cadētes carbones. ad quos tan ꝙͣ puer ſtatiꝫ palpauit ⁊ ſe ꝯbuſſit. Ta les ſunt qͥ vidētes pulcritudinē mulie ris alicuiꝰ ꝯcupiſcūt. nō attēdentes il lud qd̓ dicit Hiere. Gladiꝰ igneus eſt ſpēs mulierꝭ. Exēplū in ꝓmptua. ca. ix O. Hāc p̄dicta puerilitateꝫ diſſuadet apl̓s. Coꝝ. xiiij. Nolite ef. pueri ſenſi bus A ¶ Terciū puerile qd̓ inſinuat apl̓s eſt cogitare puerilit̓. ꝓ quo dicit. Cogitabā vt ꝑuulus. Cogitatio eī pu erilis nō eſt niſi intēdere illis q̄ placēt licet ī ſe ſint vilia. Un̄ libent̓ balneant̉ in aqͥs pluuialibꝰ ⁊ luteis. Libēter. cir cueūt cū luto. edificādo domos luteas vno die edificātes alio die deſtruēt. Sic ſunt qͥdaꝫ qͥ nō cogitāt niſi qͣliter ſe maculēt in aqͥs luxurie. De qͣ aqua Gen̄. penul. dictū eſt ruben. Propt̓ lu xuria effuſus es ſicut aqͣ. maculaſti cu bile pr̄is tui. Itē nō intendunt niſi do mos ſuas inſtaurare cū luto auaricie. de quo Abac̄. ij. Aſqꝫ quo aggͣuat ꝯͣ ſe denſum lutū. Tales ſunt qui edificant domos luteas. qꝛ terrenū hn̄t funda mentū.i. cogitationē. Oīs em̄ intentio eoꝝ eſt ad taliā. Exemplū in ꝓmptua. ca. viij. O. ¶ Puerilia aūt hec euacua re debemꝰ cū puenimꝰ ad etatē virilē Et primo qꝛ monſtruoſum eſſꝫ ſi aliq̄ arbor tūc flores haberet cum deberet hr̄e fructꝰ maturos. Talis ſenex male dictus eſt a deo. ſicut ficus illa in qua q̄ ſiuit dn̄s fructꝰ ⁊ nō inuenit. ꝓpter qd̓ eā maledixit. Un̄ yſa. lxv. Puer cētum annoꝝ maledictus erit. Itē erubeſcibi le eſſꝫ alicui barbato ad mamillas ma tris pendere. imo inſania videret̉. Iu xta illud. Ludere par impar. eqͥtare in arūdine longa. Si quē delectat barba tu. inſania vetat. De tali d̓r Oſee. vij. Sꝫ ⁊ cani effuſi ſunt. et ipſe ignorauit Itē odibilis ē deo ⁊ hoībus ſenex iu uenis. Un̄ Ecc̄. xxv. Senex fatuꝰ enu merat̉ inter tres ſpecies hoīm qui odi unt̉. Ergo p̄dcā puerilia euacuare de bemus cū ad ſenilem etatem ꝑuenimꝰ

Dn̄ica in quinquaſima
¶ De euangelio. Sermo. LI. Cce aſcendimus h ieroſolimā ⁊ ꝯſūma. oīa que ſcrip. ſunt ꝑ ꝓph̓as de fi. hoīs Tradet̉ em̄ gen. ad illu. ⁊ fla. ⁊ crucifi. Lu. xviij. B ¶ In his verbis p̄dixit dn̄s ſua traditionē q̄ p̄ceſſit ſua paſſio nē. Circa quā traditionē ponunt̉ qͥnqꝫ notāda.ſ. Traditōis tp̄s. modus. loc ꝑſona ⁊ cā. ¶ Prio gͦ innuit̉ tp̄us. Tē pus inqua nō loge poſituꝫ. ſed ſubito ventuꝝ. Et hͦ cū dicit. Ecce. q. in ꝓxīo ¶ Scd̓o v̓o innuit traditōis moduꝫ.i. qͣli mō ſit traditus. Inuitat modū non inuitū ſed voluntariū. cū dicit Aſcēdi mus. Aſcēdere em̄ volūtariū eſt. q. di. No trahimur inuiti. nō ducimur īgra ti. ſꝫ aſcēdimꝰ volūtarij. Io. x. Ptāteꝫ habeo po. aīaꝫ meā. Iſa. liij. Oblatꝰ ē qꝛ ipſe voluit. ¶ Tercio dicit tradtōis locu Locū inquā ml̓tis bn̄ficijs ab ip̄o honoratū. cū dicit. Hiero ſolimaꝫ. Uo luit aūt in tali loco pati ꝓpter cōueniē tiā. Cōueniens em̄ erat vt qͥ totū mun dū ſua paſſione ſaluare venerat. in me ditullio totiꝰ mūdi pateret̉. ⁊ hͦ fuit in hieruſalē. Tradit̉ em̄ a ſapiētibꝰ hierū ſalē eſſe meditulliū ſeu vmibilicuꝫ toti terre. Et iuxta ꝓphetā. Oꝑatus eſt ſa lutē in medio terre. Itē conueniēs fu it pati ibi. vt qͥ ꝑ lege ⁊ ꝓphetas ſuaꝫ paſſionē p̄dixerat ibi pateret̉ vbi ma xime lex ⁊ ꝓphete pullulabāt. ⁊ hͦ fuit hięroſolimis. Et hac caꝫ ipſe dn̄s oſtē dit in p̄miſſis vbis cū poſt oſtēſionis locū ſubdit. Et ꝯſūma. oīa que ſcripta ſunt in le. ⁊ ꝓphetis. ⁊ hoc in hieruſa lē. Et ꝙͣtum ad hͦ ipſe p̄figuratus eſt in facto mirabili cuiuſdā auis q̄ d̓r fe nix. Ip̄e em̄ quaſi fenix ſarmēta odo rifera arboꝝ in nidū collegit. dum ſcri pturis ꝓphetaꝝ et legis hicruſalem re pleuit. Eiſdē aūt ſarmentis ꝯburit̉ in nido. dū ẜm dicta legis ⁊ ꝓphetaꝝ in
hieruſalē patit̉. Tercia dre auis reꝑat̉ quia chriſtus tercia die reſurrexit. ⁊ Quarto ſubdit traditiōis ꝑſonā. Per ſona inquā innocentē ⁊ immaculataꝫ cū dicit. Filius hominis. non filius ho minū. qui in macula concipiunt̉. ⁊ in peccato nutriunt̉. ſed filius tm̄ vniꝰ ho minis.i. beate virgīs. Et nō dixit pla nius. ego tradar. ſed filius hominis vt oſtēdat ſe nō ꝓpter ſuam culpā paſſuꝫ ſed ꝓpter noſtra. et hoc magis incitat nos ad ipſius dilectionē. qꝛ reuera ex hoc ſumus multū obligati ipſum dili gere. qꝛ ſi quis innocēs ita diligeret fu rē vt veſtibus latronis indutus ſe ꝓ la trone ip̄m q̄rentibꝰ ad ſuſpendiū offer ret. magne dilectionis eſſꝫ ſignū. Hoc fecit chriſtus. Nos inquā in peccato nefario fuimus dep̄henſi vſqꝫ ad mor tē. ſed chriſtꝰ amicꝰ nr̄ p̄ dilectōe magͣ in veſtiario btē v̓ginis carnē noſtrā in duit. Et ſicut ī paſſiōe legit̉ iudeis exe untibꝰ cū gladijs ⁊ fuſtibꝰ tanꝙͣ ad la tronē ſe exhibuit dicens. Quē q̄ritis. Ego ſum. nō latro ſꝫ amicꝰ latronis. ⁊ ſic tanꝙͣ latro captꝰ ē. ⁊ cū iniqͥs repu tatꝰ ē. qꝛ cū latronibꝰ ⁊ ꝓ latronibꝰ ſu ſpēſus C ¶ Quinto caꝫ traditionis ſubdit cū dicit. Ad illu. ⁊ fla. ⁊ crucifi. Illuſus ē aūt qͣtuor modis. In ſpinea corona. In purpure circūdationē. In genuflexionē. et falſa ſalutatōe. ¶ Ito qͣtuor modis flagellatus. virgis. arun dine. alapis et ſputo. Itē qͣtuor modis crucifixus. blaſphemantiū acclamatō ne. Iuxta qd̓ Marcus tercia hora di cit ipſum crucifixum. Item clauoꝝ cō fixione. lanceatione. et aceti ⁊ fellis po tatione. Ecce quantum heu. ſicut dicit apl̓us. qͥ factus nobis a deo ſapīa. iu ſticia. ſanctificatio. et redemptio. a no bis tam turpiter eſt dehoneſtatus. Fa ctus eſt dico nobis id ē ad noſtraꝫ vti litatem. factꝰ eſt ꝑ corꝑis aſſumptionē nobis ſapientia in docēdo. Matth. x. Diſcite a me. Factus eſt nobis iuſti cia exemplum vite dando. Matthei.

Oomi. ī quinquage.
xvj. Qui vult venire poſt me. Factꝰ eſt nobis ſanctificatio.i. mundatio ſpūm effundēdo. Coꝝ. vj. Sed abluti eſtis ſed ſctīficati eſtis. Factus eſt redēptio in cruce patiendo. ij. Pet̓. ij. Precioſo ſangume redempti eſtis. Si ergo chri ſtus fuit ſapiētia nō debuit illudi tan ꝙͣ ſtulticia. Si iuſticia nō debuit tradi vt malicia. Si ſcificatio.i. mundicia gͦ nō debuit cōſpui vt turpitudo. Si re demptor non debuit crucifigi vt male factor. Sed heu ſapiētia illudit̉. iuſti cia tradit̉. ſanctificatio cōſpuitur. redē ptio crucifigit̉. Exempluꝫ in ꝓmptua. ca. xj. A. Si ſic pater miſcd̓iaꝝ ꝑcuſ ſit ꝓ peccatoribus baculū ſenectutis ⁊ lumē oculoꝝ. qͥd faciet de nobis pecca toribus ſi tanta neglexerimus ſaluteꝫ Et ideo curramus ad ꝓpoſitū nobis certamē aſpiciētes in remuneratorē.i. chriſtū. Aſpiciētes dico tanꝙͣ in librū vite. qͥ fuit ſcriptus intus ⁊ foris. Intꝰ ꝑ ineffabilē ſapientiā. foris ꝑ tribulati ones. Fuit aūt hic liber ſcriptus foris nigris literis flagelloꝝ ⁊ capitalibꝰ li teris quinqꝫ vulneꝝ. Et ſicut ſolet affi gi pueris carta ad aſſerē vt pleniꝰ aſpi ciant. ſic et chriſtus clauis affixus ē ta bule crucis. et primo cū ſcopa purgatꝰ Legant ergo in hoc libro nouicij. ip̄m traditū ad illudendū. Siqͥdem ⁊ noui cijs principes tenebrarū plurimū illu dunt. Exemplū in ꝓmptua. ca. xij. P. Legant ꝓficiētes traditu ad flagellan. dū. Siqͥdem ⁊ ipſi multis tribulatiōi bus flagellant̉. Legant ꝯtēplatiui tra ditū ad crucifigendū quibus mundus crucifixus eſt. ⁊ ipſi mūdo. Legāt oēs p̄miū ſue cōſolationis. quia tercia die re ſurrexit. vt nos conſedere faceret in celeſtibus. Ad que nos ꝑdu. ¶ De euangelio. Sermo. LII. Eſu fili dauid mi ſere mei. Lu. xviij. In his ver bis ceci prolatis ad dn̄m duo
ponunt̉. vicꝫ beniuolentie captatio. et humilis dep̄catio. Primū cū dicit. Ie ſu fili dauid. Scd̓m cū addit. miſerere mei. ¶ Ut em̄ facilius hic cecus a dn̄o audiret̉ conſueto hominuꝫ more. Pri mo captat beniuolentia dn̄i commen dans eū dupliciter. ẜm naturā ipſiꝰ di uinā.ſ. ⁊ humanā. O ¶ Diuinā tan git cū dicit. Ieſu. Hoc em̄ nomē diui nitati attribuit̉. et hoc ꝑpēdit̉ ex ange lo. qͥ cum de hoc noīe ioſeph loqueret̉ dixit Uocabis nomē eiꝰ ieſus. vbi dic̄. Origenes. Nō dicit angelꝰ impones nomē tanꝙͣ chriſto tꝑaliter nato hoc nomen aſcriberet̉. Sed dixit vocabis qꝛ hoc nomē chriſto cōpetebat ẜm di uinitatē ab eterno. Ieſus em̄ interp̄ta tur ſaluator qd̓ fuit chriſtus ab eterno diuinitus. Ipſe eſt em̄ verus ſaluator ſaluans ꝑ oēm moduꝫ. Saluat em̄ tri pliciter. ſalute nature. gratie. et glorie. ¶ Salute nature. qꝛ cōſeruat oēm na turā in eſſe. Sicut em̄ ꝑ ip̄m oīa facta ſunt vt eſſent. ita ꝑ ip̄m oīa cōſeruant̉ in eſſe ne ꝑeant. Niſi em̄ ipſe oēm ſal uaret creatura ꝯſeruando rediret in ſu um principiū.ſ. in nihiluꝫ. De qͣ ſalute dicit psͣ. Homines ⁊ iumē. ſal. ¶ Sal uat etiā ſalute gratie. et hoc facit in pre ſenti eccleſia quotidie qn̄ hoīeꝫ liberat a peccato. ⁊ ꝯſeruat in bono. Hoc em̄ fit mediante gr̄a. Un̄ apl̓us Ecce nūc tēpus ac. ecce nūc dies ſa. ¶ Saluabit etiā ſalute glorie. et hoc in vita eterna. qn̄ penalitate hoīs reſecata corpꝰ cor ruptibile glorificabit. De hac duplici ſalute dicit Eſaias. xlv. Dabo in ſyon ſalutē.i. in p̄ſentē eccleſiaꝫ que mō ſpe culat̉ in enigmate. qꝛ ſyon interp̄tatur ſpecula. Et in hieruſalē.ſ. celeſtem vbi vere pacis eſt viſio. gloriaꝫ meā. Hac aūt triplicē ſalutē ſaluator nr̄ inꝙͣtuꝫ eſt deus efficit. Et ab hoc effectu deita tis ꝯmendat hic cecus deum cum dicit Ieſu. E¶ Humanā v̓o naturā hic cecus on̄dit cū dicit. Fili dauid. hoc ei fuit inꝙͣtum hō. ⁊ in hoc ꝙ dicit eū fili um dauid ꝯmendat eū a generis nobi

Dn̄ica in quīquage.
Ijtate. eo ꝙ a regia ſtirpe deſcenderat. Uel certe filiū dauid vocauit eū ꝓpter actum idemtitatē. que em̄ in figura geſ ſit hec xp̄us ẜm veritatē impleuit. Da uid em̄ oues pauit golyā ſtrauit. ꝑſecu torem declinauit: in hierl̓m regnauit. maleficos tolerauit. ſupplicibus cōdo nauit. Sic noſter dauid. ſcꝫ xp̄s fecit qͥ vere fuit dauid.i. manu fortis qn̄ bella uit aereas ptātes. ⁊ vultū deſiderabi lis eſt mō in gl̓ia ꝯſtitutis. qꝛ ipſe eſt in quē deſiderat angeli ꝓſpicere. Sed in iudicto erit vtrimqꝫ manu fortis repro bis qn̄ dicet. Ite. maledicti ⁊cͣ. Uultū deſiderabilis bonis qn̄ dicet. Uenite be nedicti. Iſte dauid oues pauit. Un̄ dic̄ Ego ſum paſtor bonꝰ. Uere bonus. qꝛ quis ex nobis qͥ faceret hoc quod ipſe fecit. Deſeruit em̄ nonagītanouē oues in deſerto celeſti ⁊ abiens in deſertum mundi queſiuit vnā que abierat ⁊ pie rat. Timēs ergo ne ouis in deſerto hu ius mundi vagabundā tanꝙͣ ſilueſtris effecta paſtorem exhorreret paſtor. bo nus formā ouis aſſumpſit. qꝛ ſimilia ſi milibꝰ applaudēt. ⁊ inuentā in hūeris portauit Golya etiam ꝓſtrauit.i. dya bolū. Sumens em̄ de torrente penali tatū noſtraꝝ penalitates qͥnqꝫ. tanꝙͣ qͥn que lapides in peram corporis ſui cō tra golyā ꝓceſſit. que ſunt quinqꝫ de qͥ bus in hodierno euāgelio agitur. vicꝫ ipſiꝰ traditio. illuſio. flagellatio. ꝯſpui tio. ⁊ occiſio. Tradit̉ nāqꝫ virtus. illudi tur ſapīa. flagellat̉ innocentia. cōſpuit̉. gl̓ia. ⁊ occidit̉ vitā. Tradit̉ dei virtus. de qua apl̓s. Predicamus xp̄m dei vir tutem. Quare ergo ſe non defendit. qꝛ infirmata inquit im psͣ. in pauꝑtate.i. hūilitate virtus mea. Sic in figura ſua ſampſon ſua voluntate traditur ligatꝰ philiſteis. Et nō hyſtortā. illuditur etiā ſapienti. De qua apl̓us. Predicamus xp̄m dei ſapīaꝫ. Huic ſapientie illuſio facta ē cora hͦodē. Sic dauid in figura cōmutatos ſuū coram achis. Flagella tur innocentia. De qua beatus petrus Qui peccatū nō fecit. Sic micheas in
figura percutit̉ in maxilla. Conſpuitur gl̓ia. De qua apl̓us. Qui cum ſit ſplen dor glorie. Sic iob in figura inuoluit̉ ſterquilinio. De qua alibi dicit. Et faci em̄ mea conſpuere nō verent̉. Occidi tur vita. Unde Ioh̓. Ego ſum vita. Ex emplum in ꝓmptuario ca. xj. A. Sed dn̄s noſter velut verus moyſes ſtetit in ꝯfractione. Licet confractionem hu mane nature ſuſtineret tn̄ deitate ſtetit incōcuſſus. Unde ꝑ quinqꝫ dictas pena litates in quibus abſcōdita fuerat for titudo eius. dyabolū tanꝙͣ golyam da uid ꝓſtrauit. Et ſicut dauid ꝑſecutoreꝫ ſuū declinauit. ſcꝫ ſaul. ſic ⁊ xp̄us fecit. Un̄ ieſus abſcondit ſe ⁊ exiuit ⁊cͣ. Ille in figura in hierl̓m regnauit. ſic xp̄s in celeſti hierl̓m que eſt mater noſtra regͣt Et ſicut ille maleficos tolerauit. ſic ⁊ xp̄s tales tolerat qui ſunt heretici ⁊ ty ranni ⁊ mali chriſtiani quos tanꝙͣ ziza niā ſinit creſcere vſqꝫ ad meſſem in me dio tritici. Item ſupplicibus ꝯdonauit ſic ⁊ xp̄us. Quacūqꝫ hora peccator in ge. ⁊cͣ. Sic ergo ẜm generis nobilitatē ⁊ actuū ydemptitate dixit eum filiū da uid?. F¶ Captata ergo beniuolentia excōmendatione vtriuſqꝫ nature. ſub iungit hūilem dep̄cationē dicens. Mi ſerere mei. Hūilis eſt dep̄catio. quia in ipſa miſerū ſe fatetur dicens. Miſerere ergo qui mīam docuiſti dicens. Eſtote miſericordes ⁊ cͣMiſerere dico qͥ miſe riam exꝑtus es. apl̓us. Non habemus pontificē qut non ſci. ꝯpa. infirmi. no ſtris; Item miſerere iuſta petenti qꝛ in tene. ſedeo ⁊ lumen celi non video. Et quia nūꝙͣ deſpexit dep̄cationē pauꝑis dn̄s hunt pauꝑem exaudiuit ⁊ illuina tus meruit videre illuinatorem. qui il luminat oēm hominē qui etiam digne tur nos illuminare in interioribus ocu lis ſcꝫ intellectu ⁊ affectu: vt ſic illumi nati perueniamus ad patriam clarita tis eterne. Amen. ¶ In capite ieiunij. de epl̓a. Sermo. LIII.

In capite ieiunij.
Onuertimini ad me in toto cor. ve. in ie. ⁊. fle. ⁊ planctū. Iohel̓. ij. Uerba hec q̄ legunt̉ vn principio quadrageſime bn̄ ꝯcordant cū tꝑe. Inter alias em̄ rōnes ſtatutū eſt hoc tp̄s quadrageſimale vt peccatores qͥ per anni circulū ſe ꝑ pec cata a deo elongauerūt. ad ip̄m hͦ tēꝑe ꝑ pnīam reuertant̉. In ſignū cuiꝰ eccl̓a p̄dicta verba in principio huius tēꝑis repetit dicens. Cōuertimini ad me in to. cor. ve. ⁊cͣ. In qͥbus verbis dn̄s ꝑ ꝓ phetā tria facit. ¶ Primo em̄ pctōibus ſuadet reditū. cū dicit. Cōuertimini. ¶ Secūdo oſtendit regreſſionis termi nu. cū dicit. Ad me. ¶ Tercio declarat regreſſiōis modū. cū ſubdit. In ieiunio ⁊ fletu ⁊ planctu. ⁊ ſcindite corda vr̄a. Et quidem regreſſum ſuadet ſubitū. qꝛ debet eſſe ſine dilatione. Unde dicit. in pn̄ti cōuertimini. Non dicit. Conuerte mini qd̓ eſt futuri tꝑis. Terminū vero on̄dit neceſſariū. cū dic̄. Ad me. Si em̄ te ad aliud ꝯuerteris ſubuerteris. Sed in hoc termino ſtabilieris. Modū v̓o regreſſionis innuit debitū. qꝛ ſine clau dicatione. cū dicit. In toto cor. in ie. ⁊ fle. ⁊ planctu. B¶ Primo ergo pec catoribus ſuadet reditu dicens. Con uertimini. Peccatū em̄ mortale eſt via qua quis recedit a dn̄o ⁊ ſe elongat ab co. Hec eſt via per quam filius pro digus abijt a patre ⁊ ſe elongauit in re gioneꝫ longinquā viuendo luxurio ſe. Unde dicit ibi glo. Abijt ꝑ viaꝫ latam que ducit ad mortē. Hec eſt via q̄ vide tur hōi recta. ſed nouiſſima eius ducūt ad mortē. O quot ſunt qͥ ꝑ hanc viam currētes. appropinquerūt vſqꝫ ad por tas mortis. Exēplū ca. vj. R ¶ Talibꝰ gͦ ne ꝑueniāt ad mortē dn̄s in p̄miſſis verbis ſuadet reditū dicens. Conuerti mini. Suadet aūt reditū ſubitum. quia debet eſſe ſine dilatiōe. qꝛ in pn̄ti debet ꝯuerti. Huic aut ſuaſioni vt conſentia mus tria nos inducūt. Uicꝫ. ſcriptura.
exēpla. ⁊ pericula. ¶ Scriptura triplex paganoꝝ. iudeoꝝ. ⁊ xp̄ianoꝝ. Audi pa ganij poetam. Sed ꝓpera nec te ven turas differt in horas. Qui non eſt ho die cras minus aptus erit. Audi ſapiē tem in ſcriptura iudeoꝝ. Ecc̄. v. Non tardes ꝯuer. ad do. ⁊ ne differas de die in diem. Audi ſapientiſſimū in ſcriptu ra chriſtianoꝝ Luc̄. viij. Eſtote parati. quia qua hora nō pu. fi. hoīs ve. ¶ Ad accelerationē etiaꝫ ꝯuerſionis inducūt nos exempla vicꝫ iuſtoꝝ ⁊ peccatorum Iuſtoꝝ qui ſcꝫ mortaliterinūꝙͣ peccaue rūjt. ⁊ tamen in ip̄a puericia ad dn̄m ſūt conuerſi. ſicut patꝫ in ioh̓e bap̄. qui te neris ſub annis antra deſerti petijt. It̓ in beato nicolao qui etiaꝫ in cunabilis quarta ⁊ ſexta feria iciunauit. Iem in beato dn̄ico qui adhuc ſub nutricis di ligētia cuſtoditꝰ vt carnis delicias decli naret. lectū dimittebat ⁊ ſuꝑ nudū hu mū accūbebat. Itē inducūt nos exēpla peccatoꝝ.i. illi qͥ aliqn̄ peccatores ma gni fuerūt qui cito conuerſi ſunt addo. Et hoc in om̄i genere peccatoꝝ. Attē de ergo homo in vicio luxurie manes mariam magdalenā que vt conouit ꝙ ieſus in domo ſymonis accubuiſſet ac pedes eius venit. Iteꝫ accipe exemplu in vicio auaricie cōſtitutus in matheo euangeliſta. Qui cū in thelonio ſedēs lucris temꝑalibus inhiaret. ieſu ſibi di cente. ſequere me nō contradixit. nō ꝓ craſtinauit. ſed ſtatim ſurgens ſecutus eſt eum. Item attende quiſqͥs es tumo. re ſuꝑbie inflatus pauluꝫ apl̓m qͥ cum eccl̓iam dei ꝑſequeretur. ⁊ ieſus dixiſſet ſibi. quid me ꝑſequeris. mox obediens reſpōdit. Dn̄e quid me vis facere. Ani aduerte petrū qui poſt terna negatiōeꝫ poſtꝙͣ gallus cantauit ſtatim amare fle uit. Hec ergo om̄ia ſupdicta exempla inducūt te homo vt ſine dilatione ꝯuer taris ¶ Inducūt nihilominus ⁊ ꝑicula vicꝫ ctatis. infirmitatis. ⁊ mortis. vt ſi ne dilatione ꝯuertaris. Etatis ꝑiculuꝫ eſt ſi vſqꝫ ad ſenilem etatem difteras co uerſionem. ⁊ hoc ꝓpter tria. ſcꝫ ꝓpter

In capite ieiunij.
indurationeꝫ. Unde Eccl̓. xxx. Tunde latera eius dum infans eſt. ne forte in duret ſicut arbor. Et difficilius flectit̉ quādo indurat̉ ⁊ antiquat̉. Pro tanto eſt ꝓuerbiū. Ire cathenatus. neſcit ca nis inueteratus. Itē ꝓpt̓ vaſis diutinā corruptionē. Uix em̄ vas quod. xl. an. nis corruptū eſt. fermento malicie vel veneno purgari poteſt. vt recipere poſ ſit intra ſe balſamū gratie. De quo dr̄ Coꝝ. v. Non infer. ve. neqꝫ infer. ma. ⁊ ne. ⁊cͣ. Item ꝓpter nimiā onerationē psͣ. Qm̄ iniqͥ. mee ſic̄ onus graue gra uate ſunt ſuꝑ me. Et cū hoc onus gra uius ſit ceteris oneribus etiam monti bus. O deus quō poteſt homo pecca tor reſurgere. qͥ quot mortalia peccata habet tot onera grauia ⁊ grauiora mo tibus ſe deprimentia habet ſuꝑ ſe. Un̄ iuuenes qͥ minus oneris habent. faciliꝰ ꝯuertūt̉. Hocip̄ꝫ on̄dit dn̄s in triū mor tuoꝝ ſuſcitatiōe puelle Math̓rix. Ado leſcentis. Luc̄. vij. Et lazari ſenis. Ioh̓ xj. Puelle tanqꝫ iuniores citius cōuer tunt̉ ꝙͣ adoleſcentes. ſicut patet in hoc ꝙ fec̄ dn̄s. Nam puelle dixit dn̄s. Pu ella ſurge. ⁊ ſtatim ſurrexit. Adoleſcen ti plura verba dixit. Adoleſcēs tibi di co ſurge. Ad lazari aūt ſuſcitationem multa facta fuerūt. Nam turbauit ſe ip̄m ieſus. lachrymatus ē voce magna clamauit. Lazare veni foras. Quia ſe nes a veteri ritu difficile auellūt̉. Nō tardes ergo cōuerti ad dn̄m. Ad hoc ip̄m etiam monet ſuꝑueniens ꝑiculum infirmitatis. Frequenter em̄ grauis in firmitas ſuꝑueniens tollit potentiā cō uertendi vt per rationis ſubmerſioneꝫ fac̓ti amentes neſciant quid ſit peniten tia. Pro quo conſulit̉. Ecc̄. xvij. Uiuuſ ⁊ ſanus cōfiteberis. Itē ꝑiculū mortis monet cito conuerti. Multi em̄ credē tes ſe longe eſſe a morte ſubito corrue rūt: Sic pharao ⁊ egyptij diu credētes viuere. ſubito ſunt ſubmerſi. Exod̓. xiiij Sic dathan ⁊ ab yron ſubito ſunt a ter ra abſorpti. Sic de exercitu ſēnacherib cum filios iſrael impugnarēt. clxxv. ſubito ab angelo ſunt incinerati. Regū. ix. Iteꝫ aliqui nimio dolore. alij nimio gaudio ſubito expirant. Iteꝫ aliqui ex ipſo medicamento ſine quo viuere nō poſſunt. ſicut eſt cibus ⁊ potus ſubito ſuffocant̉. O quot ſunt qui ad dn̄m per pnīam redire ꝓpoſuerat. ſꝫ ſubito mor te p̄uenti ꝑierūt. Sap̄. v. Spes impij quaſi lanugo que a vento tollitur ꝓpt̓ predicta ergo ſuadet dn̄s peccatori re ditum ſine dilatione. cum dicit. in p̄ſen ti cōuertimini. Exemplū in ꝓmptuario capl̓o. iiij. G. ¶Secundo cōuerſionis oſtendit terminū vtilem ⁊ neceſſarium cum dicit. Ad me. Ad me inꝙͣ tāꝙͣ ad veſtrum creatorem. Item ad me tanꝙͣ ad veſtrum redemptorem. Ad me vti qꝫ tanꝙͣ ad veſtrum remuneratorē. Ut gͦad ipſum tanꝙͣ ad creatorem reuer tamur. monet natura cuius principiū exiſtit. Item vt cōuertamur ad ipſum tanꝙͣ ad redemptorem monet gratia quā exhibuit. Ut reuertamur ad ipſuꝫ tanꝙͣ ad remuneratorē inducit gloria quā ꝓmiſit. Uere ad ipſum conuerti tā ꝙͣ ad ſuū creatorem monet natura tan. ꝙͣ ad ſuum principium. Omnis em̄ na tura ſuuꝫ petit principiū. ⁊ ipſe eſt prin cipium om̄is nature. Roꝝ. xj. Ex quo omnia. ꝑ quem omnia. in quo omnia Unde Augꝰ. Feciſti nos dn̄e ad te ⁊ ſi cut nil quieſcit niſi in ſuo principio. ſic̄ dicit Augꝰ. Inquietū eſt cor meū do nec veniam ad te. Hoc ip̄m innuit hūa ne nature conditio. ꝙ ſcꝫ inter om̄iā ad ad ip̄m tendere debeat. quia cuꝫ cetera animalia ſint reflexa creata ſolus ho mo creatus eſt rectus. ſicut dicit Aug. Ut ſcꝫ que ſurſum ſunt ſapiat nō q̄ ſuꝑ terram. ſicut faciūt reflexa animalia ⁊ qn̄ refectit̉ ad terrena comꝑatur iumē tis inſipientibus ⁊ ſimilis erit illis fa ctus. Propter hoc dicit dn̄s. Cōuerti mini ad me. Ad quem ſcꝫ inuitat natu ra. cuius principium exiſto. ¶ Item ad idem inuitat ⁊ gratia. Illa inꝙͣ gratia quā exhibuit. De qua ad Titu. Appa ruit gratia ſaluatoris nr̄i dei. Et poſt

In capite ieiunij.
ſubdit. Expectantes beatam ſpem ⁊cͣ. Quia vero multū monet noſtrā ſpem ꝑueniēdi ad ip̄m cuius gratia ꝓ nobis exhibita tanta apparuit. quia ꝓ nobis homo factus mortuus eſt. Ber. Iam me ſpernere nō potes bone ieſu. quia caro de carne mea es. ⁊ os ex oſſibꝰ me. is. Item inuitat ⁊ gl̓ia illa qua ꝓmiſit Math̓.xxv. Uenite bn̄dicti patris mei percipite regnū nō mundi ſed ſuum ꝙ eſt regnū oīm ſeculoꝝ vbi ſunt diuitie ⁊ gl̓ia ¶ Tercio oſtendit conuerſionis modū ⁊ hūc debitū. qꝛ ſine claudicatio ne. cū dicit. In toto corde in ieiu. ⁊ fle. ⁊ planctu. Integra em̄ ⁊ nō claudicās ꝯuerſio eſt quādo homo corde conuer titur ⁊ oꝑe. Eorde ꝑ contritionē. ope re ꝑ ſatiſfactionem. Que ꝯſiſtit in ieiu nio ⁊ fletu ⁊ planctu. Redite ergo p̄ua ricatores ad cor. ⁊ cōuertimī in to. cor. ve. ⁊ hoc ꝑ ꝯtritionē pctōrē. ꝓ quo dic̄ Scindite cor. ve. ſcꝫ vomere cōpunctō nis ⁊ ꝯuertimini. Un̄ dicit Bern̄. Nō te o homo oportet maria tranſfretare nō penetrare nubes. non grandis tibi oſtenditur via. vſqꝫ ad temetip̄m occur rere deo tuo. vſqꝫ ad compunctionem cordis occurrere vt ſalteꝫ exeas de ſter quilinio miſere conſcientie tue. qm̄ eſt indignū auctorem puritatisⁱ illuc intra re. Et poſtꝙͣ ſic conuerſi fueritis in to to corde cōuertimini etiam ꝑ exteriorē ſatiſfactionem. vicꝫ in ieiunio ⁊ fletu ⁊ planctu. vt ſicut tribus modis peccaſtiſ ſcꝫ cōcupiſcentia carnis. cōcupiſcentia oculoꝝ. ⁊ ſuꝑbia vite. ſic ⁊ de eiſdem ꝑ tria p̄dicta ſatiſfaciatis. Cōuertimini ergo in ieiunio vt ꝓ cōcupiſcentia car nis ſatiſfaciatis. Conuertimini in fle tu vt cōcupiſcentiam oculoꝝ defleatis. Item cōuertimini in planctu vt ꝓ ſuꝑ bia vite ſatiſfaciatis. Et ſi ſic conuerſi fueritis ꝑ pn̄tiam ipſe vtiqꝫ conuertet̉ ad vos ꝑ miſericordiā. Unde aug. in li bro de ſpū ⁊ aīa. Nemo dei miſericor dia diffidat. quoniā maior eſt ſua miſe ricordia ꝙͣ noſtra miſeria. Et quiſquis ad euꝫ toto corde clamauerit exaudiet
illum. quia miſericors eſt. Tardius ſi quidem videt̉ illi omni peccatori veni am accipere ꝙͣ illi dare. Sic em̄ feſtinat reū abſoluere a peccato vl̓ tormēto cō ſcientie ſue quaſi plus cruciet eū com paſſio miſeri ꝙͣ ip̄m miſerū paſſio ſui. Exemplū in ꝓmptuario ca. iij. H. Ro gemus ergo ⁊ nos dn̄m vt cōuertam ad dn̄m in toto cor: in ie. ⁊ fle. ⁊ plan ctu. vt miſericordiā. inueniamꝰ p̄ſtante ⁊ dn̄o nr̄o ieſu xp̄o. Amen. ¶ De euāgelio. Sermo. LIIII. Hęīauriſate vo bis theſauros ī ce. vbi nec eru go nec tinea demolit̉. ⁊ vbi fu res nō effodiūt nec furant̉. Math̓. vj. In his verbis hortat̉ nos dn̄s vt cele ſtem theſauꝝ ꝯquiramus. ⁊ in p̄miſſis verbis duo facit. Primo p̄cipit vt con quirat̉ ſine dilationē cū dicit. Theſau rizate vobis theſauros in celo. Secun do ſubdit rōnem in eius multiplici cō mēdatiōe. cum dicit. Ubi nec erugo ne qꝫ tinea. neqꝫ fures effo. neqꝫ furantur. H¶ Precipit ergo primo dn̄s vt ſi ne dilatione conquirat̉. Non em̄ dicit in futuro theſauriſabitis. ſed in p̄ſenti theſarizate. Eſt em̄ hoc neceſſariū vt nō differatur. Quia ſi quis mare neceſ ſario tranſiturus eſſꝫ ⁊ receſſum nauis ignoraret. qua neglecta aliam penitus nō inueniret. fatuus eſſet ſi ſe expenſis ⁊ alijs neceſſarijs preparare differret. Sic nos ad patriam tendentes mare huius mundi tranſituri ſumus. ſed cer te non ſolum diem vel horam. imo nec momentū receſſus nauis. id eſt vite no ſtre ſcimus. Unde fatui ſumus ſi ea ſi ne quibus illuc ꝑuenire nō poſſumus preparare diſtulerimus. Ergo luxta cō ſilium apoſtoli ad Gal̓. vj. Dum tem pus habemus oꝑemur bona. ſcꝫ in ele moſynis ⁊ in alijs. O quot ſunt qui tē pore vite ſue parum boni volunt the

In capite ieiunij.
ſauriſare. ſed in morte cōſtitui alijs cu rant cōmittere ſub conditione dicētes Si moriar tantū dabis illic. ⁊ illic tan. tū. quaſi dicat. ſi viuā ego ipſe volo re tinere. ſed poſt mortem date. Sed qui ſibi nequā quis illi bonus erit. Un̄ fre quenter a filijs vel ab alijs quibus cō mittunt defraudant̉. Contra quos no dicit dn̄s in futuro theſauriſabitis. ſed theſaurizate in pn̄ti. Et bene dicit vo bis theſauros in celo. Quantūcūqꝫ em̄ fuerimus diuites mihi tamen noſtrum eſt niſi illud quod ꝑ elemoſynas in ce lū tranſmittimus. Qꝛ ſicut dicit Bern̄ Mundus in exorabilē ſibi conſtituit ia nitorē. ſcꝫ mortem. qui de om̄ibus que mundi ſunt nihil ſinit aſportare preter peccatū. Exemplū ca. v. H. Theſauri ſate gͦ vobis theſauros in celo non in mundo vt auari faciūt. qui nō ſibi ſed alijs theſauriſant. Psͣ. Theſauriſat em̄ ⁊ ig. cui cōgre. ea. Et alibi. Oor. ſom. ſuū. ⁊ nihil inue. om̄s vi. diuitiarum in ma. ſuis. Contingit illis ſicut alicui ri baldo qui ſomniat ſe diuitē. excitatus inuenit ſe pauperē. Sic erit ipſis in in ferno. Unde dicent illud Sap̄. v. Quid diuitiaꝝ iactantia contulit nobis tran ſi. hec omnia quaſi vmbra. Sic theſau riſauit ille diues in Luc̄. alijs qui horre is inſtauratis ⁊ multis in annis pluri mis repoſitis mox expirauit. O ſi hoc modo homines aduerterent non ſic mundo theſauriſarent. Unde legitur Ꝙ ſaladinus magnus imperator apd̓ ſaracenos fecit ſibi apportari ſudariuꝫ ſuum cum ſe videret vicinum morti ⁊ fecit illud clamando deportari. Tantū ſecuꝫ deportabit princeps magnus ſa ladinus de omnibus ſuis. Exemplū in ꝓmptuario capl̓o. xj. B. ¶ Item the lauriſate vobis theſauros in celo nō in ꝓprio corꝑe. Sicut faciunt guloſi quo rum omnis labor in ore eoꝝ ⁊ hoc ſtul tum. quia theſauriſant in ſaccum pertu ſum. De talibus dicit̉ aggͦ. j. Qui mer ces congregauit miſit eas in ſaccum ꝑ tuſum. Quibus dicit dn̄s. Nolite theſauriſare in terra. id ē in carne. Sic tho ſauriſauerat ille diues purpuratuſ. qui quotidie epulabatur ſplendide ⁊ pau. peri lazaro nec micam dedit. Un̄ poſt ſepultus in inferno guttam aque non meruit. Exemplum in ꝓmptuario ca. ij. A A. Item theſarizate in celo nō in inferno. vt peccatores faciunt qͥ mo. do peccata peccatis accumulando the ſauriſant ſibi penas inferni. Und̓ Ro ma. ij. Theſauriſas tibr irā ⁊ indigna tionem ⁊ tribulatiōem ⁊cͣ. Sic the ſau riſauerat cui dicitur in Apoc̄. Quantū dila. ſe in deli. tantū date illi tormentū ⁊ luctum. Theſauriſate ergo vobis the ſauros in celo vt iuſti faciunt: ¶ Et ſubdit rationē quare potius hūc theſaurum cōmendans euꝫ tripliciter vicꝫ quia inueterabilis. incorruptibiliſ ⁊ inamiſſibilis. Inueterabilis eſt quia erugo que vetuſtum ferrum conſumit ipſum theſaurum nō ſedit. Incorrupti bilis. quia tinea que p̄cioſitatem veſti um corrūpit ipſum nō demolitur. Ina miſſibilis eſt. quia fures nō effodiunt neqꝫ furantur. O theſaurus īmenſus paucis quidem verbis comp̄henſus. ⁊ nos fratres cum ciuitatē h̓ manentem nō habeamus. ⁊ ad theſauri locum. ſcꝫ celum venire ꝓponamus. cum ignore mus qua hora nauis vite noſtre receſ ſura ſit. penſemus vnuſquiſqꝫ noſtrum ſi ad recedendū parati ſimus. ⁊ quan tū iam ad locum vbi ſemꝑ manere intē dimus theſaurum p̄miſerimus. Ange li em̄ ſancti tanꝙͣ fideles nuncij omnia bona noſtra illuc deferūt. Und̓ thobie vnus dixit. Quādo orabas ego quoqꝫ obtuli orationem tuā dn̄o. Triplex aūt ſignuꝫ eſt ꝙ homo ibi theſauriſet. Pri mo quando celeſtia meditatur. Quia Math̓. vj. Abi eſt theſaurus tuus ibi eſt ⁊ cor tuū. Secūdo quando celeſtia libenter audit ⁊ loquitur. Quia bonus homo de bono theſauro cordis ſui ꝓ fert bona. Unde de beato martino dici tur. Ꝙ eius ori chriſtus nunꝙͣ abfuit. ſiue iuſticia vel quicquid ad veram vi

In capite ieiunij.
tam ꝑtinet. Exemplū in ꝓmptuario. c. viij. R. Tercio quādo oꝑe ſiue cōuerſa tiōe ſua totus illuc erigit̉ dicēs cū apl̓o Phil̓. iij. Noſtra conuerſatio in celis eſt. Et ſic beatus martinꝰ oculis ac ma nibus in celum ſemꝑ intentus fuit. Qꝛ ſicut dicit̉ Ecc̄. xxix. Poſuerat theſau rum ſuū in p̄cordijs altiſſimi. Ibi eniꝫ ſūt depoſita noſtra tanꝙͣ in cuſtodia ⁊ tuto loco deponenda. Sic fecerat apl̓s qui dicit ad Thi.j. Scio cui credidi ⁊ certus ſum. quia potens eſt depoſitum meū ſeruare in il. di. Ad quem locum nos ꝑducat ieſus xp̄us Amen. ¶ De penitentia. Sermo. LV. Elinquat impiū A viam ſuam ⁊ vir iniquꝰ cogita tiones ſuas. ⁊ reuertatur ad dn̄m ⁊ mi ſerebitur eius ⁊ ad deū noſtrū quoniā multus eſt ad ignoſcēdū. Eſa. lv. Iſtis verbis dn̄s alloquitur per eſaiā ꝓphe tam quēlibet peccatore. que verba pia mater eccleſia perdit? ꝓlis per peccatū recuꝑatiōem ſitiens nō ſemel neqꝫ bis hoc temꝑe repetit. ſed hodierno die in officio incipiens vſqꝫ ad magna ꝑtem quadrageſime non ceſſat ea reuoluere. Nec mirū. Sunt em̄ p̄dicta verba pec catoribus ſalubria. ſunt vtilia. ſūt ⁊ dul cia ẜm ꝙ in ipſis cōtinent̉ tria. Primo em̄ fit in ipſis peccatoribꝰ ſalubris am monitio. Secūdo fit vtilis exhortatio. Aercio fit dulcis permiſſio. Salubris amonitio fit de mali deſertione cum di cit ꝓpheta. Derelinquat impius viam ſua ⁊ vir iniquus cogi. ſuas. Utilis ex hortatio fit de boni aggreſſione cū ſub ditur. Et reuer. ad dn̄m. Sed ne forte peccator de veniā deſperet. ſequit̉ ter cio dulcis ꝓmiſſio.ſ. de dei in peccato rem miſeratione. cū addit. Et miſerebi tur eius quoniā multus eſt cognoſcen dū. Fidelis eſt ergo ſermo ⁊ omni acce ptiōe dignus cuilibet peccatori in quo ſibi fit tam ſalubris āmonitio. tam vtilis exhortatio. ⁊ tam dulcis ꝓmiſſio. R¶ Bene dico ꝙ in primis fit ſalu bris amonitio. Longe em̄ a peccatori bus ſalus. teſte pͣsͣ. Unde vt illam con ſequi valeant. primo fit eis de peccati deſertione tāꝙͣ de obſtaculo ſalutis am monitio. Et vt amonitioni ſue acquie ſcentes citius peccatum ſuum deſerant aggrauat ſtatu peccati tripliciter. Pri mo em̄ oſtendit ſtatū peccati miſerabi lem. Secūdo lamētabilē. Et tercio de teſtabilem. Miſerabilis em̄ ē ille ſta tus in quo quis p̄cipue diligendos. ſcꝫ deū ⁊ ſeip̄m offendit. Quam offenſam innuit ꝓpheta in p̄dictis verbis cū dic̄ peccatorem impium ⁊ iniquū reſpectu ſui. ¶ Item ſecūdo lamentabilis eſt ille ſtatus in quo quis tendit ad mortem. Hic eſt ſtatus peccati. Quod innuit. pheta ip̄m vie comꝑando. cū dicit. De relinquat in viam ſuam. Homo em̄ ī peccatum tāꝙͣ per viam tendit ad mor tem eternam. ¶ Item tercio deteſtabi lis eſt ſtatus in quo quis cōſumit̉. Hic eſt ſtatus peccati. Deſideria em̄ concu piſcentie quibus abundat ⁊ peccata q̄ nutrit plus ipſum conſumut ꝙͣ reficiat ſicut in ꝓſecutione poſtea patebit. Et hec deſideria ꝑ cogitationes innuit ꝓ pheta. cum dicit. Et vir iniquus cogi tationes ſuas. Quia ergo offenſa di uina in ſacra ſcriptura impietas dicitur ratione offenſe diuine. ꝓpheta dicit in p̄dictis verbis peccatorem impium. qꝛ vere peccator peccatum agendo multi pliciter impie geſſit in deum. Quia ſcꝫ ſummū bonū ſpreuit. maieſtatem ꝯtem pſit miſericordiam anihilauit. Sumu bonū ſpreuit quando ꝓpter peccati de lectationem ſe ab eo auertit. De tali di citur in Deut̓. Oereſiquit deum facto. ſuū ⁊ receſ. a deo ſa. ſuo. Hanc impieta tem defiebat Dan̄. dicens. Impie egi mus ⁊ receſſimus ⁊ declinauimꝰ a mā datis tuis. Utiqꝫ ſtultus eſt ille merca tor qui ꝓ temꝑalibus vendit ē terna. L ꝙͣ felix eſt ille qui poteſt dicere cum psͣ

In capite ieiunij.
meo. ¶ Item impie egit peccādo. quia maieſtatem contempſit. Maieſtati em̄ diuine debitam reuerentiam non exhi buit. Quia illud quod coram vno gar tione facere nō erubeſceret coram deo facere nō erubuit. Ande dn̄s dicit per Hiere. ꝓphetam peccatori. Frons mu lieris meretricis facta eſt tibi. noluiſti erubeſcere. Hanc impietatem irreuerē tie diſſuadet ſalomon cum dicit. Aufer impietatem a vultū regis. Illius in ꝙͣ regis qui eſt rex regum ⁊ dn̄s dn̄antiū Uultus em̄ dn̄i ſuper facientes mala. Hoc peccator non recogitat. excecauit em̄ eum malicia ſua. Exemplū in ꝓm ptuario capl̓o. iiij. B. Unde legitur de quodam religioſo ꝙ cū victus tempta tione cum quadam femina peccare vo luiſſet. ⁊ ne forte ab aliquo videretur circūquaqꝫ reſpiceret. femina accelera trix damnationis ſue dixit. Quid reſpi cis. nemo nos videt niſi deꝰ. Et ille ſta tim in ſe reuerſus reſpondit. Optime me monuiſti. Oblitus eī eram ꝙ me de us videret. Et ſi ꝓpter vnum homineꝫ multo fortius ꝓpter deum dimittam. Unde Suſanna dixit. Melius eſt mi hi incidere in manus hoīm ꝙͣ peccare in conſpectu dei ¶ Item impie egit pec cator. quia miſericordiā dei anihilauit. Illam inꝙͣ de quā dicit apoſtolꝰ. Non exoperibus iuſticie que feci. nos ſꝫ ẜm ſuam miſericordiam ſaluos nos fecit. vt ſcꝫ abnegantes impietatem ⁊ ſecula ria deſideria. ſobrie ꝙͣtum ad nos dicit glo. iuſte ꝙͣtum ad ꝓximū. pie ꝙͣtuꝫ ad deum. viuamus in hoc ſeculo. Male vi uit qui impietatem ad mittit. Certe fra tres magna impietas. xxx. annoꝝ ſerui tio nō reſpondere. Chriſtus em̄ plus ꝙͣ xxx. annis ꝓ mercede anime noſtre la borauit. quam homo per peccatum ſi bi ſubtrahit. Uerūtamen dicit per pro phetam. Precium meum cogitauerūt repellere. Et ego ꝓ ea cucurri in ſiti. et in multis alijs erunis. Imo vt eam re haberet ex ſua magna miſericordia ſeipſum pro ea tradidit. Hanc miſericor diam vilipendere ⁊ anihilare oſtendit qui pro modica peccati delectatione eā vendit. Non ſolum em̄ dei miſericor diam ſed etiam p̄cioſam animam par uipendit. Unde Auguſtinꝰ. O anima precioſa nō auro redempta. vl̓ oꝑibus ſed angni īmaculati ſanguine. Atten. de quanti valeas. quid pro te datum ſit cogita. nolite ipſam tradere. quia xp̄us ꝓ te effudit ſanguinem. Quia ergo pec cator tam multipliciter impie agendo deum offendit. bene a ꝓpheta dicit̉ im pius. Dicitur etiam iniquus reſpectu ſui. Inique enim agit cum ſeipſo. ita vt iuxta psͣ. inueniatur iniquitas ad odiū eius. Quiaʳ cum ſe plus ceteris rebus diligere deberet plus ſe odio habet. Quecūqꝫ em̄ habet bona vult habere. ſicut dicit Auguſtinꝰ. Ipſe autem vult malus eſſe. Plus em̄ appreciatur ſuos ſotuſares vel veſtimentum ꝙͣ ſeipſum. Illa em̄ bona vult habere. ſe auteꝫ ma lum. Sic miſer peccator qui diligit ini quitatem odit animā ſuam. ⁊ intantuꝫ odit ꝙ etiam ipſam occidit. Homo em̄ per maliciam occidit anima ſuā. vt di citur in libro Sap. In hoc enim pecca tor ſimilis efficitur achitophel ⁊ iude. qui pre odio ſui ſe ſuſpenderunt. dum pro infernali ſuſpenſione ſeipſum ca pit ⁊ funiculos peccati ad ſuſpendium plectit. Iniquitates em̄ ſue capiunt im pium. vt dicitur in ꝓuerbijs. Et in funi bus peccatorum ſuoruꝫ conſtringitur. Quia ergo in ſtatu peccati homo offē dit deum ⁊ offendit ſeipſum. inſinuat hunc ſtatum beatus Bern̄. miſerabile dicens. Miſer ego. quia cōtrarius deo O cuſtos hominū quare me poſuiſti contrariū tibi. Poſuiſti em̄ cū non ꝓhi buiſti. Aliquin meip̄m poſui ⁊ factu ſum mihi mētipſi grauis. ¶ Item ꝙ pec cator etiam ſit in ſtatu lamentabili oſtē dit ꝓpheta per vie comꝑationē. Pec catum em̄ eſt illa que videtur hōi recta nouiſſima aut eius ducunt ad mortem

De penitentia
Exemplū in ꝓmptuario capl̓o. vj. K. Hec via intratur cum peccatum ſuper bie aut auaricie aut luxurie cōmittitur Currit ergo in hac via ſuperbus. Un de Iob. Lucurrit aduerſus deum ere cto collo. Currit auarus. Unde ſalo. mon poſtꝙͣ de auaris qui implent do mos ſuas ſpolijs locutus eſt in ꝓuer bijs adiunxit. Pedes eoꝝ ad malū cur rūt. Iteꝫ currit luxurioſus. Unde Hie re. Factus eſt curſus eoꝝ malus ⁊ forti tudo diſſimilis. ꝓpheta nanqꝫ ⁊ ſacer dos polluti ſūt. iſto aūt ordīe homo re cedendo a deo circa hāc viam ſe diſpo nit. Primo em̄ mouet ſe ad eā ꝑ cogi tationem. accedit ad eam ꝑ delectatio nem. intrat eam ꝑ cōſenſum. ꝓcedit in ca ꝑ opus. elongatur in ea ꝑ conſuetu dinem. Sic homo tūc elongatus a deo currit ꝑ hāc viam. peccata peccatis ad dendo. Iuxta illud psͣ. Si videbas fu rem currebas cū eo. Ecce auaricia. Et cum adulteris por. tu. ponebas. Ecce luxuria. Nec miꝝ teſte greg. peccatum quod ꝑ penitentia nō diluitur mox ſuo pondere ad aliud trahit. Iteꝫ currit in peccatis ꝑdurando. ꝓlongauerūt inqͥt psͣ. iniquitatē ſuā. Penſate fratres ca riſſimi ſitter vnius anni corꝑale ꝯtinuū longū faciat receſſum a termino. O ꝙͣ longe tunc receſſerūt a deo qui pluribꝰ annis cucurrerunt in peccato. Uere de pluribus poteſt dici illd̓ psͣ. Ꝙ appro pinquauerunt vſqꝫ ad portas mortis. Sic homo rationalis non dico ſimilis ſed inſipientior efficit̉ iumentis. Iumē ta em̄ ⁊ bruta alia aīalia naturaliter fu giūt mortem. Hac de cauſa ouis lupū fugit. Hac de cauſa auis cedit lapidi. O ꝙͣ miſerabile. irrationabilia fugiūt mortem. ⁊ homo rationalis currit ad eam cū currit ꝑ latam viam que ducit ad mortem. ⁊ vtinam ad morte iumen toꝝ que temꝑalis eſt. ſed ad mortē eter nam vbi nō moritur mors. ⁊ qꝛ ibi ē fle tus ⁊ ſtridor dentiū. lamentabilis ē ſta tus peccati quo tendit peccator tanꝙͣ ꝑ viam illam mortem. Ocrelinquat ergo
impius viam ſuam ⁊ vir iniquꝰ cogita tiones ſuas. Item oſtendit etiam ſta tum peccati eſſe deteſtabilem ex deſide rioꝝ ꝯſumentiū incenſione cū dicit. Et vir mi. cogi. ſuas. Deſideria em̄ pecca toris ſunt peruerſe cogitatiōes que ſe parant a deo. De quibus dn̄s per Eſa Auferte malū cogita. ve. ab ocul̓. me. In hoc aūt ꝙ ꝓpheta poſtviam pecca ti ponit cogitatiōes oſtendit deteſtatio ne peccati. quia nō imponit finem de ſiderijs ſed amplius deſideria incēdit. Iam em̄ aliquid eſſet ſi peccato perpe trato ceſſarēt deſideria. ſꝫꝙͣto plus pec cat aliquis. tanto magis deſideria eiꝰ creſcunt. Unde glo. ſuꝑ lucā. Uires for nicarij minuunt. ſed deſideria inarde. ſcunt. Tota die dicit̉ in ꝓuer. de pigro concupiſcit ⁊ deſiderat. Et hec deſide ria magis conſumūt peccatorē ꝙͣ refi ciūt. Unde amon filio dauid dicitur in libro regū. Ꝙ ꝓpter concupiſcentiam ſororis attenuabat̉ macie per ſingulos dies intantū vt conſumptus egrotaret Nec mirum. Deſideria em̄ occidūt pi grum. vt dicit̉ in ꝓuer. Cum ergo ſtatꝰ peccati ſit deteſtabilis ex deſiderioꝝ cō ſumentiū incenſione. ſit lamentabilis ex eterne mortis perductione. ſit miſe rabilis ex dei ⁊ ſui offenſione. ſalubri āmonitioni aquieſcēs. derelinquat im pius viam ſuam. ⁊ vir ini. cogi. ſuas. ¶ Et quia peccatori nō ſufficit ma lum deſerere niſi ⁊ bonum aggrediat̉ ideo mox ſubdit ꝓpheta. Et reuertatur ad dn̄m ⁊ ad deum noſtrum. ⁊ hoc vt dixi fit peccatori vtilis exhortatio. Uti lis em̄ eſt exhortatio vage mulieri vt re uertatur ad maritum gratum. erranti oui ad paſtorem ꝑiu. famelico filio ad benignum patrem. ſeruo ꝓfugo ad cle mentem dn̄m ¶ Reuertatur ergo im pius ⁊ iniquus vtili exhortationi acqͥe ſcens. ad dn̄m tanꝙͣ vaga mul̓r ad ma ritu. vt gratanter ad eo ſuſcipiatur. Lu aūt inquit dn̄s ꝑ hieremiā fornicata es cū amatoribus multis. o aīa peccatrix tamē reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipia te

De penitentia.
¶ Itē reuertat̉ ad dn̄m tanꝙͣ ouis er rans ad paſtorē piū vt pij paſtoris hu mero ad ouile reportet̉. Et ſit de illis ouibus de qͥbus dicit Pe. Eratis qͣſi oues errantes. ſed cōuerſi eſtis ad pa ſtorē et ep̄m animaꝝ veſtraꝝ. ¶ Item reuertat̉ ad dn̄m tanꝙͣ famelicus filiꝰ ad patrē benignū. vt cōuiuio vituli ſa ginati ſatiet̉. vt dicat filius ꝓdigus in ſe reuerſus. Ego hic.i. in ſtatu peccati fame ꝑeo. ſurgam ⁊ ibo ad patrē meu Qui dicit in Math. Uenite ad me et ego reficiā vos. ¶ Item reuertat̉ tan ꝙ ꝓfugus ſeruus ad dn̄m clementem vt ipſi miſereat̉. Un̄ hic dicit ꝓpheta. Reuertat̉ ad dn̄m ⁊ miſerebit eiꝰ. Re uertatur ergo ad dn̄m ſed nō ea via qͣ receſſit.ſ. peccati que lata eſt via ducēs ad morte. ſed ꝑ aliam.ſ. penitētie que eſt arta viā ducens ad vitā. Heciē via cōpendij quā achymaas.i. portās onꝰ penitentie citiſſime ꝑuenit ad verū da uid i. chriſtum. Exemplū em̄ habemꝰ in latrone qui hora illa q̄ penituit au dire meruit. Hodie mecū eris in para diſo. Et quia magnus eſt dn̄s quē of fendit. vt poſſit eum placare ꝑ p̄dictaꝫ viam reuertat̉ ad eū in ieiunio et fletu et planctu. Talibus em̄ ſolent ſerui ꝓ fugi de magnis offenſis placare dn̄os ſuos. Hec etiaꝫ tria mater eccleſia ho die rep̄ſentat. Qā hodie ieiuniū incho at. in cantu plorat. in modū plangētis cinere caput aſpergit. Reuertat̉ ergo impius et iniquus ꝑ viam penitentie ad dn̄m in ieiunio ⁊ fletu ⁊ plāctu. In ieiunio vt ꝓ ꝯcupiſcētia carnis ſatiſfa ciat. Itē reuertat̉ ad dn̄m in fletu. vt concupiſcentiā oculoꝝ defleāt. Itē re uertat in planctu. vt ꝓ ſuꝑbia vite ſa tiſfaciat. In hoc aūt ꝙ ꝓpheta addit. ad deum noſtꝝ. oſtēdit ꝙ ſaluator no ſter ad placationeꝫ ſua plꝰ reqͥrit ꝙͣ p̄di cta. Illa em̄ ſufficiūt ſeculari dn̄o ſꝫ nō deo. Secularis em̄ dn̄s de corde ſerui ſe non intromittit. illud em̄ eſt de foro ſolius dei. Scrutās em̄ corda ⁊ renes deus. Quia gͦ maxīe deū in corde offē
dimus. nihil valet extra ſatiſfacere nl ſi intus ſatiſfiat. Unde iohel poſtꝙͣ de exteriori ſatiſfactione que pertinet ad dn̄m ſuaſerat addidit de interiori que ꝑtinet ad deū cū dxit. Scindite corda vr̄a. q. d. Reuertat̉ impiꝰ ⁊ iniquus ad dn̄m in ieiunio ⁊ fletu ⁊ planctu. ⁊ ad deū nr̄m ſcindēdo cor ſuū vt iram dn̄i poſſit placare. Dicat cū btō Bern̄. ex ſciſſione cordis loquēs. Exite exite la crime. aꝑiant̉ cataracte miſeri capitis et erumpant fontes aquaꝝ ſi forte ſuf ficiant abluere maculas peccatoꝝ qͥbꝰ iram merui M ¶ Sed ne forte pec cator de venia deſperaret. ſequit̉ ꝓphe te dulcis ꝓmiſſio cū dicit. Et miſerebi tur eius.ſ. omnē offenſam ſeruo dimit tendo. qm̄ multus eſt ad ignoſcenduꝫ Un̄ Augꝰ. Quid penitēti nō ignoſci tur cū effuſus ſanguis chriſti noſcitur Et ponit exemplū de dauid. Qui cum adulteriū ⁊ homicidiū ꝑpetraſſet ⁊ di xiſſet. peccaui. ſtatī remiſſum eſt ei. Un̄ dicit. O breue verbū peccaui. o tres ſil labe que portas aꝑiunt ꝑadiſi. Dixit dauid peccaui. ⁊ nathan miſſus a dn̄o ſtatim ſubintulit. Tranſlatū eſt pctūm tilū. Miſerator em̄ et miſericors dn̄s pati. ⁊ mul. mi. Exemplū in ꝓmptu. ca. ix. B. Reuertētes gͦ ad ip̄m rogemus vt nr̄i mifereat̉ ⁊ dimiſſis peccatis no ſtris ꝑducat nos in vitā eternā. Amē. ¶ De penitentia. Sermo. LVI. Erelinquat impi us viā ſua ⁊ vir iniquꝰ cogita tiones ſuas. ⁊ reuer. ad dn̄m. Eſa. lv. A Iſta v̓ba Eſa. lv. que mō in xl. legit eccleſia. oſtēdunt qꝛ hoc tp̄s ad hoc inſtitutū eſt. vt bo iniquus qui impietate ſua deuꝫ offendit ꝑ anni circulum mō reuertat̉ ad deū et ipſi re conciliet̉. In quibus verbis prophete tria notanda ſunt. ¶ Primo qͥs ſit vir impius ⁊ iniquꝰ. de quo hic dicit. Uir impius ⁊ iniquus. ¶ Secundo que ſit

De penitentia.
via ꝑ quā talis graditur et quā relinq̄ re monet̉. quia dicit. Oerelinquat viaꝫ ſuā. ¶ Tercio cauſam relictiōis ſubdit quia ſcꝫ ad dominū ſuū. cui ſcꝫ ſeruire tenet̉. redire debet cum dicit. Reuertat̉ ad dn̄m. B ¶ Uir impius ⁊ iniqu eſt quilibet in mortali peccato ꝑduras et cōtra decē precepta agens. De qͥbus ſi placeat loqui require in ſermone Si p̄cepta mea ſeruaueritis. Merito autē dicit̉ impius ⁊ iniquus in peccato ꝑdu rans. quia talis impie ⁊ inique agit in deum in angelū. in ſemetip̄m. in ꝓx imū et in inferiores creaturas. ¶ In deum inique agit dū illud ante oculos ſuos defert qd̓ maxime eī diſpicet ⁊ maxime eū grauat ſcꝫ peccatuꝫ. Multū em̄ ho mines ꝓuocant̉ cū ea q̄ ipſis cōtraria ſunt ante oculos deferunt̉. vt eſt caſe us ⁊ allia ⁊ hmōi. illis qui ea nō ꝯme dunt. Multo fortius dominus de pec cato qd̓ ſibi ante oculos defert̉ ꝓuocat̉ Und̓ ꝑ Oſee dicit. Prouocauit me iu das in amaritudinibus ſuis. Peccato rem etiam ſuſtinēdo plus grauat̉ ꝙͣ de aliquo alio onere. Un̄ cū teneat orbeꝫ terre ⁊ plenitudinem eius in tali onere non dicit ſe laborare. ſed de peccatore dicit ꝑ ꝓphetā. Laboraui ſuſtinens Et alibi dicit. Uos eſtis mihi onus ꝓijciā qꝫ vos. ¶ Itē inique in deū agit dum mercede ſua ſcꝫ aīam ꝓ qͣ triginta an nis laborauit. et vt ea redimeret vitaꝫ ſuā dedit. non reſtituit. Si em̄ iniquus eſt ille dn̄s qui vnius anni mercedem ſuo ſeruo detinet. multo fortius talis. Ecc̄i. Qui fraudē facit mercen̄. et qui effundit ſanguinē. ⁊cͣ. Felix eſt ille qͥ po teſt dicere. mō tibi creatori reddo aīaꝫ meam. Item inique agit in deuꝫ dum mandata ipſius ad que explēda creatꝰ fuit nō facit. Iniqui em̄ ſerui illi a do minis ſuis iudicant̉. qui oppoſita ma datis ipſoꝝ faciunt. Item in euāgelio dicit̉. Seruus qui ſcit voluntatem dn̄i ſui et nō facit vapulabit plagis ⁊cͣ. I Itē in angelū inique agit etiā triplicit̓ De quo require in ſermone. Exibunt
angeli. ¶ Item iniq̄ agit in ſeip̄m duꝫ ſe potius vult habere malū ꝙͣ bonum vult eſſe potius in ſtatu latronis ꝙͣ in ſtatu regis. nihil habentem ꝙͣ oīm bo noꝝ participē. Ꝙ potiꝰ velit ſe habere malū ꝙͣ bonū. oſtendit̉. quia ip̄e nullis ammonitionibus vult deſerere maluꝫ et bonū acquirere. in quo ſeip̄m vilio rem habet omnibus alijs rebus ſuis. Omnes em̄ res ſuas vult bonas ha bęre potius ꝙͣ malas. De talibus dic̄ Aug. Bona vis habere ⁊ malus vis eſſe. Talis etiam potius vult eſſe in ſta tu latronis ꝙͣ regis. quia qui eſt in ſta tu mortalis peccati. ad modū latronis adiudicādus eſt patibulo inferni. Qui vo in ſtatu bono eſt vnctus ad regem eternū. Itē talis nihil habet imo nihil eſt. Iuxta illud apl̓i. Si non habuero caritatem nihil ſum. Sed in ſtatu gra tie eſt omniū bonoꝝ eccleſie particeps Iuxta illud psͣ. Particeps ego ſum oī um timentiū te. ¶ In ꝓximū etiam ini que agit ꝑdurans in peccato triplicit̓. ¶ Primo qꝛ corrupit eum ſuo exēplo malo. Un̄ Math. Si quis peccauerit in te. In me peccat: qꝛ ſciente me ſolo peccat. quia me ſuo exemplo malo cor rupit. Exemplū in ꝓmptua. ca. ij. F F. ¶ Item talis peccat in ꝓximū. qꝛ debi to auxilio eū defraudat. cū deberet eu iuuare in pugnā ꝯtra diabolū. ip̄e po tius nocꝫ ei. Oiabolus em̄ potens effi cit̉ hoīs vicio. Sicut dicit glo. ſuꝑ illd̓ psͣ. Bn̄dicite angeli do. poten. virtu. ⁊cͣ. Magna gͦ iniquitas ſociū ſuum in bello deſerere ⁊ ad ꝑtē inimicoꝝ ſe ver tere Ecc̄t. iiij. Melius ē duos eſſe ſiml̓ ꝙͣ vnū. habent em̄ emolimentū ſue ſo cietatis. Si vnꝰ ceciderit fulciet̉ ab alte ro. ¶ Item talis in ique agit in ꝓximū quia ꝓ peccato ipſius ſepe punit ꝓxi mus. Unde legit̉ Ioſue. vij. ꝙ propter furtum achor. xxx. homines corruerūt. et iuſtꝰ Ezechiel cū iudeis pctōribꝰ de ducit̉ in babilonicā ciuitate. ¶ In cre aturas etiam talis inique agit. quia ꝓ pter peccatum ipſius quodamodo pu

De penitentia.
niuntur. Unde ſi poſſent conqueri in die iudicij. ſol diceret. Propter peccatū hominis ego claritatem meam amiſi. Item aīalia dicerent. Nos ꝓpter pec catum hominis diluuio ꝑiuimus. Ter ra etiaꝫ diceret. Ego ꝓpter peccata ho minis maledicta ſpinas ⁊ tribulos ger minaui. Unde quia modo plus abun. dat de peccato conſequens eſt vt miſe rabilius germinet. Sed fatui homīes hoc predicatoribus ſeu doctoribꝰ alijs id eſt parrochiarū rectoribus qui pec cata remouent imponunt. dicētes. Ex quo tales homines venerunt nihil bo ni ꝓcuratur. Et licet creatura in die iu dicij non conqͥretur verbo. cōqueretur tamē facto. Quia armabit deus crea turas in vltionē iniquoꝝ. Ut dicit ſap̄. Quia ergo peccator cōtra tot et tanta inique egit et impie. merito a ꝓpheta in premiſſis verbis impius et iniquus dicitur. cum dicit. Oerelinquat impiꝰ viam ſua. et vir iniquus cogitationes ſuas. C ¶ Uia autē per quam talis graditur et quam relinquere monetur eſt via lamentabilis et miſerabilis. qꝛ hec eſt via de qua dicit̉ in ꝓuer. Que talibus hominibus ꝓpter momētane am delectationem peccati videt̉ recta. ſed nouiſſima eius ducunt ad mortem quia tales ſi decedūt in peccato in pū cto ad infernum deſcendūt. O ꝙͣ miſe rabile eſt ꝙ homo rōnalis iumētis ir rationalibus inſipientior efficit̉. Irra tionalia em̄ animalia quoꝝ mors ſubi tanea et quaſi ventus eſt fugiunt mor tem. Ouis em̄ hac de cauſa fugit lupū et auis accipitrē aut lapideꝫ. ⁊ pullus miluum. Tu autem homo rōnalis ad mortem curris dum ꝑ viam graderis que ducit ad mortē. non momentanca ſed mortem ꝑpetua. Ubi em̄ lamenta bilius eſt eſſe ꝙͣ ibi vbi mors nō mori tur. optant mori ⁊ fugit mors ab eis. Ergo talis derelinqͣt viā ſuam O 5 Huiꝰ aūt potiſſima cāꝫ on̄dit. qꝛ.ſ. ad dn̄m ſuū redire tenet̉. cū dic̄. et reuerta tur ad dn̄m ſuū. Si em̄ ſeruo alicui ꝓprio nō ē ſalus aīe ꝙͣdiu a dn̄o ſuo va gat̉. et de neglecto ẜuitio rōeꝫ ſuo dn̄o reddere tenet̉. Multo fortiꝰ qͥ a deo ſa lutari ſuo receſſit. nō habebit ſalutem. īmo reddet rōnem neglecti ſeruicij qd̓ ſibi iuſte tenebat̉. qꝛ creauit redemit ⁊ educauit eū. Sed ne peccator tanꝙͣ ad crudelē dn̄m redire timeat oſtēdit pro pheta dn̄m noſtrū benignū eſſe in rece ptiōe cū dicit. Miſericors eſt. Exēplū de filio ꝓdigo. Cui reuertenti occurrit pater letanter. Itē ꝓnū on̄dit in culpe dimiſſione cū dic̄. Qm̄ ml̓. eſt ad igno ſcē. Non em̄ partem tenet ⁊ parteꝫ di mittit. Sed omne inqͥt debitum dimiſi tibi. Exemplū de maria magdalena. Exemplū in ꝓmptua. ca. ix. O. ¶ De penitentia. Sermo. LVII. Ixit adoleſcētior filius ad patreꝫ. pater da mihi portionē ⁊cͣ. Lu. xv. Hec para bola a dn̄o ꝓlata q̄ agit de pctōris re conciliatione legit̉ mō tꝑe qͣdrageſime qn̄ ē tp̄s recōciliatōis ⁊ pnīe. Nā ſic̄ legit̉ in Lu. Cū phariſei aduerſus ieſū murmurarēt. eo ꝙ pctōres reciꝑet tri plicem ꝑabolā dignatꝰ eſt ꝓponere ad phariſeoꝝ ꝯfutationē ⁊ pctōꝝ ꝯſolatio ne. vicꝫ ouis ꝑdite ⁊ reportate. dracme q̄ſite ⁊ inuēte. filij ꝓdigi recedētis a pa tre ⁊ reuertētis ad patreꝫ. In quibꝰ tri bus ꝑabolis ꝙͣ magnū ſit gaudiū ipſi pctōris conuerſio clementer oſtendit. E ¶ Ipſe em̄ eſt piꝰ paſtor qͥ hn̄s. c. dues. nonagītanouē reliqͥt ī deſerto.i. in celo qd̓ ab hoīe derelictū fuit. abijt ꝑ nature hūane ſuſceptōꝫ. recuꝑare cēte ſima.i. hoīeꝫ. tanꝙͣ pia mr̄. q̄ hn̄s cetuꝫ filios ludētes ī pulcro prato. ⁊ vnum iacentē in luto citius currit ad illū qui in luto iacet vt ip̄m extrahat ꝙͣ ad ali os. Sic chriſtꝰ reliqͥt angelos tanꝙͣ no nagintanouē oues. ⁊ vnā p̨̄ditā.i. hūa nā naturā humeris ſuis. id ē brachijs

De penitentia.
de Ambroſius. Humeri chriſti cru cis brachia ſunt. illic peccata mea di ſpōſui. in illa nobili patibuli ceruice requieui. Et poſt quantum gaudium ſit eī de recuperatione ꝑditi hominis ſubdit. Et conuocat amicos ſuos ⁊ vi cinos.i. angelos. qui ſunt amici qꝛ p̄ce ptis obediūt. Ioh̓. xvj. Uos amici mei eſtis ſi feceritis ⁊cͣ. Pſal. Miniſtri eiꝰ qui facitis volūtate erus. Dicunt̉ vici ni. qꝛ de ꝓpe vidēt. Mathei. xviij. An geli eoꝝ ſemꝑ vident f. p. Et dicit eis. Cōgratulamī mihi. qꝛ īueni ouē quā ꝑdideram. F¶ Item ipſa eſt mulier ſapiēs. que ꝑdita decimā dracmā.i. hu mana natura. vt eam inueniret lucer nam accēdit.i. in carne viſibilis appa ruit. Et vt eam inueniret ſolicite queſi uit tanꝙͣpia mater que habēs decē fili os plus eſt ſolicita de vno febricitāte. etiā minus dilecto. ꝙͣ de reliqͥs. etiam plus dilectis. Un̄ reinuēta in ſignum magni gaudij conuocat amicos. ⁊ vt cinos dicens. Congratulamini mihi. ⁊cͣ. G¶ Item ipſe eſt clemes pr̄ qͥ fi lio.i. pctōri ꝑ ſuꝑbiā recedēti ⁊ huiliter ꝑ penitentia reuertēti occurrit ⁊ in am plexus ruit. oſculū tradit. ꝑdita reſtitu it. conuiuiū vituli ſaginati inſtituit di cēs. Epulari ⁊ gaudere oportebat. qꝛ hic filius meus mortuus fuerat ⁊ reui xit. ¶ In hac ergo parabola de filio tria innuunt̉ videlicꝫ peccatoris a deo receſſus. ⁊ eiuſdē peccatoris ad deum regreſſus. et dei ad ip̄m peccatoreꝫ oc curſus. ¶ Receſſus a deo fit ꝑ culpam Et hoc innuit̉ cū dicit adoleſcentior fi lius ad patrē. Da mihi portionē q̄ me cōtingit. et congregatis oībus abijt. ⁊ ꝑegre ꝓfectus eſt. Sed regreſſus ad de um fit ꝑ pnīaꝫ. et hoc innuit̉ cū filiꝰ in ſe reuerſus dicit. Quāti mercēnarij in domo patris mei abundāt panibꝰ ſur ga et ibo. Et ſurrexit ⁊ abijt. Sed oc curſus dei fit ꝑ gratiā. qd̓ inuit̉. Cum adhuc longe eſſet vidit eū pr̄ ſuus ⁊ oc currēs cecidit ſuꝑ collū. Receſſuꝫ ſo miſerabilē. Regreſſum laudabilem
Sed occurſum acceptabilē H ¶ Ue re receſſus a deo qͥ fit ꝑ culpā miſera bilis innuit̉ ꝓpter tria. videlicꝫ qꝛ facit a deo elongare. Un̄ hic filius recedēs a patre abijt in regionē longinquam. Itē facit oīa bona ꝑdere. Un̄ hic dicit ꝙ ꝯſumpſit oīa luxurio ſe viuēdo. Itē facit demonibꝰ ſubiacere. In ſignū cu ius adheſit hic cuidā ciuiū regionis. qͥ miſit illū. ⁊cͣ. Miſerabilis ergo cul pa que facit a deo elōgare. Ipſa ē em̄ illa viā q̄ videtur hoī recta. nouiſſima aūt eius ducut ad mortē. Prouer. xiiij. Unde glo. de hoc filio dicit. Abijt ī re gionē longinquā. ꝑ viā latā que tēdit ad mortem incedēdo. Sꝫ peſate quo ordine pctor a deo recedēdo ad hac vi am diſponit ſe. Primo enim mouet ſe ad eam per cogitationem. accedit ad eam per delectationeꝫ. intrat eam per cōſenſum. procedit in ea per opus. elō gatur in ea ꝑ conſuetudinē. Hic ordo a deo recedendi et elongandi deſignat̉ in hoc filio prodigo. Primo enim pa tri dixit per cogitationem. Unde gloſa Dixit id eſt cogitauit. Secundo portio nem ſubſtantie elegit per delectationē Unde gloſa. Subſtantia patris ꝙ vi uimus ꝙ loquimur ꝙ ſapimus. Huiꝰ ſubſtantie portioneꝫ petit ſibi dari qͣn to his ſine dominio patris delectatur vti. Et congregatis omnibus per con ſenſum abijt per opus. et elongauit in regionem longinquam per cōſuetudi nem. ¶ Sic cariſſimi per hanc viaꝫ la tam a deo recedendo ⁊ elongando cur rit ſuperbus. Unde Iob. Cucurrit ad uerſus deum crecto collo. ¶ Item cur rit luxurioſus. Unde Hieremie. xxxiij. Factus eſt curſus eorum malus ⁊ for titudo diſſimilis. Propheta nanqꝫ et ſacerdos polluti ſunt. Item currit aua rus. Unde Prouerbioꝝ. Poſtꝙͣ Sa lomon de illis locutus eſt qui implent domus ſuas ſpolijs. ſubdit. Pedes eo rum ad malum currūt. ¶ Currunt au tem predicti per hanc viaꝫ a deo rece dendo. peccata peccatis reddē do Psͣ.

De penitentia.
Si videbas fu. cur cū eo: Ecce auari. cia. Et cū adul. por. tu. po. Ecce luxu ria. Nec miꝝ qꝛ teſte Greg. peccatum qd̓ ꝑ pnīam nō diluit̉ mox ſuo pōde re ad aliud trahit. Itē currūt in pctīs ꝑdurādo. psͣ. Prolo. iniqͥ. ſibi. Cariſſi mi ſi iter ꝯtinuū vnius anni longū fa cit receſſum a termino. o qͣntum: tunc a deo elongauerunt qͥ multis annis cu currerūt in peccato: Uere de pluribus pōt dici illud psͣ. Ꝙ appropinquaue runt vſqꝫ ad portas mortis. Miſerabi le gͦ pctm̄ qd̓ ſic facit a deo elōgare et ad mortē eternā appropinquare facit etiā oīa bona ꝑdere. In ſignū cuiꝰ hic filius ꝯſumptis ꝯībus viuēdo luxurio ſe cepit egere. Et bene dico oīa bona. qꝛ p̄terita. p̄ſentia ⁊ futura. Preterita bona ꝑdunt̉ qꝛ ꝑſequens mortale pec catū mortificant ⁊ a demonibus om̄ia tollunt̉. Tren̄. jͣ. Manuꝫ ſuā miſit ho ſtis ad oīa deſiderabilia eiꝰ. In ſignū cuius Iudic̄. vj. d̓r. Ꝙ poſtꝙͣ filij iſra el fecerūt malū in cōſpectu dn̄i. madia. nite veniebant ⁊ cūcta cū adhuc in flo re eſſent deuaſtauerūt ⁊ nihil oīno ad vitam ꝑtinēs relinquebant. Sic demo nes oīa que florent ꝑ caritatē ꝑ culpā deuaſtant. ⁊ nihil omnino ad vitā glo rie aut gratie ꝑtinens relinquūt. Item p̄ſentia bona ꝓpter peccatū ꝑduntur. quia oīa que facit de genere bonorum mortua ſunt. ⁊ deo nō accepta. Dona em̄ iniquoꝝ nō ꝓbat altiſſimus.i. non approbat. nec reſpicit oblatiōes eorū Ecc̄. xxiiij. Et quare. quia ſunt ei abo minabilia. Un̄ ꝓuer. xv. Uictime īpio rū abominabiles dn̄o. Tales ſūt ſimi les mari mortuo qd̓ nihil generat ꝑti nens ad vitā. Eſa. lix. Oꝑa eoꝝ īutilia Item futura bona ꝑdunt̉. Un̄ apl̓us ad Gal̓. v. cū enumeraſſet fornicatōeꝫ immūdiciā luxuriam ⁊ alia multa pec cata mortalia. ſubdit Qui talia agunt regnū dei non cōſequent̉. ¶ Itē miſe rabile eſt pctm̄. qꝛ facit demonibꝰ ſub iectum eſſe. Un̄ hic d̓r. ꝙ adheſit vni ciuiū regionis illius. glo. i. diabolo qͥ
excellētia prauitatis ſingulariter prin ceps mundi d̓r. Ioh. xiiij. Huic princi pi ſe ſubijcit qͥ peccatū facit. Pet. ij. A quo quis ſuꝑatus eſt eius ⁊ ſeruus eſt Augꝰ. Bonꝰ hō ſi fuerit liber eſt. ma lus ſi regnat ſeruus eſt. non vniꝰ hoīs ſed quod peius eſt tot demonioꝝ quot vicioꝝ. In ſignū cuiꝰ vnus euāgeliſta rū de maria magdalena dicit. ꝙ habu it ſeptē vicia. alter ꝙ habuit ſeptem de monia. Et noca ꝙ primo dicit adheſit qd̓ eſt voluntatis. poſt dicit miſit illuꝫ qd̓ eſt coactionis. quia homo ex ꝓpria voluntate diabolo ſe ſubijcit. Debilis em̄ eſt hoſtis. ⁊ nō poteſt vincere niſi volentē. Un̄ vox illorū eſt Eſa. lj. In curuare vt trāſeamus. Sed poſt ab ip ſo trahit̉. Ideo d̓r ꝙ miſit illū in vilſa ſuā.i. mundi cupiditatibus ſubiugauit Un̄ Lu. xiiij. vnus de vaſallis diaboli dixit. Uillam emi ⁊ neceſſe ⁊cͣ. Ut pa ſcat porcos. glo. Horcos paſcit. cū ea quibus īmundi ſpūs gaudent oꝑatur Miſerabilis eſt gͦ receſſus a deo qͥ fit ꝑ culpā. qꝛ ſic facit elōgare a deo. ⁊ ſic oīa bona p̄dere. ſicqꝫ demonibus ſub ¶ Secūdo regreſſus pctō iacere. ris innuit̉ cum dicit̉. In ſe reuerſus di xit. Quanti mercēnarij in domo pr̄is mei a. pani. Surgā ⁊ibo ad patre me. Et ſurrexit. Uere laudabilis regreſſus qꝛ nō eſt ꝑ viam latā miſerabilē q̄ du cit ad mortē ꝑ quā receſſerat. ſed ꝑ ali. am viā.ſ. artaꝫ que ducit ad vitā. vicꝫ. viam pnīe. Hec eſt em̄ via cōpendij qͣ achymaas.i. portans onus pnīe citiſſi me venit ad dauid.i. chriſtū. Ex emplū habemus de latrone qͥ eadem hora q̄ penituit. audiuit. Hodie mecuꝫ eris in paradiſo. Et dauid poſtꝙͣ adulteriū ⁊ homicidiū ꝑpetraſſet ⁊ dixiſſet. peccaui ſtatim ei fuit dimiſſum pctm̄. Un̄ Au guſti. O breue verbum peccaui. o tres ſillabe que portas aperiūt ꝑadiſi. Da uid dixit. Peccaui. Et nathan miſſus a dn̄o ſtatim ſubintulit. Trāſlatum eſt peccatū tuum. Exempluꝫ in ꝓmptua: ca. ix. B. Et vide laudabilē moduꝫ re

De penitentia.
greſſionis ad deū ꝑ penitentiā. Quinqꝫ em̄ ad hoc ſunt neceſſaria.ſ. ſtatus ſui diſcuſſio. melioris electio. peccati eum cōtritione deteſtatio. ꝯfeſſio ⁊ oꝑis ſa tiſfactio. Primū.ſ. ſtatus ſui diſcuſſio. innuit̉ cum ſubditur. In ſi reuer. dixit Quanti merce. ⁊cͣ. Et bn̄ dicit in ſe re uerſus. In corde em̄ ſtattus diſcutitur Unde Eſa. lij. Redi p̄ua. ad cor. Et Bern̄. O homo nō o portet te maria trāffretare nō penetrare nubes. nō gͦn dis tibi oſtendit̉ viā. vſqꝫ ad temetip̄m occurre deo tuo. Huere. ij. vide vias tu as in cōuallibus ſci to qͥd feceris. Ecc̄. xxxj. p̄curre prior in domū tuam ⁊ ibi age cōcep. tu. Et debet diſcutere vnde receſſit. quia a dlemēte patre. Un̄ dicit. Quāti mercē. ī do. pa. m. Et quo abijt. qꝛ in regionē longinquā vſqꝫ ad por tas mortis. Un̄ dixit. Ego aut hic. id eſt in regione longinqͣ vbi ſum ſeruus diaboli qui prius fui filius dei. Itē de bet diſcutere qͥd amiſit. qꝛ oīm bonoꝝ abundantiā. Un̄ dixit. Quanti merce. in do. p. m. ab un. pani. Quid incurrit qꝛ ſummā egeſtate. Un̄ dixit Ego aūt hic fame pereo. Un̄ poſt talē diſcuſſio nē ſequit̉ melioris ſtatus electio. cū di cit. Surga ⁊ibo ad patrē meū. Surgā de lecto peccati in quo iaceo. ⁊ ibo qui lōge receſſi ad patrē qui principi tene brarū adheſi et dicā illi quem offendi. Pater peccaui. Surgā cū dolore. ibo cum timore. dica cū rubore. Pater pec caui. Et ſurrexit ꝑ peccati dolorem. ve nit ꝑ ſatiſfactionē. et dixit ꝑ cōfeſſionē. Pater peccaui. Prima duo.ſ. ſtatꝰ ſui diſcuſſio ⁊ melioris electio ſunt diſpo ſitiua ad penitentiaꝫ. Sed tria vltima ſcꝫ contritio. confeſſio. ⁊ ſatiſfactio. ſūt. conſtitutiua penitētie. que eſt ſufficiēs ad omne peccati remediū. R¶ Tali ter gͦ reuertēti ꝑ penitentiā occurrit de us pater ꝑ gr̄am. Qui occurſus debet eſſe peccatori acceptabilis ꝓpter qͥnqꝫ Primo ꝓpter curſus accelerationem. Quia cum adhuc lōge eſſet vidit eum ⁊cͣ. Secundo ꝓpter benignā ſuſceptō
nē. In ſignū cuius cecidit ſuꝑ collum eius. Tercio ꝓpter plenam recōciliati onem. In ſignū cuius oſculatus ē eū Quarto ꝓpter omniū perditoꝝ reſtau rationē. In ſignum cuius dixit pater. Cito ꝓfer. ſto. prima ⁊cͣ. Quinto ꝓpt̓ dei ⁊ angeloꝝ et ſanctorū congratula tionem. In ſignūjcuius ceperunt oēs epulari. Symphonia et chori audiun tur. O ꝙͣ acceptabilis debet eſſe pec catori occurſus dei propter primum. videlicet eiuedem occurſus accelerati onē. Cū em̄ adhuc longe eſſet vidit eū et occurrit.ſ. ꝑ gratie auxiliū. ſicut eniꝫ nutrix cū videt̉ puerū inualidū conari ad ambulandū ſtatī occurrit ne cadat Ita deus cū quis nitit̉ ꝑ libeꝝ arbitri um redire ad euꝫ ſtatim occurrit ꝑ gra tiam. Un̄ Iob. xiiij. Operi manuū tu arū porriges dexteraꝫ. ſicut ſcꝫ nutrix facit. Unde Oſee. xj. Ego quaſi nutri cius effraim portaba eos in humeris meis. ¶ Item debet eſſe occurſus acce ptabilis ꝓpter benignā ſuſceptionem In ſignum cuius cecidit ſuꝑ collū eiꝰ brachijs.ſ. amplexādo. Hāc benignaꝫ ſuſceptiono dei inuit eccleſia crucifixu extentis brachijs pingēdo. De qua re ceptione Hiere. iiij. dicit Uulgo dicit̉ Si mulier ⁊cͣ. Et poſt. Tu aūt fornica ta es cū amatoribus multis. non pau cis. tamen reuertere ad me ⁊ ego ſuſci pia te. ¶ Item debet eſſe occurſus ac ceptabilis ꝓpter perfecta reconciliati onē. In ſignū cuius oſculatus eſteuꝫ. O ſculū em̄ eſt ſignū ꝑfecte reconcilia tionis. Quantuſcūqꝫ em̄ peccator fue rit cum redierit. nō ꝑtem offenſe ſed to tum dimittit. In ſignum cuius marie magdalene que multa peccata habuit penitenti dixit. Fides tua te ſalua fecit. vade in pace. Et latroni dixit. Hodie mecum eris in ꝑadiſo. Bern̄. Uere be nignus ⁊ miſericors eſt dn̄s integre re mittendo. nec cōfundit exprobrando. nec minus diligit rancorem retinendo nec imputat beneficium retrahendo. ¶ Item debet eſſe occurſus acceptabi

Dn̄ica in quadrage.
lis propter ꝑditorum reſtaurationem. In ſignuꝫ cuius dixit. Cito ꝓferte ſto ſam primam et induite illuꝫ ⁊cͣ. Unde Ezechicl̓. xxxvj. promiſit penitētibus. Reſtituā vos ſicut a prīcipio boniſqꝫ maioribus donabo ꝙͣ habuiſtis ante. Hoc ſignat̉ Gen̄. xl. ꝑ viſionē vitis q̄ ſignificat penitentia in qua erant tres ꝓpagines.i. tres partes eius Quod ſi gnum fuit pincerne pharaonis ꝙ re ſtitueret̉ in gradū priſtinū. Un̄ ⁊ Oan̄. iiij. Nabuchodono ſor mutatus in be ſtiā ꝓpter peccata ſua eiectus a regno in ſiluis fenum vt bos comedēs. cum eleuaſſet oculos ad celum ſenſus reſti tutus eſt ei. et reuocatus ad regna ꝑdi ta recuꝑauit. ¶ Item debet eſſe occur ſus acceptabilis ꝓpter ipſius ſaluato ris ⁊ omniū angeloꝝ congratulatōeꝫ In ſignum cuius ceperūt oēs epulari Symphonia ⁊ chori audiunt̉. Gau dium em̄ eſt deo ⁊ angelis eius ſuper vno peccatore penitentiā agente. Exē plum in ꝓmp tuario ca. vj. G. Ad qd̓ nos ꝑducat Amen. ¶ Dominica in quadrage ſima. de epiſtola. Sermo. LXIII. Ortamur vos ne Inuacuū gratiā dei recipiatis. ij. Corinh̓. vj. A¶ Eſt gr̄a quadruplex que inuacuū recipit̉ a pec catoribus. gratia creationis. recreatio nis. cum diutina ex pectatōe crebre vo cationis. et benigne ſuſceptiōis. De gratia creationis dicit psͣ. Crcauit te in miſericordia ⁊ miſerationibus. Et Deut̓. Nunquid non ipſe pr̄ tuus ⁊cͣ. Uere magna miſericordia dei. qꝛ crea uit hominē digniorē ceteris creaturis Creauit em̄ eum ad imaginē et ſimili tudine ſuaꝫ. Qd̓ qͣnte ſit dignitatis in ſpeculo trinitatis ad cuius imaginem factus eſt hō cum illuc ꝑuenerit plene
videbit. Hanc gratiam primus homo inuacuū accepit cum peccauit. quia ꝑ peccatū ſimilitudinē totaliter amiſit. et imaginē obfuſcauit. Ipſe em̄ eſt il le hō qui ꝑ peccatū deſcendens ab hic ruſalē in hiericho. incidit in latrones ſcꝫ demones. qui deſpoliauerunt cum ꝙͣtum ad gratuita. ⁊ vulnerauerūt qn tum ad naturalia. ¶ Propter hoc deꝰ adiecit ſecundā gratiā.ſ. recreationis. et hoc cum homo ꝓ homine factus. ē et ꝓ ipſo paſſus eſt. Unde viri religio ſi de hoc ꝙ homo factus eſt regratian tur ſibi in Credo in vnum deū. ad hō factus eſt ꝓfunde inclinantes. Et dia bolus fert̉ cuidam monacho alapam dediſſe. quia non inclinauit tunc. et di xiſſe. Si deus diabolus factus eſſet ſꝑ ſibi vellemꝰ inclinare. De hac gr̄a di cit apoſtolus. Scitis gratiam dn̄i nr̄i ieſu chriſti. qm̄ ꝓpter nos egenꝰ factus eſt cum diues eſſet. Nec tm̄ homo fie ri voluit ſed etiam pati voluit. Apl̓us Dilexit me et tradidit ſemetip̄m ꝓ me. Non abijcio gratiam dei. Uel ẜm ali an litera. Non ſum ingratus gre dei. Hanc gratiā inuacuūᵉ recipit qui ad mittens peccatum tanti bn̄ficij ꝙ ipſe chriſtus ꝓpter delendū peccatū ſeip̄m exhibuit immemor exiſtit. Pretere a ec cleſia ſtatuit vt imago crucifixi in om̄i bus eccleſijs chriſtianoꝝ ponatur. et in tali loco vt aſpectui ingredientiū et cleſia occurrat. Ut homines memores paſſionis magne ieſu chriſti quam p̄ter. peccata noſtra ſuſtinuit. peccare deſiſtant. ¶ Ingratitudinē auteꝫ quā pecatores circa paſſionē chriſti habēt accuſare poterūt infantes qui non lo quuntur. et fere irrationabiles. et lapi des qui non ſentiunt. Infantes pro pter hoc ꝙ nutrices ſuas naturaliter amant ꝓpter bn̄ficiuꝫ lactis qd̓ eis mi niſtrant. et ipſe ſaguinem eius. Tho. iiij. dicitur. Honorem habebis matri tue omnibus diebus. memor eſſe de bes quanta ſit paſſa. Si diligenda eſt mater que multa paſſa eſt quo

Onica īquadrage.
modo nō diligendus eſt chriſtus. Abi em̄ eſt mater que tāta ſuſtineret ꝓ filijs ſuis q̄nta chriſtus ſuſtinuit pro nobis. Certe legimus matres pre timore et pudore pueros reieciſſe. alias pueros ꝓ cōſeruatione vite ſue comediſſe: Sꝫ chriſtus vt nos cōſeruaret vitā ſuam dedit. Exemplū in ꝓmptua. ca. xj. B ¶ Item fere bn̄ficia ſentiūt. Refertur em̄ de quodā leonē quē quidaꝫ miles a ſerpente liberauit. adeo gratus fuit. ꝙ eum deſerere noluit Quam ergo ex cuſationē peccator habebit in die iudi cij qͥ a liberatore ſuo ręceſſit. et ſerpen ti infernali adheſit. ¶ Itē lapides po terunt accuſare. quia petre in paſſione ſciſſe ſunt. ⁊ adamas ſanguine hircino ſcindit̉. Ipſi virtutem ſanguinis chri ſti non ſenſerunt. B ¶ Terciā gr̄am peccatoribus adijcit.ſ. diutine expecta tionis ⁊ crebre vocationis. An̄ apl̓us An igno. qm̄ benig. dei ad penitentiā. te adducit. Ipſe diu expectādo ſtat ad hoſtiū peccatoris ⁊ pulſat crebre vocā do. ⁊ dicit. Uſqꝫquo obliuiſceris me in fi. vſqꝫquo auer. fa. tuaꝫ a me. Quādiu po. ꝯſi. in anīa tua. Hanc gratiā in va cuū recipiūt obſtinati in peccatis qui vſqꝫ in ſenectā ⁊ ſeniū cōputreſcunt in fecibus ſuis. Exemplū in ꝓmptua. ca. ix. A¶ Et licꝫ tales putridos ⁊ ſenes nullus tꝑalis dn̄s ad ſuū ſeruitiū. reci peret. imo penitꝰ ſꝑneret. tn̄ adhuc do minus talibus qͣrtam gratiā adhibet. ſcꝫ benigne ſuſceptionis. Exemplū de filio ꝓdigo. cui reuertenti pr̄ occurrit. et amplexatus eſt. In cuiꝰ figura chri ſtus in cruce manus ſuas expandit vt peccatorē amplectat̉. caput incliat ⁊cͣ. Et ſic ſuſceptum non ꝑtem ſed totū di mittit. nec more ſeculariū dimittendo. improꝑat. Et licet hec gratia dei ſit in effabilis ſunt tn̄ qui eam euacuāt.ſ. de ſperati qͥ dicunt. Maior eſt noſtra ini quitas ꝙͣ vt veniā mereamur. ¶ De epiſtola. Sermo. LIX5.
Cce nūc tempuſ acceptabile. ij. Coꝝ. vj. ¶ In his vbis debemus duo nota re. Primo qd̓ ſit tempus acceptabile. Secūdo cui ſit acceptabile. C Tē pus acceptabile vt dicit apl̓us. non tm̄ tēpus qͣdrageſime. ſed totū tempꝰ gr̄e qd̓ incepit a chriſti aduentu quo venit in mundū ⁊ durabit vſqꝫ ad ſecunduꝫ aduentum eius ſcꝫ ad iudiciuꝫ. ¶ Tri plex em̄ tp̄us pōt diſtingui creature re ſpectu ſui creatoris.ſ. tēpus ſeuicie. qd̓ fuit aute incarnatōeꝫ. Itē miſcd̓ie ſiue gratie. quod fuit poſt incarnationē. psͣ Tempus miſerēdi eius qꝛ venit tēpus Itē tꝑus iuſticie qd̓ erit in iudicio ꝑti culari ſiue generali. De quo psͣ. Cum acce. tp̄s. ego. iuſti. iu. Tunc em̄ vnicui qꝫ reddet ẜm oꝑa ſua. Quare aūt tē pus ante incarnationem dicat̉ tēpus ſeuitie. et tēpus futurū tꝑ̄s iuſticie pa tebit in ſermone ſed pn̄s tēpus qd̓ eſt miſericordie vel gratie dicit ſolū tp̄us acceptabile. O ¶ Eſt aūt tp̄us gra tię acceptabile deo angelis ⁊ hominibꝰ ¶ Deo eſt acceptū tanꝙͣ mercatori ma gnum theſaurū diu abſconditū habē ti cui multū acceptabile eſt tp̄s. qn̄ va ſet theſarū ſuuꝫ talibus negociatoribꝰ oſtendere qui illū volunt comꝑare. ſic theſaurus regni celorum diu a negoci atoribus humani generis qui ad hoc creati erant vt ip̄m cōꝑarent abſcondi tus fuit. tum ꝓpter ipſius remotioneꝫ. tum ꝓpter latronū impedimētū. Non em̄ ẜm ꝓphetā erat exenti pax pͦ tribu latione Nam cū negociatores huius regiōis de hinc egrediebant̉ mox a la tronibus demonū capiebant̉ ⁊ in car cerē inferni retrudebantur. qd̓ durauit̉ vſqꝫ ad chriſti aduentū qͥ viaꝫ vſqꝫ ad ſuū theſauruꝫ tendentē pacificare vo lens in hūc mundū venit. Un̄ et in na tiuitate eius angeli dixerunt. Et in ter ra pax hominibus. Et ipſe poſt paſſio ne poſtꝙͣ latrones captiuos in carcere inferni detruſit et alios intantū debili.

Onica in quadrageſi.
tauit ꝙ nō poſſunt ledere niſi volenteꝫ dixit negociatoribus. Pax vobis. Exe plū ca. ix. O. Un̄ ex illo tꝑe ꝑgūt quoti die fideles negociatores. illū nobilem theſauꝝ videre. Bene dico nobilē. qꝛ ex nobilitate ſua intantū negociatores delectat ⁊ attrahit ꝙ oīm ꝑentū īmemo res nō curant repatriare. Et vt magis eos ad ip̄m alliceret de cumulo theſau ri more mercatoꝝ modicū quid theſau ri negociatoribus in tranſfiguratione oſtendit. qui cū intantū delectati ſuntꝙ obliti de amicis ſemꝑ ibi voluerūt ma nere. dicētes. Dn̄e bonū eſt nos hic eſſe Unde qꝛ mō negociatoribus dn̄s the. ſauꝝ on̄dit eſt tp̄s ſibi acceptabile. Et etiā angelis acceptabile tp̄s gratie. qꝛ hoctꝑe deformitas corone eoꝝ que fa cta fuerat ꝑ ruinā p̄cioſi lapidis. ſcꝫ per hoīeꝫ reformat̉. qd̓ ipſi deſiderabat di centes. Fac benigne dn̄e in bona volū. tua. vt edi. mu. hieru. De hac materia ſi placet loqui. require in die oīm ſancto rū in ẜmone. Eſt etiam hoībus hͦ tp̄us acceptabile nō tm̄ bonis ſed etiā malis Bonis eſt acceptabile. qꝛ poſt ſeruiciū ſuū regnū celeſte ſuſcipiūt ſine dilatiōe qd̓ nō fuit ſanctis in veteri teſtamento ꝯſtitutis. qͥ licꝫ dn̄o longiori ſpecio ſer uierūt. qꝛ diutius viuere potuerunt. tn̄ nō ſolū p̄cio fraudabant̉ ſed etiā in car cerem limbi retrudebantur. Adeo em̄ culpa clauſerat celū ꝙ ros miſericordie nequaꝙͣ deſcendere poterat. Un̄ prēs clamabant. On̄e in ce. mi. tua. Sꝫ poſt ꝙͣ verbū caro factū eſt. attulit ſecum ſac cū gratie. qꝛ venit plenus gr̄a ⁊ verita te. Et rupto ſacco in paſſiōe. miſericor dia dn̄i plena eſt terra. Et tunc incepit tp̄s gr̄e ꝓpter indilatā retributionē ac ceptabile. qd̓ ipſe dn̄s in latrone tūc on̄ dit qͥ qͥdem modicū tūc laborauerat. tn̄ ſine dilatione p̄miū accepit. Amen in quit dico tibi. hodie mecū eris in para diſo. EMalis etiā hoc tp̄us acce ptabile eſt. Ante em̄ hoc tp̄us ꝙͣ ſeuus fuerit dn̄s legimus qn̄ ſine dilatiōe pec cata puniebāt. ſicut lucifeꝝ mox ꝓ conſenſu ſuperbie deiecit. Adam ꝓ vnius pomi furto de paradiſo expulit. Pro pter luxuriam totum mūdū diluuio de leuit. Et ecce quē prius cuꝫ vno pecca to ſuſtinere noluit. modo cū centū tole rare videt̉. qd̓ facit tp̄s gratie in quo re ſeruant̉ hoīes ad pnīam. vt purificati a peccato celeſtem intrent patriā. Nō em̄ veſtibus ſordidatis quis intrabit il lam. Exemplum de regis aſueri pala tio. qd̓ in ſacco nō licebat intrare. An̄ veſtis innocentie ad intrandū idonea eſt. Exemplum de nouiter baptiſatis. Hac veſte chariſſimi amicti eſtis ſi tn̄ veſtis decentiā ꝑ mortale peccatum nō corrupiſtis. Sed rarus eſt talis. Et cū veſtem ad intrandū oportet eē integrā deſperaremus vtiqꝫ ſi dn̄s reſartionem veſtis nō admitteret. Ande modo can tat eccleſia. Tribularer ſi neſcirem mi. tu. ⁊cͣ. Ex miſericordia ergo dn̄i hͦ tp̄s nobis conceſſum eſt. vt qd̓ ꝑ annum la niauimus. nunc reſuamus cū acu con tritionis. filo confeſſionis. ⁊ manu ſatiſ factionis. cū quibus tribus etiā ſi mul tum veſtis innocentie ſic laniata. ſi dili genter reſuatur. nō peius ſtabit ꝙͣ ante Quod patet in beato petro ⁊ in ml̓tis alijs. qͥ poſt caſum ⁊ ꝑactam penitentiā glorioſiores effecti ſunt. Nec mirū. pe nitentia em̄ que ꝯſtat ex tribus ſupradi ctis ſufficiens eſt ad om̄e peccati reme dium. Hec trinam petri negationē re mouit. xv. annos regi ezechie addidit. niniuitis vitam reſeruauit. Si mūdus ad penitentiam confugiſſet diluuio nō perijſſet Cayn ſi nouiſſet penitentie be neficium nō deſperaſſet. Similiter iu das de quo dicit Hiero. Ꝙ plus pec cauit deſperando ꝙͣ tradendo. Penite amus ergo nunc. quia nunc eſt tp̄us ac ceptabile. In quo d̓s exaudit. Xꝑe in quit accepto exaudiui te. Quia ſi indi guerimus poſtꝙͣ venerimus in tp̄s iu ſticte fruſtra clamabimus cuꝫ diuite. qꝛ infra mille annos nō exaudiemur. nec in gutta aque. Exemplum in ꝓmptua rio capl̓o. xvij. C.

Dn̄ica in quadrge.
¶ De euangelio. Sermo 1X. Uctus ē ieſus in de ſertū a ſpū vt tēptaret̉ a dya bolo ⁊cͣ. Math. iiij. In hoc euangelio matheus tria facit. ¶ Primo on̄dit ꝙ xp̄us vt tēptaret̉ volūtarie ſe expoſuit. cū dicit. Ouctus eſt ieſus. in deſertum a ſpū. ſcꝫ volūtatis ſue. vt tēptaret̉ a dya bolo. Secūdo on̄dit qͣlibus aſtutijs tēptator vt ip̄m impugnaret acceſſit. cū dicit. Et acce. tēpta. dixit. Si filius dei es dic vt lapides iſti pa. fiant. ¶ Tercio īnuit qͣl̓r tetator a tetato victus receſſit ibi. Tuc reliqͥt eū dyabolus. F ¶ Pri mo gͦ xp̄us vt temptaret̉ ſe expoſuit. in hoc qui caput eſt fideliū on̄dere volēs ꝙ nullus qͥ membꝝ ſuū vult eſſe poteſt pn̄tem vitam ſine temptatione tranſire Unde Ioh̓. xv. dicit. Non eſt diſci. ſuꝑ magiſtrū. ſi me ꝑſe. ſunt ⁊ vos ꝑſequen tur. Et Aug. Premonitos vos eſſe vo lo neminem eſſe xp̄ianū ſuꝑ terra abſqꝫ temptatione victuꝝ ſi forte cui tollitur aliqua ſeeurus aliam expectet. ¶ Uult em̄ dn̄s ſuos temptari ꝓpter multa. Et primo ꝓter virtutū exercitiū. Quia di cit̉ Ecc. xxxiiij. Qui nō ē tēptatus pau ca recognoſcit. Et ideo petebat dauid temptari dicens. Proba me ⁊ tempta me. Ubi dicit glo. Ideo dicit tēpta. qꝛ niſi tēptaret negligentes eſſemus. Te ptatio em̄ cui nō ꝯſentit̉ peccatū nō eſt vt dicit Greg. ſꝫ materia exercende v̓tu tis. Propter hoc alibi poſtꝙͣ dixit. Se derūt prin. ⁊ aduerſum me loquebant̉ Subdit. Seruus tuus exercebat̉ in iu ſtificationibus tuis. Item ſcd̓o vult ipſos tēptari ꝓpter vtutis notificatiōꝫ Deūt̉. xiij. Temptat vos dn̄s deus ve ſter vt palā fiat vtꝝ diligatis eum. Sic temptauit abraam vt obedientiā ſuam notificaret. ¶ Item tercio vult ipſos tē ptari ꝓpter virtutū ꝯſeruationē. Unde apl̓s dicit. Coꝝ. xij. Ne magnitudo re uela. extol. me datus eſt mihi ſtimulus
car. mee angelus ſatha. qͥ me colaphi zet. Suꝑ quo verbo dicit greg̓. Cū tē ptamur vicijs diuina diſpenſatione no biſcū agitur ne virtutibus qͥbus ꝓfici mus expiramur. Idem. Niſi pſalmiſta ꝑ tribulationes ſe melius ẜuari noſſet nō diceret. Proba me deus ⁊ tēpta me ¶ Item quarto vult ipſos temptari ꝓ pter alioꝝ ad bonū ꝓuocationē. Und̓ Thobi..ij. Hanc temptationē ideo dn̄s ꝑmiſit euenire illi vt poſteris daret̉ exē plum patīe ipſius. ¶ Item vult quinto ipſos tēptari ꝓpter eoꝝ p̄miationem. Unde Iac̄. j. Geatus vir qͥ ſuffert tē. qm̄ cū ꝓba. fu. ac. co. vi. Et Thobi. iij. Hoc aut habet ꝓ certo om̄is qͥ colit te ꝙ vita eius ſi in ꝓbatione fuerit coro nabitur. Et quia tanta bona de tēpta tione ꝓueniūt. Ideo dr̄ Iac̄. j. Omne gaudiū exiſtimate fratres cū in va. tēp incideritis. Exemplū in ꝓmptuario. c. xvj. E. G¶ Secūdo qͥbus aſtutijs dyabolus impugnauerit caput noſtru ⁊ adhuc mēbra impugnat. on̄dit cum dicit. Et acce. tēp. dixit ei. Si filius dei es. Uere de ipſo pōt dici illud Ecc. xj. Multe inſidie doloſi. Exēplū ca. ij. S Ad hoc em̄ vt decipiat tēptat. diuerſis de cauſis. diuerẜ loqͥ. ⁊ diuerſis modis ¶ Tēptat dico diuerſis de cauſis. Quia de gula. cū dic̄. Dic vt lapi. iſti pa. fiant Ite de vana gl̓ia cū dicit. Mitte te de orſum. Item de auaricia. cū dicit. Hec om̄ia tibi da. ſi cadens adoraueris me. Hec ſunt tria oīm vicioꝝ genera de qͥ. bus dyabolus temptat. Unde Apoc. ix. De ore ipſius ꝓcedit ſulphur. ꝙͣtum ad gulam. qꝛ fetet. psͣ. Sepul. patens e guttur eoꝝ. Itē fumus ꝙͣtum ad vana gl̓iam. qꝛ cito tranſit. Eſa. xiiij. Ab aqͥ lone fumus veniet ⁊ non eſt qͥ effugiat agmen eius. qꝛ pauci ſunt qͥ nō laborat hoc vicio. Itē ignis quo ad auariciam qꝛ ſicut ignis nunꝙͣ dicit ſufficit. Pro uer. vlt. O deus ꝙͣtum his tribus tem ptando ꝓficit in mundo. qꝛ teſte Ioh̓. v. Omne quod eſt in mundo aut eſt cō

Dn̄ica in quadrage.
ruriam. aut ꝯcupiſcentia oculoꝝ ꝙͣtum ad auariciam. aut ſuꝑbia vite ꝙͣtum ad vanam gl̓iam. De quibus tribus ſi pla cet loqui require in tercia dn̄ica aduen tus in ſermone. Quid exiſtis in deſer. ¶ Item teptauit in diuerſis locis ſcꝫ in deſerto. in tēpli pinnaculo. ⁊ in monte excelſo. ¶ In deſerto deſignantur re ligioſi. in templi pinnaculo clerici. ſꝫ in mote excelſo ꝯiugati. Dicit̉ aut religio deſertum. qꝛ ibi deſerit̉ mūdus ꝑ votū pauꝑtatis. carnis laſciuia ꝑ votū caſti tatis. ꝓpria volūtas ꝑ votū obedientie Ibi maxime dyabolus tēptat de gula dicens. Hic vt lapi. iſti pa. fiant.i. mur mura ꝙ panis eſt durus ſicut lapis. O ꝙͣtum dyabolus tēptat religioſos vt ꝓ pter gula murmurent de cibarijs. qͥbus dicit apl̓us Coꝝ. xj. Ne qͣꝫ murmuraue ritis ſicut qͥdam illoꝝ mur. ⁊ a ſerpē. pe rierūt. Exemplū. c. ij. Q. ca. xij. P. ¶ Di cunt̉ aut clerici pinnaculū templi.i. cul men. quia p̄ſunt templo. Et hos maxi metemptat de ſuꝑbia vel vana gloria dicens. Mitte te deorſum. quia angeli portabūt te ⁊ volabis ꝑ aera. Per hoc vicium dyabolus ſupra modū infeſtat clericos. ⁊ maxime eos qui ſunt in pin naculo templi.i. p̄latos eccl̓iaꝝ ꝑfiant em̄ altiſſima venti.ſ. vane glorie ⁊ ſuꝑ bie Bern̄. Uides oēm eccl̓iaſticū zelu feruere ꝓ ſola dignitate tuenda. hono ri totum dat̉. ſanctitati nihil. Idem ali bi. Qd̓ ſublime eſt hoc ſalutare dicimꝰ ⁊ qd̓ gloriā redolet hoc iuſtum. Idem de clericis. Intuere quo incedūt nitidi ⁊ ornati circūamicti varieta: ibus tanꝙͣ ſponſa ꝓcedens de thalmo ſuo. No ne ſi quepiam talium. minus ꝓceden tem ꝓſpexeris ſpōſam potius putabis ꝙͣ cuſtodem ſponſe. Mons aut excel ſus ⁊ altus dicunt̉ ꝯiugati rōne prime inſtitutionis. Fuit em̄ ꝯiugiū inſtitutū in paradilo qui eſt locus excelſus ⁊ ſic altus ꝙ excedit omnē habitabilē regio nem. Unde ⁊ aque diluuij illuc minime ꝑtigerūt. Et iſtis oſtendit oīm̄a regna
cupiſcētia oculoꝝ.i. auaricia. ꝓpter do mos ⁊ pueroꝝ ꝓcurationē. Et iuxta il lud Thi. vlt̓. Qui volunt diuites fieri incidūt in tem. ⁊ in laq̄. dya. Exemplū ca. xij. H. ¶ Item temptat diuerſis mo dis ⁊ primo ꝯſulendo. cū dicit. Si filiꝰ dei es dic vt lapi. iſti pa. fiant. Pie vi det̉ ꝙͣtum ad eſuriente cōſulere. Sic ſe pe ſub ſpecie pietatis ꝯſulendo multoſ decipit. Propter qd̓ apl̓us Coꝝ. x. dic̄ ꝙ tranſfigurat ſe in angelū lucis. ¶ Itē ex ſcripturis ſacris argumētando. cum dicit. Scriptū eſt. Angelis ſuis ma. de te. Sicut dicit barlaam dyabolus vt io ſaphat ad mortale peccatū ꝑtraheret. intrauit in quanda puellaꝫ pulcerrimā gentilē que cepit dicere ꝙ ſtatim vellet baptiſari ſi ſemel cū ea peccaret. indu cendo multas ſcripturas tam veteris ꝙͣ noui teſtamenti quō in hoc multū me reret̉. ita ꝙ pene ip̄m ex hoc ad peccatū inclinauerat. ſi orando aſtutias dyabo li nō cognouiſſet. O ꝙͣfelices ſunt qui poſſunt ꝙͣtum ad hoc dicere Coꝝ. ij. cū apl̓o. Non em̄ ignoramus aſtutias eiꝰ ¶ Item temptat ꝓmittendo. cum dicit Hec oīa tibi da. ſi cadens adoraueris me. Om̄ia ꝓmiſit qͥ nihil de ſuo habu it. Unde mendax fuit in ſua ꝓmiſſione Hec eſt ꝓmiſſio nequiſſima. q̄ multos perdidit. Sicut dr̄ Ecc̄. xxix. Perdidit em̄ primos ꝑentes qͥbus īmortalitateꝫ ꝓmiſit dicens. Ne quaꝙͣ moriemini. et ferellit. Mendax em̄ eſt ⁊ pater eius. H¶ Tercio īnuit euāgeliſta qͣl̓r dya bolus a tēptato victus receſſit. Uicit eī tēptatorē tripl̓r. vicꝫ ſapient̓ rn̄dendo. patient̓ tolerādo. ⁊ potent̓ repellendo. Sapiēter em̄ rn̄dit verbo ſcripturaꝝ ſacraꝝ vtendo. cū dicit. Scriptū eſt em̄ Non tēp. dn̄m deū tuū. In hoc oſten. dens potiſſimū eſſe genus vincendi. v̓ bū dei. Unde. Sap̄. xviij. Om̄i potens ẜmo tuus dn̄e a regalibus ſedibꝰ venit durus bellator. Pro tāto ꝯſulit apl̓us Eph̓. vlt̓. in bello ſpūali maxime vten dum verbo dei dicens. Et gladiū ſpūs aſſumite qd̓ eſt verbū dei. Hoc ſentiēs

Dn̄ica in quadrage.
ſpūs aſſumite quod eſt verbū dei. Hoc ſentiens dyabolus nitit̉ multū verbuꝫ dei impendere. Unde dn̄s loquens de ſemine verbi dei Math̓. xiij. dicit. Uo. lucres celi. i. demones rapiūt illud. Et ſi nō poſſunt tollere ſuꝑſeminant ziza niam erroꝝ ⁊ vicioꝝ. vt in ipſis ſuffoce tur. Exemplūca. viij. G ¶ Item vi. cit patienter tolerando. Permiſit em̄ ſe a dyabolo circūduci. Ande dicit euā geliſta. Aſſumpſit eū in ciuitatē ⁊ ſta tuit ſupra pinnaculū templi. Et iterū. Aſſumpſit ⁊ ſtatuit ſupra montē excel ſum. In hoc oſtendēs ꝙ optimū genꝰ armoꝝ eſt patientia. Unde in vitis pa trū legit̉ ꝙ cū qͥdam ſanctus pater de mone a quodā obſeſſo oratiōibus ⁊ in uocationibus eijcere voluiſſet. ille dedit ſancto patri alapaꝫ. ⁊ ſanctus pater cū ſtatim aliam maxillā ad ꝑcutendū por rexiſſet. ſubito demon exiuit clamando O humilitas. o patientia. tu me eieci ſti. j. Pet̓. iij. Si quid patimini ꝓpt̓ iu ſticiā beati. Item vicit temptatorē po tenter repelledo cū dixit. Uade ſatha. Et ſequit̉. Tunc reliquit eū dyabolus. Debilis em̄ eſt hoſtis ⁊ nō poteſt vin cere niſi volentē. Propter qd̓ dr̄ Pet̓. v. Cui reſiſtite for. in fide. Et alibi Re ſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis. Et ta liter vincenti veni. angeli ⁊ mī. ei. ¶ De euāgelio. Sermo. LXI. Uctus ē ieſus in deſertū a ſpū vt tēptaret̉ a dya I Circa ductum bolo. Math. iiij. dn̄i qͣtuor innuit euāgeliſta on̄dens qͥd ductus. qꝛ ieſus. Quo ductus. qꝛ in de ſertū. A quo. qꝛ a ſpū. Ad quid vt tem ptaret̉ a dyabulo. Ex qͥbus qͣtuor alia qͣtuor ad noſtrā edificationē eliciūtur. In primo on̄dit̉ tantū bonoꝝ tēptatio In ſecūdo tēptationis occaſio. In ter cio ſpūſſancti ad hͦ inſtigatio. In quar to ꝑmiſſa dyaboli exercitatio. ¶ In pri mo.i. in ieſu qͥ ductus eſt ad teptanduꝫ
on̄dit̉ ꝙ bonoꝝ eſt temptatio. In hͦ em̄ ꝙ ieſus an̄ baptiſmū licꝫ multis annis ſcꝫ. xxx. vixerit nūꝙͣ a dyabolo tēptatus legit̉. ſed poſtꝙͣ baptizatus fuit mox tē ptatus ē. on̄dit̉ ꝙ ante baptiſmū aque vel pnīe nō tēptant̉ a dyabolo hoīes. qꝛ vnuſqͥqꝫ taliū ẜm apl̓m adhuc eſt fi lius ire. Unde ꝙͣdiu quis eſt originali ſiue actuali peccato ligatus. tādiu eſt ſer uus illius qͥ dn̄s eſt peccati. Et certe ſic̄ dicit btūs greḡ. Tales impulſare non appetit quos quietus poſſidet. ſꝫ poſtꝙͣ hō purificatus eſt baptiſmo vel pnīa a peccato eo ꝙ renūciat a dyabolo ⁊ pō pis eius. inſequit̉ eū diaboli tēptatio. qꝛ ꝯtēptus pharao ſurgit in ſcandaluꝫ Sicut legit̉ in Exod̓. Greḡ. Oyabolꝰ ꝯtra corda charitate calentia ſolicitus vigilat. in frigidis autē mentibus ſecu rus iacet. ⁊ poſt totiens vt recedat a ſā ctis pungitur quotiēs ab eis amore in timo ad eterna ſuſꝑirat̉. Unde in or̄oe dn̄ica poſtꝙͣ dn̄s petit̉ vt dimittat pec cati debitū. ſubdit̉ de tēptatione. cū dr̄. Et ne nos inducas in tēptationē. Ꝙ em̄ certū eſt ꝙ poſt peccati renūciatiōꝫ mox ſubſequet̉ tēptatio. ideo vt ei reſi ſtat̉ auxiliū dn̄i implorat̉. Un̄ in Ecc̄o dr̄. Fili acce. ad ſerui. die ſta in oī timo re ⁊ p̄para aīam tuā ad tēptationem. Poſtꝙͣ em̄ afcendit quis in nauiculaꝫ. eccleſie vel pnīe magnus motus fit in mari. ⁊ ſic ꝑ primū ꝑpendit̉ ꝙ bonorū R¶ In ſecūdo.ſ. tantū eſt tēptatio. in deſerto quo ductus fuit innuit̓ tēpta tionis occaſio. Nemo em̄ dicit glo. tē ptat̉ niſi prius exierit in deſertuꝫ. Et hͦ ꝑpendit̉ ꝑ triplex deſertū.ſ. materiale. ſingulare ⁊ ſpūale. Materiale eſt ſic̄ illud in quo fuerūt filij iſrael. xl. annis. qͥ in egypto. manentes de nullo legunt̉ tēptati. Sed poſtꝙͣ ingreſſi fuerant de ſertu etiā de vilibus q̄ deſeruerāt in egy pto tēptabāt̉ ſicut de cepe ⁊ peponibꝰ qꝛ ibi fuit tēptationis occaſio. ¶ Deſer tū ſingl̓are eſt xp̄i paſſio. qꝛ diſcipuli eo relicto fugerūt. Et qꝛ ſolus dn̄s rema ſit. dr̄ deſertū ſingulare. Un̄ ꝑ ꝓph̓am

Onica. II. in quadra.
dicit. Singula. ſū ego do. trā. Cū de hͦ peſerto loqueret̉ dn̄s cū diſcipl̓is om̄s hortabant̉ ſe velle intrare cū illo ⁊ mo ri ꝓ eo. Sed cū ieſus ad hͦ deſertū ꝓceſ ſit. om̄s eo relicto fugierūt. qꝛ ibi fuit tē ptationis occaſio. Exemplū in ꝓmptu ario ca. xj. C. ¶ Deſertū ſpūale eſt reli gio. qꝛ ibi deſerit̉ mūdus ꝑ votū pauꝑ tatis. caro ꝑ votū caſtitatis. volūtas ꝓ pria ꝑ votū obediētie. Que tria hō in ſeculo poſitus ante ꝙͣ ip̄a deſerat neſcit quid ſit tēptato. Sed poſtꝙͣ religioneꝫ intrauit in primo ꝓpter deſertionē ipſo L¶ In or. rū eſt tēptationis occaſio. to innuit̉ ſpūſſancti ad temptandū inſti gatio. cū dr̄. Ouctus a ſpū. Ande alter euāgeliſta dicit. Expulit eū ſpūſſanctꝰ qͣſi inuitū. Temptatio em̄ ſicut dicit be atus greg. nō eſt peccatū. ſꝫ materiā exer cende virtutis. Un̄ vt hō exercitet̉. ⁊ ꝑ hoc mereat̉ a ſpūſancto ad hoc inſtiga tur. Un̄ ⁊ Ezech̓. Et aſſūpſit me ſpūs Et ſequit̉. Exaudiui cōmotionem ma gna poſt me. M ¶ In qͣrto innuit̉ ꝑ miſſa dyaboli exercitatio. cum dicitur. Ut temptaret̉ a dyabolo. Bene dico permiſſa. quia nihil poteſt niſi ꝙͣtum a deo permittit̉. Unde ⁊ in porcos intra re nō potuerunt. niſi prius a dn̄o imꝑe trata licentia. Ꝙ aūt dn̄s ꝑmittit facit ꝓpter exercitiū hoīm. Unde dn̄s poſt ꝙ debellauit aereas poteſtates. nō oēs in carcerem inferni detruſit. ſed ꝙͣplu res in hoc ſeculo reliquit vt erudiret in eis iſraelem. Sicut dicit̉ in iud̓. Et ip̄e dn̄s diſcipulis oſtendit cum ſathan ex petiuit vt cribraret eos ſicut triticum. Unde nō dixit dn̄s petro. Ego aūt ꝓ bibui ſed rogaui. Quia certe triticum quāto magis cribrat̉ tanto melius ex cutit̉. Unde ⁊ dauid petit. Proba me dn̄e ⁊ tempta me. Exemplū in ꝓmpti. ario capl̓o. xvj. E. Predicta igitur qͣtu or euangeliſta oſtendit dicens. Ouctus eſt ieſus in deſertum ⁊cͣ. ¶ Dn̄ica ſecūda in quadraSermo. LXII. Ec e volūtas dei anctificatio veſtra.j. Theſ. iiij. bis verbis in ſequentibus apl̓s tria fa cit. ¶ Primo on̄dit ꝙ ꝑ noſtram mūdi. ciam dei voluntatē adimplemus. cū di cit. Hec eſt voluntas de ſanctificatio ve ſtra ¶ Secūdo inſtruit a quibus pecca tis cauendo eandē mundicia ꝯſeruemꝰ cū dicit. At abſtineatis vos a fornica tionē. Et ne quis ſuꝑgrediat̉ neqꝫ cir cūueniat in negocio frem ſuum. ¶ Ter cio on̄dit cōminationē vt predicta que inquināt magis cōmittere timeamus. Ibi. Qm̄ vindexē dn̄s de om̄ibus his N ¶ Uere primū in quo ꝑ noſtram mundiciā dei voluntatē adimplemus. eſt a nobis penſandum. Moris eſt em̄ hōibus vt cū alicui ſeruiunt a quo ma gnū ſperant p̄miū ne ꝑ irritationē dn̄i ſui p̄miū ꝑdant. ſolicite diſcūt qͣliter ip ſius obteperent voluntati. Sic ⁊ nos qui ſumus dei mācipati ſeruitio. a quo ⁊ magnā p̄miationem. ſcꝫ regnū celoꝝ qd̓ nobis ꝓmiſit etpectamus. ne illud p̄damus neceſſe eſt vt ipſius voluntati obtꝑemus. aliter em̄ ꝓmiſſū p̄miū non habebimus. Un̄ dicit̉ Math.vij. Qui cūqꝫ fe. vo. pa. m. il. intra. in reg. celoꝝ. Que aūt ipſius ſit volūtas on̄dit apl̓s cū dicit. Hec eſt volū. dei ſanctificatio veſtra. Sanctificatio hec nō eſt alid̓ ꝙͣ aīe nr̄e a pctōꝝ ſordibꝰ depuratio. Nui lis em̄ alijs ſordibus ſpūs ꝙͣ peccatoꝝ inquinat. Qd̓ exp̄ſſe innuit dn̄s Mat. xv. vbi nō alia ſed illa tm̄ que ex corde exeūt. ſicut homicidia. furta. ire. rixe. a dulteria ⁊ hmōi. dicit hoīem coinqͥna re. corꝑalem vero īmundiciā nō penſa uit. Quantū aūt pctm̄ maculet aīam perpedere poſſumus in angelo primo. qui cū eſſet pulcerrimus adeo ꝑ vnum pctm̄ obſorduit ꝙ abſqꝫ magno horro re videri non poteſt. Heu ꝙͣtum hoīes tunc obſordēt qͥ plurimis peccatis ſūt g iij

Dn̄ica. II. in quadr.
inuoluti. Unde aug. loquens de dyabo lo dicit. Ecce cuius horreo nomen. in uenio me horribiliorē. Exēplū in ꝓm tuario ca. vj. A B. Et cum īmundicia ſpūalis adeo ſit execrabilis. o ꝙͣ ceci ſūt hoīes qͥ de corꝑali īmundicia quā de nō reputat ſic ſoliciti ſunt abſtergenda de ſpūali vero īmūdicia minime curāt Pluries em̄ in hebdomoda ꝓ cor ꝓali īmundicia ꝓcurant balnea. Spūalem v̓o īmundicia vtinā ſemel in anno bene purgarent. Pro tanto ⁊ eccl̓ia p̄miſſa verba apl̓i q̄ agūt de ſanctificatione re petit vt ſaltem mō volūtatē dei adim plentes mundationē aīe noſtre ꝓcure. mus. Hec inqͥt apl̓s volūtas dei ſancti ficatio vr̄a. De hac ſpūali mūdatione ſi vis loqui require in purificatiōe ſan cte marie. O ¶ Secūdo inſtruit a qͥ bus peccatis cauendo mundiciā qͣ dei voluntatē adimplemus ꝯſeruemus. cū dicit. Abſtineatis vos a fornicatiōe ⁊cͣ Et tangit tria peccata que ſunt genera oīm pctōꝝ. Sicut dicit ioh̓es in Can̄. Suꝑbiam. luxuria. ⁊ auariciā. A qͥbꝰ tribus hō ſi cauit mundiciā aīe ꝯſerua bit. Contra luxuriā dicit. Abſtineatis vos a fornicatione. Hec eſt em̄ q̄ aīam inqͥnat ⁊ maculat. Apoc̄. xiiij. dr̄. Hi ſūt qͥ cū mulieri. nō ſunt coniqͥnati. Et de ſalomone in Ecc̄o. dr̄. Inclinaſti femo ra tua mulieri. dediſti macula in gloria tua. ¶ Cōtra ſuꝑbiā dicit. Ne qͥs ſuper grediat̉. Suꝑbi em̄ qͣſi ſuꝑ alios gradi unt̉. dū de his volūt facere qͣſi ſcabellū pedū ſuoꝝ. Suꝑbia em̄ eoꝝ qui te ode aſcen. ſem. Psͣ. Un̄ dicit ſalomon. Ꝙ inter ſuꝑbos ſꝑ iurgia ſunt. Et hec ē ra tio. qꝛ nullus alio vult eſſe inferior. Su p̄bus em̄ ſi ei vnū verbū dr̄. decem vult rn̄dere. Si manu ꝑcutit̉. gladio reꝑcu tere vult. Quantū aut ꝑ hanc aīa inqͥ nat̉. pꝫ in angelo pulcerrmo. cui poſt ſu ꝑbie caſum. Eſa. xiiij. dr̄. Tu aūt qͣi vir pollutus ⁊ ſanie obuolutus ⁊cͣ. ¶ Con tra aūt auariciā dicit. Neqꝫ circū veni at in negocio fratrē ſuū. Non rep̄hen dit negociū vel negociationē. ſꝫ eius cir
cūuentionē. Negotiatio em̄ in ſe bona eſt ⁊ necc̄ria. Ordinauit em̄ d̓s vt nulla t̓ra ſibi ſufficeret in oībus. ſꝫ ſibi mutuo ſubuenirēt. Un̄ negociatores ſunt oīm mīſtri. duꝫ eis ꝑiculis fluminū. ꝑiculis latronū. ꝑiculis in itinere queqꝫ neceſſa ria deferūt. ⁊ ideo oīm merent̉ or̄ones Quāti aūt meriti bonus negociator ſit on̄dit̉ in vitis patꝝ. vbi dr̄. cū qͥdam petijſſet a deo ſibi reuelari cui in p̄mio equari deberet. cui cū dictū fuiſſꝫ cuidā mercatori. inuēto illo didicit ꝙ iuſte ꝯqͥ rendo egētes qͥbus miniſtraret require bat. De hͦ require in ꝓmp. ca. ix. I. Un̄ no negociationē ſꝫ circūuentione ex ne gocio q̄ ꝯtingit in dolo ⁊ fraude rep̄hē dit. Malicia em̄ hoīm adeo impleuit fraudibus ne gociationē ꝙ multi nego ciatores nō minus ſunt mali ꝙͣ rapto res vel vſurarij ꝓpter eoꝝ circuuentio nē. De qͣ Hiere. v Inuēti ſunt in domo mea impij inſidiantes qͣſi aucupes laq̄ os ponētes. Oant em̄ pulcra vba ⁊ iu ramenta ꝙ ſic emerūt vt ſic circūueniāt Ecc̄. Potior ē fur ꝙͣ aſſiduitas viri mē dacis. Itē in menſuris ⁊ ponderibus q̄ ſunt ad iuſticiam iſtituta circūueniūt tripl̓r. ¶ Primo diuerſis ponderibꝰ mi nori dado. maiori recipiendo. ¶ Scd̓o cū iuſtū pondus hn̄do male mēſurant ⁊ ponderāt. ſicut faciūt tabernarij qui menſurā īplent ſpumā. ¶ Tercio cū ꝓcu rat̉ vt res tꝑe venditiōis ſit ponderoſi or. ſicut qͥ lanā mādidāt cū vendūt. vel argentū cū ponderant. ¶ Item circūue niūt qͥ res ꝓcurat vt aliter appareāt cū vendūt̉ ꝙͣ ſint. vt ſutores in corio. mer catores in pāno qͥ tenebras eligunt qn̄ pannos vendūt. In hͦ em̄ on̄dūt ſe ma le velle agere. qꝛ qͥ male agit odit luceꝫ Sꝫ qꝛ talibus circuuentionibꝰ aīa ml̓ tu inqͥnat̉. dr̄ Ecc̄. xxxj. Beatꝰ diues qͥ inue. eſt ſine ma. P¶ Tercio ſubdit cōminationē. vt p̄dicta tria q̄ inquinat magis cōmittere expaueſcamꝰ. cū dicit Qm̄ vindex eſt dn̄s de oībus his. Bn̄ dicit eſt. qꝛ nō ſolū punit hmōi pctōres in futuro ſꝫ etiā in pn̄ti vita. Nam ꝓpt̓

Dnica. II. in quadra.
ſuꝑbiam nabuchodonoſor in pecudem cōmutauit. ꝓpt̓ auariciā adā de ꝑadiſo in hāc miſeria. quā nos ſentimus expu lit. ꝓpt̓ luxuriā tꝑe noe mundū aqͣ dele uit. Et ſi ſic gͣuis vindex eſt in pn̄ti de bis multo grauior erit in futuro. Exē plum in ꝓmptuario ca. j. A. ¶ De euāgelio. Sermo. LXIII. Ece miier chana nea a finibus illis egreſ. Mat. xv. Q In hͦ euāgelio duplex egreſ ſus tāgit̉. vicꝫ culpe ⁊ gr̄e. Culpe egreſ ſus notat̉ ex ꝑte mulierꝭ. cū dicit. Et ec ce ml̓ier a finibus illis egreſſa. Gr̄e v̓o egreſſus inuit̉ ex ꝑte ſaluatoris. cū dic̄ Egreſſus ieſus ſeceſ. ⁊cͣ. Primū egreſ ſum facit pctōr pctm̄ deſerēdo. ẜm illd̓ Luc̄. xv. Uadā ad patrē meū. ⁊ di. ei. pr̄ peccaui ⁊cͣ. Secūdū facit xp̄us. miſcri corditer pctōri occurrendo Luc̄. xv. Et occurrēs illi. ceci ſu. col. etꝰ. Si gͣ aīa peccatrix deſiderat miſericordē xp̄i oc curſuꝫ egrediat̉ de finibus tyri ⁊ ſydo nis. Per tyrū q̄ interp̄tat̉ anguſtians ſignificat̉ caro anguſtians aīam. Cor pus em̄ qd̓ corrupit̉ aggrauat aīam. ꝓ uer. v. Propter qd̓ dicit psͣ. Anxiatus eſt in me ſpūs meꝰ. Et apl̓s Ro. ij. In fe. ego hō qͥs me lib. de cor. mor huius Eſt em̄ caro qͣſi vſurariꝰ qͥ ꝑtice ps vult lucri eſſe ⁊ nō dāni. Un̄ aug. Nullum peiorem ſocium patior ꝙͣ carnem qua inhabito. mecū vult coronari ⁊ nō vult mecū decertare. Huiꝰ ſunt duo fines. ſ. gula ⁊ luxuria. his em̄ caro intendit. Prouer. vlt̓. Sāguiſuge ſunt due filie q̄ clamant. aufer aufer. Intendit dico gule. ⁊ hͦ tripl̓r. Aut exigendo ampliuſ ꝙͣ ei debet̉. Cōtra qd̓ dr̄. Ecc̄. xij. Pro hibe illi panes. Unde aug. Sic ſumen da ſunt alimenta qͣſi medicamēta. Aut exigendo ante ꝙͣ debet̉ Ecc̄. x. Maledi cta terra cuiꝰ princeps mane comedit. Cōtra qd̓ p̄sͣ. Tu das il. eſ. in tꝑe. Aut
exigendo lautiora ⁊ meliora ꝙͣ ei debēt̉ Contra qd̓ apl̓s. j. ad Thi. vj. dic̄. Hn̄ tes alimenta his ꝯtenti ſimus. Si tn̄ ex his in aliquo bono rn̄deret eſſet tolera bile. Sꝫ peius oī terra rn̄det. Ceteris em̄ terris fimꝰ apponit̉ ⁊ flores ſuaueſ odore ⁊ triticū ⁊ alia queqꝫ bona red dūt. ſꝫ terra carnis appoſitis p̄cioſis vi lia ⁊ fetida reddit. Tamen ſi in gula ca ro ſubſiſteret vt vltra aliud nō intende ret quo quomō eſſet tolerabile. ſed poſt gula aliū finem intendit. quia coītum appetit. Hiere. v. Saturaui eos ⁊ me chati ſunt. Et in Ezech̓. dr̄. Ꝙ iniqui tas ſodome fuit abij. panis. Et hic qn tum placet adapta de luxuria. Et ꝙͣdi uerſos modos excogitat. De qͥbus ha bes in ſermone in die beati petri. Nūc ſcio vere. Exemplū in ꝓmptuario ca. j. D. ¶ Et poſt hunc egreſſum tyri ne ceſſe eſt aīe peccatrici. vt etiā a finibus ſydonis egrediat̉. Sydon que interp̄ tatur venatio mundū ſignificat cuiꝰ la queus eſt expāſus ſuꝑ faciem orbis ter re. cuius fines ſunt duo. ſicut dicit Ioh̓. in can̄.ſ. ꝯcupiſcentia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite. Iſtis em̄ duobus. ſcꝫ diuitijs ⁊ ho noribus maxīe mūdani intendūt ⁊ his duobus mūdus homines venat̉. Uena tur aūt tripliciter. ſcꝫ blandiēdo. ingroſ ſando. ⁊ inebriendo. Mlandit̉ em̄ vt decipiat. Ambro. Fructus mūdi ruina eſt. Ad hoc blandit̉ vt decipiat. Eſt em̄ vt ioab qui amaſam oſculando occidit Eſt vt iudas ꝓditor qui dicit demoni bus. Quēcūqꝫ oſculatus fuero. ſcꝫ diui tijs ⁊ honoribus ipſe eſt tenete eum. Hic eſt ſimulator qui ore decipit amicū ſuū Ecc̄. Sicut auis decipitur. Fiſtula em̄ dulce canit volucrem dūu decipit au ceps. De hac venatione. Tren̄. iij. Ue natōe ceperūt me quaſi auem. ¶ Item ingroſſat ⁊ onerat vt curſum per artaꝫ viam que ducit ad vitam intercludat exemplo ſimīe quā venator conſpiciēs in arbore fingit ſe ſub arbore reſidens calceū arena oneratū īduere. ⁊ fortit̉ cir ca pedes ligare. ⁊ poſtꝙͣ receſſerit cal gͣ tiij.

Dn̄ica. II. in quadra.
ceo relicto ſimia deſcendens ⁊ idem at teptās. qꝛ onerata nequit currere mox capit̉. Sic mūdus venat̉ auaros. Und̓ Iob. xiiij. Tenebit̉ planta eius.i. auari laqueo. Illo inꝙͣ laqueo de quo dicit a poſtolus. Qui volūt diuites fi. inci. in tem. ⁊ laque. dya. Un̄ greg. Quiſqͥs ho noribus inflatus vel theſauris auri di latatus fuerit ꝑ anguſtu regni iter tra ſire nō poterit. O vtinā tales exemplū formice attenderēt. q̄ cuꝫ groſſo grano onerata ꝑ artū foramen tranſire nō p̄t granū diuidit. Sic zacheus felix videſ ꝙ cū gyppi ſarcina foramen acus trāſi re nō poſſet. granū tꝑaliū in duo diui ſit vt tranſiret dicens. Ecce di. bo. me. dn̄e do pau. Exemplū in ꝓmptuario ca. v. R¶ Item venat̉ mūdus inebriā do. vt incōmoda mundi non aduertat. Tren̄. Inebriauit me abſinthio. gloſa. Ebrius qͥd patit̉ neſcit. Unde in ꝓuer. xxiij. dicit ebrius. Traxerūt me ⁊ nō ſen ſi. Abſinthio āt inebriat̉ qͥ leue eſtimat qd̓ ꝓmūdo patit̉. O qͣntis mūdani pū gunt̉ incōmodis. Greg. Plus tolerat impius mūdi excogitando cōmoda ꝙ iuſtus tolerādo aduerſa. ſꝫ impij velut ebrij nō ſentiūt. Sil̓es ione qͥ alijs cla mātibus ⁊ ꝑiculū aduertētibus ipſe ſo lus in tēpeſtate dormiuit in ꝑiculo. Et ideo alijs euadentibus ipſe ſolus in pe riculo remanſit. Quia ergo fines tyri ⁊ ſydonis ſūt ſic ꝑiculoſi. egrediat̉ pec cator a finibus illis. Egrediat̉ corde ꝑ peccati ꝯtritionē ⁊ deteſtationē. Ber. Non oꝑtet te hō maria tranſfretare. nō penetrare nubes. non grandis tibi via on̄ditur. vſqꝫ ad temetip̄m occurre deo tuo. vſqꝫ ad cōpunctionē cordis vt ſaltem exeas de ſterqͥlinio miſere ꝯſcīe tue. qm̄ indignū eſt auctorē puritatis il ſuc intrare. Item clamet ore ꝑ peccati ꝯfeſſione dicens. Filia mea male a de monio vex. Sic decē leproſi ꝓ curatio ne leuauerūt vocē. ⁊ ſtatim mūdati ſūt Item inſtet oꝑe ꝑſeuerāter ꝑ ſatiſfactio nē etiā queqꝫ aduerſa hūiliter ſuſtinēs
dit. Utiqꝫ dn̄e. Iob. Etiā ſi occidat me in eo ſeꝑabo. R¶ Taliter a p̄dictis finibus egredienti xp̄s occurrit ꝑ egreſ ſum miſericordie. Occurrit aūt tripl̓r. vicꝫ. Benigne ſuſcipiendo. qd̓ patꝫ in allocutione. cū dicit. O mulier magna eſt fides tua. Quāta aut benignitate in ſuſceptione peccatoris moueat̉ Hiere. iij. on̄ditur vbi dicit̉. Uulgo dr̄. Si di miſerit vir vxorem ſuā ⁊ rec̄eſ. ab eo du xerit vi. al. nunqͥd reuertet̉ ad eaꝫ. Ubi oſtendit ꝙ licꝫ viri vxores poſt meretri ciū nō libenter ſuſcipiant. ipſe tn̄ gau denter. Unde ſubdit. Tu aut fornicata es cū amatoribus nō paucis ſꝫ multis reuertere ⁊ ego ſuſcipia te. Hoc idē on̄ dit Luc̄. xv. ſub triplici ꝑabola. Ouis ꝑ dite q̄ reportata ad ouile cuꝫ gaudio ⁊ cōgratulatione recipit̉. Item dragme amiſſe ⁊ diligenter queſite ⁊ inuēte cū gratulatione vicinaꝝ excipit̉ ⁊ cuſtodi tur. Item filij ꝓdigi cui reuertenti pat̓ occurrit in amplexus ruit. ⁊ ꝓ ſuſceptio ne filij magnū ꝯuiuiū ⁊ gaudiū vicinis exhibuit. ꝑ hoc on̄dens quantū gaudiū ſit deo ⁊ angelis peccatoris conuerſio Unde ipſe dn̄s adiūgit. Dico vobis ꝙ gaudiū magnū eſt angelis dei ſuꝑ vno pctōre pnīam agente. Exemplū in ꝓm ptu. ca. vj. B ¶ Iteꝫ occurrit pie ⁊ ſine improperio culpā relaxando. qd̓ īnuit cū dic̄. Fiat tibi ſicut vis Ecc̄. xiiij. Ma gna eſt mīa dei ⁊ ꝓpiciatio illiꝰ ꝯuertē tibus ad ſe. Qd̓ on̄dit in marta magda lena. cui ſine improperio ml̓ta peccata dimiſit. On̄dit etiā in adultera Io. viij cui dixit. Nec ego te ꝯdēnabo. vade ⁊ iā āplius no. pec. ¶ Iteꝫ occurrit miſeri cordit̉ veniā nō ꝓcraſtinādo. Un̄ dr̄ hͨ ꝙ ſanata eſt filia eiꝰ in illa hora Ezech̓ xiiij. Quacūqꝫ hora inge. pec. oīm pec catoꝝ ⁊cͣ. Hoc pꝫ in maria magda. q̄ lꝫ cū pctīs multis aduenerat ab oībus tn̄ liberata abſceſſit. Non ſolū aūt pctōri ex mīa veniā nō ꝓcraſtinat. vernetiam nec gloriam. Unde latroni penitenti di xit. Hodie mecū eris in paradiſo.i. in fruitione diuinitatis. Ad quā nos ꝑ.

Dominica. III.
¶ Dn̄ica tercia in quadrage ſima. de epl̓a. Ser. LXIIII Stōte imitato res dei ſic̄ filij cariſſimi ⁊ am bu. in dilec. Ephe. v. A5 In his verbis apl̓us tria facit. ¶ Pri mo em̄ nos ad imitandū deū animat cū dicit. Eſtote imitatores dei. ¶ Se cundo modū imitatiōis inſinuat cū di cit. Sicut filij cariſſimi. ¶ Tercio ī quo p̄cipue ſit imitandus demoſtrat. cum ſubdit. Et ambulate in dilectione. Libēter aūt homo debet acqͥeſcere am monitioni apl̓i qua docet nos debere eſſe imitatores dei. nō alterius dicens. Eſtote imitato. dei. Et hoc ꝓpter qua tuor. Primo qꝛ nullū iuſtiꝰ imitamur Secundo qꝛ nullum tutius. Tercio qꝛ nullū glorioſius. Quarto. quia nulluꝫ vtilius. ¶ Dico ergo primo ꝙ nullum iuſtiꝰ imitamur. quia creatura creato rem. filius patrem. ſeruus dn̄m. Unde dixit Moyſes Peut̉. xxij. Nunqͥd non ipſe eſt pr̄ tu. qui poſſe. et fe. ⁊ crea. te. Creauit ꝙͣtum ad animā. fecit ꝙͣtum ad corpus. poſſedit ꝙͣtum ad vtrunqꝫ. Et quia iuſtum eſt filium ſequi patre. Ideo dicit hic apl̓s. Eſtote imita. dei ſicut filij cariſſimi. Et Hiere. iij. dic̄ do minus. Patrē vocabis me et poſt me ingredi non ceſſabis.ſ. tanꝙͣ filius. Item nullū tutius imitamur. quia ip̄e errare non poteſt. Ideo qui ſequit̉ eū non errat. Unde dicit Ioh. xiiij. Ego ſum via.ſ. ſine errore. Et Iohan.viij. Qui ſequit̉ me non ambu. ī tene. Pro tanto dicit hic apl̓us. vt filij lucis am bulate.ſ. ip̄m imitādo. ¶ Item nulluꝫ imitamur glorioſius. qꝛ ſi magna glo ria eſt ſequi regem tꝑalem. multo ma or regem celeſtem. De quo Eccl̓. xxiij. Gloria magna eſt ſequi dominū. quia eum imitari et ei ſeruire regnare eſt. Sicut dicit Grego. Un̄ bt̄a Agatha dixit Sūma ingenuitas iſta eſt in qua
imitamur vtilius. Soclos ei in via ſo cios vult habere in hoſpicio. Iuxta il lud Ioh. xij. Qui mihi mī. me ſequat̉ et vbi ego ſum il. ⁊ mini. me. erit. Qd̓ eſt magnū. ⁊ nō ſolū vult ip̄os habere in eodē hoſpicio ſed etiā in eadem mē ſa quod maius eſt. Ande dicit Lu. xxj. At eda. et biba. ſuꝑ men. me. in regno meo. Et non ſolū in mēſa ſecū erūt ſed qd̓ maius eſt etiā miniſtrabit illis. Un̄ Lu. xij. Tranſiens mīſtrabit illis. Pro pter ergo p̄dicta dicit Eſtote imitato. dei. B ¶ Scd̓o modū inuitatōis in ſinuat. cum dicit. Sicut filij cariſſimi. Cariſſimi filij dei fuerūt apl̓i. De qui bus dicit dn̄s Math. ix. Non poſſunt filij ſpōſi lugere ꝙͣdiu eſt ſponſus cum ipſis. Hoꝝ modum in ſequēdo chriſtū docet nos apl̓us habere qͥ inueniuntur chriſtū imitati tripliciter. Uidelicꝫ cele riter primo. Unde de petro ⁊ andrea ⁊ filijs zebedei d̓r Mat. iiij. Cōtinuo ſe cuti ſunt eū. Item ſecūdo īmitati ſunt ꝯuenienter. quia nudū nudi qꝛ relictis retibus ⁊ naui ſecuti ſunt eum. Itē ter cio imitati ſunt eum ꝑſeueranter. ⁊ hoc innuit̉ in hoc ꝙ dicitur. Secuti ſunt eū ¶ Simus ergo imitatores dei ſicut fi lij cariſſimi. Primo ſicut apoſtoli imi temur eum celeriter ſine ꝓcraſtinatiōe et ex hoc dicimur filij cari. Ecc̄i. v. Ne tardes cōuerti ad dn̄m. et ne dif. de die in diem. Augꝰ. Hec vox cras cras de cipit multos. ⁊ ſubito claudit̉ hoſtium et manet foris cū voce coruina qͥ noli it habere gemitū colūbinū. Iteꝫ imi temur cōuenienter ſine tꝑalium onera tione. et ſic erimus filij cariores. Con ueniēs em̄ eſt vt chriſtum pauꝑeꝫ pau peres imitemur. Aꝑalia em̄ ſunt onus Un̄ chriſtū nudū qͥ exultauit vt gygas ad currendā viam. onerati temporali bus ſequi non poſſumus. Pro tanto Math. xix. primo dixit Petrus. Ecce reliqͥmus omīa. et poſt ſubdit. ſecuti ſu mus te. Exemplū ca. v. R ¶ Itē imi temur ꝑſeuerāter fine reuerſione. et ſic erimus filij cariſſimi. qꝛ ſicut in Mat.

Dominica. III.
dicit̉. Nemo mit. ma. ad ara. ⁊ reſ. re. aptus eſt re. celorū. ſed qͥ ꝑſeue. vſqꝫ in fi. hic ſal. erit. Et tales ſunt filij cariſſi mi qͣdruplici de ca. ¶ Primo qꝛ cariſſi me empti. Coꝝ. vj. Empti em̄ eſtis p̄ cio magno. Et ꝙͣmagnū ſit p̄ciū oſten dit Petrus.j. can̄. j. Non cor. au. ⁊ ar. ſed pct. ſan. agni īma. Licet em̄ ꝓ om̄i bus ſanguine fuderit. ſoli tn̄ ꝑſeueran tes effectu ꝑcipiūt. ¶ Itē ſecundo ſunt filij cariſſimi. qꝛ tenerrime dilecti. Ma iorē em̄ dilec. nemo hꝫ ꝙͣ vt aīam ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis. Hi ſunt ꝑſe uerantes. ¶ Itē tercio cariſſimi dicun tur qͣſi cariſſimus theſaurus cū ſolici tudine cuſtoditi. Ande Eſa. lxij. Suꝑ muros tu. hie. conſti. cuſto. to. die ⁊ to. noc. Et qui ſunt cuſtodes oſtendit psͣ. cū dicit. Angelis ſuis deꝰ mādauit de te vt cuſto. te in oī. vi. tu. ¶ Itē qͣrto fi lij cariſſimi ſunt. qꝛ magnifica heredi tate dotati. Ro. viij. Si filij ⁊ heredes heredes qͥdem dei coheredes aut chri ſti. Iſti em̄ ſunt filij cariſſimi de quoꝝ hereditate dicit psͣ. Cū dederit di. ſuis ſom. ecce here. dn̄i ⁊cͣ. Eſtote gͦ imi. dei ſicut filij cariſſi. ¶ Sed in quo p̄cipue imitandus ſit demōſtrat cū ſubdit. Et ambulate in dilectiōe. Bn̄ dicit ambu late. qꝛ plures ſunt vie dilectōis per qͣs ambulādo erūt filij dei. ¶ Debent em̄ ambulare in via dilectōis inimicos di ligendo. Iuxta illud Mat. v. Dili. ini mi. ve. be. his qͥ vos ode. Et poſt ſubdi tur vt ſitis filij pa. ve. qͥ in ce. eſt. ¶ Itē ambulare debent in viā dilectionis di ſcordes pacificādo. De qͣ via d̓r Mat. v. Beati paci. qm̄ fi. dei vo. ¶ Iteꝫ am bulare debent in dilectiōe miſeris ſub ueniendo. Iuxta illud Ecc̄i. v. Pupil lis. eſto miſericors ⁊ eris tu ſicut filius altiſſimi. Si plures vis vias dilectōis qͥbus diligat̉ deꝰ vel ꝓximus. require poſt pente. dn̄ica.xviij. in ſermone. Di liges dn̄m deū tuū. Et in ſermone. Di. liges ꝓximum tuum.
Sermo. LXV. Rat iquit domi nus ieſus eijciens demoniuꝫ ⁊ illud erat mutū. Et cū eieciſſet demoniū locū. eſt mutus. ⁊ anmi. ſunt tur. Lu. xj. C. ¶ Circa hoc miracu tū qd̓ legit̉ in hoc euāgelio tripl̓r in pͥ milſis verbis potētia chriſti notificat̉ Uidelicet reſpectu diaboli qui eijcit̓. re ſpectu infirmi qͥ curat̉. reſpectu ppl̓i qͥ ammirat̉. ¶ Primo reſpectu diaboli p̄pendit̉ chriſti potentia ex ipſius cōti nuā debellatiōe ſiue eiectōe. quā innu it euangeliſta cū dicit. Erat ieſus eijci ens. demoniū. ¶ Secundo reſpectu in firmi ꝑpendit̉ ipſius potentia ex vali di morbi curatione quā tāgit cū dicit. Et cū eieciſſet demoniū locutus ē mu tus. ¶ Tercio ex ꝑte populi ꝑpenditur chriſti potētia ex opeꝝ ſuorū ammira tione quā oſtendit cum ſubdit dicens. Et āmirate ſunt turbe ¶ Quantū ad primū bn̄ dico notat̉ chriſti potētia ex diaboli continua eiettione. quā innuit euāgeliſta cū in p̄ſenti dicit Erat ieſus eijciēs demoniū. Hn̄s em̄ tp̄s ē inſtās cuius ꝑs p̄terijt et ꝑs futura eſt. Sic ⁊ ſaluator noſter triuphauit de diabolo in p̄terito. triūphat mo. triūphabit in futuro. ¶ Triuphauit dico in p̄terito. ip̄m eijciēdo de celo. Un̄ Ezech. xxviij. Tu cherub extētus ⁊ ꝓtegens ⁊ poſui te in monte ſancto dei. Et ſequit̉. Hec caſti. ⁊ ęieci te de mōte ſancto meo. Et Lu. x. Uidebā ſathanā ſicut fulgur ca dentē de celo. ¶ Iteꝫ triūphat de ipſo in pn̄ti ip̄m quotidie eijciēdo de corde humano. Unde Lu. xiij. Ecce demonia eijcio ⁊ ſanitates ꝑficio hodie et cras. Sic Math. xvj. de maria magdalena eiecit ſeptē demonia. ¶ Itē triumpha bit de ipſo in futuro ip̄m eijciēdo de hͦ mūdo in infernū ꝑpetuo. Un̄ in Ioh. xij. Princeps huiꝰ mūdi eijciet̉ foras. Hoe erit ꝓprie qn̄ dicet in iudicio. Ite male. in ig. eter. qͥ p̨̄paratꝰ ē diabolo et

Dominica. III.
angelis eius. O Secūdo reſpectu infirmi innuit̉ potētia chriſti ex validi morbi curatiōe. Erat em̄ hic hō obſeſ ſus a diabolo. Erat cecus ⁊ mutꝰ. Si cutd̓r Math. xij. Sed dn̄s vno mira culo obſeſſum liberauit. cecū illūinauit et loquela reſtituit. Et ꝑ hec tria ſignā tur tria mala que facit peccatū in ho mine. ¶ Primū eſt ꝙ facit hoīem ſub ditū et ſeruū diaboli. Pe. ij. A quo qͥs ſuꝑatꝰ eſt huiꝰ ⁊ ſeruus ē Et Hier̄.xvj. Seruietis dijs alienis.i. demonibus qͥ no dabnt vobis requiē. ¶ Itē excecat eū ne videat dei bn̄ficia vel eterna gau dia vel ꝑpetua ſupplicia. Ad hec eniꝫ tria continue deberet hō mentis ocl̓os habere. ſed per pctm̄ impedit̉. Sap̄. ij. Excecauit eos mali. eoꝝ. ¶ Item facit ip̄m mutū a tribus. a laude dei. ab edi ficatione ꝓximi. a confeſſione peccati. Eſaie. xvj. Canes muti nō valētes la trare. E ¶ Tercio innuit̉ eius poten tia ex ꝑte ppl̓i ex opeꝝ ſuoꝝ ammirati one. Un̄ dicit̉. Et amirate ſunt turbe. Turbe ammirabant̉ ꝓpter tria q̄ tāgit Iob.v. Qui facit magna et inſcruta bilia abſqꝫ numero. Oꝑabat̉ eī ma gna. qꝛ ſuꝑ creature ꝯſuetudine. Unde Mar. ij. ꝓpter ꝑalitici curatiōeꝫ admi rabant̉ oēs dicentes. qꝛ nunꝙͣ ſic vidi mus ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ inſcrutabilia. qꝛ ſupra creature cōſiderationē. Un̄ Mat. viij. d̓r. Porro hoīes mirati ſunt dicentes. Qualis eſt hic qꝛ vēti ⁊ mare obediūt ei. ¶ Itē abſqꝫ nūero. qꝛ ſupra creatu re capacitatē. Un̄ Ioh. vlti. Alia mul talieſus fecit q̄ ſi ſcribant̉ per ſingula. nec ip̄m arbitror mundū caꝑe. Et ꝓpt̓ hoc d̓r Eccl̓. xliij. Terribilis dn̄s ⁊ ma gnanimus vehement̉. et ammirabilis potētia eius. Rogemꝰ gͦ nos dn̄m vt ſi aliqd̓ demoniū vel mutū vel cecū vl̓ ſurdū ſit in aliquo noſtꝝ. ipſe potentia ſua eijciat. ⁊ hoc ſine mora. qꝛ ꝙͣto diu tius poſſidet. tāto difficilius dimittit. De euangelio.
Um immundus ſpūs exierit ab hoīe ambulat ꝑ loca inaquoſa q̄rēs requieꝫ ⁊ nō inueniēs dicit reuertar. Lu. xj. F In his verbis dn̄i tria nobis ꝓpo nunt̉. hūani generis hoſtis deſcriptio. bonoꝝ ab ipſo ſedula impugnatio. et maloꝝ cum ipſo concordatio. Primū ſcꝫ hūani gereris hoſtis deſcriptio. cū dicit. Cū īmun. ſpi. Scd̓m cū dic̄. Am bulat ꝑ loca inaquoſa qͦ reqͥ. Tercium ſcꝫ cū ipſo maloꝝ cōcordatio. cū dicit. et nō inueniēs dicit. reuertar in do. m. ¶ Immūdus aūt ſpūs d̓r hūani gene ris inimicus ꝯueniēter. qꝛ ſi ille dr̄ ne ſter inimicus qͥ nitit̉ reciꝑe res noſtras ille aūt qui corpus maior. maximꝰ pōt dici qͥ nitit̉ aīam tollere. et hic eſt īmū dus ſpūs Gen̄. Da mihi anīas cetera tol. tibi. Quia qn̄ ꝑdit aīam hō ꝯſeq̄n ter ꝑdit corpus ⁊ res celeſtes amittit. Hic aūt maximꝰ hoſtis nr̄ deſcribit̉ a a dn̄o dupliciter.ſ. ẜm naturā. cū dicit̉ ſpūs. et ẜm qͣlitatē cum d̓r. immūdus. Quia gͦ nr̄ hoſtis ē ſpūs ideo eſt timē dus. qꝛ immūdus. ideo eſt abominādꝰ Timendus eſt hoſtis ſpūs ꝓpter tria. ¶ Primo qꝛ inuiſibilis. Un̄ qn̄ ip̄m a nobis lōge putamꝰ ꝓpe nos ē. Exem plū in dyalogo de quodā. qͥ cū pigritā ti ſeruo diceret. Ueni diabole exue cal ceos mihi. mox inceperūt corrigīe diſ ſolui. Cui ſanctus. Diſcede miſer non te voco ſꝫ ſeruū. Hoc habet̉ ī ꝓmptua. ca. ij. R ¶ Scd̓o qꝛ infatigabilis. Un̄ nos cū ꝓpter onꝰ corꝑis fatigati qͥeſci mus. ab ipſo qͥ ex onere corꝑis non fa tigatur impugnamur. ¶ Tercio qꝛ du rabilis. Hoſtis em̄ corꝑis fine mortis intercidit̉. nō ſic hic hoſtis qꝛ ſpūs. Itē immūdus d̓r ꝓpter tria. Prīo qꝛ in ſeipſo immūdus. Un̄ in vitis patꝝ pluribꝰ ſe pr̄ibꝰ in turpi forma on̄dit Exēplū ca. iij. I¶ Scd̓o īmundus d̓r qꝛ īmūda ſuadet ſicut vicia ⁊ pctā. Un̄ in oſee fornicationū ſpūs d̓r Terco im midꝰ d̓r. qꝛ ad īmūda ducere nitit̉ ſcꝫ

Dominica. III.
ad infernū. vbi fetor et tenebre ⁊ hmōi Un̄ psͣ. Ignis ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcel. ⁊cͣ. G ¶ Et hic ambulat ꝑ loca īaquo ſa q̄rens requiem ⁊ nō inueniens. Hic innuit̉ ſcd̓m bonoꝝ.ſ. ab ip̄o impugna tio. Boni em̄ dicunt̉ loca inaquoſa ꝓ pter defectū hūoris luxurie ⁊ luti pecca ti exiccati igne ſpūſſancti Per hec loca ambulat q̄rēs in eis reqͥem quā nō ha bet. Suū querre̓ non eſt niſi impugna re. Un̄ querit.i. impugnat eos vt poſſit in eis hr̄e requiē quā nō habēt ꝙdiu a ſuꝑfluo huore ſunt inaquoſi. Sicut ei porcus delectat̉ humiditate ſic īmun dus ſpūs in peccato. Un̄ in Iob. In locis hūidis requieſcit. Unde qꝛ ſunt aridi et ſicci vt poſſit in eis qͥeſcere q̄ rit ipſos ad humorē peccati reclinare Eſa. Incuruare vt tranſeamus. Que rit aut bonos ad peccatū incuruare vt poſſit hr̄e in eis requiē. dupl̓r.ſ. mani. feſte ⁊ occulte impugnādo. Manifeſte id ē ꝑ aliqd̓ mediū viſibile. ⁊ hoc tripli citer.ſ. aut in ſpecie ſuꝑioris creature. aut in ſpecie inferioris creature. aut in ſpecie medie creature. q̄ eſt ipſe hō. In ſpecie ſuꝑioris creature..i. angeli. qͥ eſt ſuꝑ hominē querit requie. traffign rat em̄ ſe ſicut dicit apl̓s in angelū lucͥ Etiā in figura chriſti voluit btm̄ mar tinū decipe. Hoc mō expugnauit. Ori genē. ¶ In ſpecie inferioris.i. in ſpecie irrationabilis creature. que eſt.ſ. infra hoīem. q̄rit reqͥeꝫ. et ſic expugnauit pri mū hoīem.ſ. in ſpe ſerpetis. ¶ In ſpē creature medie.i. in ſpecie hoīs qͥ medi us eſt int̓ ſuꝑiorē et inferiorē creaturā querit requie. ſic multis in vitis patrū in ſpecie muliebri ⁊ virili apparuit. et aliquos expugnauit. ſicut illu cui ī ſpe cie hoīs apparēs docuit ꝙ patrē ꝓ di abolo occidit ſecuri. Itē in vita iohan nis heremite legit̉ ꝙ quendā heremitā in ſpecie vagabūde multeris decepit. Exemplū in ꝓmptua. ca. xij. C. c. vij. F. ¶ Occulte aūt querit impugnare qͣ druplicit̓. videlicet ad occaſiōēs pecca
laret in ſolario quando berſabee laua bat pedes ſuos. Itē querit ſecundo mala ſuggerēdo. Und̓ ſic ſuggeſſit da uid vt numeraret ppl̓m dei. quo facto vt in ꝑal̓. d̓r. conſurrexit ſathan aduer ſus dauid. ¶ Itē tercio imagines reꝝ rep̄ſentando. ſic maxime offert dormi entibus ſpes illuſionū vt viris ſpecies mulieꝝ ⁊ ecōuerſo. ¶ Iteꝫ querit qͣrto affectiones inflāmādo. De quo Iob. Alitꝰ eius prunas ardere facit. et ſic q̄ rens requie in eis ⁊ nō inuenies. eo ꝙ ei nō ꝯſentiūt dicit Reuertar in domū mea vn̄ exiui. H Et hoc eſt terciū ſcꝫ cū ipſo cōcordatio. Mali em̄ dicū tur domus diaboli. qꝛ ipſius ſunt rece ptaculū. in qua domū intrat ⁊ exit qn̄ vult. In hac domo ex humore peccati requie habet ſicut porcus ī volūtabro et cum iſtis concordat. Quia iuxta gre go. Illos negligit pulſare quos quie tus poſſidet. O ꝙͣ miſerabile ⁊ lacri mabile illum eſſe nomiū diaboli qui debuit eſſe domus dei. qd̓ quiſqꝫ fit cū peccat. non tm̄ peccato operis ſed etiā peccato conſenſus. Per voluntatē em̄ peccati ſathanas in cor iude intrauit. quia anteꝙͣ oꝑe traditionē feciſſet hoc de ipſo dicitur. Et in vitā hilarionis le git̉ de quodā clerico idē exēpluꝫ. Per opus peccati poſſederat maria magda lenā que in ſe habuit ſeptem demonia qꝛ qd̓ vnꝰ euāgeliſta dicit ſeptē pecca ta alter euāgeliſta dicit ſepte demonia on̄dens ꝙ qͥ hꝫ pctm̄ hꝫ et demonium Ꝙ aūt in nuero pctōꝝ ⁊ demonū con cordant ꝑpendit̉ ꝙ ẜm pluralitateꝫ in hoīe pctōꝝ. eſt ⁊ pluralitas demonū. ⁊ cū eſt in hoīe reqͥeſcere volens claudit aditu domꝰ ſue.i. ſenſus hoīs. Un̄ de iſto d̓r ꝙ fuerit mutus. Legit̉ aūt de hͦ modo in quadrageſima vt ſi quis ſcit ſe habere peccatum. ſciat etiaꝫ ſe habe re demoniū. et eiecto peccato ꝑ confeſſi onem eijciet̉ etiam ⁊ demonium. Dn̄ica quarta in quadrage ſima. de epl̓a. Ser. LXVII

Dominica. IIII.
Criptum eſt qꝫ Abraaꝫ habuit duos filios ⁊cͣ. Et poſt ſubdit̉. Hec autē ſunt duo teſtamēta q̄ ſunt ꝑ allegoriaꝫ dicta. Gal̓. iiij. I ¶ In his v̓bis vt patet agit apl̓us de duobus teſtamen tis. legis ſcꝫ et gr̄e. Primū datuꝫ eſt in mōte ſyna. Secundū in monte thabor Primū fuit mortis. qꝛ lr̄a occidit. Se cundū vite. qꝛ ſpūs viuificat. Primuꝫ culpas agguat. qꝛ lex intrauit. vt abu daret delictum. Scd̓m culpas euacuat Un̄ Lu. iij. Baptizet̉ vnuſquiſqꝫ in re miſſionē peccatoꝝ. Per primū heredi catem terrenā cōſequimur. Un̄ ibi dici tur. Audi iſrael mādata vite ⁊ cōſerua ea in corde tuo. et dabo tibi terram flu entem lac ⁊ mel. Et ꝑ ſecundū celeſteꝫ Und̓ Centuplū acci. ⁊ vi. eter. poſ. In primo veritas occultat̉. Unde. poſuit moyſes ſuꝑ faciē vel amē ne poſſent fi lij iſrael intēdere in facie eius. In ſecū do veritas reuelat̉. In cuius ſignū ve lum tēpli ſciſſum eſt. Hi ſunt duo viri portantes botrū in vecte. He ſunt due rote quaruꝫ vna claudit̉ in altera. Hi ſunt duo montes enei. de quoꝝ medio qͣdrige egrediebant̉. Hec ſunt duo ani malia in quibꝰ meſſias agnoſcit̉. Hic eſt theſaurus de quo ſcriba doctus ꝓ fert noua ⁊ vetera. Hi ſunt duo dena rij ꝓlati in curatione ſemiului. ¶ Sed notandū ꝙ in teſtamēto condendo qͥn qꝫ ſunt neceſſaria. ſcꝫ ꝑſona teſtatoris. p̄ſentia tabularij. figura teſtamēti. nu merus teſtium. ⁊ ſignaculū. In veteri v̓o teſtamēto teſtator fuit deus. Unde in Exo. dixit dn̄s ad moyſen. Uade et ſanctifica populū hodie ⁊ cras vt ſint parati in die tercia. Tabulariꝰ fuit mor ſes. Unde ī Exo. Uocauit dn̄s Mor ſen de medio caligīs ¶ Figura teſtamē ti fuit ipſa ſcriptur a ſpūſſancti. Un̄ d̓r ibi. Dedit moyſi ta bulas ſcriptas digi to dei. Nec ſolum ſeptenarius numerꝰ teſtium qui ad hoc requirit̉ fuit ibi. ſed totus ppl̓us in teſtimoniū. Un̄ d̓r ibi.
Locutus eſt ei dn̄s ita vt nulluꝫ vox ef fugeret. Signaculū fuit circūciſiōis ſi gillū. Un̄ apl̓s. Et ſignū ab hac hora accepit abraam circūciſionis ¶ Super hec omnia vt ratū ſit teſtamentū neceſ ſariū eſt vt mors teſtatoris intercedat Teſtamentū em̄ vt ait apl̓us in morte teſtatoris confirmat̉. Quia gͦ antiquꝰ ille dierū qui idem ipſe eſt et cuius an ni non deficient nō potuit mori in pro pria ꝑſona. moriebat̉ in figura. in mul titudine ſcꝫ illaꝝ hoſtiaꝝ. nec penitꝰ il lud voluit cōfirmare. quia aliud.ſ. gr̄e phieremiā ꝓmittebat ſucceſſuꝝ dices. Hoc teſtamentū qd̓ teſtabor ad illos. R¶ In nouo aut teſtamēto. ſcꝫ gr̄e teſtator fuit ipſe chriſtus. Unde in euā gelio. Hic calix noui teſtamē. ē in meo ſanguine. ¶ Tabularij fuerunt euāge liſte. Hi ſunt quatuor anuli quibus ar cha ferebat̉. Hi ſunt quattuor fabri qͥ ſunt miſſi ad deijciēda cornua omniuꝫ gentiū. Hec ſunt qͣtuor aīalia ezech̓. ¶ Figura teſtamenti fuit forma v̓boꝝ quam chriſtus ꝓtulit vitam eternaꝫ ꝓ mittendo more teſtatoris. qui ſolet di cere. Hoc illi deputo. et illi illud. Sic chriſtus dicit diſcipulis ſuis Luc̄. xxvj. Uos eſtis qui ꝑma. me. in tenta. me. et ego diſ. vobis regnū. O quale ⁊ qͣntū teſtamentū. De quo ſi placet loqui reqͥ re in purificatione. in ſermone. Statiꝫ veniet ad tēplū. Numerus etiam te ſtium fuit ſufficies.ſ. oēs diſcipuli. et p̄ ſertim.xij. apoſtoli. qͥbus et dixit. Uos eritis mihi teſtes in hieruſalem ⁊ in oī iudea et ſamaria et vſqꝫ ad vltimū ter re. ¶ Signaculū vel ſigillū fuit ſignū crucis. De quo apoſtolus Mihi abſit gl̓iari niſi in cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Hoc ſigillo fuit ſigillatū vas iudei. ne demones illud violarēt. Sicut ſcribit Grego. in dialo. Hoc eſt illd̓ thau qd̓ olim ſignatum eſt in frontibus gemen tium. Erat qͥdem olim theta vel thau nota ignominie. nunc v̓o aureū ſignū victorie Trāſijt em̄ a loco dānatoꝝ ad frontes imꝑatorū. Et qꝛ hͦ teſtamētuꝫ

Dominica. IIII.
ꝑpetuo voluit eſſe ratū. non in figura ſed in ꝓpria ꝑſona mori voluit. Obla tus eſt em̄. qꝛ ipſe voluit. In hoc itaqꝫ ſanguine noui teſtamenti ꝯfirmatione eduxit vinctos ſuos de lacu in quo nō erat aqͣ. Hic eſt ſanguis abel qͥ de ter ra clamauit. Hic eſt ſanguis edi qui io ſeph tunicā cruētauit. Hic eſt ſanguis agni paſcalis quo ſuꝑliminare domꝰ in egypto tingit̉. Hec eſt. medicina ſer pentis enei. qui in palo erigit̉. Hic eſt ſanguis vituli quo ppl̓us ab oībꝰ pec catis abluit̉. Hoc eſt oleuꝫ qd̓ de lechi to vidue ſareptane refundit̉. O ſaluta re oleū quod vulneribus ſauciati infū ditur. qͥ inciderat in latrones. et ſemiut uus redit ad priſtinā ſanitatē. O colli riū illuminatoriū qd̓ ocl̓is ceci nati ap ponit̉ ⁊ viſus recuꝑat ſanitatem. O dulce ꝓfluuiū in quo naamā ſyrus ab luit̉ et lepre deformitatē deponit. Hec eſt vnda qͣ emorroiſſe fluxus deſiccat̉. Hec ſunt natatoria ſyloee vbi Lōginꝰ lauit oculos ⁊ illuminatus ꝑuenit ad pr̄iaꝫ claritatis et̓ne. Ad qua nos pd̓. ¶ De epiſtola. Sermo. LXVIII. Cla que ſurſū eſt hieruſalē libera eſt que eſt mi nr̄a Gal̓. iiij. L¶Dn̄ica hec ſeptima eſt ab illa qua incepit plāctus vel miſeria hūana. Et catat̉. Circūde derunt me gemitus mortis. Et qm̄ do loris noſtri eſt finis ſabbatiſmus aīa rum quarū cepit beatitudo in etate ſe ptima. hoc eſt in morte cuiuſcūqꝫ. ꝑfici tur aūt in octaua que eſt reſurgentiuꝫ ideo in hac dn̄ica que ſeptimā eſt ⁊ le ticia ſignat aīaꝝ ſonat vox leticie ī in troitū miſſe: ⁊ dicit̉. Letare hieruſalem. Que v̓ba ſumpta ſunt de Eſa. qͥ logo tꝑe ante captiuandū populū conſolat̉ vt qͥ fuerāt in triſticia captiuitatis. de li beratiōe ꝑfecta gauderet. ad ſignandū ꝙ fideles qͥ in babylonia huiꝰ md̓i ca ptiuati penalitatibus detinent̉. cōſiderantes futurā liberationē et btītudinē in qͣ aīe ſanctoꝝ ſunt minus ꝯtriſtent̉. Et vt efficacius fideles in pn̄ti ⁊ in fu tura beatitudinis māſione poſſint ꝯſo lari. inducit eccleſia v̓ba p̄miſſa apl̓i. in qͥbꝰ apl̓us. ꝯmēdat future ciuitatis mā ſionē. M ¶Oſtēdunt̉ aūt qͣtuor cō mendabilia celeſtis ciuitatis. in qͣ fide les poſt tribulatiōes pn̄tes recipiendi ſunt. Uidelicꝫ ſitus amenitas. cū dicit Que ſurſum eſt. Itē loci libertas cum dicit. Libera eſt. Itē oīs turbatiōis elō gatio. cū dicit. Hieruſale. Que interp̄ tat̉ viſio pacis. Itē oſtendit̉ ipſiꝰ erga nos affectio. cū dic̄. Mat̓ nr̄a. Et hec qͣtuor maxīe attendūt hoīes māſioneꝫ bona appetētes ¶ Cōmendat̉ autē ex ſitꝰ amenitate. cū dicit. Que ſurſum eſt Ea em̄ que ſurſū ſunt pulcra ſūt ex ſo lis pluſtratiōe. Apoc̄. Ciuitas illa nō eget ſole. Et nō ſolū fulgebit claritate dei ſed ⁊ oīm ſctōꝝ d̓i. Quia fulgebūt iuſti ſicut ſol. Itē que ſurſuꝫ ſunt ſana ſunt ꝓpter ſubtilitatem aeris. Apoc̄. Mors nō erit vltra. Quia aer ibi pu rior ē. Un̄ nō pōt ificere naturā. Aug. Libēter poteſt hō morari in illa ciuita te in qͣ nō poſſet mori. Itē ea q̄ ſurſum ſunt amena ſunt ex remota viſione. qꝛ nō eſt qd̓ ipſos lateat. qꝛ oīa videnteꝫ vident. Sicut dicit Grego. Et Eſa. lx. Tunc videbis. ⁊ afflu. ⁊ mnirabit̉ ⁊ di la. cor tuū. ¶ Scd̓o ꝯmendat̉ a liberta to cū d̓r. Libera eſt. Iob. Paruꝰ ⁊ ma gnus ibi ſunt. Et ſeruꝰ liber a domino Apl̓us. Ipſa creatura liberat̉ a ſerui tute. ¶ Tercio ꝯmēdat̉ a turbatōis re motione cū d̓r. Hieruſalē.i. viſio pacꝭ. qꝛ hō erit ibi liber a qͣtuor q̄ ſunt pad ꝑturbatio. De qͥbꝰ reqͥre in ẜmone de purificatiōe. Uel d̓r ciuitas ſuꝑna hie ruſalē ꝓpter pacis.i. chriſti viſione. qꝛ ſicut dic̄ apl̓us. Chriſtꝰ ē pax nr̄a qͥ fe cit vtraqꝫ vnū quē fideles videbunt fa cie ad facie. nō tm̄ ẜm hūanitatē ſꝫ etiā ẜm diuinitatē qd̓ ē delectabile. In ip̄o em̄ tanꝙͣ in ſpeculo oīa ꝯgnoſcet. Ar gumentū in traffiguratiōe vbi petrus

Dominica. IIII.
moyſen ⁊ helyā quos nūꝙͣ vidit agno uit. Itē vtile eſt ꝓpter oīm bonorū ſa tietatē q̄ eſt ex viſiōe dei. Pſal. Satia bor cū apparuerit gl̓ia tua Exēplū ca x. B. ¶ Sed qꝛ ꝑaꝝ valeret celeſtē ci uitatē ꝑ p̄dicta comēdare ſi nos ciuita tis illius ciues nollent ad ſe reciꝑe. ꝓ pter hoc p̄dicte ciuitatis affectuꝫ erga nos magnū oſtēdit. cū dicit. Que ē mr̄ noſtra. Si gͦ mr̄ nr̄a ergo diligit ⁊ tan ꝙͣ dilectos filios ad ſe venire appetit. Eſa. vlti. Quō ſi cui mr̄ blandiat̉. De epiſtola. Ser. LXIX. Cla que ſurſum eſt hieruſalē libera eſt q̄ eſt mr̄ nr̄a. Gal̓. iiij. Qn̄ aliqͥs vltra mare eſt vel alias in exilio libenter bo na de terra ſua audit ⁊ magnū ſolaciū inde recipit. Sic nos ꝙͣdiu ſumꝰ ī hac vita tādiu ſumus exules ⁊ ꝑegrini deſi derates repatriare. Un̄ libenter ſancti qͥ ſe reputat exules audiūt de patria ce leſti bona referri. Eccleſia ergo ad ſo lacia eoꝝ repetens verba apl̓i cōmen dat celeſtē patriā dicēs. Illa q̄ ſurſum eſt hierl̓m ⁊cͣ. In hoc ꝙ dicit. Surſum cōmendat eā a ſitu. Et vere eſt ſurſum qꝛ in celo empyreo. In hͦ ꝙ dicit eam hieruſalē ꝯmedat ea a pace. In hͦ ꝙ dicit eā liberam cōmendat eam a nobi litate. In hͦ ꝙ dicit eā matreꝫ noſtram oſtendit eius ad nos caritate. ¶ Circa primū nota ꝙ ex hoc ꝙ aliqua ciuitas eſt in alto ſolent tria bona ſeqͥ. ¶ Pri mum eſt mundicia quā conſtat ibi eſſe Un̄ Apoc̄. xxj. Non intrabit in eā ali quid coinquinatum. aut abominatōeꝫ faciens. ¶ Secundū eſt ſanitas quam conſtat ibi eſſe. Nullus enim ibi infir matur vl̓ morit̉ Apoc̄. xxj. Mors nō erit ibi vl. ⁊cͣ. ¶ Tercium eſt ſecuritas non em̄ patet acceſſus hoſtibus qn̄ ci uitas in alto ſita eſt. psͣ. fla. non appro pin taber. tuo. Que tria in pn̄ti nō ſūt An̄ ſicut d̓r Iudiē. xiiij. Surgite aſcē damus ad eos. vidimus em̄ terraꝫ val
de opulētam. nolite negligere. nullus erit labor. intrabimus ad ſecuros in re gionē latiſſimā. Quia ꝙ ibi amat̉ deꝰ. ſcꝫ immēſus eſt qͥ quāto a pluribus ha bet̉. tato maiori gaudio ab vno quoqꝫ habet̉. Et ponit Augꝰ exēplū de ludo Quāto aliquis ludū cū pluribus aſpi cit tato magis gaudet. ¶ Iteꝫ nota ꝙ celeſtis hierl̓m iuxta noīs interp̄tatōꝫ pacifica eſt. Eſa. xxxij. Sedebit ppl̓us meus in pulcritudine pacis. In mūdo aut iſto non eſt pax. Quō em̄ aliquis habet pace in domo in qua habet ma lam vxorē ⁊ quinqꝫ filios q̄ruloſos qͥ nunꝙͣ ſatiant̉. Mala vxor caro ē q̄ ſꝑ rebellat ſpūi. Gal̓. Caro ꝯcupiſcit ad uerſus ſpm̄ ⁊cͣ. Quinqꝫ filij q̄rulo ſi ſūt quinqꝫ ſenſus qͥ nunꝙͣ ſatiant̉. Eccl̓. j. Nō ſatiabit̉ oculus ⁊cͣ. Itē nec cū deo nec cū ꝓximo plene pace ſeruare poſſu mus. Adapta. Exēplū ca. j. O. ¶ Itē ibi erit etiaꝫ libertas. Libertas a ẜuitu te pctī. Ite libertas a carcere corꝑis qͥ carcer adeo ſordidus ē vt ad feneſtras eius lutū oē exeat. Psͣ. Educ de carce re aīam meā. Ibi aūt abſterget deꝰ oēꝫ lacrima. ¶ In hoc aūt ꝙ vocat eā ma trē noſtra on̄dit ꝙ ipſa nos diligat. et nos ea diligere debeamus. Adapta. ¶ De euangelio. Sermo. LXX. St puer vnꝰ hic habēs quinqꝫ panes ⁊cͣ. Ioh. vj. Myſtice glo. dicit pueꝝ hunc moy ſen quinqꝫ panes. id eſt quinqꝫ libros legis veteris quos accipiens ieſus fre git exponendo. Et ẜm hoc in verbis ꝓ poſitis ponunt̉ tria.ſ. moyſi comenda tio. cum dicitur puer. Secūdo legis ꝑ ip̄m promulgate amaritudo. cum dicit Habens quinqꝫ panes ordeaceos. Tercio notatur in expoſitione ipſius chriſti miſeratio. cum dicitur. Quos accipiens ieſus fregit. N ¶ Huer em̄ dicitur Moyſes propter quandaꝫ virtutē que maxime patet in pueris.ſ.

Dominica. IIII.
manſuetudo. Erat em̄ moiſes māſue tiſſimus. Sicut d̓r in Deut̓. Māſuetu dinis enim eſt nō irritari. nec irritare. Talis fuit Moyſes. Un̄ cum a popl̓o lapidabat̉ ꝓ populo dep̄cabat̉. Et d̓r vnus puer ꝓpter ſingularitatē māſue tudinis. quia erat manſuetiſſimus ſuꝑ omnes filios iſrael. Uel dicit̉ puer. qꝛ pueriliter.i. imꝑfecte docuit. Nemineꝫ em̄ lex ſua ad ꝑfectum duxit. ſicut dicit apl̓us. O ¶ Legis aūt ꝑ ip̄m ꝓmul gate amaritudo oſtēdit̉ cū ſubdit̉. Ha bens quinqꝫ pa. ordea. Quinqꝫ em̄ le gis libri dicunt̉ quinqꝫ panes. qꝛ illis quodāmodo filij iſrael reficiebant̉ ſpi ritualiter. Un̄ ibidē d̓r. Nō in ſolo pa ne viuit hō ſed in oī ver. dei. Sed non reficiebant̉ ad ſaturitatē. qꝛ erant pa nes ordeacet.i. pūgētes ⁊ amari. Ama ra em̄ fuit lex ꝓpter tria. vicꝫ ꝓpter p̄ ceptoꝝ multitudinē. Un̄ poſt dixit pe trus. Hoc eſt onus qd̓ nec nos neqꝫ pa tres noſtri portare potuimꝰ. Itē ama ra fuit ꝓpter legis intelligentie obſcu ritatē. oīa em̄ in figura cōtingebant il lis. Sicut dicit apl̓us. In cuius figura moīſes cū p̄cepta dabat filijs iſrael ve lamē ponebat ſuꝑ faciem ſuam. Item amara fuit ꝓpter legis rigorē. In ea em̄ dicebat̉ Nulla flecteris miſcd̓iā. ſꝫ oculū ꝓ oculo. dentē ꝓ dēte. P¶ Sꝫ in explanatione eiuſdē legis notat̉ mi ſeratio chriſti cū dicit̉. Accipiēs ieſus panes fregit. Incipiēs em̄ a lege et ꝓ phetis aperuit illis ſcripturas. Sic̄ dr in fine Luc̄. ¶ Primū panem.ſ. Gene ſim. in quo dr. Diuiſit lucē a tenebris: fregit. ex hͦ peccatoꝝ ꝯgnitiōeꝫ predicā do. et hoc fecit cū dixit. Quid vides fe ſtucā in oculo fratris tui. trabē in ocu lo tuo non vides. ¶ Scd̓m panē ſcꝫ li brū Exodi ī quo dr. ꝙ egyptij ſubmer ſi ſunt in mari rubro. fregit ꝯtritionem de cognitis peccatis inſinuando. cū di xit. penitentia agite. ¶ Terciū panem ſcꝫ librū Leuitici. vbi d̓r ꝙ filij iſrael cō fitebant̉ peccata ſua offerētes ꝓ illis. fregit. ad ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionem in
ducendo. et hoc fecit qn̄ leproſo dixit. Uade oſtende te ſacerdotibus ⁊ offer illis. Utrūqꝫ ponit ſimul cōfeſſionē cū dicit. Uade on̄de te ſacerdotibus. Sa tiſfactionē cū addit. et offer illis. ⁊ hoc fecit ꝓpter plura. qꝛ vtrūqꝫ de vno pa ne fregit.ſ. de libro leuitico. ⁊ ꝓpterea ponit vtrūqꝫ. Et quia magna ꝑs ſatiſ factionis eſt cōfeſſio. ¶ Quartū panē̓ ſcꝫ libꝝ Nūeri vbi numerant̉ filij iſra el ad pugna. fregit cōtra viciā pugnaꝫ indicēdo. cū dixit. Uigilate in orationi bus ne intre. in tēta. Quintū panem ſcꝫ libꝝ Deuteronomiū. in quo de dile ctione dei agit̉ ⁊ ꝓximi. fregit non tm̄ amicū ſed ⁊ inimicū diligendū adijciē do cū dixit. Diligite inimicos veſtros: Et ſic ex quinqꝫ fractionibus panū ſa tiauit ieſus quinqꝫ milia hoīm. De pri mi panis fractiōe ſatiatus fuit mathe us euāgeliſta qn̄ pctorē ſe cognoſcens publicanū in euāgelio ſe noīauit. De ſecūdo ſcꝫ ꝯtritionis comedit Maria magdalena qn̄ ad pedes dn̄i fleuit. De tercio comedit latro qn̄ crucifigebat̉ ⁊ cōfitebat̉ in cruce ꝓ meritis ſuis ſe pa ti. De quarto.ſ. reluctationis comedit̉ apl̓us qn̄ dicebat. Ego aūt ſic pugno. no quaſi aerē verberans. De qͥnto co medit Stephanus. qn̄ lapidatꝰ ꝓ ini micis exorauit. Et nos fratres ſi ſpūa liter ſatiari volumus hos panes ꝯme damus. et hoc maxime in qͣdrageſima Un̄ ⁊ nobis p̄miſſa verba hoc tꝑe le gunt̉. Primo ergo habeamꝰ peccatoꝝ ꝯgnitionē ⁊ poſt habeamꝰ de pctīs cō gnitis cōtritionē ⁊cͣ. Adapta. ¶ De euangelio. Sermo.LXX.I. St puer vnꝰ hic hn̄s quinqꝫ panes ordeaceos. Et pꝰ. Diſcūbue. gͦ viri nume ro qͣſi qͥnqꝫ milia hominū. Ioh. vj. In his verbis tria myſtice nobis īſinuan tur. Primū eſt ſaluatoris noſtri cōmē datio. cum dicit̉. Eſt puer vnus hic.

Dn̄ica quarta.
¶ Secūdū eſt ſeptē ſacram̄toꝝ inſinua tio. cū dicit. Hn̄s qͥnqꝫ panes ordeaceoſ ⁊ duos piſces ¶ Terciū eſt oīm fideliū ꝑ eadē refectio. cū dr̄. Impleti ſūt qͥnqꝫ milia hoīm de qͥnqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ pi ſcibus. A ¶ Quātū ad primū nota dum ꝙ xp̄s eſt ille puer. de quo Eſa. ix. Puer natus eſt nobis. Et qꝛ puer dr̄ a puritate. iō in p̄miſſis verbis cū dr̄. Eſt puer vnꝰ hͦ. ipſius innuit̉ cōmendatio. Cōmendat̉ aūt dupl̓r.ſ. a puritate. cuꝫ dr̄. puer. Et a puritatis ſingl̓aritate cu dr̄. vnus. Fuit em̄ ſingl̓ariter purus in qͣtuor. vicꝫ in ꝯceptione. qꝛ ꝯceptꝰ fuit de ſpūſancto Math.j. Ꝙ em̄ in ea na tū eſt de ſpūſācto natū eſt. Sꝫ nos ali om̄s in iniqͥtatibus ꝯcepti ſumus. Itē purus fuit in cogitatione. Un̄ illd̓ Iob xxvij. bn̄poterat dicere. Non rep̄hēdit me cor meū in oī vita mea. Sꝫ d̓ nobis qͥs pōt dicere. Mundū eſt cor meū. Iō alioꝝ oīm cogitatiōes vane ſūt. It̓ pu rus fuit in locutiōe. Un̄ Pet̓. ij. Nec in uentꝰ eſt dolus in ore eiꝰ. Sꝫ de nobis dr̄. Oīs hō mendax. Item purꝰ fuit in oꝑatione. Un̄ Pet̓. ij. Qui pctm̄ nō fec̄ nec eſt inuen. ⁊cͣ. Sꝫ de nobis alijs dr̄. Non eſt hō qͥ nō peccet. nō eſt em̄ qͥ fa ciat bonū nō eſt vſqꝫ ad vnū. iſtū ſcꝫ de quo dr̄ hic. Eſt puer vnꝰ hͦ. Et qꝛ in oī bus p̄dictis ſingularꝭ fuit. iō dicit per B phetā. Singul̓r ſum ego do. trā. ¶ Secundū eſt ſeptē ſacr̄oꝝ inſinuatio cū dr̄. Qui hꝫ qͥnqꝫ panes orde. ⁊ duos piſces. Ipſe em̄ oībus ſacramētis v̓tu te paſſionis ſue efficaciā dedit. Pro tā to dicūt̉ ⁊ panes ⁊ piſces ſui fuiſſe. Pri mus panis eſt ſacr̄m pnīe. De quo regͦ. xvij. dr̄. Mittite viꝝ iſtū in carcerē ⁊ ſu ſtentate eū pane tribulatiōis. Et eſt or deaceus ꝓpter peccati amaritudinem Un̄ psͣ. Fuerūt mihi la. mee pa. die ac noc. Eſt em̄ pnīa mala p̄terita plange re ⁊ plangēdo iteꝝ nō cōmittere.i. ꝓpo nere nō cōmittere. Sufficit em̄ ad verā pnīam vt dūplangit qͥs p̄terita ꝓpōat in aio nō cōmittere plagenda. Hic pa nis vt comedat̉ in tres ꝑtes dꝫ diuidi. ī.
ꝯtritionē cordis. in ꝯfeſſionē oris. ⁊ in ſatiſfactione oꝑis. Et in qͣlibet petiatā ꝙͣ ordeaceus eſt pūgitiuus ⁊ amarus. qꝛ in ꝯtritiōe cordis eſt dolor. in ꝯfeſſio ne oris eſt pudor. in ſatiſfactiōe oꝑis ē labor. Pro tāto hūc panē vocat psͣ. pa nē dolorꝭ dicens. Surgite poſtꝙͣ ſederi tis qͥ ma. pa. do. ¶ Scd̓s panis eſt ꝯfir matōis. de quo psͣ. Panis cor hoīs cō firmat. Et eſt ordeaceꝰ ꝓpt̓ belli fortitu dine. In baptiſmo qͥdē ꝯfert̉ gr̄a ad in nocētiā. In ꝯfirmatiōe ad pugnā. ⁊ lꝫ ſtatim moriturꝭ ſufficiāt regnātiōis bn̄ ficia. victurꝭ tn̄ neceſſaria ſūt ꝯfirmatio nis auxilia. qꝛ ꝯfirmatio aīas armat ⁊ inſtruit ⁊ roborat ad agonias hꝰ md̓i. ruinā carnis. ⁊ inſidias dyaboli. Et iō fideles ꝙͣcitius pn̄t dn̄t ꝑ ep̄m ꝯfirma ri. Maioꝝ em̄ eſt ꝯfirmare mīores. vn̄ petro quaſi maiori dixit dn̄s. Cōfirma frēs tuos. ⁊ ipſi apl̓i minores cōfirma uerūt. Quoꝝ vicem qꝛ tenēt ep̄i. ſubdi tos ſuos dn̄t ꝯfirmare. Fit aūt in fron te ꝓpt̓ bellice ſtrenuitatis audaciā. qꝛ pͥ ma ⁊ maxīa ꝑicula bellantibꝰ īminent in frōte. ⁊ etiā qꝛ ille locus eſt erubeſcē tie. Un̄ Here. iij. cuidā dr̄. Frons mere tricis facta eſt tibi noluiſti crubeſcere. Un̄ ibi fit ꝯfirmatio. vt nō erubeſcant publice ꝯfiteri xp̄m. Un̄ in Apoc̄. xiiij dr̄ de ſequētibꝰ agnū ꝙ habebat nomē eiꝰ ⁊ nomē pr̄is eiꝰ ſcriptū in frōtibus ſuis. ¶ Tercius panis eſt ordīs. Hic eſt panis ꝓpoſitiōis. qͥ debet̉ ſolis ſacerdo tibus ⁊ ꝯſtitutis in ſacrꝭ ordinibꝰ. qͥ eſt ordeaceus ꝓpt̓ votū ꝯtinentie ad qd̓ ar tat. Sꝫ tn̄ dauid ⁊ qͥ cū eo erāt de hͦ pa ne comederūt. qꝛ laicꝰ etiā ſe ad votuꝫ ꝯtinētie p̄t obligare. Et lꝫ votū ꝯtinen tie multū artet tn̄ decens eſt miſtros xp̄i illud hr̄e. qꝛ ſi diuites ſeculi amāt mun diciā in his qͥ ſibi ẜuiūt maxīe cibū pre parando. iux qd̓ dic̄ dauid. Ambulans in via ima. hic mihi mīſtrabat. Multo fortior ille qͥ paſcit̉ int̓ lylia mūdis mi niſtris delectat̉ maxīe ꝓpt̓ ſacr̄m eucha riſtie. ꝓpt̓ qd̓ ſacerdotes nō hōibus ſed angelis in puritate ſi poſſibile eēt ſil̓es

Dn̄ica quarta.
eſſe deberēt. Un̄ ⁊ malachias ꝓph̓a ſa cerdotē angelū vocat dicens. Labia ſa cerdotis cuſto. ſcīam. Et poſt ſubdit. Angelus dn̄i exercituū ē. Imo plus ꝙͣ angelus eſt ꝓpt̓ ſacerdotalē dignitate. qꝛ nō angelis ſꝫ ſol̓ ſacerdotibus cōmi ſit d̓s euchariſtie ꝯſecrationē ⁊ pctōrū relaxationē. In qͥbus etiā ſil̓is eſt deo. Un̄ ſuꝑ illud. Uos aūt quē me eſſe di citis. Dicit glo. Uos ab alijs diſcreti n̄ hoīes ſꝫ dij. Et certe indecens eſt ꝙ ille ſit īmundus vt porcus qui eſt vt deus. ¶ Quartus panis eſt extreme vnctōis Hic eſt panis de quo dicit psͣ. Cinerē taꝙͣ panē mā. Hoe pōt dicere qͥlibet il lud ſacr̄m ꝑcipiēs ꝓpt̓ ꝓximā incinera. tionē quā expectat. Qui eſt ordeaceꝰ ꝓ pter iudicij diſtrictiōꝫ in quo eſt. Hinc em̄ timet mortē. inde deū iudicē. Hinc infernū. inde dyabolū. Pro tāto dr̄ pa nis afflictionis. Deut̓. xvj. Comedes inqͥt afflictiōis panē. Et ſubdit. Ut me mineris egreſſionis tue de egypto.i. d̓ hͦ md̓o. Un hͦ ſacr̄ꝫ dat̉ circa egreſſionē de hͦ md̓o. Tunc em̄ hoī eſt maxīa affli ctio. qn̄ aīa egreſſura de corpore ꝑ vio lentiā ⁊ maximā difficultate diſſomit̉ a nexibus corꝑis. Et hͦ fit cū tāto dolore qͣntū hō prius nūꝙͣ ſenſit. Si eī hō qn̄ ꝑticularit̓ in oculis vel in dentibus vel in aliquo alio mēbro patit̉ tantū ſe do lere aſſerit. quid mirū ſi tantū dolet qn̄ oīa mēbra ab vnione ſcindunt̉ ⁊ ſtatiꝫ aīa hꝫ libera ptāteꝫ ſcīe ſue ⁊ videt oīa q̄ fecit. ⁊ videt bonos angelos ⁊ malos ⁊ etiā ip̄m xp̄m ſi digͣ eſt iuxͣ illud apl̓i. Coꝝ. j. Expectātibꝰ reuelatiōꝫ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. qui ꝯfirmabit vos vſqꝫ in finē ſine crimīe in die aduētꝰ dn̄i. Qd̓ expo nūt doctores de aduētu in morte. Un̄ ⁊ ioh̓es euāge. in morte conſtitutus dixit Dn̄e ſuſcipe me vt cū frībus meis ſim. cū quibꝰ veniēs viſitaſti me. Exemplū de pauore mortis in ꝓmptu. ca. j. O. ¶ Quintus panis eſt ꝯiugiū. De quo Gen̄. iij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo. Et hic eſt ordeaceus ꝓpt̓ vi uendi ſolicitudinē. tribulationē em̄ hn̄t
hmōi. Sic̄ dr̄ Coꝝ. vij. Ipſa em̄ diſpē ſatio domus. liberoꝝ educatio. neceſſi tatū ꝯquiſitio. correptio familiarū. ⁊ a lia multa. tantā anguſtiā inducūt ꝙ nō expedit nubere. ſic dicit pe. ⁊ math̓. Qꝛ gͦ qd̓libet ſacr̄oꝝ p̄dictoꝝ aliquid aſpe ritatis hꝫ. iō dicūtur ordeacei panes. ¶¶ Sꝫ duo piſces qͥ qͣſi ſunt conedu liū ſunt duo ſacr̄a alia q̄ multū hn̄t dul coris. Anū eſt intrantiū.ſ. ſacīꝫ baptiſ mi qd̓ fit in aqua. De quo Eſa. l. dicit. Cōputreſcent piſces ſine aqua ⁊ mori ent̉. qꝛ niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ ſpū nō pōt viuere ſpūal̓r nec intrare pote rit regnū celoꝝ. Imo putridi piſces.ſ. in peccatis mortui in hac aqua reuiui ſcut. In cuiꝰ figura naaman in aqͣ ior danis a putrefactiōe lepre mūdat̉. Re. v. Aliud ſacr̄m ſcꝫ euchariſtie eſt itine rantiū. Corpus em̄ ⁊ ſanguis xp̄i ē via ticū ꝑegrinantiū. Hic eſt piſcis ſuꝑ pru nas cruqͥ poſitus. Luc̄. vl. Un̄ glo. Pi ſcis aſſus xp̄s paſſus. cuiꝰ paſſionē toti ens ad memoriā reducimꝰ quotiēs cor pus ipſius ⁊ ſanguinē ꝯficimus ⁊ ſūi mus. In hͦ em̄ cibo eſt ineſtimabilis ſa poris delectato. ſꝫ ill̓ qͥ palatū corruptū nō hn̄t. Un̄ in mana ſignat̉. De quo dr̄ Sap̄. xvj. Ꝙ habebat om̄e delectamē tu in ſe ⁊ oīs ſuauitatis ſaporeꝫ. Un̄de dr̄ de qͣdam moniali q̄ cū temptaret̉ de melle ⁊ nulli auderet tēptationem ſua reuelare. in ipſa tēptatione corpus xp̄i cū alijs accepit. ⁊ ſtatim qͣſi melle ple niſſime ſaciata fuit. Iſta gͦ duo ſacra di cunt̉ piſces. qꝛ nō hn̄t aſperitatē. ſꝫ dul corant oēm amaritudine quinqꝫ panū orde aceoꝝ. Iſtos autē quinqꝫ panes ⁊ duos piſcēs iſte cōmendabilis puer mi rabil̓r care emit. Dedit em̄ ꝓ eis ſepteꝫ talenta q̄ extraxit de burſa corꝑis ſui. ſ. ſeptem effuſiones ſanguīs. qͣs emiſit vt daret vim ſacramentis. Et prima fuit in circūciſionē. ſecūda in ſudore. Tercia ni flagelltionē. Quarta in coronatiōe. Quinta in pedū confoſſione. Sexta in manuū ꝑforatione. Septīa in lancea tione. Pro tanto diē pe. j. Non corru

Onica in parſione.
ꝑtibilibꝰ auro vel argēto re. eſtis ſꝫ p̄ci oſo ſanguīe agni. O ¶ Tercio on̄dit̉ oīm fideliū ꝑ eadē ſacr̄a re fectio cū dr̄. ꝙ ſatiauit qͥnqꝫ milia hoīꝫ. Per quinqꝫ milia hoīm deſignant̉ oīm credentiuꝫ gna qui quinqꝫ ſenſibus corꝑis regunt̉ qui om̄s an̄ ſepteꝫ ſacr̄oꝝ ꝑceptionē fa meſcūt. ſꝫ poſt receptiōꝫ ſpūal̓r ſatiant̉. Ipſa em̄ aīam in peccatis ſordida ab lunt. Un̄ primū eoꝝ in aqua ꝯfert̉. In cuiꝰ figuranaaman p̄cipit̉ vt in iorda ne ſepties lauaret̉. iiij. Reg. v. Septies em̄ in iodane abluit̉. qui ſepteꝫ ſacris būil̓r ſibdit̉. qꝛ iordanis huilis deſcen ſus irterp̄tat̉. psͣ. Hūiliatus ſum ⁊ libe raui me ¶ Secūdū eſt ꝙ irnaginem in nolis informat ⁊ ꝯſolidāt. Un̄ ſignifi cant̉ ꝑ ſeptem ſignacula. Apoc̄. v. Et Can̄. viij. Pone me ſic̄ ſigͣculū ſuꝑ cor cuū. ⁊ hͦ reſpicit ꝯfirmatiōꝫ. Per hanc em̄ ꝯfirmatū cor eiꝰ in certamine non cōmouebit̉ donec ꝟeſpiciat inimicos ſu os. ¶ Terciū eſt ꝙ aīaꝫ nutriūt ⁊ reficiūt Un̄ ſignificāt̉ ꝑ ſepteꝫ ſpicas plenas at qꝫ pulcerrimas. Gen̄. xlj. In ſpica em̄ exteriꝰ eſt aſꝑitas palee ⁊ interiꝰ eſt dul cedo gͣni. Ita ⁊ in ſacris exterius hō g uat̉ ſꝫ intꝰ reficit̉. Un̄ Deut̓. viij. Afflixi te penuria ⁊ dedi tibi cibū mana. Qd̓ ſpāl̓r reſpicit ſacr̄m corꝑis xp̄i.¶ Quar tu eſt ꝙ totū corpus eccl̓ie illūinant ſic̄ oculus eſt lucerna corꝑis. Un̄ ſignāt̉ ꝑ ſepteꝫ oculos qͥ ſūt in lapide vno. zach̓ iiij. Et ad hͦ eſt ſpāliter ſacer ordo qui eccl̓iam illūinat in bono. ¶ Quintu eſt ꝙ oīa mēbra fouent ⁊ caritate ꝯiūgnt̉. ſic eſt ꝯiugiū. ꝙ ſepteꝫ oꝑibus mīe intē dit. ⁊ ẜm ꝑͦ ſignant̉ ꝑ ſeptē lampades. in quibꝰ eſt oleū mīe. Apo. iiij¶ Sextū eſt ꝙ aiam quotienſcūqꝫ mortua in pec catis viuificat. Et hͦ ſpaliter reſpicit ba ptiſmū flaminis.ſ. pn̄īam. Un̄ ſignant̉ ꝑ ſeptem ſpūs dei Apoc̄. iij. Spus eſt em̄ qui viuificat Ioh̓. vj. Septimum eſt ꝙ ꝯſcīam ſecurat ⁊ viam ad intran dum regnū celoꝝ dirigūt. Un̄ ſignant̉ ꝑ ſeptem gͣdus quibꝰ aſcendebat̉ in tē plū. Ezech̓. xl. Et hͦ ſpāliter reſpicit extremā vnctionē. qͥ fit vt ꝯſcientia ſecure tur. ⁊ ſi quid luti pedibꝰ affectionū ad heſit. remoueat̉. vt aſcēdere ad templū glorie valeamus. Qd̓ nobis p̄ſtare. ¶ Dn̄ica in paſſione dn̄i de epiſtola. Sermo. LXXII. Hriſtus aſſiſtens pontifex futuroꝝ bonoꝝ ⁊cͣ. He bre. ix. E ¶ In his vbis tria nobis circa xp̄m on̄dit apl̓s. On̄dit em̄m pri mo pontificalem dignitateꝫ in xp̄o. cū dicit. pontifex. Scd̓o pontificatus ſui ſublimitatē. cum dicit. futuroꝝ bonoꝝ. Tercto officij vtilitatē. cū dic̄. Aſſiſtens ¶ Primo gͦ pontificalis dignitas tāgit̉ in xp̄o cū dr̄. pontifex. Hoc em̄ nomen potifex nō ſolū tꝑe legis noue. verūētiā tꝑe veterꝭ teſtamenti eſt nomen magne digͥtatis. Sꝫ xp̄s nō ſolū noīe ſꝫ etiā re ſicut oſtendit apl̓us fuit verus pōtifex Ipſe em̄ electus fuit a patriarchis ⁊ ꝓ phetis qui eū deſiderabant videre. Et ſicut canonici cū in capl̓o ꝓprio aliquē dignū nō hn̄t quē eligant. poſtulant de alieno. Sic qꝛ inter puros hoīes non inueniebat̉ ſufficiens ad redemptionē hoīm. qꝛ ẜm psͣ. Om̄es ſimul inutiles facti ſunt. nō eſt qui fa. bo. non vſqꝫ ad vnū.ſ. xp̄m. Ideo de celeſti capl̓o vna nimiter poſtulabant filiū dei. Hunc eli gebat patriarcha iacob. qui prima vo cem habet in capitulo. Gen̄. xlix. Ip̄e erit expectatio gentium. Hunc moyſes. Exo. ij. Obſecro dn̄e mitte quē miſſu. es. Et dauid. Hic eſt d̓s deꝰ nr̄ inet̓nū. Et alibi. Tu es ſacerdos ineternū. Sic oēs alij. Can̄. v. Dilectꝰ meꝰ es milibꝰ ¶ Cōfirmatꝰ fuit in incarnatiōe qn̄ pr̄ miſit eū quē petebāt. Hec ꝯfirmatio fa cta eſt in ciuitate eccīe in tēplo vginis. Un̄ xp̄us ꝑ psͣ. dic̄. In te ꝯfirmatꝰ ſū ex vtero. ⁊ hͦ petebāt pr̄es dicentes. Con firma hͦ d̓s qd̓ oꝑatus es in nobis.i. qd̓. dediſti nobis eligere ꝯfirmeſ. n̄ ē dignū

Dn̄ica in parſione.
caſſari. Ipſe etiā fuit a pr̄e tāꝙͣ a ſūmo papa ꝑ vnctionē gr̄e ſuꝑabūdantē ꝯſe cratus. iuxͣ qd̓ dicit ꝓph̓a. Unxit te deꝰ de: tu. oleo le. p̄ ꝑti. tuis.i. p̄ alijs hoībꝰ Ꝙ ei datus eſt ſpūs nō ad menſura. ſꝫ nos de plenitudīe eiꝰ om̄s acce. Om̄s dico pn̄tes.ſ. p̄teriti ⁊ futuri. Hic ē ve pontifex qͥ ẜm legē nec ſuꝑ pr̄is nec ſuꝑ mr̄is morticino eſt ꝯtaminatus.i. pctō Ꝙ de pre tanꝙͣ de lumine. ⁊ de matre vgine pura eſt egreſſus. Hic eſt ve pō tifex in cuiꝰ morte ꝓfugi multoꝝ miliū annoꝝ redierunt ad ꝓpria. De quo in Deut. xxx. Hic potifex ſacros ordīes ꝯfert ⁊ hͦ excellent̓. qꝛ nō tm̄ in ſacerdo tiū ꝓmouet ſꝫ ⁊ in regnū. Apoc̄. v. Feci ſti nos deo nr̄o regnū ⁊ ſacerdotes. Et pe. in can̄. ſua qͥbuſdā iā ab ipſo ordīa tis dicit. Uos eſtis regale ſacerdotium gens ſct̄ā ⁊cͣ. ¶ Itē ꝯſecrat templa ſiue eccl̓ias Coꝝ. vj. Tēplū dei ſanctū ē qd̓ eſtis vos. Et alibi. Sꝫ abluti eſtis ſed ſanctificati eſtis. Hec ſunt tēpla q̄ ipſe ſolus aſpergit aqͣ gr̄e ſue ea ꝯſecrando Itē dat ineffabiles p̄bendas qꝛ et̓nas FV qꝛ eſt pontifex futuroꝝ bonoꝝ. Et hic innuit̉ ſecundū ſcꝫ potificatus ſublimitas. nō em̄ eſt in infimis ſꝫ in ſu ꝑioribus ipſiꝰ pontificatus. nō in terre nis ſꝫ in celeſtibus. qꝛ in futuris bonis. Sibi qͥdem illa bona ſꝑ ſunt pn̄tia. ſed nobis ꝑegrinātibus futura. O ꝙͣliben ter deberemus ei ẜuire qͥ tā magnas p̄ bendas hꝫ ꝯferre. Exemplū in ꝓmpt. ca. xvj. A. Sꝫ nota differentiā. Noſtri pontifices magnas p̄bendas licet tꝑa les ꝯferendo attendūt p̄cipue ſcīam ⁊ nobilitatē ꝑſonaꝝ. Noſter aūt potifex maxīe attendit bonā vitā. Un̄ ſiue no bilis ſiue igͦbilis. ſiue doctus ſiue indo ctus. ip̄i cura eſt de oībus. qꝛ oēs hoīes vult ſal. fi. Adeamꝰ gͦ om̄s thronū gre ipſius cū fiducia. Ipſius em̄ officiū eſt vt auxiliet̉ in tꝑe oportūo. ꝓ quo ⁊ aſſi ſtens dr̄. glo. pri ꝓ nobis. G ¶ Ubi terciū.ſ. officij vtilitas expͥmit̉. Ex quo em̄ pontifex eſt ipſiꝰ officiū eſt aſſiſtere ppl̓o erga deū. Un̄ apl̓s. Oīs pontifex
bo. aſſū. ꝓ hōibus ꝯſtituit̉ in his q̄ ſūt ad deū vt offerat p̄ces ⁊ hoſtias ꝓ hōi bus. Et certe xp̄s verus pōtifex nr̄e vti litati ꝯſulens duobus modis aſtitit no bis circa deū patrē. Aſtitit eī nobis in ara cruqͥ hoſtia offerendo ⁊ p̄ces porri gendo. Crux em̄ xp̄i dr̄ altare. Un̄ Eſa xix. Erit altare dn̄i. In hͦ altari volens offerre hoſtiā fecit ꝯfeſſionē ſuā cū di xit. Sitio. Adiūxit abſolutionē ꝯfeſſio ni latronis abſoluens ip̄m ab inferno qn̄ dixit. Hodie mecuꝫ eris in ꝑadiſo. Poſt obtulit oblationē.i. ſeip̄m. Eph̓. v. Tradidit ſemetip̄m. Et ſic fuit ipſe melchiſedech offeres panem ⁊ tinu.i. carne ⁊ ſanguinē. Offerēdo aūt ſepor rexit p̄ces. Et pͥmo orauit ꝓ ſe qn̄ dixit In manꝰ tu. do. cō. ſpi. meū. Deinde ꝓ ppl̓o. qn̄ dixit. Pr̄ ig. il. qꝛ neſ. qͥd f. Zy minauit miſſam qn̄ dixit. Cōſūmatūē. Sic gͦ nr̄ pontifex in ara cruqͥ aſtitit no bis hoſtia offerēdo. ⁊ p̄ces porrigēdo. Sꝫ diligent̓ notāda ē ipſiꝰ duplex or̄o Illa em̄ q̄ orauit ꝓ ppl̓o ꝯſiderata or̄o ne a qͣntūcūqꝫ pctōribus magnis tollit deſꝑationē. Illa aūt qͣ orauit ꝓ ſe ꝯſide rata tollit a qͥntūcūqꝫ ꝑfectis p̄ſūptiōeꝫ Uere p̄ma tollit deſꝑatione a pctōri bus dūmō ꝯſideret̉ ꝓ qͥbꝰ orauit. Ora uit em̄ ꝓ illis qui ſpeculo āgeloꝝ mul tas illuſiōes q̄ ſibi amariores erat mor te exhibuerūt. nec hͦ ſuffecit. Sꝫ ꝯſpuē tes ſplendorē luqͥ et̓ne morte turpiſſia int̓emerūt. Et qꝛ dn̄s de tātis pctōribꝰ ſe nō vindicauit qui vno v̓bo vel nutu ip̄os in nihilū redigere potuit. ſꝫ qd̓ ma ius eſt ꝓ ipſis vt pccret̉ orauit dicens. Ignoſce eis pr̄. Quis eſt adeo magnꝰ pctōr qui apud piū ieſū de venia deſpe rare poſſit. Imo ſic̄ dicit btūs hiero. ſu ꝑ psͣ. Iudas plus peccauit deſperando ꝙͣ xp̄m tradēdo. qꝛ ſi cū longino milite veniā q̄ſiuiſſet. īueniſſet. Et ſic vt dixi ꝑ hāc or̄onem tollit̉ a pctōribꝰ deſpatio. Exemplū in ꝓmptu. ca. ix. B. ¶Per aliā aūt qͣ orauit ꝓ ſe tollit̉ a qͣntūcunqꝫ iuſtis p̄ſumptio ſi cā hꝰ or̄onis aduer tat̉. Ora bat e ieſus vt magiſter dic̄ in

Dn̄ica in paſſione
hyſto. ſco. qꝛ demon cruci aſtitit. ⁊ quē prius vincere nō potuit tūc vincere tē ptauit. ⁊ qͣſi alios pr̄es exceꝑat ⁊ rapue rat. ſic ⁊ ip̄m credebat raꝑe. Ex quo re linquit̉ ꝙ ſi ad illū qͥ nūꝙͣ aliqd̓ etiā ve niale pctm̄ cōmiſit. in morte audebat accedere. tūc nullꝰ ꝙͣtūcūqꝫ ꝑfectus p̄ſu matd̓ ſe. Un̄ in vitis patrū legit̉ ꝙ aīa heremite pauli poſtꝙͣ. lxx. ānis dn̄o ſer uierat. aīa eiꝰ trepidabat ex ire. Exem plū in ꝓmpt. ca. iiij. T. Ꝙ aūt demon cruci tunc aſtitit ſine cā nō fuit. Semꝑ em̄ de xp̄o vtꝝ deꝰ eſſet dubitauit. Qn̄ cm̄ q̄dā infirmitatis ſigͣ vidit ſicut qn̄ comedit ⁊ bibit vel alid̓ fecit. tūc hoīeꝫ eū credit. Qn̄ aūt miracula vidit tūc qͥd eſſet dubitauit. Ꝙ aūt xp̄s deitatē ſuaꝫ occultauit rō fuit. Fecit em̄ vt ſapiens piſcator qui vt piſcem capiat ſub ymi culo hamum occultat. De epl̓a. Sermo. LXXIII Priſtus aſſiſtens pōtifex ⁊cͣ. Hebre. ix. Hic ꝯſide randa ſūt q̄dā de potificis officio. cuiꝰ officiū eſt triplex. Orare bn̄dicere. ⁊ ex cōicare. Orare ꝓ afflictis. bn̄dicere bo nos. ⁊ excōicare malos. Circa primū nota ꝙ hic pontifex orauit ꝓ amiqͥ Io. xvij. ꝑ totū. It̓ ꝓ inimicis. Eſa. liij. Et ꝓ tranſgreſſoribꝰ orauit. Et Luc̄. xxiij. Pater dimit. il. It̓ ⁊ adhuc orat ꝓ no bis.ſ. bonis ⁊ malis. Ro. viij. Qui etiā interpellat ꝓ uobis. Circa ſecūdū no ta ꝙ bn̄dicit triplici bn̄dictione.ſ. tꝑali bn̄dictiōe. Prouer. x. Bn̄dictio dn̄i di uites facis. Gen̄. xxvij. In pinguedine ter. ⁊cͣ. In ſpūali. Eph̓.j. Qui bn̄dixit nos in om̄i bn̄dictione ſpūali. psͣ. Bn̄ dictiōem dabit legiſlator. In eternali. Mat. xxv. Uenite bn̄di. pa. m. ¶ Circa terciū nota ordinē. Potifex em̄ primo interdicit. ſecūdo deponit. tercio excōī cat. ſic xp̄s fec̄. Dū em̄ viſitaret prochiā ſynagoge inuenit eā rebellem. Act̉. vij. Uos ſꝑ ſpm̄ ſctm̄ reſpūiſtis. Et iō int̓ dixit. Dan̄. ix. In medio annoꝝ deficiet
hoſtia. Oſee. iij. Sedebūt filij iſrl̓ ſine rege. ſine principe ſine ſacrificio. Et iō faciet ꝯciliū generale Ioel̓. iij. Cōgre gabo om̄s gentes. Tūc degͣdabit ꝯtūa ces. Lu. j. Depoſuit poten. de ſede. Eſa xxij. Expellā te de ſtatione tua. vltimo excōicabit. Math. xxv. Ite maledicti. Euſegiꝰ. Quid erit cū ſe viderint ab il la bonoꝝ ꝑpetua eccl̓ia excōicatione ſe cludi. ab ip̄a vite radice p̄ſcidi. Ue qͥbꝰ hec exꝑienda ſut potiꝰ ꝙ credēda. Tūc extinguent̉ candele. Iob. Lucerna ipio rū extinguit̉. Et pulſabunt̉ campane. Prouer. xj. In ꝑditione īpioꝝ erit lau datio. Exemplū in ꝓmpt. ca. iiij. E I. Sermo. LXIIII. Sti ſūt dieſ quoſ obſeruare debetis. Dies iſti ple ni ſutpietate ⁊ gr̄a. A ¶ Per hec v ba q̄ ſcripta ſūt Leuit̓. xxiij. mater eccl̓ia monet nos vt ad imolationē veri agni nos p̄paremꝰ. Naꝫ dn̄ica hec dr̄ dn̄ica paſſionis. qꝛ mō eccl̓ia incipit agere de paſſione duplici de cā. ¶ rimo ꝓpter miraculū lazari. De quo legit̉ euāgeliū in p̄cedenti ſexta feria. ⁊ ab illo die cō gitauerūt potifices ⁊ phariſei interfice re eū. Un̄ tūc xp̄i paſſio in machinatio ne iudeoꝝ incepit. Un̄ qꝛ ieſus tunc nō paiā ambulabat. in rn̄ſorijs ⁊ in introi tu ſupprimit̉ gl̓ia pri. ¶ Scd̓a rō eſt. qꝛ eccleſia in alia ꝑte qͣdrageſime q̄ p̄ceſſit v. ſa ē multis exemplis ad aīandū eos qͥ iā aggreſſi ſunt pnīam. nūc qͣſi in fine qͣdrageſime exēplo efficaciſſimo vtit̉.ſ. xp̄i paſſione. reducens eis dn̄ica paſſio ne ad memoriā. Un̄ dn̄t iſti dies reue renter obſeruari pͥ ceteris. Und̓ cantat eccia. Iſti ſunt dies quos obſeruare de bemus. Iies iſti pleni ſunt pietate ⁊ gr̄a. Quibus etiā ſceleratoꝝ hoīm mē tes ad pnīam ꝓuocant̉. Tanta em̄ vis eſt ſacr̄oꝝ q̄ diebus iſtis recolūt̉ vt poſ ſint lapidea ſcindere corda. Qui a pctī prius nō cauebat ſaltē hͦ tꝑe dꝫ cauere Ualde ingͣtus ē redēptori ſi hͦ tꝑe quo

Dn̄ica in paſſione
ꝓ illo crucifixus eſt nō timet eū ita cru cifigere Hebre. vj. Rurſum crucifigen. Qui em̄ nō erubeſcebat priꝰ pctm̄ ſaltē hͦ eꝑe dꝫ de eo erubeſcere qn̄ ſol ſacͣco te nebraꝝ ſe oꝑuit. qͣſi crubeſceret ꝙ ꝓ pec cato creature creator ſuꝰ moreret̉. ſicut aliqͥ qͥ ſūt de aliqͣ ꝯgregatiōe erubeſcūt ſi vnꝰ de ꝯgregatiōe illa cōmittit aliqd̓ horribile factū. ¶ Itē qͥ pͥus nō dolebāt de pctīs ſuis mō dꝫ dolere ⁊ ꝯdolere ⁊ tremere de paſſione dn̄i audita. ad qua t̓ra tremuit. Alioqͥn pōderoſior videre tur terra ¶ Itē ſaxa in paſſiōe dn̄i ſciſſa ſunt. Duriora ſaxis vident̉ corda illoꝝ qͥ audita paſſione dn̄i nō ſcindūt̉. Itē qͥ prius nō ꝯfitebat̉ pcta ſua. mō ſalteꝫ ꝯfiteat̉. cū ad mente paſſio dn̄i ſibi re ducit̉. ad qua monum̄ta aꝑta ſt̓. alioqͥn labia eius tenacius vident̉ ꝯglutinata ꝙͣ lapides in monum̄tis cemento cō pa ctis adinuicē. ¶ It̄ qͥ pͥus dn̄o ẜuire no luit mō ad minus ẜuiat quo tꝑe ei dn̄s vtilit̓ ẜuiuit. Eſa. xliiij. Scruire me fe ciſti in pec. tu. Ue illis qͥ nec ſeruire nec laborare volūt ꝓ eo qͥ ꝓ eis tantū labo rauit. Imo laborē labori addidit. ⁊ af flictionē afflictioni. ꝙͣtū in eo ē. Hiere. xiiij. Laboraui rogās. Rogat dn̄s ſuos quos ita care emit vt ſibi ẜuiat. ⁊ audi re ꝯtēnūt. Iob. xxix. Seruū meū roga ui ⁊ nō rn̄dit mihi ore ꝓprio. Eſa. j. La boraui ſuſtinēs. Cum dn̄s totū mūdū ſupportet. ẜm illd̓ hebre. Portāſqꝫ oīa vbo. tn̄ nō dicit ſe laborare portādo illū ſꝫ in ſuſtinēdo pctōrē. Ex quo ſatis pꝫ ꝙͣoneroſus ſit pctōr. qꝛ nec celū eū ſuſti nere potuit. qd̓ pꝫ in lucifero. Ad vlti mū nec t̓ra potuit eū ſuſtinere. vn̄ in in fernū deſcēdit. Iō dic̄ dn̄s illis qͥ nolūt cōuerti. Uos eſtis mihi onus ꝓijciāqꝫ voſ. Hicre. xxxiij. Nec miꝝ ſi dic̄ ſe dn̄s ſic laborare qn̄ vilis vmiiculus ita diu fac̄ ſe rogari vt filiꝰ de ī fiat. ⁊ ad illam magna curiā veniat. It̓ nō eſt miꝝ qn̄ cū tāto dolore laborauit etiā vſqꝫ ad ſu dore ſanguīs. ⁊ mercede ſua fraudat̉. Magis affligit mercenariū qͥ aufert ei mercede eiꝰ ꝙͣ afflixerat eū labor di urnus. Ex quo ſatis pꝫ ꝙͣtū dn̄m offen
dūt qͥ aīas ꝓprias auferūt ci. De talibꝰ p̄t dicere. Suꝑ dolore vul. m. addider̄t De euāge. Sermo. LXXV. Uis ex vobis ar guet me de pctō. ſi v̓itatē dico qͣ re no credi. mihi ⁊c. Ioh̓. viij. B5 In hoc euāgelio ꝓponūt̉ nobis de ſal uatore nr̄o qͥdā ad amiratiōꝫ. ⁊ q̄dā ad imitatiōꝫ. Ad āmiratiōꝫ ſūt eiꝰ vita ⁊ doctrina. Fuit em̄ vita ſine rep̄hēſone. Pro quo dic̄. Quis ex vo. arg. me de pec. Fuit doctrīa ſine deceptiōe. ꝓ quo dic̄. Si v̓i. dico ¶ Ad imitatiōeꝫ vo ſūt patīa ⁊ fuga. Fuit em̄ patīa ex māſuetu dine. Et hoc īnuit cū ad multas blaſ phemias rn̄dit. Ego de. nō ha. It̓ fuit fuga cū diſcreta ſui ſubtractiōe. Et hͦ in nuit̉ cū dr̄. Ieſus āt aſco. ſe ⁊ exiuit de te. Prīo gͦ īnuit̉ vita. ⁊ hoc ſine rep̄hē ſione. Fuit em̄ irrep̄hēſibilis in cogita tione. Un̄ ve dicere potuit illd̓ Iob. xx vij. Nō rep̄hē. me cor me. in omī vita mea. It̄ fint irrep̄hēſibilis in locutiōe. Un̄ Iob vj. dr̄. Neqꝫ in faucibꝰ meis ſtulticia ꝑſonabit. nec inuenietis in ore meo iniqͥtate. Hec eī duo poterat dice re iob ꝑticularit de aliquo ſe excuſādo. ſꝫ in gnaͣli nō ꝯueniūt niſi xp̄o. It̓ fuit irrephenſibilis in oꝑatiōe. qꝛ ſic dic̄ pe trus. pctm̄ nō fec̄. Et qꝛ in pctīs tribus in qͥbꝰ pctm̄ oē comittit̉. ⁊ nos om̄s in ip̄is derelinqͥmꝰ irrep̄henſibilis fuit. cō uenient̉ poterat dicere. Quis ex vobis ſ. pctōribus. arguet me de pec. In p̄di dictis at ip̄m imitari nō poſſimꝰ. ſꝫ ami rari. ꝓ tāto dic̄ apl̓s Heb. vij. Talis de cebat vt nobis eſſꝫ potifex. Et poſt ſub dit. Sctūs.ſ. in corde. innoces ī ore. im pollutꝰ in oꝑe. ⁊ ſit ſegregatus a pctōri bus fuit. Un ip̄m in his imitari nō poſ ſumꝰ nec eſt em̄ hō qͥ nō peccet. ſꝫ ami rari. psͣ. Scitote qm̄ miri. dn̄s ſan. ſuu. Exēplū ca. ij. B. C ¶ Scd̓o on̄dit̉ ꝙ doctrina eiꝰ fuit ſine deceptiōe. Et io dic̄. Si v̓itatē dico. Si ꝓ qꝛ. Qꝛ vitatē dico ⁊ hͦ ſine deceptiōe. Alij em̄ ꝙͣtūcū qꝫ doctores magni interdū in ſuo dice

Dnica in paſſione.
re decipiūt̉ vl̓ decipi pn̄t. Propt̓ qd̓ dic̄ pͣsͣ. Diminute ſūt vita. a fi. hō. Solꝰ xp̄s dixit vitatē ſine deceptiōe. ꝓ tāto dicit apl̓s Ro. iij. Oīs hō mēdax. d̓s aut ve raxē. Et ipſe xp̄s dixit Io. xiiij. Ego ſū vitas. Un̄ qꝛ nūqͣ ſic hō locutꝰ ē ſic̄ hō iſte.ſ. xp̄s. nec vnꝙͣ loquet̉. Iō ip̄m in hͦ imitari nō poſſumus. ſꝫ āmirari. Unde Math̓. vij. Ammirabāt̉ turbe ſuꝑ do ctrina eiꝰ. Erat em̄ docēs ſic̄ ptāte hn̄s ⁊ nō ſic̄ ſcribe ⁊ phariſei. Qual̓r āt ad hac vitatis doctrinā debeamꝰ nos hr̄e ip̄e dn̄s on̄dit in euāgelio hodierno tri plicit̓. Debemꝰ eī eā libent audire. cord̓ credendo retinere. ⁊ oꝑe adīplere. Ad primo.ſ. ꝙ libent̉ debeamꝰ audire in ducit nos dicēs. Qui eſt ex deo v̓ba dei audit. Multū em̄ ꝯiūgit̉ illi ⁊ ille deo qͥ v̓ba ſua libent̓ audit. In ſignū cuius multū liberalis fuit. qͥ ſeq̄bant̉ eū vt au dirent ip̄m eos inſtruēdo. paſcendo. ſa nando. ⁊ alias ꝯſolatiōes faciēdo. imo etiā ipſos beatificādo. Lu. xj. Beati qͥ audiūt v̓bum dei. Et multū on̄dit ſeꝑa tos a deo qui a ſua vitate q̄ eſt ſine dece ptiōe auditu auertūt ad fabulas ſe cō uertendo. cū dic̄. ꝓptere a vos nō audi tis qꝛ ex deo nō eſtiſ. Multi em̄ heu pa trias leges deſerētes.ſ. euāgelia ꝓph̓aſ grecas lr̄as.i. ph̓oꝝ libros gl̓iam arbi trāt̉. Et tales qꝛ v̓ba dei ꝯtēnūt ex deo nō ſūt. ſꝫ potiꝰ a dyabolo. qꝛ illi tꝑalia ꝯiūgunt̉. Un̄ cū qͥdā ep̄s relictis theo logie libris in terentio ſtuderet aperu it in horribili valde aſpectu et dyabo lus. a quo cū q̄reret ipſe ep̄s qͥs eſſꝫ rn̄ dit. Ego ſū terentiꝰ tuus amicꝰ ⁊ veni oſculari te. Et cū timeret deuorari ep̄s clamabat dicens. Promitto deo ⁊ btc̄ marie ꝙ de cetero in libris gentiliū nō ſtudebo ſꝫ in theologia. ⁊ ſtatim dyabo lus diſceſſit. Ad idē facit exēplū hiero. qͥ ꝑ gͣues caſtigatiōes a libris gentiliū fuit reuocatus. De hͦ habet̉ in ꝓmptu. ca. viij. ¶ Scd̓o innuit ꝙ doctrina eiꝰ audita dꝫ corde credi ⁊ retineri. Un̄ qꝛ illi iudei hͦ nō faciebat dicebat eis. Si vitatē dico qͣre nō creditis mihi. Cord̓
em̄ credit̉ ad iuſticiā. Sicut dr̄ Roꝝ. x. Ad hͦ monebat moyſes iudeos Deut̓. xiiij. dicens. Audi iſrl̓ p̄cep. dn̄i ⁊ ea in corde tuo qͣſi in li. ſcri. credendo ⁊ reti nendo. Multū em̄ ꝓuocat̉ d̓s ꝯͣ illos qͥ nō credūt v̓bis ſuiſ. Un̄ Lu. j. dr̄ zach̓ie ꝓ eo ꝙ nō credidiſti v̓bis meis eris ta. ⁊ nō po. lo. Sꝫ qꝛ abraā credidit d̓o.i. v̓bis dei reputatū eſt ei ad iuſticiā. Sꝫ qꝛ pleriqꝫ ſūt qui v̓bū dei libent̉ audiut feruent̓ credūt. nō tn̄ in oꝑe on̄dūt. Io tercio on̄dit ꝙ doctrīa eiꝰ dꝫ in oꝑe ẜua ri. Un̄ ſubdit. Amen amē dico vobis ſi qͥs ẜmonē me. ẜ. mor. nō gu. inet̉. Ser uare ⁊ cuſtodire v̓bū dei nō eſt aliud ꝙͣ oꝑe adīplere. Illud intēdit dn̄s cū dic̄. Lu. xj. Beati qui aud v̓. dei ⁊ cu. illlud On̄t em̄ auditores eſſe vt t̓ra optīa pur gata ⁊ p̄ꝑata q̄ receptū ſemen vbi dei ita ẜuet vt faciat fructu multū. aliud tri ceſimū. aliud ſex ageſimū. aliud centeſi mu. De qͥ fructificatiōe. dic̄ apl̓s Col̓. j. In v̓bo inquit vitatis euāgelij qd̓ ꝑ uenit ad vos ⁊ fructificat ⁊ creſcit ī vo bis. Fructificat at in gr̄aꝫ in pn̄ti. ⁊ cre ſcit in gl̓iam in futuro. ꝓ tāto dic̄ h̓ dn̄s ꝙ talis ẜuator v̓bi ſui morteꝫ nō guſta bit inct̓nū. Exēplē ca. viij. D. K. Dy Tercio inuit̉ ipſiꝰ patīa in māſueta ip̄i us rn̄ſiōe. Cū eī blaſphemaret̉ dicēdo demoniū hēs. Benigne rn̄dit. Ego de moniū non hēo. De hac ⁊ de vlteriori eius patīa dic̄ Pe. tij. Cū malediceret̉ nō maledicebat. Qd̓ fuit patīa magna Sꝫ maior in hͦ. ꝙ cū pateret̉ nō comi nabat̉. Sꝫ maxīa in hͦ ꝙ tradebat ſe iu dicāti in iuſte. Suꝑex cellēs adhuc fuit ꝙ ꝓ ſuis crucifixoribus orauit. Et certe hec patīa eſt ad nr̄am imitatiōꝫ quibꝰ dic̄. Si me ꝑſecuti ſūt ⁊ vos ꝑſeq̄nt̉. Sꝫ in patīa ve. poſ. aī. ve. E ¶ Quarto īnuit̉ ipſiꝰ fuga ꝙ fugebat qui pati ve nerat. ⁊ hoc in diſcreta ſui ſubtractionē cū dr̄. Ieſus abſcon. ſe ⁊ exiuit de tem plo. Nō aūt ſimpliciter paſſionē fuge bat qͥ pati venerat. Sꝫ qꝛ nodū paſſio nis eiꝰ tp̄s aduenerat. Licꝫ em̄ iudeoꝝ h uij

in paſſione. Onica
tp̄s ſꝑ ꝑatū eſſꝫ ad ip̄m occidendū. ip̄iꝰ tn̄ tp̄s nōdū aduenerat. Adhuc em̄ ſe ꝓ mūdi vtilitate reſeruabat. Hocidem apl̓is p̄cipiens qͥbꝰ lꝫ paſſiōis calicē bi bendū p̄dixerat. tn̄ ꝓ vtilitate hoīm ꝙͣ diu poſſent ꝓtelando hoſtiles inſidias declinarent. Cū inqͥt ꝑſecuti vos fuerit in vna ciuitate fugite in aliā. Un̄ notā dū ꝙ debemus fugere ꝑſecutores exē plo dn̄i ¶ Primo cū deſperat̉ de fructu Sic fecer̄t apl̓i Act̉. xiij. dicētes iudeis Uobis oꝑtebat primū loqui v̓bū dei. ſꝫ qm̄ reſpuiſtis illud. ecce ꝯuertimur ad gentes. ¶ Scd̓o cū q̄rit̉ quis nō rōne fidei ſꝫ alicuiꝰ odij ꝑſonalis. Sic iacob fugit a facie eſau. De qͣ fuga Oſee. xij. Fugit iacob̓ ī regionē ſyrie. Et apl̓s di cit Roꝝ. xij. Date locū ire. ¶ Tercio cuꝫ ẜuat ſe qͥs maiori vtilitati ꝙͣſcit īmine re. ſic̄ xp̄s hic fecit. Et ideꝫ apl̓is p̄cipit dicens. Cū ꝑ ſe. vos fu. in vna ci. fu. in aliā. rogemꝰ ⁊ nos dn̄ꝫ vt ſic nobis det vitatē ſui vbi audire ⁊ credere vt ẜuan do in oꝑe mortem eternā nō guſtemus Quod nobis p̄ſtare dignet̉. De euāge. Ser. LXXVI. Uis ex vobis ar guet me de pctō. Ioh̓. viij. y F Scd̓m iuſtū iudiciū innocens danabi le arguere pōt ſꝫ nō ecōuerſo. Sic xp̄s nos arguere p̄t de pctō qꝛ om̄s ſumus pctōres. Sꝫ nos nō ip̄m qꝛ pctm̄ nō fe cit. Et hͦ eſt qd̓ in p̄miſſis vbis tāgit di cens. Quis ex vobis.ſ. pctōribus argu et me de pctō qͥ pctm̄ nō feci. q. d. nullꝰ Ex quo ſenſu vboꝝ tria ſunt on̄denda Primo quo xp̄s eſt ſine pctō. Secūdo quō nos oēs ſumꝰ pctōreſ. Tercio quo xp̄s iō arguet pctōres ⁊ qn̄. ¶ Ꝙ xp̄us ſit ſine pctō dic̄ petrꝰ. Qui pctm̄ nō fec̄ Ꝙ aūt om̄s hoīes ſunt pctōres on̄dit ſalomon in libris. regū dicēs. Neqꝫ em̄ eſt hō qͥ non peccet. Sꝫ nota ꝙ duplex pctm̄ qd̓ cōmittit̉.ſ. mortale ⁊ veniale ¶ Ueniale p̄t vocari pctm̄ infirmitatis qꝛ cogente hūanitate infirma. oꝑtet vt
cōmittat̉. Un̄ de hͦ pctō ꝓprie dr̄. Neqꝫ em̄ eſt hō qͥ nō peccet. Preter em̄ xp̄m ⁊ beata virginē a tꝑe ꝯceptionis xp̄i ſi cut dicit aug. nullus qͥ hūanitate infir ma amictus fuit tali pctō caruit. Quis apl̓is qͥ xp̄i imitatores fuerūt ip̄ius do ctrina imbuti ⁊ poſt aſcenſione ſpūſā cto repleti fuerūt. ſanctior eſſe pōt. ⁊ tn̄ vnꝰ de p̄cipuis illoꝝ dicit. Si dixerimꝰ qꝛ pctm̄ nō ha. nos ip. ſedu. ⁊cͣ. An̄ qꝛ infirmitatis pctm̄ eſt ex tali nō arguet nos ſꝫ reliquit nobis ex ſua mīa quoti dianā ip̄oꝝ medicina. Un̄ vſus. Abluo tūdo cado fateor rogo cōico do. Aſper go ſigno ꝑ qͥ venalia pono. Exemplū qͣliter dyabolus dixit pctm̄ eſſe ꝓprium hoīs. reqͥre in ꝓmpt. ca. ij. B. ¶ Pctm̄ aūt mortale. vocat apl̓s fermentū mali cie ⁊ neqͥcie. qꝛ ꝓprie nō infirmitas ſed malicia ⁊ neqͥcia hoīs ad hocip̄m tra hit. Si em̄ ſic̄ tales dicūt ad hͦ cōpelle ret hūana infirmitas tūc nullus in hu manitate ꝯſtitutus a mortali pctō ſibi cauere poſſet. qd̓ falſum eſt. Un̄ cū dn̄s dicat hoī. Sub te erit appetitus tuus. ⁊ tu dn̄aberꝭ illiꝰ. Peccantes mortalit̓ aꝑte nō infirmitas ſꝫ malicia ⁊ neqͥcia ipſos nō ſinit eſſe bonos. Unde ꝯͣtales q̄ dicūt ſe nō poſſe abſtinere a pctō dic̄ Seneca. Dimitte excuſationes. nemo peccat inuitus. Sicut em̄ aliqͥs cui ve nenata apponerent̉ ſcienter diceret no poſſum bibere. ſic hō potius deberet di cere. nō poſſum fornicari ꝙͣ nō poſſum ꝯtinere. Sunt em̄ rōnes qͥbꝰ pōt vti ꝯ tales. Talis em̄ corā vno gartione for nicari nō auderet quē ſola verecundia cohibet. ꝙͣto magis coram deo ⁊ ange lis eius ſe deberet cohibere. G¶ Et qꝛ tales pctōres odio hꝫ altiſſimus. iō arguit eos de pctō. Arguit aūt in pn̄ti ⁊ arguet in futuro. In pn̄i arguit ẜm mīam tāꝙͣ pius pr̄ filioſ. In futuro v̓o arguet ẜm iuſticia.ſ. tāꝙͣ dn̄s ẜuos. vel iudex cōdemnandos. Iuxta ſuam mi ſericordiā in pn̄ti tripliciter arguit. vi delicꝫ ꝑ internā inſpirationē. ꝑ exterio rē p̄dicationē. ⁊ ꝑ flagelloꝝ īmiſſionē.

Dn̄ica in palmis.
¶ De prima argutiōe quā dn̄s facit ꝑ ſpūmſanctū d̓r in euagelio. Cū vene rit ꝑacli. il. ar. mun. i. mudanū hoīeꝫ de pctō. Ipſe em̄ eſt qͥſtat ad hoſtiū ꝯſcīe pctōris ⁊ pulſat dicēs. O hō vſqꝫquo obli. me in fi. ꝙͣdiu po. ꝯſi. in anīa tua. Huic argutiōi multi acqͥe ſcētes de pec catis ſuis cōterunt̉ De qͥbus fuit Ma ria magdalena. Ipſa ē em̄ muſca. ẜm Eſa. vij. Cui ſibilauit dn̄s ꝑ internam inſpirationē. Hac argutōe dauid ꝓpt̓ pctm̄ qd̓ in nūeratiōe ppl̓i ꝯmiſit ꝯpū ccus ꝑcuſſit cor ſuū. Sed de hac argu tione nō curātibꝰ dn̄s argutionē miſe ricordie ſue. addit ſecunda.ſ. quā īfert ꝑ exteriore p̄dicationē. Hoc mō argu ebat iohānes herodē ꝓpter herodiadē Hoc mō arguebat chriſtꝰ pctōres ꝑ ꝓ phetas ⁊ apl̓os. Ad hāc etiā monebat apl̓s Thi. dicēs. Argue obſecra incre. pa. Ad hāc argutionē nathan ꝓphete correctus eſt dauid de pctō vrie ꝯfitēs ſe peccaſſe. Et qꝛ mō plus ſolito ī mū do exuberauit iniqͥtas dn̄s multiplica uit ꝯ ip̄m argutores p̄dicatores. ita vt mō ꝓprie poſſit dici. In oēm terrā exi uit ſonꝰ eoꝝ. Quos qꝛ pleriqꝫ ꝯtēnunt audire dn̄s miſcd̓ie ſue argutioneꝫ ter ciā adiūgit quā.ſ. facit flagellādo. De qͣ iob flagellato d̓r. Increpationē dn̄i nō reprobes. Quē em̄ diligit dn̄s cor ripit. O ꝙͣ felices pctōres quorū deus vulnera ꝑ vinū caſtigatiōis purgat vt oleum miſericordie ſue infundat. Psͣ. Uiſitabo in v̓ga iniqͥ. eoꝝ. ⁊ ī v̓be. pec. eoꝝ miaꝫ aūt me. non diſꝑ. ab eo. Hoc mo dn̄s paulū ꝑcuſſuꝫ cecitate argue bat dicēs. Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̄ris. Hoc mō arguit ezechia ꝓpter pctm̄ ꝑ cuſſuꝫ in īfirmitate ⁊ correctꝰ e. ⁊ for mā correctionis illis qͥ ꝑ flagella argu unt̉ reliqͥt. Debet em̄ ſe ꝯuertere ad pa rietē pctōꝝ p̄teritoꝝ. Pctā em̄ merito pariēti ꝯꝑant̉. Quia ſic̄ ꝑies hoīem ab hoīe. ita pctā nr̄a diuiſerūt nos a deo. Ad hūc pariētē ꝯuertere nos debemꝰ ꝑrecognitōꝫ dicēdo. Recogi. tibi oēs anj. me. in amari. ⁊cͣ. O ꝙͣ infelices ſūt
qͥbas tres increpatiōes dn̄i neglexerūt qͣs vt pctūm remoueat miſericordit̓ in fert. qꝛ in futuro iuſticie argutionē nō euadēt. De qͣ ꝓph̓a. Arguāa te ⁊ ſtatuā ꝯͣ fa. tu. A qͣ argutiōe ſe libēter abſcō derēt ſi poſſent. dicētes mōtibꝰ. cadite ſuꝑ nos. Erit eī plena furore dn̄i. An̄ dauid timēs eam dicebat. On̄ ne ī fu. tu. ar. me. Et ꝙͣ intolerabilis ſit furor oſtendit Iob in ꝑſona pctōris dicens Quis tribuat vt in infer. ꝓte. me. ⁊ ab ſcōdas me donec ꝑtrāſeat furor tuus. In illo inquā arguet pctōres. ⁊ ſtatuet oēs abominatiōēs eoꝝ ꝯͣ fa. eoꝝ. Quā magne erit hͦ crubeſcētie reqͥre in ẜmo ne. Tūc videbūt filiū hoīs. Ergo frēs vt hāc argutionē euitemꝰ. prime argu tiōi quā facit in pn̄ti miſericorditer ac qͥeſcamꝰ. ⁊ oīa pctā nr̄a vt nullū rema neat qd̓ in futuro ꝯͣ faciē noſtrā ſtatu at ꝑ cōtritionē ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſf̓actiōeꝫ deleamus. Qd̓ nobis p̄ſtare. ⁊cͣ. ¶ Dn̄ica in palmis de epl̓a. Sermo. LXXVII. Oc enī ſentite in vobis qd̓ ⁊ ī chriſto ieſu Phil̓. .ij. Apl̓s in his v̓bis duo facit. Innuit em̄ chriſti quā ſenſit paſſioneꝫ ⁊ hortat̉ ad eiuſdē imitatiōem dicens Hoc em̄ ſentite ⁊cͣ. A ¶ Que auteꝫ ſūt q̄ chriſtꝰ ſenſit ⁊ nos ſentire debe mus eccleſia rep̄ſentat hodte legendo ipſiꝰ paſſioneꝫ. In qͣ on̄dit̉ ꝙ chriſtus ẜm oēs ſenſus cū qͥbus ſentire poteſt ſenſit paſſionē.ſ. viſu. auditu. odoratu guſtu ⁊ tactu. Nam in viſu ſenſit lacri maꝝ abundātia. In auditu opprobri. oꝝ ſaturitatē. In odoratu ſputi fetorē In guſtu fellis amaritudīeꝫ. In tactu clauoꝝ aſꝑitatē. Ꝙ in viſu ſenſerit lacrimaꝝ abundantiā manifeſtuꝫ eſt. Quia ter fleuiſſe legit̉ in euāgelio.ſ. ſu ꝑ ciuitatē. ſuꝑ lazaꝝ. ⁊ ī paſſiōe. Prīo fletu defleuit ciuitatis culpaꝝ grauita tē. Per ſcd̓m defleuit lazari danoſita tē. qꝛ dic̄ glo. ꝙ iō dn̄s ſuꝑ lazaꝝ flebat

Dn̄ica in palmis.
qꝛ ſuſcitauit eū ad erūnas ſeculi huius Et lꝫ mortuꝰ ad regnū celoꝝ nō īuiſſꝫ ſꝫ ad lymbū. ibi tn̄ nullā pena infligen tē ſenſiſſꝫ q̄ hic ſentit̉ ſuꝑ numeꝝ. Per terciū fletu innuit ſuū dolore. qꝛ cū tā ta ſuſtineret. ꝓ toto md̓o ſaluādo ſolū latronē lucrabat̉. Uere merito caliga uerunt oculi eiꝰ a fletu magno. ſic̄ can tat eccleſia ꝓpter ſupdicta. ¶ Itē ⁊ nos in ocul̓ nr̄is ſentiamꝰ.ſ. lacrimaꝝ abun datiā. vt.ſ. eiſdē de cauſis ploremꝰ. De quo reqͥre in ẜmone. Abſterget deꝰ. B ¶ Itē in auditu ſenſit opprobrioꝝ ſaturitatē. q̄dā ſuo honori ⁊ maieſtati de rogatia vt cū eū eſſe dicerēt filium fa bri. qͥ teſte angelo in luca erat filiꝰ altiſ ſimi. Itē q̄dā ſenſit ſue ptāti d̓rogātia vt cū diceret eū in beelzebub demonia eijcere. ꝑ que oīa facta ſunt. Sicut dic̄ iohānes euāgeliſta de eo. Et cꝰ ptāteꝫ ipſi demones in luca ꝯfeſſi ſūt dicētes. Quid nobis ⁊ tibi ieſu fili dei. veniſti an̄ tp̄s. Si eijcis nos mitte nos in por cos. Ite ſenſit opprobria ſue ſcītati de rogatia. dicētes eū qͥ teſte petro. pctūm nō fecit. pctōrē. Scimꝰ inqͥunt ad cecū in iohāne qꝛ hic hō pctor eſt. Et alibi. Blaſphemū ⁊ ſeductorē eū appellaue rūt. Et nos exēplo chriſti ide ī auditu ſentiamꝰ.ſ. opprobria ⁊ ꝯtumelias. qꝛ bti eritis cū maledixerint vobis hoīes Exēplū de ph̓o quodā qͥ ꝯduxerat q̄n da ꝙ ei cōuiciaret̉ C ¶ Itē ſenſit in odoratū fetorē ſputi In quo iudei ma gnā indecentiā exercuerūt. Ualde eniꝫ indecēs ⁊ ruſticanū eſſet tā nobile ſpe culū in quo inuiſa ⁊ incognita ad noti cia reſultarent rōne ꝯteptus cōſpuere. Et certe in chriſto petrus tanꝙͣ in no bili ſpeculo an̄ inuiſa vidit ⁊ incogni ta ꝯgnouit.ſ. helyā et enoch in trāſfigu ratiōe. O deꝰ ⁊ qͥd poterat dicere tunc celeſtis curta. cū facies in qͣm deſiderat angeli ꝓſpicere tā turpiꝰ dehoneſtabat̉ Et bn̄ dico tā turpiter. qꝛ in hoīm co tumelijs nil viltꝰ ⁊ abiectiꝰ ꝙͣ faciā con ſpūi. Uere poſſumus dicere cū ꝓpheta Ꝙ vidimꝰ eū nouiſſi. viroꝝ. quia ſpe cioſū forma p̄ filijs hoīm. tanꝙͣ leproſū cōſpuebāt. Suꝑ quē locū dicit bea tus Greg. O nouiſſimū ⁊ altiſſimū. o hūile ⁊ ſublimē. o opprobriū hoīm et gaudiū angeloꝝ. nemo illo huilior. ne mo ſublimior. Deniqꝫ ſputis illitꝰ. op probrijs ſaturatꝰ. morte turpiſſima cō dēnatꝰ ⁊ cū ſceleratis deputatꝰ ē. Hoc idē exēplo chriſti in nobis ſentiamꝰ vt ꝙͣtucūqꝫ vilificamur ab hoībꝰ patiēter ſufferamꝰ. Quia dic̄ Hiero. Quātucū qꝫ te huiliauerꝭ chriſto hūilior nō. eris Eſto. pedibꝰ nudis incedas. fuſca tunt ca veſtiaris. eq̄ris pauꝑibꝰ. inopu cel lulas indeſinēter introeas cecoꝝ oculꝰ ſis. manꝰ debilū. pes claudoꝝ. Itē ſis ad oē opus ꝑfectꝰ. ligna ꝯcidas. focū extruas. vbi vincula. vbi flagella. vbi alape. vbi ſputa: vbi patibulum. vbi mors. O¶ Itē ſenſit in guſtu fellis amaritudine. in quo innuit̓ magna ini qͥtas iudeoꝝ. qꝛ cū ex eis ml̓ta milia pa nibꝰ ⁊ piſcibꝰ ſatiauerat. ⁊ vino lauda bili ex aqͣ mutato ml̓tos potauerat. eū inquā nō cū multis ſꝫ ſolū in maxīa ne ceſſitate cōſtitutū nō cū eiſdē.ſ. panibꝰ ⁊ piſcibꝰ. ſꝫ ſic̄ ipſe dn̄s dicit ꝑ ꝓphetā Repleuit ⁊ inebriauit me amaritudīe. qꝛ dederūt̉ in eſcā meā fel ⁊ in ſiti mea potauerūt me accto. Sꝫ hͦ ſenſit vt no bis daret exēplū ꝙ nō ſꝑ ſuauia carnē mulcētia ore ſūt ſumēda. ſꝫ etiā aſpera In hͦ vident̉ illi ſentire cū chriſto qui nec vina nec carnes. appetunt ſꝫ ꝑ ciba ria leuia caſtigāt corpus ſuū ⁊ in ſerui tutē redigūt. ¶ Itē ī tactu ſenſit clauo rū aſꝑitatē. in. quo notat̉ magͣ incoue nietia. qꝛ ſecurꝭ erigit̉ ꝯͣ. eū qͥ ſe ſecat. na manꝰ q̄ hoīeꝫ plaſmauerūt ab homīe cruci affigunt̉. Sꝫ hͦ ſenſit vt ētiā cum apl̓o ſtigmata eiꝰ ſentiamꝰ ī corꝑe nr̄o Quia ſicut dicit Grego. Nō decꝫ ſub ſpinato capite membꝝ delicate viuere Et ſi ſic ꝑ qͥnqꝫ ſenſus nr̄os chriſto cō ꝑatimur ī pn̄ti ꝯregͣbimꝰ in futuro. ¶ De euangelio. Sermo. LXXVIII. Luria aūt turba

Dn̄ica in palmis.
ſtrauerunt veſtimenta ſua in via. alij aūt ra. d̓ arbo. cedebāt ⁊ ſter. ī via. Tur aūt q̄p̄ce. ⁊ q̄ ſe. cla. o ſāna. Mat. xxj. E Sic̄ narrat euāgeliſta vaticiniū ꝓ phete de nr̄o ſaluatore turba iudeorū ꝓteſtata ē oꝑe. Preuidēs eī zacharias ꝓph̓a chriſti aduentū hodiernum.ſ. in hierl̓m. tria de ipſo ītimauit.ſ. veniētis ſublimitatē cū dic̄ Ecce rex tuꝰ. Itē be nignitatē cū dic̄. māſuetꝰ. Itē vtilitatē cū dic̄. venit tibi. Propt̓ hͦ ⁊ turba oc currit veniēti Propt̓ veniētis ſublimi tatē veſtimēta ſternebāt in via Propt̓ veniētis benignitatē ramos oliuaꝝ ꝑ ferebāt. Itē ꝓpter veniētis vtilitatem clamabat oſanna.i. ſalua vel ſaluifica Sꝫ heu ꝑ principū ⁊ ſacerdotū indu ctōeꝫ idē ppl̓s gl̓aꝫ in ignominiā ꝯmu tauit. Nā pꝰ paucos dies qͥ ſtrauerant veſtim̄ta ſua ī via. chriſtuꝫ ſuis veſtibꝰ expoliauerūt. Et qͥ cū ramīs palmaꝝ ⁊ oliuaꝝ obuiauerūt. pꝰ cū gladijs ⁊ fu ſtibꝰ ꝯͣ eūdē exiuerūt. Et qͥ priꝰ clama uerūt. oſāna.i. ſaluifica. poſt pauca cla mauerūt. ſaluū fac temetip̄m. Et poſt Crucifige crucifi. Qqͣntꝰ ſtupor vbi tā ſublimis ꝑuipēdit̉. qꝛ rex. tam beni gnꝰ reſpuit̉ qꝛ māſuetꝰ. tā vtilis nō cū rat̉ qꝛ venit tibi. ¶ Dicit̉ aūt chriſtꝰ rex tripl̓r. vicꝫ a regnādo. Lu. ij. Et reg. in in do. ia. inet̉. et reg. eiꝰ nō erit finis. Itē d̓r rex a rectificādo. Ipſe eī rectifi cat viā nr̄aꝫ Un̄ pe. ij. Eratis ſic̄ oues errātes ſꝫ ꝯuer. eſtis ad pa. qͥ dic̄ Ioh. xiiij. Ego ſū via. Pro tāto orabat psͣ. dicēs Dirige dn̄e deꝰ m. ī ꝯſpe. t. vi. me. Itē d̓r rex a regēdo. psͣ. Dn̄s regit me. ⁊ ni. mi. deerit. O ꝙͣ ꝑfectꝰ rector fuit qͥ ſic rexit ꝙ ſuis nihil d̓fuit. Un̄ dixit eis qn̄ miſi vos ſine pera ⁊ bacl̓o nūqͥd ali qͥd defuit vobis. Et ipſi rn̄der̄t Nihil Pro tāto dixit eis. Nolite ſoliciti eſſe dicētes. qͥd madu. aut qͥd bibe. aut quo oꝑemur. ſcit eī pr̄ vr̄ celeſ. qꝛ his oībꝰ indigētis. F Scd̓o d̓r māſuetꝰ ꝓpter ipſiꝰ benignitatē. Eſt enī benignꝰ pctō res bēigne expectādo Ro. j. An igno. qm̄ benignitas d̓i ad pnīaꝫ te adduc̄. pectat vos deꝰ vt miſe Et eſa. xxx.
riat̉ vr̄i. Itē benignꝰ alacrit̉ reuertētes recipiēdo. Un̄ dicit ꝑ hiere. iij. Tu autē fornicata es cū ama. mul. reuer. ⁊ ego ſuſ. te. Et ꝙͣ alacrit̓ on̄dit ī ꝑabola filij ꝓdigi cui pr̄ reuertēti occurit. ī ampe xus ruit. oſculū dedit. ꝯuiuiū inſtaura uit. Itē benignꝰ ē recognoſcētibꝰ faci lit̓ ꝑcēdo. psͣ. Dixi ꝯfi. ⁊ tu remi. Mat. xviij. De debitu dimi. ti. qm̄ roga. me. Nō dic̄ qm̄ mare trāſiuiſti vl̓ ieiunaſti vl̓ aliqͥd alid̓ feciſti ſꝫ qm̄ rogaſti me di miſi. Et n̄ dic̄ ꝑtē debiti. ſꝫ om̄ē debitū. Exēplū. ca. ix. B G ¶ Iteꝫ venit vtil̓ qꝛ venit tibi.i. ad tua vtilitatē Uenit eī vt te qͥ ad ip̄m venire n̄ potuiſti ad ſe ꝑ duceret. Un̄ pe. dixit io. xiij. Quo ego vado nō potes me mō ſequi. ſeq̄rꝭ aut pꝰ ea. qꝛ vbi ego ſū il. ⁊ mi. m. erit. Itē venit vt ꝑueniēdi viā moſtraret. Eſt ei via q̄ videt̉ hōī recta ſꝫ nouiſſima eꝰ du cūt ad morte Hec ē viā lata ꝑ q̄m ml̓ti heu vadūt. ſꝫ ipſe on̄dit viā recta dicēs Mat. vij. Itē ꝑ anguſtā portā. Arta ē ei viā q̄ duc̄ ad vita. Exēpl̓ū ca. vj. K Itē veīt tibi vt te et̓nal̓r ſaluaret. Ueit ei filiꝰ ho. qͣre. ⁊ ſal. fa. qd̓ ꝑierat. ſic̄ d̓r lu. xix. Et qꝛ qͥlibet nr̄m ſꝑat ſe eē filiā ſyo.i. eccie. ſaluatori nr̄o p̄dicto triplici mo occurrat. vicꝫ tāꝙͣ regi veſtim̄ta ꝓ ſternēdo. Ite tāꝙͣ benigno ramos oli uaꝝ p̄ferēdo. Ite tanꝙͣ vtili ip̄m ꝓ ſa lute inuocādo. dicēs. Oſāna.i. ſaluifi in excelẜ. Primū.ſ. veſtim̄ ta ꝓſternere ꝑtīet ad īcipiētes quoꝝē vicia ⁊ alia no ciua a ſe reijcere Iuxͣ illd̓ apl̓i ad Phꝰ. O īa arbi. ſūt tāꝙ ſterco. vt xp̄m lucra rer. Scd̓m.ſ. ramoſd̓ arboribꝰ ⁊ maxīe oliuaꝝ p̄ferre ē ꝓficiētiū. quoꝝ ē bonis oꝑbꝰ ⁊ maxīe oꝑibꝰ mīe īſudare. ipſoꝝ ei ē de v̓tute ī v̓tutē ire. Sic̄ d̓r d̓ yſaac Gen̄. xxvj. Ꝙ ibat ꝓficiēs atqꝫ ſuccre ſces. Terciū.ſ. o ſāna clamare ē ꝑfcoꝝ. qͥbꝰ pn̄s vita dꝫ eē ī tedio. ⁊ fut̉a ſalꝰ ī deſiderio. vn̄ qꝛ ip̄oꝝ ꝯuerſato ī cel̓ eſt ip̄oꝝ officiū ē deſiderādo clamare. o ſā na.i. ſalua ī excelẜ. Ubi nos ꝑdu. qͥ vi. In cena dn̄i de euangelio. Sermo. LXXIX.

In cena dn̄i.
Citis quid fecerꝭ vobis. Ioh. xiij. Felix diſcipu lus qͥ ad hāc q̄ſtionē valet re ſpōdere Eſt ei q̄ſtio illiꝰ ſūmi doctoris qͥ hodie dixit in euangelio Ego dn̄s ⁊ mgr̄. Mgr̄ vtiqꝫ v̓itatis ⁊ dn̄s maieſta tis. qꝛ gͦ eſt mgr̄ veritatis q̄rit de illis q̄ facit vt ſciamus. Scitis inqͥt̉ qͥd feceriꝫ vobis. qꝛ dn̄s maieſtatis īꝑat vt eadē oꝑe ꝯpleamꝰ. Quēadmodū īquit ego feci ⁊ vos fa. H ¶ Uult gͦ nos ſcire quinqꝫ q̄ tali die fecit vt quēadmoduꝫ ipſe fecit ⁊ nos faciamꝰ. ¶ Et primo vult nos ſcire hūilitatē quā oſtēdit pe des diſcipuloꝝ lauādo ¶ Scd̓o carita tē ꝑua docuit ẜmonē faciendo. cū dicit Mādatū nouū do vobis ¶ Tercio be nignitatē quā on̄dit pctōres recipien do. Sic̄ patet in maria magdalena q̄ acceſſit ad ip̄m cū alabaſtro vngēti Quarto diſcretiōeꝫ quā innuit malos cꝗuimit̉ tolerādo. ſic patet de iuda. ¶ Quinto patīaꝫ qua on̄dit aduerſa ſu ſtinēdo. Tali em̄ die captus fuit ⁊ alia multa mala ſuſtinuit. ¶ Ueꝝ in primo ſcꝫ in pedū lotiōe magnū recipimꝰ do cumentū. ſi cōſideramus quo hūilit̓ la uit. qꝛ genua flectēdo dn̄s lauit pedes ẜuoꝝ. mgrͣ diſcipuloꝝ. Si inqͥt ego do minꝰ ⁊ mgr̄ laui pedes vr̄os. Itē quō lauit feruent̉. vt em̄ ꝓmptior fieret a ce na ſurrexit. Itē vt eſſet aptior veſtimē ta depoſuit. Itē vt maiorē feruorē ex primeret ip̄e ꝑſonaliter aquā in pelui miſit. ipſe pedes lauit. et etiā ipſe exter ſit. qd̓ fuit nobis magne hūilitatis exē plū I¶ In ſcd̓o.ſ. ī ẜmone ꝑfecte ca ritatis edidit documētū. ⁊ hoc ip̄m plu ries inculcauit. qꝛ tribꝰ vicibus ſub p̄ cepto dixit Mandatū nouū do vobis Itē Io. xiiij. Hoc ē p̄cep. me. vt di. īuii. ⁊cͣ. Itē hec mādo vobis vt dili. īui. In culcauit aūt dilectiōꝫ ꝙͣtū ad tria. vicꝫ ꝙͣtū ad dilectōis materia. formam ⁊ fi nem. Dilectōis materia eſt deus ⁊ ꝓxi mus. De dilectōe dei dic̄. Manete ī di lectōe mes. De dilectōe ꝓximi dic̄. Hec
mādo vobis vt dili. īuii. Forma v̓o dile ctōis eſt diligere vſqꝫ ad morteꝫ. qꝛ etiā vitā pn̄teꝫ debemus ſiue ꝓ deo ſiue ꝓ ꝓxio exponere. Sicut fec̄ chriſtus. Un̄ dic̄ Ioh. xiiij. Maio. hac dile. ne hꝫ ꝙͣ vt ai. ſu. po. qͥs ⁊cͣ. Et Io. dic̄ ī can̄. iiij Et nos debemus aias ꝓ fra. po. Exe plū in ꝓmptu. ca. xj. C Finis v̓o dile ctōis eſt ſūmū bonū. Non em̄ dꝫ quis vera dilectōe aliū ꝓpt̓ carnalia dilige re ſꝫ ꝓpt̓ et̓na. ad qͣ ſeip̄m diligit. Und̓ dixit dn̄s Mat. xxij. Diliges ꝓximū tu um ſic̄ teip̄m.i. ad qd̓ te ip̄m debes dili gere. Iſtu finē dilectōis on̄dit dn̄s ho die in ymōe dicens. Diligatis inui. ſic̄ dile. vos. Chriſtus em̄ nō ꝓpter aliud dilexit nos ꝙͣ ꝓpt̓ ſummū bonū. K ¶ Tercio docuit benignitatē ī marie ma gdalene benigna receptiōe. q̄ benigni tas in tribus emicuit. ¶ Primo in ip ſius ad caput admiſſionē. Un̄ Math. xiiij. Uenit ml̓ier hn̄s alabaſtꝝ vngen ti et effudit ſuꝑ caput eius. Licet ei pec catrix fuiſſꝫ nō tn̄ dixit ei Recede a me ne appropinqͣs mihi. qm̄ mulier pollu ta es. Imo opus ipſius ꝯmendauit di cens. Opus bonū oꝑata eſt ī me. Ex emplū ca. ix. C. Iteꝫ benignitas emī cuit in diſcipuloꝝ ꝓ ipſa rephenſione. Mar. xiiij. quid moleſti eſtis huic mu lieri. ¶ Item benignitas emicuit qꝛ no ſolū factū ipſius ad diſcipulos comen dauit ſed etiā vt toti mūdo innoteſce ret diſcipulis indicauit dicens. Amen dico vobis vbicūqꝫ p̄dicatū fuerit hoc euāgeliū ī toto md̓o dicet̉ ꝙ hͦ fe. ī me. eius. ¶ Quarto docuit diſcretōeꝫ in iude reuocatōe. in hͦ maxīe dās p̄latis exēplū. Nō em̄ ſubditū ſuū ve ꝓdito re ſtatī ꝯfūdere voluit ſꝫ diſcrete ſtudu it reuocare. Et hͦ tripl̓r. ¶ Prīo ad me moria reuocādo amorē. cū dixit. Ami ce ad qͥd vēiſti. Uocat eū amicū vt ſal tē ꝓpt̓ p̄t̓itū amorē reſipiſcat Psͣ. Si is qui ode. me ſuper me mala locutus fuiſſet ab ſcondiſſem me forſitā ab eo. Seneca. Nulla peſtis grauior ad no cendum ꝙͣ faminaris inimicus.

In cena dn̄i.
¶Itē reuocat ingerēdo pudorē. Mat. .xxvj. dicēdo. Qui intingit mecū manū in ꝑabſi. hic me tra. Certe magnū pu dore habere potuit tūc iudas. qn̄ ip̄m dicebat ſecū ꝯmedere. qͥ ip̄m tradebat. psͣ. Si inimicꝰ meꝰ male. mihi ſuſ. vti qꝫ. Tu v̓o hō vna. dux. mę. ⁊ no. meus. Qui ſi. me. dul. capi. ci. ¶ Iteꝫ reuocat incutiēdo timorē. Mat. xxvj. Ue autē hōī illi ꝑ quē fi. ho. tradet̉. Melius ei erat ſi natꝰ n̄ fuiſſet hō ille. Infelix hō qui ſic fuit de ſperatꝰ ꝙ ip̄m nec tātus amor nec talis pudor. nec tā horrendꝰ timor a tā nefando oꝑe traxit. Uere d̓ ipſo pōt dici illud ꝓuer. xviij. Impius cū in ꝓfundū venerit cōtēnit. M Quinto docuit patientiā in multaruꝫ aduerſitatū ꝑpeſſiōe. nā ip̄a nocte pꝰ ce na fuit traditus ⁊ vēditꝰ. illuſus. flagel latus. ꝯſputus. Sicut ip̄e an̄ p̄dixerat Luce. xviij. Cōſumabunt̉ inquit oīa d̓ filio hoīs. Tradet̉ enim gētibꝰ ⁊ illu. ⁊ fla. ⁊ cōſpu. Certe cariſſimi exēpluꝫ multū patiēdi nobis pctōribꝰ reliquit Si ꝯſideremꝰ cōditionē illiꝰ qui tanta ⁊ talia ſuſtinuit. Tradit̉ nāqꝫ v̓tus ⁊ il ludit̉ ſapiētia. flagellat̉ innocētia. con ſpuit̉ gloria. ¶ Bn̄ dico ꝙ tradit̉ v̓tꝰ. Quia dicit apl̓s. Predicamꝰ xp̄m dei virtutē. Sꝫ ſi virtus quare gͦ ſe nō de fendit. qꝛ infirmata eſt inquit in pauꝑ tate.i. in hūilitate virtꝰ mea. Sic in fi gura Iudic̄. xv. ſamſon ſua voluntate tradit̉ ligatꝰ philiſteis. Adapta hiſto riā. ¶ Itē illudit̉ ſapīa De qͣ apoſtolꝰ Predicamus chriſtū dei ſapiētiā Hec illuſio facta ē coraꝫ iudeis. qn̄ velata facie illudebant ei ad collū ꝑcutiēdo. ⁊ dicēdo. Prophetiza chriſte quis eſt qui te ꝑ̄cuſſit. Et etiā facta ē coram he rode. Sic in figura dauid corā achis īmutauit os ſuū ¶ Itē flagellat̉ ino centia. De qͣ dicit Pet̓..iiij. Qui pecca tū nō fecit nec inuentꝰ eſt dolus in ore eius. Sic micheas ꝓpheta innocenter ꝑcunt̉ ad maxilla. Reg. xxij. ¶ Iteꝫ cō ſpūit̉ gloria. De qua dicit apl̓us ad he bre. j. Qui cum ſit ſplēdor glorie. Sic
Iob in figura voluitur in ſterquilinio Chriſto igit̉ ſic paſſo eadē cogitatōne armamini. ſicut d̓r Pe. iiij. Quia ſi cō patimur ⁊ cōregnabimus. Qd̓ nobis pſtare dignetur. Amen. De euāgelio Ser. LXXX. emplū dedi vo bis vt quēadmodū ego feci ſic ⁊ vos faciatis Io. xiij. ¶ A Saluator nr̄ hodie duplex exēplū no bis reliquit. Unū huilitatis. aliud pu ritatis. Hūilitatis exēplū reliquit no bis in pedū lotione. Pro quo dic̄. Si ego dn̄s ⁊ mgr̄ vr̄ laui veſtros pedes. ⁊ vos alter alterius debetis lauare pe des. ¶ Puritatis exēplū oſtēdit nobis in corꝑis ſui āminiſtratōe. ꝓ quo dixit Hoc facite quotiē ſcūqꝫ ſumitis ī me. come. qꝛ anteꝙͣ admīſtraret priꝰ a mē ſa ſurrexit ⁊ veſtes depoſuit ⁊ lintheo ſe p̄cinxit. ⁊ pedes eoꝝ quibꝰ amiſtra bat lauit. Ad vtrūqꝫ p̄miſſa v̓ba chri ſti referunt̉ vt dicat. exēplū dedi vobis vt quēadmodū ego feci ⁊ vos faciatis ¶ Ad primū exēplū.ſ. huilitatis. indu cit nos nō ſolū exēpli ꝓuocatiōe dicēs Quē admodū ego feci vobis ⁊ vos fa ciatis. Sed etiā rōnis inductōne. cum ſubdit. Si ego dn̄s ⁊ mgr̄ vr̄ laui vo bis pedes. ⁊ vos debetis alter alterius lauare pedes. Quia vere magna ⁊ mi rabilis ꝑpendit̉ hūilitas ſi conſiderat̉ quis lauit. Ego iquit dn̄s ⁊ mgr̄. Qui bꝰ lauit. vobis dicit.ſ. piſcatoribꝰ. Et ꝓpter quid lauit. vt quēadmoduꝫ ego feci vobis inquit ⁊ vos faciatis. B ¶ Si gͦ ꝯſideramus primū.ſ. Quis la uit. qꝛ dn̄s ⁊ mgr̄ ad imitatōeꝫ multū ꝓuocamur. ¶ Solet em̄ quis dici dn̄s ꝓpt̓ dn̄ationē ſiue ꝓpt̓ p̄latiōeꝫ. ſic dn̄i reſpectu ẜuoꝝ dicunt̉. Aut ꝓpt̓ ſcītatis reuerētiā. ſic dn̄i dicunt̉ monachi ⁊ cle rici. Aut ꝓpt̓ nobilitatē ſic principes ⁊ milites dn̄i memorant̉. Iſtis de cauẜ chriſtꝰ dn̄s d̓r. Nā ꝓpt̓ nobilitatē. qꝛ ex regali ſemīe. Lu xviij. a ceco dijs dr̄

In cena dn̄i.
Qui poſt dixit. fili dauid. ſubdit. Dn̄e vt videā. ¶ Itē ꝓpter reuerētiā ſancti tatis. Ioh̓. iiij. dixit ei ml̓ier. On̄e vt vi deo ꝓpheta es tu. ¶ Itē ꝓpter dn̄atio nē.ſ. qꝛ creator ⁊ gubernator. Dixit ei thomas. Dn̄s me ⁊ deus meꝰ. ¶ Dici tur etiā qͥs mgr̄ rōne p̄eminentis ſcie. ẜm hͦ d̓r chriſtꝰ p̄cipue mgr̄. Et hͦ tripli cit̉. ¶ Prīo qꝛ p̄eminet in ſcīe generali tate. Alioꝝ eī oīm mgr̄oꝝ ſcīa ꝑticula ris eſt. ipſiꝰ v̓o de oībꝰ generalis. Und̓ dicit apl̓s. Ꝙ in ipſo ſūt oēs theſauri ſcīe ⁊ ſapīe abſcōditi. Deꝰ eī ſciaꝝ dn̄s ē. Reg. ij. ¶ Itē p̄emīet ī ſcīa ꝙͣtū ad ꝯgnitiōeꝫ. qꝛ alioꝝ ſcire ē circa ext̓iora Quia hō videt ī facie ſꝫ chriſtꝰ ſciebat qͥd eſſꝫ in hoīe. Un̄ Mat. xij. d̓r. Ieſus ſciēs cogitatōes eoꝝ. ¶ Itē peminet in ſcia ꝙͣtū ad īſtructiōeꝫ. Ipſe em̄ ſolꝰ in ſtruit interiꝰ. Un̄ ꝑ ꝓphetā dicit. Intel. ti. da. ⁊ īſtruā te. Et qꝛ ſibi in his oībꝰ ſil̓em nō habuit. iō ſibi ſoli ꝓprie mgr̄i nomē ꝯuenire on̄dit. dices Mat. xxiij. Ne vocemī ma. vnꝰ ē eī mgr̄ vr̄ chriſtꝰ C¶ Sꝫ hic talis ac tatꝰ dn̄s ⁊ mgr̄ qͥbꝰ pedes lauerit on̄dit cū dicit. Uobis ſcꝫ hoībꝰ. Cariſſimi legimꝰ hoīes hoī bꝰ pedes lauaſſe. gen̄. xxiiij. Itē legimꝰ hoīes angel̓ pedes lauaſſe. Gen̄. xviij. Sꝫ nuſꝙͣ legimꝰ angelos hoībꝰ pedes lauaſſe. Sꝫ ecce ſtupēda huilitas. qꝛ n̄ dico angelus ſꝫ angeloꝝ deꝰ ⁊ dn̄s ho die lauit pedes hoībꝰ. Qd̓ magnū at tēdens petrꝰ obſtupuit dicēs. Non la. mi. pe. in et̄. Hoc idē angelis p̄ciꝑe po tuit. Sꝫ cām ꝓpter quā fecerit ſubdit. Exēplū eī de. vo. vt quē ad fe. ⁊ vo. fa. Dedit gͦ exēplū dn̄s reſpectu nobilita tis. qꝛ nobil̓ piſcatoribꝰ lauit pedes. It̓ dn̄s reſpectu ſcītatis. qꝛ innocēs lauit pctōribꝰ. Itē dn̄s rōe dn̄atōis. qꝛ crea tor ⁊ gubernator lauit pedes creature ¶ Dedit itaqꝫ exēplū nobil̓ nobilibꝰ vt hūiles nō ꝯtēnat. Ecc̄. iij. Quā ma. es hūilia te ī oībꝰ. Ad hͦ etiā dꝫ nos ipſiꝰ nature ꝯditio mouere. qꝛ oēs ex eodeꝫ pr̄e ⁊ ex eadē mr̄e ſumꝰ. Nō legit̉ dn̄s feciſſe vnū argenteū ex quo nobiles eſ
ſent. ⁊ vnū luteū ex quo ignobiles eēnt Sꝫ vnū luteū ex quo oēs ꝓceſſimꝰ Un̄ Mal̓.ij. Nunqͥd n̄ pr̄ vnꝰ oīm nr̄m. Ite dn̄s īnocēs lauādo pedes pctōr bus dedit exēplū vt pctōres n̄ ſꝑnamꝰ q̄lit̓ fecit phariſeꝰ qͥ dixit. Nō ſi ſic̄ ce teri hoīm ve. etiā hic publica. Talis eī credidit ꝙ deꝰ nō ſit bonꝰ niſi ſibi. Sꝫ fatuus ē qͥ nō credit al̓s ſolē lucere ni ſi ī domo ſua. Bern̄. Nolo vt vnꝙͣ ar bitreris nuſꝙͣ gr̄aꝫ dei oꝑari niſi in co ſcīa tua. Neſcit ei tarda molimīa ſpūſ ſancti gr̄a. Un̄ qn̄qꝫ quē ſꝑnimꝰ tanꝙͣ peccatorē. forte iā corā deo iuſtificatꝰ e̓ ſicut patet de publicano quē phariſeꝰ ſꝑnebat tanꝙͣ pctōreꝫ. qͥ tn̄ iuſtificatus deſcēdit in domū ſua. ¶ Itē dn̄s tanꝗ creator ⁊ gubernator dedit exēplū gu bernātibꝰ ne ſubditos ſuos ꝑuipende rent. Pro quo d̓r Ecc̄. xxxij. Rectoreꝫ te poſuerūt ciuitatis noli extolli ſꝫ eſto ſicut vnꝰ ex illis. Un̄ Aug. de p̄lato di cit Timore corā deo ſubſtratꝰ ſit pedi busⁱ vr̄is. ¶ Pedit etiā mgr̄ exēplū do ctoribꝰ ne rōne ſcīe ſue minus doctos ꝑuipēdant. Un̄ Hiere. ix. d̓r. Nō gl̓iet̉ ſapiēs in ſapīa ſua. Qualit̓ eliud glori atus fuit ꝯͣ iob. ⁊ alios ꝑuipendens et ideo a dn̄o ipſe ſolus reprobatus fuit. Propt̓. qd̓ ꝯſuluit apl̓s Ro. xij. doces Nō alta ſapiētes ſꝫ hūilibꝰ ꝯſentiētes Propt̓ p̄dicta gͦ oīa dicit. Si ego dn̄s. ⁊ mgr̄ vr̄ laui pedes vr̄os. ⁊ vos debe; al. alte. la. pe. ¶ Scd̓o dedit exēplū ho die puritatis ꝓpt̓ corꝑis ſui aminiſtra tionē. Tradidit em̄ nobis hodie corpꝰ ſuū in cibū dicēs. Accipite ⁊ māduca te ex hoc oēs. Hoc eſt em̄ corpus meū Tuc vere impletū eſt illd̓ ꝓphete. Pa nē angeloꝝ man. hō. ⁊cͣ. Bern̄. O am mirabilis mutatio. cibꝰ angeloꝝ ꝯmu tauit ſe in cibū hominū pctōꝝ Sꝫ hūc cibū qual̓r accipiamus digne exēpluꝫ puritatis nobis dedit. An̄ em̄ ꝙͣ corp ſuū daret a cena ſurrexit. veſtimēta po ſuit. lintheo ſe p̄cinxit. ⁊ pedes lauit. in quibꝰ exēplū puritatis reliqͥt ꝑcipient bus. ne ficat canis aut porcus ad illu

In paraſceue.
p̄ſumeremus accedere. cuius calciamē ti corrigiā Iohānes in vtero ſanctifi catus ⁊ maior oī hoīe tāgere formida uit. Exēplū in ꝓmptu. ca. v. F. ¶ Qua tuor gͦ poſtponere docuit ſi digne hͦ ſa cramētuꝫ velimus ꝑciꝑe. vicꝫ gulā. In cuiꝰ ſignū a cena ſurgit. Itē auariciaꝫ In ſignū huiꝰ ponit veſtimēta. Item carnis luxuria. Propter qd̓ lītheo ſe p̄ cinxit. Itē cordis ꝯcupiſcentiaꝫ. In ſi gnū huiꝰ pedes lauit. ¶ Surgēdo gͦ a cena innuit ꝙ poſtponēda ſit gula ⁊ p̄ mittēda abſtinctia. Nō em̄ digni ſunt ſumere h̓ ſacr̄m. qͥ nō chriſto ſꝫ ſuo ven tri ſeruiūt. Un̄ ad Hebre. vl. Habemꝰ altare de quo edere nō habent poteſta tem qui tabernaculo deſeruiūt corꝑis ſui. Propter qd̓ ⁊ eccleſia ſtatuit ꝙ hoc ſacr̄m ieiuno ſtomacho debet ſumi. et pleriqꝫ deuoti multa p̄mittunt ieiunia an̄ ipſiꝰ ſumptionē. ¶ In eo aūt ꝙ ve ſtimenta ponit auariciā execrandaꝫ et caritatē habendā innuit. Eſt em̄ ſacr̄m caritatis que nō q̄rit q̄ ſua ſunt. Un̄ d̓r cōmunio. Sꝫ auarꝰ nō ꝑticipat eo qꝛ in ſuis rebus ē ſingularis. Talis erat iudas qui int̓. apl̓os qͥbus oīa erat co munia ſolus fuit fur. ⁊ loculos habēs ſingulariter ſibi reſeruans. Et ideo qꝛ talis exiſtens corpꝰ chriſti p̄ ſumpſit ac ciꝑe. poſt buccella intrauit in eū ſatha nas. Sicut d̓r Ioh. xiij. Un̄ cōſuetudo eſt pleriſqꝫ fidelibus hodie veſtimenta pauꝑibus erogare. Ꝙ aūt lintheo ſe p̄cinxit luxuria cohibendaꝫ ⁊ caſtita te̓ habenda innuit. Linu em̄ ml̓tis tun ſionibus ad candorē ꝑuenit. ſic et cōti nentia multis afflictionibus carnis ꝑ ieiunia vigilias ⁊ alios labores acqͥrit̉ Hoc eſt lubare lineū qd̓ hieremias q̄ fuit ſacerdos p̄cipit̉ poſſidere. Hiere. xiij. Quia caſtitas maxīe dꝫ vigere ī ſa cerdotibus. qui hͦ ſacr̄m manibꝰ ſuis ꝑ tractat. vn̄ Exo. xix. d̓r. Sacerdotes qͥ accedunt ad dn̄m ſanctificent̉. ne ꝑcuti at eos. Pro tanto eccleſia qꝛ ſacerdo tes noſtri cōtinuo accedunt ad altare
nentiā. Sed heu ſequit̉ in Hicre. Qꝛ lubare ꝯputruit in aquis cufratris. qd̓ interp̄tatur frugifer. Quia caſtitas in abundantia ⁊ in delicijs ꝑiclitat̉. Un̄ ad Thi. v. Uidua viues ī delicijs mor tua eſt. Sic et in clericis luxuria maxi me nutrit reꝝ abundātia. Und̓ fertilis fuit mōab requicuit in fecibꝰ ſuis. Exē plū ca. vj. E. Et qꝛ hoc ſacr̄m oīmo dā requirit puritatē. ideo ⁊ nō ſolū cor porales ſordes ſed etiā cordis affectio nes an̄ ipſius ſuſceptione on̄dit remo uēdas. Et hͦ in pedū lotiōe. Un̄ Aug. Hes meus eſt amor meus. Un̄ iubet apl̓s hͦ ſacr̄m ī azimis ſinceritatis ⁊ ve ritatis ſumi. Qd̓ facimus qn̄ etiā ip̄as affectiones malas lacrimis ꝯpūctiōis lauamus. ¶ Probet gͦ ſe hō quilibet ī qͣtuor p̄dictis. et ſic de carne edat et de calice bibat Quia qui ſic māducat car nē chriſti ⁊ bibit eius ſanguinē habet vitā eternā. Ad qua nos ꝑducat. ¶ In paraſceue. Sermo. LXXXI. Urſum ſibi cruci figentes dn̄m. Hebre. vj. O Apl̓us ī his verbis innuit du plice chriſti crucifixionē.ſ. corꝑalem ⁊ ſpūalem. Corꝑalē quam in corꝑe eius exercuerūt iudei. De qua mō cantādo et legēdo agit eccleſia. Spūalē quā ci mali hoīes inferūt malis oꝑibꝰ. De qͣ dic̄ dn̄s ꝑ Malach. Uos me ꝯfigitis gens tota Utrāqꝫ tagit apl̓s in hac di ctione Rurſuꝫ. Per hoc ꝙ dicit rurſū pteriti facti reiteratiōeꝫ innuit. Prima legimus amaram ſed ſecundā amario rem. ¶ Amarā fuiſſe corꝑalē crucifixi onē on̄dit ipſe qͥ ſenſit dicens. O vos oēs qui trāſitis ꝑ viam attendite et vi dete ſi eſt dolor ⁊cͣ. Hoc certe ſi. ipſe n̄ oſtenderet perpendere poſſumus eam fuiſſe amaram ſi conſideremus quatu or. ſcilicet conditionem patientis. paſſi onem inferentis. cauſaꝫ paſſiōis ⁊ mo dum. ¶ Circa ꝯditionem tria inducūt

In paraſceue.
magnitudinē doloris.ſ. ꝯdicio nature corꝑis. qꝛ nullū corpus hūanū teneriꝰ corꝑe chriſti qd̓ a virgīe ſumpſit. Uir ginalis em̄ partꝰ tenerrimus ē. Scd̓m Aug. Dolor em̄ eſt teſtimoniū nature bone. Nulla em̄ natura corꝑis melior et ideo in nulla natura corꝑis pōt cōſi derari dolor fuiſſe maior. Un̄ in libro Reg. d̓r Ꝙ ſalomō erat qͣſi tenerrimꝰ ligni v̓miculus. Itē ꝯditio educatōis Cū em̄ qͥs fuerit a puericia educatꝰ de licate et nutritus. duriꝰ eſt ei poſt dolo res tolerare. Et qͥs delicatiꝰ educatꝰ q̄ ipſe in cuiꝰ ꝑſona dicit eccl̓ia. Quis de licijs ſic affluit ſicut ego. Itē ꝯditō ſta tus. Cū quis fuerit ī ſtatu altiori ſi pꝰ deijcit̉ plꝰ ceteris gͣuat̉. Et quis ipſo ali tior in gloria. quis huilior ī pena. De primo apl̓s. Qui cū in forma dei eſſet ⁊cͣ. De ſecūdo psͣ. Ego ſum v̓mis ⁊ nō hō. Et ita ꝓpt̓tria p̄dicta nō fuit do lor ſil̓is ſic̄ eiꝰ. E Itē ex ꝑte paſſi onē inferētis. Suſtinuit em̄ non ab ex traneis ſed a ꝓximis. Nō ab inimicis ſꝫ ab amiqꝭ. Non ab his qͥbꝰ aliqͣ mala intulit. ſed qͥbus multa bona fecit. Un̄ in Iohāne. Multa bona oꝑa feci vo bis. Psͣ. Retribuebāt mihi mala pro bonis. F¶ Iteꝫ ex ꝑte cauſe amara fuit paſſio. qꝛ nullā cām habuit. Sine cā em̄ inqͥt flagellis ceciderūt me. Sed qꝛ mos eſt flagellatoꝝ ꝙ dicūt ſe ſine ca puniri. ſicut exēplū ponūt hoīes de puero flagellato. Ideo ab alijs reqͥra mus ſicut ab eiꝰ iudice.ſ. pilato qͥ dicit. Nihil cauſe inuenio in eo. Itē a latro ne qͥbꝰ tn̄ vt pluribꝰ gaudiū eſt ſocios habere penaꝝ. Nos qͥdeꝫ īquit digna factis recipimꝰ. hic aūt nil mali fecit. Dic ⁊ tu traditor iudas. Peccaui inqͥt tradens ſanguinē iuſtū. G ¶ Quar to ꝓpter modū amara fuit paſſio ī tri bus.ſ. ꝓpter generalitatē. ꝓpt̓ genꝰ. et ꝓpter circūſtatias. Generalis em̄ fuit paſſio. qꝛ a plāta pedis vſqꝫ ad v̓ticem nō erat in eo ſanitas. Nā in capite ſpi na coronatꝰ ē. arudine ꝑcuſſus. oculis velatus. in facie cōſputus. alapis in ge
nis ꝑcuſſus. collo colaphis ceſus. ī ore. felle potatus. in auribꝰ opprobrijs ſa turatus. ꝑ totū corpus flagellatus. bra chijs et pedibꝰ in cruce extētꝰ. vſqꝫ quo dinūerauerūt oīa oſſa eiꝰ. Ultimo mu crone diro lācee ꝑforatꝰ eſt. Itē ꝯſide randū eſt genus paſſiōis. Nullū eī ge nus tormēti turpiꝰ erat cruce. An̄ Sa pien̄. v. Morte turpiſſima ꝯdenemꝰ eū Augꝰ. Genus tormēti elegit extremū ne aliqd̓ genꝰ tormenti martires formi darēt. Itē ex circūſtātia. Quia tūc nul lus aſtabat qͥ eum ꝯſolaret̉. imo qͥ pri dicebāt ſe mori velle pro eo. relicto eo oēs fugerūt. Un̄ ipſe lamētat̉ dicens. Cōſiderabā a dextris ⁊ videbā ⁊ non erat qͥ cognoſceret me ⁊cͣ. Propt̓ ſupͣ dicta amara fuit eiꝰ paſſio corꝑal̓ quā ꝓpter nos ſuſtinuit. Eamꝰ ⁊ nos ⁊ mo riamur cū illo ꝑ cōpaſſionē. Sil̓es da uid qͥ mortē filij grauiorē morte ꝓpria reputauit. cū diceret Quis mihi det vt ego moriar ꝓ te fili mi abſalō. Un̄ etiā filij qui tenere amāt matres ſuas mo leſtius ſuſtinēt ꝑcuti eas ꝙͣ ſe. Sꝫ qͥs dubitat xp̄m magis amādū ꝙͣ matrem carnalē. Que em̄ mr̄ paſſa ē tot ⁊ tāta ꝑ filio qͣnta chriſtꝰ ꝓ nobis ſuſtinuit. Nōne matrē ſuā reliqͥt ꝓ nobis. Ad huc ⁊ aīaꝫ ſuā. Hiere. xij. Reliqͥ domū meā ⁊cͣ. H ¶ Sꝫ heu plurimi qui eſ ꝯꝑati debuerūt rurſuꝫ crucifigūt ſpūa lit̓ dn̄m.ſ. aculeis pctōꝝ ſuoꝝ. ⁊ hec le git̉ ſibi amarior ẜm psͣ. Super dolo. vul. me. addiderūt. Nec miꝝ qꝛ peccās priuat eū illa re.ſ. aīa. ꝓ qͣ ip̄e oīa p̄dcā ſuſtinuit. Nōne plꝰ ille te offenderet qͥ tibi rē emptā ꝙͣ ille qui tibi denarios cū quibꝰ emiſſes auferret. Un̄ Hugo de ſcō victore in ꝑſona chriſti dicit. E chriſtiane ẜua aīaꝫ tua. ego ꝓ illa mor tuꝰ ſū. ſi illā amiſerꝭ iteꝝ mori nō poſſū ſꝫ nolo vt mihi iniuriaꝫ facias. qꝛ ſi ſa lutē tuā morte mea reſtituā volutari peccādo amiſeris qͣntū in te eſt me it rū crucifigis. Sꝫ heu mō bn̄ pōt dico re illud ꝓphete. Uos me ꝯfigitis gens tota. qͥ priꝰ corꝑalit̓ a paucꝭ iudeis cri

In ꝑaſceue.
tifitus ſuꝫ. Modo em̄ a multis ꝓ ꝑuo vendit̉ aīa. q̄ nihil p̄cioſius. qꝛ ꝓ vno denario. ſic̄ pꝫ in auaris. qui ꝓ vno de nario peierat. ⁊ in miſeris mulieribus Tele foꝝ nō facerent de ſotularibus ſu is ſi noui eſſent. ¶ Iteꝫ peccātes eū rur ſum crucifigūt du cam crucifixionis re iterant. Adeo em̄ deus odio hꝫ pctm̄ ꝙ etiā vt illud deleret ⁊ tolleret pati vo luit ⁊ mori. Un̄ deū multū ꝓuocat qui cām crucifixionis reiterant.i. peccatuꝫ Unde ẜm aliā tranſlationē dicit dn̄s ꝑ hieremiā. Facta eſt hereditas mea qͣſi ſpelūca hyene. Hyena eſt aīal ferociſſi mū qd̓ cadauera extrahit de ſepulcris ⁊ deſeuit ī ea. Nō ē aliquis tā crudelis quin hoſte ſuo mortuo ceſſet eius ſeui cia in mortuū. qͣſi diceret deus. O hō ſi me morituꝝ iudicas parce ſaltem mor tuo. cur debacharis in mortuū. Si re gnantē in celis eſtimas. ſicut dicit tibi aug. magis delinquit. qui ꝯtēnit regnā tem in celis ꝙͣ qui ambulanteꝫ in terra cruci affixit. Et ita duplicem crucifixio nem innuit apl̓us in p̄miſſis verbis di cens. Rurſum crucifigentes dn̄m. De eod̓. Sermo. LXXXII Ecordare paupe tatis ⁊ tranſgreſſionis mee ab ſinthij ⁊ fellis. Tren̄. iij. In his verbis ꝓph̓e hiere. duo nobis dn̄s innuit.ſ. ipſius erga hoīeꝫ dilectio nem. ⁊ hoīs erga ip̄m obliuionē. Pri mū ſcꝫ ipſius dilectionē tangit. cū dicit Pauꝑtatis ⁊ tranſgreſſionis mee ab. Sed hoīs obliuionem innuit. cū dicit. Recordare. Quia em̄ ꝓbatio dilectōis exhibitio eſt oꝑis. iō dn̄s in p̄miſſis ver bis nō verbotenus dicit nos dilexiſſe. frecolit nobis illd̓ qd̓ fecit ꝓpter nos vt ipſi ex tali exhibitione oꝑis ꝓbemꝰ ⁊ aduertamus eius erga nos dilectiōꝫ Triplex eſt aut eius beneficiū in quo maxime ꝑpendit̉ eius dilectio ſcꝫ. exina nitio. abiectio. amaritudinis perpeſſio Primū ſcꝫ exinanitio quā fecit in incar
natione. Secundū ſcꝫ abiectio quā ha buit in ꝯuerſatiōe. Terciū ſcꝫ amaritu dinis perpeſſio quā ſuſtinuit in paſſiōe Et hͦ triplex beneficiū tāgit in p̄miſſis verbis dn̄s ¶ Primū ſcꝫ exinanitio no tat̉ cū dicit. Trāſgreſſionis mee. Secū dum ſcꝫ abiectio. cū dicit. Pauꝑtatis. Terrciū ſcꝫ amaritudinis ꝑpeſſio cum dicit. Abſint̓hij ⁊ fellis. Exinanitionē ſui fecit in incarnatione. qꝛ exinanitio eſt alicuius magne rei ⁊ qͣſi incōprehē ſibilis in modicū quid redactio. Qd̓ fa ctu eſt in filij dei incarnatione. Ipſe eī quē totus nō capit orbis. qꝛ eſt ſpūs in circūſcriptus. qꝛ eſt ſuꝑ oīa. infra oīa. intra oīa. extra oīa. tunc totus eſt ꝯclu ſus in hūana forma. Et hoc eſt qd̓ tan git apl̓us. Exinaniuit em̄ ſe formā ẜui accipiens. Et hanc exinanitionē vo cat dn̄s in p̄miſſis v̓bis trāſgreſſionē qꝛ ve in īcarnatōe trāſgreſſꝰ ē metas nobi litatis ſue. qꝛ dn̄s factꝰ ē ẜuꝰ et̓nꝰ factꝰ ē puer. excelſus factꝰ ē ꝑuulus. īmēſus factus eſt localis. ſimplex factus eſt co poſitus. īmortalis factus eſt mortalis Uel vocat exinanitionē tranſgreſſio nem ꝓpter metā triplicē quā tranſgreſ ſus eſt in incarnatione. ſcꝫ metā diuine nature. ⁊ meta angelice creature. ⁊ me tam hūilitatis humane. Oiuine natu re metā tranſgreſſus eſt qn̄ ſimplicitati ſue creaturā copulauit. Et ꝓpter huiuſ mēte tranſgreſſionē dicit̉ minor patre. It̓ angelice naͣe metā trāſgreſſus ē qn̄ ſibi creaturā copulauit morti tributari am. qd̓ nō eſt angelica. Et ꝓpter huiuſ mete trāſgreſſionē dr̄ paulominus mi noratus ab angelis. Iteꝫ metā huilita tis hūane tranſgreſſus eſt qn̄ ipſe hoī ſubiectus fuit.ſ. marie ⁊ ioſeph. ⁊ qn̄ iu dicis paſſus eſt iniuriā. ꝑſequentiū ꝯtu meliā. Et ꝓpter huius mēte tranſgreſ ſionē dr̄ minor hoīe. Un̄ ipſe dicit ꝑ ꝓ phetam. Ego ſum vermis ⁊ nō hō ob probriū hoīm. Et ſic ꝓpter eius p̄dictā exinaitionē quā fecit in incarnatiōe di cit tranſgreſſionē. Et ꝙ hanc fecerit ex

In paraſceue
hieremiā dicens. In caritate ꝑpe. dile xi te. iō attraxi te mi. Et bern̄. Sūmus oīm factus eſt infimꝰ oīm. qͥd hͦ fec̄ niſi caritas. K¶ Et licꝫ hec exinanitio fu erit ſignū maxīe dilectionis. tn̄ ad iudi ciū maioris dilectionis exiuanitiōi ad didit abiectionē ꝯuerſatiōis. Non em̄ primo voluit apud reges vel alios po tentes naſci. aut cū talibus. cōuerſari. ſꝫ pauꝑ cū pauꝑibus factus opprobriuꝫ hoīm ⁊ abiectio plebis. Iux illd̓ Eſa. vj. Uidimꝰ eū nouiſſimū ⁊cͣ. Et hac ab iectionē vocat dn̄s in p̄miſſis vbis pau ꝑtate. Tripl̓r aūt ꝑpendimꝰ ipſiꝰ pauꝑ tatē.ſ. in ingreſſu. in ꝓgreſſu. ⁊ egreſſu. Pauꝑ em̄ mūdū intrauit. pauꝑ in md̓o vixit. pauꝑ d̓ md̓o exiuit. Ꝙ pauꝑ mū dū intrauit dr̄ in euāgelio. Inueniētis infantē pā. inuo. nō purpura poſitū in p̄ſepio nō in caſtro. O ꝙͣmag̓ fuit hec pauꝑtas. Ipſe em̄ ad aggrauatiōeꝫ bꝰ pauꝑtatis quā ſuſtinuit mūdū intrādo nō in eſtate ſꝫ in hyeme. nō in die ſꝫ in nocte. nō int̓ notos ſꝫ inter igͦtos naſci voluit. Si em̄ natus fuiſſet in eſtate for te illa tēperies aeris nō ita nocuiſſꝫ mē bris tenellis pauꝑis mr̄is filio. que vix pariniculos ad voluendū eū habebat. Itē ſi natus fuiſſet in die forte trāſeun tes aliꝗ pietate moti p̄buiſſent ei aliqͥd veſtimenti. Item ſi fuiſſet natus int̓no tos. forte lectulū ad iacendū ei prebuiſ ſent. O deꝰ ⁊ qͥd poterat dicere illa ce leſtis ml̓titudo q̄ aſſiſtebat qn̄ videbat ieſum ſacerdote magnū ſordidis indu tū veſtibꝰ. O ſi licuiſſet quo eū purpu ra veſtiuiſſent. Sꝫ mitiſſimꝰ oīm elegit panis vilibus īuolui ⁊ in p̄ſepio reclia ri. ¶ It̓ pauꝑ in mūdo vixit qꝛ in mūdo nihil poſſedit. Sꝫ pauꝑrimus de md̓o exiuit. qꝛ nudus in cruce ſtetit. Un̄ ⁊ di xit. Uulpes fo. ha. Et poſt. Filius autē hoīs nō hꝫ vbi caput ſuū reclinet. Un̄ inclinato capite tradidit ſpm̄. Ꝙ autē hāc pauꝑtatē ꝓ nr̄a dilectiōe ſuſtinuit on̄dit apl̓s dicens. Cū eſſꝫ diues ꝓ no bis factus eſt egenus. nec hͦ ſibi ſuffec̄. ¶ Sꝫ ad on̄ſionē magne dilectōis
abiectioni addidit amaritudinis ꝑpeſſi onē. Et hāc tāgit cū ſubdit. Abſinthij ⁊ fellis. Hic em̄ tangit vnū de p̄cipuis q̄ bonus medicus tꝑe paſſiōis ꝓ infir mo ſuſtinuit.ſ. amarā potionē. De qͣ re quire in ẜmone. Nō egent qͥ ſani ſt̓ me dico. Sꝫ ꝙ hec ꝓ nr̄a dilectōe ſuſtinuit on̄dit ioh̓. dicens. Qui dilexit nos ⁊ la uit nos in ſan.ſ. Sic gͦ ꝑ triplex bn̄ficiū ſ. exinanitiōis. abiectiōis. ⁊ pene ꝑpeſ ſionis. on̄dit̉ dn̄i erga hoīem dilectio. M ¶ Sꝫ hoīs obliuionē erga ip̄m īnuit dn̄s cū dicit. Recordare. Hoīs di co mortal̓r peccatis. Nullus em̄ poſſꝫ mortal̓r quolibꝫ genere pctī peccare.ſ. aut ꝑ ſuꝑbiā. aut ꝑ auariciā. aut ꝑ luxu riā. ſi triplex bn̄ficiū iam p̄dictū hr̄et ſꝑ in mente. Nā ipſiꝰ exinanitio quā fecit in incarnatione nr̄e reſiſtit ſuꝑbie. eius pauꝑtas nr̄e auaricie. eiꝰ in carne ama ra paſſio nr̄e luxurie. Quō em̄ hō qͥ cō ꝑatus eſt luto fauille ⁊ cineri ſe ſuꝑ ſe ꝑ ſuꝑbiā leuaret. cū deū qͥ eſt ſpeculū ſine macula ⁊ candor lucꝭ eterne. ꝓpter ip̄m de ſedibus regalibus deſcēdiſſe ⁊ me tas nobilitatis ſue tranſgreſſum eſſe vt ſe exinaniret formā ẜui accipiens reco gitaret. Aut quo hō cuius ingreſſus ⁊ egreſſus nudus eſt. cuiꝰ vita vapor ad modicū parens eſt auaricie inſudaret. cū creatorē oīm in quo erat in hͦ md̓o oēs theſauri abiectu ⁊ pauꝑrimū reco gitaret. It̓ quō bō cuius corpus in fe tore libidinis ꝯceptū ⁊ ex corruptione eſca v̓mibus p̄paratū delicijs ⁊ luxuri is deſeruiret ſi ſaluatoreꝫ oīm cuiꝰ cor pus ſine macula ꝯceptū ⁊ corruptioni mime deputatū abſinthio ⁊ felle ⁊ di uerſis cruciatibus ꝓ nobis cruciatū re cogitaret. Recogitate eū qͥ talem ꝓ no bis ſuſtinuit ꝯtradictiōꝫ dicit apl̓s. Re cordare gͦ hō pauꝑtatis xp̄i trāſgreſſio nis. ⁊ abſinthij ⁊ in eternū nō peccabi ſꝫ ſua ſequens veſtigia ſibi cōpatiens ſe cum ꝯregnabis. Qd̓ nobis p. De eod̓. Ser. LXXXIII. Uos oēs qui tra

In paraſceue
ſitis ꝑ viā attendite ⁊ videte ſi c̓ dolor ſil̓is ſic̄ dolor meuſ. Tren̄.j. N ¶ In ꝓpoſitis v̓bis ꝓph̓e dn̄s duo fac̄. Pri mo em̄ inſinuat ſua vehementē paſſio nē. cū dicit. Si eſt do. ſi. ſic̄ dolor meus Scd̓o monet ad cōpaſſionē. cū dicit. O vos om̄s at. ⁊ vi. In primo duo on̄ dit. vicꝫ vehementiā paſſiōis ex ꝑſona patiētis. quā tāgit cū dicit. Golor meus Et ex incōꝑabilitate paſſionis. cū dicit Si e dolor ſil̓is. Uere vehemes īuenit̉ paſſio ex primo ſi conſideret̉ cōditio ꝑ ſone patietis. quā tangit cū dic̄. Oolor meus. Meus inꝙͣ qͥ ſum ſapia q̄ ex ore altiſſimi ꝓdij q̄ p̄cioſior eſt cunctis opi bus. ⁊ ꝓ tā vili.i. qͣſi ꝓ nullo p̄cio vena lis ſuꝫ expoſitus. Quid vultis mihi da re inqͥt iudas ⁊ ego vobis eum tradā. Ubi dic̄ glo. qͣi vile macipiū p̄ciū poſu it in optione ementiū dicēs. Quid vul tis mihi dare. It̓ dolor meus qͥ ſū ſpe cioſus forma p̄ filijs hoīm. ⁊ cādor luq eterne ⁊ ita turpiter ſum ſputo dehone tatus. Uere poterat dicere illud Iob. Ficiē meā in quā deſiderant angeli ꝓ ſpcere ꝯſpuere nō verent̉. Item dolor meus qͥ.ſ. ſuꝫ rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. ⁊ tāꝙͣ latro cū latronibus deputatus ſū Marci.xv. Et cū iniqͥs deputatus eſt. Hoc eſt qd̓ p̄dixit Eſa. liiij. de vilificati one tāte ꝑſone cū dixit. Uidimus eum nouiſſimū viroꝝ. Et poſt ſequit̉. Unde nō reputauimus eū. Sic gͦ vult vt ꝯſi deremus vehem̄tiā paſſionis ex ꝑte cō ditiōis ꝑſone. cū dic̄. Oolor meꝰ. Scd̓o on̄dit vehem̄tiā doloris ex in cōꝑabilitate paſſiōis. quā īnuit cū dic̄. Si eſt dolor ſil̓is. Uere non fuit dolor ſil̓is. qꝛ fuit incōꝑabilis. ⁊ hͦ ꝑpendit̉ ſi tria principal̓r ꝯſderant̉. Uicꝫ nature cōplexio. Iniuriaꝝ illatio. ⁊ paſſionis vilipenſio. P¶ Propt̓ pͥmū ſcꝫ naͣe ſue bn̄ diſpoſitā ꝯplexionē. vehentem ytulit paſſiōeꝫ. Quāto em̄ caro mundi or eſt ⁊ minus putrida tanto vehemen tioreꝫ illatā ſentit paſſiōeꝫ. Et qͣnto cō plexio eſt magis bn̄ ꝓporcionata tanto lortior eſt pug in diſſolutiōe ⁊ anguſtia
maior. Cū gͦ in dn̄o ieſu p̄ ceteris filijs hoīm caro fuerit purior ⁊ cōplexio co uenientior. maiore etiā ſenſit p̄ ceterꝭ in ipſa doloris vehem̄tiā. ⁊ in diſiūctione anguſtiā. Pro tāto dic̄ Luc̄. xij. Baptiſ mo habeo baptiſari ⁊ quo coartor vſqꝫ dū ꝑficiat̉. In ſignū coartatiōis bꝰ in agonia poſitus dū cogitaret de futura paſſionē ſangͣnē ſudauit. Et qꝛ tale qͥd nec an̄ nec poſt vlli vnꝙͣ niſi ſibi euenit iō bn̄ dixit. Nd eſt dolor ſil̓is ⁊cͣ. Q Scd̓m.ſ. īiuriaꝝ illatio fecit incōꝑabi lem paſſiōeꝫ. Inturias aūt ſibi illatas enūerat qͣtuor. Math̓. xx. cū dixit. Tra det̉ em̄ gen. ad il. ⁊ fla. ⁊ cruci. Magna vtiqꝫ ⁊ incōꝑabilis īiuria ipſiꝰ traditio Si ꝯſideremꝰ quo v̓tutū d̓s traditꝰ fuit a ẜuo. mgr̄ celeſtis a diſcipulo. pr̄fami lias a diſpenſatore ⁊ burſario ſuo. ⁊ hͦ ſecū comedēdo ⁊ ip̄m oſculādo. It̓ quo tradidit agnū lupis. īnocenteꝫ homici dis. amicū inimicꝭ. piū impijs. iuſtu in iuſtis. Propter hͦ ꝯq̄rit̉ dn̄s ꝑ ꝓph̓am. Ho pacis mee qͥ ē. p. m. magni. ſuꝑ me ſupplantatiōꝫ. Et alibi. Si is qͥ oderat me ſuꝑ me magͣ locutꝰ fuiſſet abſcōdiſ ſem me forſitan ab eo. tu v̓o hō vnani mis dux meꝰ ⁊ notus meus qui dulces mecū capiebas cibos. ¶ Iteꝫ incōꝑahi bilis fuit iniuria. in ipſiꝰ illuſione. Illu ſus em̄ fuit in qͣtuor locꝭ. In domo cay phe. pilati. herodis ⁊ in cruce. O ꝙͣtu fuit in domo cayphe illuſus vbi facies ſua ſole ſplendidior fuit in dilubrium velata. alapis ceſa. blaſphemijs inho neſtata. de ꝓphetrſatiōe ꝑcutientiū int̓. rogata ¶ It qͣntū illuſus fuit in domo pylati. vbi ꝓprijs veſtim̄tis exuit̉. ⁊ in ludibriū tāꝙͣ rex fatuoꝝ purpura circū dat̉. ſpinis coronat̉. deriſorie adorat̉. ⁊ rex vocat̉. ⁊ tāꝙͣ nō valēs ſe ſaluare ſa lutat̉. ⁊ arūdine caput eiꝰ āgelis tremē du ꝑcutit̉. ⁊ tāꝙͣ fragilis ⁊ nulla ſit eiꝰ potētia. baculꝰ arūdineꝰ in māu de xtra ꝓ ſceptro regio ponit̉. ⁊ tanꝙͣ ſit. vmis viliſſimꝰ ⁊ īmundiſſimꝰ cōſpuit̉ altiſſi mi filiꝰ rex regū ⁊ dn̄s angeloꝝ ⁊ gl̓ia ¶ Itē qͣnta fuit illuſio regis celoꝝ cora

In paſceue.
berode terreno ⁊ iniquo reget toto eiꝰ exercitu a qͥbus ſpernit̉ ⁊ tanꝙͣ fatuus indutus veſte alba irridet̉. ⁊ a curia ip ſius eijcit̉ ⁊ pylato iudicādus remittit̉ Suꝑ om̄s aūt qͣrta illuſio fuit doloro ſa. q̄ ꝯtigit in crucis patibulo. vbi cū pr̄ mīaꝝ ꝓ ſalute oīm hoīm effunderet vi ſcera mīe ſue a principibus ⁊ ſūmis ſa cerdotibus ⁊ ſenioribus ⁊ ppl̓is ⁊ mi litibus ⁊ etiā ab ipſis ꝯdēnatis ⁊ cruci fixis latronibus. Itē a p̄tereūtibus ⁊ capita mouentibus ſubſannat̉ ⁊ blaſ phemat̉ ⁊ vituꝑat̉. Poſt ergo tantos ⁊ tot illuſiōes merito poterat dicere. Nō eſt do. ſil̓is ſicut dolor meus. ¶ Tercium inducens incōꝑabilē dolorē fuit flagel latio. Fuit em̄ attritus ml̓tis flagellis ſcꝫ materialiū figelloꝝ colaphoꝝ ſpina rū pūgētiū. ſputoꝝ. fellis. lancee. clauo rū. De quibꝰ oībus btūs ber. dicit. Se ptē ſunt diſcipline in quibus docet nos xp̄s in flagellis. ſputis. colaphis. ſpiniſ potu fellis. clauis. lanceatione lateris. Sufficiat nobis hec ph̓ia ſcire ieſum xp̄m ⁊ crucifixū. O vtina bone ieſu di ſciplina tua me doceat. Iuxta illud psͣ. Diſciplina tua ipſa me docebit. Quar tū inducens incomꝑabilem dolorē fu it amara crucifixio. Per totum em̄ cor pus fecit dolore paſſiōis diffundi. Nō em̄ habuit ꝑticulare vnius membri do lorē ſꝫ oīm mēbroꝝ vehementiſſimum Uulneratus em̄ eſt in locis vbi vene ⁊ nerui ꝯueniūt totius corꝑis. in manibꝰ pedibus ⁊ corde qͥbꝰ diruptis ſanguīs de toto corꝑe eſt effuſus. ⁊ dolor ꝑ totū corpus diffuſus. Cui cōpetit qd̓ dicit̉ Gen̄. vij. Rupti ſunt om̄s fontes abyſ ſi magne. ⁊ cataracte celi aꝑti ſūt. Fon tes pn̄t dici vulnera xp̄i. cataracte vene ⁊ nerui. Et hiere. x. Zabernaculā meū vaſtatū eſt.i. corpus. om̄s funiculi eius dirupti ſūt. Funiculi vene ⁊ nerui ſunt R¶ Terciū principale inducens do lorē eſt p̄cij tanti vilipenſio. Nam ſan guis xp̄i effuſus potuit ſufficere ad oīꝫ hoīm redemptioneꝫ ⁊ efficere ſalutem oꝝ. ⁊ in ſolo latrone tūc ꝓfecit. Inde
gͦ dolor tanti negociatoris fuit qd̓ p̄ciū qd̓ ad ſalutē oīm ſuffecit tā paꝝ illo tꝑe effecit. Un̄ qꝛ mercator celeſtis tā de p̄ cioſis mercibꝰ ita paꝝ reportauit. iō ſu us dolor incōꝑabil̓ fuit. Hec eī rō potiſ ſima fuit. qͣre in cruce poſitus fleuit ſic̄ dicit apl̓s. Orans cū clamo. vali. ⁊ la. Un̄ Ber. O bone ieſu qͣre fleuiſti cuꝫ potius eſſet gaudendū. qꝛ oꝑaris ſalu tē in medio tre. Sꝫ fleuit qꝛ cū paſſio eiꝰ ſufficeret redeptioni oīm hoīm effe cit tn̄ redēptionē paucoꝝ. Pro tāto gͦ in p̄miſſis v̓bis dixit. Non eſt do. ſil̓is ſicut do. meꝰ. Exemplū ca. xj. F. S Scd̓o ad p̄dicti doloris inducit cōpaſ ſionē. cū dicit. O vos o. qͥ tran. ꝑ via at. ⁊ vi. ſi eſt do. ſil̓is ⁊cͣ. Ad om̄es clamat ꝓ cōpaſſione dicens. O vos om̄s. qꝛ ꝓ oībus paſſus eſt. Ro. viij. Proprio fi. ſu. nō pe. ſꝫ ꝓ no. oībꝰ tra. illu. Quibus oībus dicit. Attē. ⁊ vi. Uidete ꝯſiderā do. ⁊ attendite cōpatiendo. Ad idē mo net Tren̄. iij. Recor. inqͥt pau. m. ⁊ trā abſin. ⁊ fel. Et rn̄det ſibi fidelis anis. Memoria me. ero ⁊ ta. in me aīa mea ſ. ꝑ cōpaſſionē. Ad eandē cōpaſſioneꝫ inducit btus bern̄. drcenſ. Reſpicę ocu lo mentalio hō ꝙͣnto debito remunera tionis aſtringaris dn̄o patiēti ꝓte. Re ſpice ⁊ attende ſanguineū ſuaorē. ala. paꝝ ꝯtumeliā. flagelloꝝ inſtantiā. coro nā ſpinea. ſputa. ludibria. crucis anga riā. patibuli ſuſpendiū. fellica cibaria. acidā pocala. irriſiones. geminatū cru cifige crucifige. ⁊ quid plura. viliſſimū mortis ſuppliciū. Ad eandē cōpaſſiōeꝫ monet nos tā rōnalis creatura ꝙͣ irra tionalis creatura. Et primo monet cō paſſio btē v̓ginis. cuiꝰ aīam ꝑtranſiuit gladius cōpaſſionis tꝑe ſue paſſionis. Monent ⁊ nos mulieres q̄ flentes ſe qͥbant̉ dn̄m qͥbus dixit. Filie hierl̓m no lite ſuꝑ me fle. Monet ⁊ maria mag dalena q̄ nō ſolū viuū ſꝫ etiā mortuū ꝙ plurimū defleuit. Unde ſibi dixit dn̄s. Mulier qͥd ploras. Monet vtiqꝫ ⁊ ip̄a inſenſibilis creatura ad cōpaſſiōꝫ. Nā patiente dn̄o ſol obſcurat̉. aer obtene

In vigilia paſce.
petre ſciſſe ſunt. Et videntur duriores petris qͥ ſuo ſaluatori nō cōpatiunt̉. In ſignū cōpaſſiōis pleriqꝫ fideles die paſ ſionis abſtinet in pane ⁊ in aqͣ ⁊ nudis pediꝰ incedūt. Exeamꝰ gͦ chariſſimi ⁊ nos exͣ caſtra ſic ꝯſuluit apl̓s. īproꝑiū eius portates ꝑ cōpaſſionem. Qꝛ ſi co patimur ⁊ ꝯregnabimꝰ. Qd̓ nogis p̄ ſtare. ¶ Alios duos ẜmones de paſſio ne require in dn̄ica ante diem cinerū. ¶ In vigilia paſche de epl̓a. Sermo. LXXXIIII I cōreſurrexiſtis cuxp̄o q̄ ſurſuꝫ ſūt q̄rite vbi xp̄s eſt in dextra dei ſedens. Col̓. iij. T In his v̓bis apl̓s duo facit. ¶ Primo exprimit noſtrā ꝑfectā ⁊ vera ſpūalem reſurrectiōem. cū dic̄. Si cōre. cū xp̄o. Scd̓o monet ad eiuſdeꝫ reſurrectiōis on̄ſionē vel ꝯprobationem. cū ſubdit. Que ſurſum ſūt q̄rite. Spualem aūt reſurrectiōꝫ dico ad differentiā aliaꝝ re ſurrectionū. Triplex eſt em̄ hoīs reſur rectio. Spūalis q̇ eſt de culpa ad gr̄aꝫ De qͣh̓. Si ꝯreſur. cū xp̄o. Eoꝑal̓ q̄ eſt de morte ad vitam. De qͣ Iob. xix. In nouiſ. die de ter. ſur. ſuꝫ. Beatitudīs q̄ eſt de pena gl̓iam. De qͣ eph̓. ij. Gratia xp̄i ſaluati eſtis ⁊ ꝯreſuſcitauit ⁊ ꝯſede re fec̄ in celeſtibus. De ſpūali gͦ reſur rectiōe q̄ eſt de culpa ad gr̄am loquens apl̓us dicit. Si ꝯreſur. cū xp̄o. Culpa em̄ mortalis peccati dr̄ mors ſpūalis. Q ſic̄ dr̄ in li. Sap̄. xvj. Hō ꝑ maliciā occidit aīaꝫ ſua. Et hec mors culpe di ſpoſuit ſeᶠ quēadmodū mors corꝑalis. In morte em̄ corꝑali pͥmo hō diſtꝑat̉. poſt īfirmat̉. deinde morit̉. tandē effert̉ ⁊ poſtea tumulat̉. Sic etiam in morte ſpūali diſtꝑat̉ hō ꝑ cogitatōꝫ. infirmat̉ ꝑ delectatiōꝫ. morit̉ ꝑ ꝯſenſum. effert̉ ꝑ opus. tumulat̉ ꝑ ꝯſuetudinem. Taliter ſpūal̓r mortuū hortat̉ apl̓s ad ſurgen dū cū dicit ad eph̓. v. Surge qͥ dormis ⁊ exurge a mortuis ⁊ illūinabit te xp̄s.
Huic aūt reſurrectioni tria ſūt neceſſa ria ipſam efficientia.ſ. cordis cōpūctio oris ꝯfeſſio. ⁊ oꝑis ſatiſfactio. Hec tria ſūt qͥſi tres dies ſpūlis reſurrectiōis. De qͥbus Oſee.vj. Poſt duos dies. in die tercia ſuſcitabit nos. Ꝙꝛ poſt ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē in ſatiſfactiōe qͣſi in die ter cia de morte culpe reſuſcitabim. Exē plū ca. ix. D. Sꝫ penſandū ꝙ apl̓s ex mens ſpūalem reſurrectiōꝫ. nō ſolū dic̄ Si ꝯreſurrexiſtiſ. Sꝫ etiā addit. cū xp̄o vt innuat ꝑfectā ⁊ verā reſurrectiōem. Eſt em̄ ſpūalis reſurrectio triplex. Fan taſtica ⁊ nō v̓a neqꝫ ꝑfectā deſigͣta ꝑ re ſurrectiōꝫ ſamuel̓. Re. j. Suſcitatus em̄ videbat̉ ſamuel. ſic dicit glo. ſꝫ ꝑ vitateꝫ nō erat. Hec eſt illoꝝ qͥ de aliqͥbus peni tētes in alijs delectant̉. ⁊ tn̄ credūt ſe ſa tiſfacere. igrantes ꝙ dei oꝑa ꝑfecta ſūt. ſic̄ dr̄ in ioh̓e. Totu hoīem ſanū fec̄ in ſabbato. Ꝙꝛ ſūma dei pietas veniā nō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciā do dabit. Un̄ ꝙͣdiu vnā culpā mortaliſ peccati hn̄t ſuꝑ ſe. p̄ gͣuedine ipſius cul pe. īpoſſibile eſt quepiā ſpūal̓r reſurge re. lꝫ fingant ſibi reſurrectōꝫ. An̄ Eſa. xxiiij. dr̄. Grauabit eū iniquitas ſua. ⁊ corruet ⁊ nō adijciet vt reſurgat. ¶ Iteꝫ eſt alia reſurrectio v̓a ſꝫ nō ꝑfecta ꝓpter recidiuū ſignata ꝑ reſurrectiōeꝫ lazari qͥ qͥdē ve fuit reſuſcitatꝰ. ſꝫ nō ꝑfecte. qꝛ iteꝝ mortuꝰ ē. Hec eſt illoꝝ reſurrectio qͥ qͥdē ꝑ ꝯtritionē ꝯfeſſione ⁊ ſatiſfactōꝫ v̓ e ⁊ nō fantaſtice a pctō reſurrexerant ſꝫ nō ꝑfecte. qꝛ poſt tꝑs in pctm̄ iteꝝ re cidiuat. De qͥbꝰ pe. in can̄. ij. Tanis re uerſus ad vo. ſu. ⁊ ſus lo. in vo. lu. Ex emplū ca. vij. F. IIteꝫ tercio eſt reſurre ctio v̓a ⁊ ꝑfecta. in pn̄ia ꝑſeuerās deſigͣ ta ꝑ xp̄i reſurrectiōꝫ; qͥ v̓e reſurrexit ⁊ ꝑ fecte. Qꝛ xp̄s reſur. a mor. iā nō morit̉ mors illi vltra nō dn̄abit̉. Hanc ꝑfectā ⁊ ſpūalem reſurrectiōꝫ exprimit apl̓us cū dic̄. Si ꝯreſurrexiſtis cū xp̄o. Exem plū. c. j. E. U ¶ Scd̓o monet ad eiuſ. dem reſurrectiōis cōprobatiōꝫ. cū ſub dit: Que ſurſum ſūt q̄rite. hec ſūt eī v̓a ſigͣ huiꝰ reſurrectiōis vt iā terrena nō iij

De paſca
q̄rat ſꝫ in hac ꝑegrinatione ſolo corꝑe ꝯſtitutus. cogitatiōe ⁊ auiditate in illa celeſti pr̄ia ꝯuerſet̉ q̄ ſurſuꝫ ſunt q̄rens dicens cū apl̓o. Qr̄a ꝯuerſatio in celis c̄. Exēplū. c. viij. K. c. xij. R. ¶ Poſt hāc reſurrectionē ꝑuenit̉ ad ſecundā.ſ. cor ꝑalē. q̄ eſt de morte ad vitā. De qͣ apl̓us j. Coꝝ. xv. In momē. in ictu ocl̓i. in no uiſſi. tu. canet em̄ tuba. ⁊ mortui reſur gent incorrupti. Ubi tria innuit apl̓us hāc reſurrectionē efficiētia. cam. modū ⁊ integritatē. Cām cū dicit. Canet em̄ tuba.i. vox xp̄i qͣ dicet. Surgite mortui ⁊ venite ad iudiciū. Et notandū ꝙ illa vox q̄ facit reſurrectiōeꝫ qͣtuor modis appellat̉ in ſcriptura. Dicit̉ em̄ vox fi lij dei ꝓpter autoritatē. Ioh̓. v. Mor tui qͥ in monum̄tis ſunt audiēt vocē fi lij dei. It̓ dr̄ vox archangeli ꝓpt̓ mini ſteriū. qꝛ miniſterio angeloꝝ fiet colle ctio illa pulueꝝ. j. Theſ. iiij. In voce ar changeli ⁊cͣ. ¶ Itē dr̄ tuba ꝓpter terribi litate. Un̄ ſupra dicit apl̓s. Canet em̄ tuba ¶ Iteꝫ vocat̉ clamor ꝓpt̓ euiden tiā. qꝛ ab om̄ibus audiet̉. Math̓ xxv. Media noc. cla. fa. eſt. Iteꝫ reſurrectio nis modū on̄dit. qꝛ nō moroſe ſꝫ in bre ui tꝑis ſpacio om̄s reſurgent qd̓ innuit apl̓s cū dicit. In mom̄to. gloſa. i. in bre uiſſimo tꝑis ſpacio. Et ad maiorē exp̄ſ ſionē addit. in ictu oculi. glo. i. ꝙͣcito ꝑ cutit oculus. qͥ ꝑcutit in ſūma celeritate ¶ Itē integritatē reſurrectionis on̄dit. cū dicit. Et mor. reſur. incor. glo. i. ſine aliqͣ diminutione mēbroꝝ. Hanc aut reſurrectiōꝫ ſequit̉ reſurrectio felicita tis q̄ eſt de pena ad gloria. Non em̄ re ſurgemus vt hoīes penis aſtricti. ſꝫ ſic̄ angeli ab oībus penis īmunes. ſicut dr̄ in mat. xxij. In reſurrectiōe erūt hoīes ſic̄ angeli dei. Reſurgēt em̄ a corꝑis igͦ minia ad ipſius pulcritudinē. Math̓. xxj. Ful. iu. ſic̄ ſol Iteꝫ reſurgent a gra uedine ⁊ groſſicie ad ſubtilitateꝫ ⁊ agi litatē. Un̄ Sap̄. iij. dr̄. Et tan ꝙͣ ſcintil. in aru. diſ. Ubi ⁊ agilitas ⁊ ſubtilitas innuitur. Tanta em̄ erit ſubtilitas ⁊ a gilitas vt vbi volet ſpiritus ꝓtinus ſine omni impedimento aſſit ⁊ corpus. Itē froſurgēt a paſſibilitate ad īpaſſibi litatē. Nulla ei erit ibi moleſtia corꝑis q̄ hͦ multa ē. Apoc̄. xxj. Abſterget deus ocꝫ la. vſqꝫ nec vllꝰ dolor. Quo nos ⁊cͣ. In die paſche de epl̓a. Sermo. LXXXV. Xpurgate vetꝰ fer mentū ⁊cͣ. j. Eoꝝ. v. A¶ In his v̓bis de tribꝰ agit apl̓s. vicꝫ de fer mento. de ferm̄ti vetuſtate. ⁊ de fermen ti veterꝭ expurgatione. Quātū ad pri mū notandū ꝙ eſt triplex fermentū. ſcꝫ cordis. oris. ⁊ oꝑis. Cordis fermentu eſt hypocriſis. ⁊ hͦ corrupit ex p̄ua intē tione acctiōꝫ. Lu. xij. Acten. a fer. pha. qd̓ eſt hypocriſis. Et leuit̉. ij. Om̄s ob latio q̄ offert̉ dn̄o abſqꝫ ferm̄to erit.ſ. pͣ ue intentiōis. Oris ferm̄tū eſt praua eruditio. qd̓ ex tali doctrina corrupit fi dem. De hͦ ferm̄to Math̓. xvj. Cauete a fermento phariſeoꝝ. ⁊ ſequit̉. Tunc intellexerūt ꝙ nō dixit cauendū a ferm̄ to panū ſꝫ a doctrina phariſeoꝝ. Ope ris ferm̄tū eſt qd̓libet actuale mortale. pctm̄. ⁊ hͦ corrupit vicinā ſocietatē. De quo hiere. lj. Ecce ego ad te mons pe. ſtifer qͥ corrupit vniuerſā t̓rā. Quod de malo p̄lato vel ſacerdote p̄t dici. qͥ ſuo malo p̄lato exemplo corrupit totā pro chia. Et de hͦ ꝓprie loquit̉ apl̓s de illo fornicatore corinthio j. Coꝝ. v. cū dic̄. Modicū fer. to. maſ. cor. glo. Hctm̄ qd̓ cognitū nō arguit̉ oēs ꝯtamīat. Et ſta tim ſubdit. Expurgate gͦ vetus ferm̄tū Dicit̉ aūt mortale pctm̄ vetus ferm̄tū vt on̄dat̉ illud ideꝫ in genere pctm̄. qd̓ primū angelū ⁊ primū hoīem corrupit ⁊ corrūpendo īmutauit. Uetus gͦ ferm tū eſt pctm̄ qd̓ primū angeluꝫ mutauit in dyabolū. pulcerrima creaturā in tur piſſima. ita vt abſqꝫ magno horrore vi deri nō poſſit. ⁊ etiā in tali ſtatu poſui ꝙ melius eſſet ei nō eſſe ꝙͣ ſic eſſe. Eſa xiiij Quō cecidiſti lucifer qͥ maneorie

De paſca.
Et ſequit̉. Uerūtn̄ ad infernū detrahe ris ⁊cͣ. Exemplū ca. ij. T. Hoīem etiaꝫ corrūpendo īmutauit in multis bonis Nā qͥ in gloria ⁊ honore coronatꝰ erat cū in honore eſſet nō intellexit. vn̄ ꝓpt̓ pctm̄ de p̄dictis ad magna ⁊ multipli cem miſcriā deuenit. quā in primo ſta tu nullatenus habuiſſet. Qd̓ bn̄ ſignat̉ La x. in illo qͥ deſcendēdo ab hieruſalē in hiericho incidit in latro. qͥ expoli. eū ⁊ pla. impo. abie. ſemi. reli. Qd̓ glo. ex ponit de primo hoīe qͥ deſcendit peccā do de hieruſaleꝫ.i. de ꝑadiſo vbi plenā pacē habuit.ſ. pacē mentis. ꝙͣtū ad cō cordē cogitatiōꝫ. pacē corꝑis. ꝙͣtuꝫ ad mēbroꝝ obedientiā pacē tꝑis. ꝙͣtuꝫ ad nullius hoſtis īpugnatiōeꝫ. Que ꝓpt̓ pctm̄ oīa amiſit. ⁊ vſqꝫ hodie hō amit tit. Propt̓ hͦ apl̓s bn̄ ꝯſulit tercio loco vt illud diligent̓ expurgemꝰ. cū dic̄. Ex purgate. G¶ Circa qd̓ notandū ꝙ a fermēto hͦ ſpūali.ſ. pctō qd̓ aīam cor rūpit. multiplicit̓ debemꝰ purgari. ſicut infirmꝰ corꝑalis multiplicit̓ purgat̉ vt curet̉. Purgat̉ em̄ infirmus ꝑ medici nalē potione. Potio medicinalis qͥ eſt amars. eſt dolor ⁊ cōpūctio cordis. psͣ. Potaſti nos dn̄e vino cōpūctiōis. Hec eſt medicina de qͣ illud Ecc̄. xviij. An̄ languorē adhibe medicinā. glo. pnīam Et vide te ꝙ d̓ terra tua.i. de corꝑe tuo īuenire poſſis herbas vn̄ medicinā iſtā ꝯficias. Si em̄ cor tuū ⁊ corpus tuū di ligenter ꝯſideres ⁊ reuoluas multa in venies vn̄ doleas. Hec ē medicina pur gatiua ſcꝫ dolor de ꝯctīs. Uude Regͣ. xv. Abſtulit aſa effeminatos de terra. purgauitqꝫ vniuerſas ſordes. Aſa do lens vel medicus interp̄tat̉. In quo da tur intelligi ꝙ qui de peccato dolet ſa lutifere ſibi medet̉ ⁊ ꝑ amaritudinē do loris purgat ⁊ expellit fermentū ſpūa lis corruptiōis. Exemplum ca. ix. B. ¶Secūdo purgat̉ qͥs ꝑ vomitū in quo notat̉ oris confeſſio. Hic eſt vomitus de quo Ecc̄. xxxj. Si coactus fueris in edendo multū. ſurge emēdio. ⁊ vome. ⁊ refrigerabit te. ⁊ non adduces corꝑi
tuo infirmitatē. Glo. Qui tranſgredit̉ menſam ⁊ grauat̉ in carnalibꝰ delicijs ꝑ ꝯfeſſionem peccati feditate euomat. Pet̓. j. Si ꝯfiteamur peccata noſtra fi delis ⁊ iuſtus eſt vt nobis remittat pec cata noſtra ⁊ emūdet nos ab om̄i iniqͥ tate. Eſa. xliij. Narra ſi quid habes vt iuſtificeris. Hinc ē ꝙ dr̄ de iuda. qͥ ꝯfeſ ſio interp̄tat̉. Mach̓. x. Ꝙ delubra de molitus eſt ⁊ purgauit templū. Exem plū ca. iij. B. Gꝫ ſunt multi qͥ purga tionē templi ſui multū differūt facere ⁊ remanēt ⁊ cōputreſcūt in ſordibꝰ. Cō. tra quos dr̄ illud. Quā die templū pol lutū fuerat ꝯtigit eodē die purgatiōeꝫ fieri. Hinc ē ꝙ de nazareo dr̄ Nūe.vj. Si mortuus fuerit quiſpiā cora eo. pol luet̉ caput ꝯſecratiōis eiꝰ qd̓ radet ili co in eodē die purgatiōis ſue. Quod glo. exponit de peccato mortali. An̄ ſic̄ corꝑalis vomitus frequens eſt medici nalis. quēadmodū ſcribitur in epl̓a ari ſtotelis ad alexandrū. vbi ꝯſuluit ꝙ ſal tē ſęmel in menſe ꝓcuraret eū. Sic lau dabilis eſt cōſuetudo ꝑ vomitū ꝯfeſſto nis ſe frequēter purgare. ¶ Tercio pur gatur quis ꝑ ſudore. Sic certe purgan tur boni laborantes bonis oꝑibus in ſudando. Hi ſunt qui in fudore vultus ſui veſcunt̉ pane ſuo. Zales nō hn̄t in ẜuitio brachia fracta ſicut pigri ⁊ tepi di religioſi. Zales in oꝑibus pnīe ſudā do laudabiliter ſe purgant. De qͣ pur gationē Ecc̄. vij. Purga te cū brachijs Exemplū ca. ix. H. ¶ Quarto purgat̉ infirmus ꝑ balneationē. Sic ⁊ ſpūalit̓ infirmus purgatur cū inlachrimis bal neatur. Unde Nūert. viij. dixit dn̄s ad moyſen. Tolle leuitas de medio filioꝝ iſrael ⁊ purgabis eos iuxta hunc rituꝫ aſpergantur aqua luſtrationis. Glo. lachrymaꝝ quibus abluūtur paccatoꝝ macule. Et Iac̄. iiij. Emūdate manus peccatores. ⁊ purificate corda duplices animo. Et ſubdit quomodo cum dicit. Miſeri eſtote ⁊ lugete ⁊ plorate. riſus vr̄ ꝯue. in luctū. ⁊ gaudiū in merorem. Hinc eſt qd̓ dr̄ Ioh̓. ij. Erāt ibi lapidee iiij.

De paſca.
hydrie ſex ẜm purificationē iudeoꝝ.i. ꝯfitentiū. Per ſex hydrias intelligunt̉ ſex cauſe qͣre debemus flere. De quibꝰ ſi placꝫ loqͥ reqͥre in dn̄ica poſt octauā eph̓ie. Exemplū ca. ij. F ¶ Quinto pur gat̉ infirmus ꝑ deciſione ſiue minutio nē. Sic qͥ vult̓ a peccati putredine pur gari dꝫ cultello abſtinēcte oēm ſuꝑflui tateꝫ reſcindere. ⁊ cargē ꝑ abſtinentia eſce ⁊ potus qͣntū valitudo ꝑmittit mi nuere. ⁊ ſic ea purgabit ⁊ cōſeruabit a peccati putredine. Io. xv. Omne pal mitē in menō fere. fruc. pur. eu vt fru ctu plus afferat. Exemplum ca. vj. E. ¶ Sexto purgat̉ infrius ꝑ aduſtioneꝫ Sic aīa purgat̉ a peccati putredine tri bulatiōis igne. Mal̓. iij. Ip̄e qͣſi ignis. ꝯflans. Et poſt. Et purgabit filios le ui. De hac purgatiōe. Queri. xxxj. Oē qd̓ pōt trāſire ꝑ flāmas igne purgabit̉ ⁊ Eſa.j. Et ꝯuerta ī manū mea ad te. ⁊ excoquā ad puꝝ ſcoriā tuā. Aug. Qd̓ flagellū gno. qd̓ lima ferro. qd̓ fornax auro. hͦ tribulatio iuſto. Propter hͦ ſan cti qui ſciūt per tribulationem purgari multū qn̄ venit de ea ꝯſolant̉. Iob. vj. Hec ꝯſolatio ſit mihi vt affligens me dolore nō ꝑcat. Exemplū ca. xvj. O E Sic ꝑ p̄dicta expurgat̉ hō a veteri fer mēto ⁊ expurgatus ꝯſtitutus in azimis ſinceritatis ⁊ v̓itatis ad epulas agni ī maculati ſecure p̄t accedere. Qd̓ no. p̄. ¶ De epl̓a. Ser. LXXXVI. Taqꝫ epulemū ⁊cͣ. nō in fermēto veteri. ſꝫ m azi mis. Coꝝ. v. C ¶ Quia hodie ē oī bus tp̄s cōionis. iō p̄miſſa vba apl̓i q̄ tractat de coione hodie eccīa legit. In qͥbus v̓bis apl̓s duo fac̄. ¶ Primo hor. tat̉ ad ꝑceptiōꝫ euchariſtie. cū dic̄. Ita qꝫ epulem. ¶ Scd̓o on̄dit debitū modū ꝑcipiendi. cū dicit on in fermento. ¶ Dortādo aūt ad primū vt magis ad ꝑcipiendū nos alliciat. īnuit nobis tria cōmendibilia de euchariſtia. Innuit eī nobis eā eſſe cibū nobilē. delectabile.
defficacē. Et hͦ totū in hac dictiōe epu lemur. epule em̄ q̄ ſunt delicie cōuiuij fint exnobilibus cibis. ⁊ talis ē eucha riſtie cibus. quo epulat̉ fidelis aīa. Eſt em̄ cibus nobilis. nō em̄ de trenis. ſed de celeſtibus. Eſt em̄ panis viuus qͥ de celo deſcendit. An̄ ⁊ in math̓. dr̄ panis ſuꝑſubſtātialis. tranſcendit em̄ ſua no bilitate ſubſtātias oīm ciboꝝ terrenoꝝ Itē innuit hūc cibū delectabile. cū dic̄ Epulem. Epule em̄ vt dixi ſunt delicie ꝯuiuij ex diuerſis cibis ꝯfecte. Un̄ vn cibus epule dici nō pn̄t ꝓprie. niſi ali qͥs cibus adeo eſſet delicatꝰ ꝙ multorū ciboꝝ in ſe repn̄taret ſapore. qd̓ nō ē in uenire in cibis tꝑalibꝰ. Sꝫ certe hͦ cibꝰ aīe adeo eſt admirabilis. ꝙ oīm ciboꝝ aīe in ſe delicias ꝯtinet. Iux illd̓ Sap xvj. Panē de celo dedit hn̄tē oēm ſa. ⁊ om̄ē delectamētū. Un̄ ſic dicit glo. ſuꝑ epl̓am ad Corinh̓. Prefiguratus eſt h̓ cibus in māna qd̓ boīs ſapiebat vt vo lebant. ¶ Ite īnuit apl̓s hūc cibū effica cem cū dic̄. Epulem. Nā in corꝑalibꝰ nō eſt inuenire ſil̓em efficaciā vt.ſ. ſit ci bus aliqͥs qͥ nō pn̄tes tm̄ ſꝫ etiā abn̄tes ſua v̓tute ſuſtentaret ⁊ recrearet. Qd̓ fa cit h̓ cibus aīe. Nō em̄ pn̄tes tm̄ ſꝫ etiā abſentes. Nā om̄s fideiēs vbiqꝫ ꝑ mu dū recreat. ⁊ etiā ī purgatorio poſitos Exemplū in ꝓmpt. c. iij. M NO 1. Quā huiꝰ cibi efficacia īnuit apl̓s qͥ lō ge tūc a corinthijs poſitꝰ. nō dic̄. epula bor vel vos epulemī taꝙͣ a me ſeꝑati ⁊ ego a vobis. ſꝫ ſe ipſis ꝯiuges taꝙ pn̄s dic̄. epulem. Hic em̄ cibus licꝫ corꝑe di ſtantes. fide tn̄ caritate coheretes om̄s recreat ⁊ ſuſtentat. Un̄ aug. Ut qͥd pa ras dente ⁊ ventre. crede ⁊ māducaſti. Si em̄ ꝯficientes tm̄ recrearent̉ eo. nō ſumentiū eſſꝫ magͣ deſolatio. Sꝫ certe ꝯfectio nō ſumentiū eſt recreatio. eoꝝ Iux illud psͣ. Particeps ego ſum oīm ti. te. Cu gͦ hic cibus ſit nobilis delecta bilis ⁊ efficax. Itaqꝫ epulemur. O Sꝫ qꝛ pleriqꝫ hūc cibū inordīate ſume tes iudiciū ſibi ſumūt. iō mox debitum modū docet ſumendi. cū dic̄. Nō in fer

De paſca.
mēto. On̄dit aūt debitū modū dupl̓r. ſ. in eiectōe mali. ⁊ ſuꝑordinatōe boni. exēplo hoīm qͥ cū in ſuū hoſpiciū ma gnū hoſpitē recipe volūt. Prio expur gāt indecētia poſt. aſꝑgut odorīfera. ſic̄ flores ⁊ gͣmīa. Sic apl̓s expurgatōeꝫ indecentiū ex nr̄o hoſpicio doceta cū di cit: Nō. in ferm̄to ve. Scd̓o ad ſuꝑor nam̄ta bonoꝝ opeꝝ tanꝙͣ fioꝝ inſtruit cū ſubdit. Sꝫ ī azimis ſin. ⁊ d̓i. Malū aūt indecētie qd̓ an̄ ſūptoeꝫ expurgan dū eſt qd̓libet mortale pctm̄. Qd̓ hic in nuit apl̓s ſub ferm̄ti ꝯꝑatiōe. ⁊. hͦ. bn̄. qꝛ ſic̄ ferm̄tū ſibi iucta materiā corru pit. ita mortale pctm̄ aīam; Mortale aūt pctm̄ ꝯſiſtit in tribꝰ. qꝛ aūt in luxu ria. aut in auaricia. aut ī ſuꝑbia. ex his em̄ oīa ꝓcedūt teſte ioh̓e. Et hec tria pctā apl̓s diſtīguit ſub triplici ferm̄to veteri malicie ⁊ neqͥcie. Ferm̄tū vetꝰ eſt luxuria. q̄ vetꝰ eſt. qꝛ in prīo hoīe ꝯͣcta eſt. ⁊ ꝑ hͦ naſcimunoēs in origīali pctō Fermtū malicie eſt auaricia:. fermtū ne qͥcie eſt ſuꝑbia. ¶ Primū ferm̄tū corrū pit nos reſpectu nr̄i.ſ. luxuria. qꝛ q̄ for nicat̉ in corpꝰ ſuū peccat. Sꝫ fermētū malicie.i. auaricie corrupit nos reſpe ctu ꝓximi. ꝯͣ quē furto ⁊ rapina pecca mus Sꝫ fermtū neqͥcie.i. ſuꝑbie corrū pit nos reſpectu dei. ꝯͣ quē blaſphema do ⁊ nō credēdo peccamꝰ. Un̄ qͥ corru ptꝰ ē hͦ triplici ferm̄to.i. aliquo morta ſi pctō. nullo mō dꝫ cōicare. Exēpluꝫ ca. vj. F. Nō gͦ in ferm̄to vet̄i.i. luxu rie. ne ꝯtingat nobis ſic̄ cuidā qͥ ẜm he breos qꝛ cū vxorē ſua iacuit ⁊ archa q̄ figura corꝑis chriſti fuerat tetigerat ī digne. morte ꝑcuſſus eſt a dn̄o Quato magis illi qͥ nō tm̄ tāgūt corpꝰ chriſti. ſꝫ etiā ſumunt. ſi tales fuerint ꝑcutient̉ morte et̓na. Itē neqꝫ in ferm̄to malicie id ē auaricie. ne ꝯtīgat nobis ſic̄ iude qͦ ex auaricia voles vendere dn̄m. ⁊ in il la volūtate ꝯſtitutꝰ corpꝰ dn̄i ꝑcipiēdo ītrauit ſathanas ī cor eiꝰ. Itē neqꝫ ī fer mento neqͥcie.i. ſuꝑbie. qꝛ ſi marie ma gdalene q̄ in ſpū huilitatis fuit oſcl̓ata
ꝓpter paruā ſuꝑbiā cordis qͣd̓ chriſto plene nō credidit. dictū fuit noli me ta gere. Multo fortiꝰ p̄t ille dicere illis qͥ tales ſunt noli me ſumere. Sic gͦ ꝑ cō ꝑatiōeꝫ tripliqͥ ferm̄ti pctm̄ an̄ cōionē p̄cipit expurgari. Sꝫ qꝛ ad aduētu ho ſpitis pͥꝰ purgatōeꝫ dꝫ domꝰ floribꝰ ex ornari. iō pꝰ eiectiōeꝫ vicioꝝ de v̓tutibꝰ tanꝙͣ de floribꝰ qͥbus ornāda eſt ꝯſcīa. ſubdit. Sꝫ in azi. ſin. ⁊ ve. vt.ſ. ex pijs affectibus ſinceritas habeat̉ in mēte. ⁊ vitas in bono oꝑe. ⁊ hͦ mō ſi qͥs mādu cauerit ex hͦ pae viuet ī et̓nū Qd̓ no. p̄. ¶ De euangelio. Sermo. LXXXII. Iderunt iuuene ſeden: a dex. cooꝑtu ſtola cādi da Mar. vi. E Dupl̓r ange lus dei mulieribꝰ reſurrectōeꝫ chriſti ē teſtatus.ſ. vbo ⁊ facto. Uerbo qn̄ dixit. Surrexit nō eſt h̓. Facto qn̄ viderunt iuuenē ſeden. a dex. cooꝑ. ſto. can. In hͦ eī facto angelꝰ tria de chriſto ē teſti ficatus. Nicꝫ reſurgentis etate. cū vide rūt iuuene. Reſurgentis qͥeteꝫ. cū vide rūt ſedenteꝫ. Et reſurgētis gl̓ificatōeꝫ cū viderūt eum cooꝑtu ſtola candida. ¶ Quantū em̄ ad ſenſū hūanuꝫ loq̄n do ſi angeli ẜm tp̄s creatōis ſue ſe oſtē dere debuiſſent. cū bn̄ qͥnqꝫ miliū anno rū fuerit ꝙ creati ſūt potiꝰ in ſenili eta te ꝙͣ iuuenili ſe mulieribꝰ exhibuiſſent Sꝫ qꝛ ad aſtruendā reſurgētis etateꝫ venerāt. angelus eiuſdē etatis appuit cuiꝰ etatis chriſtꝰ reſurrexit. Chriſtus enim in eade etate qͣ mortuus fuit re ſurrexit.ſ. trigintatriū annoꝝ. q̄. etas in oībus p̄ſtātior eſt ⁊ gratior. Propt̓ hͦ mulieres viderūt iuuenē. Sꝫ qꝛ lazarꝰ ꝑ dn̄m reſuſcitatꝰ ad labores ⁊ miſeri as priſtinas reſurrex it. ꝓpter ꝙ etiā ſic̄ dicit glo. dn̄s ip̄m reſuſcitādo fleuit. ne crederemꝰ dn̄m talit̓ reſurrexiſſę. vide rūt angelū ſedenteꝫ a dextris. In quo angelus qͥeteꝫ et̓nitatis d̓ſignauit. In ſeſſiōe em̄ angeli qͥes. in dextris eterni

De paſca.
tas deſignat̉. Auſꝙͣ em̄ in nouo teſtō plus angelus ſediſſe inuenit̉ niſi hic. Et ꝓ tāto ſicut dic̄ mgr̄ in hyſtorijs. ali qui volūt dicere ſtetit ꝓ ſedit angelus et male. Ad hͦ em̄ vt on̄deret ip̄um re ſurrexiſſe ad qͥetē. viderūt ml̓ieres ſede tē. ⁊ vt innueret illā qͥetē nō tꝑalē ⁊ trā ſitoriā ſꝫ eternā. viderūt ſedente a dextrꝭ Nā ſicut dicit btūs Greg. in O melia Per leuā pn̄s vita: ꝑ dextraꝫ et̓na deſi gnat̉. Iuxta illud Can̄. v. Leua eiꝰ ſub ca. meo. ⁊ dex. il. am. me. Hāc qͥeteꝫ et̓ni tatis chriſtū pꝰ reſurrectōeꝫ adeptū eē on̄dit marcꝰ euāgeliſta dices. On̄s em̄ ieſus poſtꝙͣ locutꝰ ē eis aſſūptꝰ ē in ce. et ſe. a dex. d̓i. Et apl̓s ad Heb. j. Qui cū ſit inqͥt ſplēdor giorie ⁊ figura ſub ſtantie eiꝰ ſedet ad dextera maieſtatis in excelſis. ¶ Itē angelus vt innueret in refurgēte corꝑis glorificatōeꝫ vide runt ip̄m cooꝑtu ſtola cādida. In ſto la eī corꝑis veſtim̄tū. in cadore eiuſdē glorificatio deſignat̉. Hāc gl̓ificatōeꝫ corꝑis in chriſto angeli in aſcēſiōe eiꝰ qn̄ dixerūt. Quis eſt iſte qͥ vēit de edō tinctis ve. d̓ boſra. aminirabant̉ dicen tes. Eſa. xliij. Iſte formoſus in ſtola ſua gradiēs. Necmiꝝ. Gradiebat̉ em̄ cooꝑtꝰ ſtola cādida. ¶ Sic gͦ euangeli ſta in p̄miſſis v̓bis on̄dit ꝙ angelꝰ cir ca xp̄i reſurrectōeꝫ teſtificatus eſt reſur gentis etatē cū dic̄ ꝙ viderūt iuueneꝫ Et reſurgētis eternā quietē cū viderūt ſedentē a dextris. Et reſurgētis glori ficationē in eo ꝙ viderūt cooꝑtū ſtola cādida. F¶ Et qꝛ chriſtꝰ dn̄s ſic̄ dic̄ apl̓us Coꝝ. xv. Primitie eſt reſurgen tiū. in ſua ⁊ noſtra reſurrectōꝫ deſigna uit. Ipſe eſt em̄ cānr̄e reſurrectiōis. et hͦ in oī genere cāꝝ. ¶ Eſt em̄ cā mat̓ia lis. qꝛ materiā corporuꝫ ſi qͣ defuerit re ſtaurabit. ſic̄ patꝫ in ꝑuulis baptizatis et corꝑe viciatis. ſic̄ ſūt qͥ naſcunt̉ ſine manibꝰ vel pedibꝰ vel hmōi. qꝛ om̄es ſicut dic̄ apl̓s reſurgēt īcorrupti. glo. i. integri. ⁊ iuxta mēſurā plenitudīs xp̄i qꝛ oēs tā magni ⁊ tales ſic̄ debuerant eſſe circa trigintatres ānos circa. quos
xp̄s reſurrexit. ¶ Itē eſt cā efficiēs nr̄e reſurrectōis. Io. v. Oēs ei qͥ in monu mētis ſūt audiūt vo. filij dei. ⁊ qͥ audi. vi. ¶ Itē eſt cā finalis. qꝛ ipſe eſt finis nr̄e reſurrectōis.ſ. fruitio ipſius Theſ. iiij. Sil̓ rapi. cū illis.ſ. qͥ prīo reſurgēt in nubibꝰ obuiā xp̄o in aera. ⁊ ſic ſꝑcū dn̄o erimꝰ Itē eſt cā formalis. Phil̓. iij. Qui refor. cor. hūili. nr̄e ꝯfigu. corpi cla. ſue. Sic̄ reformat ſe aliqͣ mulier fi gurā ſua in ſpeculo vidēdo. ſic ⁊ nos ſpecl̓m et̓nitatis vidēdo. ⁊ ml̓to effica ciꝰ. qꝛ mulier retortū naſū ſuū vl̓ ocl̓m quē videt ī ſpeculo. nō p̄t corrigere in ſpecl̓o v̓o et̓nitatis oīa corrigunt̉. Cō figurati itaqꝫ erimꝰ corꝑi claritatis ſue qꝛ reſurgemus iuuenes.i. ad inſtar eta tis ſue. Itē qꝛ reſurgemꝰ vt ad dexterā et̓ne qͥetis cū ip̄o ſedeamꝰ. Item qꝛ re ſurgemꝰ cooꝑti ſtola cādidā.i. cū cor pore glorificato ꝯfigurato corꝑi clari tatis ſue. G¶ Reſurgemꝰ gͦ iuuenes hͦ eſt eiuſdē etatis cū chriſto. Un̄ eph̓. iiij. dicit apl̓s. Donec occurramꝰ omēs nullū excipit. ī viꝝ ꝑfectū. Iſta ei etas ſcꝫ trigintatriū annoꝝ eſt ꝑfectior in qͣ xp̄s reſurrexit. Un̄ ſubdit apl̓s. In mē ſurā etatis plenitudīs chriſti. Oēs em̄ qui vel in vtero vel extra vterū vixer̄s qͥ mori potuerūt cuiuſcunqꝫ etatis fue rint reſurgēt in etate p̄dicta.ſ. triginta triū ānoꝝ ⁊ triū mēſiū. quatucūqꝫ etiā ſenes obierint. vel in mīori etate deceſ ſerint. ita plene ⁊ integre ꝙ nec capillꝰ de capite illorū ꝑibit qͥ eſſe debeat. vel electis ad decore. vl̓ reprobis ad labo rē. ⁊ ī quēcūqꝫ puluerē vel cinerē corpꝰ reſoluat̉. ⁊ in qͣmcūqꝫ alioꝝ corꝑm ſub ſtātiā vel in ipſa clem̄ta ꝯuertat̉. ī quo rūcūqꝫ aīaliū vel hoīm cibū vel carnē mutet̉. ſicut dic̄ Aug. in li. de doctrina chriſtiana. v̓tute d̓i qͥ ſimul oīa creauit illi aīe redibit in pūcto corꝑis. q̄ illā vt hō fieret. creſceret. viueret aīauit. etiaꝫ ſi mōſtꝝ ⁊ in mr̄is vt̓o ſuffocatū. etiā ſi pueri bimēbres naſcunt̉. ſic̄ Hiero. ac cidiſſe refert in oriēte hoīeꝫ duplicē na tū vſqꝫ ad renes tales reſurgent qͣles ſi

Depaſca.
gemini nati fuiſſent In cōuenienti gͦ et decēti etate. qꝛ iuuenes reſurgemꝰ. psͣ. Renoua. vt aqͥ. iu. tua. H¶ Sꝫ ad qͥd nunqͥd ſic̄ naſcimur ita reſurgemꝰ ad laborē. Nō vtiqꝫ ſꝫ potiꝰ ad eternā qͥe tē. qd̓ ſignauit angelus a dextris ſede do. Nō em̄ in hoc md̓o ſedet ſancti ſed potiꝰ ſtant. ſꝫ in regno et̓no ſedebunt. Apoc̄. iij. Qui vicerit. dabo illi ſedere mecū in throno meo. ſic̄ ⁊ ego vici ⁊ ſe di cū pr̄e meo in throno eiꝰ. Sedere eī qͥeſcētis ē. ⁊ tūc vere qͥe ſcimꝰ. Ibi eniꝫ qͥlibet ꝯſtitutus a qͣtuor liber erit qͥ tur bāt quietē.ſ. a cūctis vicijs. qꝛ non eſt pax ip̄ijs. Eſa lxix. Impij em̄ qͣſi ma re ferues qd̓ quieſcere nō pōt. Sꝫ ibi pctm̄ nō dn̄abit̉ nobis. Pro quo dicit̉ Eſa. lx. Populꝰ tuus oēs iuſti. Itē li ber ē ab mētis anguſtijs. qꝛ ibi fugiet dolor ⁊ gemitꝰ. Eſa. lj. Itē liber eſt ab indebitis ẜuicijs. Un̄ Ioh. xv. Iā nō dico vos ſer. ſꝫ ami. Ite liber eſt ab oī modis miſerijs. Un̄ Apoc̄. xxj. Abſter get deꝰ oēm lacrimā.i. oēꝫ caꝫ lacrimā di ab oculis ſctōꝝ. ⁊ iā nō erit ampliꝰ neqꝫ cla. ſꝫ nec vllꝰ dolor. Hec ē quies et̓na. ſctīs ꝙͣplurimū accepta qꝛ erit in formidabilis. Eſa. xvij. Quie ſcet ⁊ nō erit qui exterreat. Ite erit delectabilis Prouer. iiij. Quieſces ⁊ ſuauis erit ſo mnꝰ tuꝰ. Itē erit ſatiabilis. Iob. xxxvj Erit reqͥes mē ſe tue plena pinguedīe Nec miꝝ. qꝛ ipſe ieſus trāſies miſtra bit illis. Itē erit reqͥes venerabil̓. Iob iiij. Reqͥeſcere cū regibꝰ ⁊ ꝯſulibꝰ tre. i. apl̓is ⁊ alijs ſctīs. O ꝙͣ venerāda ſocie tas in qͣ btā virgo erit ⁊ apl̓i ⁊ alij ſctī. Sꝫ cū qͣli corꝑe reſurgem/ vtiqꝫ ſicut ⁊ chriſtꝰ.ſ. cū glorificato. Qd̓ īnuit ange lus qn̄ cooꝑtꝰ ſtola cadida apꝑuit. In ſtola ei veſtim̄tū corꝑis quo veſtit̉ aīa intelligit̉. Sic Apoc̄. xvij. d̓r de marty ribus Lauerūt ſto. ſu. in ſanguīe agni. In cadore vo glorificatio corꝑis deſi gnat̉. qua glorificatiōꝫ ſua xp̄s in nr̄a figuratiōe deſignauit. Sicut dicit glo. Qn̄ reſplenduit faciēs eius ſicut ſol. Et candē glorificatōeꝫ fidelibus ſuis
ꝓmiſit. Math. xiij. Fulge. iuſti ſicut ſol in regno patris eoꝝ. Et tūc ſol ſeptem plicit̓ pulcrior erit ꝙ mō. Sic̄ d̓r Eſa. xxx. In candore em̄ ſolis vel in radio inueniunt̉ qͣtuor.ſ. impaſſibilitas. clari tas. velocitas ⁊ ſubtilitas. Que qͣtuor glorificatoꝝ corꝑibus ꝯferunt̉. Unde apl̓us.j. Coꝝ. xv. dicit de corꝑe noſtro ꝙ reſurget in incorruptiōe.i. impaſſibi le. ꝙ.ſ. ꝑ paſſiōes corrūpi nō pōt. Iteꝫ reſurget in gloria.i. pulcrum et ſplendi du. Item ſurget in virtute ꝙͣtū ad ſub tilitatē. quia nullū quantūtunqꝫ duꝝ ſi bi reſiſtere poterit. Ite ſurget ſpūale.i. leue ꝙͣtum ad agilitatē. qꝛ vbicūqꝫ vo luerit ſpūs ibi protinus erit ⁊ corpus Tanta em̄ erit tunc in vno quoqꝫ ip̄aſ ſibilitas ſiue ſanitas ꝙ nulla corrupti on infirmabit̉. Tanta pulcritudo ꝙ nulla vetuſtate ſicut in p̄ſenti fit defor mabit̉. Tāta agilitas ꝙ vbicūqꝫ volu erit homo eſſe ibi ſtatim erit. Item tā ta ſubtilitas ꝙ etiā murus ferreus tra ſitum corꝑis impedire nō poterit. Ad quam nos ⁊c̄. ¶ De euangelio. Sermo. LXXXVIII. Eſum qͣritis na zarenū. ſurrexit nō ē h̓. Mar. vl. I Duo in his v̓bis: inu unt. vnū ad imitationē ieſuꝫ q̄rere. ali ud ad ꝯgͣtulationē.ſ. ieſuꝫ ſurrexiſſe. Circa queſitōeꝫ q̄ eſt imitāda tria inti mant̉.ſ. q̄rentiū nūerus. modus. ⁊ cā. Qūerus ad q̄rendū ieſuꝫ ꝯueniens. qꝛ maria magdalene. maria iacobi. ⁊ ma ria ſalomē. Modꝰ q̄rēdi ieſum expedi ens. qꝛ valde mane cū aromatibꝰ. Sꝫ ca decēs vt veniētes vngerēt ieſum. Uere nūerus q̄rentiū ieſu in marijs in nuit̉ ꝯueniēs. Tres eī marie triplicem ſtatū q̄rentiū ieſū repn̄tat.ſ. ſtatu īcipi entiū. ꝓficientiū. ⁊ ꝑfectoꝝ. Exͣ hos ſta tus qͥ querit ieſū nunꝙͣ īueniet. In ma ria magdalena ſtatus inſpirantiū. ſiue incipientiū. Ip̄a em̄ loga trahes ſuſpi

De paſca.
ria. meruit veniā pctōꝝ. lu. viij. In ma ria iacobi ſtatꝰ aſpirātiū ſiue ꝓficientiū qͥ luctādo virilit̓ celeſteꝫ vitā obtinent. In maria ſalomē q̄ pacifica interp̄tat̉ ſtatꝰ reſpirantiū ſiue ꝑfectoꝝ qͥ in pace mentis reſpirat a pugnis. Iuxta illud In pace in idip̄m dor. ⁊ re. Prima.ſ. ſuſpirās ſiue incipiēs q̄rit ieſuꝫ.i. ſalu tcͣ qͥ a culpa liberet̉. ⁊ inſpirās ſiue ꝓfi ciēs q̄rit crucifixū. vt.ſ. cruce ipſiꝰ imi tet̉. Reſpiras v̓o ſiue ꝑfectꝰ q̄rit naza renū.i. ꝯtēplatōis flore quo delectet̉. KPModus aijt q̄rēdi fuit expediēs. qꝛ qͣſier̄t feſtināt. Un̄ valde mane ꝙͣciꝰ to potuert. Qd̓ eſt ꝯͣ ꝓcraſtinātes qͥ dif ferūt vſqꝫ ī ſeniū q̄rere ieſū. ecc̄. v. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄ꝫ. Adapta d̓ ẜmōe Euge ẜue bone. in dieibtī martini. Itē q̄ſierūt reuerent̉. qꝛ cū aromatibꝰ Qd̓ eſt ꝯ negligētes. Exo. xxiij. Non apꝑebis in ꝯſpectu meo vacuꝰ. ¶ Itē q̄ſierūt ardēter. ⁊ iō ad inuicē loq̄bant̉ Flagrabāt em̄ deſiderio videndi. ⁊ iō anteꝙͣ ꝑuenirēt tractabat d̓ īpedim̄to Qd̓ eſt ꝯ tēpidos. apoc̄. iij. Utinā eſſes calidus aut frigidus ¶ Cā aūt q̄ren di decēs. qꝛ vt venientes vngerēt ieſū. Querit̉ aūt vngi tripl̓r. In pede. in ca pite. in corꝑe. Ad pedē fuit vngentum ꝯtritōis a peccatrice. Lu. vij. Ad caput vngētū deuotōis Mat. xxvj. Effudit ſuꝑ caput ipſiꝰ recūbentis. Ad corpꝰ idē ad mēbra ſua vngentū ꝯpaſſiōis. Ioh. xix. Attulit nicodemꝰ mixturam ē ⁊ aloēs qͣſi libras centū. Premiſ my ſa gͦ oīa ſūt ad imitatiōeꝫ. Cū vngēto em̄ ꝯtritōis dn̄t q̄rere ieſuꝫ incipiētes Cū vngento ꝯpaſſiōis ꝓficientes. Et cū vngēto deuotōnis ꝑfecti ſiue ꝯtem plātes M¶ Sꝫ ꝯgͣtulatio ſequit̉ in ꝙ dic̄. Surrexit. Letꝰ rumor. Surrexit qͥdem qꝛ ceciderat. Amos. ix. Suſcita bo tabernaculū qd̓ cecidit. Iteꝫ ſurre xit. qꝛ ſederat. psͣ. Tu cog. ſeſ. me. ⁊ re ſur. Itē ſurrexit qꝛ dormierat. psͣ. Ego dor. ⁊ ſom. ce. ⁊ exurrexi. Cecidit dū ca ꝑet̉ in mēbris. Eſa. lxiiij. Quaſi foliuꝫ cecidiuiꝰ vniuerſi. Sedit dn crucifigeret̉. Erux em̄ chriſti cathedra fuit. iij. Re. vl. Hauid in cathedra ſapīe. Dor miuit dū moreret̉. Can̄. v. Ego dor. et cor me. vigi. ⁊cͣ. De euan. Ser. IXXXIX. Urrexit nō ē hic ecce locꝰ. Sed ite dici. diſ. eiꝰ et petro. Mar. vlti. Ꝙ Sic̄ le git̉ hodie ī euāgelio. v̓ba ſūt angelian nūciantis chriſti reſurrectiōeꝫ. ¶ Tria aūt circa hec v̓ba debemꝰ conſiderare. Unū ex ꝑte chriſti. aliud ex ꝑte angeli terciū ex ꝑte nr̄i. Ex ꝑte chriſti ipſiꝰ re ſurrectōꝫ. q̄ notat̉ ibi Surrexit Ex ꝑte angeli reſurrectōis teſtificatōꝫ queno tat̉ ibi Nō eſt hic. ecce locꝰ. Ex ꝑte nr̄i reſurrectōis vtilitatē q̄ notat̉ ibi. Ite di. diſ. eiꝰ. ¶ Circa primū.ſ. circa dn̄i re ſurrectōꝫ q̄ notat̉ cū dic̄. Surrexit. ml̓. ta notanda occurrūt q̄ etiā in ſpūali re ſurrectōe dn̄t attēdi. ¶ Et prīo ꝙ dn̄s ſurrexit vere. n̄ fantaſtice. ſic̄ ſamuel. j. Regū. Sic hypocrite faciunt. Contra quos d̓r. Lu. xxiiij. Surrexit dn̄s vere. Hypocrite ei et ſi apparet exͣ viui. intꝰ tn̄ ve ſūt mortui. Sūt eī ſicut dicit dn̄s mat. xxiij. velut ſepulcra de albata q̄ ap paret exͣ ſpęcioſa. itꝰ aūt plena ſūt ſpur cicia. Sic ipſi foris apꝑēt iuſti. itꝰ aūt pleni ſūt iniqͥtate. Exēplū ī ꝓm. ca. vij O ¶ Scd̓o ſurrexit cito ⁊ cū feſtinatōe qꝛ t̓cia die. ꝯ illos qͥ ꝑ annū ⁊ āpliꝰ diffe rūt a pctō reſurgere. jͣ. Coꝝ. xv. Surre xit t̄ciā die ẜm ſcriptutas. ¶ Tercio ſur rexit cū decēti ſocietate. mat. xxvij. Ml̓ ta corꝑa ſctōꝝ qͥ dormierāt ſurrexerūt glo. hiero. Nō an̄ ſurrexerūt ꝙͣ dn̄s vt ſit ipſe priogenitꝰ in ml̓tis fr̄ibꝰ. Ethi etiā credūt̉ cū dn̄o aſcēdiſſe. Sic certe freq̄nt̓ qn̄ vnꝰ magnꝰ pctōr ⁊ maxīe po tes ī ſecl̓o reſurgit ml̓ti exēplo illius a pctō reſurgūt. Exēpl̓. x. v. M Quarto ſurrexit facilit̓. ⁊ ſn̄ oī difficl̓tate. ſic̄ qͥs d̓ facili a ſono excitat̉. vn̄ pͣsͣ. Ego dor. ⁊ ſom. ce. ⁊ exurrexi. glo. a morte Et hie re. xxxj. qͣſi de ſōno ſuſcitatꝰ ſū ⁊ vidi ⁊

De paſca.
ſomnus meus dulcis mihi. Ne c mirū Laborauerat eī ⁊ magnū opꝰ.ſ. nr̄e re dēptōis ꝯpleuerat. Eccs. v. Pulqͥ ē ſo mnꝰ oꝑanti. Qd̓ eſt ꝯ illos qͥ difficult̓ ſurgūt a pctī ſono. ꝓuer. vj. Uſqꝫ quo piger dor. Et ad ephe. v. Surge qͥ dor. et exurge a mortuis. Exēplū ca. vj. E ¶ Quinto ſurrexit et̓nal̓r nō ampliꝰ op primēdus a morte. Ro. vj. Chriſtꝰ re ſur. a mor. iā nō mo. mors illi vl. n̄ dn̄a bit̉. Qd̓ ē ꝯͣ recidiuātes. ij. Pet̓. ij. Ca nis reuerſus ad vomitū ſuū ⁊cͣ. Hiere. ij. ꝙͣ vilis facta es nimis iteras vias tu as. Ultio ſurrexit cū gloriā ⁊ honore qꝛ qͥ primo fuerat abiectꝰ ſurrexit gl̓ie ſus. Pe. j. Suſcitauit eū inqͥt a mortu is ⁊ dedit illi gl̓iaꝫ. Ita ⁊ nos faciamꝰ ſcꝫ vet̓i vita abiecta in vita honeſta cō uerſemur. Ro. vj. Quō chriſtꝰ ſurre. a mor. ꝑ gl̓aꝫ pr̄is. ita ⁊ nos ī nouitate vt te ābulemꝰ. Exēplū. ca. j. E. O Cir ca ſcd̓m.ſ. angeli teſtificationē qͣ notat̉ cū dicit. Non eſt hic. Ccce locꝰ. Nota ꝙ hꝫ reſurrectio chriſti ml̓ciplice teſtifi catione. Hec eī glorio ſa reſurrectio ſic̄ ſcriptura teſtificat̉ fuit a deo pr̄e lōge an̄ ꝓmiſſa. Un̄ Act̉. xiij. dic̄ paulꝰ. Uo bis annūciamꝰ inqͥt ea q̄ ad pr̄es nr̄os repromiſſio facta ē. qm̄ hac deꝰ adiple uit filijs vr̄is reſuſcitas ieſū. Et amos. ix. In die illo glo. reſurrectōis. ſuſcita bo tabernaculū dauid qd̓ ceciderat. et reedificabo aꝑturas muroꝝ eius. Per tabernaculū dauid qd̓ cecidit pn̄t intel ligi corpꝰ chriſti qd̓ in paſſiōe recubu it. Per aꝑturas muroꝝ cicatrices vul neꝝ eiꝰ. Hic eſt dauid de quo d̓r Hier̄. xxiij. Suſcitabo dauid ger. iuſtū. ¶ Se cundo fuit in lege veteri multipl̓r figu rata. Hic ē Gen̄. xxviij. verus iacob ⁊ luctator qͥ mane ſurgēs tulit lapidem quē ſuppoſuerat capiti ſuo. ⁊ erexit in titulū fundēs oleuꝫ deſuꝑ. Ipſe em̄ pꝰ luctā paſſiōis mane prima ſabbati ſur rexit. Iuxta illud pͣsͣ. Exurgā dilucl̓o Lapidē. ī crucem volūtarie capiti ſuo ſuppoſuit. que crux iō lapis d̓r. qꝛ ī ea
ꝑ hoc ꝙ lapis in titulū erigit̉ chriſti re ſurrectio deſignat̉. ſicut dicit glo. Suꝑ hūc lapidē oleū fudit. cū crucē ex mīa ſuo ſanguīe ꝑunxit vt iā nō ſit dura ⁊ aſꝑa ſꝫ ſuauis ⁊ leuiſſima vtpote ſan guine chriſti puncta. Hic eſt ſamſon q̄ interp̄tat̉ ſol eorum. De quo Iud̓.xvj. Hormiuit ſamſon vſqꝫ ad medium no ctis. ⁊ inde ꝯſurgēs app̄hendit ambas porte fores cū poſtibꝰ ſuis ⁊ ſera. īpoſi taſqꝫ hūeris ſuis portauit vſqꝫ ad v̓ti cē motis. Ut dicit Greg. in glo. quē in hͦ facto ſamſon niſi redeptorē noſtꝝ ſi gnat. qͥd gaza niſi infernū. qͥd philiſtei niſi ꝑfidia iudeoꝝ. Qui cū mortuū do minū viderent ⁊ corpꝰ eiꝰ in ſepulcro poſitū cuſtodes ilico deputauerūt ⁊ au ctorē vite īferni clauſtris detentū qͣi ſā ſon in gaza ſe dep̄hendiſſe letati ſunt. Sꝫ verꝰ ſamſon media nocte nō ſolū de inferno liber exijt. ſꝫ etiā portas īfer ni deſtruxit ⁊ mōtis v̓ticē ſubijt. qꝛ re ſurgēdo ⁊ aſcendendo regͦ celoꝝ ꝯſcē dit ¶ Tercio fuit a ꝓphetis multiplicit̓ ꝓphetata. Un̄ Act. x petrꝰ. Hunc inqͥt̉ deꝰ ſuſcitauit a mortuis. Et pꝰ ſubdit. Huic om̄es ꝓph̓e teſtimoniū ꝑhibent ¶ Quarto ab ipſo chriſto fuit figura ta in trāſfiguratōe. ⁊ p̄dicta ⁊ māifeſta ta. De prīo Mat. xvii.. Duxit illos in moteꝫ excelſū ⁊ trāſfiguratꝰ eſt an̄ illos Glo. Nō ſubltantia carnis amiſit ſed gl̓aꝫ future reſurrectōis on̄dit. De ſecū do mat. xvij. Filiꝰ hoīs tradet̉ ī manꝰ hoīm ⁊ occident eū. ⁊ t̓cia die reſurget: De tercio Act̉. j. Quibꝰ p̄buit ſeip̄m vi uū in ml̓tis argum̄tis ¶ Quīto fuit ab angel̓ cū gaudio nūciata Un̄ hic dicūt Surrexit. n̄ eſt h̓. ecce locꝰ. ¶ Sextor fu it ab apl̓is v̓tute magͣ teſtificata. Und̓ Act̉.iiij. Uirtute mag red. apo. teſti. re ſur. ieſu chriſti dn̄i nr̄i. Itē Act̉. ij. dic̄ Pe. Hūc ieſū reſuſcitauit deꝰ cuiꝰ nos om̄es teſtes ſumꝰ. Sic gͦ ꝑ p̄miſſa ptꝫ reſurrectōeꝫ chriſti diuerſis tꝑibꝰ a di uerſis ⁊ diuerſimode teſtificatā. P Tercio ꝯſiderare debemꝰ reſurrectōis vtilitateꝫ q̄ notat̉ ibi. cū dic̄. Ite dicite

De paſca.
diſcipulis eiꝰ Utilis em̄ fuit diſcipulis ⁊ nobis ad fidē corroborandā. ad ſpeꝫ re ꝑandā. ⁊ ad caritatē inflāmandam. Corroborauit em̄ vacillantē fidem in apl̓is. Un̄ dic̄ Mar. vl. Apꝑuit il. ie. ⁊ exprobra. īcre. ⁊ duriciā cordis eorū. qꝛ his qͥ viderāt eū reſurrexiſſe nō cre diderūt. Et Act̉. xvij. dicit paulus de chriſto. Fidē p̄bēs oībꝰ ſuſcitans eū a mortuis. Et j. Coꝝ. xv. Si chriſtꝰ nō reſurrexit inanis ē p̄di: no. inanis ē ⁊ fi des vr̄a. Adhuc em̄ eſtis in pctīs vr̄is ¶ Itē reꝑauit ꝑ reſurrectionē ſpem di ſcipuloꝝ. ⁊ maxīe in petro. ne deſꝑaret ꝓpt̓ negationē. Propter hͦ ſpecialiter noīauit petꝝ dicēs. Itē dici. diſci. eiꝰ ⁊ pe. Prot hͦ dicit Pe. j. pe. j. Regenera uit nos in ſpem vite ꝑ reſurrectionē ie ſu chriſti ex mortuis. Et Ro. xv. Qui exurget. glo. a morte. regere gētes. ī eū gētes ſꝑabūt. psͣ. Sꝑate ī eo oīs ꝯgre gatio ppl̓i. ¶ Itē ꝑ reſurrectionē inflā mauit diſcipl̓oꝝ caritatē. Un̄ Lu. xxiiij. duo diſcipl̓i. qͥbꝰ apꝑuit ī via ī emaus eūtibꝰ. dixerūt ad inuicē. glo. iā certi de reſurrectiōe. Nōne cor nr̄m ar. erat in nobis dū loq̄ret̉ in via. Quātū autē re ſurrectio chriſti oēs apl̓os ad amoreꝫ ipſiꝰ inflāmauerat. patꝫ ꝑ effectū. qꝛ cū iudei d̓ hͦ maxīe ſcādalizarent̉ ꝙ eū re ſurrexiſſe p̄dicabāt. ipſi nec minis nec v̓beribꝰ ad hͦ reſtrigi potuer̄t. Sꝫ ibāt apl̓i gaudentes qm̄ di. ha. ſūt ꝓ no. ie. ꝯtu. pati. Caritas eī xp̄i vrgebat eos. De euangelio. Ser. XC. Te nūciate fratri bꝰ meis vt eāt ī galileā Mat. LL. vl. Hic on̄dit dn̄s qͣlit̓ reſurre ctiōis annūciatio dꝫ fieri a ml̓ieribus. On̄dit modū. ꝑſonas ⁊ locū. Modū prīo. qꝛ diligent. ⁊ hͦ cū dicit. Ite. q. d. Uos ipſe exeqͣmī. vt.ſ. diligentia exclu dat tarditatē. Un̄ etiā nō dicit Ibitis. ſꝫ ite. Eſa. xviij. Ite āgeli veloces.i. nū cij. ad gentē ꝯuulſā ⁊ dilaceratā.i. apo ſtolos. Scd̓o exprimit ꝑſonas qͥbꝰ fa
ciēda eſt denūciatio cū dic̄. Fr̄ibꝰ meis Ad iſtū nunciū offerebat ſe prīo cū di cebat. Nar. no. tu. fra. me. i. apl̓is vel chriſtianis. Heb. ij. Nō ꝯfūdit̉ nos vo care fr̄es. Gen̄. xv. Ego ſū ioſeph frat̓ vr̄ quē vēdidiſtis in egyp. qꝛ certe vnꝰ de nobis vēdidit eū. Sic cū alicꝰ famu lus crimē ꝯmittit. illiꝰ familia d̓r feciſ ſe. Et pꝰ ſubdit ioſeph. Nolite timere Bern̄. Puto bone ieſu ꝙ me ſꝑuere n̄ poteris. qꝛ os de oſſibꝰ meis. ⁊ caro de carne mea es. Tercio on̄dit locū quo tēdere debet ſi deū videre volūt. ī gali lea. Uoluit aūt dn̄s in galilea prīo ꝓpt̓ miſteriū. vt dic̄ glo. triplici rōne. Pri ma ē. qꝛ galilea interptat̉ trāſmigrato Precedit em̄ in galilea ⁊ diſcipuli ſe quunt̉. ꝑ hͦ ſignificās gr̄am trāſmigͣtu rā a iudeis ad gētes. qd̓ v̓ificat̉ act̉. xiij Uobis opor. primū loqͥ v̓bū dei. ſꝫ qm̄ repuliſtis illd̓ ec. ꝯuer. ad gētes. Scda ro ē vt nos trāſmigͣre doceret de vicijs ad v̓tutē. vel de v̓tute ad ꝟv̓tutē. ij. Coꝝ. iij. Nos aūt oēs reuelata facie gloriā dn̄i ſpecū. trāſfor. a clari. in clari. Exē plū ca. iiij. Q. ¶ Tercia rō ē qꝛ galilea etiā d̓r reuelatio. qꝛ cū trāſmigueriꝰ d̓ hͦ ſecl̓o ad celū reuelabit̉ nobis n̄ ī for ma ẜui ſꝫ ī ea ī qͦ eqͣl̓ ē pr̄i. Quā forſitā viſionē petebat amicus dei moyſes. d. On̄de mihi faciē tuā. psͣ. Satiabor cū appa. glo. tua. Tho. xiij. Beatꝰ ero ſi fuerint reliqͥe ſemīs mei ad vidēdā cla ritatē hierl̓m. Hac reſurrectōeꝫ tangit beda ſuꝑ hūc locum. Illuc nos p̄ceſſit vn̄ ad nos veniēs n̄ receſſit. ⁊ quo nos p̄cedēs n̄ de ſeruit. ipſa erit bt̄a trāſmi gratio de hͦ ſecl̓o ad et̓nitateꝫ. Hebre xiij. Nō hēmus hic manen. ciui. ſꝫ fu. qͥrimꝰ. Exēplū ca. iiij. S. Exē. ca. ix. ¶ Dn̄ica prima poſt paſo de epl̓a. Sermo. XCI. Incit md̓m fide nr̄a. j. Io. v. In his v̓bis bo tus Ioh. īnuit pugna ⁊ docꝫ victoria Pugna īnuit eē a md̓o. victoriā a f

Dn̄ica I. poſt paſca.
cū dic̄. Uincit mū. fi. no. AMPugnat aūt mūdus ꝯͣ fideles dupl̓r.ſ. ꝑ ſuos ⁊ ꝑ ſua. Per ſuos tripl̓r. vicꝫ ꝑ tyrānos violēter opprimēdo. ꝑ hereticos frau dulenter decipiēdo. ꝑ male viuētes ad pctā alliciēdo. He ſūt tres beſtie d̓ ma ri. i. de md̓o aſcēdentes Oan̄. vij. Leena ferox ꝑ quā tyrāni deſignant̉ qͥ viuunt de p̄da. Pardꝰ varius ꝑ quē heretici qͥ ſūt varij ⁊ diſcordes int̓ ſe. Urſus hor ridꝰ ꝑ quē male viuētes. qͥ exēplo ſuo lacerat ꝯſcīas bonoꝝ. Re. Egreſſi ſūt duo vrſi ⁊ lacerauerūt pueros. Per q̄r tā v̓o beſtiā qͣ ē īnoīabilis ⁊ ceterꝭ cru delior pōt intelligi ipſe diabolus qͥ ē re ctor p̄dictoꝝ. ꝓ quo ⁊ prīceps md̓i d̓r a quo crudeliꝰ īpugͣmur B Sꝫ p̄dcī hoſtes a fidelibꝰ oēs ꝑ fidē deuincunt̉ Nā tyrānoꝝ crudelitatē vincunt ꝑ tri plicē fidē. Uicꝫ ꝑ fide paſſiōis. qꝛ cōſi derādo dolorē paſſiōis chriſti. dolores ꝓprios ꝑuipēdūt. Ber. Deuotꝰ miles ſua vulnera nō ſentit dū ducꝭ ſui vulne ra intuet̉. Ad hāc ꝯſideratiōeꝫ monet chriſtꝰ Tren̄. j. O vos oēs qͥ trāſitis viā attē. ⁊ vi. ſi ē do. ſi. ſic̄ do. meꝰ. Itē vincit crudelitatē tyrānoꝝ ꝑ fide reſur rectōis. qꝛ fideles cōſiderādo decorem corꝑis quē in reſurrectōe chriſtꝰ habu it ⁊ etiā ipſi hēbūt libent̉ ſuſtinent car nis maceratiōꝫ. Un̄. ij. Mach. vij. Ter cius fr̄ poſtulatꝰ a tyrāno lingua cito ꝓtulit. ⁊ manꝰ ꝯſtāter expādit. ⁊ cum fi ducia ait. Ecelo iſta poſſideo. ſꝫ ꝓpt̓ le ges dei hecipſa deſpicio. qm̄ ab ipſo me ea receptuꝝ ſpero ⁊ adeo pulcra ſic̄ ꝓmiſit Mat. xiij. Fulgebūt iuſti ſic̄ ſol ¶Itē vicit tyranos ꝑ fidē vltōis. Ma gnā eī vltione faciet dn̄s ꝓ fidelibꝰ tyrānos Un̄ Apoc̄. vj. Poſtꝙͣ dixerūt ſctī. vindica dn̄e ſanguinē nr̄m. acce pe runt diuinū rn̄ſum. Suſtinete modicū tp̄s. Psͣ. At faciāt vindictaꝫ in natio. incre. in po. Ad alli. re. eoꝝ ī ꝯpe. ⁊ no. eo. in ma. fer. Ut fa. in eis iudi. cōſcrip. gl̓a hec ē oībꝰ ſcis eiꝰ. Magͣ vtiqꝫ gl̓a anctis qͥ pauꝑes ⁊ hūiles fuerunt. qn̄ reges ⁊ principes ligati iacebunt ſub
pedibus eoꝝ. Malach. vl. Calcabitis impios cū fuerint cinis ſub planta p̄ dū vr̄oꝝ. Exēplū in ꝓmptu. ca. iiij. E C¶ Scd̓o fideles vincūt hereticos callide decipientes ꝑ fidē triplicit̓ Nā ſara cenos qͥ decepti ſunt ſub ſpecie car nalitatis. qꝛ machometꝰ vt eos allice ret. ꝑmiſit eis oēs carnis delicias hos vincūt ꝑ aſꝑitatē. Sic fide moyſes gͣn dis effectꝰ elegit affligi cū ppl̓o dei po tius ꝙͣ tꝑalis pctī hr̄e iocuditatē Coꝝ. ix. Caſtigo corpꝰ meū ⁊ in ẜuituteꝫ re digo. Exemplū ca. ix. C. D. ¶ Itē vin cūt iudeos qͥ decepti ſunt ſub ſpecie cu piditatis. ne.ſ. ꝑderēt locū ⁊ gentem. ꝑ largitate. qꝛ ꝓ chriſto ⁊ res ⁊ locū dimit tunt. Sic abraam fide deo obediuit di mittens terrā natiuitatis ⁊ domū pr̄is. Heb. xj. Sic ⁊ apl̓us. Oīa arbi. eſt ve ſtercora vt xp̄m lucrifaceret Mat. xix. Uade ⁊ vēde oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑi bꝰ ⁊ ſeq̄re me. Exemplū ca. v. R. Itē vincūt hereticos qͥ decepti ſunt ſub ſpe cie īpunitatis. vel qꝛ futura vitaꝫ ⁊ pe na nō credūt vt ſunt epicuri. vel qꝛ cre dūt ſe ab oī pena abſolui ꝑ cōſolatos vt ſūt pathereni ⁊ manichei. vl̓ qꝛ cre dūt ꝙ ꝓpt̓ magnā mīaꝫ dei nullꝰ ſit ha biturꝰ penā ſic̄ multi ſentiūt. ⁊ d̓r ſenſiſ ſe origenes. Hos oēs vincūt ꝑ ꝯtinuā pnīe ſeueritateꝫ. Attendentes illud qd̓ dr̄. Mat. iij. Facite dignos fructꝰ pnīe Sic ſctī circuierūt in melotis. in pelli bus caprinis egentes anguſtiati affli. cti. qͥbꝰ dignꝰ nō erat md̓s. Exem. ca. ij I. Et hi oēs teſtimonio fidei ꝓbati in uēti ſūt M Tercio vincūt fideles ma le viuētes oē pctm̄ euadēdo. ⁊ hͦ ꝑ tri plicē fidē. Origīale ꝑ fideꝫ baptiſma. tis Mat. vl. Qui crediderit ⁊ bapti. fu erit ſaluꝰ erit. Itē actuale ꝑ fidē ꝯfeſſi onis. qꝛ ore ꝯfeſſio fit ad ſalutē. psͣ. Di xi ꝯfitebor ⁊ tu. re. īpi. pec. Itē veniale ꝑ fidē vnctiōis ⁊ cōmunionis Heb. ix. Quāto magis chriſti ſanguīs emū. cō ſciētiā nr̄am Sic gͦ fideles in p̄dictis ꝑ fidem mundū vincūt. E¶ Uincunt

Dn̄ica.I. poſt paſca.
demones p̄dictoꝝ ꝯͣ nos incitatores. ꝑ fidei feruorē. Un̄. j. Pe. v. Aduerſari veſter diabolus tanꝙͣ leo rugiēs circū it q̄rēs quē deuoret. cui reſiſtite fortes in fide. Et hoc tripl̓r. Et primo ꝑ fidē adiuratiōis in noīe chriſti. Mar. viti. In noīe meo demonia eijciēt. Sic̄ pa tet ī Act̉. de paulo ⁊ alijs pluribꝰ. Exē plū ca. ij. S. ¶ Scd̓o ꝑ fide̓ orationis Mar. ix. Hoc genꝰ demo. in nullo pōt exire niſi in ieiunio ⁊ orone. Ia. j. Po ſtulet in fide nihil heſi. ¶ Tercio ꝑ fidē ſignatōis que fit ꝑ crucē Ezech. ix. Si gna thau ſuꝑ frōtes viroꝝ gementiū. Et īfra. Oēm ſuꝑ quē videritis thau ne occidatis. Exēplū in dialogo de iu deo qͥ cū inter capuā ⁊ romā in tēplo apollinis deſerto ꝑnoctaſſꝫ. in nocte vt dit totū tēplū demonibꝰ repletū. ⁊ prin cipē eoꝝ a ſingulis eoꝝ. vbi fuiſſent et qͥd egiſſent interrogantē. Qd̓ vidēs et audies iudeus ſigno crucis ſe muniuit fidē hn̄s ꝙ ꝑ hͦ poſſet a demonibus li berari. Qd̓ et factū eſt Adapta. De hͦ habet̉ in ꝓmptua. ca. xij. M. Aliud ex emplū ibidē G. F Itē pugnat mun dus ꝯ fideles ꝑ ſua tripl̓r.ſ. ꝑ diuitias. delicias ⁊ honores. Quia ſic d̓r. jͣ. Io ij. Om̄e qd̓ eſt in mundo. aut eſt ꝯcupi ſcentia oculoꝝ. aut ꝯcupiſcētia carnis aut ſuꝑbia vite. Que tria vincunt fide les ꝑ fidē. Un̄ Hebre. xj. Fide moyſes gradis effectꝰ. negauit ſe eſſe filiū filie pharaonis. ecce ꝯtēptus honoris. ma gis eligēs affligi cū ppl̓o dei ꝙͣ tꝑalis peccati hr̄e locuditate. ecce cōtemptus deliciaꝝ. maiores eſtimās diuitias the ſauro egyptioꝝ improperiū chaiſti. ec ce cōtemptus diuitiaꝝ. Hec em̄ in ſpū chriſtū ꝯtemere p̄uiderat ⁊ docere cō temni. Nā ꝯtra diuitias docuīt pauꝑ tatem qn̄ in cruce nudꝰ remanſit. Con tra ſuꝑbiā docuit hūilitateꝫ ⁊ vilitateꝫ qn̄ tā vili genere mortis ⁊ cum latroni bus cōdemnari voluit. Cōtra carnis delicias docuit aſꝑitatem. qꝛ affixꝰ cla uis. ꝯfixus lacea. coronatꝰ ſpinis. ſpu tis illitus. felle potatus fuit.
De euage. Sermo. XCII. Ax vobis. Ioh. xx. Quia apl̓i tāꝙͣ deſolati fo ribus clauſis ſedebāt ꝓpt̓ me tū iudeoꝝ. Ideo ſicut in hodierno euā gelio cōtinet̉ dn̄s ſtās in medio eoruꝫ triplicit̓ eſt eos cōſolatꝰ. vicꝫ in verbis q̄ ꝓtulit cū dixit. Pax vobis. Item in ſignis q̄ on̄dit qꝛ on̄dit eis manꝰ ⁊ pe des. Item in donis q̄ ꝯtulit. Un̄ inſuf flauit in eis ⁊ dixit. Accipite ſpm̄ ſctm̄ In verbis qͥ ꝓtulit pacē reddidit quaꝫ ꝑdiderat. Ite in ſignis que oſtendit fi dem ꝯfirmauit. in qua heſitauerāt. In donis que contulit amorē inflāmauit. in quo tepuerāt. G ¶ In v̓bis autē nūciauit eis tribus vicibꝰ pacem. ꝓpt̓ triplicē pacem quā ꝑdiderat. vicꝫ pacē pectoris. pacē tꝑis. ⁊ pacē eternitatis. Pax pectoris eſt tranqͥllitas mentis. qn̄ ſpūſſanctꝰ ꝯpeſcit motꝰ carnis. De qua psͣ. Pax multa dili. no. tuuꝫ. Pax tꝑis eſt cōcordia cū ꝓximis.ſ. abſqꝫ bel loꝝ conflictū. De qua ezechias Reg. xx. Sit tm̄ pax et veritas in diebꝰ meis Pax eternitatis eſt abſentia oīs mali. et p̄ſentia oīs boni. et hec erit in vita eternā. De qͣ Phil̓. iij. Pax dei q̄ exu perat om̄eꝫ ſenſuꝫ cuſtodiat corda ve ſtra ¶ Primā nō hn̄t mali. quia nō eſt pax impijs. Eſa. xlviij. Impij qͣſi ma re feruēs. Eſa. l. Magna eſt em̄ pena et pugna remordens ꝯſcīa. Sap̄. xvii Semꝑ ſeua p̄ſumit ꝑturbata ꝯſcientia Exemplū. ca. ij. H. Secunda non hn̄t ſuꝑbi. qꝛ inter ſuꝑbos ſꝑ ſunt iurgia. dū em̄ vnus ante aliū querit vſurpare gloriā turbāt pacem. Bern̄. O ſtulti rilij adam contenentes pacē gl̓am ap petentes ⁊ pacem ⁊ gloriā ꝑdunt. Ter ciā hn̄t tantū boni. nunc in ſpe tandeꝫ in re. De qua Ioh. xvj. In mūdo p̄ſſu ram in me aut pacē habebitis. Et psͣ. In pace in idip̄um dor. ⁊ reqͥ. ¶ Pri mā.ſ. pettoris ꝑdiderant apl̓i ꝓpt̓ infi delitatem. qn̄ relicto eo oēs fugerunt.

Dn̄ica. II. poſt paſce.
Secūdā.ſ. tꝑis nō habebāt ꝓpt̓ metuꝫ ⁊ ſuꝑbia iudeoꝝ. ꝓ quo ⁊ foribus clau ſis latebāt. De tercia.ſ. eternitatis red didit ſpem ⁊ tandē rē. Propt̓ quā tri plicē pacem ter in euāgelio hodie dixit eis. pax vobis. H ¶ Scd̓o qꝛ heſita bāt in fide ꝯfirmauit fidē in ſignis que on̄dit. Exp̄ſſe eī thomas on̄dit ſe ī fide heſitare cū diceret apl̓is. Niſi videro fixurā clauoꝝ eiꝰ. ⁊ mittā manū meam in latus eiꝰ nō credā. Un̄ dn̄s on̄dens ſigna vulneꝝ dixit thome. Inferdigitū tuū huc ⁊ vide inꝙͣ plagaꝝ multitudi nē plagaꝝ magͥtudinē ⁊ plagaꝝ ama ritudinē. Mulcitudinē ꝙͣtū ad numeꝝ qꝛ qͥnqꝫ. Pro quo on̄dit manus latus ⁊ pedes. Uere fuit in eo illud Eſa. j. Uulnus ⁊ liuor ⁊ plagatumens. Uul. nus in clauo. liuor ī flagello. plaga in telo. ita ꝙ a planta pedis vſqꝫ ad verti cem nō erat in eo ſanitas. Itē vide pla gaꝝ magnitudineꝫ ꝙͣtum ad miſeriam Uide quale fuit vulnus claui vbi digi tus potuit inferri. qualis lancee plaga vbi manus eſt īmiſſa. Iteꝫ vide plaga rū amaritudinē ꝙͣtum ad ſenſum. qꝛ in manibus ⁊ pedibus q̄ ſunt magis ſen ſibilia doloris ꝓpter ꝯcurſum neruoꝝ ⁊ in latere vbi vitalia. Et ꝙ ex hoꝝ ſi gnoꝝ on̄ſione fuerit fides ꝯfirmata. cō feſſus eſt thomas dicens. Qn̄s meus ⁊ deus meus. Et dn̄s ſubdit. Quia vidi ſti me tho. cre. ⁊cͣ. I¶ Tercio in do no qd̓ ꝯtulit amoreꝫ ipſoꝝ inflamauit cū inſufflauit dicens. Accipite ſpm̄ſan ctu. Si exhibitio oꝑis ꝓbatio eſt dile ctio. o qͣntū tunc apl̓i tenebant̉ ip̄m dili e. ꝓ tanti numeris collatione. quia hͨ donū multū ipſos nobilitauit. Hoc em̄ donū qͥbus ꝯfert̉ hos replet. Un̄ Eſa. xj. Replebit eū ſpūs timoris dn̄i. Iteꝫ induit. Un̄ iudic̄. vj. Spūs induit ge deonē. Iteꝫ vngit. Un̄ Eſa. lxj. Spus dn̄i ſuꝑ me eo ꝙ vnxerit me. Replet gͦ vt fluuius. Sic repleti ſunt apl̓i ſpūſan cto. Act̉ ij. psͣ. Fluminis impetus leti. ci. It̓ induit vt vtus. Un̄ ipſis dictū eſt Luc̄. vlt̓. Sedete hic donecº induamini
virtu. ex al. Item vngit vt gr̄a. Und̓.j. Ioh̓.ij. Unctio docet vos de om̄ibus. Replendo igit̉ vt fluuius fecit eos in ꝯſcientijs puros. Propt̓ qd̓ apl̓s dixit Coꝝ. iij. Qihil mihi ꝯſcius ſum. Indu endo vt vtus fecit ipſos in aduerſitati. bus duros. Pro quo dicit Ro. ix. Cer tus ſum ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita poterit nos a charitate dei ſeꝑare. Ungēdo vt gr̄a fecit ip̄os ad infirmos cōpaſſiuos Coꝝ. xj. Quis infirmat̉ ⁊ ego nō infir mor. Rogemus gͣ dn̄m vt nobis paceꝫ offerat. vulnera lua ad memoria redu cat ⁊ donū ꝯferat ſpūſſancti. ¶ Dn̄ica ſecūda poſt paſcha de epiſtola. Sermo. XCIII. Hriſtus paſſus ē ꝓ nobis vobis relinquens exē plum vt ſeq̄mini veſtigia eiꝰ. j. Pet̓. ij. R ¶ In his btūs petrus duo facit. Primo em̄ paſſionis on̄dit bn̄ficiū. cū dicit. Chriſtus paſſus eſt ꝓ nobis. Se cundo on̄dit hocip̄m eſſe noſtre imita tionis exemplū. cū ſubdit. Uobis relin quēs exemplū vt ſeqͣmini ⁊cͣ. ¶ Circa primū ſcꝫ circa paſſionis bn̄ficiuꝫ tria tangit. vicꝫ qͥs paſſus eſt. qͥd paſſus ⁊ qͣ re paſſus. Quis paſſus. qꝛ xp̄s. Uoluit aut btūs petrus patiente noīe exprime re ꝓpter qͣtuor. ¶ Primo vt ẜm quā na turā paſſus eſt aduertamus. Saluator em̄ noſter qꝛ duas naturas ſcꝫ diuinaꝫ ⁊ hūanā in ſe habuit duobus fuit noīa tus noībus. vt ſic vtraqꝫ natura in du plici noīe notificaret̉. Nam ieſus.i. ſal uator dictus eſt. qꝛ ſaluū fecit ppl̓m ſuū a peccatis eoꝝ. Et ꝯſoli diuinitati ꝯue nit. Nemo em̄ peccata dimittit niſi ſo lus deus. Dictus eſt etiā xp̄s.i. vnctus. ⁊ hoc ꝙͣtum hūanitatē. Inqͣntū em̄ de us fuit vngens. ſꝫ inqͣtum hō fuit en ctus. Qd̓ vtrūqꝫ tangit psͣ. dicens. Un xit te deus deus tuꝰ oleo leticie.i. gr̄e. p̄ ꝯfortibus tuis.i. alijs apoſtolis vel ſau ctis. qꝛ ſibi datus eſt ſpūs. nō ad menſu ram. nos aūt om̄s de plenitudine eius

Dn̄ica. II. poſt paſca
accepimus. Propt̓ hͦ gͦ vt īnuat. qꝛ ẜm ꝙ hō paſſus eſt dic̄. xp̄s paſſus eſt. ¶ It̓ nomen patiētis exp̄ſſit vt ipſo noīe in mēoria retento paſſionis bn̄ficiū obli uioni nō tradamꝰ. Un̄ hoīes qn̄ alicu ius factū volūt mēorie comēdare q̄rūt de noīe. Un̄ Iudic̄. xiij. dixit. pater ſam ſonis ad angelū. Qd̓ tibi nomen eſt vt ſi ẜmo tuus fuerit expletus honoremꝰ te. psͣ. Memores erūt noīs tui dn̄e. Qꝛ certe ſi obliti ſumus nomen dei nr̄i. ⁊ ſi expandimus manus nr̄as ad deū alte nu. nōne deus reqͥret iſta. Qꝛ ꝑ ꝯſeq̄n̄s ⁊ bn̄ficioꝝ obliuiſcem. psͣ. Obliti ſunt bn̄ficioꝝ eiꝰ ⁊ mirabilium q̄ on̄dit eis. Pro tanto dicit̉ Ecc̄. xxix. Gr̄am fide iuſſoris ne obliuiſcaris. dedit em̄ aīam ſuā ꝓ te. Et ad Hebre. xij. Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit a pctōribus ꝯdictio nē ¶ Itē nomen patientis exp̄ſſit vt in noīe bn̄ficio paſſionis intellecto de ip̄o ſibi gr̄as referamus. Phil̓. ij. In noīe ieſu omne genuflectat̉. Et ſubdit cam. Ꝙ xp̄s factus eſt obe. vſqꝫ ad mortem ⁊ mō eſt in gl̓ia dei pr̄is. Propt̓ hͦ etiā ⁊ pleriqꝫ fideles flectur genua qͣſi gras referendo qn̄ a ſacerdote in miſſa vl̓ in horis xp̄s noīat̉. Iteꝫ nomen patientiſ exp̄ſſit vt nos qͥ ab ip̄o xp̄o xp̄iani noī nati ſumus. ſi ad ip̄m tāꝙͣ ad dn̄m nr̄m venire volumus ꝑ eandē viā paſſionis tendamus. Oportebat em̄ xp̄m pati. ⁊ ſic intrare in gl̓iam ſuā Luc. xxiiij. Eſa. .x. Hec eſt viā ambulate in ea. Unde Act̉. xiiij. dr̄. Per multas tribulatiōes opo. nos intra. in re. dei. Exemplū. c. j. A. ¶ Circa ſecundū nota ꝙ on̄dit ip̄m tria paſſum.ſ. v̓boꝝ maledictioneꝫ cū dicit. Cū malediceret̉. Item verbeꝝ aſperitatē. ibi. cū pateret̉. Et mortis vi litateꝫ. ibi. Qui peccata nr̄a ꝑtulit ſuꝑ lignū. Maledicebat̉ gͦ v̓bis cū tāꝙͣ pe ſtifer accuſabat̉. Lu. xxiij. Hūc īuenimꝰ ſubuertētē ppl̓m. It cū tāꝙͣ blaſphemꝰ arguebat̉. Math̓. xxvij. Blaſphema uit. Item cū tanꝙͣ fatuus deridebatur. Mat.xxvij. Uach qͥ deſtruis templuꝫ dei ⁊ in tribus diebus illud reedificas
¶ Sꝫ qͥd patiebat̉ vtiqꝫ dyaboli tēpta menta. iudeoꝝ ſputa ⁊ vincula. alapas ⁊ flagella ⁊ crucis tormenta. Uere po terat dicere illud Hiere. viij. Oolor me us ſuꝑ dolore. Item mortis vtilitatē ſuſtinuit qn̄ pcta nr̄a portauit ſuper li gnū ſcꝫ crucis. Hoc em̄ genus tormen toꝝ int̓oīa viliſſimū. Eſa. liij. Uidimꝰ eū nouiſſimū viroꝝ. Et ſequit̉. Un̄ nec reputauimus eū. Bern̄. Eſto vilis qͣn tu poteris nūꝙͣ xp̄o vilior eris. Ip̄e ſiqͥ de rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū viliſſimoj cio venalis eſt expoſitus. a viſiſſimo po pulo viliſſima paſſus. in viliſſimo loco crucifixus. viliſſimo cruqͥ ſupplicio tra ditus. ⁊ īter latrones poſitus. cū iniqͥs ⁊ viliſſimis hoībus deputatus ē. ⁊ mo viliſſimo eſt tractatus. M¶ Tercis on̄dit qͣre paſſus eſt. cū dicit. ꝓ nobis. ⁊ hͦ innuit ex qͣdruplici bono qd̓ ſubdit. Paſſus em̄ ꝓ nobis.i. ꝓ noſtra exone rationē. Un̄ hic dr̄ ꝙ peccata nr̄a ꝑtulit in corꝑe ſuo. Nulluꝫ em̄ gͣuius onꝰ qͥ onus peccati. psͣ. Iniqͥta. mee ſic̄ onus gue gͣuate ſunt ſuꝑ me. Hoc onus a no bis ſubleuauit. ⁊ in corpore ſuo porta uit. Und̓ Ioh̓. j. Ecce agnus dei qͥ tol. pec. mūdi. Exemplū ca. xj. B. Iteꝫ ꝓ nobis.i. ꝓnr̄a iuſtificatione. Un̄ hic dicit. Ut peccatis mortui iuſticie viua mus. Nā ſicut dic̄ apl̓s Roꝝ. v. in vni us delicto mors regͣuit. multomagis in vita regnabūt ꝑ ieſum xp̄m. Oſee..vj. Uiuificabit nos poſt duos dies. Exem plū ca. xj. F. ¶ Iteꝫ ꝓ nobis.i. ꝓ noſtra ſanatione. Un̄ dr̄. Cuiꝰ liuore ſanati ſu mus. Non em̄ ſanauit nos ſic̄ alij me dici faciūt vrendo ſecando vel potiōes dando vel aliqͣ alia ſufferenda impone do. Sed ꝓ nobis ſanguinē ꝓpriū fun dendo. cuius inqͥt liuore ſanati ſumus. Nec mirū. Uirtus em̄ de illo exibat ⁊ ſanabat eos. Oſee. vlt̓. Sanabo cōtri. eoꝝ. ¶ Ite ꝓ nobis.i. ꝓ noſtra de exilio ad patriā reductiōe. Un̄ hic dicit. Era tis em̄ ſicut oues errantes. ſꝫ ꝯuer. eſti ad pa. ⁊ ep̄i. aīaꝝ vr̄aꝝ. psͣ. Erraui ſit ouis q̇ ꝑierat reqͥre ẜuū tuū dn̄e. l

Onica. II. poſ. paſca.
Secūdo docet hͦ ip̄m qd̓ xp̄s paſſus eſt eſſe nr̄e imitatiōis exēplū. cū dicit. Uo bis relinquēs exemplū vt ſeqͥmini ve. ſtigia eiꝰ. Et bn̄ dicit vt ſe ꝗmini. qꝛ ſe. cū eqͣliter currere nō valemus. ⁊ vtina a remotis eū ſequi poſſemus. Ponūt̉ aūt in epl̓a tria veſtigīa in qͥbꝰ vult be atus petrus vt ip̄m ſeqmur. ¶ Et pͥmū eſt innocentia. Fuit em̄ innocens pctō. Un̄ dicit. Qui pctm̄ nō fecit. Fuit inno cens v̓bo. Und̓. Nec inuentus eſt dolꝰ in ore eiꝰ. Et certe ſi ad ip̄m venire vo. lumus hec veſtigia reliquit vt ip̄m ſeqͣ mur. psͣ. Quis aſcēdet in mon. dn̄i. aut qͥs ſta. in lo. ſan. eiꝰ. inno. mani. Et poſt Nec iurauit in dolo ꝓxīo ſuo. ¶ Secū du eſt patia. Fuit eī patiēs ꝑſecutoribꝰ nec v̓bo nec facto rn̄dendo Un̄ cū male diceret̉ n̄ maledicebat. cū pateret̉ nō cō mīabat̉. Tal̓r dn̄t facere xp̄i imitatores psͣ. Si reddidi retri. mihi ma. deci. me. ab inimi. meis inanis. Et ad Ro. xij. Nulli malū ꝓ malo red ¶ Tercium eſt charitas. cū pondus pctōꝝ nr̄oꝝ in cor pore ſuo portauit. Et hͦ tangit cū dicit. Qui peccata nr̄a ꝑtulit in cor. ſuo ſuꝑ lignū. Hocip̄m imitatores ſui debem facere ꝓximoꝝ onera ex caritate ſuppor tando. Gal̓. vj. Alt̓ alterius onera por tate ⁊ ſic adimplebitis lege xp̄i. De euāge. Sermo. XCIIII Do ſū paſtor bo nus. Ioh̓. x. O In huius euangelij ſil̓itudine xp̄i tāꝙͣ boni paſto ris reſpectu ouiū. ⁊ ouium reſpectu ſui ponit̉ comendatio. ¶ Chriſti aūt reſpe ctu ouiū ꝑpendit̉ triplex in hͦ euāgelio cōmendatio. Uicꝫ ex ouiū redēptione. Pro quo dic̄. Aiam meā pono ꝓ oui bus meis. It̄ ex ouiū cognitionē. Pro quo dic̄. Et cogſco meas. It̓ ex ouium adunatōe. ꝓ quo dic̄. Alias oues opor tet me adducere. ⁊ fiet vnū ouile. Re dēptio vtiqꝫ reſpicit paſſionē. j. Pet̓. j. No cor. au. ⁊ ar. redepti eſtis. ſꝫ p̄cioſo ſangͥne agni incōtaminati. Cognitio vo ouiū reſpicit gubernatiōꝫ. ij. Thi. ij
Cognouit dn̄s qͥ ſūt eiꝰ. Sꝫ adunatio reſpicit remūeratiōꝫ. Mat. xxv. Ques qͥdē ſtatuet a dextris. O ꝙͣlaudabil̓ eſt h̓ bonꝰ paſtor ex pͥmo.ſ. ex redēptiōe ſi ꝑpendimꝰ quo poſuit aīam ſua ꝓ oui bus ſuis. ¶ Prio em̄ poſuit aīam ſuā.i. vitā in obſequiū diutini laboris. ouē ꝑ dita reqͥrendo. psͣ. Erraui ſic̄ ouis que ꝑie. reqͥre ẜ. tu. do. Et certe ipſe poſuit anima ſuam ad labores vt inueniret. Und̓ Eſa. liij. dr̄. Pro eo ꝙ laborauit aīa eiꝰ videbit ⁊ ſaturabitur. Et ꝙͣdiu laborauerit on̄dit. psͣ. In laboribus in qͥt a iuuētute mea. Longe em̄ ouis.ſ. in regionē diſſil̓itudinis abierat. Sed pa ſtor bonus reqͥrendo ouē. ne ouis ip̄m ꝓpt̓ diſſil̓itudinē aborreret ouis formā aſſūpſit. ⁊ ſic ouis poſt ip̄m ꝯuerſa ſeqͥ cepit. ⁊ hͦ eſt qd̓ tagit petrꝰ in hodierna epl̓a dicens. Erats ſic̄ oues errātes. ſꝫ ꝯuerſi eſtis ad paſtorē ⁊ ep̄m aīaꝝ vr̄a rū. ¶It̓ poſuit aīan ſuā in p̄ciū redem ptiōis. Eſa. liij. Sipoſuerit aīam ſuaꝫ ꝓ peccato videbit ſemē longeuū.ſ. oēs redeptos. Et Io. xj. Maiorē hac dile. ne. hꝫ ꝙͣ vt aī. ſu. pͥo. qͥs ꝓ a. ſu. O ꝙͣtuꝫ nos qͥ ſic vili ẜuitutꝭ dep̄ſſi fueramus. hec redēptio nobilicauit. Un̄. j. Pet̓. j. Nō cor. au. vl̓ ar. ꝑq.ſ. mūdani nobili tāt̉. redēpti eſtis. ſꝫ ꝯcioſo ſanḡne agni incōtamīati. cuiꝰ ſanguīs vna gutta p̄ci oſior fuit toto mundo. ꝓpt̓ qd̓ dic̄ btūs aug. O aīa p̄cioſa nō auro redēpta vl̓ opibꝰ. ſꝫ agni īmaculati ſangne. attēde qͣnti valeas. qͥd ꝓ tedatū ſit cogita. no li teip̄am vilipedere qꝛ xp̄s ꝓ te effudit ſangne. It̓ poſuit ⁊ pōit aīaꝫ ſuā in bn̄ ficiū aduocatōis. Un̄. jͣ. Io. ij. Aduoca tū hēmꝰ apd̓ pr̄eꝫ ieſū xp̄m. Et ad Ro viij. Qui et̓ int̓pellat ꝓ nobis. ꝓpt̓ qd̓ et̄ dic̄ bt̄s bern̄. O hō ſecuꝝ hēs acceſ ſū ad pr̄em vbi filiꝰ ꝓnobis int̓pellādo pr̄i q̄ ꝓ nobis ſuſtinuit on̄dit vulnera qd̓ ē efficaciſſimū genus int̓pellatiōis. P¶ Scd̓o on̄dit̉ xp̄s tāꝙͣ bonus pa ſtor cōmēdabil̓ ex ouiū cognitiōe ipſis gubernādo. ꝓ quo dicit. Et cognoſco oues meas. psͣ. On̄e ꝓbaſti me ⁊ cog.

Onica. II. poſt pa.
uie. ⁊cͣ. Coḡſcit aūt bonus paſtor oues ſuas tripl̓r. ꝑ vellus. ꝑ cauteriū. ſicut ꝑ inciſionē auricule vel caude. ⁊ ꝑ bala tū ¶ Uellus ouiū xp̄i ꝑ qd̓ cognoſcunt̉ eſt māſetudo qͣ nemini iniuria faciūt. ⁊ patīa qͣ mala illata ſufferūt. psͣ. Eſtima ti ſu. ſi. ques occi. Un̄ de ipſis cantat ec cleſia. Cedunt̉ gladijs more bidentiū nō murmur reſonat nō querimonia. ſꝫ cor. ta. ⁊cͣ. Sꝫ qͥdam ſunt qͥ induūt pel lem leonis vt ſuꝑbi qͥ votūt tales appa rere vt timeant̉. Exemplu de aſino qui vt ab alijs aīalibus timeret̉ pellē leo nis induit. Sꝫ poſt dep̄henſus eſſe fal ſus leo amare luit. Propt̓ qd̓ Ecc̄. iiij. Noli eſſe ſic̄ leo in domo tua euertens domeſticos tuos. Quidā hn̄t pelleꝫ lu piAcut auari qͥ ſunt ſicut lupi rapaces Ioh̓. x. Lupus rapit. idam aūt hn̄t pel lem porci. vt luxurioſ. De qͥbus. ij. Pe tri. ij. Sus lo. in vo. li. ¶ Itē cognoſcit xp̄s oues ſuas ꝑ cautiriū.ſ. cū ꝑ carnis macerationē vel mortificatione impri mit̉ vl̓ alia afflictiōꝫ Sic cognoſcebat̉ apl̓s cū dicebat Gal̓. vj. Ego ſtigma ta ieſu in corꝑe meo borto. Et.j. Coꝝ. ix. Caſti. cor. meū. Bern̄. Quiſqͥs hic plagā vel liuorē nō ſenſerit. in futuro miles inglorius apparebit. ¶ Itē cogͦ ſcit xp̄us oues ſuas ꝑbalatū qͥ ſcꝫ fit in ꝯfeſſione pctōꝝ. Un̄ lauid poſtꝙͣ dixie rat. Dixi ꝯfitebor aduerſum me iniuſti ciā meā dn̄o. ſtatim ſ quit̉. Et tu remi. ini. Quia taleꝫ balatū cognoſcit dn̄s. Propt̓ hͦ dicit can̄ j. Sonet vox tua. in auri. me. qꝛ voxtia dulcis. O ꝙͣcito diu errabundā ouēꝑ balatū cognouit. cū dixit. Memēto mei dn̄e dū veneris in regnū tuū. qꝛ ſtatim ipſam ad ouile reducere ſolicitus iuit. d. Hodie mecuꝫ eris ī ꝑadiſo. Ꝙ Tertio on̄dit̉ xp̄s tāꝙͣ bonꝰ paſtor cōnendabilis ex ouiū adunatiōe. quā tāgit cū dicit. Fiet vnū ouile. Hoc erit in generali remūeratiōe qn̄ ꝯgregabūt̉ om̄s gētes an̄ eū ⁊ ſeꝑa bit eas inuicē ſic̄ paſtor ſegregat oues ab edis. oues.ſ. aduuādo ſic dic̄ Mat. xxv. Et illa ouiū felici adunatiōe reſul
tabit triplex adunatiōis p̄miū. vicꝫ in collocatione. Un̄ ibi dr̄. ꝙ oues ſtatuet a dextris. It̓ in cōmēdatiōe qn̄ dicet ſic̄ ibidē dr̄. Eſuriui ⁊ de. mi. ma. ⁊cͣ. It̓re gni et̄ni collatiōe. qn̄ dicet. Uenite bn̄. pa. mei ꝑ. re. ⁊cͣ. Et penſanda eſt ineffa bilis remūeratio. Si em̄ bonor ē in hͦ md̓o a dextris regis tꝑalis corā paucis collocari. ꝙͣtomagis erit in pn̄tia totiꝰ md̓i a dextris et̄ni regis collocari. Et ſi delectat corā pauqͥ ab hyſtrionibꝰ vel ab alijs cōmendari. ꝙͣtomagis delecta bit corā toto md̓o in gnaͣli iudicio a re ge celeſti cōmendari. Et ſi regnū tꝑale qd̓ multis laboribꝰ mixtū eſt diligit̉ cū exhibet̉. ꝙͣtomagis regnū eternum qd̓ nūꝙͣ corrupet̉. Sic gͦ ꝑ p̄miſſa bonꝰ pa ſtor reſpectu ouiū ſuaꝝ cōmendat̉. Sꝫ ouiū reſpectu paſtoris ſui on̄dit̉ cōmen datio cū dic̄ dn̄s. Et cog. me mee. Co. gnoſcūt aūt oues ſuū paſtorem ꝑ tria. vicꝫ ꝑ habitū. ſic̄ ⁊ leo magiſtꝝ ſuū. It̓ cogſcūt ꝑ vocē ⁊ ꝑ ſibilū. Habitus xp̄i eſt ipſius ꝯuerſatio. Uox eſt ipſius p̄di catio. ſꝫ ſibilus interior inſpiratio. Cogͦ ſcūt āt oues xp̄m ꝑ hitū ipſiꝰ. ꝯuerſator ſ. eiꝰ aduertēdo ⁊ imitādo. Un̄ Ioh̓. x. dr̄. An̄ eas vadit ⁊ oues ip̄m ſequūtur Qꝛ ſic̄ dic̄ Io. ij. Qui dic̄ ſe in xp̄o ma nere dꝫ ſic̄ ille ābulauit ⁊ ipſe ābulare It̓ cogſcūt ꝑ vocē ipſius mādatis hūi liter obediēdo. Pro quo dic̄ h̓. Ques mee vo. meā au. psͣ. Hodie ſi vo. e. au. no. ab cor. ve. It cogſcūt ꝑ ſibilū eius inſpirationi acqeſcendo. ſic maria ma gdalena vt cognouit ꝙ ieſus accubuiſ ſet in domo ſymonis ꝓ curatiōe ſua ad medicū ſuꝑ ꝯuiuātes ingreſſa nō iuſſa venit. Sibilauerat ei dn̄s muſce.ſ. ma rie mag. q̄ fuerat in extremo flumīe egy pti. ꝙͣtū ad luxuriā. ſic̄ dr̄ Eſa. vij. Felix iſte inſpiratiōis dīne ſibilus. qꝛ in ſibi lo dn̄s. ⁊ felices ſūt qͥ hūc ꝑ ſibilū inſp ratiōis veꝝ paſtorē recognoſcūt. Iob xxxij. Inſpiratio oīpotētis dat inttelli ¶ Dn̄ica tercia poſt paſch de epl̓a. Sermo. XCV.

Dnica. III. poſt paſca
Gſecro vos tan ꝙͣ adue. ⁊ ꝑegri. abſtīere a car malibus deſiderijs que militant aduer ſus aīam.j. Pe. ij. A ¶ Cōſuctudo eſt vt ꝑegrini ab illis qͥ ſciūt informent̓ a quibꝰ in diuerſis locis q̄ ꝑtrāſire dn̄t cauere dn̄t ⁊ qͣl̓r erga hoīes ꝑ quos trā ſire optet ſe habeat vt illuc ꝑuenire va leant quo intendūt. Sic ⁊ nos ꝙͣdiu ſu mus in hͦ md̓o ꝑegrinam̄ a dn̄o qͣl̓r ad ip̄m ꝑueniamus a btō petro in p̄miſſis vbis edocem̄. ⁊ fac̄ tria. Prīo em̄ pn̄tē vitā ꝑegrinatiōꝫ eſſe inſinuat. cū dicit. Uos tāꝙͣ aduē. ⁊ ꝑe. Scd̓o a qͥbꝰ tanꝙͣ a nociuis in nr̄a ꝑegrinatōe cauere de beamꝰ determīat. ibi. Abſtinere a car. deſi. q̄ mi. aduer. ani. Tercio qͣl̓r cū in digenis inter quos tranſimus nos hr̄e oꝑteat informat ibi. ꝯuerſatiōeꝫ vr̄am int̓ gē. hn̄tes bona. Quātū aut ad pri mū nota ꝙ pn̄tē vitā dicit eſſe ꝑegrina tionē ꝓpt̓ multa. Et primo qꝛ taꝙͣꝑe grini multis laboribus ⁊ miſerijs expo nimur. Qd̓ recognouit iacob Gen̄. xl vij. vbi dixit. Oīes ꝑegri. mee. c. xxx. an noꝝ ſunt ꝑui ⁊ mali. Parui dicit reſpe ctu patꝝ p̄cedentiū qͥ diutius vixerunt. Mali dicit reſpectu miſeriaꝝ. Hō em̄ natꝰ de muliere bre. vi. tꝑe. ꝙͣtū ad pri mū. replet̉ multis miſerijs. ꝙͣtū ad ſcd̓ꝫ Et bn̄ dic̄ multis. qͥs em̄ p̄t in breui oēs miſerias hoīs quas ſuſtinet explicare. Quas in ꝑte tagit auḡ. in li. ſoli. Uita inqͥt mea vita fragilis. vita caduca. qꝛ ꝙͣto magis creſcit. ꝙͣto magis ꝓcedit. tato magis ad mortem accedit. vita fal lax plēa laq̄is mortis nūc gaudeo ſepe triſtor. nūc vigeo ſepe īfirmor. nūc viuo ſtati morior. nūc felix apꝑeo ſepe miſer nūc rideo. iā fleo. ſicqꝫ oīa mutabilitati ſubiacēt. vt nec in vna hora hō in vno ſtatu ꝑmaneat. hinc timor. hinc tremor hincſitis. hinc fames. hinc calor. hinc frigus. hinc languor. inde dolor exube rāt. Subſeqͥt̉ his īportuna mors q̄ mi ſeros hoīes mille modis rapit. Huc fe bribus. illuꝫ opprimit doloribus. hunc ſuffocat aquis. hunc interimit laqueis
hunc trucidat ferro. hūc corrumpit ve neno. aliū ꝑimit flamis. ⁊ multis alijs modis. Sic gͦ tāꝙͣ ꝑegrini pͥmo muluis incōmodis ⁊ miſerijs exponim̄. It̓ taꝙͣ aduene ⁊ ꝑegrini a md̓anis nō cogͦſcim̄ ⁊ vilipendim. Hoc bn̄ inuit̉ in Lu. vlt̓. in his duobꝰ qͥ ibāt in caſtellū emaus. qͥ dn̄m in hītu ꝑegrini nō nouerūt. Un̄ tāꝙͣ exͣneo loq̄ntes dicebāt. Ta ſolꝰ pe gri. es in hie. Un̄ bn̄ pot̓at dicere illud Iob. xix Inqͥlini do. me. ſic̄ ali. ha. me. ⁊ qͣſi ꝑgri. fui. in ocu. e. Mūdani em̄ in viris ſctīs ꝙͣtūcūqꝫ ꝓpinqui ſint eis nō alid̓ attēdūt ꝙͣ md̓anā vtilitatē. alio qͥn ipſos tāꝙͣ exͣne os vilipendūt. psͣ. Exne us fac. ſu fra. me. ⁊ ꝑe. fi. ma. m. Oquot ſt̄ vſqꝫ hodie qͥ dites in md̓o effecti pau ꝑes pr̄es vl̓ freſ. lꝫ in vita ſcōs vilipēdē do ip̄os negauer̄t. It̓ taꝙͣ cū adueniſ ⁊ ꝑegͣnis nobiſcū doloſe ⁊ iniq̄ a md̓aniſ agit̉. Hoc d̓ſigͣbat̉ gen̄. xv. vbi abrae dr̄ Scito p̄noſces ꝙ ꝑegrinū futuꝝ ſit ſe men tuū in t̓ra nō ſua. ⁊ ſubijciet eos ẜ uituti ⁊ affligēt qͣdringētis anis. Ubi adapta ꝙͣdoloſe egyptij filios iſrl̓ ẜui tuti ſubiecerūt. ⁊ ꝙͣguit poſt affluxerūt Hoc ꝯq̄rebat̉ iacob d̓ laban gen̄. xxx Apud laban inqͥt ꝑegͣnatus ſū vſqꝫ in pn̄teꝫ diē. de quo an ꝯq̄ſtus eſt ꝙ decc̓ vicibꝰ īiuſte ⁊ doloſe egerat cū eo mer cedē ſuā cōmutando. Propt̓ qd̓ ⁊ dn̄s diſcipul̓ ſuis dixit Io. xvj. In mu. p̄ſſu. ha. It̄ aduenas ⁊ ꝑegrinos nos dic̄. qꝛ tāꝙͣ aduene ⁊ ꝑegrini patriā nr̄am ad. huc lōge poſiti ſalutāꝰ. ⁊ vt citiꝰ veniāꝰ exoptamꝰ. Un̄. ij. Coꝝ. v. Bona inqͥt volū. hēꝰ. magis ꝑegͣnari a corꝑe ⁊ pn̄ tes eſſe ad deū. Et qꝛ ꝑ corpꝰ in hͦ md̓o detinem̄. tāꝙͣ ꝑegͣni alōge poſiti prīaꝫ nr̄am ſalutamꝰ. Un̄ Hebre. xj. loqͥt̉ de ſctīs pr̄ibus. A longe inqͥt aſpi. ⁊ ſalu. ⁊ ꝯfi. qꝛ ꝑegͦ. ſunt ſuꝑ t̓ra. Un̄ glo. Utit̉ apl̓s v̓bo tranſlato a nauigātibꝰ qͥ loge ꝓſpiciētes deſideratas cītates qͣs an̄ ꝙͣ īgrediūt̉ ſalutatiōe p̄ueniūt. Un̄ augꝰ. in li. ſol̓. Pr̄ia nr̄a pria ſecura. longe te videmꝰ. ab hͦ mari te ſalutamꝰ. ab hac valle ad te ſuſpirāꝰ ⁊ nitim̄ cū lacrimis k iij

Dn̄ica. III. poſt paſca
ſi quo mō ad te ꝑueniāꝰ. B¶ Scd̓o apl̓us vt illūc ꝑuenire poſſimꝰ. a quibꝰ ta ꝙͣ ꝑegrini cauere demꝰ det̓minat. qꝛ a carnalibꝰ deſiderijs q̄ mi. aduer. ai. Carnalia deſideria dic̄ maxīe reſpc̄tu luxurie. in qͣ caro maxīe delectat̉. De qͥ bus deſiderijs. j. Theſ. iiij. Sciat vnuſ quiſqꝫ vas ſu. poſ. in ſā. ⁊ ho. nō in paſ ſione deſiderij ſic̄ ⁊ gentes qͦ īg. deum. Haimo. Paſſio deſiderij eſt qn̄ hō ve lut equꝰ ⁊ mulus quibꝰ n̄ ē intellectus fert̉ ad libidine. nec refrenat libidīs ar dore. Ro. j. Exarſerūt in deſi. ſu. Que deſideriā carnis mili. aduer. aīaꝫ qͣdrū pl̓r.ſ. in pug̓ndo ꝑ cogitatōes. vulnera do ꝑ delectatiōes. ſuffocādo ꝑ ꝯſenſum dſi mēbratī ſacerādo ꝑ diuerſas actō eſ Que qͣtuor bt̄s job ī ꝑſona carnaliū tā git. xvjCircūdedit me.ſ. caro lāceis ſuiſ i. cogitatiōibꝰ vulnerauit lūbos meos ꝑ deiectatōes. effudit ī t̓ra viſcera mea ꝑ ꝯſenſū. ꝯcidit me vulnere ſuꝑ vulnus ꝑ diuerſas oꝑatōes. Bn̄ gͦ dic̄. Obſe. vos abſti. a car. d̓ſi. q̄ ſic mi. aduer. aīaꝫ C ¶ Tercio v̓o qͣl̓r nos int̓ eos inter quos ꝑegrinam̄. hr̄e deamꝰ informat cū dic̄. Cōuer. hn̄tes int̓ gē. bo. vt in eo ꝙ detractant de vobis taꝙͣ de. ⁊cͣ. Ad ꝯuerſatōꝫ at bona vt alioꝝ vitet̉ detra ctio pl̓a ꝑegrino ſūt neceſſaria. Et pri mū eſt honeſtā ſocietatē q̄rere qd̓ fecit apl̓s ſic̄ dic̄. ij. Coꝝ. viij. vbi loquit̉ de luca. Miſimꝰ inquit frēm cuiꝰ laus eſt in euāgelio ꝑ oēs eccl̓ias comes ꝑegri natōis nr̄e. Ecce ꝙͣlaudabilē hūit apl̓s ſociū. Hinc eſt ꝙ cuꝫ vxor thobie fleret de filio. d. heu me fili mi vt quid te miſi mus ꝑegrinari ꝯſolatꝰ ē eā vir ſuus di cēs. Noli tbari ſatis em̄ fidel̓ ē vir ille cū quo miſimꝰ eū. Letāt̉ ⁊ cātādo p̄t in cedere ꝑegͣnꝰ cā tl̓i ſocio. psͣ. Cātabiles mi. erat iuſti. t. in lo. ꝑe. mee Glo. Can tus releuat labores ⁊ tollat tediū. Itē ꝑegͣnꝰ cū īdigenis ꝓ rebꝰ nō dꝫ ꝯtēdere Mūdanoꝝ res ſi delicie ⁊ honores ꝓ qͥbꝰ ꝑegͣnꝰ celeſtis nō dꝫ ꝯtēdere ẜꝫ piti ta ꝙͣ gͣue onꝰ ꝯtēnere vt leuiꝰ ceptū iter poſſit ꝑagere. De tl̓i ꝑegͣno dr̄ Deut̓. x. Dn̄s amat pe. ⁊ dat ei vic. ⁊ ve. Hec eī ꝑeg̓no ſufficere dn̄t. Un̄. j. thi. vj. hn̄tes
ali. ⁊ qͥ. teg. his ꝯtē. ſi. ſꝫ md̓ani d̓licijs ⁊ bonoribꝰ intm̄ ſe onerat ꝙ an̄qͣ ꝑueni ant deficiūt. ⁊ tn̄ ꝓ his ꝯtēdere nō deſi ſtūt. Un̄ bonū ꝯſiliū dat̉ celeſti ꝑegͦno. Ecc̄. xxix. Mimū inqͥt ꝑ ma. pla. ti. ⁊ ī ꝓpe. ꝑeg. tu. nō aū. It̓ celeſtis ꝑegͣnꝰ ſi vult illoꝝ ꝑ quos trāſit deriſiōes vitare dꝫ cū diſcretiōīs moderamīe dietas co tinuare. Un̄ Lu. xiiij. dr̄. Ne forte cū vi derit illudāt ei dicētes. hic hō cepit edi ficare ⁊ n̄ potuit ꝯſūmare. qd̓ ē ꝯͣ ml̓tos qͥ in iuuētute qͣi in īchoatōe ꝑegnatōis ſue ita feruētes ſūt. ita magͣs dietas fa ciūt. ꝙ an̄ꝙͣ ad finē ꝑeḡnatōis ſue.i. ad ſenectutē veniāt d̓ficiūt. Al̓ibꝰ dr̄. j. pe. iiij. Nolite ꝑe. in fer. qͥ vo. ad tē. fit. It̓ vir ſctūs tā ꝙ ꝑegnꝰ dꝫ hoſpiti bn̄ ſolue re. Hoſpes qͥ in ꝑeg̓natōe nr̄a oīa bōa nobis fac̄ dn̄s. Un̄ nos bn̄ dēꝰ ei ſolue re. ſꝫ qꝛ oīa bōa q̄ hēꝰ ſua ſt̄ ⁊ d̓ ſuo ſibi ſoluaꝰ ⁊ gͣtū hēbit. ꝓpt̓ qd̓ dicebat ille bōꝰ ꝑe gͣnꝰ dauid. Tua ſt̓ oīa ⁊ q̄ d̓ māu tua accepimꝰ dedimꝰ tibi. Pereḡni eī ſūꝰ ⁊ ꝓpt̓ hͦ ſupple bn̄ tibi ſoluere volū Sūt et aliqͥ ꝑe gni curiales q̄ failie hoſ pitis aliqͥd dat vt meliꝰ hoſpitiū heant Sic certe pauꝑibꝰ qͥ ſt̄ d̓ faīlia xp̄i dēꝰ munuſcula.i. el̓ynas dare vt nobis ho ſpitiū bonū p̄ꝑent. Ecc̄. xvj. Oīs mīa i. oē opꝰ mīe faciet vnicuiqꝫ locū.ſ. in ce lo ẜm meritu opeꝝ ſuoꝝ ⁊ ẜm ītellectu ꝑḡnatōis ſue. Qui eī intelligit ſe ihhac miẜia ꝑeḡnū ſapiēs ē ſi ꝑ oꝑa mīe p̄pa ret ſibi in celo bonū locū. Qd̓ ⁊ ꝯſulit dn̄s Lu xvj. Facite vo. a. de ma. iniqͦ. v reci. vos in etna taber. Ad qͣ nos ꝑ. De euage. Sermo. XCVI. Undꝰ qͥdē gaude bit. vos āt ꝯtriſta. Io. xvj. y C Iuxͣ ſnīam Ecc̄. qͥ dic̄. vij. cor ſapienti vbi t̓ſticia cor ſtulti vbi leticia duo in pͥ miſſis v̓bis a dn̄o īnunt̉. vicꝫ ind̓anoꝝ ex pn̄ti gaudio ſil̓ticia quā tagit. cū dic Md̓s q. gau Et iuſtoꝝ ex pn̄ti inero re ſapīa. ⁊ hac īnuit cū dic̄. Uos at ꝯt̓. Mudanoꝝ āt ſtulticiā ex pn̄ti gaudio pēſat̉. ſi tria aduertāt̉.ſ. tp̄s locus ⁊ ca. Gaudēt eī in tꝑe triſticie. in loco miſe

Dn̄ica. III. ppaſca.
rie ⁊ in cā malicie. Tp̄s t̓ſticie ē tp̄s pn̄ tis vite. Un̄ Ecc̄i. iij. Eſt tpus flendi. eſt tēpus ridendi. p̄mittit tēpus flendi et ſubdit tp̄s ridēdi. vt on̄dat ꝙ p̄ſens tp̄s ē tp̄s flēdi. ⁊ futuꝝ tp̄s erit tpus ri dēdi. Iuxͣ illd̓ Lu. vj. Btī qͥ nūc fle. qꝛ ride. Aug. ī ſol̓. Nēo p̄t ī vtroqꝫ ſecl̓o ꝯſolari. nec p̄t qͥs in pn̄ti ⁊ ī fut̉o ſecl̓o gaudere. ſꝫ vnā ncc̄e ē vt ꝑdat qͥ alterā voluerit poſſide̓. ⁊ pꝰ oret deū vt ī pn̄ti ſibi oīa amareſcāt vt ī fut̉o valeat ꝯſo lari ⁊ ꝓpt̓ hͦ md̓a noꝝ bn̄ īnuit̉ ſtulticia qͥ ī tꝑe quo deberet flere q̄rūt gaudere E ¶ Itē ip̄oꝝ ſtl̓ticia inuit̉ ex loco. qꝛ gaudet in loco miſerie vbi potiꝰ debe. rēt flere. Iu. ij. Angelꝰ do. deſcē. ad lo cū flentiū. In ſignuhꝰ oīs hō hūc mū dū tanꝙͣ locū miẜiaꝝ fiēs ingredit̉ vt Aug. xx. li. de ci. d̓i. Infātia inqͥt n̄ a ri ſu ſꝫā fletū īcipit hec qͥd maloꝝ īgreſſa ſit quodāmō neſciā ꝓphetat. Nec mi rū. Hō eī natꝰ d̓ mū. bre. vi. tꝑe re. mul. mi. Afſidue eī ⁊ īceſſant̉. vij. tribulatōi bꝰ atterit̉ qͥ ſūt fames ſitis calor ⁊ fri gꝰ laſſitudo īfirmitas ⁊ mors. De qͥbꝰ iob.vj. In. vj. tribulatōibꝰ liberabit. ⁊ ī.vij. n̄ taget te malū. Sꝫ ecce md̓am īt̓ tot miẜias ꝯſtituti cū triſtari deberent gaudēt. ad ſil̓itudinē frenetici qͥ cū oēs aici ſui flēt ⁊ triſtāt̉ ip̄e ſolꝰ ridet. Iteꝫ exēplo ione q̄ oībꝰ nauigatibꝰ in ꝑicl̓o ꝯſtitutis ⁊ ꝓpt̓ ꝑiculū clamātibꝰ ⁊ tri ſtātibꝰ ſolus ip̄e dormiebat ī picl̓o. ⁊ io ip̄e ſolꝰ ī ꝑiculo remaſit. ¶ ¶ Itē md̓a noꝝ ſtl̓ticia peſat̉ ex gaudij ca Gaudij ei eoꝝ cā ē malicia. gaudet eī ſuꝑbus d̓ alioꝝ ſubiectōe. ⁊ ilid̓ ꝓhibet̉ lu. x. In hͦ noli. gau. qꝛ ſpi. ſubij. vo. Itē gaudꝫ iracūdꝰ d̓ inimici ꝯfuſiōe. ⁊ hͦ ꝓhibet̉ ꝓ uer. xxiiij. Cū ce. ī tu. n̄ gau. Et iob. xx. Si gaui. ſū ad rui. eiꝰ q̄ me ode. q. d. nō ſū gauiſus. Itē gaudet luxurioſus de carnali voluptate. Un̄ iob. xxj. Zenēt tym. ⁊ citha. ⁊ gau. ad ſo. orga. du. ī bo. di. ſu. ⁊cͣ. Itē gaudet auarꝰ d̓ pęcūie ac cuml̓atōe. eſa. xxxij. Gaudia onagro. paſ. gre. Et lu. xij. d̓ dite q̄ apliatiſ hor reis ⁊ repoſitis ml̓tis ī annos pl̓imos dixit. Aīa in. ha. ml̓. bo. ī an. pl̓i. re. co. ⁊ epū. Itē gaudꝫ md̓s d̓ alioꝝ īfelicitate Baruch. iiij. Gauiſa ē ī rui. tu. ⁊ le. ē ī ca. tuo. Mich. vij. Ne le. inimi. me. qꝛ ceci. G¶ Iuſtoꝝ v̓o ex pn̄ti mero re notat̉ ſapīa cū dic̄. vos aūt ꝯtri. Tri ſtant̉ eī qn̄ dn̄t. vbi dn̄t. ⁊ ꝓpt̓ qd̓ dn̄t. Qn̄ dn̄t t̓ſtant̉. hͦ ē tꝑe t̓ſticie. qd̓ ē tp̄s pn̄tis vite. ⁊ hͦ īnuit pe. in can̄ j. Modi cū inqͥt ſi nūc oꝫ ꝯtriſtari. imo qd̓ maiꝰ ē renunt in pn̄ti ꝯſolari. psͣ. Renuit cō ſola. aīa m. Un̄ Aug. ī ſol̓. o ſūma v̓tꝰ te ꝑ te rogo vt n̄ ꝑmittas me ī aliqͣ ꝯſo latōe ꝯſolari ꝙͣ ī te. ſꝫ mihi peto vt oīa amareſcat vt tu ſolus dulq appeas aīe mee. Itē t̓ſtāt̉ iuſti vbi dn̄t.ſ. in hꝰ md̓i lacriaꝝ valle. Un̄. psͣ. d̓ viro iuſto dicit Aſcē. ī cor. ſu. diſ. ī val. la. illo. quē po. Cā aūt qͣre h̓ md̓s vallis lacrīaꝝ d̓r et locꝰ triſticie ſuꝑ on̄di H ¶ Itē triſtant̉ iuſti ꝓpt̓ qd̓ dn̄t.ſ. ꝓ ꝓprio pctō. ꝓ xxī dāno. ⁊ ꝓ ſaluatoris deſiderio. Pro ꝓ prio pctō t̓ſtāt̉ qꝛ illd̓ ꝯmiſer̄t. De qͣ tri ſticia. ij. Coꝝ. vij. Gaudeo qꝛ nūc ꝯtri ſta. eſtis ad pn̄iaꝫ Sic ⁊ triſtata fuit ma riā magda. qn̄ ꝓpt̓ pctm̄ ex triſticia la crīs lauit pedes ſaluatorꝭ. Sic̄ ꝯtriſta tꝰ fuit dauid qn̄ ꝓ pctō qd̓ ꝯmiẜat pnīa ductꝰ. ſedit ī cinere ⁊ cilicio. d. Labora ut ī ge. m. la. ꝑ ſin. no. le. me. la. m. ſtra. me. ri. Sꝫ heu vocauit dn̄ſ ml̓tos. ſic̄ di cit eſa. ad plāctu. ⁊ ad ſaccum.ſ. pnie pctō. ſꝫ ecce occidere vitulos ꝓ pctō ad lr̄aꝫ ꝯmedere carnes ⁊ hmōi vidēꝰ. Ta les penitētes plꝰ curat d̓ vētre ꝙͣ d̓ mc̄ te. It̄ triſtāt̉ iuſti ꝓ ꝓxi dano Sic pau. ro. ix. dicēs Triſticia ē mihi inqͥt ⁊ ꝯtiſ do. ⁊ intātū inqͥt. ꝙ optaba anathēa eē a do. ꝓ fra. meis. Sic hier̄. ix. di. qͥs da. capi. meo fō. la. vt defleā īteri. ppl̓i mei Ad hͦ ip̄m ꝓuocauit nos xp̄s qn̄ fleuit ſuꝑ cītatē ⁊ ſuꝑ lazaꝝ. ſꝫ heu hodie ml̓ti mag̓ gaudēt ꝙͣ t̓ſtat d̓ dāno ꝓxi. ⁊ ſi tri ſtat̉. plꝰ ꝓpt̓ dānū tꝑale ꝙͣ ſpūale. pauci ei ſūt qͥ d̓ pctīs ꝑentū vl̓ aīcoꝝ t̓ſtēt̉ vl̓ īqͥrat. ſꝫ freq̄ntiꝰ ꝑqͥrit̉ ſi aīci ſint corꝑe ſani. ſi victū vl̓ veſtitū hēant agͦs vl̓ pe cunia vl̓ gr̄aꝫ prīcipū hēant. ſꝫ pauci. ꝑ q̄r̄t ſi ſint a vicijs puri. bōis oꝑibꝰ p̄mi ſi pacē hēant ad oēs. Itē triſtāt̉ iuſti ex ſaluatorꝭ deſid̓io. ſic triſtabat̉ dauid dicēs. heu mi. qꝛ īco. me. ꝓlō. c ⁊ ha. ⁊cͣ

Onica. IIII. ꝑ paſca.
Et alibi. Fuerūt mihi lacrime mee pa nes die ac noc. dicēs. Qn̄ ve. ⁊ appa. an̄ fa. der mei. Et quēadmodū deſide. cer. ad fon. aqͣꝝ. ita deſi. aīa mea ad te de. Sꝫ ceruꝰ ꝙͣto plꝰ ꝓpͥat ad fontē tā to plꝰ deſiderat ip̄m. Talis fuit dauid ⁊ oēs ſctī. qͥ ꝙͣto plus ad finē vite tēde bāt tāto maioris feruoris erāt. Un̄ de dauid d̓r Re. iij. Dauid ꝓficiens ſꝑ ſe melior erat. Qd̓ ē ꝯ ml̓tos modernos qͥ ad finē vite tēdētes cū de v̓tute ī vtū te deberēt ꝓficere ſic̄ cacer retrocedūt. Pauci em̄ inueniunt̉ eiuſdē deuotōis in ſenio ſic̄ fuerūt in principio. Talis gͦ iuſtoꝝ triſticia vtet̉ ī gaudiū qn̄ vnicui qꝫ iuſto dicꝫ dn̄s. Intra ī gau. dn̄i tui. ¶ Dn̄ica quarta poſt paſca de epiſtola Sermo. XCVII It oīs hō velox ad audiendū tardus ad loq̄n dū. Iac̄. j. IHic ſalubre cōſiliū tanꝙͣ oībꝰ neceſſariū btūs iaco bus vniuerſalit̓ ꝓponit cum dicit. Sit oīs hō velox. Et ſubdit duplex ꝯſiliuꝫ vt vicꝫ qͥſqꝫ nr̄m ſit velox ad audiendū ⁊ tardus ad loq̄ndū. Primū em̄. vt ſcꝫ qͥſqꝫ ſit velox ad audiendū. ꝯſulit ꝓpt̓ emolim̄tū. Scd̓m.ſ. vt tardꝰ ſit ad loqͥn dū ꝯſulit ꝓpt̓ nocumentū ¶ Sit gͦ qͣli bet velox ad audiendū triplicē vocē ꝓ pter emolimentū. vicꝫ vocē ſaluatoris vocē ſuꝑioris. ⁊ voceꝫ pauꝑis. ¶ Prīo d̓ voce ſaluatoris dic̄ psͣ. Hodie ſi vo. eiꝰ audieritis noli. obturare corda vr̄a Et hͦ vtiqꝫ ꝓpt̓ ipſiꝰ voqͥ ml̓tiplexemo limentū Uox em̄ dn̄i ē in v̓tute. Nā in v̓tute ſua pctōres viuificat ⁊ iuſtificat Io. v. Oēs qͥ ī monū. ſunt au. vo. filij dei. ⁊ qͥ audierint viuēt. Uerba eī inqͥt q̄ ego loquor ſpūs ⁊ vita ſūt. Ioh. vj. Uita ſūt vtiqꝫ gr̄e in pn̄ti. ⁊ gl̓ie in fut̉o In ſignū cꝰ cū ſuſcitauit puella adole ſcente ⁊ lazaꝝ dicēdo. ſurge ⁊ veni fo ras. ad voce eius ꝯtinuo ſurrexerūt. Itē vox dn̄i viuificatos mūdificat He bre. jͣ. Uerbo v̓tutis ſue purgatōꝫ pec
catoꝝ faciēs. Et Io. xv. Iā vos mūdi eſtis ꝓpt̓ ẜmonē meū. Un̄ in vitis pa trū legit̉. Ꝙ cū qͥdā diceret cuidā prīꝙꝫ ꝓpt̉ hoc recuſabat audire v̓bū dei. qͥa ſtatiꝫ obliuiſcebat̉. ille pr̄ tradidit ei ca latū vnū īmundū ⁊ fumo nigꝝ dicēs. vt ip̄m in fontē mergeret. ⁊ ſibi plenuꝫ aqͣ portaret. Qd̓ cū ille ſepiꝰ īmergen do ⁊ replēdo eo ꝙ aqͣ ſꝑ exibat facere nō potuiſſet triſtis redijt dicēs ſe muti liter laboraſſe. Rn̄dit ei pr̄: Et ſi aqͣm nō detuliſti tn̄ calatū mūdaſti. Sic eſt de corde. lꝫ vbū dei ſꝑ retinere nō poſ ſit. tn̄ trāſcūdo mūdat. ¶ Item vox dn̄i mudificatos ī v̓tutibꝰ creſcere fac. Un̄ Mat. xiij. Qui v̓bū dei audit ⁊ intelli git fructu affert. Col̓. j. Uerbū v̓itatis euāgelij qd̓ ꝑuenit ad vos fructificat ⁊ creſcit. Et ꝓuer. iij. Primi ⁊ puriſſimi fructꝰ eiꝰ.ſ. diuīe voq. primi ꝙͣtū ad gͣ tiā in pn̄ti. ⁊ puriſſimi ꝙͣtū ad gl̓iaꝫ in futuro. Exēplū ca. viij: L¶ Scd̓o ve loces debemꝰ ecͣ ad audiēdū voce ſupi oris.ſ. p̄lati. Talit̓ fec̄ ille de quo d̓r in psͣ. In auditu au. obe. mihi. Ber. Ue rus obediēs n̄ ꝓcraſtinat mādatū. Et ad Heb. vl. Obedite p̄poſitis vr̄is et ſubiacēte cis. ipſi em̄ ꝑuigilāt qͣſi rōeꝫ reddituri ꝓ aīabus vr̄is. Obediētie vo emolum̄tū on̄dit apl̓s qͥ poſtꝙͣ dixit de xp̄o Phi. iij. ꝙ factꝰ ē obe. vſqꝫ ad mor te. ſubdit. ꝓpt̓ qd̓ deꝰ illū exaltauit. Un̄ et ī vitis pr̄m legit̉ ꝙ qͥda ſctūs cum v diſſet qͣtuor ordīes ſaluādoꝝ ſuꝑioreꝫ illū vidit qͥ in pn̄ti ſūt p̄latis ſuis hūili ter obediētes. ¶¶ Tercio debemꝰ eſſe veloces ad audiēdū vocē pauꝑis. Un̄ ꝓuer. xxj. Qui obturat aurē ſu. ad cla morē pauꝑis. clamabit ⁊ ip̄e. ⁊n̄ exau diet̉. O ꝙͣmagnū ē emolim̄tū hꝰ audi tōis. qꝛ ſic̄ Tho. xij. Elemoſyna hoīs faciet inuenire vita et̓nā. Regnū eī ce loꝝ paupeꝝ ē. Btī eī pauꝑes qm̄ ip. ē re. celoꝝ. Un̄ ab ipẜ ē ꝯꝑandū. Propt̓ qd̓ dic̄ dn̄s Lu xvj. diuītibꝰ Facite inqͥt vobis ami. de ma. ini. vt reci. vos ī et̓. ta. Nā ſic̄ dic̄ augꝰ. nō tā dn̄s fec̄ diui tes ꝓpt̓ pauꝑes ſꝫ potiꝰ pauꝑes ꝓpt̓ di

Onica. IIII pꝰ paſca
uites. vt diuites in pauperibus ſpūale bonū lucrent̉. An̄ cū ꝑ hoſtia diuitum pauꝑes currūt quid aliud ꝙͣ ꝙ regnuꝫ celoꝝ qd̓ ipſoꝝ eſt eis venale exponūt Fatuus eſt gͦ diues qui nō eſt velox ad audiendā voce pauꝑis. minima ꝓ ma ximis. trāſitoria ꝓ eternis exhibentis. laudabil̓ vtiqꝫ ⁊ bona aliquorū diuitū ꝯſuetudo qui tꝑe comeſtiōis oſtia do moꝝ aꝑta ꝓpter paupeꝝ aduentum te nent. Propter qd̓ nō ſolū angelos ve ruetia et ip̄m chriſtū aliqui eoꝝ in ſpe cie pauꝑis reciꝑe meruerūt ſicut refert beatus Gre. in qͣdam omelia paſcali. Sꝫ illoꝝ ꝯſuetudo vituꝑabilis qui ho ſtia que ſꝑ tenēt clauſa ad ꝑua exenia aꝑiunt. Sꝫ pauꝑeꝫ regnū celorū p̄ben tem nō ſolū nō intromittūt. ſꝫ nec etiaꝫ ad ianuā clamantē audiūt. Sic diues purpuratus obturauerat aures ſuas ne pauꝑis lazari an̄ ianuā iacētis mi cas panis petētis audiret. Et iō pꝰ cū vidiſſet eundē lazarū in ſinu abrae ī re quie opulēta clamauit ⁊ ipſe. ſꝫ nō fuit exauditus. nec in vna gutta aque. U Scd̓o ꝯſulit beatus iacobus vt quiſqꝫ tardus ſit ad loquēdū. Ad hͦ docꝫ etiā nos natura. vt.ſ. velocius audiamꝰ et tardius loꝗmur. ¶ Natura em̄ dedit duplex inſtr̄m hoī audiēdi ⁊ vnum lo quēdi vt hocipſo on̄dat̉ ꝙ hō in duplo plꝰ dꝫ audire ꝙ loqͥ. ¶ Itē natura plu ribus aīalibꝰ dedit auditū. loquela nō dedit niſi aīali rōnali. Un̄ ex hͦ oſtēdit̉ ꝙ loquela dꝫ eſſe rōnalis Col̓. iiij. Ser mo vr̄ ſꝑ in gr̄a ſit ſale.ſ. ſapīe ꝯditus. Sꝫ heu multi ſūt qui qͣſi nullā rōnem bn̄tes imp̄meditate loquunt̉. De tali bus pōt dici illud Iob. ij. Quaſi vna de ſtul. mulieribꝰ locū. es. ¶ Itē natura dedit īſtrum̄ta auriū aꝑta. loquēdi v̓o clauſa ſub duabus clauſurꝭ Hō em̄ ad audiēdū ſꝑ hꝫ aures aꝑtas. ſꝫ linguaꝫ ſub labijs ⁊ dētibus clauſam. Eſt enī lingua ſicut monacha que in clauſtro clauſa que nō dꝫ loqui niſi de licentia Mich..vij. Cuſtodi clauſtra oris tui. Prouenit em̄ illi qui nō ē tardus ſed
potius velox ad loquenduꝫ multiplex nocumentū.ſ. culpe qꝛ ꝓuer. x. In mul tiloquio nō deerit ꝑctm̄. vel alijs detra hēdo. vel mētiendo. vel ſe iactādo. vel iurādo. ⁊ in multis alijs. Itē nocumē tū tꝑalis pene. Prouer. xiij. Qui incō ſideratus eſt ad loquendū ſentit mala O quot ſūt gͣuiter ꝑcuſſi. o quot occiſi ꝓpter verba incōpoſita. psͣ. Uir līguo ſus nō diriget̉ in ter. Itē nocumētū pe ne et̓ne. Un̄ La. xvj. diues purpuratus qꝛ ī epulis lingua incōſiderate laxaue rat. iō p̄ ceteris mēbris in ea ignis pe na ſentiebat. Ideo btūs iacobꝰ ī p̄miſ ſis v̓bis bn̄ ꝯſulit vt oīs hō ſit tardus ad loquendū. De euage. Ser. XCVII. Um venerit ille ſpūs vitatis arguet md̓um de pctō ⁊ de iuſticia. ⁊ de iudicio. Io. xvj. M ¶ In his v̓bis dn̄s duo racit. Primo em̄ innuit ꝙ ſpūſſctūs maliciā md̓i arguet cū dicit. Ille argu et mundū de pctō ⁊ de iuſticia ⁊ de iu dicio. ¶ Scd̓o tp̄s argutiōis inſinuat cū dicit. Cū venerit. ¶ Triplicē aūt ma liciā on̄dit dn̄s ꝓpter quā ſpūſſanctus md̓m.i. mundanos arguet. qꝛ de pctō qd̓.ſ. ꝯmiſerūt. d̓ iuſticia quā ſcꝫ facere omiſerūt. de iudicio qd̓.ſ. ꝯtēpſerūt. Prīo igit̉ arguet md̓m de pctō qd̓ cō miſerūt. ⁊ hͦ qꝛ nō crediderūt inquit in me. Nō dic̄ qꝛ n̄ crediderūt me. nec di cit. qꝛ n̄ crediderūt mihi. Sꝫ qꝛ inquit nō crediderūt in me. Aliud eī vt dicit Aug. eſt credere deū.ſ. trinū ⁊ vnum. creatorē ⁊ redēptorē. ⁊ hmōi. ſic̄ demo nes credūt ⁊ ꝯtremiſcūt. Aliud eſt cre dere deo.ſ. v̓bis eius fidē adhibere. ſic credidit abraā d̓o ⁊ reputatū ē ei ad iu ſticiā. Alid̓ ē credere in deū.i. fide ⁊ ca ritate ⁊ bonis oꝑibus tēdere in ip̄m. hͨ eſt tm̄ bonoꝝ ſine pctō mortali exiſtē tiū De quibus ī Io. Oīs qui credit in me n̄ mo. in et̓nū. Illi gͦ qui ſūt ī mor tali pctō nō credut in eū. qꝛ caritate et

Dn̄ica. IIII. pꝰ paſca
bonis loꝑibus nō tendūt in ip̄m. ſꝫ po tius ꝑ pctm̄ recedūt ab ipſo. An̄ Eſa. lix. d̓r. Iniqͥtates veſtre diuiſerūt ſter vos et deū veſtꝝ. ⁊ pctā vr̄a abſconde rūt faciē eius a vobis. Sic Lu. xv. filiꝰ ꝓdigus receſſit a pr̄e ⁊ elōgauit ab eo viuēdo cū meretricibus luxurioſe. Ar guet aūt ſpūſſanctꝰ mūdanos de pctō. qꝛ illud ꝯmittēdo nō crediderūt i chri ſtū.i. caritate ⁊ bonis opibꝰ n̄ tēdebāt in ip̄m. ſꝫ potiꝰ ꝑ illud a chriſto ſaluta ri ſuo receſſerunt. N Scd̓o arguet de iuſticia qua facere neglexerunt. et hͦ qꝛ ad pr̄em vado. Uado inqͥt ꝑare vo bis locū. Qui vtiqꝫ locus ab initio ꝓ pter pctm̄ primi ꝑentis clauſus fuerat Hūc qͥdē chriſtꝰ reꝑauit. vtinā nos ad ip̄m ꝑati eſſemus. qua parationē chri ſtus oſtēdit debere fieri ꝑ iuſticia. Cer te cariſſimi vete. teſta. pres iuſticiā qui dem fecerūt. tn̄ qꝛ nodū locꝰ ꝑ chriſtuꝫ ꝑatus fuerat. illuc venire n̄ potuerunt Qd̓ on̄dit Ezech. rex. qͥ in orōe ſua di xit Eſa. xxxviij. Mem̄to dn̄e quo am bulauerim corā te in vitate ⁊ in corde ꝑfecto. ⁊ qd̓ bonū eſt in oculis tuis fe cerim. Et ꝓpt̓ hͦ deſiderās ad locū illū ꝑuenire dicebat. Attenuati ſunt oculi mei ſuſpiciētes in excelſo. Et qꝛ illuc ꝑ uenire nō potuit dixit. Uadam ad por tas inferi. Illuc ⁊ dauid fatet̉ ſe dedu ctū dicēs. Poſuerūt me in lacu inferi. ori. Qui tn̄ dicit Feci iudiciū ⁊ iuſticiā Nec miꝝ. Nōdū em̄ locus paratꝰ erat Sꝫ ecce mō locꝰ ꝑ ip̄m ꝑatus ē. dū tn̄ nos ꝑ iuſticiā ꝑati ſumꝰ. Merito gͦ ſpi rituſſanctꝰ arguet mūdanos de iuſticia quā facere neglexerūt. Et ſi placet de iuſticia loqͥ. quā hr̄e debemus reqͥre in ſermonē. Stabūt iuſti. vbi īuenies de triplici iuſticia cordis oris ⁊ oꝑis. ⁊ O ¶ Tercio arguet md̓m de iudicio qd̓ ſcꝫ ꝯtēpſerūt. qd̓ vtiqꝫ nō feciſſent ſi at tēdiſſent qꝛ princeps md̓i iā iudicatꝰ c̄ ij. Pe. ij. Si em̄ deꝰ peccatibꝰ angelis nō peꝑcit. Et pꝰ ſubdit. Exemplū eoꝝ qͥ īpie acturi ſūt ponēs. O ſi mūdant recogitarent ꝙͣ miſerabiliter princeps
mūdi.ſ. lucifer iudicatꝰ eſt qͥ ꝓpter vnū pctm̄ iudicatus et eiectꝰ ē de tāta altitu dine in tantā ꝓfunditatē. d̓ tāta pulcri tudine in tanta deformitatē. de tata fe licitate in tā ꝑpetuā pene anxietatē. nō vtiqꝫ pctā pctīs accumalaret diſtrictuꝫ iudiciū ꝑtimeſcēdo. Exēplū in ꝓmp. ca. iij. in fine. O ꝙͣtuꝫ beatꝰ Hiero. iu diciuꝫ ꝑtimeſcebat qͥ dicebat Siue co medo ſiue bibo ſiue qͥcqͥd aliud facio. ſꝑ videt̉ illa vox in auribꝰ meis reſona re. Surgite mortui venite ad iudiciuꝫ. Nec mīꝝ ſi tantū iudiciū ꝑtimeſcebat qꝛ ſic̄ dic̄ Chryſo. In iudicio illo non erit reſiſtēdi virtꝰ. nec pnīe locꝰ. nec de fenſionis tp̄s. nec fugiēdi facultas. nec latēdi poſſibilitas. nec apꝑendi ſecuri tas. nec ſatiſfactiōis vtilitas. qꝛ nec ꝓ derūt diuitie diuitibꝰ. nec ꝑentes pare tibꝰ. nec angeli ꝓ hoībꝰ intercedēt; Un̄ merito ſpūiſanctꝰ arguet md̓m de iudi cio qd̓.ſ. mūdami n̄ expauerūt. Nec ſe poterūt excuſare de tāti iudicij ignorā tia. qꝛ princeps md̓i iā iudicatꝰ ē ꝓpter pctm̄. Exemplū ca. iiij. E. P¶ Se cundo tp̄s argutōnis inſinuat cū dicit Cū venerit. vtiqꝫ in p̄ſenti vel in futu ro. Hn̄s aūt argutio eſt gr̄e. futura iu ſticie. ¶ In pn̄ti autē arguit ex gr̄a tri plicit̓. vicꝫ ꝑ interna inſpiratōeꝫ. ꝑ exte riorē p̄dicationē. ⁊ ꝑ flagelloꝝ īmiſſio nē. De prima argutiōe quā facit ꝑ in ternā infuſionē d̓r ad Ephe. v. De qd̓ arguit̉ a lūine manifeſtat. A lūine vti qꝫ ſpūſſctī manifeſtat̉ in corde. de quo ab ipſo arguit̉ pctor Un̄ psͣ. Argua te ⁊ ſtatuā ꝯͣ ta. tu. i. ꝯͣ ꝯſcīaꝫ. Ipſe eī ſtat ad oſtiu pctōris ⁊ pulſat dicēs. O hō vſqꝫ quo obliuiſcerꝭ me ī fi. ꝙͣdiu po. cō ſilia ī aīa t. Huic argutōi acqͥeſcētes d̓ pctīs ſuis ꝯuertent̉. ex qͥbus fuit maria magda. ip̄a ē ei muſca ẜm eſa. cui ſibi lauit dn̄s ꝑ int̓iorē inſpiratōꝫ. Ex hac argutōe dauid ꝓpt̓ pctm̄ qd̓ ī nūeratōe ppl̓i ꝯmiſit ꝯpuctꝰ cor ſuū ꝑcuſſit. O ¶ Sꝫ d̓ hac argutiōe n̄ curatibꝰ ex gr̄a ſpūſſanctꝰ addit argutōeꝫ ſecūda qua facit ꝑ exteriorē p̄dicatōeꝫ. Predicate

Dn̄ica rogationum.
res ei nō ſūt niſi inſtr̄a ſpūiſctī. Un̄ in mat. x. diē dn̄s. Nō ei vos eſtis qͥ lo. ſꝫ ſpūſſan. qͥ lo. in vo. Hoc ſpūīcitatꝰ iō hānes bap. qͥ teſte luca repletꝰ fuit ſpū ſctō ex vt̓o mr̄is ſue. arguebat herodē ꝓpt̓ vxorē fr̄is ſui. Ad talē argutiōeꝫ ꝑnathā ꝓphetā correctꝰ ē dauid d̓ pctō vr̄ie ꝯfitens ſe peccaſſe. Et qꝛ mō plus ſolito exuberauit iniqͥtas in md̓o. dn̄s ml̓tiplicauit ꝯͣ ip̄m argutores p̄dicato res. ita vt mō ꝓprie poſſit dici. In oēꝫ terrā exi. ſo. eoꝝ. R¶ Quos qꝛ pleri qͣꝫ ꝯtēnūt audire dn̄s ex gr̄a t̓ciā argu tionē adiūgit.ſ. caſtigatōis. De qͣ Iob flagellato dr̄. Increpatōem dn̄i ne re ꝓbes. quē eī diligit corripit dn̄s. O ꝙͣ felices ſūt pctōres quoꝝ ſpūſſctūs vul nera ꝑ vinū caſtigatōis purgat vt oleū gr̄e ſue infūdat. Uiſitabo inqͥt in v̓ga inqͥ. eoꝝ ⁊ ī v̓beribꝰ pctā eoꝝ. mīaꝫ aut mea n̄ diſꝑgā ab eo. Exēplū ca. xvj. E Hoc mō dn̄s paulū ꝑcuſſū cecitate ar guebat dicēs. Saule ſaule qͥd me ꝑſe. Hoc mō arguit ezechiā ꝓpt̓ pctm̄ ꝑcuſ ſum īfirmitate ⁊ correctꝰ eſt. Propt̓ qd̓ decretal̓ dic̄ vt primo medici ꝯſulāt in firmis vt de pctīs peniteat. ne ſi ꝓpter pctā ꝑcuſſa ſint fruſtra in eis laborent. Formā aūt talibꝰ qͥ ſic arguunt̉ ezech. rex reliquit. dꝫ em̄ ſe ꝯuertere ad ꝑietē p̄teritoꝝ pctōꝝ. ꝑ recogitationē ipſorū dicēdo. Recogi. tibi oēs an. me. ī ama ri. aīe mee. O ꝙͣfelices ſūt pctōres qui argutōi p̄dicte quā fac̄ ꝑ gr̄aꝫ nō acqͥe ſcijt. qꝛ argutiōeꝫ iuſticie qua faciet in futuro nō euadēt. ¶ Arguet aūt tūc eos tripl̓r. vicꝫ ꝑ oēs creaturas ipſos īpu gnando. Sap̄. v. Pugnabit cū illo or bis terraꝝ ꝯͣ inſenſatos. Et quō on̄dit̉ Lu. xx. Erūt ſigna in ſo. ⁊ lu. ⁊ in ter. p̄ſ ſura gentiū. vbi on̄dit dn̄s ꝙ pctōr ex oī ꝑte expugnabit̉ a creatura.ſ. a ſuꝑi ori. ab in interiori ⁊ ab interiori ⁊ ab ex teriori. Adapta d̓ ẜmōe de ſcd̓a dn̄ica aduētus dn̄i. Tūc videbūt filiū hoīs. Scd̓o arguit eos malicias eoꝝ ip̄is ⁊ alijs māiteſtādo Un̄ Hiere. ij. Arguet te malicia tua. O qͣnta tunc erit pctōri
bus crubeſcētia. Hiere. ij. Quō fur cō fūdit̉ qn̄ dep̄hēdit̉ ſic ꝯfundent̉ domꝰ iſrl̓ ꝓ ſuis iniqͥtatibꝰ. Mos ē eī vt fur tū furibꝰ ī hūeris appēdat̉. vt ſic cōfu ſi ducant̉ ad ſuſpēdiū. Sic ī ꝑſona dā nati dic̄ hicre. Tre. j. Iniqͥtates ꝯuolu te ſūt ⁊ īpoſite collo meo. Heu qͣnta tue erit pctōri erubeſcētia corā deo ⁊ ange lis ſuis ⁊ vniuerſis iuſtis ⁊ reprobis in iudicio cū ml̓tis abomīatōibꝰ apꝑere. Certe primi ꝑentes licꝫ ī ꝑadiſo ſoli eſ ſent tn̄ ꝓpt̓ ſolū pctm̄ pomī pudēda co oꝑientes ꝑizomatibꝰ abſcoder̄t ſe ī me dio ꝑadiſi. Reprobꝰ aūt ī iudicio nec aboīabilia poterit cooꝑire nec ſe cū ip ſis abſcōdere. ¶ Tercio arguet eos cu ipſis diſceptādo ⁊ ip̄os ꝯdēnādo. Un̄ in can̄. iude d̓r Ecce veniet dn̄s argue re oēs īpios de oībus oꝑbꝰ īpietatis Dicet eī illd̓ Mat. xxv. Eſuriui ⁊n̄ de. mi ma. Et pꝰ ſubdit. Ite maledci. ⁊cͣ. ¶ Dn̄ica rogationum. De epiſtola. Sermo. XCIX. quis putat ſe religioſū eſſe nō refrenans lin gua ſua. ſꝫ ſeduces cor ſuū. hꝰ vana eſt religio. Iac̄. j. A Quia lin gua ē inqͥetū malū plc̄a veneno morti fero. Iō b. Iac̄. ī p̄miſſis v̓bis hortat̉ nos ad ipſiꝰ refrenatōeꝫ. on̄dēs ꝑ ipſā ſi n̄ refrenat̉ totiꝰ religiōis euacuatōeꝫ cū dic̄. Si qͥs putat ſe reli. eē n̄ re. lin. ſu. ſꝫ ſedu. cor ſuū hꝰ va. eſt religio. No tādū gͦ ꝙ ſcriptura ponit ml̓tas līguas ꝑ qͣs ſignant̉ diuerſa pctā q̄ ꝯmittunt̉ ꝑ linguā. ⁊ tales lingue qꝛ religionem euacuat. refrenāde ſunt. ſi n̄ putatiui ſꝫ vere religioſi eſſe volumꝰ ¶ Prima gͦ lingua eſt doloſa. q̄ eſt in duplicibꝰ ⁊ ditoribꝰ. psͣ. Libera me dn̄e a la. ini. et a lin. do. Que ſit illa līgua doloſa ⁊ ꝙͣ nociua hier̄. ix. ſpecificat̉. Sagitta īqͥt vulnerās līgua eoꝝ locuta ē. pacē cu aīco ſuo loqͥt̉. ⁊ ī occl̓to ponit iſidias. Exēplū. ij. Re. xx. d̓ iō ab. qͥ ſalutādo ⁊ deo ſculādo amaſā ip̄m gladio int̓fecit

Dn̄ica rogationum.
Sic et iudas chriſtū ſalutādo et dicen do. Aue rabi. tradebat ip̄m iudeis. Secūda lingua eſt magnifica. que eſt in ſuꝑbis ⁊ arrogātibꝰ qͦ ſibi attribuūt qd̓ nō hn̄t. Qui dixerūt. Linguā nr̄am magnificabimꝰ labia nr̄a a nobis ſūt qͥs nr̄ dn̄s eſt. Ro. j. Non ſicut deū glo rificauerūt aut gr̄as agerunt dicentes em̄ ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſunt. Tercia lingua eſt ſerpetina lingua vti qꝫ venenoſa q̄ eſt in inuidis ⁊ detracto ribus. Psͣ. Acuerūt lin. ſu. ſic̄ ſerpētes ⁊cͣ. Ecc.x. Si mordeat ſerpēs in ſilētio nihil eo minꝰ hꝫ qͥ occulte detrahit. Sꝫ certe qͥ detrahit alicui. ſic̄ ꝓuer. xiij. dici tur. in futuꝝ ſe obligat. qꝛ tenet̉ ad fa me reſtitutioneꝫ. Exēplū de leone qͥ oc cidit ruſticū detrahentē ſibi. Leo eī au diens ꝙ ruſticꝰ dixerat. fortis eſt leo. et cetera virtutū eius adiūgeret. ſꝫ habet os fetidū. leo ad ruſticū veniens ꝑcute me dixit cū ſecuri quē tenes in capite. Cui ruſticus obediēs abſceſſit. Seq̄n ti die leo rediēs occidit ruſticū dicens. Grauiꝰ me ꝑcuſſiſti detrahēdo ꝙͣ vul nerādo ſecuri. qꝛ illud ſanari pōt illud nunꝙͣ. Un̄ Ecc. xxviij. d̓r. Flagelli pla. ga liuorē facit. plaga aūt lingue comi nuet oſſa. Psͣ. Detrahentē ſecreto ꝓxi mo ſuo. huc ꝑſe. Exemplū in ꝓmptua. ca. xviij. A. ¶ Quarta lingua eſt fallax et mēdax. Sicut in ꝑiurātibꝰ mentien tibꝰ falſis teſtibꝰ. Prouer. vj. Sex ſūt que odit dn̄s. Ocl̓os ſublimes. linguā mendacē. Hec lingua viget multū in malis mercatoribus qui fallūt ſimpli. ces merces ſuas cōmutādo mēdaciter vel certe falſis pōderibꝰ nūeris ⁊ men ſuris decipiēdo Prouer.xxvj. Lingua fallax nō amat veritatē ⁊ os lubricuꝫ oꝑat̉ ruinas.ſ. corꝑis ⁊ aīe. Ite ꝓuer. xxj. Qui ꝯgregat the ſauros līgua mē dacij vanꝰ ⁊ excors eſt ⁊ impinguet̉ ad laqueos mortis. ¶ Quinta linguā eſt blanda. q̄ in malis mulieribꝰ eſt. Pro uer. vj. Cuſtodi te a muliere mala ⁊ a blāda linguā extranee. Lingue em̄ mu lieꝝ blādimēto ſuo ſic cantꝰ ſyrenaruꝫ
nauigantes decipiūt ⁊ poſt interimūt Quas ſi euadere volumꝰ neceſſe ē ſur da aure cū vlixe traſire ſicut beatꝰ Hie ro. cōſulit. B¶ Sexta lingua ē ter cia que eſt in lenonibꝰ. Ecc̄. xxviij. Lin gua tercia ml̓ieres viratas eiecit ⁊ pri uauit illas laboribus ſuis. Prima lin gua eſt hoīs diligētis mulierē. Secun da mulieris dilecte. Tercia lingua ē nū cij vel nūcie portātis verba dilecti ad dilectā. Tales ſunt peiores quodāmō demonibꝰ. qꝛ qn̄ demones ꝑ ſe efficere nō pn̄t mediātibꝰ talibus efficiunt. Si cut etiā ſathanas intrauit in cor iude. vt traderet ieſum mediāte ipſo. Ex plū de quodā qui ob amorē vniꝰ virgi nis vt ipſaꝫ haberet diabolū ſibi in au xiliū inuocauit. et ſe ſibi totaliter tradi dit. Sed cū demo circa virginē ꝓfice re non poſſet. ꝓmiſit cuidā vetule que talia cōportabat pelles in qͥbꝰ ei appa ruerat ſi virginē deciꝑet. Et poſt dece ptionē virginis cū longe ſtās diabolꝰ a vetula in ꝑtica loga ſibi ꝓmiſſas peſ les porrigeret illa mirāte cur ꝓpiꝰ nō accederet. rn̄dit diabolus Timeo te qꝛ plena es malicia. ne decipias me ſicut et virginē decepiſti. ¶ Septima līgua ē iniqͣ que eſt in adulatoribꝰ. Prouer xvij. Malus obedit lingue inique. Lin gua iniq̄ eſt lingua adulatiōis confor tans hoīem in malo ⁊ ad malū. Malꝰ gͦ obedit lingue inique qn̄ facit maluꝫ adulationibus ꝓuocatꝰ. ¶ Octaua lin gua eſt que eſt gladioſa. et eſt in iracu. dis ⁊ furioſis. qui ꝯuicijs ⁊ opprobrij occidunt multos. Psͣ. Filij ho. dentes eoꝝ ar. ⁊ ſagit. ⁊ lingua eoꝝ gladiꝰ acu tus. ¶ Nona lingua eſt lingua magn loqua que eſt in illis qui deū ⁊ ſancto blaſphemat. Psͣ. Diſꝑdat dn̄s vniuer ſa labia doloſa ⁊ linguā magniloqua Hac lingua loquet̉ antichriſtus. De quo d̓r Oan̄. xj. Aduerſus deū deoꝝ ſo quet̉. Hac lingua loquunt̉ frequenter in ludis taxilloꝝ ⁊ in aduerſitatibꝰ do um blaſphemātes ⁊ ſanctos. Et ob de teſtationem eriminis frequenter tales

Onica rogationū.
ſubito ⁊ inſperate ſic̄ antixp̄s ſine ma nibus ꝯterunt̉.i. īprouiſe a dn̄o puniūt̉ Exemplū de quodā qͥ duꝫ. ad tax illos luderet ⁊ nō ad voluntatē ſibi ſuccede ret. blaſphemādo deū clamauit. vt cito ſibi arcus ⁊ ſagitte darent̉. Que cū ha buiſſet ⁊ ꝯtra celū ſagitaſſꝫ cruētata de ſanguine ſagitta rediens cedit an̄ ip̄m quā ſtupefactus cum tetigiſſet ſubito igne celeſti ꝯſumptus eſt. ¶ De euāgelio. Sermo. C. Elinquo mundū ⁊ vado ad pr̄em. Io. xvj. ¶ G Q ſicut dicit Gre. Om̄is xp̄i actio no ſtra eſt inſtructio. exemplū dedit nobis vt ſi ad pr̄em ire volumus mundū pri mo relinqͣmus. aliter em̄ illuc ꝑuenire non poſſumus. Docet gͦ dn̄s in p̄miſſis v̓bis duo.ſ. mali deſertiōꝫ. cū dicit. Re linquo mundū. Et boni aggreſſionem cū ſubdit. Et vado ad pr̄em. Et ſic̄ ali quis locus ꝓpter qͣtuor deſerit̉. ſic̄ ꝓpt̓ pęnuriā. ꝓpter corruptū aerē. ꝓpt̓ ma. lam viciniā. ⁊ fraudulentā amiciciā. ſic ⁊ mūdus iſte eſt relinquēdus ¶ Relin quamus ergo mundū ꝙͣtū ad primū tā ꝙͣ locū ſpūalibus cū qͥbus ad pr̄eꝫ nos ꝑuenire oportet penurioſum. Non em̄ apparebis coram deo tuo vacuus. Sꝫ certe hodie fames ſpūaliuꝫ bonoꝝ oꝑ p̄ſſit vniuerſam terrā egypti. hͦ eſt vni uerſum mundū. Propt̓ qd̓ hō ſapiens qͥ de vita ſua.ſ. ſpūali curat dꝫ munduꝫ relinquere. vt alias ſpūaliter poſſit vi uere. Qd̓ bn̄ figuratū eſt. iij. Reḡ. xvij. vbi dicit dn̄s helye qͥ aſcendēs interp̄ tat̉. ⁊ deſignat illū qͥ ad pr̄em aſcende re q̄rit. Recede inqͥt hinc ⁊ vade ꝯori ente ⁊ abſcondere in torrentē carith et ibi de torrente bibes. p̄cepiqꝫ coruis vt paſcant te. Carith inptat̉ diuiſio ſiue ꝯgregatio ⁊ ſignat pnīe ſiue religionis ſtatu in quo hō a mūdo diuiſus ad co. gnitiōem ſuiipſius redit. ibi helyas de torrente bibit ⁊ ſitim extinguit cū ꝑ ma
bidinis cōprimit. Ibi a coruis paſcit̉. i. a p̄dicatoribus ſanctis. De qͥbus Lu xij. Conſiderate coruos qꝛ nō ſeminat ne qͣꝫ metūt. qͥbus nō eſt horreum neqꝫ cellariū. Qui ſcꝫ tꝑalibus nō intendut ſicut dicit glo. ſꝫ ꝯtēplationi celeſtiū. ibi inquit a coruis iſtis paſcit̉ penitens pa na verbi dei ⁊ carne agni incōminati. ⁊ hoc veſꝑe ⁊ mane hoc eſt inceſſanter Exemplū ca. xv. G. O¶ Secundo relinquēdus eſt mūdus tanꝙͣ corruptꝰ locus ⁊ fetidus ne corrūpamur. Mun dus em̄ horribiliter fetet tāꝙͣ cadauer hoīs mortui aꝑpenſū in patibulo Cu ius fetorē ſentiens apl̓s dicebat Gal̓. vltͣ. Mihi mūdus crucifixus ē. Et etiā totus ſpūal̓r corruptus. Ꝙꝛ om̄e qd̓ in mūdo eſt aut eſt ꝯcupīa carnis aut ꝯcu piſcentia oculoꝝ aut ſuꝑbia vite. ꝑ que mūdani corrupti ⁊ abominabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis. qꝛ in calibꝰ ſtudent Propt̓ qd̓ dicit. ij. Pet̓.j. Fugientes in quit eā q̄ in mūdo eſt ꝯcupiſcētie corru ptiōem. Celeriter gͦ ip̄m relinqͣmus ne ab ipſo corrūꝑamur ⁊ polluamur ⁊ ſic polluti pr̄em videre non poſſimus. Ꝙꝛ beati mūdo corde qm̄ ipſi deū videbūt Propter hoc dr̄ Eſa. lij. Recedite rece dite. exite inde. pollutū nolite tangere: Et his dicit recedite vt ſcꝫ recedamus mente ⁊ corꝑe. Exēplū ca. vij. B. E ¶ Tercio relinqͣmus mundū tā ꝙͣ malū vicinū ſociū qͥ ſemꝑ letat̉. de malo nr̄o. Ipſe em̄ ridet cū ploramus. gaudet cū triſtam̄. Ioh̓. xv. Plorabitis ⁊ flebitis vos mū. aut gaudebit. Et ꝙͣuis ſit tam ꝑuerſa ſocietas mūdanoꝝ multi tn̄ ip̄o rū ſocietatē diligūt. ⁊ eoꝝ facta iniqua imitant̉. iiij. Reg. iij. dr̄. de iorā ꝙ pctīs bieroboa adheſit nec receſſit ab eiſ. Et de multis alijs in libris regū hͦ idem le git̉. Propter hͦ tales. ad pr̄em ꝑuenire nō p̄nt pctīs irretiti. Un̄ ꝯſulit moyſes Numeri. xvj. Recedite a tabernaculis hoīm īpioꝝ ⁊ nolite tangere q̄ ad eos. ꝑtinent ne inuoluamī in pctīs eoꝝ: Et ꝓuerb. xxij. Arma gladij in via ꝑuerſi. cuſtos ait aīe ſue longe recedet ab eis.

Dn̄ica rogationū
Exemplū ca. vij. A. F¶ Quarto mū dū relinquamus tanꝙͣ amicū frauduleͣ tū. ipſe em̄ amiciciā p̄tendit rebus tꝑa libus hoīem oncrando ſꝫ hͦ fraudulent̉ facit nec ſcꝫ ꝑ artā viā qͦ ducit ad pr̄em tranſire valeat. Ipſe eſt tanꝙͣ iudas ꝓ ditor qͥ dicit demōībus. Quecūqꝫ oſcu latus fuero.ſ. reꝝ tēꝑalium ꝓſperitate. ipſe ē tenete eū. Prouer. xj. Simulator ore decipit amicū ſuū. Un̄ certe nos di camus ei exemplo dn̄i. Iuda oſculo fi liū hoīs tradiſ. Quia dicit Gre. Quiſ qͥs honoribus inflatus vel theſauris auri vel argenti oneratus fuerit. ꝑ an guſtū iter regni trāſire nō poterit. Pro pter hͦ dicit dn̄s Matth̓. vij. Attendite a falſis ꝓphetis qui veniūt ad vos in veſtim̄tis ouiū intrin. aut ſunt lu. rapa. Hie. xxj. Seduxerūt te viri pacifici tui dimerſerūt in ceno ⁊ lubrico pedes tu os ⁊ receſſerūt a te. Propt̓ h̓ dr̄ Hiere. ij. Egredimini de medio eiꝰ.ſ. mūdi. vt ſaluet vnuſqͥſqꝫ aīam ſuā. ⁊ ne forte mol leſcat cor tuū.ſ. ꝑ tꝑale oſculū deceptus Qui gͦ p̄dictas cās penſando ꝯtemnit mundū ſecure pōt dicere. relinquo mū dū. Exemplū ca. vij. F. G ¶ Et qꝛ nō ſufficit malū deſerere niſi ⁊ bonū fa ciat. iō. ſtatim ſubdit de boni aggreſſio ne cū dicit. ⁊ vado ad pr̄em. Et nō dic̄ vadam tanꝙͣ in futuro. ſꝫ vado in pn̄ti. Uado gͦ ſine dilationē. vicꝫ qꝛ cōpellor qꝛ trahor. qꝛ terreor. Cōpellor ꝑ famē trahor ꝑ ineffabilē hereditatē. ſꝫ terrcor ꝑhoſtij clauſioneꝫ. Uado igit̉ vt famē depellā. Hic em̄ ꝙͣdiu ſum fame ꝑeo qꝛ nec ſatiat̉ oſculus viſu. nec auris audi tu. Sꝫ in domo pr̄is etiam mercenarij abūdant pane. Surgā gͦ ⁊ ibo ad pa trē vt ſatiari valeā qͥ ad hocip̄m me in ſtanter vocat. Math̓. xj. Uenite ad me .⁊ ego reficiā vos. psͣ. Satiabor cū ap paruerit gl̓ia tua. H ¶It̓ vado ad patrē vt hereditatē paterna que trahit poſſideā. De qͣ math̓. vj. Pater nr̄ qͥ es in celis aduē. re. tuū. Ad qd̓ ⁊ ipſe nos inceſſanter vocat Math̓. xxv. Uenite bn̄. pa. mei ꝑci. re. quod vobis ꝑatū eſt.
Nec miꝝ ſi hereditas trahit. Eſt eī he reditas illa fructuoſa ⁊ delectabil̓. In hac em̄ nullius rei eſt penuria. Leuit. xx Dabo vobis in hereditatē terrā lacte ⁊ melle manantē. Et eſt delectabilis qꝛ eſt delicijs om̄ibus ⁊ om̄i dulcedine re ferta. Ecc̄. xxiiij. Hereditas mea ſuper mel ⁊ fauū nō dicit ſicut mel ſꝫ ſuꝑ inel. qꝛ incōꝑabiliter delectabilior ⁊ dulcior It̓ eſt hereditas p̄cioſa ⁊ nobilis. qꝛ oī bus diuitijs ſpūalibus cumulata Eph j. Non ceſſo gr̄as agens ꝓ vobis mēo riam vr̄i faciens in or̄onibus meis. Et poſt ſubdit. Ut ſciatis qͦ ſit ſpes vocatō nis eiꝰ ⁊ q̄ diuitie gl̓ie hereditatis eius Eſt etiā nobilis. qd̓ ptꝫ. qꝛ eā ſemꝑ no biles poſſederūt. Ecc̄. xxiiij. Et radica ui in ppl̓o bonorificato. ⁊ in partes dei mei here. il.ſ. ppl̓i. honorificati. ⁊ in eod̓ In iacob inhabita. ⁊ in iſrael heredita re. ⁊ in electis meis mitte radices. Un̄ hereditabūt eā tm̄ electi dei. Eſa. lxv. Hereditabūt ea electi mei. It̓ eſt here ditas iocūda ⁊ laudabilis. Psͣ. Uiſita nos in ſalutari tuo ad videndū in boni tate electoꝝ tuoꝝ ad letandū in leticia gētis tue vt lauderis in hereditate tua O qͣnta iocūditas ibi inerit aīe cū deuꝫ ſuū videbit ſine velamine. cū in ipſo le tabitur ſine intermiſſiōe cū ip̄m lauda bit ſine fatigatione. It̄ eſt hereditas in cōꝑabilis. incōtaminata. ⁊ īmarceſſibi lis quā pr̄ nr̄ ꝯſeruat in celis. j. Pet̓. j. B̓n̄dictus d̓s ⁊ pr̄ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i qui ꝑ miſericordiā ſuam magnam regnauit nos in ſpem vite ꝑ reſurrectiōꝫ ieſu xp̄i ex mortuis. in hereditate in corruptibi le ⁊ incōtaminatā ⁊ īmarceſſibile ꝯſer uatā in celis. Et penſa ꝙ in hͦ. ꝙ dic̄ in corruptibilē notat̉ hereditatis ꝑpetui tas. psͣ. Nouit dn̄s dies īmaculatoꝝ ⁊ bereditas eoꝝ ineternū erit. In hͦ ꝙ di cit. incōtaminatā notat̉ mudicia eius ⁊ puritas. nulla em̄ mixtura mali poteri ꝯtaminari. imo nec ipſi qͥ eā heredita būt. Un̄ dicit glo. ꝙ nec ſenio nec mor bo nec alia mixtura tangem̄. Immar ceſſibilē dicit qꝛ ſꝑ erit recens. ſꝑ vnar

Feria. II. rogatīonū
ſemꝑ gͣta. mentes bonoꝝ vſu ſuo ꝙͣuis longo nullo tn̄ afficiēs tedio. Un̄ dicit glo. Ꝙ nec in ipſis bonoꝝ montibus hoīm ex longo vſu celeſtis illa conuer ſatio valet ali qn̄ vileſcere ſic̄ fluxus pn̄ tis ſolis ſolet aliqn̄ ex longo vſu in fa ſtidiū verti. Et hac hereditatē pr̄ filijs ꝯſeruat in celis. Un̄ Gal̓. iiij. Ꝙ ſi fi lius ⁊ heres ꝑ deum. Un̄ ꝙͣcito mortis. ſomnij capimus illā ſi veri filij ſumus poſſidemꝰ. Un̄ psͣ. Cū dederit dilectis ſuis ſom. ecce here. do. ⁊cͣ. I ¶ It̄ va do ad pr̄em nō differendo ꝓpt̓ ianue ſi tardauero clauſionē. Sicut ꝯtigit qͥnqꝫ fatuis v̓ginibus q̄ qꝛ tardauerūt foris excluſe remanſerūt. Un̄ Ecc̄. v. dr̄. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m ⁊ ne differas de die in diē ne forte ſubito de terra diſꝑ dat te. Aug. Hec vox cras cras multos decepit. ⁊ ſubito claudit̉ eis hoſtium. ⁊ manet foris cuꝫ voce coruina. qͦ noluit hr̄e gemitu colubinū. Propt̓ hͦ cōſulit dn̄s Luc̄. vij. Contē̓dite intrare ꝑ angu ſtā porta tā an̄ ſcꝫ ꝙͣ claudat̉. Dicamus gͦ. Relinquo mundū ⁊ vado ad pr̄em Quo nos ꝑducat ipſe pr̄ qͥ vi. In diebus rogationum de epiſtola. Sermo. CI. Ui conuerti fece rit pctōrē ab errore vie ſue ſal uabit aīam eiꝰ Iac̄. v. R¶ In his v̓ bis tria ſunt diligent ꝯſideranda. Et p̄ mo q̄ ſit via erronea ꝑ quā pctōr gradi tur. qꝛ dicit ab errore vie ſue ¶ Secūdo qͣliter hō iuſtus ſe ad pctōrem hr̄e debe at vt ꝑ ip̄m ab illa reuocet̉. qꝛ dic̄. Qui ꝯuerti fecerit. ¶ Tercio ꝙͣ magnā vtili tatē reuocans cōſequit̉. qꝛ ſcꝫ ⁊ ꝓximū ſaluat ⁊ ſuoꝝ oꝑit multitudinē pctōꝝ. Quātū gͦ ad primū nota ꝙ viā pctōris ꝑ quā gͣdit̉ ē miſerabil̓. Eſt em̄ via lata q ducit ad mortē. Dc qͣ viā reqͥre in die cineꝝ in ẜmone tercio. Ocrelinqͣt īpius viā ſuā. L ¶ Ad hͦ aūt ꝙ hō iuſtꝰ īpͥm̄ reuocare valeat dꝫ ſe multis modis er ga ip̄m hr̄e. MPrimū eſt gͦ ꝙ nō dꝫ pec catorē deſpicere ſꝫ potius exēplo dn̄i ſe.
familiarē exhibere. Luc̄. xv. Murmura bāt phariſei ⁊ ſcribe dicētes. qꝛ h̓ pctō res recipit ⁊ māducat cū illis. Et Luc̄. xx. Mur. oēs ꝙ ad ho. pec. diuer. An d̓ ꝓpt̓ ſuā benigͥtatē quā hūit ad pctōres agnꝰ dictꝰ ē. Io. j. Ecce agnꝰ dei ecce qͥ tol. pec. m. Propt̓ hͦ dicit apl̓s Gal̓. v. Fres ſi aliqͥs hō p̄occupatꝰ fuerit in ali quo delicto. vos qͥ ſpūales eſtis hmōi ī ſtruite in ſpū lenitatis. ¶ Scd̓o hō iuſtꝰ qͦ vult reuocare pctōrē nō dꝫ ip̄m pctō re magͥficare. qꝛ hͦ eſſet potius pctōrem in pctīs fouere Ecc̄. x. Noli magͥficare viꝝ pctōrē diuite̓. qd̓ heu faciūt hodie ml̓ti adulatores qꝛ laudat̉ pctōr in de ſiderijs aīe ſue ⁊ iniquꝰ bn̄dr̓. Sꝫ certe dic̄ dn̄s Efa. iij. Ppl̓e meꝰ qui te btm̄ dicūt ip̄i te decipiūt. ¶ Tercio hō iuſtꝰ dꝫ pctōre ab errore vie ſue exemplo bo no ſuo reuocare. mat. v. Sic luce at lux yr̄a corā hoībꝰ vt videāt oꝑa vr̄a bona Efficacior em̄ eſt vox oꝑis ꝙͣ vox oris. vn̄ apl̓s docēs Thi. qͣl̓r alios ab errore vie ſue dꝫ retrahere. int̓ cetera dixit. Te ip̄m p̄be in oībꝰ exemplū bonoꝝ opeꝝ Quarto dꝫ ſi pctōr occultꝰ eſt occulte eū corrigere. Math̓. xviij. Si peccaue rit in te fr̄ tuꝰ. glo. te ſolo ſciēte. corripe eū int̓te ⁊ ip̄m ſolum. Si v̓o publicū ⁊ notoriū fuerit dꝫ ip̄m publice arguere. Un̄ thi. v. Peccantē corā oībꝰ corripe vt ceteri timorē habeāt. ⁊ hͦ maxīe ſpe ctat ad p̄latos ¶ Quīto dꝫ vt pctōrem emolliat xp̄i bn̄ficiā q̄ſt̓ multa enarra re. Nā prīo xp̄s vt pcōres ſaluaret in mūdū venit. Un̄. j. thi. j. Xp̄s ieſus veīt in hūc mūdū pctōres ſaluos facere. It̓ ſcd̓o vt hoīes a pctīs reuerterēt̉ in p̄di catiōibꝰ ſuis ip̄os multipl̓r monuit ⁊ ad pnīam reuocauit. Un̄ Lu. v. Nō ve. vo. iu. ſꝫ pec. ad pe. vn̄ iā nō ē qͥ ſe poſſit excuſare Ioh̓. xv. Si nō veniſſem ⁊ lo cutus eis fuiſſem pctm̄ nō hr̄ent. nūc āt excuſationē nō hn̄t de pctō ſuo. ¶ Item dꝫ tercio ꝓponere ꝙ dn̄s pctōres beni gne recipit ⁊ leuē ip̄is pnīam iniunxit. Un̄ Io. viij. dixit ml̓ieri dep̄hēſe ī adul terio. Ubi ſūt qͥ te accuſabāt. Nemo te l ij

Feria. II. cogationū.
ꝯdemnabit. Et illa dixit. Nemo dn̄e. Nec ego te ꝯdēnabo. Uade ⁊ ampliuſ noli peccare. Ecee leuis pnīa ꝓ tanto crimine. Et hͦ deberet multū pctōrem monere. ¶ It̄ qͣrto dꝫ pctōri ꝓponere ꝙ multū dꝫ pctōrē ad ꝯuerſione moue re. vicꝫ ꝙ xp̄s ſedēs in dextra pr̄is. pec catoꝝ dignat̉ eſſe aduocatus. j. Ioh̓. ij. Si qͥs peccauerit aduocatu habemus apud pr̄em ieſum xp̄m ⁊ pſe eſt ꝓpicia tio ꝓ pctīs nr̄is. Et ſi ſic pctor cōuerti nō poterit tūc excuſatiōeꝫ nō hꝫ. ¶ Se xto dꝫ ꝓ pctōre vir iuſtus orare. ſic̄ fec̄ ſtephanus Act̉. vij. Poſitis aut geni bus orabat dicens. On̄ ieſu xp̄e ne ſta tuas illis hͦ pctm̄ Iac̄. v. Orate ꝓ inui cem vt ſaluemini. Sic orabat dauid cū dicebat. Deficiāt pctōres a t̓ra ⁊ iniqͥ ita vt nō ſint. glo. aplius iniqͥ. Exēplu ca. j. I ¶ Septimo ꝙ ſi ꝓpt̓ p̄dicta pec cator ꝯuerti noluerit dꝫ vir iuſtus ꝓ eis ꝯpaſſiōe lugere. Sic Luc. xj. dn̄s vidēs ciuitatē in malicia obſtinata fleuit ſuꝑ illā. Sic Coꝝ. xij. dic̄ paulꝰ. Zimeo ne cū videro huiliet me dn̄s apud vos et lugea multos ex vobis.ſ. qui in malicia ꝑſeuerat. psͣ. Defectio tenuit me ꝓ pec. ⁊cͣ. M¶ Tercio on̄dit ꝙͣmagnū bo nū ⁊ vtilitas ꝯuerſionē ſequit̉ qꝛ ſalua bit aī. eiꝰ.ſ. ꝯuerſi. qͣ vtiqꝫ in md̓o nihil p̄cioſius Math̓. xij. Quā cōmutatiōeꝫ dabit hō ꝓ aīa ſua. It̄ cōuertens oꝑit multitudinē pctōꝝ ſuoꝝ. ⁊ nō ſolū con uertens ꝑ hͦ delet pctā ſua. ſꝫ etiā ſic̄ dic̄ glo. acquirit ſibi īfinita p̄mioꝝ gaudia Ad que nos ꝑdu. qui vi. ¶ De eodem. Onfitemini alte rutꝝ pctā vr̄a vt ſaluemi Iac̄. v. De hͦ themate reqͥre ꝓceſſū in ẜmōe qͥ incipit. Ore ꝯfeſſio fit ad ſalutem. De euāge. Sermo. CII. Etite ⁊ accipietis Luc̄. xj. N In verbis iſtis on̄s duo facit. Primo ad petendij aīat
cū dicit. Petite. Scd̓o de impetrando certificat. eū dicit. ⁊ accipietis. O ꝙͣtū dēmus ex pͥmo ꝯſolari ꝙ vicꝫ ad peten du aīamur cū multū egeamus. ⁊ nil bo ni niſi ab ipſo hr̄e poſſimꝰ. Qd̓ vtiqꝫ re cognouit psͣ. dicēs. pauꝑes facti ſumꝰ nimis adiuua nos d̓s ſa. nr̄. Et nō ſolū ad petendū aīat. ſꝫ etiā qͥd petere ab eo ⁊ ꝙ magna ſcꝫ meliora q̄ hꝫ petere de beamꝰ informat. Sic em̄ legit̉ Math̓ vj. Ꝙ diſcipuli quid ⁊ qͣl̓r petere debe rent cū rogarent ip̄m vt ip̄os informa rent rn̄dit. Sic orabitis. Pater nr̄ qui es in celis. Que oro cū petitionibꝰ ſuis excedit om̄s alias in tribus. vicꝫ in di gnitate. in breuitate ⁊ in vtilitate. In dignitate excedit. qꝛ alie or̄ones ſic̄ pſal mi ⁊ hmōi ⁊ ſi ꝑ ſpm̄ ſctm̄ credunt̉ edi te tn̄ ꝑ mediū. Sed hec or̄o ſine medio edita eſt ꝑ ip̄m ſaluatorē. It̄ in breui tate excellit. Eſt em̄ int̓ or̄ones breuiſ ſima. ⁊ hͦ ne quis de igrantia excuſaret̉ ⁊ vt faſtidiū deſcendi tolleret̉ ⁊ vt deꝰ ꝑatus exaudire moſtraret̉. ¶ It excedit in fecūditate ſiue vtilitate. qꝛ continet oēs petitiōes vite pn̄tis ⁊ future. ſic̄ pa tebit. O ¶ An̄ꝙͣ aūt doceat petitiōꝫ docet primo beniuolentie captatiōꝫ. cū dicit. Pater nr̄ qui es in celis. Et poſt docet adiuratiōꝫ. ſic̄ dicit Criſo. cū dic̄ Sanctificet̉ no. tuū. Dicamus gͦ pr̄ vt de pr̄e mīaꝝ qͣſi filij ꝯfidamus. Hiere. iiij. Patrē vocabis me. ⁊ poſt me īgre di nō ceſſabis. Itē dicamus pr̄ nr̄ vt a tanto pre erubeſcamus degenerare. qꝛ filius ſemꝑ ⁊ libenter facit opus pr̄is ſui. Un̄ filij nobiliū natual̓r amāt mili tiā. An̄ quidā imꝑator videns filium ſuū facere molēdina de feſtucis ad ri uulos aqͣꝝ inquiſiuit ⁊ inuenit ꝙ erat fi lius molendinarij ⁊ eiecit eū de regno Propt̓ qd̓ dicit apl̓s Eph̓. v. Imitato res eſtote dei ſicut filij chariſſimi. Iteꝫ dicamus nō ſolū prͣ. ſꝫ etiā noſter. vt ſcꝫ natiuitatē gr̄e recolamus. Non em̄ ſu mus filij ꝑ naͣm ſꝫ ꝑ gr̄am. Und̓ Iac̄. j. Uolūtarie em̄ genuit nos vbo v̓itatis It̓ noſter. ne ſcꝫ ꝯͣ alios ſuꝑbiamꝰ. oīr

Feria. II. rogationū.
cm̄ cōiter pr̄ eſt. Mal̓. ij. Nunquid nō vnꝰ pr̄ oīm nr̄m. qͣre gͦ deſpicit vnuſqͥſqꝫ frēm ſuū. It cū dicimus. Qui es in ce lis. on̄dimus eternū ⁊ ſuꝑnū. Quies. eternus ſcꝫ ſine tꝑe. Un̄ Exo. iij. Ego ſum qͥ ſū. hͦ nomē eſt mihi ab eterno. In celis. ſuꝑnus ſine pr̄e. psͣ. Quis ſic̄ dn̄s d̓s nr̄ qͥ in altis habi. ¶ It cū dr̄. ſancti ficet̉ nomē tuū. adiuramus eū ꝑ gl̓iam noīs ſui. vel ꝑ ſctm̄ nomē ſuū ſicut dicit Criſo. Sic adiurabat. psͣ. cuꝫ dicebat. Propter gl̓iaꝫ noīs tui dn̄e libera nos P Poſt captationē beniuolentie ⁊. adiuratiōis docꝫ petere ſufficienter. Oīs em̄ petitio aut eſt de impetratiōe boni aut de remotiōe mali. Om̄e autē bonū qd̓ īpetrat̉ aut eſt et̓nale aūt ſpū ale aut tꝑale. Eternale bonū ē regnū dei. Et hͦ primo ⁊ principal̓r petimꝰ cū dicimꝰ. Adue. reg. tuū. ſic̄ ⁊ ipſe docuit Math̓. vj. dicens. Primū q̄rite regnū dei. O ꝙͣtū ſtultus iudicaret̉ qͥ v̓boꝝ ſu oꝝ p̄cio poſſet emere vnū regnū tꝑale ⁊ nollet. multo plus fatui ſūt qͥ nec vnū pr̄ nr̄ volūt dicere ꝓ regno celoꝝ o nū ſpūale eſt gr̄a ⁊ v̓tutes. Et hͦ ꝯſeq̄nt̉ petimꝰ cū dicimus. Fiat vo. tua ſic̄ in ce lo ⁊ in t̓ra.i. da nobis facere volūtateꝫ tua int̓ra. ſic̄ illi faciūt qͥ ſunt in celo. i. da nobis ſpūalia dona v̓tutū que aīam ſanctificat. qꝛ hec eſt volūtas dei ſancti ficatio vr̄a. ¶ Bonū āt tꝑale ſūt tꝑalia qͥbus carere nō poſſumꝰ. qꝛ ipſis ſuſtē tam. Et hͦ petimus cū dicimꝰ. Panem no. quoti. da no. ho. Et ſic cū p̄dictum triplex bonū petimus. oē bonū petimꝰ QPetimus etiā remoueri oē ma lū. Om̄e em̄ malū aūt eſt p̄teritū. ⁊ illd̓ remoueri petimus cū dicimꝰ. Dimitte nobis debita nr̄a.i. dimitte nobis pctā nr̄a q̄ vſqꝫ ad hac horā ꝯtraximꝰ. Aut eſt futuꝝ. ⁊ illud remoueri petimꝰ cum dicimus. Et ne nos indu. in tēpta. Q em̄ poſt pctī dimiſſiōeꝫ ſeqͥt̉ tēptatio nō petimꝰ vt nō tēptem̄. ſꝫ ne p̄ualeat tem ptatio ⁊ ne in tetatiōe ſuccubamꝰ Aut eſt pn̄s. ⁊ illud remoueri petimus cū di cimus. Sed libera nos a malo. qd̓cūqꝫ
ſcꝫ in pn̄ti ſuſtinemus. Predicta gͦ ſex voluit vt peteremꝰ. ⁊ aīauit nos ad pe tendū. cū dicit. Petite. Gebemꝰ aūt pe tere hūil̓r. qꝛ huiliū ⁊ māſuetoꝝ ſibi ſꝑ placuit dep̄catio. Sicut dr̄ Iudith. ix. Et Ecc̄. xxxv. Or̄o hūiliantis ſe pene trabit nubes. ⁊ donec appropīquet nō cōſolabit̉. ⁊ nō diſcedet donec aſpiciat altiſſimꝰ. It̓ debemꝰ petere fidelit̓ vt.ſ. firmit̓ credat ſe īpetrare. Unde Iac̄. j. Poſtulet aūt in fide nihil heſitans. It̄ debemus petere ꝑſeuerant̉. Un̄ in hoc euāgelio dr̄. Si ꝑſeuerauerit pulſans. ſurgens dabit illi. R¶Scd̓n de īpe trādo certificat cū dic̄. ⁊ accipiētiſ. Nec miꝝ. Ꝙ quicqͥd petere poſſumꝰ pōt ⁊ vult nobis dare. Un̄ ſi petis tꝑalia pōt dare. qꝛ dn̄i eſt t̓ra ⁊ plenitudo eiꝰ. Itē ſi q̄ris ſpūalia pōt dare. qꝛ in ipſo ſunt om̄s theſauri ſapīe ⁊ ſcīe abſcōditi. It̄ ſi petis regnū eternū ⁊ illud pōt ⁊ vult dare. Un̄ Lu. xij. dic̄ dn̄s. Nolite time re puſillus grex. qꝛ complacuit pr̄i vr̄o dare vobis regnū. Et Math̓. xxv. Ue nite bn̄. ꝑci. regnū. It̓ ſi petis p̄teritoꝝ pctōꝝ remiſſionē pōt facere. Un̄ Lu. v. dixit palitico. Cōfide fi. remit. ti. pec. t. Itē ſi petis vt remoueat future tētatio nis dn̄ationē pōt.j. Coꝝ. x. dr̄. Fidelis dn̄s qͥ noͣ patiet̉ vos tēptari ſuꝑ id qd̓ poteſtis. ſꝫ faciet cū tētatiōe ꝓuentu vt poſſitis ſuſtinere. Exēplū in ꝓmp. c. x. D. Itē ſi petis pn̄tis mali amotiōꝫ p̄t. Q ſic̄ dr̄ Amos. iij. Nō eſt malū.ſ. pe ne qd̓ dn̄s nō fecerit. Un̄ pōt liberare ab eo qn̄ vult. psͣ. Libera deus iſrael ex om̄ibus tribulationibus ſuis. In vigilia aſcēſiōis de epl̓a Sermo. CIIL. Ui deſcendit ipſe eſt qͥ aſcendit ſuꝑ om̄s celos vt adīpleret oīa. A ¶ In his v̓bis apl̓s ad Eph̓. iiij. tria nobis innuit in ſalua tore nr̄o. vicꝫ ipſiꝰ deſcenſū aſcenſum ⁊ vtriuſqꝫ fructū. Deſcenſū hnilē cū dicit Qui deſcēdit. Aſcenſū ſublime̓. ipſe eſt

In vigilia aſcēſiōis.
qui aſcendit ſuꝑ om̄s celos. Sꝫ fructū ineffabile. vt adimpleret oīa. On̄dens gͦ deſcenſum ſuū huilē dicit. Qui deſcen dit. vt on̄dat xp̄m nō tꝑaliter ī md̓o in cepiſſe. ſꝫ de celis vbi eternal̓r erat deſcē diſſe. Deſcēdit aūt primo in mūdū. Se cundo in ſepulcꝝ. Tercio in infernum. In mūdū deſcendit ꝑ carnis aſſūptiōꝫ De quo deſcenſu dic̄ Ecc̄s can̄. vj. Di. lectꝰ meꝰ deſcēdit ī ortū ſuū.i. in eccl̓iaꝫ qͥ ortꝰ ip̄ius dr̄. ad areolā aromatū.i. in vteꝝ marie v̓ginis de qͣ carnē aſſūpſit. q̄ dr̄ areola aromatū ꝓpt̓ v̓tutū ⁊ gr̄aꝝ plenitudine. Hic deſcenſus fuit hūilis. Exinaniuit em̄ ſe formā ẜui accipiens ¶ Iteꝫ deſcendit in ſepulcꝝ ꝑ corꝑis de poſitiōeꝫ. Un̄ apl̓s ad Eph. iiij. Qui de ſcendit ad inferiores ꝑtes t̓re. Non ſo lū ſuꝑ terrā voluit deſcendere ſꝫ etiā in īferiores ꝑtes terre. qn̄ etiā ſub terra ſe peliri voluit. It̓ deſcendit ẜm aīam in infernū ad ſctōꝝ patꝝ inde ereptioneꝫ. Un̄ zach̓. ix. Tu aūt in ſanguīe teſtam̄ ti tui eduxiſti vinctos de lacū ſcꝫ inferni in quo nō erat aqua. Per aqͣ defectum ſctōꝝ patꝝ ſitim ⁊ deſideriū ad ipſiꝰ ad uentū innuit̉. Un̄ in ꝑſona ipſoꝝ cātat. B eccl̓ia. Adueniſti deſiderabilis. Et qͥ ſic deſcendit ipſe eſt qͥ aſcēdit. De. ſcendit aut huiliter. ſꝫ aſcendit ſublimit̉ Ꝙ aſcendit ſuꝑ om̄s celos.i. ſuꝑ om̄s angelos. Hodie aūt dixit ei deꝰ pr̄ illd̓ Lu. xiiij. Amice aſcende ſuꝑius. Qui eī h̓ nouiſſimū locū tenuit. iux illud. vidi mus eū nouiſſimū viroꝝ. ibi potiſſimū hr̄e debuit. Un̄ de ipſo merito cantamꝰ Tu ſolus altiſſimus. Nulli em̄ angelo rū dixit d̓s pr̄. ſede a dextris me is. ſicut dicit apl̓us. niſi ipſi. Sic gͦ aſcendit ad ſublimis loci ꝯfeſſionē̉. qꝛ ſuꝑ om̄s ce los.i. ſuꝑ oēs āgelos. C¶ Sꝫ vtri uſqꝫ ſcꝫ deſcenſus ⁊ aſcenſus fructꝰ ſub dit̉. cū dic̄. vt adimpleret oīa. vicꝫ ſuꝑio ra inferiora ⁊ mediā. Suꝑiora.i. celuꝫ introducendo nouos habitatores.ſ. ſe ꝙͣtū ad carne. ⁊ alios ſctōs qͥ ſecū aſcē derunt. Eph̓. iiij. Aſcendens in al. cap. dux. ca. Inferiora.i. terra impleuit mittendo ſpm̄ ſctm̄ ⁊ implendo corda diſci puloꝝ. Act̉. ij. Repleti ſūt om̄s ſpūſctō Sap. j. Spus dn̄i repleuit orbe terre. Media impleuit ſcꝫ aera iubilo ange loꝝ ⁊ ſctōꝝ patꝝ. Un̄ psͣ. Aſcendit deꝰ in iubilatiōe. O ¶ Et nos frēs ſi vo lumus aſcendere prius oportet nos de ſcendere. qꝛ qui deſcendit ipſe eſt qͥ aſcē dit. nō alt̓. Deſcendamus gͦ exēplo xp̄i Primo in mundū ꝑ ipſiꝰ ꝑuipenſionē Scd̓o in ſepulcrū ꝑ mortis mēditatiōꝫ Tertio in infernū ꝑ acerbaꝝ penaꝝ diſ cuſſionē. Xp̄s em̄ in mundū deſcendēs ip̄m oīno ꝑuipendit. Un̄ cū voluiſſent eū regē facere fugit. ſic̄ dicit ioh̓. oſten dens ꝑ hͦ ꝙ ꝑiculoſum eſt ipſius hono ribꝰ īherere. Eſt em̄ tāꝙͣ mare magnū ⁊ ſuꝑ oīa maria nauigatibus ꝑiculoſū Et ſic̄ dicit Ber. ꝑiculū ꝓbat tranſeun tiū paucitas ⁊ ꝑeuntiū multitudo. In magno mari marſilie de qͣtuor nauibꝰ vix vna ꝑiclitat̉. in hͦ md̓o de centū tra ſeuntibꝰ vix vnus euadit de tanto ꝑicu lo. Exemplū ca. xviij. D. Eſt em̄ corpꝰ hūanū tāꝙͣ nauis ꝑforata. ita ꝙ intrant aq̄ tētationū ⁊ malaꝝ delectationū vſqꝫ ad aīam ꝑ foramina qͥnqꝫ ſenſuū. Hoc ſentiēs dauid orabat. Saluū me facd̓s qm̄ intra. aq̄ vſqꝫ ad aī. meā. Mūdus eſt hoīꝫ ſic̄ cetus piſciū deceptor. Cetꝰ emittit de ore ſuo ſuauē anhelitum. ad quē hauriendū ꝯueniunt piſces. quos decipiens cetus trāſglutit. Sic mos fa cit. Ecc̄i. Simulator ore decipit amicu ſuū. Un̄ eſt traditor dicens ad demōes Quēcūqꝫ oſculatꝰ fuero ip̄e ē tenete eū Sꝫ tu deſcēde in ip̄m ꝑ ipſiꝰ ꝑuipēſiōꝫ dicēs cū aug. Quid ſtrepis o mūde. qͥd ſtrepis. qͥd euertere conaris. tenere vis p̄teriens. qͥd faceres ſi maneres. quem no decipes dulcis ſi amarus alimenta mentiris. Exemplū ca. v. Q. It̓ deſcc de in ſepulcꝝ ꝑ mortis meditationeꝫ. ⁊ miſerabilem in ſepulcro ꝯditionē. recō gita ꝙ cito es receſſurus d̓ md̓o. qꝛ pn̄s vita eſt vapor ad modicū parens. em̄ vnū eſſet ꝙ hoī mortē inferre poſſꝫ tunc quoquomo ecōuerſo cauendū ſi

In uigilia aſcēſiōis.
bi ab illo vitam ꝓtelaret. ſꝫ ecce ꝙͣplu rima ſunt. aut vnus morſus carnis ra bidi aut ſerpentis. vel tactus alicuius venenati. vel hauſtus veneni vel viſus baſilici. vel modici aeris defectus. vel fulgur tonitrui. aut inſidie inimici. ⁊ quis poteſt om̄es dinuerare. per quas mors ꝓperat ad hoīeꝫ. Poſtea ſic mor tuus cuius ſit ꝯditionis in ſepulcro au di Bern̄. Quid felidius hūano cada uere. qͥd horribilius mortuo hoīe. cuiꝰ in vita erat gratioſus aſpectus. Quid gͦ ꝓſunt diuitie. qͥd delicie. qͥd honores. Diuitie nō liberāt hoīem a morte. deli cie nō liberant a vme. bonores nō libe rant a fetore. Qui mō ſolebat diues ⁊ gl̓ioſus in throno apparere. mō iacet in tumulo. qͥ mō delicijs veſcebat̉. nunc a ẜmibus cōſumit̉. paulo ante in aula ſua gl̓ioſus ſtabat mō ignominioſus ſe pultus iacet. Un̄ in vitis patꝝ qͥdaꝫ pr mente in ſepulcro deſcenderat. qͥ feretꝝ in camera ſua an̄ oculos habebat. De ſcende gͦ o hō in ſepulcrū ⁊ memorare no. tua ⁊ in eternū nō pec. Exēplū ca. F¶ It̓ deſcende in infernū ꝑ v. R. penaꝝ diuerſaꝝ penſionē. Et quis pōt oēs penas inferni dinuerare. psͣ. Mul ta flagel. pec. Breuiter om̄s ſenſus ob tinebūt afflictiōeꝫ. ¶ Auditus vlulatus clamorē Eſa. lxv. Serui mei laudabūt ⁊ vos clamabitis ꝑͦ dolore cordis. ⁊ p̄ ꝯtritiōe ſpūs vlulabitis. ſaturabit̉ em vnuſqͥſqꝫ opprobrijs. ¶ Itē guſtus obti nebit fellis amaritudinem. quā exꝑtus diues guttā aque petut ſuꝑ lingua. qꝛ ſenſerat guſtus acerbitateꝫ. Ignis em̄ ⁊ ſulphur ꝑs calicis eoꝝ. Ecce qͥbꝰ ſpe ciebus ꝯdit̉ potꝰ dānatoꝝ ¶ It̄ odoratꝰ obtinebit fetorem Iohelis. ij. Alcende bat fetor eius vt putredo. Nec mirū ſi fetet lacus inferni vbi om̄es ſordidi ⁊ ſordes eoꝝ ꝯgregant̉. vdi eſt ſentina ⁊ latrina huius md̓i Eſa. xxxiiij. De ca daueribus eoꝝ aſcendet fetor. O ꝙͣtus fetor tunc erit cū tot cūcti fetidi qͥ de fi xi fuerūt in fecibꝰ ſuis. tot cadauera da ta pͥmibus. ⁊ corroſa ab eis ſimul fetorem exalabūt. ¶ Iteꝫ viſus lachryma. rū abundantiā obtinebit. ibi em̄ fletus ⁊ ſtridor dentium. plus em̄ tunc flebit vnus pctōr ꝙͣ oīa vaſa md̓i poſſent ca ꝑe. Et rō eſt. qꝛ quicqͥd eſt in hͦ md̓o fi nem hr̄e poterit. ſꝫ fletus inferni ſine fi ne eſt. ¶ Item tactus obtinebit frigoris ⁊ caloris aſperitatem. Trāſibūt em̄ ab aqͥs niuiū ad calorē nimiū. Sicut dicit Iob. Nec mirū. ſi ſimul ibi ſentient̉ ꝯͣ rie qͣlitates cū dicat Augꝰ. in li. de ciui. dei. Ꝙ fons eſt in ethyopīa tā frigidꝰ de die vt nō bibat̉. ⁊ tā calidus de no cte vt nō tangat̉. Item ſolinus in li. de inirabilibus mūdi dicit fontem eſſe de die bullientē. de nocte glaciem emitten tē. Sil̓r flumina hn̄tia ripas ꝯgelatas mediū bulliens. G¶ Qui gͦ ſic de ſcendit ſcꝫ in mundū. in ſepulcꝝ. ⁊ in in fernū. cauens āplius pctm̄. ipſe eſt qui aſcendit. ⁊ aſcendet letanter. In aſcēſu em̄ ſctōꝝ de hͦ exilio. tria leta occurrunt Leticia in egrediendo. Exemplū in vi tis patꝝ de illo qͥ cū cantu angeloꝝ ⁊ cy tharizatiōe dauid eſt egreſſus de corꝑe It̓ pax in ꝓgrediēdo. Angelis em̄ ſu is māduit de te vt cuſto. te. It̄ applau ſus ſctōꝝ in ꝓueniendo. Exēplū in ꝓm tu. c. iiij. T. De qͥbꝰ tribꝰ Eſa. Cū gau dio deducamī. ꝙͣtū ad ſcd̓m. Nā ⁊ mō tes. i. angeli. ⁊ colles..i. ſancti exilient expectantes vos cum igaudio. ꝙͣtū ad terciū. Qualis erit illa dies. cū tibi ⁊ mr̄ ieſu occurret choris ꝯcomitata v̓gineiſ tympanū tenēs p̄cinit dicēs. Cantemꝰ dn̄o. gl̓ioſe em̄ honorificatꝰ eſt. Tūc te cla tuos ruet in aplexus. tūc ⁊ ip̄e ſpō ſus occurret dicens. Ueni ſpōſa accipe coronā. Tūc fidelis aīa ī āplexꝰ ſponſi ſubuolabit dicens. Inueni quēͣ diligit aīa mea. Tūc ille qͥ deſcendit vt adīple ret oīa adimplebit nos leticia cū vultu ſuo. intus ⁊ exͣ. qn̄ ꝯtēplabim̄ ⁊ dinita teͣ ⁊ hūanitatē. ad quā ꝯtēplatiōꝫ ꝑdu. ¶ In die aſcenſionis. Sermo. CIIII.

De aſcenſione.
Scendit deus in iubilatiōe ⁊ dn̄s in voce tube. H¶ Iuxͣ illd̓ ꝙ angeli hodie de duo bus certificauerūt apl̓os.ſ. de ipſiꝰ aſcē ſione ⁊ ad iudiciū reuerſiōe dicētes. hͦ ieſus qͥ a vobis aſſūptus ē ſic veīet quē admodū vidiſtis eū. notari pn̄t in p̄miſ ſis v̓bis ead̓ duo. vicꝫ xp̄i aſcenſio iocū da. cū dic̄. Aſcen. d̓s in iubi. ⁊ ad iudi ciū trem̄da reuerſio. cū dicit. Et dn̄s in voce tube. ſupple reuertet̉. Uere iocu da xp̄i aſcenſio qͣ in iubilo notat̉. Iubi lus em̄ ſic̄ dicit glo. eſt leticia q̄ lingua eloqͥ nō p̄t. Aſcendit āt in iubilo tripli ci.ſ. ſuūipſiꝰ. angeloꝝ. ⁊ patꝝ antiquoꝝ Suiipſiꝰ iubilo aſcēdit triplici ¶ Prīo ꝓpt̓ ſublimis loci ꝯſcēſiōꝫ. Ꝙꝛ ſicut ad Eph̓. iiij. dr̄. Aſcendit d̓s ſuꝑ oēs celos i. ſuꝑ oēs angelos. Hodie eī dixit ei d̓s pr̄ illud Lu. xiiij. Amice aſcende ſuꝑius Qui em̄ hic nouiſſimū locū tenuit. iuxͣ illud. vidimus eū no. viroꝝ Eſa. liij. ibi potiſſimū hre debuit. Un̄ de ipſo meri to cantamꝰ. Tu ſolꝰ altiſſi. Nulli eī an geloꝝ dixit d̓s pr̄. ſede a de. me. ſic̄ dicit apl̓s. niſi ſibi. ¶ Scd̓o aſcēdit in iubila tiōe ꝓpt̓ oꝑis ſui ꝯſūmatiōꝫ. Hoīs em̄ multū ſolent letari cū magͣlia oꝑa lau dabil̓r ꝑegerint. Sic ipſe legationē ſuā optīe expleuerat. Un̄ dic̄ Io. vj. Opus ꝯſūmaui qd̓ dediſti mihi. Nā mūdū ꝑ pauꝑtatē deuicerat. Ioh̓. xv. Cōfidite qꝛ ego vici mūdū. ⁊ dyabolū ꝑ hūilita tē expulerat Io. xvj. Princeps hꝰ md̓i iā iudicatus ē. Hoīem ꝑ amaritudineꝫ mortis redimerat. Dederat em̄ aīam ſua in redēptiōꝫ ꝓ multis. Et ſic opus ſuū ꝑfecte ꝯſūmatū on̄dit cū in paſſiōe dixit. Cōſūmatū ē. ¶ Tercio aſcendit in iubilo ꝓpt̓ oīm ſibi ſubiectiōꝫ. psͣ. Oīa ſubie. ſub pe. eiꝰ. Ad Eph̓. j. Oīa ſub I ¶ It aſcendit d̓s in iecit ſub pe. eiꝰ. iubilatiōe angeloꝝ. ⁊ hͦ tripl̓r. ¶ Prīo ꝓpt̓ noui hoīs viſionē. Ꝙꝛ ipſe eſt ſicut dic̄ petrꝰ in Can̄. in quē deſideret ange li ꝓſpicere. etiā ꝙͣtū ad hūanitatē. ſic di cit glo. Tāta eſt eiꝰ hoīs qͥ paſſus eſt ꝓ
nobis. poſterior gl̓ia. vt etiā angelice in celo v̓tutes. cū ſint et̓na felicitate p̄dite no ſolū īmortalis deitatis magͥficentiā ſꝫ etiā aſſūpte eiꝰ hūanitatis claritatem ſꝑ aſpicere gaudeāt. ¶ Scd̓o ꝓpt̓ ſtatus ſui de quo lucifer ceciderat reſtauratōꝫ Ad eph̓. j. Propoſuit in xp̄o reſtaura re oīa q̄ in celis. Sicut etiā v̓go aliqua minus leta eſt de corona capitis ſui vn̄ lapis ceciderat p̄cioſus. Un̄ ⁊ ꝑtē illiꝰ corone vel ſerti ꝓpt̓ aꝑturā loci qꝛ tota liter eā abſcōdere nō p̄t. potiꝰ vtit̉ ea a tergo ꝙͣ an̄. ſic angeli minus decentem corone ſue aꝑturā de qͣtāꝙͣ lapides p̄ cioſi fulcifer cū ſuis ceciderat gaudēt re ꝑari. Un̄ dicūt illd̓ psͣ. Benige fac dn̄e in bo. vo. tua vt edificent̉ muri hicrl̓m: Que reꝑatio qꝛ incepit in xp̄i aſcēſiōe. iō aſcendit in iubilo angeloꝝ. ¶ Tercio ꝓpt̓ hūani generꝭ ſocietatē̉ de qͣ multuꝫ letant̉. Un̄ gaudiū eſt eis quotidie ſuꝑ vno pctōre pnīam agente. Exēplū ca. vj. G. R¶ Itē aſcendit in iubilo an tiquoꝝ patꝝ ⁊ hͦ tripl̓r. Prīo ꝓpt̓ īfer nalis carcerꝭ ereptiōꝫ. Scd̓o ꝓpter cele ſtis regni adeptōꝫ. Tercio ꝓpt̓ hoīm ⁊ āgeloꝝ delectabilē ſocietatem. Eſa. lij. Leuauer̄t vocē.ſ. ꝓpter carcerꝭ euaſiōeꝫ qn̄.ſ. dixerūt. Adueīſti deſiderabil̓ quē expectabamꝰ. Sil̓ laudabūt.ſ. celeſtis regni māſionē. Ꝙꝛ ocl̓o ad oculū vide būt.ſ. dei ⁊ angeloꝝ delectabileꝫ ſocie tatem. Hic ſi vis potes ceſſare. De eodem. Sermo. CV. Tdn̄s in voce tu be. L Hic notat̉ ad iudiciū ipſiꝰ trom̄da reuerſio. Nō ſolū in voce venire dr̄. ſꝫ in voce tube. que nō occul ta ſꝫ oībus māifeſta ⁊ trem̄da erit tā bo nis ꝙͣ malis. Luc̄. xxij. Uirtutes celoruꝫ mouebunt̉. Hiero. Quid faciet vgula deſerti vbi timore ꝯcutit̉ cedrus ꝑadiſt Si igit̉ angelis videbit̉ trem̄da. multo fortius hoībꝰ. Hec vox tube vox ē cita tionis. qua dicet̉. Surgite mortui veni te ad iudiciū. Itē eſt vox diſceptatiōis

De aſcenſione.
qua dicet. Eſuriui ⁊ nō deciſtis mihi māducare. Hoc dicet ꝙͣtum ad malos Et dediſtis ꝙͣtū ad bonos. Iteꝫ ē vox diffinitōnis. q̄ dicet Ite maledicti. Ue nite bn̄dicti. De voce cicatōis dic̄ dn̄s Matt. xxiiij. Mittet angelos cū tuba ⁊ voce magͣ. ⁊ ꝯgregabūt electos eiꝰ a qͣtuor ventis celi. De hac voce Hiero. Siue comedā ſiue bibā ſiue aliqͥd alid̓ faciā. ſꝑ mihi videt̉ in auribꝰ meis illa vox īſonare. ſurgite mortui venite ad iudiciuꝫ. Ehryſo. Uere magna eſt. vox illa cui obedint oīa. q̄ petras ſcīdit. in feros aꝑit. monumenta fragit. vincula mortis diſſoluit celos aꝑit ⁊ vniuerſos mortuos ſurgere facit. ⁊ ad iudiciū ve nire ꝯpellit. Exemplū ca. iij. in fine. ſ Hec vox citatōis amara erit. Amara inquā ꝓpt̓ miſerabilē ipſoꝝ corpoꝝ cō ditionem. Erūt em̄ corꝑa ipſoꝝ defor miīa. Thre. iij. Denigrata eſt ſuꝑ carbo nes fa. eoꝝ. Et de die ī diē denigͣbunt̉ ab igne infernali. Un̄ Aug. ī li. d̓ ciui. dei. Ignis cum ſit formoſus oīa fere q̄ lābit ⁊ lucida ⁊ decorā deturpat ⁊ deni grat. ꝙͣto magis ignis īferni ita turpis ⁊ obſcurꝰ. cuiꝰ erūt pabulū ſempituū. Itē ethyopes ſunt nigri a ſolis calore ꝙͣto magis tales ab igne denigͣnt̉ in ferni. Itē ſi ignis iſte qͥ d̓r ſacer. vel in ferni hic ſic deturpat membra. ꝙͣto ma gis ille. cū iſte nō ſit niſi vmbra illiꝰ. ¶ Itē erūt corꝑa illoꝝ oīno īfirma ⁊ de bilia. Si em̄ ſic efficit̉ hō debilis vt no poſſit nec ſe vtere ab vna infirmitate ⁊ dolore ꝙͣto magis tūc qn̄ oēs īfirmita tes in ſe hēbit. vn̄ Iob. xx. Oīs dolor irruet ſuꝑ eū. qꝛ nō ſolū dolor ꝑturten tis febricitātis furētis ⁊ ſil̓ibꝰ. imo vt videbit̉ dānatis oēs nō ſucceſſiue vna infirmitas pꝰ aliā ſꝫ ſiml̓ ruēt. nō lente aut tēꝑato ſꝫ cū impetu ruent ſuꝑ eū vt pōdus mōtis opprimes nō in vno mē bro tm̄ ſꝫ ſuꝑ eū totū. qꝛ a plāta pedis vſqꝫ ad verticē nō eſt in eo ſanitas. qꝛ vlcere infirmitatis ꝑcutient̉ corꝑa eoꝝ in reſurrectōe putrida ⁊ fetida erūt. vn Cſa. xxxiiij. De cadaueribꝰ eoꝝ aſcēdet
fetor. Nec miꝝ. cū ſint fetidi ⁊ pleni fe tore pctī. Un̄ tanꝙͣ aboīabiles ⁊ lepro ſi eijcient̉ a fidelibꝰ. Exibūt em̄ angeli ⁊ ſcꝑabūt malos de medio iuſtorum. Math. xxO ꝙͣ amara erit vox citato nis pctōribꝰ. qꝛ tā magna ꝯgregatōne in ta ab oīabilibus corꝑibꝰ apꝑebunt. tā abominabilia.ſ. oīa pct̄a oībꝰ aꝑta deferentes. ⁊ ꝙͣ delectabilis erit bonis qꝛ reſurgētes apꝑebūt tūc in corꝑibꝰ ꝑlucidis. Fulgebūt em̄ iuſti tūc ſic̄ ſol. M Et lꝫ amara ſit multuꝫ vox hec citatiōis pctōribꝰ. amarior erit vox di ſceptatōis. De qͣ Iohel̓. iij. Congrega bo oēs gētes et deduca eas in vallem ioſaphat ⁊ ibi diſceptabo cū illis. O ꝙͣ gͣuis erit illa diſceptato pctōribꝰ ꝓpter furorē diſceptātis. Ita em̄ grauis erit reprobis ꝙ potiꝰ vellēt ferre mōtes et eſſe potius ſepulti in inferno ꝙͣ tūc ap pere Un̄ iob. xxiiij. Quis mihi tribuat vt in inferno ꝓtegas me ⁊ abſco. me. do. ꝑtra. fu. tu. Exēplū ca. iiij. S. Diſce ptabit aūt dn̄s a maximis incipiēs et vſqꝫ ad minutiſſima ꝑueniēs. Primo igit̉ diſceptabit d̓ bn̄ficijs q̄ īpedit. In cipiēs a bn̄ficio paſſiōis. d̓ quo maxīe diſceptabit. ꝓ quo ⁊ cicatrices reſerua uit. Aug. Dn̄s ideo cicatrices reſerua uit vt in iudicio hoſtibꝰ exprobraret. vt ꝯuincēs eos dicat eis. Ecce hoīeꝫ quē crucifixiſtis. ecce deū ⁊ hoīem quē cre dere noluiſtis. videte vulnera q̄ infixi. ſtis. agnoſcite latus qd̓ pupugiſtis. qd̓ ꝓpt̓ vos aꝑtuꝫ eſt. nec intrare voluiſtis Tūc primo deflebūt tm̄ bn̄ficiū negle ctū. Un̄ d̓r in zach. Aſpiciēt m me quē cōfixerūt. ⁊ plāgent ſuꝑ eū planctū ma gnū. quaſi ſuꝑ vnigenitū. Un̄ legit̉ de quodā viro religioſo qͥ cū intētus eſſet in orōe audiuit qͣndā vocē miſerabilit̓ eiulantē. Et cū ip̄e flēdo rogaret dn̄m ꝙ ītimaret ei qͥd hͦ eſſet. rn̄dit vox Ego ſū aīa vniꝰ pctōris mea dānatiōem de plorās. ſed inter oīa alia me monent ⁊ alios dānatos ad planctū ⁊ luctū gͣtie ſaluatoris nobis exhibite et ꝯtēpte.ſ. ꝙ ſpaciū tāti tꝑis habuimꝰ ad peniten

De aſcenſione.
et amiſimus in cuiꝰ horula tantā peni tentia facere potuimꝰ ꝙ nunꝙͣ dānare mur. Itē diſceptabit de aīa quā infu dit. quo eā ẜuauit. eſt em̄ p̄cio ſus the ſaurus. ⁊ ideo ſolicite ſeruādus. Coꝝ iiij. Habemus theſauꝝ hūc in vaſis fi ctilibus.i. corꝑibꝰ. Ocut. iiij. Cuſtodi aīaꝫ tua ſolicite. Eſt qm̄ p̄cioſa marga rita. Cuiꝰ p̄cioſitatē oſtēdit celeſtis ne gociator vendēs oīa q̄ habuit ⁊ das ꝓ ea. Dedit em̄ carnē ſua ꝓ ea ad lacera dū vt de ipſius vulneribꝰ curaret̉. ſan guinē ad effundendū vt ꝑ eū viuifica ret̉ Bern̄. Ue mihi ſi talētuꝫ mihi tra ditu negligēter ẜuauero N ¶ Item diſceptabit de corꝑe quo illud cuſtodi erimꝰ. Eſt em̄ caſtꝝ qd̓ tenemꝰ a deo in feudū. Un̄ ī curia illa tanꝙͣ ꝓditor peſ ſimus ꝯdēnabit̉ qͥ dn̄m ab illo expulit ⁊ aduerſario.i. diabolo tradidit. Coꝝ. vj. An neſcitis qm̄ corꝑa vr̄a tēplū ſūt ſpūſſancti. Ite diſceptabit de bonis collatis. Ecci.xj. In bonis ſit cor tuū. et ſcito ꝙ ꝓhis oībus adducet te deus ad iudiciū.ſ. diuitijs ⁊ delicijs ⁊ honori bus. ¶ Itē diſceptabit de oībꝰ oꝑbꝰ. cogitatiōibus ⁊ locutōibus. An̄ apl̓s Stabimus oēs an̄ tribunal chriſti. vt referat vnuſqͥſqꝫ qd̓ geſſit in corꝑe ſuo ſiue bonū ſiue malum. Preſto erit dia bolus. ⁊ recitabit verba ꝓfeſſiōis nr̄e ⁊ obijciet nobis in faciē nr̄aꝫ qͥcquid feci mus ⁊ in qͣ die peccauimꝰ ⁊ in quo lo co. Un̄ qͥdā ſctūs heremita rumīabat. dicēs. O aīa ſcias ⁊ recogno ſcās quid oꝑaris dūptās in manu tua eſt anteqͣꝫ venias ad locū in quo eſt iuſticia ⁊ ad portā iudicij in quo leges oīa pctā tua q̄ feciſti in titulo cōſcīe tue. vbi angeli a dextris ⁊ a ſiniſtris cōſiliū tuū denu dabūt. in vna lance iudicij liberabitur oē bonū tuū. in altera om̄e malū tuuꝫ vbi oēs fr̄es ⁊ amilate deſerent. redem ptionē nullā inueniet. te obliuioni tra dent. ¶ Itē diſceptabit cū regibꝰ ⁊ ep̄is qͣliter ſubditos rexerit. Exēplū ca. iiij. I. UItē quō pr̄ ⁊ mr̄ filiū ſeruauerint ⁊ filia. ⁊ quō familia. quō mgr̄ diſcipu
lū. ſocius ſociū. vicinus vicinuꝫ. Ecc̄i. xvij. Unicuiqꝫ mādauit de ꝓximo ſuo. O ꝙͣ amara erit hec diſceptatio quia oīs ſpes fruſtrabit̉. Hec vox diſcepta tiōis ꝙͣ delectabilis erit iuſtis. qn̄ in tā ta ꝯgregatiōe de p̄dictis ip̄os ꝯmēda bit dicēs. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi man ducare. ⁊cͣ. et ſic de ſingulis. O Et licet hec vox dānatis ſit amarior voce citatiōis. tn̄ amariſſima eſt vox diffini tiōis. De q̄ zach. ix. Dn̄s in tuba canet ⁊ exibit vt fulgur gladius eius.i. ſentē tia. Qua dicet. Diſcedite maledicti in ignē et̓nū. Amara quidem hec vox in ipſoꝝ a ſe ſeꝑatione. cū dicit. Hiſcedite O ꝙ amarū eſt ab ipſo ſeꝑari cui ad herere eſt ſuꝑ oē delectabile. psͣ. Mihi adherere deo bonum eſt. Sꝫ amarior erit ex penaruꝫ acerbitate. Que notat̉ in igne cū dic̄. In ignē. Acerbius eniꝫ genus tormētoꝝ eſt ignis cuiꝰ vmbra eſt iſte ignis. Si ſaracen de quodam fonte cōficiūt ignē grecū vt ꝑ hūc im pugnēt hoſtes ſuos qͥ tāte acerbitatis eſt ꝙ nō poſſit extingui niſi difficulter ꝑ quedā. quāte acerbitatis dꝫ eſſe ignis ille quē ſūma iuſticia ꝯſeruat ad puni endū hoſtes ſuos. Un̄ Sap̄. vj. Aqͣ q̄ oīa extinguit plus ignis valebat. Et poſt. Nix aūt ⁊ glacies ſuſtinebat ip̄e tum ignis ⁊ nō tabeſcebāt. Sed ama riſſima erit hec vox in penaꝝ et̓nitate. qd̓ notat cū dicit. Igne et̓nū. Eſa. vlt̓. Ignis eoꝝ nō extinguet̉. Et ꝙͣto forti us eſt ꝯbuſtiōis ſubiectū ⁊ durabilius tato vehem̄tius ardet. Un̄ ardētius ar det in ferro ꝙͣ in palea. Sic in homīe erit tūc acerrimus qͥ amplius erit īmor tal̓. A quo nos liberēt. qͥ cū deo pr̄e ⁊c̄ De eodē. Sermo. CVI. Uis ē iſte qͥ veīt de edō tinctis veſtibꝰ de boſra iſte formoſus ī ſtola ſua gͣdiēs in ml̓titudīe ⁊cͣ. ASic̄ vult glo. ſuꝑ hūc locū. qͥdā fuer̄t angeli n̄ plene ꝯg. ſcētes myſteriū incarnatōis. paſſiōis ⁊

De aſcenſione.
reſurrectiōis. nec miꝝ. qꝛ deꝰ licet in ter ris viſus ⁊ cū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ ſit poſuit tenebras latibulū ſuū. vtpote q̄ ve erat deꝰ abſcōditꝰ. Hi aūt āgeli ſic̄ dic̄ glo. vidētes ad celos aſcēdere dn̄m cū ml̓ titudine angeloꝝ ⁊ ſctōꝝ hoīm ꝓpria v̓tute. nō auxilio alieno ammirant̉. ⁊ p̄ ammiratōe qͣrūt. Quis ē iſte ⁊cͣ. Glo. ꝙͣ potēs ꝙͣ amirabil̓.ſ. qͥ venit cū tāto exercitu in celū.ſ. ſupple aſcendens ⁊cͣ. Huic aūt q̄ſtioni rn̄det apl̓s Eph̓. iiij. Qui de ſcēdit ipſe eſt qͥ aſce̓dit. Nemo em̄ aſcēdit in celū niſi qͥ deſ. de celo fi. hoīs qͥ eſt in celo. ¶ In v̓bis ꝓpoſitis duo principal̓r notant̉. Primo em̄ an geli amirant̉ dn̄i aſcēſiōeꝫ. Scd̓o aſcē dētis dignitatē. Primū notat̉ ibi. qͥs ē iſte ⁊cͣ. Scd̓m ibi. Iſte formoſus ⁊cͣ. Circa aūt dn̄i aſcēſiōeꝫ tria āmirant̉.ſ. aſcēdētis modū terminū ⁊ meritū. Pri mū notat̉ cum d̓r. Quis ē iſte qͥ venit. Scd̓m in hͦ ꝙ d̓r de edō de boſra. Ter ciū ibi. Tinctis veſtibꝰ. B Modus aūt dn̄ice aſcēſiōis innuit̉ in hͦ. Quis eſt iſte qͥ venit. Legit̉ em̄ enoch raptus Sap. iiij. Raptꝰ ēͦ ne malicia mutaret intellctm̄ eiꝰ ⁊cͣ. Helias d̓r curru igneo ſubuectꝰ vt d̓r Re. ij. Chriſtꝰ aūt ꝓpria v̓tute ī celū eleuatꝰ. Sic̄ dic̄ glo. ſuꝑ. iiij. reg. ij. Ubi fit mētio de aſcenſiōe helie Enoch ꝑ coīta genitꝰ fuit ⁊ generauit Helias aūt lꝫ ſit generatꝰ nō tn̄ gene rās. Chriſtꝰ aūt nec ſic generās nec ſic genitꝰ fuit. Primꝰ gͦ ꝑticeps fuit corru ptōis in ſe ⁊ in originē. qꝛ n̄ v̓go. ⁊ iō cō uenit ei eē raptū. qd̓ oīno eſt infirmita tis. qꝛ raptꝰ ē oīno ab agēte extrinſeco raptꝰ em̄ violentiā ſonat. ¶ Secūdꝰ aut ſcꝫ helias ꝑticeps fuit corruptōis.ſ. n̄ in ſe ſꝫ in originē. qꝛ v̓go n̄ de v̓gine. et io ꝯuenit ei eē curru igneo ſubuectū.i. oꝑatiōe āgelicaꝝ v̓tutū. ſic̄ dic̄ glo. ibi. Qd̓ qͥdē eſt ꝑtiꝫ infirmitatis ⁊ ꝑtiꝫ di gnitatis. Ꝙ ei ſubleuatꝰ ē. dignitatis e. Sꝫ ꝙ angelico auxilio infirmitatis ē. ¶ Terciꝰ.ſ. xp̄s nec in ſe nec in origīe ꝑticeps fuit corruptiōis. Sicut dic̄ psͣ. Nō dabis ſctm̄ tuū videre corruptōeꝫ
Quia fuit vgo de virgine. Et ideo co uenit ei ꝓprie nō eſſe raptū vel alieno auxilio eē ſubleuatū. ſꝫ vēire ꝓpria v̓tu te in celū. De hͦ d̓r Oan̄. vij. Aſpiciebā in viſu noctis ⁊ ecce cū nubibꝰ celi qͣſi filiꝰ hoīs veniebat ⁊ vſqꝫ ad antiquuꝫ dieꝝ ꝑuenit. Reuelatio ꝓphetica viſio noctis d̓r. viſio qͥdem qꝛ illuinabat ad ꝯgnitōꝫ oculoꝝ. ſꝫ viſio noctis ꝓpt̓ mo dū quo ſic illuinabat. qꝛ ſub enigmati bus ⁊ figurꝭ. Un̄ dic̄ apl̓s. Oīa in figuū ra ꝯtingebat illis. Propt̓ hͦ d̓r. ij. pe. j. Habetis ꝓpheticū ẜmonē cui bn̄faci tis attēdētes tanꝙͣ lucerne. Lucerna eī eſt tanꝙͣ lux in teſta. ⁊ ꝓphetica reuela tio ē lux occultaꝝ reuelationū. ſꝫ ī teſta occultata ꝓpt̓ reuelatōis qualitatē. In hac gͦ viſione loquens de ſe Oan̄. dic̄. Aſpiciebā in viſu noctis.i. reuelatiōe ꝓphetica. ⁊ ecce qͣſi filiꝰ hoīs. ⁊cͣ. ¶ Et nota hic ꝑ ordine qͥnqꝫ circa aſcēſionē ſ. aſcēſiōis euidētia. cū dic̄. Ecce. Aſcē dit em̄ euident̓ qꝛ de loco euidēti.ſ. de mōte oliueti. Iteꝫ hora euidēti.ſ. circa hora ſexta. Itē in pn̄tia apl̓oꝝ qͥ debe bāt teſtes aſcēſiōis eiꝰ eſſe. ¶ Itēꝰ aſcē̄ dētis nata. cū dic̄. qͣſi filiꝰ hoīs. Scd̓m em̄ naturā diuina nuſꝙͣ deeſt. apd̓ quē nō ē trāſmutatio nec viciſſitudīs obu bratio. ⁊cͣ. vt d̓r Iac̄. j. nō aſcendit. ſed ẜm hūana quā ſibi vnitā ⁊ iō dignio rē ⁊btīſſima facta filiꝰ d̓i filiꝰ hoīs fa ctus ad pris dextrā collocauit Et ideo d̓r. Et qͣſi filiꝰ hoīs veniebat. Nec eſt hic qͣſi nota ſil̓itudīs ſꝫ exp̄ſſiuū vitatis ¶ In hͦ aūt ꝙ d̓r veniebat notat̉ v̓tus qͣ ſic aſcēdebat. qꝛ nō rapiebat̉ nec por tabat̉. ſed ꝓpriā virtute vehebat̉. quia veniebat. ⁊ hͦ cū nubibꝰ celi. in quo ho norificētia eiꝰ innuit̉. ei em̄ tanꝙͣ dn̄o totiꝰ creature tā corꝑalis ꝙͣ ſpūalis oīs creat̉a ī ſuo genere obſeꝗ̄bat̉.ſ. nubes quo ad corꝑale̓. qꝛ nubes ſuſcepit eum ab ocul̓ eoꝝ. ⁊ āgeli qͥ aſtitert iuxͣ illos ītuētes aſcēdēte. In hͦ aūt ꝙ d̓r ꝙ vſqꝫ ad ātiquū dieꝝ pucīt on̄dit̉ ſublimitas ineſtīabil̓ ⁊ gl̓ia ienarrabil̓ hꝰ aſcēſiōis Antiquꝰ em̄ dicꝝ d̓r pr̄. cui ẜm aug. ap

Dn̄ica in octaua.
propriat̉ et̓nitas. iuxͣ illud In pr̄e ma net et̓nitas. Pr̄ em̄ oī principio caret ā duratōis.ſ. ꝙͣ originis. Ad antiquū gͦ dieꝝ filius hoīs ꝑuenit. qꝛ ad eqͣlita tē pr̄is attigit filius dei in natura hūa nā et ſi nō ẜm hūana naturā. egreſſus em̄ eius a patre. regreſſus eiꝰ ad pr̄eꝫ Hodie fecit dn̄s nouū n̄ ſolū ſuꝑ t̓raꝫ ſꝫ etiā ſuꝑ celū. cū ſuꝑ celuꝫ natura cor poreā ſup ſpūalia. chriſtū hoīeꝫ ſuper om̄ēs choros angeloꝝ natura mirate. gr̄a ineffabili oꝑante collocauit. ⁊ qd̓ admirabiliꝰ eſt ad pr̄is dextra in maie ſtatis eqͥlitate exaltauit. Non miꝝ gͦ ſi angeli cōſiderātes ꝙ nec primū ſimile nec ſeq̄ns ꝑiter hēbit mirant̉ dicentes. Quis eſt iſte qͥ venit. vidētes eū taliter ſcꝫ ꝓpria v̓tute ad tantā ſublimitatē.ſ. ſuꝑ ſe aſcēdere. D ¶ Et ſi admirabi lis fuit aſcēſio dn̄i rōne modi. nō minꝰ rōne termini.ſ. a quo qui tāgit̉ ibi. De edō. de hoſra. in quo duplex t̓minus a quo dn̄ice aſcēſiōis exprimit̉. mūdꝰ.ſ. ⁊ infernus ẜm glo. Per edō ſic̄ dicit glo. qͥ t̓renus vl̓ ſanguineus interp̄tat̉ mūdus ſignificat̉ qͥ ſanguineus eſt ꝑ carnale voluptatē. qꝛ ſanguis ſangui ncͣ tetigit. O ſe eē. iiij.i. voluptas volu ptati addit̉. et terrenus eſt ꝑ t̓renoruꝫ amorē ⁊ cupiditatē. Sic̄ em̄ dic̄ Aug. Talis eſt vnuſquiſqꝫ qͣlis dilectio eius Un̄ de reprobis d̓r Et facti ſūt aboīa biles ſic̄ ea q̄ dilexerūt. O ſce. Unde ſi mo̓s t̓rena diligit ꝯgrue t̓renus d̓r. He ſūt due ſāguiſuge filie.ſ. cupiditas ⁊ vo luptas. dicētes Affer affer. Uoluptas eī ſic̄ dic̄ Hiero. ſꝑ ſui famē patit̉. Et ignis cupiditatis nunꝙͣ dic̄ ſufficit. Boſra aūt ſicut dic̄ gloſa. munita vel firma interp̄tat̉. infernū ſignat vbi fir miter qͣſi ſub multis cuſtodibus aīe te nebant̉. vbi p̄ſidet ille fortis de quo di cit iob. Ꝙꝛ noͣ eſt ptās ſuꝑ terra q̄ poſ ſit ei cōꝑari. De eodē gͦ.i. de md̓o quē dn̄s deuicerat principe eius deijciēdo inde. iuxta illd̓ Io. princeps md̓i hꝰ eij ciet̉ foras aſcedit dn̄s. Unde Io. xvj. Exiui a pr̄e et veni in md̓m. iteꝝ relinquo md̓m ⁊ vado ad pr̄eꝫ. ¶ De boſra id ē de inferno qm̄ ipſe tuxta verbum zach. ix. Tu aūt in ſanguine teſtamēti tui eduxiſti ⁊cͣ. Oſee. xiiij. Ero morſus tuus inferne. qꝛ an̄ nodū a md̓i exilio aliqͥs ad pr̄iaꝫ celeſtē. nondū de carcere inferni aliqͥs liber redierat. Quia non erat agnitus qͥ reuerſus erat ab īferis vt dicit Ecc̄. Ideo mirant̉ angeli dicē tes. Quis eſt qͥ venit de edom d̓ boſra C ¶ Sequit̉ tinctis veſtibus Sicut dictū eſt tāgit̉ merituꝫ huius tā gl̓io ſe aſcēſiōis.ſ. toleratia paſſiōis. Ueſtimē tū eī tinctū eſt corpus chriſti ſanguine cruentatū. quā cruentatōeꝫ veſtim̄ti ſe cuta eſt p̄dicta exaltatio. Un̄ apl̓s phi. iiij. poſtꝙͣ dixit xp̄m hūiliatuꝫ vſqꝫ ad mortē crucis Subdit. Propter qd̓ de us exal. illū. In figura cuiꝰ ioſeph poſt tincturā veſtim̄ti ſui ⁊ rubricatōem in dn̄m egypti ſublimat̉. Adapta. Dn̄ica infra octauas aſcēſi onis. De epl̓a. Ser. CXII. Btōte prudētes vigilate in orōibus. an̄ om̄ia aūt mutuam in vobiſmetipſis caritatē continuā habentes. jͣ. Pe. iiij. F¶ Quia in hodierno euagelio ſpi rituſſanctus promittitur. in futura do minica promiſſus adimpletur. ideo vt promiſſuꝫ reciꝑe digni ſimus in hodi erna epiſtola ad p̄parationem incita mur. cum dicit. Eſtote prudentes et vi gilate in orōibus. ante oīa aut mutua ⁊cͣ. Docet autē triplex ſtudiū p̄ꝑatōis ¶ Primū eſt deuote oratōis. pro quo dicit. Eſtote pru. ⁊ vigila. iō ora. ¶ Se cundū eſt mutue dilectōis. ꝓ quo dicit An̄ oīa aūt mū. in vobiſmetipſis car tatem continuā hn̄tes. ¶ Terciū ē gr rumactiōis. pro quo dicit. Si quis mi niſtrat tanꝙͣ ex virtute quā ammīſtrat deus vt in oībus honorificet̉ deus ⁊c ¶ Per primū.ſ. deuotā orōeꝫ ordina hō reſpectu ſui. Per ſcd̓m.ſ. caritatem ordinat̉ reſpectu proximi. Per terciuꝫ

Duica infra oclauas
ſcꝫ gr̄aꝝactionē ordinat̉ reſpectu dei. ¶ Primū gͦ ſtudiū p̄paratiōis ad ſpūſ. ſancti receptionē docet eſſe deuota ora tionē dicēs. Eſto pru. ⁊ vi: in orōibus Per orōneꝫ em̄ potiſſime attrahit̉ ſpi rituſſctūs. An̄ pͣsͣ. Os meū aꝑui.ſ. in orōe ⁊ attraxi ſpm̄. Et Lu. xij. d̓r. Ꝙ ie ſu baptizato ⁊ orāte de ſcēdit ſpūſſctūs corꝑali ſpē ſic̄ colūba in ip̄m. Talibꝰ em̄.ſ. oratibꝰ ꝓmiſſus ē ſpūſſctūs. Luc̄. xj. Si inqͥt vos cū ſitis mali noſtis bo na data dare filijs veſtris. qͣnto magis pr̄ vrͣ de celo dabit ſpūm bonū petenti bus ſe. Pronior ē em̄ pr̄celeſtis om̄i hoīe ad audiendū ⁊ exaudiēdū. Mul ēt pa ti em̄ petitionē ſuā libenter offer pe vel imꝑatori. vel alicui regi ſi poſ ſent ipſis loqͥ. tu autē ſꝑ potes ⁊ vbiqꝫ loqui cū deo tuo ⁊ orare ip̄m. nō opor tet morari ad ianuā. nec rogare iarrito re. ſꝑ hꝫ aures patulas vt te orantem audiat ⁊ rogat vt loqͣris qͣtenꝰ audiat vocē tuā. Sonet inqͥt vox tua ī au. me is. qꝛ vox tua dulcꝭ. Can̄. vlt̓. Imo qd̓ maximū ē. Ante ꝙͣ inqͥt clamēt ego ex audiā. adhuc illis loq̄ntibꝰ ego audiā Sicut d̓r Eſa. lxv. ¶ Sꝫ pēſandū ꝙ be atus pe. ī p̄miſſis vbis on̄dit ad deuo tā orōeꝫ tria eſſe neceſſaria. Debemus em̄ orare prudēter. Pro quo dic̄. Eſto te pru. in ora. Itē debemꝰ orare feruē ter. ꝓ quo dic̄. Et vigilate in orationi bus. Item debemus orare frequenter ꝓ quo dicit pluraliter in orationibus. Prudent̉ aūt oramꝰ qn̄ in orōibꝰ nr̄is et̓na tꝑalibꝰ. ſpūalia carnalibꝰ p̄poni mꝰ. Iuxta qd̓ docꝫ dn̄s Mat. vj. Pri mū q̄rite regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ. ⁊ hec ſcꝫ tꝑalia adijcient̉ vobis. Sꝫ heu ſijt nonnulli qͥ qꝛ in carnalibus ⁊ in tꝑali bus plꝰ delectant̉ ꝙͣ in ſpūalibꝰ ⁊ et̓nis plꝰ ipſoꝝ orō circa illa yſat̉. Taliū im prudentiā dn̄s in filijs zebedei rep̄hē dit. cū dixit. Neſcitis. ecce īprudentia. qͥd petatis. Quia ſicut dic̄ hiero. tꝑale dn̄iuꝫ petebāt. qꝛ pꝰ reſurrectioneꝫ cre debat xp̄m in hͦ md̓o regnaturū. Tali bus d̓r. Iac̄. iiij. Petitis ⁊ noͣ accipitis
co ꝙ male petatis. Propter qd̓ dic̄ be atus petrus. Eſtote prudētes in orōi bus. ¶ Itē docet orare feruēter cū dic̄ et vigi. in ora. vt.ſ. attēte ⁊ feruēter ore tis. Sūt em̄ nōnulli qui ad lr̄aꝫ in orō uibus nō vigilāt ſed dormiunt. ⁊ heu multi ſunt qui ⁊ ſi corꝑe vigilent et lin gua orēt. tn̄ tanꝙͣ dormiētes corde nō attendunt quid dicūt. Dormiētes em̄ qn̄ ſomniādo loquunt̉. licꝫ labia ⁊ lin gua moueāt. nō tn̄ aduertut qͥd dicunt niſi ab alijs ipſis referatur. Sic eſt de multis qui in orōibꝰ ſuis cor nō appo nūt. Un̄ etiā poſtꝙͣ horas dixerint nō recolunt ſꝫ vtrū dixerint ab alijs requi rūt. Talibꝰ dicit dn̄s Mar. vij. Ppl̓us hic labijs me honorat. cor aut eoꝝ ſo ge eſt a me. Et ſequit̉. Inuanū aūt co lunt me. Et qͣre. Quia dū cor non orat inuanū lingua laborat. Cōtra qd̓ dic̄ beatꝰ petrus. Uigilate in orōibꝰ. Qua lit̓ ioſaphat orauit De quo legit̉. ij. pa rali. ix. Ꝙ ioſaphat timore ꝑterritꝰ to tū ſe ꝯtulit ad orādū dn̄m. Et pͣsͣ. Cla ma. in to. cor. meo exaudi me dn̄e. Et apl̓s. j. Coꝝ. xiiij. Orabo ſpū orabo ⁊ mēte. Hoc eſt em̄ olocauſtum qd̓ petit̉ vt pingue fiat. qꝛ alit̓ dn̄s non tribuet orati ẜm cor ſuū niſi in feruore orōnis ardeat totū. Talis feruor frequēter to tū hoīeꝫ abſorbet in ſpū intantū vt ne ſciat vbi ſit corpꝰ eiꝰ. An̄ ſic etiā ⁊ pau lus dixit ſe raptū fuiſſe in padiſuꝫ vſqꝫ ad terciū celū. ſꝫ ne ſciebat vtꝝ ī corꝑe aut exͣ corꝑꝰ fuiſſet. Argum̄tū eſt ꝙ ml̓ tuꝫ feruent orauerat. Exēpluꝫ ī ꝓmp. ca. xv. H. ¶ Itē docet orare freq̄nt̉ cu in plurali dic̄ in orōibꝰ. Ad hͦ ip̄m mo net dn̄s Lu. xviij. Oportet inqͥt ſꝑ ora re ⁊ nū. de fi. Et. j. Theſ. v. Sine int̓miſ ſiōe orate. Necmiꝝ. qꝛ ſumꝰ in ꝯtinua neceſſitate Si eī hoīes qn̄ domꝰ ip̄oꝝ incipiunt ardere īplorāt auxiliuꝫ. qͣnto magis nos quoꝝ domꝰ corꝑis ignē lu xurreꝯtinue ⁊ vſqꝫ ad finē vite n̄ ceſſat ardere. ꝯtinuūne exuramur debemus orādo īplorare auxiliū. Hic ē igniſ qui ſic̄ d̓r Iohe.j. ꝯmedit ſpecioſa deẜti.i.

Dn̄icainfra octa.
ꝯtinentes ⁊ v̓gīes. Un̄ psͣ. Iuuenes eo rū come. ignis ⁊ virgīes eoꝝ non ſunt lam̄ tāte. qꝛ eī nullꝰ ꝑditionē plāgit vir ginitatis. cū tn̄ incōꝑabilis theſaurꝰ ſit Aut quō ī mari hꝰ md̓i ꝯſtituti ꝯtinue auxiliū non īploramꝰ. nauē corꝑis nr̄i ꝑ qͥnqꝫ ſenſus tanꝙͣ ꝑ qͥnqꝫ foramīa cō tinue̓ aq̄ ꝯcupiſcētiaꝝ vt aīam demer gant ꝯtinue influunt. Propt̓ hͦ clama bat psͣ. Saluū me fac̄ deꝰ qm̄ intraue rūt aqͣ vſqꝫ ad aīam meā. Et pꝰ. Labo raui clamas rauce facte ſūt fauces mee Itē implorandū ꝯtinuū auxiliū ꝯͣ con tinuū impctū infernaliū latronū. j. pe. v. Aduerſariꝰ vr̄ diabolꝰ tanꝙͣ leo rugi ens circuit q̄rens quē deuoret. Grego. Maligni ſpūs qͣſi quidā latruculi īter nr̄m obſidet. Exemplū ca. ij. S. Pro pter p̄miſſa gͦ beatꝰ petrus docet vt ore mus prudēter feruēter ⁊ ꝑſeuerater. S ¶ Scd̓m ſtudiū p̄ꝑatōis ad ſpūſſctī receptiōeꝫ innuit eſſe ꝓximi dilectioneꝫ cū dic̄. An̄ oīa aūt mutuā ī vobiſmet ipſis cōtinuā caritate hn̄tes. Hāc dile ctionē̉ docet eſſe tripl̓r exhibendā. vieꝫ in affectu cordis ꝑ ꝯpaſſiōeꝫ. Pro quo dic̄. An̄ oīa in vobiſmetipſis caritatē ꝯtinuā hn̄tes. qꝛ ⁊ ſi ꝓximi miſerijs ꝯtī nue nō poſſumus ſubuenire. tn̄ ꝯtinue tenemur ꝓxīo cōpati in nobiſmetipſis Ioh. xxxj. Ab īfantia creuit mecū mi ſeratio. Sic cōpatiebat̉ apl̓s. ij. Coꝝ. xj. Quis infirmat̉ ⁊ ego n̄infir. Itē in effectu oꝑis ꝑ ſubuētionē cū dicit. Ho ſꝑitales inuicē ſine murmuratiōe. He bre. xij. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci. ꝑ hac qͥdā placuerūt deo angel̓ hoſpi cio receptis. Sic̄ legit de abraā. Gen̄. xviij. Et de loth Gen̄. xix. Iteꝫ in affa tu oris ꝑ cruditōꝫ Pro quo dic̄ Si qͥs loquit̉ qͣſi ẜmones dei. Hebre. iij. Ad hortam ini voſmetip̄os ꝑ ſingl̓os dies donec hodie ꝯgnoīat̉ vt nō obduretur qͥs ex vobis fallacia pctī. Docꝫ gͦ bea tus petrꝰ. quēlibet in p̄miſſis ꝓximū ⁊ corde diligere ⁊ oꝑe ſubuenire. ⁊ ore docere. H. ¶ Terciū ſtudiū p̄ꝑatōis ad ſpūſſctī receptōꝫ īnuit reſpectu dei
ꝑ gr̄aꝝactōeꝫ. ⁊ ad hͦ tāgit tria ¶ Prīo. em̄ monet vt oīa bona nos a deo hr̄e ꝯgnoſcamꝰ. Pro quo dic̄. Ammīſtrat tanꝙͣ ex v̓tute quā ammīſtrat deꝰ. Ni hil em̄ a nobis ſꝫ oīa a deo hēmꝰ. Eſa. xxvj. Oīa oꝑa nr̄a oꝑa. es dn̄e. j. Coꝝ. iiij. Quid hēs qd̓ n̄ accepiſti. SScd̓o monet vt oīa q̄ facimꝰ ad honoreꝫ dei faciamꝰ. Pro quo dic̄. Ut in oībꝰ ho norificet̉ deꝰ. Oīa q̄ facitis ī noīe dn̄i nr̄i facite Math. v. Sic luceat lux vr̄a cora hoībꝰ vt vide. oꝑa ve. bo. ⁊ glori ficēt pa. ve. qͥ in celis ē. ¶ Tercio vt ꝓ oībꝰ deo gr̄as referamꝰ. Pro quo ſub dit. Cui eſt honor ⁊ gl̓ia ⁊ imꝑiū ꝑ infi nita ſeculoꝝ ſecl̓a. j. Theſ. ij. Gr̄as agi mus deo ſine int̓miſſiōe. Rogemus gͦ dn̄m. vt det nobis ꝑ p̄miſſa p̄ꝑarari vt ſpūm ꝓmiſſuꝫ cōſeq̄ valeamus. ¶ De euan. Ser. CVIII. Um venerit ꝑa clitꝰ queꝫ ego mittā vo. a pr̄e ſpm̄ veri. il. teſ. phi. de me. Io. xv. A ¶ Ut feruētiꝰ ⁊ affectuoſiꝰ nos ad ſpūſſctī receptōeꝫ p̄ꝑemꝰ ī p̄miſſis v̓bis ſpūſſctī vtilitas nobis ī tribꝰ oſtē dit̉ Eſt em̄ vtilis ſpūſſctūs meſtis. qꝛ ꝯſolator. Pro quo d̓r hic paclitꝰ.i. ꝯſo lator. ¶ Itē eſt vtilis ignaris. qꝛ erudi tor. Propt̓ hͦ d̓r. Spus v̓itatis. Itē eſt vtilis dubijs. qꝛ teſtificator. ꝓ quo dic̄. Ille teſtimoniū ꝑhibebit de me. Primo ineſtis vtilis eſt ꝑaclitꝰ.i. ꝯſo lator. Meſti aūt ſiue triſtes ſūt oēs fi deles ꝙͣdiu ī hͦ ſecl̓o ſūt ꝯſtituti. quibꝰ dic̄ dn̄s Io. xvj. Mundꝰ aūt gaudebit vos aūt ꝯtriſtabimini. Nā incipiētes de pctīs q̄ ꝯmiſerūt ꝯtriſtant̉. ij. Eoꝝ. vij. Que em̄ ẜm deū triſticia eſt pnia in ſalutē ſtabilē oꝑat̉. Proficiētes tn ſtant̉. qꝛ ꝓpt̓ infirmitate carnis nō tn̄ bonū vt vellet oꝑant̉. Un̄ ad Ro. vi Uelle adiacet mihi ꝑficere aut n̄ inu nio. Et ex hͦ p̄ triſticia ſubdit. Infel hō q̄s me liberabit de corꝑe mortis h Aug. in ſol̓. Qd̓ magis ꝑ me poſſe ci

Dn̄ica infra octauas.
Aidi minꝰ ſꝑ potul. dicebā em̄. hͦ faciā. illud ꝑficiā. fiebatqꝫ pꝰ nec hͦ nec illud aderat volūtas. ſ̄ erat facultas. Mat. xxvj. Spūs qͥdcͣ ꝓmptꝰ ē caro aūt īfir ma. Perfecti v̓o triſtant̉ ꝙ exiliū eoꝝ tādiu ꝓlōgat̉. vn̄ psͣ. Qn̄ veniā ⁊ appa rebo an̄ faciē dei. Fuerūt mihi lacrime mee pa. die ac noc. Et alibi. Heu mihi qꝛ incolatꝰ meus ꝓlogatꝰ ē. Et. pr̄ arſe niꝰ ꝓ fletu quē hēbat de deſiderio cele ſtis pr̄ie ſꝑ ſudariū geſtabat in manu. Et Aug. Heu me ꝙͣdiu dicetur mihi. vbi eſt deꝰ tuꝰ. ꝙͣdiu dicet̉ mihi expecta reexpecta. ⁊ nūc qͦ cͦ expectatio mea no ne dn̄s. Exēplū in ꝓmptua. ca. xij. R Quos oēs ſpūſſctus ꝯſolat̉. Un̄ Eſa. lxvj. Quō ſi cui mr̄ bladiat̉ ita ego cō ſolabor vos. Nā incipiētes cōſolat̉ a pctīs purgādo. ⁊ ꝯpuctiōꝫ cordis in flamādo. Un̄ ipſis d̓r Actu. j. Iohan nes qͥdeꝫ baptizauit aqͣ. vos aut bapti zabimini ſpūſctō.i. purgabimini. Per ſpm̄ſanctū em̄ pctōꝝ ſordes abluunt̉. Un̄. j. Coꝝ. vj. Sꝫ abluti eſtis. ſꝫ iuſti fi. eſtis in no. do. ⁊ in ſpū dei nr̄i. Und̓ Eſa. iiij. Si abluerit dn̄s ſordes filia rū ſyō ⁊ ſanguinē hierl̓m lauerit d̓ me dio eiꝰ. hoc vtiqꝫ faciet in ſpū iudicij ⁊ ſpiritu ardoris. Uere nulla lotō. nulla purgatio ad deleda pctā efficacior. It ſe em̄ ꝙͣtucūqꝫ antiqͥ pctōris ſubito ad puꝝ excoqͥt ſcoriā pctī in ſpū iudicij et ſpū ardoris. Qd̓ ptꝫᶻ in latrone crucifi xo cū dn̄o. qͥ ab infantia vſqꝫ ad illd̓ tē pus eruginauerat in pctīs. tn̄ in ſpū iu dicij qn̄.ſ. alio latrone xp̄m iudicate ip ſe ex dono ſpūſſctī ſeip̄um iudicauit di ces. Nos qͥdē digna factis recipimꝰ. ⁊ in ſpū ardoris.i. feruē̓tis ꝯtritonis. ita ad puꝝ ſubito ſcoriā pctīᵗ excocta fuit ꝙ ſtatī audire meruit. Hodie me. eris ī ꝑa. vbi nihil coinqͥnatū intrat. Exem plu. ca. iij. H Itē ꝓficiētes qͥ ꝓpter in firmitate carnis oꝑari nō pn̄t qͣntū vo lūt ꝯſolat̉ ip̄is auxiliū p̄ſtādo. vn̄ eſa xliiij. Noli timere ẜue meꝰ iacob. effū dā ſpm̄ meū ſuꝑ ſemen tuū. Iacob lu ctator interp̄tat̉. ⁊ ſigͣt eos qͥꝯ. carne̓ lu
ctant̉. ſemē iacob ſunt illi qͥ eū in hͦ imi tant. Et iſtis ꝓmittit̉ ſpūſſctūs vt in lu cta fortificēt̉. vn̄ Ro. viij. Ip̄e ſpūs ad iuuet īfirmitatē nr̄aꝫ. Eph̓. ij. In quo ⁊ vos coedificamī ī habitacl̓m d̓i ī ſpū ſctō. Ipſe em̄ ſpūſſctūs ad bn̄ oꝑandū inſtruit ⁊ fortificat. An̄ ro. xv. dic̄ pau. Ut abūdetis inqͥt ī ſpe ⁊ vtū. ſpi. glo. id ē fortitudīe bone oꝑatōis qͥ dat̉ per ſpm̄ ſcm̄. ¶ Itē ꝯſolat̉ ꝑfectos qͥbꝰ vita pn̄s ē in tedio. ⁊ fut̉a in deſiderio. Cō ſolat̉ aut tripl̓r. vicꝫ ipſos in v̓tutibꝰ ⁊ bonis oꝑbꝰ ꝯfirmādo. Un̄ ro. v. Zri. bulatio patīaꝫ oꝑat̉. patiētia aūt ꝓba tionē. ꝓbatio v̓o ſpē. ſpes aūt n̄ ꝯfudit qꝛ caritas dei diffuſa c in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ſcm̄ qͥ datꝰ ē nobis. psͣ. Spū prī cipali ꝯfir. me. ¶ Itē ꝯſolat̉ ꝑfectos ce leſtes delectatōes ꝑ p̄guſtationē īmittē do. vn̄ Ezech.xj. Et eleuauit me ſpūs ⁊ introduxit me ad portā domꝰ dn̄i. vn̄ freq̄nt̓ ita ꝑ ꝯſolatōes letificat̉ aīa eoꝝ qꝛ nil ſentiūt d̓ īferioribꝰ. nec ſciūt etiā vbi ſit corpꝰ eoꝝ. Sic̄ paulꝰ cū ad ꝑa diſū raptꝰ eēt. p̄ delectatōe nimia neſci uit vtꝝ in corꝑe ſiue exͣ corpꝰ eſſꝫ. Exē plū ca. viij. R ¶ Itē ꝯſolat̉ eos ipſoꝝ vitā et̓nā eſſe teſtificādo. Un̄ Ro. viij. Ip̄e ſpūs reddit teſti. ſpūi nr̄o ꝙ ſimꝰ filij dei. ſi aūt filij ⁊ here. Et ipſe ſpūſ ſctūs eos deducꝫ illuc. psͣ. Spus tuꝰ de du. me ī ter. recta. B Scd̓o ſpūiſctūs vtil̓ cͦ ignarꝭ qꝛ eruditor. ꝓ quo h̓ ſpūs vitatis d̓r. Et Io. xvj. dic̄ dn̄s. Cū aūt vene. il. ſpūs vita. doce. vos oēꝫ. v̓itatē Eſt ei triplex v̓itas quā docꝫ ignaros vicꝫ v̓itas quā credimꝰ. veritas quā lo qͥmur. ⁊ v̓itas quā facimus ¶ Ueritas quā credimꝰ cͦ ipſe deꝰ. Io. xviij. Ego ſū viā ve. ⁊ vi. Uere vitas qꝛ nunꝙͣ fal lēs. Psͣ. Fidelis dn̄s in oī. vijs ſuis. et Ioh.iij. Deꝰ verax e. Hac v̓itate̓ qͣliter credere debeamꝰ īgramus niſi ꝑ ſpm̄ ſcm̄ informemur. Un̄ Io. xvj. dic̄ dn̄s. Ille me clarificabit qꝛ d̓ meo accipiet ⁊ annūciabit vobis. ¶ Itē ſcd̓o v̓itas qua loquimur eſt ẜmoīs equitas vt. ſi ſic̄ ſentimus corde ꝓferamꝰ ore. Iuxta

In die pentecoſtes.
illud Iac̄. v. Sit aūt ſermo vr̄ eſt eſt. nō nō De qͣ zach. viij. Loqͥmini verita te vnuſquiſqꝫ cū ꝓximo ſuo. Hāc ẜmo nis veritatē docet ſpūſſanctꝰ. Un̄ dn̄s dixit diſcipulis Math. xij. Nō eī vos eſtis qͥ loqͥmini ſꝫ ſpūſſanctus. ¶ Item tercio veritas. quā facimus eſt operuꝫ ſtrenuitas. De q. j. Ioh. iiij. Cariſſimi nō diligamus v̓bo ⁊ lingua ſꝫ oꝑe ⁊ ve ritatē. Et Ephe. iiij. Peritatē faciētes in caritate creſcamus. Et Io. iij. Qui facit veritatē venit ad lucē vt nō mani feſtent̉ oꝑa eius. Et ad hac operū ve ritatē informamur ꝑ ſpm̄ſctm̄. Ande Exo.ij. d̓r de bezeleel. Repleui eū ſpu dei ⁊ ſapīa ⁊ ſcīa ⁊ intelligētia in omni oꝑe. ¶¶ Tercio vtilis ē ſpūſſctūs du bijs. qꝛ teſtificator. Pro quo dicit. Il le teſtimoniū ꝑhibebit de me. Oat aūt ſpūſſctūs teſtimoniuꝫ xp̄o ī eo ꝙ teſtifi cat̉ dubia. Que dubia ſūt articuli fidei qͥ ſunt dubij rōne hūane nature ẜm na turalē viā. ¶ Probat aūt ſpūſſctūs et teſtificat̉ fide dupl̓r.ſ. ꝑ ſe. ꝓ quo dicit. Ipſe teſtimoniū ꝑhibebit de me. Et ꝑ ſūos. ꝓ quo dicit. Et vos teſtimoniuꝫ phi. ¶ Per ſe ꝓbat ſpūſſanctꝰ ⁊ teſtifi cat̉ fide de chriſto cordibꝰ fideliū infū dendo. que fides eſt teſtimoniū nō fal lax. Propt̓ qd̓ dicit apl̓us. ij. Coꝝ. iiij. Hn̄tes eūdē ſpm̄ fidei qꝛ ſic̄ dicit glo. ibi. Spūſſctūs facit vt habeamꝰ fideꝫ ¶ Itē ꝑ ſuos teſtificat̉ ſpūſſctūs chri ſtū tripl̓r. vicꝫ p̄dicatōne. Un̄ apl̓is di ctū eſt Math. xiij. Nō em̄. vos eſtis qͥ loqͥmini ſꝫ ſpūſſctūs. Ephe. vj. Et gla diu ſpūs qd̓ eſt v̓bū dei. ¶ Ite ſcd̓o mi raculoꝝ oꝑatiōe. Un̄ Lu. xj. Si in digi to d̓i eijcio demonia. glo. i. ſpūſctō. Si bi em̄ attribuit̉ potiſſime oꝑatio mira culoꝝ. Und̓ Actu. ij. Loq̄bant̉ apl̓i va rijs lin. ꝓut ſpūſſctus dabat eloqͥ illis. Et apl̓s j. Coꝝ. xij. Unicuiqꝫ dat̉ ma nifeſtatio ſpūs ad vtilitatē. Alij datur ẜmo ſapīe. alij ẜmo ſcīe. alij genera lin guaꝝ. alij oꝑatio virtutū. Et pꝰ multa cōcludit. Hec oīa oꝑat̉ vnus atqꝫ ideꝫ ſpūs diuidēs ſingul̓ ꝓut vult. Item
tercio ꝑ ſuos teſtificat̉ ꝑ ſanguinis ef fuſionē. Un̄ Act̉. vij. de ſtephano qͥ ibi dē teſtis fidelis d̓r Cū eſſet ſtephanus plenus ſpūſctō. nō ſolū patienter ſuſti nuit ſed etiā ꝓ lapidātibꝰ orauit. Ipſe em̄ ſpūſſctūs patiētes ne deficiāt ſuſtē tat. Ro. viij. Ip̄e ſpūs adiuuat īfirmi tatē nr̄am. Propterea ſecure dicebat: ij. Thi. j. Nō em̄ dn̄s dedit nobis ſpm̄ timoris. ſꝫ virtutis. Exemplū de beato petro qͥ an̄ ſpūſſanctr miſſionē ad vo cem ancille negauit. poſt etiā imꝑato rem. non formidauit. In die pentecōſtes de euā geliq. Sermo. LIX. I quiſ diligit me ẜmonē meū ſeruabit ⁊ pr̄ me dili. eū ⁊ ad eū veniemꝰ ⁊ ma ſioneꝫ ⁊cͣ. Ioh. xiiij. In v̓bis iſtis dn̄i tria ſunt peſanda. ¶ Primo em̄ on̄dit vere dilectōis terminū cū dicit. Si qͥs dili. me. ¶ Scd̓o ponit dilectōis ſignū cū dicit. Sermonē meū ẜua. ¶ Tercio innuit dilectōis fructū. cū dicit. Et pr̄ ineus diligit eū ⁊ ad eū veniemus et manſionē apudi eū faciemus ¶ Termi nus aūt vere dilectōis non eſt niſi ipſe deus quē on̄dit cum dicit. Si quis dili git me. Augꝰ. Ante oīa fratres cariſſi mi diligat̉ deus. ⁊ qͣre an̄ oīa diligēdꝰ ipſe et quo. reqͥre in ſermone inter dn̄i cas. Diliges dn̄m deū tuū. ¶ Signuꝫ aūt vere dilectōis eſt. ſeruare ẜmonem dei. ꝓ. quo dicit. Sermonē meum ẜua bit. Et hͦ tripl̓r. qꝛ in corde ꝑ meditati onē. Lu. ij. Maria cōſeruabat oīa v̓ba hec conferens in corde ſuo. psͣ. Preue nerunt oculi mei ad te. dilu. vt medita reveld qͥa tua. Scd̓o in ore ꝑ p̄dicatōꝫ Psͣ. Pronūciabit lingua mea elo. tua Itē tercio in ope ꝑ executionē. psͣ. In quo corrigit adoleſ. vi. ſu. in cu. fer. tu. Fructꝰ aūt ponit̉ magnus.ſ. qꝛ a deo di liget̉. Un̄ et pr̄ meus diliget eū. Et qꝛ a deo inhabitabit̉. Un̄ dic̄. Ueniemꝰ ⁊ māſione apud eū faciemꝰ. Qqualia

In die Pente.
⁊ qͣntus eſt fructus ex tanti hoſpitis in habitatione. cuiꝰ maſionis fructu mul tiplice legimus. Tales em̄ in qͥbus deꝰ manet inueniūt̉ in fide feruētes..j. Ioh̓ iiij. Quiſqͥſ ꝯfeſſus fuerit. qm̄ ieſus eſt filius dei. deus in eo manet. It̓ inueni unt̉ mandata dei ẜuātes. Un̄. j. Ioh̓is iij. Qui ẜuat mādata eiꝰ in deo manet ⁊ d̓s in eo. Et hic dr̄ ſi qͥs diligit me ſer monē meū.i. mandata me a ẜuabit. Et poſt ſubdit. Et veniemus ⁊ man. apud eū facie. Itē inueniūt̉ tētationibus for titer reſiſtentes. Un̄. j. Ioh̓. ij. Scribo vobis iuuenes. qm̄ fortes eſtis ⁊ verbū dei manet in vobis. Iteꝫ inuenint̉ p̄ci bus ⁊ or̄onibus vt deū ꝯſeqͥ valea̓t in ſtantes. Un̄ Ioh̓. iiij. dr̄. Cuꝫ veniſſent ad eū ſamaritani rogauerūt eum vt ibi maneret. ⁊ māſit ibi duobus diebus. De eodem. Sermo. CX. Eniemus ⁊ man ſionē apd̓ eū faciemꝰ. Io. xiiij. A Felix ꝓmiſſio q̄ fit in his verbis hoī iuſto. Ueniemus inqͥt ⁊ manſionē apud eū faciemus. Un̄ notandū qͥſunt in quibꝰ d̓s manere diligit. ⁊ qui ſūt in quibꝰ manere refugit. Aīa em̄ iuſta eſt domus dei. Et ſicut hō libenter manet in domo qn̄ eſt mūda. qn̄ pacifica ⁊ qͥe ta. qn̄ in cibo ⁊ potu bene repleta. qn̄ a malefactoribus ſecura. ⁊ qn̄ bn̄ cooꝑta eſt. Sic ⁊ dn̄s nr̄ in aīa hoīs qn̄ in ipſo ꝯcurrūt oīa p̄dicta. ¶ Primū ſcꝫ aīe mū dicia habet̉ ꝑ fide̓ que cor hoīs purgat ⁊ mundificat Act̉. xv. Fide purificans corda eoꝝ. Un̄ in talibus tāꝙͣ in domo mūda manet dn̄s.j. Ioh̓. iiij. Quiſqͥs ꝯfeſſus fuerit ꝙ ieſus eſt filius dei. deꝰ manet in eo. Secūdū ſcꝫ ꝙ domus aīe ſit qͥeta habet̉ ꝑ verā huilitatē. Ubi em̄ vera huilitas ibi ē pax ⁊ ꝯcordia Eſa. vlt̓. Suꝑ quē requieſcet ſpūs meus. ni ſi ſuꝑ huilem ⁊ quietū ẜm aliā tranſla tionē. Non pōt eſſe quies vbi nō ē hūi litas. ſꝫ ſuꝑbia. Prouer.xj. Ubi fuerit
dicit. Inter ſuꝑbos ſemꝑ iurgia ſūt. Et in vero hūili tanꝙͣ quieto loco libenter manet dn̄s. j. Ioh̓. ij. Scribo vobis iu uenes.i. hūiles. qm̄ fortes eſtis ⁊ v̓buꝫ dei manet in vobis. ¶ Terciū bonū ſcꝫ ꝙ domus anīe ſit cibo ⁊ potu repleta habet̉ cū corpus ⁊ ſanguīs xp̄i digne recipit̉. Et delectat̉ in talibus manere dn̄s. Ioh̓. vj. Qui manducat meā car nem ⁊ bibit meū ſāguine in me manet ⁊ ego in eo. ¶ Quartū bonū ſcꝫ ꝙ do mus a malefactoribus ſit ſecura habet̉ cū iuſticiā exercet̉. Terra em̄ in qua iu ſticia fit a malefactoribus eſt tuta. Et cū talibus.ſ. iuſticiā exercētibus manet dn̄s Luc̄. xix. zachee feſtinās deſcende. qꝛ hodie in domo tua oportet me ma nere. zacheus interp̄tat iuſtus quā iu ſticiā exercuit qn̄ ꝓ defraudatione red didit qͣdruplū. ¶ Quintū bonū ſcꝫ ꝙ do mus bn̄ ſit cooꝑta. habet̉. qn̄ deus ⁊ ꝓ ximus ꝑfecte diligit̉. Charitas em̄ ope rit multitudinē peccatoꝝ. ſicut ignis co operit nigredinē carbonis. Et in tali bus manet dominus.j. Ioh̓. iiij. Qui manet in charitate in deo manet ⁊ de us in eo. Et hic dicitur. Si quis diligit me ⁊ pater meus diliget eū. Et ſubdit Et ad eū venie. ⁊ manſionē apud eum faciemus. B ¶ Et ſicut in predictis dn̄s manere diligit. ſic heu ſūt ⁊ pleriqꝫ alij in quibus manere refugit. ¶ Primi quidē ſunt qui ip̄m qͣntū in ſe eſt extin guūt ꝙͣuis extingui nō poſſit. Hi ſunt qͥ gratiā ſpūſſancti inuacuū recipiūt dū ipſam celant ⁊ abſcondunt. ſicut ſunt qͥ pn̄t p̄dicare. docere. ꝯſulere. cantare. ⁊ hmōi. ⁊ nō faciūt. Quibus dr̄. j. Theſ. v. Spm̄ nolite extinguere.i. donū ſpūſ ſancti nolite abſcondere. quo merito ⁊ vos illud ꝑdatis. In talibus ſicut dicit̉ Sap̄. j. Spūs diſcipline ſctūs tranſfe ret ſe a cogitationibus qͦ ſunt ſine intel lectu. qꝛ nō eſt in actu. Iſti ſunt qͥ lucer nā ſub modio ponūt Luc̄. xj. ¶ Secūdi ſunt qui ſpūiſancto reſiſtunt. Hi ſunt qͥ penitere de malicia ſua nolūt. Quibus dicit ſtephanus. Act̉. vj. Dura ceruice

In die pentecoſtes.
⁊ incircūciſi cordibus ⁊ auribus vos ſꝑ ſpūiſctō reſtitiſtis. glo. qꝛ nunꝙͣ pnīam agitis. Hos ꝓpt̓ pctm̄ ſuū vitat. ſpūſſā ctus ſine quo nihil pn̄t meritorie incho are. Qd̓ em̄ in ea natū eſt de ſpūſancto eſt. Math̓ j. Et Ioh̓. iiij. Qd̓ natū eſt ex carne caro ē. ¶ Tercij ſūt qͥ ſpm̄ ſctm̄ tētant.ſ. credentes aliqͥd facere qd̓ ip̄m late at. Hi vident̉ de ipſius ſcīa dubita re. Talibꝰ dicit Pet̄. Act. v. Quid vti qꝫ ꝯuenit vobis tētare ſpūm dei. Glo. Zētatio ſpūſſancti in hͦ erat ꝙ ꝓbaue rūt qͣnta ſit eiꝰ ſcīa. ⁊ a talibus qꝛ ſunt aīales fugit ſpūſſctūs.j. Coꝝ. ij. Aīaliſ hō nō ꝑcipit ea q̄ ſunt ſpūs dei. C Quarti ſunt qͥ ſpūiſctō ꝯtumeliā faciūt Hi ſunt qͥ poſtꝙͣ eū in domū ſuā recepe rūt male viuēdo expellut eū ⁊ abijciūt. Hebre. x. Irritā qͥs faciens legē moy ſi. ſine vlla miſeratione duobus vel tri bus teſtibus morit̉. ꝙͣto magis putatis deteriora mereri ſupplicia qͥ filiū dei cō culcauerit. ⁊ ſanguinē teſtam̄ti pollutū duxerit in quo ſanctificatus. eſt. ⁊ ſpūi gre ꝯtumeliā fecerit. Glo. Spūi ꝯtue liam facit qͥ eū male viuēdo a ſe abijcit Un̄ Sap̄. j. Corripet̉.i. expellet̉ a ſuꝑ ueniente iniqͥtate. Et de tali pōt illud intelligi. Gen̄. vj. Nō ꝑmanebit ſpūs meus in hoīe qꝛ caro ē. Exēplū. c. ix. O ¶ Quinti ſunt q̄ ſpūiſācto mentiūt̉. Hi ſunt qͥ deo vouent ⁊ nō ſoluūt. Act̉. v. dixit pe. ananie. Cur tētauit ſathanas cor tuū mentiri te ſpūiſancto ⁊ frauda re de p̄cio agri. Glo. In hoc videt̉ me daciū fuiſſe. qꝛ totū vouerat ⁊ ꝑtem re tinuerat. Melius eſt aūt nō vouere ꝙͣ poſt vota nō ſoluere ſpūiſancto. Totu eſt de glo. Sic mentitus eſt ſaul cū de moliri debuit amalech. ⁊ dixit ſamueli Impleui p̄ceptū dn̄i. cum tn̄ viliora de molitus fuiſſet. ⁊ pͦ cioſa reſeruaſſet. ſic̄ legit̉.j. Reḡ.xv. Un̄ a talibus recedit ſpūſſanctus. Un̄ ſequit̉ ibi. Spūs dn̄i receſſit a ſaul. O ¶ Sexti ſūt ſpm̄ ſctm̄ blaſphemātes. Et hi ſunt oīm peſſimi Math̓. xij. Om̄e pctm̄ remittit hōibꝰ. ſp̄s autē blaſphemie nō remittet̉ neqꝫ h̓
neqꝫ ī futuro. Et lu. xij. Qui ī ſpm̄ſctm̄ blaſphemauerit nō remittet̉ ei. Qui eī peccat ex infirmitate peccat in pr̄eꝫ cui attribuit̉ potētia. remittet̉ ei. psͣ. Miſe rere mei dn̄e qm̄ infirmus ſum. Qui āt peccat ex iḡrantia peccat in filiū. cui at tribuit̉ ſapīa. remittet̉ ei. Un̄. j. Thi. j. dicit apl̓s. Miſericordiā ꝯſecutus ſuꝫ ignorans em̄ feci. Sꝫ qͥ peccat ex mali cia. peccat in ſpm̄ ſctm̄. cui attribuit̉ bo nitas. ⁊ iſti nō remittet̉. Ꝙꝛ ſic̄ dic̄ dn̄s Ioh̓.xv. nō hn̄t excuſatiōꝫ de pctō ſuo qꝛ ex certa malicia faciūt. ⁊ hͦ duplicit̓. aut nimis dei bonitateꝫ reſtringendo. aut nimis āpliando. Reſtrinxit dei bo nitatē cayn qͥ putauit ſuā maliciā exce dere dei bonitatē dicēs. Maior eſt ini quitas mea ꝙͣ vt veniā merear. Sic ⁊ iudas ꝓ eo ꝙ tradiderat dn̄m ꝓpt̓ ma gnitudinē criminis deſperauit d̓ venia ⁊ laqueo ſe ſuſpendit. Et certe ſic̄ dicit Hiero. ſuꝑ psͣ. Plus iudas peccauit de ſperando ꝙ xp̄m tradendo. Ampliant aūt nimis dei bonitatē qui dicūt ꝙ qꝛ mīe eius nō eſt finis ſine fine ⁊ ſine nu mero noͣ timēt peccare īpunitateꝫ ſibi ꝓmittendo. iō etiā hic pnīam ꝯtenunt ferre. Prouer. xviij. Impius cū in ꝓfū dum pctōꝝ venerit ꝯtemnit. Uel certe blaſphemātes ſunt qui ad lr̄am ex cer ta malicia deū ⁊ ſctōs ſuos ſtudēt blaſ phemare. vt ſunt luſores taxilloꝝ. vl̓ in alijs quibuſcūqꝫ aduerſitatibus īp̄atie tes. quibus vt frequēter nōͣ remittitur neqꝫ hic neqꝫ in futuro. qꝛ dn̄s tales ſe pius ꝓpt̓ īmanitatē ſceleris ſubito ꝑcu tit ⁊ occidit. ꝙ hi nec pnīam hr̄e pote rūt de peccato. nec remiſſionē. Exēplū iiij. Reḡ. xix. de ſennacherib. qͥ qꝛ blaſ phemauerat dn̄m. totū excratū ſun ſcꝫ plus ꝙͣ centuꝫ. lxxx. milia hoīm in vno momēto noctis incinerauit. Exemplū de antixp̄o. qui qꝛ deū ⁊ ſanctos ſuos blaſphemabit. ſicut legit̉ in Dan̄. ⁊ in apoc̄. ⁊.ij. Thi. ij. ⁊ dn̄s ip̄m ſubito ſpi oris ſui interficiet. Exemplū de illo cū luſiſſꝫ ad taxillos. ꝓuocatꝰ cepit blaſ phemare. ⁊ arcū arripiens ſagitta cō

In die pentecoſtes.
tra deū in aera fixit. q̄ reuerſa eſt qͣſi cru entata. Et cū ille territus vt videret ⁊ eā tetigiſſet. ſtatim igne dīno conſum ptus fuit. Tales em̄ nō ſolū fugit ſpūſ ſctūs ſꝫ etiā maxīe eis aduerſat. Unde Eſa. Spū labioꝝ ſuoꝝ int̓ficiet impiū. De eodem. Sermo. CXI. Abo vobis ſpūm ⁊ viuetis. Ezech̓ xxxvij. E In quibꝰ v̓bis circa hͦ donū qͣtuor ſunt notanda. ¶ Primū datoris liberalitas cū dicit. Dabo. nō vendā. ¶ Scd̓m reci pientiū idoneitas. cū dicit. vobis. ¶ Ter tiū doni ſublimitas. cū dic̄. ſpm̄¶ Quar tū doni vtilitas. cū dicit. ⁊ viuetis. ¶ In prīo gͦ qꝛ nullā ꝯditionē apponit nota tur dantis liberalitas. Oat em̄ dn̄s oī bus affluent̓ ⁊ nō improperat Iac̄. j. Om̄e datū optimū ⁊ om̄e donū ꝑfectū In quibꝰ v̓bis īnuit multa ip̄ius dona ⁊ oīa valentia. Ꝙ dat donū bonū qn̄ tū ad tꝑalia Gen̄. j. Et vidit deꝰ cūcta q̄ fecerat ⁊ erat valde bona. Oat meliꝰ ꝙͣtū ad naturalia tā corꝑalia ꝙͣ ſpūalia In aīa dat optimū ꝙͣtuꝫ ad ſpūalia ſic̄ ſunt gre ⁊ v̓tutes. qͣ Aug. maxīa dona dicit. qͦ tripliciā dona tagit dn̄s Math̓ xxv. vbi dicit de ẜuis ꝙ vni dedit. v. ta lenta. alij aūt duo. alij v̓o vnū. Per qͥn qꝫ talenta intelligunt̉ bona tꝑaliaʸ que quīqꝫ ſenſibꝰ v̓ſant̉. vicꝫ viſu. guſtu. au ditu. odoratū. ⁊ tactu. Per duo talenta corpus ⁊ aīa ⁊ q̄ ipſis inſunt bona na turalia. Tres em̄ ſunt vires naturales aīe.ſ. rōnalis. iraſcibilis. ꝯcupiſcibilis. Bona v̓o naͣlia corꝑis ſunt eloquētia. fortitudo. pulcritudo ⁊ hmōi. Per vnū aūt talentū tm̄ ſpūalia deſignant̉. ſicut ſunt v̓tutes quibꝰ hō bonus incepit eē It̓ dona ꝑ q̄ hō in bono ꝓficit. It̓ bea titudines quibꝰ hō in bono. ꝑficit̉. Et lꝫ bona ſpūalia multa eſſe videant̉. tn̄ vnū talentū dicunt̉. qꝛ ſoli anīe inſunt. Sꝫ donū ꝑfectū ſunt celeſtia. qꝛ ꝑfectū ē cui nihil de eſt. Adapta. F¶ Scd̓o recipientiū hͦ donū idoneitatis ſubdit̉
cū dr̄. vobis.ſ. apl̓is nō cuilibꝫ. q̄ idoneſ tas ipſoꝝ in vaſe materiali vbi vinum dꝫ reponi pōt deſigͣri. Erāt em̄ vas fir mū ſiue integꝝ ꝑ patiam. ſtabile ꝑ ꝯſtā tiā. vacuū a ſpū elationis ꝑ hūilitatem mundū ꝑ ꝯſcīe puritatē. eleuatum a ter ra ꝑ tꝑaliū reiectionē. ſuꝑ aꝑtum ꝑ cele ſtium ꝯtemplationē. bn̄ ligatū ꝑ dei ⁊ ſui ꝓximi dilectionē. Que oīa adapta de actibus apl̓oꝝ. G ¶ Tercio doni ſublimitas īnuit. cum dicit. ſpm̄. Non em̄ fuit donū terrenum ſꝫ celeſte. Un̄ fa ctus eſt repente de celo ſonus tanꝙͣ ad ue. ſpi. vele. O ꝙͣ ſublime ⁊ p̄cioſū do nū qd̓ ita nobilitatit ſimplices piſcato res. Nam ſalomon ſuꝑ oēs diuitias pe tiuit a deo donū ſapīe. Et ecce plus ꝙͣ ſalomon apl̓i. Nā ꝑ ſpm̄ receperūt mi ra ſapīam. Et in ore oīm linguaꝝ noti ciā. In corꝑe aduerſus reges ⁊ p̄ſides ꝯſtantiā. Adapta. H¶ Quarto do ni vtilitas exprimit̉. cū dicit. ⁊ viuetis. ſ. vita gr̄e in pn̄ti ⁊ gl̓ie in futuro. Ip̄e em̄ ſpūalem vitā tribuit in pn̄ti. Pri. mo a peccati morte liberādo. Un̄ Ro. viij. Lex ſpūs vite in xp̄o ieſu liberauit me a lege peccati ⁊ mortiſ. Glo. in xp̄o ieſu.i. ꝑ xp̄m ieſum qui dat ip̄m ſpm̄. ¶ Scd̓o vt vera vita in ipſo habitare poſſit cor p̄parando Eph̓. iij. dicit pau lus. Flecto genuā mea ad pr̄em dn̄i nr̄i ieſu xp̄i vt det vobitẜm diuitias gr̄e ſue v̓tute corroborari ꝑ ſpm̄ eiꝰ in interio ri hoīe. xp̄m habitare ꝑ fidē in cordibꝰ vr̄is. ¶ Tercio corpꝰ nr̄m qd̓ mō morti ficat̉ ꝑ pnīam. in eternum viuificando Un̄ Ro. viij. Si ſpūs eius. Glo. pr̄is qui ſuſcitauit ieſum a mortuis habitat in vobis. viuificabit ⁊ mortalia corꝑa vr̄a. Glo. Spūſctō nō ſolū aīa ſancta fit ſꝫetiā ip̄m corpus viuificabit̉. eritqꝫ in natura ſua mundiſſimū. ſicqꝫ viuem vita gl̓ie ꝑ ſpm̄ ſctm̄ ip̄m iugiter ꝯtem plando. Ezech̓. xxxix. Non abſcondaꝫ vltra faciem mea ab eis eo ꝙ effundaꝫ ſpm̄ meum ſuꝑ oēm domū iſrael. De eodem. Sermo. CXII.

In die Pen. teco.
Abit vobis ſpiri ritū veritatis vt mane at vobiſ cū ineternū. Ioh̓. xiiij. A ¶ Notan dū ꝙ ſpūiſctus dat̉ ſex generibus hoīꝫ Oat̉ em̄ ꝑ fidē in xp̄m credentibꝰ Ioh̓ vij. Qui credit in me ſic̄ dicit ſcriptura flumina de ventre eiꝰ flue̓t. Hoc aut di xit de ſpij quē accepturi erat credentes in eū. ⁊ Act̉. xix. Si ſpm̄ ſctm̄ accepiſtis credentes. Et iſtis dat̉ vt ipſos lumine vere cognitiōis ꝑfundat vt vicꝫ ip̄m ꝑ ſui inhabitatiōꝫ cognoſcāt. Un̄ poſtꝙͣ dixit dn̄s. Dabit ſpm̄wveritatis. Statiꝫ ſubiūxit. Quē mūdus nō nouit nec ſcit eū. Uos aūt cognoſcetis eum qꝛ apud vos manebit ⁊ in vobis erit. Secūdo dat̉ in deo ſperātibus. Ro. xv. At abū detis in ſpe ⁊ v̓tute ſpūſſancti. Et iſtis dat̉ vt gaudiū ⁊ leticiaꝫ de ſpe celeſtis gl̓ie infundat. Un̄ Eph̓. v. Implemini ſpūſancto. Et poſt. Loquētes vobiſmet ipſis in palmis ⁊ hymnis ⁊ cantiqͥſpū alibus. cantantes ⁊ pſallentes in cordi bus vr̄is dn̄o. De hoc gaudio. j. Theſ. j. Imitatores nr̄i facti eſtis ⁊ dn̄i exci pientes verbū in tribulatione multa ⁊ gaudio ſpūſſancti. ¶ Tercio dat̉ deū ac ꝓximū diligentibꝰ Ioh̓. xiiij. Si diligi tis me mādata mea ẜuate. ⁊ ego roga bo pr̄em ⁊ aliū paclitū dabit vobis ſpi ritu v̓itatis. Et iſtis dat̉ vt ignē carita tis āplius diffundant. Ro. v. Charitas dei diffuſa eſt in cordibus nr̄is ꝑ ſpm̄ſā ctū qͥ datus eſt nobis. Et Gal̓. v. Fru ctus ſpūs eſt charitas. Et ibideꝫ. Per charitatē ſpūs ẜuire inuicē.i. ꝑ charita tē q̄ ꝓcedit de ſpūſancto. ſicut dicit glo. B ¶ Quarto dat̉ ꝯtra tētationes vi riliter luctātibus. Eſa. xliiij. Noli tim re ẜue meus iacob. effunda ſpm̄ meum ſuꝑ ſemen tuū. Iacob luctator interp̄ta tur. Semen iacob ſunt illi qͥ eū in hoc imitant̉. Et iſtis dat̉ ad hoc vt in certa mine fortificent̉. ij. Thi. ij. Non em̄ de dit nobis deus ſpm̄ timoris. Glo. quo turbatus petrus negauit xp̄m. ſꝫ v̓tutis glo. i. fortitudīs ꝯtra aduerſa. Propter
hͦ dr̄ in psͣ. Et ſpū oris eius om̄is v̓tus eoꝝ. Und̓ ⁊ ſpūs fortitudīs dr̄ Eſa. xj. ¶ Quinto dat̉ ſpūſſanctus in or̄onep. ſeuerātibus. Lu xj. Si vos cū ſitis ma li noſtis bona data dare filijs vr̄is. qͣn to magis pr̄ veſter de celo dabit ſpūm bonū petentibꝰ ſe. Et Ecc̄. xxxix. Ape riet os eius in or̄one ⁊ ꝓ delictis ſuis dep̄cabit̉. ſi eī dn̄s magnꝰ voluerit ſpū intelligentie replebit euꝫ. Luc̄. iij. Ieſu baptiſato ⁊ orante aperti ſunt celi. ⁊ de ſcendit ſpūſſanctus corꝑali ſpecie ſicut colūba in ip̄m. Propt̓ hͦ ⁊ apl̓i erant ꝑ ſeuerātes in or̄oe. Act̉. ij. psͣ. Os meu aperui ⁊ attraxi ſpm̄. Et iſtis dat̉ ſpūſ. ſanctus vt doceat eos qͥd expedit poſtu lare. Ro. viij. Spus poſtulat ꝓ nobis Glo. i. poſtulare facit. gemitibus ine narrabilibus. zach̓. xij. Effundā ſuper domū dauid ⁊ ſuꝑ habitatores hierl̓m ſpm̄ gr̄e ⁊ p̄cū vt ſcꝫ gr̄am p̄ſtet orādi. Exemplū ca. ix. O. ¶ Sexto dat̉ ſpūſſā ctus ſolitaria loca ⁊ quieta a md̓i ſtre. pitu petentibus. Quia Ioh̓. xiiij. dicit̉ Ꝙ mūdus nō nouit eū. Un̄ Act. ij. dr̄ de apl̓is. Ꝙ oēs erant ꝯcluſi in cenacu lo motis ſyon. qn̄ factus eſt repente de celo ſonus tanꝙͣ adueniētis ſpūs vehe mentis. ⁊ repleuit domū vbi erant ſe dentes nō in mūdo diſcurrētes. psͣ. Ec ce elongaui fugiens ⁊ manſi in ſolitu dine. expectaba eū qui ſaluū me fecit a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate. Et ta libus maxīe dat̉ ſpūſſctus ad ſcriptura rū ⁊ ad futuroꝝ reuelatiōꝫ ⁊ ipſoꝝ de lectatiōꝫ. Un̄. j. Coꝝ. ij. Oculus nō dit nec aurꝭ au. nec in cor hoīs aſce̓. qͣ parauit d̓s diligentibꝰ ſe. nobis aūt re uelauit ꝑ ſpm̄ ſctm̄. Tl̓es em̄ multū ſen tiūt d̓ dulcedre ſpūſſctī. Exēplū. c. xv ¶ De epl̓a. Sermo. CXIII Epleti ſunt omēs ſpūſctō ⁊ ceperūt loqui. Act̉. E Hodie apl̓i ꝓmiſſum munus a celeſti imꝑatore recipiūt. qd̓ munus tr plicit̓ cōmendat̉ in p̄miſſis verbis. vio

In die pentecoſtes.
qꝛ copioſum. Un̄ dicit. Repleti ſūt oēs Item ſcd̓o qꝛ precioſum. qꝛ ſpūſancto. Itē tercio qꝛ fructuoſum. ⁊ ceperūt lo qui ꝓut ſpūſſanctus dabat eloqui illis Hec tria circa hoc munus in introitu miſſe cantat eccl̓ia. Nam p̄cioſitatem muneris. cū dicit. Spūs dn̄i. Copioſi tate. cū dicit. Repleuit orbē terraꝝ. Fru ctuoſitate. cū dc̄i. Et hͦ qd̓ ꝯtinet oīa ſci entiā hꝫ vocis. Copioſitatē gͦ mueris beatus lucas euāgeliſta exprimit dicēs Repleti ſunt om̄s. Sꝫ penſandū ꝙ lu cas an̄ copioſimunerꝭ collationē. pͥmo idoneitate recipientiū munus exp̄mit On̄dit em̄ ipſos fuiſſe humiles. qꝛ erāt diſcipuli. Math̓. xj. Diſcite a me quia ſum ⁊ humilis corde. Tales em̄ ip̄m re cipiūt. Eſa. vlt̓. Suꝑ quem requieſcet ſpūs meus niſi ſuꝑ humilē. ẜm aliam tranſlationē. Itē erāt ꝯcordes. qꝛ erāt piter in eodē loco. Un̄ Eſa. in p̄miſſa autoritate poſtꝙͣ dixit requieſcere ſpm̄ ſuꝑ humile. addit ⁊ quietū. Iteꝫ erant orantes. Act̉. j. Erant vnanimiter ꝑſe. uerātes in or̄one. psͣ. Os meū aperui ⁊ attraxi ſpūm. Tales gͦ ſunt ſpūſancto repleti. Et repleti ſunt velociter. qꝛ fa ctus ē repente de celo ſonꝰ. Neſcit em̄ tarda molimina ſpūſſancti gr̄a. Itē re pleti ſunt viſibrl̓r. qꝛ apparuerūt apl̓is diſper tite lingue tanꝙͣ ignis. Item re pleti ſunt vniuerſalit̓. qꝛ om̄es. Act̉. x. Non eſt ꝑſonaꝝ acceptor deus. B ¶ Repleti ſunt aūt nō ꝑuo vel vili mune re ſꝫ p̄cioſo. qꝛ ſpūſancto quo muere ni hil p̄cioſius. nō em̄ eſt t̓reſtre ſꝫ ſuꝑcele ſte. Sicut em̄ deo nil p̄cioſius ſic nec hͨ muere. qꝛ ſpūs eſt deus. Hic eſt ſpūs qͥ ſicut dr̄ in libro Sap̄. vij. vnicus quidē eſt in ſe. ſꝫ multiplex in effectu reſpectu illoꝝ quos replet rōne ſeptē donoꝝ p̄ cioſoꝝ q̄ ꝯfert expellendo ſeptē pcta co traria. Replēdo em̄ ꝯfert. ¶ Primo cō fert donū timoris cū cordis cōtritione ⁊ ꝯterendo ⁊ humiliando aīam ⁊ expel. lendo ſuꝑbia. Ecc̄. j. Timor dn̄i expel lit pctm̄. Suꝑbia em̄ dr̄ pctm̄ antono maſice. ¶ Scd̓o ſpūſſanctus ꝯfert donū pietatis cū ꝓximi compaſſione. ⁊ ex pellit inuidiaꝫ. Eſt em̄ benignus ſpūs ſapīe. ſicut dicitur Sap̄. j. nec permittit inuidia aduerſus ꝓximū regnare. qua liter regnauit in ſaul cōtra dauid. quia ſpūs dn̄i receſſerat ab eo. ¶ Tercio ſpūſ ſanctus cōfert donū ſcientie cum ꝓpria cognitione. ⁊ expellit irā. Qui em̄ vere cognoſcit ꝓprios defectus nō iraſcitur alijs ſed ſibi tm̄ Ecc̄s.j. Qui addit ſciē tiam addit ⁊ laborē vel dolorē. vel ẜm aliā lr̄am. ¶ Quarto ſpūſſanctus illis quos replet ꝯfert donū fortitudinis cū aduerſoꝝ ſupportatione. ⁊ expellit ac. cidia. q̄ maxime venit ex impatientia. Un̄ Eſa. xliiij. dr̄. Noli timere ẜue meꝰ iacob effunda ſpm̄ meū ſuꝑ ſemen tuū Iacob luctator interp̄tat̉. Semen ia cob ſunt illi qui in hoc eū imitantur. ⁊ iſtis dat̉ ſpūs vt in certamine fortificen tur. Tales fuerunt apoſtoli de quibus Act̉. iiij. dicit̉. Ꝙ licet ipſis iudei fla gellando incarcerando p̄ciperent ne fi dem xp̄i p̄dicarent. tanto audacius p̄di cabant dicentes magis obediendū deo ꝙͣ hōibus. Talibus dr̄ Ecc̄. vj. Subij ce humeꝝ tuū ⁊ porta illā ſcꝫ dei ſapie tiam. ⁊ ne accidieris in vinculis eius. Ipſe em̄ ſpūs adiuuat infirmitatē no ſtrā. Sicut dr̄ Ro. viij. ¶ Quinto ſpūſ ſanctus confert donū conſilij cum mū di abiectionē. ⁊ expellit auariciā. Mat xix. Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vende om̄ia que habes ⁊ da pauꝑibus. ¶ Se xto confert ſpūſſanctus donum intelle ctus cum mentis attractione circa ſpiri tualia cōtemplanda. ⁊ expellit gulam. que facit adherere terre ventrem noſtꝝ ⁊ impedit aciem mentis. Quia ſicut di cit Hieronymꝰ. pinguis venter tenuemi ſenſum non gignit. Ecc̄s. ij. Cogitaui vt a vino abſtraherem carnem meam vt tranſferrem animū meum ad ſapiē tiam. ¶ Septimo ſpirituſſanctus con fert illis quos replet donum ſapientie cum diuini ſaporis delectationē. ⁊ ex pellit luxuriam. Quia ſicut dicit Gre go. guſtato ſpū deſipit om̄is caro. E m iij

Penteco. In die
¶ Tercio fructuoſitas tā p̄cioſi munerꝭ ſubdit̉(cū dr̄. Et ceperūt loqui ꝓut ſpūſ ſanctus dabat eloqui illis. Et de hͦ in tribus. Dabat em̄ ſpūs eloqui ꝙͣtū ad genera linguaꝝ. qꝛ om̄s linguas ſciue rūt. Act̉. ij. Nōne illi qui loquūt̉ galy lei ſunt. ⁊ quo audiuimus vnuſquiſqꝫ linguā noſtrā in qua nati ſumus. Iteꝫ dabat eloqui ꝙͣtum ad ſcripturaꝝ ſcien tiam. qꝛ om̄s ſcripturas. intellexerunt. Un̄ Act̉. iiij. de apl̓is dr̄. Ꝙ principes ſacerdotū comꝑto ꝙ hoīes eſſent ſine litteris ⁊ idiote amirabant̉. Itē dabat eloqui ꝙͣtum ad debitu modū. qꝛ pru denter ꝓpoſuerūt. Iuxta illud Luc. xij. Cū aūt induxerint vos ad magiſtratꝰ ⁊ poteſtates nolite ſoliciti eſſe qualiter aut quid reſpondeatis. ſpūs em̄ ſanctꝰ docebit vos. ¶ De epiſtola. Sermo. CXIIII. Epleti ſunt omēs ſpūſancto. Act̉. ij. F ¶ In v̓ bis iſtis duo innuūt̉. vicꝫ repletio ſpūs cum dicit. Repleti ſunt om̄s ſpūſancto Et repletiōis fructus. cū dicit. Et cepe rūt loqui. Notant̉ ergo octo genera hoīm que repleuit ſpūſſanctus. Et to tidem repletionis fructus. ¶ Primus ē ioſue qui repletus ſpūſancto ppl̓o dei p̄ficitur. Deut̓. xxxiiij. vbi dicitur ꝙ io ſue filius nun repletus eſt ſpū ſapīe. qꝛ moyſes poſuit manus ſuas ſuꝑ eum. ⁊ obedierūt ei filij iſrael. Quia ip̄e ē qui veros p̄latos in eccl̓ia dei īſtituit. Pro pter qd̓ dicebat paulus. Act̉. xx. Atten dite vobis ⁊ vniuerſo gregi in quo ſpi ritus vos poſuit ep̄os. Propterea con ſuetudo eſt ꝙ ante electionē p̄latoꝝ ſi ue ꝑmiſſam ſiue ꝑ hymnū. veni creator ſpūs. ſpūſſanctus inuocat̉. ¶ Secūdus eſt beſeleel qui repletus ſpūſancto ad faciendū ome opus tabernacl̓i. ſapiēs efficitur. Exo. xxxj. Ecce vocaui ex no. mine beſſeleel. ⁊ repleui euꝫ ſpū dei. ⁊ ſapīa ⁊ ſcīa ⁊ intelligentia in om̄ī oꝑe.
Ipſe em̄ ad bonū oꝑandū fortificat ⁊ inſtruit. Ro. xv. dicit paulus. Abunde tis inꝙͣ in ſpe ⁊ v̓tute ſpūſſancti.i. forti tudine bone oꝑatiōis q̄ datur ꝑ ſpm̄ſā ctu ¶ Tercius eſt ioh̓es baptiſta qui ve pletus in vtero ſpūſctō ſanctificat̉ Luc̄ j. Spūſancto replebitur adhuc ex vte ro matris ſue. Et de eo intelligit̉ illud Hiere. Priuſꝙͣ exires de ventre ſancti ficaui te. Ipſe eſt em̄ qui aīam ſuā ab om̄i ſorde peccati ablutā ſanctificat.jͣ. Coꝝ..vj. Abluti eſtis. ſꝫ iuſtificati eſtis in noīe dn̄i ⁊ in ſpū dei noſtri. Et Act̉. j. Ioh̓es quideꝫ baptizauit aqua. vos autē baptiſabimini ſpūſācto. Et Eſa. iiij. Si abluerit dn̄s ſordes filiaꝝ ſyon ⁊ ſanguinē hierl̓m lauerit de medio eiꝰ in ſpū iudicij ⁊ ſpū ardoris. ¶ Quarta eſt elizabeth mater eiꝰ que repleta ſpū ſancto matrē dei ⁊ deū in ip̄a agnouit Luc̄. j. Elizabeth repleta ſpūſancto ex clamauit. Und̓ hoc mihi vt veniat ma ter dn̄i mei ad me. Ipſe eſt em̄ qui lu mine vere cognitiōis ꝑfundit. ij. Coꝝ iiij. Habentes eundem ſpm̄ fidei ſicut ſcriptum eſt. credidi ꝓpter qd̓ locutus ſum. Ubi dicit gloſa. ꝙ ſpūſſanctus eſt cauſa fidei. qꝛ ſpūſſanctus facit vt hēa mus fidē. G¶ Quintus eſt zachari as pr̄ ioh̓is baptiſte qui repletus ſpū ſancto ꝓphetauit dicenſ. Benedictus dn̄s deus iſrael. Ipſe eſt qui ad laudā dum ⁊ ꝓphetandum os aperit ⁊ laxat j. Reg. xix. dr̄ de ſaul ⁊ nuncijs eiꝰ. Fa ctus eſt in illis ſpūs dn̄i ⁊ ꝓphetare ee perunt. Act̉. ij. Effundā de ſpiritu mēo ſuꝑ oēm carnem ⁊ ꝓphetabunt filij ve ſtri ⁊ filie veſtre. Numeri. jͣ. dr̄. de. lxx. viris cum requiſiuiſſet in eis ſpiritus ꝓ phetare ceperunt nec vltra ceſſauerūt ¶ Sextus eſt petrus qui hoc ſpiritu re pletus principes ſacerdotum conſtan ter redarguit. Act̉. iiij. Tunc repletus petrus ſpirituſancto dixit ad principes ſacerdotum. Et poſt. Hic eſt lapis qui reprobatus eſt a vobis. Quia ipſe eſt qui corā principibꝰ ⁊ tyranis ad loqn dum audaciam tribuit. Math̓. x. Non

De ſct̄ā trinitate.
em̄ vos eſtis q̄ loqͥmini ſed ſpūſſanctꝰ qͥ loquit̉ in vobis. Et Luc̄. xij. Nolite ſoliciti eſſe qͣlit̓ aut qͥd rn̄deatis. ſpūs em̄ ſctūs docebit vos in illa hora quid oporteat vos dicere. ¶ Septimū genꝰ ſunt apl̓i qui repleti ſpūſcto varijs lin guis loq̄bant̉ Unde hic dicit. Repleti ſunt oēs ſpūſancto ⁊ ceperūt loqui. qꝛ ipſe eſt qͥ p̄dicatoꝝ corda replet ⁊ eos varijs linguis loqui facit. du quēlibet qualiter ẜm diuerſitatē ⁊ capacitatem audientiū predicare debeat inſtruit. jͣ. Corinth. xij. Unicuiqꝫ dat̉ manifeſta tio ſpūs ad vtilitatē. Et poſt. Alij qͥdē dat̉ ꝑ ſpūm ſermo ſapientie. alij ſermo ſciētie ẜm eundcͣ ſpūm. alij genera lin guaꝝ ⁊cͣ. ¶ Octauus eſt ſtephanꝰ qui repletus ſpūſancto patienter morte ſu ſtinuit ⁊ ꝓ lapidantibus int̓ceſſit. Act̉. vij. Cū eſſꝫ ſtephanꝰ plenus ſpūſctō in tendens in celū. Et pꝰ Lapidabant ſte phanū inuocantē ⁊ dicentē. On̄e ieſu accipe ſpm̄ meū. Et poſitis genibꝰ cla mauit voce magͣ dicens. Dn ne ſtatu as illis hͦ pctm̄. Ipſe em̄ ſpūſſanctꝰ pa tiētes ne deficiat ſua virtute ſuſtentat. Ro. viij. Spūs adiuuat infirmitatem noſtram. Propterea ſecure dicebat. ij. Thi. j. Nō em̄ dedit nobis deꝰ ſpm̄ ti moris ſꝫ v̓tutis. Un̄ alibi dic̄. Oīa poſ ſuꝫ in eo qͥ me ꝯfortat. Rogemꝰ gͦ ip̄m ſpm̄ ſctm̄ vt nos replere dignet. vt effe ctus p̄dictos cōſeqͥ valeamus. Amen. ¶ De epiſtola. Sermo. CXV. T ceperūt loqui varijs linguis ꝓut ſpūſſanctꝰ dabat eloqͥ illis. Actu. ij. H ¶ Circa diuerſas ꝑſonas diuerſis tꝑi bus diuerſa oꝑa inuenit̉ ſpirituſſanctꝰ oꝑatꝰ fuiſſe q̄ vſqꝫ hodie in aīa ſctā ſpi ritualiter oꝑat̉. ¶ Primo gͦ gedeoneꝫ induit. Iud̓.vj. Spiritꝰ dn̄i induit ge deonē. Quia ipſe ſpūſſanctꝰ aīaꝫ ſct̄aꝫ indum̄tis v̓tutū ornat. Iob.xxvj. Spi ritꝰ dn̄i ornauit celos.i. celeſtes viros.
De hͦ indumēto Col̓. iij. Induite vos ſicut electi dei ⁊ ſancti ⁊ dilecti viſcera miſcd̓ie benignitatē humilitatē mode ſtiā ⁊cͣ. De quibus ſi placꝫ loqͥ reqͥre in dn̄ica an̄. lxx. ¶ Scd̓o in ſampſonē ir ruit. et leonē quaſi eduꝫ dilaniauit. phi liſteos ꝓſtrauit. ⁊ vincula q̄bus ligatꝰ fuit diſſoluit. Iud̓. xv. Spus dn̄i irruit in ſamſonē. et ſicut ſolent ad ardorem ignis ligna ꝯſumi. ita ⁊ vincula qͥbus ligatus erat diſſipata ſunt ⁊ ſoluta. qꝛ ſpirituſſanctꝰ contra inimicos ſpūales et inſultus leonis.i. diaboli roborat ⁊ munit. Un̄ ſuꝑ illud Ductꝰ eſt ieſus in deẜtū a ſpiritū. Quia ipſe quos replet ad pugna mittit fortes. ⁊ ſine h̓ ſpū qͥ ad pugnā vadit cito cadit. Propt̓ hoc rogabat psͣ. Spū principali cōfirma I¶ Tercio inſilijt in ſaul. et ī vi me. rū alterum mutatꝰ eſt. j. Reg. x. In ſili et in te ſpiritus dn̄i ⁊ mutaberis in vi rum alteꝝ. qꝛ ip̄e ſpirituſſanctꝰ qn̄ aīaꝫ viſitat ſubito innouat ⁊ īmutat. Pſal. Emitte ſpm̄ tu. ⁊ crea. ⁊ reno. fa. ter. et ad Ephe. iiij. Renouamini ſpiritu mē tis veſtre. glo. ꝑ ſpm̄ qͥ duc̄ mentē vr̄aꝫ Psͣ. Hec mutatio dextre excelſi. Iteꝫ psͣ. Spiritum rectuꝫ innoua in viſceri bus meis. ¶ Quarto in dauid dirigit̉ ⁊ in regē inungit̉. jͣ. Re. xvj. Unxit ſa muel dauid in medio fratruꝫ eiꝰ ⁊ dire ctus eſt ſpiritus dn̄i a die illa in dauid et deinceps. qꝛ ſpirituſſanctꝰ ē vnctio qͣ electꝰ qͥſqꝫ ad habenduꝫ regnum celeſte ungit̉. De qͣ vnctiōe. jͣ. Ioh. ij. Anctio quā accepiſtis a deo maneat in vobis Glo. Anctio ſpirituſſancti. cuiꝰ ſacr̄m ē in vnctiōe viſibile. R¶ Quinto eze chielē eleuat ⁊ occl̓ta myſteria reuelat Ezech.viij. Eleuauit me ſpiritus int̓ celuꝫ ⁊ terraꝫ. ⁊ adduxit me in hierl̓m in viſiōe dn̄i. qꝛ ipſe ꝓphetis myſteria reuelat ⁊ ꝑ ora ipſoꝝ loquit̉. ij. Re. xx iij. dixit dauid. Spus dn̄i locutꝰ ē ꝑ me ⁊ ẜmo eius ꝑ linguā meā. Et. ij. Pe. j. Spūſctō īſpirati locuti ſunt dei hoīes Et. ij. Eoꝝ. xiiij. Spūs loquit̉ myſte ria. ¶ Sexto ſpūſſanctꝰ in mariā ſuꝑ

De ſctā trinitate.
uenit ⁊ eā imp̄gnauit. Lu. j. poſtꝙͣ ipſa dixit. Quō fiet iſtud ⁊c̄. Spūſſctūs in qͥt angelus ſuꝑueniet in te ⁊ v̓tus altiſ ſi. obu. tibi. Per ip̄m em̄ ſpm̄ ſctm̄ aīa ꝓle ſpūali fecundat̉. Io. iij. Qd̓ natuꝫ eſt ex ſpū ſpūs ē. glo. i. ſil̓e ſpūi. Qd̓ ei in ea natu eſt de ſpūſctō eſt. ¶ Septīo varijs apl̓os ornauit donis. Und̓ ſupͣ d̓r. Et ceperunt ſoqͥ varijs linguis ꝓut ſpūſſanctꝰ dabat eloqͥ illis. qꝛ ipſe p̄di catores ẜm diuerſitatē audientiū ⁊ ca pacitateꝫ inſtruit. jͣ. Coꝝ. xij. Unicuiqꝫ dat̉ manifeſtatio ſpūs ad vtilitatē. Et Ecc̄. xv. de p̄dicatore d̓r. Impleuit euꝫ dn̄s ſpū ſapīe ⁊ intellectus. qn̄.ſ. in me dio eccleſie aꝑuit os eius. ¶ De ſctā trinitate de epiſto Sermo. CXVL. la. Ratia dn̄i noſtri ieſu chriſti ⁊ caritas dei ⁊ cōi catio ſct̄iſpūs ſit ſꝑ cū oībꝰ ve bis Amē. ij. Coꝝ. vl. A¶ In his v̓ bis apl̓s duo facit. ¶ Primo em̄ bn̄fi cia ſancte trinitatis notificat cū dicit. Gr̄ā dn̄i nr̄i ieſu chriſti ⁊ caritas dei ⁊ cōicatio ſctīſpus. Scd̓o eadē bn̄ficia nobis adaptat cū dic̄. Sit ſꝑ cū oībus vobis Amē. Notificat aūt tria benefi cia triū ꝑſonaꝝ ꝑ qͥ ſalus nr̄a ꝯſūmata fuit. ¶ Primū bn̄ficiū eſt caritas pr̄is qͣ filiū dedit. Pro quo dic̄. Caritas dei Ioh. iij. Sic deus dilexit md̓m vt filiū ſuū vnigenitū daret. ¶ Scd̓m bn̄ficiū eſt gr̄a filij qͣ ſe paſſioni obtulit. Pro quo dic̄. Gra dn̄i no. ie. xp̄i. Ecci. xxx. Gr̄aꝫ fideiſſoris ne obliuiſcarꝭ. dedit cm̄ aīam ſuam ꝓ te. ¶ Terciū bn̄ficiū eſt cōicatio ſpūſſctī qͣ ſe fidelibꝰ effudit Pro quo dic̄. Cōicatio ſpūſſctī. Act̉. ij. Factꝰ ē repēte d̓ celo ſonꝰ tāꝙͣ adue. ſpi. vehe. ⁊ repleti ſūt oēs ſpūſcto. ¶ Et lꝫ prima ſit ꝑſona pr̄is ī̉ ordīe. tn̄ in p̄ miſſis v̓bis apl̓i prīo ꝑſona filij ponit̉ ⁊ hͦ ꝓpt̓ tria. Prīo qꝛ nomē ei ml̓tū d̓iectū fuerat ī paſſiōe. Phil̓. ij. Exina
niuit ſemetip̄m for. ẜui acci. factꝰ obe. vſqꝫ ad mor. mor. aut crucꝭ. Qd̓ fuit vt liſſimū genꝰ tormēti. ¶ Itē p̄poſuit p. ſonā filij vt errorē arriani qͥ dicebat fi liū minorē pr̄e exeluderet. qd̓ xp̄s fecit cū dixit. Io. xiiij. Ego ⁊ pr̄ vnū ſumus ¶ Itē p̄poſuit ꝑſona filij. qꝛ ꝑ filiuꝫ ꝑ uenimꝰ ad cognitōeꝫ pr̄is. Un̄ dic̄ Io. xv. Pr̄ manifeſtaui no. tu. oībꝰ hoc B ¶ Incipiēdo gͦ a pr̄is bn̄ficio qͥ pri mus in ordine ē ꝑſonaꝝ ꝙͣ excellēs qd̓ libet fuerit aduertamꝰ. Nā caritas pa tris eſt ineffabilis. gr̄a filij incōꝑabilis cōicatio ſpūſſctī āmirabil̓. ¶ Uere ſeffa bilis pr̄is caritas in filij datōe inuenit̉ ſi tria pēſant̉. vicꝫ qͥs dedit. cui dedit. ⁊ qͥd dedit. Dedit eī deꝰ īmēſus. ꝓ quo di cit hic. Caritas dei. Dedit md̓o ingͣto ⁊ īmerito. Un̄. j. Io. iiij. In hͦ ē caritas d̓i n̄ qͣſi nos dilexerimꝰ eū ſꝫ qꝛ ip̄e pri or dilexit nos. Dedit magnū. qꝛ filium ſuū. vt d̓r Io. iij. Dedit carū. qꝛ vnige nitū. Dedit ꝑ neceſſariū ſine quo.ſ. ſa lus eſſe n̄ poterat. Pro quo ſubdit U oīs qͥ credit in ip̄m n̄ ꝑe. ſꝫ ha. vi. et̓nā Hac pr̄is caritatē amirās btūs grego. exclamādo dic̄. O ineffabil̓ caritas vt vuū redimeres filiū tradidiſti. Itē gr̄a dn̄i nr̄i ieſu xp̄i quā exhibuit in paſſiōe incōꝑabil̓ qꝛ excedit delicta excedit merita. ⁊ excedit tentam̄ta. Ue re gr̄a paſſiōis xp̄i excedit pctā. qꝛ licꝫ totꝰ mūdus plenꝰ fuerit pctīs. tn̄ gͣtia paſſiōis xp̄i totū ſuꝑauit. ⁊ adhuc po tes eſt ſuꝑare. Un̄ Ro. v. Ubi abuda uit delic. ſuꝑabun. ⁊ gra. glo. oīa cōdo nas. Totū eī qd̓ d̓ adā traxiſti. totū qd̓ pͣuis moribꝰ addidiſti dimiſit totū dele uit. Et ad Ephe. j. In quo habemus redemptioneꝫ ꝑ ſanguinē eius ⁊ remiſ ſionē peccatoꝝ ẜm diuitias gratie eiꝰ. Glo. i. ẜm diuiteꝫ gratiā eius q̄ om̄ia dimittit. ¶ Item eſt incomꝑabilis qn tū ad merita. quia excedit merita. Un̄ ad Thi. iij. Apꝑuit gratiā ſaluatoris noſtri dei non exopibus iuſticie que fe cimus nos ¶ Item eſt incōꝑabilis ꝙ um ad tētamenta. Un̄ dic̄ Hebre. iiij

De ictā ttinitate.
Adeamus cū fiducia ad thronū gͣtie eius vt miſcd̓iam cōſeqͣmur ⁊ gr̄aꝫ in ueniamus in auxilio oportuno. Et. ij. Coꝝ.xij. dictū eſt paulo cū multū tēta ret̉ ⁊ peteret ſtimuli tentationeꝫ remo ueri. Sufficit tibi gr̄a mea. Exempluꝫ ca. xij. P O ¶ Iteꝫ cōmunicatio ſpūſ ſancti quā admirabilē inuenimꝰ ſi tria penſamꝰ. Coīcat em̄ ſe nobis ſine dila tione. Un̄ Actu. ij. Factꝰ eſt repente de celo ſonꝰ tanꝙͣ aduenientis ſpūs. Ne ſcit em̄ tarda molimina ſpūſſctī gratia Itē ſcd̓o cōicat ſe ſine diminutōe. Un̄ apl̓i repleti ſunt. nihil em̄ vacui in ipẜ remāſit. Nā ſumma dei pietas veniaꝫ nō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpi ciendo dabit. Iteꝫ cōicat ſe tercio ſine ꝑſonaꝝ acceptione. Un̄ d̓r in Act̉. Re pleti ſunt oēs. Et Act̉. x. In nationes fuit effuſa gr̄a ſpūſſctī. Dixit petrꝰ. In veritate cōperi qm̄ nō eſt ꝑſo. ac. deus E¶ Scd̓o nobis eadeꝫ bn̄ficia ada ptat. cū dicit. Sit ſꝑ cū oībus vobis. Amen. Opta gͦ vt cū oībꝰ nobis ſit ca ritas pr̄is. vt.ſ. ꝓ tam ineffabili mūere id eſt ꝓ filio quē nobis dedit ip̄m mo dis oībus et ſꝑ diligamus. Rn̄ Mat. xxij. Diliges dn̄m deū tuuꝫ ex totoʳ cor de tuo ⁊ ex tota aīa tua ⁊ ex tota men te tua Et aduertite cariſſimi ꝙ chriſtꝰ vult vt totus hō ꝯuertat̉ ad amoreꝫ d̓i pr̄is. Diliges gͦ dn̄m deū tuum ex toto corde tuo ꝙͣtum ad intellectum. ex tota aīa tua ꝙͣtum ad affectuꝫ. ⁊ ex tota mē te tua ꝙtum ad ipſius ꝯtinuā memori am. Sic exponit btūs Augꝰ. Et ſꝑ to tū ponit vt nihil remaneat in hoīe qd̓ in amorem dei pr̄is nō ꝯuertat̉. ¶ Itē optat vt gratiā dn̄i noſtri ieſu chriſti q̄ ſe ꝓ nobis obtulit in ꝑaſſiōe ſit ſem ꝑ nobiſcū. vt.ſ. ipſaꝫ ſꝑ in memoria te neamus Hebre. xij. Recogitate inquit eū qui talem ſuſtinuit a pctōribꝰ aduer ſus ſemetip̄m cōtradictioneꝫ Et Tre. iij. dicit dn̄s ꝑ ꝓphetā. Recordare pau ꝑtatis mee ⁊ trāſgreſſionis abſinthij et fellis. Et ſubdit ꝓpheta in ꝑſona fide lis aīe. Memo. me. ero ⁊ tabeſcet ī me
anīa mea. Quia v̓e ſi paſſio chriſti ad memoriaꝫ reuocet̉ nihil eſt in hoīe qd̓ non tabeſcat. ¶ Item optat vt cōicatio ſancti ſpūs ſit cū oībus nobis. vt.ſ. ſi ne dilatione ſine diminutionē. ſine ꝑſo naꝝ acceptiōe nobis dona ſua cōicet. ¶ Cōicat aūt primo donū timoris cū cordis cōtritiōe ꝯterendo ⁊ huiliando aīam. ⁊ expellendo ſuꝑbiaꝫ. Ccc̄. j. Ti mor dn̄i expellit pctm̄. Suꝑbia em̄ d̓r pctm̄ antonomafice ¶ Secūdo cōicat ſpūſſanctus donū pietatis cum ꝓximi ꝯpaſſione. ⁊ expellit inuidiā. Eſt eī be nignus ſpūs ſapientie. nec ꝑmittit īui diā aduerſus ꝓximū regnare. qualiter regnauit in ſaul ꝯͣ dauid. qꝛ ſpūſſctūs receſſit ab eo. ¶ Tercio cōicat donū ſci entie ſpūſſanctus cū ꝓpriā cognitione ⁊ expellit iram. qͥ em̄ vere cognoſcit de fectus ꝓprios nō iraſcit̉ alijs ſꝫ ſibi tm̄ Ecē ī. ij. Qui addit ſcīam addit ⁊ labo rem vel dolorem ẜm aliā lr̄aꝫ ¶ Quar to cōicat ſpūſſctūs donū fortitudīs cū aduerſoꝝ ſupportatiōe. ⁊ expellit acci diā. q̄ maxīe venit ex impatientia. Un̄ d̓r talibus Eſa. xliiij. Noli timere ẜue meus iacob. effunda ſpm̄ meum ſuꝑ ſe men tuū. Iacob luctator interp̄tatur. Semē iacob ſunt illi q̄ eū in hͦ imitan tur. ⁊ iſtis dat̉ ſpūs vt in oꝑatōe forti ficent̉. ¶ Quinto cōicat ſpūſſctūs donū cōſilij cū mūdi abiectōe. ⁊ expellit aua riciā. Mat. xix. Si vis ꝑfectus eſſe va de ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ ¶ Sexto cōicat ſpūſſctūs donū intelle ctus cū mētis attractōne circa ſpūalia ꝯtēplanda. et expellit gulā qͦ facit ven trē terre adherere. ⁊ impedit aciē̓ men tis. qꝛ ſicut dicit Hiero. Pinguis ven ter tenuē ſenſū nō gignit. Propt̓ hͦ dic̄ ſalomō Ecc̄es. ij. Logitaui vt a vino abſtrahere carnē mea vt ſic tranſferrē aīm meū ad ſapīaꝫ. ¶ Septimo ⁊ vlti mo cōicat ſpūſſanctꝰ donū ſapīe cū di uini ſaporis delectatōe. ⁊ expellit luxu ria. qꝛ ſic̄ dic̄ Grego. Guſtato ſpū de ſipit oīs caro. In cꝰ ſignū petrꝰ iacobꝰ

De ſctā trinitate.
ſtaſſent modicū de diuina delectatione ꝓtinus corꝑa ipſoꝝ in terrā corruerūt Rogemꝰ gͦ dn̄m vt tā excellētia beate trinitatis bn̄ficia q̄ apl̓s corithijs exe ptauit. in nobis ꝑciꝑe valeamꝰ Amē. Sex. CXV II. De euan. Abbi ſcimꝰ qꝛ a deo veniſti mgtͣ. nemo em̄ p̄t hec ſigna facere q̄ tu facꝭ. Io. iij. A Felix dyalogꝰ hodierni euan gelij qͥ verſat̉ inter xp̄m ⁊ nicodemum qꝛ chriſtiane fidei cōfirmat fundam̄tū Oſtendit̉ em̄ in ipſo btā ⁊ increata tri nitas ꝑ ſuas ꝓprietates. vicꝫ pr̄ ꝑ prin cipiū. qd̓ dat eſſe. cū dic̄. A deo veniſti. Filius ꝑ magiſteriū. qd̓ dat intelligere. cū dicit. Ueniſti mgr̄. Spūſſanctus ꝑ ſpiraculū. qd̓ dat viuere. cū dic̄. Spus vbi vult ſpirat. Iuxta hͦ cātat eccleſia. Te ſꝑ idē eſſe viuere ⁊ intelligere ꝓfi temur. Et Act̉. xvj. Et in ipſo viuim ꝙͣtū ad viuere. mouemur ꝙͣtū ad intel ligere. ⁊ ſumus ꝙͣtū ad eſſe. ¶ Innuen do gͦ pr̄eꝫ principiū. qd̓ dat eſſe dic̄ ni codemus chriſto. A deo.ſ. pr̄e veniſti. qꝛ pr̄ eſt principiū ⁊ fons totiꝰ trinita tis. qd̓ neqꝫ filio neqꝫ ſpūiſctō cōuenit. Un̄ hͦ ꝓpriū eſt pr̄is eſſe principiū al terius ꝑ modū generatōis. et ꝑ modū ſpiratiōis. licet ſpiratio ꝯueniat etiā fi lio. et ipſe ſpiret ſpm̄ ſctm̄. tn̄ hͦ ip̄m ha bet a pr̄e. Et ita pr̄ eſt principiū ⁊ fos totiꝰ trinitatis. qd̓ innuit nicodemꝰ cū dicit chriſto. A deo.ſ. pre veniſti.ſ. per eterna generationē. qꝛ lꝫ filiꝰ ſit princt piū rōne eternitatis. ſic̄ d̓r Io. ix. Ego principiū qͥ ⁊ loquor vobis. tn̄ ē d̓ prin cipio.ſ. pr̄e. ſic̄ dicit Aug. ſuꝑ prīcipiū Iob. Et ita merito d̓r pr̄ principiū qd̓ dat eſſe. B¶ Scd̓o innuit̉ filiꝰ ꝑ ma giſteriū qd̓ dat intelligere. cū dicit. A deo veniſti mgr̄. Nec mirū ſi ipſiꝰ ma giſteriū dat intelligere. qꝛ oſtendit Q cōdemus ipſius magiſteriū tripl̓r lau dabile. vicꝫ. qꝛ excelles. efficax. ⁊ verax ¶ Excellens rōne autoritatis. cū dicit.
A deo veniſti magiſter. Ro. x. Quō p dicabūt niſi mittant̉ Hiere. xxiiij. No mittebā eos ⁊ ipſi currebāt. nō loq̄bar ad eos ⁊ ipſi ꝓphetabāt. ¶ Itē efficax fuit magiſteriū rōne cōfirmatōis. oꝑa em̄ ⁊ miracula v̓ba cōfirmabant. Pro quo dic̄ Nicodemꝰ. Nemo pōt hec ſi gna facere que tu facis niſi fuerit deꝰ cū eo. Un̄ Mar. vl. d̓r de apl̓is. Predi cauerūt vbiqꝫ dn̄o cooꝑante et ẜmonē cōfirmāte ſequētibus ſignis. ¶ Itē ve rax fuit magiſteriuꝫ rōne certitudinis. Nō eī loquebat̉ ẜm opinionē ſic̄ alij faciūt mgn̄i. ſed ẜm certitudinē. Unde ſubdit chriſtꝰ Qd̓ ſcimus loqͥmur ⁊ qd̓ vidimꝰ hoc teſtamur. ¶ Et lꝫ magiſte riū chriſti fuit tā excellēs. tā efficax ⁊ tā verax. tn̄ chriſtꝰ ꝯqͥrit̉ de ꝯtēptū dicens Et teſtimoniuꝫ nr̄m nō accipitis. Qd̓ heu pleriqꝫ hodie faciūt. cū tn̄ oſtēdat Nicodemꝰ ipſius magiſteriuꝫ merito ſuſcipiendū. ⁊ ꝓpter autoritatē. Quia a deo inqͥt veniſti mgr̄. Et ꝓpt̓ ꝯfirma tionē. Nemo inqͥt hec ſigͣ pōt facere q tu facis Et ꝓpter certitudineꝫ. qꝛ ipſe chriſtꝰ dicit. Qd̓ ſcimus loqͥmur ⁊ qd̓ vidimꝰ hͦ teſtam̄. ¶ Tercio innuit̓ ſpūſſctūs ꝑ ſpiraculū. qd̓ dat viuere. cū dic̄ chriſtꝰ. Spūs vbi vult ſpirat ⁊ vo cem eiꝰ audis ⁊ neſcis vnde veniat aut quo vadat. Circa qd̓ vitale ſpiraculū penſanda ſūt tria notabilia. vicꝫ. quia libeꝝ. ꝓ quo dic̄. Spus vbi vult ſpirat Itē qꝛ ꝓpinquū. ꝓ quo dicit Et voceꝫ eiꝰ audis. Itē qꝛ occultū. ꝓ quo dic̄ Et neſcis vn̄ veniat aut quo vadat. ¶ Pri mū.ſ. qꝛ eſt ſpiraculū liberū ⁊ vbi vult ſpirat. tollit p̄ ſumptōeꝫ. Scd̓m.ſ. quia ſpiraculū ꝓpinquū ⁊ vocē eius audis tribuit ꝯfidentia. Sed terciū qꝛ occul tū. qꝛ.ſ. neſcis vnde veniat aut quo va dat. incutit terrorē. ¶ Ergo ꝑ primum tollit p̄ſumptionē. qꝛ.ſ. ſpiraculū eſt li berū. non em̄ eſt in hoīs ptāte ⁊ volun tate. ſꝫ vbi vult ſpirat. Nō expectat co ſiliū. Ro. xj. Quis conſiliarius eiꝰ fu it. q. d. nullus. Unde vbi vult. ſpirat. Itē nō ꝯp̄hēdit̉ ꝑ ſcrutiniū. Quis em̄.

De ſctā trinitate.
cognouit ſenſum dn̄i. q. d. nullꝰ niſi ip̄e ſpūs qͥ ſolus oīa ſcrutat̉. etiaꝫ ꝓfunda dei. ſicut. j. Coꝝ. ij. Itē nō querit mer cedis ꝯductū. Quis em̄ prior dedit illi Psͣ. Miſeri cordia eius p̄reueniet me Sap̄. vj. Preoccupat ſe his qͥ ſe cōcu cupiſcūt vt illis ſe prior oſtendatꝭ. Un̄ ſpiraculū pure eſt gratuitū ⁊ liberū. O¶ Itē ꝑ ſecundū qꝛ ſcꝫ ſpiraculū eſt ꝓpinquū dat confidentia. quia vocem eiꝰ audis. Nec mirū. ſtat em̄ poſt ꝑietē Can. ij. En ip̄e ſtat poſt piete ꝓſpiciēs ꝑ cācellos. Imo qd̓ mai/ ē ſtat ad cor dis hoſtiū. quod ꝓpriā volūtate ſeratū eſt. et pulſat vt aꝑias. Apoc̄. iij. Ego ſto ad hoſtiū et pulſo ſi qͥs apuerit mi hi intra. ad illū. ⁊ce. cū illo. Adhuc qd̓ maximū eſt adeo ꝓpinquū eſt ſpiracu lū ꝙ etiā ip̄m cordis hoſpiciū intrat. Ro. x. Prope eſt v̓buꝫ in ore tuo ⁊ in corde tuo. Bern̄. Nō oportꝫ o homo maria trāſfretare. n̄ penetrare nubes intra temetip̄m occurre deo tuo. Iuxͣ hoc dn̄s dicit Math. xvij. Regnū dei intra vos eſt ¶ Sed heu hocip̄m vita le ſpiraculū adeo ꝓpinquū tribus mo dis repellit̉. vicꝫ ꝑ maliciā cordis. Un̄ Sap̄. j. Traſferet ſe a cogitationibus q̄ ſunt ſine intellectu. Itē ꝑ immūdici am carnis. Unde ibideꝫ d̓r. Nec habi tabit in corꝑe ſubdito pctīs Exemplū ca. ix. O. ¶ Itē ꝑ fictionē cōuerſatōis Un̄ ibidē. Spuſſanctus diſcipline ef fugiet fictuꝫ. Que fictio maxime viget in hypocritis. qͥ ſunt foris velut ſepul cra deabalta. intus aut pleni ſpurcicia Sicut dicit dn̄s Math. xxiij. Et Act̉. xxiij. dicit paulus tali Percutiet te de paries dealbate. E ¶ Item ꝑ terciū qꝛ ſpiraculū eſt occultū. incutit terrorē Quia neſcis vnde veniat aut quo va dat. Uere neſcis vn̄ ad te veniat. Iob ix. Si venerit ad me non videbo eum. Aut quo vadat.ſ. ad te vl̓ ad aliū. Nā ſicut dr̄ ad Ro. ix. Inueſtigabiles ſūt vie eius. Et ideo nemo ſcit vtrū dignꝰ ſit amore vel odio. Sicut d̓r Ecc̄i. ix: Et hoc oī homini incutit terrorē. Nā
inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intelle cta cōſpicimus. Uidemꝰ em̄ ſic̄ dicitur Math. xxiij. ꝙ de agro huiꝰ md̓i vnus aſſumit̉ ⁊ alter relinquit̉ Quia ſic̄ d̓r Amos. iiij. Pluit ſuꝑ vnā ciuitatem ⁊ ſuꝑ alia non pluit. ⁊ ꝑs qͣ non eſt com pluta aruit. Un̄ Ecc̄s. iiij. dicit̉ d̓ rege ſtulto. Neſcit p̄uidere in poſteꝝ ꝙ de carcere caterriſqꝫ egrediat̉ ad regnum. ⁊ alius natus in regno inopia cōſum mat̉. Exemplū habemus in larrone q poſt carcerē ⁊ catenas. poſtꝙͣ crucifixꝰ fuit. egreſſus eſt ad regnū qd̓ petiuit a chriſto dicens. Mem̄to mei dn̄e dum veneris in regnū tuū. Et iudas qͥ fuit vnus de filijs regni. inopia virtutū co ſumptus perijt laq̄o ſeſuſpendendo. Exemplū aliud in ꝓmptua. ca. iij. Hy Propter qd̓ dicit btūs Aug. Uidimꝰ dn̄e a pr̄ibus noſtris audiuimꝰ ꝙ vtiq ſine magno tremore nō recolo. aſcēdiſ ſe primitus quoſdā vſqꝫ ad celos. poſt modū ipſos cecidiſſe vſqꝫ ad abyſſos. Uidimus viuos moriētes. ⁊ mortuos a morte reſurgere. ⁊ eos qͥ int̓ filios d̓i ambulabant in medio lapidū ignitoꝝ qͣſi lutū ad nihilū defluxiſſe. Uidimus lucē obtenebraſſe. ⁊ de tenebris lucem ꝓceſſiſſe qꝛ occultum eſt ſpiraculū ſpūſ ſancti. ⁊ neſcis vn̄ veniat aut quo va dat. ⁊ ideo ꝑti̓meſcendū. Rogemus gͦ cariſſimi patrẻ qui eſt principiūᵉ eſſen di. vtex ipſo ſalubriter ſubſiſtamꝰ. Fi lium qͥ eſt magiſteriuꝫ ꝙ det intelligere vt ꝑ ip̄m facienda intelligamus. Spi rituſanctū qui eſt vite ſpiraculū vt in ipſo viuere nr̄m finiamus Amen. Dn̄ica.I. poſt octa. peteco ſtes. de epl̓a. Ser. CXVIII Ui manet in ca ritate in deo manet ⁊ deꝰ ī eo. j. Io. iij. A ¶ Quāta ſit vtꝰ caritas oſtendit apl̓us ex effectu dupli ci. Iungit em̄ hominē deo. Pro quo dicit Qui manet in caritate in d̓o ma net. Et deū iungit homini. Un̄ ſubdit

Onica.I. pꝰ octa. pe.
Et deus in eo. ¶ Iungēdo aūt hoīem deo caritas multiplicē effectū oꝑat̉. ꝙ Primo ꝙ ipſa cor hoīs mūdat ornat̉ et deo dignā p̄parat māſionē. Ip̄a em̄ tanꝙͣ pypſima foras mittit timorē. ſcꝫ ſeruile. ⁊ ſic mūdato hoſpicio ornat tā ꝙͣ cortina parietes minꝰ pulcros pctā cooꝑiēdo Prouer. x. Uniuerſa delicta oꝑit caritas Et. jͣ. Pet̓. iiij. An̄ oīa in vobiſmetipſis mutuācaritateꝫ hn̄tes. qꝛ caritas oꝑit multitudinē pctōꝝ. Et ſic mūdato hoſpicio ⁊ ornato. deo di gnā p̄ꝑat māſionē. Pro quo dic̄ Ioh. xiiij. Si qͥs diligit me ẜmonē meū ſer uabit ⁊ pr̄ meus diliget eū. Et ſequit̉. Ueniemus ⁊ māſionē apd̓ eū faciemꝰ Et in p̄miſſis v̓bis d̓r Qui manet ī ca ritate in deo manet ⁊ deꝰ in eo. ¶ Se cundo dat linguis ꝯfitēdi ⁊ laudandi deū ſpūalē armoniaꝫ.j. Coꝝ. xiij. dicit apl̓s. Si linguis hoīm loqͣr.ſ. ꝯfitēdo ⁊ angeloꝝ.ſ. laudādo. caritatē aut non habeā factus ſum velut es ſonas aut cymbalū tinniēs. ¶ Tercio dat oꝑbꝰ valorē. j. Coꝝ. xiij. Si diſtribuero oēs facultates meas in cibos paupeꝝ. et ſi tradidero corpus meū ita vt ardeā. ca ritatē aūt nō habuero nihil mihi pro deſt. ¶ Quarto dat ſctīs cogitatiōibꝰ ⁊ v̓tutibus ſubſiſtentiā ſpūale. jͣ. Coꝝ. xiij. Si habuero ꝓphetiā ⁊ noueri my ſteria ⁊ oēm ſcientia. ⁊ ſi habuero oēꝫ fide ita vt mōtes trāſferā. caritatē aut nō habeā. nihil ſū. Ipſa eſt em̄ ſpūale fundamentū in quo ſubſiſtūt p̄dicta. ⁊ deſtructo fundam̄to oīa adnihilant̉. Quinto dat in aduerſitatibꝰ reſiſtendi fortitudinē. j. Coꝝ. xiij. Caritas om̄ia ſuffert. oīa ſuſtinet. Can̄. viij. Aqͣ mul te non potuerunt extinguere caritateꝫ nec flumina obruent ea. Caritas forti ter iūgit hoīem deo qͣſi fortiſſimū liga mentū. Un̄ ⁊ vinculū ꝑfectōis d̓r Col̓. iij. Suꝑ oīa caritatē habete. qd̓ eſt vin culū ꝑfectōis. Un̄ ⁊ apl̓s cōfiſus de hͦ vinculo qꝛ ſentiebat ſe deo fortiter iun ctum dicebat Ro. viij. Quis nos ſeꝑa
guſtia ⁊cͣ. q. d. nihil. B¶ Scd̓o cari tas iūgit deū hoī. ⁊ facit deo in homīe maſionē. et hoc tangit cū dicit. Et deꝰ in eo ſupple manet. O q̄nta eſt caritas q̄ tantū hoſpitē aīe introducit. quo ha bito omnia bona habent̉. ita vt ſecure poſſimus dicere Uenerūt mihi oīa bo na ꝑiter cū illa.ſ. cū d̓i ſapientia. ⁊ hoc patet ex effectu. Nā tales in qͥbꝰ deus manet inueniunt̉ fide feruētes. jͣ. Ioh. iiij. Quiſquis cōfeſſus fuerit qm̄ ieſus eſt dei filius. deus in eo manet. Itē in ueniunt̉ mādata dei ſeruātes. jͣ. Io. iij. Qui ſeruat mādata eiꝰ in deo manet. et deꝰ in eo. Itē īueniunt̉ v̓ba oꝑe adi plētes. Io. xiiij. Si qͥs diligit me ẜmo nē meū ẜuabit. Et poſt ſubdit̉. Uenie mus ⁊ māſionē apud eū faciemꝰ. Itē inueniunt̉ vicijs ⁊ tetatōibus fortit re ſiſtentes. j. Io. ij. Scribo vobis iuue nes qm̄ fortes eſtis ⁊ verbū d̓i manet in vobis. Itē inueniunt̉ p̄cibꝰ ⁊ orōni bus inſtātes. Ioh. iiij. Cum veniſſent ad eū ſamaritani rogauerūt eū vt ibi de maneret. ⁊ māſit ibi duobꝰ diebus. De euange. Ser. CXIX. Ili recordare. ꝙ recepiſti bona in vita tua ⁊ la zarus ſimiliter mala. nūc aut hic cōſolat̉. tu v̓o cruciaris. Lu. xvj. C ¶ Beatus Augꝰ. in libro de doctri na chriſtiana dicit Multi timēt vilem ⁊ malā morteꝫ. ⁊ nō reſpictūt oculis fi dei morteꝫ ſctōꝝ. nec attedūt qm̄ bona mors diuitis in purpura ⁊ byſſo. ⁊ ma la mors ſitientis in tormēto. ⁊ guttam aqͣ deſiderantis. ꝙͣ mala mors pauꝑis iacētis an̄ tanua diuitis. finē inqͥt iſto rū re ſpicite. Et ſubdit bn̄ inqͥens. Nō pōt male mori qͥ bn̄ vixerit.ſ. finaliter. Bona aūt vita cōſiſtit in duobꝰ.ſ. bo na faciendo. ⁊ mala ſuſtinēdo. He ſūt due porte ꝑadiſi ꝑ quas ingrediunt̉ iu ſti. Non em̄ legit̉ lazarus ſaluatꝰ ꝓpt̓ bona aliqͣ que fecerat ſꝫ ꝓpter aduerſa q̄ ſuſtinuit. vt confortent̉ illi qui bona

Onica. II. poſt oc. pe.
aliqua facere nō pn̄t. ſꝫ ꝓpt̓ deū aduer ſa patiuntur. recipit em̄ lazarus ſi for te peccauit in aliquo mala pene ꝓ mal̓ culpe ad purgatōꝫ in vita ſua. vel ſi nō peccauit recepit ad maiorē gl̓iam. Exē plū in ꝓmp. c. xvj. E. It̓ in p̄miſſis āt vbis qͣtuor innunt̉. Primo reproborū in hͦ md̓o ꝯſolatio. ibi. Recepiſti bona in vita tua. Secūdo iuſtoꝝ afflictio. ibi Et lazarus ſil̓r mala. Tercio iuſtoꝝ in futuro ꝯſolatio. ibi. Nunc aūt hic ꝯſo latur. Quarto maloꝝ ꝑpetua cruciatio ibi. Tu v̓o cruciaris. ¶ Circa aūt primū notandū ꝙ ꝯſolatio reproboꝝ in hͦ mū do in qͣtuor ꝯſiſtit q̄ habuit iſte diues. vicꝫ in diuitijs tꝑalibus. ibi. Erat qͥdā hō diues. psͣ. In multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ gloriant̉. In honoribꝰ ſecularibꝰ ibi. Induebat̉ purpura ⁊ byſſo Iac̄. iiij. Exultatis in ſuꝑbijs vr̄is. It̓ in volu ptātibus carnalibus. ibi. Et epulabat̉ quotidie ſplendide. ſcꝫ ꝙͣtū ad ciboꝝ ⁊ vtenſiliū p̄cioſitatē. ferculoꝝ ⁊ ſaporū diuerſitatē. menſaꝝ ꝓlixitate. ꝯuiuarū ⁊ nugaꝝ ml̓tiplicitatē. Phrl̓. iiij. Quo rū deus venter ē. It̄ qͣrto ꝯſiſtit in mū danis vanitatibꝰ. ibi. Sꝫ ⁊ canes veni ebant. Habebat em̄ canes ad venandi iocūditatē. Barxch. iij. Qui in auibꝰ celi ludūt. D ¶ Circa ſecundū noͣ ꝙ multiplex eſt iuſtoꝝ afflictio in hͦ laza ro deſigrata. cū dr̄. Erat qͥdē mendicꝰ Uere erat qͥdaꝫ.i. vnicus. vn̄ maiori te dio afficiebat̉. mēdicus.i. tā pauꝑ ꝙ pa nē q̄rere cogebat̉. noīe lazarus. iō int̓ cognatos ⁊ notos magis ꝯfundebat̉. qui iacebat. qꝛ hoſtiatim q̄rere. imo etiā ſtare vel ſedere nō valebat ad ianuam eiꝰ.ſ. diuitis vbi corā inferentibꝰ ⁊ effe rentibus ꝓpter fercula ⁊ exeniā magis eſuriebat. vlceribus plenus quoꝝ ſanie ⁊ ſibi ⁊ alijs fetidus diſplicebat. cupi ens ſaturari de miqͥ. qꝛ forte ſatis de bo nō pane nūꝙͣ comederat. Et nemo illi dabat. qꝛ etiā de familia nullus de ip̄o curabat Ecc̄. x. Scd̓m iudicē ppl̓i. ſic? mīſtri eiꝰ. Sꝫ ⁊ canes veniebat. ꝓpter
gebant vlcera eius. qꝛ aliū medicū nō habebat. ⁊ qꝛ ab illis ſe defendere nō poterat. Factum eſt aūt vt moreret̉. vt mortis anguſtia tot ⁊ tantis doloribuſ adderet̉. mendicus. vt etiā in pauꝑtate vita eius miſera finiret̉. Ecce chariſſi mi quot ⁊ q̄nta mala recepit. Sꝫ eius īnuit̉ ꝯſolatio cū ſubdit. Aūc aut hic ꝯſolat̉.ſ. finita miſeria. qꝛ mor tuus eſt mendicus. ac ꝑ hͦ in eo mendici tas mortua eſt. ſublimis gl̓ia. qꝛ porta tus eſt qͣſi victor. Optima ſocietas qꝛ ab angelis. qͥetis amenitas. qꝛ in ſignū abrae. Maxima digͥtas. Mitte lazaꝝ mō petit̉ qui prius petebat. Eterna ſe curitaſ. Chaos magnū inter nos ⁊ vos firmatū eſt. Dicit Criſo. ſuꝑ luca. Tan te pene repente delicijs cōmutāt̉ vt por taret̉ ab angelis ⁊ induceret̉. ne ſalteꝫ ambulans laboraret. portat̉ poſt tan tos labores. qꝛ d̓fecerat. nec ſuffecerat ad portandū pauꝑi vnus angelus. ſꝫ ꝓ pterea plures veniūt vt faciat choꝝ le ticie. Exemplū ca. j. H L. F ¶ Sequi tur poſt pn̄tē ꝯſolationē diuitis crucia tio. cū ſubdit̉. Tu v̓o cruciaris. O qͣnta ⁊ qͣlia ſunt q̄ ip̄m cruciant. Cruciat em̄ noīs obliuio. qꝛ neſcit̉ nomen eiꝰ. ſꝫ ho quidā dictus eſt ſimpl̓r. Oīm reꝝ amiſ ſio. erat diues. ſꝫ mō nō eſt. Ꝙꝛ mortu eſt diues ⁊ diuitie. Demonū ſocietas. ⁊ ſepultus eſt nō ab angelis ſꝫa demoni bus. Doloꝝ anxietas. in inferno. in ma lo cimiterio. Ubi nulla redēptio. nulla ꝯſolatio. ſꝫ ꝑpetua cruciatio. It̓ cruciat eū ſanctoꝝ viſio. vidit em̄ abraā aloge iiij. Reḡ. vij. Uidebis oculis tuis ⁊ in de nō comedes. De gloria ipſoꝝ confu ſio. ⁊ lazaꝝ in ſinu eius. j. Re. ij. Uide bis emulū tuū in templo in vniuerſis ꝓſperis. Extrema medicitas mitte la zaꝝ. qͥ minima negauit minima petijt nec accepit. Quā notabile eſt ꝙ guttaꝫ aq̄ petiuit ſuꝑ digitū lazari qͥ fuerat vl ceribus plenus. Et forte cū eodē digi to turgentia vlcera terſerat. tūc nō fue rat ſic indignātis naͣe vt ſolebat. Mille anni ſūt ꝙ petiuit nec accepit. Prouer.

Qn̄ica. II. poſt oc. pen.
xxj. Qui obturat aurem ſuā ad clamo re pauꝑis clamabit ⁊ ipſe nō exaudiet̉ Itē cruciat eū tormēti acerbitas. quia crucior in hacſtāma. ⁊ merito. qꝛ negle xerat cruciari in pnīa. O ꝙͣgͣue erat ei ſuſtinere cruciatus qͥ aſſuetus erat deli cijs. ⁊ deiectionē ei qͥ fuerat in honore ⁊ tantā indigentiā ei qͥ fuerat in tanta abūdantia. Multū conandū eſſꝫ his qͥ honoribꝰ diuitijs ⁊ delicijs aſſueuerūt ne ꝯrīa īuenirēt. It̓ cruciat eū bonoꝝ ditoꝝ. mēoria Recordare qͣ.ſ. ꝑdidiſti qͥ nolebas recordari ne ꝑderes. Sap̄. v. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. Itē euaden di de miſeria impotentia. qꝛ chaos ma gnū int̓ nos ⁊ vos firmatu eſt. Ecc̄. vlt̄ Si ceciderit lignū ad aquilonē ſiue ad auſtꝝ. Et qꝛ ipſe exire deſperauerat ſo licitus erat ꝓ fratribꝰ ne ſi ibidē ꝑueni rent maiora ex ipſis ſuſtineret ſuppli cia. Un̄ ⁊ rogabat ne ⁊ ipſi veniant in hūc locū tormentoꝝ. Et bn̄ dicit pl̓alit̓ tormentoꝝ. qꝛ quot habuit genera pec catoꝝ. tot ⁊ ſpēs tormentoꝝ. Iob. xx. Iuxͣ multitudinē adinuentionū ſuarū ſic ⁊ ſuſtinebit. Nā diues h̓ qͥ indueba tur purpura ⁊ byſſo operimentū eiꝰ ſūt vermes. Eſa. xiiij. Nā in inferno pctō rū operim̄tū nō eſt de varijs pellibus ⁊ griſeis ſꝫ de ẜpentibus ⁊ bufonibus. qͥ nō pungūt vt pulices. ſꝫ occidūt ſine fi ne viuentes. ⁊ comedut linguas male dicoꝝ ⁊ plaſphemoꝝ. ⁊ ſugent medul. lam ⁊ deuorabunt viſcera pctōꝝ. Qui ctiā epulabant̉ quotidie ſplendide ⁊ in inferno caput aſpidis ſugent Iob. xx. O fames horrenda q̄ pctorē facis ſu gere caput ſerpentis pͦ anguſtia famis Uere nll̓a maior pauꝑtas. ibi miſeri ſe ipſos comedūt. ⁊ pictātia eis eſt lingue ⁊ brachia ſinguloꝝ. Apoc̄. xvj. Mādu cabūt linguas ſuas p̄ doloribus. Eſa. ix. Unuſqͥqꝫ carne brachij ſui vorabit. Ec qͥd bibent pſalmiſta demonſtrat di cens. Ignis ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcellaꝝ. hͦ nō eſt totū ſꝫ ꝑs calicis eoꝝ. O deus ⁊ ſi ꝑs eſt talis qͣle eſt totū. Pro canibus v̓o quos habebat ad venandū ⁊ auibꝰ on̄dit̉ pena in cantico moyſi cū dic̄. De
uorabūt eos aues morſu amariſſimo ⁊ dentes beſtiaꝝ ſiue canū īmittā in eos cū furore trahentiū. Per q̄ em̄ qͥs pec cat ꝑ hec ⁊ torquet̉. Sap̄. xj. Un̄ legit̉ ꝙ quidā ſanctus vidit quendā militem ardere in inferno ⁊ ſedere in equo ig neo ⁊ tenere falconē in manu. ⁊ dixit ꝙ renti qͥd hͦ eſſet ꝙ equus ille erat dyabo lus qͥ cū eo currebat in igne ꝓpt̓ gl̓iaꝫ qua habebat in equitādo. ⁊ qꝛ cū falco ne ſe libenter occupabat. falco quē ma nu gerebat erat alter dyabolus. qui ce medebat manu eiꝰ. ⁊ tantū dolorem et faciebat ac ſi cor ipſius de ventre eius extraheret. Uidit etiā alios qui cogebā tur ludere cum demonibus ad aleas ⁊ ſcacos ⁊ decīos ignotos cū maxīo tor mento. A quo liberet nos dn̄s. ¶ Dn̄ica ſecūda poſt octauas pentecoſtes de epiſtola. Sermo. CX.3x Olite mirari ſi o dit vos mūdus nos ſcimus ꝙ tranſlati ſumus de morte ad vitam.jͣ. Ioh̓. iij. A Glo. Non eſt miru ſi amor mūdi odit ſeꝑatū ab amore mō̓i Religio em̄ pctōri eſt abominatio. mali vt frequētius religioſos ⁊ bono odiūt. Un̄ Exo. j. Oderūt filios iſrael egyptij. id eſt ſanctos amatores mūdi. dicit glo. Et nota ꝙ multe ſunt rōnes huius odij. Prima eſt diſſimilitudo vi te. Secunda p̄rogatiua amoris ⁊ gr̄t. Tercia ē priuatio ꝓprij cōmodi. Quar ta eſt deteſtatio ⁊ increpatio vicij. Qui ta eſt deteſtatio ⁊ odiū ſui dn̄i. Eſt gͦ pͥ ma cauſa diſſimilitudo vite. Et hac in nuit apl̓s in p̄miſſis v̓bis. cū dicit. No lite mirari ſi odit vos mundus. ſcimus inquit qꝛ tranſlati ſumus de morte ſcꝫ culpe ad vitam ſcꝫ gratie. in quā nōdū ꝑuenerūt. Et qꝛ diſſimiles ipſis ſumus nolite mirari ſi odit vos mundus. Un̄ ij. Reg̓. v. ceci in intelletu. ⁊ claudi in affectu oderūt aīam dauid. Talibus dr̄ Mich̓. iij. Odio habetis bonū ⁊ diligi

Dnica. II. poſt oc. pe.
ſis malū. Sap̄. ij. dicūt impij de viro iu ſto. Grauis eſt nobis ad videnduꝫ qꝛ diſſimilis eſt alijs vita illius ⁊ immu tate ſunt vie eius ⁊cͣ. Hoc eſt odiū cayn ⁊ abel Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s ad abeſ ⁊ ad munera eius. Et ſequit̉. Iratus ē cayn ⁊ ꝯcidit vultus eius. Ecce ꝙͣgra uis erat ei ad videndū. Exemplū cap̄. xij. R ¶ Secūda cā eſt p̄rogatiua amo ris ⁊ gratie. qꝛ em̄ bonos vident apud deū ⁊ apud hoīes in gratia proficere ⁊ amore. odiunt ⁊ dolent. Sic Geneẜ xxvij. oderat eſau iacob. Sic Gen̄. xxx. vj. videntes frēs ioſeph ꝙ a pr̄e cūctis fratribus plus amaret̉ oderat eij. Exē plum ca. xviij. A. ¶ Tercia cauſa eſt pͥua tio cōmodi. Iuſti em̄ eligūt eſſe pauꝑe res in hͦ mūdo. Et ſicut dr̄ Phil̓. iij. oīa tꝑalia arbitrant̉ vt ſtercora. Mali aūt nō ouē ſꝫ lanā attendūt. etiā q̄ntūcunqꝫ ſit ꝓpinquus ſi ab eo noͣ lucrant̉ odiūt eū. Prouer. Fratres hoīs pauꝑis ode rūt eū. Prouer. xiiij. Proxīo ſuo pauꝑ odioſus eſt. ¶ Quarta cauſa eſt deteſta tio ⁊ increpatio vicij. Amos. v. Odio habuerūt in porta corripiente. ⁊ ꝑfecte loquentē abominati ſunt. psͣ. Tu vero odiſti diſciplinā. Prouerb. ix. Noli ar guere deriſorē ne oderit te. Io. vij. Nō pōt mūdus odiſſe vos. Glo. qui idem vultis qd̓ ipſe. me aut odit. qꝛ teſtimo niū ꝑhibeo. qꝛ eius opera mala ſunt. ij Paral̓. xviij. dixit rex iſrael de michea. Ego odi eū qꝛ nō ꝓphetat mihi bonū ¶ Quinta cauſa eſt deteſtatio ⁊ odiuꝫ ſui dn̄i. ⁊ ideo ſuos diligere nō poſſunt Hanc cām ponit dn̄s Ioh̓. xv. Si mū dus odit vos ſcitote qꝛ priorem me vo bis odio habuit Glo. Non poteſt pla cere ſeruus vbi diſplicet dn̄s. Math̓. x. Et eritis odio om̄ibus hōibus ꝓpt̓ nomen meum. De euāge. Sermo. CXXI. Omo quidā fecit cena magnā ⁊ vocauit multos ⁊ miſit ẜuij ſuū. Luc̄. xiiij. A ¶ Cena
hec ẜm ſanctos eſt ſocietas eterne dul cedinis. poſt quā prandiū vel alia refe ctio nō ſequit̉. qꝛ in fine vite vel ſeculi cuilibet p̄parat̉. Et dnūo principaliter ī hac parabola occurrūt. Primo em̄ au ctor cene cōmendat̉. ibi. Homo quidā fecit cena magna. Scd̓o ruſticitas inui tatoꝝ demonſfrat̉. ibi. Et ceperunt ſin guli excuſare. Auctor cene.i. ſaluator noſter cōmendat̉ tripl̓r. vicꝫ a largita te. qꝛ magnā cena fecit. Scd̓o a libera. litate. qꝛ ml̓tos vocauit. Tercio a curis litate. qꝛ ꝓ inuitatis ẜuū miſit. Digne aūt ꝙͣtū ad primū ꝯditor noſter a largi tate cōmendat̉. ſi cena ⁊ magnitudo ce ne penſet̉. Illud em̄ gl̓ioſum ꝯuiuium qd̓ ꝓmiſit dn̄s Luc̄. xxij. fidelibus ſuis dicens. Ut edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſā meā in regno meo. cenā hic dn̄s voca uit. qꝛ ad modū cene tunc fercula deli catiora apponent̉ Ecc̄. xxiiij. Spiritus meus ſuꝑ mel dulcis. Itē noti ⁊ carto res tunc admittent̉. Gen̄. xliij. Ioſeph in huius figura excluſit egyptios a mē ſa ſua. Et Lu. xiij. dicitur. Cū videritis abraam ⁊ yſaac iacob ⁊ om̄s ꝓph̓as in regno celoꝝ: vos aūt expelli foras. Apo. xxij. Foris canes ⁊ venefici ⁊ im pudici ⁊ hoīcide ⁊ idolis ſeruientes ⁊ om̄is qui amat ⁊ facit mendaciū. Iteꝫ nulli qͥ tunc intrant deinceps expellent̉ Lu. xvj. Chaos magnū firmatū ē. Et hec cena magͣ dr̄. Magͣ in ꝙͣ in dāte. qꝛ magnꝰ dn̄s ⁊ laudabl̓ nimis. Ip̄e vtiqꝫ rex gl̓ie mīſtrabit illis. Luc̄. xxij. Magͣ in accipiēte. Nulli eī in illo ꝯuiuio erūt niſi magni Lu. xiiij. Bt̄s erit qͥ mādueā bit pane in regͦ celoꝝ. nulli em̄ ibi ma ducabūt niſi reges Math̓ xxv. Uenite bn̄dicti pa. mei ꝑci. re. In figura hꝰ di xit iacob gen̄. penl̓. Aſer qͥ btītudo int̓ p̄tat̉. p̄bebit delicias regibꝰ. It̄ magͣ in fercl̓oꝝ varietate ⁊ p̄cioſitate. n̄ em̄ pn̄t illiꝰ mēſe fercula. nūerari. qꝛ multa nec eſtīari. qꝛ magͣ. nec cōꝑari.i. em̄i. qꝛ ni mis p̄cioſa. nec faſtiri. quia delicio ſa. nec hic in p̄ſenti inueniri. qꝛ ſuꝑna nec finiri qꝛ eterna. Uere non eſurent neqꝫ i ij

poſt oc. pen. Dnica..I.
ſitient āpliuſ. Eſa. xlix. Inter q̄ fercula vnū eſt delicatiſſimū qd̓ ſi alia nō eſſēt ſufficeret.ſ. viſio dei. Eſa. xxxiij. Regeꝫ in decore ſuo videbūt. Ioh̓. xiiij. On̄e on̄de nobis pr̄em ⁊ ſufficit nobis. psͣ. Satiabor cū apparuerit gl̓a tua. Hoc adeo dulce eſt ꝙ ſi vnā guttā hr̄ent da nati totā inferni amaritudinem tꝑaret Exeplū ca. x. B. Itē magͣ in loci ame nitate.ſ. in regno celoꝝ. Eſt em̄ locus il le pulcer ⁊ clarus. Un̄ dr̄ celū empyreū i. igneū ꝓpt̓ ſplendorē. Tho. xiij. Bt̄s cro ſi fuerint reliquie ſeminis mei ad videndā claritatē hieruſalē. Apoc̄. xxj. Claritas dei illūinabit eā. Un̄ Eſa. lx. Non erit tibi ſol āplius ad lucendū dic̄. nec ſplendor lune illūinabit te. ſed erit tibi dn̄s ī lucē ſempiterna. Eſt eti am ē ſordibꝰ purus Apoc̄. xxj. Nō in trabit in eā aliqͥd ꝯtaminatū. Eſt em̄ ſa nus. Apoc̄. xxj. Nō erit āplius neqꝫ lu ctus neqꝫ clamor ſꝫ nec vllus dolor. It̓ eſt ad manendū ſpacioſus. Baruch. iij O iſrael ꝙͣ magͣ eſt domus dei ⁊ ingēs locus poſſeſſiōis eiꝰ. Itē magͣ in ſocie tate Math̓. viij. Multī venient ab ori ente ⁊ occidente. ⁊ recubent cū abraaꝫ ⁊ yſaac ⁊ iacob in regno celoꝝ. Illa ſo cietas erit innūerabilis. Apoc. vij. Ui di turba magnaꝫ quā dinuerare nemo poterat. Erit etiā nobilis illa ſocietas in qͣ erit beata v̓go ⁊ angeli ⁊ om̄s ſctī ⁊ ſcte. qͥ oēs reges ⁊ regine erunt. ſicut dictū eſt. Erit etiā amabilis. qꝛ tantus erit amor inter om̄es ꝙ ſinguli gaudia oīm ſua reputabūt. ⁊ ꝓpt̓ nimia diletio nē hereditas illa oībus vna eſt ⁊ ſingu lis tota. Itē magͣ etiā cena dr̄ in iocūdi tate. psͣ. Iuſti epulent̉ ⁊ exultent in co ſpectu dei ⁊ delectēt̉ in leticia. Una ho ra illius gaudij plus valet ꝙͣ totus mū dus. Hoc etiā affirmant qͥ in hac vita experiunt̉ ⁊ guſtāt ꝙͣdulcis eſt dn̄s. qͥd gerit in prīa. Si oēs cantores ⁊ canta trices qͥ fuerūt ⁊ ſūt ⁊ erūt in toto md̓o cantaret ꝙͣto melius poſſent cū oībus muſiqͥ inſtrumentis corā aliquo qͥ poſ ſet oēs audire ꝑ mille ānos. nō ita leti
ficarent eū ſic̄ vnus angelus vna hora cantādo ſic̄ cantat cora deo. Un̄ quidā religioſus rogauit deum vt on̄deret ei minimū gaudiū ꝑadiſi. Et ſtatim ꝑua auicula cepit mirabil̓r cora eo cantare Et cū vellet eā caꝑe ſecutus eſt eā in ſil uā. ⁊ auſcutādo eam ſtetit ſub arbore. ccclx. annis. Et cuꝫ auolaſſet ꝓperauit ad portā. Et videns tota abatiā muta tā vix ꝑmiſſus eſt intrare. qꝛ nō poterat cognoſci ab aliquo. Cū om̄s de illo ⁊ ille de oībus miraret̉. q̄ſiuit abbas ſub quo abbate exiuit. Allatis cronicis in uenerūt tot ānos tranſiſſe. Et ille dixit ꝙ non putabat niſi vna hora defuiſſe. rōne magne dulcedinis cui intenderat De hͦ habet̉ in ꝓmptu. ca. xvj. B. psͣ. Quāmagna mul. dul. tu. dn̄e quam ab ſcō. ti. te. B ¶ Sꝫ poſſet qͥs dicere. Beati ſunt illi qͥ ad cenā agni vocati ſunt de ſe nō p̄ſumētes. iō mox dn̄s co mendat̉ a liberalitate cū ſubdit̉. Et vo cauit multos. Ꝙꝛ v̓e ꝙͣtū in eo eſt nul lū a cena hac ecludere intendit dumo do hō ipſe velit. Uocat itaqꝫ multos. qꝛ oīa genera hoīm ſcꝫ nobiles ⁊ pau peres. iuuenes ⁊ ſenes. fortes ⁊ debi les. Act̉. x. In vitate coꝑi qm̄ nō eſt ꝑ ſonaꝝ acceptor d̓s. Et nō ſolū multos ſꝫ etiā multis modis vocat. qꝛ qͣtuor.ſ. ꝑ interna niſpiratiōꝫ. ſic̄ maria magda lena. ſibilauit em̄ dn̄s muſce que era in extremo flumine egypti. Adapta. Itē vocat ꝑ flagella. ſic paulū qͥ cades in terra dixit. Dn quid me vis facere. Oſee. xj. In funiculis adā trahā eos. psͣ. Multiplicate ſūt infirmitates eoꝝ poſte a acce. Itē ꝑ documēta. ſic̄ apl̓os ⁊ multos alios. Un̄ petrus ⁊ andreas mox vt vocē dn̄i p̄dicantis audierūt. ſe cuti ſunt eū. Et Act̉. ij. His auditis cō pūcti ſūt corde. It̓ ꝑ bn̄ficia ſic̄ iudeos ꝗbus dederat regiones gentiū ⁊ labo res ppl̓oꝝ poſſederūt. vt cuſtodiāt iuſti ficatiōes dei ⁊ legē eiꝰ exquirāt. De his qͣtuor ꝓuer. j. Ꝙꝛ vocaui ⁊ renuiſtis. ex tendi manu ⁊ nō fuit qui aſpiceret. de ſpexiſtis oē ꝯſiliū meū. ⁊ increpationes

Dnica. III. poſt oc. pe
meas neglexiſtis. Adapta. C ¶ Ter cio cōmendat̉ a curialitate. Qꝛ ẜuū mi ſit dicere inuitatis. Et on̄dit̉ ipſius cu rialitas. Primo in familiaris nūcij miſ ſione. qꝛ ẜuū ſuū. Scd̓o in inuitatoruꝫ ſolicitatiōe. ibi. dicere inuitatis vt veni rent. Tercio in cecoꝝ claudoꝝ ⁊ aliorū debiliū receptiōe. ibi. Exi cito in plate as ⁊ vicos. Et poſt dicit. Compelle in trare. Circa primū in eo ꝙ dicit. Miſit dicit p̄dicatorꝭ auctoritate Ro. x. Quō p̄dicabūt niſi mittant̉. Seruus dicit ſā ctitatē Luc̄. j. In ſanctitate ẜuiamꝰ dn̄o Ꝙ certe pͥmo p̄dicator dꝫ hr̄e autori catē in officio. ⁊ ſanctitate in exēplo. ⁊ demū ꝑ veritatis docum̄tū pōt ſolicita re inuitatos vt venirēt ipſis ꝓmptitudi nē btītudīs offerēdo. qꝛ iā ꝑata ſūt oīa In hͦ em̄ md̓o nihil eſt ꝑfectū. ſꝫ oīa de ſperata ſūt illic v̓o oīa ꝑata Utinā nos eſſemus pati ad illa. qꝛ qͥ parate erāt in trauerūt cū eo ad nuptias. nō alie. Et nō ſolū in p̄miſſis duobus ip̄ius curia litas innuit̉. ſꝫ etiā in debiliū receptiōe. cū dicit. Exi cito in plateas ⁊ pauꝑes. Non em̄ facit vt nr̄i nobiles qͥ in ſuis ꝯuiuijs ꝯtēnūt hr̄e pauꝑes. qꝛ certe ip̄iſ debet̉ eternū. teſte ipſo dn̄o qͥ dicit. Be ati pauꝑes qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoꝝ. nō diuitū in hͦ mūdo ꝯſolatiōꝫ hn̄tiū ⁊ de futuro regno nō curantiū. Un̄ de tali bus bn̄ ſequit̉. Et ceperūt ſinguli excu ſare. D ¶ Ubi notat̉ ſecūdū ſcꝫ inui tatoꝝ ruſticitas. Et certe magna ruſtici tas fuit tantā curialitatē nō curare. Ce perūt inqͥt ſinguli excuſare. Non em̄ hͦ intelligit̉ de pauꝑibus qͥ cōpulſi domū ꝯuiuij impleuerunt. ſꝫ de diuitibus qͥ ne ad ꝯuiuiū venirēt ſe excuſauerūt. Ipſi em̄ laborabant circa mundū. iſti miſeri am ſuſtinebāt in mūdo. Illi tenebant̉ a mūdo. illi ꝯtēnebant̉ a mūdo. Oetinē tur aūt a md̓o ne ad cenā veniāt ꝑ tria. ſ. ꝑ villā. ꝑ boues. ⁊ ꝑ vxorē. Nā ſe ex cuſando. ꝓ villa ſuꝑbie. regnū gl̓ie ꝯtē nunt. ꝓ bobus auaricie p̄miū copie. ꝓ vxorē īmudicie p̄miū delectabile. Per uillā em̄ honor mūdi intelligit̉. Un̄ cū
dicit. Uillā emi. idē eſt ac ſi diceret. Ha beo in tꝑalibus dn̄ium ⁊ honorē. ⁊ iō nō curo de alio. Per qͥnqꝫ iuga boū ſē ſus intelligunt̉. qͥ verſant̉ circa terrena ſicut boues terrā verſant. Et dicunt̉ iu gaboū. qꝛ inſtrum̄ta ſenſuū cōbinant̉ Quo em̄ ſunt oculi. due aures ⁊cͣ. Per vxorē luxuria carnis deſigͣt̉. Un̄ Auḡ. Terclus vxorē duxit. qꝛ voluptas car nis multos impedit. De qͥbus tribꝰ ſcꝫ ſuꝑbia auaricia ⁊ luxuria ſi placet loqͥ require in aduētu in ẜmone. Quid exi ſcis in deſertū videre. De iſtis tribꝰ etiā habet̉ exemplū in ꝓmp. ca. vj. K. Dn̄ica tercia de epiſtola. Sermo. CXXII. Umiliamini ſub potenti manu de vt vos exaltꝫ in die viſitatiōis.j. Pet̓. v. E ¶ In his v̓bis btus petrus duo facit. Prīo monet ad meritoriā humilitatē. cū dic̄ Dūiliamini. Scd̓o on̄dit hūiliatiōis duplicē rōem.ſ. qꝛ ſub potenti māu dei ſumus ⁊ vt nos exaltet in die viſitatōis Monet gͦ primo ad hūilitatē verā ⁊ meritoriā. qꝛ eſt hūilitas que ꝓcedit ex culpa. ſicut hypocritaꝝ Ecc̄. xix. Eſt qͥ ſe nequiter huiliat ⁊ interiora eiꝰ plena ſunt dolo. Iteꝫ eſt hūilitas q̄ ꝓcedit ex pena. psͣ. Tribulauerūt eos imimici co rū ⁊ hūiliati ſūt ſub manibus eoꝝ. Itē eſt huilitas q̄ ꝓcedit ex gr̄a. De q̄ꝓuer. Gl̓iam p̄cedit humilitas. Prima dete ſtanda. Secūda ſuſtinenda. Tercia ap petenda. Et ad hanc hortat̉ btūs petrꝰ cū dicit. Hūiliamini. F ¶ Ad hac hu miliationē. plures ſunt rōnes ſaluis be ati petri duabus rōibus p̄miſſis. q̄ nos inducūt. Prima eſt natura in qͣ ꝯditi ſu mus. Un̄ em̄ ſuꝑbire dꝫ ſemen feriduꝫ in principio. vas putredine plenum in medio. cadauer vermiū in fine. Mich̓ vj. Hūiliatio tua in medio tui. Ecc̄. x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. Hec ꝯſide ratio nature abraā. cū dei alloquio fru eret̉ hūiliauit qꝛ dixit. Loquar ad dn̄m n. iij.

Dn̄ica. III. poſt oc. pen.
meū cū ſim puluis ⁊ cinis. Exemplū. c. v. H. I. Secundū eſt qd̓ nos ad humi liationē inducit culpa quā comiſimus: psͣ. Cor ꝯtritu ⁊ huiliatū d̓s nō deſpici as. In ſignū huiꝰ ⁊ reges ad pedes cō feſſoꝝ ſe hūiliauerūt. ⁊ rex niniue ꝓpter pcta indutus cilicio ſedit in ciuere. Et publicanus nolebat oculos ad celū le uare. Luc̄. xviij. Exemplū cā. j. I. Ter ciū eſt pena quā incurrimus. nō em̄ ſu ꝑbire poſſumꝰ. ſi ꝯſideramus ꝙ nec pu licibus vel muſcis reſiſtere valeamꝰ. ⁊ alie multe penalitates in nobis q̄ nos humiliant. De qͥbus Iob.vj. Sagitte dn̄i in me ſūt.i. penalitateſ. qꝛ indigtio ebibit ſpm̄ meū.i. adnihilat ſpm̄ elatio nis. Quartū eſt ſanctoꝝ exēpla. Et pri mo filij dei exemplū. Qui cū in forma dei eſſet hūiliauit ſemetip̄m. Math̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſū ⁊ hūilis corde It̓ exemplū beate v̓ginis. q̄ cū mat̉ dei ab angelo nūciaret̉. rn̄dit. Ecce ancilla dn̄i. Quinto inducit nos ad hūilitateꝫ neceſſitas. quā rōem tāgit btus petrus Ꝙ ſcꝫ ſub potenti mau dei ſumꝰ. Hec em̄ manus ſuꝑbis reſiſtit Iac̄. iiij. Pro quo angelū de celo ꝓiecit. Eſa. xxxviij. Adam de ꝑadiſo expulit. Gen̄. iij. Ex ercitiū ſennacherib incinerauit Eſa. xx xvij. Nabuchodonoſor in pecudē co mutauit. Oan̄. iiij. Sextum qd̓ inducit nos ad hūiliatiōꝫ eſt gl̓ia. quā tāgit. cū dicit. Ut nos exaltet in die viſitatiōis. Iac̄. iiij. Huiliami in ꝯſpectu dei ⁊ ex altabit vos. Hoc eſt rectū p̄miū hūilia. tionis.ſ. exaltatio. Ꝙ Luc. xviij. dicitur Omīs qͥ ſe huiliat exaltabit̉. Et certe magͣ exaltatio vt qͥ ſub̓ manu dei fue rūt ſint in manu dei. Ꝙꝛ Sap̄. iij. Iu ſtoꝝ aīe in manu dei ſunt. Et Eſa. lxij. Et eris dyadema regni in mau dei tui. Imo qd̓ plus ē manus dei erit ſub ip̄is Quia Can̄. vlt̓. dr̄. Leua eiꝰ ſub capite meo ⁊ dextera illius amplexabit̉ me. Ad que nos ⁊cͣ. De euāg. Sermo. CXXIII Nant appro pinquātes ad ieſū publicani ⁊ pctōres vi audirēt illu. Lu. xv. G In hͦ euāge lio tria tangūt̉. Prīo pctōꝝ ad ieſū ap propinqͣtio. ibi. Erāt appropinqͣntes. Scd̓o ip̄oꝝ a ieſu benigna receptio ibi Uctōres recipit ⁊ manducat cū illis. Tercio ſubdit̉ ꝓpt̓ phariſeoꝝ murm̄ d̓ receptiōe pctōꝝ debita rō. ibi. Quis ex vobis hō ⁊c̄. Circa appropinqͣtioneꝫ tria īnuunt̉.ſ. qͥ ſunt qͥ appropinqͣnt. qꝛ pctōres. Scd̓o ad quē. qꝛ ad icſuꝫ. Ter cio ꝓpt̓ qͥd. qꝛ vt audirent cum. H5 Erant gͦ pctōres appropinqͣntes. Nec miꝝ. qꝛ neceſſitas cōpellebat. Ꝙ eniꝫ pctōres. iō ceci. famelici. infirmi. ⁊ frigi di. Pctm̄ em̄ obcecat. eſt em̄ ſil̓e coruo qͥ alicui inſidet. pͥmo eruit oculos vt ce catū nō poſſit euadere. Sil̓r pctm̄ prio aufert oculos rōnis ⁊ diſcretōis vt pec cator nō videat qͥ agat. ⁊ corā qͥbꝰ agat ⁊ ꝙͣ ꝓ ꝑuo eternū bonū ꝑdat ⁊ eternū malū incurrat. Sap̄. ij. Excerauit eos malicia eoꝝ. Et nō ſolū pctōres ſūt ce ci. ſꝫ etiā famelici. exquo em̄ elongat ſe ꝑ pctm̄ a deo qͥ eſt panis viuus ⁊ refe ctio aīaꝝ carent oī paſtū ⁊ bono ſpūali In ſignū cuius filius ꝓdigus poſtꝙͣ ſe elōgauerat a pr̄e cepit egere ⁊ dixit. ꝗn ti mercenarij in domo pr̄is mei abūdat pane. ego aūt hic fame ꝑeo. Lu. xv. Et non tm̄ pctōres ceci ſūt ⁊ famelici ſed etiā infirmi ⁊ īpotentes. ꝑ ſe em̄ pn̄t in peccatū cadere ſꝫ ꝑ ſe nō pn̄t reſurgere. Amos. v. Cecidit ⁊ non adijciet vt re ſurgat. Tren̄.j. Dedit me dn̄s in manu forti de qͣ nō potero ſurgere. In ſignuꝫ cuiꝰ ille qͥ deſcēdebat ab hierl̓m in hie richo. qͥ de ſigͣt pctōreꝫ poſtꝙͣ incidit in latrones ⁊ vulneratus ſemiuiuꝰ iacuit ꝑ ſe ſurgere nō potuit. ſꝫ auxilio ſamari tani leuatus fuit. Lu. x. Un̄ Ber. dicit. Soli diuine v̓tuti poſſibile eſt ſuſceptu ſel̓ iugū pctī a ceruicibus excutcre. psͣ. Qm̄ infirmus ſum ſana me dn̄e. Exem plū. c. vj. E Et nō tm̄ pctōres ſunt in firmi ſꝫ etiā frigidi. qꝛ em̄ abūdauit in qͥtas. refriguit charitas. Un̄ dr̄. Hiere. vj. Sic̄ frigidā facit cyſterna aquā ſua

Dnica. III. poſt oc. pe
ſic frigidā facit malicia aīam ſua. ¶ Ꝙ gͦ pctōres erant ceci. famelici. in firmi. ⁊ frigidi. erant appropinquātes ad ieſum. Ꝙ ceci appropinqͣntes erāt tanꝙͣ ad lucē. Ipſe em̄ erat lux v̓a q̄ il luminat oēm hoīem. Un̄ psͣ. Accedite ad eū illūinamī ⁊cͣ. Ꝙ famelici erant appropinqͣntes ad ieſūtāꝙͣ ad paſtum Ipſe em̄ erat panis viuus qͥ de celo de ſcendit. Propt̓ hͦ vocabat ad ſe dicens Mat. xj. Uenite ad me om̄s qͥ labora tis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego refi. vos. Qꝛ infirmi erat appropinqͥntes ad ieſum tāꝙͣ ad medicū. qui de ſe dicit. Mat. ix Non ē opus valentibꝰ medicus ſꝫ ma le hn̄tibus. ⁊ ipſe eſt ꝑfectus medicus. Alij em̄ medici male ſciūt ꝯditiōes cor poris. ſꝫ ip̄e ſciebat nō ſolū ꝯditōes cor poris ſꝫ etiā mētis. Ipſe em̄ ſciebat qͥd eſſet in hoīe. Io. ij. Itē qꝛ frigidi erant appropinqͣntes ad ieſū tāꝙͣ ad ignem. Deus em̄ nr̄ ignis ꝯſumēs eſt. Un̄ Luc̄ vlt̓. calefacti ab eo dixerūt diſcipl̓i. Nō ne cor nr̄m ardens erat in nobis dum loq̄. in via. R Erant āt appropin quātes vt audirēt eū. Nec miꝝ. loq̄ba tur em̄ dulciter. ſalubrit̓. ⁊ potent̓. Dul citer vt ad audiendū ꝓuocaret. Ande Can̄. ij. Sonet vox tua in au. me. vox tua dulcis. Hoc poterat dicere maria magdalena qn̄ ſedēs ad pedes dn̄i au diebat v̓ba eiꝰ. It̓ loq̄bat̉ ſalubriter vt vtil̓r edificaret. Un̄ petrꝰ dixit Ioh̓.vj. Dn̄e ad quē ibimꝰ vba vite eterne hēs i. de vita eterna inſtruentia. nō de vita mūdana. vel de ph̓ia. Itē loq̄bat̉ potē ter. vt ad obediendū flectere. Un̄Mat viij. Erat em̄ loquēs tāꝙͣ ptātem hn̄s. Qd̓ pꝫ ex effectū. Nam ꝙͣcito dixit ma theo. Seq̄re me. ſtatim ſurgens ſecutꝰ eſt eū. LMPoſt pctōꝝ ad ieſū appro pinqͣtionē on̄dit̉ ſcd̓o ipſoꝝ a ieſu beni. gna receptio. ibi. Octōres recipit ⁊ mā ducat cū illis. Signū fuit magne beni gnitatis ⁊ familiaritatis māducare cū pctōribus. Ecc̄. xviij. Magna mīa dei ⁊ ꝓpiciatio illius cōuertentibus ad ſe. Quā benignitatē ⁊ mīaꝫ pctoribus ſibi
appropinqͣntibus on̄dit in qͣtuor. Re cipit em̄ ipſos feſtināter. amicabil̓r. vti liter. ⁊ letanter. Qd̓ vtiqꝫ on̄dit dn̄s cō ſequenter in ꝑabola filij ꝓdigi receden tis a pr̄e ⁊ elongātis in regionē diſſil̓i tudinis viuēdo luxurio ſe. ⁊ reuertetis cū hūilitate ad pr̄em. Recepit em̄ euꝫ pr̄ feſtinanter. Un̄ cū adhuc longe eſſet occurrit ei ſcꝫ ꝑ gr̄e auxiliū Sicut eī nu trix cū videt puerū inualidū conari ad ambulādū ſtatim accurrit ne cadat. ita cū pctōr nitit̉ ꝑ libeꝝ arbitriū redire ad deū ſtatim d̓s accurrit ꝑ gr̄aꝫ. Un̄ Iob. xiiij. Oꝑi manuū tuaꝝ porriges dexte ra. Exēplū. c. x. D. ¶ Itē recepit eū ami cabil̓r. In ſignū cuius cecidit ſuꝑ collū eiꝰ ⁊ oſculatus eſt eū in ſignū ꝑfecte re cōciliatiōis ⁊ amicicie. Quātucūqꝫ em̄ pctōr fuit quis cuꝫ appropinqͣuerit ad ieſum. nō in ꝑte ſꝫ totaliter ſibi reconci liat̉. Sūma em̄ dei pietas veniā nō di midiabit. Un̄ maria magdalene q̄ ml̓ ta pctā cōmiſerat poſtꝙͣ appropinquit ad pedes ieſu audiuit. Dīmiſſa ſunt ei pcta multa. Et poſt. Aade in pace. Et latroni. Hodie mecū eris in paradiſo. Exēplū. c. ix. B. It̓ recepit vtil̓r qꝛ oīa ꝑdita ſibi reſtituit. Un̄ dixit prͣ. Cito ꝓ ferte ſtolā pͥmā ⁊ īduite illū. Deꝰ em̄ ex ſua benigͥtate pctōri appropinqͣnti ſibi ꝑ pnīam oīa ꝑ pctm̄ mortificata reſtitu it. Un̄ Ezech̓. xxxvj. Reſtituā vos ſic̄ a prīcipio doniſqꝫ maioribꝰ donabo ꝙͣ an hūiſtis. In ſignū hꝰ Gen̄. xl. pincer na pharaonis pꝰ tres dies.ſ. pnīe reſtī tuit̉ in gͣdū priſtinū. Et Leuit. xxv. ī an no iubileo redibāt oēs ad poſſeſſiones amiſſas. Exēplū. c. ix. E. Itē recepit le tant̓. Un̄ ꝯuiuio īſtaurato cep it epu lari. qꝛ pctōris ad deū appropinqͣtio ⁊ de etꝰ receptiōe eſt deo ⁊ angel̓ exulta tio. In ſignū hꝰ ſic̄ ⁊ hͦ dr̄. cū pctōribuſ maducabat. Cōtra hāc gͦ benignitatē xp̄i ad pctōres murmurabant phariſei dicētes. Ꝙꝛ hic pctōres recipit ⁊ mādu cat cū illis. Exēplū. e. vj. G. M¶ Sꝫ dn̄s tercio de pctōꝝ receptiōe ſubdit de bita rōem. cū dic̄. Quis ex vobis hō ⁊cͣ

Dnica. IIII. poſt ocpe.
On̄dat aūt in triplici ꝑabola tripliceꝫ rōem. vicꝫ qꝛ ab ipſo cręati. redeti. ⁊ in filios regni adoptati. Creati nobil̓r. re dēpti incōꝑabiliter. adoptati ſalubrit̓. ¶ Primū reſpicit ꝑabola de dragma. cū dicit. Que mulier hn̄s dragmas. x. ⁊ ſi ꝑdiderit dragmā vnā. nonne ⁊cͣ. Ora gina q̄ eſt denarius vſualis hn̄s imagi nē imꝑatoris deſignat hūanā naꝫ que ad imaginē ⁊ ſil̓itudine ſūmi imꝑatorꝭ eſt creata. psͣ. Signatū eſt ſuꝑ nos lu men vultus tui dn̄e. Et cū om̄e aīal di ligat ſibi ſil̓e. dn̄s tanꝙͣ mulier ſapiens decimā dragmā ꝑdita.i. hūana nam re cuꝑare volens benigne recipit pctōres īmo inuenta dragmā ꝯuocat amicas ⁊ vicinas.i. angelicas v̓tutes dicens. Cō gͣtulamini mihi qꝛ gaudiū deo ē ⁊ an gelis ſuꝑ vno pctōre pnīam agēte. Et nō ſolū. qꝛ ab ip̄o nobil̓r creati pctōreſ ſunt ab ipſo recipiēdi. ſꝫ etiā qꝛ ab ipſo incōꝑabil̓r redēti ſūt. qꝛ ſic̄ dicit petrꝰ. Non corruptibilibꝰ au. ⁊ ar. redempti eſtis. ſꝫ p̄cioſo ſanguine agni incota. Et hac redēptiōꝫ tangit in ꝑabola ouis cē teſime dicens. Quis ex vobis hō qͥ hꝫ centū oues. Diceſt ſaluator nr̄ qui hn̄s centū oues. nonagītanouē. ꝑ qd̓ ange li deſignāt̉ reliqͥt in deſerto celeſti. ⁊ va dit ad illaꝫ ſcꝫ ad hūanā naͣm ꝑ corꝑis hūani aſſūptionē. ⁊ inuenta in humer crucis ad ouile celeſte reportauit. ⁊ h̓ le tanter. Un̄ dic̄ vicinis ⁊ amicis. Con gaudete mecum ⁊cͣ. Et certe ſi ita care erant pctōres redēpti. ſi redeūt nō ſunt ꝯtēnendi. It̓ nō ſolū qꝛ ab ipſo incōꝑa bil̓r redēpti pctōres. ab ipſo ſūt recipiē di ſꝫ etiā qꝛ in filios regni ſūt adoptati Et hͦ in ꝑabola filij ꝓdigi innuit. qͥ licꝫ ſuꝑbe a pre receſſiſſet. ⁊ viuēdo luxrio ſe a ipſo elongaſſet. ⁊ filiatiōꝫ amiſiſſet tn̄ qꝛ cū hūilitate redijt a pr̄e benigne eſt receptus ⁊ ad priſtina reſtitutꝰ. Ora gma gͦo peccator ſaluator nr̄ te noīat vt dignitatē tua q̄ deo ſimilis es atten das ⁊ peccare erubeſcaſ. Quē te noīat vt a lupis infernalibꝰ qͥbus ꝑ peccatū expoſita es vt dilacereris. ad paſtoreꝫ
⁊ ouile appropinqͣre feſtines ⁊ ſis de ouibus illis iſrl̓. de qͥbus dicit petrus.j. Pe ij. Eratis ſicut oues errātes ſꝫ con uerſi eſtis ad paſtorē ⁊ ep̄m aīaꝝ vr̄aꝝ Filiū v̓o o pctōr te noīat. vt hereditatē celeſtē q̄ tibi debet̉ tanꝙͣ filio nō ꝑdas Ro. viij. Ipſe ſpūs redit teſtīoniū ſpūi nr̄o ꝙ ſumꝰ filij dei. ſi āt filij ⁊ heredes Ad quā hereditatē nos ꝑdu. ¶ Duica qͣrta de epiſtola. Sermo. CXXIIII. On ſunt cōdigne paſſiōes huiꝰ tꝑis ad futuram gl̓iam q̄ reuelabit̉ in nobis. Ro. viij. A ¶ Quia ſic̄ dicit apl̓s Act̉. xiiij. ꝑ multas tribulatiōes oportet nos intra re in regnū dei. vt facilius ip̄as ſuſtine amus ꝯſolat̉ nos ꝑ regni quā penſare demꝰ felicitatē. Conſideratio em̄ p̄mū minuit vim flagelli. ſicut dicit gre. Tā git gͦ apl̓s in p̄miſſis v̓bis tria. vicꝫ pn̄ tis vite quā patimur tribulatiōꝫ. cū dic̄ paſſiōes huius tꝑis. Scd̓o future vite qua expectamꝰ felicitateꝫ. cū dicit. Ad futura gl̓iam q̄ reuelabit in nobiſ. Ter cio vnius ad alteꝝ.ſ. paſſiōis ad gl̓iam tollit cōꝑationē. cū dicit. Non ſunt ꝯdi gne. Tribulationē aūt pn̄tis vite dicit apl̓a in pl̓ali paſſiōes. Ꝙ tria genera paſſionū ſūt qͣs in pn̄ti vita patim ⁊ qͥ bus tribulam̄. vicꝫ paſſiōes. innate. illa te. ⁊ aſſūpte. Innate paſſiōes ſūt ſex.ſ. fames. ſitis. frigus. calor. laſſitudo. ⁊ egritudo. De qͥbꝰ Iob. v. In ſex tribula tiōibꝰ liberabit te. ⁊ in ſeptīa q̄ ē mors nō tanget te malū. Et dicūt̉ innate paſ ſiones. qꝛ ab ipſa ntītate ꝯcomitantur hoīem. Un̄ Ezech̓. ix. deſignant̉ in fex virꝭ qͥ veiebāt d̓ viā porte ſuꝑiorꝭ. ⁊ vni uſcuiuſqꝫ vas īteritꝰ in māu eiꝰ. Porta ſuꝑior adā ē. ⁊ ab hͦ ꝓcedūt ſex penali tateſ p̄dicte. q̄ ſt̄ vaſa interitꝰ. qꝛ vna q̄qͣꝫ ꝑ ſe ſufficiēs ē int̓imere hoīeꝫ. O quot ſt fame mortui. ⁊ ſic de alijſ. Illate etia paſſiōes tripl̓r ī nobis ꝯtingūt. ſic̄ dicit btūs ambro. Aliqn̄ eī patimur ab hic

On̄ica quarta.
que a deo ſuſtinemꝰ. vt ſūt flagella. ſic̄ thobias. Aliqn̄ ab his q̄ a diabolo vt ſunt tētam̄ta. hoc mō paſſus fuit Iob Aliqn̄ ab his qͥ aꝓxīo ſuſtinemꝰ vt ſūt dana. ꝯtumelie. ꝑſecutiones. Et tales paſſiōes ſuſtinuerūt apl̓i ⁊ martyres. Act̉. v. Ibāt apl̓i gaudētes a cōſpectu cōſilij qm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ie ſu ꝯtumeliā pati. Aſſūpta aūt paſſio ſuſtinet̉ pluribꝰ modis. aut ꝑ ieiunium aut ꝑ vigilias. aut ꝑ ꝑegrinatōes ſiue quoſcūqꝫ alios labores. Exēplū ca. iij H. Tales ſunt paſſiones pn̄tis vite qͣs ſic̄ tagit apl̓s ſuſtinemꝰ. B ¶ Scd̓o oſtēdit futurā quā expectamus felicita te̓.ſ. futurā gl̓iaꝫ q̄ reuelabit̉ in nobis Reuelabit̉ aūt hec gl̓ia multipl̓r ī no bis. vicꝫ in reſurgendo. j. Coꝝ. xv. Se minat̉ in corruptiōe ſurget in incorru tiōe. ſeiat̉ in ignobilitate ſurget in gl̓a ſcꝫ qͣtuor dotiū q̄ notant̉ ibi. Et eſa. lij. Cōſurge ꝯſurge īduere veſtim̄tis gl̓ie tue. Itē in aſcendēdo qn̄ mīſterio an geloꝝ rapiemur in nubibꝰ obuiā xp̄o in aera. Et Col̓. iij. Cū xp̄s apꝑuerit vita nr̄a. tūc ⁊ vos apꝑebitis cū ip̄o in gl̓ia. Itē reuelabit̉ gl̓ia in nobis locū inhabitādo. psͣ. Dn̄e dilexi decoreꝫ do mus tue. ⁊ locū habitatiōis glorie tue. De cuius loci gloria ſi vis loqͥ reqͥre in ẜmone. Hō qͥdaꝫ fecit cenaꝫ magnam Itē reuelabit̉ gl̓ia in nobis in laudā do. psͣ. Oēs in tēplo eius dicēt gloriā Et vt breuiter ꝯcludā reuelabit̉ in no bis gl̓ia in oīm q̄ delectari vel appeti pn̄t ſatietate. psͣ. Satiabor cū apꝑue rit gl̓ia tua. Exemplū in ꝓmptua. ca. xvj. B ¶ Tercio vnius ad alteꝝ.ſ. paſ ſiōis ad gloriā tollit ꝯꝑationē. cū dicit Nō ſūt ꝯdigne. Uere nō ſunt ꝯdigne in nūero. Quia Sap̄. iij. In paucꝭ ve xati. in multis bn̄ diſponent̉. Ecci vl. Modicū laboraui ⁊ multā inueni mi hi requiē. Itē nō ſunt condigne in pō dere. ꝙͣtum ad intenſionē. ij. Coꝝ. iiij. Id em̄ qd̓ in pn̄ti ē mom̄taneū eſt ⁊ le ue tribulatōis nr̄e. ſupͣ modū in ſubli mitate eternū gl̓ie pōdꝰ oꝑat̉ in nobis
Nunꝙͣ em̄ in nobis tantū intēſa ē pe na qͣntū erit eterna gloria. Itē nō ſunt ꝯdigne in mēſura.ſ. duratōis extēſiue. qꝛ pena tꝑal̓ ē trāſitoria. gl̓ia eternalit̓ ꝑmāſura. Und̓.j. Pe. v. Uocauit nos deꝰ in et̓nā ſua gl̓iaꝫ in chriſto ieſu mo dicū paſſos. Ad quā gl̓iaꝫ nos ꝑd̓. ⁊cͣ. De euan. Ser. CXXV. Btote miſericor des ſicut ⁊ pr̄ vr̄ miſericors eſt nolite iudicare. nolite cōdēna re. dimittite ⁊ dimittet̉. date ⁊ dabitur vobis. Mēſurā bona ⁊ cōfertā ⁊ coa. ⁊ ſuꝑeffluentē dabūt ī ſinū vr̄am. Lu. vj. C ¶ In his v̓bis ſaluatoris qͣtu or notanda ponunt̉. ¶ Prīo em̄ doce mur de mīa. cū dic̄ Eſtote miẜicordes ¶ Scd̓o ſubdit̉ miſcd̓ie forma cū dicit Sicut et pater veſter miſericors eſt. Tercio exprimunt̉ mīe officia. ibi No lite iudicare. nolite cōdēnare. dimittite ⁊ dimittet̉ vobis. date ⁊ dabit̉ vobis. Quarto ſubdunt̉ mīe p̄mia. ibi. Mē. ſurā bonā ⁊ ꝯfer. ⁊ coa. ⁊ ſupefi ¶ Pri mo gͦ inſtruit de mīa dicēs. Eſtote mi ſericor. In eo aūt ꝙ dic̄. eſtote. fac̄ tria. On̄dit em̄ mīe neceſſitatē. arguit ſimu latōeꝫ. et excludit ꝓcraſtinationē. ¶ Di co ꝙ dicēs. Eſtote miẜicordes. oſtēdit mīe neceſſitatē.i. quia ncc̄io ē a nobis mīa hn̄da. Imꝑatiuo em̄ ⁊ p̄ceptiuo v̓bo vſus ē dn̄s dicens. Eſtote. Unde Ecc̄i. xxix. d̓r. Pone theſauros tu. in p̄ cep. altiſ. Et merito p̄ceptū dat de illa q̄ ſūme ad ſalutē neceſſaria ē. Ipſa ei eſt hoſtiaria ꝑadiſi faciēs vnicuiqꝫ lo cū ẜm meritū ſuum. Un̄ Ecc̄i. xvj. d̓r. Oīs mīa faciet vnicuiqꝫ locū ẜm me ritū opeꝝ illiꝰ. Pro quo ⁊ apl̓s voluit vt thimotheꝰ p̄ciꝑet eis mīaꝫ quos re gebat dicēs. j. Thi. vj. Diuitibꝰ hꝰ ſecū li p̄cipe facile tribuere cōicare. theſau riſare ſibi fundamentū bonū in futuꝝ Pro quo ⁊ dn̄s in p̄miſſis p̄cipit mīaꝫ dicēs. Eſtote miẜicordes. ¶ Iteꝫ in hͦ ꝙ dic̄ Eſtote miſericordes. arguit mīe

Dn̄ica quarta.
ſimulatiōeꝫ. Nō em̄ dic̄ videamini mi ſericordes. ſꝫ eſtote. Ol̓ti ei hoīes mi ſericordes vocant̉ ſꝫ nō ſunt. ſicut d̓r ꝓ uer. xx. Un̄ ſequit̉. Uiꝝ aūt fidelē.ſ. in mīa qͥs inueniet qͣſi rarꝰ. Un̄ Grego. Sūt pleriqꝫ qͥ ꝯpaſſionē ꝓximo ſuo nō ſpūaliter ſed carnaliter īpendūt. tales et ſi vocent̉ miſericordes tn̄ non ſunt. Cōtra quos dicit dn̄s Eſtote miẜicor des. ¶ Itē dicēs. Eſtote excludit mīe ꝓcraſtinatōeꝫ. Nō em̄ dic eritis qͣſi in futuro ſꝫ eſtote in pn̄ti Prouer. iij No li dicere amico tuo vade ⁊ reuertere et cras dabo tibi cum ſtatiꝫ poſſis dare. Tantū eī bonū quo mediate vita eter naͣ poſſidet̉ nō eſt differendū ꝓpt̓ īcer tū euentū rerū ⁊ ꝑſone. Un̄ Aug. Cō ſiderate fratres cariſſimi ꝙͣmulti ſubi to oīa bona ꝑdiderūt q̄ ſtudioſe recō diderāt qͥ dicūt in libro Sap̄. Tranſie rūt oīa tanꝙͣ vmbra. O quotiēs tales penituit q̄ vocē dn̄i nō audierūt dicen tis. Aade ⁊ vēde oīa q̄ ha. ⁊ da pau. ⁊ habebis theſauꝝ in celis. Exemplū d̓ quodā auaro qͥ ꝑ vnū pane quē iratꝰ pauꝑi ꝓiecit vitā et̓nā recuꝑauit. De hͦ require in ꝓmptuario ca. iiij. Q. Miſcd̓ie v̓o formā ſubdit cū dic̄. Sic̄ ⁊ pr̄ vr̄ mi. eſt. In qͣ forma tripl̓r mo net nos ad mīaꝫ.ſ. rōne eiuſde origis. rōne eqͣlis ꝯditōnis. ⁊ rōne diuine aſſi milatōis. ¶ Ide principiū ſiue originē tāgit cū dicit. Pat̓. Ipſe em̄ eſt pr̄ oīm tu rōne creatōis. tu etiā rōe recreatōis. Quantū ad primū d̓r in cātico moyſi. Nunqͥd ipſe eſt pr̄ tuꝰ qͥ poſſedit fec̄ ⁊ creauit te. Creauit ꝙͣtū ad aīam. fecit ꝙͣtū ad corpꝰ. poſſedit ꝙͣtū ad vtrunqꝫ Quantū ad ſecundū.ſ. rōne recreatio nis d̓r pr̄. Gal̓. iiij. in quo clamamꝰ ab ba pr̄. Quia gͦ ab vno pre ſumꝰ. om̄es recognoſcāt nobilitate ſua. ⁊ a tāto pa tre erubeſcāt degenerare. Mal̓. ij. Nu qͥd nō vnus pr̄ oīm noſtꝝ. nunqͥd non deꝰ vnꝰ creauit nos. qͣre gͦ deſpicit vnꝰ qͥſqꝫ fratrē ſuū. q. d. rōne eiuſdē princi pij debemꝰ inuicē cōꝑati nobis ⁊ mi ſereri. Itē debemꝰ etiā miſereri inui
cē rōne eqͣlis ꝯditionis. quā tangit cū dicit. veſter. vnū em̄ nō p̄fert alteri. ſed oēs equal̓r tagit. qꝛ eqͣlis eſt nr̄a cōdi tio. ⁊ ẜm natura. Nīture em̄ ꝯditio eqͣ ſis eſt. qꝛ oēs de adā. Un̄ Aug. Si pu tamus nō eſſe ꝓximos niſi qͥ de eiſdeꝫ parētibꝰ naſcunt̉. ada ⁊ euā intēdamꝰ. ⁊ oēs fratres ſumꝰ. Itē ẜm ſtatum gra tie etiā eqͥlis ꝯditōis ſumus. qꝛ ex vno pa̓tre chriſto. ⁊ vna matre eccleſia na ti eandē hereditateꝫ ꝑpetuo habituri. in qͣ reges nō excedūt pauꝑes. Et hec eqͣlitas multū debet nos mouere inui ce miſereri.j. Pe. iij. Eſtote ꝯpatiētes fr̄nitatis amatores. Itē. ij. Pe. j. Mi niſtrate in pietate frat̓nitatis amorem ¶ Debemus etiā miẜeri inuicē ꝓpt̓ di uinā aſſimilationē. quā innuit cū dicit ſic̄ ⁊ pr̄. Hoc em̄ facit nos maxīe aſſi. milari pr̄i cꝰ miſeratōnes ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Et certe ſic̄ d̓r. Ecc̄. xxiij. Gl̓ia ma gna eſt ſeqͥ dn̄m. Efōte gͦ miſeriordes ſic̄ ⁊ pr̄ vr̄ miſericōi. s eſt. E Sed qꝛ difficile imo īpoſſibile eſt deū imitari in mīa ꝑ oīa. cū mīe eiꝰ nō ſit numer tāgit diuine mīe qͣtuor officia in qͥbus ip̄m imitari poſſumus ⁊ debemꝰ. vicꝫ malos eqͥnimit̉ ſuſtinēdo. ipſoꝝ malis ꝯpatiēdo. iniurias relaxādo. ⁊ neceſſa ria mīſtrādo. ¶ Ipſe em̄ pr̄ celeſtis ex mīa malos eqnimiter tolerat. Sic̄ ptꝫ in iuda quē multis tꝑibus tolerauit. ⁊ multos alios. Pro quo dic̄ apl̓s Ro. ij. An diuītias bonitatis ⁊ patīe. ⁊ lo ganimitatis eiꝰ ꝯtēnis. Et vos eodeꝫ mō eſtote miſericordes. Pro quo dic. Nolite iudicare.ſ. an̄ tp̄s qͥn potiꝰ eq nimiter ſuſ. inete quoaduſqꝫ veniat qꝛ illūiabit abſcōdita tenebraꝝ ⁊ manife ſtabit ⁊cͣ. Mo em̄ ſepe fallit̉ hūanum iudiciū. ¶ Itē eſt miſericors pctōꝝ ma lis ꝯpatiēdo. ⁊ eoꝝ pcta nō aggrauan do. Un̄ Lu. xv. Afflicto filio miẜicor. diaʳ motꝰ occurrit. in ꝑabola ſamarita ni ſanciato ex mīa vinū ⁊ oleū vulne ribꝰ infudit. Et certe vos eodē mō mi ſericordes eſtote. Pro quo dicit. No lite ꝯdēna. qualit̓ phariſei adultera a

Dn̄ica quinta.
ductā ad ieſum ꝯdēnare volebant qͥ iu ſtiꝰ lapidari debuerat. Cui dixit ieſus. Nec ego te ꝯdēnabo. Qualiter phari ſei ꝯdenabant apl̓os qͥ ꝓpter famē ſpi cas ſabbato ꝯfricādo edebāt ac ſi ma gnū pctm̄ ꝯmiſiſſent. Unde dixit. dn̄s Math. xij. Si ſciretis qͥd eſt miſcd̓iam volo ⁊ nō ſacrificiū. nunꝙͣ ꝯdēnaſſetis innocētes. ¶ Iteꝫ pater celeſtis eſt mi ſericors pctm̄ relaxando. Un̄ Math. xviij. Serue neꝙͣ oē debitu dimiſi tibi qm̄ rogaſti me. Ubi innuit offenſe re laxationē. cū dicit. Dimiſi tibi. Relaxa tōis integritatē. eū dicit. Om̄e debitu. Relaxatōis facilitatē. cū ſubdit. Qm̄ rogaſti me. Nō dicit. qm̄ mare trāſiſti vel qm̄ multū ieiunaſti. ſed qm̄ rogaſti me Eſtote gͦ ⁊ vos miſericordes. Pro quo dic̄. Omitte.ſ. debitū nō partē ſed oe. nō cū difficultate ſꝫ facilitate Mat. v. Si nō dimiſeritis vnꝰ qͥſqꝫ fratribꝰ veſtris de cordibꝰ veſtris. nec pr̄ vr̄ di mittet vobis. Un̄ hic poſtꝙͣ dicit dn̄s. dimittite. addit. ⁊ dimittet̉ vobis ¶ Itē pr̄ celeſtis ē miſericors tꝑalia mīſtran do. Und̓. psͣ. Miſericors ⁊ miſerator dn̄s. eſ. dedit timē. ſe. Itē Mat. v. So lē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos. Imo qd̓ plꝰ ē. nō ſufficit ei dare ſua ni ſi dederit et ſe. Exemplū de illo qͥ poſt ꝙͣ ſua dederat hiſtrionibꝰ. vt eū lauda rēt. nō hn̄s plꝰ. vt oēs in dādo ſuꝑaret ſeip̄m in medio eoꝝ ꝓiecit. Sic̄ pr̄ mi ſericordie poſtꝙͣ dedit ſuos.ſ. angelos in miſteriū. ſua in ſubſidiū. tandem ſe ip̄m ꝓijciens in mediū ꝑ natiuitatē. ſe dedit in p̄ciū ꝑ mortē. Eſtote gͦ ⁊ vos hoc mō miſericordes. Pro quo dicit. Dateg ⁊ dabit̉ vobis ſcꝫ in pn̄ti ⁊ ī fu turo. An̄. j. Thi. iiij. Pietas ad om̄ia vtilis eſt ꝓmiſſionē hn̄s vite q̄ nunc ē ⁊ future. Prouer. xxviij. Qui dat pau peri nō indigebit. qͥ deſpicit dep̄cantē ſuſtinebit penuriā. Exēplū de qͥbuſbā religioſis qͥ cōquerebant̉ ꝙ nō dal it̉ eis ſicut olim. qͥbus vnꝰ de antiqͥs tribus ait. Fuerūt in hac abbatia
ſtis. ⁊ ideo reliquus vobiſcuꝫ noluit re manere. Hi duo ſocij ſunt date. ⁊ dabi tur vobis. quos dn̄s aſſociauit ſiml̓ in euāgelio. et qꝛ nō vultis dare. nō dabi tur vobis. Exemplū ca. x. C. ca. xv. C F ¶ Quarto ⁊ vltimo mīe ſubdunt̉ p̄mia. cū ſubdit. Mēſurā bo. ⁊ cōfer. ⁊ coagi. ⁊ ſuꝑefflue. dabūt in ſinuˡ veſtꝝ Et nota ꝙ mēſura bona d̓r qn̄ larga. mēſura ꝯferta qn̄ plena. coagitata qn̄ inculcata ⁊ bn̄ hinc ⁊ bn̄ inde ꝯcuſſa. vt plus capiat. mēſura ſuꝑeffluens. vt bn̄ cumulata hincinde exeat. In qͥbꝰ omnibꝰ ſuꝑabudantia remueratōis ex primit̉. Erit gͦ menſura bona.i. larga. Quia qd̓ oculus nō vidit. Erit ꝯferta quia nec auris audiuit. Plura em̄ au ris audit ꝙͣ oculus viderit. ⁊ ideo ſuꝑ auditum. Erit coagitata. id ē. inculca ta. qꝛ nec in cor hoīs aſcendit. ⁊ iō ſup cogitatū. qꝛ cogitatus plus ſe extendit ꝙͣ auditus. Ite erit ſuꝑeffluēs. hincin de exeūdo ꝙͣtum ad oēm ſenſum. Iu xta illud. Et pax dei q̄ exuꝑat oēꝫ ſen ſum. Dabunt in ſinū veſtruꝫ. et in hͦ p̄ dictorū notat̉ ſecuritas. qꝛ de eo qd̓ te net hō in ſinu ſuo eſt ſecurꝰ. Ad quod nos ꝑducat. ¶ Dn̄ica quinta de epiſtola Sermo. CXXVI. N hoc vocati eſtis vt bn̄dictionem hereditate poſſideatis..jͣ. Pe. iij. G ¶ In his verbis petrus apoſtolus tangit duo. vocatione. ⁊ vo cationis rōnem. Primū ſcꝫ vocatione innuit q̄ eſt ad gratiam. cū dicit In hͦ vocati eſtis. Scd̓m ſcꝫ vocatōis rōem tangit. que reſpicit gloriaꝫ. cum ſubdit vt benedictionem hereditate poſſidea tis. ¶ Et bene ꝙͣtum ad primum dico vocationē innuit. que eſt ad gratiam. eſt em̄ dei vocatio ad naturaꝫ. et eſt vo catio ad gratiam. et eſt vocatio ad glo riā. ¶ Prima que eſt ad naturaꝫ eſt de non eſſe ad eſſe. De qua Ro. iiij. Qui

Dominica quinta.
vocat ea q̄ nō ſunt. Uocatio que ē ad gr̄am eſt de eſſe ad bn̄ eſſe. De qua. jͣ. Coꝝ. j. Uidete vocationē vr̄aꝫ fratres qꝛ nō multi ſapiētes. nō multi potētes nō multi nobiles ⁊cͣ. Tercia vocatio q̄ eſt ad gloriā eſt de bn̄ eſſe ad ꝑfectum eſſe. De qͣ Mat.xxv. Uenite bn̄di. pa. mei ꝑci. regnū. De ſecūda gͦ vocatiōe q̄ eſt de culpa ſiue originali ſiue actua li ad gr̄am ait hic btūs Petrꝰ. cū dicit. In hoc vocati eſtis. H ¶ Hac autē vocatiōe vocat dn̄s qͣdrupl̓r tanꝙͣ ꝑ qͣ tuor nūcios. Uocat em̄ ꝑ p̄dicatiōeꝫ ſic vocauit apl̓os ⁊ pl̓es alios. Mat. iiij. Uenite poſt me faciaꝫ vos fieri pi ſcatores hoīm. ¶ Scd̓o vocat ꝑ inſpi rationē. Sic vocauit mariā magdale na Lu. vij. Ut ꝯgno. qꝛ ieſus accubuiſ ſet vēit. Eſa. vij. Sibilauit dn̄s muſce q̄ eſt in extremo flumine egypti ⁊cͣ. Tercio vocat ꝑ beneficia. ſic qſi manu ducebant̉ vt pueri iudei. De qͥbus psͣ. Dedit eis regiones gentiuꝫ et labores ppl̓oꝝ poſſederūt vt cuſtodiāt iuſtifica tiones eiꝰ ⁊ legē eius exqͥrāt. Sed certe ꝑ hūc nunciū vocati pauci veniunt. qd̓ ipſe dn̄s ꝯq̄rit̉ dicēs O ſee. ij. Dedi eis frumentū vinū ⁊ oleū. argentuꝫ multi plicaui eis ⁊ auruꝫ. q̄ fecerūt baal. In cant̓. moyſi. Incraſſatꝰ ē dilectus ⁊ re calcitrauit. Et ſequit̉. Oereliqͥ deum fa ctorē ſuum ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo Exēplū in ꝓmptua. ca. iiij. M Quar to vocat ꝑ flagella. ſic vocauit pauluꝫ qn̄ ꝑcuſſus cecidit. aptiſqͣꝫ oculis nihil vidit. dicente dn̄o. Saule ſaule qͥd me yſeq̄ris Iſte nūctus ceteris ē efficatior Un̄ ſtatim rn̄dit paulus. On̄ qͥd me vis facere. ꝓmptꝰ ad obediendū. Act̉. ix. Hic eſt nūciꝰ qͥ qn̄ venerit fac̄ a pec cato ſurgere. facit vincl̓a delectationū qͥbꝰ detinebat̉ relinq̄re. facit d̓i bn̄ficia cognoſcere. ⁊ futura ꝑicula aduertere. Qd̓ ſignificat̉ in angelo petri Act̉. xij. Qui ꝑcuſſo latere petri excitauit eū di cens. ſurge velociter.ſ. a culpa. ⁊ cecide runt catene.ſ. delectationuꝫ. Et cogno nit in. ſe reuerſus. Et ve illi qui ꝑ hos
nūcios vocatꝰ neglexerit venire. qꝛ nō ſequit̉ ip̄m niſi ꝑpetuus interitꝰ. Und̓ Prouer.j. Quia vocaui.ſ. ꝑ p̄dicatōeꝫ et renuiſtis. extēdi manu mea ꝑ bn̄fici oꝝ collatione. ⁊ non fuit qͥ aſpiceret. de ſpexiſtis oē cōſilium meū.ſ. interioris inſpiratiōis. ⁊ increpatiōes flagelloꝝ neglexiſtis. ego quoqꝫ in interitu vro ridebo ⁊cͣ. Exemplū cap̄. ij. H. Secundū.ſ. vocatōis rationē q̄ eſt ad gloriā tagit cū ſubdit. vt bn̄dictiōꝫ he reditate poſſideatis. Et nota triplicē dei bn̄dictiōeꝫ.ſ. fortune. gr̄e. et glorie. ¶ Prima.ſ. fortune eſt in tꝑalibus. De q Iob. j. Oꝑibus manuu eius bn̄dixi ſti. et poſſeſſio eiꝰ creuit in terra. Et in Gen̄. xxiiij. de abraā d̓r. ꝙ bn̄dixit illi dn̄s ⁊ dedit ei boues et oues. argentū ⁊ aurū. ¶ Scd̓a.ſ. gratie cōſiſtit in vi tutibus. De qua pͣsͣ. Etem̄ bn̄dictionē dabit legiſlator. ibūt de virtute in v̓tu tē. ¶ Tercia ſcꝫ glorie conſiſtit in here ditaria eiuſdem poſſeſſiōe. De qua hic vt inquit bn̄dictioneꝫ hereditate poſſi deatis. Primā bn̄dictōeꝫ diligūt cum eſau mundana appetentes. qui poſtqͦ multum ꝓ tali bn̄dictione flendo etu laſſet. Gen̄. xxvij. dictū ē ei. In pingue dine terre et in rore celi deſuꝑ erit bene dictio tua. ¶ Secundā bn̄dictionē ſcꝫ gratie querūt cū iacob contra vicia lu ctantes. vt ꝑ gratiam in tentatiōibus fortificent̉. Unde Iacob luctando di xit Gen̄. xxxij. Non dimittā te niſi bn̄ dixeris mihi. Et bn̄dixit ei in eodeꝫ lo co. vt alijs preualere poſſet. ipſum for tificando. Sic ⁊ paulo in ſua tentatio ne dictum eſt. jͣ. Corinth. Sufficit tibi gratia mea. Illa enim eſt que facit cu tentatione prouentum vt poſſimus ſu ſtinere. ¶ Terciam benedictionē que ē glorie appetunt contēplationi inſiſten tes. qui dicunt cū apoſtolo Cupio diſ ſolui et eſſe cum chriſto. Quibus ⁊ d̓r Mat. xxv. Uenite benedicti pr̄is me poſſidete regnum quod vobis paratū eſt. Ad quod nos ꝑducat. Exemplum ca. xij. R.

Dn̄ica quinta.
¶ De euangelio. Sermo. CXXVII. T aſcendit in na uē vnā q̄ erat ſimonis ⁊ ſedēs docebat d̓ nauicl̓a turbas. Lu. v. A Scd̓m ꝙ gloſa nauiculaꝫ al legorice crucē chriſti dic̄. in p̄miſſis v̓ bis tria deſignant̉. vicꝫ ſaluatoris no ſtri in crucē aſcenſio. cū dic̄ Aſcēdit in nauē. Scd̓o eiuſdē in cruce ẜm hūani tatē nō ẜm diuinitate paſſio. cū dicit. Sedens. Tercio in cruce multoꝝ ſalu bris inſtructio. cū ſubdit. ⁊ docebat de nauicula turbas. ¶ Bn̄ aūt ꝑ nauicu le aſcēſioneꝫ ſaluatoris nr̄i aſcēſio in cruce deſignat̉. Nauicula em̄ crux dici tur triplici rōne.ſ. rōe materie rōne for me. ⁊ rōne officij. ¶ Eiuſdē em̄ mat̓ie ſunt crux ⁊ nauis. qꝛ de ligno. Un̄ ꝙͣtū ad vtrūqꝫ pōt referri illud Sap̄. xiiij. Exiguo ligno ꝯmittūr hoīes animas ſuas. ¶ Itē rōne forme. qꝛ ſic̄ nauis eſt in fine ſtricta ⁊ in medio lata ⁊ in capi te ſtrictiſſima. ſic fuit crux chriſti. Nā in fine circa pedes fuit ſtricta. ita ꝙ cre dit̉ ꝙ vnus pes iuxta aliū poni nō po terat ſꝫ vnus ſupra aliuꝫ vt vno clauo tranſfigerent̉. In medio lata qꝛ expa dit manus ſuas ad populū nō creden. tē ſꝫ ꝯͣdicenteꝫ. Eſa. lxv. In capite ſtri ctiſſima. qꝛ qͣrta ꝑs crucis.ſ. illa tabula q̄ fuit circa caput nō fuit appoſita niſi poſt mortē ꝑ pilatū. Un̄ filius homi nis n̄ habuit vbi caput ſuū reclinaret tiō inclinato capite tradidit ſpūm Item rōne officij. Officiū em̄ nauis ē de portu ad portū traducere. Sic crux xp̄i trāſuehit de portu miſerie ad por tu glorie. Un̄ Luc. vl. O portebat pati chriſtū ⁊ ſic intrare in gloriā ſua. O ꝙͣ cito illū ad portuꝫ glorie ꝑduxerat cui dictū fuit in cruce pendēti. Hodie me cū eris in ꝑadiſo. An̄ em̄ ꝙͣ nauē cruc aſcēdiſſet. ⁊ ſi mille annis laboraſſꝫ no illuc ꝑueniſſet. ¶ Hāc aut nauem xp̄s aſcendit volent̓. non em̄ tractꝰ d̓r tanꝙͣ
inuitus. ſed aſcendit volūtarius. Eſa. liij. Oblatꝰ eſt qꝛ ipſe voluit. Itē aſcen dit innocenter. qꝛ pctm̄ nō fecit. j. Pe. ij. Unde ⁊ vnꝰ de latronibꝰ teſtimoniū innocentie ſibi ꝑhibuit. Luc̄. xxiij. Hic inquit nihil mali geſſit. Itē aſiedit po tenter. In cruce em̄ debellauit acreas ptātes. Abac̄. iij. Ibi abſcōdita ē for titudo eiꝰ. B ¶ Sꝫ cū xp̄s duas na turas habuit̉.ſ. diuina ⁊ humanaꝫ ẜm qͣm paſſus ſit deſignat̉ cū d̓r. Sedens in nauicula. Qui em̄ ſedet ꝑtim eſt ere ctus ⁊ ꝑtim ꝓſtratus. Sic xp̄s ẜm hūa naͣ naturā in cruce fuit ꝑ pena ꝓſtratꝰ ſed ꝙͣtum ad diuinā fuit erectus. qꝛ ni hil pati potuit. Hoc liquide p̄ſignatū fuit in īmolatiōe abrae qn̄ filiū ſuū vo luit deo imolare. Gen̄. xxij. Und̓ yſido rus in gloſa. Sicut abraā vnicū ⁊ dile ctū filiū ſuū victimā deo obtulit. ſic de us pr̄ vnigenitū filiū ſuū ꝓ nobis ob tulit. Et ſic̄ iſaac ligna portabat quibꝰ immolādus erat. ſic xp̄s crucē in qͣ cru cifigendus erat. Sed certe iſaac in im molatiōe nō tangit̉ ſed aries qui hua na natura deſignat īmolat̉. Un̄ glo ſa Caro potuit crucifigi. diuinitas n̄ po tuit tangi. Hoc idem innuit̉ in psͣ. vbi d̓r. Si nō moyſes electus eius ſtetiſſet in cōfractione vt auerteret iram eius Chriſtus em̄ electꝰ moyſes in ꝯfractō ne hūanitatis in cruce ſtetit incōcuſſus diuinitate. Si em̄ totus ꝓſtratus fuiſ ſet hominē ꝓſtratū ſubleuare nō potu iſſet. nec hoſteꝫ hūani generis ſuꝑare. Sic gͦ in xp̄i ſeſſiōe oſtēdit̉ ipſius hūa ne nature nō diuine in cruce paſſio cū d̓r. Sedens in nauicula. C ¶ Tercō multoꝝ de cruce ſalubris ab ip̄o oſten dit̉ inſtructio. cū d̓r. Docebat d̓ nauicu la turbas. Sed qͣles turbas. certe q̄ p̄ deſiderio audiendi irruebāt vt audiret eū. Immiſerat em̄ dn̄s in eos famem nō famem panis neqꝫ ſitim aqͦ. ſed au diendi v̓bū dei. ſicut ꝓmiſerat. Amos viij. Ecce dies veniūt dic̄ dn̄s. ⁊ mittaꝫ famem in terra. nō famem panis neqꝫ ſitim aq̄ ſꝫ audiendi verbū dei. Famēs

Dn̄ica quinta.
ctaqꝫ que eſt appetitus cibi corꝑalis ſi gnū eſt ſanitatis corꝑis. ⁊ ecōtrario fa ſtidiū huiꝰ cibi ſignū eſt languoris ſpū alis. Ineſt brutis aīalibꝰ naturalis ap petitus cibi. Un̄ currunt aues ⁊ piſces ad cibū ſi eis ꝓijciat̉. Et aues q̄ viuūt de grano frequētant vbi ſegētes excu tiunt̉. Inexcuſabiles ſūt gͦ hoīes rōne vtentes qͥ cibū ſuū vel nō ꝯgnoſcūt vl̓ negligūt ⁊ porrigētes eū fugit. Qua les nō fuerūt iſte turbe q̄ irruebant vt audirēt eū. ⁊ ipſe de nauicula docebat turbas. qꝛ certe tales de nauicula crudꝭ ſalubriter docuit. Exēpluꝫ ca. viij. M Docuit aūt facto. docuit ⁊ v̓bo. DI Facto docuit tripliciter. Nam contra auariciā docuit pauꝑtateꝫ qn̄ in cruce nudus remaſit. Contra ſuꝑbiā docuit hūilitatē ⁊ vilitatē. qn̄ vili genere mor tis ⁊ cū latronibus ꝯdemnari voluit. Cōtra carnis laſciuia docuit aſperita tē. qꝛ affixus clauis. cōfixus lācea. coro natus ſpinis ſputis illitus. felle potatꝰ Hanc triplicē doctrinam reducit dn̄s cuilibet ſuo diſcipl̓o ad memoriā Tre. iij. dicens. Recordare pauꝑtatis mee. ꝙͣtuꝫ ad primū. trāſgreſſiōis.i. in audi te huilitatis. ꝙͣtū ad ſecūduꝫ. ab ſinthij ⁊ fellis. ꝙͣtum ad terciū. E ¶ Docū it nihilominus verbo ⁊ hͦ multiplicit̓ ẜm multa v̓ba. i. ſeptē. Que in cruce ꝓ tulit. ¶ Primū fuit. Pater dimitte eis qꝛ neſciūt quid faciunt Lu. xxiij. Scd̓m fuit. Hodie mecū eris in ꝑadiſo. Luce xxiij. Terciū Mulier ecce filius tuꝰ et ecce mr̄ tua. Ioh. xix. Quartū Deꝰ me us deus meus vt quid de reliquiſti me Math.xxvij. Quintū fuit. Sitio. Io. xix. Sextū Cōſummatū eſt. Ioh. xix. Septimū. In manꝰ tuas ꝯmedo ſpm̄ meū. Lu. xxiij. O qͣntā ⁊ ꝙͣ vtilē doctri nā in p̄miſſis ſingulis v̓bis oſtēdit. In primo docuit qͣntecunqꝫ magne of fenſe relaxationeꝫ. qꝛ nō ſolū iniurias patienter ſuſtinuit. ſed nec etiam inimi cis cum nocere poſſet ⁊ ml̓tas legiōes angeloꝝ in defenſionē ſui habere norū ⁊ manſuetoꝝ. Sed horū ad hucle gem trāſcendens bona ꝓ malis reddi dit apud patrē crucifixores excuſando dicēs. Neſciūt qͥd faciunt. Et pro eis orādo Pater inqͥt ignoſce eis. Nunqͣ fuit ho qui tātas ab inimicis ſuſtinue rit iniurias. ſicut dicit Tre. iij. O vos om̄es qͥ tranſitis ꝑ viā attendite et vi dete ſi eſt dolor ſimilis ſicut dolor me us. Et tn̄ mox dimiſit. Qd̓ eſt cōtra il los qͥ etiā minimas iniurias remittere ꝯtēnunt. licet ex hoc magnū bonū ſcꝫ ſue offenſe relaxationē conſequantur. Matth. vj. Si dimiſeritis hoībꝰ p̄ ctā eoꝝ dimittet et pr̄ veſter celeſtis pctā veſtra. ſi nō dimiſeritis. nec pater vr̄ di mittet vobis. Exempluꝫca.vj. In ſecundo verbo ſcꝫ qd̓ dixit latroni tollit a peccatoribꝰ deſperatiōem ⁊ in fert conſolatōeꝫ. Un̄ Anſelmꝰ. Latro qͥ ꝓ ſuis ſceleribus crucifixus eſt. o do mine ieſu tecū vſqꝫ ad ipſius anime ſin gultū ſemꝑ in peccatis fuit. ſed tn̄ in ip ſa hora expiratiōis ſue. qꝛ maliciā ſuā cōfeſſus eſt et culpā clamauit ⁊ miſeri cordia inuenit. et tecū in ipſa die in pa radiſo fuit. Sed notandū ꝙ latro licꝫ tarde tn̄ magno feruore chriſto adhe ſerat. In ſignū cuius blaſphemantē ⁊ iniquū red arguit dicēs. Neqꝫ tu times deū. Seip̄m accuſauit dicēs Nos qui deꝫ iuſte digna factis recipimus. Pro chriſto ſtando ip̄m iuſtificauit dicens. Hic v̓o nihil mali geſſit. Et poſt deuo te ſupplicauit dicens. Memento mei dn̄e dū veneris in regnū tuū. Et chri ſtus qͥ dat ſupra id qd̓ petimus aut ro gamus. ſibi ⁊ pctōribus in ſolaciū tria ineffabiliter delectabilia ꝓmiſit. vicꝫ dei fruitionē. que notat̉ in ꝑadiſo. Si cut dicit Augꝰ. Suupſius aſſociatiōeꝫ cū dicit. mecū. Et hoꝝ accelerationem cū dicit. hodie. Exempluꝫ ca. ix. B ¶ In tercto v̓bo ſcꝫ cū dixit. Mulier ecce filius tuꝰ. Et ecce mater tua. docꝫ ꝑentū cura ⁊ honorationē. licꝫ ad hoc ipſum nos plura inducant.ſ. ſcriptura exēpla et p̄mia. ¶ Scriptura vtiqꝫ ne

Dn̄ica quinta.
ui et veteris teſtamēti. Exo. xx. Hono ra patrē tuū ⁊ matrē tuā. Ide Math. xix. Itē Ecc̄. vij. Honora pr̄em tuū et gemitū matris tue ne obliuiſcaris. me mor eſſe debes q̄ ⁊ quāta paſſa ſit ī vte ro ſuo ꝓpter te. Itē inducunt exēpla inter q̄ maximū eſt exēplū xp̄i Un̄ Lu. ij. Deſcendit in nazareth et erat ſubdi tus illis. Et in anguſtia poſitꝰ paſſio nis. et de hͦ ſeculo trāſiturus matrē ſo licite diſcipulo ꝯmēdauit dicēs. Ecce mnr̄ tua. Itē aīalia dāt nobis exempla Dicit̉ em̄ de grue ꝙ qn̄ pr̄ ⁊ mr̄ deplu mati ſunt pulli eoꝝ ꝓuident eis ꝙͣdiu illi nō pn̄t. vel quouſqꝫ moriant̉. et di gne. qꝛ ⁊ ipſi ꝑentes ꝓuiderat eis cum ꝑui eſſent. Eph̓. vj. Reddite vice ꝑen tibꝰ. qꝛ hoc acceptū eſt corā deo. ¶ In ducnt etiā p̄mia. Et primū eſt vite ꝓlō gatio. Exo. xx. Honora pr̄em ⁊ mr̄em vt ſis lōgenꝰ ſuꝑ terrā. Scd̓m ē orōis exauditio. Ecc̄i. iij. Qui honorificaue rit pr̄eꝫ ſuū tocūdabit̉ in filijs. ⁊ in die orōis ſue exaudiet̉. Terciū eſt tꝑalis ⁊ et̓ne btitudinis adeptio. Ecc̄i. iij. Ho nora patrē tuū vt ſuꝑueniat tibi bn̄di ctio ſcꝫ pn̄s ⁊ futura. G ¶ In qͣrto ꝟbo.ſ. vt qͥd me dereliqͥſti docꝫ afflictis exhibere ꝯpaſſiōꝫ. Quia hͦ dixit maxīe. ꝓ his qͥ erat in limbo quoꝝ miſeriā et derelictionē ſua reputabat. Un̄ Aug. ſuꝑ illud psͣ. Deꝰ deus meꝰ reſpice ī me q̄re me dereliqͥſti. dic̄. Caput loquit̉ ꝓ mēbris tādiu ī limbo derelictis. O vti na exēplo ſuo miſerias aliorū nr̄as ꝑ ꝯpaſſionē reputaremꝰ. ⁊ de ruina ꝓxi mīme gauderemꝰ. Sic ꝯpatiebat̉ apo ſtolꝰ. ij. Coꝝ. xj. dicēs. Quis īfirmat̉ ⁊ ego n̄ infir. Exemplū ca. xviij. A ¶ In qͥnto v̓bo cū dixit. Sitio. docuit feruē tem ad vlteriora ſiue dilectionē ſiue de uotionē. Un̄ ſctī exēplo chriſti ꝙͣto plꝰ deū diligūt tanto magis ip̄m diligere appetūt. qͥ appetitꝰ hic ſitis d̓r. Un̄ psͣ Sitiuit aīa mea ad deū fōtē viuū. Et quō. Sicut ceruꝰ inqͥt deſiderat fontē aqͣꝝ. Ceruꝰ ꝙͣdiu nō ꝑuenit ad fonteꝫ tadiū deſiderium et ſitim nō remittit.
Sic et ſancti. Un̄ Augꝰ. O fons vite vena aquaꝝ viuētiū. qn̄ veniā ad aqͣs dulcedinis tue. de terra deẜta inuia et inaquo ſa vt ſaties ex aqͥs miſericordie tue ſitim meā. Psͣ. Satiabor cū appa ruerit gloria tua. Exemplū in ꝓmptu ario ca. xij. R. ¶ In ſexto v̓bo cū dicit Cōſummatū eſt. docet in bono ꝑſeue rantiā. In cuius ſignū etiā in lege p̄ci pit̉ vt in ſacrificio cauda cū capite oſ ferat̉. Quia ſicut dicit Grego. Incaſ ſum qͥdem occurrit̉ ſi ceptū iter an̄ ter minū deſerat̉. Und̓ dicit dn̄s. Qui ꝑſe uerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit. Exemplū ca. iij. H¶ In vltimo verbo cū dicit. In manus tuas ꝯmendo ſpm̄ meū. docuit ꝙ in fine vite nr̄e deo ſpi ritum ꝯmendare debeamus vt.ſ. ſpūs redeat ad dn̄m qͥ dedit illū. Exēplo hꝰ beatus nicolaus ſicut legit̉ in legēda ſua cum videret ſe fini appropinqͣre. pſalmū. In te dn̄e ſꝑaui. cepit cantaro Et cum dixiſſet. In manus tuas dn̄e ꝯmendo ſpm̄ meū. feliciter expirauit. Exemplū ca. xij. R. De euangelio. Sermo. CXXVIII. Receptor per to tam nocte laborātes nihil ce pimꝰ. Lu. v. A ¶ Uerba ſūt beati petri apl̓i in ꝑſona mūdanoꝝ ꝓ lata. in qͥbꝰ conatus eoꝝ miſerabil̓ tri plicit̓ exprimit̉. Eſt em̄ tenebroſus. la borioſus ⁊ in fructuoſus. Tenebroſus on̄dit̉. cū dic̄ ꝑ totā noctē. Laborioſus cū dic̄. laborātes. īfructuoſus. cū dic̄ ni hil cepimꝰ. De his tribꝰ Sap̄. v. dicūt md̓am arguētes ſeip̄os ī īferno Lumē iuſticie n̄ luxit nobis ꝙͣtū ad pͥmū. laſ ſati ſumꝰ ꝙͣtū ad ſcd̓m. qͥd nobis ꝓfuit ſuꝑbia aut diuitiaꝝiactātia trāſier̄t oīa tanꝙͣ vmbra. ꝙͣtū ad terciū. Quātū ad primū pēſandū ē triplex genꝰ tenebra rū qͥbꝰ īuoluunt̉ pctōres. Primū genꝰ ē ignorātie. psͣ. Neſcierūt neqꝫ ītelle. ī tenebris ābu. Deut̓. xxxij. Utinā ſaꝑēt

Dominica ſexta.
et intelligerent ac nouiſſima ꝓuiderēt Scd̓m genus eſt culpe Ro. xiij. Abijci amus oꝑa tenebraꝝ. Terciū genꝰ eſt pene. Un̄ Math. xxij. Ligatis manibꝰ ⁊ pedi. ꝓijcite eū in te. exteriores. Et no tandū ꝙ tenebre prime.ſ. ignorātie du cut ad ſecūdas.ſ. culpe. Et ſecunde ad tercias.ſ. pene. Quantū ad hec tria di cit psͣ. de pctōribꝰ. Fiat viā illoꝝ tene bre.ſ. ignorātiē. ⁊ lubricū.ſ. culpe. ⁊ an gelus dn̄i ꝑſequēs eos ꝙͣtū ad pena. B¶ Circa ſcd̓m etiā pc̄ſare debemus triplicē laborē in conatu mūdanoꝝ. vt delicꝫ cupiditatis in augēdis diuitijs. voluptatis in cōſequēdis carnalibꝰ de ſiderijs. ambitōis in adipiſcēdis hono ribus mūdanis. De primo labore.ſ. in augendis diuitijs d̓r Ecc̄s. iiij. Conſi deras aliā reꝑi vanitatē ſub ſole. vnꝰ eſt ⁊ ſcd̓m nō hꝫ. ⁊ tn̄ laborare nō ceſ ſat. De ſcd̓o labore qͥ ſcꝫ ē in ꝯſeq̄ndis carnalibꝰ deſiderijs. d̓r Eccͣs.vj. Oīs labor hoīs in ore eius ⁊ aīa illius nō implebit̉ bonis. De tercio labore qͥ eſt in adipiſcēdis honoribꝰ md̓anis dicit̉ Ecc̄s. x. Labor ſtultoꝝ ꝑdet eos vel af fliget eos. De hoc triplici labore mul tuꝫ aggraua. De hac materia reqͥre in aduentu in ẜmone Quid ex iſtis in de ſertū videre. C ¶ Uere miſerabilis labor. ſed miſerabilior tāti laboris in fructuoſitas. qua recognoſcut cū dicūt Nihil cepimꝰ. ¶ Infructuoſus em̄ la bor honoꝝ. Un̄ psͣ. Uidi impiū ſuꝑex. altatū. Et ſequit̉. Et trāſiui ⁊ ecce non erat. q̄ſiui. ⁊ nō eſt inuētus. Exempluꝫ de ludo ſchacoꝝ. vbi poſt ludū rex ⁊ re gina eqͣliter cū alijs in ſaccū.i. in terrā ꝓijciunt̉. Itē infructuoſus eſt labor diuitiaꝝ Ps. Dormierūt ſomnū ſuū ⁊ nihil inuenerūt om̄es viri diuitiarū in manibꝰ ſuis. Quia ſic̄ dic̄ Ber. Mun dus inexorabilē hoſtiaruꝫ ſtatuit vt ni hil p̄ter pcta deportare ꝑmittat. Exē plū de illo qͥ tres amicos hn̄s in qͥbus multū ꝯfidebat. cū fide iubere deberēt ꝓ ipſo corā iudice dicebāt ſe ip̄m non agnoſcere. Sꝫ vnus ex miſcd̓ia ꝓmit
tebat ꝙ ſi ſuſpēdi deberetꝭ pannū ſuꝑ oculos eiꝰ eius daret ad ligandū. Hic eſt md̓s. Secūdus ideꝫ aſſerēs ex mīa ꝓmittebat ſe vſqꝫ ad oſtiū iudicis veni re nō vltra. Hi ſūt ꝑentes vxor ⁊ ami ci qͥ veniunt vſqꝫ ad oſtiū ſepulcri. Ter cius verꝰ amicus eſt xp̄s qͥ plus ꝙͣ pe tebat̉ fec̄. De hͦ in ꝓmptua. habet̉ ca. xj. Itē infructuo ſus eſt labor carna B liū delictaꝝ. Ro. vj. Quē gͦ fructu ha buiſtis in illis in quibus nūc erubeſci tis. q. d. nullū. Na luxuriā non ſequit̉ niſi labor in p̄ſenti. et in futuro dolor. Unde ſequit. Nam finis illorū mors eſt Exemplum ca. ij. F F ¶ Dn̄ica ſexta de epl̓a. Sermo. CXXIX. I complātati fa cti ſumus ſimilitudini mortis chriſti ſimul ⁊ reſurrectōis eri mus. Ro. vj. D¶ In p̄miſſis v̓bis apl̓s oſtēdit qͣliter duplici ſimilitudini ſaluatoris aſſimilari poſſumꝰ. vicꝫ ſil̓i tudmi mortis. ⁊ hec ē in via. quā tan git cū dicit. Si cōplantati facti ſumꝰ ſi militud ini mortis chriſti. Et ſimilitu dini reſurrectōis. et hec in pr̄ia. quam ſubdit cū dicit. Simul ⁊ reſurrectōnis erimus. ¶ Circa primū nota ꝙ qͥnqꝫ in uenimus in morte chriſti q̄ ſequēdo ſi bi aſſimilari poſſumꝰ. ¶ Primū ē hui litas. Phi. ij. Hūiliauit ſemetip̄m. Et qꝛ in eodeꝫ ip̄m imitari poſſumꝰ dicit. Math. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſū et hūilis corde. Scd̓m eſt obedientia. Phil̓. ij. Factus obediēs vſqꝫ ad mor tem. In quo etiā ip̄m ſequi poſſumus Actu. iiij. Oportꝫ deo obedire magis ꝙͣ hoībꝰ. Et psͣ. Ut iumentū factꝰ ſum apud te. Quia ium̄tū om̄ia eqͣliter por tat. nō diſtinguit vtrū muſcate ſint vel fimus quibꝰ onerat̉. ¶ Terciū eſt imme ſa caritas Io. xv. Maiorē caritatē ne mo hꝫ ꝙͣ vt anima ſuā ponat quis a amicͥ ſuis. Ad idē nos inuitat. cū dic ibideꝫ. Hoc ē p̄ceptū meū vt diligatū

Dn̄ica. VI. poſt oc. pe
inuicē ſicut dilexi vos. Quartū eſt mi ra patientia. qꝛ cū legionibus angeloꝝ defendere ſe poſſet nō fecit ſꝫ cū male diceret̉ noͣ maledicebat. cū pateret̉ nō cōminabat̉. j. Pet̓. ij. Ad idc̓ inuitam̄ Hebre. xij. Per patiam curramus ad ꝓpoſitū nobis certamē aſpicientes in auctorē fidei. ¶ Quintū fuit ꝑſeue rātia qꝛ in his oībus vſqꝫ ad mortem ꝑſeue rauit. Phil̓. ij. Uſqꝫ ad mortēͣ mortem āt crucis. Ad idē nos inuitat. Lu. xxiiij Qui aūt ꝑ̄ſeuerauerit vſqꝫ in finē hͦ ſal E ¶ Et uus erit. Exemplū. c. vij. F. ſic aſſimilabam̄ ei in via. in morte aſſi milabimur vtiqꝫ ⁊ in reſurrectiōe in pa tria. Et hͦ etiā in qͥnqꝫ. q̄ xp̄s in ſe reſur gendo habuit. Primū eſt corꝑis cum debita ꝓportie integritas. Theſ. Mor tui reſurgent incorrupti. Augꝰ. Poſt mortē de cadaueribus quicqͥd in ſepul cro in ſpūalis corꝑis nouitatē ex aīaliſ corꝑis vetuſtate mutatū reſurget. incor ruptiōe atqꝫ īmortalitate veſtit. Secū dū eſt corꝑis luciditas. Math̓. xiij. Ful gebūt iuſti ſicut ſol in regno pr̄is eoꝝ. Et Phil̓. iij. Qui reformabit corpus hūilitatis nr̄e cōfiguratū corꝑi clarita tis ſue. ¶ Terciū eſt mira agilitas. Qꝛ ſi cut dicit Aug. Ubi volet ſpūs ꝓtinus erit ⁊ corpus. ¶ Quartū eſt ſubtilitas. qꝛ vbicūqꝫ ſine reſiſtentia penetrabit. ¶ Quintum eſt impaſſibilitas. qꝛ nec mortē. nec aliquā penā. nec aliqͥd ꝯtra. rij ſuſtinebūt. De his qͣtuor corꝑis do tibus tangit̉ Sap̄. iii. Fulgebūt iuſti ⁊ tanꝙͣ ſcintille ⁊c̄. Adapta. De euāge. Sermo. CXXX Iſi abundauerit iuſticia vr̄a plus ꝙͣ ſcribarū ⁊ phariſeoꝝ nō intrabitis in regnū celo rū. Audiſtis qꝛ dictū eſt antiqͥs. nō occi des ⁊cͣ. Mat. v. F ¶ In his v̓bis dn̄i oībꝰ volētibus regnū celoꝝ intrare du plex via ſiue aditus on̄dit̉. ¶ Prīmus aditus eſt ſuꝑabūdantia iuſticie reſpe ctu phariſeoꝝ. quā tangit cū dicit̉. Niſi abūdauerit iuſticia veſtra plus ꝙͣ ſcri baꝝ ⁊ phariſeoꝝ nō intrabitis ī regnū celoꝝ. Scd̓s aditus eſt ſuꝑabūdatis ꝑfectiōis reſpectu antiquoꝝ. quā tāgit cū ſubdit. Audiſtis qꝛ dictū eſt antiqͥs nō occides. Ego autē dico vobis. oīs qͥ iraſcit̉ fratri reus erit. Per primū.ſ. ſuꝑabūdantiā iuſticie ordinam ad deū Per ſecūdū ſcꝫ ſuꝑabundantiā ꝑfectio nis ordinam̄ ad ꝓximū. ¶ Quantū ad primūpenſandū ꝙ iuſticia phariſeorū multiplex fuit. Prīa fuit qꝛ ſe oībus in bonitate p̄ferebāt. ⁊ ideo alios ꝯtēne bāt qd̓ pꝫ in phariſeo. Lu. xviij. Gr̄as tibi ago dn̄e. qꝛ nō ſū ſicut ceteri hoīm raptores iniuſti adulteri. ⁊ ideo publi canū tanꝙͣ malū ꝯtēnebat. Un̄ ſubdit. Uelut etiā hic publicanuſ. Hocip̄m in phariſeo pꝫ. Luc̄. vij. qͥ poſtꝙ inuitaue rat dn̄m ſe in ſanctitate alijs p̄ferens. mariā magdalenā peccatrice̓ q̄ ad me dicū venerat cū ip̄o medico ꝯtēnebat di cēs Hic ſi eſſet ꝓph̓a ſciret q̄ ⁊ qͣlis ē. qͥ tangit cū qꝛ peccatrix eſt. Sed certe iu ſticia phariſei primo ſuꝑabūdauit iuſti cia publicani hūiliter peccata recogno ſcētis ⁊ dicētis. Deus ꝓpicius eſto mi hi peccatori. Quia hic deſcendit in do. mū ſuā iuſtificatus ⁊ phariſeus māſit peccatis maculatus. Sic ⁊ maria ma gdalena ſuꝑabūdauit phariſei iuſticiā qꝛ dimiſſa ſunt ei peccata multa. phari ſeo macl̓ato remancte ī ſpirituali lepra ⁊ hͦ digne. ſicut ꝯcludit dn̄s. Quia oīs qui ſe exaltat humiliabit̉. Hanc ⁊ nos fratres chariſſimi iuſticiā phariſeoꝝ ſu ꝑabūdemꝰ. vt quātūcūqꝫ nos credamꝰ ꝑfectos eſſe alios nō ꝯtēnamus. ſꝫ tāqͣ de ſtatu noſtro dubij in timore ⁊ hūili tate nos portemus. Multos em̄ vidi mus ſicut dicit apl̓us Gal̓. iiij. Qui in ſpū inceperūt ⁊ in carne ꝯſūmauerunt Sic ſalomon in ſapientia incepit ⁊ in fine femora ſua inclinans mulieribus maculā in gloria ſua poſuit. Ecc̄. xlvij Quia a mane vſqꝫ ad veſperā īmutat̉ tp̄s. ſic dicit̉. Ecc̄. xviij. Un̄ btūs augꝰ.

Dn̄ica. VI. poſt oc. pen.
oſſa mea. quia nō ſecurat̉ oīs homo vi uens ſuꝑterrā vt nō ſit ẜuitium ſine ti more ⁊ gaudiū ſine tremore. cum igno ret hō vtrū amore dignus ſit vel odio. Et ſubdit. Uidimus dn̄e ⁊ audiuimus a patribus noſtris. qd̓ vtiqꝫ ſine tremo re noͣ recoloquoſdā vſqꝫ ad celos aſcen diſſe. ⁊ inter ſydera nidū ſuū collocaſſe poſtmodū aūt cecidiſſe vſqꝫ ad abyſſos Uidimus luceº obtenebraſſe ⁊ tenebris lucē ꝓceſſiſſe. Exemplū in vitis patrū de quodā heremita. ad que cū veniſſet qͥdam latro multū de peccatis ſuis pe nitens. quē cū deſpexiſſet ⁊ in ſocietate recipere noluiſſet. cū latro ſibi ipſi here initoriū facere voluiſſet arbor p̄ciſa ſu bito opp̄ſſit eū. Heremita ille vidit ꝙ angeli ipſius aīam ad ꝑadiſum defere bant. Et cū ſcandalizatus dixiſſet ꝙ de us plus feciſſet ꝯſolatiōis latroni ꝙͣ ſi bi qͥ. xx. annis deo in heremitorio ſerui uiſſꝫ ⁊ nūꝙͣ ip̄m ꝑ angelos ꝯſolatus fi iſſet. ⁊ ex hͦ decreuit potius eſſe latro. ⁊ captus in latrocinio. mox ſuſpenſus fuit. Aliud exemplū in ꝓmptuario. ca. iij. H. Itē iuſticia phariſeoꝝ fuit ꝑ oꝑa ſua nō deo ſꝫ hōibꝰ placere. Un̄ Math̓ xxiij. Oīa oꝑa ſua faciūt vt videant̉ ab hōibus. Sed ſuꝑabundat iuſticia nr̄a huic iuſticie. qͥ ad hͦ tendimus vt ꝑ oꝑa noſtra nō hominibus ſed deo placea mus. Et ad hͦᵗ monet nos dn̄s Math̓. vj. reprobando phariſeoꝝ ſtulticia di cens. Attendite ne iuſticia veſtram co ram hominibus faciatis vt videam mi ab eis. Et hͦ ꝙͣtum ad plura Et primo ꝙͣtum ad orationē. Amant in angulis plate aꝝ ſtantes orare vt videantur ab hōibus. In hoc innuit ipſoꝝ vanā iu ſticiam. Sed ſubdit ſuꝑabundantiam cū ſubdit. Tu aūt cū oraueris intra in cubiculū. ⁊ clauſo hoſtio ora patre tuū ī ab ſcōdito Itē ꝙͣtum ad ieiuniū innuit phariſeoꝝ ſimulatā iuſticiā cū ibidē di cit. Extermināt em̄ faciēs ſuas vt vide ant̉ hōibus ieiunantes. ſed docet ſuꝑa bundantiā. cū ſubdit. ne videaris hoī bus ieiunans. ſed patri tuo qͥ eſt in abſcondito. Item ꝙͣtum ad elemoſynam innuit eoꝝ iuſticiā ſtultā Math̓. vj. di. cens. Tu aūt cum facis elemoſina noli tuba canere ante ſicut hypocrite faciūt Et docet huius iuſticie ſuꝑabudantiā cū ſubdit. Te aūt faciēte elemoſynā ne ſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextra tua. vt ſit elemoſyna tua in abſcōdito. In hac iuſticia ſemꝑ abindabat apl̓us cum in noīe dn̄i oīa faciens dicebat. Si hoī bus placerem ẜuus xp̄i nō eſſem. Iteꝫ iuſticiā phariſeoꝝ erat multa loqui ⁊ pauca facere. Math̓. xxxiij. Dicūt em̄ ⁊ nō faciūt. In qua ſuꝑabundāt imita tores xp̄i regnū celoꝝ intrare cupiētes qui prius ⁊ plus faciūt ꝙ dicūt. Iuxta qd̓ de xp̄o. Actuū j. dr̄. Cepit ieſus fa cere ⁊ docere. Et hocidem ſuos imita tores docuit Math̓. viij. Qui inqͥt fece rit ⁊ docuerit hͨ nō ſolum intrabit in re gnū ce. ſꝫ etiā magnꝰ vocabit̉ ī regno ce loꝝ. Uere em̄ diſcipl̓i xp̄i ſic̄ dic̄ greg. hͦ ex ſua vitaᶻ excipiūt qd̓ alijs dicūt. Iu xta illud apl̓i Ro. xv. Non em̄ audeo aliquid hoꝝ dicere qd̓ pre me nō efficit xp̄s. Exemplū ca. viij. R. S. Itē pha riſeoꝝ iuſticia erat exteriorē nō interio rē mundiciā curare. Und̓ Math̓. xxiij. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei qͥ ſiimles eſtis ſe pulcris dealbatis. q̄ a foris pa rent ſpecio ſa. intus v̓o plena ſunt oſſi bus mortuoꝝ ⁊ om̄i ſpurcicia. ſic ⁊ vos a foris paretis hōibus iuſti intus autē pleni eſtis hypocriſi ⁊ iniquitate Sed ſuꝑabundantia huiꝰ iuſticie eſt plus n teriorē ꝙͣ exteriorē mundiciā querere. Et hoc idem on̄dit dn̄s. cū dicit. Pha riſce munda prius qd̓ intus eſt vt fiat qd̓ deforis eſt mūdū. Fallaxem̄ gratia ⁊ vana eſt pulcritudo exterior ſine inte riori. Un̄ om̄is gl̓ia filie regis ab intus Itē iuſticia phariſeoꝝ erat alios ⁊ nō ſe penitentijs aggrauare. Un̄ Math̓. xiiij. Alligant onera importabilia. ſuo aūt digito nolūt ea mouere. Sed iuſti cia xp̄i eſt in qua ſuꝑabūdare debemꝰ potius ſubditos portare ꝙͣ ip̄i a nobis portari exemplo ipſius ſaluatoris qu

Dn̄ica. VII.
pectata hoīm ī corꝑe ſuo portauit ſuꝑ mū j. Pet̓. ij. Et ſaui dicit ſamueli ta ꝙͣ ȳlato ſuo. Nunc queſo porto pecca tu meū. Unde ⁊ Leuit̓. x. dictum fuit ſa cerdotibus. At portetis iniquitatē ml̓ titudinis ⁊ rogetis ꝓ ea in ꝯſpectu dn̄i Sed heu vſqͣꝫ hodie videmus ꝙ ea q̄ lunt. Bern̄. Mueeringū ſuꝑ illos ago uatis quor onerā potius portare debe retis. G ¶ Secundū aūt aditū regni celoꝝ qͦ eſt in ſuꝑabundantia ꝑfectiōis reſpectu antiquoꝝ tāgit. cū dicit Audi ſtis qꝛ dictum eſt antiquis. nō occides. Hoc implendo credebant ſe perfectos eſſe. qꝛ lexſtringebat tm̄ manū. Sꝫ xp̄s addit ſuꝑabundantiā ꝑfectionis. qꝛ nō tm̄ ſtringit manū ſed etiam animū cum dicit. Ego aūt dico vobis oīs qͥ iraſcit̉ Hic aūt ꝑfecte ordinam ad ꝓximū. do cet em̄ oēs iniurias ꝓximi nos. fugere ⁊ hoc ſub cōminatione pene. Oīs em̄ iniuria ꝓximi aut ē in corde aut in ore aut in oꝑe. Quantū ad iniuriā cordis dicit. Omīs qui iraſcit̉ fratri ſuo. ⁊ ad dit penā. reus erit iudicio. Quantū ad iniuriā oris dicit. Omnis qͥ dixerit fra tri ſuo racha vel fatue debitor eſt pene Unde reus erit ꝯcilio. Quantuꝫ ad in iuriā oꝑis dicit. Non occides. addens penā. qͥ aūt occiderit reus erit iudicio. De his tribus ꝙͣtiam placet adapta. ¶ Dn̄ica. vij. de epiſtola. Sermo. CXXXI. Um enī ſerui eſſe tis peccati liberti fuiſtis iuſti cte. quē gͦ fructū habuiſtis tūc ī illis ī qͦ bus nunc erubeſcitis. nam finis illorū mors eſt. Ro. vj. H ¶ In his v̓bis apl̓us ad hoc vt fugiamus ſtatum pec cati on̄dit eū deteſtabilē. ⁊ hoc ꝓpter qͣ tuor. Prīo ꝓpter eiꝰ ignobilitate. cum dicit. Cū em̄ ſerui eſſetis peccati. Se cūdo ꝓpter infructuoſitatē. ibi. Quē gͦ fructu habuiſtis. Tercio ꝓpter erubebeſcitis. Quarto ꝓpter mortis tꝑalis ⁊ eterne incurſionē. ibi. Nam finis il loꝝ mors eſt. Uere deteſtabilis eſt ſta tus peccati ꝓpter ignobilitatē. Nā pec catū de libero facit ſeruum. Si em̄ ma gnū in hoc md̓o reputat̉ liberū quēpiā effici ꝑ imꝑatorem. multo maior eſt no imponunt alijs ſuo digito mouere no. Ibilitas collata ꝑ noſtram ſaluatorem qui eſt rex regum ⁊ dn̄s dn̄antium. Ta lis eſt libertas xp̄ianoꝝ. Unde gal̓. iiij. Qua libertate xp̄us nos liberauit. Sꝫ certe de tanta libertate cadit homo in ignobilitatē ꝑ pecatū mortale. qꝛ tunc de milite xp̄i efficitur ſeruus peccati et ꝑ conſequēs ſeruꝰ dyaboli. Und̓ Iob viij. Qui facit peccatum ſeruus eſt pec cati. Et. j. Pet. ij. A quo quis ſuꝑatus eſt eius ⁊ ſeruus eſt. Aug. Bonus hō ſi ſeruit liber eſt. malus ſi regnat ſeruus elt. nō vnius hoīs ſed qd̓ peius eſt to demonioꝝ quot vicioꝝ. Exempluꝫ de maria magdalena que ẜm vnū euange liſtam habuit ſeptem vicia. ⁊ totidem ẜm alium habuit demonia. Exemplū I Secūdo in ꝓmptuar ca. xij. G. deteſtabilis eſt ſtatus peccati ꝓpter in fructuoſitatē. quā innuit. cū dicit. Quē ergo fructum habuiſtis in illis in qui bus nunc erubeſcitis. q. d. nullū. Quia vere ex peccatis nullus vnꝙͣ ſequiitur fructus ſed ſolūmodo pena ꝯſequitur. Un̄ Augꝰ. Iuſſiſti dn̄e vt oīs motus inordinatus pena ſibi ſit. Et vtinam tantā anguſtiam pene ſuſtineremus in merito ꝯqͥrendo qͣntā reprobi ſuſtinent in vicio ꝑpetrando. vicꝫ auari pecuniā cumulando. ſuꝑbi honores ambiendo luxurioſi carnis laſciuiā ꝯcupiſcendo. Propter hͦ dicūt Sap̄. v. Laſſati ſumꝰ in via iniquitatis. Itē infructuoſus eſt ſtatus peccati. qꝛ ⁊ ſi etiā aliquid facit pctōr boni in genere eſt em̄ quaſi mor tuū. qꝛ non meritoriū. ⁊ eſt quaſi mare mortuū qd̓ nihil generat ꝑtinēs ad vi tam. Eſa. lix. Oꝑa eoꝝ inutilia. Hona em̄ iniquoꝝ nō ꝓbat.i. non approbat altiſſimus. Ecc̄. Tales pn̄t dicere illud eſa. lviij. Ieiūauimꝰ ⁊n̄ aſpexiſti. hūil ja

Onica. VII. poſt oc. pē
uimus animas noſtras ⁊ neſciſti. Exē plum ca. vj. H. R ¶ Tercio oſtendit ſtatū peccati deteſtabile ꝓpt̓ erubeſcē tiam ⁊ ruborē. cū dicit. ꝓpter quod nūc erubeſcitiſ. Nec miꝝ. ſi boni ſtatū pctī recogitando erubeſcūt. Moris ē enim bōibus vt qn̄ aliquod abominabile vi dente aliquo fecerūt quotienſcūqꝫ ip̄m viderint crubeſcunt. ⁊ ꝓpter ruborem faciem dimittūt. multo plus boni quā do recogitant ſe corā deo ⁊ angelis et ſanctis eius aliquod turpe perpetraſſe qd̓ cū vno garcione nō feciſſent. multū erubeſcūt ⁊ rubore ꝑfuſi faciē dimittūt Sic publicanus ꝓpt̓ peccati erubeſcen tiam ad celum oculos leuare nō aude bat. Hocipſum maria magdalena egit qn̄ ad medicū veniens nō ante retro ſe cus pedes acceſſit. quaſi di. illud Eſdre ix. Dn̄e deus ꝯfundor ⁊ erubeſco faciē meam leuare ad te ꝓpt̉ multitudineꝫ iniquitatū mearum. O ꝙͣfelices ſunt qui peccata ſua recolentes erubeſcūt ⁊ dicūt illud. Confuſio faciei cooperuit me. Sed ve illi cui dicit̉ illud Hiere. iij Frons mulieris meretricis facta eſt ti bi. noluiſti erubeſcere. Exemplū ca. j. ⁊ ¶ Quarto oſtendit ſtatū peccati d̓ teſtabilē ꝓpter mortis incurſionē. cuꝫ dicit. Nam finis illoꝝ mors eſt. ⁊ vtiqꝫ triplex mors. ſcꝫ corꝑalis. ſpūalis. ⁊ ge hennalis. De prima Ro. v. In vnius delicto mors regnauit. qꝛ ſi adā nō pec caſſet mortuus nō fuiſſet. O qd̓ hoīes alij ꝑ peccatū mortē tꝑalem incurrerūt Sicut ꝓpter auariciā achan quem filij iſrl̓ lapidauerūt. ⁊ vſqꝫ hodie. Adapta ¶ Item ꝓpter luxuriā. ſicut her ⁊ onan dn̄s occidit Gen̄. xxxviij. Et zamri quē finees in lupanari tranſfodit ⁊ de mul tis alijs vſqꝫ hodie. ¶ Itē ꝓpter ſuꝑbiā ſicut blaſphematoris ſennacherib totū exercitiū incinerauit. eo ꝙ ſuꝑbe locutꝰ fuerat ꝯtra dn̄m. ⁊ de multis alijs vſqꝫ hodie qͥ ꝓpter ſuꝑbiam occidūt̉. Quia iuxta psͣ. viri ſanguinū ⁊ doloſi nō di midiabūt dies ſuos. ipſi ꝯuertent̉ ⁊ di es pleni inuenient̉ in eis. Sicut ptꝫ in
ezechia. iiij. Regͣ. xx. qui poſt culpā ꝓpl̓ qua mori merebat̉. xv. annis ſuꝑuixit. ¶ Incurrūt etiā mortē ſpūalem ꝓpter pctm̄. qꝛ homo ꝑ malicia occidit aīam ſua Sap̄. j. De qua morte. j. Thi. j. Ui dua que in delicijs eſt viuens mortua eſt ſcꝫ in ſpū. ¶ Eſt etiam fnis peccati mors gehennalis. De qua Psͣ. Mors peccatorum peſſima. Mala quidem corꝑalis. peior ſpūalis. ſed peſſima ge. hennalis. De qua Math̓. vij. Lata eſt via que ducit ad mortem. Quia lꝫ pec catores ibi viuāt tn̄ ꝓpter acerbitatem ⁊ intolerantiam pene mors dicit̉. O ꝙͣ dulcis eſſet ibi mors que hic eſt amara optant enim mori ⁊ mors fugit ab eis Etiā ſi homo deberet in lecto aureo ⁊ ſuaui in eternū iacere libentius morteꝫ eligeret ꝙͣ ſic eſſet. ꝙͣto magis in infer no vbi in feruenti igne in gelido frigo re. in tenebris palpalibus. ⁊ in infini tis alijs. ⁊ hec om̄ia ſine fine. A quibꝰ liberet nos dn̄s. Amen. Exēplū. c. j. A De euangelio. Sermo. Cxxxjj. Iſereor ſuꝑ tur bam qꝛ iam triduo ſuſtinēt me Mar. viij. A¶ In hoꝝ v̓boꝝ cōpen dio duo notant̉. Dei ſuꝑ turba miſeri cordia. cū dic̄. Miſereor ſuꝑ turbā. Et miſericordie cauſa. cū ſubdit. qꝛ iam tri duo ſuſtinēt me ¶ Et ꝙͣtum ad primū nō eſt mirū ſi miſeret̉ ſuꝑ turba. qꝛ mi ſerationes eius ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Sap̄. Miſereris oīm dn̄e. Nam ex miſeri cordia creat. psͣ. Qui creauit te in miſe ricordia ⁊ miſerationibus. Itē ex miſe ricordia creata gubernat. Tren̄. iij. Mi ſericordie dn̄i qꝛ nō ſumus conſumpti. Quia ſicut dicit greḡ. Niſi manu gu bernantis tenerentur omnia redirent in ſuum principium.ſ. in nihilum. Iteꝫ ex miſericordia neceſſaria tam corpo ralia ꝙͣ ſpūalia adminiſtrat. psͣ. Mi ſericors ⁊ miſerator dn̄s eſcā d̓dit timē tibus ſe. Itē ex miſericordia aduerſan

Onica. VII.
tes ſibi tolerat. Eſa. Propterea expe ctat vos deus vt miſereat̉ veſtri. Itē ex miſericordia ꝯuerſos benigne receptat Luc̄. xv. Cū adhuc longe eſſet vidit eū ⁊ miſericordia motus cecidit ſuꝑ collū eius. Itē ex miſericordia offenſas ꝙͣtū cūqꝫ magnas relaxat. Luc̄. xvj. Miſer tus dn̄s dimiſit eū ⁊ debitu dimint illi Itē ex miſericordiā citra ꝯdignū iudi cat. Iac̄. ij. Miſericordia ſuꝑex altat iu diciū. Itē ex miſericordia ſupra meritū remunerat. psͣ. Ego aūt in multitudīe miſericordie tue introibo in domū tuā Psͣ. Qui coronat te in miſericordia ⁊ miſerationibus. Ipſe ergo miſerator ⁊ miſericors dn̄s dicit. Milereor ſuꝑ tur bam. B ¶ Scd̓o miſericordīe ſue ſubdit cam. cum dicit. Iam triduo ſuſti nent me. Licet em̄ ſint miſerationes eiꝰ ſuꝑ omīa oꝑa eius. ſpeciali tn̄ reſpectu miſeret̉ taliū ne deficiant in via ꝑegri nationis tendentes ad patriā qui ꝑ tri duū ip̄m ſuſtinent ⁊ expectant. Iuxta illud psͣ. Expectās expectaui dn̄m. Et ſequit. Et intendit mihi. Et ꝑ hac tur bam pn̄t intelligi om̄s de peccatis ſuis penitentes. Qui dicūt̉ turba. qꝛ turbā tur turbatione cōpunctionis dicentes illud cū pͣsͣ. Miſerere mei dn̄e qm̄ in firmus ſum ſana me dn̄e am cōturba. ta ſunt oſſa mea. ⁊ aīa mea turbata eſt valde. Suꝑ tali turba dn̄s miſieret̉. qꝛ in triduo pnīe ip̄m ſuſtinent. Triduū aut pnīe eſt dolor cōtritionis in corde. pudor ꝯfeſſionis in ore. ⁊ labor ſatiſfa ctiōis in oꝑe. vt ſcꝫ ꝑ hec purgent̉ pctā ſ. cogitatiōis locutionis ⁊ oꝑatiōis. Hi tres mortui quos dn̄s ſuſcitauit.ſ. puel lam in domo Matth̓. ix. Iuuenem in porta. Luc̄. vij. Lazarū in ſepulcro. Io. xj. Puella que in domo cōſenſum mor talis peccati deſignat. Per iuuenē in porta qn̄ peccatū ad portā oris ꝑ locu tionē defert̉. Per lazarum in ſepulcro peccatū oꝑis in ꝯſuetudine deſignatur Sed penſandū ꝙ puella paucis v̓bis ſuſcitat̉. Iuuenis cū plurimis ⁊ loculi tactu. Lazarus v̓o cū fremitū ⁊ clamore. ⁊ cū multoꝝ lachrymis ſuſcitat̉. qꝛ talis cum maiori difficultate reſurgit. Hoc eſt triduū quo itur in ſolitudine ad ſacrificandū dn̄o. Exo. viij. Hi ſunt tres dies poſt quos penitentes reſtitu unt̉ in gradu priſtinū. Gen̄. xl. Hi ſūt tres dies poſt quos ieſus inuenit̉ in tē. plo celeſti. C ¶ Primus ergo dies dicit̉ ꝯtritio: qꝛ ibi cor ꝓpter peccatum confringit̉ ⁊ cōterit̉ ſicut vas figuli cō tritione ꝑualida. Eſa. xxx. ita ꝙ nō pōt ad priſtinum inſtaurari. Et hoc fit qn̄ peccator vehementer dolet de om̄ibus peccatis ſuis. ⁊ de circūſtantijs. Sicut granū inter duas molas ex toto teritur ita ꝙ furfur a farina penitus ſeꝑatur. Et ſicut in torcl̓aribus vinū ab acinis eliquat̉. ita cor ꝯtritum ⁊ hūiliatū deus nō deſpiciet. Dicit̉ ⁊ cōpunctio. quia ſi cut caro mortua nec vulnus nec pūctu ram ſentit. ſic peccator p̄dn̄ante delecta tione nō ſentit vulnus ⁊ plagam ſuam ſed tunc virtute gratie peccator ꝯuerti tur in erumna ſua.i. ſentit miſeria ⁊ pla gam ſuam qn̄ cōfringit̉ ſpina. id eſt do lore ꝯſciētie ſue. Pro quo dicit psͣ. In cubilibus veſtris cōpungimini. Ad hͦ em̄ vlcus acu pungit̉ vt virus ⁊ ſanies effundet̉. Et ſicut equus vel bos in lu to merſus ſtimulis. ⁊ calcaribus de lu to exire cogitur. ſic ꝑ cōpunctionē dya bolus de corde peccatoris exire cogit̉ vbi volebat qͥeſcere. Exemplū d̓ maria magdalena que ſeptē habuit demoīa. ꝓpter cōpunctionem quaſi ſtimulatus egreſſus eſt dyabolus ante pedes ieſu vbi ꝓſtrata iacebat. vbi etiam dimiſſa ſunt ei peccata multa. ⁊ dictū eſt ei. va de in pace. Utilitas aut ꝯtritionis vl̓ ꝯpunctiōis magna ⁊ multiplexē. Nā penam eternā ⁊ purgatoriam cōmutat in temporalē. Quod ꝙͣmagnū eſt reqͥ re in ſermone. Redde qd̓ debes. Se cūdo eneruat dyabolū. psͣ. Cōtere bra chiū peccatoris ⁊ maligni. Hoc fecit maria magdalena ſeptem habens de monia iacens ad pedes ieſu. Exēpluꝫ in vitis patrum. vbi legit̉ ꝙ quidā ſan o iij

VII. Dn̄ica.
ctus pater cum vidiſſet multos hoīes eccleſiam intrantes inter quos vnum dyabolus comitabat̉. ſed poſtꝙͣ ipſe le gi audiuit in eccl̓ia. Lauamini mundi eſtote auferte malū. multū cōtritus de ſuo peccato fuit quaſi in alium hoīem mutatus. dyabolū triſtem ⁊ longe ab eo ſtantē ſanctus pater vidit. De hoc exemplo vel ſimili habet̉. in ꝓmptua rio ca. vj. G. ¶ It̓ ꝯtritio deū hoī recō ciliat. Ezech̓. xviij. Quacūqꝫ hora pec cator ingemuerit oīm pctōꝝ ſuoꝝ non recordabor. ¶ Quarto contritio aīam regno celoꝝ approximat. ita ꝙ qͣſi ma nū capi poſſit. Pro quo dicit dn̄s Ma the. iiij. Benitētiā agite appropinqua bit em̄ regnū celoꝝ. Exēplū de latrone cui in contritione ſtatim dictū fuit. Ho die mecū eris in paradiſo. Propter qd̓ dn̄s in euāgelio dicit. Regnū celoꝝ in tra vos eſt. Et Bern̄. dicit. Non oꝑtet te o hō maria tranfretare. nō penetrare nubes. intra temetip̄m occurre deo tuo Sꝫ cūadeo vtilis ſit ꝯtritio o deꝰ ꝙͣtū eſſet deſideranda. ꝙͣtum eſſꝫ laborandū ꝓ ea. Sꝫ poſſet quis dicere. quō eā ha bebimus. Certe chariſſimi nulla hoīs oꝑatione ſꝫ ſola miſerētis dei viſitatio ne. ⁊ hoīs cooꝑatione habet̉. cooꝑato res em̄ dei ſumus in ipſa. Nec mirum ſi toſuꝫ diuine virtutis eſt effectus. Eſt em̄ cor peccatoris qͣſi abyſſus tenebro ſum Gen̄. j. Zenebre erant ſuꝑ faciem ab yſſi. Et apl̓s ad Eph̓. v. Eratis ali qn̄ tenebre. Eſt quaſi lapis induratuꝫ Iob.xlj. Indurabit̉ cor eius quaſi la pis. Eſt quaſi gelicidiū infrigidatum. Hiere.vj. Sicut cyſterna frigidā facit aquā ſua. ſic ⁊ malicia frigidam facit aīam ſuā. Oportet ergo vt primū ille qui illuminat oēm hoīem cor illūinet Ille qͥ aufert cor lapideū ⁊ dat cor car neū̄ cor pctōris emoliat. Ille qui ignis conſumens eſt. Deut̓. iiij. cor calefaciat ¶ Ad hoc aūt nos debemus eſſe coope ratores. ꝙͣtum ad primū ſcꝫ vt cor cecū illuminet̉ hoſtiū liberi arbitrij ⁊ om̄es feneſtras.ſ. oēs ſenſus vt lux intret ape
rire debemus. ſcꝫ videndo exempla bo noꝝ ⁊ intus recipiendo. qͥ ſunt lux mū di. Math. v. Uos eſtis lux mundi. Et audiendo facta ſanctoꝝ ⁊ precipue xp̄i oꝑa. Unde Math. iiij. Cū audiſſet io hanes in vinculis oꝑa xp̄i. Et poſt ſeqͥ tur. Ceci vidēt. ſurdi audiūt. Quantu ad guſtu ieiunando. ⁊ ſic de alijs. ¶ Itē ꝙͣtū ad ſecundū.ſ. cor induratu vt emoſ liat̉ debemus cooꝑari malleo verbi dei exponendo vt conterat̉. Sicut dicitur Hiere. xxiij. Nonne verba mea ſunt q̄ ſi malleus conterans petras. Expone ergo illud ꝑcutientibus hoc malleo. id eſt obturgationibus ⁊ increꝑationibꝰ vt ex cipias ictus doctrine ⁊ p̄dicatiōis vel certe diuine flagellatiōis. que quia pharao nō recepit induratū cor ipſius remanſit. Exemplū capl̓o. viij. L. M. ¶ Item ꝙͣtum ad terciū ſcꝫ cor frigiduꝫ debemus cooꝑari ad ignem diuinū ac cedendo. ⁊ hoc ꝑ deuotionē ſiue dei di lectionē. Ꝙꝛ eī ex abundātia iniquita tis refriguit charitas. ideo appropinqͣt ad ignem caritatis qui deus eſt. remo uendo obſtacula ſcꝫ oīs peccati occaſie nem ⁊ mundanā ſolicitudinē. ⁊ tādiu teneat ſe ad igne quouſqꝫ bene ſentiat ſe calefactum. ⁊ ſemꝑ cooꝑet̉ ad hͦ nu triendo vt ignis nō extinguat̉. Iſte em̄ eſt ignis qui ſemel accenſus nunꝙͣ de bet extingui. ſicut dicit̉ Leuit̓. vj. Igniſ in altari ſcꝫ cordis ſemꝑ ardebit quem nutriet ſacerdos.i. ratio ſubijciēs ligna id eſt recogitando xp̄i beneficia. vicꝫ g tam ſtudioſe creatus. tam gl̓oſe forma tus. tot bonis naturalibus ⁊ tꝑalibus ditatus. ꝙͣ miſericorditer reparatus. ꝙ patienter expectatus. ꝙͣdulciſſime re uocatus. ꝙͣ hilariter receptuſ. ⁊ quis re cogitando nō ardeat in tanta charita tis flāma. Exemplū ca. ij. E. ¶ De ſecū do ſcꝫ die cōfeſſionis ſi placet loqui re quire in feſto andree. Ore aūt cōfeſſio fit ad ſalutem. ¶ De tercio ſcꝫ ſatiſfactio nis require in purificatiōe. Poſtꝙͣ im pleti ſunt dies purgationis. Pro his qͥ in hoc triduo ſuſtinent dū̄ium ſolicituſ

Onica. VIII.
¶t dn̄s ne deficiant in via pergētes ad patriam. Ad quam nos perducat qui viuit ⁊ regnat ¶ Dn̄ica octaua de epl̓a. Sermo. CXXXIII. I ſpū facta carni mortificaueritis viuētis. Ro. viij. D Si quis inter duas partes contra ſe bellantes periculoſe conſtitu tus vitare nō poſſet. quin altera ipſaꝝ iuuare oꝑteret. ſi certificari poſſet liben ter audiret cui parti eſſet adherendum Due ꝑtes ſunt caro ⁊ ſpūs. he ſibiinui cem cōtinuo aduerſant. Nam ſic̄ Gal̓ v. dicit̉. Caro concupiſcit aduerſus ſpi ritu ⁊ ſpūs aduerſus carnē. Huic bel lo oportet nos intereſſe. quia in nobiſ ipſis iſti duo auerſarij ſunt conſtituti. O quanti ſunt qui in hoc bello incau te ſe habentes mortē temꝑalem ⁊ eter nam incurrerūt. Un̄ quia bellū eſt pe riculoſum apl̓us in p̄miſſis verbis red dit nos cautos. ⁊ facit circa hͦ tria. Pri mo em̄ ſuadet in hoc bello ſpūi potius adherendū cum dicit̉. Si ſpū. Secun do docet ꝙͣdiſcrete contra aduerſariuꝫ ſit bellandū. cum dicit. Si facta carnis mortificaueritis. Non̄ em̄ vult vt car nem mortificemus. ſꝫ facta carnis. Ter cio oſtendit belli fructū. cum dicit. viue tis. Eſt aūt potius ſpūs ſequēdus in hoc bello ꝙͣ caro ꝓpter tria. Ꝙꝛ bellū eiꝰ eſt iuſtius honeſtiꝰ ⁊ ſecuriꝰ. ¶ Iuſtiꝰ primo quia carnem tanꝙͣ ꝓpriū ſeruuꝫ dn̄o ſuo rebellante nitit̉ in ſeruitutem redigere. Propter hoc apl̓us j. Coꝝ. ix. ſic adherens ſpūi dicebat. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutē redigo. Etiā caro cū beneficijs habitis a ſpū ſibi ad uerſat̉. Quicqͥd em̄ caro habet pulcri tudinis ⁊ fortitudinis. quicqͥd in qͥnqꝫ ſenſibus ꝑfectionis totū habet a ſpū. quia ⁊ ipſam vegetatione habet. quia recedēte ſpū qualis caro remane at pa tet ꝑ effectum. Un̄ iuſtum eſt ſicut dicit apl̓us. Gal̓. v. Si ſpiritu viuimus ſpū
ambulemus potius ſequentes dn̄m ꝙͣ ſeruū. tem ſecundo bellū ex parte ſpūs eſt honeſtius. qꝛ nititur carnis cō cupiſcētias ⁊ īmundicias deſtruere ne ꝓpter hoc peccatū regnet in nobis. E apl̓us dicit Gal̓. v. Ꝙ ſpūs cōcupiſcit aduerſus carnem. Unde qui poſt car nem ambulant in concupiſcentijs īmu dicie ambulant. Sicut dicit̉. ij. Pet̓. ij. Qd̓ certe diſſuadet apoſtolus vt.ſ. car nis cōcupiſcentijs nō obediamus. ſed potius ſpūi. Roma. xiij. Curā carnis ne feceritis in deſidrijs. ¶ Item tercio bellum ex parte ſpūs eſt ſecurius. quia mors ex illo non timetur. ſe certe ſi ẜm carnem vixeritis moriemini. ſicut dicit apl̓us. E¶ Secūdo oſtendit ꝙͣ pru denter nos bellare debemus cōra ad uerſariū.ſ. nō carnem ſed facta carnis mortificando. cū dicit. Si facta carnis mortificaueritis. Facta aut carnis ſunt tria. gula. laſciuia. ⁊ occidia. His enim tribus maxime caro intendit. Gula em̄ eū vorax edacitas. ⁊ hec fit qn̄ caro exigit amplius ꝙͣ ei debet̉. Lu. xxj. At tendite ne grauent̉ corda veſtra crapu la ⁊ ebrietate. Ecc̄. xxxvij. Non te effū das ſuꝑ oēm eſcam. in pluribꝰ em̄ eſtis erit infirmitas. Hiero. Multo melius eſt quotidie parū ꝙͣ raro ſatis ſumere. Itē qn̄ caro exigit anteꝙͣ debet̉ Ecc̄s x. Ue tibi terra cuiꝰ rex puer eſt. vel cu ius principes libent̓ mane comedūt psͣ Tu das illis eſcā in tꝑe oportuno. Itē qn̄ caro exigit lauciora ⁊ meliora ꝙͣ ei debent̉. ſicut in diuite qͥ epulabat̉ quo tidie ſplendide. In legenda ſancti ſeba ſtiani legit̉ ꝙ nuꝙͣ verus xp̄ianus fuit qui ciboꝝ lauticiam dilexit. Scd̓o ca ro poſt gulā querit laſciuiā. Hiere. v. Saturaui eos ⁊ inebriati ſunt. Iac̄. v. Epulati eſtis ⁊ in luxurijs epulati enu triſtis corda vr̄a. Iſyd̓. Libidinis ignes ciboꝝ fomentis excitant̉. Greḡ. Pū ſa tietate vēter extendit̉ aculei libidis et citant̉. Item caro. querit ocia. Nā ſicut dicit psͣ. carnalibus quoꝝ iniquitas ſcꝫ laſciuie ꝓdijt ex adipe gule q̄runt ocia .o iiij

Onica. VII.
Unde ſubdit. In labore hoīm nō ſunt Sed certe iſta facta carnis mortifica re debemus. Gulam ꝑ abſtinentiam. Ecc̄. xij. Prohibe illi dare panes ne in ipſis potentior te ſit. j. Thi. vj. Haben tes alimenta nōͣ delectamenta. his con tenti ſimus. In ſignum huius apoſtoli tranſeuntes ꝑ ſata colligebant ſpicas ⁊ manibus confricabant. Optimū eſt em̄ gratia ſtabilire cor. nō eſcis que nō ꝓfuerūt ambulantibus in eis Hebre. xiij. ¶ Itē mortificare debemus carnis laſciuia ꝑ aſperitatē ⁊ afflictionē. Ecc̄. vlt̓. Frequēs meditatio carnis eſt affli ctiōeꝫ. Ecc̄i.xxj. Uigilia honeſtatis ta befacit carnes.i. carnes laſciuias. Et. ij. Coꝝ. iiij. Semꝑ mortificationē ieſu xp̄i in corꝑe nr̄o circūferentes.ſ. ꝑ cor poris aſperitatē. Ecc̄. xj. Malicia vni us hore obliuionē facit luxurie magne Sic beatus benedictus ꝑ aſperitatem ſpinaꝝ fugauit carnis laſciuia. Exem plū ca. ij. M. F Itē tercio mortifi care debemus carnis ocia ꝑ oꝑationē Ecc̄. xxiij. Iugu ⁊ lorū curuant collum durū ⁊ ſeruū inclinant oꝑationes aſſi due. Et poſt dicit. Mitte illum in oꝑa tionē ne vacet. multa em̄ maliciā docu it ocioſitas. ¶ Tercio oſtendit huius beſ li fructum cū dicit. viuetis. Cum em̄ fa cta carnis ꝑ ſpūm mortificant̉. triplex vita acquirit̉.ſ. nature que ꝓlongatur. Ecc̄. xxxvij. Qui abſtinēs eſt ſiue a gu la ſiue a luxuria adijciet vitam. Exem plū ca. j. E. Item acquirit̉ vita gratie. Ro. viij. Prudentia ſpūs vita ⁊ pax. ēplū. c. vj. E. Itē acquirit̉ vita glo rie. ij. Eoꝝ. iiij. Semꝑ mortificationeꝫ xp̄i in corꝑe nr̄o circxiferentes vt ⁊ vita ieſu xp̄i in corꝑe nr̄o manifeſtet̉. qd̓ erit in gl̓ia. Exemplū ca. j. I. ¶ De euangelio. Sermo. CXXXIIII. Ui facit volunta tem patris mei qui in celis eſt
ille intrabit in regnū celoꝝ. Math̓. vij G ¶ Quia voluntas dei expleta hoſtiaria ē regni celeſtis. ſicut in p̄miſ ſis verbis oſtendit dn̄s. magnum eſt ſci re volūtatē dei. ideo ſancti patres mul tum affectabāt ⁊ quaſi p̄ om̄ibus alijs ſcire illam. Unde psͣ. Una petij a dn̄o ſcꝫ petitionem. hanc requira vt videam voluntatem dn̄i. Et alibi dicebat. Do ce me facere voluntatē tuaꝫ. Sed quia Sap̄. ix. dicit̉. Quis hoīm poteſt cogi tare quid velit deus. ideo dn̄s ꝑ paulū apoſtolū ſicut ei ananias p̄dixerat. Act̉ xxij. ſalue inquit frater deus patrū no ſtroꝝ p̄ordinauit te vt cognoſceres vo luntatē eius. poſtꝙͣ raptus fuerat in ce lum inter ceterā archana que viderat volūtatem dei cognoſcens nobis ma nifeſtauit dicens.j. Theſ. iiij. Hec ē vo luntas dei ſanctificatio veſtra. Et am plius illam diſtinguens. Ro. xij. dicit. Probetis que ſit volūtas dei bona be neplacens ⁊ perfecta. Et tangit tripli cem diuine voluntatis reſpectum: Eſt em̄ dei volūtas bona reſpectu ſui. vt ſcꝫ homo reſpectu ſui bene ſe habeat. bn̄ placens reſpectu ꝓximi. ⁊ ꝑfecta reſpe ctu dei. Facit gͦ hō voluntatē dei prio reſpectu ſui ⁊ hoc in multis vicꝫ multū deſerendo ⁊ de p̄terito penitēdo. Et hͦ ipſe manifeſtat in ꝑabola Math̓. xxj. dicens. Homo quidā habuit duos fili os ⁊ vni dixit. Fili vade hodie operari in vineā meam. Ille aūt poſtꝙͣ dixiſſet nolo penitētiā ductus iuit. Poſtea di xit alteri ſiniliter. Et ille poſtꝙͣ dixiſſet eo dn̄e. nō iuit. Quis inquit ex his duo bus fecit voluntatē eius. Dicunt ei pri mus ſcꝫ qͥ penituit de malo p̄terito. Un̄ Ezech. xviij. Nunqͥt voluntatis mee ē mors impij dicit dn̄s. ⁊ nō vt cōuertat̉ a vijs ſuis ⁊ viuat. Sic ergo homo et malum deſerendo ⁊ de illo penitendo facit voluntatē dei ⁊ meret̉ introitū re gni celeſtis. Un̄ Math. iiij. Penitenti am agite appropinqͣbit ei regno celoꝝ Et Mathei. xxij. dicit dn̄s phariſeis ⁊ publicanis Meretrices precedent vos

Onica octaua.
in regno dei ſcꝫ qꝛ penitēt. Sicut patꝫ in Mattheo ⁊ in maria magdalena. Exemplū ca. j. I. ¶ Itē a pctīs ꝑ ꝯfeſ ſionē nos mundando. Uolo mūdare. Itē facimus voluntatē dei reſpectu noſtri corpus ⁊ animā mūde ⁊ ſancte cuſtodiendo ⁊ in bono ꝓficiēdo. And̓ j. Teſ. iiij. Hec eſt volūtas dei ſanctifi catio veſtra vt abſtineatis vos a forni catiōe vt ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuū poſ ſidere in ſanctificatiōe ⁊ honore. Et. j. Pet̓. iiij. Chriſto paſſo in carne ⁊ vos eadē cogitatōe armamini. qꝛ qͥ paſſus eſt in carne de ſijt a peccatis. vt iā non hoīm deſiderijs ſed volūtati dei qd̓ re liquū eſt nūc viuat tꝑis. ſufficit em̄ p̄te ritū tp̄s ad voluntatē gentiū ꝯſummā dam qͥ ambulat in deſiderijs. Et Ro. xij. Nolite cōformari huic ſeculo ſꝫ re nouamini in nouitate ſenſus veſtri vt ꝓbetis que ſit voluntas dei. glo. in vo biſipſis ꝓbetis exꝑimento q̄ ſit volun tas dei bona bn̄placēs ⁊ ꝑfecta. Et hͦ fit de virtute in virtute ꝓficiēdo. ⁊ cer te pueris ⁊ ꝓficiētibꝰ debet̉ regnū celo rū. Un̄ Lu. xviij. d̓r. Amē dico vobis qͥcūqꝫ noͣ receꝑit regnū dei vt puer nō intrabit in illud. ¶ Itē voluntateꝫ dei facimꝰ poſt p̄miſſa tētationibꝰ ⁊ aduer ſitatibus viriliter reſiſtēdo. Un̄ Heb. x. Patiētia vobis neceſſaria eſt vt vo luntatē dei facientes reportetis ꝓmiſſi onē illā quā tangit Iac̄. jͣ. Beatꝰ vir qͥ ſuffert tentationē. qm̄ cū ꝓba. fu. ac ci. cor. vi. ꝙͣ re ꝓ. deꝰ diligentibꝰ ſe. Et Pe. iiij. Qui patiunt̉ ẜm voluntatem dei fideli creatori ꝯmēdant aīas ſuas qͥ dicit in Apoca. Eſto fidelis vſqꝫ ad mortē ⁊ dabo tibi coronā. H ¶ Se cundo eſt volūtas bn̄placēs reſpectu ꝓximi quā facere debemus ſi regnū ce loꝝ intrare cupimꝰ. ⁊ hͦ eſt in pluribꝰ. Et primo ſi inferiores ſumꝰ ſuꝑioribꝰ ſe huiliter ſubijciendo ⁊ obediendo. jͣ. Pe. ij. Subiecti eſtote oī hūane creatu re ꝓpter deum ſiue regi qͣſi p̄excellenti ſiue ducibus ⁊cͣ. Et poſt ſubdit. Quia hec eſt voluntas dei Et Eph̓. vj. Ser
ui obedite dn̄is carnalibꝰ cū tīmore et tremore in ſimplicitate cordis ſic̄ chri ſto nō ad oculū ſeruientes qͣſi hoībus placētes ſed vt ẜui chriſti faciētes vo luntatē dei. Und̓ ⁊ eccleſia ſtatuit vt ſi ſeruus ſine licētia dn̄i ſui ad monaſte riū tanꝙͣ chriſto ẜuiturus ꝯfugeret in p̄iudiciū dn̄i ſui remanere nō deberet qꝛ etiā ẜuiendo dn̄is volūtatē dei faci unt ⁊ regnū merent̉. dei. ¶ Itē volun tatē dei facimus reſpectu ꝓximi ſi ſuꝑi ores ſumus inferiores bene regendo. Eſa. xliiij. Qui dico cyro paſtor meus es ⁊ oēm voluntatē meaꝫ ꝯplebis.ſ. in bonoꝝ ꝓmotiōe. delinq̄ntiū correctiōe ⁊ incorrigibiliū extirpatōe. ⁊ qͥcqͥd ali ud eſt qd̓ pōt eſſe ad edificationeꝫ ſub ditoꝝ ne pereat debet facere exēplo do mini qͥ dicit Io. vj. Hec eſt volūtas pa tris mei qui miſit me vt om̄e qd̓ dedit mihi nō ꝑdam ex eo. ¶ Itē volūtateꝫ dei facimus reſpectu ꝓximi his qͥ indi gent miſericordiā exhibēdo Un̄ Oſee vj. Miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificiū nunꝙͣ ꝯdēnaſſetis innocentes. Hic qͣn tū placet potes loqui de ſeptē oꝑibus miſcd̓ie. Un̄ v̓ſus. Uiſito poto cibo re dimo tego colligo condo. Et talis mi ſericordia eſt hoſtiaria regni celeſtis. Un̄ Ecc̄. xvij. Oīs miſericordia faciet vnicuiqꝫ locū ẜm meritu opeꝝ illius. ¶ Itē voluntatē dei reſpectu ꝓximi fa cimꝰ in oībꝰ erga quēqꝫ ꝓximū eqͥtatē ſeruando. Prouer.xj. Statera doloſa abominatio eſt apud deū. ⁊ pōdꝰ equū volūtas eiꝰ. Glo. Pōdus equū vel iu dicij vel pecunie vel cuiuſcūqꝫ rei. Exē I ¶ Tercio volūtas dei plū ca. ix. H quā facere debemus reſpectu dei ſi re gnū celorū intrare volumꝰ eſt ꝑfecta. Et hec cōſiſtit in pluribꝰ. vicꝫ ip̄m per vera fidē colendo. ij. Mach.j. Oet vo bis deꝰ cor oībus vt colatis eū ⁊ facia tis voluntate eiꝰ. Itē in ipſo ⁊ de ipſo gaudendo. jͣ. Theſ. v. Semꝑ gaudete. hec eſt eī volūtas dei. Et Ro. xij. Spe gaudētes. Itē ei ꝑ amorē adherendo et eius veſtigia imitādo. Qūeri xxxij.

Onica nona.
Noluerunt ſequi me p̄ter caleph ⁊ io ſue filiū nun. iſti impleuerūt voluntatē meā. Itē prudenter nos in oībus ha bendo. Ephe. v. Nolite fieri imprudē tes. ſed intelligentes que ſit voluntas dei. His quatuor generibus hoīm vo luntatē faciētibꝰ dat̉ regnū celoꝝ ſcili cet fidē veram habētibꝰ. ſpe gaudenti bus. caritate feruētibus. ⁊ in oībusˡ ſe prudenter habētibus. Unde Luce. xiij. Cū videritis abraaꝫ yſaac ⁊ iacob et om̄es ꝓphetas in regno dei. Per abra am intelligunt̉ in fide ſtabiles. ꝑ yſaac ſpe gaudentes. ꝑ iacob caritate feruen tes. ꝑ ꝓphetas prudentes ⁊ ſapientes. et tales videbunt̉ in regno celorū. Ad quod nos ꝑducat qui ⁊cͣ. ¶ Dn̄ica nona de epl̓a. Sermo. CX.XXV. On ſimus cōcu piſcētes maloꝝ. j. Coꝝ. x. ¶ A In hͦ ꝙ apoſtolus ꝓhibendo cōcupiſcentias determinat eas ⁊ ſpeci ficat. ſcꝫ ꝯcupiſcētias maloꝝ. īnuit ali quā cōcupiſcentiā eſſe licita. Un̄ nota duplicē eſſe cōcupiſcentiā.ſ. bonorū et maloꝝ. ¶ Bonoꝝ eſt triplex.ſ. incipiē tiū. ꝓficientiū. ⁊ ꝑfectoꝝ. Incipientiuꝫ eſt declinando peccatū. iuſtificationeꝫ et ſalutē cōcupiſcere. Psͣ. Concupiuit aīa mea deſiderare iuſtificatiōes tuas in om̄i tꝑe Et alibi. Cōcupiui ſaluta re tuū dn̄e. Proficientiuꝫ ē ꝯcupiſcere gr̄aꝫ ⁊ ſapientiā vt de bono in melius poſſint creſcere. j. Pet̓. ij. Sicut modo geniti infantes rōnabiles ſine dolo lac cōcupiſcite vt in eo creſcatis in ſaluteꝫ Sap. v. Cōcupiſcite ẜmones meos ⁊ habebitis diſciplina. Et ecc̄i. j. Fili cō cupiſcens ſapientia ſerua iuſticia. ⁊ de us prebebit illā tibi. Perfectoꝝ auteꝫ eſt vilipēdēdo pn̄tia celeſtia tm̄ cōcupi ſcere. Psͣ. Cōcupiſcit et deficit anima mea in atria dn̄i. Et tales ipſe vocat Ecci. xxiiij. Tranſite ad me om̄es qui tōcupiſcitis me. ⁊ a generatiōibꝰ meis
adimplemini. B MMaloꝝ v̓o con cupi ſcētia multiplex eſt. Sicut em̄ ſūt ſeptē mortalia peccata que ſunt radix oīm maloꝝ. Sic etiā ⁊ malos cōtigit cōcupiſcere circa oīa illa. ¶ Et prima cōcupiſcentia ē glorie mūdane. ⁊ hec ē ſuꝑboꝝ. Talibus dicit petrus. jͣ. Pe. ij Fugientes inquit eius que in mundo eſt concupiſcentie corruptionem. Sui bia em̄ primū vicium fuit qd̓ creaturā ſiue in celo ſiue in mundo corrupit. et adhuc in hoc mundo regnat corruptō Uix enim aliquis eſt qͥ in hoc mundo non cupiat exaltari aut alijs preponi. Et hoc eſt qd̓ dicit Paulus. ij. Thi. iij. Inſtabūt inquit tꝑa periculoſa ⁊ erūt homines ſeipſos amantes. cupidi. ela ti. ſuꝑbi. ¶ Secunda ꝯcupiſcentia ē ſe vindicare cupientiū. ⁊ hec eſt iracūdo rum ⁊ impatientiū. tales cū ꝓximis cō cordare non poſſunt. Ande talibꝰ Ia cobus dicit. iiij. Unde bella ⁊ lites in vobis. nōne ex ꝯcupiſcentijs veſtris q̄ militāt in membris. Sicut enim ligna ad igneꝫ ſic homo iracundus ſuſcitat rixas. Prouer.xxvj. ¶ Tercia cōcupi ſcentia eſt ꝓſꝑitatis aliene. et hec eſt in uidoꝝ. Iac̄. iiij. Ad inuidiā cōcupiſcit ſpiritus Glo. Inde inuidet alij quod non habet ipſe. Talibus ibidem dicit Iacobus. Cōcupiſcitis ⁊ nō habetis occiditis et zelatis. et non poteſtis adt piſci. Glo. Qui cupit p̄ferri vl̓ tꝑalibꝰ abūdare odit inuidet. ¶ Quarta cōcu piſcentia eſt pigroꝝ. et hec eſt accidio ſoruꝫ. tales enim multa habere defide rant. ſed ad ea manus oꝑatiōis exten dere nō curāt. Prouer. xxj. Deſideria occidunt pigrum. noluerunt em̄ quicq manus eius oꝑari. tota die cōcupiſcit et deſiderat. ¶ Quinta concupiſcentia eſt rerum tꝑaliuꝫ. et hec eſt auaroꝝ. ra ptorum. vſurariorum. Ioſue. vij. dicit achan. Regulā auream concupiſcens abſtuli. Exodi. xx. Non ꝯcupiſces do mum ꝓximi tui. non ſeruum vel ancil lam. non bouem. non aſinū. nec omīa que illius ſunt. Que omnia trāſgreci

Dn̄ica nona.
untur ſupradicti. Psͣ. Rapinas nolite cōcupiſcere. Ande apl̓s Act̉. xx. Argē tum aūt aurū aut veſtē nullius cōcupi uj. ¶ Sexta cōcupiſcētia eſt guloſorū Hi ſunt quorū deus venter eſt. ⁊ non aliud ꝙͣ illum replere cōcupiſcūt. ⁊ ta les deo placere non poſſunt. j. Coꝝ. x. Non in pluribꝰ beneplacitū eſt deo nam ꝓſtrati ſunt in deſerto. Hec autē facta ſunt in figura noſtri. vt non ſimꝰ. cōcupiſcentes maloꝝ. Talis cōcupiſcē tia ſepelit rationem. Sap̄. ix. Abducti concupiſcentia poſtulauerūt eſcas epu lationis cōcupierūt ꝯcupiſcentiā in de ſerto. Talis ꝯcupiſcētiā etiam inducit morteꝫ tꝑale. Quia Ecc̄i. xxxvij. Pro pter crapulam multi ꝑierunt. Et etiaꝫ mortem eternaꝫ. Un̄ diues qͥ epū. quo ti. ſplen. ſepul. eſt in inferno. Luc̄. xvj. Propter hoc Nūe..xj. vbi dicit̉. et ꝓ pter hanc ꝓſtrati fuerant. dicit̉ ꝙ voca tus eſt ille locus ſepulcra cōcupiſcētie. Hec eſt etiaꝫ que precipue diſponit ad luxuriā. Propter hoc petebat ille ſapi ens Ecci. xxiij. Auter inquit a me ꝯcu piſcentiā ventris. et cōcubitus cōcupi ſcentie ne app̄hendat me. Quia ſicut dicit Hiero. venter mero eſtuās facile deſpumat in libidinē. Hiere. v. Satu raui eos ⁊ mechati ſunt. Propter hoc poſt iſtam concupiſcentiā ſtatim ſequi tur concupiſcētia luxurie. ¶ Septima ergo cōcupiſtentia eſt luxurie. De qua d̓r. Oan̄. xj. de antichriſto ꝙ erit in ꝯcu piſcentijs feminaꝝ nec quenꝙͣ deoꝝ re putabit. Hec ꝯcupiſcētia nemini ꝑcit. nec etiā ſenibus in qͥbus pene ia totus calor naturalis eſt extinctus Oan̄. xiij. Erubeſcebant ſibi ſenes indicare cō cupiſcētiam volētes ꝯcūbere cum ea. Nec mirū ſi erubeſcebant quia hoc eſt valde deteſtabile in ſene maxime. Hec etiā nō parcit eunuchis qͥ generare nō poſſunt. Ecc̄i. xx. Cōcupiſcētia ſpado nis deuirginauit iuuenculā Et ſicut di cit Hugo de ſctō Uictore. nō ꝑcit mo nachis. et qd̓ peius eſt ipſos etiaꝫ reli ligio ſos ꝓſternit. Exempluꝫ ca. ix. D.
Et quia ꝑ ſolū deū hec ꝯcupiſcentia a nobis auferri pōt. rogemus ip̄m cum ſapiente. qui dicit. Aufert a me cōcupi ſcentiam. vt eam auferat. non enī poſ ſum eſſe continens niſi deus det. ¶ De epiſtola. Sermo.CXLXXVI. On ſimus cōcu piſcētes maloꝝ. j. Coꝝ. x. C ¶ Inter oēs ꝯcupiſcētias ma loꝝ nulla tantū ſancti timēt vt cōcupi ſcentiā luxurie qꝛ eſt ceteris generalior ⁊ piculoſior. nulli em̄ ꝑcit ſicut dictum eſt in p̄cedenti ẜmone. Un̄ cum ⁊ nos nō ſimꝰ dauid ſanctiores. nec ſalomo ne ſapientiores. nec ſāpſone fortiores qͥ ꝑ illā victi fuerūt. multū eſt a nobis timenda ⁊ cauenda. ml̓ta em̄ mala ori unt̉ ex illa. ¶ Primū eſt ꝙ hoīem mi rabiliter excecat ꝙͣtum ad intellectum Dan̄. xiij. d̓r de ſenibus ꝙ videbant ſu ſanna et exarſerunt in ꝯcupiſcētiaꝫ eiꝰ ⁊ euerterūt ſenſum ſuū. ⁊ declinauerūt oculos ſuos ne viderēt celū.i. celeſtia vt non cogitarent. neqꝫ recordarent̉ iu dicioꝝ iuſtoꝝ. glo. ſiue dei. ſiuc honeſta tis. ſiue nature. que oībus inſita eſt ad bonū. Un̄ dicit Aug. ꝙ nihilla deo ab ſorbet rōneꝫ vt luxuria. ¶ Scd̓m ē ꝙ ad malū inflāmat affectū Ecc̄. ix. ꝓpt̓ ſpeciem mulieris multi perierunt. ⁊ ex hͦ ꝯcupiſcentia quaſi ignis exardeſcit. Et de ſenibus Dan̄. xiij. ꝙ exarſerūt ī cōcupiſcentiā eiꝰ. Hec flama penetra bilior eſt oī igne materiali. nō eī ignis materialis ſic cito hoīem inflāmat ſic̄ ignis ꝯcupiſcētie. ⁊ intantuꝫ Iud̓.xij. cū vidiſſꝫ holofernes iudith cor eiꝰ co cuſſum ē. erat em̄ ardens in ꝯcupiſcen tia eiꝰ. Facit etiā obliuiſci pr̄is ⁊ matris ⁊ om̄is pene ⁊ honoris. ij. Eſdre. iiij. ¶ Terciū eſt ꝙ hō ſic excecatus ſic in flāmatꝰ de facili a diabolo capit̉. Pro uer. vj. Non ꝯcupiſcat pulcritudinem eiꝰ cor tuū. ne capiaris nutibꝰ eiꝰ. Nu tus mulieris ſunt rete diaboli quo ca

Dominica nona.
piunt̉ homīes miſeri. Ergo primo hō viſu excecat̉. pulcritudine v̓o inflāmat̉ ſed nutibꝰ capit̉ ⁊ captiuat̉. ¶ Quartu malū eſt ꝙ hoīem freq̄nter inſanū fac̄ multi em̄ ꝓpter vxores amentes facti ſunt. vt d̓r. ij. Eſdre. iiij. Et Dan̄. xiij. di xit Daniel ſeni luxurioſo. Species de cepit te ⁊ ꝯcupiſcētia ſubuertit cor tuū Sic etiā mulieres inſaniunt ꝓpter vt ros. Ezech. xxiij. Inſaniuit ſuꝑ eos cō cupiſcentia oculoꝝ ſuoꝝ. glo. forma eiꝰ veſtituqꝫ decepta. ¶ Quintū eſt ꝙ qui eſt hac ꝯcupiſcētia ſuꝑatꝰ nullū eſt ma lū qd̓ facere formidat. Und̓ Oan̄. xiij. ſenex dixerūt. Cōmiſcere nobiſcū. Et poſt addiderūt. qꝛ ſi nolueris dicemus ꝯtra te falſum teſtimoniū. Un̄ Tulliꝰ Nullū facinus eſt ad qd̓ luxuria non impellit. Exemplū ca. ix. D ¶ Sextuꝫ malū eſt ꝙ ꝑ hac ꝯcupiſcentiam maxīe malū eternū incurrit̉. Ecc̄. xviij. Poſt cōcupiſcentias tuas nō eas. et poſt ſe quit̉. Si em̄ p̄ſtes aīe tue ꝯcupiſcētias eiꝰ faciet te in gaudiū inimicꝭ tuis. glo. id eſt demonibꝰ. Exēpluꝫ ca. ij. FF. ¶ De euangelio. Sermo. CXXXVII. Ixit aūt villicuſ intra ſe. quid faciā. qꝛ dn̄s me us aufert a me villicationeꝫ. Fodere n̄ valeo. mēdicare erubeſco. ſcio quid fa ciā vt cū amotꝰ ⁊cͣ. Lu. xvj. AMāc ſimilitudinē villici ideo dn̄s ꝓpoſuit. vt ſicut ipſe ꝑ bona dn̄i ſui de futuro ſtatu ſibi ꝓuidit. ſic ⁊ nos qͥ villici ſui ſumus ꝑ bona ſua q̄ nobis cōmiſit no bis de futuro ſtatu ꝓuidere ſoliciti ſimꝰ Un̄ ꝯcludit dn̄s. Facite vobis amicos de mamona iniqͥtatis vt recipiāt vos in et̓na tabernacula. ¶ Ad hāc aut in futurū ꝓuiſionē qͣttuor que in p̄miſſis verbis tagunt̉ nos inducūt. ¶ Primo videlicꝫ ꝓprij ſtatus diſcuſſio. ibi Dixit aut villicꝰ intra ſe. Quid faciā. ¶ Se cūdo mortis cogitatio ibi. Quia dn̄s aufert a me villicatōeꝫ. Hoc em̄ cōtin
git ꝑ mortem. ¶ Terciūꝫ eſt poſt mor tem nullius meriti oꝑatio. ibi. Fodere non valeo. ¶ Quartū eſt oīm ſuffragi orū deſꝑatio. ibi. Mendicare erubeſco ¶ Inter omnia ergo. primo neceſſaria eſt ſtatus ſui diſcuſſio. Ecc̄i. xxxij. Pre curre prior in domū tuā.ſ. cordis. ⁊ ibi age conceptiones tuas.ſ. ꝑ diſcuſſionē In corde em̄ ſtatus diſcutit̉. Pro quo et Eſa. lij. d̓r. Redite p̄uaricatores ad cor. Ibi enī tanꝙͣ in libro p̄terita ma la legimus. iij. Re. ij. dictum eſt ſemei. Tu noſti omne malum cuius tibi con ſcium eſt cor tuū. In hoc libro legebat cōtinue dauid cū dicebat. Delicti meū corā me eſt ſꝑ. Et ibi diſcutiendo bene ficia dei ꝯgnoſcimꝰ. Un̄ Act̉. xij. petrꝰ in ſe reuerſus dixit. Nūc ſcio vere quia miſit dominus angelū ſuum ⁊ eripuit me de manu herodis et de omni expe ctatione plebis iudeoruꝫ. Ibi p̄ſentes miſerias ⁊ defectus ꝑpendimus diſcu tiendo. Unde Lu. xv. Filius prodigus in ſe reuerſus dixit. Quanti mercena rij in domo patris mei abundant pa ne. ego autē hic fame pereo. Ibi diſcu tiendo ſtatum ꝑiculoſum de futuro no bis prouidemus. Unde hic dixit villi cus intra ſe. Quid faciaꝫ. Et poſt ſub dit. Scio quid faciam. B ¶ Secun dum eſt quod inducit ad futuram ꝓui ſionem. mortis cogitatio que tangitur ibi. Dominus meus aufert a me villi cationem. j. Mach. j. Alexander poſt ꝙͣ cognouit vt moreret̉ diuiſit multis regnum. Hiero. Facile contemnit om nia qui ſe cogitat moriturū. Exemplū ca. v. R. Sed penſandū ꝙ in hoc ꝙ nō dicit auferet. ſed in preſenti aufert no tat moriendi continuitatē. quia exquo homo naſcit̉ ſtatim morti ꝓpinquare incipit. propter hoc dic̄ apl̓us. j. Coꝝ. xv. Quotidīe morimur. Quia qͥcquid de vita noſtra tranſit mors rapit. Un̄ ij. Reg. xiiij. Omnes morimur et qua ſi aque dilabimur. que non reuertunt Sic̄ em̄ aqͣ fluuij ꝯtinue fluunt ad ma re ſine reuerſiōe. ſic ⁊ nos ad mortem

Onica decima.
Un̄ Ecc̄i. xj. de hoīe qͥ locupletat̉ par ce agendo ⁊ cōfidit ꝙ in his debeat de lectari ⁊ morit̉ ⁊ neſcit ꝙ tp̄us p̄tereat illū ſcꝫ ſecū rapiēdo ⁊ mors appropin quat ⁊ relinquit oīa alijs ⁊ morit̉. q. d. Si de ꝯtinuitate mortis cogitaret alit̓ diſponeret. Sene. In hoc fallimur ꝙ mortē nō ꝓſpicimꝰ. p̄ſentē dic̄ cū mor te diuidimꝰ. ⁊ illa nō habet ꝑtem dete rioreꝫ. qꝛ totū qd̓ tranſit vite nre rapit. Itē quotidie morimur quotidie aliqͣ ps vite nr̄e dirimit̉. et tūc quoqꝫ cū cre ſcimus vita decreſcit. Propter hͦ ⁊ vil licus mortis cōtinuitatē peſando dicit in p̄ſenti. Aufert a me villicationeꝫ. C ¶ Terciū eſt qd̓ inducit ad ꝓuiſiōeꝫ futurā. nulla pꝰ morteͣ meriti acquiſitō qd̓ innuit cū poſt ablationē villicatio nis dic̄. Fodere no valeo. Poſt mortē nō eſt tp̄s agendi. Apoc̄. Amodo em̄ iā dicit ſpūs vt reqͥe ſcat a laboribus ſuis. Mo em̄ eſt tp̄s agendi. Gal̓. vj. Du tp̄s habemus oꝑemur bonū Ecc̄. vj. Qd̓cūqꝫ pōt manꝰ tua inſtāter oꝑa re. qꝛ nec rō nec opus nec ſapīa ſunt apud inferos quo tu ꝓꝑas. Hic em̄ eſt tp̄s ſeminādi. ibi ẜm merita metendi: Gal̓. vj. Que ſeminauerit hō hec ⁊ me tet. Qui ſeminat in carne de carne et metet corruptionem. qͥ aūt ſeminat in ſpū de ſpū mētet vitā eternā. Und̓ hic ſunt anni fertilitatis pꝰ quos ſequunt̉ anni ſterilitatis. in qͥbꝰ nec arari nec ſe minari pōt. Sicut ſignificat̉ Gen̄. xlj. Et ꝓpterea qͥlibet ſicut fecit ioſeph dꝫ ſibi ꝓuidere in futuruꝫ. Exemplū ca. xviij. C. D ¶ Quartuꝫ qd̓ ad idē dꝫ nos inducere eſt oīs ſuffragij deſꝑatio ꝓ quo dicit. Mēdicare erubeſco ab il lis ſcꝫ quos aliqn̄ d̓ſpexi. Paupeꝝ em̄ ſunt eterna tabernacula. qꝛ beati pau peres qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celorū. Et qꝛ ipſos facere ꝑ mamonā amicos dū potuit contēpſit. ideo vt ip̄m reciptant in eterna tabernacula medicare erube ſcit. Nec miꝝ. quia ⁊ diues purpuratꝰ qͥ nō recipi ad eterna tabernacula ſed
dico petebat. qꝛ ip̄m amicū facere ſaltē ꝑ micā: panis noluit illud qd̓ pꝰ. q̄ntū cunqꝫ ꝑuū voluit nō recepit. Ande de ſe deſperās ꝓ ſuis fratribꝰ interceſſit. nec hoc obtinuit. Ergo ⁊ hec ſuffragij deſperatio debet nos monere ad futu rā ꝓuiſioneꝫ. vt faciamus amicos no bis de bonis q̄ a deo recepimus. vt in eterna tabernacl̓a nos recipiat. Amē. ¶ Dn̄ica decima de epl̓a. Sermo. CXXXVIII. Iuiſiones mini ſtrationū ſunt ideꝫ aūt dn̄s j. j. Coꝝ. xij. E Ex v̓bis iſtis de tribus eſt agendū. Primo de mini ſtroꝝ chriſti cognitōe. Scd̓o de mīſtra tionū diuiſionē. Tercio de mīſtroꝝ de miniſtratiōe merœde. ¶ Quantuꝫ ad primū notanduꝫ ꝙ miniſtri chriſti co gnoſcunt̉ ꝑ multa. Sūt em̄ īmacula lati ꝑ caſtitatē. Psͣ. Ambulans in via īmaculata hic mihi mīſtrabat. Exod̓. xviij. p̄ceptuꝫ fuit ꝙ mīſtri ſui haberēt feminalia qn̄ appropinq̄rēt ad altare vt mīſtraret in ſanctuario. Un̄ Mar. j. d̓r de dn̄o ꝙ angeli miniſtrabāt ei. in quo innuit̉ puritas miniſtrorū dei. Secūdo ſūt ſi bonis oꝑibꝰ ex pediti agilitatem. ij. Paralip̄. xxxv. dr ipſis. Preꝑate vos quaſi expediti ſitis ab oībus ⁊ miniſtrate in ſanctuario. Pro uer.xxij. Uidiſti hoīem veloceꝫ in oꝑe ſuo corā regibꝰ ſtabit. Pro tanto ⁊ mi niſtris chriſti p̄cipit̉ Lu. x. vt neminem in via ſalutēt. ¶ Tercio ſunt ad prece p̄ca dn̄i ſui obedientes ꝑ patientiaꝫ. ij. Coꝝ. vj. In oībus exhibeamꝰ noſmet ipſos ſicut dei mīſtros in multa patiē tia Ioſue. x. Fecerūt mīſtri vt ipſis fue rat imꝑatuꝫ. Et Ioh. ij. dixit mat̓ ieſu miniſtris. Qd̓cūqꝫ dixerit vobis facite Psͣ. At iumentū factꝰ ſum apd̓ te. Iu mētū em̄ nō facit vim ſiue ſint muſca te ſiue fimus quo onerat̉. Talis fuit qͥ ad oīa equalit̓ obediebat. qd̓ heu plu rimi nō faciūt ſed potiꝰ ſi huile vel cō

Onica decima.
trariū miniſteriū p̄cipit̉ ab obediētia recedūt. Taliter nō fecit dauid qͥ dicit. Et ego ſemꝑ ſum tecū. Quarto ſunt mites ⁊ pacifici ad alios ꝑ humilitateꝫ illud apl̓i implētes. ij. Coꝝ. vj. Nemi ni dantes vlla offenſionē vt nō vituꝑe tur miniſteriū noſtꝝ. Seruum em̄ dn̄i non oportet litigare ſed manſuetū ad oēs eſſe. Sic̄ dicit̉. jͣ. Thi. ij. Et Matt. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūilis corde. Quia filius hoī non venit mi niſtrari ſed miniſtrare. F¶ Quantū ad ſecāduꝫ nota ꝙ inter tales mīſtros fecit chriſtus miniſtrationū diuiſiones Sicut ꝯtingit fieri apd̓ nobiles ⁊ ma gnātes. Quidā em̄ ſunt ianitores qui indignos arcent ab ingreſſu. Hi non aliud ſed ſuos ſenſus diligenter cuſto diunt. ne ꝑ ipſorū negligentiā peccatū ꝑ portas qn̄qꝫ ſenſuū intret ad animā Sicut illis cōtigit qui dicūt Thre. In trauit mors ꝑ feneſtras nr̄as. De iſtis ianitoribus ⁊ eoꝝ miniſterio d̓r. ij. Pa ralip. xxxv. Ianitores ꝑ ſingulas por tas obſeruabat ita vt nec in puncto qͥ dem diſcederent a miniſterio. ¶ Item alij ſunt diſpēſatores qͥ res dn̄i ⁊ neceſ ſaria ſunt ꝓſoco ⁊ tꝑe fideliter diſpen ſantes. Hi ſunt p̄lati eccleſie de quorū miniſterio d̓r. j. Corin. iiij. Sic nos exi ſtimet hō vt miſtros chriſti ⁊ diſpenſa tores miniſterioꝝ dei. Sed heu ſtatim ſubdit̉ Hic iam querit̉ inter diſpē ſato res vt fidelis qͥs īueniat̉. Lu. xij. Quis putas eſt fidelis diſpēſator ⁊ pru. queꝫ cōſti. dn̄s ſuꝑ fami. ſua. glo. ꝙͣ rarus ē vt det illis in tꝑe nō extra tp̄us. tritici nō palee mēſura. ꝙͣtuꝫ ad capacitatem Itē alij ſunt cibaria p̄ꝑantes ⁊ am miniſtrātes. Hi ſunt p̄dicatores qͥ dn̄o parāt cibū ⁊ amminiſtrāt cū homīes ad fide̓ ⁊ ad pnīaꝫ ꝑ p̄dicatōis verbū attrahūt Un̄ glo. ſuꝑ illud. iij. Reg. iij Erat aūt cibus ſalomonis. Chriſtus paſcit̉ fide ⁊ oꝑibꝰ bonis. Itē Io. iiij. Ego cibū habeo māducare queꝫ vos neſcitis. Glo. Conuerſionē ſamarita noꝝ. Hāc eſcā delectabilē dn̄o mīſtrabāt cōci ſpūales.i. apl̓i. De quo mīſte rio d̓r Act̉. vj. Non eſt inquiūt equuꝫ nos derelinqͣre vbuꝫ dei ⁊ miniſtrare mēſis. Glo. Meliora ſunt fercula mē tis ꝙͣ dapes corꝑis. Exemplū in ꝓm ptuario ca. viij. ¶¶Itē alij ſunt elemo ſinarij. Hi ſunt curā de pauꝑibus ha bētes. Ro. xv. Nūc igit̉ dicit paulꝰ ꝓfi ciſcar in hieruſalē mīſtrare ſanctis. Et j. Coꝝ xvj. Obſecro vos fratres no ſtis domū ſtephane ⁊ fortunati qͥ in mi niſteriū ſctōꝝ ordinauerūt ſeipſos. Et certe miniſtrando pauꝑibꝰ xp̄o ẜuimꝰ Mat. xxv. Qd̓ vni ex minimis meis fe ciſtis mihi feciſtis. Exemplum ponit Greg. in ꝗdaꝫ omel̓. paſcali de quodā qͥ ſolebat ⁊ cōſueuerat pauꝑes reciꝑe. qͥ ſemel in forma pauꝑis xp̄m recepit Exemplū ca. iiij. M Itē alij ſunt cu bicularij. Hi ſunt circa eccleſias ⁊ alia ſecreta loca ꝯtēplatōi inſtātes. vbi do minus in ipſis ⁊ ipſi in dn̄o qͥeſcunt. di cētes tanꝙͣ cubicularij illud Eſa. lvij. Ueniat pax et quieſcat in cubili ſuo. Math. vj. Tu autē cū oraueris intra in cubiculū ⁊ clauſo oſtio ora patrem tuū. In tali cubiculo chriſtꝰ libenter q eſcit. Ps. In pace in idip̄um dor. ⁊ re qͥeſcā. Exemplū ca. xv. G. G¶ E licꝫ miniſtri diuerſi. mīſtratōes diuiſe idē tn̄ dn̄s ꝙͣtuꝫ ad oīm mercedē. Un̄ nota mercēdē quā ꝓ p̄dictis miniſtra tionibꝰ talibꝰ mīſtris repromittit. Io. xij. Si qͥs mihi mīſtrauerit honorifica bit eū pr̄ meꝰ. Et hͦ vtiqꝫ ml̓tipl̓r. ¶ In morte ꝑ angelos tanꝙͣ ꝑ magnos pri cipes deportādo. Lu. xvj. Mortuus ē mēdicus ⁊ portatꝰ ab angelis. Itē pꝰ mortē in generali iudicio a dextris ſta tuendo. Mat. xxv. Ques ſta. a dextris Et eos de amminiſtratione cora toto md̓o ꝯmēdando dicēs. Eſuriui ⁊ dedi bis mihi ⁊cͣ. Poſt iudiciuꝫ honorabit eos reges faciēdo ⁊ regnum ꝯferendo Mat.xxv. Uenite benedicti ꝑcipite re gnū. ¶ Itē ī regno honorabit eos ad menſam ſua eos locādo ⁊ cum eis ꝯuſ uādo. Lu. xxij. Ut ēdatis ⁊ bibatis ſu

Dn̄ica decima.
ximū eſt ꝓ ipſoꝝ miniſterio eis remini ſtrando. Luce. xij. Et trāſiens miniſtra bit illis. Ad qd̓ nos ꝑ. ⁊cͣ. ¶ De euangelio. Sermio. CXIX.XI.X. Idens ieſus ciui
mēſam meā in regno meo: Et qd̓ ma tate fleuit ſuꝑ illaꝫ dicēs. qꝛ ſi ꝯgnouiſſes ⁊ tu et quidē ī hac die tua q̄ ad pacē ti. ⁊cͣ. vſqꝫ eo ꝙ nō co gno. tp̄s iuſtificatōis tue. Lu. xix. H Expoſita ſerie euāgelij ꝙͣtum ad litte rā in hac ꝑte euāgelij ꝙͣtū ad moraleꝫ inſtructionē qͣtuor ſūt pēſanda. ¶ Pri mo em̄ ſub nomīe ciuitatis deflet dn̄s cecitatē aīe peccatricis. cū dicit Uidēs ciuitatē fleuit ſuꝑ illā dicēs. Si ꝯgno uiſſes. ¶ Scd̓o exprimit rōem cecita tis.ſ. tꝑalē ꝓſꝑitatē. cū dicit. Et quidē in hac die tua qͣ ad pacem tibi ſupple ſunt. ¶ Zetcio p̄dicit ventura pena. cū eicit. Quia veniēt dies in te. ⁊ coan. te vndiqꝫ ⁊ ad terrā ꝓſter. te. ¶ Quarto ſubdit pene cām. cū dicit. Eo ꝙ nō co gno. tp̄s viſi. tue. ¶ Quantū ad primū nota ꝙ aīa peccatrix d̓r ciuitas. qͣſi ci uiū vnitas. qꝛ oēs motus ⁊ oīa interi ora eiꝰ ꝯueniūt in vnū ad peccandum. De qͣ pͣsͣ. Uidi iniqͥtatē ⁊ ꝯdictioneꝫ in ciui. Rone em̄ iniqͥtatis q̄ ē. in ipſa ꝯͣ dicit factori ſuo tanꝙͣ rebellis ciuitas regi ſuo Propter hͦ dn̄s talē aīam tan ꝙͣ rebelle ciuitateꝫ nō intrat. Oſee.xj. Egoⁱ ſum deus ⁊ nō hō ⁊ non ingredi ar in ciuitatē. Tali miſere aīe ꝑ iniqͥta tem ⁊ ꝯdictionē excecate dicit chriſtus Si cognouiſſes. Nō em̄ ꝯgnoſcit ma ſa p̄ſentia ad deſerendū. nec p̄terita ad penitendū. nec futura ad p̄cauendum. De qͥbꝰ Deut̓. xxxij. dic̄ Moyſes. Uti naͣ ſaꝑent ⁊ intelligerēt ac nouiſſima ꝓ uiderent. Saꝑent ꝙͣtū ad p̄terita. intel ligerent ꝙͣtum ad p̄ſentia. nouiſſima ꝓ uiderent ꝙͣtuꝫ ad futura. Taliter gͦ ce cate aīe dicit chriſtus. Si cognouiſſes tria p̄dicta.ſ. ⁊ tu ſub audi fleres. Pro
babile eſt em̄ ꝙ multum ꝓuocaret ad fictū patientem futuꝝ malū ſi ꝯgnoſce ret. exquo intantū ꝓuo cabat ꝯpatiēteꝫ I ¶ Rōneꝫ aūt huiꝰ ignorātie ⁊ ce citatis oſtendit eſſe tꝑalē ꝓſꝑitatem cu ſubdit. Et quidē in hac bie tua que ad pacc̓ tibi ſupple ſunt. Bn̄ dicit die tua quaſi nō meā. in qͣ ſcꝫ letaris ⁊ exultas Hec eſt dies ꝓſꝑitatis. de qͣ Hiere. xvi Diē hoīs nō deſideraui. Que inqͥt ad pace̓ tibi ſcꝫ vident̉ illa tibi eueniunt. vicꝫ diuitie delicie ⁊ honores. In qͥbꝰ cōſiſtit ꝓſꝑitas mūdi. que cū ꝯſequun tur pctōres ⁊ pacifice poſſide̓t. claudūt oculos eoꝝ ne p̄dicta ⁊ maxime futura mala ꝓſpiciant. ¶ Ꝙ em̄ diuitie exce cant oculos legit̉ Gen̄. xx. Ecce īquit abimelech ad ſarā vxorem abrae. dedi mille argenteos fratri tuo. hoc tibi erit in velamē oculoꝝ tuoꝝ. O deꝰ ſimille argētei denarij vel ant oculos cordis. quāto magis mille libre. ⁊ adhuc plus mille marce. Hec ſūt ſtercora hyrundi nis que excecat oculos thobie. Uiſus etiā d̓r excari ad ardenteꝫ peluim qͦ re p̄ſentat aureū colorē. ſic ꝯtingit etiam diuitibus huiꝰ mūdi. Exemplū in ꝓm ptua. ca. iiij. M ¶ Iteꝫ ꝙ delicie carna les ⁊ maxime luxuria excecant oculos cordis ne futura mala ꝓſpiciat. oſten dit̉ Oan̄. xiij. Dicit̉ ei ibi de duobꝰ diui tibꝰ ſacerdotibꝰ qui tētati fuerāt de ſu ſanna ꝙ declinauerunt oculos ſuos ne viderēt celū neqꝫ recordarent̉ iudicio rū iuſtoꝝ. Et ſi ſacerdotes qui in lege docti fuetat ⁊ etiā ꝓpt̓ eminenteꝫ ſapi entiā alioꝝ iudiceſ erāt. ita ꝑ vnū pctm̄ luxurie ex cecati fuerat. vt n̄ recordaren tur iudicioꝝ iuſtoꝝ. qͣntū ceci ſūt q̄ mīꝰ ſapiētes pluriū anoꝝ luzuria ſūt īuolu ti. Propt̓ hͦ dic̄ aug. ī li. d̓ arbitrio Ne eis dn̄e qͥ auertūt ſe a lūine tuo. ⁊ defi xi ī carnali oꝑe d̓lectāt̉. Nota ꝙ dic̄ d̓ fi xi. Exēpl̓. ca. ij. B. Itē ꝙ honores md̓i excecāt ne md̓ani futura mala ꝓſpiciat on̄dit̉ ſap̄. v. vbi dānati hͦ ī īferno poſi ti recogͦſcētes dicūt. quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. aut qͥd diuitiaꝝ iactātia ꝯtulit

Domini ca decima.
nobis. Et ꝙ ſuꝑbia ⁊ lactantia ipſos oīno excecauerat innunt ibidē dicētes Lumē iuſticie non luxit nobis. ⁊ ſol in telligentie nō eſt ortꝰ nobis. Nec miꝝ ſi etiā futura mala nō cognoſcūt ī ho noribus cōſtituti. cū etiā pn̄tes huiles amicos ſuos ⁊ qd̓ maiꝰ eſt etiaꝫ ꝑentes ex qͥbus nati ſunt agnoſcere contēnut De multis em̄ iā intelleximus qͥ in ali enis ꝑtibus ſublimati pr̄es vl̓ fratres ſuos pauꝑes ſupͣueniētes negauerūt. Exemplū ca. ij. 3 Sic gͦ predictā ceci tatē ⁊ incognitionē oſtēdit eſſe tꝑaleꝫ ꝓſꝑitatē ⁊ pacē cū dicit. Et qͥdē in hac die tua q̄ ad pacem tibi. ecce ꝓſꝑitatis pax. nūc aūt abſcōdita ſunt ab oculis tuis. Ecce cecitas. Sed qꝛ hec pax nō eſt pax. imo in hac pace eſt amaritudo amariſſima. Quia ſicut d̓r..j. Theſ. v. Cū dixerint pax ⁊ ſecuritas ꝯtinuo ir ruet ſuꝑ eos repētinus interitus. Du cunt em̄ in bonis dies ſuos ⁊ in pūcto ad inferna deſcendēt. R¶ Pro p̄ter qd̓ poſt tꝑalē pace̓ ſtatim venturaꝫ pe na innuit cū dicit. Quia veniēt dies in te ⁊ circūdabunt te ⁊ coan. te vndiqꝫ. ⁊ ad terrā ꝓſter. te et filios tuos qͥ in te ſunt. ⁊ nō relinquēt in te lapidē ſuꝑ la pidē Et pēſandū ꝙ pluraliter dicit ve nient dies. qꝛ duo dies futuri ſūt pena les aīe peccatrici vicꝫ dies mortis. ⁊ di es iudicij generalis. ꝓ quo dic̄. Ueniēt dies ī te. i. ꝯ te. Et ſubdit vtriuſqꝫ diei penā. cū dicit. Et circūdabūt te ⁊ coan guſtabūt te vndiqꝫ ⁊ ad terrā ꝓſternēt te. ⁊ non relin. la. ſuꝑ la. ¶ Quia v̓e die mortis circūdat̉ pctor a demonibꝰ qui ſtant ꝑati reciꝑe aīam eiꝰ. Unde Eſa. xxxiiij. Ibi occurrent ei demonia. Et Ioh. xx. Uadēt ⁊ veniēt ſuꝑ eū horribi les..i. demones q̄ tūc horribiles appa rebūt. Bern̄. Quantꝰ erit tibi pauor o aīa miſera. cū dimiſſis oībus quorū tibi fuit tā iocūda pn̄tia. tā gratꝰ aſpe ctus. tā familiaris cohabitatio. alienā penitus regionē ingrediēs cateruatim tibi infinita demonia occurrere vide bis dicentes. ꝑſequimini ⁊ ꝯp̄hendite.
quia nō eſt qͥ liberet eū. Exemplū ca. ij P. ca. v. F. Et coanguſtabunt eū vndi qꝫ ſcꝫ pct̄a q̄cūqꝫ fecit vt ad deſꝑationē cū inducat manifeſtādo ⁊ replicando. Sap. iiij. Ueniēt in cogitanonē pctōy ſuoꝝ timidi. ⁊ traducent illos ex aduer ſo iniqͥtates eoꝝ. Qd̓ tūc oīa pctā ma nifeſtent. exemplū de illo nobili qͥ gra uiter infirmus cum moneret̉ a rege vi ꝯfiteret̉. ⁊ ille rn̄diſſet ꝙ adhuc ſatis. tꝑe haberet. ⁊ poſt iterato monitus. r ſpōdit tardatū eſt. De hͦ habet̉ in ꝓm ptuario ca. iiij. G ¶ Itē ꝙ ad deſꝑatōeꝫ inducūt. reqͥre in fine exemplū de quo dā fratre ep̄o agnauie mortuo. Et ac terrā ꝓſternēte ſcꝫ in corꝑis ⁊ aīe ſeꝑ tione. qn̄ ſcꝫ corpus in terra material ⁊ aīa ſimul cū filijs ſuis.i. oꝑbꝰ in ter ra infernali. terra vtiqꝫ miſerie ⁊ tene braꝝ ꝓijcit̉ Lu. xvj. Mortuꝰ eſt diues ⁊ ſepul. cͦ in īferno. Nec relinquēt lapi dē ſuꝑ lapide̓ ꝙͣtū ad oīm mēbroꝝ diſ ſolutionē. Quia ſicut d̓r Gen̄. iij. Pul uis es ⁊ in puluere reuerteris. IIte in die ſecūdo ſcꝫ in die iudicij extremi circundabit̉ pctor in oīm creaturaꝝ ī turbatiōe cōtra cuꝫ. Sap̄. v. Armabit crcaturā ad vltionē inimicoꝝ ⁊ pugna bit cū eo orbis terraꝝ ꝯtra inſenſatos Greg. Quā anguſte vie erunt vndiq reprobis. ſuꝑiꝰ iudex iratꝰ. ſubtꝰ horre dum chaos. a dextris pctā accuſantia a ſiniſtris infinita demonia ad īferni trahētia. intus vrens conſciētia. forit mūdus ardēs. pctōr ſic dep̄henſus qͥd faciet latere eſt impoſſibile. apparere intolerabile. ¶ Itē coanguſtabit̉ in ter ribili diſceptatioe ⁊ accuſatōne. ⁊ nō ſo lū a dn̄o qn̄ dicet. Eſuriui ⁊ non ded ſtis mihi māducare. ſed etiā ab angel a ſanctis ⁊ a demonibꝰ. De quibꝰ reqͥ re in ẜmone Stabunt iuſti in magna ꝯſtātia. Exemplū ca. iiij. N. Et non re lin quet̉ lapis ſuꝑ lapideꝫ. quia niſ ita ꝑuu remanebit inultū qͥn puniat̉. Un̄ Mat. v. Nō̓ exibis īde donec reddas vſqꝫ ad nouiſſimū qͣdrantē. ¶Quar to tāte pene ſubdit cām. cū dicit. Eo ꝙ

Qn̄ica. XI.
nō cognouiſti tp̄s viſitationis tue. Eſt aut triplex tp̄s viſitationis qd̓ aīa pec catrix nō cognoſcit vicꝫ pn̄s p̄teritū ⁊ futuꝝ. Preteriti tꝑis viſitatio eſt. mīe ⁊ hec fuit in incarnatiōe. qn̄ ſcꝫ ꝑ viſcera mīe viſitauit nos oriēs ex alto. Sic̄ dr̄ Lu. j. Non em̄ ex oꝑibus iuſticie q̄ feci mus nos ſꝫ ẜm mīam ſua ſal. nos fecit Hanc viſitationē mīe qꝛ aīa peccatrix ꝓpter obliuionē nō cognoſcit ꝑ apl̓m ad Hebre.xij. ad memoriā reducit̉. cuꝫ dicit. Recogitate eū qͥ a pctōribus tale ſuſtinuit ꝯtradictionē. Pn̄tis aūt tꝑis viſitatio eſt gre. De qua Iob. ix. Uiſita tio tua cuſtodiuit ſpm̄ meū. Et eſt tꝑis dn̄tis. Un̄ Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ⁊ pul ſo.ſ. ad oſtiū cordis qd̓ ꝓpria volūtate ſeratū c. ſi aperuerit mihi intrabo. In hͦ no ꝙ dic̄ ſtēti ⁊ pulſaui. vel ſtabo ⁊ pul ſabo. ſꝫ ſto ⁊ pulſo pn̄tiā ꝯtinuā innuit Hanc viſitationē gr̄e aīa peccatrix nō cognoſcit. ſpm̄ gr̄e extinguēdo. ꝯtra qd̓ dicit apl̓s. ij. Theſ. v. Spm̄ nolite extin guere. Futuri aūt tꝑis viſitatio ē iuſti cie. De qua..j. Pe. v. Hūiliamī ſub po tenti manu dei vt vos exaltet in tꝑe viſi tatiōis. O ꝙͣgͣuis erit hec viſitatio pec catoribus ꝓpt̓ tria. vicꝫ. qꝛ viſitabit ſa pienter. Soph̓.j. Scrutabor hierl̓m in lucernis. ⁊ viſitabo ſuꝑ viros defixos in fecibus ſuis. Itē ſecūdo qꝛ viſitabit vniuerſal̓r. Nullū em̄ pctm̄ erit de quo non faciet ſcrutiniū. Amos. iij. Uiſita bo ſuꝑ vos om̄s iniqͥtates vr̄as. Exe pluꝫ ca. iiij. P. Itē tercio viſitabit ſub tiliter. qꝛ etiā mīma pctā q̄ ſunt in cogi tationibus. O ſee..iiij. Uiſitabo ſuꝑ eū om̄s vias eius ⁊ cogitatiōes eius red dam ei. Hanc viſitationem iuſticie aīa peccatrix nō cognoſcit dū tā magnum eramen ⁊ iuſticiā nō metuit. Rogemꝰ gͦ chariſſimi dn̄m vt p̄dictā triplice viſi tationē cognoſcendo ⁊ tꝑalem ꝓſperi tatē qͦ cā eſt oliuionis ꝯtenendo. ſic de fleamus mala p̄miſſa vt futurā quā te figi penā euadere valeamus. ¶ Un̄ica. xi. de epiſtola.
Sermo. CXL. Ratia dei ſum io qd̓ ſum ⁊ gratia eiꝰ in me va cua nō fuit. j. Coꝝ. xv. M ¶ Quia ſi cut vita corꝑalis nō eſt niſi ab aīa. ita ⁊ vitā ſpūalis.i. aīe nō eſt niſi a gr̄a. ideo apl̓us qͥ ſuꝑabundauit in gr̄a. ſicut fa tet̉ Eph̓. j. circa hoc in p̄miſſis verbis duo facit. Primo em̄ totū eſſe ſuū ſpū ale dono dei.i. gratie attribuit. cū dicit. Gr̄a dei ſum id qd̓ ſū. Propter qd̓ etiā gr̄as reddit. ij. Corinth̓. xj. Gr̄as ago deo ſuꝑ inenarrabili dono eius. Secū do on̄dit ꝙ tantū donū nō abſcondit ſꝫ ad vtilitatē alioꝝ expoſuit. cum ſubdit. Et gr̄as eius in me vacua nō fuit. glo. i. ocioſa. Un̄ addit apl̓s. Sꝫ abundan tius oībus laboraui. Et merito ꝙͣtū ad primū totū eſſe ſpūale gr̄e dei attribuit ſi multiplex effectus ipſius gr̄e penſat̉. Primū em̄ eſt ꝙ hoīem a ml̓tiplici ma lo ſpūali liberat. Ecc̄. xxxiiij. Aliquoti ens ꝑiclitatus ſum hoꝝ cauſa ⁊ libera tus ſum gr̄a dei. Liberat aut a malo tri plici. vicꝫ a peccati onere. a dyaboli ſer uitute. ⁊ a peccati recidiuatione. Per gr̄am em̄ pctm̄ remittit̉. Ro. j. Gratia vobis ⁊ pax. glo. i. pctōꝝ remiſſio. Ro. v. Ubi abudauit delictu ſuꝑabudauit ⁊ gr̄a. glo. oīa cōdonans. Totū em̄ qd̓ ab adam traxiſti. totū qd̓ prauis mori bus addidiſti dimiſit totū deleuit. Itē ſecūdo ꝑ hanc etiā hō a dyaboli ẜuitu te liberat̉. Eph̓. j. In quo hēmus redē ptionē ꝑ ſanguine eius ⁊ remiſſionem pctōꝝ ẜm diuitias gr̄e eius. Glo. Re demptiōꝫ a dyaboli ẜuitutę. ⁊ remiſſio nē culpe. ⁊ hͦ fec̄ ẜm diuitias gratie ſue i. ẜm diuitē gr̄am ſuā que oīa dimittit ⁊ oē ius inimici deſtruit. Item tercio a recidiuatione ad pctm̄ cuſtodit ⁊ in tē ptatione roborat ⁊ munit. Hebre.iiij. Adeamus cū fiducia ad thronū gr̄e eiꝰ vt mīam ꝯſequam̄ ⁊ grām inueniamꝰ in auxilio oportuno. ij. Coꝝ. xij. dictuꝫ eſt paulo cū tēptaret̉ ⁊ peterēt ſtimuli

Dn̄ica. XI.
amnotiōeꝫ. Sufficit tibi gr̄a mea. Sic gͦ primo dei gr̄a liberat a multiplici ma lo ſpūali. N ¶ Secūdo ditat ⁊ replet hoīem multiplici bono. j. Coꝝ. j. Gra tias ago deo meo ſꝑ ꝓ vobis in gratia dei q̄ data eſt vobis in xp̄o ieſu. qꝛ non oībus diuites facti eſtis in illo. Et no tandū ꝙ ſpūaliū diuitiaꝝ ſunt tria ge nera.ſ. bona oꝑa. v̓tutes. ⁊ p̄mia. De ꝑ mis. ꝓuer. xiij. Redēptio aīe viri ꝓprie diuitie glo. bonoꝝ opeꝝ. De ſecundis Ecc̄. xxiij. Laborauit diues in ꝯgregati one ſubſtātie ſue. glo. ſpūalis. ⁊ in reqͥe ſua replebit̉ bonis. Et Ecc̄. xliiij. Lau demus vtros glorioſos. ⁊ poſt. diuītes in v̓tute. Et Iac̄. ij. Diuites in fide. De tercijs. ꝓuer. viij. Mecū ſunt diuitie ⁊ gl̓ia. Hoc aūt triplici genere diuitiarū ꝑ gr̄am dei ditat̉ aīa. Ipſa em̄ dei gra meritorie facit oꝑari. j. Eoꝝ. xv. poſtꝙͣ dicit. abundantius om̄ibus laboraui. ſubdit. nō aut ego ſꝫ gr̄a dei mecū. glo. Cū data fuerit gratia incipiūt oꝑa eē meritoria. ¶ Item gr̄a v̓tutibus replet. Eccͣ. xl. Gr̄a dei ſicut paradiſus in bn̄ dictionibus. Glo. Gratia dei q̄ abun dat in fidelibus fructificat ꝑ diuerſas ſpēs virtutū. Et penſa ꝙ dicit in bene dictionibus. Unde ꝓuer. xiij. dr̄. Bene dictio dn̄i diuītes facit. glo. hic in virtu tibus. ⁊ in futuro bonis om̄ibus. ¶ Itē gratia ad vitam eternam ꝑducit. Psͣ. Gratiam ⁊ gl̓iam dabit dn̄s. Eph̓. ij. Cuius gratia ſaluati eſtis. dabit enim gram ꝓ gratia. gratiā ſcꝫ glorificatiōis ꝓ gratia iuſtificationis. Act̉. xv. Per gratiā dn̄i noſtri ieſu xp̄i credimus ſal uari. Sic gͦ ſublato malo. collato bono ſpūali ꝑ gr̄am ſequit̉ totius hoīs reuo catio. O ¶ Tercio ergo gratia dei to tum hoīem renouat. Ecc̄. xxxix. Florete flores ⁊ date odorē ⁊ frondete in gr̄aꝫ id eſt renouamini per gr̄am dei ad ſil̓i tudinē arboꝝ que cū fiorent ⁊ frondes ꝓferunt renouant̉ Eph̓. iiij. Renoua mini ſpū mentis veſtre. Et nota ꝙ tria ſunt maxīe qͣ valent ad interioris hoīs renouationē. Primū eſt cognitio ꝑ fi
dem. que renouat intellectum. Col̓. iij. Induite nouū hoīem qͥ renouatur in agnitione dei. Secūdū eſt nouꝰ amor qͥ renouat affectū. Un̄ ⁊ caritas māda tu nouū dr̄. Ioh̓. xiij. ¶ Terciū eſt in tri bulatiōe patīa q̄ vicioꝝ eſt efficax pur gamentū. ij. Coꝝ. iiij. Licꝫ is qͥ foris eſt nr̄ hō corrupat̉. tn̄ is qͥ intus eſt reno uat̉ de die in dic̄. Glo. augͣ. purior aſſi. due a vicijs efficit̉ ꝑ ignē tribulationis Hec aūt tria fac̄ gr̄a in aīa. Intellectū cm̄ illūinat diuino lūine vitatis. ſcꝫ co gnitiōe. ij. Pe. ij. Gr̄a vobis ⁊ pax ad īpleat̉ in cognitiōe dn̄i nr̄i. Exo. xxxiij. Si inueni gr̄ām in ꝯſpectu tuo oſtēde mihi faciē tuā vt ſciam te. It̓ affectum illuiat igne charitatis. Prouer.j. Au di filimi diſciplinā pr̄is tui. ⁊ ne dimit tas legeꝫ mr̄is tue. vt addat̉ gr̄a capiti tuo. Glo. Charitas mentē ardentiꝰ in flāmat. Ro. v. Charitas dei diffuſa eſt in cordibus nr̄is ꝑ ſpm̄ ſctm̄ qͥ datus ē nobis. Eph̓. vlt̓. Gra cū oībus qͥ dili gūt deū in īcorruptiōe. Itē patiam dat in tribulatiōe. Act̉. vj. Stephanus ple nus gr̄a ⁊ fortitudīe. Prius ponit graꝫ ⁊ poſt fortitudinē. qꝛ ꝑ grām fortitudo habet̉ in aduerſis. Et ꝓpt̓ hos om̄s p̄ dictos effectus gr̄e dr̄ Hebre. iiij. Op timū eſt gr̄a ſtabilire cor. P¶ Hanc oēm gr̄am dei hn̄s apl̓s nō abſcondit ſꝫ ad vtilitatē alioꝝ exhibuit. Un̄ dicit. Gr̄a eius in me vacua nō fuit. ſꝫ abun dantius alijs laboraui. Inueniunt̉ em̄ plurimini qͥ gr̄am dei in vanū recipiūt Alij qͥ ipſam abijciūt. Itē alij qͥ ab ipſa excidūt. Un̄ ꝯprimos qͥ ſcꝫ inuanū re cipiunt. ij. Coꝝ. vj. Hortamur ne inua cuū gr̄am dei recipiatis. Hi ſunt qͥ poſt acceptā dei grām bn̄ oꝑari negligunt. glo. Talis nō fuit apl̓s qͥ accepta gra abūdantius alijs laborauit. Et a idem monebat diſcipulū ſuū. j. Thi. iiij. Noli negligere gr̄am dei q̄ in te ē. Et ij. Thi. j. Ammoneo vt reſuſcites gr̄am dei qͥ in te eſt. O quot ſt̄ qͥ indiget iſta amo nitionē. ī qͥbus gr̄a dei dormit. vt reſu ſcitarēt eā. Exemplū ca. ij. P. Cōtra ſe

Onica. XI.
cūdos v̓o q̄ gr̄am dei abijciūt dic̄ apl̓s Gal̓. ij. Non abijcio gr̄am dei. Hi ſūt qͥ gr̄e dei vltro ſe offerēti ⁊ gͣtanter. adi tu cordis p̄bere recuſant. eāqꝫ pͥuis mo ribus impugnat. Iob.xxj. Qui dixer̄t dn̄o deo. Recede a nobis ſcīam viaruꝫ tuaꝝ nolumus. Et ꝓuer j. Uocaui ⁊ re nuiſtis. An̄ ⁊ apl̓s ſuis diſcipulis ne ſe gr̄e dei ſubtraherent dicebāt Hebre. xij Cōtemplantes ne qͥs deſit gr̄e de i. glo. quā hūane puitatis meritū a ſe repel lit. Exemplū ca. viij. M. Contra terci os qͥ ſcꝫ a gr̄a excidūt dicit apl̓s Gal̓. v. Euacuati eſtis a xp̄o. qͥ in lege iuſtrfi camini a gr̄a excidiſtis. Glo. Ambro. i. gr̄am habita amiſiſtis. Tales ſunt qͥ poſt accepta gr̄aꝫ in baptiſmo vl̓ pnīa redeūt ad peccata. De ꝗͥbꝰ in can̄. iude. Sub introierūt qͥdā impij dei nr̄i gr̄am tranſferentes in luxuria. Exemplū ca. ix. O. Taliter nō exciderat a gr̄a apl̓us Un̄ Ro. v. Iuſtificati ex fide pace ha beamus ad deū ꝑ dn̄m urm ieſuꝫ xp̄m ꝑ quē acceſſum hemus in grām iſta in q̄ ſtamus.ſ. nō vacillando. nō cadendo Quia ꝓuer.xxvj. dicit̉. Sicut canis qͥ reuertit̉ ad vomitū ſuū. ſic imprudens qͥ reiterat ſtulticia. Sicut d̓r. ij. Pet̓. ij. Melius erat eis viā iuſticie nō agno ſcere ꝓpter maiorem penā in inferno. Qꝛ Luc̄. xij. ẜuus qui ſcit volūtatē dn̄i ſui ⁊ nō facit plagis vapulabit multis Exemplū in vitis patꝝ de quodā ſācto patre qui mortuo capite inuento cū. p̄ cepiſſꝫ in v̓tute dei capiti. rn̄dit ſe fuiſſe ſacerdotē idoloꝝ. ⁊ eſſe ip̄m ꝓfunde in inferno. verūtamen xp̄ianos ꝓfundius Exemplum ca. ij. A. ¶ De euangelio. Sermo. CXLI. Eus propiciꝰ eſto mihi pctōri. Luc̄. xviij. Q Hec eſt or̄o publicani de pctīs ſuis pe nitētis ⁊ mīam inueniētis. Et nota ꝙͣ affectuoſe rogauerit ꝑenſando dictōes
or̄onū. Et primo dicit. Deus. Et ideo patiens dulcis ⁊ miſericors. Patiens pctōrem ad pnīam expectando Aſa xxx. Propterea expectat vos d̓s vt vri miſereat̉. Sap̄. xj. Diſſimilans peccata hoīm ꝓpter pn̄iam. Ezech̓. xxxiij. No lo mortē pctōris ſꝫ vt ꝯuertat̉ ⁊cͣ. Item dulcis expectatu dulciter reuocando. Can̄. vj. Reuertere reuertere. Eſa. xlii. ij. Reuertere ad me quoniā redemi te. Item miſericors reuocatum miſericor diter ſuſcipiendo Luce. xv. de filio ꝓdi go. quē pater redeuntem miſericordit̓ recepit. Adapta de ẜmone in qͣdrageſi ma eiuſdē ꝑabole. Et Hiere. iij. Rtuer tere ad me ⁊ ego ſuſcipiā te. Propicius eſto fragilitate meā reſpiciēdo Iob. x. Memento queſo ꝙ ſicut lutū feceris me. Psͣ. Recordatus eſt qm̄ puluis ſu mus. Item ꝓpicius eſto peccata cōdo nando. Si iniqͥtates obſeruaueris dn̄e quis ſuſtinebit. Sꝫ hͦ noͣ facies qꝛ apd̓ ppicius eſto pena te ꝓpiciatio eſt. It eternā intranſitoriā cōmutando Iob. vj. Hec mihi ſit cōſolatio. vt affligens me dolore nō ꝑcat. Greḡ. Sancti tem. poralem penam lucrū putant. quia per hanc euadere eternā nō dubitat. Aug. Hic vre hic ſeca. Exemplū in ꝓmptua rio ca. iij. H. Mihi quē ſcꝫ tuidne fe. ciſti. Ps. Ipſe fecit nos. Eph̓. ij. Ipſi us em̄ ſumus factura. Item mihi queꝫ incomꝑabiliter redemiſti. j. Petri. prio. Non corruptibilibus auro vel argen. to redempti eſtis. Ieꝫ mihi cui ab eter nō regnū preparaſti. Math..xxv. Uent te benedicti patris mei percipite para tum vobis regnum. Peccatori ſcilicꝫ: peccatū meū cognoſcenti. psͣ. Iniquita tē meā ego cognoſco. j. Reḡ. vlt̓. Ego. ſum qui peccaui. Et ꝓuer..xxviij. Qui abſcondit ſcelera ſua nōͣ diriget̉. Iteꝫ peccatori ſcilicet peccato recedenti. et id cōtementi. Ioh̓. x. Uade iā ampli us noli peccare. Ecc̄l. xxj. Fili peccaſti: non adijcias iterum. Item peccatori humiliter pro peccatis deprecanti. Un de nec oculos ad celum leuabat dicēs. ꝑ ijj

Onica. XI.
Propiciꝰ eſto mihi pctōri. Et qꝛ ſicut dicit̉ Ecc̄. xxxv. oro hūiliantis ſe pene trabit nubes. ideo exaudita eſt oro eiꝰ. Quia deſcendit hic iuſtificatus in do mū ſuā. Exemplū ca. j. I. De euāge. Sermo. C.. Cus propiciꝰ eſto mihi pctōri. Luc̄. xviij. ¶ In his verbis ⁊ factis publicani for ma ve penitentis innuit̉. Duo aūt prin cipalit̓ circa ip̄m on̄dunt̉. vicꝫ ſalubris ꝓ p̄ctīs dep̄catio. cū dicit. Deus ꝓpiciꝰ eſto mihi pctōri. Et remiſſiōis ꝯſecui q̄ notat̉ cuꝫ dr̄. Deſcendit hic iuſtifi. in domū ſuā. Ad hͦ aūt vt ſalubris fieret ipſius dep̄catio. tria ip̄m ꝓmouerūt. ſcꝫ timor. pudor. ⁊ dolor. Nam ex timore alonge ſtabat. ex pudore oculos ad ce lum nō leuabat. ⁊ ex dolore pectus ſuū ꝑcutiebat dicēs. Deus ꝓpicius eſto mi hi pctōri. Timebat em̄ ꝓpter offenſam ſcīe maieſtatis. ꝓpt̓ qd̓ longe ſtabat ex emplo ẜuoꝝ qͥ qn̄ ꝓpter offenſam gra uem extra curia dn̄oꝝ ſuoꝝ eijciunt. ꝙͣ diu ſunt in odio ad curia appropinqͣre nō p̄ſumūt. Sic qͥ mortal̓r peccat gra uiter maieſtatẻ dei offendit. intantū ꝙ nullus eſt adeo amicꝰ ei ⁊ ita carus qͥn ꝙͣcito peccet mortal̓r ſeꝑet eū a ſui ſoci etate ⁊ ſuoꝝ. In ſignū huiuꝰ luciferum pulcerrimū angeloꝝ ꝙͣcito peccauit. tā cito ip̄m de curia regni celeſtis eiecit. ⁊ adam de curia paradiſi. Pro quo dicit Eſa. lix. Peccata vr̄a diuiſerūt int̓ vos ⁊ deū vr̄m. Et ꝙͣdiu eſt qͥs in pctō tam diu eſt in ipſiꝰ odio. Altiſſimus eī odio hꝫ pctōres. Sicut dr̄ Ecc̄. xij. Und̓ pu bl̓icanus hic qꝛ ſciebat ſe ex offenſa in dei odio ad ipſius ſacra loca tanꝙͣ ad curiam timebat appropinqͣre. ꝓ quo ⁊ longe ſtabat. Hic timor eſt bonꝰ in pec catorē. Eſt em̄ initiū bone vite. Unde ꝓuer. j. Initiū ſapīe timor dn̄i. Un̄ pec catū expellit. Ecc. j. Timor dn̄i expellit pctm̄. ⁊ p̄parat ad pnīam. Un̄ Ecc̄. ij. Qui timent deū p̄parabūt corda ſua ⁊
in ꝯſpectu illius ſancificabant̉ aīas fu as. Nā hic timor ẜm auḡ. inducit amo ſicut ſeta filū. Ex hͦ gͦ timore a longe ſrabat. Exemplū ca. j. F. S ¶ Itē ex pudore oculos ad celū leuare nolebat Mos em̄ eſt hoīm vt qn̄ corā aliqͥbus deformia ⁊ abominabilia fecerūt mul tu erubeſcūt illos aſpicere. Sic hic pu blicanus nolebat oculos ad celū leua re. qꝛ ꝯtra totā celeſtem curiam gͣuiter exceſſerat. qn̄ corā deo ⁊ oīm ſanctorū oculis tā deteſtabilia ⁊ deformia perpe trauit. Nihil em̄ pctō mortali deformi us ⁊ deteſtabilius eſt. qd̓ pꝫ ex eo ꝙ tur piſſima ⁊ d̓teſtabilis creatura q̄ dr̄ dya abolus nihil hꝫ deformitatis ⁊ abomi natiōis niſi rōne peccati. ꝙͣdiu em̄ ſine pctō fuit pulcerrmus fuit ⁊ delectabil̓. pctm̄ deformis ⁊ deteſtabilis factꝰ fuit. Un̄ psͣ. de pctōribus dicit. Corru pti ſunt ⁊ abomīabiles facti ſunt in ſtu dijs ſuis. Exemplū cap̄. vj. A B. Sic cū publicano v̓e ꝯfundebat̉ eſdras de pctō cōmiſſo cū dixit. Dn̄e deus meꝰ cō fundor ⁊ erubeſco leuare faciē mea ad te. qm̄ iniqͥtates nr̄e multe ſunt ⁊ creue rūt vſqꝫ ad celi. ibi em̄ om̄ia nuda ſūt ⁊ aꝑta. Hec eſt ꝯfuſio bona ⁊ adducēs gl̓iam. Un̄ augͣ. Eſt ꝯfuſio tꝑalis q̄ eſt ad hora. que qͥdem ꝓdeſt ſcꝫ turbatio animi reſpicientis pcta ſua. ⁊ reſpectio ne horrentis. ⁊ horrore erubeſcentis ⁊ rubore corruētis. tali ꝯfuſione volo cō fundi nō eterna. a qua pctōr cupio libe rari. Sic gͦ publicanus qꝛ in celū pec cauerat ꝓpter pudorē nolebat oculos ad celū leuare. Exemplū ca. j. I. T Itē ex dolore pectus ꝑcutiebat in quo ſ. cor erat. vn̄ totū malū ꝓceſſerat. Moſ em̄ eſt pleriqꝫ vt qn̄ aliquo membro vl̓ lingua vel ocul̓ vel alijs offendūt iſtud ſpalius caſtigant ⁊ arguūt dicētes. cur tantū loqueris. Sic publicanus qꝛ oīa de corde ꝓceſſerūt. Sicut dicit dn̄s. de corde exent homicidia. fornicatiōes. ⁊ furta ⁊c̄. ideo in ſignū doloris pectus ꝑcutiebat in quo cor erat. Dolebat em̄ ꝙ ꝓpter pctm̄ adeo dn̄m miſericorde

Onica. XII.
offenderat. cuius miſericordia ab eter no ⁊ vſqꝫ ineternū ſuꝑ timentes eū. It̓ dolebat ꝙ ſe eterno regno priuauerat. Neqꝫ eī fornicatores neqꝫ alij pctōres regnū celoꝝ ꝯſequūt̉. Itē dolebat ꝙ ſe eterne morti obligauerat. Stipendia em̄ peccati mors. Bonus hic dolor qꝛ licꝫ breuis tn̄ liberat ab eterno. Augꝰ. Melior eſt modica amaritudo in fau cibus ꝙͣ eternū tormentū in viſceribus Exemplū cap̄. ij. R. Sic gͦ ex timore a longe ſtabat. ex pudore oculos nō le uabat. ⁊ ex dolore pectus ꝑcutiebat di cens. Deus ꝓpiciꝰ eſto mihi pctōri. In hac aut or̄one primo recognoſcit potē tiā cū dicit Deus. Nemo em̄ pōt pctā dimittere niſi ſolus deus. Itē expoſcit mīam. cū dicit. Eſto. psͣ. Qm̄ apud te ꝓpiciatio eſt. Itē ſua on̄dit indigentiā cū dicit. Mihi pctōri. psͣ. Qm̄ infirmꝰ ſum ſana me. Propicius eſto gͦ mihi pctōri. ⁊ hͦ tripl̓r.ſ. mihi pct̄a ꝯdonādo vt marie magdalene cui dimiſſa ſt̄ pec cata multa qm̄ dilexit multū. Iṫ ꝓpici us eſto mihi.ſ. futurā pena in tꝑale co mutando vt latroni. cui dictū eſt. Ho die mecū eris in ꝑadiſo. Un̄ augꝰ. Hic vre hic ſeca. Excedit em̄ illa oēm penā tꝑalem. Exemplū ca. iij. H. Itē ꝓpiciꝰ eſto mihi ſcꝫ tāꝙͣ ouē inuentā ad ouile vite eterne reportando. qͣl̓r om̄s ſctōs qͥ iā ibi ſunt deportauit. U¶ Uere ſa lubris hec publicani ꝓpt̓ p̄dicta depre cantis dep̄catio. qꝛ ſecuta eſt eā pctōꝝ remiſſio. qꝛ deſcendit hic iuſtificatꝰ in domū ſua. Hec mutando dextere excel ſi. Aſcendit aūt ad tēplū publicanus ⁊ deſcendit de tēplo iuſtificatus. in quo innuit̉ ꝙ qͣntūcūqꝫ ſit pctōr ſi ad eccl̓iaꝫ veniens p̄dicto modo orauerit ibidē a pctō abſoluit̉. Un̄ in vitis patꝝ cū pau lus ſimplex videret̉ iter ītrantes eccl̓iaꝫ qͣndā hn̄tē nigrū vultū. a demonibus gaudentibusⁱ incathenatū. ⁊ angelos remotos ⁊ triſtes. cūqꝫ ꝯuerteret ſe ad or̄oem flens ꝓ eo qd̓ viderat. ſurgens vidit illū pulcrū quē prius viderat ni grū ⁊ ſolutū. ⁊ angelos circa ip̄m letan
tes ⁊ demones remotos ⁊ triſtes. Cū. qꝫ eū ⁊ alios ꝯuocaret vt viderēt mira bilia dei. ille adiuratus dixit ſe pctōrē. ſed audito in eccl̓ia verbo. Eſa. j. Laua mini mundi eſtote. auferte malum ob oculis veſtris cōpunctus fuerat. ¶ Dn̄ica. xij. de epiſtola. Sermo. CXLIII. On ꝙ ſumus ſuf ficientes cogitare aliqͥd a no bis qͣſi ex nobis. ſꝫ ſufficiētia nr̄a ex d̓o ē. ij. Coꝝ. iij. A ¶ In v̓bis iſtis apl̓s duo on̄dit.ſ. nr̄m defectu. cū dicit. Nō ꝙ ſimus ſufficientes aliquid cogitare a nobis. Et diuine v̓tutis effectū. cū ſub dit. Sꝫ ſufficientia nr̄a ex deo eſt. De fe ctū on̄dit oīmodū. qꝛ nec etiā in mīmo ꝑ nos mereri poſſumꝰ. Tribus em̄ mo dis mereri poſſumus.ſ. cogitatione. lo cutiōe. ⁊ oꝑatōe. In qͥbus oībus ſine deo mereri nō ſufficimus. Nam nec co gitare ſicut h̓ dicit apl̓e nō ſumus ſuf ficiētes cogitare. Nec loqui. Prouer. Dei eſt gubernare linguā. Un̄ Math̓ xiij. Nō em̄ vos eſtis qͥ loqͥmini ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄i qͥ loquit̉ in vobis. Itē nec oꝑa ri. Eſa. xxv. Om̄ia oꝑa noſtra oꝑatus es in nobis. Primū ſcꝫ cogitare ē vtile ad merendū. ſꝫ loqui vtilius. oꝑari aūt vtiliſſimū. Sꝫ cū minimo hoꝝ triū ſcꝫ in cogitatione ſicut on̄dit apl̓us ad me redū nō ſufficimus ad diuine virtutis effectū ꝓ auxilio recurramus vt noſtra ſufficientia ex deo ſit. vtile em̄ eſt ⁊ me ritorie cogitare. Sunt aūt qͥnqꝫ q̄ vtilit̓ ⁊ meritorie hō cogitat. Primū eſt pec cata vt defleat. psͣ. Cogitabo ꝓ pecca to meo. Et tria dꝫ de peccato flendo co gitare.ſ. ꝙ tanta numero cōmiſit. Psͣ. Lauabo ꝑ ſingulas noctes.i. peccata. le ctū meū lachry. meis ſtratū meū riga bo. Item ꝙ tā grauia ⁊ abominabilia cora deo ⁊ angelis facere nō erubuit. Eſdre. ix. Dn̄ ꝯfundor ⁊ erubeſco le uare faciem meā ad te ꝓpter multitudi nē iniquitatū. Exemplū ca. vj. A. Itē p iij

Dn̄ica. XII.
debet cogitare de temꝑe peccatoꝝ. ꝙ.ſ. tanto temꝑe in ipſis ſtetit Eſa. xxxviij. Recogitabo tibi om̄s annos meos in amaritudine aīe mee. B ¶ Secūdo debet cogitare quō in bonis ſpūalibus ꝓficiat. Prouer.xxj. Cogitationes ro buſti ſemꝑ in abudantia. vt ſcꝫ ſemꝑ in bonis abundet. Sicut dauid ꝓficiens ſemꝑ ſe melior apparebat. Re. iij. Ad bunc ꝓfectum debent eū mouere tria. vicꝫ vt temptationes dyaboli euadat. Hiero. Semꝑ aliquid operis facito ne te dyabolus inueniat ocioſum. Ezech̓ xvij. Hec fuit iniqͥtas ſodomē ſaturitaſ panis ⁊ ocium. Item vt tp̄us merendi nō negligat. Gal̓. vj. Dū tp̄us habem oꝑemur bonū ad om̄es. Ecc̄s. ix. Qd̓ cūqꝫ poteſt manus tua inſtanter oꝑare quia nec ſapīa nec ſciētia nec opus nec ratio ſunt apud inferos quo tu ꝓperas Apoc̄. xiiij. Amodo em̄ iam dicit ſpūs vt requieſcant a laboribus ſuis. opera em̄ illoꝝ ſequunt̉ illos. Item vt p̄miū augmentet. Luc̄. xvj. Eadem menſura qua menſi eſtis remetiet̉ vobis. Psͣ. Reddes vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. CV Tercio debet cogitare de morte. Ecc̄s vij. Melius eſt ire ad domū luctus ꝙͣ ad domū ꝯuiuij. In illa em̄ āmonetur finis ho. ⁊ viuens cogitat quid futurū ſit. Et circa hoc debꝫ quatuor cogitare ſcꝫ moriendi neceſſitatē ⁊ facilitatem ⁊ mortis ꝓpinquitatē ⁊ dubiętatem. De primo ſcꝫ neceſſitate. Psͣ. Quis eſt hō qui viuit ⁊ nō videbit mortā.j. Corint̓ xiiij. Quotidie morimur. ij. Reḡ. xiiij. Om̄s morimur ⁊ quaſi aque dilabim in terram que nō reuertunt̉. Augͦ. Tē pus pn̄tis vite nihil aliud eſt ꝙͣ curſus ad mortem in quo nemo paululum tar de vel tardius ire ꝑmittit̉. ſed oēs pari modo vrgent̉. Sene. In hoc fallimur ꝙ mortē nō ꝓſpicimus. pn̄tem em̄ dieꝫ cū morte diuidimus. ⁊ illa nō habet ꝑ tem deteriorem quia tota quod trāſijt vite noſtre rapuit. ⁊ nos nō habemus niſi inſtans pn̄s. Nullus raptor violē tior ꝙͣ mors. quicqͥd in manibus eſt de
p̄ſenti ꝙͣcito venit totū rapit̉. Iteꝫ de ſecūdo. ſcꝫ de facilitate. Prouer. xx. Lu cerna dn̄i ſpiraculū homīs. Quia ſicut lucerna vento expoſita defacili extīgui tur. Prouer. xxiij. Lucerna impioꝝ exti guetur. Fragilior eſt em̄ hō aliquo va ſe vitreo. ligneo. luteo. qꝛ ſi vas vitreuꝫ poteſt aliquo duro frangi. tn̄ nō poteſt ſubmerſum aliquo modo extingui. Itē ligneum ⁊ ſi igne vrit̉ aqua nō leditur ſubmerſum. Item luten aquā tenet ⁊ igne ſolidat̉. Homo v̓o ab om̄ibus his ſedit̉ ⁊ deſtruit̉. Poteſt em̄ homo lapi de frangi. igne exuri aqua extigui. per corruptū aere interfici. quod non vas lapideū. Item magne fragilitatis ho mo eſt quia ex puctura vnius acus po teſt mori. etiaꝫ ex eo ſine quo nō poteſt ſubſiſtere ſicut eſt cibus ⁊ potus freq̄n ter poteſt mori. Ecc̄. ꝓpter crapulā ml̓ ti obierūt. ¶ Itē de tercio. ſcꝫ de mortis ꝓpinquitate in cantico moyſi. Iuxta ē dies ꝑditōis. Multi eī ſe longe a mor te credentes ſubito corruerūt. Sic pha rao ⁊ egyptij credentes ſe filios iſrael ꝑ ſequi ſubito in mari perierūt. Exo. xiiij. Sic dathan ⁊ abyron ſacerdociū am bientes. ſubito a tra abſorbti ſunt. Nu meri. xvj. Sic ſennacherib exercitꝰ eiꝰ cum glorietur capere hieruſalē centū octagintaqͥnqꝫ. milia ſubito incinerati fuerunt. ⁊ ſic de multis alijs. Exemplū ca. v. A. ¶ Item de quarto ſcꝫ de mor tis dubietate. Ecc̄. ix. Neſcit homo fi nem. Qeſcit homo ſtatū in quo moria tur ſcꝫ in bono vel in malo. in charita te vel extra charitatē. Itē neſcit hō vtꝝ ſenex vel iuuenis. diues vel pauꝑ. com pos mentis vel mente alienatus. Item de loco dubiū eſt. neſcit em̄ vtꝝ moriat̉ in mari vel in terra. in patria ſua vl̓ ex tra. in aere vel in igne. Premiſſe autē de morte cogitatio tria facit. Facit em̄ bene diſponenere p̄ſentia. Eſa. xxxviij. Diſpone domui tue. quia morieris ⁊ ⁊ nō viues. Secūdo ꝯtēnere terrena. Hiero. Facile ꝯtemnit om̄ia qui ſe co gitat moriturū. Item facit vitare pec

Onica. XII.
cata. Ecc̄i..viij. Mrmorare nouiſſima tua ⁊ ineternū nō peccabis. Et ecōtra rio qͥ nō cogitant de morte oībus pec catis ſordidant̉. Tren̄. j. Sordes eius in pedibus eius.i. in affectionibus ⁊ non eſt recordata finis etus. ¶ Quarto debet cogitare iudiciū extre mū. vt expaueſcat. De iudicio require in dn̄ica. Tunc videbunt filium homīs venientem. De penis inferni debet tria cogitare homo. ſcꝫ pehaꝝ multiplicita tem. acerbitatem. ⁊ ꝑennitatē. De pri mo psͣ. Ignis grando nix glaciēs ſpūs ꝓcellarum. de ſecūdo ⁊ tercio Math xx. Ite maledicti in ignem. ecce acerbi tas. eternum. ecce perpetuitas. Exem E¶ Quinto debet plu capl̓o. j. A. cogitare de p̄ſenti miſeria ⁊ futura glo ria. vt exardeſca. Psͣ. Super flumina babylonis illic ſedimus ⁊ fleuimus du recordaremur ſyon. id eſt celeſtis ſpe cule ⁊ beatitudinis. De qua ꝙͣmulta de lectabilia cogitare debeamus require in ſermone. Homo quidam fecit cenaꝫ magnam. ¶ De euangelio. Sermo. CXLIIII. Dducūt ei ſurdu ⁊ mutū ⁊ dep̄cabant̉. vt impo nat illi manū. Marci. vij. F ¶ Expoſita ad litterā hyſtoria. ad ſpi ritualem inſtructionē ẜm ꝙ hic ſurdus ⁊ mutus peccatorem deſignat. In pre miſſis verbis duo ſūt principaliter cō ſideranda. Primo ꝙͣ graues infirmita tes ſequūt̉ pctā ſcꝫ ſurditas ⁊ mutitas ibi. Adducunt ei ſurdum ⁊ mutū. Se cundo que ad curationem. hoꝝ ſunt ne ceſſaria. quia eccleſie ⁊ ſanctoꝝ oratio. cū dicit. Et dep̄cabant̉. ⁊ manus dei ꝑ caſtigationē impoſitio. cū addit. vt im ponat illi manū. Surditas aūt eſt cir ca auditū verbi dei. mutitas circa con teſſionē ꝓprij peccati. Et hec ſurditas ſpiritualis ꝓuenit ex quatuor iuxta qͣtuor cauſas ſurditatis corporalis. Pri ma cauſa ſurditatis corꝑalis eſt ex im proportione ſonus ad organum. ſicut contingit illis qui ex immoderato ſo nō tonitrui obſurdeſcūt. vel aque ſicut illis contingit qui circa vehementē ſo nū aquaꝝ morant̉. ſicut refert Ambro. in libro examerond̓ illis qui circa nilū vbi cadit de montibus morant̉ vl̓ quo rū vehementibus ictibus malleoꝝ au res innouant̉. ſicut cōtingit fabris ma xime qui caldaria faciūt qui multū ob ſurde ſcunt. Sic etiam ſurditas ſpiritu alis cauſatur ex improportione ſonus verbi de ī ad intellectū. Unde Ioh̓. vj. cum diceret dn̄s diſcipulis. niſi mandu caueritis carnem filij hoīs ⁊ biberitis eius ſanguinem nō habebitis vitaꝫ in vobis. multi nō valētes intelligere abi erūt retro dicentes. Durus eſt hic ẜmo ⁊ quis poteſt eū audire. ſicut ⁊ vſqꝫ ho die multi facti ſunt heretici. de ſacramē to trinitatis ⁊ corꝑis chriſti. ⁊ de mul tis talibus. quia intellectum ipſoꝝ ex cedebant. Secunda cauſa ſurditatis corporalis eſt ventoſitas incluſa tym pano capitis vel cōcauitate auris. Iu xta quā lumit̉ ſecūda ſurditas ſpiritua lis que eſt curioſitas mentis. quid eniꝫ eſt curioſitas niſi quedaꝫ ventoſitas in cōcauitate mentis. ⁊ ꝓpterea tales nō poſſunt audire niſi mirabilia ⁊ noua ſi cut ariopagite. ij. Thi. iiij. Erit tempꝰ cum ſanam doctrinam nō ſuſtinebunt ⁊ a veritate quidem auditum auertent ad fabulas autem conuertent̉. Exem plū capl̓o. viij. A C. Tercia cauſa eſt ex aliqua īmiſſiōe auris opilatio. ſicut patet in aſpide. que vnam aurem ob turat cauda ⁊ aliam terra vt non audi at incantatorem. Et hec fit ſpirituali ter per īmiſſionem auaricie cor. Ps. Sicut aſpidis ſurde ⁊ obturantis au res ſuas que nō exaudiet. Hoc patꝫ in adole ſcēte. Math̓. xix. Cui cum dixiſ ſet dn̄s. Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vende oīa ⁊ da pauperibus. Qd̓ iuuē nis audiens abijt triſtis. erat em̄ ml̓tas p iiij

Qnica. XII.
habens poſſeſſiones. ¶ Quarta cauſa eſt fluxus humorum impediens viam v̓tutis auditiue. iuxta que eſt ſpūaliter fluxus carnalis voluptatis. Ecci.xxij. Uerbū ſapiens quicūqꝫ audierit ſciens laudabit. audiuit hoc luxurioſus ⁊ diſ plicuit ⁊ ꝓiecit illud poſt dorſum ſuuꝫ Patet hͦ ex herode ⁊ herodiade. Mar ci. vj. Non licꝫ tibi habere ⁊cͣ. G ¶ Secūda grauis infirmitas que conſe quit̉ peccatum eſt mutitas. ⁊ hoc ꝙͣtuꝫ ad peccati confeſſionē. Que aūt ſi cau ſa mutitatis oſtendit euangeliū cū dic̄ Solutū eſt vinculum lingue eius ⁊ lo quebat̉ recte. ergo vinculum lingue eſt cauſa mutitatis in confeſſione. Eſt aūt triplex vinculū quod linguam ligat ne peccatū confiteat̉. Primū vinculū lin gue eſt timor recidiuandi. psͣ. Trepida uerūt timo. vbi nō erat timor. Ꝙꝛ vere de hoc nō eſt timor ſi tria ꝯſiderantur. vicꝫ hoſtis debilitas. ſanctoꝝ ſuppor tans ſocietas. ⁊ auxilij diuini ſecuritas De primo ſcꝫ de hoſtis debilitate Eſa lj. Incuruare vt tranſeamus. Non po teſt tranſire niſi primo nos ſponte ⁊ vo luntarie incuruemur. Bern̄. Dyaboli eſt ꝑ temptationes excitare ſed in te eſt ſi volueris dare aut negare aſcenſum. Grego. debilis eſt hoſtis quin nō pōt vincere niſi volentem. Un̄ nec Math̓. viij. in porcos intrare. nec vnam ouicū lam iob potuit auferre niſi permiſſus. Unde Iac̄. iiij. dicit̉. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis. Exēplū ca. xij. OEF Secundū quod timorē tollit ē ſancto rū ſupportās ſocietas. Peccator em̄ dū erat in peccatis ſolus erat. ſed poſt co uerſionem aſſociatur exercitui ſanctoꝝ ⁊ iuſtoꝝ qui ſunt in eccleſia. De hac ſo cietate dicit̉ Iudith. xv. ꝙ aſſyrij qͥ de uorantes interp̄tant̉ nō adunati. in fu gam ibant p̄cipites. filij aūt iſrael vno agmine perſequentes debilitabāti oēs quos inuenire poterant. Ided in Can̄ vj. dicit̉. eccleſia terribilis vt caſtroꝝ aci es ordinata. Quia Prouer.xviij. Fra ter qui iuuat̉ a fratre quaſi ciuitas firma. Et adapta quibus modis iuuant ſeinuicem. ſicut oratiōibus. exhortatio nibus. ⁊ alijs multis. ſupportantes in uicem in vinculo charitatis. Exemplū capl̓o. vj. E. Terciū quod tollit timorē recidiuatiōis eſt diuini auxilij ſecuritas Psͣ. On̄s defenſor vite mee a quo tre pidabo. Idem. On̄s adiutor ⁊ ꝓtector eſt omniū ſperantiū in ſe. Augꝰ. Pro ijce te in deum quia non ita crudelis vt ſe ſubtrahat ⁊ te cadere permittat. H ¶ Secundū vinculū quod linguā ligat ne ꝯfiteatur eſt d̓ dei miſericordia p̄ſumptio. Ecc̄i. v. Non adijcias pecca tum ſuꝑ peccatū. ⁊ ne dicas miſeratio dei magna eſt. multitudinis peccatorū meoꝝ miſerebit̉. Hanc aūt p̄ſumptiōꝫ tollunt tria ſi ꝯſiderant̉ ſcꝫ iuſticie dei inflexibilitas. ꝓ diutina expectatiōe ſe ueritas. ⁊ future cōminationis aſperi tas. ¶ De primo ſcꝫ de inflexibilitate di uine iuſticie dicitur Prouer..vj. zelus ⁊ furor viri nō parcet. Grego. Qui legi tur pater miſericordiaꝝ ⁊ deus totius conſolationis. legitur ⁊ deus vltionū dn̄s deus vltionū. legitur etiaꝫ deus iu dex iuſtus. legitur etiam terribilis ſuꝑ filios hoīm. ¶ De ſecundo ſcꝫ de ſeue. ritate dei ꝓ expectatione. Eſa. xvij. Dlu ſilui patiens fui. ſicut parturiens loq̄r. Eccleſiaſtici. v. Qe dixeris peccaui. et quid mihi accidit triſte. altiſſimus eniꝫ eſt patiens redditor. Tren̄. j. Uocauit ad me tp̄us. Exemplū cap̄. ix. A. ¶ De tercio ſcꝫ de aſperitate cominationis. Psͣ. Niſi cōuerſi fueritis gladiū. ſuuꝫ vibra. ar. ſuū teten. ſagit. ſuam arden. effecit. Soph̓. ij. Uiſitabo ſuper viros defixos in fecibus ſuis. A ¶ Terciū vinculum quod linguam ne peccata cō fiteat̉. eſt ꝓpter multitudinē ⁊ magni tudinem peccatoꝝ remiſſionis deſpera tio. Prouer. xviij. Impius cū in ꝓfun dum peccatoꝝ venerit ꝯtemnit. Hanc aut deſperationē tollūt tria ſi ꝯſidera tur ſcilicet peccatoris diutina expecta tio. eiuſdem crebra vocatio. ⁊ benigna peccatorum ſuſceptio. ¶ Ꝙ primum

Duica. XIII.
tollat deſperationē. ſcꝫ diutina expecta tio. Eſa. xxx. Proptere a expectat vos deus vt miſereat̉ veſtri. Sap̄. xj. Diſſi mulans pctā hoīm ꝓpter penitentiam Ezech. xxxiij. Nolo mortē peccatoris ſed vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat. ¶ Ꝙ ſecundū ſcꝫ crebra vocatio tollat deſperationē patet Can̄. vj. Reuertere reuertere ſu namitis reuertere reuertere Hiere. Tu aūt fornicata es cū amatoribus ml̓tis reuertere ad me. ¶ Terciū quod tollit deſperationē eſt peccatoꝝ redeūtiū be nigna ſuſceptio Exemplū Lu. xv. de fi lio ꝓdigo redeūte ad patrē cui pr̄ lon ge occurrēs etiā in amplexꝰ ruit oſculū dedit priſtinā ſtolā ⁊ alia bona reſtitu it ꝯuiuiū inſtaurauit. Adapta de ẜmo ne eiuſdē ꝑabole. reqͥre in qͣdrageſima Si iſta pctōr ꝯſideraret mutꝰ in ꝯfeſſi one nō remaneret. Sꝫ qꝛ hec non ꝯſi derat ⁊ in ſurditate ⁊ mutitate rema net. B Oſtēdit duo ī p̄miſſis ver bis ad curatōeꝫ hoꝝ neceſſaria. ¶ Pri. mū eſt ſanctoꝝ ⁊ eccleſie oratio. cū dic̄ Dep̄cabant̉ illū. Multū em̄ tali ꝓficit ſanctoꝝ oratio An̄. j. Ioh. v. Qui ſcit fratrē ſuū peccare pctm̄ nō ad morteꝫ petat ꝓ eo ⁊ dabit̉ ei vita. Un̄ Act. xij. ꝓ petro incarcerato orō fiebat ſine int̓ miſſione ab eccleſia ad deuꝫ ꝓ eo. Sic facit ⁊ hodie eccleſia ꝓ ſpūalit̓ in carce rato. ¶ Proficit et tali ad curationeꝫ manus dei ad flagellationē impoſitio Un̄ſequit̉. Ut īponat illi manu. Hāc manū caſtigatiōis ſenſerat. Io. xix. cū dicebat Miſermini mei miſeremī mei ſaltē vos amici mei. qꝛ manus dn̄i te tigit me. Hec impoſitio manꝰ plus ꝓ ficit in ſpūaliter infirmo ꝙͣ aliqd̓ genꝰ curationis. plus em̄ ꝓficit vna grauis infirmitas in peccato obſtinato ſurdo ⁊ muto ꝙͣ centū p̄dicatiōes. Un̄ ſequit̉ in euangelio ꝙ ad manus impoſitōeꝫ ſolutū eſt vinculū lingue eius ⁊ loque bat̉ recte. Tūc em̄ huiliat̉ ſub potenti manu dei. ⁊ ꝓ cōfeſſore mittit. ⁊ loquit̉ oīa recte confitendo. aures aꝑiunt̉ ad to ſilia. ꝓmittit reſtitutiones. et vtinaꝫ
tanta poſſet adīplere qͣnta tūc ꝓmittit facere. De quo ſi vis plus loq̄. reqͥre in ẜmōe Petrꝰ ad ſe reuerſus dixit. Nuc ſcio v̓e. Exēplū ca. xv. P. E. ca. ij. G. ¶ Dn̄ica tredecima de epl̓a. Sermo. CXLV. Orae dicte ſunt ꝓmiſſiones ⁊ ſemini eiꝰ. Gal̓. iij. C Gloſa dicit ꝓmiſſi ones.i. eterna bearifudo. Et dic̄ plura liter ꝓmiſſiones qꝛ pluries facta eſt. et nō ſolū abrae ſed etiā ſemini eiꝰ.i. imi tatoribus. Simus gͦ imitatores abrae in ſex. vt cū abraā vitā eternā ꝓmiſſaꝫ ꝯp̄hendamus. ¶ Simus gͦ primo ī fi de cū abraā firmi ⁊ ſtabiles. De quo Ro. iiij. In ꝓmiſſione dei nō heſitauit diffidentia ſed cōfortatus eſt fide ple niſſime ſciēs qꝛ quēcūqꝫ ꝓmiſit deꝰ po tens eſt facere. Et talibꝰ ꝓmittit̉ vita eterna. Un̄ Gal̓. iiij. Cōcluſit ſcriptu ra om̄ia ſub peccato vt ꝓmiſſio. ex fi de ieſu chriſti daret̉ credentibꝰ. Un̄ bn̄ hortat̉ apl̓us Hebre. vj. Non ſegnes efficiamini imitatores eoꝝ qͥ in fide et patiētia hereditabūt ꝓmiſſiōes. ſine fi de em̄ impoſſibile eſt placere deo. Un̄ Hebre. iij. dicitur. Quibus iurauit vt non intrarent in requieꝫ eius niſi illis qui increduli fuerunt. Et videmus qꝛ non potuerūt intrare propter incredu litatem. ¶ Secūdo ſimus cum Abra am ſpe gaudentes. qui ſicut dicit̉ Ro ma. iiij. contra ſpem in ſpem credidit. Unde Gal̓. iiij. Nos aūt ẜm iſaac ꝓ miſſionis filij ſumus. glo. i. ad ſimili tudineꝫ iſaac qͥ interp̄tat̉ riſus. in quo ſignat̉ ꝙ in leticia deo ſeruire debemꝰ nō ex triſticia vel ex neceſſitate. Totuꝫ eſt de gloſa. Et hoc facere debemꝰ ſpe rantes ꝯſeqͥ ꝓmiſſum. Un̄ Hebre. vj. Fortiſſimū ſolaciū habemus qͥ confugi mus ad tenenda ꝓpoſita ſpem. quā ſic̄ anchorā habemus aīe tuta ac firmam intēdente vſqꝫ ad interiora velaminis vbi p̄curſor ꝓ nobis introuit ieſus.

Dominica. XIII.
¶ Tercio debemus exēplo Abrae eſſe caritate feruentes. De quo habemus Geneẜ. xviij. ꝙͣ feruenter tribus vi ris trinitatem. perſonarum deſigna bāt ẜuiuit. Un̄ ⁊ vxori dixit. Accelera et miſce tria ſata farine. ⁊ ipſe cucurrit ad armentariū. Itē reſpectu ꝓximi ꝙͣ feruenter ꝓ peccatoribus orauit qn̄ di xit de ſodoma. Primo de quinquagin ta ſi iuſti inuenirent̉ in ea ꝙ ꝑceret. Et ſic orādo deſcēdit vſqꝫ ad decē. Qui cū inuēti nō fuiſſent. ꝓ liberatiōe loth ſo licitus multū fuit. Certe caritas vrge bat eū. Et certe ſic diligentibꝰ ꝓmittit̉ vita eterna. Un̄ Iac̄. j. Beatus vir qͥ ſuffert tentationeꝫ. Et ſequit̉ Accipiet corona vite quā ꝓmiſit deꝰ diligentibꝰ ſe. De his tribus.ſ. fide ſpe ⁊ caritate. Hebre. xj. Fide abraā demoratꝰ eſt in terra ꝓmiſſiōis. ⁊ poſt cū iſaac ⁊ iacob coheredibꝰ repromiſſionē eiuſdē. Sic exponit gloſa ſuꝑ illd̓ Matth. Abraā genuit iſaac. iſaac genuit Iacob. Per abraā intelligunt̉ fide ſtabiles. ꝑ iſaac ſpe gaudentes. ꝑ iacob caritate feruen tes. O ¶ Quarto debemus eſſe cum abraā in tribulatōe patiētes. De abra am d̓r Gen̄. xxj. qͣliter patiēs fuit ꝯtra eos qͥ ſibi puteos abſtulerūt. Itē d̓ eo legit̉ Hebreoꝝ. vj. lōganimiter ferens adeptꝰ ē repromiſſionē.i. vitā eternaꝫ. Un̄ vt idē cōſeqͥ poſſimꝰ dicit apl̓s ad Hebre. vj. Nō ſegnes efficiamini veꝝ imitatores eoꝝ qͥ fide ⁊ patiētia heredi tabunt ꝓmiſſioēs. glo. i. vita eternam Exēplū ca. xvj. E. ¶ Quinto debemꝰ eſſe cū abraa hoſpitalitateꝫ ſectantes. De cuius hoſpitalitate ⁊ pietate inue nies multa cōmendabilia. Gen̄. xviij. Si inqͥt inueni gratiam in oculis tuis ne trāſeas ſeruū tuū. ſed afferā paux il lū aque ⁊ lauent̉ pedes veſtri. ⁊ requi eſcite ſub arbore. ponāqꝫ buccellaꝫ pa nis ⁊ ꝯfortet̉ cor veſtrū. ⁊ poſtea trāſi bitis. Curialitatis exemplū dat in hoc ꝙ nō expectauit vt ipſi hoſpicium pete rēt. ſed ipſos hūiliter rogauit vt ad eū decliuarēt. On̄e inqͥt ſi inueni gr̄am co
ram oculis tuis ne trāſeas. Itē in hoc ꝙ modicū ꝓmiſit ⁊ multū p̄parauit. ꝓ miſit buccellā panis ⁊ p̄parauit vitulū tenerrimū ⁊ optimū. D euotio v̓o circa hoſpites notat̉ in occurſu eorū. in pe dū ablutiōe. in p̄paratiōis acceleratio ne. itē ꝙ in ꝓpria ꝑſona eis miniſtra uit. Ad hāc hortat̉ nos apl̓us Hebre. xiij. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci. per hac qͥdaꝫ placuerūt deo. qꝛ pleriqꝫ non ſolū angelos ſed etiā ip̄um deū reciꝑe meruerūt. Sicut oſtēdit btūs Grego. in omelia paſcali. Exemplū etiaꝫ de hͦ in ꝓmptua. ca. xvij. F. Et talibus vita cterna ꝓmittit̉. Un̄. j. Thi. iiij. Pietas ad oīa valet ꝓmiſſionē hn̄s vite q̄ nūc eſt ⁊ future. gloſa. habens hic diuitias ⁊ gloriā. ⁊ in futuro vitā eternā. ¶ Se xto debemus eſſe cū abraā contempla tioni vacantes. Un̄ de abraā d̓r Gen̄. xxij. ꝙ ipſe cū ad terrā viſionis.i. ꝯtem plationis accederet ſegregando ſe ab alijs. ſicut ꝯtēplatio reqͥrit. dixit ad pu eros ſuos. Ex pectate hic cum aſino ego ⁊ puer illuc vſqꝫ ꝓperātes. poſtꝙͣ adorauerimus reuertemur ad vos. psͣ Elogaui fugiēs ⁊ māſi in ſolitudine. ex pectabā eum qͥ ſaluū me fecit. Et ta libus fit ꝓmiſſio. Un̄ Act. j. Precepit illis ab hieroſolimis ne diſcederēt. ſed expectarent ꝓmiſſionem patris. De hac ꝓmiſſione prima Ioh. ij. Hec ē ꝓ miſſio quā ipſe pollicitus eſt nobis vi ta eterna. Habentes igit̉ ꝓmiſſiōes p̄ dictas. mudemus nos ab omni inqna mēto carnis ⁊ ſpūs vt eas cōſeqͥ vale amus. Ad quod nos ꝑducat. qͥ vi. ⁊cͣ. Exemplū ca. xv. G. ¶ De euangelio. Sermo. CXLVI. Omo quidaꝫ de ſcendebat ab hieruſalē in hie richo ⁊ incidit ī latrones. Lu. E ¶ In hac ꝑabola duo principa liter d̓ſignant̉. vicꝫ peccatoris miſeria ⁊ ſaluatoris miſericordia. ¶ Miſeria.

Dn̄ica. XII I.
peccatoris innuit̉ ex multoꝝ maloꝝ ꝓ pter peccata incurſione. qͣ tangit̉ ibi. Homo quidā deſcendebat ab hieruſa lē in hiericho ⁊ incidit in latrones qui etiā expoliauerūt eū ⁊ plagis impoſi tis abierūt ſemiuiuo relicto. Sꝫ mīa ſaluatoris innuit̉ in pctōris oīmoda curatiōe. ibi. Samaritanus aūt qͥdam iter faciens venit ſecus eū et vidēs eū miſericordia motus eſt. ⁊ appropians alligauit vulnera eius infundens oleū ⁊ vinū. ⁊ imponēs illū in iumentū ſuū duxit in ſtabulū ⁊ curā eiꝰ egit. Ma la aūt que hō ꝓpter mortale peccatuꝫ incurrit qͣtuor in p̄miſſa ꝑabola innu unt̉. ¶ Primū eſt ꝙ ab eccleſia fideli um ſeꝑatur. qd̓ tangit ibi. Quia deſcē dit ab hieruſalē in hiericho. Secundū eſt ꝙ demonibꝰ ſubijcitur. ꝓ quo dicit. ꝙ incidit in latrones. Terciū eſt ꝙ vir tutibus ⁊ oībꝰ bonis oꝑibꝰ priuat̉. ꝓ quo dicit. ꝙ incidit in latrones qͥ expo liauerūt eū. Quartū eſt ꝙ in bonis na turalibꝰ vulnerat̉. ꝓ quo dicit. Et pla gis īpoſitis abierunt ſemiuiuo relicto. ¶ Primū eſt ergo ꝙ hō ꝓpter peccatū ab eccleſia fideliū ſeꝑat̉. qꝛ ſtatim cum mortaliter peccat deſcēdit ab hieruſa lē.i. eccleſia militante q̄ hierl̓m d̓r hic. De qua psͣ. Hieruſalē que edificat̉ vt ciuitas. Quia ſicut ciuitas edificatur ex politis lapidibus. ſic p̄ſens eccleſia viuis ex lapidibꝰ edificatur qͥ tūſiōibꝰ ⁊ p̄ſſuris expoliti in vnū corpus eccl̓ie coaptātur. Propt̓ qd̓ dicit apl̓s Coꝝ. xij. Oēs ſumus vnū corpꝰ in chriſto. ſinguli aūt ſcꝫ fideles alter alteriꝰ mē bra. Hec mēbra caritas in vnū corpꝰ ligat ⁊ cōnectit. ꝓ quo ⁊ vinculum ꝑfe ctiōis d̓r. Col̓. v. Et nō ſolū ligat mē bra eccleſie ad inuicē. ſed etiā cum deo tanꝙͣ cū capite. Un̄ Deut̓. xj. d̓r. Patri bus tuis ꝯglutinatus eſt dn̄s ⁊ amauit eos. Et in hac colligatione ꝯſiſtit ꝑfe ctio eccleſie. ꝓ tanto caritas vinculū ꝑ fectionis d̓r. Hoc caritatis vinculū ſo uit̓̉ ꝑ mortale peccatū. qꝛ ꝙͣcito comit tit̉ tam cito ꝯmittēs a corꝑe dei cuelli
tur. Un̄ Cſa. lix. Iniquitates veſtre di uiſerunt enter vos et deuꝫ. Et Sap̄. j. Peruerſe cogitatōes ſeꝑant a deo Et quantam miſeriā peccator incurrat ex dei et eccleſie ſeꝑatiōe. ex nominū int̓ p̄tatione innuitur cū d̓r. Ꝙꝛ deſcendit ab hieruſalē id eſt a pace et tranquilli tate. quia hieruſaleͣ viſio pacis interp̄ tatur. in hiericho.i. in mutabilitatem. quia hiericho luna interp̄tatur; ⁊ ſtul tus vt luna mutatur. Quia v̓e in hie ruſalem.i. in corpe eccleſie cōſtituti pa cem habemus. Iuxta illd̓ domini Io. vj. Hec locutꝰ ſum vobis vt in me pa cem habeatis. Sed ꝙͣcito deſcēdimus ꝑ peccatum ab hieruſalē habet homo inteſtinum bellu. Illa em̄ ꝑs aīe ẜm quā eſt imago dei agens vices dei. mo uet homini bellū remordēdo eū. Pro pter quod dicit Iob ix. Quis reſtitit ei et paceꝫ habuit. Illa em̄ ſindereſis ſonituꝫ terroris facit ſemꝑ in auribus eius. Unde non eſt pax impijs dic̄ do minus Eſa. lvij. Et mutantur vt luna Quia Eſa. lvij. dicitur. Impij qͣſi ma re feruens qd̓ quieſcere nō pōt. Secundū malū eſt qꝛ hō ꝑ peccatum demonibus ſubijcitur. Pro quo dicit ꝙ incidit in latrones. Quia ſicut dicit petrus. ij. A quo quis ſuꝑatus eſt. eius ſeruus eſt. Un̄ Augꝰ. Bonꝰ hō ſi fue rit liber eſt. malus ſi regnat ſeruꝰ ē. nō vniꝰ demonis ſꝫ qd̓ pei/ e tot demonio rū quot vicioꝝ. In ſignū cuiꝰ cū vnus euāgeliſtaꝝ dixiſſet de maria magdale na. ꝙ habuit. vij. vicia. alt̓ dic̄ ꝙ habu it ſeptē demonia. O ad qͣntā miſeriam deducit pctm̄. qꝛ cum ſine ip̄o eſt hō oī bus demonibꝰ imꝑat. Lu. x. dixerūt. lxx ij. diſcipuli Dn̄e ecce demonia ſubijciū tur nobis. Sed ꝙͣcito peccat omnibus de monibus ſubiectus eſt. Unde Iob. xix. Simul venerunt latrones eius. Dicuntur autem latrones demones quia tanꝙͣ latrones vilioribus ſpretis precioſioribus intendunt. Gen. xiiij. Da mihi animas cetera tolle tibi. Nō enim curat diabolus de mundi rebus

Onic. XIII.
neqꝫ de noſtris corꝑibꝰ. ſed tm̄ de aīa bus. quibꝰ in hͦ md̓o nihil cariꝰ. Mar. viij. Quā dabit hō ꝯmutationē ꝓ aīa ſua qͣſi diceret nulla. ¶ Itē ſicut latro cū ꝑ vnū aditū ingredi non poteſt dia bolus ꝑ aliū ingredi tētat. Un̄ Mat. iiij. tentans dn̄m in deſerto poſtꝙͣ euꝫ ꝑ viciū gule deijcere nō potuit. ad alia vicia ſe tranſtulit. Un̄ in vitis patrum vni ſancto cū multis pixidibus appa ruit aſſerēs ꝙ qn̄ quis de vno electua rio nō vult exhibet de alio. ¶ Itē dia bolus ſicut latrones vbi debile adituꝫ tanꝙͣ debile hoſtiū inueniunt intrant. vbi v̓o forte hoſtiū ꝑtranſent. Propt̓ hoc dicit Iac̄. iiij. Reſiſtite diabolo et fugiet a vobis. Terciū eſt qꝛ hō ꝑ pec catu omnibus bonis ſpoliat̉. Spolia tur em̄ virtutibꝰ q̄ ſunt veſtimenta aīe De quibus Apoc̄. xvj. Beatꝰ qͥ cuſto dit veſtimenta ſua ne nudus ambulet. Itē ſpoliat̉ oībus bonis oꝑbꝰ. qꝛ amittit oīa bona q̄ fecit. Un̄ Eſa. lix. Oꝑa eoꝝ inutilia. Itē ſpoliat̉ etiā bo nis eccleſie quoꝝ ꝑticeps fuit ꝙͣdiu fu it in hierl̓m.i. in corꝑe eccīe. Iuxta illd̓ psͣ. Particeps ego ſum oīm timentiū te. Sed poſtꝙͣ de ſcēdit ab hieruſalem ſtatim ſpoliat̉. G¶ Quartū maluꝫ ſiue miſeria eſt. qꝛ homo ꝑ peccatū in naturalibꝰ vulnerat̉. Pro quo ſubdit̉ Et plagis impoſitis abierūt. Et nota ꝙ diabolus hoī quē capit ꝑ pctm̄ ocu los eruit. aures ⁊ nares p̄ſcindit. ma nus ⁊ pedes amputat. lubos cōuulne rat Utrūqꝫ oculū eruit. cū peccator nec deū diligit nec penam inferni metuit. Sic philiſtei ſamſoni ambos oculos eruerūt Iud̓.xvj. Auris p̄ſcindit̉ cum obediētia mādatis dei non impendit̉. Naris p̄ſcindit̉ cū diſcretio ſpūal̓ ſub trahit̉. De qͥbꝰ Ezech.xxiij. Precident aures tuas ⁊ nares tuas. Manꝰ p̄ſcin dit̉ cū exercitiū bonoꝝ opeꝝ nō impen dit̉. Pedes amputant̉ cū ꝓgreſſus de bono in melius p̄ſcindit̉. Pedibꝰ eniꝫ ꝓgredimur. Iud. j. Comprehēderunt adonibeſech ceſis ſūmitatibus manu
um ⁊ pedū ipſius. Lūbi conuulnerant̉ cū in peccatore carnis cōcupiſcētia nō reſtringit̉. Iob.xvj. d̓r in ꝑſona pecca toris. Conuulnerauit lūbos meos. M Saluatoris v̓o mīa innuit̉ in pec catoris oīmoda curatōe. cū ſubdit̉ Sa maritanꝰ aūt qͥdā iter faciēs vidēs eū mīa motus ē. Samaritanꝰ em̄ qͥ cuſto diēs interp̄tat̉ deſignat noſtꝝ ſaluato rē. De quo psͣ. Niſi dn̄s cuſtodierit ci uitatē fruſtra vigi. qͥ cuſtodit eam. Hic ſamaritanꝰ ſiue cuſtos curat peccato re quinqꝫ modis. ¶ Prīo vulnera pec catoꝝ alligādo. qd̓ fit qn̄ pctōꝝ fluxuꝫ reſtringit. Ecc̄i.vj. Uincl̓a eius alliga tura ſanitatis. Solius em̄ miſcd̓ie dei eſt ſicut dicit Bern̄. ſuſceptuꝫ ſemel iu gū peccati poſſe excutere. ¶ Scd̓o cu rat vinū et oleū infundendo qd̓ fit qn̄ cōfert gratiā luſtificatōis. Pro quo di cit apl̓s. Ephe. ij. Gr̄a ſaluati eſtis. psͣ Unxit te deus deus tuꝰ oleo leticie. Il lud eſt em̄ oleuꝫ quod cōputreſcere fa cit iugū pctī. ¶ Tercio ip̄m curat impo ſitū iumēto in ſtabulū inducēdo. quod fit qꝛ talē ⁊ effectui paſſiōis ſue qͥ ꝑ iu mentū intelligit̉. ⁊ meritis eccleſie q̄ ꝑ ſtabulū deſignat̉ reſtituit. Iuxta illud psͣ. Particeps ego ſū oīm timenciū te cuſtodiētiū mādata tua. ¶ Quarto cu rā ipſiꝰ agēdo. qꝛ licet oībꝰ p̄ſit maxīe tn̄ de bonis ſolicitꝰ exiſtit. Quibꝰ etiaꝫ dicit. Nolite eſſe ſoliciti in craſtinum. ſcit enim pr̄ veſter qͥd vobis neceſſe ſit. Propt̓ qd̓ etiā psͣ. ꝯſulit. Iacta cogita tu tuū in dn̄o ⁊ ipſe te enutriet. Exem plū. iij. Re. xvij. de helya quē ꝑ coruos pauit. Et in vitis patꝝ paulū heremi tā. Quīto ip̄m ſtabulario ꝯmēdādo qd̓ fit qꝛ tales p̄latis tanꝙͣ vicarijs ſu is. vt cuſtodiant̉ ꝯmittit. Un̄ cuilibet p̄ lato dic̄ illd̓ iij. re. xx. Cuſtodi viꝝ iſtū qͥ ſi elapſus fuerit erit aīa tua ꝓ aīa il. liꝰ. Quibus ⁊ duos denarios dat. qꝛ qͦ bn̄ p̄ſunt duplici honore digni ſunt. ¶ Dn̄ica decimaquarta de epl̓a. Sermo.. CXLVI

Quica. XIIII.
Piritu ambula te ⁊ deſideria carnis non ꝑfi cietis. Gal̓. v. A7 In hac epl̓a apl̓us oſtendit ꝙ eſt ſpū ambulā dum ꝓpter tria. videlicet quia iuſtum. quia honeſtū. quia vtile. ¶ Ꝙ iuſtuꝫ eſt on̄dit. qꝛ ſcꝫ ꝑ ip̄m ſpiramus. ꝓpter quod et ſpūs dicit̉. Et hoc innuit apo ſtolus cū dicit de primo Spū ambula te. Iuſtū eſt em̄ vt ſi ab eo habemꝰ vi tam ⁊ ſpiraculū. ip̄m tanꝙͣ ducē ſequa mur. A carne em̄ nihil habemus niſi grauamē ⁊ corruptionē. Sap̄. ix. Cor pus qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. Hāc rationē iuſticie tagit Gal̓. v. dicēs Si ſpū viuimus ſpū ⁊ ambulemus ¶ Itē ꝙ honeſtū patet. non em̄ ducit ſpūs ſi cut ducit caro ꝑ immūda ⁊ turpia. An̄ ſubdit apl̓us. Manifeſta ſunt oꝑa car nis que ſunt fornicatio. īmundicia: im pudicicia ⁊cͣ. Sꝫ ſpūs ducit ꝑ honeſta Un̄ ſubdit apl̓us. Fructus aūt ſpūs eſt caritas. gaudium. pax. modeſtia. conti nentia. caſtitas. ⁊ plura alia ponit. de quibus ſicut placet adapta. ¶ Iteꝫ ꝙ vtile et fructuo ſum oſtendit cum dicit. Et deſideria carnis nō ꝑficietis. Que ꝑficiēdo homo incurrit mortē ꝑpetua ⁊ regnū celorū ꝑdit. ꝓ quo dicit. Qui talia agunt regnū dei non conſequent̉ Ro. viij. Si ẜm carne vixeritis morte mini. Si aūt ſpū facta carnis mortifi caueritis viuetis Et nota ꝙ apl̓us nō dicit. et deſideria carnis nō habebitis qꝛ hoc eſt impoſſibile. ſed nō ꝑficietis qd̓ eſt nobis valde fructuoſum ⁊ vtile Iteꝫ in hoc ꝙ nō dicit in ſingulari ſed in plurali deſideria que ſi ſpūm ſequa mur non ꝑficiemus. B ¶ Un̄ nota ꝙ eſt deſideriū carnis voluptatis qͣn tum ad gulam. et hoc ſequunt̉ guloſi. De quo Numeri.xj. Uulgus ꝓmiſcu um flagrauit deſiderio carniū. Pſal. Māducauerūt ⁊ ſaturati ſunt nimis ⁊ deſideriū eorū attulit. Et ſequit̉. Ad huc eſce eoꝝ erant in ore ipſoꝝ. ⁊ ira d̓i aſcendit ſuper eos. Propter qd̓ monet
apl̓s Ro. xij. Curā carnis ne feceritis in deſiderijs. Ibi glo. Aug. Non dico inquit in neceſſarijs ad ſuſtentiōeꝫ. ſed in deſiderijs illicitis. ¶ Iteꝫ ex primo ſequit̉ deſideriū carnis voluptatis cō plende. ⁊ hoc eſt deſideriū luxurioſoꝝ quia venter ſatiatus luxuriam appetit Hiere. v. Saturaui eos et mechati ſūt De hoc deſiderio Ro. j. Exarſerūt in deſiderijs ſuis. Et. j. Theſ. iiij. At ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuū poſſidere in ſaneti ficatione ⁊ honore. non in paſſione de ſiderij ſicut ⁊ gentes/ ¶ Terciū deſideri um eſt acquirende pecunie. et hoc eſt auaroꝝ. raptoꝝ. vſurarioꝝ ⁊ cōſimiliū j. Thi vj. Qui volunt diuites fieri in cidūt in tentationē ⁊ in laquen diabo li. et deſideria multa inutilia ⁊ nociua que mergunt hoīes in interitū ⁊ ꝑditi onem. Glo. in interitū corpoꝝ ⁊ ꝑditi onē animaꝝ. Propter qd̓ monet apl̓s j. Theſ. iiij. Rogamus vos fratres vt honeſte ambuletis ad eos qͥ foris ſunt ⁊ nullius aliquid deſideretis. O ſee. ix. Deſiderabile argentū eoꝝ ⁊ aurū vrti ca hereditabit. Et eccͣs. vj. Uir cui deꝰ dedit diuitias ⁊ honorem ⁊ nihil deeſt anime eius ex oībus q̄ deſiderat. nec tribuit ei deus poteſtatē vt ꝯmedat ex eo. ſed hō extraneꝰ vorabit illd̓. Glo. Auarus dū ml̓ta bona habeat nimia ꝑcitate ſe cruciat ⁊ neſcit cui cōgregat Quartū deſideriū eſt carnis quieſcē di vel vacādi. et hoc eſt deſideriuꝫ acci dioſorū ⁊ pigroꝝ. Prouer. xxj. Deſide ria occidunt pigrū. noluerunt em̄ ma nus eius qͥcꝙͣ oꝑari. tota die ꝯcupiſcit ⁊ deſiderat. Contra quod d̓r Cccs. ix Quodcūqꝫ pōt manꝰ tua facere inſtan ter oꝑare. quia nec opus. nec rō. nec fa piētia eſt apd̓ inferos quo tu ꝓperas xēplū in ꝓmptua. ca. ij. O. ¶ Quin tu deſideriū eſt dānū inferēdi ꝓcedens ex īpietate. ⁊ hoc ē iracūdoꝝ. Prouer. xxj. Aīa impij deſiderat malū. non mi ſerebit̉ ꝓximo ſuo. Qd̓ ꝓpprieʰ ꝯuenit iracūdo. qꝛ ira nō habet miſericordiaꝫ vt d̓r ꝓuer. xxvij. Glo. Ubi ira incādu

Dominica. XIIII.
erit mox viſcera pietatis amittit. Exē plū ca. vj. I¶ Sextū deſideriuꝫ eſt ob fuſcādi bonū alienū. qd̓ ꝓpriū eſt inui doꝝ. Tales fuerūt ſcribe ⁊ phariſei qͥ cum bonitatē chriſti ꝑ falſos teſtes ob nubilare deſiderarent dixerunt Mar. xiiij. Quid adhuc deſideramus teſtes Exemplū ca. xviij. A. ¶ Septimū de ſideriū eſt dn̄atiōis ⁊ ſublimatiōis. et hoc eſt ſuꝑboꝝ qͥ ſemꝑ dn̄ari appetunt qͥbus dicit Io. viij. Uos ex pre diabo lo eſtis. ⁊ deſideria patris veſtri. vultis facere. ij. Re. iij. dixit abner ad Oauid. Surga vt ꝯgrege ad te oēꝫ domū iſra cl ⁊ imꝑes oībꝰ ſicut deſiderat anima tua. Cōtra quod psͣ. Deſideriuꝫ pecca toꝝ ꝑibit. Hec ſunt ſepteꝫ carnis ⁊ car naliū deſideria hoīm. q̄ hō ſpū ambu lando nō p̄ficit. ⁊ ſic mortē effugiet et vitā eternā inueniet. Ad quā nos pd̓. ¶ De epiſtola. Sermo. CXLVIII. Piritu ābulate ⁊ deſideria carnis non ꝑficietis Gal̓. v. C ¶ Quia caro et ſpūs ſibi aduerſant̉ ad inuicē. ſic̄ oſten ſum ē ſupra in ſermone. Si ẜm carnē vixeritis. ⁊ hos duos aduerſarios ī no biſipſis ſentimus. ideo apl̓us in tā ꝑi culoſo bello in quo mors de facili īcur rit̉. cui nobis potius ſit adherendū in p̄miſſis v̓bis oſtendit dicēs. Spū am bulate. Multis aūt modis hō ſpiri tu ambulat vt ꝑpetuā mortē effugiat. ¶ Primo cū tribulat̉ de peccatis ſuis dolendo. Un̄ psͣ. Sacrificiū deo ſpūs contribulatus. Tali hoī d̓r Eſaīe. liiij Ut mulierē derelicta ⁊ merentem ſpu vocauit te dn̄s. Et Eſa. lxj. At darem eis coronā ꝓ cinere oleū gaudij ꝓ luctu palliū gaudij ꝓ ſpū meroris. ¶ Itē ſe cundo ambulat ſpū carnē ne vlterius ad peccatū trahat caſtigādo. Un̄ Ro. viij. Si ſpū facta carnis mortificaueri tis viuetis. Spūs em̄ cōcupiſcit aduer ſus carnem. Gal̓. v. Et Lu. xxiiij. Spi
ritus carne̓ ⁊ oſſa non habet. Un̄ apo ſtolus. jͣ. Coꝝ. ix. Caſtigo corpus me um ⁊ in ſeruitutē redigo. ¶ Tercio ſpi ritu ambulat pꝰ p̄dicta fortis tentatio nibus ⁊ aduerſitatibus reſiſtēdo. Eſa. xxv. Spūs robuſtoꝝ quaſi turbo īpel lens parietem. Et de tali ſpūd̓r Pro uer. xviij. Spūs viri ſuſtētat imbecilli tatē ſua. Hoc mō d̓r ieſus ductꝰ in de ſertum a ſpū vt tentaret̉ a diabolo. O ¶ Quarto ſpū ambulat hūilitatem cordis ſeruādo Eſa. liij. In excelſo ha bitas ⁊cͣ. contrito ⁊ humili ſpū vt viui ficet ſpūm humiliū. Propter qd̓ etiaꝫ dicebat illa bona Iudith. viij. Hum liemus illi aīas nr̄as ⁊ in ſpū cōtrito ⁊ humiliato ſeruientes dicamꝰ illi flen tes vt ẜm voluntatē ſuam faciat nobi ſcū miſericordiā ſuam. Et talē ſuſcipi piet ad gloriā. Prouer. xxix. Humileꝫ ſpū ſuſcipiet gloria. Propter qd̓ dicit̉ Math. v. Beati pauꝑes ſpū qm̄ ipſo rū eſt regnuꝫ celoꝝ. ¶ Quinto ſpiritu ambulat manſuetum ⁊ mite̓ ſe alijs ex hibendo. Hoc modo ambulabat apl̓s j. Coꝝ. iiij. Quid vultis in virga veni am ad vos an in ſpū manſuetudinis. Et ad Gal̓. vj. ad idem monebat fra tres. Si quis ex vobis p̄occupatꝰ fue rit ī aliquo delicto vos qͥ ſpūales eſtis inſtruite hmōi in ſpū lenitatis. ¶ Se xto. ⁊ vltimo in ſpiritu ambulat ad cele ſtia ꝑ contēplationē ſe eleuando. Sic iohānes fuit ī ſpū in dn̄ica die Apoc̄: j. Et Apoc̄. iiij. Uox quā audiui dixit Aſcende huc et oſtendā tibi que opor tet fieri cito. et ſtatim fui in ſpū. Hoc ſignatū fuit. iij. Reg. x. Uidēs regina ſaba omnē ſapientia ſalomonis. ⁊ do mū quā edificauit. ⁊ cibos menſe eius et habitacula ſeruoꝝ. et ordines mini ſtrantiū veſteſqꝫ eoꝝ. nō habebat vltra ſpūm. Hoc modo ſpū ambulando de ſideria carnis nullo mō ꝑficiet. ¶ De euangelio. Permo. CXLIX.

Onica. XII II.
Tcurterūt ei de cem viri leproſi qui ſteterunt a longe ⁊ leuauerūt vogē̉ dr tētes. Ieſu p̄ceptor miſerere nr̄i. Qui bus dixit. Ite oſtendite vos ſacerdoti bus. Et dum irent mundati ſunt. Lu. xvij. EMHiſtoriā qͣntuꝫ ad litere ſu ꝑficiēplana eſt. Quantū ad moralē in ſtructionē tria tangunt̉ in p̄miſſis ver bis diligenter aīaduertēda. ¶ Primū eſt horuꝫ viroꝝ grauis morbi inſinua tio. cum dicunt̉ lepro fi. ¶ Secundum eorundē ꝓcuratiōe deuota oratio. ibi. Qui ſteterunt a longe ⁊ leuauerūt vo cē dicentes. Ieſu p̄ceptor miſerere nr̄i ¶ Terciū ipſorū curatōis ꝓmpta ex au ditio. ibi. Ite oſtēdite vos ſacerdotibꝰ dū aūt irent mundati ſunt. ¶ Quantū ad primū notandū ꝙ grauis morbus ſpūalis eſt luxuria q̄ hic ꝑ lepram deſi gnat̉. ⁊ dicunt̉ decē viri leproſi ꝓpt̓ de cem mala qͣ infert luxuria tanꝙͣ lepra. ¶ Primū eſt qꝛ ſicut ſepra non volati lis ſed ꝑſeuerans a corruptionē interi ori incipit. ſic luxuria a corruptiōe cor dis. Un̄ Math. xv. Ex corde ex cūt co gitationes male. adulteria ⁊cͣ. Propt̓ qd̓ Dan̄. xiij. d̓r luxurioſo ſacerdoti qͥ de ſuſanna tētatus fuerat. Cōcupiſce tia ſubuertit cor tuū. ¶ Scd̓o lepre lu xuria ꝯꝑat̉. qꝛ ſic̄ lepra ſic luxuria cor pus inficit. Un̄ Coꝝ. vj. Qui aūt for nicat̉ in corpus ſuū p̄ eccat Quia ad li tera vires corꝑis eneruat. Unde Iob xxx. Ignis eſt vſqꝫ ad conſumptioneꝫ deuoras ⁊ oīa virtutū germina eradi cans. Propter qd̓ dicit̉ Ecc̄i. ix. Non des aīam tuā fornicarijs in vllo ne ꝑ das te ⁊ anima tuā ⁊ hereditatē tuā. ¶ Tercio lepre luxuria comꝑat̉. quia ſi cut lepra ſic luxuria contagione coinqͥ nat. Un̄ Prouer. vj. d̓r. Qui ingredit̉ ad vxore ꝓximi ſui nō erit mundus cū tetigerit ea. qꝛ qͥ tetigerit picē inqͥnabi tur ab ea. Propter qd̓ cōſulit apl̓s. j. Coꝝ. vij. Bonū eſt homini mulierem nō tagere. qꝛ morbus contagioſus eſt
Propter qd̓ Apoc̄. xiiij. d̓r. Hi ſunt qͥ cū mulieribus nō ſunt coinqͥnati virgi nes em̄ ſunt. ¶ Quarto lepre luxuria cōꝑat̉. qꝛ ſicut leproſus rōne infectōis feret. ſic ⁊ luxurioſus. Un̄ Ecc̄. ix. Hīs mulier fornicaria qͦſi ſtercus in via. qd̓ multū fetet. conculcat̉. Un̄ dicit philo ſophus. ꝙ leo naturaliter ꝑpendit ad fetorem deleoniſſa ſi coiuit cū alio Un de ipſa ſagax anteꝙͣ vadat ad eum la uat ſe. et ſic leō non ꝑcipit. Exempluꝫ ca. vj. A B. F ¶ Quīto ſicut lepro ſus luce abhorret. in ſignū curꝰ leprofi oculos multū pallio cooꝑiunt. ſic luxu rioſus lucē ab horret. Und Iob. xxiiij. Oculus adulteri obſeruat caliginē di ces. nō me videbit oculus ⁊ oꝑiet vul tum ſuū. Et Iob. xxiiij. Si ſubito ap paruerit aurora arbitrantur vmbram mortis. Quia oīs qͥ male agit odit lu cem ⁊ nō venit ad lucē vt nō arguant̉ oꝑa eius. Sicut dicit dn̄s Ioh. iij. Sexto ſicut lepra abominabileꝫ facit. ꝓpter qd̓ et ſeꝑat̉ a cōſortio alioꝝ. ſic peccatū luxurie magis reddit infameꝫ ⁊ abominabilē p̄ ceteris pctīs. Ecc̄i. xxiij. d̓r de fornicatore. Hic in plateis ciuitatis vindicabit̉ qͣſi pullus equinꝰ fugabit̉. et erit dedecus oībus. Ecc̄i. j. Eoꝝ. v. apl̓s p̄cipit fornicatorē expelli ¶ Septimo qꝛ luxurioſus ſicut lepro ſus ſemꝑ eſt in cōtinuo pruritū. Unde Prouer. xxx. Tria ſūt īſatiabilia. ⁊ p dicit. infernꝰ ⁊ os vulue.i. luxurie. Un̄ glo. ſuꝑ illud Luc̄. xvj. de filio ꝓdigo ē cepit egere dic̄ ꝙ voluptas ſꝑ hꝫ famē ſui. Unde ſuꝑ illud O ſee. iiij. Fornica ti ſunt ⁊ nō ceſſauerūt. dicit glo. hiero. Uoluptas inſatiabilis ē vires fornica ri deficiūt. ⁊ deſideriū īardeſcit. Octa uo luxuria lepre ꝯꝑat̉. Quia ſic̄ lepro ſus ſeproſum filiuꝫ generat. ſic luxurio ſus luxurioſum. Un̄ Ecc̄. xlj. Filij abo minationū fiūt filij peccatorū. Propt̓ qd̓ eccleſia ꝓhibet filios p̄ſbiterorū or dinari. quia vt frequenter ſunt paterni ſceleris imitatores. Quia ſicut d̓r ſap̄. iiij. Ex iniquis om̄es filij qui naſcunt̉

Onica. XII II.
teſtes ſunt nequicie aduerſus parētes Unde ſolent hoīes dicere tali qͥ diſcor dat ab oꝑibus boni patris. nunꝙͣ fui ſti filius talis hominis. ¶ Nono luxu ria lepre ꝯꝑat̉. quia velut lepra aufert membra. aufert em̄ oculos intelligētie aures obedientie. nares diſcretōis. lin guam confeſſionis. capillos bone cogi tationis. barbā fortitudinis. ſuꝑcilicia ſancte indignatiōis. manus bone ope rationis. ⁊ pedes ſancte affectionis. Propter qd̓ dicit apl̓s. jͣ. Eoꝝ. vj. Tol lens ergo mēbra chriſti faciā membra mneretricis. abſit. ¶ Decimo ⁊ vltimo lu xuria lepre cōꝑat̉. qꝛ ſicut lepra ꝑſeue rans nō niſi diuina virtute curat̉. ſic et luxuria antiquata. Un̄ in libro Sap̄. d̓r..viij. Aliter non poſſum eſſe ꝯtines niſi deus det. Et Augꝰ. in libro ſoli lo. continentiā iubes da qd̓ iubes. Ex emplū ca. vj. E. G¶Propter hoc ſecundo ꝓ curatione huius morbi ab his leproſis ad deū fundit̉ deuota ora tio cum d̓r. ꝙ ſteterunt a longe ⁊ eleua uerunt voceꝫ dicētes. Ieſu p̄ceptor mi ſerere nobis. Unde dicit dn̄s Math Hoc genus demonioruꝫ.i. luxuria no eijcit̉ niſi ieiunio ⁊ oratione. Predicta aut oratio leproſoꝝ que etiā debet eſſe luxurioſoꝝ meret̉ exaudiri. ꝓpter tria videlicet quia humilis. qꝛ deuota. ⁊ qꝛ fidelis. ¶ Fuit humilis ꝓpter quod ſte terunt a longe tanꝙͣ indignos ſe repu tantes. Sicut Lu. xviij. publicanus cū aſcendiſſꝫ in templū ad orandū longe ſtans ꝑcutiebat pectus ſuum. Et talis oratio exaudit̉. Un̄ Ecc̄i. xxxv. Oratō humiliantis ſe penetrabit nubes. ⁊ do nec appropinquet non cōſolabit̉. ⁊ nō diſcedet donec altiſſimus aſpiciat. Et psͣ. dixit. Reſpexit in orationē humili um et non ſpreuit prece̓ eoꝝ. Exēpluꝫ ca. j. I.¶ Item fuit deuota. pro quo le uauerunt vocē. Deuotio em̄ eſt feruor bone volūtatis quā mens cohibere no valens certis manifeſtat indicijs. Sic̄ dicit Augꝰ. Unde iſti leproſi feruoreꝫ cordis oſtendentes leuauerunt voceꝫ
Sic orabat̉ etiam psͣ. cū dicebat. Uo ce mea ad dominū clamaui et exaudi uit me. Et alibi. Clamaui in toto cor de meo exaudi me dn̄e. Exempluꝫ ca. xv. H. ¶ Item fuit oratio eoꝝ fidelis. Poſtulauerunt em̄ in fide nihil heſitā tes. Sicut cōſulit Iac̄. Nam credide runt ip̄m ſaluare poſſe. Pro quo dixe rūt Ieſu.i. ſaluator. Hiere.xvij. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor. ſaluū me fac ⁊ ſal uus ero. Item crediderūt ip̄m ſine im poſitione alioꝝ tm̄ verbo ſanare. Pro quo dixerunt. Preceptor. Quaſi dice rent. Tm̄ precipe ⁊ curabimur. Sicut dixit centurio Math. viij. Tm̄ dic ver bo ⁊ ſanabit̉ puer meus. Et ꝓpter hͦ ſubiunxit dn̄s. Non inueni tanta fidē in iſrael. Itē crediderunt ad p̄dicta mi ſericordē. Pro quo dixerunt. Miſere re noſtri. Sicut em̄ impium eſt negare deū iuſtū. ſic etiam miſericorde̓. ipſius em̄ ꝓprium eſt miſereri. ſicut dicit gre goriꝰ. Et psͣ. Miſericors ⁊ miſerator dn̄s. H ¶ Tercio poſt talem oratōeꝫ ſequit̉ ꝓmpta exauditio. cum dicit. Ite oſtendit̉ vos ſacerdotibus. ⁊ dum irēt mundati ſunt. In hoc aūt ꝙ leproſos tranſmittit ad ſacerdotes. innuit ꝙ lu xurioſi curant̉ ſepiſſime ꝑ confeſſioneꝫ Exemplū ca. ix. O. Et oſtendit dn̄s in p̄miſſis verbis quattuor circa confeſſi onem ſeruanda.ſ. ꝙ debet eſſe feſtina. pro quo dicit. Ite in p̄ſenti. non dicit Ibitis quaſi in futuro. Item oſtendit ꝙ cōfeſſio debet eſſe nuda. pro quo dic̄ Oſtendite. Item oſtendit ꝙ debet eſſe ꝓpria. ꝓpter quod dicit. Uos. Itē oſtē dit ꝙ debet eſſe frequens. pro quo dic̄ pluraliter Sacerdotibus. De quibꝰ ſi placet loqui require in ſecunda dn̄ica poſt octaua epiphanie in ſermōe. Uaſ de oſtende te ſacer. ¶ In hoc aūt ꝙ an teꝙͣ ꝑuenirent ad ſacerdotes mundati ſunt. oſtendit̉ ꝙ ꝑ cōtritionē cū ꝓpoſi to cōfitendi anteꝙͣ vadat hō ad ſacer dotem mundat̉ a peccato ꝙͣtuꝫ ad cul pam. quod eſt ſolius dei. quod etiaꝫ in nuit psͣ. Dixi confitebor ⁊ tu remiſiſti.

Qn̄ica. XV.
Quā remiſſionē peccatoꝝ nobis p̄ſta re dignetur. Qui viuit ⁊cͣ. ¶ Dn̄ica. xv. de epl̓a. Sermo. C L. Onū faciētes no deficiamus. tꝑe em̄ ſuo mete mus nō deficiētes Gal̓. vj. A¶ In his verbis apl̓s tria facit. Primo mo net ad boni factionē. cū dicit. Bonum facientes. Secūdo hortat̉ ad eiuſdē cō tinuationē. cū dicit. Non deficiamus. Tercio ſubdit vtriuſqꝫ remunerationē cū addit. Tꝑe em̄ ſuo metemus nō de ficientes. Quātū ad primū ſcꝫ ad bo ni factionem tria nos inducūt. vicꝫ tp̄s locus. ⁊ fructus. Tp̄us qͥdem ad bonū faciendū oportunū eſt nunc. Un̄. ij. Co rinth̓. vj. Ecce nūc tp̄s acceptabile. psͣ. Ap̄us beneplaciti deus. Unde dū tp̄s habemus oꝑemur bonū. Alioqͥn ꝯtin get illud qd̓ dr̄. Tren̄. j. Uocauit aduer ſū me tp̄s Sene. Oīa aliena ſt̓. tp̄s tm̄ noſtrū eſt. turpiſſima autē iactura eſt q ꝑ negligentiaꝫ fit. Exemplū ca. iiij. G Locus aūt ad bene faciendū ꝯgruus eſt hic. Quia poſt hoc ſeculū nō reſtat alius locus ad oꝑanduꝫ. Ecc̄s. ix. Qd̓ cūqꝫ facere poteſt manus tua inſtanter oꝑare. qꝛ nec opus nec rō nec ſapiētia nec ſcientia erit apud inferos quo tu ꝓ peras. Nam illis qui moriuntur dicit ſpiritus vt requieſcant a laboribus ſu is oꝑa em̄ illoꝝ ſequunt̉ illos. Un̄ me rito rep̄hendunt̉ in hoc mundo vbi la borare debent ocioſi. vbi.ſ. locus eſt cō gruus merēdi. Iob. xxiiij. Dedit ei dn̄s locum pnīe ⁊ ipſe abutit̉ eo in ſuꝑbia. xemplū ca. ij. ¶. ¶ Terciū ſcꝫ fructus benefactionis eſt ꝯgruus. Sap̄. iij. Bo noꝝ laboꝝ glorioſus eſt fructus. And̓ ꝙͣto plus bonū facimus. tanto plus de fructu glorioſo carpimus. Eadem em̄ menſura qͣ menſi fueritis remētiet̉ vo bis Luc̄. vj. Exemplū capl̓o. jͣ. L. B ¶ Secūdo aut hortat̉ nos ad bene fa ctiōis ꝯtinnuationē. cū dicit. Non defi
ciamus. Ad hanc aūt cōtinuationē ne deficiamus quatuor nos ſuſtentant. ¶ Primū eſt fidei fortitudo. qꝛ ip̄a eſt q̄ hoīem fortificat. j. Pe. v. Cui reſiſtite fortes in fide. Unde Luc̄. xxij. poſtꝙͣ ſa thanas expetiuit vt cribraret ſicut triti cum apl̓os tēptationibus dixit dn̄s pe tro. Ego rogaui ꝓ te vt non deficiat fi des tua. Propter quod monet apl̓us Eph̓. iij. Peto. inqͥt ne deficiatis in tri bulationibus meis. glo. ne deficiatis fi de ⁊ operatione. Et Iac̄. j. Patientia opus perfectū habet vt ſitis ꝑfecti ⁊ in tegri in nullo deficientes. ¶ Secunduꝫ eſt qd̓ nos ſuſtinet ne deficiamus a ꝯti nuatione bonoꝝ opeꝝ. ſpei magnitudo de premio. Eſa. xl. Qui ſperant in dn̄o mutabūt fortitudinē. aſſumēt pennas t aquile. volabunt ⁊ nō deficient. Et psͣ. Inquirentes aūt dn̄m noͣ deficient ¶ Terciū eſt qd̓ nos ſuſtentat ne deficia mus a bonoꝝ opeꝝ cōtinuatione. dei ⁊ ꝓximi dilectio. Ande. ij. Re. xxij. Gila tabis greſſus meos. glo. ꝑ charitatem ⁊ nō deficiēt tali mei. Iſte em̄ eſt ignis Leuit̉. vj. qui nūꝙͣ deficiet in altari. ſic̄ exponit glo. quē nutriet ſacerdos.i. rō ſiue homo. ſubijciēs ligna bonoꝝ ope rū. Amor em̄ dei ſicut dicit Hiero. nu ꝙͣ eſt ocioſus. ꝙ ſi operari renuit amor nō eſt. Iſta eſt veſtis nuptialis que ve tuſtate nūꝙͣ ꝯſumit̉. De qua Heut̓. viij Ueſtimentū tuū quo cooꝑiebaris neqͣ. ꝙͣ vetuſtate defecit. ¶ Quartū eſt quod nos ſuſtentat ne deficiamus a bonorū opeꝝ ꝯtinuatione. ſcꝫ paſſionis dn̄i fre quens recordatio. Un̄ Hebre. xij. Re cogitate eū qͥ ꝓ nobis talēͣ ſuſtinuit co tradictionē vt nō fatigemī animis ve ſtris deficientes. In figura cuius ⁊ in li bro Mach̓. on̄debant elephantis ſan guinem mori ⁊ vue vt eos ad pͣliū acu erent. Nam ſic̄ dicit Bern̄. Miles ſpū alis vulnera ſua ꝑuipendit dū benigni ſui ducis vulnera cōſiderat ⁊ aduertit. Exēplū. c. xij. P. E ¶ Tercio ſubdit vtriuſqꝫ remuneratione cū ſubdit. Tꝑe ſuo mētemus nō deficientes. Ubi tria

Dn̄ica. XV.
innuit circa remūerationē. vicꝫ temꝑis cōgruitatem. cū dicit. Tꝑe ſuo. Hic eſt em̄ tp̄s noſtrū ad merendū. ibi v̓o ſuuꝫ ad remunerandū. Psͣ. Cū accepero te pus ego iuſticias iudi. Itē innuit p̄mij copioſitatem. cum dicit. Metemus In meſſione em̄ notatur abundantia. Psͣ Qui ſeminat in lachrymis in gaudio metēt. venientes aūt venient cū exulta. port. ma. ſu. ij. Coꝝ. ix. Qui ſeminat in benedictionibus ⁊ mētet vitam eternā Math̓. v. Merces veſtra copioſa eſt apud deū. Ecc̄i. vlt̓. Modicū laboraui ⁊ multam inueni mihi requiem. Item innuit remunerationis eternitatē. cum dicit. Non deficientes Ioh̓. xvj. Gau dium veſtruꝫ nemo tollet a vobis. Ad quod nos ꝑducat. ¶ De euangelio. Sermo. CLI. Emo poteſt duo Ebus dn̄is ẜuire. Mat. vj. O ¶ In hoc euāgello dn̄s duo facit. Pri mo em̄ inducit ad ꝯtemptū tꝑaliuꝫ. cū dicit. Nemo poteſt duobus dn̄is ẜuire ⁊ poſt. ne ſoliciti ſitis ⁊c̄. Secūdo ac cendit ad amore eternaliū. ibi. Primū querite regnū dei ⁊ iuſticiā eius. ¶ Cir ca primū nota ꝙ dn̄s tangit nobis tres dn̄os quibus a pleriſqꝫ ſolet ẜuitiū ex hiberi. vicꝫ deū. ibi. Non poteſtis deo ſeruire. Item mundū. cum dicit. Et mā mone. Mamona em̄ ſunt mundi diui tie. Item corpus noſtrū. ibi. Ne ſolici ti ſitis aīe veſtre. id eſt tēꝑali vite. quid manducetis. neqꝫ corꝑi veſtro quid in duamini. ¶ Primū dn̄m ponit deū. qꝛ illi p̄cipue tenemur ſeruire. Math̓. iiij. dn̄m deū tuum adorabis ⁊ illi ſoli ſer uies. nec alter dn̄s ſibi in ſeruitio eſt ad bibendus. Propter qd̓ etiam dicit. Ꝙ nemo duobus dn̄is ſeruire pōt ſcꝫ con trarijs. quod vtiqꝫ ſunt deus ⁊ mūdus. Ande nemo poteſt ſeruire deo ⁊ md̓o. Quia Iac̄. iiij. dicit̉. Qui voluerit fieri amicus huius ſeculi inimicus dei ꝯſtituit̉. It̄ etiaꝫ nemo pōt ẜuire deo ⁊ cor pori ſuo. qꝛ Eſa. xxviij. dicit̉. Co angu ſtatū eſt ſtratū ita vt alter decidat. Ro. viij. Qui in carne ſunt deo placere non poſſunt. Primū ergo dn̄m ponendo deū oſtendit ꝙ illi p̄cipue ſeruitiū eſt ex hibendū. ⁊ hoc vtiqꝫ ꝓpter tria. vicꝫ qꝛ iuſtum. quia vtile. ⁊ quia honeſtū. Iu ſtum tripliciter. Primo qꝛ nos creauit Psͣ. Seruite dn̄o in leticia. Et ſubdit cauſam. Scitote qm̄ dn̄s ipſe fecit nos Et certe chariſſimi indigne ferret quili bet ſi res ad ſuū miniſteriū facta ꝯtem pto eo alteri deſeruiret. Sic ⁊ ipſe fac̄. Deut̓. xxxij. vbi. ꝯquerit̉. Prouocauer̄t inquit me in dijs alie. ⁊ obliti ſunt crea toris fui. Secūdo iuſtum eſt ẜuire qꝛ ipſe nos emit. Und̓.j. Coꝝ. vj. Empti eſtis p̄cio magno. Et ſubdit ẜuitium. Glorificate inquit ⁊ portate deū. Que emptio ꝙͣto fuit carior qꝛ nō corrupti libus auro ⁊ argento ſꝫ p̄cioſo ſangui ne. cuius vna gutta p̄cioſior eſt toto mū do. tanto offenſa grauior ſi alteri ⁊ nō ſibi ſeruiremus. Bern̄. Quid eſt inimi co meo veſtroqꝫ plus libet ſeruire ꝙͣ mi hi. nō ille vos paſcit. nō tꝑa veſtra diſ ponit. nō ipſe vos redemit. ¶ Iem ter cio iuſtum eſt ſibi ẜuire qꝛ nobis ſerui uit. Un̄ Luc̄. xxij. Ego ſum inter vos ſi cut qui miniſtrat. Et ſeruiuit nobis in purgatione luti ſpūalis. Un̄ Eſa. xliij. Seruire me feciſtis in peccatis veſtris O qͣntū nobis ſeruiuit ciuitates ⁊ ca ſtella circūeundo ⁊ ſuadendo ⁊ alia la borioſa ꝓ nobis faciendo. ¶ Secūdo ſeruiendū eſt ei quia honeſtum. Si em̄ honeſtū iudicat̉ principibus mūdi hu. ius ſeruire. multo magis illi qui eſt rex regum ⁊ dn̄s dn̄antium. cui ẜm greg. ſeruire regnare ē. Unde beata agatha dixit. Sūma ingenuitas iſta eſt in qua ſeruitus xp̄i comprobat̉. Pro tanto di Ecc̄i. xxiiij. Gl̓ia magna eſt ſequi dn̄m ¶ Tercio ſeruiendū eſt ei qꝛ vtile. ꝓ vno em̄ ſeruitio ⁊ tranſitorio magna merce dem ⁊ eternā retribuit. Math̓. xxv. Ue nite benedicti patris mnei percipite re

Dn̄ica. XV.
gnum. O deus ſi tantū ſeruitiū impen ditur dn̄is tꝑalibus ꝓ vna villa vel du abus. multo magis īpenderent ꝓ vno regno temꝑali ſi ſe illud ſperarent adi piſci. quāto magis tūc deberent deo ſer uire ꝓ regno celeſti. Psͣ. Regnū tuum regnū oīm ſeculoꝝ. In quo regno ipſe creator eternaliter tranſiens miniſtra bit illis. E¶ Secundi vero dn̄i ſer uitiū ſcꝫ mūdi. eſt timendū. ⁊ hoc ꝓpt̓ plura. Primo quia ſeruientes ſibi ſa nos diligit. ſed cum infirmant̉ abijcit. Qd̓ bene ſignatū eſt. j. Reḡ. xxx. in pu ero egyptio. qui requiſitus a dauid qͥs eſſet. Rn̄dit. Puer egyptius ego ſum. ſeruus viri amelechite. dereliquit autē me dn̄s meus. quia egrotare cepi. Qd̓ videmus mundū facere ẜuis ſuis quo libet die. ¶ Item timendū eſt mūdi ſer uitiū. quia ſeruos ſuos tanꝙͣ maleficus inebriat. vt tribulationes magnas ſui ſeruitij nō ſentiant. Narrat ſiquidē be atus augꝰ. ꝙ in qͥbuſdaꝫ ꝑtibus ſolent hoſpites peregrinoꝝ ſuꝑuenientiū bi bitione cuiuſdam herbe animos īmu tare. ita vt credentes ſe equos ⁊ iumen ta eſſe frumēta ad molendina in ſaccis deportent. ⁊ alia grauiſſima faciant. ꝙͣ diu placet ip̄oꝝ hoſpitibꝰ. Sic iſte mu dus ſua dulcedine adeo ſibi ſeruientes infatuat ꝙ grauiſſimos labores ⁊ pun cturas nō ſentiant. Unde gloſa ſuꝑ il lud Tren̄. iij. Inebriauit me abſinthio dicit. Ebrius quid patit̉ neſcit. Abſin thio aut inebriat̉ qui leue eſtimat qd̓ ꝓ mundo patit̉ ⁊ certe illud amarius eſt abſinthio. Nullus em̄ melius nouit a maritudine mundi ꝙͣ ſeruus mundi qͥ experimento ſentit quantus labor c in acqͥrendo. quātus timor in poſſidendo quātus dolor in amittendo. Multi em̄ pͦ dolore amiſſiōis interemerūt ſeipſos Iſti ſunt quoꝝ corda ſpinis ſolicitudi ne remanēt cruētata ⁊ dilacerata. Eſa xviij. Ite ad gentē dylacerata ⁊ cōuul ſam. At ꝓuer. Cor fatui quaſi vas cō tractu. quod ſapīam verbi retinere nō poteſt. quia ſpine exorte ſuffocant illud
¶ Item timendū eſt mundi dn̄ium. qꝛ quicqͥd in ſuo ẜuitio qͥs acqͥſierit totuꝫ in fine recipit. Psͣ. Diues cū interierit nō ſumet cū eo oīa neqꝫ deſcendet cum eo gl̓ia eius. j. Thi. vlt̓. Nihil intulimꝰ in hunc mundū haud dubiū qꝛ nec au ferre qͥd poſſumꝰ. Qꝛ ſicut dicit Bern̄ Mūdus inexeorabilē ſibi ꝯſtituit iani torē. qꝛ de omibus nihil aſportare per mittit. Exemplū de illo qͥ dn̄s eſt in au ri ⁊ argenti fodina qͥ in fine laboris qn̄ laborantes de fouea extrahit. ſic in ore in auribus ⁊ vbiqꝫ locoꝝ ꝑquirit. vt nil deferre valeant. Exēplū ca. v. E ¶ Itē timendū eſt mūdi dn̄ium qꝛ tanꝙͣ tradi tor ẜuū ſuū qͣntucūqꝫ bn̄ ſeruiat hoſti bus tradit. Un̄ hec eſt vox ipſius ad de mones Quēcūqꝫ oſcl̓atus fuero.ſ. tꝑa li ꝓſperitate ipſe eſt tenete eū. Propt̓ hͦ dicit dn̄s Math̓. xix. Diues diuiffici le intrabit in regnum celorum. Exem ¶ Tercijvo dn̄i ſcꝫ cor plū ca. v. O. poris ẜuitiū eſt ꝯtēnendū. De cuiꝰ ẜui cio Ro. xvj. dicit apl̓s. Hmōi xp̄o dn̄o noͣ ẜuiūt. ſꝫ ſuo ventri. Et hec ſeruitus ꝯtemnēda eſt ꝓpter multa. Et primo quia vilis. Paganoꝝ quidem ſevuitus eſt vilis qꝛ ẜuint ligno ⁊ lapidi. ſꝫ hec vi lior ſcꝫ ventris. qꝛ latrina fetidiſſima ē. Propter hoc qͥ huic ẜuituti ſunt ſubie cti fetidiſſimi ⁊ r̄mundi ſunt. Ande iu das in can̄. ſua. Hi ſunt in epulis ſuis macule ꝯuiuantes. ſine timore. ſemet ipſos paſcentes. ¶ Item cōtemnenda eſt ſeruitus ventris quia hoīem natu rali bono ⁊ tꝑali depauꝑat. Quia em̄ naturali bono. id eſt ſenſu ⁊ diſcretione deſtituit. iō nōnulli ſapientes. ſicut pa riſius. om̄ino pueris ⁊ nutricibus pue roꝝ ꝓhibent vinā dari. vt magis in di ſcretione abūdent. Ande Ariſto. in pri mo libro de ſomno. ⁊ vigilia dicit. Pu eris nō ꝯferut vina neqꝫ nutricibꝰ. Dif fert nihil forſitan pueros bibere ⁊ nu trices. Unde experientia didicimus ꝙ illi? qui in puericia a forti ⁊ ventoſo po tu nō cuſtodiunt̉. minuus poſtea ſapiē tes inueniunt̉. Item ꝙ a tꝑali bono de g ij

ONica. XV.
pauꝑat oſtendit̉ ꝓuer. xxj. Qui diligit epulas in egeſtate erit. ⁊ qui amat pin guia nō ditabit̉. ¶ Itē ꝯtemnenda ē ſer uitus ventris quia hoīem ad imaginē dei creatū vilē taꝙͣ porcū fac̄. ij. Pet̓. ij. Hi ſunt velut irratiōabilia pecora. Se net̉. Si ſimus ventri obedientes loco aīaliū nueremur. nō hoīm. Et Hiero. Qui poſt carnem ambulant in ventrē ⁊ libidinē ꝓni quaſi aīalia reputantur Itē ꝯtemnenda eſt ſeruitus corꝑis qꝛ eſt laborioſa ⁊ afflictoria. Un̄ Iob. xx. Cū ſaturatus fuerit eſtuabit ⁊ oīs do lor irruet ſuꝑ eū. Et Ecc̄s. v. Saturi tas diuitis nō ſinit eū dormire. ¶ Item ꝯtemnenda eſt ẜuitus ventris qꝛ hanc ꝯcomitat̉ infirmitas corꝑis ⁊ frequen ter mors. Ecc̄i. vj. In multis eſcis erit infirmitas. ⁊ Ecc̄i.xxxvij. Propter cra pulā multi obierūt. Itē cōtemnenda eſt corꝑis vel ventris ſeruitus qꝛ totuꝫ laborē hoīs requirit. Ecc̄s. vj. Om̄is labor hoīs in ore eius. Et ſequit̉. Sed aīa illius nō implebit̉ bonis. glo. qꝛ ne ceſſe ē iteꝝ comedere. O ſee. iiij. Come dent ⁊ nō faturabūt̉. Ite vltimo ꝯtē nenda eſt ẜuitus corꝑis vl̓ ventris. Qꝛ ad eternā famē ꝑducit. Un̄ Lu. xv. Ꝙꝛ diues multū ẜuierat corꝑi inducͣdo pur pura ⁊ byſſo. epulando quotidie ſplen dide. ⁊ poſt ad tantā ſitim peruenit ꝙ nec guttā aque hr̄e potuit. Un̄ Apoc̄. xvj. Quantū glorificauit ſe in delicijs tantū date ei tormētū ⁊ luctū. Et Hie re.xvj. Seruietis dijs alie. glo. i. demo nibus qͥ nō dabunt vobis requiem. Et ſequit̉. In fame ⁊ ſiti. Exēplū. c. iij. B ¶ De euangelio. Sermo. CLII. Rimū querite re gnū dei. Math̓. vj. H ¶ In his verbis dn̄s duo facit. Primo eniꝫ qd̓ regnū querere debeamus ſpecificat cū dicit. Regnū dei. Scd̓o ꝙͣferuenter querere debeamus inſinuat. cum dicit. Primū.i. an̄ om̄ia. Quia em̄ plura regna ſunt. ideo dn̄s qd̓ regnū querere de beamus ſpecificat. cū dicit. Querite re gnū dei. Eſt em̄ regnū mundi. regnuꝫ dyaboli. ⁊ regnū dei ¶ Regnūmundi eſt quo mediante potentia ſeculari ho mīes mūdani regnant. maiores mino. res. De quo Luc̄. xxj. Surget gens con tra gentē. ⁊ regnū ꝯtra regnum ¶ Re gnū dyaboli eſt quo mediante peccato regnat in pctribus. Un̄ Eph̓. vj. dicit̉ princeps tenebraꝝ.i. peccatoꝝ. Maxi me aut regnat in ſuꝑbis. Iob. xlj. Ip̄e eſt rex ſuꝑ om̄s filios ſuꝑbie¶ Regnū dei eſt quo regnat deus in ſanctis hic ꝑ gr̄am ⁊ in futuro ꝑ gl̓iam. De quo hic cū dicit. Primū querite regnū dei. De his tribus regnis ꝑ ordinē Auc̄. xj. tan git̉ cū dicit̉. Om̄e regnū in ſe diuiſum deſolabit̉. Ecce primū. Si autē ſatha nas in ſe diuiſus eſt quō ſtabit regnuꝫ eius. Ecce ſecundū. Porro ſi in digito dei eijcio demōia ꝓfecto ꝑuenit in vos regnū dei. Ecce terciū. Primū regnū ſcꝫ mūdi eſt ꝯtemnendū. Et hͦ xp̄us do cuit Ioh̓. vj. vbi dr̄. Ieſus autē cogno uiſſet qꝛ vellent eū in regem rapere. fu git. dicens Ioh̓. xviij. Regnū meū nō eſt de hoc mūdo. An̄ cantat̉ de virgini bus ſanctis. Regnū mūdi ⁊ oēm orna tū ſeculi ꝯtempſi ꝓpter amorē dn̄i meſ ieſu xp̄i. Secundū regnū ſcꝫ peccati ē deſtruendū. nō em̄ debemus ꝑmittere vt regnet peccatū in nr̄o mortali corꝑe ſicut ſuadet apl̓us Roꝝ. vj. Tercium aūt regnū ſcꝫ dei docet xp̄us eſſe querē dū. cū dicit. Primū querite regnū dei. ¶ Et eſt querendū qͣdrupliciter: vlcꝫ aut vt emat̉. aut vt rapiat. aut vt furet̉. aut vt donet̉. Primo modo ſcꝫ emendo queſierūt patriarche ⁊ pleriqꝫ alij qͥ a pauꝑibus quoꝝ eſt regnū celo rū elemoſynis emerūt. Beati em̄ pau ꝑes qm̄ ipſoꝝ eſt regnum celoꝝ. Unde ꝯſulit dn̄s Luc̄. xvj. Facite vobis inqͥt amicos vt recipiant vos in eterna ta bernacula. O quō querebant illud ſo licite patriarche emere. ꝑegrinos ⁊ ege nos querēdo. hoſpicio recipiendo. pe

Dn̄ica. XV.
des lauando. corꝑa reficiendo. Sicut ptꝫ de abraam loth thobia tob ⁊ alijs. Un̄ de ipſis dr̄ Heb. xiij. ꝑ hanc.ſ. hoſ pitalitatē quidā placuerūt de angelis hoſpicio receptis ¶ Secūdo modo ſcꝫ violenter queſierūt martyres habere. qꝛ in martyrio eſt magna violētiā. Et certe ipſi lapidati ſunt. ſecti ſunt. in oc ciſione gladij mortui ſūt. ⁊ multis alijs ⁊ grauiſſimis tormentoꝝ generibus. Propter quos dn̄s dicit Math. xj. A diebus ioh̓is baptiſte regnū celoꝝ vim patit̉ ⁊ violenti rapiūt illud. An non rapuit illud latro qͥ licꝫ ante multa ma la fecerat. tn̄ ſubito obtinuit regnū cuꝫ audiuit. Hodie mecū eris in paradiſo Qui gͦ iam rapere didicerat. ⁊ iam mul ta ante rapuerat. ꝑ cordis cōtritionē ⁊ corꝑis paſſionē rapuit regnū celoꝝ. O qualem ⁊ q̄ntā rapinā fecit. nūꝙͣ vltra pauꝑ eſſe poterit. Exemplū in ꝓmptu. ca. iij. H. ¶ Tercio modo qͥdaꝫ querūt vt furent̉. ſicut fecerūt cōfeſſores. qͥ oc cultis or̄onibus ⁊ bonis oꝑibus illud furant̉. Tren̄ iij. Sedebit ſolitarius ⁊ tacebit ⁊ leuabit ſe ſuꝑ ſe. Iuxta illud dn̄i ꝯſiliū Math. vj. Tu aūt cū oraue ris intra in cubiculum ⁊ clauſo hoſtio ora pr̄eꝫ tuū. An noͣ furabat̉ illa emor roiſſa q̄ nullo ſciente fimbriā veſtimē ti ieſu ꝑ quā ſanata eſt tangebat. Exe plum. c. j. E. Quarto ſcꝫ ꝓ dono que rūt hr̄e virgines. qꝛ virginitas ꝑ quam regnū dei ꝯſequunt̉ ꝓprie donū eſt dei: Un̄ Sap̄. viij. Et ſciui ꝙ aliter noͣ poſ ſum eſſe ꝯtinens niſi deus det. Et auḡ. Continentiā iubes. da qd̓ iubes. Ho nō etiam pueri baptiſati regnū dei ꝯſe quūt̉. ſꝫ hi no querūt qꝛ gratis eis ꝯfert̉ dei regnum. Psͣ. Pro nihilo ſal. fa. il. Et illud. Pro nihilo habuerūt terram dēſiderabilem. R¶ Secūdo ꝙͣferuē ter querere debeamus inſinuat. cum di cit. Primū. id eſt ante omnia. Uere q̄ rendū eſt ante omnia regnū dei. ⁊ hoc ꝓpter regni īmenſitatē. excedit em̄ om̄e regnū. Psͣ. Regnū tuū dn̄e regnū om
gitari non poteſt. j. Coꝝ. ij. Quod ocu lus nō vidit nec auris audiuit nec ī cor hoīs aſcendit que p̄parauit deus dili gentibus ſe ¶ Item querendū eſt ante om̄ia ꝓpter inueniendi facilitatē. Exē plum de latrone qui ꝙͣcito dixit. memē to mei dn̄e dū veneris in regnū tuū. di ctū eſt ei. Hodie mecū eris in paradiſo Nunꝙͣ regnū tꝑale tamcito acquirere potuiſſet. in quo rex magnus ⁊ ipſe fa ctus eſt. quia vnuſquiſqꝫ ibi in regē cō ronabit̉. Can̄. iiij. Ueni de libano veni coronaberis. O ꝙͣferuēter quilibꝫ cur reret ad terrā vbi in regē̓ coronari de beret. ⁊ maxime in tali regno. Math. xxv. Uenite benedicti patris mei perci pite regnū. ¶ Item querendū eſt ante om̄ia ꝓpter ſui ꝙͣtum ad populum in intrinſecū tranquillitatē. nulla em̄ erit ibi in populo ſeditio. Eſa. xxxij. Sede bit populus meus in pulcritudine paqꝭ ¶ Item ꝓpter ſui ꝙͣtum ad hoſtē extrin ſecū ſecuritatē. Psͣ. Non accedat ad te malū ⁊ flagellū non appropinquabit tabernaculo tuo. ¶ Item ante om̄ia qͣ rendū eſt ꝓpter regis deſiderantiſſimi ꝯtinuā viſionem. Si em̄ hoīes multū gaudent ꝙ regem tꝑalem ad libitū vi dere poſſunt. ꝗnto magis regem eternū Eſa. xxxiij. Regem in decore ſuo vide būt. Et pͣsͣ. Uidebūt te ⁊ letabunt̉ Itē ante om̄ia querendū ꝓpter ſui fertilita tem. In alijs em̄ regnis vel vniuerſa lis vel ſalteꝫ ꝑticularis inuenit̉ egeſtas ſed ibi ſūma in om̄ibus fertilitas. Psͣ. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Et Eſa. xlix. Non eſurient neqꝫ ſitient am plius. ¶ Item ante om̄ia querendū ꝓpt̓ officij iocunditatē. Nullū em̄ aliud ha bebunt officium ꝙͣ de ſua gl̓ia laudare deum. Psͣ. Beati qui habitant in do. mo tua dn̄e in ſecula ſeculoꝝ laudabut te. Et alibi. Exultabūt ſancti in gloria letabunt̉ in cubilibus ſuis. ¶ Item an̄ omnia querendū ꝓpter regni eternita tē. Luc̄. j. Cuius regni nō erit finis. Et Dan̄. vij. Et regnū eius quod non cor rūpetur. De quo regno auḡ. in li. ſolil̓.

Unica. XVI.
O vere beati qui iam maloꝝ oīm exu ti ſecurt iam de īmarceſſibili gl̓ia. ad re gnū decoris ꝑuenire meruerunt. O re gnum eternū. regnum omniū ſeculoꝝ. lumen indeficiens. ⁊ pax dei que exu perat oēm ſenſum. in qua ſanctoꝝ ani me requieſcūt. ⁊ leticia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ. gaudiū obtinebūt ⁊ exulta tionē. ⁊ fugiet ab eis dolor ⁊ gemitus. Ad quod nos ꝑducat qui vi. ⁊cͣ. ¶ Dn̄ica. xvi. de epiſtola. Sermo. CI. III. N charitate radicati ⁊ fundati vt poſſitis cōprehendere cum om̄ibus ſanctis que ſit latitudo. longi tudo. ſublimitas ⁊ ꝓfundū. Eph̓. iij. D ¶ In verbis iſtis apl̓us duo facit Hortat̉ em̄ ad chari. cū dicit. In chari tate radicati. Et oſtendit eiuſdē vtilita tem. cū ſubdit. Ut poſſitis cōprehēdere ⁊cͣ. Altū em̄ oſtendit qd̓ oēs ſancti cū prehenderūt. Unde neceſſe eſt vt bene radicemur ⁊ fundemur ſi ꝑ virtutes ⁊ bona oꝑa illuc vſqꝫ ꝑtingere volumus Radicationē. aūt ⁊ fundationem no ſtram oſtendit apl̓us in charitate. Ip̄a eſt em̄ fundamentū virtutū ⁊ bonoꝝ in qͣntū ea ſolidat in edificio ſpūali. Ip̄a radix inqͣntum ea viuificat. pullulare ⁊ conſcendere facit vſqꝫ ad fructus cō prehenſionem. Et hoc eſt quod tangit apl̓us. cū dicit. In charitate radicati et fundati vt poſſitis cōprehendere. E ¶ Sed quia inuenit̉ radix nociua que multū impedit nos radicare in charita te. vt illam auellamus ⁊ huic inherere poſſimus. nota ꝙ eſt radix bona. ⁊ ē ra dix mala. Radix mala triplex eſt. ſcilꝫ cupiditatis ⁊ voluptatis ac vanitatis. Quidam em̄ radicant̉ in arena cupidi tatis. Quidā in luto voluptatis. Qui dam in vento vanitatis. De prima.j. Thi.vj. Radixomniū maloꝝ ē cupidi tas. Et ex iſta radice ꝓcedunt quaſi qͥ dam rami. furta. rapine. vſure. fraudes
calumnie ⁊ hinōi. De ſecunda radice Ezech̓.xvj. dicit̉. hieruſalem in ꝑſona mulieris luxurioſe. Generatio tua ⁊ ra dix tua de terra chanaan. Chanaan in terp̄tatur zelotes. Uacantes em̄ hoc vi cio maxime zelotipi fūt. quia in tali nō libenter homo patit̉ conſortē. Propt̓ hͦ multa veniunt homicidia. Et ꝙ de hͦ intelligat̉ autoritas. ſequit̉ poſt pauca. Quando nata es in die ortus tui non eſt p̄ciſus vmbilicus tuus. In vnibili co notat̉ libido tn feminis. ſicut in lum bis in viris. ſicut dicit beatus gregoriꝰ Umbilicum ergo p̄ciſum nō habꝫ. qui toto tꝑe vacat librdini. et ex iſta radice ꝓcedunt ml̓ti mali rami. ſcꝫ fornicatio ſtuprū. adultertum. inceſtus. viciū con tra naturam de qͥbus require in ſermo. ne. Nunc ſcio vere. quia miſit dn̄s an gelum ſuuꝫ. In feſto ſancti petri ¶ De tercia radice̓ dicit̉ Efa. xiiij. De radice colubri egrediet̉ regulus. Coluber di. citur quaſi colens vmbras. In vmbra vero notat̉ vanitas que nihil ē. Regu lus dicitur ſerpens quidā quaſi dn̄ans alijs. De radice ergo colubri egrediet̉ regulus. quia de radice vanitatis ⁊ ſu perbie egredietur deſideriū dn̄andi. Et ex iſta radice ꝓcedūt ambitiones. con tentiones. emulatiōes. oppreſſiones ⁊ hmōi. Has tres malas radices debe. mus euellere ſi in bona radice. id ē ca ritate cupimus radicari. Iuxta qd̓ con ſulit apoſtolus dicens. In charitate ra dicati ⁊ fundati. Et primo vt nulla tē ptatio poſſit nos a dei amore auellere. Sic radicatus fuit apl̓us Roma. viij. cum dicit. Quis nos ſeꝑabit a charita te dei. Et poſt ſubdit. Certus ſuꝫ quia neqꝫ vita neqꝫ mors neqꝫ vlla alia crea tura poterit nos ſeꝑare a charitate de que eſt in xp̄o ieſu. ¶ Secundo vt ſic ra dicati ⁊ fundati tanꝙͣ arbores bone in charitate poſſimus magis ac magis ꝓ ficere ⁊ creſcere. Eph̓. iiij. Ueritateꝫ fa cientes in charitate creſcamus. ¶ Ler cio vt radicati ⁊ fundati in caritate ta ꝙͣ arbores flores ⁊ ramos virtutū va

Dn̄ica. XVI.
leamus ꝑ boni exempli extenſioneꝫ ad ꝓximos longe lateqꝫ diffundere. j. Thi iiij. Eſto exemplū fidelium. in verbo. in cōuerſatiōe. in charitate. in fide ⁊ in caſtitate. F¶ Secūdo autē huius ca ritatis ⁊ radicationis ſubdit vtilitateꝫ cum dicit. vt poſſitis cōprehendere cuꝫ om̄ibus ſanctis que ſit latitudo longi tudo ⁊cͣ. O ꝙͣfelix radix que v̓tute ſua intantū ramos opeꝝ noſtroꝝ ꝓtendit. vt talem fructum que om̄s ſancti com p̄henderūt ⁊ nos comp̄hendere poſſi mus.ſ. regnū celeſte. quod delectabile ex quatuor oſtendit̉. ¶ Ex ſublimitate ꝙͣtū ad dei viſionē quē ſupra tanꝙͣ ſpe culū habent Eſa. xxxiij. Regem in de core ſuo videbunt. Et certe hec eſt vita eterna vt cognoſcant te deuꝫ. Si aliud bonū non eſſet ibi hoc ſolum ſufficeret Ioh̓. xiiij. On̄e on̄de nobis patrē ⁊ ſuf ficit nobis. ¶ Itē eſt regnū delectabile ex latitudine ꝙͣtum ad ſocietatis ampli tudinē charitatē ⁊ iocunditatē. Apoc̄. vij. Uidi turbam quā dinūerare nemo poterat ex omnibus gentibus ſtantes ante deū. Inter quos etiam lata chari tas. qꝛ nulla inter ipſos inuidia. psͣ. Si cut letantiū oīm habitatio eſt in te. Itc mira iocuditas. psͣ. Ecce ꝙͣbonū ⁊ ꝙio cundū habitare fratres in vnū. Item exultabunt ſancti in gl̓ia letabunt̉ in cū bilibus ſuis. Item eſt regnum delecta bile ex ꝓfunditate. ꝙͣtum ad cognitio nem.j. Coꝝ. xiij. Nunc cognoſco ex ꝑ te. tunc. autē cognoſcam ſicut ⁊ cogni tus ſum. ¶ Item eſt delectabile ex lon gitudine. ꝙͣtum ad eternitatē. Psͣ. Re gnū tuū dn̄e regnū oīm ſeculoꝝ. Luc̄. j. Regni eius nō erit finiſ. Et hoc eſt qd̓ dicit apl̓us. At inquit poſſitis cōprehē dere cū oībus ſanctis q̄ ſit latitudo. lōgi tudo ſubli. ⁊ ꝓfundū. Hec qͣtuor etiaꝫ poſſunt notari Eſa. lx. Tunc inquit vi debis ſcꝫ dei ſublimitatē. ⁊ afflues ꝓpt̓ viſionis eternitatē. ⁊ mirabitur ꝓpter cognitionis ꝓfunditatē. ⁊ dilatabitur cor tuū ꝓpter ſocietatis in charitate io cunditate latitudinem. Ad quā nos ꝑ.
ducat ille qui viuit ⁊ regnat ⁊cͣ. ¶ De euangelio. Sermo. CLIIII. Cceſſit ⁊ tetigit io Eculū. Hi aūt qͥ portabat ſteterūt. Et ait ieſus. Adoleſcens tibi dico ſur ge. Et reſedit qͥ erat mortuꝰ ⁊ cepit lo qui. ⁊ dedit illū matri ſue. Lu. vij. G ¶ Expoſita hyſtoria miraculi ꝙͣtū ad lrām duo ſunt ꝙͣtum ad morale inſtru ctionē penſanda. Unū de adoleſcentis morte quā tangit euangeliſta. cū dicit. Ecte defunctus efferebatur. Aliud de eiuſdem ꝑ dn̄m reſuſcitatione. quā tan git. cū dicit. Acceſſit ⁊ tetigit loculū. Et poſt ſequit̉. Et reſedit qͥ erat mortuꝰ ⁊cͣ ¶ Quātū ad primū notandū. ꝙ adole ſcens mortuus qͥ efferebat̉ ꝑ portā ciuſ tatis deſignat quēlibet peccatorē qui ꝑ peccati malicia occidit aīaꝫ ſuā. Pctm̄ em̄ mortale ideo morti comꝑat̉. quia ſi cut mors corporalis nōͣ eſt niſi ſeꝑatio aīe a corꝑe. ita mors ſpūalis que fit ꝑ pctm̄ nō eſt niſi ſeꝑatio aīe a deo. Iux illud Eſa. lix. Iniqͥtates vr̄e diuiſe. int̓ vos ⁊ deū vr̄m. Et ſicut hō qn̄ morit̉ primo diſtꝑat̉. poſtea infirmat̉. poſtea morit̉. poſtea effert̉. ⁊ poſtea ſepelitur. Sic pctōr primo diſtꝑat̉ in cogitatiōe infirmat̉ in delectatione. morit̉ ꝑ ꝯſen ſum. effert̉ ꝑ opus. tumulat̉ ꝑ ꝯſuetudi nē. Mala quidē mors q̄ ē in ꝯſenſu. ſꝫ peior qͣ fit in oꝑe. ſꝫ peſſima q̄ eſt in con ſuetudine. De nulla tn̄ eſt deſperandū Un̄ ⁊ dn̄s in ſignū huiꝰ tres mortuos ſuſcitauit. Puellā in domo. iuuenē in publico. lazaꝝ in ſepulcro. Per puellā intelligitur ꝯſenſus peccati in corde. ꝑ iuuene in porta qn̄ ꝯſenſus exit in op ꝑ lazarum in ſepulcro qn̄ ſepelit̉ in cō ſuetudine. Et licet ex ꝑte ſaluatoris eq lis ſit poteſtas ſuꝑ quālibet mortem. tn̄ ꝙͣtum ad peccatorē vnā difficilioreꝫ altera on̄dit. Nam puelle dixit Mat. ix. Puella ſurge. ⁊ ſtatiꝫ ſurrexit. Ado leſcenti de quo hic agit̉ plura vba dixit q iiij

Dn̄ica. XVI.
Adoleſcens tibi dico ſurge. ⁊ loculū te tigit. Lazarus v̓o fremitu ⁊ clamore et multoꝝ lachrymis ſuſcitat̉. qꝛ inuetera ti in malicia difficile auellunt̉ a ꝑuerſa ꝯſuetudine. Sic ergo euangeliſta cum agit de adoleſcente qͥ defunctus ꝑ por tam efferebat̉. peccatorē qui de ꝯſenſu exit in opus deſignat. H ¶ Sed eiꝰ reſuſcitationē ꝑ dn̄m innuit. cum dicit. Acceſſit ⁊ tetigit loculū: Et ponit que dā reſuſcitationē antecedentia. cū dicit Acceſſit ⁊ teti. lo. ⁊ dixit. Adoleſtens ti bi dico ſurge. Quedā reſuſcitationē cō comitantia. cū dicit. Et reſedit quierat mortuus. Quedā reſuſcitatione ſubſe quentia. cū dicit. Et cepit loqui ⁊ dedit eū matri ſue. Que om̄a ꝯcurrūt ad ſpi ritualem re ſuſcitatio pē. Accedit eī dn̄s ꝑ gratie infuſionē tangit loculū ꝑ fla gelli īmiſſionē. ⁊ ait ꝑ p̄dicationis in formationē. Adoleſces tibi dico ſurge Iſti ſunt tres nuncij ſcꝫ gratie inſpira tio. flagelli īmiſſio. ⁊ p̄dicatio. de quibꝰ aliquis vel omnes p̄cedunt faciem ſuā in oēm locū quo ipſe vēturus eſt. Pri mus nūcius.ſ. gratie inſpiratio mittit̉ peccatori vt periculoſum ſtatu ſuū in telligat. id eſt intus legat. Unde Iob. xxxij. Inſpiratio om̄ipotentis dat intel ligentiam. Ipſe em̄ dn̄s hoc modo ad oſtium conſcientie peccatoris ⁊ pulſat inſpirando dicens. O homo vſqꝫ quo obliuiſceris me in finem vſqͣꝫ quo auer tis faciem tuā a me. ꝙͣdiu ponam con ſilia in anima tua. ſcꝫ inſpiratiōis. Per hunc nunciū vocata venit maria ma gdalena. Et quia ml̓ti peccatores hu ius nuncij conſiliū deſpiciunt dicentes In conſiliū tuū nō veniat anima mea ideo ⁊ alium nunciū ſcꝫ flagellationis adiungit cum quaſi loculū tangit. Lo culum dn̄s tangit qn̄ flagellis corpus atterit. Hic nuncius efficacior eſt alijs citius em̄ ꝓficit in obſtinato peccatore. vna acuta alia grauis infirmitas ꝙͣ in ſpiratio vel p̄dicatio. Unde Oſee.vj. In tribulatione ſua mane conſurgent ad me. Bene dicit. mane ꝯſurgēt. quia
iſte nuncius p̄ alijs facit accelerare. psͣ. Multiplicate ſunt infirmitates eoruꝫ poſte a accelerauerūt. Exemplū ca. xvj. B. Un̄ ⁊ in hoc euangelio dicitur. ꝙ poſtꝙͣ dn̄s loculū tetigit. hi qui porta bant ſteterunt. Quatuor em̄ ſunt a qui bus portat̉ peccator. vicꝫ amor pecca ti. tantū em̄ diligit peccatum ꝙ nō vult dimittere. Prouer. j. Aſqꝫ quo paruuli diligitis infantiam. ⁊ ſtulti que noxia ſibi ſunt cupiūt. Item timor penitentie Timet em̄ confiteri ꝓpter verecundiaꝫ ⁊ ſatiſfactionem. Psͣ. Trepidauerunt timore vbi nō erat timor. Item terciū eſt ꝓſperitas vite. quia multū confortat peccatorē. corꝑis ⁊ rerum proſperitas. Prouer. j. Proſperitas ſtultoꝝ perdet illos. Quartū eſt p̄ſumptio venie. Di cit em̄ peccator. quia deus miſericors totum dimittet. Ecc̄. xxxvj. O preſum ptio nequiſſima. vnde creata es. coope rit om̄imoda maliciam quia ꝓmittunt ſibi impunitate. Hi quatuor portitoreſ ſubſiſtunt quādo dn̄s loculū corporis caſtigando tangit. Huic nuncio ⁊ ter cium ſcꝫ p̄dicationis adiūgit. Unde ſe quit̉. Et ait p̄dicando. Adoleſcens ti bi dico ſurgē. Surge in ꝙͣ qui dormis. ⁊ exurge a mortuis ⁊ illuminabit tibi chriſtus. O quot ſunt per hūc nunciū a morte ſpirituali reſuſcitati. Nec mi rum. Uerbum em̄ dei viuificat. Ande fons vite dicitur. Prouerbioꝝ. xiij. Et Ioh̓is. v. dicit dn̄s. Uerba que ego lo quor ſpiritus ⁊ vita ſunt. Huius exem plum habemus Ezech̓. xxxvij. de cam po mortuoꝝ pleno oſſibus. vbi dictū ē ꝓphete. Fili hoīs vaticinare de oſſibꝰ iſtis ⁊ dices eis. Oſſa arida audite ver bum dn̄i. Et ſequitur. Hec dicit dn̄s de us oſſibus. his Ecce ego intromitto in vos ſpiritum ⁊ viuetis. Unde Actuū. x. Tū petrus p̄dicaret gentilibus mor tuis in peccatis. cecidit ſpirituſſanctus ſuper omnes qui audiebant eum. Un de poſt iuſſit eos baptizare in nomine dn̄i. ⁊ ſic mortui ſpiritualiter reuirerūt Unde hic poſt verbum dn̄i ſequitur.

Duica. XVII.
Et reſedit qui erat mortuus. Exēpluꝫ I ¶ Et hoc eſt qd̓ comitat̉ ca. vj. E. reſuſcitationē ſcꝫ ſeſſio. Reſidet gͦ pec cator qui fuerat mortuus d̓ peccato ſe leuādo. ⁊ illud in quo tacuerat ab omī nando. Hac ſeſſionem approbat deꝰ. Un̄ psͣ. Domine tu cognouiſti ſeſſionē mea ⁊ reſurrectionē meā. Item reſidet peccator qͥ fuerat ſpūaliter mortuꝰ de peccatis in quibus fuit ſe hūiliādo. et eadē ex cōtritione flendo. Iuxta illud Eſaie.xlvij. Deſcēde ſede in puluere. Sic rex niniue ſedit in cinere ⁊ cilicio peccata deflēdo. R¶ Et cepit loqui ⁊ reddidit eū matri ſue. Hic tagit reſu ſcitationē ſubſequentiā qꝛ vere pctoͣr poſtꝙͣ reſedit ꝑ peccati cōtritione inci pit loqui ꝑ cōfeſſiōeꝫ. Iuxta illd̓ Eſa. xliij. Narra ſi quid habes vt iuſtifice ris. Bene dicit vt iuſtificeris. quia qui abſcōdit ſcelera ſua non iuſtificabitur Ecc̄. Sed qͥ narrat iuſtificat̉. Un̄ Da uid poſtꝙͣ homicidiū ⁊ adulteriū ꝑpe traſſet. ⁊ cōfeſſus fuiſſꝫ dicēs ad natha peccaui. ⁊ natha ex p̄cepto domini ſta tim ſubintulit. trāſlatum eſt peccatum tuū. Un̄ dicit Augꝰ. O breue verbuꝫ peccaui. o tres ſillabe que portas aꝑi unt paradiſi. dixit dauid. peccaui. ⁊ na thanſtatim miſſus a dn̄o ſubintulit. trāſlatum eſt peccatū tuū. Et reddidit eū matri ſue.ſ. eccleſie ad ſatiſfactionē Peccator em̄ ꝑ ſe cū pauꝑ ſit ſatiſface re non valet. ſed poſtꝙͣ in gremiuꝫ ma tris ſue reponit̉ participe eum fac̄ ma ter laborū omniū bonoꝝ filiorū. Pro pter quod dicebat psͣ. Particeps ſum ego omniū timentiū te. Unde mat̉ ec cleſia de bonis que boni filij theſariza uerūt ſatiſfacit ꝓ debitis filij redditi ⁊ pauꝑis. Un̄ Baruch..iiij. dicit hierl̓m tanꝙ eccleſia filijs talibus. Aīeqͥores eſtote filij. Et ſequitur. Sicut enim fu it ſenſus veſter vt erraretis a deo. deci es tantum iterū conuertentes require tis eum. quia merita aliorū ſupportat eum. Rogemus et nos dominuꝫ vt re ſuſcitet ⁊c̄.
¶ Dn̄̄ica decimaſeptima de Sermo.C. I. vl. epl̓a. Oliciti ſeruare vnitatē ſpūs in vinculo pa cis Ephe. iiij. L¶ In his verbis apl̓us tria fanit. ¶ Primo mo net ad vnitatē ſeruandā. cū dicit. ſerua re vni. ſpi. ¶ Scd̓o oſtendit modū cō ſeruationis. cū dicit In vinculo pacis ¶ Tercio monet ad vtriuſqꝫ ſolicitudi nē cū dicit. Soliciti ſeruare vnitatem ¶ Quantū ad primū nota ꝙ triplex ē vnitas quā oſtendit nobis neceſſariaꝫ ſcꝫ vnitas intellectutꝭ. et hec eſt ꝑ fidei identitatē. ꝓ quo dicit. Unus dn̄s. vna fides. vnū baptiſma. ¶ Secunda vni tas affectuū. ⁊ hec ꝑ recta ⁊ cō cordem voluntatē. Pro quo dicit. Unus ſpūs ſicut vocati eſtis. in vna ſpe vocatōis veſtre. ¶ Tercia eſt vnitas cōuerſatio nis. et hec fit vniformē morū honeſta tē. Pro quo dicit. Digne ābuletis cū omni humilitate ⁊ māſuetudine. cum patiētia ſupportātes inuicē in caritate Psͣ. Deus qui inhabitare facit vnius moris in domo. Hanc triplicē̓ vnitatē habuerūt apoſtoli. De qͥbus d̓r Actu. iiij. Multitudinis credentiuꝫ erat cor vnum. ꝙͣtum ad primū. ⁊ aīa vna ꝙͣtū ad ſecundū. nec aliquis aliqͥd ſuū eē di cebat. ſed erant illis oīa cōmunia. ꝙͣtū ad terciū. M ¶Scd̓o oſtendit mo dū cōſeruationis p̄dicte vnitatis. cum dicit. In viyculo pacis. Inuenit̉ autē triplex vinculū qd̓ ligat predictā tripli cē vnionē ne diſſoluat̉. videlicet vincu in ſapientie. caritatis. ⁊ pacis. ¶ Uin culū ſapiētie ligat intellectuū vnitateꝫ ne fides diuerſificet̉. Un̄ Ecc̄i. vj. Au di fili mi. et accipe conſiliū intellectus Et poſt ſubdit de ſapientia. Subijce humerū tuū. id ē actus tuos ſuppone magiſterio illius et porta illā. ⁊ ne ac cidieris in vinculis eius. Sicut illi de quibꝰ. ij. Thimo.iiij. d̓r. ꝙ a veritate au ditu auertent. quia ſana doctrinā non

Dominica. XVII.
ſuſtinebunt. quā doctrinā ſi audirēt̉ a veritate nō auerterēt. Uencula em̄ illiꝰ alligatura ſalutis. Sicut d̓r Ecc̄. vj. ¶ Sed vinculū caritatis ligat affectuum vnitatē vt volūtas concors habeatur. Col̓. iij. Suꝑ oīa caritatē habētes qd̓ eſt vinculū ꝑfectiōis. Et Phil̓. ij. Idē ſapiatis eandem caritate habētes. Sed vinculū pacis ligat vnitatē ꝯuer ſationis per morū vniformitatē. Und̓ hic dicit. Seruare vnitatē ſpūs in vin culo pacis. Differentia em̄ moꝝ vt fre quenter inducit cōtrarietatē animorū Un̄ Heſter. xiij. aſſuerus de iudeis ſcri pſit ꝙ quia nouis vterent̉ legibꝰ ⁊ cō tra conſuetudine oīm gentiū facerent: vniuerſarum concordiā nationuꝫ ſua diſſenſione violarent. Propter qd̓ reli gioſi quos oportet inſiml̓ habitare vt pacifice viuant ad moꝝ vniformitatē ꝑ regulā ⁊ alia ſtatuta regulant̉. N ¶ Tercio monet ad vtriuſqꝫ ſolicitudi neͣ ſcꝫ vt ſolicite caueamus ne vinculū p̄dicte vnitatis diſſoluat̉. cū dicit. So liciti ſeruare vnitatem. Et ponit in ho dierna epiſtola quinqꝫ ad hͦ nobis ne ceſſaria. ¶ Primo huilitatē cū dic̄ Cū omni huilitate ne ſcꝫ vnꝰ alteri ſe p̄po nat. quod frequēter eſt cauſa diſcordie ꝓ tāto inter ſuꝑbos ſemꝑ ſunt iurgīa. ſicut d̓r Prouer. xiij. quia vnus alteri nō patit̉ ſubeſſe. Et bene dicit. cū om̄i hūilitate. Quia triplex eſt gradus hu militatis. ſcꝫ ſubdere ſe maiori. ſubde re ſe pari. ſubdere ſe inferiori. ſicut dic̄ glo. ſuꝑ illud Matt. Sic em̄ decꝫ nos implere omnē iuſticiaꝫ. Et talis hn̄ili tas multū ſtringit vinculū vnitatis et pacis. ¶ Scd̓o ponit manſuetudinem cū dicit. Et māſetudīe. ne ſcꝫ alicui in iuriaꝫ inferamus. qd̓ multis ſolet eſſe cauſa diſſenſionis. Māſuetudinis aūt eſt nemine irritare. Un̄ apl̓us Thi. p̄ci piebat vt doceret non litigioſos eſſe ſꝫ modeſtos eſſe oēm oſtēdetes manſue. tudinem ad omnes hoīes. Et bn̄ dicit oēm māſuetudinē. quia voluit ꝙ nec
tarent. quia pleriqꝫ ſunt ⁊ ſi tacent ver bo. nihil faciūt facto. ſigno tn̄ iniuriaꝫ inferunt. Hāc oēm māſuetudinē oſtēͣ. dit ſe dauid habuiſſe cū dixit Memen to dn̄e dauid ⁊ oīs māſuetudinis eius ¶ Tercio ponit patientiā. cū dicit Cū patientia. vt iniurias patiēter ſuſtinea mus etiā ſi reddere poſſemus Hoc em̄ multū cōſeruat vnitatē ⁊ paceꝫ. Theſ. v. Uidete ne quis malū ꝓ malo reddat vllo mō ſcꝫ nec verbo nec facto exem plo chriſti. qͥ cū malediceret̉ non male dicebat. cū pateret̉ non cōminabat̉. jͣ. Pet̓. ij. Exemplū ca. vj. I ¶ Quarto ponit cōpaſſionē.ſ. graues aliorū mo res ſupportādo. ꝓ quo dicit. Suppor tantes inuicē in caritate. Gal̓. vj. Alt̓ alteriꝰ onera portate. Graue vtiqꝫ onꝰ ꝑuerſitas morum. qꝛ tn̄ ſupportare de bemus ꝑ compaſſionē. ⁊ offenſe codo nationē. Unde Col̓. iij. Supportātes inuicē ⁊ donantes vobiſmetipſis. Quinto ponit caritatē. cum dicit. In caritate ſcꝫ inuicem ſeruiendo. qd̓ mul tū vnit ⁊ pacis vinculū ſtringit. Gal̓. v. Per caritatē ſeruite inuicē Nā chri ſtus hoc exemplū nobis reliquit cum pedes diſcipuloꝝ lauit. ⁊ ſubdit. Exē plū dedi vobis vt et vos ita faciatis. ¶ De euangelio. Sermo. CLVI. Idropicus erat an̄ illum ipſe v̓o app̄henſuꝫ ſanauit eū ac dimiſit. Lu. xiiij O Notandū ꝙ ſicut dn̄s oliꝫ cor poraliter hydropicū curauit. ſic etiam nunc quotidie curat ſpūalē. Un̄ iuxta hoc in p̄miſſis verbis duo principalit̓ ſunt aduertenda. Unū ex ꝑte infirmi. ſ. jnfirmitatis genus. cū d̓r hydropicꝰ Aliud ex ꝑte dn̄i. curatiōis.ſ. modus cū d̓r. Ipſe v̓o app̄benſum ſanauit eū ac dimiſit. ¶ Circa primū notandū ꝙ cū p̄dicto genere infirmitatis legimus ſepteꝫ genera infirmitatū ſanaſſe dn̄m ꝑ que intelligunt̉ ſepteꝫ mortalia pec

Dnica. XVII.
cata ¶ Sanauit em̄ fillū reguli febri citantem ſcꝫ ꝑ ſuꝑbiaꝫ. que ſuꝑbia no tat̉ in hoc ꝙ filius reguli d̓r Ioh. iiij. Erat quidā regulus cuius filius infir mabat̉ capharnaū. Et poſt ſequitur. Rogauit eū vt ſanaret filiū eius. Su vbia enim eſt elatio vicioſa que inferi orē deſpicicēs ſuꝑioribus ⁊ paribꝰ ſa tagit dn̄ari. Pſalmiſta Suꝑbia eoruꝫ qui te oderūt aſcendit ſꝑ. Un̄ Math. xxiij. de ſuꝑbis preſbyteris d̓r. Amant primos acubitus in cenis. ⁊ primas ca thedras in ſynagogis ⁊ vocari ab om̄i bus rabi. Sꝫ certe regulus quia deuo te rogabat ieſum ꝓ filio. id eſt ꝓ anīa audiuit. Uade filius tuꝰ viuit. Exem plum ca. xj. G. ¶ Secūdo ſanauit ce cos ſcꝫ ꝑ inuidiam excecatos. Math. xxj. Acceſſerumt ad eū ceci in templo ⁊ ſanauit eos. Inuidia em̄ eſt egritudo animi ex felicitate alteriꝰ ꝓueniēs na turaliter nocens inuidenti. Unde ſuo nomine cecitatem animi oſtendit. In uidus em̄ d̓r quafi nō vidēs. eo ꝙ bo num alteriꝰ videre nō poſſit. Un̄ Iob ij. Per die incurrūt tenebras Quod ex ponit gloſa de inuidis dicens. Per diē id eſt alterius ꝓſperitatē incurrūt tene bras. id eſt obcecationē mentis. Unde Grego. Inuidi debent ꝑpendere quā ta ſit eoruꝫ cecitas. quia alieno ꝓfectu deficiunt. aliena leticia contabeſcunt. Cyprianus de inuidia dicit. Iſte zelꝰ finem non habet ꝑmanēs iugiter ſine fine cū cetera vicia finiant̉. quanto ille ꝓfecerit ſucceſſu meliore cui inuidetur tanto inuidus in maius incendiū liuo ris exardeſcit. Huiꝰ vultus minax. tor uus aſpectus. pallor in facie. tremor in labijs. ſtridor in dentibus. verba rabi da. effrenata cōuicia. manus ad violē tiam ꝓmpta. que et ſi gladio non nocꝫ odio tn̄ furibunde mentis armata eſt. Exemplū ca. xvij. A ¶ Tercio ſanauit arreꝑtos a demonio. ſcꝫ ꝑ iracundiā. Luce. viij. de illo in quo fuit legio. Et xiij. dixit dominus. Ite dicite vulpi illi ſeꝫ berodi demonia eijcie ⁊ ſanitates
ꝑficio. Unde de ipſo dicitur Actuū. x. Qui tranſijt benefaciendo ⁊ ſanando omnes opp̄ſſos a diabolo. Et bene ꝑ arrepticios tracūdi deſignant̉. Ira em̄ eſt furor cōcitati animi vlciſcendi libi dine furens Unde Ecc̄i..xxvij. Ira nō habet miſericordiā nec erupens furor et impetū cōcitati ſpiritus quis ferre poterit. Unde ſepe ligant̉ ſicut ⁊ a de monio rapti. Ande Oratius. Ira bre uis furor eſt aīm regens. Et ſubdit. Hunc frenis. hūc tu compeſce catenis P¶ Quarto ſanauit paraliticos et plures in lectis languētes.ſ. ꝑ pigrici am et accidiam. Luce. vij. Inuenerunt ſeruum ſanu qui languerat. Et Io. v. dixit dominus illi qͥ. xxxviij. annos ha bebat in infirmitate. ⁊ tacebat in lecto Surge inquit. quaſi diceret. noli am plius per pigriciā et accidiā iacere. tol le grabatu tuum ⁊ ambula. ⁊ ſtatiꝫ ſa nus factus eſt homo. Accidia em̄ vel pigricia eſt tarditas corꝑis mētu cōſe quentis laboris. Ecc̄i. iiij. Stultus cō plicat manus ſuas et comedit carnes ſuas dicens. Melior eſt pugillus cum requie ꝙͣ plena vtraqꝫ manus cum af flictione. etiam ſi aliquod bonum cōci pit extinguit̉ ꝑ accidiaꝫ. Quod figna tur. iij. Re. iij. in muliere que pepe rerat puerum. Mortuus eſt inquit filiꝰ eius nocte dormiens quippe oppreſſit euꝫ Multer filiuꝫ parit cum anima bene oꝑari incipit. ſed dormieys ipſum op primit cū pigriciā dn̄ante. qd̓ inceꝑat nō vult conſummare. ¶ Quinto ſana uit manū aridā ⁊ ꝯtractā habentem ꝑ auariciā. Matth.xij. Extende manuꝫ tuā. et extendit et reſtituta eſt ſanitati: Auarus em̄ manū habet ad accipien dum extentam ⁊ ad dandū contractā Sed dominus auarū ⁊ cupidū ſanat vt pauperi manum extēdat. Prouer xxxj. Manuꝫ ſuā aperuit inopi ⁊ pal mas ſuas extendit ad pauperem. Sic curauit zacheum Luce. xix. Exempluꝫ in promptuario capitulo. xv. L ¶ Sexto ſanauit hydro picuꝫ de quo bic

Dn̄ica. XVII.
legit̉. et eſt morbus ſubcutaneus deſi gnans peccatū gule. qꝛ talis quāto plꝰ bibit. tanto plus ſitit. Sic gulo ſus qn tūcunqꝫ comedat vel bibat ſemꝑ tamē cutēʳ corꝑis ſui ſitit ⁊ deſiderat implere Un̄ tales dicūt Sap̄. ij. Uino p̄cioſo ⁊ vnguentis impleamus nos. Et dicit gloſa ꝙ hydropicus habet anhelitū fe tidū. qd̓ ſꝑūaliter ꝑtinet ad guloſū. psͣ Sepulcrū patens eſt guttur eoꝝ. E ptimo ſanauit muliere patientē fluxū ſanguinis ꝑ luxuriā. Luce. viij. Et ecce mulier erat in fluxū ſanguinis ab an nis duodecim ⁊ tetigit fimbriā ⁊ ſana ta eſt Et bn̄ luxuria ꝑ ſanguinis fluxū mulieris deſignat̉. quia ſicut vnū ita ⁊ reliquū coinqͥnat. Un̄ prouer. vj. Qui ingred it̉ ad vxorē ꝓximi ſui nō erit mu dus cū tetigerit eā. Pro quo Apoca. xiiij. d̓r. Hi ſunt qͥ cū mulieribꝰ nō ſūt coinquinati. virgines em̄ ſunt Q Secundo ſequit̉ curationis modꝰ. ibi Ipſe v̓o app̄henſum ſanauit eū ac di miſit. Circa quā ſanationē quinqꝫ ſūt penſanda. ¶ Sanauit em̄ clementer. nullus em̄ ip̄m infirmū obtulit. nullꝰ ꝓ ipſo interceſſit. forte quia ꝓpter pau pertatē nullū amicū habuit. Sed chri ſtus ſola ductus clemētiaᵇ app̄hēſum ſanauit. Licet em̄ diuitibus promptus ſit. plus tn̄ pauꝑibus. Qd̓ pauci mēdi coꝝ faciunt Lu. iiij. Euangelizare pau peribꝰ miſit me. ſanare cōtritos corde. Itē in hoc oſtendit̉ ſua clemētia ꝙ ap prehēdendo tangere voluit egrotum. qd̓ pleriqꝫ medicoꝝ abhorrent facere. Sꝫ que magis abominabilis infirmi tas. ꝙͣ ſpūalis que ꝑ peccatū incurrit̉. quod patet in lucifero. qui cū pulcerri mus eēt angeloꝝ ex ſolo peccato adeo abominabilis factus eſt vt abſqꝫ ma gno horrore videri non poſſit ꝙͣto mi nus tangi. Sed chriſtus etiā et talibꝰ intantū ſe familiare̓ exhibuit. māduca do ⁊ bibendo cū illis. qd̓ etiā a pluribꝰ ſibi improperatū fuit Marci. ij. Qua re inquiunt cum publicanis ⁊ peccato ribus māducat magiſter veſter. Et ip
ſe reſpondit. Non egent ſani medico. ſed qui male habent. ¶ Secūdo ſana uit ꝑfecte. quia totū hominē ⁊ ex toto quia ſanauit eū ac dimiſit Qd̓ nō faci unt alij medici. Imo indignabant̉ ei de hoc illi qͥ ſibi videbant̉ medici. Un̄ Ioh. v. dicebat eis. Mihi indignami ni. qꝛ totū hominē ſanū feciin ſabba to. Et Lu. xiij. Ite dicite vulpi illi. Ec ce demonia eijcio ⁊ ſanitates ꝑficio. Nam ſumma dei pietas veniam non dimidiabit. Aut nihil aut totum ꝓpici ando dabit. R¶ Tercio ſanauit leui ter. non vrēdo. non ſecando. nec potio nes dando. ſicut alij medici faciūt. Sꝫ tm̄ miſerendo. Unde euangeliſta non plus dicit ꝙ fecerit niſi ꝙ ſanauit ac di miſit. Sap. xvj. Miſericordia tua ad ueniens ſanabat oēs. Sic ſanari pete bat dauid cū dicebat. Ego dixi dn̄e mi ſerere mei ſana anima mea qꝛ peccaui tibi. Et Mathei. viij. Tm̄ dic vbo ⁊ ſa nabitur puer meus. Uel etiā ſemel tā gendo. Luce. xvij. Cum tetigiſſet auri cuiam ſanauit eum. Uel certe ſe tangi ꝑmittēdo. Luce..vj. Omnis turba q̄re bat eum tagere. quia virtus de illo exi bat et ſanabat omnes. ¶ Quarto ſana uit gratis qꝛ nec ante nec poſt aliquid ab infirmo extorſit. quia ſanauit ac di miſit. Quod certe alij medici non faci nnt. quia ante etiam ꝙͣ infirmum ve ſint videre volunt ſalariū habere. Sꝫ noſter medicus nō aliud querit niſi vt ſibi de curatione gratias referamus. Hoc fecit Oauid quando dixit Bene dic anīa mea domino. Et poſt ſubdit Qui ſanat oēs īfirmitates. Sic Act̉. iij. ille qui ex vtero matris claudus fue rat. poſtꝙͣ ſanatꝰ fuit ambulabat exili ens et laudans deum ¶ Quinto ſana uit euidenter. non in angulis ſicut qui dam medici faciūt. ne alij ab eis infor mentur. ſed ipſe non. nam coraꝫ phari ſeis app̄henſum ſanauit. Matth. xxj. Acceſſerūt ad eū ceci ⁊ claudi in tēplū et ſanauit eos. Sic ⁊ mariā magdale nā ſanauit ſpūaliter corā cōuiuātibus

Quica. XVIII
qndo dixit. Remittunt̉ ei peccata mul ta vade fides tua te ſalua fecit. Roge mus et nos dn̄m vt ſi aliquā de predi ctis infirmitatibus habeamus p̄dicto modo ab ipſo ſanemur. ¶ Dn̄ica decimaoctaua de epl̓a. Sermo.. CLVII. Iuites facti eſtiſ in illo. i. in chriſto. j. Coꝝ. j. A Notandū eſt cariſſimi ꝙ qͥdam facti ſunt diuites p̄ter illū. qͥdaꝫ in illo. et quidā cū illo. Preter illuꝫ di uites facti ſunt ꝑ diuitias tꝑales. In illo diuites facti ſūt ꝑ diuitias ſpūales Cū illo diuites facti ſunt per diuitias eternales. ¶ Prime diuitie ſcꝫ tꝑales ſunt cōtemnende que ſunt p̄ter illū. qꝛ ipſe de eis nihil habere voluit. Un̄. ij. Coꝝ. viij. Scitis gratiaꝫ dn̄i noſtri ie ſu chriſti qm̄ ꝓ vobis egenus factus. Un̄ cū ip̄m in regem facere vellent fu git Ioh. xviij. Regnū meū non eſt de hoc mūdo. Imo adeo pauꝑ fuit ꝙ nō habuit vbi caput ſuū reclinaret Mat. viij. Uulpes foueas habēt ⁊ volucres celi nidos. filius aūt homīs nō habet vbi caput ſuū reclinet. Hocip̄m etiam et diſcipulos ſuos voluit tenere dicēs Lu. xiiij. Niſi quis renūciauerit oībus que poſſidet nō poteſt meus eſſe diſci. pulus. Secunde diuitie.ſ. ſpirituales ſunt ſolicite acquirende. q̄ ſunt gr̄a do na virtutes ⁊ hmōi. Eſaie. xxxiij. Diui tie ſalutis ſapiētiā ⁊ ſciētia ⁊ timor do mini. ipſe eſt theſaurus eius. Prouer. xiij. Redemptio aīe viri ꝓprie diuitie. glo. bonoꝝ opeꝝ. ꝑ quas diuitias diui tes facti ſumus in illo. i. per illuꝫ. quia ipſe plenus venit gratia et veritate. et nos de plenitudine eius om̄es accepi mus ⁊ vtina cōſeruemus ¶ Tercie diui tie ſcꝫ eternales ſunt ſuꝑ omnia appe tende. Math.vj. primū querite regnū dei ⁊cͣ. Et iteꝝ Theſaurizate vobis the ſauros in celo. Et he diuitie ſunt cum. illo. Prouer. viij. Mecū ſunt diuitie ⁊
gloria ⁊ opes ſuꝑne. Itē ꝓuer. iij. Con gitudo dierum in dextera eius et in ſini ſtra eius diuitie ⁊ gloria. B ¶ Sūt aut prime diuitie ſcꝫ tꝑales quas chri ſtus contempſit a nobis ꝯtemende ꝓ pter quatuor. ¶ Primo quia tanꝙͣ ſpi ne ſolicitudinibus pungut ſcꝫ in acqui rendo. in poſſidendo. ⁊ in amittendo. Nam in acquirēdo pungunt labore. in conſeruando pungunt timore. et in amittendo pungunt dolore. Un̄ Luce. viij. Quod aūt in ſpinis cecidit hi ſūt qui audiunt ⁊ a ſolicitudinibus ⁊ diui tijs ſuffocant̉. Gregoriꝰ Diuitie ſpine ſunt. quia cogitationū ſuaꝝ punctioni bus mentē lacerant. ⁊ cū vſqꝫ ad pctm̄ ꝑtrahunt quaſi inflicto vulnere cruen tant Ecc̄s. v. Saturitas diuitis non ſi nit eum dormire. ¶ Secūdo diuitie tē porales ſunt cōtemnēde. quia in mor te hominē relinquūt. Psͣ. Diues cum interierit non ſumet oīa neqꝫ deſcēdet cū eo gloria eius. Dormierūt em̄ ſom nū ſuum ⁊ nihil inuenerūt oēs viri di uitiarum in manibus ſuis. Et Lu. xij. dictū eſt diuiti. Stulte hac nocte repe tent animā tuam a te q̄ aut ꝑaſti cuius erunt. Psͣ. Relinquent alienis diuiti as ſuas Iob. v. Bibent ſitientes diui tias eius. Exemplū in ꝓmpturio ca. v E ¶ Tercio ſunt cōtemnēde qꝛ regnū celorū intercludunt. Matt. xix. Amen dico vobis. qꝛ diues difficile ītrabit in regnū celorū. Itē facilius eſt cameluꝫ ꝑ foramē acus trāſire ꝙͣ diuitē intrare in regnū celoꝝ. ¶ Quarto ſunt contē nende qꝛ ad infernū deſcendere faciūt Lu. xv. Mortuus eſt diues ⁊ ſepultus eſt in inferno. Iob.xxj. Subleuati ſūt cōfortatiqꝫ diuitijs. ſeme eorū ꝑmanet corā eis. Et poſt. Infantes eorū exul tant luſibus ducut in bonis dies ſuos. ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt. Exē plū ca. iiij. D. C. ¶ Secūde v̓o diui tie ſcilicꝫ ſpūales quibus diuites facti ſumus in illo ſunt ⁊ querendē ⁊ diligē ter conſeruāde. Et notandū ꝙ ſicut qͥs ꝯquirendo ditat̉ in tꝑalibus pluribus

Dominica. XVIII.
modis ſic conquirēdo in ſpūalibus di tat̉. ¶ Oitat̉ em̄ aliquis ꝑce viuendo. Ecc̄i.xj. Eſt qͥ locupletat̉ ꝑce agendo. Sic in diuitijs ſpūalibus ditat̉ hō per abſtinentiā carnalia deſideria re ſecan do. Sic daniel cū ſocijs ſuis abſtinen do ⁊ ieiunando ſapientiores ⁊ pulcri ores corā deo ⁊ hoībus inuenti ſunt. Sed econtra de guloſo dicit̉ Prouer. xxj. Qui amat vinū ⁊ pinguia non di tabitur. Et Ecc̄i. xix. Oꝑarius ebrio. ſus non locupletabit̉ ſed potius mino rabit̉. Sic etiā in ſpūalibus. Unde. iiij Reg. in fine legitur. ꝙ nabuzardan.i. princeps cocoꝝ deſtruxit muros hieru ſalcͣ. Princeps cocoꝝ venter eſt. cui cū magna diligentia ſeruit̉ a cocis. Sed cū non reſtringit̉ venter virtutes anīe ꝑdit. ſicut nabuzardan munimēta hie ruſalē. Exemplū ca. ij. Q Scd̓o di tat̉ homo diſcrete negociando. Apoc̄. xix. dicit̉ de babilone ꝙ oēs mercato res terre de virtute deliciaꝝ eius ditati ſunt. Prudenter negociat qͥ dat carna lia ꝓ ſpūalibꝰ terrena ꝓ celeſtibꝰ. Pro uer. iij. Beatus hō qui inuenit ſapien tiā. ⁊ qͥ affluit prudētia. melior eſt acqͥ ſitio eius negociatione auri vel argen ti. Ille v̓o qui non negociat̉ in ſpūali bus. nō ſolū nō ditat̉. ſed qd̓ deteriꝰ eſt id qd̓ habet ꝑdit. Qd̓ on̄dit dn̄s in pa rabola illius ſerui qͥ accepto talēto. no lens ne gociari abſcō̓dit. Un̄ ablato ta ſento ⁊ illi qͥ. x. habuerat ⁊ alia. x. lucra tus fuerat collato ſubītulit dn̄s. Om̄i habenti dabit̉ ⁊ abūdabit. ei aūt qͥ nō habet.ſ. aliqͥd ꝑ lucrū. id qd̓ hꝫ auferet̉ ab eo. Exemplu ca. ix. I. ¶ Tercio. di tat̉ quis corꝑaliter laborādo. ſiue ꝓbit̉ agendo. De primo Ecc̄i. j. Laborauit diues in cōgregatiōe ſubſtātie ſue. De ſecūdo. j. Re. vij. dauid golia ſuꝑando diues efficit̉. Un̄ ibi d̓r. Uirū qͥ ꝑcuſſe. rit goliam ditabit rex diuitijs magnis Sic in ſpūalibus ditat̉ hō laborādo ⁊ fortiter ꝯtra tentationes agēdo. Exē plū ca. ij. M. Prouer. x. Manus for tium diuitias parat. Un̄ et. j. Parali.
xix. dicit̉. Mortuus eſt dauid.i. manu fortis in ſenectute bona plenꝰ diuitijs ⁊ gloria. Sed certe egeſtatē oꝑata eſt manus remiſſa. vt d̓r Prouer. x. Et ta les inuacuū gratiā dei recipiūt quia ſe circa eam nō exercent. Pro quo dicit apl̓us. ij. Thimo.j. Ammoneo vt ſuſci tes gratiā que in te eſt. ſcꝫ ꝑ exerciciuꝫ bonoꝝ oꝑum. ¶ Quarto ditat̉ qͥs lar gitatē. Lu. vj. Date ⁊ dabit̉ vobis. Sic certe dando pauꝑibus elemo ſynas ac qͥrimus diuitias ſpūales. Prouer. xj. Alij diuidunt propria ⁊ ditiores ſunt. Glo. Centuplū accipientes in pn̄ti. et vitā eternā in futuro. Talibus em̄ au gmentū incremēta frugū iuſticie. Alij vo rapiunt nō ſua ⁊ ſemꝑ in egeſtate ſunt. Glo. Hic ſꝑ auarus eget ⁊ in fu turo gutta aque nō dabit̉ ei ad refrige randū. Exempluꝫ de diuite qui hic mi cam panis dare noluit. et ibi guttaꝫ aq̄ poſtulans non accepit. Lu. xv. Exem. plum ca. xv. C. ¶ Quinto ditat̉ homo magnos ⁊ bonos hoſpites recipiēdo: ſicut vnū comitē magnū vl̓ rege. Sic indubitanter ditat̉ hō ſpūalibus diui tijs ꝑ receptionē illoꝝ qͥ dicunt Io. xvj. Ueniemus ⁊ māſionē apud ea facie mꝰ. Tali aīe pōt dicere dn̄s Gen̄. xx Modicuꝫ habuiſti anteꝙͣ venire. glo. bona naturalia. ⁊ nunc diues effectus es.ſ. diuitijs ſpūalibꝰ. bn̄dixitqꝫ tibi do minus ad introitū meū. ⁊ bn̄dicēdo di tauit. ⁊ bn̄dictio dn̄i diuites facit. Pro pter qd̓ d̓r Sap̄. vij. Uener̄t mihi oīa bona ꝑitercū illa. D¶ Tercie diuitie ſcꝫ eternales que ſunt cū illo ſunt ap petende. et hoc ꝓpter quatuor. ſcꝫ ꝓpt̓ illarū nobilitate qꝛ regeꝫ faciūt. Mat. xxv. Uenite bn̄dicti patris mei ꝑcipite regnū. Item ſunt appetēde ꝓpter ipſa rum iocunditateꝫ. nihil em̄ timoris. ni hil ſolicitudinis vel turbatōis inferūt Psͣ. Exultabunt ſancti in gloria leta bunt̉ in cubilibus ſuis Psͣ. Sic̄ letan. om. habi. eſt in te. Exemplum ca. xvj. B. ¶ Item ſunt appetende ꝓpt̓ ipſa rum īmenſitatē. qꝛ qd̓ oculus nō vidit

Onica. XVIII.
net auris audiuit. nec in cor hoīs aſcē dit que p̄parauit deus diligentibus ſe ¶ Quarto ſunt appetende ꝓpter eorū ꝑpetuitatē qꝛ fures n̄ effodiūt. nec eru go nec tinea demolit̉. Matth. vj. The ſaurizate vobis theſauros in celo. vbi nec erugo nec tinea demolit̓. ⁊ fures n̄ effodiunt. nec furant̉. Ad quas diuiti as nos ꝑdu. ¶ De euangelio: Sermo. CLVIII. Iliges dominu den tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota anīa tua. et ex tota mente tua. Math. xxij. C ¶ Sicut narrat euāgeliſta ꝙ qͥdam qͥ cū queſiſſꝫ a chri ſto qd̓ eſſet p̄cipuū mandatū. reſpōdit Diliges dn̄m deū tuum. In quibꝰ ver bis tria facit dn̄s. ¶ Primo em̄ oſten dit p̄cipuū mandatū eſſe de dei dilectō ne. cū dicit. Diliges Unde ſubdit dn̄s Hoc eſt primū ⁊ maximū mandatum ¶ Scd̓o innuit dilectionis rōneꝫ. que eſt triplex. ſcꝫ quia dn̄s. qꝛ deus. qꝛ tuꝰ cū dicit dn̄m deū tuū. ¶ Tercio ſubdit dilectionis ſue modū. cū dicit. Ex toto corde ⁊ extota anima ⁊ ex tota mēte. ¶ Oſtendit ergo primū ⁊ maximū mā datū. cū dicit. Diliges. et hoc iuſte. qꝛ dilectione nihil eſt dignius. nihil leuiꝰ nihil vtilius. ¶ De primo. ſcꝫ dignita te dicit Bern. Tanta eſt amoris digni tas. tam ſublimis maieſtas tā excellēs poteſtas vt nec trinitas ſūma ſine ne xū amoris ſubſiſtere queat. Un̄ Io. v. pater diligit filiū Et Ioh. Ego diligo patrē. Hec etiā in filio dei reſpectu no ſtri multū abundauit. Ioh. xv. Maio rē hac dilectione nemo habet ꝙͣ vt ani ma ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis. Un̄ Augꝰ. Caritas vt nos facilius vince ret primo dn̄m ſuꝑauit. vt amplius ei hoīem reſiſtere pudeat cum ea videat in deo triumphaſſe Uulnerauit impaſ ſibilem. ligauit inſuꝑabileͣ. traxit īmu tabilē. eternū fecit mortalē. ¶ Itē nihil
dilectione leuius. quia nihil tā facile ſicut amare. nihil ita liberū ⁊ in ptāt̉e hominis ſicut amor. Unde nemo pōt ſe excuſare a mādato amoris. vel ꝑ in fitinitatē vel ꝑ pauꝑtatꝭ vel ꝑ aliā qͣm cunqꝫ excuſationē. Geut̓. xxx. Manda tum qd̓ ego p̄cipio tibi hodie n̄ ſupra te eſt. neqꝫ ꝓcul poſitum. nec in celo ſi tum. vt poſſis dicere. quis noſtrū vale at ad celū cōſcendere vt deferat illd̓ ad nos vt audiamus illud ⁊ oꝑe ꝯpleamꝰ neqꝫ trās mare vt cauſeris ⁊ dicas. qͥs ex nobis tranſfretare poterit mare. ⁊ il lud ad nos vſqꝫ deferre vt poſſimꝰ au dire ⁊ facere illud quod p̄ceptum eſt. ſed iuxta te eſt ſermo valde in ore tuo et in corde tuo. vt facias illum ſcꝫ dili ges dn̄m deuꝫ tuum ex toto corde tuo. Un̄ aug. Hocebo te amatoriū ſine ve neficio. ſi vis amari ama. ⁊ habebis n̄ extra ſed intus quod cupis. quia qͥ ma net in caritate in deo manet et deus in eo. Eſt etiam nihil leuius. quia leuiſſi me portatur. imo veriꝰ portat quē ad modum penne alicuius auis. portant̉ quidē ab ipſa aue. non tamē ad onus quia auis portat̉ ab ipſis. cum ꝑ eas in ſublime fert̉ Bern̄. Licet ammirari ꝙͣ leue eſt iugum dn̄i aut non leue. qd̓ non ſolū non onerat hoīeꝫ ſed portat. ¶ Item nihil eſt dilectione vtiliꝰ. Et hoc patet in tribus. Nam omnia pec cata tegit Prouer. x. Oīa pctā oꝑit ca ritas. j. Pe. iiij. Caritas oꝑit multitu dinem peccatoꝝ. Sicut carbo niger ⁊ turpis qn̄ accendit̉ tegit̉ igne ⁊ pulcri or efficit̉ ꝙͣ aurū. Tre. iij. Denigrata ē ſuꝑ carbones facies eoꝝ.ſ. peccatoruꝫ Sed caritas ſuꝑueniens oꝑit nigredi nē ſic̄ ignis. Exēpluꝫ de pctō petri qd̓ maximū fuit.ſ. negationis. qd̓ amor in tenſus deleuit. Non em̄ ab ipſo queſi uit dominus ꝑ ſatiſfactione an poſſet ieiunare vel ꝑegrinatōes facere. ſed ſo lū diligere. Symon inqͥt iohannis di ligis me plus his Petrus māducator Ama hō deū vt oīa poſſis ſine labore vincere et delere pctā. tenere milicie ē

Onica. XVII I.
et delicati ꝯflictus amore ſolo de tātis criminibus reportare victoriā. Itē oē opꝰ acceptabile deo reddit. nā nec bo num cordis quod eſt fides. nec bonuꝫ oris quod eſt confeſſio. nec bonij oꝑis quod eſt elemoſinarū largitio ſine cari tate deo placet. Sicut apl̓us oſtēdit. jͣ. Eoꝝ. xiij. Si linguis hoīm loquar ꝙͣ tum ad bonū oris. et ſi fideꝫ habea ita vt montes trāſfera ꝙͣtum ad bonū cor dis. et ſi diſtribuero oēs facultates me as in vſus pauperū. ꝙͣntum ad bonuꝫ oꝑis. caritatē aūt nō habea nihil mihi ꝓdeſt. Itē celeſtibus nuptijs dignū fa cit Matt. xxij. Amice quō huc intraſti nō hn̄s veſtē nuptialē.ſ. caritatē. Et ſe quit̉ Eijcite eū in tenebras exteriores Quia ergo dilectiōe nihil dignius. ni hil leuius. nihil vtilius oſtendit domi nus primū ⁊ maximū mandatum eſſe de dilectione. cum dicit. Diliges Secūdo innuit dilectionis rationem. cū dicit. Dn̄m deuꝫ tuū. Ergo diliges deum ratione creationis. dn̄m ratione redemptionis. ſed tuum ratiōe poſſeſ ſionis. Magna quidem ex creatiōe ſe quit̉ dilectio. ſed maior ex redemptiōe maxima aūt ex ipſius eterna poſſeſſio ne. ¶ Conſidera ergo creationē ⁊ ma gna inuenies ad deū dilectiōis ratiōꝫ Creauit em̄ deus hominē bonuꝫ. pul crū et diuitē. Creauit dico bonū īmo ⁊ valde bonū. Gen̄. j. d̓r. Uidit deꝰ cun cta que fecerat ⁊ erant valde bona. Itē creauit pulcrū. quia in primo ho mine creato fuit oīs pulcritudo. Quia pulcritudo creatoris. ⁊ hͦ ꝙͣtuꝫ ad aīaꝫ que fuit ad ſimilitudinē dei. ⁊ pulcritu do creature ꝙͣtum ad corpus. Ezech. xxviij. Tu ſignaculū ſimilitudinis ꝙͣtū ad aīam. ꝑfectus decore ꝙͣtum ad cor pus. Sed ꝑ peccatū egreſſus eſt a filia ſyon omnis decor eius Un̄ poſt hō at tritus laboribus. exuſtus caloribus. et attenuatus frigoribus. breui viuēs tē pore. replet̉ multis miſerijs. ¶ Itē cre auit diuitē. qꝛ conſtituit eum dominū domus ſue. Om̄ia em̄ ſubiecit ſub pe
dibus eius oues et boues vniuerſas. inſuꝑ ⁊ pecora campi. volueres celi et piſces maris. Conſidera etiā redem ptionē ⁊ maiore ad deū inuenies dile ctionis rationē. Ambroſius. Infirmi tas tua dn̄e ſanitas mea ē. plus debeo tuis iniurijs ꝙ ſum redemptus. ꝙͣ bn̄ ficijs ꝙ ſum creatus. Cōſidera gͦ domi nū maieſtatis ꝓ te acciꝑe formaꝫ ſerui ante luciferū genitū. humileꝫ de virgi ne naſci. panem angeloꝝ eſurire. illum qui eſt viā ex itinere fatigari. illū qͥ eſt dei virtus et dei ſapientia illuſionibꝰ affligi. illū qui peccatū non fecit tanꝙͣ reum flagellari. ſpeculū ſine macula ⁊ ſplendore glorte cōſpui. vitam occidi. Et quō occidi oſtendit Bernardus. Qui dorſo flagellato. latere ſauciato. capite vepribus pūcto. manibus ꝑfo ratis. pedibus confoſſis. vbiqꝫ habuit̉ dolore. vbiqꝫ cruorē. vere empti ſumꝰ precio magno. quia nō corruptibilibꝰ auro vel argento redēpti ſumus ſed p̄ cioſo ſanguine agni incōtaminati Si cut dicit. jͣ. Pet̓. jͣ. Propter hͦ d̓r Coꝝ: vlti. Si quis non amat dn̄m ieſum ſit anathema. ¶ Conſidera etiā qualiter tuus erit poſſeſſione ⁊ maximā inueni es dilectionis rōnem. Ipſe em̄ in quo ſunt omnia ſeip̄m dabit nobis. ſic̄ di cit̉ Gen̄. xv. Ego merces tua magna nimis. Et quō. oſtendit Auguſtinus. Deus inquit erit totus tuus. eū madu cabis ne eſuries. eū bibes ne ſities. ab eo illuminaberis ne cecus fias. ab eo fulcieris ne deficias. poſſidebit te totū integrum. totus integer tuus erit. G ¶ Tercio oſtendit modū ſue dilectiōis cū dic̄. ex toto corde tuo. et ex tota aīa tua ⁊ extota mēte tua. Et aduertite ca riſſimi ꝙ totū hoīeꝫ reqͥrit dn̄s ī amorē ſui. ¶ Diliges gͦ dn̄m ex toto cordeꝙͣ tum ad intellectu. ex tota aīa ꝙͣtum ad affectum. ex tota mente ꝙͣtum ad cōti nua ipſius memoriā. ſicut exponit Au guſtinus. Diliges ergo ex toto corde in intellectu ꝑ fidem. Corde em̄ credit̉ ad iuſticiam. Ro. x. vt videlicꝫ in ip̄m

Onica. XVIII.
firmiter corde credendo. p̄ceptis eius. ꝯſilijs ꝓmiſſionibus ⁊ cominationibꝰ fidē adhibeamus Ioh̓. v. Si moyſi cre deretis.i. dictis moyſi. crederetis forſi tā ⁊ mihi. ¶ Itē ex tota aīa.i. affectu. vt ſcꝫ ip̄m ꝑſonis ⁊ rebus p̄feramus. Ꝙ ipſe dicit Math̓. x. Si quis diligit pa trē vel matrem vxorem vel filios aut agros ⁊ hmōi plus ꝙͣ me nō eſt me di gnus. vbi innuit dn̄s ꝙ homo plus de bet affici circa ip̄m ꝙͣ circa ſuos plus ꝙͣ circa ſua. plus ꝙ circa ſeip̄m¶ Item ex tota mente vt homo ſcꝫ vt in memoria habendo beneficia creationis. redem ptionis. ſuſtentationis ⁊ alia ſui nunꝙͣ obliuiſcat̉. Tren̄. iij. Recordare pauꝑ tatis mee trāſgreſſionis abſinthij ⁊ fel lis. Et ſequit̉. Memoria memor ero ⁊ tabeſcet in me aīa mea. Psͣ. Ponat in deo ſpem ſuam ⁊ nō obliuiſcant̉ opeꝝ eius. Sed de malis dicit̉. Obliti ſunt dn̄i qͥ ſaluauit eos. ¶ De euangelio. Sermo. CLIX. Iliges proximuꝫ tuū ſicut teip̄m. Math. xxij. H ¶ In verbis iſtis duo facit dn̄s. Primo em̄ de dilectione ꝓximi oſten dit p̄ceptū. cū dicit. Diliges ꝓximū eun Un̄ p̄miſit dicens. Secundū autē p̄ce ptum ſil̓e eſt huic. Secundo exprimit dilectionis modū. cū ſubdit. ſicut te ip̄ꝫ Nota ergo ꝙͣtū ad primū ꝙ ſunt tria. ad ꝓximi dilectionē inducētia. vicꝫ na tura. p̄cepta ⁊ exempla. Natura. quia Ecc̄. xiij. dicit̉. Omne aīal diligit ſimi le ſibi. Et Math. vj. Quecunqꝫ vultis vt faciant vobis hoīes ⁊ vos faciatis Hoc em̄ vult lex naturalis. Sed certe inter aīalia ſiue volatilia ſiue gradien tia nō inuenit̉ tanta ſil̓itudo ſicut inter hoīem ⁊ hoīem. qꝛ homo nō ſolum re p̄ſentat exteriorem hoīem cuius ſil̓itu do eſt inter aīalia. ſed etiaꝫ interiorem cuius ſil̓itudo eſt ad deū. qꝛ om̄s hoīes ſunt formati ad imaginem dei ⁊ ſimili
tudinē. ⁊ tamen heu plus ſe ꝑſequūtur ꝙͣ bruta anīalia que tm̄ modo cōmuni in exteriori ſimilitudine. ¶ Item indu cunt veteris ⁊ noui teſtamenti p̄cepta. Math. v. Audiſtis quia dictum eſt an tiquis. Diliges ꝓximū tuū. Et Ioh̓is. xviij. Hoc eſt p̄ceptū meuꝫ vt diligatis inuicem. ¶ Item inducūt xp̄i ⁊ ſanctoꝝ exempla. Ioh̓. xiij. Exemplū dedi vo bis vt quēadmodū ego feci vobis ita ⁊ vos faciatis. Inueniunt̉ ſancti nō ſo lum dilexiſſe ꝓximos ſicut ſe ipſos ſed ⁊ plus ꝙͣ ſeipſos. Un̄ apl̓us. ij. Coꝝ. xij. Suꝑimpendar ego ipſe ꝓ aīabus vr̄is Et alibi ex nimio feruoris amore dice bat. Optabam ego ipſe eſſe anathema a xp̄o ꝓ fratribꝰ meis. Et moyſes Ex di. xxxij. Aut dimitte populo noxā hāc aut dele me de libro tuo quē ſcripſiſti. I¶ Ex tribus ergo p̄dictis inducti ad dilectionē ꝓximi. tripliciter debemꝰ diligere. vicꝫ corde ore ⁊ opere. Corde debemus diligere ſex modis. ¶ Primo ꝙ ꝓpter pauꝑtatem vel ignobilitatem vel infirmitatē nō debemus eū cōtem nere vel deſpicere. Prouer. xiiij. Qui deſpicit ꝓximū ſuū peccat. Secundo ſui miſereri ex cōpaſſione. ⁊ qd̓ in nos peccauit remittere. Prouer. xxj. Anīa impij deſiderat malū. nec miſeret̉ ꝓxīo ſuo. Ecc̄i.xxviij. Relinque ꝓximo tuo nocenti te. ⁊ tunc dep̄canti tibi peccata ſoluent̉. ¶ Tercio nō debemus iram in corde tenere nec iniuriā ad memoriam reuocare. Ecc̄. xxviij. Memorare timo rem dn̄i ⁊ ne iraſcaris ꝓximo tuo. Ecc̄ x. Om̄is iniurie ꝓximi tui ne memine ris. ¶ Quarto nō debemꝰ ip̄m in corde iudicare. Iac̄. iiij. Tu quis es qui iudi cas ꝓximū tuū. Solet aūt qn̄qꝫ ꝓuenire hoc temerariū iudiciū exeo ꝙ nimis d̓ facili credit̉ malū quod dicit de ꝓximo Contra hoc dicit psͣ. Nec opprobriuꝫ accepit aduerſus ꝓximos ſuos. ¶ Qui to nō debemus que illius ſunt male cō cupiſcere. Deut̓. v. Non ꝯcupiſces vxo rem ꝓximi tui. nō domū. nō agrū. non ſeruū. nō ancillā. nō bouē. nō aſinum.

Unica. XVIII.
⁊ vniuerſa que illius ſunt. Sexto de bemus ꝓximū nō ſolū nō odire. ſꝫ etiā corde diligere. Ecc̄.xxvij. Dilige ꝓximū tuū ⁊ ꝯiungere fide cū illo. qꝛ ſunt qͥ lo quūt̉ pacem cū ꝓximo ſuo. mala autē in cordibus eoꝝ. R ¶ Item debemꝰ diligere ꝓximū ore multis modis. Pri mo vt nō detrahamus ei in occulto. psͣ Detrahentē ſecreto ꝓximo ſuo hūc ꝑſe quebar. Et Roꝝ. j. Detractores deo odibiles. Propter qd̓ dicit̉ Sap̄. j. A detractione ꝑcite lingue. ¶ Secūdo no debemus eī in malo adulari in aperto. quia talis adulatio plus nocet ꝙͣ detra ctio. psͣ. Laudat̉ peccator in deſiderijs aīe ſue ⁊ inquus benedicit̉. Et talis be nedictio potius ē maledictio. Prouer. xxvij. Qui benedicit proximo ſuo voce grandi de nocte ꝯſurgens. maledicenti ſil̓is erit. Glo. i. qui fauore laudis ſuꝑ. flue extollendo. ¶ Tercio nō debemus ꝯtra eum falſum teſtimoniū ꝓferre cor rupti minis p̄ce vl̓ p̄cio. Deut̓. v. Non loquaris ꝯtra ꝓximū tuū falſum teſti monium. Et ꝓuer. xiiij. Non ſis teſtis fruſtra ꝯtra ꝓximū tuū. Quarto debe mus ip̄m de malis ꝓ loco ⁊ tꝑe corri pere. Ecc̄i. xix. Corripe ꝓximū tuū ne forte nō dixerit. ⁊ ſi dixerit ne forte rei teret. Sed quia ſunt qui plus ad reuo cationē corripiūt ꝙͣ ad informatiōem ideo ibidē dr̄. Eſto correctio mendax in ore ꝯtumelioſi. ſꝫ ordinatā ⁊ vtile cor rectionē tangit apl̓us. ij. Thi. iiij. cū di cit. Argue obſecra increpa in om̄i pati entiā ⁊ doctrina ¶ Quinto debemus ſe creta ꝓximi fidei noſtre cōmiſſa nō re uelare. Ecc̄. xxvij. Dilige ꝓximū tuum ⁊ ꝯiungere fide cū illo. ꝙ ſi denudaue ris abſconſa illius nō ꝑſequeris poſtea eum. Et ibidē dr̄. Denudare aut amici myſteria deſperatio eſt anīe infidelis. ¶ Sexto nō debemus malis ꝓximi ci to fide adhibere ⁊ illa diffamare Ecc̄. xix. Qui cito credit leuis eſt corde. Et ibidē dicit̉. Audiſti verbū aduerſus ꝓ ximū tuū cōmoriat̉ in te fidens ꝙ te nō dirupet. Sed ſicut ibidē dicit̉. A facie
verbi ꝑturit fatuus ⁊ qͣſi ſagitta infixa femori eius. ¶ Itē debemus dili gere ꝓximū oꝑe ⁊ hͦ pluribus modis. ¶ Primo em̄ debemus ſibi in neceſſita tibus corꝑalibus ſubuenire. Ecc̄i. xxix Fenerare ꝓximo tuo in tꝑe neceſſitatis illius. Qꝛ ſicut ibidē dr̄. Qui facit mi ſericordiā fenerat̉ ꝓximo ſuo. Glo. in futuro vitā eternā ¶ Secūdo onus ꝓ ximi charitatiue portare Ecc̄i. xxxj. In ꝯuiuio vini nō arguas ꝓximū. Gloſa Alter alterius onera portate. Et Gre go. Ut ꝓximoꝝ mala cū corrigere non poſſit taceat. ¶ Tercio in aduerſis ꝓxi mi ꝓximo aſſiſtere. Et hec eſt vere ꝓxi mi dilectio. Frater em̄ in anguſtijs cō probat̉. Luc. x. Quis hoꝝ triū tibi vide tur ꝓximus illi qui incidit in latrones. Et ait. Ille qͥ fecit miſericordiā in illo. ¶ Quarto nō debemus eū iniuſte op primere vel ledere. Exo. j. Hixit moy ſes illi qͥ faciebat iniuriā. Cur ꝑcutis ꝓ ximū tuū. Exemplū ca. vij. E. Quin to in repetendo noſtra nō debemꝰ ip̄m anguſtiare ſicut faciūt telonearij ⁊ vſu rarij. ⁊ hmōi. Ecc̄i. Unuſqͥſqꝫ ꝓximuꝫ ſuū nō anguſtiabit. Et Deut̓. xxiiij. Cū repetes a ꝓximo tuo re aliqua nō īgre dieris domū eius vt pignus auferas ſꝫ ſtabis foris. ⁊ ille tibi offeret qd̓ habue rit. Si aūt pauꝑ eſt nō ꝑnoctabit apud te pignus. ¶ Sexto debemus ſalute ꝓ ximi oībus modis qͥbus poſſumus ꝓ curare. Ecc̄. xix. Recuꝑa ꝓximū tuum ẜm virtutē tuā. Prouer. vj. Diſcurre fe ſtina ſuſcita ꝓximū tuū. M ¶ Scd̓o ſubdit dilectionis modū. cum dicit. Si cut te ip̄m.i. eo ordine quo te ip̄m ſcꝫ in fra deū ſuꝑ om̄ia tꝑalia qd̓ eſt ꝯtra mul tos qui plus diligunt vnaꝫ vilem rē ꝙͣ ꝓximū. Prouer. xij. Qui ꝓpter amicuꝫ danū negligit iuſtus eſt. Item ſicut te ip̄m.i. ad id qd̓ te ip̄m.i. ad vitā eternaꝫ nō ad res vel ad honores tꝑales. ſicut illi faciūt qͥ filios vel nepotes ad talia ſtudent p̄cipue ꝓmouere. qui edificant ſyon in ſanguinibus. ¶ Dn̄ica. xix. de epiſtola.

2iij OnicaXIX.
Sermo.C1. X. Eponentes men daciū loqͥmini veritatē. Eph̓. iiij. N ¶ Quia ꝓuer. xij. dr̄ ꝙ abomi natio eſt dn̄o labia mendacia. ⁊ qꝛ per det om̄s qͥ loquūt̉ mendaciū. ideo in p̄ miſſis verbis apl̓s multū diſſuādet illd̓ dicens. Oeponētes mendaciū loqͥmini veritate. Ad hoc aūt vt melius ea de ponamus tria ſūt nobis neceſſaria ſci re. Primo quot ſunt mendacioꝝ gene ra. Scd̓o quales ſunt qͥ currūt ꝑ ipſa. Tercio ꝙͣgrauis ſit eoꝝ pena. ¶ Ad pri mū dicendū ꝙ dicit btus augꝰ. octo ge nera eſſe mendacioꝝ. Primū qͥdeꝫ eſt qd̓ fit ꝯtra fidei doctrinā. Ut cū xp̄us aſſerit̉ natus nō fuiſſe de v̓gine. vel ve. rū deū nō fuiſſe. ⁊ quicqͥd aliud diceret̉ ꝯtra articulos fidei¶ Secundū genus eſt qd̓ nulli ꝓdeſt ⁊ alicui nocet ſic̄ me daciū detractiōis. ⁊ falſi teſtis in cā cri minali. ¶ Terciū eſt qd̓ obeſt alicui ita tn̄ ꝙ ꝓdeſt alteri. ſicut falſi teſtis in cā pecuniaria ¶ Quartū qd̓ fit ſola libidi nę mentiendi abſqꝫ om̄i vtilitate ⁊ ca. ¶ Quintū qd̓ fit ſola cupiditate placen di. ſicut mendaciū adulationis. Et hec qͥnqꝫ genera dicunt̉ a doctoribꝰ eſſe mor talia pctā. ¶ Sextū eſt qd̓ nulli obeſt ⁊ alicui ꝓdeſt ad ꝯſeruādū bonū gr̄e. ſic̄ vginitatē. ¶ Septimū eſt qd̓ fit ad eui tandū ꝑiculū bone fortune. vt pecunie ⁊ hmōi. ¶ Octauū eſt qd̓ nulli obeſt ⁊ alicui tn̄ ꝓdeſt ad ꝯſeruandū bona na ture. vt vitam corꝑalem ⁊ hmōi. et hec tria ſub officioſo mendacio comp̄hen dunt̉. Quidā tn̄ dicūt eſſe mortale pec catū maxime ꝑfectis. qd̓ tn̄ nō determi nat augꝰ. O ¶ Et licꝫ ſi oīs hō mē dax tn̄ aduertendū qͥ ſint qͥ maxīe cur rūt ꝑ illa. ¶ Primi qͥdem ſunt heretici ⁊ mali p̄dicatores. Und̓ Iob dixit. xij. Diſputare cū deo cupio. primus ondes vos fabricatores mēdacij ⁊ cultores ꝑ uerſoꝝ dogmatū. Qd̓ glo. exponit d̓ he reticis ⁊ malis p̄dicatoribꝰ ſuis. Hi ſijt
qͥ in p̄dicatiōibus ſuis nō q̄rūt fructuꝫ aīaꝝ. ſꝫ tꝑale lucꝝ ſepius ppl̓m menda cijs ſeducēteſ. De talibus ꝯquerit̉ dn̄s Hiere. xxiij. dicens. Seduxerūt populū meū in medacio ſuo ⁊ in miraculis ſu is cū ego nō miſiſſem eos nec mandaſ ſem eis. Itē Ezech̓. xiij. Uiolabāt me ad ppl̓m meū ꝓpt̓ pugillū ordei ⁊ fra gmen panis vt interficerēt aīas q̄ non moriūt ⁊ viuificarēt aīas q̄ nō viuunt mentiētes ppl̓o meo credēti mēdacijs Hi ſūt ꝓphe peſſimi in qͥbꝰ ē impletū hodie illd̓ Diere. v. Prophete ꝓpheta bant mēdaciū ⁊ ſacerdotes applaude bant manibus. Qd̓ certe multi faciunt ſacerdotes. qꝛ ꝑticipes ſunt lucri. ⁊ ſeqͥ tur. Et ppl̓s meus dilexit talia. Tales em̄ p̄dicatores falſi maiorē hn̄t grām a populo. Secūdi ſūt principes ⁊ ma li p̄lati. in qͥbus plurimū abundat men daciū. cū tamen hoc malū valde male ſonet in talibus. Prouer. xvij. Non de cent ſtultū verba cōpoſita. nec princi pem labiū mendax. ⁊ Ecc̄. xlj. Erube ſce a p̄ſide ⁊ potente de mendacio. Cū tn̄ talis nō ſolū deberet mentiri. ſꝫ etiaꝫ nec audire. Ꝙ dr̄ ꝓuer. xxix. Princeps qͥ libenter audit verba mēdacij oēs mi niſtros habꝫ impios. Et ꝓpter hoc ve ritas iudicij. ⁊ iuſticie quā facere debue rūt ꝓſternit̉. Eſa. lix. Cōcepimus ⁊ lo cuti ſumus de corde verba mendacij. ⁊ ꝯuerſū eſt retrorſum iudiciū. ⁊ iuſticia longe ſteſtit. ⁊ corruit in plateis vitas ⁊ eqͥtas nō potuit ingredi. qꝛ veraces nō intromittnt̉ ad tales pͥncipes. ¶ Ter cij ſunt adulatores qui p̄cipue magnis adulant. Tales em̄ plurimū mēdacijs ivuoluūt̉. Et de talibus Oſec. vij. In malicia ſua letificauerūt regē. ⁊ in mē dacijs ſuis principē. qͣ vera nō ſūt aſſe rentes. ⁊ tales multū nocent aīe. quia laudat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue. ⁊ ini quus bn̄dicit̉. ¶ Quarti ſt̄ detractores. ⁊ in his pl̓imū viget mendaciū dū bo nos ⁊ ſctōs nitunt̉ īfamare ī auribꝰ ali oꝝ de ip̄is mētiēdo. De qͥbꝰ heſter. xvj. Ml̓ti itm̄ veſanie ꝓruper̄t vt eos qͥ ſibi

Dn̄ica. XIX.
credita officia diligenter obſeruant. ⁊ ita cuncta ꝑagunt vt oīm laude ſint di gni. mendacioꝝ funiculis conent̉ ſub uertere. dum aures principū ſimplices ⁊ ex ſui natura alios eſtimātes callide decipiunt. De talibus dicit̉ Eſa. xxxij. Fraudulenti vaſa peſſima ſunt. Ipſe eī cogitationes ꝯcinnabit ad perdendos mites in ẜmone mendacij. Et hiere. ix Sagitta vulnerans lingua eoꝝ. doluꝫ locuta eſt. in ore ſuo pacem cum amico ſuo loquit̉. ⁊ occulte ponit ei inſidias. ¶ Quinti ſunt terrenarū rerum amato res. vt ſunt vſurarij mercatores ⁊ cu iuſcūqꝫ generis negociatores. in quibꝰ plurimū abūdat mendaciū. Mich̓. vj. Nunquid iuſtificabo ſtaterā impiam ⁊ ſaccelli pondera doloſa. in quibꝰ di uites eius repleti ſunt iniquitate. ⁊ ha bitantes in ea loquebant̉ mendacium ⁊ lingua fraudulenta in ore ipſoꝝ. Ad apta ſingula negociatoribus. Quia ſi cut ibi dicit glo. Diuitiarū congregati onem ſequit mendaciū. Psͣ. Uani filij hoīm. mendaces filij hoīm in ſtateris vt decipiant. O ꝙͣdifficile negocians exuitur a negligentia. ſicut dicit̉ Ecc̄i. ⁊ ideo periculoſum officium. ¶ Sexti ſunt caiumniatores ⁊ falſi teſtes in qͥ bus abundat mendaciū. De calumnia tore Prouer. xiiij. Profert mendacia verſipellis. Et de teſte ẜallace ibidem Profert mendaciū teſtis doloſus. Et Prouer. xij. Qui teſtis eſt repentinus cōcinnat linguam mendacij. Tales cū comp̄henderent̉ deberent grauiter pu niri. Unde dicit̉ Deut̉. xix. Si ſteterit teſtis mendax ꝯtra hoīem. Et poſt dici tur. Cūqꝫ diligentiſſime ꝑſcrutantes in uenerint falſam teſtem dixiſſe cōtra fra trem ſuū mendaciū. reddent ei ſicut fra tri ſuo cogitauerat facere. Exemplum in ꝓmptuario capl̓o. vij. OE. ¶ Septi mi ſunt hypocrite ⁊ male religioſi. in qͥ bus multū abundat hoc vicium. j. Thi mo. iiij. In nouiſſimis temꝑibus diſce dent quidam a fide attendentes ſpiriti bus erroris ⁊ doctrinis demoniorū in
hypocriſi loquentiū mendactū. Gloſa id eſt in ſimulationis religione vt ma gis decipiant. Et Apoc̄. iij. dicūt ſe eſſe iudeos ⁊ nō ſunt. ſed mentiūt̉. Et Iac̄ iiij. Nolite inquit glortari ſcꝫ in appa rentia ſanctitatis. ⁊ mendaces eſſe ad uerſus veritatem. Tales enim ꝓmiſe runt ſcilicꝫ religioſi ſine ꝓprio viuere ⁊ tamen ſine p̄latoꝝ ſcitu multa abſcon dūt. Hi ſunt ſimiles ananie ⁊ ſaphire. Act̉. v. dixit petrus ananie. Cur tem ptauit ſathanas cor tuū mentiri te ſpi rituſancto. ⁊ fraudari de p̄cio agri. nō es inquit hominibus mentitus ſed deo Gloſsꝫ. In hoc iudicat̉ fuiſſe menda cium ꝙ totū vouerat ⁊ ꝑtem retinuit. ¶ Octaui ſunt ꝓmpti ad loquendum ſine p̄meditatione. ſine diſcretiōe. ⁊ ta les de facili mentiunt̉. Ecc̄i. xx. Oppro briuꝫ nequā in hoīe mendaciū ⁊ in ore indiſciplīatoꝝ aſſidue erit. Hec aſſidui tas valde mala eſt. Ecc̄i. vij Noli velle mentiri omne mendaciū. aſſiduitas em̄ illius non eſt bona. P ¶ Tercio no tanda ē mentientiū grauis pena. ⁊ hec quadruplex. ¶ Prima ꝙ cū deprehen dunt̉ confuſionis opprobrio induunt̉. Ecc̄i.xx. Opprobrium nequaꝫ in hoīe mendactum. Multuꝫ erubeſcit homo quando deprehendit̉ cum furto. ſꝫ ma gis erubeſcit qui aperte cōuincit̉ de mē dacio. Unde Ecc̄i. xx. Potior eſt fur ꝙͣ aſſiduitas virt mendacis. ¶ Secunda quia tales ꝓpter mendaciū vel a deo vel ab alijs occidunt̉. Unde Actuū. v. de ananta dicit̉. Anania cur temptauit ſathanas cor tuū mentiri te ſpūiſancto vt fraudares de precio agri. Et ſequit̉ Audtens autem ananias hec verba ce cidit ⁊ expirauit. Item Hiere.xxviij. dicit̉ de quodam ꝓpheta. Audi anania nō miſit te dn̄s ⁊ cōfidere feciſti popu lum iſtum in mendacio idcirco hec dic̄ dūs. Ecce ego emittam te a facie terre hoc anno morieris. ¶ Tercio tales a ce leſti hieruſalem excludunt̉. Apoc̄. xxj. Non intrabit in illaꝫ aliquid coinqui natu aut ab ominationē faciens ⁊ men

Onica. XIX.
daciū. Item Ecc̄. xxij. Foris canes ⁊ ve nefici ⁊ impudici ⁊ homicide ⁊ om̄is q̇ amat ⁊ facit mendaciū. ¶ Quarto in eterno igne cruciabūt̉. Apoc̄. xxj. Ido latris ⁊ om̄ibus mendacibus. ꝑs illoꝝ erit in ſtanguo ardenti igne ⁊ ſulphu re. Prouerbi. x. Suauis eſt hoī panis mendacij. Et poſtea. Os eius implebi tur calculo. Glo. In quo mēbro quis amplius peccauit. in eo plus puniētur Ande qui in ligua magis deliquit. in ta magis arſurus perhibet. dū os eius aalculo qui eſt lapis ignitus implen dum dicitur. quod accidit diuiti cum in inſerno ardens lingue refrigeriū pete bat que in verbis ſuperbis epulādo de fluxerat. Rogemus ergo dn̄m qͥ dicit. Ego ſum veritas ⁊cͣ. De epiſtola. Sermo. CLXI. Olite locum da Tre dyabolo. qͥ furabat̉ iam no furet̉. Eph̓. iiij. Q ¶ In hac epiſto la tria fac dn̄s. Primo em̄ monet nos ne in nobis locū dyabolo debeamus dare. cū dicit. Nolite locum dare dya bolo. ¶ Secundo oſtendit quali modo ꝓ loco niit̉ nos expugnare ſcꝫ per vi cia ⁊ peccata. ꝓ quo dicit. Qui furaba tur iam nō furet̉. ¶ Tercio inſtruit qui bus armis poſſimus eī reſiſtere ſcꝫ vir tutibus ⁊ bonis operibus. ꝓ quo dicit Renouam ini ſpū mentis vr̄e. ¶ Et pri mū ſcꝫ ꝙ nō debeamus dyabolo in no bis locū dare oſtendit triplici ratione. Quia meliorem locū in hoīe vult hr̄e. ſcꝫ cor. qd̓ noīe loci intelligit̉. Luc̄. xxij. Intrauit ſathanas in cor iude. Et cer te nobilior locus nō eſt in hoīe. quia to ta vita ſiue corꝑalis ſiue ſpūalis inde fluit. Pro quo dicit ſalomon Prouer. iiij. Omni cuſtodiā ſerua cor tuū quia ex ipſo vita ꝓcedit. Appetit etiam cor tanꝙͣ locū fortiorē. qꝛ ipſo habito totū caſtrū hoīs quiete poſſidet. Luc̄. xj. Cū fortis armatus cuſtodit atriū ſuum in
pace ſunt om̄ia que poſſidet. Qd̓ glo. exponit de dyabolo. ¶ Itē nō debemus ei locum dare quia crudelia nitit̉ ibi ex ercere. Ioh̓. x. Fur nō venit niſi vt furet̉ vitam gratie mactet vitam nature. ⁊ ꝑ dat vitam gl̓ie. Et hanc crudelitatē in nuit apl̓us in noīe. cū dicit. Oyabolus Dyabolus em̄ dicit̉ a dya qd̓ eſt duo ⁊ bolus qd̓ eſt morſellus. quia de homīe nō intendit facere niſi duos morſellos ſcꝫ corpus ⁊ aīam deuorādo. j. Pet̓. v. Aduerſarius veſter dyabolus tāꝙͣ leo rugiens circūit qͣrēs quē deuoret. Ex emplū ca. ij. Q Itē noͣ debemus ei lo cū dare. qꝛ ni ſi ꝑ nos ſibi det̉ in nobis locū habere nō poterit. Propter qd̓ di cit Greḡ. Debilis eſt hoſtis ⁊ nō pōt vincere niſi volentē. Un̄ Iac̄. iiij. Re ſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis. Ex plum ca. xij. C. Certū qͥdem eſt ꝙ lubri cus eſt hoſtis. ⁊ cū ſibi in capite nō reſi ſtit̉ ſtatim illabit̉. Propter hoc de ſan cta aīa potę dici illud Gen̄. iij. Ipſa cō teret caput tuū. R ¶ Secūdo apl̓us oſtēdit quali modo nitit̉ nos ꝓ loco ex pugnare. qꝛ ꝑ vicia ⁊ peccata. tangens triplice̓ modū mortaliū pctōꝝ. Omne em̄ pctm̄ aūt ꝯmittit̉ corde aut ore aut opere. Et qꝛ his tribus modis nitit̉ ex pugnare. p̄munit nos apl̓us vt ab his tribus tanꝙͣ ab igneis telis nequiſſimi hoſtis caueamus. De peccato cordis p̄ munit nos. cū dicit. Iraſcimini ⁊ noli te peccare. De peccato oris. cum dicit. Deponētes om̄e mēdaciū. De peccato operis. cū ſubdit. Qui furabat̉ iam nō furet̉. Et enūerat apoſtolus inter alia peccata hec tria mortalia. quia de iſtis tribus facilis tranſitus eſt ad alia pec cate mortalia. Adapta. Et etiam quia per iſta vt frequentius poſſidet dyabo lus ⁊ ipſis dn̄atur. Unde de ira legitur j. Reg. xviij. Iratus aūt ſaul nimis di xit. Mihi dederunt mille. ⁊ filio iſay. x milia. Pro quo nō rectis oculis aſpi ciebat eū. poſt diem alterū inuaſit ſpūs malus ſaul. Et de eodem ſaul dicit̉ ꝙ exagitabat eū ſpis nequā. Et bn̄ dicit

Dn̄ica. XIX.
exagitabat quia illos quos poſſidet. d̓ vno furore in aliū p̄cipitat. Quod be nę deſignat̉ Luce.ix. vbi dicit quidam. Magiſter obſecro te reſpice in filium meū ⁊ ecce ſpiritus apprehendit eum. ⁊ ſubito laniat ⁊ elidit ⁊ diſſipat eū ſpū mans. que oīa cōueniūt iracundo. Un̄ Eſa. xxxiij. dicit̉. Spus veſter vt ignis deuorabit vos. Propt̓ qd̓ dr̄ Prouer. xviij. Spm̄ ad iraſcendū facile qͥs po terit ſuſtinere. Et ꝓuer xxvij. Impetū ꝯcitati ſpūs quis ferre poterit. ¶ Item dn̄at̉ dyabolus in hoīe ꝑ mendacium. An̄ Act̉. v. dixit petrus ananie. Cur tē ptauit ſathanas cor tuū mētiri te ſpūi ſancto. Hic multū dn̄atur ꝓpter men daciū in hereticis. falſis p̄dicatoribus ⁊ diuinatoribus ⁊ alijs ſine diſcretiōe ⁊ p̄meditatione loquentibus. Unde.j. Thimo. iiij. Diſcedent qͥdam a fide at tendentes ſpiritibus erroris ⁊ doctri nis demonioꝝ in hypocriſi loquentiuꝫ mendaciū. Item de diuinatoribus di cit̉ Apoc̄. xvj. De ore pſeudo ꝓphete vi di exire tres ſpūs īmundos in modum ranaꝝ. glo. Rane in luto morant̉. gar rule ſunt ⁊ alijs quietem auferunt. Et Reḡ. xxij. Egreſſus eſt ſpūs ⁊ ait. Ego decipiam achab. Et ait in quo. Ero in quit ſpūs mendax in ore oīm ꝓphetaꝝ ¶ Item dn̄at̉ dyabolus hoī ꝓpter fur tu. Un̄ in euangelio dicit̉ de iuda ꝙ qꝛ fur erat ⁊ loculos habens. ſequit̉ ꝙ in trauit ſathanas in iudā. Hoc deſignat̉ Luc̄. xiij. in muliere que habebat ſpūm infirmitatis annisʳ decē ⁊ oct. ⁊ erat in clinata nec oīno poterat ſurſum reſpi cere. Glo. Spūs infirmitatis ē amor terrenoꝝ. Tales inclimant in ſe locum dyabolo. S¶ Tercio oſtendit apl̓us quibus armis ne in nobis locum habe at ſibi poſſimus reſiſtere. ſcꝫ v̓tutibus ⁊ bonis oꝑbus. Quas v̓tutes debemus exercere tripliciter. ſcꝫ corde. ore. ⁊ oꝑe Corde ꝓ quo dicit. Renouamini ſpū mentis veſtre ⁊ induite nouū hoīem. Item ore. ꝓ quo dicit. Ueritatem loqͥ mini vnuſquiſqꝫ cū ꝓximo ſuo. Itē oꝑe
ꝓ quo dicit. Laboras aūt manibus vt heat vn̄ tribuat neceſſitatē patientibꝰ. ¶ De euangelio. Sermo. CLXII. Scendens ieſus in nauiculā tranſfretauit ⁊ ve nit in ciuitatē. Math. ix. T¶ Hec v ba dupliciter poſſunt exponi. vicꝫ alle gorice. ⁊ ſic ꝯueniunt noſtro ſaluatori. Et tropologice. ⁊ ſic ꝯueniūt in noſtre vtilitati. Quantū ad primū notandū ꝙ in ip̄is veruis triplex myſteriū tangi tur ſaluatoris. vicꝫ paſſiōis. reſurrectio nis. ⁊ aſcenſionis. Nam aſcendit raui culam in paſſione. trāſfretauit in refur rectione. ⁊ venit in ciuitate ſuā in aſcen ſione. Qauicula em̄ quā aſcendit crux xp̄i dicit̉. Et hoc triplici rōne. Qd̓ reqͥ re in ẜmone ſupra qͥ incipit. Et aſcēdit in nauim ⁊ ſedens docebat de rauicl̓a turbas. dn̄ica qͥnta. Tranſfretauit autē tripl̓r.ſ. ꝙͣtum ad corpus in ſepulcrum ꝙͣtum ad aīam in infernū. ⁊ ꝙͣtum ad vtrūqꝫ poſtꝙͣ reſurrexit. ⁊ aſcendit de h mūdo in celū. ⁊ ſic venit in ciuitatē ſuā in aſcenſione. Hec eſt ciuitas regis ma gni. Psͣ. Magnus dn̄s ⁊ laudabilis nimis in ciuitate dei noſtri. Multū em̄ laudis ſolent habere reges ex famoſa ciuitate. ſicut rex niniue ⁊ rex habyſone Sic ⁊ psͣ. creatorem noſtrū dicit nimiſ laudabile ex ciuitate celeſti. Nec miru. qꝛ ſicut dicit psͣ. Glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Et que ſunt illa Eſa. on̄ dit. xxiij. dicens. Sedebit ppl̓us meus in pulcritudine pacis ⁊ tabernaculis fi ducie. in requie opulenta. Oſtendit em̄ illius ciuitatis gl̓iam eſſe inqͥnqꝫ q̄ nul la alia ciuitas habet nec poteſt habere vicꝫ in mūdicia ⁊ pulcritudine. cū dicit Sedebit ppl̓us meus in pulcritudine. Apoc̄. xxj. Non intrabit in eam aliqͥd coinquinatū aut abominabile. Item in ciuiū tranquillitate. cū dicit. Pacis. Eſa. ij. Non leuabit gens ꝯtra genteꝫ

Dn̄icaXX.
gladiū. nec exercebunt̉ vltra ad p̄lium Nulla em̄ erit ibi materia bellādi. vbi om̄s ciues erunt pacifici. Eſa. lx. Po pulus tuus om̄s iuſti. Iniuſti em̄ ⁊ in quieti nō habebūt ibi locū. Apoc̄. xxij. Foris canes ⁊ venefici ⁊ īpudici ⁊ ho micide ⁊ idolis ẜuientes ⁊ oīs qͥ amat ⁊ facit mendaciū. ¶ Item in hoſtiū ſecū ritate. cū dicit. In tabernaculis fiducie Nō patebit ibi inimicis acceſſus. qꝛ ci uitas in alto ſita eſt. psͣ. Non accedat ad te malū ⁊ flagellū nō appro. taber naculo tuo. Psͣ. Abſcondes eos in ab ſcon. faciei tue a contradictione hoīm. ¶ Item penalitatis remotiōe. quod no tat̉ cū dicit. In requie. Ibi hō q̄ multis replet̉ miſerijs mō. requieſcet ab ipſis Apoc̄. xxj. Abſterget deus oēm lachry ma ab oculis ſanctoꝝ.i. oēm lachryma di cam. ⁊ iā nō erit amplius neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor. ſꝫ nec vllus dolor. nō eſuri ent. neqꝫ ſitient amplius. neqꝫ cadet ſuꝑ eos ſol. aut vllus eſtus. ¶ Item oīm bo noꝝ copioſitate. cum dicit. Opulenta. Eſa. xxxiij. O culi tui videbunt hierl̓m ciuitate opulentē. Que copia ⁊ opulen tia oēm excedit ſenſum. Ideo dicit apo ſtolus. Qd̓ oculus nō vidit. nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcendit qͥ pre parauit deus diligentibus ſe. ¶ Et ſuꝑ oīa laudabilis ciuitas ab indeficientis lūinis illuſtrationē. Apoc̄. xxj. Ciui tas illa nō eget ſole neqꝫ luna. nā clari tas dei illūinabit illam. Que claritas tanta erit ꝙ fęruētes illo lumine nihil latebit. O ꝙͣtum erit ibi bonū ſicit dic̄ augꝰ. vbi nullū erit malū. nullū latebit bonū. Uere gl̓ioſa dicta ſunt de te ciui tas dei. Et nos frēs qui nō habemus hic manentē ciuitatē̉ ſꝫ futura illam in quirimus feſtinemus ingredi in illam ciuitatē. U Sed quia mare huius mundi magnum ⁊ ſpacioſum manibꝰ interpoſitū eſt. neceſſe ē vt exemplo dn̄i nauiculam aſcendamus vt tranſfrete mus ⁊ ad ciuitatē ꝑueniamus. ¶ Dicit̉ autem mūdus mare. quia ſicut mare tu met ꝑ ſuꝑbiam. vt in Iona. j. dr̄. Mare ibat ⁊ intumeſcebat. Sic etiam ſuꝑ bia eoꝝ qui te oderunt aſcen. ſemꝑ. It̓ feruet per auariciā. Eſa. lvij. Impij. qͣſi mare feruens quod quieſcere nō poteſt Item fetet per luxuriam. In ſignū cu ius dn̄s ſuꝑ ſodomā pluit fetorem ſul phuris. Quia dicit anſelmus. Tolera. bilius fetet canis putridus hoībus ꝙͣ anima peccatrix deo ⁊ angelis. Exem plū in vitis patrū de angelo qͥ ad aſpe. ctum iuuenis luxurioſi nares cepit ob ſtruere. qd̓ nō fecerat ad putridū cada uer hoīs mortui. cuius fetorem ſāctus pater ſepeliendo illud cum angelo nō emplum capl̓o. vj poterat ſuſtinere. E A B. Hoc mare mundi ſuꝑ omīa eſt periculoſum. cuius periculum ſicut di cit Bern̄. ꝓbat tranſeuntiū paucitas. ⁊ ꝑeuntiū multitudo. In mari magno marſilie de quatuor nauibus vix peri clitat̉ vna. In hoc mundo vix de qua draginta tranſfretātibus euadit vnus de piculo. Sunt em̄ in mari huius mu di tot ⁊ tanta pericula. vt qui vult eua dere vnum incidit in aliud. Unde In cidit in ſcillam cupiēs vitare caribdim Frequenter em̄ volens quis vitare pe riculum luxurie abſorbetur a voragine auaricie quaſi a caribdi. Hoc etiaꝫ ma re perculoſum eſt ꝓpter ventoꝝ vehe mentiam ⁊ cōtrarietatem. Ande O an̄ vij. dicitur ꝙ quatuor venti pugnabant in mari. videlicꝫ vanꝰ timor. vana ſpes vanus dolor. ⁊ vanū gaudiū. que qua tuor hominis affectiones nunꝙͣ cōcor dant. Item periculoſum eſt ꝓpter la tronū ⁊ piratarum. id eſt demonū cru delitatem. que crudelitas eoꝝ deſignat̉ Luce..x. in illo qui deſcendit ab hieruſa lem in hiericho. quē nō ſolum ſpoliaue rūt. ſed etiam vulneratū ſemiuiuū reli querūt. Item eſt ꝑiculoſum ꝓpter mō ſtruoꝝ diuerſitate. Sūt em̄ ſyrene adu latoꝝ cantus habētes dulces. quas ſur da aure debemus pertranſire. Eſt eti am ibi alia beſtia. de qua Apocalipẜ. xiij. Uidi beſtiam de mari aſcenden tem habentem ſeptem capita.i. ſeptem r iijj

Dn̄ica. XX.
mortalia ⁊ capitalia peccata. ⁊ decem cornua.i. tranſgreſſionē dece mandato rū. ꝑ que multū īpugnant̉ in hoc mari nauigantes ne ad ciuitatē celeſtem va leant ꝑuenire. X ¶ Sed nos vt ma re huius mundi tranſfretemus. nauicu lam.i. bona vitam ſiue ꝑ innocentia cō ſeruata. ſiue ꝑ penitentia recuꝑata aſcē damus. Et dicit̉ nauicula diminutiue. quia breuis ē ⁊ ꝑua reſpectu gaudij ci uitatis eterne ad quā ꝑ ipſam ꝑuenimꝰ Sap̄. xiiij. Exiguo ligno credūt hoīes aīas ſuas. Huius aut nauicule guber nator eſt xp̄s. ꝓ quo orat eccleſia. Gu berna tuos faml̓os quos ſanguīe mer catus es. Psͣ. Niſi dn̄s cuſtodierit ciui tatem fruſtra vigilant qͥ cuſtodiūt eam Reminauis per quos ꝓgredit̉ ꝑ ma re huius mūdi ſunt ꝯſilia ⁊ p̄cepta. psͣ Deduc me dn̄e in ſemita. ꝙͣtum ad con ſilia. Et alibi. Uiam mandatoꝝ tuorū cucurri. ꝙͣtum ad p̄cepta. Naute autē huius mūdi ſunt apl̓i ⁊ ꝓph̓e ⁊ docto res. De quibus vnus Iob. ix. dicit. Di es met tranſierunt tanꝙͣ naues poma rtantes. que poſt ſe relinquūt odorē Sic ipſi poſt ſe reliquerūt odorē exem pli ⁊ doctrine. Unde apl̓us dicebat. ij. Corint̓. ij. Chriſti bonus odor ſumus Et ſicut canes venatici currūt poſt be ſtiam ꝑ odorem. ſic ⁊ nos poſt patres ꝑ doctrina ⁊ exēpla eoꝝ. Can̄. j. In odo re vnguentoꝝ tuoꝝ currimus. In hac aūt nauim aliqn̄ ſub intrat aqua. ita tn̄ ꝙ nō patit̉ nauis naufragiū.ſ. cum cō mittit veniale peccatum. Si em̄ dixeri mus ꝙ peccatū nō habemus noſipſos ſeducimus. Sed ne patiat̉ nauis nau fragiū exhaurienda eſt aqua a nauigā tibus. Hauritoriū aūt eſt ꝯfeſſio. Tren̄ ij. Effunde ſicut aquā cor tuū. Et Psͣ. Effundite corā illo corda veſtra. Hoe conſulebat Iacͣ. v. dicens. Cōfitemini alterutrū peccata veſtra vt ſaluemini. Debet etiā in hac naui ꝓpter maiorē ſecuritatē a nauigantibus fieri exone ratio a ſuꝑfluis. vt talē facientes iactū nauis leuius valeat pericula ꝑtranſire
Certe magnū fecit iactū zacheus. cum dixit. Un̄e ecce dimidiū bonoꝝ meorū do pauꝑibus. Adhuc maiorē fecerunt apl̓i qͥ nō dimidiū ſꝫ totū reliquerūt di centes. Ecce nos reliquimus oīa ⁊ ſe cuti ſumus te. Et ſic tranſfretando ma re huius mūdi ſecure ad ciuitatē ꝑue nerūt. Ad qua xp̄s ipſos in nauicl̓a p̄ uenit. De qͣ ciuitate in principio ſermo nis diximus. Exemplū ca. v. R. ¶ Dn̄ica. xx. de epiſtola. Sermo. CLXIII. Idete quo caute ambuletis. Eph̓. v. N ¶ Quia in euāgelio ad regales nuptias inuitam̄. ideo vt ad ipſas ꝑuenire poſ ſimus. in quatuor nos inſtruit apl̓us. ¶ Et primo de via recta quā debemus tenere. cū dicit. Intelligētes que ſit vo luntas dei. Secundo ꝙ in ea caute de bemus ambulare. ibi. Uidete quō cau te ambuletis. ¶ Tercio ꝙ in ea diſcrete ꝓperare dēmꝰ. ibi. Non qͣſi inſipiētes ¶ Quarto ſi viam negleximus docet re cuꝑare. ibi. redimētes tpus. Uia gͦ dire cta quā ad nuptias p̄dictas eundo de bemus tenere. eſt facere dei voluntatē. Intelligentes inquit que ſit voluntas dei. De hac via petebat dauid edoceri cū dixit. Notā fac̄ mihi dn̄e viam in qͣ ambulē. Et q̄ ſit illa via ſtatim ſubdit. Doce me facere voluntatē tuā. Intelli gat gͦ vnuſqͥſqꝫ ⁊ ꝓbet ſicut ꝯſulit apl̓s Roꝝ. xij. que ſit voluntas dei bona be ne placens ⁊ perfecta. Bona vt ſcꝫ ho mo bene ſe portet quantū ad ſe ipſum. Beneplaces vt ſcꝫ bene ſe habeat qͣn tum ad ꝓximū. Et perfecta vt bn̄ ſe ha beat ꝙͣtum ad deum. Facit aūt qͥs vo. luntatē dei ꝙͣtū ad ſeip̄m. in oī ſanctita te mentis ⁊ mūdicia corꝑis ſe ẜuādo ⁊ in honore bonoꝝ moꝝ cuſtodiēdo T j. Theſ.iiij. Hec ē volūtas d̓i ſctīficatio vr̄a vt abſtineatis ab oī fornicatiōe

Onica. XX.
ſciat vnuſqͥſqꝫ vas ſuū poſſidere in ho nore. Itē ꝙͣtū ad ꝓximuꝫ in om̄ibꝰ eqͥ tatem ſeruando. Prouer.xj. Statera doloſa abominatio eſt apud deū ⁊ po dus equum volūtas eius. gloſa. pon dus equū vel pecunie vel iudicij vl̓ al terius cuiuſcūqꝫ rei. vt vicꝫ reddat vni cuiqꝫ qd̓ ſuum eſt. Item ſeruat qͣntum ad deū ſibi ꝑ amore inherēdo ⁊ veſti gia eius imitado. Und̓ Numeri. xxxij. Noluerunt ſequi me preter caleph fi liū iephone ⁊ ioſue filium nun. iſti im pleuerunt voluntatē meā. Tales ſunt miniſtri eius qui faciunt voluntatem eius. Et tales ſunt in via ad intrandū in regnū celorū. Qui facit inquit volū tatem patris mei ille intrabit in regnū celoꝝ. Matth. vij. O ¶ Sed qꝛ hec via a latronibꝰ obſidet̉. id eo apl̓usᶠ ſe cundo innuit ꝙ caute ſit ambulanduꝫ cū dicit. Uidete quo caute ambuletis. ¶ Sunt aūt tria genera latronū nobis inſidiantiij.ſ. mentales. corꝑales. ⁊ ſpi rituales. Mentales ſunt motus ina nis glorie in mente De qua Iohānes Chryſo. Unus ſolus fur eſt qͥ furatur theſauꝝ celi vana gloria. ¶ Corꝑales ſunt detractores O ſee..vij. Fur ingreſ ſus eſt. quia nō in aꝑto ſed in occulto facit. ſpolias ſcꝫ bonā famā. Un̄ Ecc̄. xxviij. Suſurro ⁊ bilinguis maledictꝰ multos em̄ turbauit pacem habentes ¶ Spirituales ſunt demones Luce. x. Homo qͥdam deſcēdebat ab hieruſalē in hiericho ⁊ incidit in latrones. Qd̓ exponit̉ de primo hoīe ⁊ demonibus. ¶ Primi latrones ſpoliant. Secundi vulnerant Tercij necant. Motus eniꝫ inanis glorte ſpoliant indumentis vir tutū et gratie. quia ſicut dicit Auguſti nus. Suꝑbia etiā bonis oꝑibus inſi diatur vt ꝑeant. Et ſignificat̉ iudicū. in paleſtinis qͥ veniētes quicqͥd ſemīa uerunt filij iſrael cum adhuc viridia eſ ſent et in flore gratie totū deuaſtabāt. Oetractores v̓o odibiles grauiter vul nerant. ⁊ audientem et cui detrahunt.
Ecc̄s.x. Si mordeat ſerpens in filen tio nihil eo minus habet qͥ occulte de trahit Et Hiere. ix. Sagitta vulnerās lingua eoꝝ Tales em̄ multos turbant pacem habētes. Exemplū ca. xviij. A Demones v̓o animā necant. Ioha. x. Fur non venit niſi vt furet̉ ⁊ mactet ⁊ ꝑdat. ¶ Inter tot ergo latrones et tā crudeles poſiti videte quo caute ambu letis. Per latrones vane glorie caute ambulamus ſi p̄cioſas veſtes virtutū humilitate tanꝙͣ veſte hūili cooꝑiamꝰ Iuxta quod dicit dn̄s Lu. xvij. Cū oīa be nefeceritis dicite. quia ſerui inutiles ſumus. ⁊cͣ. Item per ſecūdos latrones ſcꝫ detractores qͥ nos bona fama ſpo liare nitunt̉ caute ambulamus ſi pati entia armati ſumus. Unde. jͣ. Pet. iij. Cū modeſtia et timore conſcientiam bonā habentes. vt in eo ꝙ detractant de vobis cōfundant̉. qui calumniātur veſtrā in chriſto bona cōuerſationem. melius eſt vt benefacientes pati ꝙͣ ma lefacientes. Quia ipſi per iniurias fa bricant nobis corona in celis dummō patienter ſuſtineamus. Un̄ Apoc̄. tij. Ecce faciā illos vt veniāt autē pedes tuos et ſcient quia dilexi te. quoniā ſer uaſti verbum patientie mee. Et ſequi tur. Tene quod habes vt nemo accipi at coronā tuā. Propter hoc apl̓us hu iuſmodi patienter ſuſtinebat Unde. jͣ. Coꝝ. iij. Maledicimur ⁊ benedicimus ꝑſecutionē patimur ⁊ ſuſtinemus. blaſ phemamur ⁊ obſecramus. Itē contra tercios latrones.ſ. demōes qui nos in anima necare nitunt̉ caute ambulamꝰ ſi ſcuto fidei nos munimꝰ. Un̄ Ephe. vj. Sumentes ſcutum fidei vt poſſitis ignea tela nequiſſimi hoſtis extingue re.i. ſuggeſtiones occultas. que nō ſen tiunt̉ niſi quando in homine igneſcūt j. Pe. v. Cui reſiſtite fortes ī fide. Ex plū ca. xij. G. P ¶ Tercio ne an̄ ter minū deficiamꝰ docet ꝙ diſcrete in via p̄dicta debemus ꝓperare. cū dicit. Nō quaſi inſipiētes ſed vt ſapientes. Inſi

Dominica. XXl.
piens em̄ non reſpicit facti terminum ſed principiū. Sapiens v̓o ſic inchoat facti principiū. vt ſecure valeat ad ter minū ꝑuenire. Exemplū capi. viij. N. Sic ⁊ nos in p̄dicta via ambulare de bemus non quaſi inſipiētes ſed vt ſa pientes. vt ſcilicet ſit rōnabile obſequi um noſtrū. vt ſcꝫ non nimis in ea acce leremus plus laborando ꝙͣ poſſimus ferre. Multi em̄ cum magno feruore in via dei currere incipiunt. et propter in ſiprentiā ⁊ ſua incautelam antēꝙͣ ad terminū veniant deficiunt. ⁊ cadunt in illa illuſionē. Luce. xiiij. Hic homo ce pit edificare et non potuit cōſummare Talibus dicit apl̓s Gal̓. v. Curreba tis bn̄ quis vos impediuit. Terte pn̄t reſpōdere. indiſcretio. Un̄ Leuit̉. xv. p̄ cepit dn̄s. Quicqͥd inquit obtuleris ſa le condict̉.ſ. diſcretionis. Et ſic ambu. 2 lant ſapientes. Un̄ Gen̄.. iij. Cum eſau tanꝙͣ inſipiens inſtaret iacob vt citius properaret. ipſe tanꝙͣ ſapiens re ſpōdit. Noſti ꝙ paruulos teneros ha beam. quos ſi plus in ambulādo fece ro laborare morient̉ vna die Et ſequi tur. Ego ſequar paulatiꝫ ſicut videro poſſe paruulos meos donec veniaꝫ ad dominū meū. Unde Exodi.xviij. dixit ietro ad moyſen. Stulto labore conſu meris. vltra vires tuas eſt negocium. Qd̓ ſtatiꝫ moyſes aduertens diſcretiꝰ ordinauit. Exempluꝫ de duobus iuue nibus pariſius feſtinatibꝰ. cū ab vna vetula que paulatim ibat q̄ſiuiſſent ſi illo die poſſent ad talē locum ꝑuenire; Et vetula reſpondit. Si ſic iretis ſicut ego. quod illi irridentes ⁊ plꝰ feſtinan tes deficiētes in via remanſerunt. et ve tula irridens eos ꝑtranſiuit. Gregori us. Incaſſum quippe currit̉ ſi an̄ tp̄s iter deſerat̉. Q Quarto ſi aliquo modo viā neglexerimus docet ꝑ accele rationē tēpus recuꝑare. cū dicit. Redi mentes tꝑus Mos em̄ ꝑegrinis ⁊ via toribus eſt. vt ſi quando viā retardant ad hoc vt illuc quo intendunt ꝑuenire valeant laborē augmentant. Sic fecit
et paulus apoſtolus ad regales nupti as tendēs. Inter alios em̄ apoſtolos vltimus iter arripuit. ſed labore reco penſauit Un̄. j. Coꝝ. xv. poſtꝙͣ oſtēdit ꝙ fuerit nouiſſimus ⁊ minimꝰ apoſto. loꝝ adiecit. Sed abundantius illis oī bus laboraui. Redemit em̄ feruentiſa bore tempus quod neglexerat. Augu ſtinus. Non diuturnitas tempoꝝ non onero ſitas opeꝝ auget meritū. ſed ma ior caritas meliorqꝫ volūtas. Et Ber nardus. Qui amat ardētius currit ve locius ⁊ ꝑuenit citius. O deus ꝙͣ ardē ter ⁊ ꝙͣ velociter latro qui crucifixꝰ fu it cū chriſto ꝑ predicta viam cucurrit. quia in vltimo puncto ſue vite viaꝫ in trauit dicens. Memento mei dn̄e dum veneris in regnū tuum. Et eodem die ad regales nuptias ꝑuenit. Hodie em̄ inquit dominus mecuꝫ eris in paradi ſo. Bene ipſe tempus neglectuꝫ amo re incenſo et labore redemerat quia ip ſe modico tꝑe laborauit ⁊ multaꝫ ſibi inuenit requiem. Ad quam nos ꝑdu cat qui. Exemplū ca. iij. H. De euangelio. Sermo. CLXIIII. Imile factum e regnū celoꝝ homini regi q̄ fec nuptias filio ſuo ⁊cͣ. Matth. R ¶ In ꝑabola huius euange xxij. lij de tribus agit. ¶ Primo de nuptia rum celebratione ibi. Simile cͦ regnū celorum homini regi qui fecit nu. filio ſuo. ¶ Secūdo de celebrantis nuptias cōmendatione. ibi Miſit ſeruos ſuos dicere inuitatis ⁊cͣ. ¶ Tercio de inuita torū digna rep̄henſionē. ibi. Illi auteꝫ neglexerunt. ⁊ abierunt alius in villaꝫ ſuam. ⁊cͣ. ¶ Circa primū ſcꝫ circa cele brationē nuptiarū notanduꝫ ꝙ in ſcri ptura ſacra quatuor genera nuptiarū inuenimus. ¶ Prima eſt inter viruꝫ ⁊ vxorē. De quo Io. iij. Nuptie fa. ſunt in cha. gali. Et de iſtis primus homo adam euigilas ꝓphetauit dicēs Gen̄.

Dn̄ica. XX.
ij. Et ꝓpter hoc relinquet homo patrē ⁊ matrē ⁊ adherebit vxori ſue. ¶ Secū dum genus eſt inter deū ⁊ anima. Et de iſtis dn̄s Oſe e.ij. Spōſabo te mihi in iuſticia ⁊ iudicio in miſericordia et milerationibus. ¶ Tercium genus eſt inter verbū et humanā naturaꝫ. Et de his dicit ſponſa in can̄. iij. Egredimini filie ſyon ⁊ videte rege̓ ſalomonē in di ademate qͣ coronauit euꝫ mater ſua in die deſponſationis ſue. ¶ Quartu ge nus eſt inter chriſtū et eccleſiam Et de iſtis loquitur angelus ad Iohanneꝫ Apoc̄. xxj. Ueni et oſtendam tibi ſpō ſam vxorem agni. Et hic d̓r. Simile ē̄ regnn̄ celoꝝ ho. re. qͥ fe nupt. fi. ſuo ꝓ Et in quolibet genere iſtaꝝ nuptiaruꝫ inuenit̉ mirabilis vnio. ¶ In primo in uenit̉ vnio carnalis. qꝛ per eam efficit̉ vt ſint duo in carne vnā. Unde Mat. xix. dicit dn̄s. Erunt duo in carne vna Et ſubiungit. Iam non ſunt duo ſed vna caro. ¶ In ſecundo genere nupti aru inuenit̉ vnio ſpūalis. qꝛ per eam efficit̉ vt ſint duo in vno ſpū. ꝓ quo dic̄ apl̓s. j. Coꝝ. vj. Qui adheret dn̄o vnꝰ ſpūs eſt. Et. j. Ioh. iiij. dicit̉. Qui ma net in caritate in deo manet et deus in eo. ¶ In tercio genere nuptiarū inue nit̉ vnio ꝑſonalis. quia ꝑ eam efficitur vt ſint duo in vna ꝑſona. Nā ſicut ani ma rōnalis ⁊ caro vnus ē hō. ita deꝰ ⁊ homo vnus eſt chriſtus. Pro quo dic̄ Ioh. Uerbū caro factū eſt rōne ineffa bilis vnionis. ¶ In quarto inuenitur vnio ſacramētalis. qꝛ ꝑ eam efficit̉ vt ſint non ſolum duo ſed etiam multi in vno corꝑe. Pro quo dicit apl̓us Ro. xij. Multi vnū corpus ſumus in chri ſto. Et. j. Coꝝ. x. Unū corpus ml̓ti ſu mus. oēs em̄ de vno pane ⁊ de vno ca lice ꝑticipamus. De hoc genere vltīo nuptiaꝝ ꝓponit̉ p̄miſſa ꝑabola. cū diē chriſtus Simile ē regnū celoꝝ hoī re gi qͥ fecit nuptias filio ſuo S¶ Cir ca quas nuptias quatuor conſiderāda ſunt. vide licꝫ que ſint nuptie. quis au ctor nuptiarū. quis ſponſus et q̄ ſpon
ſa. ¶ Nuptias iſtas intelligimus ẜm expoſitionem ſanctoꝝ ꝯiunctionē chri ſti et eccleſie ꝑ ſacramentū incarnatio nis factā. He ſunt nuptie celebrate in vtero virginali. Un̄ Grego. Quptia lis thalamus eſt vterus vginalis. De hoc thalamo dicitur in pͣsͣ. Ipſe tauꝙͣ ſponſus procedens de thalamo ſuo. Auctor v̓o nuptiaꝝ d̓cus pater eſt. qui hic ⁊ hō d̓r ⁊ rex. Homo ꝓpt̓ benigni tatem Iohel̓. ij. Conuertimini ad do minū deū veſtꝝ qm̄ benignus ⁊ miſeri cors eſt. Rex aūt d̓r ꝓpter potētie alti tudinē. quia eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄anti um. Psͣ. Quis ſicut dn̄s deus noſter qui in altis habitat. ¶ Spōſus v̓o. ha rum nuptiarū eſt filius regis.ſ. chriſt De quo psͣ. Deus iudiciū tuū regi da. ⁊ iuſticiā tuā filio regis. ¶ Sponſa vo eſt eccleſia que hic regnū celorū d̓r. qꝛ regnant in ea viri celeſtes. qͥ in ipſa ſo lo corꝑe cōſtituti cogitatiōe ⁊ auidita te in celeſti patria ꝯuerſant̉. dicentes il lud Phil̓. iij. Nr̄a cōuerſatio in celis eſt. q em̄ ſurſuꝫ ſunt ſapiūt nō que ſuꝑ terra. Cū hac gͦ ſponſa chriſtus nupti as celebrauit. qn̄ ꝑ incaruatōisⁱ myſte riū ſibi eccleſia fideliū copulauit. T Scd̓o auctoris nuptiaꝝ.ſ. der patris ſubdit̉ ꝯmēdatio. cū addit̉. Miſit ſer uos ſuos dicere inuitatis vt venirent: Oſtendit̉ aūt comēdabilis tripl̓r. vicꝫ in largitate miſcd̓ie. in magnitudīe po tentie. in executione iuſticie. ¶ Primū ſcꝫ largitas ſue miſcd̓ie apparet in tri bus. ¶ Primo in multoꝝ ⁊ ꝑ multos vocationē. Multi em̄ ſūt vocati ad nu ptias incarnatiōis. vt.ſ. credant illud ⁊ efficiant̉ de nūero eccleſie qͣm ſibi chri ſtus cōpulauit. Sꝫ heu pauci ſunt ele cti. vt d̓r ī fine euāgelij. Uo cauit etiā ꝑ ml̓tos. Un̄ pl̓alit dr. miſit ẜuos glo. l. ꝓph̓as dicere īuitatis.i. iudeis vt veni rēt. ⁊ nolēbāt venire credēdo. Et qꝛ nō ſuffic̄ largitati mīe d̓i ſemel vocare. itē rū miſit alios plures prioribꝰ.ſ. apl̓os ⁊ ſeqͣces eoꝝ. Quoꝝ in oēꝫ terrā exiuit ſonus. ⁊ in fines orbis t̓re yba eoꝝ. psͣ.

Dn̄ica. XX.
Multiplicabunt̉ in ſenecta vberi ⁊ be ne patientes erūt vt annuncient. Pro uer. j. Sapīa p̄dicat foris. in plateis dat voce̓ ſuā dicens. Uſqꝫ quo ꝑuuli di ligitis infantiā ⁊ ſtulti que noxia ſibi ſunt cupient. Uere bn̄ ſtulti ſunt qͥ cū vocātur ad nuptias ad delicata ciba ria. primo de ſiliquis porcoꝝ ventrem ſuū replere volunt. ¶ Itē largitas mi ſericordie apꝑet in nulliꝰ a nuptijs reie ctione. Unde dixit ſeruis. Itē ad exitꝰ viaꝝ ⁊ quoſcūqꝫ inueneritis vocate ad nuptias. Qd̓ non contingit in regali bus nuptijs huius mūdi. vbi tm̄ nobi les ⁊ magni vocant̉. Sed apud regeꝫ celeſtē nō eſt acceptio ꝑſonaꝝ. Sicut d̓r Ro. ij. ⁊ Actu. x. ¶ Itē largitas mi ſericordie apparet in magna ciborum p̄paratiōe. Pro quo dicit Thauri mei et altilia occiſa ſunt. ⁊ oīa parata ſunt venite ad nuptias. Thauri ſicut dicit glo ſa ſunt patres veteris teſtamēti. qͥ bus indulta eſt licentia iniquos quaſi cornu feriendi. Altilia v̓o ſunt patres noui teſtamenti. qui penna contempla tionis ſuꝑna petunt. Thauri v̓o et alti lia occiſa ſunt. quia ⁊ veteris teſtamen ti ⁊ noui ꝓ fide occiſi ſunt. et oīa oꝑa ta ſunt videlicet et locus et cibus. Ue nite ad nuptias fide. ſ ceteris cōcordā do. ſicut dicit gloſa. In hoc inſinuat̉. ꝙ quicunqꝫ nō venerint ad nuptias re quirent̉ ab eis multe expenſe ꝓ eis fa cte. Requiret em̄ dn̄s ⁊ morte ſuam ⁊ ſanctoꝝ veteris ⁊ noui teſtamēti. ¶ Scd̓o magnitudo potentie auctoris nuptiarū apparet in tribus. vicꝫ ex do minatione. Un̄ d̓r Rex Apoc̄. xix. Ip ſe eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. ¶ Item apparet ex miniſtroꝝ multitudine. pro quo dic̄. Miſſis exercitibus ſuis. Nō dicit. vno exercitu. Matt.xxvj. An pu tas ꝙ nō poſſum rogare patre̓ meū. ⁊ exhibebit mihi plus ꝙͣ. xij. legiones an geloꝝ. Bene dicit plus ꝙ. xij. Quia ſi cut d̓r O an̄. vij. Milia miliuꝫ miniſtra bant ei. et decīēs milies centena milia aſſiſtebant ei. Iteꝫ apparet ex hoſti
um vltiōe. pro quo dicit. Qꝛ perdidit homicidas illos. et ciuitatē eorū ſucce dit. Nec mirum. Ipſe eſt em̄ deus vl tionū et deus vltionū libere egit. Und̓ non eſt qui de manu ſua poſſit eruere Sicut dr̄ Iob. x. X ¶ Tercio execu. tio iuſticie auctoris nuptiarū apparet in tribus. videlicet in diligenti circum ſpectiōe. propter quod dicit. Ꝙ intra uit rex vt videret diſcūbētes. id eſt fidē habentes. tales em̄ videre placet ipſi. Und̓ Sapͣ. iiij. Reſpectus eius in ſan ctos illius. ¶Item apparet in ſolicita interrogatione. cū d̓r. Amice quo huc intraſti non habens veſtem nuptialeꝫ Amice vtiqꝫ per fidem non per opera tionem quomō huc intraſti. id eſt quo modo nomen chriſtiam vſurpaſti cum rem non habuiſti. Nam Exo. xx. dici tur. Non aſſumes nomen dei tui inua num. id eſt non dicaris a chriſto ꝓ ni hilo chriſtianus. habens nomē chriſti et opera antichriſti. Exempluꝫ capitu lo. viij. C. Hanc queſtionem faciet do minus in fine nuptiaꝝ eccleſie contra omnes qui ſine veſte nuptiali. id eſt. ſi ne caritate inuenient̉. Cuicunqꝫ enim hec veſtis defuerit turpitudo eius non ſolum chriſto ſed etiam toti mūdo ma nifeſta erit. Quia prouer. x. dicit̉. Uni uerſa delicta operit caritas. Unde qui ſine veſte caritatis erit nimis turpis apparebit. Propt̓ qd̓ Apoc̄. xvj. Be atus qui cuſtodit veſtimēta ſua ne nu dus ambulet ⁊ videant turpitudinem eius. ¶ Item apparet executio iuſticie in debita condemnatiōe. Unde ſequit̉ Ligatis manibus ⁊ pedibus. pedibus vt non poſſit effugere. manibus vt nō poſſit ſe eriꝑe. ꝓijcite eum in tenebras exteriores.ſ. inferni. gloſa. quia hic te nebras interiores. ſcꝫ cordis habuit. Y Terciū ſcꝫ inuitatoꝝ digna repre henſio ſubdit̉ cum dicitur. Illi autem neglexerunt ⁊cͣ. Reprehendunt̉ aut de tribus videlicet de mundana cupidita te. propter quā nuptias neglexcrut. ꝓ quo dicitur. Illi autem ab ierunt alius

Dūica. XXI.
in villā ſuam. alius ad negociationem ſua. Gloſa. In villaꝫ ire eſt terreno la bori immoderate inſiſtere. Negociari vo eſt terrenis lucris inhiare Hec duo ad litera multos a nuptijs retrahunt. Talis cupiditas retraxit ⁊ illū iuuenē qͥ hn̄s multas poſſeſſiōes potius volu it illis adherere ꝙͣ chriſto. Exemplum ca. vij. F. ¶ Itē rep̄hendunt̉ de crudeli impietate. qꝛ inuitatis ad nuptias nū cios occiderunt. Pro quo dicit. Reli qui tenuerūt ſeruos etus ⁊ cōtumelijs affectos occiderūt. De quibus Matt. xxiij. Ecce ego mitto ad vos ꝓphetas et ſapientes ⁊ ſcribas. et ex illis occide tis ⁊ flagellabitis ⁊ crucifigetis. Hoc vſqꝫ hodie cōtingit nuptiaꝝ nuncijs.i. p̄dicatoribus qͥ ad literā ⁊ occidunt̉ ⁊ ꝯtumelijs afficiunt̉ ¶ Itē rep̄hendun tur de p̄ſumptuo ſitate. quia ſcꝫ ad nu ptias ſine veſte nuptiali intrauerūt. ꝓ pter quod vni eoruꝫ dixit. Amice quō huc intraſti non habens veſte nuptia lē. Admirat̉ em̄ dn̄s inueniēs aliqueꝫ. in eccleſia abſqꝫ veſte caritatis. Chry ſoſtomꝰ. Sꝫ aliquis cū nigra veſte in ueniat̉ in nuptijs ſordidat nuptiarum gloriam. Ita qui habet oꝑa tenebro ſa ipſi chriſtianitati facit iniuriā. Un̄ ẜm locū veſteꝫ eligat. alioquin poſt repre henſionē pena ꝯdigna ſentiet. cū dice tur. Ligatis manibus ⁊ pedibus ꝓijci. te eum in tenebras exteriores. A qua nos liberet dn̄s. Amen. Dominica viceſimaprima. Sermo. CLXV. Onfortamini in domino ⁊ in potētia virtutis ctus. Ephe. vj. A ¶ Quia ſicut in hac epl̓a apl̓us oſtendit. nō eſt nobis colluctatio tm̄ aduerſus carneꝫ et ſanguinē ſed etiā cōtra ſpūalia neqͥ cie id eſt demones qui ſpūs nequā ſūt. ſicut exponit gloſa. ⁊ hoc in celeſtibus id eſt ꝓ celeſtibus. Ideo apl̓us in hac epiſtola duo facit prīcipaliter. Primo
oſtendit pugnā ꝑiculoſam. Secundo dat reſiſtendi fiduciā. ¶ Pugna on̄dit ꝑiculo fam dupl̓r. quia eſt ꝓ magnis.i. ꝓ celeſtibus. q ꝑiculū eſt amittere. ⁊ cō tra magnos. quia ꝯtra ſpūalia neqͥcie. contra quos ꝑiculoſuꝫ eſt pugnare. qꝛ multis ꝑualent. ꝓpter qd̓ etiam vocat eos poteſtates ⁊ principatus ⁊ recto res tenebraꝝ harū. qꝛ ſicut dicit glo ſa in omnibus gui mundana qͣ tenebras appellat diligūt poteſtatē principatuꝫ ⁊ regimen tenent. Et tales heu multi ſunt. Pugnant gͦ nobiſcū ꝓ magnis. ſcꝫ ꝓ celeſtibus. nō ꝓ rebus tꝑalibus. nō ꝓ regnis vel ꝓ mūdi honoribus ꝓ quibus mūdi amatores frequēter pu gnat. ſed demones de talibus nihil cu rant. dūmodo nos celeſtibus priuent: In quoꝝ amiſſione ꝙͣ magnū ꝑiculuꝫ ⁊ detrimentū incurrit homo. adapta ¶ Item eſt ꝑiculoſum bellu qꝛ contra magnos hoſtes qꝛ ꝯtra ſpūalia nequi cie. id eſt ſpūs nequā. v̓bi multipliciter oſtendit piculoſum bellū eſſe ꝯtra eos ¶ Et primo rōne pluralitatis. Un̄ plu raliter dicit cōtra ſpūalia. Non em̄ a ſolo illo qui ſpecialiꝰ nos tētat impu gnamur. ſed vt melius ille vincat aſſu. mit alios ſpūs ſepteꝫ neqͥores ſe. Sic̄ d̓r Luc̄. xj. Pſal̓miſta. On̄ quid multi plicati ſunt qui tribulant me multi in ſurgunt aduerſum me. ¶ Itē oſtendit ꝑiculoſuꝫ bellū rōne inuiſibilitatis. qꝛ ſunt ſpūs Lu. xxiiij. Spūs carnē ⁊ oſſa non habet. Et tales hoſtes ſunt ꝙͣplu rimū ꝑiculoſi. qꝛ qn̄ lōge eos eſſe a no bis putamus ꝓpe nos ſunt. Exemplū in dialogo de quodaꝫ ſancto ep̄o. qͥ cū ſeruū pigritanteꝫ vocaret vt ſibi calce os exueret. ⁊ diceret. veni dtabole. ad huc ſeruo longe exiſtente corrigie de calceis ceperunt ſubito religari. De hͦ habet̉ in ꝓmptuario ca. ij. ¶¶ Itē in hoc ꝙ dicit hoſtes eſſe ſpūales oſtēdit infatigabiles. Un̄ cum nos corꝑe fati gati quocunqꝫ modo quie ſcimus ipſi nos impugnando nunꝙͣ quieſcūt. ⁊ cō tra tales hoſtes ꝑiculoſuꝫ eſt pugnare

Dominica. XXI.
Hiere. xvj. Seruietis dijs qui non da bunt vobis requiē neqꝫ nocte neqꝫ die ¶ Item in hoc ꝙ dicit hoſtes ſpūales oſtēdit eos immortales. quia ſpiritus mori non poſſunt. ⁊ cōtra tales ꝑiculo ſum eſt pugnare. qꝛ vltimū eſt ſolaciuꝫ illoꝝ qui fortes aduerſarios habēt ꝙ ꝑ mortē vindicentur. ſed hoc nō eſt in iſtis hoſtibus expectare. ¶ Dicunt̉ aūt nequā propter pugne fraudulentiam. Qualit̓ aut nos fraudulenter īpugnēt occulte ⁊ manifeſte. require in quadra geſima in ſermone. Cu immūdus ſpi ritus exierit. Exempluꝫ ca. ij. S. ¶ B ¶ Licet aūt ꝓpter p̄dicta periculoſa ſit pugna tamē apl̓us dat reſiſtendi fidu ciam. cum dicit Cōfortamini in dn̄o ⁊ in potentia virtutis eius. Oat autē du pliciter fiduciaꝫ reſiſtendi ſcꝫ ex potēti ſuccurſu. cū dicit. Cōfortamini in dn̄o et in potentia virtutis eius Et ex ſpūa liū armoꝝ vſu. cū ſubdit. Accipite ar maturā dei. ¶ In tā ergo ꝑiculoſo bel lo cōfortamini in dn̄o tanꝙͣ in veſtro aux iliatore. Psͣ. Auxiliū meū a domi no. Et alibi. Uiriliter agite ⁊ cōfortet̉ cor veſtrū omnes qͥ ſperatis in domīo Talibus d̓r Eſa. xxxv. Puſillanimes confortamini ⁊ nolite timere. ecce deus veſter. qꝛ hoc ꝓmiſit Eſaie. xlj. Ne ti meas qꝛ ego ſum tecu. ne declines. qꝛ ego deus tuus. confortaui te et auxilia tus ſum tibi. Item cōfortamini in do mino tanꝙͣ in ineffabili remuneratore Apoc̄. iij. Qui vicerit faciā illū ſedere in throno dei mecū. ¶ Oſtenſo aūt in bello diuino ſuccurſu. oſtendit etiā cō fidentiā reſiſtendi ex armoꝝ ſpūalium vſu. cū ſubdit. Accipite armaturā dei. in qua ſecure poteſtis pugnare. Et vo cat dei armatura quia a deo donat̉. vl̓ quia ipſe filius dei in ipſa pugnando vicit. Si honor eſt mundano militi in armis regis pugnare. ml̓to fortius in armis dei militi ſpirituali Armat aūt apl̓us in hac epl̓a militeꝫ chriſti ꝑ oīa et in omnibus. nihil immunituꝫ relin quens. Nam caput armat galea ſpei.
pedes ſanctorū exemplis. corpus lori ca iuſticie. que vndiqꝫ cooꝑit. qꝛ reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuuꝫ eſt. In manu ſiniſtra ponit ſcutū fidei. in manu dextra gla diū ſpūs. quod eſt verbum dei. Et ne arma defluant et ſint potiꝰ oneri ꝙͣ ho nori aut ſaluti. monet vt miles chriſti fortiter ſe ſuccingat ne cadat. Unde d̓r State ſuccincti lūbos veſtros ꝑ caſti tatē. nā luxuria defluere facit ⁊ hoīem in virtutibus cadere. Et ſic armati po teſtis ſtare ꝑfecti aduerſus īſidias dia boli. De gladio verbi dei require exem plum ca. viij. ¶ De euangelio: Sermo. CLXVI. Nat quidā regu lus cuius filiꝰ infirmabat̉ ca pharnaū. hic cum audiſſet qꝛ ieſus adueniret in galileā rogabat eū vt ſanaret filium eius Ioh̓. iiij. Expoſita hiſtoria iuxta litere ſuꝑficio ⁊ moralē inſtructionē in p̄miſſis vbis quatuor ſunt penſanda. videlicet quis ſit iſte regulus de quo d̓r Erat quidaꝫ regulus. Secūdo quis infirmans fili de quo ſubdit̉. Euius filiꝰ infirmabat̉ Tercio quis infirmitatis locꝰ. quia ca pharnan. Quarto quis curatiōis mo dus. quia hic cū audiſſet quia ieſus ad ueniret in galileam rogabat. ¶ Quan tum ad primū notanduꝫ ꝙ regulꝰ hic quēlibet hominē in vita preſenti con ſtitutū ſignat. Et dicit̉ regulus ſcꝫ ꝯꝑa tiue ⁊ diminutiue. Cōparatiue et hoc primo reſpectu dei qͥ dicit̉ rex regum ⁊ dn̄s dn̄antium. Apoc̄. xix. Itē reſpetu angeli d̓r regulus quia angelus rex di eo ꝙ bene ſe regat. Un̄ et aliud regnū ſcꝫ eccleſie ad cuſtodienduꝫ ſibi tradit Iob.iij. Cum regibus ⁊ conſulibꝰ ter re. Itē d̓r regulus diminutine propter triplicē diminutionē. Solent em̄ regu li vocari qui paꝝ poſſident. vel qui pa rum poſſunt. vel qui parue etatis ſunt ¶ Prima eſt ergo poſſeſſionis diminū

Onica. XXI.
tio. quia etiam ſi totum orbē terre ho mo poſſidet. tn̄ tota terra nō eſt niſi qͣſi vnus punctus reſpectu firmamēti. ſic̄ dicit ph̓us ⁊ damaſcenus in ſermone. Eccs..ix. Ciuitas parua ⁊ pauci in ea. ¶ Secūda diminutio eſt virtutis. quia etiā ꝑuaꝫ habendo hō poſſeſſione im potens eſt eam ad regendū. qꝛ etiaꝫ eī minima aduerſant̉ ſic muſca et pulex. Un̄ Apoc̄. iij. d̓r. Scio qꝛ modicaꝫ ha bes virtuteꝫ. Et Eſa. j. Erit fortitudo veſtra vt fauilla. ¶ Tercia diminutio eſt etatis. parui em̄ tꝑis eſt hō reſpectu dei qͥ eſt eternus ⁊ principio caret. Itē reſpectu angeli. quia ⁊ ſi habet angelꝰ principium tamē eſt eternus. et cū mū do incepit. cui plus ſunt ꝙ ſex milia an noꝝ. Homo v̓o tanꝙͣ puer nuꝑ natꝰ in regimine terre diu non remanet. ⁊ ꝓpt̓ hoc tanꝙͣ puer minus bn̄ regit. Eccs. x. Ue tibi terra cuiꝰ rex puer eſt. Quia Ecc̄. x. d̓r. Rex inſipiens ꝑdet populū Predictis ergo cauſis hō d̓r regulus O ¶ Huius reguli filius animus eſt qui in qͥbuſdam hoībus frequenter in firmat̉. Animus em̄ hoīs primo diſtē perat̉. et hoc in cogitatōe. poſt infirma tur in delectatione ſed morit̉ in cōſen ſu. Sed de huius reguli filio d̓r ꝙ inci piebat mori deſignas talis homīs ani mū qui poſt moroſam delectationē tā ꝙͣ poſt grauē infirmitateꝫ inclinat̉ ad conſenſum vbi animus vel anima mo rit̉. iuxta illud Matth. v. Qui viderit muliere ad concupiſcendū eā iam me chatus eſt eam in corde ſuo E ¶ In firmitatis aūt locus eſt capharnauꝫ.i. iſte mundus. et forte a loco infirmitatē habuit. Sicut eī frequēter a corrupto loco infirmitas concipit̉. ſic ⁊ ſpūalis ab hoc mūdo qͥ ꝑ capharnaū de ſigna tur. triplicē em̄ habet interp̄tationem in qua notat̉ triplex cā ex qua naſcitur hoīs infirmitas ſpūalis. Interp̄tatur em̄ ager pinguedīs. ꝙͣtum ad diuitias villa conſolationis ꝙͣtuꝫ ad carnis de licias. villa pulcerrima ꝙͣtuꝫ ad hono
corruptus. Unde. jͣ. Ioh. ij. Omne qd̓ eſt in mundo aut eſt concupiſcētia ocu loꝝ. aut concupiſcentia carnis. aut ſuꝑ bia vite. Unde et hoīes ꝑ hec tria cor ruptos retrahit a cena eterna. Nam vxor. villa. boues cenaꝫ clauſe reuoca tis. Luc. xiiij. In hoc tamen ꝙ infirmi tas huius reguli filij quam in caphar naum patiebat̉ ſpecificat̉ eſſe febris q̄ carnis concupiſcentiam deſignat. oſte dit̉ ꝙ hoīes in hoc mūdo maxime per carnis luxuriā tanꝙͣ ꝑ febrē infirman tur. Febris enim eſt calor innaturalis. curſum ſuꝑgrediens nature. Hoc heu in multis facit luxuria. De qua ſi pla cet loqui require in die ſancti petri in ſermone. Petrus ad ſe reuerſus. Exē plū ca. vj. E. E ¶ Quarto etiam cu rationis modus exprimit̉. cum dicitur Hic cum audiſſꝫ quia ieſus adueniret in galileā rogabat ⁊cͣ. Innuitur auteꝫ curationis modus dupl̓r. vicꝫ ꝑ verbi de i auditionē. ⁊ ꝑ oratiōis feruoreꝫ. Primū.ſ. v̓bi dei auditionē tagit cum dicit. Hic cum audiſſet qꝛ ieſus adueni ret in galileaꝫ. Nulla eſt em̄ efficacior medicina ad curationē morbi ſpūalis ꝙͣ audire dei verbū. Un̄ ſapͣ. xvj Ne qꝫ herba neqꝫ malagma ſanauit eos oīpotens ſermo tuus qͥ curat oīa. Exē plū ca. viij. P. Hoc ſignificatum eſt in Iohāne baptiſta. qͥ in vinculis cōſtitu tus cū audiſſꝫ oꝑa chriſti miſit mox di ſcipulos ſuos. ſcꝫ intellectum ⁊ affectū Intellectum ſcꝫ oꝑa recognoſcens. et circa ea ꝑ affectū ſe afficiēs. Et bn̄ dic̄ in plurali oꝑa. ſcꝫ incarnationis. ꝯuer ſationis ſcꝫ ⁊ paſſionis. que oꝑa chri ſti multū ꝓficit peccatori audire. Und̓ de hoc regulo dr. Cum audiſſet qꝛ ie ſus adueniret in galileā. Galilea eniꝫ qͣ rota et volubilis interp̄tat̉. deſignat hunc mundū qui ſicut rota ꝑ ꝓſpera ⁊ aduerſa volubilis nunꝙͣ in eodeꝫ ſta tu permanet. O ꝙͣ vtile ergo ē peccato ri audire ꝙ ieſus ꝓ peccatoribus venit in galileam. id eſt in mundum. Uenit in ꝙ ꝑ humilem natiuitatē. vixit in maͣ

Dn̄ica. XXII.
do ꝑ artam cōuerſationē. exiuit de mū do ꝑ amarā paſſionē. cōtinuo em̄ mit tet duos diſcipulos ſuos ad ieſuꝫ. Nā ꝑ intellectū recognoſcens p̄dicta ꝓ pec catoribus facta nihil aliud reſtat niſi affici circa illa. et ex affectu ꝑ deuotam orationē rogare vt ſanet filiuꝫ eiꝰ.i. in firmitatē animi. Et certe nō aliud tali rn̄det dn̄s. vade filius tuus viuit. Exē plū ca. iij. 3. ¶ Dn̄ica viceſimaſcd̓a de epi ſtola. Sermo. CLXVII. Oc oro vt chari tas vr̄a magis ac magis abij det. Phil̓. jͣ. F ¶ In verbis iſtis ꝓ nobis apl̓s exorat. vt in ſalubri abūdantia ſcꝫ gratie abūdemus. Sūt aūt tres abūdatie. vicꝫ fortune gratie. et glorie. ¶ Prima ſcꝫ fortune cōſiſtit in rebus tꝑalibus. De qua psͣ. Abun dantes in ſeculo obtinuerunt diuitias ¶ Secunda abundantia ſcꝫ gr̄e cōſi ſtit in virtutibus ⁊ bonis oꝑibus. De qua. ij. Coꝝ. ix. Potens eſt deus oēm gratiā abundare facere in vobis vt in oībus ſcꝫ virtutibꝰ ſemꝑ oēm ſufficiē tiam habentes. abundetis in oc̄ opus bonū. ¶ Tercia abudantia ꝯſiſtit in pͥ mioꝝ fruitionibus. De qua Prouer. jͣ Qui me audierit abſqꝫ terrore erit. et abundantia ꝑfruet̉. ¶ Prima abundā tiā ſcꝫ fortune debemus ꝯtēnere. Psͣ. Diuītie ſi affluāt nolite cor apponere. In ſecūda ſcꝫ gratie debemus ꝓficere Un̄ hic dicit Caritas veſtra magis ac magis abūdet. Terciā ſcꝫ glorie debe mus appetere. Psͣ. Cōcupiſcit ⁊ defi cit anima mea in atria dn̄i G ¶De bemus aut primā.ſ. fortune cōtemne re ꝓpter quinqꝫ. Primo qꝛ qͣntūcūqꝫ homo ꝓ ipſa habēda laborauerit. fine ipſius non conſequit̉. Ecc̄i..xj. Eſt hō laboras ⁊ feſtinas ⁊ dolens impius. ⁊ tantomagis non abundabit Semꝑ em̄ auarus eget. Quia quo plus ſunt pote plus ſitiunt̉ aque. Propter hͦ d̓r
Lu. xij. Uidete ⁊ cauete ab omni auari cia. quia non in abundantia cuiuſꝙͣ vi ta eius eſt ex his qͦ poſſidet. ¶ Secun do quia ꝑ eā deus ꝯtēnitur ⁊ ꝓuocat̉ Ncemie. ix. Abūdauerūt delicijs a bo nitate tua magna ꝓuocauerunt aūt te ad iracundiā ⁊ receſſerūt a te. Deut̓. vl̓ ti. Incraſſatus impinguatus dilatatꝰ dereliqͥt deū factore ſuū ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. Ex empſū in ꝓmptua. ca. iiij. M. ¶ Tercio debemus eā ꝯtemne re. quia in ꝓfundū viciorū ſolet p̄cipi tare. Ezech.xvj. Hec fuit iniquitas ſo domē. Suꝑbia. ſatietas panis. ⁊ abu dantia et ociū. Exemplū de ſalomone quia abudauit auro ⁊ argēto ⁊ in pa ce pluſꝙͣ oēs reges qui fuerant an̄ eū. ſuꝑabundauit et in mulieribꝰ ¶ Quar to debemus ea ꝯtēnere quia verbū au ſteritatis vel penitētie nō ſinit audire. Und̓ Hiere. xxij. Locutus ſum ad te in abundantia tua ⁊ dixiſti non audiam Iſte em̄ ſunt ſpine q̄ ſuffocant ſemen verbi dei. Exēplū ca. viij. M. ¶Quin to ⁊ vltimo debemus ea ꝯtēnere. quia ad ſumma egeſtatem inferni deducit. Qd̓ optime ſignificat̉ Gen̄. xlj. vbi d̓r Ueniet ſeptē anni fertilitatis magne in vniuerſa terra egypti. quos ſequent̉ alijſepteꝫ anni tante ſterilitatis vt ob liuioni tradat̉ cuncta retro abundatia In egypto em̄ huiꝰ mundi diuites ſūt ſeptem annis. hoc eſt omnibus annis vite ſue in abundatia magna. Sꝫ hos ſequunt̉ ſeptē alij anni future vite ma gne egeſtatis ⁊ famē. quod patet in il lo diuite qui epulabat̉ quotidie ſplēdi de. et poſt gutta aque quā inſtant peti uit habere non potuit H ¶ In ſecū da aūt abundantia debemus creſcere. Und̓ hic dicit. vt caritas veſtra magis ac magis abundet. Et notandū ꝙ bis dicit magis ac magis vt.ſ. īnuat ꝙ ⁊ re ſpectu dei magis. ⁊ etiam reſpectu ꝓxi mi magis abudet in nobis caritas ac creſcat. De primo dicit. jͣ. Theſ. iiij. Ro gamus vt obſecramus in dn̄o ieſu vi quemadmodū accepiſtis a nobis quo

Dn̄ica. XXII.
oporteat vos ambulare ⁊ placere deo. ſic ambuletis vt abūdetis magis. glo. in fide ⁊ dilectiōe. De ſecūdo vt creſca mus in charitate ꝙͣtum ad ꝓximū dicit j. Theſ. iij. Deus vos multiplicet ⁊ abū dare faciat charitatē veſtra in inuicem ⁊ in oēs. Debemus aūt in charitate re ſpectu dei ambulare ⁊ creſcere tripl̓r. ¶ Primo vt quilibet noſtꝝ ip̄m diligat plus ꝙͣ ſua. Sic fecit apl̓us Phil̓. iij. Propter que oīa detrimentū feci ⁊ ar bitratus ſum vt ſtercora vt xp̄m lucri facerẻ. Et Math. xix. Ecce nos reliqͥ mus oīa ⁊ ſecuti ſumus te ¶ Secundo vt diligat plus ꝙͣ ſuos. Sic̄ apl̓s Gal̓. j. Cū aūt cōplacuit ei qͥ me ſegregauit. Et poſt dicit. Cōtinuo nō acquieui car ni ⁊ ſanguini.i. cognatis meis ẜm car nem. Deut̓. xxxiij. Qui dixit patri ſuo ⁊ matri ſue. itē neſcio vos. ⁊ fratribꝰ ſuis ignoro illos ⁊ neſcierūt filios ſuos. hi cuſtodierūt eloquiū tuū ⁊cͣ. ¶ Tercio vt diligat plus ꝙͣ ſe. Sic fecit apl̓s Gal̓. ij. Chriſto affixus ſum cruci. viuo ego iam nō ego. viuit aūt in me xp̄s. Phil̓ j. Mihi viuere xp̄s eſt ⁊ mori lucrum. ¶ Item debemus abundare in charita te reſpectu ꝓximi tripl̓r. vicꝫ vt diliga mus ꝓximū plus ꝙͣ res eius. Sic fecit apl̓us. ij. Coꝝ. xij. Non quero qͣ veſtra ſunt ſꝫ vos. Tullius. Eos tanꝙͣ pecora diligimus quos nō ꝓpter ſe ſꝫ ꝓpter fru ctum diligimus ¶ Secūdo vt diligam corpus ꝓximi plus ꝙͣ res ꝓprias. qd̓ fit qn̄ nō ꝑcit̉ rebus vt ſubueniat̉ ncceſſi tati corporis ꝓximi. Ecc̄ i. xxix. Perde pecuniā ꝓpter fratrē ⁊ amicū. ⁊ nō ab ſcondas illam ſub lapide in ꝑditioneꝫ Tercio vt diligamus aīam ꝓximi plꝰ ꝙ corpus ꝓpriū. Sic fec̄ apl̓s. ij. Coꝝ. xij. Ego aūt libentiſſime impēdar ⁊ ſu ꝑimpendar ipſe ꝓ aīabus veſtris. Hec eſt abūdantia gr̄e quā vt hr̄e poſſimus ꝓ nobis int̓pellat apl̓s dicēſ. Hoc oro vt caritas vr̄a magis ac magis abūdet I¶ De hac abndātia ꝑuenit̉ ad abū dantia gl̓ie quā debemus appetere. De qua abundantia augͥ. In celo nihil deeſt. nihil abeſt. nihil extra qd̓ appetat̉. nihil intus quod faſtidiat̉. Que abun dantia vere dicit̉ abudantia qꝛ plus ex tendi noͣ poteſt. qd̓ oculus nō vidit. nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcendit q̄ p̄parauit deus diligentibus ſe. Hec ē abundantia ſctōꝝ. De qͣ ꝓuer j. dr̄. Et abūdantia ꝑfruet̉. Ad quā nos perdu cat qͥ in celis ſine fine vi. ⁊ reg. ¶ De euangelio. Sermo. CLXVIII. Imile eſt regnuꝫ celoꝝ hoī regi qͥ voluit rōnem ponere cū ẜuis ſuis ⁊cͣ. Math. xviij. R ¶ In hac ꝑabola circa rōem quā cū ẜuis ſuis ſaluator noſter eſt habitu rus tria nobis intimant̉. vicꝫ diligētia miſericordia ⁊ iuſticiā. Diligētia in rō nis poſitione. qͦ tangit̉ ibi. Sil̓e eſt re gnū celoꝝ hoī regi q̄ voluit rōnem po nere cū ẜuis ſuis. Miſericordia in de biti relexatiōe. ⁊ hͦ ibi. Miſertus auteꝫ dn̄s ſerui illius dimiſit eū ⁊ debitū di miſit ei. Iuſticia autē innuit̉ in nequā ẜui ꝯdēnatione. ibi. Iratus dn̄s tradi dit eū tortoribus ⁊cͣ. Iuſte em̄ ꝯdēnat̉ qͥ poſt tantū miſericordie bn̄ficium ſibi impenſum cōſerui ſui nec in mīmo vo luit miſereri. Sed notandū ꝙ diligen tia ronis in p̄miſſis verbis infert timo re. Miſericordia relaxatiōis infert co ſolationē. Sꝫ iuſticia ꝯdēnationis in fert horroreꝫ. Metuenda eſt vtiqꝫ di ligentia rōnis ſi ꝯſideret̉ qͥs eſt qͥ rōem ponet. cū qͥbus ponet. ⁊ de qͥbus ponet L¶ O ꝙͣmetuēda eſt rō quā ponet creator oīm. quē latere nihil pōt. qͥ in hoc euāgelio ꝑ hoīem ꝙͣtum ad hūani tatē. ⁊ regē ꝙͣtū ad diuinitatē de ſignat̉ cū dicit̉. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī regi. Apoc̄. xix. Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū dr̄. An ip̄m nil occl̓tare poterimus etiā ſi vellemꝰ. Un̄ apl̓s. jͣ. Coꝝ. iij. Uniuſcu iuſqꝫ opus manifeſtū erit. dies em̄ dn̄i declarabit. Idē. iiij. Ueniet dn̄s ⁊ illū nabit abſcondita tenebraꝝ ⁊ manifeſta

Dn̄ica. XXII.
dit ꝯſilia cordiū. Bern̄. Rō dilata fac̄ obliuiſci multa. Io multū timenda. qꝛ oīa nuda ⁊ aꝑta. Hebre. iiij. Hiero. Ui debit̉ ⁊ nudabit̉ pectoris mei cōſcīa. ⁊ de aꝑto corde videbūt̉ lr̄e pctōꝝ meoꝝ atqꝫ vniuerſa multitudo aſtantiū leget in pectore ſignatas imagīes pctōꝝ me oꝝ. M ¶ Sꝫ cū qͥbus ponet rōnem. vtiqꝫ cū ſeruis ſuis. Serui dei dicuntur generaliter hoīes ꝑ creationē. Un̄ Psͣ Scitote qꝛ dn̄s ipſe eſt deus. ipſe fecit nos. Et ſequit̉. Seruire dn̄o. Specia lius dicunt̉ ꝑ redēptionē. Un̄ j. Coꝝ. vij. Precio empti eſtis. nolite fieri ẜui hoīm. Spāliſſime ꝑ bn̄ficioꝝ collatio. nēͣ. Math..xxv. Uo cauit ẜuos ſuos et N Sꝫ de tradidit illis bona ſua. qͥbus ponet rōem cū ẜuis ſuis. ¶ Prīo rōnem ponet de aīa quō eā ẜuauerint. Eſt em̄ p̄cioſus theſaurus ⁊ toto md̓o p̄cioſior ⁊ iō ſolicite ẜuandus.j. Eoꝝ. iiij. Habemus theſaurū iſtū in vaſis fi ctilibus.i. corꝑalibus. Deut̓. iiij. Cuſto di temetip̄m ⁊ aīam tuā ſolicite. Ipſa em̄ aīa eſt p̄cioſa margarita. cuius p̄ci oſitatem on̄dit celeſtis negociator ven dens oīa que habuit ⁊ dans ꝓ ea hn̄da Math. xiij. Dedit em̄ ꝓ ea carne̓ ad la cerandū vt de eius vulneribus curare tur. ſanguinē ad effundendū. vt ꝑ illuꝫ mundificaret̉ vitā ad occidendū vt per hoc viuificaret̉. aīam ad infernū dedu cendā. vt aīa hoīs de inferno educeret̉ Bern̄. Ue mihi ſi talentū traditū mihi negligeter ſeruauero p̄cioſo ſanguine agni incōtaminati appreciatū.j. Thi. vj. Depoſitū tuū cuſtodi. hic precioſus theſaurus amittit̉ qn̄ delectatiōi mor talis peccati ꝯſentit̉. ¶ Scd̓o rōem po net de bonis ſpūalibus inter qͦ maxīa ē gr̄a qua aīa decorat̉ ⁊ in bono ꝯfortat̉ adeo ꝙ ſine ipſa aīa nihil eſt ⁊ nihil p̄t Coꝝ. xv. Gr̄a. dei ſum id qd̓ ſū. Que ꝙͣp̄cioſa eſt dicit̉ Prouer. xxiiij. Suꝑ argentū ⁊ auꝝ gr̄a bona. Et Sap̄. vij. dr̄ diuitias nihil eſſe in comꝑatiōe illiꝰ Quaꝫ qͥdam inuacuū accipit qui ſcꝫ in bonis oꝑibus ſe nō exercent. Et cij tali
bus rōnem ponet de ipſa. Propter qd̓ dicit apl̓s.j. Coꝝ. vj. Hortam̄ vos ne inuacuū gr̄aꝫ dei recipiatis. Et. j. Pe. iiij. Unulqͥſqꝫ ſicut accepit gr̄am in alte rutrū admiſtrantes. ¶ Terciū de. ponet rōem eſt corpus noſtrū quo illud cuſto diuimus. Eſt em̄ caſtrū qd̓ tenemus a deo in feudū. qd̓ tantū amamus ꝙ ꝓ to to mūdo nō daremus illud. Un̄ tanꝙͣ ꝓditor peſſimus ꝯdemnabit̉ qͥ dn̄m ab eo expulerit. ⁊ aduerſario.i. dyabolo il lud aſſignauerit. Prouer. v. Ne des a lienis honorē tuū. qͥ eſt vt ſis caſtellanꝰ ſūmi regis. ⁊ annos tuos crudeli. Et poſt dr̄. Et gemas qn̄ ꝯſūpſeris carnē ⁊ corpus tuū ¶ Iſtud caſtru bene cuſto dit̉ qn̄ caſte ⁊ ſancte tenet̉. qꝛ tēpluꝫ eſt dei viui.j. Coꝝ. vj. An ne ſcitis qꝛ cor pora vr̄a templū ſūt ſpūſſancti. Tripli ci aūt iure debemus d̓o de corꝑe ẜuire Primo quia totū corpus de ſuo fecit. Secundo qꝛ ſuū p̄cioſum corpus in tā duro ſeruicio ꝓ noſtro expoſuit. Tercto qꝛ tā p̄cioſam remūerationē corꝑi nr̄o ꝓmiſit.ſ. qͣtuor doteſ. Certe rex francie libenter totū ſuū regnū daret fi vna de dotibus comꝑare poſſet. ſicut ē impaſ ſibilitas. ⁊ ſic de alijs. Adapta. ¶ Quar tū de quo ponet rōem ſunt bona corꝑa lia. ⁊ ſunt qͥſt qͥnqꝫ talenta qͦ nobis tra didit.ſ. corꝑis fortitudo. pulcritudo. iu uenilitas. ſanitas ⁊ leuitas. De qͥbus ſi bene ẜuierimus alia qͥnqꝫ ſuplucrabim ſcꝫ vt det nobis fortitudinē ſine debili tate. pulcritudinē ſine deformitate. iu uentutem ſine ſenectute. agilitatem ſi ne difficultate. ſanitatē ſine infirmitate Talibus qui ſic luerati fuerit dicet dn̄s Euge ẜue bone ⁊ fidelis intra in gau diū dn̄i tui. ¶ Quintū eſt de quo ponet rōem. bona ſcꝫ temꝑalia. Ecc̄s. xj. In bonis ſit cor tuū ⁊ ſcito ꝙ ꝓ omnibus his adducet te deus ad iudiciū. ſcꝫ ꝓ di uitijs ⁊ delitijs ⁊ honoribus. De diui tijs dr̄ Iob. xx. Diuitias qͣs deuorauit euomet ⁊ de ventre eius extrahet eas deus. De dilitijs Apoc̄. xviij. Quantū fuit in delitijs ⁊ ꝙͣtū glorificauit ſe. tan

Dn̄icaXX.
tū date ei tormentū ⁊ luctū. De honori bus Luc̄. xvj. Redde rōnem villicatio nis tue. iam em̄ non poteris villicare. ¶ Sexto ponet rōem de tꝑe nobis cō ceſſo Apoc̄. ij. Dedtilli tp̄us vt pnr̄am ageret ⁊ n̄ vult penitere Iob. xxiiij. De dit ei d̓s locū pnīe ⁊ ip̄e abutit̉ eo in ſu perbia. Bern̄. Non eſt tibi tp̄s vite im penſum qd̓ noͣ exigat̉ a te qualit̓ ſit ex penſum. Idem. Nihil p̄cioſius tꝑe. ſed heu hodie nihil vilius reputat̉. quia in vno momento poſſent pctōres lucrari plus ꝙͣ vellent mille mūdi ſcꝫ regnū ce loꝝ. ſicut ille fecit cui dictū fuit. Hodie mecū eris in paradiſo. O ꝙͣcarū dāna ti reputarent ſi vnā horam temꝑis ad agenda pnīam haberent. ideo dicit̉. ij. Coꝝ. vj. Ecce nunc tp̄s acceptabile.ſ. ad miſericordiā obtinendā. ad gratiaꝫ inueniendā. ad gl̓am ꝓmerenda. Ergo dū tp̄s habemus oꝑemur bonū ad oēs Gal̓. vj. Quia tp̄s qd̓ modo habemus ꝓ nobis. tūc erit ꝯtra nos. Tren̄ j. Uo cauit aduerſum me tꝑs. ¶Et vt breuit̉ ꝯcludā. ponet rōnem de om̄ibus nr̄is cogitatiōibus. Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa veſtra ⁊ cogitationes vr̄as ſcruta bitur. Et ſuꝑ illud Iob.xxij. ipſe cōſide rat vias meas. dicit grego. Sic deus vias vniuſcuiuſqꝫ cōſiderat. ſit greſſus dinūerat. vt nec minutiſſime cogitatio nes eius iudicio. ac verba tenuiſſima qͣ apud nos vſu viluerūt eius diſtricto ex amini indiſcuſſa remaneāt. Item de oī bus verbis. Math̓. xij. De om̄i verbo ocioſo quod locuti fuerint homīes red dent rōnem in die iudicij. ¶ Item de oī bus oꝑibus qua intentione ⁊ vtilitate facta ſunt. Ecc̄s.vj. Cuncta que fiunt adducet deus in iudiciū ⁊ ꝓ om̄i erra. to ſiue bonū ſiue malū ſit. Exemplum ca. iiij. F. ¶ Item quidam comes picta. uienẜ. dr̄ fuiſſe qui voluit experiri oīm officia. ⁊ ad vltimū dixit. ꝙ ipſe p̄pone ret om̄ibus alijs officium mercatoꝝ in nundinis qͥbus tradit̉ quicqͥd volunt. ⁊ valde ſplendide viuunt. ſed hoc ſolū in hͦ officio erat odibile ꝙ in fine eis oīa
etiam mīma cōputabant̉. qui nō ſoluit ſtatim captus detinebat̉. Sic fiet in iu dicio. Om̄es em̄ ſtabimus ante tribu nal xp̄i vt referat vnuſqͥſqꝫ ꝓut geſſit ſiue bonū ſi ue malū. Ro. xiiij. ⁊. ij. Coꝝ. v. Item Roꝝ. xiiij. Anuſquiſqꝫ noſtrū ꝓ ſe rō nem reddet deo. Et certe ſicut dicit job ix. Si voluerit cōtendere nō eſt qui rn̄ deat ei vnū ꝓ inille. ſcꝫ de beneficijs ꝑ ceptis. Nec tunc etiam poterimus mi ſericordiā inuenire in debiti relaxatiōe Unde modo debita in corde noſtro ſi quibus obligati ſumus requiramꝰ vt futurā rōnem euadere poſſimus. Ecc̄. xviij. Ante iudiciū interroga teipſum. Quantū potes ait Sene. ipſe te argue ⁊ inquire etiam ſi decem milia talento rū inueneris te teneri ne diffidas qm̄ oblatus eſt ei qui debebat decem milia talentoꝝ ⁊ miſericordiam inuenit. Ex emplum capl̓o. iiij. I. ¶ De euangelio. A Sermo. CLXIX. Iſertus aūt dn̄s ſerui illius dimiſit eum ⁊ debi tum dimiſit ei. Math. xviij. O Aicca hanc miſericordiam tria ponuntur ex parte ſerui. ⁊ tria ex parte dn̄i. Ex parte ſerui vicꝫ de peccatis hu miliatio. ibi. Procidens auteꝫ ſeruus. Secundo ꝓ ꝓlongatione vite ad ſatiſ faciendum deprecatio. ibi. Rogebat eum dicens. Patientiam habe in me. Tercio vt de omnibus ſatiſfaciat ꝓmiſ ſio. cū dicit. Et om̄ia reddā tibi. ¶ Pri mū eſt ergo poſt cognitionē debitoruꝫ de peccatis hūiliatio. Sic publicanꝰ a longe ſtetit. nec audebat oculos ad ce lum leuare. Luc̄. xviij. Et magdalena ꝓſtrata ad pedes dn̄i eos extergebat. Sic rex niniue peccata recognoſcens indutus ſacco ſedit in cinere. Hoc mo do ⁊ Edras dixit. Deus meus cōfun dor ⁊ crubeſco leuare faciem meam. quia pctā mea vſqꝫ ad celum creuerūt.

An̄ica. XXII.
Sic ⁊ in ſignū hūiliationis dr̄ hic ꝙ ꝓ cidens ẜuus ille rogabat ex huiliatiōe Exemplū in ꝓmpt. c. j. I ¶ Sequit̉ vt vita ad ſatiſfaciendū ꝓtelet̉ dep̄catio. cū dr̄. Patientiā habe in me ⁊ oīa red dā tibi.i. quouſqꝫ ſatiſfaciā patiēter ſu ſtine me. Melius eſt em̄ in hac vita de peccatis ſatiſfacere ꝙͣ ad penaͣ purga torij reſeruare. Hn̄s em̄ pnīa eſt qͣſi vm bra reſpectu purgatorij. An̄ augͥ. de v̓ bis apl̓i. Si bonis oꝑibus pctā nō re dimimus tādiu in illo purgatorij igne moras hēbimus ꝙͣdiu pctā mīma ꝯſu māt̉. Sꝫ dicet aliqͥs. nō curo ꝙͣdiu mō ras hēam vt ad vitā exeā. Nemo dicat hͦ frēs. qꝛ ignis ille purgatoriꝰ gͣuior eſt ꝙͣ quicqͥd penaꝝ in hͦ ſeculo aut excogi tari aut ſentiri poſſit Propter hͦ alibi Auḡ. dicit. Qn̄ hic vre hic ſecā. Exem de illo qͥ ꝓ. xxx. annis qͥbꝰ fuerat in pec catis rogauerat deū vt totidē annis in vita pn̄ti punirat̉. Poſtꝙͣ. xxxviij. ānis infirmatus fuerat gͣuiſſime. duos ānos qͥ remanſerant acceptauit in purgato. rio ꝑficere. In quo cū vix vna hora fu iſſet credebat plus ꝙͣ mille annos com pleuiſſe Cūqꝫ e iularet ⁊ angelū mēda cem clamaret qͥ cū ꝓ duobus annis ni ſi duobꝰ diebus in purgatorio purga ri ꝓmiſerat. certificatus ꝑ angelū petēſ reduci ad corpus elegit potius vſqꝫ in dic iudij ſicut ante infirmari ꝙͣ ibi reſi duū duoꝝ dieꝝ cōplere. Aliud exēpluꝫ ca. vj. R. ⁊ ca. iij. A ¶ Sequit̉ de ſatiſfa ctione ꝓmiſſio. cū dicit. Et oīa reddam tibi. Reddā inꝙͣ oīa corde ꝑ ꝯtritionē. Eſa. xxxviij. Recogitabo tibi om̄s an nos meos in amaritudīe aīe mee. Ore ꝑ ꝯfeſſionē. Eſa. xiiij. Perdā babylōis nomen ⁊ reliquias ⁊ germē ⁊ ꝓgeniē vt ſcꝫ de oībus ꝯfitearis cōmiſſis ⁊ cir cūſtantijs. qꝛ ſi. x. milia peccatoꝝ cōfite reris mortaliū ⁊ vnū reticeres. cōfeſſio nihil valet. Un̄ Ioſue. x. d̓r. Percuſſit oēm terram. ⁊ ſequit̉. Non dimiſit in ea vllas reliqͥas. It̄ oꝑe ꝑ ſatiſfationē de oībus ſcꝫ ſatiſfaciendo. Un̄ Heſter̄ xiiij. d̓r. Omīa loca in qͥbus antea leta
ri ꝯſueuerat criniū laceratiōe cōpleuit. Et maria magdalena eiſdcͣ mēbris in qͥbus peccauerat ſatiſfecit. Adapta Lu ce. vij. Dimiſſa ſunt et peccata multa. P Ex ꝑte dn̄i ad ꝯſolationē pctō ris triplex miſericordie ſuc bn̄ficiū in nuit.ſ. debiti re laxationē. cū dicit. Dimi ſi tibi. Luc̄..vij. Dimiſſa ſunt ei peccata multa. Itē relaxationis integritatem cū dicit. Omne debitū. Sūma em̄ dei pietas veniā nō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciando dabit. Ioh̓. vij. To tu hoīem ſanū feci in ſabbato. Itē rela xationis facilitatē. cū ſubdit. Qm̄ ro gaſti me. Psͣ. Cū inuo care exaudiuit me deuſ. Exemplū de latrone qͥ poſtꝙͣ dixit. Memen mei ⁊cͣ. audiuit. Hodie mecū ⁊c. Exemplū ca. iij. H. ¶ Iuſticia aūt ꝯtra nequā ẜuū declarat. cū dicitur Iratus autē dn̄s. Iuſte em̄ ſic ꝯdēnat̉ qͥ poſt tā magnū relaxatiōis bn̄ficium ꝯſerui ſui. etiā in mīmo noluit miſereri Habuit aūt eius iuſticia triplicē effectū Dixit em̄ ei ꝯuīciū. ibi ẜue nequā Im properat ei bn̄ficiū om̄e debitu dimiſi tibi. Et mittit̉ in ſuppliciū. ibi. Tradi dit eū tortoribus. ⁊ iuſſit mitti in carce re. Et certe hec iuſticia incutit horrorē Et penſandū chariſſimi ꝙ dn̄s habet carcerē̉. ſtabulū ⁊ palatiū. Carcer ē in fernus. palatiū parxadiſus. ſtabulū mu dus. in quo hōͣ poſitꝰ ē. poſtꝙͣ cōꝑatus eſt iumentis inſipientibus ⁊ ſil̓is factꝰ eſt illis. In carcere inferni ſūt ſoli ma li. in palatio ſoli boni. in ſtabulo boni ⁊ mali. Et ve illis qͥ diligūt fetorē hu ius ſtabuli ⁊ nō curant ꝑuenire ad pul critudinē palatij. Si tot pulcra ⁊ dele ctabilia ꝯſpiciūt̉ in ſtabulo. qͥd eſt eſti mandū de palacio. Uere oculus nō vi dit nec aurꝭ audiuit ncc ī cor hoīs alte. dit. Ad qd̓ nos ꝑdu. Exēplū. c. xvj. B. ¶ De euangelio. Sermo. CLXX. Edde qd̓ debes. Math. xviij. A ¶ Quadru

Onica. XXII.
plex inuenit̉ debitū quo obligam̄. vicꝫ debitū pene quo obligamur rōne pec cati. Item debitū miniſterij quo obli gamur rōe recepti. Itē debitū dei quo obligamur rōne exhibiti. Item debitū ꝓximi quo obligamur rōe p̄cepti. ¶ De primo ſcꝫ debito pene rōne peccati ora mus quotidie cū dicimus. Dimitte no bis debita noſtra. id eſt penam debi tampro peccatis. Et ſicut nullus eſt ſi ne peccato ita nemo eſt ſine hoc debito nō eſt homo qui nō peccet. ſicut dicitur iij. Regͦ. viij. Unde. j. Ioh̓ j. Si dixeri mus qꝛ pctm̄ nō habemus ipſi nos ſe ducimus. Tn̄ quia nō vniformiter pec camus diſſimiliter etiam obligam. Si cut in Peut̉. v. dr̄. Pro menſura pecca ti erit ⁊ plagaꝝ modus. Et Apc̄. xviij. Quātū ſe glorificauit ⁊ in delicijs fuit tantū date eī de tormento ⁊ luctu. Sol uit̉ aūt hoc debitū ſcꝫ pene in loco tri plici. vicꝫ in mūdo. in purgatorio. ⁊ in inferno. Hic triplex locus pene deſigͣ tus fuit. ij. Regͣ. vl. qn̄ dauid poſt pec catū ſuꝑbie qd̓ cōmiſit in populi enue ratione ꝑ nathan ꝓph̓am ex ꝑte dn̄i di ctū fuit. Triū tibi dat̉ optio. Aut ſeptē annis veniet tibi fames in regno tuo. aut tribus menſibus fugies aduerſari os tuos. aut tribus diebus erit peſtilen tia in ppl̓o tuo. Sed dauid pie ac iuſte cogitauit apd̓ ſe. Si famē elegero nō meū neqꝫ diuitū erit ſuppliciū qui ſatiſ habebūt. ſed pauperū qui no peccaue rūt. Si victoriā hoſtiū elegero ſuppli ciū erit exercitus nō meū qͥ circūualla bor fortiſſimis caſtris. Eligā ergo pla gam cōmunē regi ⁊ plebi.ſ. peſtilentiā: id eſt mortalitatem. quia mors cōmu nis eſt tā ſimplicibus ꝙͣ principibus. Per dies tres peſtilentie pn̄s pena de ſignat̉. ꝑ tres mēſes aduerſitatis pena purgatorij. ꝓ ſeptem ānos famis pena inferni. B ¶ Et bene ꝑ tres dies de ſignat̉ pn̄s pena. tū rōne tꝑis qd̓ ē mo mentaneū. tū etiā rōne ponderis qd̓ ē paruū. ⁊ hoc reſpectu pene purgatorij In p̄ſenti em̄ poteſt homo luere pctm̄.
nō dico tantū tribus diebꝰ vel vno die ſed etiam vna hora. ſicut patet in latro ne qui audiuit. Hodie mecū eris in pa radiſo. Exemplū cap̄. iij. H. Quacūqꝫ em̄ hora peccator ingemuerit oīm pec catoꝝ ſuoꝝ nō recordabit̉. Ezech̓. xviij Pro quo peccato forte homo ſtabit ꝑ ſpaciū vnius anni in purgatorio. Un̄ Ezech̓. iiij. fili hoīs diem ꝓ anno dedi tibi. Unde cauendū eſt peccatorbus ne cōtingat eis ſicut filijs iſrael. qui qꝛ cō tra dei beneficiū murmurauerūt. ꝑ de ſertū grauiſſime qd̓ qͣdraginta diebus tranſire poterāt quadraginta annis in eo laborauerūt. Unde Queri. xiiij. An nus ꝓ die imputabit̉. ⁊ quadragīta an nis recipietis iniquitates veſtras ⁊ ſcie tis vltionem mea. Unde leuius multo eſt pctā hic purgare ꝙͣ ad futurū pur gatoriū reſeruare. Exemplū cap̄. iij. A C ¶ Sed ꝑ quid purgant̉ in p̄ſenti peccata. vicꝫ ꝑ cordis ꝯtritionem Eſa. iiij. Si abluerit deus ſordes filiaꝝ ſyon in ſpū iudicij. Et Iacō. iiij. Purificate corda veſtra. ꝯuertat̉ riſus veſter in fle tum. ¶ Secundo purificant̉ ꝑ ꝯfeſſio nem. psͣ. Confeſſio ⁊ pulcritudo in cō ſpectu eiuſ. Nota ꝙ ſtatim poſtꝙͣ dixit confeſſio. ſtatim ſubiunxit pulcritudo. qꝛ poſt cōfeſſionē nihil aliud ſequit̉ ꝙͣ ꝯſcientie pulcritudo. In cōfeſſione aūt ſunt ſex hydrie poſite ẜm purificationē iudeoꝝ. id eſt. ꝯfitentiū. id eſt ſex que ex igunt̉ in cōfeſſione ſalutari. Debet em̄ confeſſio eſſe humilis. vera. nuda. inte gra. ꝓpria. ⁊ frequens. De qͥbus ſi vis loqui require in ẜmōe de leproſo. Cui dictum fuit. Uade oſtende te ſacerdoti bus. In his hydrijs purificant̉ veri iu dei. id eſt vere confitentes. ¶ Tercio miſericordiam ⁊ compaſſionē tanꝙͣ ꝑ ſatiſfactiōem. Unde Prouerbioꝝ. xv. Per miſericordiā ⁊ fidem purgantur peccata. Thob. xij. Elemoſyna purgat peccata. Luce.xj. Pate elemoſynam et ecce omnia mūda ſunt vobis. ¶ Quar to purgat peccata feruens dei dilectio j. Thi..j. Finis p̄cepti charitas de corde

Dn̄ica. XXII.
puro. Et Lu. vij. Dimiſſa ſt̄ ci pctā ml̓ ca qm̄ dilexit multū. Per hec ergo in p̄ ſenti peccata purgant̉. id eſt debitū pe ne peccatoꝝ dimittit̉. D ¶ Sed ecce qui in p̄ſenti mundo per p̄dicta nō ſa tiſfaciūt. ipſis futurū purgatoꝝ multo fortius reſeruatur. quod per tres men ſes ſuperius deſignatur. Menſis dicit̉ a mene quod eſt defectus. quia illa pe na ⁊ ſi grauis eſt tamen deficiet. Puni unt̉ autē ibi ſicut dicit augꝰ. qui tarde ad conuerſionē venerūt ꝓ venialibus peccatis. ⁊ ꝓ hoc quod hic minus pro peccatis ſatiſfecerūt. ibi ſupplent. Ex cedit aūt p̄ſentem penā dupliciter ſcꝫ in tenſiue ⁊ extenſiue. Intenſiue ꝙͣtuꝫ ad acerbitatem. Excedit em̄ ſicut dicit au guſtinus oēm penaꝫ p̄ſentem quā vnꝙͣ paſſus eſt aliquis in hac vita. nunꝙͣ in carne inuenta eſt tanta pena. licet mar tyres mirabilia ꝑaſſi ſunt tormēta. E emplū capl̓o. iij. F. Item excedit exten ſiue qꝛ qd̓ hic vno die poſſet delere. ꝓ il lo forſitan. xx. annis ſuſtinebit. ſicut ſu perius dictū eſt. Exemplū capl̓o. iij. O. Que tꝑis extenſio bn̄ in p̄miſſis verbiſ īnuit̉. quia pn̄s ꝑ pena tres dies. purga toria vero ꝑ tres menſes deſignatur. E ¶ Inferni aūt ꝑ ſeptē ānos famis inuit̉. Et hec penā purgatorij extenſi ue ⁊ intenſiue excedit in infinitū. quod bene in p̄miſſis verbis exprimit̉. In fa me em̄ defectus om̄is boui exprimit̉. De quo Grego. Habet reprobi in in ferno mortē ſine morde. defectū ſine de fectu. finem ſine fine. quia mors eſt ibi īmortalis. defectus indeficiēs. finis in finitus. In ſeptēario nūcro ꝑ quē vni uerſitas deſignat̉. vniuerſe pene q̄ vnꝙͣ eſſe poſſunt ibi eſſe innuūtur. Un̄ Iob. Pluet ſuꝑ eos bellū Et ſicut gutte ꝑlu uie innūerabiles ſunt ſic pene eoꝝ. Ex Nimaginem ſuā ⁊ ſimilitudinē fecit. Itē emplū capl̓o. j. A. Per annū vero eter nitas penaꝝ innuit̉. quia annus dicit̉ ab an quod eſt circa. quia circularis eſt ⁊ ſine interruptione reuoluit̉. Unde in antiquis picturis in ſignū huiꝰ in ſpe cie ſerpētis tenētis caudam in ore pingebat̉. Auguſtinus in libro de ciuitate dei. Nunꝙͣ erit homini peius in morte ꝙͣ vbi erit mors ſine morte. Bern̄. O mors ꝙͣdulcis eſſes qͥbus tā amara fui ſti ſi te deſideratam obtinerent. Ergo o homo leuius eſt tibi in hoc md̓o red dere quod debes ꝓ peccatis. ¶Se cundo debes reddere debitū miniſterij ratione ꝑcepti. Recepiſti em̄ bonatꝑa lia naturalia. ⁊ ſpiritualia. ⁊ hoc eſt qd̓ imperat nobis in parabola de ſeruis. Math̓.xxv. quibus tradidit bona ſua. ⁊ vni dedit quinqꝫ talenta. alij aūt duo alij vero. vnū. Per quinqꝫ talenta intel ligunt̉ bona tꝑalia que quinqꝫ ſenſibꝰ uerſant̉ ſcꝫ viſu. guſtu. auditu. odoratu ⁊ tactu. Per duo talenta. ſcꝫ corpus et anima ⁊ ea. que ipſis inſunt bona natu. ralia. Tres vires ſūt anime naturales. ſcꝫ rōnalis. iraſcibilis. ⁊ cōcupiſcibilis Bona naturalia corꝑis ſunt eloquen tia. fortitudo. pulcritudo ⁊cͣ. Per vnū talentū tantū ſpiritualia deſignantur. ſicut ſunt virtutes quibus bonus eſſe incipit homo. Item dona ꝑ que in bo no ꝓficit. Item beatitudines qͥbus in bono homo ꝑficitur. Et licet boa ſpūa lia multa eſſe videntur. vnū talentū di cunt̉. quia ꝓprie in ſola anima fundan tur. Dc his donis receꝑtis ſcꝫ tꝑalibuſ naturalibus ⁊ ſpūalibꝰ. ſi placꝫ loqui habes in p̄cedenti ſermone. Et de his omnibus obligamur deo ad miniſteriū ſiue obſequiū. Unde cuilibet qui reci GI pit dicit̉. Redde quod debes. Item tercio debes reddere deo debitū. viciſſitudinis ratione exhibiti. Exhibu it em̄ homini honorē. ⁊ hoc in creatio ne. qn̄ ipſum cuꝫ deliberatione crcauit De alijs em̄ creaturis dixit ⁊ facte ſunt: De hoīe vero. faciamus. Item ipſum ipſum alijs crcaturis p̄poſuit. Omnia ſubiecit ſub pedibus eius. Oues ⁊ bo ues vniuer. inſuꝑ ⁊ peco. cam. volu. ce li ⁊ piſces maris. Ad hec redde quod debes. ſcꝫ viciſſitudinem exhibili. vicꝫ bonorem honori. Malach̓ j. Si ego

Onica. XXIII.
pater veſter ꝑ creationē. vbi eſt honor meus. Item exhibuit nobis amorē in redemptione. Maiorem em̄ charitatē ac dilectionem nemo habet ꝙͣ vt aīam ſuam ponat quis ꝓ amicis ſuis. Ioh̓. xv. Non cm̄ corruptibilibꝰ auro ⁊ ar gento nos redemit ſed p̄cio ſanguine. Sicut dicit̉. j. Pet̓. jͣ. Et licꝫ tanti amo ris viciſſitudinē nuꝙͣ ſibi exhibere poſ ſimus tn̄ quantū poſſumus ip̄m ama re debemus. Un̄. j. Coꝝ. vlt̓. dicit apl̓s Si quis nō amat dn̄m ieſuꝫ ſit anathe ma. Item exhibebit ſe iudicē terribilē ⁊ hoc in diſcepatione. Terribilis em̄ iudex qui ſapientia nō vincit̉ muneri bus nō inclinat̉. potentia nō ſuꝑatur. Deut̓. x. dicit̉. On̄s deus veſter ipſe eſt deus deoꝝ ⁊ dn̄s dn̄antiū. d̓s magnus ⁊ potens ⁊ terribilis qui ꝑſonam non accipit ⁊ mūera. facit iudiciū ⁊ iuſticiā Et ideo debemus ei timorē. Quis em̄ nō timebit te o rex gentiū Hiere. ¶ Item quarto debemus reddere de bitu ꝓximo quo obligamur rōne prece pti ſcꝫ miſericordiā. Unde Luc̄. vj. p̄ci pitur. Eſtote miſericordes. Sunt autē ſex oꝑa miſericordie in euangelio. ⁊ ſe ptimū in Thobi. que tenemur ꝓximo impendere aue in hoc verſiculo conti nentur. Uiſito poto cibo redimo tego colligo codo. De quibus Mah̓. xxxvj om̄ibus ꝙͣtum ad ꝓximū dicitur. Red de quod debes. ¶ Dn̄ica. xxiij. de epiſtola. Sermo. CLXXI. Gſeruate eos qui ita ambulant ſicut habetis for ma noſtram. Multi em̄ ambu ſant. quos ſepe dicebam vobis. nunc aūt flens dico inimicos crucis xp̄i ⁊cͣ. Phil̓. iij. I¶ Quia peregrini ſumꝰ ſicut om̄s patres noſtri. ideo a ſanctis pſens vita aliquādo via. aliquādo cur ſus. aliquādo ambulatio dicit̉. ſicut in hac epl̓a. Et quia nec vno modo curri itur ⁊ ambulatur. in hac vita. quia aliꝰ
ſic. alius autē ſic ibat. ideo apl̓s in hac epl̓a duplicem ambulatione. vicꝫ bo noꝝ ⁊ malorum inſinuando tria facit. ¶ Primo em̄ monet in ambulando ad bonoꝝ imitationē. cum dicit. Obſerua te eos qui ita ambulant ſicut habetis forma noſtram. ¶ Secundo ſubdit vtri uſqꝫ ambulationis ſcꝫ bonoꝝ ⁊ maloꝝ ſpecificationem. Maloꝝ quia eſt circa mundana. cum dicit. Multi em̄ ambu lant quos ſepe dicebam vobis. nunc autē flens dico. inimicos crucis chriſti quoꝝ deus venter eſt. ⁊ gl̓ia in ꝯfuſiōe his qui terrena ſapiunt. Bonoꝝ quis eſt circa celeſtia cum dicit. Noſtra aut conuerſatio in celis eſt. ¶ Tercio oſten dit vtriuſqꝫ ambulationis finē. Et ma loꝝ quidem miſerabilem cū dicit. Quo rū finis interitus. Bonoꝝ vero feliceꝫ cū dicit. Saluatorē expectamus dn̄m noſtrum ieſuꝫ xp̄m. qui reformabit cor pus humilitatis noſtre configuratum corꝑi claritatis ſue. R ¶ Primo g ad bonoꝝ imitationē inuitando dicit. Obſeruate eos qui ita ambulant ſicut habetis formā noſtram. Bonos autē qui iuxta formā apoſtoli ambulant in. uenimus ambulare tripliciter. vicꝫ ſan cte. honęſte. ⁊ caute. Sancte ꝙͣtuꝫ ad deum. Et hanc formam docuit apl̓us Eph̓. v. cum dixit. Ut filij lucis ambu late. glo ſa. id eſt vt filij dei. in quo tene bre nō ſunt vlle. Pro quo dicit Ioh̓is. viij. Ego ſum lux md̓i. An̄ ⁊ lucidos ⁊ puros vult hr̄e miniſtros. Ande Leuit̓. Sancti eſtote qm̄ ego ſanctus ſuꝫ. Itē honeſte ꝙͣtum ad ꝓximū. Et hanc for mā docuit apl̓s Roꝝ. xij. Ut in die ho neſte ambulemus vt vicꝫ in inceſſu. ſta tu. habitu. ⁊ in om̄ibus motibus vr̄is nihil fiat qd̓ cuiuſꝙͣ offendat aſpectum ¶ Item caute ꝙͣtum ad aduerſariū. Et hanc formā docuit Eph̓. v. dicens. Ui de te quō caute ambuletis. Maligni eī ſpūs ſicut dicit grego. quaſi quidam la trunculi iter noſtrum obdent. Unde psͣ In via hac qua ambulabam abſconde rūt ſuꝑbi laqueum mihi. Et. j. Pet. v.

DAica. XXIII.
Adueſarius veſter dyabolus tanꝙͣ leo rugiens circuit queres quem deuoret. Propter qd̓ apl̓s docuit caute ambu landū. LV Et vt ī ambuldāo nō va cillemus. ſecūdo ſubdit ambulationis ſpecificationē. Et primū qͥdem malo rū vt vitet̉. cum dicit. Multi em̄ ambu lant quos ſepe dicebam vobis nūc aut flens dico inimicos crucis xp̄i. Tales em̄ in ambulādo nō hn̄t forma ſancto rū vel hoīm ſed beſtiaꝝ. De quibus. psͣ Homo cū in honore eſſet cōꝑatus eſt iumentis inſipientibus. ⁊ ſil̓is factus eſt illis. Hn̄t em̄ formā lupi. ꝙͣtum ad guloſitatē. Propter qd̓ dicit. Quoꝝ de us venter eſt. Nam ſicut dicit Hiero. Unicuiqꝫ qd̓ magis colit ac diligit hoc ei deus eſt. Talis habet coquina ꝓ tē plo. frequentius em̄ ⁊ libentius cōqui na ꝙͣ eccl̓iam ītrat. menſam lata ꝓ alta ri. plus em̄ querit talem menſam ⁊ re ueret̉ ꝙͣ altare. Item habet coquū ꝓ ſa cerdote. quotidie eī aperit ei infirmita tes corꝑales. indicando p̄parationē ci boꝝ corꝑalium. ſꝫ raro aperit infirmita tes ſpūales. ⁊ vtinā ſemel in ano ſacer doti. Item habet ꝓthure redolentiā di uerſoꝝ ferculoꝝ ⁊ ſapoꝝ. Propter hoc dicit apl̓us Ro. viij. Qui in carne ſunt id eſt in carnalibus deſiderijs deo pla cere nō poſſunt quia ꝑ talia a deo rece dunt. Unde Oſee. iiij. Adimpleti ſunt ⁊ ſaturati ſunt. ⁊ leuauerūt cor ſuum. ⁊ obliti ſunt mei. Et Deut̓. xxxix. Incraſ ſatus impinguatus dilatatus de reliqͥt deū factorē ſuū ⁊ receſſit a deo ſaluta ri ſuo. Et ſic ꝯtempto deo venter ſibi deus exiſtit. Et ꝓpter hoc apl̓us dicit de gulo ſis. Quoꝝ deus venter ē. ¶ Itē habent formā leonis ꝙͣtum ad ſuper biam ⁊ gloriā ꝓ quo dicit apl̓s hic. Et gloria eoꝝ in confuſione. Gloria eniꝫ ſuꝑboꝝ eſt inferiorem deſpicere ⁊ con culcare. Quod ꝓprium eſt leonis in ce teris animalibus. Propter hoc dicit̉ Ecc̄i iiij. Noli eſſe ſicut leo in domo tua. Talem gloriam ſequitur confuſio Propter hoc dicit apl̓s. Et gloria eoꝝ
in ꝯfuſione. Qꝛ ſicut dr̄ Eſa. xviij. Pe dibus cōculcabit̉ corona ſuꝑbie ebrio ſis effraim. ⁊ erit flos gl̓ie exaltationis eius decidens. ¶ Item hn̄t formā talpe ꝙͣtum ad terrenoꝝ cupiditatem. Talpa em̄ ſemꝑ terram fodit. nec aliter viue re poteſt niſi in terra. ſic cupidi ⁊ auari totaliter ſepulti ſūt in terra. ⁊ nihil eis aliud ſapit ꝙͣ terrena. Pro quo hic dic̄ apl̓us. Qui terrena ſapiunt. Hi ſunt qͥ ſicut dicitur Luc̄. xviij. quinqꝫ iuga bou id eſt quinqꝫ ſenſus qui dicunt̉ iuga rō ne cōbinationis inſtrumentoꝝ. ꝓbant terram reuerſando ſicut talpa. Talem ergo ambulationē que currit per deli cias diuitias ⁊ honores. on̄dit apoſto lus eſſe execrabilē. quia inimicū crucis chriſti facit. Exemplū capl̓. vj. K. Sed ecce apoſtolus oſtendit ꝙ heu noͣ pau ci ſed multi in his tribus ambulant. cū dicit. Multi em̄ ambulant quos ſepe dicebam vobis. Propter hoc dicit dn̄s Mathei.vij. Lata eſt porta ⁊ ſpacioſa via que ducit ad mortem ⁊ multi am bulant per eam. Exemplū de cancella rio pariſien̄. Aliud exemplū cap̄. xviij. E. Bonoꝝ vero ambulatione oſtēdit eſſe circa celeſtia. cum dic̄. Noſtra aūt cōuerſatio in celis ē. Sancti em̄ in hac pere grinatione ſolo corꝑe conſtituti in illa celeſti patria cogitatione ⁊ auidita te conuerſant̉. Et hoc oſtendit ex tribꝰ ex quibus maxime cognoſci ſolet alteri us regionis homo. vicꝫ ex habitu cor poris ex loquela oris. ⁊ exd̓ſiderio cor dis ¶ Primo ergo oſtendūt ſe celeſtes ex habitu corporis. id ē ex candore car nis. talis eſt em̄ habitus celeſtis. Unde Apoc̄. iij. Ambulabunt mecum in al bis. In celo em̄ neqꝫ nubēt neqꝫ nubet ſed erunt om̄es ſicut angeli dei. Sicu dicit dn̄s Mathei.xxij. In tali habitu ſcꝫ candore carnis conuerſatus eſt apo ſtolus ⁊ ſui ſequaces. Unde. ij. Corint̓ x. In carne ambulantes non ẜm carnē militamus. In carne enim eſſe ⁊ p̄ter carnem viuere eſt conuerſationis an gelice nōͣ hūane. ⁊ virtutis nō nature.

Onica. XXIII.
Exemplū ca. xv. E. V Item cognoſcū tur celeſtes ex loquela oris Celeſtis io quela ſonat in gratiarūactione. Iuxta illud psͣ. Miſericordias dn̄i in eternū catabo. Sic apl̓s ⁊ ſui ſequaces miſe ricordiā ſibi factā frequēter recolebāt et frequenter ꝓ illa tā ſibi ꝙͣ alijs im penſa. gratias referebant. Un̄ Ro. j. Gratias ago deo meo ꝓ vobis. In lo quela gͦ cognoſcunt̉ ciues celeſtis regi onis. qn̄ recolētes dei bn̄ficia exhibita et ꝓmiſſa. de ipſis iugiter loquunt̉.: qui de terra eſt de terra loquit̉ Galile us em̄ eſt. nā et loquela ſua manifeſtū eū facit. De qua lingua Ecc̄i. xxiij. Eſt et alia loquela ecōtrario in mortē. nō inueniat̉ in hereditate iacob. Ex ēpluꝫ ca. viij. R¶ Itē ꝯgnoſcunt̉ celeſtes ex deſiderio cordis. Totū em̄ eoꝝ deſide riūj eſt illuc ꝑuenire. Un̄ psͣ. Concupi ſcit ⁊ deficit anima mea in atria domi ni. In ſignum huius et apl̓us dicebat Phil̓. iij. Cupio diſſolui et eſſe cū chri ſto Exemplū ca. xij. R. Nec miꝝ. Ibi em̄ deus pater a quo diu ꝑegrinati ſu mus eſt nos expectas. De quo Matt. vj. Pater noſter qui es in celis. Item dilecta mater.i. tota triuphas eccleſia videre deſiderans. De qua Gal̓. iiij. Illa hieruſalē que ſurſum eſt. qͣ ē mat̉ noſtra. Nunꝙͣ in p̄ſenti vita aliqͣ mat̓ filiū ſuū ſic cū gaudio recepit ſicut ip̄a nos. Ande Eſa. ix. In leticia egredie mini ⁊ in pace deducemini. nā ⁊ mon tes..i. angeli ⁊ colles.i. alij ſancti canta bunt coram vobis laudem Et Hiero nymus dicit O qualis erit tibi tūc illa dies cū tibi mater ieſu occurrerit cho ris comitata v̓gineis. tūc tecla tuos ru et in amplexꝰ. tūc et ipſe ſpōſus occur ret dicens. Ueni electa mea. tūc et ipſa ſponſa ſubuolabit in eius amplexꝰ di cens. Inueni quē diligit aīa mea. De. ſiderat etiā ſancti illuc ꝑuenire ꝓpt̓ re gnū ad quod inuitant Mat. xxv. Ue nite bn̄dicti ꝑcipite regnū. Certe ſi ali quis pauꝑ in hoc mūdo inuitaret̉ ad regnū. nihil aliud deſideraret ꝙͣ illuc ꝑ
uenire. ſic et ſancti ad regnuꝫ celeſte in uitati. nil aliud deſiderāt. Psͣ. Heu mi hi quia incolatus meus ꝓlongatus c. Sic ergo ſpecificādo bonoꝝ ambula tionē. quia eſt circa celeſtia dicit. Qr̄a cōuerſatio in celis eſt. M ¶ Tercio ſubdit vtriuſqꝫ ambulatōis finē. ⁊ ma loꝝ quidē miſerabilē. cūʸ dicit. Quorū finis interitus. Nam vere diuitias de licias ⁊ honores in quibus mali am bulant. ſicut ſupra oſtendit apl̓us. nō ſequitur niſi ꝑpetuus interitus. Sicut patet in diuite purpurato Lu. xvj. Nā abūdauit diuitijs. Un̄ dicit̉. Homo dam erat diues. Itē abundauit in deli cijs. quia epulabat̉ quotidie ſplēdide. Item abundauit in honoribus. qꝛ in duebat̉ purpura ⁊ byſſo. cuius ꝑpetuꝰ ſequit̉ interitus qꝛ ſepultus in inferno Bonoꝝ v̓o fine quoꝝ cōuerſatio ē cir ca celeſtia. oſtendit felice̓. cū dicit. Sal uatore expectamꝰ qui reformabit cor. pus humilitatis noſtre cōfiguratū cor pori claritatis ſue. ¶ Primo gͦ corpus noſtrū reformabit. poſt reformatū cō figurabit. ¶ Reformabit aūt in reſur rectione. et hoc tripl̓r. Sicut dicit Au guſtinus. Primo eoſdē cineres vbicū qꝫ fuerint adunando. Secūdo indecē tia ⁊ mōſtruoſa ſi qua fuerint reſecan do. Tercio in etatem chriſti ſiue ſenio res fuerint ſiue iuniores reducendo. Et ſic reformatū cōfigurabit in glori ficatione corꝑi claritatis ſue. Quā cla ritatē ſua chriſtꝰ p̄ſignauit in ſua trāſ figuratōne. qn̄ reſplenduit facies eius ſicut ſol. ⁊ eandē fidelibus ſuis ꝓmiſit Math. xiij. dicens Fulgebūt iuſti ſicut ſol. In radio aūt ſolis qͣtuor inueniun tur. ſcꝫ impaſſibilitas claritas. veloci tas ⁊ ſubtilitas. que qͣtuor glorificato rū corꝑibus cōferunt̉. Tanta em̄ erit in vno quoqꝫ impaſſibilitas et ſanitas ꝙ corruptione nulla infirmabitur. Tā ta pulcritudo ꝙnulla vetuſtate ſicut in p̄ſenti fit deformabit̉. Tanta agilitas ꝙ vbicunqꝫ voluerit homo eſſe ſtatim erit. Item tanta ſubtilitas ꝙ etiaꝫ mu

Dn̄ica. XXIII.
rus ferreus tranſituꝫ corpori prohibo re non poterit. Ad quam cōfiguratio nem ꝑducat nos ipſe ieſus chriſtꝰ ⁊cͣ. ¶ De euangelio. Sermo. CLXXII. Agiſter ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊ viā ī vitate doces ⁊ non eſt tibi cura de aliquo. Math. xxij. A ¶ Iſti phariſei licꝫ j ter intentionē tn̄ ẜm veritateꝫ in p̄miſ ſis verbis ꝯmendant chriſtū principa liter in duobus. videlicet in eminēti ſci entia et excellēti doctrina. ¶ Eminen te ſciētiā in ipſo oſtēdūt. cū dicūt Ma giſter. Hoc eī nomē magiſter ſolet ho minibus attribui rōne alicuiꝰ eminen tis ſcīe. Sic merito chriſto hic ⁊ vbiqꝫ attribuitur. Eſt em̄ nō ſolū in vna ſed in oī ſcīa eminens. Un̄ Ecc̄i. j. Om̄is ſapīa a dn̄o deo ē. Propt̓ hoc ioh̓. xvj dixerūt ſibi apl̓i Nūc ſcimꝰ qꝛ ſcis oīa Un̄ nullus mgr̄ pōt docere de oībꝰ ni ſi ipſe. Quia ſicut d̓r Hebre. iiij. Oīa nuda ⁊ aꝑta ſūt oculis eiꝰ. Itē eſt emi nens in eloquētia. Un̄ ioh̓. vij. dixerūt auditores ipſius. Nunꝙͣ ſic locutus ē hō ſicut hic hō loquit̉. Itē eſt eminēs in eruditione. ipſe em̄ ſolus pōt doce re interius ⁊ nullus alter. Pro tāto di cebat Math. xxiij. Unus eſt em̄ magi ſter veſter qui in celis eſt. Glo. Quia ſolus dat intellectū. Un̄ dicit ꝑ ꝓphetā Intellectū tibi dabo et inſtrua te Pro pter hanc gͦ triplicē eminentiā Io. xiij. dicebat. Uos vocatis me mgr̄ ⁊ dn̄e ⁊ bene dicitis. ſum etem̄. Hic autē magi ſter duas habet ſcolas. Suꝑiorē.ſ. tri umphante eccleſiā. inferiore ſcꝫ eccle ſiaꝫ militantē. In ſuꝑiori ſcola habet mgr̄os ⁊ ꝑfectos in ſcīa baccalarios. ſcꝫ angelos ⁊ ſanctos qͥ ad hͦ ꝑuenerūt ꝙ in ſummo oīm libroꝝ ſcꝫ trinitatis libro legunt quē ſic̄ dicit Augꝰ. ſemel vidiſſe eſt oīa ꝯgnouiſſe. Pro quo dice bat philippus Ioh. xiiij. Dn̄ oſtende nobis patrē ⁊ ſufficit nobis. Nullus
em̄ alter liber eſt vltra inſpiciēdus. In inferiori ſcꝫ in p̄ſenti eccleſia habet mi nus ꝑfectos in ſcīa diſcipulos qͥ adhuc remanent inſtruendi. B ¶ Et reſbe ctu hoꝝ tripl̓r. in p̄miſſis vbis oſtendit̉ excellens ſua doctrina. vicꝫ qꝛ vera. ꝓ quo dicūt Scimus qꝛ verax es. Itē qꝛ ꝓficua. ꝓ quo dicūt. Et viā dei in veri tate doces. Itē qꝛ equa. ꝓ quo dicunt. Et non eſt tibi cura de aliquo. Uerax ergo vel vera fuit chriſti doctrina tri pliciter. vicꝫ qꝛ nō fuit tanꝙͣ alioꝝ do ctoꝝ.ſ. ẜm opinionē. qꝛ oīa nuda ⁊ ap ta erāt ſibi. ſicut d̓r Hebre. iiij. Et ioh. xvj. dixerunt ſibi diſcipuli Scimus qꝛ ſcis oīa. Nec miꝝ. qꝛ oēs theſauri ſapi entie ⁊ ſcīe in ipſo erāt abſcōditi. ſicut dicit apl̓s Col̓. ij. ¶ Itē verax fuit do ctrina chriſti. qꝛ ſine fictione. nō em̄ ali ud dicebat ⁊ aliud intēdebat vel age bat. īmo ex vita ſua accipiebat qd̓ ali os docebat. Un̄ Act̉. jͣ. d̓r. Cepit ieſus facere ⁊ docere. ¶ Itē vera fuit chriſti doctrina qꝛ ſine deceptione. ꝓ quo d̓r. j Pet̓. ij. Nec eſt inuentus dolus in ore eius. Et psͣ. Fidelis dn̄s in oībus ver bis ſuis. Nullū em̄ verbum dixit dece ptoriū. Et ꝓpter hāc triplice doctrine veritatē docendo ſine opinione. ſine fi ctiōe. ⁊ ſine deceptōe d̓r verax. Et Io. d̓r. Ego ſū veritas. C ¶ Scd̓o oſtē dit̉ ipſius doctrina excellēs qꝛ ꝓficua. cū dicunt. Et viam dei in veritate do ces. Eſt aūt quadruplex via dei quā docuit. ¶ Prima eſt pnīa. de qͣ Mat. iij. Uox clamātis in deſerto. parate vi am dn̄i. Hanc docuit cū dixit Matth. iiij. Penitentiā agite ap. em̄ re. ce. Et Mat. vij. Arta ē viā q̄ ducit ad vitā. ⁊ iō docuit diſcipl̓os ſuos vt ſe ad intrā dū attenuarēt. Lu. xxj. Attēdite negra uent̉ corda veſtra crapula ⁊ ebrietate Itē vt a ſuꝑfluis ſe exonerarēt. Mat. v. Ei qͥ tibi vult tollere tunica da ei et palliū. ⁊ hoc quia arta eſt via. Exem plū ca. xviij. D. ¶ Itē ſecunda viā dei ſunt dei mādata. De qͣ psͣ. Uia māda. toꝝ tuoꝝ cucurri. Quā viā chriſtꝰ. de

Dn̄ica. XXIIII
cuit cū dixit. Mat. xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mandata. ¶ Tercia via dei ē pax ⁊ hūilitas. De qua psͣ. Uiam pacis non cognouerūt. Et baruch. iij Si in via d̓i ambulaſſes habitaſſes in pace ſuꝑ terrā. Qua viā chriſtus docu it Math. xj. Diſcite a me qꝛ mi. ſum ⁊ hu. cor. Mitis ꝙͣtuꝫ ad pace ¶ Quar ta viā dei q̄ eſt oīm ſuꝑior eſt caritas. De quā. j. Coꝝ. xij. Adhuc excellentio re viam vobis demoſtro. Et poſt dicit Si linguis hoīm loquar ⁊ angeloruꝫ caritate aūt nō habea nihil ſum. Iſta viā nō ſolum diſcipulos ſuos docuit. ſed etiā vt eā teneret p̄cepit dicēs Io. xv. Hoc eſt p̄ceptū meū vt diligatis in uicē ſicut dilexi vos. Has aūt quatuor vias dei pleriqꝫ ſunt qͥ eas etiā docent ſed noͣ ſicut chriſtus in veritate. Sunt em̄ aliqui qui docent eas ex cupiditate ſicut q̄ſtuarij p̄dicatores. qͥ adulteran tes verbū dei nō querūt ſpūalē fructū ſed tꝑale lucruꝫ. De quibus Mich̓. iij. Predicant pace̓. et ſi quis nō dederit in ore ipſoꝝ qͥppiā ſanctificant fuꝑ eū belluꝫ. Itē ſunt alij qͥ p̄dictas vias do cent in vanitate. quia ꝓpter vanaꝫ glo riam. Mat. v. dicit dn̄s. Amē dico vo bis quia receperunt mercedē ſuaꝫ. Lo quit̉ em̄ dn̄s de cōſimilibus qͥ ſua iuſti ciam faciebant corā hoībꝰ vt honora rent̉ ab hominibus. Sed chriſtꝰ viam dei docuit tn̄ veritatē. O ¶ Tercio oſtēdit̉ doctrina eius excellēs. qꝛ equa cū d̓r. Et nō eſt tibi cura de aliquo. Et notandū ꝙ in duobus nō eſt chriſtꝰ ſonaꝝ acceptor. ſed equꝰ vicꝫ in iuſtifi cādo Un̄ Act̉. x. cū murmurarēt iudei ꝯͣ petrū ꝓpter gētiles dixit petrus. In vitate ꝯperi qꝛ nō eſt ꝑſonaꝝ acceptio apud deū. Quicūqꝫ em̄ ſine lege pecca uerūt ſine lege ꝑibūt. Scd̓o equus eſt in remunerādo. Un̄ Ephe.vj. apl̓s lo quens dn̄is ⁊ ſeruis dicit. Anuſquiſqꝫ qd̓cunqꝫ fecerit bonū hͦ p̄cipiet a dn̄o. ſi ue ſeruus ſiue liber. Et ſubdit. Perſo narū acceptio nō eſt apd̓ deū. Et nos fratres qͥ adhuc in īferiori ſcola ſumuꝰ
rogemus ip̄m vt ſic doctrina ſua nos ꝓficere faciat vt ad ſuꝑiorem ſeolaꝫ ꝑ uenire valeamus Amen. ¶ Dn̄ica vice ſimaquarta de Sermo. CLXXIII. epl̓a. Ratias agentes Deo patri qͥ dignos nos fecit in ꝑtem ſortis ſctōꝝ in lumīe q̄ eripuit nos de poteſtate tenebrapū ⁊ trāſtulit in regnuꝫ filij dilectionis ſueꝫ Col̓. j. ALicet de oībus bn̄ficijs deo gratias agere debeamꝰ. triplex tn̄ bn̄ficiū in p̄miſſis verbis tangit apl̓s. de quo maxīe vult ⁊ monet vt ſibi gra tias referamus. vicꝫ qꝛ nos d̓ ptāte dia boli liberauit. Et hͦ tangit cū dic̄. Qui eripuit nos de ptāte tenebraꝝ. Iteꝫ ꝙ numero ſanctorū nos aggregauit. Et hoc innuit cū dicit Qui dignos nos fe cit in ꝑtem ſortis ſanctorū. Item ꝙ re gnū eternū nobis ꝯtulit. ibi. Et trāſtu lit in regnū filij dilectionis ſue. Y ¶ Dicit̉ aūt drabolus ptās tenebrart̉ ꝓpter tria. videlicet quia tenebras id ē mundanos diligit. Itē tenebras.j. ꝑ ec cata conſulit. Itē ad tenebras.i. ad in fernū deducit. ¶ Diligit gͦ tenebras.t. mūdanos. ⁊ p̄eſt illis. quia ſedet in in fidijs cū diuitibus in occultis. quibus etiā mūdanis dicit dn̄s Lu. xxiij. Hec ē hora veſtra ⁊ ptās tenebraꝝ. Et qꝛ ta libꝰ dn̄at̉. ideo et alias a dn̄o princeps mundi dicit̉. ¶ Itē ꝯſulit tenebras id ē peccata q̄ ex tenebris cordis ꝓcedamnt. ⁊ in tenebris fiunt. De quibꝰ tenebris dic̄ apl̓s Ephe. v. Nolite cōicare ope ribus infructuoſis tenebrarū. Exēplū ca. j. I¶ Item ad tenebras etiā infer ni deducit. De qͥbus Iob. In tenebris ſtraui lectulū meū ¶ De quaꝝ omniū tenebrarum poteſtate chriſtus per paſ ſionem ſuam non eripuit. ¶ Nam in cruce fortis impegit in fortem. et forti or ſuperueniens fortem ſuperauit et alligauit. Et omnia vaſa eius diripu it. Et ſic princeps mundi deiectus eſt

Onica. XXI III.
foris ꝙͣtum ad ptāteꝫ. ¶ Itē tenebras peccatoꝝ noſtroꝝ ſanguine ſuo abſter ſit. In ſignū cuius lōginus qͥ cecus fu iſſe credit̉. ſicut legit̉ in hiſtorijs. poſtꝙͣ latus chriſti aꝑuit virtute ſangis chri ſti illuminatus fuit. Talibꝰ ſcꝫ qͥ prius fuerunt peccatores ⁊ poſt iuſtificati lo quit̉ apl̓s Ephe. v. Fuiſtis aliqn̄ tene bre nūc aūt lux in dn̄o. ¶ ¶ Itē ꝑ paſſio neꝫ de tenebris inferni patres eripuit. Eſa. xlix. Dedi te in fedus ppl̓i. Et ꝑ ſequit̉. Ut diceres his qͥ vincti ſunt. exi te. ⁊ his qͥ in tenebris releuamini. Et zach. ix. Tu autē in ſanguine teſtamen ti eduxiſti vinctos de lacu in quo non erat aqua. C ¶ Scd̓m v̓o bn̄ficium eſt ꝙ nos ſic redēptos ſanctorū nūero aggregauit. Qui inquit dignos nos fe cit in ꝑtem ſortis ſctōꝝ Fecit autē nos dignos ſorti ſctōꝝ tripl̓r. vicꝫ nos ad ſortē ſanctoꝝ vocādo. nos in ſorte ſan ctoꝝ iuſtificādo. et nos cū ſorte ſancto rū magnificādo. Iuxta illud apl̓i. Ro ma. viij. Quos aut vocauit hos ⁊ iuſti ficauit. quos aūt iuſtificauit illos ⁊ ma gnificauit. ¶ Primo em̄ vt ſanctis ag gregemur ad ſorte̓ ip̄oꝝ vocamur. Un̄ Ephe. j. In quo ⁊ nos ſorte vocati ſu mus. Sic Act̉. jͣ. Cecidit ſors ſuꝑ mat thiā ⁊ annumeratus eſt cū. xj. ¶ Iteꝫ ſic vocati ī ſortē ſanctoꝝ iuſtificamur Sap̄. iij. Dabit̉ illi fidei donū electū ⁊ ſors in tēplo dei acceptiſſima. Per fi dē em̄ iuſtificamur Ro. ix. Iuſtificati ex fide pacē habeamus ¶ Itē ſic iuſti ficati tādē cū ſorte ſanctoꝝ magnifica bimur. Un̄ ſap̄. v. Et inter ſctōs ſors illoꝝ ē. Uere tūc.ſ. in iudicio corā toto mūdo multū magnificamur qn̄ cū ſan clis collocabimur a dextris Mat. xxv Statues oues a dextris. Qn̄ coraꝫ to to mūdo cū ſanctis de ſeruitijs ꝯmēda bimur. Math.xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare. Itē qn̄ in reges ꝑpetu os cū ſanctis coronabimur. Dicet em̄ Uenite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite regnū D ¶ De cuiꝰ regni collatione ſtatim ſubinfert apl̓s cū dicit Et tranſtulit in regnū filij dilectōnis ſue. De quo bn̄fi
cio tanto maiores ſibi gratias referre debemus. ꝙͣto regnū oībꝰ alijs regnis eſt excellētius Psͣ. Regnū tuū regnuꝫ oīm ſeculoꝝ. Nō em̄ aliud erit regnū ad qd̓ nos trāſferet mīſterio angelorū ꝙͣ regnū filij dilectiōis ſue. qͥ idē eſt in eſſentia cū ipſo. De quo regno ſi placꝫ loqui require in ſermone Primū q̄ri te regnū dei. Cuiꝰ regni felicitatē cōſi derans beatus Aug. in libro. ſol̓. excla mat dicēs. O ꝙͣ glorioſū ē regnum in quo tecū dn̄e regnāt oēs ſancti. amicti lumīe ſic̄ veſtumncto. in capite ſuo habē tes coronā de lapide p̄cioſo. O regnū bt̄itudinis eterne vbi tu dn̄e ſpes ſctōꝝ facie ad faciem videris a ſanctis. letifi cans eos vndiqꝫ in pace tua. ibi gaudi um infinitū. leticia ſine triſticia. ſalꝰ ſi ne dolore. lux ſine tenebris. vita ſine morte. oē bonū ſine oī malo. vbi iuuē tus nunꝙͣ ſene ſcit. vbi decor nunꝙͣ pal leſcit. vbi amor nunꝙͣ te peſcit vbi ſant tas nunꝙͣ marceſcit. vbi gaudiū nunꝙͣ decreſcit. vbi dolor nunꝙͣ ſentit̉. vbi ge mitus nunꝙͣ audit̉. vbi triſtis nullꝰ vt det̉. vbi leticia ſꝑ habet̉. qd̓ ē facie dn̄i v̓tutum ſemꝑ videre. Qd̓ nobis p̄ſtare dignet̉ deus. Exemplū ca. x. B. ¶ De euangelio. Sermo. CLXXIIII. Tecce mulier q̄ ſanguinis fluxuꝫ patiebat̉. xij. anis acceſſit retro ⁊ tetigit fimi briam veſtimenti eius. Dicebat em̄ in tra ſe ⁊cͣ. Mat. ix. EMHec mulier qͥ ſanguinis fluxū patiebat̉ d̓ſignat ani ma fluxu ſanguinis ꝑ luxuria viciataꝫ Un̄ ꝙͣtuꝫ ad hoc duo principaliter in p̄miſſis verbis tangunt̉. vicꝫ infirmita tis morbus. cū dicit. Et ecce mulier o ſanguinis fluxū patiebat̉. Et curatōiſ modus. cum addit. Acceſſit retro et te tigit fimbria veſtimenti eius. In hoc aūt ꝙ hec mulier ab infirmitate mor bi a medicis curari nō potuit niſi ꝑ ſo lū ſaluatorē. īnuit̉ ꝙͣ pctm̄ luxurie nō

Dn̄ica. XXIIII
poteſt reſtringi niſi ꝑ ſolū deuꝫ. Sap̄. iiij. Aliter non poſſum eſſe continens niſi deus det. Et Auguſtinus. Conti nentiā iubes da qd̓ iubes. F ¶ Qua tuor aūt circa primū innuunt̉ que ho minē luxurioſum impediūt ne infirmi tatis ſue morbus etiaꝫ ab ipſo deo cu ret̉. ¶ Primū eſt peccati euidentia. ⁊ hͦ innuit̉ cū dicit Et ecce mulier. quia qn̄ qͥs cōſiderat peccata ſua ad noticiam aliorū ꝑueniſſe. deſperat pre cōfuſione Ande cayn qͦ occulte fratrem ſuū occi derat. poſtꝙͣ dn̄s improperādo ſibi di xit. vox ſanguinis fratrꝭ tui clamat ad me de terra. deſperauit dicēs. Gen̄. iii Maior eſt iniquitas mea ꝙͣ vt veniā merear. Et Hiere. ij. Dixiſti de ſꝑaui. Et ſubdit̉ cauſa. Quō confundit̉ fur qn̄ cōprehendit̉. ſic confuſe ſunt domꝰ iſrael. ¶ Secunduꝫ eſt peccati turpitu do. q̄ notat̉ cū d̓r. Sanguinis fluxum. qͦ eſt valde turpis et feda infirmitas. Et certe ſic eſt luxuria. propter turpitū dinē em̄ illius peccati maxime erube ſcunt hoīes confiteri. Ande deſperati inconfeſſi frequenter moriunt̉. Ephe. iiij. Deſperates ſemetipſos tradiderūt impudicicie. ideo deſperauerūt. ¶ Ter ciū eſt peccatoꝝ multitudo que innuit̉ in fluxu. Non em̄ patiebat̉ ſanguinis ſtillicidiū ſed fluxū. Sed certe multitu do pctōꝝ vt frequēter facit hominem deſꝑare. Prouer xviij. Impius cū in ꝓfundū peccatorum venerit cōtemnit. ¶ Quartū eſt diuturnitas in peccato que notat̉ cum dicit. ꝙ patiebat̉. xij. an nis. Frequēter em̄ hoīes qͥ ꝑſeuerat in peccato circa morte ꝯſtituti deſperant Un̄. j. Ioh. v. Eſt peccatū ad mortem id eſt vſqꝫ ad morte. nō dico vt roget ꝓ eo quis. ¶ Et certe ſaluator noſter tā ꝙ pius medicus vt tollat ab īfirmo cu rationis deſꝑationē oīa p̄dicta genera infirmitatū curauit. ¶ Si gͦ deſperas ꝓpter peccati euidentiā ꝯſidera petruꝫ q̄ publice ⁊ frequēter negauit. Cōſide ra matthen qͥ etiā ꝓpter hͦ dicit̉ publi canus. qꝛ publicis actibus ⁊ illicitis de
ſeruiebat. ⁊ tn̄ vtrūqꝫ ſalubriter et lau dabiliter ſanauit. ita ꝙ ⁊ ipſi poſtꝙͣ ab ip̄o edocti multos ſanauerūt. ¶ Itē ſi deſperas ꝓpter peccati turpitudinē. cō ſidera mulierē in adulterio dep̄henſaꝫ et tn̄ dictū eſt ei a dn̄o Ioh̓.viij. Nade iam amplius noli peccare. ¶ Itē ſi de ſperas ꝓpter peccatoꝝ multitudinem ꝯſidera magdalena. cui ab ipſo dimiſ ſa ſunt peccata multa. Lu. vij. ¶ Itē ſi deſperas ꝓpter peccati diuturnitatē cō ſidera latronē qͥ vſqꝫ ad ſingultū mor tis ſue in peccato pleuerauit. ⁊ tn̄ dictu eſt ei a dū̄o. Hodie mecuꝫ eris in ꝑadi ſo. G ¶ Sed curatōnis modus ſub dit̉. cū dicit. Acceſſit retro ⁊ tetigit fim briā veſtimenti eius Dicebat em̄ intra ſe Talis ergo infirmus qͥ ab alijs me dicis curari nō pōt. ſi vult curari a do mino. dicat intra ſe ꝑ cordis dolorē. ac cedat retro ꝑ ꝯfeſſionis pudore. tāgat fimbriā ꝑ oꝑis ſatiſfactionē. et ſanabi tur ml̓ier.i. anima peccatrix ex illa bo ra. Si em̄ pctōr ad dn̄m ꝑ cordis ꝯtri tionē. oris cōfeſſionē. ⁊ opis ſatiſfacti onē acceſſerit. ex illa hora ſanabit̉. ¶ Intra ſe ergo de peccatis cogitādo. ea dem deteſtādo. ⁊ de ipſis dolēdo. dicat illud qd̓ dixit ezechias Eſaie.xxxviij. Recogitabo tibi oēs annos meos in amaritudine anīe mee. Et ex illa hora ſanabit̉ Ezech. xviij. d̓r Quacunqꝫ ho ra pctor ingeniuerit oīm peccatoꝝ de us nō recordabit̉. ¶ Itē accedat rei ꝑ ꝯfeſſionis pudore. psͣ. Cōuertant̉. re trorſum ⁊ erubeſcant. Magnā em̄ eru beſcentia ſuſtinet hō turpitudinem ſu oꝝ pctōꝝ alteri reuelādo. Et ideo ſicut dicit Augꝰ. Illa erubeſcētia ē magna ꝑs ſatiſfactiōis. ⁊ forte multis totalis Psͣ. Cōfitebor ⁊ tu remiſiſti. Sic ma ria magdalena ex verecūdia ſuoꝝ pec catoꝝ ſtans retro ad pedes ſūmi ſacer dotis. corde ꝯfitebat̉. ſciens ꝙ oīa ſibi nuda erāt ⁊ aꝑta. Un̄ non erat opus ſi bi lingua cōfiteri. ipſe em̄ ſciebat quid eſſet in hoīe. Et certe clemēs ſacerdos ibidē eā de oībus abſoluit dicēs. Re

Dominica. XXV.
mittunt̉ ei peccata multa. ¶ Iteꝫ tan gat fimbriā veſtimēti chriſti ꝑ oꝑis ſa tiſfactionē. Ueſtimenta em̄ chriſti ſunt virtutes ⁊ oꝑa ipſius. Pro quo ꝯſulit apl̓s Ephe. iiij. Induite nouū hoīem qͥ ẜm deū creatus eſt.i. chriſtū. Et qua liter induere debeamus ſubdit.ſ. in iu ſticia et ſanctitate ⁊ ſanctificatōe. Hec em̄ ſūt chriſti veſtimēta. Un̄ Iob. xxix Iuſticia indutus ſum ⁊ veſtiui me ſic̄ veſtimento ⁊ diademate iudicio meo. De his veſtimētis oſtēdit dauid eccle ſiam ornatā cū dicit. Aſtitit regina a dextris tuis in veſtitu deaurato circun data varietate ſcꝫ virtutuꝫ. Satiſfaci mus gͦ cū veſtimēta chriſti.i. bona oꝑa tangimus imitando. Et qꝛ chriſtuꝫ in oībus oꝑibus ſuis ſequi nō poſſumus qͥd em̄ hō vt poſſit ſeqͥ factorē. iō ſuffic̄ nobis vt ſaltē fimbria veſtimēti eiꝰ tā gamus in aliquibus ⁊ in qͥbus poſſu mus ip̄m imitando. qꝛ et ſic ex illa ho. ra a fluxū carnalis pctī liberabimur. Marci..vj. Dep̄cabant̉ eū vt ſaltē fim briā veſtimēti eius tangerent. et quot quot tangebant ſanabant̉ a qͣcūqꝫ de tinebant̉ infirmitate. ¶ Dn̄ica viceſimaquinta de Sermo. CLXXV. epl̓a. Uſcitabo dauid germē iuſtū ⁊ regna. rex ⁊ ſa piens erit ⁊ faciet iudiciū ⁊ iu ſticiā in terra. Hiere. xxiij. In his ver bis ꝓphete in quibus p̄dicit̉ aduentus chriſti oſtēdit̉ ipſe ſaluator dupliciter comendabilis. vicꝫ reſpectu ſui ⁊ re ſpe ctu alioꝝ. Reſpectu ſui oſtēdit̉ ꝯmeda bilis. ⁊ hͦ ꝙͣtum ad ꝯceptionē cū dicit. Suſcitabo dauid germē iuſtuꝫ vſqꝫ ⁊ ſapi. erit. Sed reſpectu alioꝝ on̄dit̉ co mēdabilis ꝙͣtum ad ꝯuerſationē. cum ſubdit. ⁊ faci. iudi. ⁊ iuſti. in t̓ra. H Cōmendat aūt eū ꝓpheta ꝙͣtuꝫ ad cō ceptionē in tribus. in quibꝰ ſingularis fuit. In iuſticia. cū dicit. Suſcitabo dauid ger. iuſtū. Solus em̄ iuſtꝰ fuit in
germine.i. ꝯceptione. qꝛ ſolus ꝯceptus fuit ſine pctō. Un̄ Luc. jͣ. dixit angelus marie. Qd̓ em̄ ex te naſce. ſan. vo. fi. d̓i Alij aūt hoīes ꝯcepti ſūt ⁊ ꝯcipiunt̉ in iuſti ⁊ in pctō. Iuxta illud. Qm̄ in ini qͥta. ꝯcep. ſum ⁊ in pec. cōce. me mater mea. Propt̓ hoc nullius ꝯceptio cele brat̉ niſi folius chriſti. ¶ Itē ꝯmēdat cū in potētia. cum dicit. Et regna. rex. Ipſe em̄ in inſtāti ꝯceptōis ſue fuit rex ille inꝙͣ rex de quo Apo. xix. Rex re. et do. do. Et in codeͣ inſtanti ꝯceptionis ſue regnauit. regēdo tā celeſtia ꝙͣ infe riora eq̄liter potens tunc quēadmodū et modo. ¶ Itē ꝯmēdat eū a ſapīa. cū dicit. Et ſapiens erit. In ipſo em̄ in in ſtāti ꝯceptōis ſue fuerunt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſcīe abſcōditi. Sicut d̓r Col̓. ij Et qꝛ nullus vn̄ꝙͣ hō ab inſtāti ꝯcepti onis ſue illa tria habuit ſed ſolus chri ſtus. iō merito oſtēdit̉ ꝯmēdabilis q̄n tum ad cōceptionē. IScd̓o oſtē dit̉ re ſpectu alioꝝ cōmedabilis ꝙͣtum ad ꝯuerſationē. cū ſubdit̉. Et faciet iu diciū ⁊ iuſticiā in terra. Ad hoc em̄ ve nit chriſtus in mundū vt in terra ꝯuer ſando credētes iuſtificaret ⁊ īcredulos cōdemnaret. ⁊ hͦ eſt facere iudiciū ⁊ iu ſticiā. ¶ Iudicium facit incredulos re probādo ⁊ cōdemnādo. Iuxta qd̓ dic Io. iij. Qui nō credit iā iudicatus eſt. qꝛ nō credit in noīe vnigeniti filij dei. O qͣntuꝫ hoc iudiciū deberēt hoīes ꝑ timeſcere. Un̄ Io. xvj. dic̄ dn̄s. ꝙ ſpūſ ſanctus arguet mundū.i. mūdanos de iudicio. ꝙ.ſ. ꝯtēpſerūt. qd̓ vtiqꝫ nō face rent ſi attēderet̉ ꝙ princeps md̓i huiꝰ iā iudicatꝰ ē. ex quo em̄ angelo tā pul cro ꝓpter vnū pctm̄ non peꝝcit. ſed ſic eternaliter ꝯdenauit. multū deberet̉. ti mere iudiciū q̄ pluribꝰ ſūt irretiti. Un̄ ij. Pe. ij. Si em̄ deꝰ peccatibꝰ angelis nō peꝑcit ſed rudētibus inferni detra ctos in tartaꝝ tradidit cruciandos Itē faciet iuſticiā credētes iuſtificādo ꝑ gr̄aꝫ ⁊ ſaluādo. Iuſtificati em̄ ſum ipſiꝰ. Sic̄ dic̄ apl̓s Ro. v. Un̄ ip̄e Io iij. dicit. Sic deus dilexit md̓m vt filiū

Dnica. XXV.
ſuū vnigenitū daret vt oīs qͥ credit in ip̄m nō ꝑeat ſed habeat vitā e ternam Pertimeſcamus gͦ fratres iudiciuꝫ ne malū faciēdo dānemur. Aduertamus iuſticiā in eū fide q̄ ꝑ dilectioneꝫ oꝑat̉ credendo. vt nō ꝑeamus ſed habeamꝰ vitā eternā. Ad quam nos ꝑdu. ⁊cͣ. ¶ De euangelio. Sermo. CLXXVI. Lli autē hominesⁱ cu vidiſſent qd̓ fecerat ieſus ſignū dicebāt qꝛ hic eſt vere ꝓpheta qͥ venturus ē in mundū. Ioha. vj. R ¶ Ex his v̓bis oſtendit euāgeliſta ꝙ iſti hoīes tria de ſaluatōee noſtro recognoſcūt. videlicꝫ ptāteꝫ. ſanctitatē. ⁊ pietatē. Nā ammi rant̉ ptāteꝫ in ſigni oꝑatiōe. Pro quo dicit euāgeliſta. Illi aūt hoīes cum vi diſſent qd̓ fecerat ſignū. Itē venerant̉ ſanctitatē ex vite ſingularitate. ꝓ quo dicūt. Hic eſt quaſi nō alter vere ꝓphe ta. Itē ꝓteſtant̉ pietatē ex ipſiꝰ in mu dum viſitatiōe. cū dicūt. Qui vēturus eſt in mundū. L ¶ Ad admirationeꝫ aūt ptātis in ſigni oꝑationē tria ꝯcur rūt. vicꝫ materia. modus. ⁊ numerus. PMateria em̄ quā multiplicauit non fuit lapidū vel p̄cioſoꝝ panoꝝ. qꝛ hͦ fu iſſet ad vanitate. Itē non fuit metallo rū ſicut auri vel argenti. et hoc forte li bentiꝰ vidiſſent. quia hoc fuiſſet ad cu piditatē. Sed materia erat panuꝫ. qd̓ fuit ad vtilitatē ⁊ neceſſitateꝫ. In hoc inſtruens ꝙ tm̄ neceſſaria nature a no bis ſunt querēda Un̄. j. Thi..vj. Habē tes alimeta ⁊ quibus tegamur his cō tenti ſimus. Nā ipſe ſaluator his tm̄ cōtētus fuit. Nec miꝝ. Tꝑalia em̄ poſ ſidentē lacerant. Un̄ Mat. xiij. ſpinis ꝯꝑant̉. Itē frat̓nitatē ſeꝑant Gen̄. xiij. Abraā ⁊ loth non qͥbant ꝓpter tꝑalia ſiml̓ hītare. ⁊ ſeꝑati ſūt ab inuicē. Itē vicia nutriūt. Un̄ ecc̄. xlix. Oēs reges iſrael qͥ multi fuerūt p̄ter tres peccaue rūt. Itē ab imitatōe chriſti impediunt Exemplū de adoleſcēte qͥ ml̓tas habe
bat poſſeſſiones ⁊ ideo recuſauit xp̄m ſcqͥ. Mat. xix. Aliud exempluꝫ in ꝓm ptuario. ca. vij. F. Itē ad penas et̓nes deducūt. Lu. xvj. Mortuꝰ eſt diues et ſepultus eſt in inferno. ¶ Modꝰ etiaꝫ fuit ad ammirationē qꝛ nō creauit no uos panes. ſed creatos multiplicauit Nec hͦ ſaluator noſter fecit ſine cā Sꝫ vt hereticos cōfutaret. qͥ dicunt oīa vi ſibilia creata eſſe a diabolo. Non em̄ chriſtus oꝑa diaboli multiplicaſſet ſed potius deſtruxiſſet. Un̄. j. Io. iij. In hͦ apparuit filius dei vt diſſoluat oꝑa di aboli ¶ Itē numerꝰ fuit maxīe ad am mirationē ptātis in ſigni oꝑatōe. Po nit̉ em̄ triplex quantitas numeralis in hoc euāgelio in qͣ relucet miraculum. Primo ponit̉ diſcūbentiū ingens nu meroſitas. qꝛ. v. milia hominū. Scd̓o innuit̉ appoſitoꝝ ciboꝝ paucitas. quia qͥnqꝫ panes ordeacei. ⁊ duo piſces. Ter cio reliquiaꝝ q̄ ſuꝑauerant copioſitas qꝛ ſuſtulerūt. xij. cōphinas plenos fra gmentorū. M ¶ Scd̓m eſt ꝙ vene rātur ſanctitateꝫ ex vite ſingularitate. cū dicūt. Quia hic eſt vere ꝓph̓a. Ille inꝙͣ ꝓph̓a de quo dictū eſt Deut̉. xvii Propheta vobis ſuſcitabit deꝰ de fra tribꝰ veſtris. Huius veritas claruit in tribꝰ.ſ. in factis. in doctrinis. ⁊ in iudi cijs. Etem̄ vera fecit. Io. xv. Si oꝑa no feciſſem qͣ nemo aliꝰ fecit. et ſi mihi n̄ creditis oꝑibꝰ credite. Oꝑa eī qͣ ego facio teſtimoniū ꝑhibēt d̓ me. Io. x. Itē v̓a docuit Io. viij. Si v̓itate dieo qͣre nō creditis mihi. Priſtianꝰ ⁊ dona tꝰ dixerūt de cōſtructōe. Areſtoteles d̓ argumentatione. PHypocras et Galie nus de corporum complexione. qui li cet oꝑinando dixerint tamen creditur eis. Solus chriſtus dixit de ſalutē ani me non ſcd̓m opinionem ſed ſcd̓m ve ritatē. et nō credimꝰ ei. ¶ Item in iudi cijs vera decreuit. quia bona bonis. ⁊ mala malis cum dicit Mattheus. xxv Ibunt hi in ſupplicium eternum. iu ſti autem in vitam eternam. De his tribus dicitur chriſto Matthei. xxij.

Magiſter ſcimus quia verax es. Ec ce primū. Et viaꝫ dei in veritate doces Ecce ſecundum. Et non eſt tibi cura de aliquo. Ecce tercium. O vtinā p̄di cta tria haberēt om̄es ꝓphete ⁊ docto res. Per hec enim ſi habēt apparet ꝙ vere ſūt ꝓphete. Sicut de chriſto dictu eſt Hic eſt vere ꝓpheta. N ¶ Tercio ꝓteſtant̉ pietate ex ipſius in mūduꝫ vi ſitatione cū dicūt. Qui venturus eſt in munduꝫ. Hoc em̄ ꝙ in mundū veniēs viſitauit nos oriens ex alto. fecit ꝑ vi ſcera miſericordie ſue ⁊ pietatis. nō em̄ ex oꝑibus iuſticie q̄ fecimus nos. ſed ẜm ſuam miſericordiaꝫ ſaluos nos fe cit. Quare aut venerit in mundum. ſi vis inde loqui require in prima dn̄ica aduentus in ſermonē Ecce rex tuꝰ ve nit tibi. Et alij plures in media qͣdra geſima. Exemplum in promptuario capitulo. x. F. Expliciunt ſermones de tempore ſuper epiſtolas et euange lia fratris Martini ordinis p̄dicatoꝝ penitentiarij domini pape.

De ſancto andrea.
Incipiūt ſermones de ſāctis fratris Martini ordinis p̄dicato rū Penitentiarij dn̄i pape. ¶ De ſancto Andrea apl̓o. CLXXVII. Sermo. Reconfeſſio fit ad ſalutem. Roꝝ. x. ¶ A Scd̓m triplicē hoīm ſtatū triplex inuenit̉ oris ꝯfeſſio ad ſalutē. vicꝫ ẜm ſtatū incipientiū ꝓfi cientiū ⁊ ꝑfectoꝝ. Nam incipientium oris ꝯfeſſio ad ſalutē eſt in peccatoꝝ re uelatione. de qua Iac̄. v. Confitemini alterutrum peccata veſtra vt ſaluemini Proficientiū aūt eſt oris ꝯfeſſio in gr̄a ruactione. De qͣ Eccle. lj. Confitebor tibi dn̄e rer ⁊ collaudabo te deū ſalua to. meū. Sed ꝑfectoꝝ eſt oris confeſſio in fidei aſſertione. De qua hic. Ore cō feſſio fit ad ſalutem. Et in Matth̓. x. Qui me ꝯfitebit̉ corā hoībus. In ꝯfeſſione aūt incipientiū tangit be atus Iacobus qͣtuor ſubſtātialia quo rū ſi vnū deeſt nō ꝓficit ad ſaluteꝫ. Cū dicit. Cōfitemini alterutrū peccata vr̄a vt ſaluemini. Debet em̄ cōfeſſio eſſe fe ſtina. integra. debita. ⁊ ꝓpria. Feſtinā innuit. qꝛ noͣ dicit in futuro ꝯfitebimī. ſꝫ in pn̄ti cōfitemini. Non em̄ tantū bo nū in quo ſalus ꝯſiſtit eſt differendū ꝓ pter plura. ¶ Primo ꝓpter incertitudi nē mortis. Lu. xij. Ueniet dn̄s ſerui illi us in die qua non ſperat ⁊ diuidet eum Unde diuiti ꝓmittenti ſibi vitā in an nos plurimos dictum eſt. Stulte hac nocte repe. anmia. tu. a te. ¶ Secundo feſtina debet eſſe cōfeſſio. qꝛ morans in peccato ſemꝑ accumulat pctm̄ peccato. Apoc̄. xxij. Qui in ſordibus eſt ſordeſ cat adhuc. Quia ẜm Greg. pctm̄ qd̓ ꝑ penitentiā noͣ diluit̉ mox ſuo pondere ad aliud trahit pctm̄. ¶ Tercio debꝫ eſſe feſtina. qꝛ morans ni pccato diutius. ta
to longius elongatur a deo. ⁊ tanto eſt difficilior regreſſio. qꝛ dyabolus diffi culter dimittit quē dui poſſedit. Sicut patet in illo Marc̄. ix. quē poſſederat ab infantia. quia ſtridens ⁊ diſcerpens reliquit eum. Exemplū in ꝓmptuario cap̄. iij. 3. ¶ Quarto debet eſſe feſtina. quia in egritudine vix pōt aliquis be ne ꝯfiteri. nec etiam de penitentia cogi tare. Ande Hiero. Cu egritudine op primeris vix potes cogitare alid̓ ꝙͣ ſen tis. ⁊ illuc rapitur intentio mentis vbi eſt vis doloris. Aug. Plurima tunc co currunt impedimenta. Nam mors vr get. pena tenet. filij quos dilexit ⁊ vxor ⁊ mūdus ad ſe vocant. Uiuus ergo ⁊ ſanus ꝯfiteberis. Et hoc innuit Iaco bus cū in p̄ſenti dicit. Cōfitemini. Ex emplū in ꝓmptuario cap̄. j. F. ¶ Item oſtēdit ꝙ ꝯfeſſio debet eſſe integra non dimidiata ⁊ hoc ꝑ hac p̄poſitionē. cō. que tantū facit ꝙͣtū ſimul. q. d. Simul fatemini. Nihil ſcꝫ ſeꝑando. Unde psͣ. Deus vitā mea nūciaui tibi. nō vnum pctm̄ ſꝫ totā vitā. Deus em̄ opus imper fectiōis nō hꝫ. Dei em̄ ꝑfecta ſunt oꝑa Un̄ aut totū aut nulluꝫ dimittit pctm̄. Un̄ vſus. Sūma dei pietas veniā non dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciā do dabit. ¶ Tercio debet cōfeſſio eſſe debita. ⁊ hoc innuit cum dicit. Confite mini peccata nō virtuteſ. Sunt em̄ ple riqꝫ qͥ non peccata ſꝫ potius virtutes ſi q̄ ſunt referūt. Tales nō ſe mundant in cōfeſſione. ſꝫ potius maculant cum illo phariſeo qͥ in Luc̄ dixit. Ieiuno bis in ſabbato. deci. do. Non ſum ſicut ceter ho. rap. iniu. adul. Et ideo magis con taminatus de tēplo abſceſſit. Quar to oſtendit ꝙ cōfeſſio debet eſſe ꝓpria. cū dicit. Peccata veſtra non aliena. qd̓ multi faciūt. Cōtra quos dicit psͣ. De us vi. me nō alterius nūciaui tibi. Ali ter em̄ nō es alieni crimiis corrector ſꝫ ꝓditor. Fallit hͦ vbi circūſtantia talis eſt ꝙ aliter pctm̄ nō poſſet cōfiteri. vt ſi peccaſſet cū ſorore. vel alqd̓ ꝯſil̓e. C ¶ In ꝯfeſſione etiā ꝓficientiū tria bn̄fi

De ſancto andrea.
cia tanguntur de quibus deo gratias debent agere. Cū dr̄ in Eccleſiaſtico. Confitebor tibi domine rex. Confite tur enim ibi ⁊ laudat deum. quia libe rauit. quia ꝓtexit. ⁊ quia adiuuit. Libe rauit quidem a reatu peccatoꝝ. ꝓtexit in conflictu temptationū. ⁊ adiuuit in ꝓfectu virtutum. Enumerant̉ auteꝫ in predicta epiſtola ſeptem ꝑ que ſeptem mortalia peccata deſignantur. de qui bus ꝓficiens debet gratias agere ꝙ eū deus ab his liberauit. ¶ Prīo ergo di cit. Liberaſti cor meū a perditione. id e a luxuria ꝑ quam totus homo perdit̉. Pſal̓. Perdidiſti omnes qui fornican tur abs te. ¶ Secundo dicit Arugien tibus p̄paratis ad eſcam. ꝑ quos mo tus inordinatos gule intellige qui inſa tiabiles ſunt in guloſo. ¶ Item dicit. De manibus querentiū ani. me. id eſt. de motibus inuidie. Inuidia em̄ ꝓpri am anima damnificat ⁊ cruciat plus ꝙͣ alterius. Unde illud. Inuidia ſiculi no inuenere tyranni maius tormentum. ¶ Item dicit. De tribulationibus que circūdederūt me. id eſt. a peccato triſti cie ⁊ accidie que ſemꝑ in tribulatiōe ex iſtens ꝓpter tedium generat puſillani mitate ⁊ deſperationem. Prouer.xxv. Sicut tinea veſtim̄to ⁊ vermis ligno. ſic triſficia nocet cordi. Exemplū in ꝓm ptuario capl̓o. ij. D. ¶ Item a preſſura flāme que circum. me. ⁊ in medio igniſ nō ſum eſtuatus. id eſt auaricie que cor incendit. Hic eſt ignis qui nunꝙͣ dicit ſufficit. Prouer. xxx. Quia auarus nun ꝙͣ implebitur pecunia. Eccl̓. v. ¶ Iteꝫ de altitudīe ventris inferi. id eſt de pec cato ire que dicitur venter inferi. Si cut em̄ venter inferi in ſe cruciat quos habet ⁊ de his vindictā exercet. ſic cor iracundi de cruciatu ⁊ vindicta alteriꝰ ſemper cogitat. ¶ Septimo dicit A re ge iniquo. id eſt ſuperbia. que ſe extol lit inique ſuper alios Quia iuxta bea tu Auguſtinū. Superbia etiam bonis operibus inſidiatur vt pereant. Et nō ſolum quia liberauit eum dominus ab
his ꝓficiēs regratiari dꝫ deo ſed etiam quia ꝓtegit in pugna temptationum. Pſal̓. Sub vmbrā alarū tuarū ꝓtege me. ſcꝫ ſicut gallina pullos ſuos a facie miluorū. Pſal̓. Scu. circum. te. ve. eius nō ti. a ti. noct̉no. ¶ Et nō ſolū quia ꝓ tegit. ſed etiā qꝛ adiuuat in ꝓfectu virtu tum. Ande dominus in Ioh̓e. x. Sine me nihil poteſtis facere. Ro. viij. Spi ritus adiuuat infirmitatē noſtraꝫ. Hec cōfeſſio gratiarū ſiue laudis multū pla cet deo. vt ſcꝫ homo frequenter recolat bn̄ficia dei ſibi collata ⁊ gratias agat. dicens cū psͣ. Audite ⁊ nar. vobis oēs qͥ timētis deum ꝙͣta fecit dn̄s aīe mee. Et qͥd ſeqͥt̉. Ad ip̄m ore meo clamaui ⁊ exul. ſub lin. mea. O ¶ In ꝯfeſſiōe aut ꝑfectorū de qua dr̄ hic vt fiat ad ſa. lutem requirit̉. vt fidei ꝓteſtatiōem nec timor nec verecūdia cohibeat. quin pu blice aſſerat̉. Quod innuit dn̄s dicens. Qui me cōfeſſus fuerit cora hoībus ⁊cͣ In ſingnū huius ep̄s in confirmatiōe ſignat in fronte vbi eſt locus euidentie ⁊ ſignū erubeſcentie. q. d. De cetero nō timeas neqꝫ erubeſcas cōfiteri nomen dn̄i. Exemplū. c. j. R. Unde ⁊ apl̓s tan ꝙͣ perfectus portauit nomen xp̄i corā regi. ⁊ gen. ⁊ filijs iſrael. di. illud Ro. j. Non erubeſco cuangeliū. Sic ⁊ bea tus Andreas non crubuit euangeliuꝫ portare. corde meditando. ore p̄dican do. opere circa illud ſe guſtando. Legit̉ em̄ in legenda ſua ꝙ chriſti euangeliū circa ſe geſtabat et virtutes magnas ſ illud operabat̉. Unde cū dn̄s ſuſcitaſſꝫ quadraginta iuuenes ſubmerſos ī ma ri a dyabolo. qui veniebant ad ſermo nem eius. quidam ſenex Nicolaus no mīe audito ſermone eius qui ꝑ ſeptua ginta annos fuerat in immudicia luxu rie veniebat ad eum hoc cōfitēs. cui de dit euangeliū in ſinu ſuo portanduꝫ. vt dum ardore aſſucto ſtimularetur eiꝰ me moria et virtute a peccato reuocaretur Qui dum inflammaretur libidine iuit ad ſcortū. Cui clamauit meretrix egre dere ſenex quia ſuper te video mirabi

De ſancto andrea.
lia. Qui aduertens euāgelium in ſinu ſuo confuſus redijt ad apoſtolū dicens ꝙ nō poterat plus continere niſi ſibi hͦ orationibus impetraret. Tunc andre as diu contra illud peccatū predicans a tercia vſqꝫ ad nonam ieiunauit. fleuit ⁊ orauit. Et cum nō ſentiret ſe exaudi tum. dixit dn̄o ꝙ nō comederet neqꝫ bi beret. niſi exaudiretur. Et cum ieiunaſ ſet per quinqꝫ dies ⁊ oraſſet nec exaudi retur dixit. Dn̄e ꝓ mortuis ſuſcitandis tuam obtinuimus miſericordiam qua re nō ꝓ iſto qui vult ſaluari. Tunc vox ait. Non eſt parum andrea quia nō ēs exauditus ꝓ ſene. Sed oportet ꝙ ante per ſex menſes ieiunio ⁊ oratione fati getur. qui cū hoc feciſſet ⁊ venditis oī bus bonis pauperibus ero gaſſet. mi grauit ad dn̄m. Et vox ad andreā. An drea lucratus es ſenē. qui peruenit ad ſalutem. Merito ergo de ipſo p̄miſſa verba leguntur quibus dicitur. Ore cō feſſio fit ad ſalutem. Quia cum biduo penderet in cruce in xp̄i confeſſione. nō ſolum ſibi ſed ⁊ alijs quos docebat fit ipſius confeſſio ad ſalutem. ¶ De eodem. Sermo. CLXXVIII. Enite poſt me faciam vos fieri piſcatores ihoīm. at illi continuo relictis reti. ſe. ſunt eū. Math̓. iiij. In his ver bis ꝓuocamur ad ſequendum chriſtuꝫ hoc dupliciter. ſcꝫ verbo ⁊ exemplo. Uerbo magiſtri inuitantis cū dicit. Ue nite poſt me. Exemplo diſcipuli obedi entis. cum ſubdit̉. At illi cōtinuo relic tis rhetibus ſecuti ſunt eū. E¶ Uer bo autē magiſtri tripliciter ꝓuocamur Primo inuitatione cum dicit. Uenite. Secundo inuitationis determinatiōe. cum dicit poſt me. Tercio inuitationis vtilitate. cū addit. Faciā vos fieri piſ catores hoīm. ¶ Primo ergo inuitati one prouocamur. cū dicit. Uenite. Eſt
aūt duplex xp̄i inuitatio. Una ad grati am. ⁊ hec peccatorum. De qua hic. ⁊ in Math̓. xj. Uenite ad me omnes qui la boratis ⁊ onera. eſtis ⁊ ego reficia vos Altera ad gloriā. ⁊ hec beatoruꝫ. De qͣ ī Math̓. xxix. Uenite benedicti patris mei ꝑcipite reguū. ¶ In prima que ē ad gratiā tria implicant̉. que debēt pec catores trahere ad venienduꝫ. Primo multitudo laboris. cuꝫ dicit. Qui labo ratis. quia vere iuxta ꝓphetā vt inique agerēt laborauerūt. Secūdo magnitu do oneris. cū dicit ⁊ onera. eſtis. Quia iuxta psͣ. Iniquitates mee ſic̄ onꝰ gra ue grauate ſūt ſuper me. Tercio copia famis. pro quo ſubdit. Et ego reficiam vos. Sunt enī peccatores omni bono ſpūali famelici. De qua famē. Amos. viix. Mittam in vos famem. nō famē panis. neqꝫ ſitim aque. ſꝫ audiendi ver buꝫ det. In ſignū cuius filius prodigꝰ recedens a patre cum portione ſubſtā tie que ipſū ꝯtingebat poſtꝙͣ cōſumpſe rat omnia dixit. Quanti mercenarij in domo patris mei abun. pa. ⁊ ego hic fa me pereo. ¶ In ſecunda etiam inuitati on que eſt bonorū tria implicant̉ tra hentiā. ſcꝫ patris benedictio. cum dicit Uenite benedicti patris mei. Secūdo regni perceptio. cū dicit. Percipite reg num. Tercio eiuſdē regni eterna ꝯtinu atio. cū addit. Quod vobis paratū eſt ab ori. mūdi. Quis fratres n̄ gaudeat de tanti pr̄is benedictiōe. ſi yſaac hoīs mortalis benedictio tam deſiderabilis fuit vt eaꝫ iacob vt eaꝫ eſau vix cū lacri mis obtinuerit. quātomagis deſidera bilis debet eſſe bn̄dictio patris celeſtis. Si regnū temporale a multis iam deſi derabile eſt. quantomagis regnū illud quod eſt regnū omniuꝫ ſeculorū et ma xime regnuꝫ quod eſt ab origine mun di. ⁊ cuius regni non erit finis. ¶ Sed certe quia ad hanc inuitationem glorie no ꝑuenit̉ niſi ꝑ inuitationē que eſt ad gr̄aꝫ. iō pus dr̄. Ueīte pꝰ me. vbi innuit inuitatiōis d̓termīatiōeꝫ. Uenite īquit

De ſancto andrea.
poſt me. nō ante me. quia hoc eſt repre henſibile. Ioh̓. x. Om̄s quotquot ante me vene. fu. ſūt ⁊ la. Uenite inquit poſt me. nō contra me. quia hoc eſt damna bile. Unde Luc̄. xj. Qui nō eſt mecū cō tra me eſt. Uenite etiaꝫ inquit poſt me nō p̄ter me. qꝛ hoc eſt impoſſibile. Ioh̓ x. Sine me nihil poteſtis facere. Ueni te ergo poſt me. vt ſcꝫ ſequamini veſti gia mea. Naꝫ xp̄s paſſus ē pro vobis. vt ſequamini veſtigia eius. que ſūt tria ſcꝫ huilitatis. pauꝑtatis. ⁊ aſperitatis. Iuxta illud Tren̄. Recordare pauꝑta tis mee. qꝛ ſcꝫ in hoc mundo nihil poſ ſedit. trangreſſionis. qꝛ hō factus in hu militate nouiſſimus virorū fuit. abſin thij et fellis. qꝛ in aſperitate cōſimilem dolorē nullus habuit. ¶ Si ergo ſic ve neritis poſt me. faciā vos fieri piſcato res hominū. Ubi innuit inuitatōis vti litatem que mirabilis fuit. qꝛ cōuerſio aīarū. Unde Ia. vlti. Qui cōuerti fe ce rit peccatore ab errore vie ſue ſaluabit aīaꝫ eius a morte. ⁊cͣ. Et bene dico mi rabileꝫ vtilitatē. qꝛ mirabilis fuit eorū piſcatio. ſiue cōuerſio hoīm. Non em̄ fuit ꝑ violentiā. ſed ꝑ verbi veritatem. Unde Damaſus In vniuerſam terraꝫ cuangeliū dei cognitionis p̄dicatuꝫ eſt non bellis et armis exercitus aduerſa riorū deuincentes. ſed nudi pauperes et illitterati ꝑſecuti. verberati. mortifi cati. crucifixū carne ⁊ mortuū deuꝫ pre dicantes. ſapientibus ⁊ potentibus p̄ ualuerūt. ſequebat̉ em̄ eos omnipotes virtus. Sic ergo ꝓuocamur ad ſequen dum verbo ꝑ inuitationē magiſtri. ¶ Secūdo ꝓuocamur nihilominus et exemplo.ſ. ex obediētia diſcipuli. qͣ hic comēdatur ex tribus. qꝛ ꝓmpta. Unde cōtinuo. Itē qꝛ ꝑfecta. Ande relictis re tibus. Itē quia recta Unde. ſecuti ſunt eū. ¶ Prompta ergo fuit obediētia. qꝛ cōtinuo Nulla ergo fuit procraſtīatio Un̄ ꝓuer. iij. Ne dicas amico tuo vade ⁊ reuertere cras dabo tibi cū ſtatiꝫ poſ ſis. Aug. Hec vox multos decepit. quia dicūt hoīes cras ⁊ ſubito clauditur eis
hoſtiū ⁊ manent foris cū coruina voce qꝛ nolūt hr̄e gemitu colubinū. Itē fuit prompta. qꝛ nulla delibaratio. Nec mi rum. qꝛ angelus magni cōſilij ꝯtra quē fatua eſt deliberatio. Fatuus eīꝫ eēt cui rex francie ſubito pariſius vellet dare ⁊ ille vſqꝫ mane vellet deliberare. poſſꝫ eī rex infra noctem volūtatē mutare. Ex emplum in ꝓmptuario ca. ij. N. Item ꝓmpta. qꝛ nulla excuſatio. Un̄ arguit̉ ille qui ꝓpter oꝑa pretatis ſe excuſauit Math̓. viij. Dn̄ ꝑmitte me pͥus ſe. pa. et ma. Cui reſpondit dn̄s Sine inquit mor. ſe. m. ſu. O deus quot ſuūt qͥ ꝑten dūt hāc pietate ⁊ excuſatōeꝫ. ſūtqꝫ cum paretibus neglecti. Ber. O crudeles nō parētes ſed ꝑemptores. quorū ꝯſo latio mors ꝯſilij. O mira abuſio domꝰ ardet. ignis inſtat a tergo. ⁊ fugienti ꝓ hibet̉ egreſſus. euadenſi ſuadet̉ regreſ ſus. Un̄ diſcipult iſtiꝰ ꝓmpta fuit obedi entia qꝛ ꝯtinuo fuit. ¶ Itē ꝑfecta. qꝛ re li. reti. ⁊ naui. Nō em̄ ꝑfecte potuiſſent ſequi niſi pͥus pūgentes ſpinas diuitia rū que ſuffocant verbum reieciſſent. ꝙ Itē fuit obedientia recta. qꝛ ſecuti ſunt eū. quod eſt ꝑfectiſſimū. Secuti em̄ ſūt eum iſti duo fratres tribus modis.ſ. ꝑ perfectōem vite ꝑ p̄dicatōem doctrine ꝑ ꝯformitatem pene quia ambo crucifi xi. Et quia beatus andreas ſic in ſtatu vie vocatus eſt ad grāꝫ. merito in ſtatu patrie peruenit ad gl̓iam. Ad quā. De eodem. CLXXIX. Sermo. On ſū turbatus te paſtorem ſequens Hiere. xvij. Quia beatꝰ andreas ad vnius iuſſionis vocem ſecutus eſt dn̄m merito verba ꝓphete Hiere. ſibi poſſu mus adaptare. vt dicat. Non ſum tur ba. t. pa. ſe. In quibus verbis duo tan gunt̉ ſcꝫ a beato andrea ſaluatoris ſui imitatio. cū dicit. te. pa. ſe. Et ex imita tione exultatio. cū dicit. Non ſum tur batus ſed potius conſolatus. G

De ſancto andrea.
In hoc aūt ꝙ ꝓph̓a ſaluatorē noſtruꝫ paſtorē nō regeꝫ vel imperatorē vocat imitationis facilitatem inſinuat. Facili us em̄ quis ſtatum paſtoris ꝙͣ impera toris īmitat̉. Unde nullus de imitatiōe ipſius poteſt excuſari. Expreſſit aūt ſal uator ipſe ſtatū paſtoris dupliciter. ſcꝫ qͣntū ad habitū. qꝛ tanꝙͣ paſtor vilibus pannis eſt inuolutus. ⁊ ꝗntum ad locū quia in medio duū animaliū in p̄ſepio eſt collocatus. Unde ⁊ paſtores ad euꝫ tanꝙͣ ad principe paſtorū viſitandi gra tia primi venerunt. Sed poſſet quis di cere. hic qui eſt imitandus non ſolū eſt paſtor. ſed etiā eſt omniū factor. Et dic̄ ſalomō Ecc̄. ij. Quid eſt homo vt poſ ſit ſequi factorē ſuū. Uere nō poteſt ho mo ex ſe niſi illius auxilio qui dicit. Si ne me nihil poteſtis facere. Unde dicit Oſce. xiiij. Tantūmodo ex me auxiliū tuū. Unde ad hoc vt poſſimus ipſū ſeqͥ heceſſarius ē nobis ip̄ius tractus. Un̄ ipſe dic̄ Io. vj. Nemo venit ad me ni ſi trax erit eum pater meus. Propter hͦ clamat ſponſa in caticis. Trahe me pꝰ te. In quo verbo oſtendit ſuum affectu recongnoſcit deffectum. petit ſponſi au xilium. Trahit aūt nos quadruplici fu niculo. ¶ Primus eſt caritas ab eterno continuata. Unde Hieremie. xxxij. In caritate ꝑpe. di. te. ideo at. te. ¶ Secun dus eſt flagella illata et multiplicata. Oſee. xj. In funiculis adam traha eos ⁊ dicūtur flagella funiculi adam. quia omēs penalitates quas ſuſtinemus ab adam traximus. que flagella ſiue illata ſiue innata nos trahunt poſt dominuꝫ. Unde psͣ. Multiplicate ſunt infirmita tes eoꝝ poſtea acce. Greg. Mala que nos hic premunt ad deū nos ire cōpel. lunt. Exemplū ca. xvj. O. ¶ Tercius eſt beneficia. Et hec ſūt vincula caritatis. Et ſuper omnia beneficia eſt efficatia dominice paſſionis. Io. xij. Ego ſi ex altatus fuero a terra omnia trahaꝫ ad me. ¶ Quartꝰ ē verba ⁊ exēpla exhibi ta. Sic in figura in tabernacl̓o cortina cortinā trahebat. Hoc modo traxit dn̄s
beatum Andreaꝫ. cū dixit. Uenite ⁊ vi dete. Nam verbo traxit. cum dixit. Ue nite. Exemplo. cū dixit. Et videte: Un̄ ſequitur ibi. Et manſerunt ibi die vno O vtina hec quattuor traherent homi nes ad ſequēdū dominū. maxime quia dyabolus multo plures trahit poſt ſe. ſi cut de ipſo dicit̉. Iob. xxj. Poſt ſe oēm hoīem trahit. ⁊ ante ſe innumerabiles Quoſdā eī trahit ꝑ tꝑaliū abūdantiā. Un̄ apoc̄. xij. dr̄. ꝙ ſerpens miſit ex ore aqua poſt muliere. Serpens h̓ eſt dya bolus. miſit ex ore ſuo ſuggerendo. ſcꝫ aquā. id ē. tꝑaliū abundantia. poſt mu lierē.i. eccl̓iam vel quālibet aīaꝫ. ad qͥd vt faceret eā trahi a flumine. Sic trax it illū iuuenē ne ſequeret̉ dn̄m qui ha bebat multas poſſeſſiones. Math̓. xix. Exemplū in promptuario ca. iiij. M. Item quoſdā trahit ꝑ carnis volupta te Prouer. xxiij. Traxerūt me ſcꝫ demo nes. dicit ebrius ⁊ nō ſenſi. Et de luxu ria. vij. ca. dicit de vecordi iuuene. Ig noras qd̓ ad vincula trahat̉. ¶ Tercio trahit ꝑ finalis penitentie ꝓmiſſionem Un̄ in apoc̄. xij. Uidit ioh̓s ꝙ draco tra hebat cau. ſua ter. par. ſtel. Cauda dya boli eſt finalis penitētie ꝓmiſſio. Hec ꝓmiſſio nequiſſima multos ꝑdidit. Ec cleſiaſtes. xxix. Exemplū ca. ij. A. Un̄ beatus Andreas ne ꝑ predicta trahere tur a dyabolo. voluit potiꝰ trahi a do mino. Un̄ mox vt nomē dn̄i audiuit ſe cutus eſt eū. Eſt aūt ip̄m ſecutus ꝑ viā pauꝑtatis. Unde relictis rhetibus ſecu tus eſt eū. Per cōformitatē mortis. qꝛ ſicut chriſtus ita ipſe mortem crucis ex cepit. Iuxta illud petri. Chriſtꝰ paſſus eſt pro nobis. nobis relinquens exem plu ⁊cͣ. H ¶ Hanc aūt imitationē cri ſti expleuit letanter. Unde in p̄miſſis v bis dic̄. Non ſū turba. te. paſ. ſe. Uere nō fuit turbatꝰ eximitatōe. ſꝫ potiꝰ ꝯſo latus. In ſignū cuiꝰ dicebat. O bona crux diu deſiderata ⁊ iā ꝯcupiſcēti anio p̄parata. ſecurus ⁊ gaudens venio ad te. Nec mirū ſi gaudens ad crucem ac cedebat ſciebat eī ꝙ d̓ cruce illuc trāſire

De Sancto andrea.
debebat quo ille quem imitabatur pre ceſſerat. Quia hoc ip̄m ꝓmiſerat dicēs Ubi ego ſum ibi ⁊ miniſter meus erit. Sed vbi es dn̄e. Ego inquit Eccl̓. xx. iiij. In altiſſimis habito. ꝙͣtum ad re gni locū. Item in requie opulenta ꝙͣtū ad conuictum. Eſa. lij. Item in throni faſtigio ꝙͣtum ad conſeſſum. Unde psͣ. Thronus tuus deus in ſeculum ſeculi. O ꝙͣmagna eſt gloriā tua dn̄e. Et re ſpōdet dn̄s. Illic ⁊ miniſter meus erit Illic inquit. Quia in eodem regni lo co. Math̓. Uenite benedicti patris mei percipite regnū. Itē illic. Quia in eo dem menſe ꝯuīctu. Luc̄. xxij. Ut edatis ⁊ biba. ſuꝑ menſam mea in regno meo Item illic. Quia in eodē cū ipſo thro ni conſeſſu. Unde Apoc̄. iij. Qui vice. rit dabo illi ſedere mecū in throno meo quod eſt maximū. Adque nos perdu. ¶ De eodem. Sermo. clxxx. Ittētes rhetia in mare. Math̓. iiij. Circa vocati gonem beati andree notant̉ tria ſcꝫ locus in quo vocatur. ars a quo vo catur ⁊ cauſa ꝓpter quā vocatur. Locus fuit mare galilee. per quod ſi gnat̉ mundus plenus amaritudinibus in quibus rotant̉ peccatores donec co fracti ꝓijciantur in infernū. quia galy lea interp̄tatur rota. Et nota triplicem amaritudinē in mundo. vicꝫ laboris. Ioh̓. v. Homo ad laborem naſcitur. de quo require in ẜmone in feſto mathie Uenite ad me qui laboratis ⁊cͣ. Secū da amaritudo eſt timoris. Iob. xv. So nitus terroris in auribus eius. ⁊ cum pax ſit. inſidias ſuſpicatur. Tercia ama ritudo doloris. Iob. xiij. Homo natus de muliere breui viuens temꝑe re. mul. miſerijs Eccl̓. ij. Cuncti dies doloribꝰ ⁊ erumnis pleni ſunt ⁊cͣ. Prima ama ritudo mala. Secūda amarior. Tercia amariſſima. Eſa. xxxiiij. Ecce in pace amari. mea ama. In hoc mari habet
dyabolus triplex genus inſtrumēti ad capiendum piſces eius. ſcꝫ hamū car nalis ꝯcupiſcentie. ſagenam auaricie. ⁊ rhete ſuꝑbie. qꝛ ꝑ rhete etiā capiuntur aues. Abac̄. j. Totum in hamo trahet. His em̄ tribus iniquus piſcator traxe rat mundū. Ioh̓. ij. Om̄e qd̓ eſt in mū do aut ē ⁊cͣ. Propter hoc dn̄s vocauit alios piſcatores ad extrahēdos piſces de captiuitate illius. R¶ Ars autē a qua vocati ſunt fuit piſcatio tꝑaliſ. Un̄ ſubditur. Erant em̄ piſcatores. Et no ta tria genera hoīm qͥ laborant in tꝑa. libus acquirendis. ad īſtar illoꝝ qui ex ercent lucra in mari. Quidaꝫ em̄ in ma ri lucrant̉ per piſcationem. Hi ſunt qui ꝓprio labore viuūt. Pſal̓. Labores ma nuū tuaꝝ qꝛ manducabis ⁊c̄. Quidā ꝑ mercationē. que raro ſine peccato exer cetur. Hi ſunt qui per fraudes ⁊ dolos acquirunt temꝑalia. Eccl̓. xxvj. Diffici le exuitur negocians a negligētia ⁊ no iuſtificabitur caupo a peccatis labioꝝ Quidam per p̄dicationem vt pyrate. Iſti ſunt qui per rapinas ⁊ violentias ⁊ vſuras multiplicant tꝑalia. Eſa. xxj vj. Ue qui p̄daris nonnē ip̄e p̄daberis Unde dixit quidam. Facta domus fur to durabit tꝑe curto. Et nota ꝙ de pri mo genere dn̄s multos vocauit. ſicut Petrū Andream Iacobū ⁊cͣ. De ſcd̓o vnum ſcꝫ Matheū. De tercio genere nullum. quia tales aut pauci aut nulli conuertunt̉ ꝓpter difficultatem ſatiſfa ciendi. L¶ Cauſa ꝓpter quam voca tus eſt. ē piſcatio ſpiritualis. Un̄ poſt ꝙͣ dixit. Uenite. ſubdit. Faciam vos pi ſcatores hominū. Et nota tria genera piſcatoꝝ. Quidam ſunt piſcatores mu di. qui venantur tꝑalia. vt auari. Qui dam dyaboli qui piſcantur animas. vt heretici ⁊ me retrices. Quidam dei vt apoſtoli. ⁊ alij boni p̄dicatores. ¶ De ſancto Nicolao. Sermo. clxxxi. nuenit gratiam

De ſancto Nicolao.
coram oculis domini. Hec verba legun tur in epiſtola hodierna ad laudem be capl̓o. M ¶ Et nota ꝙ in ſcriptura tā veteris ꝙͣ noui teſtamēti legimus ſe ptem ꝑſonas grām dei inueniſſe. Pri mus eſt Nde Gen̄. vj. Noe v̓o inuenit̉ grām corā dn̄o. ¶ Secundus abraam. 2 Gen̄. xvj. Si inueni gratiaꝫ in oculis tuis ne tranſeas ẜuū tuū Tercius fuit3 Loth. Gen̄. xix Queſo dn̄e mi. qꝛ inue nit ẜuus tuus gratiā corā te. ⁊ poſt vt ſaluares aīam meā? Quartus fuit moy ſes. Exo. xij. Dixit dn̄s ad moyſen. No ui te ex noīe ⁊ inueniſti grām corā me. Quintus fuit gedeon Iudi. vj. Gixit? gedeon. Si inueni grām corā te dami hi ſignū. ⁊ dedit ei dn̄s multa ſigna vt ibidē ſequit̉. Sextus fuit dauid. Act̉. vij. dicit ſtephanꝰ. Aſqꝫ in diebꝰ dauid qͥinuenit gratiā apud dn̄m. ¶ Septia ꝑſona fuit beata v̓go. Lu. j. Ne timeas maria inueniſti grām apud deū. Et ꝑ has ſeptē ꝑſonas deſignant̉ ſeptē gene ra hoīm grām dei inuenientiū. ¶ Pri mi ſunt a malo ſiue ꝑ innocentiā. ſiue ꝑ penitentiā qͥeſcentes. Prouer. xiiij. Int iuſtos morabit̉ gr̄a. Et hi ꝑ noe q̄ reqͥe ſcens interp̄tat̉ deſignāt̉. Laliū em̄ aīa gr̄a dei ꝑfuſa. reqͥeſcit ſpāliter in tribus ¶ Primo in mētis tranqͥllitate. psͣ. In pace in idip̄m dor. ⁊ re. Sꝫ dr̄ Eccl̓. ij. d̓ illo qͥ caret gr̄a. cūcti dies eius dolo. ⁊ erūnis ple. ſunt. nec ꝑ noc. mēte reqͥe ture. Iob..xj. Habebis fiduciā. ꝓpoſita tibi ſpe. ⁊ de foſſus ſecurꝰ dormies. req eſces ⁊ nō erit qui te exterreat. De foſ ſus ſecurꝰ dormit qͥ oēs latebras cordis ꝑſcrutat̉ ⁊ nō inuēto qd̓ mordeat. ſecu rus apd̓ ſe dormit. psͣ. Caro mea reqͥe ſcet in ſpe. ¶ Tercio in celeſtiū ꝯtempla tiōe Gen̄. viij. Reqͥeuit archa ſuꝑ mon tes armenie. psͣ. Quis dabit mihi pen. ſi. co. ⁊ vo. ⁊ re. Hec aūt tria ꝯſeqͥt̉ hō ꝑ gr̄aꝫ. Per gr̄aꝫ eī dei pax ⁊ tranqͥllitas cordis hr̄. j. Coꝝ. j. Gr̄a vobis ⁊ pax.
multis locꝭ ꝯiūgit iſta duo. gr̄aꝫ.ſ. ⁊ pa cem. qꝛ nō ꝑuenit̉ niſi ꝑ gr̄aꝫ ad cordis ati Nicolai ⁊ ſumpta ſunt de Ecc̄. xliiij qa tranqͥllitate. Ip̄a em̄ ſola pctm̄ purgat qd̓ cor inqͥetat. Eſa. lvij. Impij qͣſi ma re feruēs qd̓ qͥeſcere nō poteſt. Ip̄a. etiā gr̄a ꝑueniēdi ad et̓na gaudia ſpem tri buit. Eſt em̄ ſpes certa expectatio futu re btītudīs ex meritis ⁊ gra ꝓueniēs. ſi cut dicit Aug. Ip̄a etiā gr̄a ad celeſtiū ꝯtēplatione diſponit. Exod̓. xxxiij. Si inueni gr̄aꝫ corā oculis tuis on̄de mihi faciē tuā. N Secūdi ſunt qͥ grām dei inueniūt in bonis oꝑibus fructificā tes. Et hi deſignant̉ ꝑ abraā qͥ pr̄ multi tudīs interp̄tat̉. qꝛ grām dei qͥ inuenit multitudīe bonoꝝ operū dꝫ adornari. alioqͥn inuacuū gr̄am dei recipit Coꝝ. vj. Glo. gr̄aꝫ in vacuū recipit q̄ ſe poſt in oꝑibus non exercet.j. Coꝝ. xv. Gr̄a dei in me vacua noͣ fuit. ſꝫ his om̄ibus abūdantius laboraui. Et hͨ maxime in oꝑbus mīe eſt faciendū. opus em̄ mīe graꝫ.i. pctōꝝ remiſſionē impetrat. Eſa lviij. Cū effuderis eſuriēti aīam tuaꝫ ⁊ araꝫ afflictā repleuerꝭ oriet̉ in tenebris ſcꝫ pctōꝝ. lux tua. Itē opus mīe gr̄am ꝯſeruat. Ecc̄. xxix. Eleīa viri. q. ſac. cuꝫ ip̄o. ⁊ gr̄aꝫ hoīs. q. pu. ꝯẜuabit. Item opꝰ mīe. gr̄aꝫ in hoīe. augm̄tat. ij. Coꝝ ix. poſtꝙͣ de eleīā locutus ē. ſubdit. Bo tens ē deus oēm gr̄am abudare facere in vobis vt in oībus oēm ſufficientiaꝫ hn̄tes abūdetis in oē opus bonū. Exē plū. c. iiij. Q Tercij ſūt qͥ grāꝫ dei inue 3 ſcit. ¶ Scd̓o in certa ſpe beatitudinis fu ⁊ niūt malā ſocietatē declinātes. qͥ deſigͦn tur ꝑ Loth. qꝛ loth declinās interp̄tatur qd̓ fecit qn̄ ꝑiculoſā ſocietatē ſodomita rū declinauit. ꝓuer. xiiij. ſtultus illudet pctm̄. ⁊ int̓ iuſtos gr̄a morabit̉ Eph̓. v. Gratia dei cū his qui diligunt dn̄m ie ſum xp̄m. Unde ⁊ Loth nō ante ſꝫ poſt ꝙͣ receſſit de ſodomitis tunc prīo ſe aſſe ruit gratiam detinueniſſe. Exemplum in ꝓmptuario ca. vij. A. B. ¶ Quarti 4 ſunt md̓i ꝑicula relinq̄ntes. qͥ deſignāt̉ ꝑ moyſen. qͥ aſſūptus de aqͣ interp̄tatur in quo deſignat̉. ꝙ qͥ grām dei inuenire deſiderat. ex aqua voluptatis mūdane

De ſancto Nicolao.
debet aſſumi. nec in ea ſordidari ampli us. ſed vas cordis ⁊ corꝑis mundū cu ſtodire. Quia ſic̄ dicit Bern̄. Gr̄a dei balſamus eſt. vnde ⁊ mundiſſimū vas requirit. Debet aut ex triplici aqua aſ ſumi. videlicet ex aqua carnalis volup tatis. De qua Gen̄. xlix. Effuſus es ſtē aquā. Scd̓a aqua eſt mūdane ꝓſperita tis. De qua Hiere.ij. Quid tibi vis in via egypti vt bibas aquā flumīs turbi dam. Tercia aqua eſt mūdane vanita tis vel honoris. De qua ꝓuer. xxx. Ter ra nunꝙͣ ſatiat̉ aqua. quia nō ſatiatur oculus viſu. nec auris auditu. Debꝫ au tem homo ex prima aqua aſſumi ꝑ cor ꝑis mundicia. ⁊ puritate. a ſcd̓a ꝑ volū tariā pauꝑtatē. a tercia ꝑ verā humili tatē. Et ꝑ hec tria inuenit̉ dei gratia. Ipſe em̄ dat gr̄am ſua mūdiciam ama tibus. Sap̄. iiij. Gratia ⁊ miſericordia in ſctōs. id eſt mundos. Itē dat pauꝑi bus. Actuū. iiij. dicit̉ de illis qui vende bāt agros ⁊ ponebat preciū ad pedes. apoſtoloꝝ. ꝙ gr̄a magna erat in omni bus illis. Itē dat gr̄am humilibꝰ. Ia. iiij. Deus ſuꝑbis re. hu. aut dat gratiaꝫ. Exemplū in ꝓmptuario. c. v. R. ¶ Quinti ſūt temptatōnibus viriliter reſiſtētes. Et hi ꝑ gedeon qui tēptatio humilitatis ſue interpretat̉ deſignatur Solet em̄ dn̄s quandoqꝫ hos qui gr̄aꝫ ſuam inueniunt temptationibus expo nere ne de gratia ſuperbiant. ſicut fecit paulo. Coꝝ. xij. Ne magni. reue. ex. me ⁊cͣ. Temptatur aūt a tribꝰ dyabolo car ne. ⁊ mūdo. cōtra que iuuat diuina gra tia. Naꝫ ꝯtra aſtutiā dyaboli vt aduer tatur cor hoīs illumīat. Unde dicebat paulus. Non em̄ ignoramus aſtutias eius. Unde ⁊ cū temptaretur ab ange lo ſathane dixit illi dn̄s. ſufficit tibi gra tia mea. ſcꝫ ad reſiſtendū. Item contra ardore carnis refrigerat. Roꝝ. vj. Pec catum vobis nō dominabit̉. non enim ſub lege eſtis. ſꝫ ſub gratia. glo. que re frigerat. Item contra mundū roborat ⁊ cōfortat. Heb. iiij: Adeamus cū fidu cia ad thronuꝫ gratie eius vt miſericor
diam conſequamur ⁊ gratiam inuenia mus in auxilio oportuno. Thi. ij. Fili confortare in gratia que eſt in chriſto. Exemplū in promptuario capitulo. x. § O¶ Sexti ſunt ad bene operandū et honeſte conuerſandū alios ꝓuocantes Et hi per dauid qui manu fortis ⁊ vul tu deſiderabilis interpretatur deſignāt̉ Debet em̄ eſſe talis manu fortis ꝗntuꝫ ad operatōem. ⁊ vultū deſiderabilis ꝓ pter honeſtam conuerſationē. ⁊ ad hoc iuuat gratia. Ipſa em̄ ad bene operan du iuuat. Coꝝ. x. Gratia dei in me va cua non fuit. ſed abundantius omnibꝰ laboraui. Ipſa etiā conuerſationē de corat. Coꝝ. j. Non in ſapientia carnali ſed in gratiā dei conuerſati ſumus in hͦ mundo. Heſter. ij. Erat heſter formoſa valde ⁊ incredibili pul. qntum ad bo nam operatione. omniūqꝫ oculis grati oſa. propter honeſtā conuerſationem. Et per hec proximus prouocatur. Ex emplum ca. v. P. ¶ Septimi qui gra tiam dei inueniunt ſūt in amaritudine anime ſue preſenteꝫ vitā propter exiliū defientes. Et hi in maria que amaruꝫ niare interpretatur de ſignatur. Nulla amaritudo maior eſt his in quibus eſt gratia ꝙͣ ꝙ a ſuo conditore tanto tem pore elongātur. Unde Roꝝ. vij. Infe lix ego homo quis mi. li. de. cor. m. h. Et poſt ſubdit Gratia dei per dn̄m no ſtrum iheſum chriſtum. Pſalmiſ. Heu mihi quia incolatus meus prolōgatus eſt. Sitiuit anima mea ad deū fontem viuum. quando veniā ⁊ apparebo. ⁊c̄. Exempluꝫ capitulo. xij. R. Per oīa ſeptem ſupra dicta beatus Nicolaus gratiam coram oculis domini inuenit. ⁊ per ipſa. q. per ſeptē gradus ad thro num veri ſalomonis conſcendit. Nam cuꝫ primis per innocentia a malo quie uit. cum ſecūdis in bonis operibus fru ctificauit. cum tercijs maloꝝ ſocietateꝫ declinauit. cum quartis gloriam mun di ſpreuit. cum quintis temptatōnibus viriliter reſtitit. cum ſextis per honeſta conuerſationem alios ad bonum pro

De ſancto Nicolao.
uocauit. Cum ſeptimis ad celuꝫ totus inhiauit. Adapta de legenda. ¶ De eodem. CLXXXII. Sermo. Dinfantia mea mecuꝫ creuit miſeratio. Iob. .xj. Hec verba beato Nico lao conuenienter poſſunt adaptari. Tā gunt̉ em̄ in ipſis tria ſibi conuenientia ſcꝫ conditoris ſui imitatio. cuꝫ dicit me cum miſeratio. Imitatōnis matura in choatio. cum dicit. ab infantra. Tercio eiuſdē imitationis cōtinuatio. cū dicit. mecum creuit. A ¶ Bene cum dicit mecum miſeratio. conditoris ſui innui tur imitatio. In hoc em̄ ſcꝫ in miſerati one. cōditor noſter maxime apparet co mendabilis. quia ẜm psͣ. Miſeratiōes eius ſuper omnia opera eius. Omnia opera dicit. quia creationis recreatiōis conſeruationis. ⁊ remuneratōnis. Cre ationis. Unde psͣ. Creaui te in miſcri cordia ⁊ miſcrationibus. ¶ Item recre atōis. Unde ad Thi. ij. Apparuit gra tia ſaluatoris. Et poſt. Non ex operi bus iuſticie que fecimus nos. ſed ẜm ſu am miſericordiam ſaluos nos fecit. Item conuerſationis. Uude Tren̄. iij. Miſericordie domini. quia nō ſumus con. ¶ Item remunerationis bonoruꝫ Pſal̓. Ego aūt in multitudine miſeri cordie tue introibo in do. tua. Itē re munerationis maloꝝ. Unde Abac̄. iij. Cum iratus fucris miſericordie recor daberis. Nam ⁊ ſi iuſtus eſt miſericor dia tamē eius ſuꝑcrex altat iudi. Ande qꝛ ipſius ē miſereri ⁊ parcere. ipſe ver bo ⁊ opere ad miſericordiā nos inuitat dicens. Luce.vj. Eſtote miſericordes ſi cut ⁊ pater veſter miſericors eſt. Miſe ricordiā ei volo ⁊ nō ſacrifi. In hoc au tem beatus Nicolaus bene dominū ē imitatus. qꝛ ip̄e veraciter poteſt dicere mecum creuit miſeratio. Ueraciter em̄ habet miſerationem qui eā incipit in ſe ⁊ ꝑficit in ꝓximo. In ſe vt ſuipſius mi
ſereat̉ cauens a peccato ẜm illud Eccl̓. xxx. Miſerere anime tue p. d. In ꝓxi mū vt eī ꝯpatiat̉ ẜm illud. Oportuit ⁊ te miſcreri cōſer. tui. Quod vtrūqꝫ be atus Nicolaus fecit. Ille em̄ ſibiipſi ē īmiſericors qui ſeip̄m occidit. quod fa cit om̄is peccator. Homo em̄ ꝑ malici am ocidit animā ſuam. Sed cū beato Nicolao creuit miſeratio. quia ab in fantia cauet a peccato ſtudens placere deo. Ande adhuc puerulus multo ieiu nio macerabat corpus. Nam quarta feria ⁊ ſexta ſuggebat ſemel mamas. ⁊ poſtꝙͣ domī puerilem decurſat etatem ſpretis mūdi oblectatiōibus. xp̄i ſe iu go ſubiecit. Sic ergo miſerationē in ſe incepit quā etiā in ꝓximo perfecit. Et quis poteſt om̄es ipſius miſerationes enarrare quas ꝓximo on̄dit. Congrue em̄ illd̓ Iob poteſt dicere. Benedictio parituri ſuꝑ me veniebat. ſicut tꝑe te. peſtatis. Unde poſt liberati venerunt naute gratias ei agentes de beneficio Cor vidue conſolatus ſum. ſcꝫ vnam lunaticam ſanando. Iuſticia indutus ſum qn̄ ſcꝫ xp̄ianus eo fideiuſſore poſi to a iudeo pecuniam mutuauit. ⁊ poſt ꝑ ſophiſticationē baculi arundinei pe. cuniā deceptorie retinuit. in quo poſt per mortem eius iuſticia apparuit. Ue ſtiui me ſicut veſtim̄to iudicio. ſicut qn̄ tres pueros a Daciano prefecto ꝓpter pecuniam cōdemnatos in loco occiſio nis ſpiculatori gladium vibratum reci piens ⁊ in terram ꝓijciēs ipſos eripu it. Oculus fui ceco ⁊ pes claudo. ſcilicꝫ vtrūqꝫ reſtituēdo. Pater eram paupe. rum. ſicut patet in tritico imperatoris quod a nautis mutuatum pauperibus diſtribuit. ⁊ patet in auro quo triū vir ginū inceſtum fugauit ⁊ inopiaꝫ. Sic ergo quia beatus Nicolaus miſericor diam diligenter exercuit conditoris ſui in hoc innuitur ab ipſo imitatio. B ¶ Eiuſdem autem imitationis matu ra inchoatio innuitur. cum dicit. ab in fantia mea. Un̄ pōt dicere illud Eccl̓. vlti. Ambulauit pes meus iter rectum

De Sancto Nicolao
a iuuētute mea. Et quare a iuuētute ē hec miſcd̓ia inchoanda inuenies in ſe qͣnti ſermone. ſcꝫ. Ecce ſacerdos. circa mediū. ¶ Eiuſdē aūt miſcd̓ie īnuit̉ ꝯti nuatio. cū dicit. Mecū creuit. Nam ſi cut vſqꝫ ad ꝑfectā etatē cōtinue creuit in corꝑe. ſic ⁊ miſerationē on̄dit ſe cō tinue exercuiſſe. cū dicit ea ſecū creuiſſe Et certe beatus hō qͥ vigilauerit̉ ad fo res ſapientie tota die. ſic dicit̉ in ꝓuer. viij. Quia talis hauriet ſaluteꝫ a dn̄o. ſicut et beatus nicolaꝰ hauſit. Et nos fr̄es ſi ad eandē ſalute ꝑtingere volu mus ꝑ eoſdē gͣdus aſcedere debemus. Sit ergo in nobis miſeratio. Primo reſpectu nr̄i. vt miſereamur anie nr̄e.ſ. malū declinādo. Scd̓o reſpectu ꝓximi ei bonū faciēdo. Hoc aūt debemꝰ ma ture inchoare ſcꝫ ab infantia. et tūc in choatū debemꝰ ꝯtinuare vt ſimꝰ dn̄o ſęruiētes in ſanctitate oībꝰ diebꝰ nr̄is Qd̓ nobis preſtare dignetur. ¶ De eodem. Sermo. CLXXXIII. Tce ſacerdos ma Ignus ⁊cͣ. Eccleſia pͤ aduerbiū emōſtrādi demōſtrat nobis in btō nlcolao tria. Primo.ſ. ꝙ eſt ho norādus. Scd̓o ꝙ e imitādus. Tercio ꝙ eſt exorādus. Honorādus ē primo ꝓpter officij dignitatē. Un̄ dicit Ccce ſacerdos magnꝰ. Imitandus ꝓpter vi te ſanctitatē. qꝛ in diebꝰ ſ. pla. deo. ⁊ in uen. ē in. Sꝫ exorandꝰ ē ꝓpter ꝓmptā ſubuētionē. qꝛ in tꝑe iracudie factus ē recōciliatio O ¶ Uere honorādus ē ab oībꝰ ꝓpter officij dignitatē. qꝛ ipſe creator oīm pͦ ceteris ep̄is qͣdrupliciter ip̄m honorauit. Primo ip̄m ad hͦ offi cium eligēdo. Uoce quippe de celo la pſa inſinuatū eſt dignū epatu nicolauꝫ Itē ip̄m in hͦ officio innumeris mira culis decorando. Itē poſt officirexple tionē de ipſtꝰ corꝑe facꝝ oleū ſudando. Et qd̓ ſuꝑ oīa ē ip̄m in celis tanꝙͣ fide lē miniſtrū gl̓ificando. Un̄ in Io. Si
qͥs mihi mi. ⁊cͣ. Quē gͦ ipſe rex ſic volu it honorare merito ⁊ a nobis ē hono rādꝰ. Ergo laudes bto nicolao cōcinat het cōcio. E ¶ Itē eſt a nobis imitā dus ꝓpter vite ſanctitatē. qꝛ in diebꝰ ſu is pla. d̓o. ⁊ i. ē iuſ. Ubi tripl̓r vite ipſi us nobis notificat̉ ſcītas. vicꝫ in extro ri oꝑatōe. ꝓ quo dic̄. Inuētꝰ ē iuſtꝰ. In recta ītētōe. ꝓ quo dic Placuit d̓o. Et in vtriuſqꝫ ꝯtinuatiōe. qd̓ innuit cū dic̄ In diebꝰ ſuis. Uere in ext̓iori oꝑe inuē tus ē iuſtꝰ. Habuit em̄ trip̄licē iuſticiā ſ. iuſticiā ſeueritatis. De qͣyſa.xxvj. Iu ſticia nō fecimꝰ in terra. ideo nō cecide rūt hīeatores terre. Itē iuſticiā pietatis de qͣ ỉ psͣ. Diſꝑſit dedit pauꝑibꝰ iuſticia ⁊cͣ. Itē. iuſticiaꝫ hūilitatis. Un̄ Math. Sic nos decet adimplere oēm iuſticia Primā.ſ. ſeueritatis habuit adhuc pu crulus. qꝛ tūc multo iciunio macerabat corpꝰ. Scd̓am ſcꝫ pietatis maxīe exer cuit ꝓuectus. ſicut de auro v̓ginibꝰ col lato. licet em̄ ab infantia ſecuꝫ creuerit miſeratio. tn̄ tūc maxime ſuꝑ afflictos pia geſtabat viſcera. Sꝫ terciā.ſ. hūili tatis maxīe on̄dit p̄latꝰ. oꝑibus em̄ ſan ctis hūiliter inſiſtebat. memorans illud Ecc. Quāto maior es hu. te in oībus. Exemplū in ꝓmptua. ca. viij. S. Et qꝛ hac iuſticiā recta intentiōe exercebat. 1ō placuit deo nō mūdo. ſciēs illd̓ apl̓i Si hoībꝰ pla. chriſti ſer. non eſſem. qͥ dicit math. vj. Attēdite ne iul̓. ve. fa. co. ho. Et hͦ fecit in diebꝰ ſuis. hͦ ē in tota vita ſua. Ab infantia em̄ vſqꝫ ad ſeniū cōti nuauit. Un̄ bn̄ ꝯuenit ei illud Deut̉. pe nulti. Sicut dies iuuētutis tue. ſic ⁊ ſe nectus tua. Quia eadē hūilitas. eadeꝫ aſꝑitas. ęadē pietas ſeruata eſt. ¶ In hac gͦ vite ſanctitate a nobis imitā dus eſt. Primo vt iuſti inueniamur in ope p̄miſſaꝫ triplice̓ iuſticiā exercendo Seueritatis quo ad nos. pietatis quo ad ꝓximū. hūilitatis quo ad deū. Se ueritatis iuſticia qͣ noſipſos caſtigemꝰ et hͦ maxīe ī puericia exēplo btī nicola Ad hoc ip̄m nos puer ieſus ꝓuocauit Un̄ Bern̄. Hoc em̄ ſtabulū eiꝰ p̄dicat hoc p̄ſepe clamat. hͦ mēbra illa infanti

De Sancto Nicolao.
lia loquunt̉. hoc lacrime eius ⁊ vagitꝰ euāgelizant. p̄eligere delicijs moleſtiaꝫ corꝑale. Et hoc in iuuētute eſt incipien dū. Primo ꝓpter mortis incertitudinē Un̄ Math. Ueniet dn̄s ſerui illius in die q̄ nō ſꝑ. Neſcit em̄ hō noͣ ſolū diem ſed nec hora diei. imo nec momētu ho re in qͣmoriat̉. Sene ca. Neſcis in quo loco mors te expectat. ideo tu ea in oī loco expecta. Idē. Senes habent mor te an̄ ocl̓os. iuuenes a tergo. Sed licet non videat̉ qd̓ a tergo ē. tn̄ nocere pōt et amplius ꝙͣ cū an̄ oculos cͣ. Un̄ mul ti iuuenes qͥ qn̄qꝫ agere penitētiā ꝓpo nebāt p̄occupati ſunt mortē tēproali ⁊ eterna. Exemplū de ſeueritateᶻ quo ad nos in ꝓmptuario ca. ij. K. ¶ Itē imi tādus ē in oꝑe pietatis quo ad ꝓximū quā.ſ. pietatis iuſticiā zacheus determi nauit dices. Ecce dimidiū bonoꝝ meo rū dn̄e do pauꝑibꝰ. vbi innuit ꝙ eroga uit ꝓximo abudanter. qꝛ dimidiū. Un̄ Thob. Si mul. tibi. fu. mul. tri. Itē ero gauit fideliter. Un̄ dic̄. Bonoꝝ nō ma loꝝ. Unde in nūeris. Cum obtuleritis decimas ⁊ primicias de optimis offere tis. Itē erogauit iuſte. qꝛ meoꝝ nō ali orū bonoꝝ. ſicut faciūt fures ⁊ p̄dones Ecc̄ Qui offert de iniquo ablationem qͣſi qui victimat filium in ꝯſpectu pris. Itē erogauit pie. Un̄ dicit do pauꝑibꝰ nō diuitibꝰ. nō cognatis. Un̄ Luc̄. xiiij. Cū facis cōuiuiū voca pauꝑes ⁊ debi les. cecos ⁊ claudos. ⁊cͣ. Exemplū ca. x. C. ¶ Itē imitādus eſt in hūilitate. et hoc in ꝓſperis. Un̄. j. Pe. v. Humilia mini ſub po. ma. dei. Nō ſicut multi re ges iuda. de qͥbus legit̉. Cūqꝫ ꝓſꝑatus eſſet. eleuatū eſt cor eiꝰ. Exempſū de de uoto heremita qͥ auꝝ inuenies cellā re liqͥt: et in curia imꝑatoris magnus effe ctus ē. Hāc aut triplicē iuſticiā exēplo bti nicolai recta intētiōe faciamꝰ: vt ſi uę ī ieiunioꝝ ſeueritate ſiue elemoſina. rū pietate. ſiue in hūilitate. nō md̓o ſed deo placeamꝰ. vt cōſilio apl̓i oīa in no mine dn̄i faciamꝰ. ⁊ hoc in diebus nr̄is ſicut btūs Nicolaus in diebꝰ ſuis pla
cuit deo. ⁊ inuētus eſt iuſtus. Dies no ſtri ſunt dies p̄ſentis vite qͦdus tm̄ mō bonū facere poſſumꝰ. Un̄ ſalomō. Qd̓ cūqꝫ pōt facere manꝰ tua. inſtāter oꝑa re. qꝛ nec o. nec ro. neqꝫ ſapientia neqꝫ ſcīa ē a. infe quo tu ꝓperas. Un̄ apo. Dū tp̄s habemꝰ oꝑemur bonū. ¶ Ter cio ē beatꝰ nicolaꝰ exorādus. qꝛ in tꝑe iracūdie factꝰ ē recōciliatio. Qd̓ tꝑe tē peſtatis patuit. qd̓ tp̄s fuit qͣſi tp̄s ira cūdie diuine. qͥbus factꝰ ē recōciliatio. qn̄ ipſis clamātibꝰ affuit ⁊ tēpeſtas ceſ ſauit. Et cū beatꝰ nicolaus plꝰ curet d̓ ſpūali ꝙͣ de corꝑali recōciliationē. exo radus eſt a nobis vt nō ſolū in corꝑali ſed ſpūali potiꝰ recōliatiōe nobis aſſi ſtat. Quod nobis preſtare. ¶ De eodem. Sermo. CLXXXIIII. heſaurus deſide rabilis ī habitaculo iuſti. Pro uer. xxj. Hec verba ſalomonis bn̄ vident̉ btō nicolao ꝯuenire. Un̄ no ta triplicē eſſe theſauꝝ a ſanctis deſide rabilē qͥ inuētꝰ eſt in tabernacl̓o iuſti. hoc eſt ſancti nicolai vicꝫ theſauꝝ tꝑa le. ſpūalē ⁊ eternalē̓. Tꝑalis qͥ ē iij ag gregatiōe reꝝ tꝑaliū. deſiderabilis ē a ſanctis ad crogandū pauꝑibꝰ. Spūa lis qͥ ꝯſiſtit in vtutū ⁊ bonoꝝ operūj ag gregatōe. ⁊ ille deſiderabilis ē ſctīs ad habēdū. Sꝫ et̓nꝰ theſaurus qͥ ꝯſiſtit in aggregatiōe celeſtis iocūditatis. ⁊ iſte ē ſcis deſiderabilis ad ꝯp̄hēdendū. G ¶ De primo ſcꝫ tꝑali theſauro legit̉ Ecc. xxxj. Beatꝰ diues qͥ poſt auꝝ nō ab ijt nec ſꝑa. ī theſ. pec. Uere btm̄ ē nō abire. ſed beatiꝰ ē nō ſꝑare. ſꝫ bt̄īſſimū diſtribuere. Hic theſaurꝰ inuētus ē in hītaculo iuſti btī nicolai. Erat em̄ vir nobilis multas hn̄s poſſeſſiōes. Et ve beatꝰ diues qͥ inuētꝰ ē ſine ma. Nō.n. pꝰ auꝝ abijt. ſic̄ ille iuuenis qͥ poſtꝙͣ au dierat a ſaluatore vt diſtributis rebus ſequeret̉ eum. abijt triſtis. erat em̄ hn̄s multas poſſeſſiones. Exemplū ca. iiij.

De ſancto Nicolao.
M. Sed beatus Nicolaus non abijt poſt aurū. ſꝫ ſpreuit vt cantatur de ip̄o Spretis mundi huius oblectatiōbus Sꝫ beatior qꝛ nō ſperauit ſicut ille di ues in luca. qͥ āpliatis horreis diuitijs aggregatis. ſperabat in annos pluri mos de ipſis deliciari. ſed poſuit men daciū ſpeꝫ ſua. quia mox omnibus cu vita priuatus fuit. Exemplū ca. v. O. Non ſic ſperabat beatus Micolaus ī pecunie theſauris qui ipſos retinendi volūtatē non habuit. Unde legit̉ de eo ꝙ frequentius illud cogitabat. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende oīa que ha bes ⁊ da paupibus. Sed beatiſſimus fuit. quia theſaurū hūc diſperſit. nō ſic̄ ille diues purpuratus. quia pauperi la zaro mica panis dare noluit. Sed ſan ctus nicolaus nō ſolū triticū. nō ſoluꝫ veſtitū. ſed potiſſimū theſauruꝫ quem habuit. ſcꝫ auꝝ diſtribuit. quia auro v ginū inceſtu. auro patris eaꝝ inopiaꝫ auro prorſus vtrorūqꝫ deteſtabilem in famīa ademit. Hic the ſaurus eſt deſi rabilis ſanctus nō vt ab eis poſſideat̉. ſed vt pauꝑibus eroget̉. Ad hūc con quirēdū. hortat̉ nos apl̓s dicēs. Eph̓. iiij. Magis aūt laboret manibꝰ vt ha beat vnde retribuat neceſſitatē patiēti. emplū. ca. ix. I. H ¶ Secundus theſaurus eſt ſpiritualis qui conſiſtit in virtutū aggregatione. ⁊ hic deſide rabilis ē ſanctis adhabendū. ⁊ ad au gendū. Hunc theſaurū habuit bcatus nicolaus in habitaculo duplici. ſcꝫ car nis quātū ad virginitatē corꝑis ⁊ mē tis. quantū ad varietatē gratie ⁊ virtu tis. De primo ſcꝫ theſauro virginitatis quē habuit in habitacl̓o carnis. habe tur. Math̓. xiij. Simile eſt regnū celo rū theſauro abſcōdito ī agro Uibi duo notabilia de theſauro. hoc a dn̄o innu untur. Primo quia ꝓpter nobilitateꝫ ſuam ne amittat̉ diligenter obſeruat̉ Unde dicit. Quem qui inuenit ab ſcō dit. quia ſi ſemel admittitur. nunꝙͣ re cuperatur. Unde Hiero. Cum deus omnia poſſit. virginem corruptam nō
poteſt facere non corruptam. Hic eſt enim flos qui efflorens minime reflo reſcit. Unde bonum quod amiſſum re cuperari non poteſt diligentius cōſer uatur. Pro quo hic theſaurus inuen tus abſcōditur. Exemplum capi. xvij. C. Item ſecundo propter precioſita tem ſuam omnibus preponitur. Unde dicit dominus Uadit ⁊ vendit omnia que habet et emit agrum illum. Non enim eſt digna pō. anime cōti. ſicut di citur in libro Sapīe. Quia ſicut dicit Ambro. Per virginitatem homines angelis aſſimilant. De theſauro etiaꝫ gratie et virtutis quem habuit in ha bitaculo mentis. dicitur yſa. xxxiij. Di uitie ſalutis ſapientia ⁊ ſcrentiā timor domini ipſe eſt theſaurus eius. Sapi cijtia ꝙͣtum ad preguſtandum celeſtia Sciētia ꝙͣtum ad diſponenda tempo ralia. ſed timor ad cauenda infernalia Que tria cūi virginitate carnis qͣliter I ¶ Terci habuit adapta ex legēda. us theſaurus ſcilicet eternus qui cōſi ſtit in aggregatōe beatitudinis eſt ſan ctis deſiderabilis ad cōprehendendū. Hic theſaurus eſt iā in habitaculo iu ſti.ſ. bcati nicolai. In habitaculo dico celeſti vbi modo ſanctus nicolaus ha bitat. de quo theſauro Math. xj. The ſaurizate vobis the. in ce. vbi nec e. nec tinea demolit̉ ⁊cͣ. In qͥbus verbis dn̄s tripliciter ꝯmēdat hunc theſauꝝ. Pri mo. qꝛ licet eternus. tn̄ inueterabilis. et ideo dicit. Nec crugo. Erugine em̄ vetuſta ꝯſumunt̉. Itē qꝛ incorruptibi lis. ꝓ quo dicit. Neqꝫ tiuea demolitur Itē qꝛ mamiſſibilis qꝛ fures nō effodi unt nec fu. Exempluꝫ. ca. xvj. B. Ad quem theſaurū nos ꝑdu. ¶ De eodem. Sermo. CLXXXV. I ſciret pater fa milias qͣ ho. fur ve. vi. vtiqꝫ ⁊ nō ſi. ꝑ. do. ſuā. Lu. xij. v̓ba ſaluatorꝭ ſub ſil̓itudīe pr̄iſfamilias ꝓla

De ſancto Nicolao.
ta ꝓtulit dn̄s ad diſcipulos ſuos ⁊ ad ſequaces eoꝝ vt oſtenderet eis qualiter deberent ſe habere aduerſus furem in fernaleꝫ. ſcꝫ dyabolum. qui merito fur dicitur. Quia ſicut dicit Ioh̓. x. Fur no venit niſi vt furetur ⁊ mac. ⁊ per. Sic dyabolus aliud nō intendit in homīs deceptione niſi vt furetur vitam gratie peccatū ꝯſulendo. ⁊ mactet vitam na ture. ⁊ perdat vitam glorie. O ꝙͣnoci uus ē hic fur. quia nō p artem ſicut alij fures ſubtrahit. ſed totū donū homīs. nō tm̄ preſens. ſed etiam futurū. Unde quāto nociuior eſt tanto maior diligen tia eſt aduerſus ip̄m habenda. Ponit autē dn̄s in p̄miſſis verbis tria aduer. ſus ip̄m neceſſaria. vicꝫ ſcire. vigilare ⁊ reſiſtere. Si ſciret inquit pater familiaſ qua hora fur veniret. vigilaret vtiqꝫ et no ſineret perfodi domū ſuam. Primū ergo eſt de fure noticia. quia ſi ſciret in quit qua hora. Secundū eſt ꝓpter fu rem vigilantia. quia ſubditur. Uigila ret vtiqꝫ. Tercium eſt contra furem reſi ſtentiā. ibi. Et nō ſineret perfodi domū ſuam. R ¶ Debet ergo pater famili as primo ſcire tria de fure. vicꝫ affectū. ſtudium. ⁊ dolum. ¶ In affectu em̄ eſt iniquus. quia non affectat ſicut alij fu res res hoīs. ſed ip̄m hoīeꝫ furari. Un de beatus Pe. de ipſo dicit. Aduerſa rius veſter dyabolus tanꝙͣ leo circuit q̄ rens quē deuoret. Unde Hiere. lj. In perſona damnati dicit. Comedit me. deuorauit me. abſorbuit me. ſicut draco xemplū in dyalogo. vbi dicit̉ de quo dam monacho guloſo qui videbat̉ ab ſtinens. ſed in occulto comedebat. qui in fine clamauit ꝙ dyabolus abſorbe ret aiam eius. ⁊ ſic expirauit. Uide de hoc etiam in ꝓmptuario capl̓o. ij. Q. Item in ſtudio decipiendi ſollicitus qꝛ ſi ſolus decipere nō pōt aſſumit ſep tē nequiores ſe. ⁊ ingreſſi in hoīeꝫ quē deceperūt. Item ſi nō vno modo deci pit. tunc querit alium modū vnde falle re poſſit. Unde cū quidam ſanctus ad ſuraret quendā demonē qͥ erat in quo
dam hoīe vt diceret quo noīe vocaret̉ dixit. quia mille artifex. eo ꝙ haberet infinitos modos decipiendi. ⁊ in vitis patrum apparuit cuidam ſancto patri vadens ad quandā cōgregatione por tans multas pixides. ⁊ interrogatus a ſancto patre quid ſibi vellent tot pixi des. Reſpondit ſe portare ad fratres illos diuerſa electuaria. vt ſi vnꝰ de vno nollet. de altero ſibi porrigeret. Aliud exemplū in promptuario. c. ij. S. ¶ Itē in dolo occultꝰ. Dolus enī eſt cū aliud agitur ⁊ aliud fingitur. Hunc dolum oſtendit dyabolus in habitū. quia di cit Apoſtolus. Tranſfigurat ſe in an. lucis. ¶ Item in affatu. qꝛ molliti ſunt ſermones eius ſuper oleum. Bona enim videtur ſuadere vt malo fine cō cludat. Sic pͥmis ꝑentibus dixit. Exi. tis ſicut dij. ⁊ nequaꝙͣ moriemini. ⁊ fe fellit. Exemplū in ꝓmptuario capl̓o. ij I. capl̓o. ix. G. L ¶ Sciens ergo pa terfamilias affectum. ſtudiū. ⁊ dolum. expedit ei vigilare ꝓpter furē. Debet aut triplici vigilia vigilare que tangit̉ in euāgelio. ſcꝫ prima ſecūda ⁊ tercia. Prima tangit. cū dicit. Bcati ſerui illi quos cū venerit dn̄s inuenerit vigilan tes. Alias duas tangit. cū dicit. Et ſi venerit in ſecunda vigilia ⁊ ſi in tercia vigilia venerit ⁊ ita inue. be. ſunt ſerui illi. Prima vigilia ē cuſtodia puericie. q̄ durat circa.xxj. annos. Secūda vigi lia eſt cuſtodia iuuentutis: q̄ durat cir ca quadraginta annos. Tercia vigilia eſt cuſtodia ſenectutis. que durat dein ceps. Et beati ſunt qͥ vigilant ſalteꝫ in ſenectute. beatiores qͥ in iuuentute. ſed beatiſſimi qui vigilant ab adoleſcentia uſqꝫ in ſenectutē. Si qͥs ergo in adole ſcētia vigilare neglexerit. vt dicit gloſa nō deſperet vt in iuuentute vel ſaltē in ſenectute reſipiſcat. qꝛ pius iudex mo ras noſtras patienter expectat. Exem plum in ꝓmptuario capl̓o. vj. E. Sed ſe cutiores ſunt ꝯtra fure qͥ in om̄i etate vigilant. incipiēdo in puericia. ꝓfcien do in iuuētute. ſꝫ ꝑficiendo in ſenectute

De ſancto Nicolao.
Iuxta illud psͣ. A iuuentute ⁊ vſqꝫ nūc ꝓnu. mirabilia tua. Quid ergo de illis qui nuuꝙͣ vigilauerunt mali in pueri cia. peiores in iuuentute. ſed peſſimi in ſenectute. qui quaſi iumenta cōputrue runt in fecibus ſuis. Talibus poteſt di cere dn̄s illud Math̓. Symon dormis no potuiſti vna hora vigilare mecum. M Et nō ſolum eſt neceſſaria vigi lantia ꝓpter furem. ſed etiam reſiſtētia contra furem. Unde ſubdit. ⁊ nō ſine ret perfodi domū ſuam. Domus eſt cō ſcientia. foſſores demones. foſſorium temptatio. ⁊ foditur domus ab eo vbi debilior eſt. vt theſauruꝫ anime ſubtra hat. Primo circa oculos attēptat. ſpes ſcꝫ cōcupiſcentie offerendo ſicut dauid Berſabee. Secundo circa os menda cia ⁊ vana ſuggerendo. ⁊ ſic de alijs. Sed bonus pater familias non ſinit ꝑ fodi domū ſuam ſibi viriliter reſiſtēdo Iuxta illud Iac̄. iiij. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis. Ideo auteꝫ premiſſa verba in die beati Nicolai legunt̉. qꝛ ſciens aduerſarij affectum ſtudium et dolum vt non ſineret perfodi domum ſuā triplici vigilia vigilauit. que in ho dierno euangelio tangit̉. Ab ipſis em̄ cunabulis vigilare cepit. ⁊ vſqꝫ in ſene ctam ⁊ ſenium vigilauit. Et quia dn̄s inuenit eum vigilantē ſuper omnia bo na ſua conſtituit eum. Ad qͣ nos ꝑdu. ¶ De eodem. Sermo. CLXXXVI. T vos ſimiles homībus ⁊cͣ. Lnc̄. xij. In hac ſimilitudine inſinuat dn̄s qͣli ter ipſe ſe habeat aduerſus ſuos. ⁊ qua liter ſerui ſui ſe debeāt habere ad ip̄m Ipſe em̄ eſt dn̄s cuiꝰ egreſſus a nuptijs debet a ẜuis expectari. Quia ẜm Gre. ad nuptias dn̄s iuit cū poſt reſurrectio nem ſuam nouus homo ſibi multitudi
do aſcendit deus in iubilatione. ⁊ quo tidie auget ⁊ cumulat in animaꝝ glori ficatione. conſūmabit autē has nupti as in generali retributione quando ex hibebit ſibi totaliter eccleſia glorioſaꝫ nō habentem maculam ne qꝫ rugā. De quo Apoc̄. xxj. Uidi hieruſalem nouā deſcendente de celo ornatam tanꝙͣ ſpō ſam viro ſuo. ¶ Ponit autem quatuor in p̄miſſis verbis. vicꝫ duo ex ꝑte ipſi us. ſcꝫ ad ſeruos ipſius aduentum ſuū. cum dicit. Ut cū venerit. Item pulſum cum ſubiungit. Et pulſauerit. Ex par te autem ſeruoꝝ duo ponit predictis cō reſpondentia. ſcꝫ ipſoꝝ ingens deſide rium. ⁊ hoc ꝙͣtum ad aduentum ſuum. cum dicit. Et vos ſimiles hominibus expectantibus dn̄m ſuū. ſcꝫ per deſide rium. Item ꝓmptum introitu ꝙͣtuꝫ ad pulſum. cū dicit. Cōfeſtim appareant ei. Aduentus autem ipſius qui debet expectari a ſeruis ſuis eſt triple vicꝫ ſpiritualis. particularis. ⁊ genera lis. De ſpirituali autē qui eſt per gr̄am dicitur in Io. xvj. Ad eum veniemus ⁊ manſione apud cum faciemus. De ꝑ ticulari qui eſt per mortis ſententiam dicit̉ in Math̓. xxiiij. Ueniet dn̄s eius in die qua nō credit. ⁊ in hora qua non ſperat. Sed de generali qui eſt per vni uerſale iudiciū dicitur in Math̓. xxiiij. Uidebunt autē filium hominis veniē tem in poteſtate magna ⁊ v̓tute. Huc autem triplicem aduentū debemus ex pectare per triplex deſideriū. Nam ſpi ritualem qui eſt per gratiam. debemus expectare ꝓpter ipſius iuſtificationem ⁊ conſolationē. Unde paraclitus. id eſt conſolator dicitur in Ioh̓. Paraclitus inquit quē mittet pater in noīe meo ⁊c Item ꝑticularē qui eſt ꝑ mortis ſnīam debemus deſiderare ꝓpter miſerabilis exilij euaſionē. Un̄ dr̄ in Apoc̄. Amodo em̄ iā dicit ſpūs vt re qͥ a la. ſuis. Tercio generalē aduentū qui eſt per vniuerſa le iudiciū debemus deſiderare. propter corpoꝝ glorificatōnē. Un̄ phil̓. iij. Sal uatorē expectamus dn̄m ieſum chriltū

De ſancto Nicōiao.
qui refor. corpus humilitatis noſtre ⁊cͣ. O Et ſicut triplex eſt aduentus ip ſius ſic etiam ⁊ triplex pulſus ipſius. Pulſat em̄ in mente. Pulſat in morte et pulſat in reſurrectionē. Prima pul ſatio eſt dilectionis. ⁊ fit per internam inſpirationē. Unde Cant. v. Uox dile cti mei pulſantis. aperi mihi ſoror mea Secūda eſt indignationis. ⁊ fit ꝑ mor tis ītimationē. Unde Prouer. xvj. In dignatio regis nuncij mortis. Tercia ē furoris. ⁊ fit per iudicij citationē. quan do dicetur. Surgite mor. venite ad iu di. Et Eſa. xxx. dicitur. Ecce nomē dn̄i venit de longinquo ardens furor eius Prima pulſatio comparatur ſibilo ꝓ pter lenitatem. Iob. iiij. Porro dictuꝫ eſt ad me verbū abſconditu. ⁊ quaſi ſu ſurrij venas audiuit auris mea. Secū da comparat̉ malleo ꝓpter infirmita tis ꝓſtratiōem. Eccl̓. xxx. Uapor ignis id eſt febris exurit carnes eius. ⁊ in ca lore ignis cōtricatur vox mallei in vo. au. eius. Tercia comparatur tonitruo ꝓpter horribilem orbis concuſſionem Tonabit em̄ tūc terribiliter. Un̄ Eccl̓. xliiij. Uox tonuītrui eius v̓berauit terrā Huic autē pulſationi debemus occur rere aperiendo. O ꝙͣfelix eſt qͥ ad oēm pulſationem paratus eſt aperire. R ¶ Sicut autē triplex eſt eius pulſatio. ſic ⁊ noſtra tripſex debet eſſe apertio. Nam pulſationi inſpirationis de qua dicit Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ad oſtium ⁊ pulſo. debemus aperire per conſen ſum. Ande exemplū de maria magda lena. que ſic pulſata nō iuſſa venit. ſed penſanda ſunt verba ſaluatoris. Ecce inquit ego ſto. non iaceo. nō ſedeo. ſed ſto ad oſtium nō ad angulum. ad oſtiū inꝙͣ quod ꝓpria voluntate ſeratū eſt ⁊ pulſo. ⁊ nō dic̄ in p̄terito pulſaui. neqꝫ in futuro pulſabo. ſed pulſo in preſenti quia ꝙͣdiu quis eſt in peccato tamdiu non ceſſat pulſare. Et bene poterit in dignari de quorūdaꝫ ruſticitate qui tot annis ſunt in peccato ꝙ ſtanti ante oſti um ⁊ pulſanti non compatiuntur. Ex
emplum in ꝓmptuario capitulo. ix. A. Pulſationi autem infirmitatis debe mus aperire per peccati penitudinem Exemlum de libris regum de Ezchia rege qui ſic pulſatus conuertit ſe ad pa rietem peccatoꝝ. quia ſicut paries diui dit. ita ⁊ peccata diuidunt inter nos et deum. Et ad hūc parietem debet ſe co uertere. id eſt totum vertere vt de om̄i bus peccatis peniteat. ⁊ flens dicat cū Ezechia. Recogitabo tibi om̄s annos meos in amaritudine anime mee. E hanc penitentiam debet facere diuino amore nō timore gehēne. qualiter mul ti heu penitent. qd̓ bene poſt infirmita te oſtendūt. quia cū ꝯualeſcūt. peiores efficiuntur. Exemplum in ꝓmtuario. c. xvj. O. Unde verſus. Peſte ſathan ta ctus voluit bonus eſſe cōactus. Sed ſa nus factus ad priores redit actus. Ta. les ſi deceſſiſſent quia carent veſte nup tiali. hoc ē diuīo amore ad celeſtes nu ptias. non intrarent. Unde cum quidā ſcolaris pariſius valde cōpunctus mo ri videret̉ apparuit magiſtro ſuo poſt mortem habens capam de cedulis con ſcriptā plenā ſophiſmatibꝰ. Et cū que reret quomodo eī eſſet. reſpondit quod capa illa plus pōderaret ꝙͣ aliqua tur ris de mundo. ⁊ ꝙ ſub ea nimis vreret̉ ⁊ cum diceret magiſter. nonne multum penitens mortuus fuiſti. Reſpondit h̓ fuiſſe noͣ amore ſed timore gehenne Et dicente magiſtro ꝙ nōͣ multuꝫ videret̉ pati ille ſtillauit de ſudore ſuo ſuꝑ ma num magiſtri. ⁊ perforata eſt ⁊ diſpa ruit. Magiſter vero ordinē cyſtercien̄. intrauit dicens hos verſus. Linquo co axranis. cras coruis. vanaqꝫ vanis. Ad logicam pergo. que mortis non timet ergo. Require de hoc in promptuario ca. j. F. Iteꝫ pulſationi per iudiciū ape rire debemus per futuri gaudij conſo lationem quam tangit dominus Luce: xxj. His fieri incipiētibus. leuate capi ta veſtra ecce apparuit redemptio ve ſtra. Ad quam nos perducat.

De ſancto Thoma.
¶ De ſancto Thoma apl̓o. Sermo. CLXXXVII. Idimus dn̄m. Rn̄dit thomas ⁊cͣ. Ioh̓. xx. In his verbis ⁊ ſequētibus quinqꝫ poſſumus notare. Primū eſt di ſcipuloꝝ ex dn̄i viſione ⁊ cognitiōe cō gratulatio ibi. Uidimus dn̄m. Secun dū thome dubitatio ibi. Niſi videro in ma. eius fix. ⁊cͣ. nō credam. Terciū dn̄i certificatio ibi. Infer digitū. Quartuꝫ thome confeſſio ibi. On̄s meus ⁊ deus meus. Quintū oīm credentiū beatifi catio. ibi. Beati qui nō viderunt ⁊ cre diderūt. A ¶ Quantū aūt ad primū nota ꝙ multū exultabat cum ſic refere bant. Uidimus dn̄m. Uiderunt autem ⁊ cognouerunt eſſe dn̄m in tribus. vicꝫ in verbis que ꝓtulit dicens. Pax vo bis. In figuris quas oſtēdit. quia hoc cū dixiſſet oſtendit eis manus ⁊ pedes In donis que contulit. quia inſufflauit ⁊ dixit eis. Accipe ſpm̄ſanctū. In ver bis autem agnouerūt eum reconcilia torem. cū dixit. Pax vobis. Et hoc me rito. Ad que em̄ melius pertinet nun ciare pacem niſi ad illum qui fecit pacē Ipſe em̄ eſt pax noſtra qui fecit vtraqꝫ vnū. In figuris agnouerūt redempto rem. ipſe em̄ ſunt ſigna noſtre redem ptionis quibus nos redemit. De qͥbus Eccl̓. xxxvj. Innoua ſigna ⁊ īmuta mi rabilia. In donis agnouerūt viuifica torem. quia dedit ſpiritum vite. Pſal̓. Emitte ſpūm tuum ⁊ creabūt̉. ⁊ re. Et ideo dicebant. Uidimus dn̄m. Iſtis tri bus modis manifeſtat ſe nobis. Nuc per verba reconciliationis que ingerit auribus. tū per ſcripturas. tum ꝑ p̄dica tores. quoꝝ in omne terra exiuit ſonus Nunc per ſigna que offert oculis. Un de ⁊ eccleſia crucifixi imaginem in pu blico ſtatuit. Hebꝝ. xij. Aſpicientes in auctorem fidei ⁊ conſūmatorē ieſum qͥ ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucem.
Nunc ꝑ munera inſpſiratitionis q̄ im xj. Inſpiratio mittit cordibus. Iob. x oīpotentis dat interlligentia. O quoti ens intonat hec verba peccatoribus. Pax vobis. O quotiēs demonſtrat ſi gna que ꝓ eis ſuſtinuit. Oſtēdit eis in quit manus latus ⁊ pedes. O quotiēs inſufflat ꝯſilia ſpiritalia dicēs. Accipe ſpm̄ ſctm̄ ⁊ tn̄. heu aures obturat̉. ſicut aſpidis ſurde. ⁊ obtu. aures ſuas. A ve ritate quidem auertūt auditā. ad fabu las conuertunt̉. Item oculi claudunt̉ dicentes illud psͣ. Signa noſtra nō vi dimus. quia oculos ſuos ſtatuerunt de clinare in terram. Item corda obſtina tur. quia impius cum venerit ꝓ. pęc. cō temnet. Iuxta illā maledictionē Eſaie .vj. exceca cor populi huius. ⁊ aures eius aggraua. ⁊ ocl̓os eiꝰ claude. Tl̓es nō erant apoſtoli qui per p̄dicta cogno ſcentes dn̄m exultando dicebant. Uidi mus dn̄m. ¶ Secūdo thome abſentis ſubditur dubitatio. cum dicit. Niſi vi dero fixuram clauoꝝ ⁊cͣ. non credam. Que dubitatio nō tam fuit infidelita tis ꝙͣ diſpēſationis. Fuit em̄ ꝓpter tria vicꝫ ꝓpter diſcipuli cōfirmationē. fidei aſſertionem. ⁊ noſtram informationē. Uere fuit ꝓpter diſcipuli cōfirmationē Debebat em̄ ip̄e verꝰ eſſe teſtis reſurre ctiōis. ⁊ nō debuit eſſe dubius. ⁊ iō nō ſufficiebat auditus niſi adeſſet viſus. Unde dixit. Niſi videro. Nec adhuc ſufficiebat viſus et auditus niſi adeſſet ⁊ tactus. Unde ſequit̉. Et mittam ma. me. De auditu em̄ teſtimoniū eſt debi le. de viſu fallibile. de tactu vero irrefra gabile. Et ideo dicit Ioh̓. jͣ. Quod au ribus noſtris audiui. quod oculis nr̄is perſpexi. ⁊ manus noſtre contrectaue rūt ⁊cͣ. Item fuit dubitatio in fidei aſſer tione. Unde dicit Greg. Ꝙ plus ad fi dem nobis contulit thomas qͥ diu du bitauit. ꝙͣ maria que cito credidit. Un̄ nota ꝙ aſſerta eſt fides tripliciter. ſcꝫ te ſtimonijs duodecim. Tantam haben tes impoſitā nubem teſtium ⁊cͣ. Item miracl̓is. Ioh̓. v. Oꝑibus credite.

De ſancto thoma.
argumentis. Act̉. j. Apparens eis in multis argumētīs. De qͥbus hodie q̄ dam tangūt̉. qꝛ ianuis clauſis intrauit cicatrices on̄dit. Iteꝫ fuit dubitatio ad noſtra informatione vt vicꝫ circa dn̄m ieſum hos tres ſenſus exerceremus. ſcꝫ auditū. viſum. ⁊ tactum. Debemus em̄ audire eius verbū vt addiſcamus. Re. iij. Loquere dn̄e qꝛ audit ſeruus tuus. Matth̓. xij. Regina auſtri ve. a. fi. ter. au. ſa. ſa. Itē videre fide vt agnoſcamꝰ Coꝝ. xiij. Uidemus nūc ꝑ ſpe. in enig. Luc̄. xiiij. de zacheo qͥ querebat ieſum videre. Item tangere amore vt inhere amus. ſicut Luc̄. vj. Om̄is turba quere bat eū tangere. qꝛ virtus ⁊cͣ. O ꝙ felix qͥ audit ieſum ſine ꝯtradictione. qꝛ bea ti qͥ audiūt verbū dei ⁊ cuſtodiūt illud. Lu xj. Felicior qͥ videt ſine obūbratiōe Sic videbat qui dicebat. Uidimꝰ gl̓aꝫ eius gl̓am qͣſi vnigeniti a pre. Sed feli ciſſimus qͥ tangit vel inheret ſibi ſine ſe paratiōe. qꝛ qui adheret deo vnꝰ ſpūs efficit̉ cū illo. Exemplū in ꝓmptuario ca. viij. F. ca. x. B. ca. xij. R. ¶ Tercio notat̉ huius dubitatiōis certificatio cū dicit dn̄s. Infer digitū tuū hūc ⁊ vide. Uide inꝙͣ plagaꝝ multitudinē ꝙͣtū ad numeꝝ. Ande oſtendit manus. latus ⁊ pedes. Uere fuit in eo illd̓ Eſa. j. Uul nus ⁊ liuor ⁊ plagatumens. Unius in clauo. liuor in flagello. plaga tumens in telo. ita ꝙa planta ſolis vſqꝫ ad ver ticē nō fuit in eo ſanitas. Itē vide pla gaꝝ magnitudinē ꝙͣtū ad miſeriā. Ui de qualis fuit clauus vbi digitus potu it inferri. qͣlis lancea vbi manus īmiſſa Item vide amaritudinē ꝙͣtū ad ſenſuꝫ qꝛ in māibus ⁊ pedibus q̄ ſunt magis ſenſibilia doloris ꝓpter ꝯcurſuꝫ neruo rū. ⁊ in latere vbi vitalia. B ¶ Quar to ex hac certificatiōe ſequit̉ ipſius con feſſio. cū dicit. Dn̄s meus ⁊ deus meꝰ Cognouit em̄ ieſum deū ⁊ dn̄m eſſe. ꝑ ſigna mediationis. qꝛ ſtetit in medio et dixit. pax vobis. Per ſtigmata redem ptionis. cū dixit. Infer digitū tuū huc. Per argumenta reſurectiōis. qꝛ venit
ianuis clauſis. Unde dixit. Dn̄s meus ⁊ deus meus. O vere felix confeſſio ꝓ pter tria. ſcꝫ qꝛ ꝓmpta. Unde ſtatim ſi ne diſpenſatione dixit. On̄s. meus ⁊ de us meus. Item qꝛ patula. Non em̄ ſo lum corde credidit. ſed etiam ore excla mauit. Dn̄s meus ⁊ deus meus. Item quia integra. Utraqꝫ em̄ naturam con feſſus eſt. huanam cū dixit. dn̄s. ⁊ diui nam. cū dixit. deus. Utrāqꝫ vita. cū dixit deus meuſ. Si ergo dn̄s timēdus. ſi de us colendus. ſi meus diligendꝰ. Quī to ad talem ꝓfeſſionē ſequitur oīm cre dentiū beatificatio. cū dicit. Quia vidi ſti me thoma credidiſti. Beati ⁊cͣ. Et notandū ꝙ triplex genus hoīm beatifi catur reſpectu xp̄i. ſcꝫ credentiū. ſicut hͦ dicit̉. Beati qui nō viderūt ⁊ credide runt ⁊cͣ. Item videntin. de quibus Lu. x. Beati oculi qͥ vident q̄ vos videtis. Item baiulantiū. Luc̄. xj. Beatus ven ter qͥ te portauit. Sed credens beatifi cat̉ ꝓpter meritū. quia nō viderūt ⁊ cre diderūt. illa em̄ fides habet meritum. cui humana ratio nō p̄bet experimen tū. ſicut dicit Greg. Uidens beatificat̉ ꝓpter gaudiū. Nec mirū multi em̄ re ges ⁊ ꝓph̓e voluerūt videre. Nec miꝝ ſi in pn̄ti fuit gaudiū videre ip̄m. qꝛ in vita eterna vbi multiplex eſt gaudium hoc eſt p̄cipuū videre ip̄m. Ande ipſe in Ioh̓e dicit. Hec eſt vita eterna. vt co gi. te ve. deū. ⁊ quē m. ie. xp̄m. Exēpluꝫ ca. x. B. Sed baiulans beatificat̉ ꝓpt̓ priuilegiū. Beatus inqͥt vent̓ qͥ te por. Uere btūs vent̓. qꝛ ꝯcepit ſine pudore portauit ſine labore. ⁊ peperit ſine do lore.ſ. bn̄dictū fructuꝫ ventris. cuiꝰ fru ctus nos faciat ꝑticipes. qui viuit ⁊cͣ. ¶ De eodem. Sermo. CLXXXVIII. Ominus meus ⁊ deus meus. Hec ꝯdēnatio lau dabilis eſt ꝓpter tria. vicꝫ qꝛ vera. qꝛ plena. ⁊ qꝛ deuota. ¶ Uera eſt. qꝛ veriſ ſime ip̄e ſolus ē dn̄s. ſolus deus. Dicūt̉

De Sancto Thoma.
quidē dij multi. ⁊ on̄i multi. nobis aū ⁊cͣ. Coꝝ. iiij. Et qꝛ ſolꝰ dn̄s. iō ab oībꝰ timendꝰ. qꝛ ſolus d̓s. ab oībꝰ adorādꝰ. Timēdus qꝛ dn̄s. ꝓpt̓ potentiā qꝛ dn̄s v̓tutū ipſe ē. ꝓpt̓ ſapiam. qꝛ deus ſcīaꝝ dn̄s eſt. ꝓpt̓ bonitatē qꝛ nō eſt ſanctus vt ē dn̄s. Adorandus. qꝛ d̓s. qꝛ nec ſen ſu ꝑcipit̉. Ioh̓. j. Deū nemo vidit vnꝙͣ Nec rōe ꝯp̄hēdit̉ Iob. xj. Forſitan ve ſtigia dei cōprehendes. Nec intellectu capit̉. Iob. xxxvj. Memēto ꝙ ignores opus eiꝰ. Itē eſt ꝯfeſſio plena. Om̄e em̄ credibile aut refert̉ ad hūanitatem aut ad diuinitate. ẜm diſtinctionē arti culoꝝ. ⁊ iō ꝯfitet̉. dn̄s meus. ꝙͣtū ad hu manitatē ⁊ deus meus. ꝙͣtū ad diuini ta tem. Prius dixit dn̄s. poſt deus. qꝛ ꝑ viſibilia ad inuiſibilia aſcendit Roꝝ. j. dū ꝑ ea q̄ ſunt hūanitatis ad ea q̄ ſunt diuinitatis venit. Dicit̉ aūt dn̄s ẜm hu manitatē rōne p̄cij. Pe. iij. Non corru ptibilibꝰ auro ⁊cͣ. Coꝝ. vj. Empti eſtis p̄cio magno. Dicit̉ d̓s a theaſte. id ē cō ſiderare oīa. nulla em̄ eū latent. ¶ Iteꝫ ē ꝯfeſſio deuota. nō eī ſolū corde credi dit. ſꝫ exclamauit. Deuotio em̄ ē feruor bone volūtatis quā mens cohibere nō valens certis manifeſtat indicijs. De eod̓. Ser. CLXXXIX. Ide manus me As ⁊ mitte manū tuā ī latꝰ meū Ioh̓. xx. Hec ſūt v̓ba dn̄i ꝑ q̄ thomādi. ſcipulū ab errore infidelitatis ſue reuo cauit. Legit̉ em̄ in euāgelio ꝙ dn̄s alijs diſcipul̓ poſt reſurrectionē abſente tho ma apparuit Qui cū ſibi reſurrectionē dn̄i retuliſſent audita credere renuit di cēs. Niſi videro fixura clauoꝝ ⁊ mittā manu meā in latus ſuū nō credā. Und̓ dn̄s die octauo iteꝝ apparēs ꝑ verba p̄ miſſa diſcipulum reuocauit ab incredu litate dicens. Uide manus meas. Un̄ thomas poſtꝙ reſpexit in auctorē fidei rn̄dit. On̄s meus ⁊ d̓s meuſ. Quibꝰ ver bis vſqꝫ hodie dn̄s alloquit̉ quemlibet peccatorē dicēs. Uide ma. me. Quia ſi recte he manus a pctōre ꝯſiderant̉ dn̄s
⁊ deus ſine mora cognoſcit̉. Sunt em̄ manus dn̄i plaſmatrices. Und̓ Iob. x. Manus tue dn̄e fe. me. ⁊ plaſ. me. Sut redēptrices. Un̄ Eſa. viij. In manibꝰ meis deſcripſi te: Et ſūt punitrices. Un̄ Iob..xix. Miſeremi mei miſeremī mei ſal. vos amici mei. qꝛ ma. dūi te. me. Ui de gͦ manus meas plaſmatrices ⁊ cog ſce potentiā. Hūiliamī inquit ſub po. ma. dei.j. Pe. v. Uide manus redēptri ces ⁊ recogita mīam. qꝛ non ex oꝑibus iuſticie q̄ fe.n. ſꝫ ẜm ſuā mīam ſal. nos fe. Thi. iij. Uide manus meas punitri ces ⁊ ꝑtimeſce iuſticiaꝫ. De qͣ Iob. xiij. Manū tua longe faca me. Si gͦ te no reuocat mīa redeptoris ſaltē reuocet te iuſticia punitoris. C ¶ Uide gͦ pecca tor manus plaſmatrices ip̄aꝝ agnoſcē do potentiā. Ipſe em̄ manus ſicut po tentiā habuerūt de nihilo plaſmandi. ita adhuc potentiā hn̄t te cū voluerint diſſipandi. Adhuc em̄ ſumus ſicut dic̄ btus petrus ſub eadē manu adeo potē ti qꝛ nullus eī reſiſtere pōt. Ergo fatuꝰ eſt ille qui differt ei reconciliari cuiꝰ bn̄ ficio ſubſiſtit. In manibus em̄ dn̄i vita ⁊ mors Eccl̓. Hec eſt manꝰ quā in dan̄. balthazar vidit in pariete cōtra ſe ſcri bente. ꝓ quo mox ⁊ regno ⁊ vita caru it. Hec ē manus quā ſēnacherib poſtꝙͣ potentie ipſius derogauerat ſenſit. qꝛ vno momēto totū exercitū ſuū.ſ. clxxxv milia incinerauit. iiij. Re. xix. Quia gͦ ſub manu potenti ſumus. vide manus plaſmatrices ⁊ hūiliare ꝑ pnīam ſub eis. ⁊ ne differas de die in diē. ſubito em̄ veniet ira illius ⁊ diſꝑdet te. ſicut dicit̉ Ecc̄. xv. Exemplū in ꝓmptu. ca. iiij. O. O ¶ Et ſi te nō mouet plaſmatoris po tentia ad ꝯuerſionē. ſaltē te mīa moue at redēptoris. Uide inquit manus me as.ſ. redēptrices. in manibus em̄ meis deſcripſi te. Eſa. viij. Deſcripſi inꝙͣ nō ꝑ impoſitionē colorꝭ ſicut ſcriptores fa ciūt ſꝫ ꝑ clauoꝝ foſſionē. O ꝙͣdura fuit hec ſcriptio. vbi ꝓpter magnitudinem vulneꝝ ⁊ digitus in manu. ⁊ manus in in latus inferri potuerūt. Infer inquit dn̄s ad thomā digitū tuū huc.ſ. in vul

De ſancto ſtephano.
nus manus. ⁊ mitte manū tuā in latus meū. Ber. O bone ieſu ꝙͣdulcit̉ cū hoī bus ꝯuerſatus es. ꝙ magna ⁊ abudant̓ largitus es. ꝙͣdura ⁊ aſpera ꝑ eis paſſꝰ es. Gura fuerūjt ⁊ vba. duriora v̓bera. duriſſima crucis tormēta. Hec eſt mīa quā reducēs apꝰ nobis ad memoriā ꝑ ipſam hortat̉ nos xp̄o recōciliari dicēs Ro. xij. Obſecro vos ꝑ mīaꝫ dei vt ex hi. corꝑa vr̄a ⁊cͣ. Hac etiā xp̄s reducen do nobis ad mēoriā dic̄. Uidete manꝰ meas. Facit em̄ xp̄s more nobiliū qͥ vo lentes reuocare aues ſuas. rubricatas eis carnes on̄dunt. Sic xp̄s volens di ſcipulū errantē reuocare ⁊ quēlibꝫ aliū peccatorē. rubricatas ſanguine manus on̄dit dicens. Uide ma. meas. Ac ſi di ceret. Reuertere reuer. ſuna. ne vicꝫ tā magnā mīam anihiles. EꝘ ſi te nō mouet redire mīa redēptoris ſalteꝫ te moueat iuſticia punitorꝭ. Uide gͦ ma. nus me. punitrices ⁊ ꝑtimeſce iuſticiaꝫ Si em̄ penſaueris qͣntā iuſticiā exercet in purgatorio vel in inferno vtiqꝫ perti meſces. Nam de manu dn̄i quā exercꝫ in purgatorio ē illa vox Iob. xix. Miſe remini mei miſe. mei. ſal. v. a. me i. quia manus dn̄i tetigit me.ſ. puniēdo. Du rus eſt hic tactus. Excedit em̄ illa pena ſic̄ dicit. Aug. oēm pn̄tem penā. Et licꝫ ſit huiꝰ manus tactus durus. durior tn̄ multo tactus inferni. Un̄ Deut̓. xxviij. Percutiet te deus egeſtate febre ⁊ fir gore. ardore ⁊ eſtu. ⁊ infra. Augebit d̓s plagas tuas magnas ⁊ ꝑſeuerates. in firmitates peſſimas ⁊ ꝑpetuas. Duꝝ tā diuerſas punitiones ſuſtinere. ſꝫ duriſſi mū qꝛ ꝑpetuo. Hāc manu petebat iob a ſe remoueri cū dicebat. xiij. Manum tuā lōge fac̄ a me. Uide gͦ ma. meas pu nitrices. ⁊ ꝑtimeſcens iuſticia ad me re uertere. ⁊ ego ſuſcipiā te in pn̄ti ꝑ gr̄aꝫ ⁊ in futuro ꝑ gl̓iam. Ad qua nos ꝑdu. ⁊cͣ. Exemplū in ꝓmptuario. ca. iij. H. ¶ De ſancto ſtephano. Sermo. CXC. Ntendes in celu
vidit gl̓iam dei ⁊ ait. Ecce video celos aptos ⁊ ieſum ſtantem. Act̉. vij. ¶ In his v̓bis ad cōmendationē btī ſte phani duo tāgunt̉. vicꝫ ipſiꝰ deuotio. ⁊ deuotōis fructꝰ ſiue ꝯſecutio. Deuotio ptꝫ ex eiꝰ ꝯtēplatiōe. qꝛ intendēs in ce lum. Sꝫ deuotiōis ꝯſecutio in delecta bili viſione. qꝛ vidit gl̓iam dei ⁊ celos aꝑtos ⁊ ieſū ſtantē. ¶ Prīo gͦ cōmēda bilis ē ex deuotiōis ꝯtēplatiōe. Deuo tio em̄ ē feruor bone volūtatis. quem mens cohibere nō valens. certis mani feſtat indicijs. Et certe ipſius deuotio certis manifeſtata ē indicijs. qꝛ erat in tendens in celū. Intēdebat aut in celū taꝙͣ in theſauꝝ quā p̄miſerat tā ꝙͣ in re fugiū qd̓ in tribulatiōe reqͥrebat. Item ta ꝙ in patria quā in ꝓximo intrare de bebat. ¶ Intendebat gͦ in celū tanꝙͣ in theſauꝝ. qꝛ iuxͣ ꝯſiliū dn̄i theſaurizaue rat ſibi theſauros in celo.ſ. bonoꝝ oꝑm Un̄. Ubi erat theſaurus ſuus ibi erat ⁊ cor ſuū. Ad hūc theſauꝝ etiā beatus martinus oculis ⁊ manibus ſꝑ intētus erat. Hūc theſauꝝ ꝑ fideles delatores ſ. angelos ſctī in celū tranſmittūr. An. geli em̄ ſancti oꝑa nr̄a ſuſcepta deo of ferūt. ⁊ in celeſti archa recondunt. Un̄ Thobi..xij. Qn̄ orabas cū lacrimis ⁊ ſe peliebas mortuos. ⁊ derelinq̄bas pra diū tuū ⁊ mortuos abſcodebas ꝑ diē ī domo tua ⁊ nocte ſepeliebas eos. ego obtuli or̄oem tuā dn̄o. Exēplū in ꝓm ptu. c. viij. B. Penſate gͦ fres chariſſi mi. penſate ꝙͣtū theſauꝝ p̄miſeritis in celū. vbi ſꝑ manere ꝓpoītis. Sꝫ heu pl̓i mos videmꝰ t̓renos ꝯqͥrere theſauros in t̓ra vbi erugo. ⁊ tinea demolit̉. Un̄ ⁊ ocl̓os ſu. ſta. decli. in ter. ⁊ n̄ in ce. Un̄ legit̉ de quodā vſurario diuite qͥ cū in extremis laboraret fec̄ apportari vaſa aurea ⁊ argētea. ꝓmittēs aīe ſue illa. ⁊ āpliora ſi adhuc cū eo remaneret. ⁊ cuꝫ magis vrgeret eum dolor infirmitatis ait. Ex quo nō vis mecum morari red do te dyabolo. Et hec dicens expirauit. De hoc habetur in ꝓmptuario capitu lo. v. D. ¶ Ita ⁊ ille diues theſauro v ij

De ſancto ſtephano.
tꝑali intendebat qͥ bona multa in ānoſ pl̓imos depoſuerat. ⁊ illa nocte cū om̄i bus vita priuatus fuit. Non ſic beatuſ ſtephanus. qͥ in celū intēdebat vbi the ſauꝝ ſuū hēbat. ¶ Itē intendebat in ce lū tanꝙͣ in ſuū refūgiū qd̓ in tribulatio ne reqͥrebat. Un̄ psͣ. Deus noſter refu giū ⁊ v̓tus adiu. noſter. Et alibi. Leua ui oculos me. in mon. ⁊cͣ. Nullū em̄ re mediū in tribulatiōe efficacius. Un̄ ꝑa lip. xx. Ioſaphat in tꝑe magne tribula tiōis dixit. Et cū in nobis hec v̓tus nō ſit hͦ ſolū reſidui hemus vt ocl̓os nr̄os ad te deus dirigamꝰ. In hͦ gͦ innuit no bis btūs ſtephanus ꝙ tꝑe tribulatiōis nō hūanū. ſꝫ diuinū maxīe implorādū ē auxiliū. Un̄ in psͣ. Nolite ꝯfidere in principibꝰ in filijs ⁊cͣ. Un̄ legit̉ de quo dā ꝙ cū multo tꝑe cuidā pͥncipi magno ẜuiuiſſet ⁊ gͣuiter infirmati pͥnceps aſtā ret dicēs ſe in multū ꝯdolere. ⁊ ꝙ pete ret ab eo de quocunqꝫ indigeret. Dixit eger ꝙ ꝓ oī ẜuicio eū ab infirmitate li beraret. vel ſaltē ad horā vnā inducias ſibi īpetraret. Et cū rn̄deret ꝙ hͦ nō poſ ſet facere niſi ſolus deus. Dixit eger Et ego illi qͥ ſolus pōt ꝓmitto ꝙ ſi me libe rauerit ei in ꝑpetuū ẜuia. qd̓ ⁊ fec̄. Un̄ btūs ſtephanꝰ qꝛ illi ſoli ẜuiebat ad il lū ſolū tāꝙͣ ad refugiū intēdebat. ¶ Itē intēdebat in celū tanꝙͣ in patria ſuam quā in ꝓxīo intrare debebat. Sācti em̄ more ꝑegrinoꝝ in ꝑegrinatiōe huiꝰ vi te corꝑe quidē ſūt ꝯſtituti. ſꝫ corde in ce lo tāꝙͣ in pͥma ꝯuerſant̉. dicentes illud apl̓i. Nr̄a ꝯuerſatio in celis ē. Un̄ bt̄s ſtepha. in hac ꝑegrinatione ſolo corꝑe ꝯſtitutꝰ. cogitatōe ⁊ auiditate ī illa eter na pͥma ꝯuerſabat̉. intēdebat in celum cupiens diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Sic gͦ ex ꝯtēplatiōe qͣ intēdebat in celū notat̉ ip ſius deuotio. Exemplū in ꝓmp. c. xij. R G ¶ Scd̓o notat̉ deuotiōis fructus ſi ue ꝯſecutio cū ſubdit̉. Uidit gl̓iam dei. O ꝙͣdelectabil̓ fuit hec viſio. In hͦ em̄ ꝙ dicit gl̓iam. notat p̄miū. In hoc ꝙ di cit celos. notat locū. In hͦ aūt ꝙ dicit. deſū. nōt datorē p̄mij. Magnū gͦ p̄miū
qꝛ ineffabile. qꝛ videt gl̓aꝫ dei nō md̓i Un̄ Eſa. lxiiij. Qd̓ occl̓s non vidit ⁊cͣ. Itē maius qꝛ amiſſibile qꝛ in celo. vbi ſ. nec eru. nec ti. demo. ⁊ vbi fures non effo. illud Math̓. v. Itē maximū. qꝛ de lectabile qꝛ a ieſu xp̄o qui eſt rex regū. ⁊ dn̄s do. Uidit gͦ gl̓aꝫ dei ꝑata ad poſ ſidendū. Sꝫ qꝛ illius loci poterat oſtiū eſſe clauſū vidit celos aꝑtos ad recipiē dū eū. ſꝫ qꝛ ꝑ ſe aſcēdere nō poterat vi dit ieſū datorē p̄mij ſtatē ad adiuuādū eū ⁊ ſucipiēd̓. Un̄ in psͣ. Ecce d̓s adiu uat me ⁊ dn̄s ſuſceptor ē aīe mee. Ro gemus. De eodē. Sermo. CXCI. Apidas eos qͥ ad te miſſi ſunt. Math̓. xxij. His verbis alloquit̉ dn̄s aīam pecca tricē ſub hierl̓m deſigͣtiōe. in qͥbus duo notant̉. vicꝫ ſaluatorꝭ nr̄i benignitas. ⁊ pctōris malignitas. Saluatoris beni gnitas innuit in ſuoꝝ nūcioꝝ miſſione cū dicit. qͥ ad te miſſi ſunt. Sꝫ hoīs pctō ris malignitas in nūcioꝝ crudeli ꝑtra ctatiōe. qd̓ notat̉ cū dr̄. Lapidas eos. ¶ Uere ſaluatoris magna innuit̉ beni gnitas in diuerſoꝝ nūcioꝝ ad aīam pec catrice vt ꝯuertat̉ miſſione. Qd̓ on̄dit dn̄s cū nō ſingularit̓ dicit. qͥ ad te miſſꝰ eſt. ſꝫ pl̓aliter qui ad te miſſi ſūt. Mittit em̄ nūcios interiores. ſuꝑiores. ⁊ exteri ores. Interiores ſunt diuine inſpiratio nes. Suꝑiores angeli. ſꝫ exteriores ſūt p̄dicatores. Ad interiores nūcios ſpe ctat illud qd̓ dr̄ in Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ad oſtiū ⁊ pulſo. ſi quis apparuerit mihi introībo ad illū ⁊ cenabo cū illo. Penſate frēs chariſſimi ꝙͣſollicite nos monet de nr̄a ſalute ꝑ hos nūcios. Ec ce inquit ego nō angelus vl̓ alter nūciꝰ ſꝫ ego ille qui creaui ⁊ redemi vos. ſto n̄ laceo. neqꝫ ſedeo. ſꝫ ſto. nō ad angulū. ſꝫ ad oſtiū ꝯſcīe ſiue cordis. qd̓ ꝓpria vo luntate ſeratū eſt. ⁊ pulſo vt mihi aꝑiat̉ Pulſo in ꝙͣ ꝑ internas inſpiratiōes. ſic̄ dicit glo. O hō vſqꝫquo obliuiſcerꝭ me

De ſancto ſtēphano.
in finē ꝙͣdiu ponā ꝯſilia mea in a. tua. Taliter pulſatū on̄dit ſe Aug. dicens. Opponebas faciē meā mihi vt aduer tere iniqͥtatē mea. Et notandū ꝙ nō di cit ſteti. ſꝫ ſto. nō dicit pulſaui qͣſi ſemel vel bis. ſꝫ pulſo. in quo innuit ꝙ ipſe cō tinuat pulſatione ad oſtium pctōris ꝙͣ diu eſt in peccato. Et bn̄ pōt indigͣri d̓ taliū incurialitate ⁊ ruſficitate. qͥ tanti principis nūcijs. imo ipſi principi tāto tꝑe vt ſunt in peccatis ſtanti ante oſtiū ſuū nō cōpatiunt̉. ⁊ pulſanti tot annis nō aperiūt. Exemplū. c. ix. A. Nec his nūcijs interne inſpiratiōis ſaluatorꝭ be nignitas ꝯtenta. mittit ⁊ alios.ſ. ſuꝑio. res. i. angelos. de quibus ad Hebre. j. Oēs ſunt admiſtratorij ſpūs miſſi ꝓpt̓ eos qͥ capiūt hereditate ſalutis. Tanta em̄ eſt dignitas aīaꝝ vt dicit Hiero. vt vnaqueqꝫ habeat angelū ad cuſtodiaꝫ ſui delegatū. Un̄ ipſi ſunt tanꝙͣ fideles nūcij qͥ oīa bona oꝑa nr̄a fideliter ꝯſcri būt. ⁊ deo offerunt. Un̄ Tohie. xij. Qn̄ orabas ego ob. o. to. do. Itē ꝙ fideliter ꝯſcribant. legit̉ in vitis patꝝ ꝙ quidaꝫ rex bonus habuit quendā milite ꝓbuꝫ in armis. ſꝫ in moribus ⁊ vita prauū. ⁊ frequenter ſanus admōitꝰ noluit ſe cor rigere. cū aut improuiſa infirmitate fe riret̉. a rege viſitat̉. ad ꝯfitendū monet̉ qͥ renuit dicens ſatis adhuc eſſe de tꝑe. Cū aūt iam iudicaret̉ eſſe in ꝑicl̓o mor tis. viſitat̉ a rege ⁊ ad penitendū mo net̉. Qui rn̄dit. O dn̄e rex iam tarde eſt cū iam ſim iudicatus ⁊ danatus. qꝛ pa rū ante ꝙͣ huc ingrederemī intrauerunt domū iſtaꝫ duo ſpecioſiſſimi quoꝝ vnꝰ ſedit ad pedes lecti mei. ⁊ alius ad ca put ⁊ dixerūt. Iſte adiudicatus ē mor ti. videamus ſi aliqd̓ ius heamus in eo Et vnus extraxit de ſinu ſuo libellū ſpe cioſiſſimū ⁊ valde ꝑuulū ſcriptū aureis lris. in quo qͥ antea lrās neſciebā oīa le gi. ⁊ vidi ſcripta aliqͣ bona licꝫ pua q̄ fe cera in iuuētute mea anteꝙͣ mortaliter peccaſſem. Sꝫ cum exultarē in viſione hoꝝ. ecce duo demones intrauerūt. vnꝰ portauit vnū libꝝ magnū ad modū tur
ris. in quo vidi ſcripta oīa pctā ⁊ flagi cia mea. ⁊ dixerunt demones angelis. Quid hic facitis cū in eo nullū ius ha beatis. cū liber veſter a multis ānis ni hil valeat. Tūc dicentes angeli. veꝝ eſt receſſerūt. Extunc duo demones duos gladios hn̄tes mortis ſcindūt me. Unꝰ ex ꝑte capitis. alter ex ꝑte peduꝫ. ⁊ ecce iam ſciderūt pedes ⁊ oculos ⁊ vtrorū qꝫ vſum ꝑdidi ⁊ ſic ad cor accedētes ſu bito occiderūt ⁊ aīam rapuerunt. Hoc habet̉ in ꝓmptuario ca. iiij. G. Sic gͦ ⁊ angeli oīa oꝑa nr̄a bona ꝯſcribunt ⁊ ⁊ deo offerūt. Nec adhuc benignitas dn̄i nūcijs iſtis ꝯtenta mittit ⁊ nuncios exteriores.ſ. p̄dicatores. de qͥbꝰ Math̓. xxij. Miſit ẜuos ſuos.i. p̄dicatores. ſic̄ dicit glo. dicere inuitatis vt ventrent. qꝛ iam parata ſunt oīa. Quia iam multi plicati in ſenecta vberi vt. annucient. in I¶ Sꝫ oēm terrā exiuit ſonus eoꝝ. aīe peccatricis malignitas in nuncioꝝ crudeli ꝑtractatiōe exprimit̉. cū ſubdit̉. Et lapidas eos. ¶ Nam nūcios inter ne inſpiratiōis lapidat ſuffocando. ſcꝫ peccatis peccata addendo. Contra qd̓ monet apl̓s ad Thi. vlti. Spum nolite extinguere. q. d. Poſtꝙͣ monet vos per interna inſpirationē a peccato ceſſare. nolite vlterius peccare. qꝛ hoc faciēdo ip̄m extinguitis. ¶ Itē nūcios ſuꝑiores ſcꝫ angelos lapidant corā ipſis peccan do. Un̄ Eccl̓. xxij. Qui mittit lapidē in volatilia. id eſt angelos. deijciet illa. ip ſos. ſcꝫ de honeſtādo. ſicut hoīes hone ſti qn̄ vident corā ſe inhoneſta fieri de ijciunt̉. Un̄ Ber. Quouis loco exhibe reuerentiam angelo tuo. vt nō audeas eo pn̄te qd̓ me pn̄te nō auderes facere Exemplū. c. viij. A. ¶ Sed exteriores nūcios. ſcꝫ p̄dicatores lapidant ore. p̄ dicatione ꝯtēnendo ⁊ blaſphemando. vel oꝑe lapides mittendo. qd̓ vtrūqꝫ iu dei in xp̄m exercuerūt. qn̄ tulerunt lapi des vt iaceret ī eū ⁊ in beatū ſtephanū ſic̄ in hodierna legit̉ epl̓a. Rogemus. ¶ De ſancto Iohāne apl̓o ⁊ v iij

De ſancto iohanne.
euāgeliſta. Sermo. CXCII. xaltauit illū apud ꝓximos ſuos. Ecc̄. xv. A ¶ Dec v̓ba legūt̉ in epl̓a hodierna de be ato ioh̓e apl̓o ⁊ euāgeliſta. optime em̄ ſibi vident ꝯueīrie. Exaltauit inqͥt cuꝫ dn̄s apud ꝓximos ſuos.ſ. inter apl̓os ⁊ hͦ triplicit̓. pͥmo in p̄rogatiua familiari tatis ſcd̓o in cuſtodia mr̄is. tercio in ſu auitate mortis. ¶ Primū ſcꝫ p̄rogatīa familiaritatis in pͥncipio euāgelij on̄di tur in tribus vicꝫ quia affectio ſpālior. Uidit inqͥt illū diſcipulū quē diligebat ieſus familiari ſcꝫ ⁊ ſpeciali dulcedine amoris. Itē qꝛ inſtructio ſiue reuelatō altior. Un̄. Qui ⁊ recubuit in ce. ſupra pectus eiꝰ. vbi.ſ. archana diuītatis etꝰ legit ⁊ fuenta p̄ ceteris potauit in fon te dn̄ice pectoris. Itē auſus ſiue fiducia amplior. Und̓ ſequit̉. Et dixit. On̄e qͥs eſt qͥ tradet te. Nam hͦ reqͥrere nec ipſe pͥnceps apl̓oꝝ audebat a dn̄o. ſicut legi tur in Io. xiij. Ualde gͦ honorādus eſt btūs ioh̓es. qͥ ſic dilectus ⁊ amicus fuit regis. Quē diligebat inqͥt ieſus. Sic ſe cretarius fuit regis. ꝙ ⁊ recubuit in ce na ſuꝑ pectus eiꝰ. Sic etiā familiarꝭ re gis ꝙ pͦ oībus auſus fuit dicere. dn̄e qͥs eſt qͥ tradet te. Sic gͦ pͥmo exaltauit illū ceteris in p̄rogatiua fauiliaritatis. B ¶ Scd̓o exaltauit illū p̄ ceteris ī cu ſtodia matris. qꝛ v̓ginē v̓gini comēda uit. Certe cariſſimi ſi theſaurarij regis rōne officij p̄ alijs honorant̉. multoma gis btūs ioh̓es exaltandus eſt ⁊ hono randus. qꝛ celeſtis imꝑator p̄cioſiorem theſauꝝ queꝫ habuit. ſcꝫ mr̄em ſua ſibi nō alijs cōmendauit dicēs. Ecce mater tua. Un̄ criſ. Pape ꝙͣto diſcipl̓m hono rauit amore cui cū ipſe abibat mr̄eꝫ ſuā diſcipulo tradidit. Uere multū ip̄m di lexit que matri filiū deputauit dicens. Mulier ecce filius tuus. Ad honorem quippe ⁊ ꝯſolationē aliꝝ ſcoꝝ.ſ. apl̓oꝝ dr̄ Act̉.j. ꝙ erāt in or̄one ꝑſeuerātes cu maria. Quātus tunc extitit honor ⁊ cō
ſolatio ioh̓i de cōtinua cū ipſa manſiōe Un̄ de ipſo dr̄. Accepit ea diſcipl̓us in ſua. O quāta ⁊ ꝙͣdulcia ꝑ tot tꝑa cū ip ſa colloquia habuit. Un̄ nō miꝝ ſi ipſe velut aquila ſuꝑ alios euangeliſta vo lans de verbi incarnatione altius ſcri pſit. qꝛ matrē verbi que cū plenius in ſtruere potuit ſecum ꝯſeruauit. C ¶ Tercio exaltauit illū p̄ ceteris in ſuaui tate mortis. Un̄ ſuꝑ illud. Sic eū volo manere dicit glo. Nolo eū ꝑ martyriū finire. ſꝫ ex pectare eū placida ſue carniſ abſolutione. qn̄ ego veniens recipiam ip̄m in eterna beatitudine. Hec eſt int̓ apl̓os eius ſolius p̄rogatiuā. quia oēs alij apl̓i martyrio finierūt. ſꝫ de ipſo ſcri bit hieronymus ꝙ cū eſſet grandeuus ⁊ terminū ſuū ſibi videret appropinqͣ re. ꝯuocatis diſcipulis ſuis in defoſſum ſibi ſepulcrū intrauit. ⁊ or̄one facta. pꝰ ineſtimabilem lucem que circūdederat eū. vacuū ſepulcrū inuenerūt. tā extra neus. ſicut dicit hiero. a dolore mortis ſupple violente. qꝛ beatus Augꝰ. dicit ip̄m mortuū fuiſſe. ꝙͣ a corruptione car nis inuenit̉ alienus. qꝛ caro illius ſicut alioꝝ in ſe pulcro nō inuenit̉ corrupta. iuxta illud pͣsͣ. Nō dabis ſanctū. t. vide re corruptionē. Et licꝫ fres chariſſimi beatus ioh̓es dilectus xp̄i ꝑ paſſionem nō finierit. paſſione tn̄ nō caruit. Cali cem em̄ quē ſibi xp̄s ꝓpinauit dicēs. ca licem qͥdem meū bibetis. bibere nō ne glexit. Unde duriſſimo exilio religatus fuit. oleo de coctus. ⁊ veneno potatꝰ ali ter em̄ dextram celeſtis regni quā ſibi mater ipſius a dn̄o petiuit. nō poſſediſ ſet. Ex hoc frēs aduertite. ꝙ ſi xp̄s ne potibus ſuis ⁊ cognatis ſuis regnū da re noluit ſine tribulatiōe. ⁊ maxīe ami co quē ita familiariter dilexit. multomi nus alijs dabit. qd̓ etiā in ſeipſo on̄dit. O portebat em̄ xp̄m pati. ⁊ ita intrare in gl̓iam ſua. Un̄ hiero. Quis inter re ges ioſia ſanctior. ⁊ hic mucrone egy ptio interfectus eſt. Quid petro paulo qꝫ ſublimius. ⁊ hi romanū gladiū cruē tauerūt. Et vt de oībus taceā dei filiꝰ

Dē ſancto ſtephano.
ſuſtinuit ignominiā crucis. Et tu btōs illos dicis qͥ delicijs ⁊ felicitatibus hu ius mundi ꝑfruunt̉. In Eſa. dicit̉. Po pule meus q̄ te beatū dicūt ipſi te deci piūt tali. ſcꝫ beatitudine. quia in actibꝰ dicit̉. Per multas tribulationes opor tet nos intrare in regnū celoꝝ. Ad qd̓ nos perducere dignet̉. ¶ De eodem. Sermo. CXCIII. Idit illū diſcipu lum quē diligebat ieſus Ioh̓is vlti. His v̓bis btūs ioh̓es ſublimis ⁊ hūilis demonſtrat̉. Sublimis in diuīa dilectione quā tangit. cū dicit. quē dili gebat ieſus. Humilis ex dilectiōis non oſtentatione. in ſignū cuius ꝑſonā ſua ſubticet ⁊ tanꝙͣ de alio ſic de ſe ſcribit. cū dicit. Uidit illum diſcipulū. O Uere ſublimis ex diuina dilectione. nā p̄ oībus alijs inuenit̉ ip̄m ſpeſcialius dilexiſſe. Und̓ cantat eccleſia. Qui pri uilegio amoris ioh̓em dilexit apoſtolū Notandū em̄ ꝙ ieſus xp̄s dilexit gene raliter oēs. ſpecialiter iuſtos. ſpeciali apl̓os. ⁊ ex eis ſpecialiſſime aliquos. Dilexit om̄s. ſicut dr̄ Sap̄. Diligis oīa que ſunt ⁊ nihil odiſti eoꝝ que feciſti. Hec aūt dilectio patuit in paſſiōe quā ꝓ oībus ſuſtinuit. Eph̓. v. Qui dilexit nos ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝑ nobis. Et in can̄. pet̓. Qui dilexit nos ⁊ la. nos a pec. in ſan. ſuo. Sed ſpāliter diligit iu ſtos. Unde dicit glo. ſuꝑ Malachya. j. Illos deus diligit qͥ vicioꝝ hoſtes ſunt ⁊ iuſte qͥdem. qꝛ iuſtus dn̄s ⁊ iuſ. dilex. Sꝫ ſpālius apl̓os dilexit quibus dixit Ioh̓. xv. Diligatis inuicem ſicut dilexi vos. Inter quos familiariter dilexit ꝗ tuor. petꝝ ⁊ andreā iacobū ⁊ iohānem qͥ introducūt̉ loqui ei ſecreto. Marci. xiij. Cuꝫ ſederet ieſus in monte oliuēti ꝯtra templū. interrogabāt ſeꝑatim. pe trus ⁊ andreas iacobus ⁊ ioh̓es. Sed ex his quatuor tribus ſe magis reuelauit. petro. iacobo. ⁊ iohāni. qui fuerunt in ipſius tranſfiguratiōe. Math̓. xvij. In ſuſcitatione puelle. Matth. v. Ex his tribus duobus ſe magis dilectiōe exponebat.ſ. petro ⁊ iohanni cū tn̄ co gnati nō eſſent. qͥ ſimul ad ſepl̓crū cur rūt. Io. xx. ⁊ in donū pontificis ſimul introeūt. ⁊ in templum ad horā oratio nis ſimul aſcendūt. ſicut habet̉ in Act̉ Et dn̄s hos duos p̄ ceteris dilexit. In ſignum cuius vni eccleſiam. alteri ma trem cōmiſit. Sed adhuc petro in fa miliaritatis dilectione iohannē prepo ſuit. Ande eum cena ſuper pectus eius re cumbere fecit. dilectam matrem aſſi gnauit. ꝓditorem reuelauit. Hanc di. gnitatem attendens iohānes. nunꝙͣ in euangelio ſuo aliter ꝙͣ dilectum xp̄i ſe appellat. E ¶ Sed penſandū ꝙ no uem inueniunt̉ dilecti ⁊ amatia dn̄o in ſcriptura. Iacob Mal̓. j. Iacob di lexi. Item moyſes Eccl̓. xlv. Dilectus deo ⁊ homībus moyſes. Item ſamuel Eccl̓. xlvj. ilectus a dn̄o deo ſuo ſa muel. Item Salomon. ij. Regum. xij. Uocauit nomen eius amabilis dn̄o eo ꝙ diligeret eum dn̄s. Item adoleſcens quidam Marci. x. Intuitus eum ieſus dilexit eum. Item maria martham ⁊ la zarum Ioh. xj. Diligebat ieſus mariā marthaꝫ ⁊ lazarum. Item Iohannem Unde ſupra. Uidit illum diſcipulū quē diligebat ieſus. ¶ In quo ſignificatur ꝙ diligit dn̄s ſibi vacantes ⁊ deo. Hi ſignificant̉ ꝑ iacob. De quo dicit̉ Gen̄ xv. Iacob vir ſimplex habitans in ta bernaculo. Item diligit de peccatis ali os educentes. Et hi ſignificant̉ ꝑ moy ſen qui eduxit filios iſrael de egypto. Item diligit in templo ſibi deuote ſer uientes. Et hi per ſamuelē intelligunt̉ De quo dicit̉. Regū. v. Qui erat mini ſter in conſpectu dn̄i in templo. Item diligit que ſurſum ſunt ſapientes. Hi ꝑ Salomonem accipiuntur qui de ſapi entia cōmendatur. Item diligit diuine. legi obedientes. Et hi per adoleſentē qui dicit. hec om̄ia ſeruaui a iuuentute iiij

De ſancto Iohane.
mea. Item diligit deuote penitens. Hi ꝑ mariā. Itē diligit indigētibus ſollici te miniſtrātes. Et hi ꝑ marthā. Itē di ligit in tribulatiōe patientes. Et hi ꝑ la zaꝝ infirmū. Itē diligit mūdos carne ſiue innocētes. Et hi ꝑ ioh̓em. Hec etiā reqͥrunt̉ a nobis vt amet nos deus. Un̄ ẜm duplicē ſtatū fideliū.ſ. cō tēplatiuoꝝ ⁊ actiuoꝝ. hec nouē accipi unt̉ ⁊ quatuor ꝯtēplatiuis. ⁊ qͥnqꝫ acti uis aptant̉. Ad ꝯtēplatiuos ꝑtinet ſiqͥ dem deo ⁊ ſibi intendere. alios de pecca tis orando educere. in tēplo dn̄i deuo te ẜuire. q̄ ſurſum ſunt ſapere ⁊ q̄rere. Primo gͦ ꝯtēplatiuus debet deo ⁊ ſibi intendere. Un̄ de iacob qͥ figurā gerit ꝯtēplatiui d̓r ꝙ habitabat in taberna culo.ſ. deo ⁊ ſibi vacans. Et angelus mariā nō inuenit vagantē. ſꝫ intra do mū ſedentē ⁊ oꝑantē. Pſal̓. Uacate et vidēte qm̄ ego ſum deus. Exemplū in ꝓmp. c. xv. G. Itē debet alios de pec catis orando eripere. In huius figurā moyſes poſt collocutionē cū dn̄o in ſo litudīe frēs ſuos eduxit de egypto. Un̄ Prouer. xxiiij. Eos qͥ trahunt̉ ad inte ritū liberare ne ceſſes orando. ¶ Itē dꝫ cū ſamuele dn̄o in tēplo de deuote ẜui re. Un̄ dr̄ de anna Luc̄. ij. ꝙ nō diſcēde bat de templo ẜuiēs. Ber. Cū ad orā dū ſiue ad pſallendū in templo intraue ris fructuantiū cogitationū tumultū ex terius relinque. fieri em̄ non pōt vt ali qn̄ cū deo loquat̉. qͥ etiā tacens cū toto corde fabulat̉. Item que ſurſum ſūt dꝫ ſaꝑe. Un̄ ad Col̓. iij. Que ſurſum ſunt ſapite nō q̄ ſuꝑ terrā. Nihil eī terrenū dꝫ eis ſaꝑe. Sꝫ qͥnqꝫ reſidua actiuis cō ueniunt. Ad ipſos qͥdem ꝑtinent man data cuſtodire. de negligentijs deuote penitere. indigentibus neceſſaria mini ſtrare. tribulatōem carnis patienter ſu ſtinere. thoꝝ īmaculatū cuſtodire. Sed oībus his enūeratis ioh̓es in dilectiōe ſublimior maior ceteris inuenit̉. G Oſtendit̉ etiā in p̄miſſis verbis ⁊ hūi lis cū tantū dilectōis bn̄ficiū ſic de ſe tā ꝙͣ de alio ꝓnūciat. Uidit inqͥt illū diſcipulū quē diligebat ieſus. Mos em̄ ſan ctoꝝ eſt vt ꝙͣtoplus dei bn̄ficijs attollū tur. tanto plus hūiliant̉. ſicut maria cū mater dn̄i nunciaret̉. ancillā hūilem ſe dixit. ⁊ ſicut abrā in Gen̄. cū frueret̉ dei colloqͥo cineri ſe cōparauit. Rogemꝰ. De eodem. Sermo. CXCIIII. Ic eū volo mane re donec veniaꝫ. qͥd ad te. tu me ſequere. Ioh̓. vlt̓. Sic̄ ſcribit ip̄e ioh̓es euangeliſta cū beatū petꝝ dn̄s de gene re mortis ſue certificaſſet dicens. ſeque re me.i. ſequeris me ꝑ ꝯformitateꝫ paſ ſionis. petrus aūt volens ſcire de fine ꝯfratris ſui. ſcꝫ iohānis euāgeliſte dn̄o dixit. Hic aūt qͥd. ſupple patietur Pre miſſa verba rn̄dit dn̄s. Sic eū volo ma H In qͥbus v̓bis duplex nere ⁊cͣ. p̄rogatiua tangit̉. Una beati ioh̓is. al tera beati petri. Beati ioh̓is p̄rogatīa notificat̉ ꝙ maneat ſine dolore in fami liaritate amoris. ⁊ hͦ cū dicit. Sic eū vo lo manere. Sed beati petri ꝙ tranſeat de hͦ mundo ꝑ ꝯformitateꝫ paſſionis. ⁊ hoc cū dicit. Tu me ſequere. Utrūqꝫ dei donū. vtrūqꝫ bonū. ſꝫ manere qͥctius. ſe qui laborioſius. In p̄rogatiua aūt bea ti iohānis de qua nobis nunc ẜmo. tri plex beneficiū inſinuat̉. Primo eī dn̄s notificat ad beatū ioh̓eꝫ volūtatis ſue beneplacitū. cū dicit. volo. Secūdo ſue ꝯuerſationis certificat ⁊ ꝯfirma ſtatu. cū dicit. ſic manere. Tercio felicem inſi nuat exitū. cū dicit. donec veniam. Ue re magnū beneficiū primū. ſcꝫ volunta tis diuine beneplacitū. Si em̄ regū ter renoꝝ beneplacitū tantū beneficiū re putatur vt a plurimis appetatur. cū tn̄ ipſoꝝ voluntas nō ſemꝑ ſuū obtineat intentū. vt in remotione mali vel in ꝓ motione boni. Uellent em̄ amicis ſuis vel vt nō infirmarentur. vel vt nō mo rerentur. vel ſi quid aliud cum tamen et in talibus circa ſeipſos voluntas

De ſancto Iohanne.
ipſoꝝ impediat̉. Ml̓to ergo fortius ap petēda eſt celeſtis regis beniuolētia cu ius voluntatis bn̄placitū ſemꝑ ſſuū cō ſequit̉ effectū. Oīa em̄ quecūqꝫ voluit dn̄s fecit. In dicōne em̄ ſua cūcta ſunt poſita. et nō eſt qͥ poſſit reſiſtere ſue vo luntati. Sicut d̓r in heſter. xiij. Hec em̄ voluntas ſi vult ab infirmitate liberat Un̄ math. viij. leproſus cū dixiſſet. dn̄e ſi vis potes me mudare rn̄dit dn̄s. vo lo. et ꝯfeſtim mūdatꝰ ē. Hec etiā volū tas cū vult ī neceſſitate ꝓtegit. O quot aduerſa btūs Iohannes hic ſuſtinuit. Ipſe in remotiſſimū exiliū miſſus. ipſe forti veneno potatꝰ. ipſe ī feruēti oleo decoctꝰ. ſꝫ in his oībꝰ nō ꝯſumptꝰ. Nec mirū qꝛ hoc decreuerat diuina volun tas dicens. Sic eum volo manere ⁊cͣ. Hec eſt volūtas qͥ amicos ſic ꝓmouet vt ad patris dextra collocet. And̓ ioh̓. xij. Uolo vt vbi ego ſum illic ſit ⁊ mini ſter meꝰ. Uere dixit ⁊ facta ſunt. Iā eī iohanes cū fratre dextrā regis poſſedit quā ꝑ matrē queſiuit dicēte. Dic vt hi duo filij mei ſedeāt vnus ad dextraꝫ et vnus ad ſiniſtra in regno tuo. Q dn̄e doce nos facere volūtate tua. vt a tāto bn̄ficio tue beniuolētie n̄ excludamur. I¶ Scd̓m bn̄ficiū eſt ꝙ ſue ꝯuerſa tionis certificat ⁊ ꝯfirmat ſtatū. cū dic̄ ſic eū volo manere ⁊cͣ. Qd̓ ꝙͣmagnuꝫ bn̄ficiū ſit in nobis aduertamꝰ. Terte nos ꝓ magno haberemꝰ ſi qͥs nos de genere mortis certificaret ꝙ ī bono ſta tu terminare deberemꝰ. Ne ſcit em̄ hō ſtatū. locū. tp̄s. ⁊ genꝰ mortis. qꝛ neſcit hō ſtatu in quo moriat̉ in caritate vel extra. vel in bono vl̓ in malo. Itē ꝙͣtū ad tp̄s neſcit hō vtꝝ iuuenis vel ſenex. diues vl̓ pauꝑ. cōpos mētis vel mente alienatꝰ. Item dubiꝰ de loco neſcit hō vtꝝ moriat̉ in aqͣ vl̓ in terra. vl̓ in pr̄ia vel extra. Iteꝫ neſcit hō genus mortis ſue vl̓ infirmitatis. vtꝝ ſuffocandus aqͣ vel occidendꝰ fulgure vl̓ tēpeſtate. gla dio vel ſubitanea morte. Eccl̓. Neſcit hō finem ſuuꝫ. Et alibi. ix. Nemo ſcit vtꝝ amore vel odio dignꝰ ſit. Exēpluꝫ
ca. iij. I Magnū ergo ⁊ ſingulare bn̄. ficiū btō iohan dn̄s exhibuit qn̄ ipſuꝫ de bona ꝯuerſatiōe ⁊ de vita ipſiꝰ ſine dolore certificauit dicens. Sic eū volo ma. ⁊cͣ. Nec miꝝ. Tria em̄ habuit q̄ ſꝑ pͥmanebūt.ſ. virginitas. de qͣ apl̓us ad Coꝝ. vij. Bonū ē ſi ſicꝑmaneat. Mr̄i moniū em̄ nō ſꝑ ꝑmanebit. qꝛ neqꝫ nu bent neqꝫ nubent̉. Math. xxj. Hec ī eo fuit qꝛ volenteꝫ nubere dn̄s a nuptijs reuocauit. Uirgo em̄ eſt electus a dn̄o Iteꝫ habuit caritatē. qꝛ caritas nunꝙͣ excidet. Hāc on̄dit be. iobānes ſe hr̄e ꝑ ꝯſortiū paſſiōis. Io. xix. Cū vidiſſꝫ in qͥt ieſus mr̄cꝫ ⁊ diſcipulū ſtantē quem diligebat dixit. Ecce mr̄ tua. ⁊cͣ. Oēs em̄ alij fugerūt. Itē hac on̄dit ꝑ reſur rectōis gaudiū. Io. xx. Currebant duo ſiml̓.ſ. petrꝰ ⁊ aliꝰ diſcipulus.ſ. iohan nes. et iohānes p̄cucurrit citiꝰ. caritas em̄ vrgebat en. Tercium eſt ꝙ ſꝑ mane bit ꝯtemplatio. ⁊ hec eſt optia ꝑs ma rie q̄ nō auferet̉ ab ea. Nūc videm ſpecl̓m in enigmate. tūc aūt facie ad fa ciem. Hāc ꝯtemplationem exercuit qn̄ fuit in ſpū in dn̄ica die. ſicut dr̄ apo. ij. R¶ Terciū bn̄ficiū inſinuat dn̄s per beatū exitū cū dic̄. donec veniā. Optīe donec veniā. Quia nō in carne ad pa tiendū. qꝛ iā venerat. Lu. xix. Uenit fili us hoīs q̄rere et ſaluū facere qd̓ peri. Item nō in mentem ad habitandum. qꝛ ia inerat. De quo Ioh. ix. Ad eū ve niemus ⁊ maſionē apud eū faciemus. Sed donec veniā. in morte ad inuita dum. De quo Apo. vlti. Ueni dn̄e ieſu O ꝙͣ felix exitus. O ꝙͣ magnū bn̄ficiū Primo ꝓpter ipſiꝰ ieſu chriſti aduen tum. Unde dicit. Donec veniā. Appa ruit em̄ caro ſuo iohāni. Item felix exi tus propter conſortium. quia apparn it cū diſcipulis ſuis. Item exitꝰ felix ꝓ pter dulcem inuitationem Ueni dilecte mi. qꝛ tp̄us eſt vt epulcris in conuiuio meo cū fribꝰ tuis. De hͦ felici exitu dic̄ Hiero. Felix exitꝰ quo itur ad poſſiden dum vitā eterna. Quo nos ꝑducere di gnet̉. Exemplū. ca. ix. I.

De innocentibus.
¶ De Innocentibus. Sermo..CXCV. Idi ſupra mōteꝫ ſyon agnū ſtantē ⁊ cū eo cen tūquadragintaqͣtuormilia ⁊cͣ. Apo. xiiij. In hac epl̓a de pueris quo rū hic ſolenitas agit̉ tria nobis ꝯmen dabilia on̄dunt̉ vicꝫ ipſoꝝ innocentia pena ⁊ gl̓ia. ¶ Innocētia quā habuerūt q̄ notat̉ cū d̓r. Hi ſunt qͥ cū ml̓ieribꝰ nō ſunt coī. vir. ei ſunt. Pena quā ſuſtinu erunt cū d̓r. Hi empti ſunt de terra pri mitie deo ⁊ agno. Gl̓a ad quā ꝑuene rūt. cū ſubdit̉. Uidi ſupra motē ſyo ag. ſtante. ⁊cͣ. A ¶ Et qꝛ btūs Ioha. in epl̓a ſua primo ait de ipſoꝝ gl̓ia tāꝙͣ d̓ digniori. ⁊ nos ip̄aꝫ tāꝙͣ digniorē prīo on̄damꝰ. O qͣnta felicitas gl̓e ipſoꝝ in nuit̉ ſi v̓ba b. Io. ī epl̓a pēſent̉. Nā fe lix gl̓a ipſoꝝ ex loco. felix ex ꝯſortio. fe lix ex collegio. felix ex ſuaui catico. ſꝫ fe liciſſima ex d̓i īſignio. ¶ Uere felix gl̓a eoꝝ ex loco. qꝛ ſuꝑ motē ſyō in quo he reditas celeſtis innuit̉. De quo monte Exo.xv. Introduces eos ⁊ plātabis ī mōte hereditatis tuc firmiſſimo hītacu lo tuo qd̓ oꝑatꝰ es dn̄e. Que d̓r mons ſyon..i. ſpecl̓m. Ibi em̄ ſpeculabimur ſi ne enigmate. qꝛ facie ad fa. Hic ē mos de quo in psͣ. d̓r Quis aſcēdet ī mōteꝫ dn̄i ⁊cͣ. ¶ Itē felix gl̓a ex ꝯſortio.ſ. agni qꝛ vidi inqͥt agnū ſtatē. In quo xp̄i hu manitas īnuit̉. in qͣ hūanitate plenū oī dulcedīe gaudiū ꝯſiſtit. Un̄ pe. de hūa nitate xp̄i loq̄ns dic̄. Ipſe ē in quē an geli delectant̉ ꝓſpicere. Et btus. greg. Quid em̄ iocūdiꝰ ꝙͣ videre hoīeꝫ hoīs ꝯditorē. quē etiā angeli delectant̉ vide re. De hͦ agno dicit̉ Eſaie. xvj. Emitte agnū dn̄e dn̄atorē t̓re. E plū ī ꝓmp. ca. x. B. Itē felix ex collegio. qꝛ cū eo. cxliiij. milia. O ꝙͣdelectabile ē in tā ma gna ⁊ bt̄a ſocietate eē ſic̄ dic̄ psͣ. Sic̄ le tantiū oīm hītatio ē in te. ¶ Itē felix ex regali īſignio. qꝛ hn̄tes nomē eiꝰ ⁊ no mē pr̄is eiꝰ ſcriptū ī frōtibꝰ ſuis. ¶ Itē
felix gl̓ia eoꝝ ex ſuaui ⁊ ſingulari cāti co. qꝛ cāticū nouū cātabāt. qd̓ ſuaue in cythare armonia deſignat̉. Quaſi inqͥt cythaderoꝝ cytharizantiū in cytharis ſuis. Itē fuit ſingl̓are qꝛ nemo poterat dicere cāticū niſi. cxliiij. milia. Nec mi rū. exceſſerūt em̄ alios ī agni ꝯformita te. qꝛ pueri cū puero. ẜ̓gies cū vgīe. mar tires cū martire ꝯformitatē habuerūt Sic gͦ prīo felix gl̓a īnuit̉. B¶ Scd̓o gͦ īnuit ip̄oꝝ pena cū ſubdit̉. Hi empti ſunt ex hoībꝰ.i. redēpti a vincl̓o culpe i qͥ nati fuerāt ⁊ hͦ p̄cioſo ſanguīe ſuo Daptizati ſūt eī ⁊ md̓ati ī ſanguīe ſue paſſiōis. Quoꝝ paſſio ſiue pena on̄dit̉ ꝯmedabil̓.ſ. qꝛ ſpālis. ⁊ qꝛ pͥmordialis Spāleꝫ on̄dit cū dic̄. ex oībꝰ. qꝛ nō oī. bꝰ datū ē hͦ ſꝫ ſolis pueris de bethlee vt ꝓ xp̄o occiderent̉. Itē prīordiale on̄dit cū dic̄. primicie. Chriſti em̄ ꝓthomarti res ſunt. ⁊ oēs altos martires p̄ceſſer̄t ſꝫ qꝛ nihil ꝓfuiſſet nec ꝯmēdabile fuiſſꝫ ſic pati niſi cā iuſta fuiſſꝫ qꝛ n̄ pena ſꝫ ca fac̄ martirē. ⁊ iō mox caꝫ pene eoꝝ ſub dit cū dic̄. deo ⁊ agno.i. ad honorē dei ⁊ agni.i. xp̄i. Ipſe eī ad ꝑdēduꝫ q̄rebat̉ ⁊ ipſi loco eiꝰ occidebant̉. C¶ Ter cio inuit̉ ipſoꝝ īnocētia cū ſubdit̉. Hi ſunt qͥ cū ml̓ieribꝰ n̄ ſunt coī. ⁊cͣ. Et in nuit̉ ip̄oꝝ triplex īnocētiā.ſ. carnis. cor dis ⁊ oris. Nō eī in carne habuer̄t im mūdiciā. qꝛ cū ml̓ieribꝰ n̄ ſunt co. Nec in ore fallaciā. qꝛ ī ore eoꝝ n̄ eſt inutū mēdaciū. Nec in corde maliciā. qꝛ ſine macl̓a ſunt an̄ thronū d̓i. Et nos frēs cariſſimi ſi ad ip̄oꝝ gl̓aꝫ ꝑtigere cupiꝰ ⁊ volumꝰ. oportꝫ vt p̄dicta triplice in nocētiā hēamꝰ. qꝛ qͥs aſcēdet in moteꝫ dn̄i aūt qͥs ſtabit ī loco ſco eiꝰ.ſ. īnoces māibꝰ ⁊ md̓o corde. Itē penā ſuſtineāq qꝛ ꝑ mul. tri. oꝫ. nos ītrare ī re. d̓i. vt d̓r ī Act̓. Et ſic ad gl̓aꝫ.i. ad motē ſyō vbi cxliiij. milia ⁊ agnꝰ reqͥeſcūt ꝑueniamꝰ Ad qd̓ nos ꝑdu. ⁊cͣ. De eod̓. Sermo. CXCVI. Uge in egiptum

De Innocenti bus
futurū ē em̄ vt hero. q̄. pu. ad ꝑden. eū Mathei. ij. O ¶ Circa fuga xp̄i duo in ꝑ̄miſſis verbis notant̉. Primo em̄ fuga p̄cipit̉. cū dicit̉. Fuge. Scd̓o cā in fert̉. cū d̓r. futurū eſt em̄ ⁊cͣ. ¶ Precipi endo ergo fugam dicit. Fuge. Hec enī fuga fuit in remediū. Unde notanduꝫ ꝙ triplex eſt fuga bonoꝝ ⁊ ī triplex re mediū. videlicꝫ fuga in remediū carna lis tentatiōis. Itē fuga in remediū mu dane cōuerſationis. Itē fuga in reme diu hoſtilis ꝑſecutionis. ¶ De prima qͣ eſt in remediū carnalis tentatōis dicit Apo. Coꝝ.vj. Fugite fornicationem. Cū em̄ cetera vincant̉ vicia pugnādo ſicut dicit Hiero. luxuria melius fugiē do ꝙͣ pugnādo vincit̉. Eſtem̄ morbus contagioſus. Un̄ ẜm apl̓um Coꝝ. vij. Bonū eſt hoī muliere nō tāgere. Qui em̄ tetigerit picē inqͥnabit̉ ab ea. Ecc̄. xiij. Hec fuga p̄ſignata fuit in fuga he lye a facie iezabel. Reg. xix. Si gͦ hely as talis et tantus diuini cultus zelator fugit mulierē. fatuus ē qͥ pugnādo cre dit vincere ipſaꝫ. Exemplū in ꝓmptu ario ca. xvij. C. ¶ De ſecunda v̓o fuga q̄ eſt in remediū mūdane cōuerſatiōis d̓r zach. ij. Fugite a facie aquilonis qui eſt vetus frigidꝰ. Refriguit em̄ in mun do caritas ml̓toꝝ. Un̄ qui ſibi adherēt ſ. mūdo. et hoc ꝑ amorę ſicut dicit Io. deū diligere nō pn̄t. ¶ Uere fugiēdus eſt mundus. qꝛ ē tanꝙͣ domꝰ ruinoſa de cuius parictibꝰ quotidīe cadūt lapi des ſubito. id ē. hoīes ꝑ caſus ſubitos et improuiſos. et tn̄ homīes ſunt ſicut porci. qui licet clamet ⁊ griniant cum vnꝰ ſubito ſecuri ꝑcutit̉. ꝑterriti tn̄ pa rum mox ad paſtū redeunt vbi ſubito ſimiliter occidunt̉. ¶ Eſt etiā mūdus hic velut domus plena muſcipulis ad capiendū illos qui ad modū muriū cir ca terram ſerput. Sap̄. xiiij. Creature dei facte ſunt in odiū ⁊ in tentationem anīe hominū ⁊ in muſcipulas pedibꝰ inſipientū. Un̄ Ambro. Fructus mūdi ruina eſt. ad hoc ſtercorat vt cadat. ad hoc blanditur vt decipiat. ¶ Item mū
dus iſte eſt ſicut domus plena laqueis ad capiendū viros religio ſos. Ecc̄. ix. In medio laqueoꝝ ingredieris. Ande Iohānes baptiſta licet in vtero fuerit ſanctificatus. tamē mundanā cōuerſa tionē fugiens antra deſerti petijt. Hec fuga preſignata fuit in fuga dauid. qn̄ fugit in ſpeluncam odollam vt latita emplū in ꝓmptua ret ibi. Re. xxij. E rio ca. vij. A B. ¶ Tercia fuga ē in re medium hoſtilis perſecutiōis. De qua dicitur hic. Fuge in egip. Non autem ſimpliciter paſſionem fugiebat qui pa ti aduenerat. ſed quia nodum tempus paſſiōis aduenerat. Adhuc enim mū dum nondum inſtruxerat verbis. non dum exemplo informauerat nondū mi raculis illuſtrauerat. Un̄ ꝓ mūdi vtili tate ſe adhuc reſeruabat. hoc ide apo ſtolis precipiens quibus licet calicem paſſionis bibendū predixiſſet. tamē ꝓ vtilitate hominū ꝙͣdiu poſſent ꝓtelan do hoſtiles inſidias declinarent. Cum inquit perſecuti vos fue. in vna ciuita te fu. in aliā. Hec fuga preſignata fuit in Gen̄. vbi Iacob fugit a facie cſau. De qua in O ſec. xij. Fugit in regioneꝫ ſyrie. E ¶ Cauſa aūt fuge oſtendit cum infert̉. Futurum eſt enim ⁊cͣ. Uere futurum eſt vt ſicut herodes puerū. ſic diabolus deſignatus ꝑ herodē. querit puerum. id eſt. pure viuentem ad ꝑden dum eum. Aduerſarius veſter ſicut di cit beatꝰ Petrus tanꝙͣ lco rugiens cir cūit queres quem deuoret. ⁊cͣ. Querit aūt ſicut herodes tripliciter. ſcꝫ fraudu lenter. indeficiēter. ⁊ crudeliter. ¶ Frau dulenter. Unde dixit ad magos. Ite ⁊ interrogate diligenter de pucro. vt et ego ve. ado. eū. Cum tn̄ hoc nō inten deret. Sic diabolus ſpeciē boni p̄tēdit tranſfigurans ſe in angelum lucis vt ci tius decipiat. bona quandoqꝫ conſulit vt malo fine concludat. Pro quo dicit apl̓s. Non em̄ ignoramus aſtutias il lius. Pretendit em̄ pulcruꝫ caput tāꝙͣ ſerpentis. ſed venenatum. De quo dici tur in Eccleſiaſ. xxv. Non eſt iniquius

De Innocētibus.
caput ſuper caput colubri. Sic primis parētibus bona ꝓmiſit dicēs Gen̄. iij. Eritis ſicut dij. ⁊ nequaꝙͣ moriemini. ſed fefellit. Exemplū in ꝓmptuario. c. vij. F. Item querit indeficiēter. Pro quo d̓r. futuꝝ ē em̄. ⁊cͣ. Non ſolū enim in pn̄ti q̄rit. ſed futurū eſt vt querat. qꝛ ꝙͣdiu ſumus in hac vita tādiu nō deſi nit querere. Qd̓ petrus bn̄ innuit cū in pn̄ti dixit. pe. v. Aduerſariꝰ veſter tan ꝙͣ leo ⁊cͣ. Nō em̄ dicit̉ circūiuit. ſed in pſenti circuit. Unde qn̄ putamus eum longe eſſe tūc ꝓpe eſt. Exēplū in dyalo go de ep̄o qͥ cū diceret ſeruo pigritati. Aeni diabole exūc mihi calceos. mox corrigie ceperunt diſſolui. De hoc hēs in ꝓmptuario. ca. ij. R. Itē querit cru deliter. qꝛ ad ꝑdēdū. Nō aliū ꝙͣ hoīeꝫ intēdit p̄dere eternaliter. Unde ad hoc vt ie ſum p̄deret oēs pueros ſibi coeta neos occidi p̄cepit. Sic et diabolꝰ. Un̄ tanꝙͣ leo ru. cir. que. quē deuoret. Sed debilis eſt hoſtis qͥ non pōt vincere ni ſi volentē. Un̄. Reſiſtite ei fortes in fi de. Ad quam nos iuuare dignet̉. Qui. Exemplū in ꝓmptuario ca. ij. O. ¶ De eodem. Sermo. CXCVII. ſqꝫ quo dn̄e ſctūs et verus non vindicas ſangui nē noſtꝝ qui effuſus eſt. Et di ctū eſt iltis vt requieſcerēt adhuc mo dicū tp̄s donec impleret̉ numerus fra trū eoꝝ. Hec verba vt ſcribit btūs Io. Apoc̄. vj. ſunt ex ꝑte eoꝝ ꝓlata. qͥ ꝓ te ſtimonio chriſti ſunt occiſi. Ideo ſenfū hoꝝ v̓borū de ipſis cantat hodie eccīa In qͥbꝰ verbis duplex nobis tp̄s īnuit̉ Tēpus miſcd̓ie. ⁊ tp̄us iuſticie. Tēpus iuſticie qd̓ eſt tp̄us iudicij notat̉ in ſan ctoꝝ petitōe. cū dicūt. Uſqꝫ quo dn̄e ſan ctus ⁊ verus nō vindi. ſan. noſtrū. id ē ꝙͣdiū differs tp̄s iudicij in quo ſangui nē noſtꝝ vindicabis. Nō em̄ petūt ſan cti de ꝑſecutoribus ſuis in p̄ſenti vindi ctā. cū potiꝰ petant vt corrigant̉. ſic̄ pa
tet in btō ſtephano qͥ ꝓ perſecutoribus exorauit. ſed ſciētes qꝛ nō corrigētes ſe in p̄ſenti. in iudicio ꝯdemnabunt̉. ideo vt illud tp̄us citius veniat hͦ petunt di centes. Uſqͣꝫquo dn̄e ſanctus ⁊ verus ⁊cͣ. tūc em̄ letabit̉ iuſtus cū viderit vin dictā. Tēpus aūt miſericordie notat̉ in dn̄i reſponſione. cū ſubdit̉. Adhuc re quie ſciteⁱ modicū tp̄us ⁊c̄. F ¶ Sed qꝛ tēpus miſcd̓ie qd̓ nūc eſt p̄cedit tp̄s iuſticie qd̓ erit in iudicio. ideo congrue de ipſo primo ē ꝓcedendū. Qd̓ tꝑ̄s in p̄miſſis verbis dupliciter deſcribit̉. ſcꝫ in qͣntitate. cū d̓r. Modicū. Et in vtili tate. cū d̓r. Donec impleat̉ numerꝰ fra trū. Hoc em̄ tꝑe cōplet̉ numerus fide liū. Quātitas aūt tꝑis non magna ſed ꝑua oſtēdit̉. qꝛ modicū. Uere modicū tp̄s miſcd̓ie. qꝛ nō ſemꝑ fuit nec ſꝑ erit Incepit enim a primo chriſti aduētu quo ꝑ incarnationē venit in hūc mun dū et durat vſqꝫ ad ſecundū ipſiꝰ aduē tū quo veniet. ſiue ꝑ particulare ſiue ꝑ vniuerſale iudiciū An em̄ primū adue tū ſcꝫ incarnatōis nō tp̄s miſericordie ſed potius tp̄s ſeuicie potuit dici. quia tūc dn̄s legit̉ oſtēdiſſe ſeuiciā ẜm oēm locū. In celo. in paradiſo. in md̓o. In celo qn̄ luciferū ꝓ vno cogitatu ſuꝑbie mox de celo deiecit. nec ei inducias ad penitendū vniꝰ hore dedit. de quo yſa. xiiij. Itē in paradiſo qn̄ primos parē tes ꝓ vnius pomi auaricia ſine dilati on de paradiſo eiecit. de quo Gen̄. i. Itē in mūdo qn̄ ꝓ quorundā hominū luxuria totū mundū aqua diluuij dele uit. In primo ergo puniuit ſuꝑbia In ſecundo auariciā. In tercio luxuriam. Hec tria quaſi genꝰ oīm maloꝝ. ſic̄ di cit Io. ij. in can̄. qꝛ om̄e qd̓ eſt in md̓o. aut eſt ꝯcupiſcētia car. ⁊c. inuenit̉ dn̄s in veteri teſtamēto frequēter puniuiſſe Nā ꝓpter luxuriā her ⁊ onan occidit Gen̄. xxxviij. Itē ꝓpter ſuꝑbiā exerci tu Senacherib incinerauit. Re. xix. et nabuchodonoſor in pecudē ꝯmutauit O an̄. iiij. Itē ꝓpter auariciā achan la pidauit. Ioſue. vij. Et ī ml̓tis hec tria

De ſancto Vincētio.
puniuit. Nec miꝝ. Non em̄ adhuc ve nerat tp̄s miſcd̓ie. adeo em̄ culpa clau ſerat celū ꝙ pluuia miſcd̓ie nō poterat deſcēdere. Un̄ ſancti patres clamabat illud pͣsͣ. Dn̄e in celo miſcd̓iā tua. Sed exquo verbū caro factū eſt attulit ſecū ſaccū miſcd̓ie. qꝛ plenꝰ venit gr̄a ⁊ veri tate. ⁊ rupto ſacco corꝑis ſui in paſſio ne. miſcd̓ia dn̄i plena eſt terra. Un̄ iam nō ſic ſeuit dn̄s. Et hͦ patet. Quia qͥ pri us ꝓ vno cogitatu ſuꝑbie lucifeꝝ non tolerauit. mō multos non tm̄ in cogita tu ſuꝑbiā hn̄tes. ſed etiā verbis ⁊ oꝑi bus ꝑ multa tꝑa tolerat. Itē qͥ furtum vnius pomī ſine dilatione puniuit. mo rapinā ⁊ furtū pecoꝝ equoꝝ ⁊ heredi tatu in multis ꝑ multa tꝑa tolerat. Itē qͥ ꝓpter luxuria quorundā hominūᵗ to tu mundū deleuit. mō pene totū mūdū putridū in luxuria tolerat. Nec mirū. eſt em̄ tp̄s miſcd̓ie. qd̓ tp̄s nō eſt vindi cte. ſed vtilitatis. Ad hͦ em̄ dn̄s mō to ſerat peccatores vt ꝯuerſi impleant nu merū fideliuꝫ. Et hoc patet. Nā inter ſuꝑbos paulū perſecutorē eccīe. Inter auaros matheū telonariū. Itē inter lu xurioſos maria magdalenam ꝑ multa tꝑa tolcrauit. qͥ cōuerſi ſunt effecti de fi delibus numeꝝ ſcoꝝ ꝯplētibꝰ. Et hoc tp̄s nō durabit niſi vſqꝫ ad tp̄s iudicij vel iuſticie. Qd̓ tp̄s in petitiōe ſanctoꝝ notat̉ ſicut dictū ē. cum dicūt. vſqꝫ quo dn̄e ſanctꝰ ⁊ verus ⁊cͣ. G Tp̄s iuſti cie in p̄miſſis v̓bis oſtēdit̉ terribile tri pliciter.ſ. ꝓpter veniētis potentiā. iuſti cia. ⁊ ſapientiā. Potētia innuit̉ in hͦ ꝙ dicit̉. dn̄e. Iuſticia in hͦ ꝙ d̓r ſanctꝰ. Sa pientia in hoc ꝙ dicit̉ verus. ¶ Et bn̄ ꝑ primū potētia innuit̉. qꝛ hoc nomen dn̄s poteſtatis eſt. ⁊ reqͥrit ſub ſe inferi us. ẜm hoc ipſe merito dicit̉ dn̄s.i. po tens alterius. qꝛ ſibi curuat̉ om̄e genu celeſtiū ter. ⁊ īfer. psͣ. Quis ſimilis tibi in fortibꝰ dn̄e. ¶ In eo aūt ꝙ ſanctus dicit̉ bn̄ iuſtus intelligit̉. qꝛ ſanctꝰ gre ce a gyos quaſi ſine terra dicit̉. Un̄ qꝛ ipſe pōt eſſe ſine terra.i. ſine terrenis. a iuſticia propter terrena nō declinabit.
Un̄ Prouer. vj. Nō accipiet ꝓ redem ptiōe dona plurima. ¶ In eo aūt ꝙ ve rus dicit̉. optime ſapiens deſignat. qꝛ ipſe verus eſt qͥ nec fallit̉ nec falli pōt. qd̓ ꝓpriū eſt dei. pͣsͣ. Om̄is hō mēdax. Deus aut verax ē. qꝛ iuxta psͣ. ſapiētie eius non eſt numerus. Quia gͦ potens vinci non poterit. Et ſic tollit fiducia potentū. qꝛ ſe ꝑ potētiā eriꝑe non pote runt. psͣ. Quis ſimil̓ tui in fortibꝰ dn̄e. Et rn̄dit. Non eſt fortis ſicut deꝰ nr̄. Itē qꝛ iuſtꝰ ꝑ munera flecti nō poterit Et hoc tollit cōfidentiā a diuitibꝰ qͥ in multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ gloriant̉. qꝛ ſe diuitijs redimere nō valebūt. qꝛ no accipiet ꝓ redēptiōs dona plurīa. Pro uer. vj. ¶ Itē qꝛ ſapiēs falli nō poterit Et hoc tollit ꝯfidentia a ſapiētibꝰ qui in ſapientia ſua cōtra deū allegare nō poterūt. Deus em̄ ſciētiaꝝ dn̄s eſt. Re gu. ij. De his tribus ſi placet loqͥ Reqͥ re in ſermonē. Tunc videbunt filiū. Se cunda dominicā aduentus. De ſancto Uincentio Sermo. CXCVIII. Inceti dabo mā na abſconditū ⁊ dabo ei calcu lū candidū. ⁊ in calculo nomē nouum ſcriptū. qd̓ nemo ſcit niſi qͥ acci pit. Apo. ij. In his verbis oſtēdit dn̄s ꝙ ex merito vie confert̉ premiū patrie. Meritū aūt vie oſtendit in cōtrarioꝝ deuictione. cū dicit. vincenti. Sed p̄mi um patrie innuit in multiplici iocundi tatis ꝑceptione. cū ſubdit. Dabo māna abſcon. ⁊cͣ. H Contraria aūt q̄ ab oībus p̄miū patrie deſiderātibꝰ vincē da ſunt. ſunt tria.ſ. mūdus. caro ⁊ dia bolus. Hec tria apl̓us regna vocat re ſpectu malorū in quibus regnāt dicēs ad Hebreos. Sancti ꝑ fidē vicerūt re gna. Hec ſunt regna q ſub figura fili iſrl̓ tendētes ad terra ꝓmiſſiōis vicerūt de qͥbus in psͣ. Seon regē amorre oꝝ ⁊ og. re. ba. ⁊ oīa regͣ cha. Seon inter p̄tat̉ calēs. ⁊ ſigͣt diabolū qͥ adeo calēs

De ſancto Vincentio
eſt ꝙ alitus ſuggeſtionū ſuarū prunas fomitis noſtri ardere facit. Et apl̓s ad Ephe. vj. ſuggeſtiones ipſius ignea te la appellat. Hic ē rex amorreoꝝ.i. pctō rū. qꝛ ipſe eſt rex ſuꝑ omnes filios ſuꝑ bie. ¶ Og interp̄tat congregans. ⁊ ba ſan ꝯfuſio. ⁊ ſigt mundū ⁊ mūdanos qͥ nil intendūt niſi ꝯgregare paleā tꝑali um. Un̄ in Exo. v. Diſꝑſus ē ppl̓us ꝑ totā terrā egipti vt ꝯgregaret paleam. Quibus ⁊ ꝯfuſio cōuenit. qꝛ teſte apl̓o gloria eoꝝ in cōfuſione qͥ terrena ſapi unt. ¶ Chanaan interp̄tat̉ humilis vl̓ motus. ⁊ ſigͣt carnē que de hūili mate ria facta ē.ſ. terra. vel dicit̉ motus qꝛ ſꝑ mouet̉ ſpūi aduerſando. Huiꝰ regna ſunt qͥnqꝫ ſenſus corꝑis. ¶ Et qꝛ mūdꝰ caro. ⁊ diabolus in ſctīs regͣre cupiūt. ꝯtra eos diuerſa mouēt p̄lia: ¶ Primꝰ ſcꝫ caro pugnat voluptate vt maculet ſobrietatē. Propter qd̓ caro cōcupiſcit aduerſus ſpūm et ſpūs aduerſus carnē Un̄ Augꝰ. Nullū peiorē ſociuꝫ habeo ꝙͣ carne quā inhabito. mecū vult coro nari. ſed nō vult mecū decertare. O ca ro caro qͣre grauas aīaꝫ q̄ tibi moleſta nō eſt. nec tu effugies pena cū ipſa pa tiet̉ gehennā. Cōtra hūc hoſtē hortat̉ nos petrꝰ dicēs. Obſecro vos vt abſti neatis a carnalibꝰ deſiderijs q̄ militāt aduerſus animā. Hūc hoſtē Uincētiꝰ ſuꝑauit. qꝛ non ſolū carnis cura in deſi derijs nō fecit. veruētiā carnis naturaꝫ ꝑ patiētie inuertibilitatē exceſſit. ⁊ hoc qn̄ dixit. Uidebis me plꝰ poſſe dei v̓tu te dū torq̄or ꝙͣ ipſe qͥ torq̄s. Exemplu in ꝓmptuario. ca. ij. M¶ Scd̓us autē hoſtis. ſcꝫ mūdus. qͥ in maligno poſitꝰ ē. pugnat malignitate vt frangat fidei firmitatē. Pugnat aūt duabꝰ manibꝰ ſcꝫ dextra ꝓſꝑitatis. ⁊ ſiniſtra aduerſi tatis. ꝓſꝑis.ſ. alliciēs ⁊ aduerſis terrēs Hic e ioab qͥ amaſe mentū dextra tene bat qͣſi deo ſculās eū. ⁊ ſiniſtra mortem intulit. O quot ꝓſꝑa dacianus vincen tio ꝓmittebat vt a fide reſiliret. q̄ om̄ia ipſe cū apl̓o ph̓i. iij. arbitratus ē tanꝙͣ ſtercora vt xp̄m lucrificaret. Iteꝫ quot
aduerſa ei intulit que om̄ia ꝑ magnant̉ mitatē ſuꝑauit. attendēs illud Math. x. Nolite timere eos qͥ occidūt corpus et amplius nō hn̄t qͥd faciāt. ¶ Terciꝰ hoſtis ſcꝫ diabolus pugnat calliditate Un̄ ⁊ ſerpēti ꝯparat̉. Pretēdit em̄ pul cru caput ſed venenoſuꝫ. Bonū enim principiū ſepe ꝯſulit vt malū finē infe rat. De hoc ſerpēte ⁊ de capite eiꝰ dicit̉ Ecc̄. xxv. Nō eſt caput nequius ſuꝑ ca put colubri. Ex epluꝫ ca. ij. I. Huiꝰ ho ſtis aſtutias vincētiꝰ vicit. nō ſolū prin cipes ydoloꝝ qͥbꝰ diabolus ſuggerebat qualiter eum torquerēt deſpiciēdo. ſed etiā alios ab ydolorū cultura reuocan do. Et qꝛ ſic cōtraria vicit merito a vi ctoria nomē vincentius qͣſi p̄ſagio ha buīt. I ¶ Taliter aūt vincēti triplex p̄miū ꝓmittit dn̄s. vicꝫ māna abſcōdi tu. calculū candidū. ⁊ nomē nouū ſcri ptū. In quibꝰ triplex btītudo inſinuat̉ In māna deitatis ⁊ hūanitatis fruitio In calculo cādido corꝑis glorificatio In nomīe nouo ſcripto. ineffabilis di gnitatis ꝑceptio. ¶ Bn̄ aūt ꝑ manna diuinitatis ⁊ humanitatis delectabilis fruitio deſignat̉. qꝛ de māna d̓r ꝙ in ſa pore erat qͣſi ſimile cū melle. Per ſimi lā humanitas intelligit̉. qꝛ ſicut ſimila anteꝙͣ ad ſaporē ſuum ꝑueniat multis tunſionibꝰ ⁊ cōtritiōibus ad hͦ deducit̉ Sic hūanitas chriſti an̄ glorificationē ſuam qn̄ precipue delectabilis facta eſt multas tuſiones ⁊ contritiōes ſuſtinu it. Per mel aūt diuinitas innuit̉. Mel em̄ eſt dulce. mudificatiuū. cōſeruatiuū vltra modū ſumptuꝫ ledit. Sic diuini tas eſt dulcis. Un̄ psͣ. Dulcis ⁊ rectus dn̄s. Mundificatiua ē. qꝛ teſte yſa. iiij. Abluit ſordes filiaꝝ ſyon. Nemo eniꝫ peccata dimittit que ſunt ſordes ſpūa les niſi ſolus deus. Itē eſt cōſeruatiua Om̄ia em̄ ꝑ ip̄m ꝯſeruant̉ ineſſe. Und̓ Act.xvj. In ipſo viuimꝰ. mouemur et ſumus. Et ſic mel vltra modū ſumptū ledit. ſic īmoderata inquiſitio diuinita tis. Perſcrutator em̄ maieſtatis oppri met̉ a gl̓ia. Rōne gͦ ſaporis qͣſi ſimila

De ſancto Vincentio.
tum melle in manna diuinitatis ⁊ hu manitatis delectabilis fruitio promitti tur. quia ex contemplatiōe vtriuſqꝫ hec dulcedo fruitionis reſultat. Et dicit̉ hͦ manna abſconditū. qꝛ illa dulcedo exu perat omnē ſenſum. quia qd̓ oculꝰ nō vidit nec auris audiuit. ⁊cͣ. De hac de oīm bonoꝝ eſt ſolennitas facie ad faci em̄ deū ītueri. eiꝰ dulcedīe ſine faſtidio ſatiari. vt quē ſemꝑ hn̄t ſemꝑ habere velint eiꝰ viſiōe ſine defectu ꝑfrui. Ibi eſſe noſtrū nō habebit mortē. ibi noſſe noſtrū nō habebit errorē. ibi amare no ſtrū nō habebit offenſionē. Exempluꝫ ca. x. B. Et non ſolum hec beatitu do fruitiōis ꝓmittit̉. ſed etiā glorifica tionis corꝑis. ⁊ hoc in calculo cādido Calculus em̄ eſt lapis cādidus. paruꝰ et rotūdus. calcantibus duriſſimus. ſic̄ dicit yſidorus. Merito ergo ꝑ calculū corporis glorificatio deſignat. tum qꝛ lucidus in quo claritas. tū quia ſolidꝰ in quo impaſſibilitas. tum quia rotun dus ī quo agilitas. He ſunt tres dotes corꝑis que tangunt̉ in libro Sap̄. iiij. Fulgebūt iuſti in quo claritas. et tanꝙͣ ſcintille in arundincto diſcurrēt. in quo agilitas. ⁊ regnabunt ineternū. in quo īmortalitas ſiue impaſſibilitas. ¶ Pro mittit et terciū.ſ. dignitatē honoris. cū dicit. et in calculo nomē nouū ſcriptuꝫ Hoc nomē eſt ꝑpetuatio filiatōis. No em̄ erimus in patria vt ſerui. ſed vt fi lij. Habemus qͥdem in p̄ſenti vita hoc nomē ꝙ ſumꝰ filij. ſed non eſt cōfirma tum. Unde quotidie illud petimus cō firmari dicentes. Sanctificet̉.i. firmet̉ nomen tuum. Et ecce ꝓmittit̉ cōfirma tio nomis. qꝛ in calculo ſcriptū. id ē in glorificatiōe corꝑis. qꝛ in corꝑe glori ficato apparebit. ꝙ ve filij ſumus. Et bn̄ dicit̉ ꝙ nemo ſcit niſi qui accipit ꝓ pter glorificationis incōprehēſibilita tem. Oculus enim non vidit deus abſ qꝫ te. q̄ p̄paraſti diligētibꝰ te. yſa. lxiiij. Ad quod nos ꝑducat.
¶ De eodem. Sermo. CXCIX. quis mihi mi niſtrat me ſeqͣtur. ⁊ vbi ego ſū illic ⁊ miſter meꝰ erit. Ioh. xij. lectabili fruitione dicit Bern̄. Eterna ¶R Quia mīſtri alioꝝ dn̄oꝝ plꝰ ꝙͣ ip̄o rū dn̄i habēt de labore ⁊ minus de ho nore. chriſtus vt magis ad ſuum ſerui tiū alliciat on̄dit mīſtros ſuos minorē hr̄ę laborē ⁊ eqͣlem cū ipſo honorē. Ta li gͦ dn̄o qͥlibet libēter deſeruiret. Un̄ iu xta hoc tria facit dn̄s in p̄miſſis verbis Primo ſibi miniſtrandū oſtendit. cum dicit. Qui mihi mīſtrat. Scd̓o laboreꝫ miniſtri minorē ſuo innuit. cū dicit me ſequat̉. Tercio e qͣlem honorē ꝓmittit. cū addit. et vbi ego ſum illic et mīſter meus erit. ¶ Innuit ergo primo ſe talē cui eſt miniſtrādū cū dicit. qui mihi mi niſtrat. licet em̄ ml̓ti inueniant̉ in pn̄ti quibus eſt ſeruienduꝫ ſibi tn̄ potiſſime eſt miniſtranduꝫ. ⁊ hͦ triplici rōne. vicꝫ quia iuſtū. qꝛ vtile. et qꝛ honeſtū. De qͥ bus tribꝰ require in qͣrta dn̄ica aduen. tus ī ſermone. Sic nos exiſti. hō vt mi ni. xp̄i. L Scd̓o minorē laborē mi niſtri ſuo abore on̄dit. cū dic̄. Sequat̉ me. Uult qͥdē dn̄s vt ꝑ eandē viā labo ris ꝑ quā ipſe ambulauit mīſter ꝓꝑet. ſed nō vult vt mīſter in labore ip̄m an̄ cedat vel de pari ſecū currat. ſꝫ ſequat̉ ip̄m. Hoc ip̄m petrꝰ in Can̄. ij. īnuit cū dicit. Chriſtꝰ paſſus ē ꝓ nobis. vobis relinq̄ns exēplū vt ſeqͣmī veſtigia eius Triplex aūt veſtigiū on̄dit nobis btūs pe. ꝯſeq̄nt̓. q̄ xp̄s reliqͥt mīſtris ſuis vt ip̄m ſeqͣnt̉. vicꝫ innocētie. Un̄ dic̄ Qui pctm̄ nō fecit. nec inuētꝰ eſt dolꝰ in ore eiꝰ. Itē māſuetudīs ſiue patīe. Un̄ dic̄ Qui cū malediceret̉ non maledicebat cū pateret̉ n̄ ꝯmi. Itē ꝑfecte obediētie Un̄ dic̄ Tradebat aūt iudicāti ſe īiuſte Adeo em̄ pr̄i obediens fuit ꝙ etiaꝫ in iuſti iudicis īiurias n̄ declinauit. Qui gͦ miniſtrat mihi. ꝑ hec veſtigia me ſeq̄ tur. ¶ Primo ergo ſit miniſter immu

In conuer. Pauli.
nis a peccato. psͣ. Ambulās in via im macl̓ata hic mihi mīſtrabat. Un̄. j. ad thi. iij. Miniſtret crimē nullū habētes Tales em̄ vult dn̄s hr̄e miniſtros. Un̄ ad eph̓. jͣ. Elegit nos an̄ mūdi ꝯſti. vt ē. ſci.ſ. mēte. ⁊ īmaculati.ſ. corꝑe in ꝯſpe ctu eiꝰ.ſ. in recta intentōe. in caritate vt ſ. totū ꝓcedat ex amore. ¶ Iteꝫ mīſter chriſti exēplo eiꝰ dꝫ eſſe māſuetꝰ ad ſu ſtinēda vba ⁊ verbera. Un̄. ij. ad thi. ij Seruū dn̄i nō oportꝫ litigare ſꝫ māſue tū eſſe. Et. ij. Coꝝ. vj. In oībꝰ exhibea mus noſmetipſos ſic̄ dei mi. ī ml̓ta pa ciētia. Exēplū ca. vj. I. Itē exemplo chriſti miſter ipſiꝰ dꝫ eſſe obediens. psͣ. Miſtri eiꝰ qͥ facitis volūtatē eiꝰ. Et de ꝓmpto miniſtro dic̄. In auditu auris obe. mi. Talis em̄ miſter eſt nō ꝓcraſti nās. cui adhuc ſonꝰ p̄cepti ē in aure. et iā obedit ī oꝑe. Et nō ſolū deo dꝫ obe dire. ſꝫ etiā homī.i. p̄lato. Nec ſolū bo nis p̄latis ſed etiā diſcolis. exēplo chri ſti qͥ tradebat iudicāti ſe iniuſte. Quan tūcūqꝫ aūt in his ꝓfeceris ſiue labora ueris xp̄m nō an̄cedis ſed ſeq̄ris. Und̓ greg. Que laborē reputabit oneroſum qͥ ꝓ ſe filiū dei recolit crucifixū. Quicqͥd nobis tꝑalis afflictōis ꝓpinat aduerſi tas. nihil toleramus ſi inſpiciamꝰ quid biberit ad patibulū qͥ nos inuitat ad p̄ miū. Exēplū in ꝓmptuario ca. xij. P. M Et licet mīſter ſeqͣtur in labo re. eqͣlis tn̄ erit dn̄o in honore. Un̄ ſub dit. Et vbi ſum ego ibi ⁊ miſter meus erit. Sꝫ vbi es dn̄e. Ego inqͥt in altiſſi mis habito ꝙͣtum ad regni locū. Eccl̓. xxiiij. Itē in reqͥe opulēta ꝙͣtū ad cōui ctū. yſa. xxij. Ite in throni faſtigio ꝙͣtū ad ꝯſeſſum. psͣ. Thronus tuꝰ deus ī ſe culū ſecl̓i. O ꝙͣ magna eſt gl̓ia tua dn̄e Et rn̄det dn̄s. Illic ⁊ mīſter meus erit Illic inqͥt. qꝛ in eodē regni loco. Unde math.xxv. Uenite bn̄dicti pr̄is mei p̄ci. re. Ite illic. qꝛ in eodē mēſe ꝯuictu. Lu. xxij. Ut edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meā in regno meo. Qd̓ ē maiꝰ primo. Ite illic qꝛ in ipſiꝰ throni ꝯſeſſu. Apo. iij. Qui vicerit dabo ei ſedere mecuꝫ in
throno. Et hoc eſt maximū. Adapta qͣ liter beatꝰ vincētius miſter chriſti fide liter ꝑ p̄dicta veſtigia dn̄m ſubſecutꝰ ē et p̄dictu honore aſſecutus. In cōuerſione ſancti pauli. Sermo. CC. AAs electionis eſt mihi iſte vt portet nomē meū. Actu. ix. N Hec v̓ba dn̄i ad cōmendationē ſancti pauli ſunt ꝓ lata. In qͥbus duo oſtēdit. Sācti pauli cōuerſionē. cū dicit. Uas electōis mihi eſt iſte. Et alioꝝ ꝑ ip̄m inſtructionē. cū dicit: vt por. no. m. co. ge. ⁊ re. ⁊cͣ. ¶ Cir ca primū.ſ. circa ꝯuerſionē tria oſtēdit dn̄s. Primo p̄uenientē dei miſeratiōeꝫ cū dicit. electōis. Scd̓o in ipſo mox gr̄e plenitudine. ꝓpter qd̓ dic̄ eū vas. Ter cio officij eius auctoritate. cū dicit. mi hi eſt. ¶ Bene cū dicit dn̄s vas electio nis notat̉ preuenies ꝯuerſionē dei mi ſeratio. Ipſe em̄ an̄ ꝯuerſione fuit vas cōtumelie ꝑſequēs eccleſia dei. ⁊ quidē vas aptū in interituꝫ. ſed deus miſcd̓ie ſuſtinuit ip̄m in ml̓ta patiētia. imo qd̓ plus eſt. cū abūdanter exiſtens emula tor paternaꝝ traditionū p̄ ceteris ꝯ ſal uatorē ſe erigeret a dei miſcd̓ia ex cete ris ꝑſecutoribus ē electus. Unde ⁊ ipſe paulus nō ſibi ſua cōuerſionē ſꝫ poti deo attribuit dicēs. ad Thi. j. Qui pri mo fui blaſphemꝰ ⁊ ꝑſecutor. miſcd̓iaꝫ dei ſum ꝯſecutꝰ. O ꝙ ꝯmendabilis eſt hec dei miſeratio. Hec em̄ ex ꝑſecutori bus paulū ſeuiſſimuꝫ elegit. et electum mox ī eccīe ſue ꝓpugnacl̓o poſuit. Hec vicijs defedata nō reſpuit. ſic̄ ptꝫ ī ma ria magdalena q̄ etiā oīm apl̓oꝝ merū it eē apoſtola. qꝛ prima oīm videre me ruit reſurgētē. Hec ſtulta ⁊ īfirma mu di elegit ſpretis fortioribꝰ. ſic̄ patꝫ ī pe tro piſcatorē. que ꝯtēptis regibꝰ ⁊ prici pibꝰ eccīe ſue pͥncipē ꝯſtituit. Et vt bre uiter ꝯcludā. hic ē finis ⁊ prīcipiū oīm oꝑmd̓i. qꝛ miſeratōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Sic gͦ in electione pauli miſeratio

In couer.ſ. Pauli.
dei on̄dit̉. ¶ In hͦ aūt ꝙ dr̄. vas oſtēdit dn̄s in ipſo gr̄e plenitudinē. Reſpectu em̄ gr̄e ꝗ in ꝯuerſiōe repletus fuit dicit̉ vas. Que gre plenitudo in actibꝰ apl̓o rū innuit̉. vbi dr̄ ꝙ mox poſt ꝯuerſionē repletus ſpūſctō ītrabat in ſynagogas affirmas xp̄m eſſe deū. Un̄ ip̄e fuit illd̓ vas de quo Ecc̄. l. dr̄. Uas auri ſoliduꝫ ornatū oī lapide p̄cioſo. Aureū fuit ꝑ ſapiam. j. Coꝝ. ij. Sapīam loqͥmur int̓ ꝑfectos. ⁊ ſi imꝑitus ẜmone nō tn̄ ſcīa Ite ſolidū fuit. qꝛ decoctꝰ fuit igne tri bulationis. Coꝝ. xj. Ter v̓gis ceſus ſū ⁊cͣ. Itē ornatū fuit oī lapide p̄cioſo.i. gra naͣli ⁊ meritoriā. ij. Coꝝ. x. Hebreꝰ ſum. in quo notat gr̄aꝫ naͣlem. iſraelita ſū. in quo notat meritoriā. Itē ornatū fuit hͦ vas ꝑ bona diſpoſitionē. qꝛ ꝓfū dū fuit ꝑ huilitatē. Ego inqͥt ſū mimus apl̓oꝝ. Latū ⁊ amplū ꝑ caritatē. Coꝝ. vij. Os meū ptꝫ ad vos o chorinthi. psͣ Dilatatū ē cor meū. Itē md̓m ꝑ v̓gini tatē. Un̄. j. Coꝝ. vij. De v̓ginibꝰ loquēſ ait. Uolo oēs hoīes ſil̓es mei eſſe. In nuit gͦ dn̄s ⁊ ſuā miſeratōꝫ ⁊ pauli gr̄e plenitudine cū dicit eū vas electionis. ¶ Sꝫ tercio on̄dit officij ad qd̓ electus erat aucͣtem. cū ſubdit. mihi eſt iſte.i. lo co mei. Fuit em̄ legatꝰ a latere ſūmi pō tificis miſſus.i. xp̄i. De quo ipſe in epl̓a ad Hebre. ix. ſcribit. Xp̄s aſſiſtēs pon. fu. bo. Et tato in aucͣtate cōmendabili or ꝙͣto in electiōe ⁊ miſſione gl̓ioſior. Alij em̄ a pli adhuc ſūmo pontifice in veſti qꝰ ẜm zachariā ꝓph̓am ſordidis exn̄te.i. in corꝑe adhuc mortali ⁊ paſſi. bili electi ⁊ miſſi ſunt. Paulꝰ v̓o poſtꝙͣ ſūmus pōtifex poſt reſurrectione taber naculū nō manufactū introiuit. ⁊ veſti bus honoris indutus fuerat. ab ipſo raptū eſt vocatus. Un̄ cū paulus ꝯſpe ctui ipſiꝰ aſſiſteret archana ſibi celeſtia reuelas. vicariū ſuū ad gētes ip̄m dele gauit. Un̄ ipſe coꝝ. ſcribēs dicit. Lega tione fungim̄ ꝓ xp̄o reconciliamī deo. Bonus legatꝰ ⁊ fidel̓ qͥ nō auꝝ vel ar gentū ſittiebat. ſꝫ tantū hoīm cū deo re cōciliationē. OO ꝙͣſubdita ⁊ mirabilis mutatio dextre excelſi. qꝛ ille qͦ ſūmi potificis iudeoꝝ legatus effectus fuerat ī crudelitatē hoīm. mox ꝯuerſus effectus eſt legatus ſūmi pōtificꝭ celoꝝ in ſalutē ⁊ inſtructionē eorundē. Qua inſtructionē innuit dn̄s cū ſtatiꝫ ſubdit vt portet nomē meū corā gentibꝰ ⁊ re gibus ⁊ filijs iſrl̓. Qd̓ ⁊ vere fecit. por tauit eī nomē xp̄i corde ore ⁊ oꝑe. Cor de ꝑ iugē meditationē. Un̄ ⁊ diſcipulis ſuis idē p̄cepit dicēs. portate deū ī cor de ⁊ corꝑe vr̄o. Itē portauit in ore. ⁊ hͦ ꝑ frequentē p̄dicationē. Un̄ Eoꝝ. j. diē Predicamus xp̄m dei v̓tutē. Itē por tauit in oꝑe. ⁊ hͦ ꝑ paſſiōis xp̄i repn̄ta. tionē. Un̄ ad Gal̓. viij. Stigmata ieſu in corꝑe meo porto. ⁊ hͦ triplici mō por tauit corā tribus generibus hoīm.ſ. co rā gentibꝰ.i. greq̄ qͥ tunc gentilit̓ viue bant. corā regibus.i. romanis. qui tūc vniuerſū mundū regebāt. corā filijs iſrl̓ i. iudeis. qͥ tūc qͣſi ſoli deū videbat. Ip̄e em̄ fuit titulus paſſionis xp̄i qͥ ſcriptus fuit lr̄is grecͥ. latinis ⁊ hebraicꝭ. ꝙͣtū ad tria p̄dicta genera hoīm. Un̄ ⁊ his tri bus generibꝰ hoīꝫ. oēs epl̓as ſuas ſcri pſit. Prima ē ad romanos. vltima ad hebreos. medie om̄s ad grecos. Cora quibꝰ oībus tādiu nomē xp̄i portauit quouſqꝫ ab ip̄is ꝓ noīe xp̄i vitā tꝑali ꝑ uatꝰ fuit. ⁊ eterna īueīt. Ad quā nos ꝑ. De eodē. Sermo. CCI. Cce nos reiiqui mus oīa ⁊ ſecuti ſumus te. qͥd gͦ erit nobis. Math. xix. P ¶ Quia be atus petrus pl̓aliter hec vba ꝓpoſuit. ꝑ pendit̉ nō ſolū ꝑ ſe ſꝫetiaꝫ ꝓ ſibi ꝯſil̓ibꝰ hec v̓ba ꝓtuliſſe. In quibꝰ tria comen dabilia tangunt̉. vicꝫ mali deſerti cum dicit. Ecce nos reliquimus oīa. ſupple mala. nō em̄ bona. ſꝫ mala ſunt relinq̄n da. Scd̓o notat̉ boni agreſſio. ibi. ⁊ ſe cuti ſumus te. Nil em̄ melius ꝙͣ ſequi dūm. ſicut dicit̉ Ecc̄. xxiij. Tercio ſubdi tur pro vtroqꝫ mercedis exquiſitio ibi. Quid gͦ erit nobis.i. quid inde erit no

In conuer.ſ. Pauli.
bis p̄mij. Et bn̄ primo notat̉ mali de ſertio poſt bōi aggreſſio. qꝛ teſte gregͦ. bonū meritorie nō agit̉ niſi pͥus malū deſerat̉. Un̄ psͣ. primo dicit. Declina a malo. ⁊ poſt. fac bonum. Sꝫ notandū ꝙ innuēdo mali deſertionem innuit ſe apl̓s in cuiꝰ ꝑſone legit eccl̓ia hec v̓ba nō vnū malū ſꝫ plura reliquiſſe. Reliqͥt em̄ apl̓us. ſua ſuos. ⁊ ſeip̄m. Reliquit ſua.i. tꝑalia. Un̄ dicit ad Phil̓. iij. Oīa arbitratus ſū vt ſter. vt xp̄m lucrifacerē Itē reliquit ſuos.i. ꝑentes. Un̄ dicit ad Gal̓. j. Cū aūt cōplacuit ei qͥ me ſegre. ex v. m. m. ꝯtinuo nō acquieui carni et ſanguini.i. ꝑentibus carnalibꝰ ⁊ ꝓpin quis. Itē reliquit ſcip̄m.i. ꝓpriā volun tatē. ⁊ hͦ cū dixit. On̄ qͥd me vis facere q. d. patus ſū voluntate meā volunt ati tue ſubd̓e. ¶ Bn̄ aūt beatus paulus qꝛ xp̄m ſeqͥ voluit prio reiecit tꝑalia. qꝛ ſic̄ dicit Ber. ip̄a ſūt onus. Un̄ nudū xp̄m qͥ exultauit vt gygas ad curendā viam oneratus ſequi nō potuiſſet. Un̄ ſi ipſa nō deſeruiſſet ab eis ne xp̄m ſeq̄ret̉ tāꝙͣ a laqueo detentus fuiſſet. Un̄ iob. xxiij de auaro. Detinebit̉ planta eiꝰ.ſ. auari laquēo. ⁊ exardeſcet ꝯͣ eū ſitis. Iſte ē la queus cū quo dyabolus venat̉ auaros Un̄ ad Thi. vj. Qui volūt diuites fie ri inci. in t. ⁊ in la. dyaboli. Quādurus laqueus ſint diuitie ptꝫ in adoleſcente. Io. xix. Cuius pedē.i. affectū cū ſalua tor noſter v̓bis ſalutaribꝰ qͣſi quibuſdā inſtrumētis euoluere voluiſſet nō ꝓfe cis. Abijt ille ſicut legit̉ Math. xix. tꝑa libus ligatus triſtis poſt v̓ba ſaluatorꝭ erat em̄ hn̄s multas poſſeſſiōes. Unde penſate frēs in ꝙͣto ꝑiculo ſunt qͥ ml̓tis tꝑalibus ſūt irretiti. ⁊ maxīe quibꝰ tꝑa lia tranſierunt in affectum cordis. Pro quo btus paulus ne ab ipſis illaquea ret̉ oīa ſua reliquit. Exemplū. c. ix. I ¶ Reliquit etiaꝫ ſuos.i. ꝑentes. qꝛ poſt vocationē ꝯtinuo nō acquieuit carni ⁊ ſanguini. Legerat em̄ tanꝙͣ legiſꝑitus illud ꝓpheticū obliuiſcere po. tuū ⁊ do mū patris tui. Aliter em̄ euāgeliū tāꝙͣ vas electōis ad alioꝝ inſtructionē por
tare nō potuiſſet. Un̄ Exo. iiij. moyſes cū ꝓ eductiōe filioꝝ iſrl̓ a dn̄o mitteret̉ ⁊ ipſe cū vxore ⁊ filijs ꝑgeret. angelus euaginato gladio ſibi in via reſtitit. Diſplicebat em̄ dn̄o ꝙ ad tale officiuꝫ cū vxore ⁊ filijs ꝑgeret. Pro quo moy ſes matre cū filijs domi dimiſit. Un̄ be atus hiero. ꝓpter ſpūale exercitiū docet parentes ꝯtenendos eſſe dicēs. Licꝫ pa ter in limine iactat. ꝑ calcatū ꝑge pr̄eꝫ ſiccis oculis ad vex illum crucis euola. Eemplū. c. xvij. A. ¶ Item reliquit ſe ip̄m.i. ꝓpria voluntate qn̄ dixit Act̉. ij. Dn̄ quid me vis facere. Aliter em̄ no potuiſſet ſequi xp̄m. qͥ dicit in euagelio Lu. ix. Si qͥs vult poſt me venire ab. ſe metip̄m. Propria volūtas ē guberna culū totius hoīs. Un̄ dicit anſhelmus Quicqͥd faciūt alij ſenſus totū eſt īpu tandū volūtati. Un̄ bn̄ dicit Ber. Tol le ꝓpriā voluntatē ⁊ infernus nō erit Sic gͦ btūs paulus nociua deſeruiſſe on̄dit̉ cū de ipſo illud beati petri legit̉. Ecce nos reliquimus oīa. Q Sꝫ qꝛ nō ſufficit ad ſalutē mala deſerere ni ſi ſequat̉ ⁊ bonū facere. iō cōſequente boni aggreſſionē innuit cū dicit. Et ſe cuti ſumus te. Qd̓ eſt ꝑfectoꝝ. ſicut dic̄ Hiero. Nihil em̄ ꝑfectius ⁊ vtilius ꝙͥ ſequi dn̄m. Un̄ Ecc. xxiij. Gloria mag ē ſequi dn̄m. ſic canis venaticus ſequi fera. Un̄ ſpōſa in cant̉. viij. Sil̓is eſto dilecte mi capree hynnuloqꝫ ceruoꝝ ⁊c̄ Canis venaticus a ruſtico cane diſcer nit̉ ꝑ tria. qꝛ circa ylia ⁊ lūbos gͣcilis in quo ꝯtinentia. Lu. xij. Sint lubi vr̄i p̄ cincti. Os magnū in quo deſiderij ma gnitudo.ſ. circa eterna. Aures latas ⁊ flexibiles in quo obediētie ꝓmptitudo psͣ. Audi filia ⁊ vide ⁊ inclina aurē tua ⁊cͣ. Itē psͣ vt iumentū factus ſū apud te Iumentū nō recalcitrat. ſꝫ eque portat ſaccū cū fimo ſicut cū muſcatis. Et tl̓is canis ꝑ tria inſequit̉ capreā vel hynnu lū ceruoꝝ. ad veſtigiū pedū. ad odorē. ⁊ ad ſāguinis cruorē. Ad hec tria apl̓i ſecuti ſūt dn̄m. ⁊ nos ſeqͥ debemus. Et qͥd eſt veſtigiū pedis niſi exemplū oꝑis

In conuer.ſ. Pauli. 3
Qui em̄ dicit ſe in xp̄o manere dꝫ quē admodū ille ambulauit ⁊ ipſe ambula re.ſ. in hūilitate caritate ⁊ hmōi. Item ad odorē etiā debemus ſeqͥ.ſ. bn̄ficioꝝ. Cant̓. j. In odore vngentoꝝ tuoꝝ cur. Ungenta xp̄i. bn̄ficia xp̄i. qͥ quidē infi nita ſūt. Itē ad veſtigiū ſanguīs debe mus ſequi. Ipſe em̄ ſex vicibus ſangui nē ꝓ nobis vt ſequerem veſtigia eiꝰ fu dit. Primo in circūciſionē. Secūdo in or̄one. Tercio in flagellatiōe. Quarto in coronatiōe. Quinto in crucifixione. Sexto in lancee ꝑforatione. Sed tria ſunt q̄ canis ſequela intercipiūt in tribꝰ p̄dictis. Prinū eſt puluis qͥ oꝑit pedum veſtigiū. ꝑ quē ſignificat̉ abudātia tꝑa liū. q̄ multū impediūt ſequi xp̄m. Exē plū de adoleſcente qͥ ſequi noluit. qꝛ ml̓ tas habuit poſſeſſiōēs. Itē pluuia de ſet veſtigiū cruoris ꝑ quā ſignificāt̉ de ſicie carnales qͥ delicie delant memoriā paſſionis xp̄i. Itē odorē fere quē hꝫ ca nis facit ꝑdere odor floris albe ſpine. ꝑ quā intelligit̉ honor ⁊ gl̓ia huiꝰ mūdi. q̄ ſicut flos cito decidit. ⁊ tn̄ intercipit odorē bn̄ficioꝝ xp̄i q̄ nunc exhibet ⁊ in futuro plenius exhibebit. Qui em̄ flo ris ſpinc odori intendūt.i. glorie hui mūdi. odorē capree ſiue hynnuli.i. xp̄ amittūt. Et ꝓpt̓ hͦ apl̓i vt xp̄m ſine im pedimēto ad p̄dicta tria ſequi poſſent tria p̄dicta īpedimenta penitus relique rūt.ſ. diuitias. delicias. ⁊ honores. ⁊ ſe cuti ſūt dn̄m. ⁊ maxīe talē dn̄m qui ſe quētes ſe. ꝓtegit. regit. ꝯſolatōibus refi ꝓmiſſionibus allicit. Protegit dico ſeq̄ntes ſe. ne.ſ. eos aduerſa ſuꝑent. Un̄ ꝓuer. ij. Qui ꝓtegit gͣdientes ſimplicit̓. De hac ꝓtectione gl̓iabat̉ dauid. On̄s inqͥt ꝓtector meꝰ. a quo trepidabo. Itē ſeqͥntes ſe regit. ne.ſ. a viā cepta deuiēt Un̄ ꝓuer iiij. Oucā te ꝑ ſemitas equi tatis. Et in libra Sap̄. viij. dr̄. Iuſtum deduxit dn̄s ꝑ vias rectas. Itē ſeq̄ntes ſe ꝯſolationibus reficit. ne.ſ. eos onus itinerꝭ gͣuet. Un̄ psͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ in cor. m. ꝯſo. t. leti. aī. m. Itē ſeq̄ntes ſe ꝓmiſſiōibus allicit. vt.ſ.
alacrius feſtinet. Un̄ in Math. xj. Ue nite ad me om̄es qͥ lab̓oratis ⁊ onerati eſtis ⁊cͣ. De his qͣtuor Ber. Si ꝯſiſtāt aduerſū me caſtra nō timebit̉ cor meū. qꝛ ꝓtector in eꝰ fortis. ꝙͣtū ad primū gu bernator ſapiēs. ꝙͣtū ad ſecūdū. ꝯſola tor clemēs. ꝙͣtū ad terciū. remunerator affluēs. ꝙͣtū ad qͣrtum. Et poſt ſubdit. Securus gͦ in eū oēꝫ ſollicitudinē meā ꝓijcio: cuiꝰ potentia nō frangit̉. ſapīa nō fallit̉. mīa nō fatigat̉. affluentia nō eſtimat̉. Hūc gͦ ⁊ tale dn̄m apl̓i ſt̓ ſecuti R¶ Sꝫ qꝛ mali deſertio ⁊ bōi aggreſ ſio meret̉ p̄miū. mox p̄miū exquirit̉ cū ſubdit. Quid gͦ erit nobis. Et dn̄s pre miū taliū on̄dit. cū ſubdit. In regenera tiōe cū ſederit fi. ho. in ſe. ma.ſ. ſe. ⁊ vos iudi. ⁊cͣ. Qd̓ p̄miū in tribus on̄dit dn̄s ꝯmēdabile. Prīo in corꝑis gl̓ificatiōe quā innuit cū dic̄. In regnatiōe. hec eī regeneratio ē coꝑis gl̓ificatio. quā ꝓmi ſit in Math. xiiij. Fulgebūt iuſti ſic̄ ſol. Itē cōmendabile eſt ex laborꝭ reiectiōe quā innuit cū dic̄. Sedebitis.i. ab oī la bore qͥeſcētis. ſic̄ ꝓmiſit in Eſa. xxxij. di cens. Sedebit ppl̓us meus in taberna culis fiducie in reqͥe opulēta. Itē ꝯmē dabile eſt ex dignitatis ꝑceptiōe. quam innuit cū ſubdit. Iudicātes. O ꝙͣta di gnitas pauꝑibus xp̄i erit. qͥ ip̄m ſunt ſe cuti. qn̄ aſſeſſores xp̄i facti. nō tm̄ reges ſꝫ etiā īꝑatores iudicabūt. Iudicabunt eī natōes ⁊ dn̄abūt̉ ppl̓is. ſicut dr̄ in li. Sap̄. iiij. Et poſtea regͣbūt ineternū. Exemplū. c. iiij. O. Ad qd̓ no ꝑducat De eodē. Sermo. CCII. Idelis ſermo ⁊ oī acceptiōe dignꝰ. qꝛ ieſus xp̄s ve nit in huc md̓m pctōres ſaluos facere quoꝝ primꝰ ego ſū. j. ad Thi. j. Si qͥs ẜuus ſeuū dn̄m hn̄s que timeret gͣuiter delinq̄ret in ip̄m. ⁊ aliqͥs veniēs nūciaret ſibi eundē dn̄m iam manſue tatū ⁊ ꝑ oīa benignū effectū. O ꝙͣfide lis eſſꝫ ẜuo hͦ ẜmo ⁊ oī acceptōe dignꝰ Sic etiā pctōri cuilibꝫ fidelis ē ẜmo ad

De ſancto Iohāne.
audiendū ⁊ oī acceptōe dignus. qꝛ xp̄s qui olim fuit ſeuus pctōribus māſueta tus venit pctōres ſaluos facere. Un̄ ẜꝫ hͦ in p̄miſſis v̓bis pn̄t notari tria. Pri mū eſt xp̄i ꝯ pctōres ante aduentū ſeut cia. Pro cuiꝰ abſentia dr̄ pctōribus. Fi delis ẜmo ⁊ oī acceptiōe dignꝰ. Scd̓m eſt xp̄i in aduentu ad pctōres clemētia qꝛ venit pctō. ſal. fa. quibus olim infen ſus fuit. Sꝫ terciū eſt ip̄us clemētie eui dentia. quā tagit. cū ſubdit. quoꝝ ego pͥ mus ſum. ¶ Quantū gͦ ad primū vt a pctōribus ẜmo fidelis ⁊ oī acceptione dignꝰ indicet̉. xp̄i ſeuicia ꝯͣ pctōres an̄ aduentū demoſtret̉. Adeo em̄ tūc pec catorē ꝑſecutus ē vt nullus ei locus tu tus eſſꝫ. nec in celo. nec in paradiſo. nec in mūdo. In celo vt ptꝫ in lucifero. quē ꝓpter pctm̄ deiecit de tanta altitudine in tantā ꝓfunditate. de tāta pulcritudi ne in tantā deformitatē. de tanta felici tate in tanta infelicitatē. O ꝙͣm agͣ vi. det̉ fuiſſe ſeuiciā. qꝛ ꝓ vno cogitatū ſuꝑ bie ſic ip̄m mox deiecit ꝙ nec ei ſpaciuꝫ vniꝰ hore ad penitendū dedit. De quo caſu Eſa. xiiij. Quo cecidiſti de celo lu cifer ⁊cͣ. Itē in ꝑadiſo qn̄ primos ꝑen tes ꝓ vnius pomī auaricia ſine dilatio ne ⁊ ſine pnīe exhibitiōe de ꝑadiſo eie cit. Oc quo in Gen̄. ij. Ite in mudo qn̄ ꝓ quorunda hoīm luxuria totū mūdū aqua diluuij deleuit. In prīo gͦ puniuit ſuꝑbia. In ſcd̓o auariciaꝫ. In tercio.ſ. in md̓o luxuria. In his tribus pendet om̄e factū ſibi ꝯriū. qꝛ ſicut dicit ioh̓es in prima Can̄. ij. Om̄e qd̓ eſt in md̓o aut eſt ꝯcupiſcentia carnis. ecce luxuria aut ꝯcupiſcentia oculoꝝ. ecce auaricia. aut ſuꝑbia vite. ecce ſuꝑbia. Hec tria gͦ qͣſi genus oīm maloꝝ inuenitur dn̄s in veteri teſtamēto acriter puniuiſſe. Nā her ⁊ anon in gen̄. ꝓpter luxuriā occi dit. In ioſue ꝓpt̓ auariciā nachor lapi dauit. Et in Eſa. ꝓpt̓ ſuꝑbiā exercituꝫ ſennacacrib incinerauit. ⁊ nabucho. in pecudē cōmutauit. T¶ Sꝫ ecce fide lis ẜmo ⁊ oī acceptione dignus pctōri bus. qꝛ ieſus xp̄us qui ſic videbat̉ pctō
res ꝑſequi ex ſeuicia. venit pctōres ſal uos facere ex clemētia. Propter quam ſaluationē peccatoꝝ medicū ſe vocat. Math. ix. Non eſt opus valentibus medicus.ſꝫ. ma. ha. Et Aug. Magnus venit medicus. qꝛ magnus vbiqꝫ iace bat egrotus; Et qꝛ clemēs fuit medicꝰ clementer venit pccōres ſaluos facere. Uenit em̄ cū pixide corꝑis ſui qua ve lut verus vnguentarius ꝯfectis ex om̄i bus ſpēbus ꝑadiſi pigmnentis repleue rat vt eas in hunc mundū ad infirmos reportaret. de cuiꝰ plenitudīe poſt aꝑti onē pixidis. nos oēs accepimus. ſic̄ di cit Io. j. Sicut em̄ v̓tus medicine non ſentit̉ niſi in aꝑtione pixidis. ſic in aper tiōe pixidis hꝰ ex v̓tute medicine totus mūdus curatus fuit. ita ꝙ ille qui pixi dem prīo aꝑuit v̓tutē ſenſit.ſ. longius tradit̉ em̄ cecus an̄ fuiſſe ⁊ tunc illūia tus. Et hanc medicina ꝯfecerat medi cus qui ſeip̄m curauit tercia die a mor tuis reſurgendo. Hic eſt medicus qͥ eſt honorādus ꝓpt̓ ipſius magna clemen tiā quā on̄dit ꝓpter nr̄am multimodaꝫ infirmitatē. Quis em̄ medicoꝝ eſt tāte intelligētie vt gͣuiter infirmū ſine infir mi ꝑpeſſione curaret. aut ſi hͦ nō poſſet tūc illud qd̓ infirmus pati deberet ꝓ in firmo ſuſtineret. Ecce nr̄ clemēs medi. cus vtrūqꝫ fecit. Hūanū em̄ genus ſine ipſius ꝑpeſſione ſanauit. imo qͣtuor p̄ci pua q̄ a medicis infirmis īponunt̉ ipſe infirmo cōpatiēdo in ſeipſo ꝓ infirmo ꝑtulit. vicꝫ longā dietā ẜuādo. qͣdragin ta em̄ dibus ⁊ noctibus ieiunauit. Itē ſudorē ſanguinis ꝑ totū corpus ſudan do ita ꝙ in terra defluxit. Itē potiōem amara ſum̄do. vinū.ſ. myrratū. ⁊ acetū cū felle mixtū. Ultimo minutionē durā patiendo. ⁊ hͦ nō in vna vena. ſꝫ in ma nibus ⁊ pedibus ⁊ in latere. Uere du ra minutio. qꝛ duro flebotomo.ſ. lācea ⁊ clauis. quibꝰ impij minutores nō ex ignorātia ſꝫ ex ſeuicia prius foderūt ꝙ ꝑcuſſerūt. iuxͣ illud psͣ. Foderūt manus meas ⁊ pedes meos. Et ex hac ſangul nis minutiōe infirmus prīo curatꝰ fuit

Qe purificatione.
qd̓ ip̄e medicus on̄dit ſub qͣdā ſil̓itudīe dicens ꝑ ꝓph̓am. Sil̓is factꝰ ſū pelli cano. Hec auis cum pullos ſuos. eo ꝙ ipſam de nido detrudere volūt occide rit poſtea ꝓ puerꝭ dolens roſtro ſuo la tus ſuū aperit. n̄ pulli ex ſanguinis v̓tu te quo reſperſi fuerint reuiuiſcunt. Sic deus cū ada ⁊ euā qͥ pulli ſui fuerunt ꝑ creationē ⁊ de nido paradiſi qͣi ip̄m de trudere vellent. ſil̓itudinē de itatis raꝑe cupientes. ipſos occidit ſcꝫ morteꝫ cor poraleꝫ ⁊ ſpūalem infligendo. ⁊ latere aꝑto in paſſione ſanguīs v̓tute nos vi uificauit. Un̄ ad Eph̓. j. In quo hem redeptione ꝑ ſanguinē. Sic gͦ tāꝙͣ cle mens medicus venit pcōres ſaluos fa facere. Exemplū. c. xj. B. U ¶ Sed huiꝰ clemētie euidentiā innuit. cū ſub dit. Quoꝝ ego primus ſū.i. de p̄cipuis pctōribus quos curauit. Ne em̄ nos ī firmi peccatis de medici deſperaremus ſanatiōe in ſignū ⁊ in euidentiā clemē tie ſue de qͣlibet gͣui pctōꝝ infirmitate curauit aliquos. Sicut de luxuria cura uit maria magda. De auaricia matheū teloneariū. De ſuꝑbia ⁊ faſtu paulū ec cleſie ꝑſecutore. Propter qd̓ paulus di cit quoꝝ.ſ. pctōꝝ ego primus ſū. Quia gta efficax ⁊ clemes eſt medicus ade a amus ⁊ nos frēs ꝙͣtūcūqꝫ p̄dictis pec catis debilitati cū fiduciā ad thronum clemētie eiꝰ. Potens ē em̄ ⁊ nos ſalua re in pn̄ti. ſic̄ ⁊ ipſos ſaluauit. a culpa. ⁊ in futuro a miſeria collocādo in pr̄ia vbi ⁊ ipſos collocauit. Qd̓ nobis p̄ſta. In purificatione ſct̄e Ma rie ꝟginis. Sermo. CC III Latim veniet ad templū ſanctū ſuū dn̄ator queꝫ vos q̄ritis ⁊ angelus teſtam̄ti quē vos vultis. Mal̓. iij. A ¶ In his verbis ꝓph̓e ⁊ hodierne epl̓e duo nobis tan gunt̉. vicꝫ ſaluatorꝭ venerabilis aduen tus. cū dic̄. Statī veniet ad tēplū ſctm̄ ſuū dn̄ator ⁊ angelus teſtam̄ti. Et ſctō rū patꝝ circa ipſius aduentū ineffabil̓
affectus. cū dic̄. Quē vos q̄ritis ⁊ que vos vultis. Loquit̉ em̄ ſctīs pr̄ibus qͥ ipſiꝰ aduentu toto corde deſiderabant Uere venerabilis ſaluatorꝭ aduentꝰ ſi penſet̉ ꝑſona venientis ⁊ locus. Nam ꝙͣtū ad ꝑſonā venerabilis eſt ipſius ad uentꝰ ꝓpt̓ aduenientis īmenſitatem. qꝛ dn̄ator ⁊ angelus teſtam̄ti. Quātū ad locū venerabilis eſt ꝓpt̓ loci ꝯgruitatē qꝛ veniet ad templū ſctm̄ ſuū. Uolens gͦ ꝓph̓a innuere ſaluatorꝭ venerabilem aduentū ꝙͣtū ad primū.ſ. ꝙͣtū ad ꝑſonā on̄dit tripliciter venientis īmenſitateꝫ qꝛ vere īmenſa venietis ſublimitas. qꝛ dn̄ator. īmenſa hūilitas. qꝛ angelus.i. nūcius. magna hūilitas. qꝛ ipſe dn̄ator voluit eſſe nūcius. Item īmenſa vtili tas. qꝛ nūcius nō ꝑue rei ſꝫ magne. qꝛ te ſtam̄ti. qd̓ ꝙͣmagnū ſit patebit in ꝓſecu tione. Eſt gͦ īmenſa venientis ſublimi tas. qꝛ dn̄ator. Gn̄ator em̄ ꝓprie dr̄ qͥ a nullo ſꝫa quo alij dn̄ium hn̄t. qd̓ ꝓprie ſoli deo ꝯuenit. Non eſt em̄ ptās niſi a deo. Ro. xiij. In hͦ gͦ ꝙ venienteꝫ ſalua torem dn̄atorem aſſerit manifeſte ip̄m eſſe deū on̄dit. Un̄ glo. Gn̄ator. qꝛ ꝯīm creator. In cuius ſignū ſic̄ dicit Gre. oīa elem̄ta ſibi ob ſequiū p̄ſtiterūt. Ce li obſequiū tāꝙͣ dn̄atori ſuo p̄ſfiterunt cū in ortu ſuo ꝓtinus ſtellam miſerūt. Mare obſequiū p̄ſtitit cū ſub plantis eiꝰ ſe calcabile p̄buit. Terra obſequiuꝫ p̄ſtitit cū tꝑe paſſionis eius monumēta. aꝑta ſunt ⁊ petre ſciſſe ſunt. qͣſi iniuriaꝫ dn̄atoris ſui ſuſtinere nō valentes. In fernus obſequiū p̄ſtitit. qꝛ eos quos ab antiquis tꝑibus tenuerat ip̄o veniente reddidit. Intuemini gͦ cariſſimi ꝙͣmm menſe ſublimitatis ſit cui om̄e genu fle ctit̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Nec miꝝ. qꝛ eſt oīm dn̄ator. ¶ Conſeqͣnter. on̄dit̉ eius hūilitas. qꝛ angelus.i. nūci us. qd̓ factus eſt ꝑ hūanitatis ſuſceptio nem. Hāc em̄ īmenſaꝫ dn̄atoris huilia tiōem vocat apꝰ exinanitionem. Phil̓. ij. Exinaniuit inqͥt ſemetip̄m for. ẜui ac cipiens. Uere exinaniuit qꝛ dn̄ator fy ctus eſt ẜuus. excelſus factus eſt hūilis

In conuer.ſ. Pauli.
īmenſus factus ē localis ſimplex factꝰ c ꝯpoſitus. īmortalis factus ē mortal̓. Penſate chariſſimi ꝙͣta ſublimitas ad quantā hūilitatē deuenit. Sumus em̄ oīm. ſicut dicit Bern̄. factus ē infimus oīm. qn̄ dn̄ator oīm factus eſt angelus i. nūcius hoīm. Hic eſt nūcius de quo in ꝓuer xxviij. dr̄. Aqua frigida aīe ſi tienti. nūcius bonus de terra longīqua Terra lōginqua de qua hic nūcius ve nit eſt terra viuentiū. De qͣ psͣ. Credo videre bona dn̄i interra vi. Que quidē terra longinqua dr̄ ꝓpter hoīem. qͥ ab ea poſt pctm̄ longe diſtabat. Certe lon ge diceret̉ diſtare illa regio ad quā la borans ꝯtinue nō ꝑueniret infra duos vel tres annos. Et ecce huanu genus nō dico duobus vel tribus annis. ſꝫ qͥn qꝫ milibus annoꝝ in ꝑegrinatiōe labo rans illuc ꝑuenire nō potuit. De qͣ pe grinatione dauid. Peregrinus ſū apd̓ te ſicut oēs pr̄es mei. Et licꝫ nō poſſēt ꝑuenire. more ꝑegrinoꝝ illuc quo tēde bant ꝑuenit deſiderabant. Quēadmo dū inquit psͣ. deſiderat ceruus ad fon tes aquaꝝ. ita deſiderat anīa mea ad te deus. Sitiuit in te anīa mea. Sed ecce aīe ſitiēti ſctōꝝ patꝝ. aqua frigida ſitiꝫ ip̄ſoꝝ reuelans venit de terra longino Ecce ſymcon iuſtus cuiꝰ aīa multa ſiti laborabat dicens. putas videbo. putaſ durabo. o ſi inueniat me illa natiuitas. hodie ꝑ nunciū aque frigide a ſitis la bore ſe releuatum recognouit dicens. Nunc dimittis dn̄e ẜuū tuū in pa. qui. ſ. ml̓tis deſiderijs laborauit. B¶ Be ne gͦ aqua frigida aīe ſitienti hic nunci us bonus de terra longiqͣ. Et dicit nū cius bonus. qꝛ ipſe vere fuit bonus. qꝛ eſſential̓r bonus. nemo em̄ bonus niſi ſolus deus. ⁊ ip̄e fuit deus. Item dr̄ bo nus nūcius qꝛ bona nūcians. Nuncij em̄ ꝙͣtūcūqꝫ de terra longinqua ꝙͣtūcū qꝫ aīe ſitienti nō libenter vident̉. ſi ad uerſa nūciant. Sꝫ hic nūcius tā īmenſi boni eſt nūcius ꝙ hō alijs nō credidiſſꝫ niſi ipſe dn̄ator angelus.i. nūcius fuiſſꝫ Eſt em̄ angelus teſtam̄ti. Teſtamentū
eſt ſcriptura ꝯtinens vltimā poſſeſſorꝭ voluntatē exprimens qͥd cui ꝙͣtū ve re linquat. Sic euangeliū xp̄i maxīe dr̄ te ſtamētū. qꝛ ibi exp̄ſſe poſſeſſoris regni celeſtis vltima voluntas ꝯtinet̉. qd̓ etiā morte teſtatoris ꝯfirmatū eſt. Ubi em̄ teſtm̄ ē ſic̄ dicit apl̓s ad Hebre. ix. mor neceſſe eſt vt intercedat teſtatoris. Unꝫ in Luca dicit. tꝑe paſſiōis. Hic eſt calij teſtamentū meū. ſcꝫ ꝯfirmans. ſicut di glo. Uideamus gͦ in euāgelio teſtamo tu ab ipſo diſpoſitū ⁊ ordinatū. Ita d̓ cit diſcipulis temꝑe mortis ſue. Luc. xxi Uos eſtis qͥ ꝑmanſiſtis mecū in tēpta meis ⁊ ego diſ. vo. ſicut diſ. mi. pr̄ me re. vt eda. ⁊ bi. ſuꝑ menſam meam. Hi cariſſimi dn̄s in vltima volūtate ꝯſtitu tus in regno ſuo tanꝙͣ verus poſſeſſo exprimit. qͥd cui ꝙͣtū ve. relinquat. Ci vobis inquit. qui ꝑmanſiſtis mecū in ptatiōibus. Quid diſponis talibꝰ dn̄ Diſpono inquit vobis regnū nō tꝑale ⁊ tranſitoriū ſꝫ regnū qd̓ non eſt de ho mundo. De quo dauid. Regnū tuur gnū oīm ſeculoꝝ. Sed ꝙͣtū dn̄e. vtrur ꝑtem regni vel totū regnū. Sicut inqͥt diſpoſuit mihi pater meuſ. quē.ſ. ꝯſtitu it heredē vniuerſoꝝ. ita ⁊ ego diſpono vobis.ſ. vt habeatis vniuerſum regni Sed ne terreret̉ quis tā magnū regnu ſuſcipere timens regni ſolicitudinē ⁊ la borem quē reges ſolent ꝓ defenſione regni ſui hr̄e. oſtēdit illius regni officiū nō ꝯſiſtere in ſollicitudīe vel labore. ſed in ſūma delectatiōe. vt edatis inquit ⁊ bibatis. ⁊ hoc ſuꝑ menſaꝫ meā. nō alia qd̓ eſt ſignū magne dignitatis in eadē menſa comedere cū imꝑatore. Menſa iſta ſicut dicit gloſa. eſt eterna iocundi. tas. O quot fercula delicata abūdant in mēſa iſta. Taceo de alijs. ſic̄ de ſociē tate beate virginis ⁊ angeloꝝ. ⁊ de illa delectabili loci amenitate. ⁊ de alijs ꝙ pluribus. ſi nullū aliud ferculū ibi eſſet ꝙͣ viſio dei ſufficeret. Dn̄ dicit Philip pus Ioh̓. xiij. oſtende nobis patrem ⁊ ſufficit nobis. Exemplū. c. x. B. Cariſ. ſimi illud ferculū adeo ſuaue eſt ⁊ dulce

In Purificatione.
ꝙ ſulli qͥ in inferni amaritudinibus ſūt de eo ad vnā guttaꝫ guſtarent. ſic pene eoꝝ dulcorarent̉ ꝙ nihil de ipſis ſenti rent. Ecce frēs ꝙͣgl̓ioſum ſtatuit teſtm̄ Sꝫ qͥs eſt tā īmenſi teſtamēti executor. nullus vtiqꝫ fidelior ꝙͣ ip̄e dn̄ator. Un̄ poſt reſurrectionē dixit marie magdale ne. Uade dic frībus meis tanꝙͣ.ſ. regni qd̓ ip̄is delegaui coheredibus. Aſced o ad patre meū ⁊ pa. ve. Et alibi. Uado pare vobis locū. quē.ſ. in teſtō delega ui. Cariſſimi ad hͦ teſtm̄ magnū ⁊ nos reſpectū hr̄e dēmus dūmodo tales ſimꝰ qͣlibus diſpoſitū eſt. Diſpono inqͥt dn̄s vobis qui ꝑ. m. in tēp. m. Ergo tempta tionū ⁊ tribulationū ꝯſtantia illd̓ teſtm̄ ꝓmeret̉. Un̄ in Apoc̄. Ecce dyabolus miſſurus eſt ex vobis in carcere vt tem ptemī ⁊ hēatis tribulationē. Et ſequit̉ Eſto fidelis vſqꝫ ad mortē ⁊ dabo tibi corona. Qd̓ eſt ꝯtra multos qͥ nō dico ad mortē ſꝫ etiā modico tꝑe tēptationi bus reſiſtere nolunt. Talibus nō cedit teſtm̄. Uobis inquit dn̄s diſpono qui ꝑ māſiſtis mecū in tentiōibus meis. Et nō ſine cā dicit in tentatiōibus meis. vt on̄deret ꝙ etiā ipſe dn̄s gl̓ie ꝑ tentatio nes ⁊ tribulatōes illuc intra. Si gͦ xp̄m oportebat pati ⁊ ſic intrare in gloriam ſuā quo nos credimus intrare ſine tri bulationibus gloriā alienā. Certe iaco bus ⁊ ioh̓es frēs dn̄i. qꝛ illud teſtm̄ ſin̄ labore poſſidere voluerūt ꝯfidētes de cagnatione ⁊ dicētes. Dic vt vnus ſede at ad dextra ⁊cͣ. Audierūt. Neſcitis qͥd petatis. qꝛ ſine debita via illuc intrare voluerūt. Un̄ reduxit eos ad debitam viā dicens. Calicē quidē meū bibetis. Nullū eī ſaluator adeo habuit dilectū cui alit̓ ſuū delegaret teſtm̄. Un̄ hiero. Quid inter reges ioſya ſanctius ⁊ hic mucrone egyptio interfectus eſt. Quid petro pauloqꝫ ſublimius ⁊ hi romanu gladiū cruentarūt. Et vt d̓ oībus taceā dei filius ſuſtinuit igminiā crucis. ⁊ tu bonos illos putas qͥ delicijs ⁊ volupta tibus ꝑfruūt̉ ꝑ multas gͦ tribulationes oportet nos intrare in gl̓aꝫ dei. Exemplū. c. xvj. D. E. Ad quā nos. De eod̓. Sermo. CCIIII. Eniet ad templū ſctm̄ ſuuꝫ. Mal̓. iij. In p̄miſſis v̓bis on̄dit ꝓh̓a ſaluatorꝭ nr̄i aduentuꝫ venerabilē ꝙͣtū ad ꝑſona ex īmenſa ve nientis ſublimitate. qꝛ dn̄ator ex īmen ſa hūilitate. qꝛ angelus.i. nūcius. ex im mēſa eius vtilitate. qꝛ agelus teſtamēti In his v̓o v̓bis on̄dit ip̄ius venerabilē aduentū ꝙͣtū ad loci ꝯgruitateꝫ cū dic̄. veniet ad templū ſctm̄ ſuū. E Nō gͦ triplex templū venerabile ad qd̓ ſal uator venit. Templū ſingulare.ſ. vterꝰ beate v̓ginis. Templū maͣle.ſ. qd̓ fuit hieroſolymiſ. Tēplū ſpūale.ſ. aīa cuiuſ libet fidelis. Uenit gͦ ſaluator nr̄ dn̄a tor ⁊ āgelus teſtam̄ti ad hͦ triplex tem plū. ſꝫ different̉. Ad primū venit ꝑ occul ta carnis aſſūptionē. Ad ſecundū ꝑ ma nifeſtā ipſiꝰ oblatiōeꝫ. Ad terciū venit ꝑ ipſius bn̄ficā pn̄tationē. Ueniemus inquit in ioh̓e ⁊ māſionē apud ip̄m fa ciemus. ¶ Oc prio tēplo.ſ. beate v̓gīs dicit psͣ. Sctm̄ eſt templū tuū dn̄e mira bile in equitate. Uere bn̄ dic̄ eā templū qꝛ ſicut dicit Eſa. templū dr̄ qͣſi tectum amplū. qd̓ vtiqꝫ ipſa fuit. qꝛ quē totus non capit orbis in ſua ſe clauſit viſcera factus hō. Et ꝓph̓a nō ſolū dicit tēplū ſꝫ addit. ſctm̄. qꝛ ꝑ ſpm̄ ſctm̄ ꝯſecratum. Spūſſanctus inquit angelus ſuꝑueni et in te ⁊cͣ. Et ideo multū venerabile. Sed in cuius veneratiōe fuit ꝯſecratū. Non vtiqꝫ petri vel pauli vel alicuius alteriꝰ ſancti ſꝫ in veneratiōe ſctī ſctōꝝ. De quo dr̄. j. Regū. ij. Non eſt ſanctuſ vt eſt dn̄s. Un̄ ſubdit p̄sͣ. Tuū.i. ꝓpter tuā venerationē cōſecratū. Et in alijs tēplis ponit̉ imago vel depingit̉ illius ſancti in cuius veneratione ꝯſecratum eſt. In hoc aūt templo ſacratiſſimo nō imago ſaluatoris. ſꝫ veritas rei. qꝛ ipſe dn̄s in templo ſctō ſuo. Un̄ Ecc̄. xxiiij. in ꝑſona beate v̓ginis dr̄. Qui creauit x iiij

De purificatione.
me requicuit in taber. meo. Et hoc tem plū ornatu fuit nō cortinis vel picturꝭ. ſꝫ v̓tutibꝰ. Un̄ ſubdit. mirabile in equi tate.i. in iuſticia q̄ generalis eſt ad om̄s virtutes deſignatā ẜm beatū Augu. ꝑ quartū fluuiū paradiſi qui circuit oēm terrā. Ad hoc venerabile templū vt di xi. venit dn̄ator in incarnatione. vt ma gni conſilij angelus. natus de virgine nobis viſibilis apparens vt teſtamen tū cuius erat nuncius intimaret. O De ſecundo vero templo ſcꝫ materiali dicit̉ in p̄miſſis verbis. Statim veniet ad templū ſanctū ſuū quod tali die con tigit. qn̄ ſcꝫ a deuotis parentibus obla tus in ipſo fuit. ⁊ a ſanctis ipſum deuo te expectantibus letant̉ ſuſceptus quo rū letam ſuſceptionem in introitu miſ ſe eccleſia rep̄ſentat exclamans. Suſce pimus deus miſericordiā tua in medio templi tui. quaſi dicat. Illum qui olim patriarchis ꝓmittebat. quia omnia in figura cōtingebant illis. Item illum qͥ qui in celis occultabat̉. ⁊ tamen a fide libus p̄ſtolabatur. Unde inquit Eſa. Utinā diſrūperes celos ⁊ deſcenderes. Illum in ꝙͣ ⁊ taleꝫ nos ſuſcepimus. Et vocat eum miſericordiā. ſicut dicit glo. nō iuſticia. non potentiā. vt oſtenderet ꝙ ſiue ipſius incarnatiōem ſiue in tem plo oblatiōem. ſiue ipſius paſſionem. vel quicquid aliud quo ꝓnoſtra ſalute fecit totum ex miſericordia fecit. Non ex oꝑbus iuſticie inquit apl̓s ad Thi. iij. que fecimus nos. ſꝫ ẜm ſuam miſeri cordia ſaluos nos fecit. ⁊ hoc in medio templi tui. hͦ eſt hieroſolimis vbi erat templū. Et dicit magiſter in hyſtorijs ꝙ ph̓i de meditullio terre inquirentes. hierl̓m in vmiblico terre eſſe inuenerūt Un̄ dn̄s qͥ ꝓ ſalute totius mundi vene rat in medio oīm offerri ⁊ pati voluit. Iuxta illud psͣ. Operatus eſt ſalutem in medio terre. Et illud templū vene rabile quia ſanctū. qꝛ ab ip̄ius vicario id eſt epiſcopo eſt conſecratum. Et hic ꝙͣtum placet potes loqui de priuilegio tēpli materialis ⁊ de violatoribꝰ priui
legij ⁊ īmunitatis eccl̓ie. E De ter cio v̓o templo ſcꝫ ſpūali quod eſt q̄uis fidelis aīa dicit apoſtolus ad Coꝝ. iij. Ne ſcitis qꝛ templū dei eſtis ⁊ ſpūs dei habitat in vobis. Hoc templū venera bile eſt qꝛ ſanctum. Templū dei inquit apoſtolus ſanctū eſt qd̓ eſtis vos. De q̄ venertione inquit Augꝰ. Honorate deū in vobis inuicem cuiꝰ tampla facti eſtis. Un̄ violatores templi puiꝰ cano nem late ſnīe incurrūt. Si quis inquit apoſtolus templū dei violauerit diſꝑ det illum deus. Et mox ſubdit rōnem. Templū em̄ dei ſanctu eſt ⁊cͣ. O quot ſunt in hac dura ſnīa. qꝛ om̄s in morta li exiſtentes. qui de templo dei ſiue do mo ſpelunca latronū feccrūt. Uos in quit dn̄s feciſtis illa ſcꝫ domū mea ſpe luncam latronū. Et videt̉ dn̄s tangere quandā ſatis ſolitā. licꝫ malam conſue tudinem. Ita ſolet fieri. ꝙ quando ali qui dn̄o ſuo rebellare volunt. ⁊ ipſi no habent vt nouas munitiones extruant. ſubito eccleſias occupant. foſſatis cicu dant. ⁊ ea ſi poſſunt aquis replent. pro pugnacula quibus ꝯtra dn̄m ſuum pu gnent extruūt. ⁊ latrones quos fortio. res inueniūt ꝓ ſui defenſione introdu cut. Sic peccator violando venerabile templū ſpūſſancti. ⁊ faciendo ſpeluncā latronū. id eſt demonū. primū turrim ſuperbie erigit du conditori ſuo rebel lare ꝓponit. Initiū em̄ oīs ſuperbie eſt apoſtotare a deo. Propugnacula de qͥ bus ꝯtra dn̄m ſuū pugnet extruit dū di uerſas occaſiones pcceatoꝝ inuenit. de quibus frequentius peccans quaſi qui buſdam lanceis ⁊ ſagittis dn̄m ſuum impetit. ⁊ ꝙͣtū in eo eſt vulnerat ⁊ ledit Rurſus inquit apꝰ Hebre. vj. crucifi gentes dn̄m. Foſſatū ꝓfundū fodit dū ex multitudine pctōꝝ deſperans ꝯtem nit. qꝛ ꝓuer. xviij. Impius cū in ꝓfun dū pctōꝝ vęnerit ꝯtemnit. Foſſatū aqͥs fetidis ⁊ puitridis replet dū iam deum oblitꝰ fetide laſciuie ⁊ carnalitati ſe ex ponit. qꝛ exquo nō eſt deus in ꝯſpectu eius inquinate ſunt vie illius in oī tꝑe.

De purificatione.
Dicit̉ em̄ in libro ſapīe. xv. luto vilior vita illiꝰ. qm̄ ignorauit eum qͥ ſe finxit. In tali tēplo ſic violato nō audit̉ cātꝰ deuotiōis ꝙͣtum ad deū. qꝛ tali nō ſapi unt orōēs. Nec inuenit̉ crux ꝯpaſſiōis ꝙͣtum ad ꝓximū. Nec inuenit̉ lume co gnitiōis ꝙͣtū ad ſemetip̄m. qꝛ nec curat recogitare vite breuitateꝫ. nec pene ad quā feſtinat ꝑpetuitatē. Sic templum dei ꝓphanatū ⁊ vbiqꝫ munitiōibꝰ pec catoꝝ vallatū ſpelūca latronuꝫ. id ē. de monū efficit̉. qꝛ ſicut dicit dn̄s Luce. xj. Ingreſſi habitāt ibi. Sic miſer hō in ſipientior ē iumētis. Nullū em̄ p̄cium vna ouis acciperet vt vna die vl̓ nocte ſolitaria cū lupo cōmoraret̉. Sed heu pctor nō vno die vl̓ nocte. ſꝫ pluribꝰ an nis quot in pctō mortali manet cū lu pis infernalibꝰ qͥ eū eternaliterᶠ morde ant morari nō expaueſcit. Sꝫ ſaluator nr̄ cupiēs venire ad tēplū tale ꝑ ſuā p̄ ſentiā ad templi violatorē p̄mittit am monitione dicens illud yſa. Redite p̄ uaricatores ad cor. Et Bern̄. ī ꝑſona dn̄i. Quid ē ꝙ inimico meo vr̄oqꝫ po tiꝰ ẜuire libet ꝙͣ mihi. Nō em̄ ille vos paſcit. nō tꝑa vr̄a diſponit. nō ipſe re demit. Taceo de ammonitiōe imo priꝰ laborat ꝓ violatoris recōciliatiōe. En inqͥt apo. iij. ego ſto ad oſtiū ⁊ pul. Ca riſſimi mō acqͥeſcēdū eſt āmonitōi cui libet pctōri. ⁊ laborandū ꝓ recōliatiōe anteꝙ exequat̉ duriſſimā ꝯ violatoreꝫ ſententiā. qꝛ teſte apl̓o. diſꝑdet illos de us qn̄.ſ. dicet. Ite maledicti ī ignē eter nū. A quo nos liberet deus Amen. De eodem feſto. Sermo. C CV. Oſtquā impleti ſunt dies pur. eiꝰ.ſ. ieſu vl̓ ma rie. ſicut dicit gloſa. tulerunt il lū in hieruſalē vt ſiſterēt eū dn̄o. id eſt offerent Lu. ij. F ¶ In his v̓bis oſtē dit̉ dilatio chriſti ad tēpluꝫ materiale. circa quā delationē qͣtuor notanda po nunt̉. videlicet tempus qn̄ delatus. ibi
poſtꝙͣ impleti ſunt dies purgatiōis eiꝰ Secundo ꝑſone a quibus delatꝰ. cum dicit. tulerunt. Tercio locus ad que de latꝰ. qꝛ in hicruſalē. Quarto cā ꝓpter quā delatus. vt.ſ. ſiſteret eū dn̄o. In qͣ chriſti delatione forma noſtre delatōis ad templū eternū innuit̉. Ande ⁊ p̄di cta quatuor in noſtra delatione neceſ ſaria ſunt. ſcꝫ tēpus. ꝑſone. locus ⁊ cā. ¶ Tempus noſtre delationis eſt poſt ꝙͣ impleti ſunt dies purgatiōis. nō pri us. Quia ſi alicui mercatori nobili ho ſtis ſuus margaritā precioſam de ma nū eius in lutum excuteret. et mercator hoſtem vincens margarita requireret volens eā in archa margaritaꝝ diligē tius ſeruare. nunquid ita polluta ibi re poneret. nō vtiqꝫ. Sic creator omniuꝫ margaritā imaginē ipſius exprimentē in manu ꝑadiſi.ſ. homine tenuit. ſed a diabolo de manu ꝑadiſi excuſſaꝫ. vt lu to peccati defedata homo factꝰ. de ho ſte triumphans recepit. nec ipſaꝫ in ar cham celeſtē repoſuit niſi prius ꝑ ſan guinē paſſionis purgauerit. ⁊ quotidie per effectu eius ſcꝫ baptiſmū purgatur Et qꝛ poſt purgationē baptiſmi mul tis homo peccatis inquinat̉ ex miſeri cordia dei relinquit̉ ei purgatoriū ſati factionis. et hoc duplex. vnū in hac vi ta. ſcilicet penitentia. aliud poſt hāc vi tā. ſcꝫ pena purgatorij. Si purgamur primo modo.ſ. ꝑ penitentia non ſentie mus ſcd̓m. Exemplū ca. iij. S. Primū aut purgatoriū.ſ. penitentia eſt qͣſi vm bra ⁊ pictura ſecūdi. Sicut em̄ vmbra materialis ignis nullū infert dolorem ſed ipſe ignis materialīs cruciatum in fert ⁊ dolorē. ſic ignis pnīe nihil habet amaritudinis vel doloris ī ſcd̓i ꝯꝑatōe qꝛ vt dicit Aug. excedit oēm pena tꝑa le. Uere excedit. ⁊ hoc dupliciter.ſ. intē ſiue ⁊ extenſiue. id ē duratione. Plus em̄ intendit̉ illa pena ꝙͣ aliqua huiꝰ ſe culi. Unde Aug. Nunꝙͣ in hac vita in carne inuenta eſt tanta pena. licet mar tires multa paſſi ſint tormenta. Exem plū de illo qͥ ꝓpter īpatientiā īfirmita

Depurificatione.
tis adlexhibitionē angeli libentius ele git in purgatorio eſſe duobus diebus ꝙͣ pati tormenta huius ſeculi duobus annis. Et poſtꝙͣ ſenſit acerbitatē pur gatorij ⁊ credidiſſet ſe multo tꝑe ibi fu iſſe. ꝑcipiēs vix modicū qͥd diei ſuſtinu. iſſe. clamauit libētius ſe vſqꝫ ad dieꝫ iu dicij in pena huius mūdi eſſe ꝙͣ ibi pl manere. Reductus ꝑegit duos annos De hͦ habet̉ in ꝓmptuario ca. iij. A. Itē excedit duratōe illa pena iſtā penā De pena enim de qͣ ſe hō hic expedire poſſet ſpacio vnius diei vel hore. forte ibi īfra annū nō expediet. An̄ Ezech. iiij. Fili hoīs diē ꝓ anno dedi tibi. Ut filijs iſrael factu ē. qͥ ideo ꝙ male ſe ha buerunt deſertū qd̓ infra qͣdraginta di es trāſiuiſſe potuiſſent. vix ꝑ quadragī ta annos trāſiuerunt. Un̄ Queri. xiiij. Annꝰ ꝓ die putabit̉. Purgemꝰ gͦ nos in p̄ſenti ꝓ peccato ſatiſfaciēdo. et hoc ꝑ tres ꝑtes ſatiſfactōis.ſ. elemo ſuna ie uinio ⁊ oratiōe. Hec em̄ tria adeo pur gant a peccato ſicut tria potiſſima ma teriaꝝ purgamēta.ſ. aqͣ. lima. ⁊ ignis. Elemoſina em̄ tanꝙͣ aqua purgat. qͥa ſicut aqͣ extinguit igneꝫ. ita elemoſina extinguit pctm̄. Unde dn̄s in euāgelio Lu xj. Date elemoſina ⁊ oīa md̓a ſunt vobis. Qd̓ aūt ei remanet hͦ ieiuniū tā ꝙͣ lima purgat. ſuꝑflua carnis deciden do. ẜm illud apl̓i Coꝝ. ix. Caſtigo cor pus meū. Qd̓ aūt lima ieiunij nō p̄t hͦ ignis oratiōis purgat. Sicut em̄ ignis vrit ⁊ ſurſum tēdit. ſic oratio ē pius af fectus in deū ꝓtendens. vt dicit Augꝰ Et psͣ. Dirigat̉ oratio mea ſic̄ incen. in cō. tuo. Felix eſt qͥhis tribꝰ purgat̉ in p̄ ſenti ⁊ ad plenū. alioquin purgabit̉ in futuro ⁊ grauiꝰ. qꝛ nō deferet̉ ad eter nū templuꝫ niſi poſtꝙͣ impleti ſunt di es purgatiōis. G ¶ Scd̓o oſtēditur circa talē delationē obſequentiū ange loꝝ pluralitas. cū dicit. tulerūt. Per an gelos em̄ omnes ſancti illuc deferunt̉ Un̄ in euāgelio. Mortuus eſt mēdicꝰ et por. ab an. in ſi. abrae. Et bene dicit dn̄s pluraliter ab angelis. quia nō tm̄
ab illo angelo cuſtode. ſed etiaꝫ ab an gelis multis. Et hoc patet in tranſitu bti martini. Un̄ cū hic nō dubiuꝫ ſit qͥn vnus tulerit pucꝝ. tn̄ d̓r tulerūt. forte ꝓ pter p̄dictū miſtertū. Exēpluꝫ ca. j. O. L. ca. ix. H. H ¶ Tercio quo deferat̉ oſtēdit̉. qꝛ in hierl̓m. ꝑ qd̓ celeſtis pr̄ia deſignat̉. Unde apl̓s ad Gal̓. iiij. Hie ruſalē que ſurſuꝫ eſt que eſt mr̄ noſtra Ibi em̄ vere eſt pacis viſio. quia qͥlibet ibi ꝯſtitutus a qͣtuor liber eſt, q̄ ſunt pa cis turbatio. ſcꝫ a cūctis vicijs. qꝛ non eſt pax impijs. yſa. xliiij. Sed ibi pctm̄ nō dn̄abit nobis. Un̄ yſa. xl. Non au diet̉ vltra iniquitas in terra tua. Itē li ber eſt a mentis anguſtijs. qꝛ fugiet do lor et gemitus. yſa. lj. Item liber eſt ab indebitis ſeruitijs. Un̄ ioh. xv. Iā nō dica vos ſeruos ſed a. Itē liber eſt ab oīmodis miſerijs. Unde apo. xxj. Ab ſterget deus oēm la.i. oēm caꝫ lacriā di. ab oculis ſctōꝝ. I¶ Quarto qͣre illuc portet̉ cā ſubiugit̉ cum d̓r. vt ſiſte rēt eū dn̄o.i. p̄ſentaret. Hec em̄ fuit prī cipalis cā ꝙ hō creatꝰ ē et recreatus.ſ. vt frueret̉ deo. Un̄ hic ꝯͣ quoſdā on̄dit̉ ꝙ homo quātuſcūqꝫ ſit pctōr. ſi cōple uerit dies purgationis in celeſtē hieru ſalē delatꝰ ab angelis. poteſt videre de um et frui eo Ad quam viſionē ꝑduce re nos dignet̉ Qui. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCVI. Oſtquā impleti ſunt dies purgatiōis ⁊cͣ. Lu. ij R ¶ In hͦ euāgelio de tribus principalibꝰ agit̉. vicꝫ de btē virginis purificatiōę. et hͦ cū dicit. poſtꝙͣ imple ti ſunt ⁊cͣ. Scd̓o de ſymeonis obuiatō ne. et hoc ibi. Cū inducerēt pueruꝫ ⁊cͣ. Tercio de luminis illuſtratione. ⁊ hͦ cū dicit. lumē ad re. gen. Scd̓m hͦ iſtud fe ſtū tribus noībus nominat̉.ſ. dies pur gationis. dies luminis ſiue candelarū. et dies ypapanti dn̄o. id eſt obuīatio nis. Dies purgatiōis vocat̉. non qꝛ

De purificatione.
beata virgo indigeret purgari. que per partum filij dei purior erat. Sꝫ more mulierū veteris teſtamenti quadragin ta dies obſeruās. hodie tanꝙͣ quadra geſima die ad templū cū puero aſcen dit. ¶ Dies vero luminū dicit̉. quia ho die omnes fideles ad honorē eterni lu minis qd̓ reuelatū eſt gentibꝰ. id ē chri ſti. ⁊ ad honorē ſui mr̄is ardentes cere os manibus geſtāt. Hec cōſuetudo tā liter inolcuit. Olim em̄ gentiles febru ariū menſem inferis dedicauerunt. eo ꝙ ſic̄ ipſi putabant ſed errabāt in prin cipio huius mēſis ꝓſerpina rapta fu erat a plutōne. quā qꝛ mr̄ eius ceres fa cibus accenſis in ethna tota nocte per ſycilia queſiſſe credebat̉. ⁊ ipſi ad ꝯme morationē ipſius in principio menſis vrbem ſuſtrabāt. Cū aūt ſancti patres conſuetudinē hanc nō poſſent penitus extirpare. conſtituetur vt in honore ve ri luminis et matris ipſius cereos ac cenſos portarent. et qd̓ prius fiebat ad honorē cereris vel ꝓſerpine. mō fit ad honorē marie. ¶ Oīēs v̓o ypapanti.i. obuiationis dicit̉. quia in eo ſymeonq de chriſto ante mortem videndo ꝑ ſpi ritū certificatus fuit. dn̄o obuiauit. qn̄ ipſuꝫ in vlnas accepit. LMorali ter aūt in his tribus p̄dictis triplex ſta tus hominū deſignat̉. ſcꝫ ſtatus incipi entiū. ꝓficientiū et ꝑfectoꝝ. Nam pur gatio ad incipientes ꝑtinet. candelarū in manibus portatio ad ꝓficientes. ſed dn̄o obuiatio ad ꝑfectos. Ad incipien tes em̄ qui purgatione indiget loqͥtur ppl̓us cū dr̄. Expurgate vetus fermen tu.i. qd̓libet mortale pctm̄. quod quaſi fermentum corrupit aīam. Et dicit ve tus quia multa tꝑa tranſierunt exquo mortale peccatū initium habuit. ſcꝫ in primo angelo ⁊ in primo homine. Sꝫ ad hanc purgationē vt melius ſit effi cax neceſſe eſt vt p̄cedat potio. ſicut in corꝑali purgatione fit. Illa enim ama ritudīe ſua extrahit quicquid vicioſuꝫ eſt in ſingulis membris. ſcilicet in ocu lis. in capite. et in alijs. et in vnum glo
bū rediit. et natura poſtea eijcit. Spū alis aūt que ſumpta ē ab incipiēte idē facit qd̓ corꝑalis. et cōficit̉ ex tribꝰ tan ꝙͣ ex tribus pillulis: dum vicꝫ peccator quaſi bibēdo recogitat chriſti pro pec catis amara paſſionē. ſanctoꝝ propter pctā dura punitionem. ⁊ maloꝝ ꝓpter peccata eternā dānationē. ¶ Uere pri mū granū maſticatū amaricabit inte riora pctōris. qꝛ durior eſſet ille pctōr ſaxis que in paſſione chriſti ſciſſa ſunt ſi recogitando cū quāto dolore ⁊ cum quāta cōtumelia rex angeloꝝ peccatū noſtꝝ deleuit. qd̓ ipſe ita de facili iteruꝫ cōmiſit. nō turbaret̉ in corde ſuo ⁊ nō amaricaret̉ ꝓ eo. Un̄ Apl̓us ad Heb. xij. Recogitate eum qͥ ꝓ nobis tantaꝫ ſuſtinuit contradictionē ⁊cͣ. Et ꝑ Hie. dicit dn̄s Tren̄. iij. Recordare pauper tatis et tranſ. me. abſinthij ⁊ fellis. Et poſtea ſubdit. Memorta memor cro et tabeſcet in me anima mea. Hec ē re ſponſio. cuiuſlibet fidelis. Et ꝓ tanto crucifixus in eccleſijs in aꝑto loco po nit̉. vt ad memoria paſſio chriſti redu cat̉. Exēplū ca. xiij. P. ¶ Scd̓m gͣnuꝫ maſticatū.i. ſctoꝝ ꝓpt̓ peccata punito ſi recogitat̉ amaricabit peccatorē. qꝛ ſi recogitat ꝙͣmagnū ſancti pctm̄ mor tale penſauerunt ꝓ quo ne cōmittret a ſe ⁊ ab alijs diuerſa tormenta ſuſtinue runt. A ſe ſicut ille qui vt euaderet me retrice lingua ſua abmordēs ſpuit ī fa ciē meretricis. Et in vitis patrū quidā vt carnalē concupiſcentiā extingueret. oēs digitos cremauit. vt habet̉ in ꝓm ptuario. c. ij. M. Et ſanctus bn̄dictus in ſpinas ſe nudus ꝓiecit. Itē ab alijs ſuſtinuerūt. ſic̄ bta agnes ⁊ bta agatha ⁊ alie ml̓te v̓gines. qͥ qꝛ incōtinētie cō ſentire noluerūt ml̓ta ſuſtinuerūt. Cer te de multis ꝯmiſſis quilibet peccator dolere poteſt ſi recogitat quāta ſancti ꝓ vniꝰ vitatiōe ſuſtinuerūt. ¶ Terciuꝫ etiam granū maſticatū. id eſt. maloruꝫ ꝓpter pctm̄ ꝑpetua cruciatio amarica bit ⁊ cōmouebit interiora. Si enim di ues ille purpuratus de quo non legit̉

De purificatione
aliud peccatuꝫ niſi qd̓ fuit īmiſericors. tantū ſuſtinuit cruciatu. qͥd erit de illis qui cū multis peccatis decedūt. Hec ęͦ tria grana ſi a peccatore maſticata fue rint.ſ. ea reuoluēdo. amaricabūt eū et extrahet quiqͥd vicij fuit ī ſingulis mē bris. ⁊ in vnū globū redigent. quē inci piēs vt ſalubrius eijciat ꝑ cōfeſſionem ip̄m priꝰ bn̄ coqͥt in olla cordis cū aqͣ ꝯpūctiōis. ⁊ eſt verū ſignū ꝙ tunc pec catuꝫ in olla cordis bn̄ excoquit̉. cū ol la cordis prenimio ardore cōtritionis aquā ſuꝑbullies ꝯpunctōnis eijcit per oculoꝝ lacrimationeꝫ. Et poſtꝙ eiecit ꝑ cōfeſſionē p̄t ꝓcedere ad ſtatu ſcd̓m. ſcꝫ ꝓficientiū. qͥ ſignificat̉ in luminum portatione. Debet aūt portare lumē tri pliciter. vicꝫ corde. ⁊ hͦ ꝑ rectā intētiōeꝫ de quo luie Lu. xj. Uide ne lumen qd̓ in te ē te. ſint. Itē ore v vtilē locutionē Pſal̓. Lucerna pedibꝰ meis v̓buꝫ tuū. Itē manu ꝑ bonā oꝑationē. de qͣ Luce xij. Lucerne ī manibꝰ vr̄is.i. bone oꝑa tiones. Et ſic de v̓tute in virtutē ꝓfici ens ꝑueniet ad ſtatu ꝑfectōis qui eſt vt ꝑatus expectet obuiare dn̄o cū venerit deſideriū hn̄s diſſolui et eſſe cū chriſto dicēs cū ſimeone. Nunc dimittis ſer. t. do. ẜm vbū t. in pace. Non pate tꝑis ſi ue mūdi. qꝛ in mūdo p̄ſſura habebitis. ſed pace eternitatis. de qͣ yſa. xxij. Se debit populus meus in multitudīe pa cis. Ad quam nos ⁊cͣ. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCVII. Oſtquā impleti ſunt dies pur ⁊cͣ. Luce. ij. In hͦ euāgelio ad nr̄aꝫ informatōeꝫ primo agit̉ de purificatione ibi. Poſt ꝙͣ. ⁊cͣ. Scd̓o de dn̄i a ſymeone ſuſcepti one. ibi. Accepit eū in vl. ſu. ¶ Et bn̄ primo purificatio poſt dn̄i ſuſceptio tā git̉. vt oſtēdat̉ ꝙ nullus dn̄m ſuſcipere meret̉ niſi priꝰ purget̉. Inuenimꝰ autē multiplices reꝝ purgationes. ad qͦꝛ in ſtar etiā nos debemꝰ purgari. Purga
tur em̄ aurū ꝑ liquefactionē. corpus ꝑ potionē ſiue medicina. domꝰ ꝑ ſcopati onē. vitis ſiue arbor ꝑ putationē. pan nus ꝑ lotionē. granu ꝑ flagellationeꝫ. reus ꝑ teſtificatione. Purgemꝰ ⁊ nos primo ꝑ liquefactōeꝫ.i. diuini amoris feruore. Quia caritasᵇ oꝑit multitudi nē peccatorū. Sic purgata fuit maria magdalena. cui dimiſſa ſunt pctā mul ta. qꝛ dilexit multū. Scd̓am purgatio nē que ē ꝑ potionē oꝑat̉ vera ꝓ pctīs cordis ꝯtritio. ẜm illud Eze. Recogi. ti. oēs an. me. in ama. aīe mee. Hec eſt amara potio bibētibꝰ illā. Terciam q̄ eſt ꝑ ſcoꝑationē oꝑat̉ ꝯfeſſio. q̄ eſt ſpu alis ſcopa. psͣ. Exercitabar et ſcopebā ſpūm meū. Quarta que fit ꝑ putatōeꝫ facit elemo ſinaꝝ largitio. Un̄ dn̄s Lu. ix. Date elemoſina ⁊ omnia mūda ſunt vobis. Quinta que eſt ꝑ lotionē. facit lacrimaꝝ effuſio. psͣ. Lauabo ꝑ ſingl̓as noc. le. me. ſcꝫ ꝯſcīe lacrimis meis. E xta que eſt ꝑ flagellationē facit in no bis tribulatio. Un̄ Augꝰ. Qd̓ fornax auro. qd̓ flagellū grano. qd̓ lima ferro hͦ tribulatio iuſto. Septimā que ē ꝑ te ſtificationē facit in nobis bonoꝝ oꝑm multiplicatio. Un̄ dn̄s in Io. Opera q̄ ego facio illa teſtimoniū ꝑhibēt de me De hac purgationē Eccl̓. vij. Honora deū ex tota aīa tua. ⁊ honora ſacerdo tem. et purgate cum brachijs.i. bonis oꝑbꝰ. Ergo frēs ſic̄ marian̄ renuit ſubire legē purgatōis. cū eſſet mūdiſſi ma. ſic ⁊ nos cū īmūdiſſimis nō renua mꝰ purgatōꝫ p̄dcoꝝ modoꝝ vt cum ſi meōe ieſuꝫ digne ſuſciꝑe valeāꝰ. Tres enī ꝑſonas legimꝰ imitādas q̄ dn̄m ſu ſceperūt. Suſcepit em̄ cū zacheꝰ qͥ feſti nas deſcēdit ⁊ excepit illū gaudēs quē imitam ſi ablata reſtituimꝰ. ⁊ bōa nr̄a pauꝑibꝰ erogaꝰ. ſic̄ ip̄e fec̄ dicēs. Ecce dimidiū bonoꝝ meoꝝ do pauꝑibꝰ. ⁊ ſi qͥd aliquē defraudaui red. qͣdrū. Itē ſu ſcepit cū martha. de qͣ Luc̄. x. Intrauit ieſus in qd̓dā caſtellū ⁊ ml̓ier q̄dā mar tha nomīe excepit illū in domū ſuam. Hac imitam̄ ſi neceſſitatem patiētibus

De ſancto Mathia.
per oꝑa miſericordie frequenter mini ſtramus Unde de ipſa dicit̉. ꝓpter oꝑa miſcd̓ie. Satagebat cir. fre. mi. Itē ſu ſcepit eū ſimeo. De quo in hoc euange lio Accepit puerū in manibus. Quem īmitamur ſi quiſqꝫ noſtrū ſit talis qͣlis hic ſimeon deſcribit̉. vt ſcꝫ ſit hō ꝑ ma ſuetudinē. qꝛ homo ē anīal natura mā ſuetum. Ite vt ſit inhierl̓m et in tēplo ꝑ religio ſitatē ⁊ deuotionē. Item vt ſit ſimeo ꝑ cōpaſſionē. quia ſimeō interp̄ tat̉ audiens merorē. Itē vt ſit iuſtus ꝑ iuſticie oꝑationeꝫ. Item vt ſit timoratꝰ ꝑ dn̄i reuerētiā. Itē vt ſit in eo ſpūſſan ctus ꝑ inhabitationē. Si aūt aliquod iſtorum deficit dn̄m digne nō ſuſcipit. Suſcepit aūt eū ſimeo tripliciter. Pri mo in reſponſis. qꝛ rn̄ſum acceperat a ſpūſancto ⁊cͣ. Scd̓o ſuſcepit eū in bra chijs. Unde accepit eū in vlnas ſuas. Tercio ſuſcepit eum in precordijs. pro quo dixit Nunc dimit. ſer. tuum do ⁊cͣ. Quam nobis.ſ. paceꝫ etiam preſtabit ſi ſic ſuſcepimus ipſum. cathedra ſctī petri. Require ſermones in die eiuſdem. ſctō Mathia apoſtolo. Sermo. CCVIII. Enite ad me om nes qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Math. xj. A Iſta inuitatio ſaluatoris noſtri qͣ inuitauit beatū mathia cuiꝰ hodie fe ſtū colit̉. ⁊ alios apl̓us. ꝓuocatiua ad ueniendū tria ponit. vicꝫ veniendi ter minū. venientiū ſtatū. ⁊ aduentus fru ctu. Terminū veniēdi inſinuat felicem cū dicit ad me. Ueniētiū v̓o ſtatū innu it miſerabilē cū ſubdit. qui laboratis ⁊ onerati eſtis. Sed aduentꝰ fructū oſtē dit delectabilē. cū dicit. et ego reficiam vos. Uere oīa trahut. oīa alliciūt. ⁊ ter minꝰ felix ad quē vocat. ⁊ ſtatꝰ miſera bilis a quo vocat. ⁊ fructꝰ delectabilis
ꝓpter quē vocat. ¶ Uere felix terminꝰ ad me. Queſierat petrꝰ in iohanne. vj. Dn̄e ad quem ibimꝰ. Et hic rn̄det dn̄s Uenite ad me. Uenite gͦ ad me ad quē veniendū inuitat. natura. gratia. ⁊ glo ria. Natura cuiꝰ principiuꝫ extitit. gr̄a quā exhibuit. et gloria quam ꝓmiſit. Uere natura inuitat tanꝙͣ ad ſuū prin cipiū. et ipſe ē principiū om̄is nature. Un̄ augꝰ. Feciſti nos dn̄e ad te ⁊cͣ. Ab ipſo em̄ natura accepit eſſe. ⁊ ꝑmanen tia eſſe. et ordinatione eſſe. Un̄ Ro. xj. Ex ipſo ⁊ ꝑ ipſum ⁊ in ipſo. Quia ex ipſo ſumus. ⁊ ꝑ ip̄m manemꝰ: ⁊ in ip̄m ordinamur. Hoc ip̄m innuit hūane na ture cōditio. ꝙ.ſ. ad ip̄m inter oīa tēde re debeat. qꝛ ſicut dicit Augꝰ. cetera aīa lia ſic creata ſunt. vt reflexa terrā ſemꝑ aſpiciat. hō vo erectus ꝯditus eſt vt ſu ꝑiora ꝯtemplet̉. Unde cū quidā ph̓us a quodā rege quereret̉ ad quid factus. eſſet homo Rn̄dit. vt cōtemplet̉ celū ⁊ celi luminā. Pro quo dicit Apl̓s Que ſurſum ſunt ſapite. ſic̄.ſ. hoīes decet. nō que ſuꝑ terrā vt faciūt reflexā anīalia. Un̄ ẜm apl̓m. Gloria eoꝝ in ꝯfuſiōe. qͥ terrena ſapiunt. Ex hoc em̄ hō ꝯꝑat̉ iumentis inſipientibꝰ ⁊ ſimilis illis ef ficit̉. qn̄ ſicut iumentis plus ſapit fetor ſtabili ꝙͣ ſuauitas et̓ni palacij. plus de lectat in fetore huiꝰ mūdi remanere ꝙͣ ſurſum tanꝙͣ ad ſuū principiū tendere Cōtra hoc dicit. Uenite ad me. Quia ad hoc inuitat natura. ¶ Item ad hoc etiā inuitat gr̄a Illa inquā quā exhibu it de qͣ ad Thi. Apparuit gr̄a ſaluato ris nr̄i dei. Et poſt ſubdit. Expectātes beatā ſpem. Quia vere multuꝫ mouet noſtrā ſpem ꝑueniēdi ad ip̄m cuiꝰ gr̄a ꝓ nobis exhibita tāta apparuit ꝙ pro nobis hō factꝰ eſt. mortu eſt. Pro quo dic̄ Bern̄. Iā me ſꝑnere nō potes bo ne ieſu qꝛ caro de carne mea es. ⁊ os ex oſſibꝰ meis: ¶ Item iuitat ad ip̄m ⁊ gl̓a illa quā ꝓmiſit. qꝛ ſeip̄m in gl̓ia ꝓ miſit ī p̄miū dicens in Gen̄. xv. abrae Ego merces tua magnanimis. Ueni te gͦ ad me tanꝙͣ ad p̄miū. qꝛ ipſe deus

Deſctō Mathia.
erit oīa in oībus. ſicut d̓r Coꝝ. ij. Ipſe em̄ deꝰ erit rōni plenitudo lucis. et vo luntati multitudo pacis. ⁊ memorie cō tinuatio eternitatis. Exēpluꝫ ca. x. B B¶ Scd̓o trahit ⁊ miſerabilis ſta tus a quo vocat quē innuit. cum dicit. Qui laboratis ⁊ onerati eſtis. In duo bus innuit noſtrū ſtatū miſerabilē. ſcꝫ in labore ⁊ ꝯnere. ¶ Impellit ergo pri mo multitudo laboꝝ. O quanti labo res huius ſtatus. qꝛ ⁊ ẜm naturam. ⁊ ẜm culpā et ẜm grām. ¶ Labores na tur ⁊ iob tāgit cū dicit. Homo ad labo rē naſcit̉. qꝛ mox natꝰ replet̉ multis mi ſerijs. Un̄ Gen̄. iij. In ſudore vultus tui veſ. pa. t. Uide gͦ quot labores quot ſudores. ⁊ pēſabis miſerabilē ſtatum. De hͦ psͣ. Labor ē an̄ me donec intrem in ſanctu. ¶ Hic labor qͥdē miſerabil̓. ſed miſerabilior ẜm culpaꝫ. qꝛ ad ma iorē penaꝫ trahit. Dequo Sap̄. v. Laſ ſati ſumꝰ in via iniqͥtatis. Laborat em̄ luxurioſus voluptatibus. Hiere.xxiij. Factus eſt curſus eoꝝ malus ⁊ fortitu do diſ. qꝛ vt inique agerēt laborauerūt Itē laborat auarus in cupiditatibus. Eccͣs. iij. Nō recogitat dicēs. cui labo ro. psͣ. Labor labioꝝ ipſoꝝ operiet eos qꝛ adulādo. poſtulādo. canēdo. Exem plu. xv. C. ¶ Ite eſt labor ⁊ ẜm grām de quo Sap. x. Reddet deus mercedē laboꝝ ſanctoꝝ ſuoꝝ. O quātū laborat orātes ī orado. psͣ. Laboraui in ge. m. la. ꝑ ſin. noc. ⁊cͣ. Itē p̄dicatores p̄dica do. ij. Thi. vlti. Tu v̓o vigila. in oībus labora. ¶ Scd̓m impelles ē magnitu do onerū. quā innuit. cū dicit et onera ti eſtis. Graue onus mores fratꝝ ꝑuer ſoꝝ. De quo Gal̓. v. Alter alteriꝰ one ra portate.ſ. eqnimiter ſufferēdo. Sed grauiꝰ onus noſtroꝝ corpoꝝ. De quo Sap̄. v. Corpus qd̓ corrupit̉ aut ꝑ pe nalitates. aut ꝑ infirmitates. aut ꝑ ꝓni tates. aggrauat aīam. Sꝫ gͣuiſſimū ꝓ prioꝝ ſcelerū. de quo psͣ. Iniquītates mee ſicut onꝰ graue grauate ſunt ⁊cͣ. E ¶ Tercio trahit ⁊ allicit fructꝰ de lectabilis. ꝓpter que vocat. cum dicit. ⁊
ego reficiā vos. O ꝙͣ onerabilis refe ctio ⁊ delectabilis vbi ipſe imꝑator erit miſter. Ego inqͥt reficia. nō alter. qꝛ ve re ipſe erit mīſter. ip̄e cibꝰ. qꝛ ipſe deus erit oīa in oībꝰ. Un̄ Aug. ſuꝑ pͣsͣ. Deꝰ erit totꝰ tuꝰ. tūc eū māducabis ne eſuri as. eū bibes ne ſitias. ab eo illumīabe ris ne cecus fias. ab eo fulcieris ne defi cias. poſſidebit te totū integꝝ totꝰ inte ger. Ad qd̓ nos ꝑducere dignetur. ¶ De eodem. Sermo. CCIX. Enite ad me oēs qui laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Math. xj. In his v̓bis duo nobis on̄dunt̉. vicꝫ hoīs miſeria. ⁊ ſaluatoris miſcd̓ia. Homīs miſeria innuit̉ in ipſiꝰ ꝑpeſſione. cū dic̄ Laboratis ⁊ onerati eſtis. Dei miſcd̓ia in eiꝰ ad ſe vocatōe. cū dicit. Uenite ad me et ego reficia vos. D ¶ Homīs aūt quā patit̉ miſeria cauſat̉ ex duobꝰ ſ. ex pena. ⁊ ex culpa. Ꝙ cauſet̉ ex pēa on̄dit iob dicēs. Hō natꝰ de muliere re plet̉ multis miſerijs Et poſt innuit pe uas. Qui quaſi flos egredit̉ ⁊ ꝯterit̉ ⁊ fu. velut vmbra. Itē ꝙ cauſet̉ ex culpa hoīs miſeria on̄dit Salomo in Pro uer. xiiij. dicens. Miſeros ppl̓os facit pctm̄. Miſeriā q̄ cauſat̉ ex pena on̄dit dn̄s in p̄miſſis v̓bis. cū dicit. laboratis Sed miſeriā culpe innuit cū dicit. on rati eſtis. gloſa. vicijs ⁊ pctīs. ¶ Pena aūt q̄ infert hoī miſeriā ⁊ qͣ hō laborat in pūti ē ſextuplex.ſ. fames. ſitis. calor frigus. laſſitudo. egritudo. Has ſex pe nas vocat iob tribulatiōes dicens. ſex tribulatiōibus liberabit te. Et poſt enūerat dicēs. In fame ⁊ nuditate ⁊c̄. Et ꝓpter haꝝ ſex tribulationū ꝯtinu um laborē dic iob. ꝙ hō ad cōlaboreꝫ naſcit̉. qꝛ exquo naͣſcit̉ mox ꝯmitantur eū. Un̄ ī Ezech. ix. ſignant̉ in ſex viris qͥ veniebat de viā porte ſuꝑioris ⁊ vni uſcuiuſqꝫ vas interiꝰ in manu eiꝰ. Por ta ſuꝑior adā ē. Et ab hͦ ꝓcedūt ſex pe

De ſctō Mathia.
nalitates p̄dicte q̄ ſunt vaſa interius. Quia vnaq̄qꝫ ꝑ ſe ſufficiēs ē int̓imere hoīeꝫ. Oquot ſunt ſola fame mortui. et ſic de alijs. Haꝝ gͦ penalitatū tangit dn̄s laborē cū dic. laboratis. ¶ Scd̓aꝫ aūt miſeriā que ē ex culpa tāgit dn̄s. cū dicit. ⁊ onerati eſtis.ſ. pctīs. Cōꝑat̉ āt mortale pctm̄ oneri ꝓpt̓ qͣtuor. ¶ Prīo qꝛ qͣſi qd̓dā onꝰ gͣuat ꝯſcīaꝫ. Un̄ psͣ. de iniqͥtatibꝰ loq̄ns ſic dic̄. Sicut onꝰ gͣue grauate ſūt ſuꝑ me. Quia ſic̄ dic̄ greg. Nōnunꝙͣ ꝯueniūt culpa oꝑis ⁊ rep̄hē ſibilitas cordis. ¶ Scd̓o qꝛ qͣſi quoddā onꝰ corpus peccātis debilitat. Un̄ psͣ. Nō eſt pax oſſibꝰ meis a facie peccato rū meoꝝ. Aulnerant̉ em̄ ꝑ pctm̄ natuꝫ ralia. ſicut patet in illo qui deſcēdit ab hierl̓m ī hiericho. ¶ Tercio qꝛ īpij ſub pctō qͣſi ſub quodā graui onere ruunt in īfernū ſubito. Un̄ iob xxj. Et in pū cto ad inferna deſcēdūt. Ex quo. ptꝫ ꝙ nil in mūdo grauiꝰ ē pctō qd̓ tot loco rū ſpacia tā ſubito trāſuchit. ¶ Quar to ꝯꝑat̉ oneri. qꝛ ſic̄ fur in iudicio fur to in collo fuſpeſo onerat̉. ſic pctor ī iu dicio pctīs onerat̉. iuxta illud Tren̄. ij. Iniqͥtates ꝯuolute ſunt ⁊ impoſite col lo meo. Tūc ei vnuſquiſqꝫ onꝰ ſuū por tabit. ſicut dic̄ apl̓us. Sic gͦ dn̄s innuit vocatoꝝ ex pena ⁊ ex culpa miſeriam cū dic̄. laboratis ⁊ onerati eſtis. E Sꝫ dn̄i notat̉ miſcd̓ia ī taliū ad ſe vo catōe. cū dic̄. Uenite ad me. In hͦ ꝙ di cit. venite. retrahit a malo In hͦ at ꝙ dicit ad me. trahit ad bonū. Nil eī me liꝰ ꝙͣ venire ad deū. psͣ. Mihi at adhe rere deo bonū ē. Uenite gͦͦ a malo.ſ. pe ne ⁊ culpe om̄es qͥ laboratis.ſ. pena. et onerati eſtis.ſ. culpā. Uenite inquā ad me ⁊ ego qͥ ſum ſūmū bonū reficiā vos p̄dicta a vobis remouēdo. Uēite gͦ pe na ſextuplici laborando ad me. qꝛ aufe rā a vobis oēm laborē cum.ſ. poſuero vos in reqͥe opulēta. Ibi em̄ ſcī ab oī bus p̄dictis liberant̉ incōmodis. ſic̄ di cit Io. in apo. xxj. de ſcīs loq̄ns. Serui ent inqͥt deo die ac nocte. Ecce remoto laſſitudinis. Et pꝰ ſubdit. Nō eſurient
neqꝫ ſiti. ampliꝰ. neqꝫ cadet ſuꝑ eos ſol neqꝫ vllus eſtꝰ. Et poſt de remotiōe ſe ptē penalitatū dicit Et abſterget deus oēm lacrimā. glo.i. oēm dolorē. Pro pter hoꝝ gͦ ꝯp̄henſione venite oēs qui laboratis.ſ. pēa. ⁊ veīte qͥ onerati eſtis culpa. ad me qͥ ſolꝰ culpa dimitto. Ne mo em̄ pctā dimittit niſi ſolus deꝰ. ſic̄ d̓r in Io. Itē ad me venite qͥ venientē benigne ſuſcipio. Un̄ Iohel. Belinqͣt impiꝰ viā ſua. et reuertat̉ ad dn̄m. qm̄ benignꝰ ē. Exēplū d̓ filio ꝓdigo cui pr̄ venienti occurrit ⁊ ī amplexꝰ ruens be nigne ſuſcepit. Qd̓ ⁊ xp̄s fac̄. Un̄ argu mentū hꝰ in crucis ſigno ꝑpēdimꝰ vbi ꝯͣ cor vulnꝰ aꝑtū hꝫ. vt pctōri affectum cordis on̄dat. brachia extenſa hꝫ. vt in ampl exꝰ veniētis pctōris ruat. Caput ī clinatū hꝫ vt pctōri venienti oſculū p̄ beat. Itē venite ad me qͥ pcta dimitto ꝯͣ cōſuetudinē hoīm. qꝛ nulli pctā tūcūqꝫ gͣuia īpropero. Oat em̄ oībꝰ af fluenter ⁊ nō improꝑat. Et ego tandē reficiā vos cū vos receꝑo in eterna ta bernacula. Ad que nos ꝑdu. deus. ¶ De eodem. Sermio.5CL. Enite ad me oēs qͥ laboratis et onerati eſtis et ego refi. vos. mat. xj. F¶ In hac vocatiōe dn̄i qͣttuor notāda ſunt qͥ in oī alia vocatione notant̉. ſcꝫ qͥs vo cat qꝛ ieſus. qͥ etiam dicit. venite. Quo vocat. qꝛ ad me inqͥt. Quos vocat. oēs inqͥt qͥ la. ⁊ onera. eſtis. Ad qͥd vocat. ⁊ ego inqͥt reficia vos. ¶ In prīo.ſ. in ieſu qͥ vocat notat̉ eius benignitas. In eo ei ꝙ illos vocat ſine qͥbꝰ eſſe p̄t ⁊ ſine illo nullatenꝰ eſſe pn̄t. an̄ꝙͣ ip̄m re qͥrant vocat. benignitatē magna on̄dit Bern̄. Benignꝰ ieſus primꝰ ē in ac ceſſu. vltimꝰ in receſſu. Ipſe em̄ eſt illa clara ſapīa q̄ nūꝙͣ marceſſit. cꝰ ſpūs eſt benignꝰ. ſic̄ d̓r in li. Sap̄. qꝛ p̄occupat qͥ ſe ꝯcupiſcūt. vt illis prior ſe on̄dat. G ¶ In ſcd̓o.ſ. in eo ꝙ ad ſe vocat no

Deſcō Sregorio.
tatur eiꝰ bonitas In hͦ em̄ ꝙ ipſe qͥ ha bitat lucē inacceſſibilē nō ſꝑnit ſibi diſ ſimilia. ſꝫ potiꝰ vocat in ſua ſocietateꝫ magne bonitatis ē indiciū. nō em̄ ē fa ſtuoſus ⁊ illis ꝯſil̓is qui iuxta amos ꝓ phetā viā hūiliū declināt. Et yſa. lxv. dicūt. Recede a me nō appropinq̄s mi hi qꝛ īmūdꝰ es. Hoc vtiqꝫ dn̄s cuilibet poſſꝫ dicere. Recede a me. qꝛ vir pollu tus es. ī cuiꝰ ꝯſpectu oēs iuſtīe nr̄e qͣſi panꝰ mēſtruate reputate ſunt. ſꝫ ex ſua bonitate lꝫ reſpectu ſui polluti ſimꝰ nō a ſe. ſꝫ ad ſe potiꝰ vocat dicens. Uenite ad meoēs. H In tercio.ſ. ī eo ꝙ la borātes ⁊ oneratos vocat. vocatoꝝ ex primit̉ neceſſitas. neceſſe ē em̄ laboran tes ⁊ oneratos venire ad releuatōeꝫ: cto.ſ. ī eo ad qd̓ vocat. eorun I¶ In. de on̄dit̉ vtilitas. cū d̓r. Et ego reficiā vos. Util̓ eſt em̄ laborātibꝰ ⁊ oneratis refectio. Suā gͦ ſaluator on̄dens beni gnitatē ⁊ bonitatē ad ſe vocat dicens. venite ad me. Uocat āt ad ſe qͣtuor mo dis.ſ. ꝑ publicā p̄dicatiōeꝫ. ꝑ int̓nā īſpi ratione. ꝑ tꝑaliū collationē. ⁊ ꝑ flagel loꝝ īmiſſionē. De qͥbꝰ d̓r ī ꝑabo. Quia inqͥt vocaui.ſ. ꝑ p̄dicatione. ⁊ renuiſtis extēdi manū meā.ſ. ꝑ tꝑaliū collatiōeꝫ deſpexiſtis ꝯſiliū. qd̓ fuit ꝑ īſpiratione ⁊ īcrepatōes neglexiſtis.ſ. caſtigatōis Per primū nūciū vocatōis vocati ſūt apl̓i ad dn̄m. ⁊ alij fideles ml̓ti. Per ſe cundū.ſ. ꝑ tꝑaliū collatōeꝫ vocati ſunt iudei ī veteri teſtō. Ipſi eī ꝑ tꝑalia tra hebant̉ ad deū. dedit eī eis regiōes gē tiū ⁊ labores ppl̓oꝝ poſſed̓. vt cuſtodi ant iuſtificatōes eiꝰ ⁊ legē eiꝰ reqͥrant Per tercia.ſ. inſpiratoīs vocata ę ma ria magdalēa. Per qͣrtū.ſ. caſtigatōis vocatꝰ ē paulꝰ. Sꝫ iſtis tꝑibꝰ ml̓tū ſūt pigri nūcij iſti. qꝛ paucos adducūt ꝑ p̄ dicationē. ⁊ vocati pauci veniūt ꝑ iſpi rationē. pauciores ꝑ caſtigatōes. ꝑ tꝑa lia pauciſſimi. ¶ Mō eī bn̄ pōt dicere dn̄s. Uocaui.ſ. ꝑ p̄dicatōeꝫ ⁊ renuiſtis qꝛ ml̓ti mō venire renuūt ad p̄dicatōeꝫ citiꝰ eī currūt ad tabernā ꝙͣ ad p̄dicato nē. Exēplū ca. viij. M. ¶ Itē mō p̄t di
cere dn̄s. Deſpexiſtis oē ꝯſiliū meū. qd̓ fit ꝑ īternā inſpirationē. Ipſe em̄ ſtat ad hoſtiū ꝯſcīe ⁊ pulſat ꝑ inſpiratōeꝫ ⁊ dic̄. O hō vſqͣꝫquo obliuiſceris me finē. vſqꝫ quo auer. fa. t. a me. Quādiu pona ꝯſilia ī aīa tua.ſ. inſpiratōis. Sꝫ vos deſpex iſtis oē ꝯſiliū meū dicētes. In ꝯſiliū eiꝰ nō veniat aīa mea. ¶ Itē mō pōt dicere extēdi manu meā.ſ. tꝑa lia ꝯferēdo. ⁊ n̄ fuit qͥ aſpiceret.i. qͥ reco gnoſceret. qꝛ ſi pauꝑ deū nouit diues ef fectꝰ deū a quo hꝫ diuitias n̄ recogno ſcit. Incraſſatꝰ īpinguatꝰ ⁊ dilatatꝰ re calcitrauit. ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. ⁊ oblitꝰ ē dn̄i ſaluatoris ſui. Exēplum de heremita qͥ pauꝑrimꝰ exiſtēs deum multū dilexit. Poſt quodā int̓ueniēte ad deū ꝓ eo. ⁊ fideiubete ab heremo fu git. Exemplū in ꝓmptuario ca. iiij. O Sꝫ vltimꝰ nūcius.ſ. caſtigatōis mul tu plus ꝓficit. citiꝰ em̄ in aliquo obſti nato ꝓficit vna acuta ꝙͣ dece p̄dicatio nes. Exēplū ca. xvj. D. ¶ His gͦ qͣtuor modis vocat deꝰ ad ſe dicēs Uēite ad me oēs inqͥt. nō tm̄ diuites. ſꝫ etiā pau ꝑes. nō tm̄ iuuenes. ẜ etiā ſenes. Nō eī acceptor ꝑſonaꝝ ē deꝰ. ſꝫ ipſi cura ē d̓ oī bus. Oēs eī vult ſaluos fieri. Oēs in qͥt qͥ laboratis.ſ. pena. ⁊ onerati eſtis: ſ. culpa. venite inqͥt onerati vt a pctōꝝ onere alleuiemi. laborantes in pena vt qͥete adepta ꝯſolemī ⁊ ego reficiā vos Bern̄. Chriſtꝰ clamat ego reficiā. Di abolus clamat. ego decipiā. Mūdꝰ cla mat. ego deficiā. Caro clamat ego īfi ciā. quē ſeq̄ris. certe potiꝰ reficiētē. De quo reqͥre ī ẜmōe. Hō qͥdā fec̄ ce. ma. De ſancto Gregorio papa. Cce ſacerdos ma gnus. Reqͥre in die ſancti Ni colai. et alios ibidē. Et etiā in dic beati martini epiſcopi. De eodē. Sermo ccxi. gilate quia neſci

De Annūciatione.
tis qͣ hora dn̄s vr̄ venturꝰ ſit. Mat. xx. iiij. A¶ Uerba p̄miſſa dn̄i ꝯpetunt ꝯfeſſoribꝰ. ⁊ maxīe btō gregori. qꝛ gre gorius vigilās interp̄tat. In qͥbꝰ v̓bis duo fac̄ dn̄s. Prīo a malo ſōno excitat cū dicit. vigilate. Scd̓o cam excitatiōis inſinuat. cū dic̄. Ꝙꝛ neſcitis q̄ hora dn̄s vr̄ venturꝰ ſit. ¶ Malū ſomnū dico ad differentiā alioꝝ. qꝛ qͣdruplicē ſomnuꝫ ſacra ſcriptura cōmēorat.ſ. nature. gre gl̓ie. ⁊ culpe. Primus.ſ. nature ſōnus ē tolerabilis. de quo dn̄s Math. xxvj. Dormite iā ⁊ reqͥeſcite. Et poeta. Qd̓ ſatis ē dormi. Scd̓s eſt gr̄e ſōnus eſt co mēdabilis. de quo in Can̄. v. Ego dor mio ⁊ cor meū vigilat. Tercius ſonus gl̓ie ē delectabil̓. de quo psͣ. In pace in idip̄m dor. ⁊ re. Quartꝰ.ſ. culpe ē miſe rabilis. de quo apo. Surge qͥ dormis ⁊ ex. a mor. De primis gͦ tribꝰ nō excitam̄ ſꝫ de qͣrto.ſ. culpe. qͥ ē ſōnus miſerabilis cū dic dn̄s. Uigilate. Hō eī exn̄s ī mor tali pctō d̓r dormire ꝓpt̓ multa. Prīo qꝛ dormies de verendis diſcooꝑtis nō verecūdat̉ ſic ꝙͣcito venit hō in culpaꝫ mortal̓ pctī diſcooꝑit eū dyabolꝰ oībꝰ bonis. In cuiꝰ figurā hoīeꝫ deſcendetē ab hierl̓m in hiericho latrones deſpoli auerūt. Ex īplū. c. ij. E. E. Itē dormiē do hō nō ſatiat̉. ſic̄ dic̄ Eſa. xxix. Sicut ſoniat eſuriēs ⁊ comedit. cū aut fuerit exꝑgefactus vacua ē aīa eiꝰ. Sic nō ſa tiabit̉ auarus. nec luxurioſus. Hec em̄ duo ſt̓ due ſil̓es ſāguiſuge q̄ ſꝑ dicūt. af fer. affer. It̄ dormiendo laboras nō lu crat̉. nā ſiue ſcribat in ſōnis. ſiue alid̓ fa ciat. nihil lucrat̉. Sic pctōr ī cl̓pa exn̄s nihil lucrat̉ ꝙͣtū ad vita eternā. dona eī īiquoꝝ nō ꝓbat d̓s. ſic̄ dr̄ ī Ecc̄. xxxiij. qꝛ ſōnꝰ culpe ſic ē miſerabil̓. iō ab eo exci tam̄. Excitam̄ aut tripl̓r ſic̄ ⁊ a ſomno corꝑali.ſ. clamore. Sic ſamuel excitatꝰ ē ⁊ alij multi vſqꝫ hodie p̄dicatiōis cla more. qͥbꝰ dr̄. Uigilate. Exemplū. c. viij H. Itē qn̄qꝫ excitam̄ flagello ꝑcuſſi. ſic dr̄ de petro in actibꝰ. xij. Percuſſoqꝫ in qͥt latere petri excitauit eū. Et mox ca dūt cathene pctī de manu pctōris. Iteꝫ
qn̄qꝫ viſiōe ꝑterriti. Gen̄. xlj. dr̄ de ph̓o ne. Euigilans ph̓o vidit ſōniū. Hoc cō tingit ꝑ interna inſpirationē. ꝑ quā bo videt pēſando celeſtia q̄ a mittere p̄t. ⁊ infernalia q̄ incurrere p̄t. ⁊ ex hͦ terret̉. B ¶ Cām aūt excitatōis ſubdit. cū dic̄ qꝛ neſcitis qͣ ho. d. ve. vē̄. ſit. Cām vtiqꝫ ad vigilandū ꝑ neceſſariā. Ꝙꝛ ſi qͥs ſer uus dn̄m t̓ribilē hr̄et. quē incertꝰ de ad uentu ſuo expectare deret. fatuꝰ eſſet ſi ip̄m dormiēdo expectaret. Sic dn̄s po tēs eſt ⁊ terribilis. qͥ ptātem hꝫ aīam ⁊ corpus nr̄m mittere in gehēna. De cuiꝰ aduētu ad nos qꝛ ſumꝰ incerti. fatui ſu mus ſi ip̄m dormiēdo expectamus. qꝛ ſi inuenerit nos dormiētes. gladio ſue iu ſticie ſcindet nos ꝑ mediū. aīam nr̄am a corꝑe ſeꝑando. ꝑtēqꝫ meliorē.i. aīam nr̄am in inferno cū infidelibus ponen do. A quo nos liberet dn̄s. ¶ De ſancto Benedicto. N feſto benedctī Require ẜmones in die marti ni ⁊ etiā nicolai ⁊ auguſtini. De annūciatione beate ma rie ꝟginis. Sermo. CCXII. Grediet virga de radice yeſſe ⁊ flos de radice eius aſcēdet ⁊ reqͥeſcet ſuꝑ eū ſp̄s ⁊cͣ. Eſa. xj C¶ In his vbis ꝓph̓e duo nobis on̄ dunt. vicꝫ ortus matris ⁊ ortus ꝓlis. ⁊ vterqꝫ laudabil̓. Ortus mr̄is innuit̉ in egreſſu. cū dic̄. Egrediet̉ v̓ga de radice yeſſe. Sꝫ ortus ꝓlis in aſcēſu. cū ſubdit Et flos de radice eius aſ. ⁊ reqͥ.ſ. eū ⁊cͣ. Circa aut mr̄is egreſſū notand̓. ꝙ ipſa inuenit̉ egreſſa. ꝓgreſſa. ſuꝑgreſſa. ⁊ in greſſa. Egreſſa laudabil̓r ⁊ hͦ in ntīta te. Progreſſa incōꝑabil̓r. ⁊ hͦ in ꝯuerſa tione. Suꝑgreſſa mirabil̓r. ⁊ hͦ in ꝓcrea tiōe. Sꝫ ingreſſa felicit̓. ⁊ hͦ in aſſūptio ne. ¶ Uere egreſſa laudabil̓r in ntītate on̄ditꝭ ꝓph̓a ꝓpt̓ duo vicꝫ ꝓpt̓ ntītatis puritate qua innuit. cū dicit. Egrędiet̉

De Annuciatione.
v̓ga. Et generꝭ nobilitatē. qꝛ de radice yeſſe. Puritas aūt ntītatis bn̄ ꝑ virge egreſſionē deſignat̉. Aliter em̄ a radi ce ꝓcedit ramuſculus. adheres circa t̓ra naturā ẜuans ⁊ ꝯditionē radiqͥ alit̓ vo ꝓcedit vga ſuꝑ terrā. q̄ licꝫ in ſui princi pio radici adhereat. nō tn̄ poſtmoduꝫ trahit radicis ꝯditionē. quia nō manet circa terram. nec flectitur ad terram. Sic natiuttas ceteroꝝ hominū ramu ſculo radici in t̓rā inherēti ⁊ ſuꝑ terrā egreſſo iteꝝ ꝯ radicē reflexo ꝯꝑat̉. Ori go em̄ ceteroꝝ hoīm tā in ꝯceptōe ꝙͣ in ntītate egredit̉ cū originalis corruptio nis vicio. Sꝫ btā v̓go egreſſa eſt de ra dice yeſſe vt virga. qꝛ ⁊ ſi eā in origine ꝯceptiōis ſue ꝯtigit hr̄e radicē origina lis corruptiōis. in egreſſu tn̄ntītatis oī no depoſuit ꝯditionē radicis. vt nō ſic̄ ramuſculus reflectaret̉. ſꝫ ſic̄ v̓ga abſqꝫ peccati curuitate recta naſceret̉ ⁊ ſācta psͣ. Uirga directiōis vga regni tui. Ex emplū. c. xiij. A. c. xv. A. ¶ Itē laudabi lis eegreſſus nrītatis eiꝰ ꝓpt̓ generꝭ no bilitatē. fuit em̄ exorta de tribū regia. qꝛ de radice yeſſe. qͥ fuit pr̄ dauid. ſic on̄ dit lucaſ. Un̄ cātat eccīa. Regali ex ꝓge nie maria exorta refulget ⁊cͣ. Sic gͦͦ bta vgo eſt egreſſa laudabil̓r in ntītate ꝓpt̓ ntitatis puritatē ⁊ nobilitatē. Itē ē ꝓ greſſa incōꝑabil̓r. ⁊ hͦ ī ꝯuerſatōe. Uͣ cant̓. vj. Que eſt iſta q̄ ꝓgredit̉ ſic̄ auro ra ꝯſur. pulcra vt lūa. electa vt ſol. Ubi in tribus innuit̉ incoꝑabilis. Aurora em̄ q̄ rubicūda ē. deſigt mentis marty riū. De quo in Luc̄. ij. Aua ipſius aīam ꝑtranſibit gla. Alioꝝ em̄ ſctōꝝ marty riū fuit in corꝑe. ſꝫ ipſius in aīa. ⁊ iō ve hementiꝰ. Un̄ roſe q̄ rubore ſuo patiaꝫ deſigͣt cōꝑat̉ in Ecc̄. xxiiij. Quaſi inqͥt plantatio roſe in hiericho. Luna q̄ fri gida ē caſtitatis incōꝑabilis liliū ipſiꝰ deſigͣt. de qͣ Ber. Que etiā vl̓ angelica puritas illi virginitati audeat ꝯꝑari. ꝓ quo ⁊ cedro q̄ imputribilis eſt ꝯꝑatur. Quaſi inqͥt cedrus exal. ſū in liba. Sol qͥ fons eſt caloris īnuit caritatis ſiue af fectiōis ipſiꝰ incendiū. Un̄ Ber. de hͦ
loquēs dic̄. Si pomū in manu media die tentū relinqͥt odorē in manu reliō ꝑte diei. ꝙͣtū tūc ipſam v̓tus pietatis af fecit q̄ in ipſa nouē menſibus reqͥcuit. ꝓ quo cynamomo ⁊ balſamo q̄ calide ſūt naͣe ꝯꝑat̉. Sicut inqͥt cynamonū ⁊ balſamū aromatizas odore dedi. ¶ Itē ſuꝑgreſſa eſt mirabilit̓. ⁊ hͦ in ꝓcreatōe Un in ꝓuer. dr̄. Multe filie ꝯgregaue rūt diuitias tu ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Uere multe ꝯgregauer̄t diuitias. Que da v̓ginitatis vt vgines qͥ eſt magnus theſaurus. qꝛ nō eſt diḡ pōdcratio aīe ꝯtinētis. vt dr̄ Ecc̄. xxvj. Quedā fecun ditatis. vt mr̄es. O ꝓ qͣntis diuitijs ma tres ꝯputāt ortū ꝓlis. Exemplū. Re. ij. de anna mr̄e ſamuelis. Item anna in thob. diuitias ꝯputabat hͦ ꝙ videbat fi liū ſuū. Sꝫ bt̄a virgo ſuꝑgreſſa eſt vni uerſas. qꝛ ⁊ fecūditatē habuit. ⁊ v̓gina lē pudiciciā nō amiſit. Un̄ de ipſa dr̄ in Tant̓. Uenter tuus ſicut aceruus tritici ꝓpt̓ fecunditatē. vallatus lilijs. ꝓpter multiplicē v̓ginitatē. Fuit cm̄ ygo mē tę. fuit ygo corꝑe. fuit virgo ꝓfeſſione. Marie priuilegiū non dabit̉ alteri. ſic̄ dicit Ber. ¶ Item ingreſſa eſt feliciter: ⁊ hoc in aſſūptione. In huiꝰ figura re gina ſaba intrauit hicrl̓m cū multo co mitatu ⁊ aromatibus q̄ obtulit regi ſa lomoni. Sic beata virgo in aſſūptione intrauit in hierl̓m celeſtē feliciter. qꝛ eu multo comitatu angeloꝝ ⁊ ſctōꝝ. ⁊ qd̓ felicius qꝛ innixa ſuꝑ dilectū ſuū.ſ. veꝝ ſalomoneꝫ. cui etiā qꝛ delicijs affluens intrauit aromata v̓tutū obtulit. Lauda bilis eſt gͦ ꝓpt̓ duo p̄dicta ortus mr̄is. O¶ Sꝫ multo laudabilior ortus ꝓlis quem innuit Eſa. cū dic̄. Et flos de ra dice eiꝰ aſ. Quia licꝫ ortus natiuitatis beate v̓ginis ſit laudabilis. nō tn̄ ortus ꝯceptiō is. Sꝫ ꝓlis ortus etiā ꝯceptio nis eſt laudabilis. ⁊ hoc ꝓpt̓ duo vicꝫ ꝓpt̓ mirabilem ꝯceptiōem quā innuit cū dicit. Et flos de radice eiꝰ aſ. ⁊ ꝓpt̓ oīs gr̄e plenitudīem quā tāgit. cū dicit ⁊ reqͥeſcet ſuꝑ eū ſpūs ⁊cͣ. Abinſtanti et ꝯceptiōis ſue plenus fuit oī gr̄a. Uere

De Annūciatione.
mirabilis innuit̉ ꝯceptio eius ꝑ floris aſcenſū. ⁊ hoc tripl̓r. Flos em̄ ſine labo re hoīm naſcit̉. ſic ipſe ſine virili ſemīe ſꝫ mꝑſtico ſpiramine. It̓ flos illud non ledu de quo egredit̉. ſic ipſe in ortu ſuo v̓ginitateꝫ matris nō ledit ſꝫ integrauit Iten ſicut flos illud de quo egreditur virtitis odore ꝑfundit ⁊ reficit. ſic ipſe ꝯcepus in mrͣe tanto eā v̓tutis odore ⁊ gr̄a ꝑiudit ꝙ nūꝙͣ amplius etiā venia liter peccare potuit. Ab illo em̄ inſtan ti tanti ſanctitatis fuit q̄ ſub deo maior cogitan nō poſſit. ſicut dicit Anſhelmꝰ Un̄ Aīg. Cū d̓ peccatis agitur de ma ria ꝓpter honore dn̄i volo nullā ꝓrſus fieri mentiōem. ¶ Item laudabilis eſt ortus ꝯciptionis ꝓpter omīs gl̓ie ple nitudinen. q̄ innuitur in ſeptem donis ſpūſſancticū dicit. Et reqͥe ſcet ſuꝑ eum ſpūs dn̄i. pūs ſapīe ⁊ intellectus ſpūs ꝯſilij ⁊ fotitudinis. ſpūs ſcientie ⁊ pie tatis. ⁊ reylebit eum ſpūs timoris dn̄i. In qͥbus eptē donis vniuerſitas graꝝ deſignat̉. ſaluator noſter ab inſtanti cōceptionis ſue adeo plenus fuit ꝙ de plenitudineciusᶠ nos om̄s accepimus Et qꝛ neceſſe eſt vt ſi florem cōprehen dere volumus. v̓gā. id eſt maria manu deuotionis et qͥnqꝫ digitis cōpacta fle ctamus.ſ. ī ex ſperado amādo. laudan do. orando. mitando. Et ip̄a eſt valde flexibilis. qꝛ viſcera miſericordie nulli claudi hoī an̄ ⁊ mater miſericordie dr̄. ¶ Suꝑius in pn̄ti ſermone in duobus locis dicit Martinus auctor hoꝝ ẜmo nū ꝙ beati virgo ſit ꝯcepta in origina li peccato Cuius oppoſitū non p̄dica tur in ecceſia. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXIII. Ue gratia plena dn̄s tecū. bn̄dicta tu in mulieri. bus. Luc. jͣ. E ¶ In his v̓bis angeli duo notant̉.ſ. angelica ſalutatio. cū dic̄ Aue. ⁊ beate marie cōmendatio. cū di cit. gr̄a plena. dn̄s tecū. ⁊cͣ. In ſalutatō
ne malū ab ipſa renouet̉. qꝛ aue dr̄ ab a qd̓ eſt ſine ⁊ ve. Sꝫ in cōmendatione oī bonitate ꝑſpicua on̄dit̉. cū dicit̉. gr̄a plena dn̄s tecū bn̄dicta tu in mulieribꝰ Malū aūt qd̓ ab ipſa in ſalutatione re mouet̉ eſt duplex.ſ. generale ⁊ ꝑticula re. Malum aut generale ſiue ve eſt tri plex.ſ. luxurie. ſuꝑbie ⁊ auaricie. qd̓ tri plex ve dicit̉ generale. qꝛ inficit oīa ge nera hoīm. Inficit em̄ nō tm̄ mares ſꝫ ⁊ feminas. nō tm̄ nobiles. ſꝫ etiā igno biles nō tm̄ iuuenes. ſꝫ etiaꝫ ſenes. Un̄ ꝓpter huius triplicis̓ ve generalitateꝫ dr̄ in Apoc̄. ter ve. ve. ve. habitatibus in terra. Quia ſicut dicit Ioh̓. in cano. Om̄e qd̓ eſt in mūdo. aut eſt ꝯcupiſcen tiā car. aut ꝯcupiſcentia oculoꝝ. aut ſu perbia vite. Sꝫ hoc triplex ve genera le remouet angelus a beata virgine. cū dicit. Aue. qꝛ volens carere ipſaꝫ eo. fu it virgo ꝯprimū. pauꝑ ꝯͣ ſecūdū. ſꝫ hūi lis ꝯterciū. Fuit dico vgo. ⁊ nō tm̄ vir go. ſꝫ v̓go virginū. ⁊ hoc dico reſpectu tꝑis ⁊ reſpectu puritatis. Reſpctū tꝑis fuit v̓go vginū. qꝛ ipſa fuit prima tꝑe q̄ maledictū legis ſuſtinēs v̓ginitatē deo obtulit. Qd̓ psͣ. innuit dicēs. Adducen tur regi v̓gines poſt eā. Exemplū. c. xv A. It reſpectu puritatis dr̄ v̓go v̓ginū qꝛ lꝫ poſt eā multe v̓gines ſe deo obtu lerūt. tn̄ talē puritateꝫ hr̄e nō potuerūt Un̄ Ber. Que vel angelica puritas il li puritati audeat ꝯꝑari. Item ꝙ fuerit huilis ꝯ ſuꝑbia ptꝫ. Ber. dicit. Quāta huilitatis in ea vtus fuerit. ptꝫ ꝙ cū ab angelo mater dei nūciaret̉ nō ſe ex hoc dn̄am. ſꝫ hūilem ancillā p̄dicauit. Ecce inquit ancilla dn̄i. fiat mihi ẜm verbū tuū. ¶ Item ꝙ fuerit ꝯtra auariciā pau percula ptꝫ. qꝛ victū ſuū nō de allodijs vel villis habuit. ſꝫ ꝑ laborē ꝓpriū co quiſiuit. Unde ⁊ beatus Hiero. vocat ipſam queſtuaria. Et qꝛ caruit hoc tri plici ve generali. merito ſibi dr̄. Aue. Fuit etiā ſine ve ꝑticulari. qd̓ ē triplex vicꝫ ꝯciꝑe cū pudore. portare cū labo re. ⁊ parere cū dolore. Ꝙ triplex ve d̓r perticulare. quia nō conuenit viris ſed y ij

De Annuciatione.
tm̄ mulieribꝰ nec oībus mulieribus ſꝫ tm̄ ꝓlem gnantibus. Sꝫ beata v̓go in ſua ꝓcreatione ꝯͣ p̄dictū triplex ve ꝯce pit ſine pudore. qꝛ nō ex viriſi cōmixti one q̄ infert pudorē. ſꝫ ſpūſctō ſuꝑueniē te. It portauit ſine labore. ⁊ hͦ patꝫ qꝛ alie ml̓res gͣuide. n̄ tm̄ gͣuant̉ ire. ſꝫ etiā ſed̓e. Sꝫ maria iā grauida. vt d̓r in Lu. aſcēdit in mōtana cū feſtinatiōe. Ma gnū fuit ꝙ aſcēdit. ſꝫ ꝙ in motana hͦ ma ius. cū feſtinatiōe hͦ maximū. Itē ꝙ pe perit ſine dolore. pꝫ qꝛ alie mulieres an̄ ꝑtū cruciant̉. ſꝫ maria iuxͣ ꝓph̓aꝫ yſaia an̄qͣ ꝑturiret peꝑit. Et qꝛ caruit tā gna li ꝙͣ ꝑticulari ve merito ab angelo dr̄ ei aue. F ¶ Et poſt mali remotionē ſub dit ip̄ius cōmendationē on̄dens ip̄am om̄i bonitate ꝑſpicuā. Om̄e em̄ bonū. aut eſt reſpectu dei. aut reſpectu ſui. aut reſpectu ꝓximi. Bonū reſpectu ſui on̄ dit̉. cū dr̄. gr̄a plena. Bonū reſpectu d̓i cū dr̄. dn̄s tecū. Sꝫ bonū reſpectu ꝓxi. cū addit̉ bn̄dicta tu in ml̓ieribꝰ. In bo no reſpectu ſui cōmendat̉ ex v̓tutū ple nitudine. cū dr̄ gr̄a plena. In bono re ſpectu det comendat̉ ex dei ſibi obtꝑa tiōe. cū dr̄. dn̄s tecū. In bono reſpectu ꝓximi cōmendat̉ ex priuilegij ſingulari tate. cū dr̄. bn̄dicta tu in mulieribꝰ. ¶ In hͦ aūt ꝙ dic̄. gra plena. nō exterior ſꝫ in terior gr̄a comendat̉. Exterior em̄ gr̄a vana eſt vt ē pulcritudo exterior ⁊ no bilitas. ⁊ hmōi. ꝓuer. vlt̓. Fallax gr̄a ⁊ vana ē pulcritudo. Sꝫ iterior qͥ ꝯſiſtit in v̓tutū ꝑfectiōe ē laudabil̓. psͣ. Om̄is gl̓ia fi. re. abintꝰ. Pro quo ⁊ maria dr̄ gr̄a plena. Sꝫ magis ꝙͣ ſtephanus. de quo dr̄ in actibus ꝙ plenꝰ fuit gr̄a. Sꝫ minus ꝙͣ xp̄s. de quo dr̄ Io. j. Ꝙ veīt plenus gr̄a Prima plenitudo.ſ. ſtepha ni ⁊ alioꝝ ſcoꝝ ſufficit. Un̄ paulo dictū ē Act̉. xij. Suffic̄ tibi gr̄a mea. Scd̓a.ſ. xp̄i ſuꝑfluit. qꝛ d̓ ple. eiꝰ nos oēſ ac. Ter cia.ſ. btē v̓gīs ꝑfecta fuit. qꝛ nihil ei de fuit. Un̄ elizabeth dixit ei. Btā q̄ credi diſti qm̄ ꝑficient̉ in te ea q̄ dicta ſūt tibi a dn̄o. ¶ Poſtꝙͣ aūt eā ꝯmēdauit reſpe ctu ſui. ꝯmēdat ea reſpectu dei.ſ. rōe ob
tꝑationis. cū dic̄. dn̄s tecū. Alij em̄ ſctī dicūt̉ eſſe cū deo. ſic̄ in gen̄. v. de enoch legit̉. Enoch ābulauit cū deo. qꝛ.ſ. obe diuit eius volūtati. Sꝫ dn̄s cū maria ē qꝛ obediuit eiꝰ volūtati. Un̄ dr̄ in Lu. ij. Et erat ſubditus illis. Et q̄rit Bern̄. Quis qͥbus. ⁊ rn̄det d̓s hoībus. ¶ Sed qͣlis fuerit reſpectu ꝓxī.ſ. in priuilegio. rū ſingulritate ſubdit. cū dr̄. bn̄dita tu in mulieribꝰ.i. ſuꝑ ml̓res. qꝛ oꝑamelio ra fuerūt in te ꝙͣ in alijs. Uirgo peꝑiſti pr̄em tuū genuiſti. portantē te portaſti. nutrientē te tu lactaſti. humilis ⁊ ſubli mis. pauꝑ ⁊ diues in vnū fuiſſi. qd̓ an̄ in nulla alia ml̓re potuit inueniri. Un̄ ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Uel bn̄dicta in ml̓teribꝰ.i. inter ml̓res. ſic̄ dic̄e lizabeth Ꝙ q̄dā mulieres ſt̄ bn̄dicte vt vgines ſꝫ nō fecūde vt Ratherina. ⁊ alie. Que dā fecūde. ſꝫ nō v̓gines. vt elyabeth mr̄ iob̓is. Sola maria ⁊ vgo ē ⁊ fecūda. ⁊ io inter bn̄dictas bn̄dicta. Ec̄. Int̓ bn̄ dicentes bn̄dicet̉. Bern̄. Ece ſi in ma ria laudauero v̓ginitatē milte vident̉ v̓gines poſt eā offerri. Uiū eſt in quo nec pͥma ſimilē hr̄e viſa ē nec hr̄e ſeqn tē.ſ. gaudiū mr̄is cū v̓gintatis honore Ad eā gͦ tanꝙͣ ad fonte er̄e nr̄a ſitibun da aīa ꝓperet. vt bn̄dicta in mulieribꝰ de plenitudīe gr̄e nobis ꝯferat. vt poſſi mus illuc veīre vbi nō tm̄ dn̄s nobiſcū ſꝫ et nos cū d̓o poſſimꝰ eē Qd̓ nobis p̄. de eod̓ feſto. Ser. CCXIIII Ilectus meus de ſcēdit in ortū ſuū adareolā aro matū vt paſcat̉ in ortis ⁊ lilia colligat. Cant̉. vj. Hec v̓ba in cantiqͥ cant̓. ſcpͥta hodierne cōpetūt ſolēnitati. ſint em̄ ſic̄ innuit glo. vba eccīe agētis de xp̄i īcar natiōe. Duo pͥncipal̓r notāt̉ in ipſis.ſ. ſaluatorꝭ nr̄i incarnatio. cū dic̄. Dilectꝰ meus deſcē. in or. ſu. ad arco. aro. ⁊ in carnatōis rō. cū ſubdit. vt paſcat̉ in or. ⁊ li. col. ⁊cͣ. G ¶ Quatuor aut circa pͥmū.ſ. circa incarnationē nō ſolū nota da ſꝫ etiā dulciter a nobis āplectēda po

De Annuciatione.
nunt̉. ¶ Primū eſt p̄ambula dei ante incarnationē erga hoīem dilectio. cum primo dicit dilectus meus. ¶ Secundū eſt eiꝰ ex dilectōe in incarnatiōe hūilia tio. cū dicit. deſcendit. ¶Terciū eſt eccīe ꝓ qͣ incarnari voluit deſignatio. cū dic̄ in ortū ſuū. ¶ Quartū eſt beate virgīs de qͣ incarnatus eſt ꝯmēdatio. cū dicit. ad areolā aromatū. Uolens gͦ eccleſia agere de incarnatione xp̄i p̄mittit erga genus hūanū p̄ambula ip̄ius dilectiōi cū primo dicit. dilectus meꝰ. qꝛ an̄ꝙͣ de ſcendiſſet in incarnatione dilexit nos. Dilexit em̄ nos ſicut apl̓s dic̄ Eph̓. j. ⁊ ij. dicens. Propt̓ nimiā caritate q̄ dile xit nos. cū eſſemus mortui pcc̄is ꝯuiui ficauit nos an̄ mūdi ꝯſtitu. Et nō hoīſ merita ſꝫ ipſiꝰ mira dilectio. ad hͦ vt hūa nā natura ſibi vniret induxit. ſic̄ ꝑ hie re. ꝓph̓am dicit. In caritate ꝑpetua di lexi te. iō attra. te miſe. Hoc gͦ inſinuās eccia primo dicit. dilectus meus. Con uenient̉ aūt eccīa illū de quo agit dile cti appellatiōe innuit. qꝛ ipſe ꝑ excellē tiā dilectus dr̄. qꝛ ipſe dilectꝰ ex dilecto. dilectus de dilecta. dilectus in dilecto. Dilectus dico eſt ex dilecto pr̄e. ⁊ hoc ꝑ eternā gnationē. Un̄ ī cant. dr̄. v. Qua lis ē dilectꝰ tuus.ſ. filiꝰ ex dilecto.ſ. pr̄e a quo eſt ꝑ eterna gnaͣtionē. tā ꝙͣ d̓s de deo lumē de lumine. Eſt etiā dilectus de dilecta.ſ. mr̄e. ⁊ hͦ ꝑ tꝑale. ꝓcreatiōeꝫ Sicut de ea exponit Ber. illd̓ in cant. Ego dilecto meo ⁊ dilectus meꝰ mihi. Et tunc fuit dilectus de dilecta. qn̄ tāꝙͣ ſponſus ꝓceſſit de thalamo ſuo. Eſt et̄ dilectus in dilecto.ſ. fratre. ⁊ hͦ ꝑ inter nā inſpirationē. Quicūqꝫ inqͥt ī Math̓ xij. fecerit volūtatē meā ille me. frat̓. Et nō tm̄ frat̓. ſꝫ etiā dilectus frat̓. Und̓ in Io. xij. dicit. Qui audit mādata mea ⁊ ẜuat ea ille eſt qͥ d̓ili. me. Et ſubdit. E ego diligā eū. ⁊ ad e. ve. ⁊ man. ap̄. euꝫ fa. O ꝙͣnobile tricliniū in quo ſctā tri nitas ꝯquieſcit. Hic gͦ dilectus qͥ eſt ex dilecto. qͥ eſt de dilecta. qͥ eſt in dilecto. h̓ ē de quo eccī dicit. Dilectus meus. Et bn̄ dicit meus. qꝛ licꝫ diligat oīa q̄ ſunt
ſicut dr̄ in libro Sap̄. Spāl̓r tn̄ diligit ecciam q̄ ei fide ⁊ amore adheret. Qd̓ apl̓s innuit ſub ꝯꝑatiōe vehemētiſſimi amoris. qͥ ſolet eſſe inter viꝝ ⁊ mulierē Uiri diligite vxores vr̄as ſicut ⁊ xp̄us dilexit eccl̓iam. Pro tanto ⁊ ipſa in p̄ miſſis v̓bis dicit. Dilectus meus. ¶ Sꝫ ne diceret qͥs. O eccīa exhibitio oꝑis eſt ꝓbatio dilectiōis. in quo appa ret ꝙ te ꝑ ceteris dilexerit. Illa omiſſis oībus alijs illud qd̓ potiſſimū eſt bn̄fi ciū on̄dit. cuꝫ dicit. Oeſcendit. q. d. In hͦ apparet dilectus meus. qꝛ nec ꝓpter angelū nec ꝓpter aliā creaturā. ſꝫ ꝓpt̓ me deſcendit. Et in hͦ innuit̉ ſecūdū.ſ. eius in incarnatione hūiliatio. intantū em̄ ſe hūiliauit ꝙ iuxͣ apl̓m. exianiuit ſe formā ẜui accipiēs. Quia certe dn̄s fa ctus eſt ẜuus. eternus factus ē puer. ex celſus factus eſt hūilis. īmenſus factus eſt localis. ſimplex factus eſt ꝯpoſitus. īmortalis factus eſt mortalis. In hͦ aūt ꝙ dicit. Deſcendit. nō tm̄ ipſius hūilia tionē innuit. ſꝫ etiā qͣſi gͣdatā. ſicut ꝯtin git illi qͥ deſcendit. qꝛ v̓e ipſe eſt qͥ in in carnatione qͣſi gͣdatim ſe huiliauit. De ſcendit em̄ ſub ſe ip̄m. Deſcendit ſub an gelū. Et deſcendit ſub hoīem. Sub ſe ip̄ꝫ deſcēdit qn̄ ſimplicitati ſue creaturā copulare voluit ẜꝫ ꝙ minor d̓r pr̄e. Pr̄ inqͥt in Io. maior me eſt. Sub angelu deſcendit qn̄ aſſumpſit creaturā penali tatibus obnoxiā. ⁊ morti tributariam. qd̓ angelus non eſt. iuxͣ ꝙ paulominus minoratus ab angelis dr̄in psͣ. Sub hoīe deſcendit qn̄ hoī ſubditus eſſe vo luit. ſic̄ marie ⁊ ioſeph. ⁊ qn̄ iudicꝭ paſ ſus eſt iniuriā. ꝑſequētiū ꝯtumelia. iuxͣ ꝙ inferior hoīe dr̄ psͣ. Ego ſum vermiſ ⁊ non hō. opprobriū hoīm ⁊ abiectio plebis. Innuēs gͦ eccīa talē huiliatiōeꝫ eius dicit. Deſcendit. I¶ Sꝫ quo de ſcenderit ſubdit. cū dicit. in ortū ſuum. vbi ponit̉ terciū ſcꝫ pn̄tis eccīe ꝓ qͣ in carnari voluit deſignatio. ⁊ hͦ ꝑ ea que orto ꝯueniuūt. Ortus em̄ vt vtilis fiat primo ſepto munit̉. excolit̉. ſeminat̉. ⁊ irrigat̉. ſic dn̄s eccleſiā ſuā tāꝙͣ ortum y iij

De Annuciatione.
muro cuſtodie ſue ne ab hoſtibus ꝓfa naret̉ ꝯcluſit. Un̄ in Cant̓. Ortus cō cluſus dicit̉. Gloſa. dei ꝓtectione cuſto ditus. Unde in Eſa. dicit. Suꝑ muros tuos hierl̓m ꝯſti. cuſto.i. angelos. Iteꝫ eam tanꝙͣ ortū ſuū ꝑ ſe ⁊ ꝑ diuerſos p̄ dicatores vomere p̄dicationis ex coluit Primo em̄ mane cepit ꝯducere opera rios ex denario diurno. ⁊ adhuc hora vndecima ꝯducere nō deſiſtit. vt dr̄ in Math̓. Item tanꝙͣ ortū excultū ſemīe bn̄dicto.ſ. v̓tutū ⁊ miraculoꝝ conſeuit. Hoc eſt ſemen de quo Eſa. j. Niſi dn̄s reliquiſſet nobis ſe. qͣſi ſod. fuiſ. ⁊cͣ. Itē fonte gr̄e ne deficeret irrigauit. Und̓ in eccīa in ꝑſona xp̄i. ſicut dicit glo. Riga bo ortu plantationis mee ⁊ inebriabo ꝑtus mei fructū. Huc ortu ſaluator no ſter ꝯſeuit arboribus cuncti generis. ſic̄ dr̄ in Ecc̄. de ſalomone. Et certe plus ꝙͣ ſalomon h̓. Eſt em̄ in orte eccleſie ce drus imputribilis in virginibus. oliua pietatis in ꝯfeſſoribus. palma victorie in martyribus. He ſunt arbores cuncti generis. qꝛ oēs ſancti aut ſunt in ſtatu virginū. aut in ſtatu ꝯfeſſoꝝ aut in ſta tu martyꝝ. Propter hec gͦ p̄dicta eccīa in qua xp̄us deſcendit tꝑę incarnatiōis orto cōparatur. R¶ Sꝫ qꝛ moris ē nobilibus in ortis magnis ſegregare arcolam in qua plantant berbas aro maticas. ſicut ſaliua ⁊ rutam ⁊ hmōi. ad quā maxime delectāt̉ accedere. Sic conditor noſter in orto generalis eccīe ſegregauit ſibi arcola aromatū.ſ. bea tam virginē. ad quā pͦ incarnationem ſpāliſſime deſcendit. Unde poſtꝙͣ in p̄ miſſis verbis dixit. Deſcendit in ortuꝫ ſuū. ſubdit. ad areolam aromatū. Et h̓ tangit̉ quartū.ſ. beate virginis cōmen datio. ¶ Fuit em̄ ipſa tanꝙͣ areola aro matū in orto eccīe ꝑ ſpālem ſanctifica tionē in ntītate eius ſeꝑata. ⁊ nō ſolū a peccato ſed etiā a fomite tāꝙͣ a ſuꝑflua herba ꝑ ſpm̄ ſctm̄ eſt purgata. Pro tan to dicit ei in ſalutatione. Aue. quaſi ſi ne ve culpe. ¶ Item fuit odorifera ex virtutū plenitudine. Fuit em̄ areola nō
lapidum qui nō redolent. ſꝫ aromatum .i. virtutū ⁊ bonoꝝ opeꝝ q̄ in ſe cōtine bat. Pro tanto dr̄ ei in ſalutatione. gr̄a plena. ¶ Item fuit hec areola lata. qꝛ quē totus nō capit orbis in ſua ſe clau ſit viſcera factus hō. In ipſa cm̄ quaſi in arcola ſeminauit deus pater granū ſynapis.i. filiū ſuū paruū qͥdē tāꝙͣ gra nū ſynapis hūilitate. ſꝫ feruēte caritate qui poſt adeo extendit ramos ſue hūa nitatis. ꝙ etiā volucres celi. i. angeli in eis requieſcāt ꝑ delectationē. qꝛ ipſe eſt etiā ẜm hūanitatē in quē delectant̉ ꝓ ſpicere. ſic̄ innuit petrꝰ ⁊ ex hac filij dei comp̄henſione dr̄ ei in ſalutatione. dn̄s te cū. ¶ Item fuit areola in orto eccīe p̄ alijs exaltata. qꝛ fuit mater ⁊ virgo. qd̓ nunꝙͣ ꝯtigit alteri mulieri. ⁊ ideo dr̄ ei in ſalutatiōe. Benedicta tu in mulieri bus. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXV. T paſcat̉ in ortis xlilia colligat. Cant̓. vj. Hic in nuit̉ ẜm p̄miſſe diuiſionis. ſcꝫ incarna tionis rō q̄ eſt ſalubris hoīs reparatio. quā innuit dupliciter. Scd̓m ſtatū vie. cū dicit. vt paſcatur in ortis. glo. vt dele ctetur ſctōꝝ deſiderijs ⁊ bonis oꝑibus Item ꝙͣtū ad ſtatū patrie. cū dicit. ⁊ ly. lia colligat. glo. i. ſanctos ꝑfectos nito re virtutū ad celeſtia regna perducat. Prima reparatio.ſ. vie fit ꝑ gr̄am. Se ¶ Sed cunda.ſ. patrie ꝑ gloram. penſandū circa primū ꝙ iuxta lr̄e ſuꝑfi ciem minus ꝯuenienter videt̉ dictū. de ſcendit in ortuꝫ vt paſcat̉ in ortis. ſꝫ iux intelligentie ſignificationem optime di ctum eſt. In orto em̄ generalis eccleſie multos particulares ortos xp̄s habet. queuis em̄ aīa fidelis ortus xp̄i eſt. Un̄ Bern̄. ſuꝑ illud Ioh̓. Illa exiſtimans eū ortulanū eſſe. alloquit̉ mariam ma gdalenā in ꝑſona xp̄i dicens. Bene exi ſtimaſti me ortulanū. qꝛ mēs tua ortus meus eſt. Secūdus ego adā. ego opor

De ſancto Georgio.
illū. fletus tuus. deſideriū tuum. meum opus eſt. In talibus ergo ortis paſcit̉ cij fideliū aīarū deſiderijs ⁊ operibus delectatur. O ꝙͣfelix refectoriū in quo ſanctuſſanctoꝝ epulatur. qꝛ dū ipſe pa ſcitur nō depaſcit. ſꝫ potius paſcit. Un̄ in Apoc̄. dicit. Si qͥs apparuerit mihi intrabo ad illū ⁊ cenabo cū illo. nō dic̄ tm̄ ego cenabo. ſꝫ addit cū illo vt vterqꝫ ſ. qͥ recipit ⁊ qui recipit̉ ſatiet̉. Peram bulate gͦ fratres in medio domus vr̄e ⁊ videte ſi templū dei ſanctū ē qd̓ eſtis vos. nō em̄ habitat in corpore ſubdito peccatis. ſꝫ tranſfert ſe ab īmundis ⁊ p̄ uis cogitationibus. ⁊ ſubintra inimicꝰ hūani generis qͥ talibus delectat̉. Iuxta illud Iob. In vmbra dormit in ſecreto talami. ⁊cͣ. Adapta tribus principali bus vicijs. Et cū ipſe talibus paſcit̉. de paſcit. Mors inqͥt psͣ. depaſcet eos. Ta libus neceſſe eſt ſi voluerit ꝙ xp̄us pa ſcat̉ in eis vt ſe tanꝙͣ ortū excolant vo mere ꝯfeſſionis. irrigent lacrimis ꝯpū ctionis. ⁊ ſuꝑſeminet ſemen bone oꝑa tionis. Iſte ſunt eſce qͥbus ſaluator no ſter libenter veſcit̉. Un̄ Bern̄. Cibus eius pnīa mea. Cibus eius ſalus mea Cibus eius ego ipſe. maducor cū argu or. glutior cuꝫ inſtituor. decoquor cum īmutor. digeror cū trāſformor. viuo(cū ꝯformor. Et ꝑ hec lylia effecti ꝑ gratiā colligemur ad gl̓am. Un̄ ſubdit̉. Et ly ſia colligat. M¶Hec ē em̄ ſecūda ⁊ potiſſima incarnatiōis rō. vt ſctōs ꝑ li lia deſignatos colligat ad gl̓iam. Bn̄ aūt colligendi deſignant̉ ꝑ lylia. Lylia em̄ ſunt de terra naſcentia. ſuꝑ terram eminentia. candore nitentia. ꝯdore fra grantia. In primo innuit̉ colligendoꝝ hūilitas. In ſecūdo ſuꝑnoꝝ auiditas. In tercio vite puritaſ. In quarto bone oꝑationis ſuauitas. Tales inuenimus ſctos fuiſſę qͥ collecti ſunt a dn̄o. Nam ex eo ꝙ de terra nati fuerant qͣntūcūqꝫ dei bn̄ficijs ſiue tꝑalibus ſiue ſpūalibꝰ attollerent̉. de ſe hūilia ſentiebant. Un̄ abraā cū dei frueret̉ colloquio dicebat Loquar ad dn̄m men cum ſim pul. ⁊ ci.
Et btā v̓go cū mr̄ dei nūciaret̉ nō ſe ex hͦ dn̄am ſꝫ hūilem ancilla p̄dicauit. Exē plū. c. j. ¶ Itē ſuꝑ terrā eminebāt ꝑ ce leſtium ꝯtēplatione ⁊ auiditatē. Non em̄ adheſit in terra venter eoꝝ. ſꝫ terre na cū apl̓o. tanꝙͣ ſtercora reputantes. eleuabant ſe ſuꝑ ſe dicentes illud apl̓i. Noſtra ꝯuerſatio in celis ē. Exemplu ca. viij. R¶ Itē tāꝙͣ lylia candorē nite bant ꝑ vite puritatē. Un̄ de eis in Tre. iiij dr̄. Candidiores nazarei eius niue. Attendentes illud dn̄i. Beati mundo corde qm̄ ipſi ⁊ nō alij deum videbūt. Exēplū. c. vj. F. Itē fuerūt tanꝙͣ lylia odore fragrantes. ꝑ bona opinionem. Dies em̄ ipſoꝝ in maribꝰ md̓i. ſic̄ dr̄ in Iob..ix. traſierūt tāꝙͣ naues poma por tantes. qͦ. poſt ſe odorē ſuaue relinquūt illū in ꝙͣ de quo dicit apl̓s. Xp̄i bonus odor ſumꝰ. Et qꝛ dilectus deſcendit in ortū ſuū vt talia lylia colligeret. Roge mꝰ ip̄m vt meritis ⁊ interceſſiōe areole aromatū. hͦ ē mr̄is ſue faciat ⁊ nos lilia in pn̄ti. ⁊ colligat in et̓na tabernacl̓a. De ſancto Georgio. Sermo. CCXVI. Eatus diues qui inuentus eſt ſine macula. Ecc̄. xxxj. A Iſta v̓ba in hodierna epl̓a lecta bn̄ ꝯueniūt ſctō georgio q̄ tāꝙͣ no bilis miles ⁊ potens diues legit̉ fuiſſe. Eſt gͦ in p̄miſſis v̓bis informatio diui tū. vt ſi btī volūt eſſe ⁊ ꝑ tꝑalia bōa trā ſire ad et̓na cū btō georgio ſine macula debent inueniri. Notand̓ āt qͣdruplicē eſſe maculā in lege deteſtabile ſine q̄ di ues dꝫ īueniri ſi vult btūs eſſe. vicꝫ ma culā rei offerend̓. Leui. xxij. Si maculā huerit nō offeretis nec erit acceptabile It̓ maculā ꝑſōe. Un̄ leui. xxj. Hō qͥ hūe rit maculā n̄ offeret pane do. It̓ macu la veſtim̄ti. Un̄. Leui. xiij. Si hūerit ma culā ſiue in ſtamine ſiue in veſtim̄to cō buret̉ flamis. Itē maculā in domo. vn̄ Leui. xiiij. Si fuerit plaga ī edibꝰ ſacer dos faciet erui lapides reſꝑſos macl̓is y iiij

De ſctō Seorgio.
¶ Prima macula.ſ. reꝝ ꝯtrahit̉ ex in iuſta ꝯquiſitione ipſaꝝ ſicut ꝑ rapinaꝫ furtū. vſura. calumnia. ⁊ ꝑ alia aliquaꝫ ꝓximi deceptionē. Hac macula impro perat dn̄s diuiti. ꝑ Hiere. ij. Inuentus eſt inqͥt ſctūs ſanguis pauperū ⁊ inno centū in alis tuis. Ale diuitis ſunt diui tie qͥbꝰ eleuat̉ ⁊ ſuꝑ alios volare videt̉ Et in his alis inuenit̉ macula ſanguīs qn̄ de rebus paupeꝝ qͣs ipſi ſuo ſudore ⁊ ſanguine ꝯqͥſierat ditant̉. Per taliū reꝝ oblationē beatitudo nō acquirit̉. ſꝫ potius maledictio. qꝛ qͥ offert d̓ rapina qͣſi qui victimat filiū in cōſpectu pr̄is. Ecc. O ꝙͣ beatus eſt diues qͥ inuenit̉ ſi ne hac macula. qͥ.ſ. labore manuū ꝯqui rit. vt habeat vn̄ tribuat neceſſitatē pa tientibus. ſicut ꝯſulit apl̓s. Exempluꝫ ca. ix. I. B ¶ Scd̓a macula ſcꝫ ꝑſo ne cōtrahit̉ ex vicio corꝑis ſiue carnis Sed rarus eſt diues qͥ inuenit̉ ſine hac macula. Diuitie em̄ ſunt occaſio carna liū pctōꝝ. ſcꝫ gule ⁊ luxurie. Un̄ hiere. xlvj. Fertilis fuit mōab ab adoleſcētia ſua. reqͥeuit in fecibus ſuis. Mo ab fer tilis ab adoleſcentia ſua eſt puer diues a ꝓgenitoribus ſuis. tales em̄ maxīe re quieſcūt in fecibus ſuis gule ⁊ luxurie. De macula gule rep̄hendūt̉ diuites in cant̓. iude. ij. Hi ſunt inqͥt in epulis ma cule. ꝯuiuantes ſine timore paſcētes ſe metipſos. Hac maculā gule. ꝯtraxerat ex diuitijs ille purpuratus. de quo dicit̉ Luc̄. xviij. Hō qͥdam erat diues. Et ſub ditur. Et epulabat̉ quotidie ſplendide ⁊ paſcebat ſemetip̄m. Un̄ pauperi la zaro nec micā panis dabat. Et qꝛ iuxͣ Hieronymū. venter mero eſtuans faci le ſpumat in libidinē. Iō ex macula gu le ꝯtrahit̉ macula luxurie. Un̄ ſalomō qui inter oēs reges iſrl̓ magis ſplendi da menſam habuit ſuꝑ oēs etiaꝫ reges in numero mulieꝝ exceſſit ⁊ macula ꝑ ſone ꝯtraxit. Un̄ Ecc̄. xlvij. Collegiſti qͣi auricalcū auꝝ ⁊ vt plumbū collegiſti argentū. ⁊ inclinaſti femora tua mulie ribus. ptātem habuiſti in corꝑe tuo. de diſti maculā in gl̓ia tua. O ꝙfelix ē diues qui inuētus eſt ſine hac macula. ¶ Tercia macula.ſ. veſtis naſcit̉ ex ip̄i us p̄cioſitate. Aug. Ueſtis pulcra circū det̉ nō ad pulcritudinē ſꝫ ad neceſſariū tegimē. ne dū exquiſitis veſtiris alterā turpitudinē aſſumas.ſ. maculā aīe. Un̄ Greg. ſuꝑ lucā. Si cultus p̄cioſaꝝ ve ſtiū culpa nō eſſet. ſermo dei nō tā vigi lanter exprimeret ꝙ diues purpuratus ⁊ byſſo indutus apd̓ inferos torqueret̉ Ecce diues qui his delectat̉ cū pericu lo aīe ſue gerit. Un̄ oculos hoīm paſcit potius eī vult bona ſua in on̄ſione ſui p̄bere ꝙͣ eccīe vel pauꝑibus erogare. Hec etiā macl̓a ꝯtrahitⁱ ex veſtis extra neitate. qn̄ ſcꝫ quis vult hr̄e veſtes ex traneas alijs diſſil̓es. Un̄ ſopho..j. Uiſi tabo ſuꝑ principes qui induti ſūt veſte pere grina. Ecce cariſſimi ſi dn̄s princi pibus ꝓpter hͦ minat̉ qui ſe rōne digni tatis ſolent excuſare. ꝙͣto plus ſimplici oribus diuitibus qui heu mō ꝙͣto rari ores pn̄t veſtes excogitare. tanto ipſis gratiores. ita ꝙ a planta pedis vſqꝫ ad verticem nō eſt in eis ſanitas. Nam in capitibus ꝑ varias mitras criſtati ſunt vt pauones. in corꝑe ꝑ veſtium varios colores ſunt vt pardi. ſꝫ in calcijs ſūt ro ſtrati vt aues. cū tn̄ aīal nō habeat ro ſtrū in pede. Hec etiaꝫ macula inuenit̉ ⁊ in veſtibus mulieꝝ. Na tacito orna tu facieꝝ ꝑ pictura in quo deo magnaꝫ faciūt ꝯtumelia. qꝛ potius volūt hr̄e fa cie quā pictor pingit ꝙͣ illā quā deus fe cit. Maculas veſtiū on̄damus ⁊ prīo pepli crocei qͦ maxīa eſt. cuꝫ tn̄ magis decentē colorē albū hēat. qd̓ ptꝫ. qꝛ cor pus dn̄i nō croceo panno ſꝫ albo inuol uit̉. Un̄ de ip̄o filio dei dr̄ ꝙ eſt candor lucis eterne. Et candida debet eſſe aīa in qͣ ipſe ſedere elegerit. In ſignū huiꝰ in tranſfiguratiōe veſtimenta eiꝰ facta ſunt nō crocea ſꝫ candida ſic̄ nix. Exem plū ca. vj. F. Hic color placꝫ ⁊ angelis Un̄ Math̓. vltͣ. Angelus apparuit in ſtola cādida. Ecōtra veſtis crocea pla cet dyabolo. Un̄ peplū croceū ſedes eſt ipſius. Exemplū de demone qͥ hͦ dixit.

De ſcō Georgio.
Preterca circa corpus tacitis alijs ve ſtibꝰ habēt cingulos diuerſis metallis oneratos. cū ſaccus tn̄ bono frumento plenus bene ligat̉ fune vniꝰ obuli Nō modica fatuitas eſt querere talē corri giā ad ligandū ſaccū immundicia ple nū. Doliū bono vino plenū lignei cir culi ligant ſufficiēter. gͦ ridiculū eſt hr̄s circulos deauratos. ⁊ hmōi. ad ligadu vas ventris ſpurcicia plenū. Circa pe des ſi dn̄s eos cū caudis creaſſet. forte ipſis multuꝫ diſplicuiſſet. et cū de natu ra nō habeat. naturā aīaliū ſequentes de veſtibus caudas ꝓcurat. in quibus ſibi pulices ꝯgregant. ⁊ hoībus pulue rem mouēt. Chriſtū v̓o in pauꝑibꝰ nu dū aſpiciētes nō operiūt. Exemplū de demone qͥ cū in tali cauda ſediſſet ⁊ ce cidiſſet alter irriſit eū. Si forte qͥs dicat Nōne heſter que ꝯmēdat̉ in ſcriptura ſe plurimis veſtibus exornabat. Utiqꝫ Sed hoc faciebat ſicut legit̉ heſter. vj. in die oſtentationis. Ornatū em̄ ſuuꝫ nō ferebat niſi qn̄ marito ſe oſtēdebat In quo rep̄hēſibiles ſunt nr̄i tꝑis mu lieres. que qn̄ in publicū ꝓcedūt ſe ma gis ornat. ⁊ tn̄ dicūt ꝙ ꝓpter maritos ſuos faciat. O ꝙͣ beatus eſt diues qui inuentus eſt ſine hac macula. O Quarta macula.ſ. domus ꝯtrahit̉ ex vicio familie. Inueniri gͦ debet̉ diues ſine macula domus.i. familie. Nō em̄ ſufficit ꝙ ſit bonus in ſe niſi etiā habi at ordinata familiā. psͣ. Ambulans in via īmaculata hic miſtrabat mihi. Un̄ Re. ij. helylicet eſſet bonꝰ tn̄ reproba tus eſt qꝛ malos fouebat filios. Qui extrahebant carnes de caldario. hͦ ꝙͣtū ad gulā ⁊ rapinā. et dormiebat cū mu lieribꝰ ꝙͣtū ad luxuria Et ſi hely repro batus eſt ꝓpter filios malos. multoplꝰ reprobant̉ pleriqꝫ diuites ꝓpt̓ iniquos ſeruos. Beatus ergo eſt diues qͥ inuē tus eſt ſine macula domꝰ. Adapta ſan cto. Radendi gͦ ſunt lapides maculoſi per caſtigationē. et ſi macula iteruꝫ. re creuerit tunc ſunt omnino exponendi. et extra domū eijciēdi. ſic̄ legit̉ ī Leui.
¶ De eodem. Sermo. CCXVII. Tabilita ſunt bo na illiꝰ in dn̄o Ecc̄. xxxj. In his verbis prudentia bea ti diuitis qui inuentus eſt ſine macula ꝯmendat̉. qꝛ.ſ. ſtructurā laboris ſui lo cauit in immobili fundam̄to.ſ. in dn̄o Pro quo hic d̓r. Stabilita ſunt bona illius in dn̄o. Item in dn̄o. nō in md̓o qͥ inſtabile habet fūdamentū. qꝛ mur dus traſit et cōcupiſcentia eius. Itē in dn̄o nō in corꝑe ꝓprio. qꝛ corpus ē ſic̄ ſaccus ꝑtuſus q̄ in ſe poſita nō retinet ſicut d̓r. Agg. j. In mundo locat bo na ſua auarus. In corꝑe guloſus. ẜ in dn̄o ſanctus. ¶ Sed auarus ſtultuꝫ ſe on̄dit. deponēdo ibi bona ſua vbi oēs anteceſſores ſui the ſauros ſuos ami ſe rant.ſ. in mūdo iſto. Un̄ dn̄s ꝑ oſee. F ctus eſt effraim qͣſi colūba ſeducta. nō hn̄s cor. i. ſapientiā. Hec em̄ eſt inſipi entia colube ꝙ pullos ſuos ponit vbi oēs ꝑdit. Unde Greg. Erras ſi credis iſta tꝑalia maſura q̄ ꝑ tot manus trāſi erūt. Un̄ merito illi diuiti dictū ē. Stul tē hac nocte aīaꝫ tua repetēt a te. qͥ nō in deo ſed in mūdo hn̄s fiduciā. horre is ampliatis ml̓ta bona in annos plu rimos repoſuerat. Lu. xij. Hoc modo Act̉. v. anania. ⁊ ſaphyra non deo ſed md̓o theſaulizātes in defraudatōe p̄cij agri mox expirauerunt ⁊ alij pecunias poſſederūt. Uere theſaurizat mūdanꝰ ⁊ ignorat cui ꝯgregabit ea. Exemplu ca. v. D. G. Sic em̄ ꝯtingit hoībus in md̓o ſic̄ ꝯtingit ī ludo ſcacario. aliꝰ rex alius miles. alius ſacerdos. alij mino res. aliꝰ in albo capo.ſ. ꝓſꝑitatis. alius in nigro.ſ. aduerſitatis. ⁊ tandeꝫ colle cti. ſingulatiꝫ. rex cū milite. ſacerdos cū alijs ſine honoris differētiā oēs eqͣlit̓ in ſaccū.ſ. terre trudunt̉. Un̄ ille qͥ mul tū mūdi delectatioihꝰ intēdit non pen ſans inſtabilitatē eaꝝ ſimil̓ ē homī de quo legit̉ in barlaā qͥ timens vnicornē

De ſctō Georgio.
inſequentē cecidit in foueaꝫ. qui in ſuo caſu adheſit arbori in fouea aſcēdenti. ad cuius arboris pedem erat puteus ſi ne fundo ⁊ duo mures maximi. Unꝰ albus ⁊ alius niger inceſſanter radicē arboris corrodentes. qui tn̄ licet ſenti ret ꝓpter murium corroſionē arboris vacillationē. ⁊ vicinū caſum in puten. tn̄ ex pomorū collectiōe delectatꝰ ꝑicu li ſui obliuiſcit̉. Audiēs hͦ quidaꝫ ami cus. occurrēs porrigit ei ſcala ex oppo ſito inculcas ſibi ſubitū ⁊ irrecuꝑabilē caſum. Ille autē cū differret ꝓpter fru ctus collectionē ſubito corroſa arbore in puteū cecidit. Hic hō eſt qͥlibet ſecu laris. vnicornis eſt mors tꝑalis. fouea mūdus. arbor vita pn̄s. fructꝰ arboris delectatiōes vite p̄ſentis. puteꝰ infernꝰ mus albus dies. mus niger nox. amicꝰ accurrēs eſt p̄dicator. ſcala ē ꝯfiliū pe nitētie faciēde. Dū aūt differt mūdanꝰ hō ſalutari cōſilio acqͥeſcere illectus de lectatione ſecl̓ari. ſubito vita deficiente cadit in puteū inferni. Aduertēs gͦ hic ſanctus inſtabilitatē reꝝ tꝑaliū ſtabili uit bona ſua in dn̄o nō in md̓o. Itē ſtabiliuit bona ſua in dn̄o non vt guloſus in corpore ꝓprio. Guloſi em̄ quoꝝ deus venter oēm laborē ſuū co uertunt ad ventrē. Un̄ de tali dictū eſt Ecc̄. vj. Omnis labor hoīs in ore eiꝰ. Nec miꝝ. ſeruit em̄ cuidaꝫ dn̄e.ſ. gule: cui nullus pōt ſeruire ad volūtatē ſuā q̄ vult quotidie pari ſibi noua fercula Nunꝙͣ viſa eſt dn̄a q̄ tāta a ſubditis exqͥreret ⁊ tā ꝑuo tꝑe in exqͥſitis regna ret. Regnat em̄ cū in eſcis delectat. et ille locus delectatōis vix duoꝝ hꝫ lati tudine digitoꝝ. nō em̄ durat delectato niſi qͣntū durat trāſitus ille ꝑ gulā. et ꝓ illo ſubito trāſitu vult ſibi dn̄a gula tāta parari q̄ oīa pene poſtꝙͣ trāſierint ꝓijcit in locū turpitudinis.ſ. in ſaccum vetris. De quo psͣ. Cōcidiſti ſaccū me um.i. corpꝰ meū. Hic ē ſaccꝰ ꝑtuſus de quo Agg. ij. in quo depoſita nō ſtabi liūt. et ſi quid ꝓ corꝑis ſuſtētatione ſta bilit̉. hoc vermibꝰ eſcā parat̉. Satis vi
det̉ vanus ille labor quo hō laborat vt vermes ſplēdide paſcat. Nō multū cu randū eſſet quale carnē vermes inue niret ſiue pinguē ſiue macilenta. Car nē gͦ impinguare eſt vermibꝰ eſcaꝫ pa rare. Exemplū ca. v. H. I. Quia gͦ bo na carnis ſunt inſtabilia ſic̄ patꝫ in il lo diuīte qͥ in pn̄ti vita epulabat̉ quoti die ſplēdide. ⁊ poſt ad tantā pauꝑtatē deuenit ꝙ etiā vna guttaꝫ aque deſide rauit. ideo hic ſanctus ſtabiliuit bona ſua ī dn̄o nō in corꝑis ꝯmodo. ¶ Sta bilita aūt ſunt in dn̄o tanꝙͣ in ſingula ri ⁊ ꝑpetuo fundamēto. Fundamentū em̄ nemo aliud pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitū ē. qd̓ eſt chriſtꝰ ieſus. j. Coꝝ. iij. Si qͥs ſuꝑedificauerit ſuꝑ fundamētū hoc bona ſua non diſſipant̉ ꝑ mortem ſicut predictoꝝ ſꝫ tanꝙͣ in ꝑpetuo fun damēto ſtabiliunt̉. Un̄ Ioh. in apoc̄. poſtꝙͣ dixit. Beati mortui qͥ ī dn̄o mo riunt̉. ſubdit. Oꝑa em̄ illoꝝ ſequunt̉ il los. An̄ licꝫ pn̄s vita hꝰ ſctī trāſiuerit elemo ſinas tamē ipſius quas in ea fec̄ tanꝙͣ ſtabilitas in domīo enarrat oīs eccleſia ſanctorū. ¶ De eodem. I quis vult ve nire poſt me ⁊cͣ. Reqͥre ẜmo nē in vigilia ſci laurētij de hͦ themate. ⁊ alios ſi placꝫ. ⁊ ī die vince tij. necnō petri martirꝭ.ſ. nemo militas. De eodem. Sermo. CCXVIII. Uid prodeſt ho mini ſi vniuerſuꝫ mūdum lu cret̉ aīe v̓o ſue detrimentū pa tiat̉. aūt quā dabit hō ꝯmutationeꝫ ꝓ ania ſua. filius hoīs veniet in gl̓ia pa tris ſui cū angelis ſuis ⁊ tūc reddet vni cuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Math. xvj. G Ne ꝑ tꝑale huiꝰ mūdi lucꝝ detrimen tu patiamur. videlicꝫ multiplicādo cul pa. amittēdo gloriā. incurredo penam

De ſcō Georgio.
dn̄s dehortatur nos ab ipſo in p̄miſ ſis verbis oſtēdens ip̄m lucꝝ eſſe iutile ⁊ hͦ tripl̓r. ¶ Inutile em̄ on̄dit ꝙͣtuꝫ ad tꝑalē poſſeſſionē. ⁊ hͦ ꝓpter poſſeſſiōis breuitatē. cū dic̄. Quid ꝓdeſt hoī ſi vni uerſum md̓m lucret̉ anīe v̓o ſue. ⁊cͣ. ¶ Itē ꝙͣtū ad aīe redemptionē. ⁊ hͦ ꝓ pter ipſiꝰ aīe p̄cio ſitatē. cū dic̄. quā da bit hō cō. ꝓ aīa ſua. ¶ Itē inutile ꝙͣtū ad iudicis placatione. et hoc ꝓpter iu dicis eqͥtate. cū ſubdit. filiꝰ aut ho. ve. ⁊cͣ. vſqꝫ. reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua ⁊ Uere inutilis eſt tꝑalis lucri poſſeſſio. ꝓpter breuitateꝫ. qꝛ ꝙͣtūcūqꝫ magnij ſit nihil de eo in morte defert. ſed totū re linquit̉. Pro quo dic̄ dn̄s. Quid ꝓdeſt hoī ſi vniuerſum md̓m lu. Pſal. Oor mierūt ſomnū ſuū et nihil inuenerunt oēs viri diuitiaꝝ in manibꝰ ſuis. Hāc momētaneā exiſtentiā lucri dānati re cognoſcūt. Sap̄. v. cū dicunt. Quid di uitiaꝝ iactātia ꝯtulit nobis trāſier̄t oīa ſic̄ vmbra ⁊ tanꝙͣ nūciꝰ ꝑ̄currēs. ⁊ tāꝙͣ nauis q̄ ꝑtrā ſijt fluctuante aquaꝫ. aut auis q̄ trāſuolat ī aere. aut tanꝙͣ ſagit ta emiſſa. In qͥbꝰ vbis md̓i tꝑalia qͥnqꝫ ꝯꝑant̉. vicꝫ vmbre trāſcūti. nūcio ꝑcur renti. naui fluctuāti. aui trāſuolāti ⁊ ſa gittę emiſſe. ¶ Umbre ꝯꝑant̉. qꝛ ſicut vmbra ſoliditatē nō hn̄t. Un̄ Eccl̓. ij. dicit ſalomon. Magnificaui oꝑa mea edificaui domos. ⁊ plātaui vineas. fe ci ortos ⁊ pomeria. ⁊ extruxi piſcinas poſſedi ſeruos ⁊ ancillas. et familiam ml̓ta. coaceruaui mihi auꝝ ⁊ argentuꝫ feci mihi catores ⁊ cantatrices. Et ꝙ hec oīa ſint vmbra. ſubdit. Et vidi in oībꝰ vanitatē. Exēplū ca. v. E. Cariſſi mi ſtultꝰ eſſꝫ qͥ ſuꝑ glaciē ꝯſtrueret. mul toplꝰ ille qͥ ſuꝑ vmbra q̄ minꝰ ſolida ē Sic ille diues ī Lu. xij. edificauerat. qͥ horreis apliatis ⁊ bonis ī annos pluri mos repoſitis ſe ſꝑabat deliciari. ⁊ ꝓxi ma nocte oībꝰ ⁊ vita priuatꝰ fuit. Un̄ merito ſibi ſtulte d̓r. O quot ſūt qͥ ꝓpt̓ vmbrā tꝑaliū v̓itatē vite et̓ne amittur Cōtingit ipſis ſic̄ cani de quo legit̉ in eſopo. qͥnatās ꝑ aqͣs fruſtū carnis por
tās in ore cū vmbrā maioreꝫ carnis in aqͣ vidiſſꝫ raꝑe eū volens totum amiſit ¶ Itē tꝑalia nūcio ꝯꝑant̉. Oēs eī crea ture nūcij dei ſūt. Aug. Int̓rogaui ſo lē ⁊ luna ⁊ ſtellas de deo meo. ⁊ rn̄de rūt mihi. nō ſumꝰ nos ſꝫ ipſe fecit nos. Itē nūcio ꝯꝑant̉. qꝛ ꝑ ipſa tanꝙͣ ꝑ nū ciū ad deū vocamur. psͣ. Dedit eis re giōes gētiū ⁊ labores gētiū poſ. vt cuſ. ⁊cͣ. Sꝫ fatui ſūt illi qͥ ſic delectant̉ ī nū cio ꝙ obliuiſcunt̉ d̓ dn̄o. Aduertere eī deberēt qꝛ ſi ſic delectabil̓ e trāſiēs nu ciꝰ. ml̓to delectabilior eſt ꝑpetuꝰ dn̄s.j. Pe. ij. Si tn̄ guſtatis qm̄ dulq eſt dn̄s Paꝝ ipſe petrꝰ in trāſfiguratiōe guſta uerat. ⁊ de toto md̓o oblitꝰ fuerat ī mō te ſꝑcupiens manere dicēs Dn̄ bonū eſt nos ḣ eſſe. Exēplū ca. ij. EE. ¶ Itē tꝑalia ꝯꝑant̉ nami fluctuati. Nauis eī fluctuas in ꝑicl̓o eſt dubitās vtꝝ ꝑueni at ad portuꝫ. Sic in mari hꝰ md̓i diui tes ponunt ſe in nauicula fluctuāte. et ideo dubiū eſt vtꝝ ꝑueniāt ad portum vite et̓ne. Und̓ dn̄s Mar. x. ꝙͣ difficile qͥ pecunias hn̄t in regnū dei introibūt Multa em̄ et magna ꝑicula incurrue aīe qͥ lucris hꝰ mūdi anhelāt. ita vt qn̄ volunt vnū euitare cadūt in aliud. Un̄ incidit in ſcillā cupiēs vitare caribdim Frequenter em̄ cadūt in ſcillā luxurie. mo in voraginē auaricie qͣſi in caribdi Un̄. j. ad thi. vj. Qui volūt diuites fie ri incidut in tentatiōeꝫ ⁊ laq̄uꝫ diaboli ⁊ in deſideria multa q̄ mergūt hoīem in interitū et in ꝑditioneꝫ. Item md̓i lucra aui ꝯꝑant̉. qꝛ inaniter extolli faci unt ſic̄ auis ꝑ tp̄s in aera extollit̉. Iob xxx. Eleuaſti me ⁊ quaſi ſuꝑ ventu po nens eliſiſti me valide. ¶ Item ſagitte ꝯꝑantur. qꝛ vulnerāt ⁊ cruentat. ꝓpter qd̓ ⁊ ſpine dicunt̉ a dn̄o. eū labore em̄ acquirunt̉. cum timore poſſident̉. cum dolore dimittunt̉. Sꝫ hec vulnera mū di amatores nō ſentiūt. Prouer. xxiiij. Uulnerauerūt me ⁊ non ſenſi. Stulti ores ſunt pueris. qui quando vnū bar batum deo ſculant̉ propter punctiōes amplius oſculari abhorrent. Sed ipſi

De.ſ. Ad alberto
licet a ſpinis mūdi ml̓tipliciter pūgant̉ ip̄m tn̄ nō abhorrēt. ſimiles illis hoī bus qͥ cepe crudū etiā flēdo. ꝯmedunt. Sic gͦ on̄dit dn̄s mūdi lucꝝ inutile ꝓ pter poſſeſſiōis breuitatē cū dic̄. Quid ꝓdeſt hoī ſi vniuerſuꝫ md̓m lucret̉. aīe vo ſue detrimentū patiat̉. H¶ Se cūdo on̄dit inutile ꝙͣtū ad aīe redēptio nē. ⁊ hͦ ꝓpter ipſiꝰ anīe p̄cio ſitate. cum dicit. Quā dabit hō comu. ꝓ aniā ſua. q. d. nullā. Qd̓ ptꝫ ex duobꝰ. qꝛ nec ap preciari pōt. Un̄ iob. xxviij. Neſcit ho p̄ciū eiꝰ. Qd̓ patet. qꝛ ſolo p̄cio ſangui nis chriſti redimi potuit. jͣ. Pe. j. Non cor. au. ⁊ ar. redempti eſtis ſꝫ p̄. ſan. ag. im. O aīa p̄cioſa non auro redēpta et opibꝰ. ſꝫ agni īmaculati ſanguīe. atten de qͣnti valeas. qͥd ꝓ te datū ſit cogita. noli temetip̄m vilipēdere qꝛ chriſtus ꝓ te effudit ſanguine. Ite patet eiꝰ p̄ciō ſitas qꝛ nec cōmutari pōt. ꝓ quo dn̄s dic̄. quā dabit hō ꝯmū. ꝓaīa ſua. Iob xxviij. Nō dabit̉ ꝓ ea auꝝ obrizū. nec appendet̉ argentū in ꝯmutatione eius Nec miꝝ. ipſa em̄ nobilior ē cet̓is cre aturis ꝓpt̓ imaginē. Un̄ Sap̄. ij. No iudicauerūt honore aīaꝝ ſcāꝝ. qm̄ deꝰ creauit hoīem ad imaginē ſimilitudīs ſue. In ſignū hꝰ oīa ſubiecit ſub pedi bꝰ eiꝰ. Quā gͦ dabit hō ꝯmū. ꝓ aīa ſua I¶ Tercio on̄dit mdi lucꝝ iutile ꝙͣ tu ad iudicis placatiōeꝫ. cū dicit. filius hoīs veturꝰ ē in gl̓ia pr̄is ſui cū angel̓ ſuis. ⁊ tūc reddet vnicuiqꝫ.ſ. ſine ꝑſona rū acceptione. Reddet vtiqꝫ iuxtā oꝑa nō iuxta mūera. nō em̄ recipiet ꝓ redē ptiōe dona pl̓ima ſic̄ d̓r ꝓuer. vj. Und̓ Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa vr̄a ⁊ cogi tatiōes ſcrutabit̉. Bern̄. Ueniet dies illa ī qͣ plꝰ valebūt pura corda ꝙͣ aſtu ta v̓ſta. ꝯſcīa bona. ꝙͣ marſupia plena qm̄ qͥdē ille iudex nō fallit̉. nec flectet̉ donis. Cū gͦ iudex ſit oīno īplacabilis qͥd ꝓdeſt hoī ſi vniuerſū md̓m lucret̉. De ſancto Adalberto mar tire vel de alio martire. Sermo. CCXIX.
Ni amat patreꝫ ſuū vel matrē vel vxo. vel fi. pluſꝙͣ me nō eſt me dignus. Et qui nō toͣllit crucē ſua ⁊ ſequit̉ me nō ē me dignꝰ. Hec v̓ba dn̄i Math. x. ſcripta legit eccīā de vno martire. ¶ In qͥbꝰ v̓bis duo oſtēdit dn̄s. Prīo ꝙ ꝑ dilectionē haberi poſſit dn̄s iſinu at qꝛ.ſ. vere amas ē dignꝰ eo. Sccūdo modū vere dilectōis declarat. qꝛ diligi debet pluſꝙͣ pr̄ vel mr̄ vel vxor. ¶ In primo facile ſui cōſecutioneꝫ innuit. illo em̄ ꝓ quo paꝝ pōt hō conſeqͥ in hͦ mūdo.ſ. ꝓ dilectōe. deū qui ē. ſuꝑ om̄ia pōt ꝯſeqͥ. Quis em̄ regū regnū ſuū ali cui daret extraneo eo ꝙ aſſeret ſe illuꝫ ſ. regē nimis diligere. aut qͥs principu alicui pauꝑi filia ſua ꝓpter aſſertioneꝫ mutue dilectionis daret. aut qͥs merca tor nobili pāno aliquē nudum veſtiret eo ꝙ ip̄m diligere mercatorē affirmaret ⁊ breuit̓ etiā minima rōne dilectōis ta lis ꝯſeqͥ nō pn̄t. Sꝫ ecce cū qͣ vt dcm̄ ē in hͦ md̓o paꝝ vl̓ nihil acqͥrit. deus nō aliter ꝙͣ ꝑ ipſam habet̉. etiā ſi mille re gna ſine ipſa dare deo. totū fruſtrat̉ iu xta illd̓ apl̓i. Si diſtribuero oēs facul tates meas ī vſus paupeꝝ. ⁊ corpꝰ meū tradidero ita vt ardea. qd̓ maiꝰ ē cari tatē aūt n̄ habea nihil ſum. O ꝙͣnobi le eſt p̄ciū qd̓ ꝓ deo hn̄do impedit̉. qd̓ adeo cōe e. ꝙ nec pauꝑ nec diues. nec fortis. nec īfirmꝰ. a poſſeſſiōe dei exclu dit̉. qꝛ v̓o oēs pn̄t ip̄m diligere ꝑ qd̓ ſo lū poſſidet̉. nō eī dilectio dei pedet ī di uitijs. nec ī fortitudīe corꝑis. ẜ ī corde hoīs. Diliges inqͥt dn̄s ī mat̓. xj. dn̄m deū tuū ex toto corde tuo. Nō dixit. Di lige dn̄m ex diuitijs. qꝛ ſic de deo pau ꝑes deſꝑaret. Nō dixit. Diliges ex for titudīe corꝑis. qꝛ ſic d̓ d̓o hn̄do deſꝑa rēt debiles. Sꝫ dixit Diliges ex corde qd̓ oībus cōmune eſt. Und̓ cū p̄ciū ſit cōmune. nemo de deo nō hn̄do poterit ſe excuſare. Si em̄ aliquis de deo ha bendo deſꝑare debuiſſet. hͦ debuit latro qui ⁊ rebꝰ pauper ī cruce. quia nudus

De ſctō Marco.
et corꝑe impotēs. qꝛ cruci affixus ſolū corde credidit. ⁊ ore cōfeſſus chriſto di gnus fuit. LModū aut vere dile ctiōis declarat cū dicit. Si qͥs amat pa trē vel mr̄eꝫ. ⁊cͣ. On̄dit em̄ dn̄s ꝙ qͥ ve re ip̄m diligere vult. debet euꝫ diligere plus ꝙͣ ſuos. plꝰ ꝙͣ ſua. plus ꝙͣ ſeip̄m. ¶ Primū tagit cū dicit. Si quis amat patrē ſuū vel mr̄eꝫ vel vxorē vel filios plus ꝙͣ me nō eſt me dignus. Hūc gra dū dilectiōis trāſgreſſus ē ada. qui no lens ꝯtriſtare vxorē ſuā. ſic̄ dicit Aug. p̄ceptū dei trāſgreſſus ē. et niſi poſt at tritus penituiſſet deū nunꝙͣ ꝯſecutꝰ fu iſſet. qꝛ hic dicit. Qui amat pr̄eꝫ vl̓ ma trē vl̓ vxorē vl̓ filios plus ꝙ me. nō eſt me dignꝰ. O quot hodie hūc gͣdū dile ctiōis excedūt qͥ occaſiōe parentū vl̓ fi lioꝝ deū grauiter offendūt. Adapta. ¶ Scd̓m gradu dilectiōis trāſgreſſus eſt adoleſcēs ille qͥ volēs ſcire viaꝫ ad vitam poſtꝙͣ audiuit a dn̄o ꝙ dimiſſis ſuis ſequeret̉ ip̄m. magis diligens ſua ꝙͣ dn̄m. illa ē ſecutꝰ. et ita indignꝰ fuit dn̄o. qꝛ hic dicit dn̄s. qͥ nō ſequit̉ me po tius ꝙͣ ſua nō eſt me dignꝰ. ¶ Terciuꝫ gradu dilectōis trāſgreſſus ē petrus qͥ dilexit ſe plus ꝙͣ deū. qꝛ vitā ſuā timēs ꝑdere dn̄m negauit. Un̄ niſi illd̓ ama re defleuiſſet dn̄o īdignꝰ fuiſſet. qꝛ hic dicit. Qui nō tollit crucē ſua.ſ. corpus ſuū tribulatiōibus exponēdo. nō ē me dignꝰ. Exemplū ca. xj. C Hoc tripli ci gradu btus adalbertꝰ ſic et alij ſctī diligendo ip̄m ē aſſecutꝰ. Naᵇ plus ꝙͣ ſua deū dilexit. qn̄ ꝓpter eū non pr̄imo nia. ſed etiam epatꝰ ſui tꝑalia dimiſit. Plꝰ ꝙͣ ſuos dilexit qn̄ ipſis in boemīa dimiſſis ꝓpter deū ad gentes tranſijt. Pluſqͣ ſeip̄m deū dilexit. qꝛ corpus ſu um martirio expoſuit. Et nos fratres ſi hoc triplici gradu dilexerimus. ipſo ſine dubio digni erimus. ¶ Alios ſermones ſi placꝫ require in feſto Laurentij et Uincentij. ¶ De ſancto Marco. Sermo. CCXX.
Ui timet deū fa ciet bona ⁊cͣ. M Hec v̓ba ſcripta Eccl̓. xv. eccleſia legen do ad honore euangeliſtaꝝ duo facit. Primo timorē virtuoſuꝫ ſpecificat. cū dicit. Qui timet deū. Scd̓o eiuſdem ti moris vtilitatē inſinuat. cū dicit. faciet bona. ¶ Circa primū notandū ꝙ eſt ti mor vicioſus. ⁊ eſt timor v̓tuoſus. Ti mor vicioſus ē triplex.ſ. mūdanꝰ. hūa nus ⁊ ſeruilis. ¶ Timor mūdanꝰ ē qn̄ hō timēs amittere tꝑalia vl̓ deficere in eis peccat mortaliter. Hoc timore pec cauit herodes occidēs pueros inno ce tes q̄rens inter ipſos chriſtū occidere. times ne auferret ei regnū. Sic pecca uerūt iudei in xp̄m inſurgēdo dicētes Ne forte veniat romani ⁊ tollāt locū noſtrū ⁊ gentē. O quotiēs vſqꝫ hodie hoīes h̓ timore peccat. qͥ quotidie pro pter tꝑalia mētiunt̉. ꝑiuri efficiunt̉. et multis homicidijs ⁊ alijs criminibus illaqucant̉. Hic timor loge eſt a bonis qꝛ tꝑalia cū apl̓o tanꝙͣ ſtercora reputā tes ipſa amittere nō timēt dicentes cū iob. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit. Un̄ ī dya logo. iiij. legit̉. ꝙ qͥdā malicioſus cū in cediſſet oīa bona cuiuſdā boni viri. et alij plāgeret danū eiꝰ. ipſe gaudes di cebat ſe nihil amiſiſſe. ſed potiꝰ exone ratū eſſe. ¶ Scd̓us timor vicioſus ē ti mor hūanꝰ. qͥ ē qn̄ qͥs nimis timet cor pori ſuo. qͥ tūc eſt mortale pctm̄ qn̄ pe nā corꝑis plꝰ timet ꝙͣ deū. Hoc timo re peccauit petrꝰ qn̄ timore mortis cor poralis ter negauit dn̄m. Itē diſcipuli qͥ timore mortis oēs relicto eo fugerūt Exemplū in ꝓmptuario ca. j. E. Hic timor longe ē a ꝑfectis. qͥ iuxta v̓bum dn̄i nō timēt eos qͥ occidūt corpꝰ. certi pulcriꝰ ſe a deo recepturos ẜm ꝙ vnꝰ de ſeptē fribꝰ. ij. Mach. vij. dixit. Ece lo iſta poſſideo ſed ꝓpter dei leges nūc hecipſa deſpicio qꝛ ab ipſo me ea rece pturū ſpero. Hec dicebat mēbraᶻ expo nens martirio. Itē quidā dicebat n̄ de beo timere amittere aſinū miſerum in

De ſctō Marco.
ſeruicio dn̄i fideliſſimi qui ꝓ eo reddet dextrariū nobiliſſimū. qꝛ amittit̉ corpꝰ deforme ⁊ corruptibile. ⁊ recipiet̉ ſplē ordiſſimū ⁊ incorruptibile. ¶ Terciꝰ ti mor vicioſus eſt timor ſeruilis. qͥ eſt qn̄ aliqͥs timore gehēne nō peccat. nō ha bens reſpectu ad amore iuſticie vel of fenſam de i. De quo Augꝰ. Inaniter ſe putat victorē peccati qui timore nō peccat ſiue tꝑalis pene ſiue future. Ta les ſunt intrabiliter fatui qui magis ti ment penā incurrere ꝙͣ deū offendere. qꝛ ex illo timore inordinato fit vt pe nas qͣs timēt nō euadāt. Huc timoreꝫ habuit pharao qͥ tꝑe afflictionis time bat dn̄m. ꝓmittēs ſe parere diuine vo luntati. ſed ceſſante pena dicebat. Ne ſcio dn̄m. Sic heu multi ſunt vſqꝫ ho dic qͥ tꝑe infirmitatis vel aduerſitatis mirabiliter timent. plurima vouēt ⁊ ꝓ mittūr. ſed ſequēs ſtatus ꝑuerſus mani feſtat in quo timore ſi mortui fuiſſent deceſſiſſent. Talis etiaꝫ timor ſi videat̉ lacrimo ſus eſſe nō liberat ab inferno. Un̄ cum qͥdā ſcolaris pariſius mori vi deret̉ valde penitēs ⁊ ꝯpunctus. appa ruit poſt mortē mgr̄o ſuo. hn̄s capam de cedulis ꝯſcripta diuerſis ſopiſmati bus. Et cū quereret mgr̄ eius qualiter ei eſſet. rn̄dit. ꝙ capa illa plus pondera ret ꝙͣ aliqͣ turris de mūdo. ⁊ ꝙ intꝰ in cōꝑabiliter vreret̉. At ille. quo hoc. cū ita ꝯpunctꝰ mori viſus eſſet. Rn̄dit ꝙ ille lacrime plus ex timore mortis ⁊ ge herme ꝓceſſerāt ꝙͣ ex dei amore ⁊ offen ſa eius. Et cū diceret mgr̄ ꝙ nō videre tur ſic pati. extēdit ille manu ſuā ⁊ vnā guttā ſudoris ſui ꝓiecit ſibi ſuꝑ manū eius. q̄ ſtatiꝫ ꝑforata ē. ⁊ mox euanuit Magiſter v̓o ſtatim clauſtrū intrauit. De hͦ habet̉ in ꝓmptuario ca. j. F. Hic timor loge eſt a bonis. qꝛ ipſoꝝ ꝑfecta caritas foras mittit timore huc. Unde non timor pene ſed caritas chriſti vr get eos ad bn̄ oꝑandū. N¶ Zimor aut virtuo ſus e timor dei que ſpecifi cat in p̄miſſis v̓bis. cū dicit. Qui timet deū. hic timor duplicat̉.ſ. ī initialē et in
filialē. Initialis timor ſemꝑ eſt cum caritate. quo qͥs timet pena. ſꝫ plus dei offenſam. Hic timor hꝫ duos oculos. dextrū amoris iuſticie ad declinanduꝫ mala culpe. ſiniſtrū ad infernum pene. Hūc timorē hn̄s figit cū abraā taber naculū ſuum inter bethel ⁊ hay.i. inter amorē ꝑadiſi ⁊ timore inferni. Iſte ſūt due ancille q̄ introducūt. Heſter ad aſ ſuerū. Heſter. xv. Timor ꝯprimit deflu entia veſtimēta virtutū. ⁊ amor ea ſu ſtentat. ¶ Filialis v̓o timor ē qui nullā reſpiciēs pena eſt cum ꝑfecta caritate. Hic timor ē ꝑfectoꝝ. qꝛ ꝑfecta caritas foras mittit timore. Qui hūc timorem hꝫ cauet offenſaꝫ pr̄is celeſtis ſic̄ bonꝰ filiꝰ etiā ſi ſciret ex illa offenſa nil ma li ſibi accidere. Ad huc timorā hortat̉ psͣ. cū dicit. Timete dn̄m oēs ſancti eiꝰ Hūc duplice timorē virtuoſum eccl̓ia notat cū dicit. Qui timet deū. O Sꝫ eiuſdē timoris vtilitatē inſinuat. cū dicit. faciet bona. vtiqꝫ magna bona vicꝫ ꝙ hic timor culpas euacuat. penā futura extenuat. ⁊ eternā gl̓iaꝫ p̄parat ¶ Uere hic duplex timor qui eſt timor dn̄i culpā euacuat. Un̄ ecc̄. j. d̓r. Timor dn̄i expellit pctm̄. ⁊ qͥ ſine hͦ timore eſt nō iuſtificabit̉. Un̄ lu. xviij. d̓r ꝙ publi canꝰ p̄ timore ſtas aloge ⁊ non audēs ocl̓os ad celū leuare. ſꝫ ꝑcutiēs pectꝰ ſu um receſſit iuſtificatꝰ. ¶ Itē hic timor penā extenuat. Un̄ iob. xlj. Territi pur gabunt̉. Un̄ Greg. ī dyal̓. dic̄. ꝙ aliqn̄ ſctī timēt in morte vt pauor ille purget ſi aliqͥd ī eis purgandū inuenit. Et po nit exēplū de quodā qͥ in morte multū timuerat. ⁊ poſt ī ſplēdida ſtola appa rens dixit ꝙ ille timor oīno eū purga uerat. Exēplū in ꝓmptu. ca. j. N. O. Itē hic tior gl̓iaꝫ et̓nā p̄ꝑat. Un̄ ecē. j. Timor dn̄i gloria. Unde dn̄s latroni arguenti aliū ꝙ nō timebat deū. oſten dēs ſe ex hoc timere. ꝓmiſit dicēs. Ho die mecum eris in paradiſo. Talibus em̄ debet̉ ille locus. Pſal̓. Dediſti he reditatem timentibus nomē tuū dn̄e. Ad quā hereditatem ꝑducat.

De ſcō Marco.
¶ De eodem. Sermo. ¶ C XX.I. Ui manet in me ⁊ ego ī eo. hic fert fructū ml̓tū Ioh. xv. qꝛ teſte dn̄o ſine ipſo nihil poſſumꝰ facere. P ¶ In p̄miſ. ſis v̓bis on̄dit vt ſi fructum ferre volu mus ncc̄e ē vt ipſe ī nobis ⁊ nos ī eo maneamꝰ. Et hͦ ē ꝙ dic̄. Qui manet in me ⁊ ego ī eo hic fert fructū. ¶ Nota aūt ꝙ nos in eo manere debemꝰ tripl̓r ⁊ ipſe in nobis qͣdrupl̓r. vt feramꝰ fru ctu multū triplicit̓. ¶ Dico ꝙ qͥſqꝫ dꝫ in deo manere tripl̓r.ſ. fide. ſpe. ⁊ caritate ide quiſqꝫ in eo manet recte in eu cre dēdo. Un̄ Ioh. iiij. d̓r. Qui ꝯfeſſus fu erit qꝛ ieſus ē filiꝰ dei in eo manet. Re cte aut credit cuiꝰ fides ē viua. ſimplex et integra. ¶ Uiua fides eſt ꝑͤ oꝑa. Fi des cm̄ ſine oꝑibꝰ mortua ē. Ia. ij. Un̄ dicit Augꝰ. ꝙ credere in dcū nihil ali ud eſt ꝙͣ bonis oꝑbus in ip̄m tedere. Un̄ ad Coꝝ. xiiij. Si eſtis ex fide ipſi vos ꝓbate ꝑ oꝑa. Talis fides viua vi det̉ differre. ſic̄ in cadela viua lux flami ne differt̉ a lume qd̓ remanet pꝰ extin ctionē cādēle. qd̓ ꝓpter ſui paruitatē in ſufficiēs ē ad regēdos greſſus ad oſtē dendū laq̄os vel foſſas. et ad diſcernē dū qd̓ pulcrum qd̓ deforme. ¶ Itē ſim plex fides ē ſimpl̓r credere. qꝛ qͥ ambu lat ſimpl̓r. ambulat ꝯfidēter. Prouer. x. Un̄ Ambro. Aufert argumēta vbi fides querit̉. nō em̄ recipienda ſunt ar gumēta fidei ꝯͣria. qͣlia ſolent facere de reſurrectiōe dubitātes. vel trinitateꝫ in vnitate inueſtigātes. Exēplū de mgr̄o Lanfrando qͥ poſt berengariū hereticū deuicit. ¶ Iteꝫ fides ē integra qn̄ oēs articl̓i credunt̉. ſiue implicite ſiue expli cite. Rara em̄ hereſis ē niſi alique arti culū credat. ſꝫ nō ſufficit ad fide catho licā. niſi integre credat. Un̄ athanaſiꝰ. dic̄. Hec ē fides catholica quā niſi qͥſqꝫ i. inui. ſer. abſqꝫ du. in et̄. ꝑi. Q Itē debet qͥſqꝫ manere in deo ꝑ ſpeꝫ.ſ. totā
ſpem in co ponēdo. Iud̓. v. Nos aliū deū neſcimꝰ p̄ter dn̄m in quo ſꝑamus Hec ē ſpes q̄ non ꝯfundit. Ro. v. Ubi dic̄ gloſa Aug. Cōfundit̉ qͥ qd̓ ſperat nō inuenit. Sic ſperauit Golyas ī for titudine ⁊ cōfuſus ē. qꝛ in funda deie ctꝰ ē. Re. xvij. Sic lucifer ſpem habuit in ſapīa ⁊ pulcritudine ⁊ cōfuſus ē. qꝛ ꝓiectꝰ vtrūqꝫ amiſit yſa. xiiij. ⁊ Ezech. xxviij. Sic diues in Lu. xij. ſpeꝫ poſuit in horreis ampliatis ⁊ in annis pluri mis ⁊ ꝯfuſus ē. qꝛ mox nō ſolū illis ſꝫ ⁊ vita priuatꝰ fuit. Dei autē ſpes nec fal lit nec fallere pōt. psͣ. In te ſperauerūt pr̄es nr̄i ſꝑauerūt ⁊ nō ſunt ꝯfuſi. Bo nū eſt gͦ ſꝑare in dn̄o. R¶ Item ma net in eo qͥs ꝑ caritatē ip̄m toto corde diligēdo. Io. iiij. Deꝰ caritas ē et qͥ ma net in caritate in deo manet. Hic autē amor tria exigit. vicꝫ vt ſit purꝰ. vt ſcꝫ deꝰ ꝓpt̓ ſe amet̉ nō ꝓpter tꝑalia. Mul ta qͥdē ſunt mouētia ad dilectioneꝫ. ſic̄ eius bn̄ficia ſpūalia. corꝑalia ⁊ tꝑalia de quibꝰ btūs Aug. dicit. Celū ⁊ terra ⁊ oīa q̄ in eis ſunt dicūt vt amē te de Sed hec oīa ſunt tanꝙͣ incitamēta ad purū amorē. Cauſa em̄ diligendi deū deus eſt. ſicut dicit Bern̄. An̄ ipſe al̓s dicit. Purꝰ amor mercenarius nō eſt. Un̄ qui ꝓpter tꝑaliā deū diligit. cōtu melia ſibi facit tꝑalia eī p̄fert ei. Aug. Hoc ab vno quoqꝫ p̄fert̉ ꝓpter quod vnūqd̓qꝫ amat. Un̄ ⁊ tulliꝰ dicit Eos tanꝙͣ pecora diligimꝰ quos non ꝓpter ſe ſed propter vſum diligimus. Talis amor eſt caniuus. Canis em̄ os nuda tu carne deſerit. ¶ Itē debet amor eſſe ſtrenuus. Un̄ poeta dicit. Milicie ſpe cies amor ē. diſcedite ſegnes. Item nil certe ē quod nō effreno captus amore hauſit. Hoc de apl̓o dici pōt qͥ amore diuino ſuccēſus qͣſi innumerabilia ſu ſtinuit. Un̄ Coꝝ. xj. Periculis flu. ꝑi. la. ⁊ poſt dicit. ter virgis ceſus ſum. ter ter naufragiū feci. ⁊ ml̓tis tabul̓ enue ratis ſuā ſtrenuitateꝫ īnuit dicens.? in his oībꝰ. ſuꝑamꝰ ꝓpter deū qͥ dilexit nos. Strenuꝰ eī amor dolores corꝑis

De.ſ. Petro mart.
noni ſentit. neqꝫ hoc facit ſtupor ſꝫamor Submittit̉ em̄ ſenſus nō amittit̉. nec de eſt dolor ſed ꝯtēnit̉. ſicut dic̄ Bern̄. ¶ Item debet eſſe amor letus dum to lerat ꝓ eo qd̓ amat. Sic Act̉. v. Ibant apl̓i gau. a cō. cōci. q. d. hiti ſūt ꝓ no. ⁊cͣ S ¶ Qui ſic gͦ in deo manet triplici ter.ſ. ꝑ fidem ſpem ⁊ caritatē. ⁊ deꝰ ma net in eo. Augꝰ. Uiciſſim inqͥt in ſe ha bitant qͥ cōtinet ⁊ qui cōtinet. habitas in eo vt cōtinearis habitat in te deus. ſed vt contineat ne cadas. quo cadet quē deꝰ cōtinet. Pſal̓. Impulſus cuer ſus ſum vt caderem ⁊ dn̄s ſuſcepit me Exemplū ca. xij. C. Manet aūt ī eo deus qdrupliciter.ſ. tanꝙͣ ſurculus in trūco vim malā auferēdo. ⁊ in ſui ſimi litudinē conuertēdo. Ezech. v. Laui te aqua emundaui ſanguine tuum ex te. Pro tāto Ia. dicit ip̄m inſitū v̓buꝫ qd̓ poteſt ſaluare aīas.ſ. mala auferendo Item manet in eo tanꝙͣ candela in do mo ip̄m illuminādo. Pſal̓. Quoniam tu illuminas lucernā meā.i. rationem. Itē manet in eo tanꝙͣ nauta in naui. ipſum in mari huius mundi regendo. Pſal̓. Dn̄s regit me et nihil mihi dee rit. Iteꝫ manet in eo tanꝙͣ miles in ca ſtro. ip̄m ab hoſtibꝰ defendēdo. psͣ. Do minus ꝓtector vite mee. T ¶ Qui gͦ ſic tripliciter manſerit in eo. ⁊ ipſe ī eo quadrupliciter. hic fert fructū multum tripliciter. ſcꝫ Cogitatiōe. locutione et oꝑe. His em̄ tribus quiſqꝫ fructificare debet. qd̓ ſine ipſo nequaꝙͣ facere poſ ſumus. qꝛ nec bene cogitare. Coꝝ. iiij. Non ꝙ ſimus ſufficiētes cogitare ali quid a nobis tanꝙͣ a nobis. ſed ſuffici entia noſtra ex deo eſt. Itē nec bn̄ loqͥ ꝓuer.xvj. Homīs eſt p̄parare aīm. dei eſt aut gubernare lingua. Mat. x. Nō em̄ vos eſtis qͥ loqͥmini ſed ſpūs pr̄īs veſtri qͥ loquit̉ in vobis. Itē nec bene oꝑari. yſa. xxvj. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatꝰ eſt in nobis. Qui g manet in deo ⁊ deꝰ in eo. hūc in tribus p̄dictis ad merenduꝫ dirigit. vt ex ipſis multū fructū ferat in pn̄ti. Qui fructꝰ manet in futuro. ꝙͣtū
ad premiū. Ad qd̓ nos ꝑducat Qui ⁊cͣ. De ſancto Petro martire. vel de alio martire. Sermo. CCXXII. Irmabitur in il lo ⁊cͣ. vſqꝫ. ⁊ noīe eterno here. il. dn̄s deus noſter. Ecc̄. xv. U¶Hec verba que legunt̉ de euange liſtis merito btō petro martiri pn̄t at tribui qͥ euangeliū ꝑ euāgeliſtas tradi tū fideliter p̄dicādo expoſuit. et ideꝫ ꝑ ſua paſſione cōfirmauit. Quantū aut ad triplicē ſtatu quē habuit beatus pe trus ſcꝫ martiris. virginis. ⁊ predicato ris. triplex munꝰ in p̄miſſis verbis tan git̉ ſibi diuinitus collatū. Quantū em̄ ad ſtatuꝫ martiris innuit̉ ſibi data pu gne conſtantia. ibi. Firmabit̉ in illo ⁊ non flectet̉. Quantū ad ſtatu virginis vite continentia. ibi. Et cōtinebit illuꝫ ⁊ non confundet̉. Quantū ad ſtatuꝫ ī̄ dicatoris gratie excellentia. cū ſubdit. Et exaltabit illum apud ꝓximos ſuos O ꝙͣſtrenua innuit̉ ſancti huius cōſtā tia. quia in pugna inflexibilis. firmabi tur inquit in illo ⁊ nō fle. ꝙͣlaudabilis cōtinentia. qꝛ in tota vita incōfuſibilis Continebit inquit illum ⁊ nō confun det̉. ꝙͣ excellens gratiā. qꝛ in p̄dicatiōe homībus deſiderabilis ⁊ honorabilis Exaltabit inqͥt illu apud ꝓximos ſu os. Nec mirū ſi impugne cōſtantia huiꝰ ſeculi fuit inflexibilis. qꝛ firmatꝰ fuit in loco forti. Firmabit̉ inqͥt in illo id eſt in chriſto qui ſolus eſt inflexibi le firmamentū. Pſal̓. Dn̄s firmamen tu meū. Eccl̓. j. Reſpicite filij natōnes hominū qͥs em̄ ſperauit in dn̄m ⁊ ꝯfu ſus ē. ꝑmanſit in illo ⁊ derelictus eſt. Oīs alius locus ruinoſus eſt. qꝛ flexi bilis. Qd̓ patet. Sunt em̄ qui firman tur in diuitijs. psͣ. Ecce hō qui nō po ſuit deum adiutorē ſuum ſed ſperauit in multitudine diuitiarū ſuarum. Alij in potentibus amicis Hiere. xvij. M

De.i. petro martyre.
ledictus hō qui ꝯfi. in ho. ⁊ ponit car. bra. ſu. Alij in viribus corꝑis Iob. viij Qui īnitit̉ ſuꝑ domū ſua ⁊ non ſtabit. Sꝫ oēs iſti qꝛ flexibile hn̄t firmamētū corrunt. Nā primi innitunt̉ vmbre. Un̄ Sap̄. v. dr̄. Oīa tranſierūt ſic̄ vm bra. Pro quo ꝓuer. xj. dr̄. Qui cōfidit in diuitijs ſuis corruet.i. ſil̓ ruēt. Quia ſicut dicit greg. Qui labenti innitit̉ ne ceſſe eſt vt cū labente labat̉. Exemplū Lu. xij. de diuite qͥ in horreis ampliatis ꝯfidebat in annos pl̓imos ⁊ illa nocte ⁊ vita ⁊ rebus priuatus fuit. Exemplū ca. ij. z. ¶ Illi aūt qͥ ꝯfidūt in potentibꝰ amicis innitunt̉ arundini ꝯfracto. Un̄ dictū eſt ezechie regi Eſa. xxxvj. Cōfi dis ſuꝑ baculū arundineū ꝯfractū iſtū ſuꝑ egyptū. Un̄ p̄sͣ. Nolite ꝯfidere in filijs hoīm in qͥbus nō eſt ſalus. Exe plū de holoferne qͥ ꝯfidebat in potētia nabuchodo. regis. qͥ tn̄ nō potuit eū li berare qͥn miſerabil̓r ꝑ feminā rueret. ¶ Tercij qͥ ꝯfidūt in viribus corꝑis in nitut̉ parieti inclinato. Chariſſimi pa. ries inclinatꝰ tito ruit. ſic hō ſnīe mor tis acclinatus. ꝙͣtucūqꝫ ſit fortis viribꝰ cito ſuccūbit. Exēplū de golya qͥ cū in fortitudine corꝑis p̄ſumeret ⁊ ſingl̓are certamē q̄reret. modico lapillo corruit. Exemplū in ꝓmp. ca. v. A. ¶ Propter hͦ iſte ſanctus noluit firmari in p̄dictis Sꝫ firmabit̉ inqͥt in illo ⁊ nō flectētur Nec miꝝ ſi inflexibilis. qꝛ nō vno mō firmatus fuit ſꝫ tribus. qꝛ ꝑ fidē ſpem ⁊ caritatē. Per fidē firmatus fuit in xp̄o ſic̄ domus ſuꝑ firmā petrā q̄ ſtabile hꝫ firmamentū. qꝛ nemo aliud fūdamētu pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitū eſt. qd̓ eſt xp̄s ieſus Coꝝ. iij. De qͣ domo dr̄ math̓ vij. q̄ deſigͣt cor viri iuſti. quia venerūt fluia. deſcenderūt pluuie. flauerūt venti ⁊ nō potuerūt euertere illā. Pluuia de ſcendens de celo ſunt aeree ptātes ſiue demones ſuggerētes mala. flūina diui tiaꝝ ⁊ deliciaꝝ. vēti terrores ⁊ mine he reticoꝝ. q̄ oīa nō potuerūt euertere eā. Exemplū. c. j. C. Itē ꝑ ſpem firmatꝰ fuit in xp̄o. ſic̄ nauis in mari ꝑ ancoraꝫ
quā ſic̄ ait apl̓s ad Hebre. vj. Hēmus tuta ⁊ firma. q̄ ſi bene fixa eſt nō timet fluctus. Sic tu o. hō iacta cogitatū tuū in dn̄o. qꝛ ipſe ineternū nō dabit fluctu. iuſto. ¶ It̄ firmatus fuit in xp̄o ꝑ carita tē. ſic̄ arbor in terra ꝑ radice. Un̄ Eph̓ iiij. In caritate radicati. Et iō fecit fru ctu multū. Ꝙꝛ ipſe dicit. Qui manet in me ⁊ ego in eo hic fert fructū multum Mali aūt qͥ nō ſunt firmati in ipſo ne quaꝙͣ faciūt fructū. qꝛ radix eoꝝ exicca ta eſt. ſic̄ dr̄ Oſee iiij. ⁊ iō modico īpul ſu tentatiōis euelūt̉. Non ſic btus pe trus qͥ firmatus fuit in xp̄o ꝑ tria p̄dcā ⁊ iō pugnauit inflexibil̓r dicens illud psͣ. Si ꝯſiſtant aduerſum me ca. nō ti ⁊cͣ. Et illud Apo. Ro. iiij. Certus ſum qꝛ nec mors neqꝫ vita neqꝫ altqͣ creatu ra poterit me ſeꝑare a ca. dei q̄ ē in xp̄o ieſu. Hanc aūt inflexibilitatē nō a ſe ha buit. ſꝫ ab eo in quo firmatus fuit. Ipſe em̄ dedit illi certamen forte vt vinceret ſicut dr̄ Sap̄. x. Ex dono em̄ ſuo eſt pu gnare ⁊ vincere. X Et ſicut fuit in ꝯſtantia pugne inflexibilis ſic fuit tn̄ vi te ꝯtinentia incōfuſibilis. ꝯtinebit inqͥt illū ⁊ nō ꝯfundet̉. Cōtinens aut dr̄ re ſpectu fluxus quo efflunt pctōres. Tri plex aūt eſt fluxus quo effundū ſe pctō res.ſ. ꝑ luxuria. Un̄ Gen̄. xlix. dictū eſt ruben. Effuſus es ſic̄ aqͣ. It̄ fluūt ꝑ gu lā. Ecc̄. xxvj. Noli eſſe in epulatione ⁊ nō te effundas ſuꝑ oēm eſcā. It̄ fluunt p auariciā Ecc̄. x. Auaro nihil ē ſcele ſtius. hic em̄ aīam ſuā venalē hꝫ ⁊ ꝓij cit in t̓ra intima ſua. Et hec oīa ꝯfuſio ne digͣ ſūt. ſic̄ pꝫ. Nā rube ꝓpt̓ luxuria ꝯfuſus pͥmogenita amiſit. ſic legit̉ ꝑa lip̄. ix. Holofernes ꝓpt̓ gulā vini ꝯfuſi bil̓r a muliere ē occiſus. Iudas ꝓpter auariciā ꝯfuſibl̓r eſt mortuus. qꝛ ſuſpē ſus crepuit medius. Pro tanto hͦ ſctūs vt nō ꝯfunderet̉ ꝯluxuriā ꝯtinuit ꝑ vir ginitatē carnis. ꝯ gulā ꝑ abſtinentiam oris. ꝯ auariciā ꝑ ꝯtemptū t̓rene poſeſ ſionis. Et de his tribus ꝙͣtū placet ad apta. Et bn̄ dr̄ in p̄miſſis v̓bis ꝯtinebit illū.ſ. deus. nō em̄ ꝯtinentiā a ſe ſꝫ a dei

De.ſ. petro martyre.
munere habuit. Un̄ Sap̄. iiij. dr̄. Alit̓ nō poſſuꝫ eſſe ꝯtines niſi deꝰ det. O ꝙͣ p̄cioſum munus ꝯtinentia cui deus de derit. qꝛ nō eſt digͦ ponderatio aīe ꝯti nētis vt dr̄ in Ecc̄. Et tn̄ heu a pleriſqꝫ ꝓ nihilo reputat̉ ⁊ vendit̉. Exemplū. c. y ¶ Et nō ſolū h̓ ſctūs fuit xvij. B. in vite ꝯtinentia incōfuſibilis. ſꝫ etiam ꝓpt̓ p̄dicationis excellentia honorabil̓ ꝓ quo ſubdit̉. ⁊ exaltabit illū apud ꝓxi. ſu. Nō ſeip̄m exaltauit. qꝛ qͥ ſe exal. hu. ſꝫ exaltauit inqͥt eū.ſ. d̓s. Exaltauit aut eū apud ꝓxīos ſuos.ſ. hoīes ⁊ angelos In eccīa hoīmexaltauit eū in v̓tute ſer monis. qꝛ dn̄s dabit v̓bū euāgeli. virtu te multa. Propt̓ hͦ poſt p̄dicta v̓ba ꝯſe quenter ſubdit̉. In medio eccl̓ie aꝑuit os eius ⁊ īpleuit eū dn̄s ſpū ſapīe. ita vt nemo poſſet he reticoꝝ ſapīe ⁊ ſpūi reſi ſtere qͥ loquebat̉. It apud ꝓxīos ſuos ſ. angelos qͥ in triuphanti eccīa ſūt ſibi ꝓxi. exaltauit eū tripl̓r. vicꝫ ꝙͣtū ad fu turā corꝑis gl̓ificationē. ꝓ quo dr̄. Sto la gl̓ie induit eū. Itē ꝙͣtū ad ineffabileꝫ mo aīe felicitate. ꝓ quo dr̄. ꝙ iocundi tatē ⁊ exultatione theſaurizabit ſuꝑ eū Itē ꝙͣtū ad eternā vtriuſqꝫ poſſeſſionē ꝓ quo ſubditur. ⁊ noīe eterno heredita bit illū dn̄s d̓s nr̄. Qd̓ nobis p̄ſtare di. De eod̓. Ser. CCXXIII. Emo militas deo impli. ſe. ſecl̓a. negͣ. A ¶ No tandū ꝙ eſt militia gl̓e. ⁊ eſt militia gr̄e ⁊ eſt militia culpe. Prima militia.ſ. gl̓e militāt angeli. de qͣ Lu. ij. Facta ē cū an gelo multitudo militie cele. exer. Scd̓a militia.ſ. gr̄e militant boni. De qͣ Iob. xiiij. Cūctis diebus qͥbus nūc milito ex pecto donec veniet īmutatio mea. Ter cia militia.ſ. culpe militāt mali qͥ ẜm cō cupiſcētias viuūt. Quibus dic̄ bt̄s pe. ca. ij. Obſecro vos abſtinere a carnali. bus deſiderijs q̄ militāt aduerſus aīaꝫ De qͥbus Apo. ix. Et vidit equos ⁊ qͥ ſedebant ſuꝑ eos hēbant loricas ignēas. ⁊ de ore eoꝝ ꝓcedit fumus ⁊ ignis. ⁊ ſulphur. fumꝰ ſuꝑbie. ignis auaricie. ⁊ ſulphur luxurie. ¶ Prima militia.ſ. angelica militando legit̉ feciſſe triplicē victoriā. Primā ꝯtra luxuriā ſodomita rū Gen̄. xix. Uenerūt duo angeli ſodo mā veſꝑe. ⁊ ſequit̉ ꝙ de mane ſubuerte rūt eā. Secunda ꝯtra auariciā agyptio rū. Exo. xiiij. vbi dr̄ ꝙ tollens ſe ange lus dei qui p̄cedebat caſtra iſrael abijt poſt eos. ⁊ pꝰ ſequit̉ ꝙ ſubuertit in ma ri rotas curruū ferebanturqꝫ in ꝓfun dum. Terciam ꝯtra ſuꝑbiam aſſyrioꝝ. Eſa.xxxvij. Deſcendit aūt angelus de ⁊ ꝑcuſſit in caſtris aſſyrioꝝ centū octa gintaquinqꝫ milia. Hec glorioſa mili tia aſſueta eſt pugnare. qꝛ incepit a pͥn cipio creationis ſue pugnare. ⁊ pugna bit vſqꝫ ad iudiciū. ¶ Primo in celo cō tra angelos malos. Apo. xij. Factū eſt p̄lium magnum in celo. Michael ⁊ an geli eius pugnabāt cū dracone. ¶ Secū do in terra qn̄ bonos hoīes cōtra ma los angelos iuuant. Apoc̄. xij. Poſtꝙͣ ꝓiectus eſt draco abijt facere p̄lium cu reliquis de ſemine eius ¶ Tercio in iu dicio. qn̄ boni angeli pugnabūt contra malos hoīes. Math̓. xxv. Exibūt an geli ⁊ ſeparabunt malos de medio iu ſtoꝝ. ¶ In prima pugna fuit Michael capitaneus. Apo. xij. Michael ⁊ ange li eius p̄liabant. In ſecūda eſt coadiu tor. Oan̄. x. Ecce michael venit in adiu torium. Intercia erit executor. Dan̄. xj. In tꝑe illo conſurget michael. ⁊ veniet tp̄s quale nō fuit exquo gentes eſſe ce perūt vſqꝫ ad tp̄us illud. Et quia in oī bus p̄dictis michael inter alios āgeloſ noīatur. ideo ⁊ feſtum oīm angeloꝝ ab ipſo principal̓r denoīatur. B ¶ Se cunda militia ſcꝫ bonoꝝ militando fac̄ tres victorias. Primā ꝯtra mundū. de qua.j. Ioh̓. v. Hec eſt victoria que vin cit mundū fides noſtra. Secundā ꝯtra dyabolū. De qua dicit Io. j. Ioh̓is. ij. Scribo vobis adoleſcētes. qm̄ viciſti malignū. Terciā ꝯtra carnē q̄ ſemꝑ ꝯcu piſcit aduerſus ſpm̄. De qͣ Coꝝ. ix. C

De.ſ. petro martyre
ſtigo corpus meū ⁊ in ẜuitutē redigo. De qͣ pugna ⁊ victoria ſi plus placꝫ lo qui. reqͥre in primo ẜmone. Sancti ꝑ fidē vicerūt regna. In feſto ſctī mauri. cij. Ad hͦ aūt vt boni in p̄dicta pugna nō ſuccūbant qͣtuor ſunt ipſis neceſſa ria. Primo em̄ debent ſecularia reijce re tanꝙͣ īpedimentū. ꝓ quo dicit hͦ apl̓s Nemo mili. deo īpli. ſe ſcelaribus neg. Gloſa. Si bonus miles eſſe vis nō te implices. Propt̓ hoc athlete nudi ſole bant luctari. ne aliquid eſſet in eis ꝑ qd̓ poſſent teneri. Exemplū in ꝓmptuario ca. ix. I. ¶ Secūdo debent ſpūalia ar ma ſumere in munimētū. de qͥbus apl̓s dicit ad Eph̓. vj. Propter hͦ accipite ar maturā dei vt poſſitis ſtare. Abi apl̓us armat militē xp̄i ꝑ oīa ⁊ in oībus nihil īmunitū relinquēs. Nam caput armat galea ſpei pedes ſctōꝝ exemplis. corpꝰ lorica iuſticie q̄ vndiqꝫ cooperit. qꝛ red dit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. In manu ſiniſtra ponit ſcutum fidei. in manu dextra gla. diū ſpūs. qd̓ eſt verbū dei. Et ne arma defluant ⁊ ſint potiꝰ oneri ꝙͣ ſaluti. mo dat. Pro quo ibidē dicit. State ſuccin cti lūbos vros.ſ. ꝑ caſtitatē. Animā em̄ luxuria defluere facit ⁊ in v̓tutibus ca dere. Exemplū. c. ix. O. ¶ Tercio debēt hr̄e p̄dictoꝝ armoꝝ ꝯtinuū exercitium Sicut em̄ in materialibus armis non aſſuetis graue eſt pugnare. ꝓpter qd̓ ⁊ dauid depoſuit arma cū ꝯtra golyā pu gnare debebat. non em̄ habebat vſum armoꝝ. ſic̄ legit̉. j. Regū. xvij. ſic etiā cō tingit in ſpūalibus armis. Propter qd̓ apl̓s monēs thymotheū ad ꝯtinuū ex ercitiū dicit. Labora ſicut bonus miles xp̄i. Et hiero. Semꝑ aliquid oꝑis faci to. ¶ Quarto debēt implorare dei auxi liū. qꝛ ſine ipſo nihil poſſumus facere Propter hͦ dicebat dauid. Auxiliū meū a dn̄o. Et alibi. On̄s defenſor vite mee a quo trepidabo. Idem Impulſus cō uerſus ſum vt caderē ⁊ dn̄s ſuſcepit me Hic ꝙͣtum placꝫ adapta qͣliter btūs
vicit. ⁊ ne ſuccūberet qͣtuor p̄dictis ful citus fuit. C ¶ Tercia milicio.ſ. ma. loꝝ militat dānabiliter tripliciter. vicꝫ opprimēdo pauꝑes. falſa crimīa impo nendo. ⁊ indebita tributa exigēdo. Cō tra q̄ ioh̓s ſicut legit̉ Lu. iij. dedit eis cū ip̄m reqͥrerēt ſuꝑ ſalute ſua tres regl̓as Nam ꝓpter paupeꝝ oppreſſionē dixit eis. Neminē ꝯcutiatis ſcꝫ opprimendo Propter falſi criminis impoſitionē di cit. ne qꝫ calumniā faciatis. Propter in debitoꝝ tributoꝝ exactionē dicit. ꝯtenti eſtote ſtipendijs veſtris exemplū capl̓o ix. k. ¶ De eodem. Sermo. CCXXIIII. I quis vult veni re poſt me abneget ſemetip̄m ⁊ tollat crucē ſuā ⁊ ſequat me. Math̓. xij In his v̓bis dn̄i forma ꝑfecte pe PI nitentie exprimit̉. Ponunt̉ aūt quinqꝫ in p̄miſſis verbis que pertinent ad ꝑfe ctam penitentiā. Debet em̄ penitentia net vt miles xp̄i ſe fortiter ſuccingat ne(ſſe voluntaria. debita. auſtera. ꝓpria. ⁊ recta. Dico ꝙ debet eſſe volūtaria nō coacta. qd̓ innuit dn̄s. cū dicit. Si quis vult. quaſi diceret. nō cōpello. Coacta em̄ ſeruicia deo nō placent. Quod attē dens dauid dicebat. Uolūtarie ſacrifi cabo tibi. Hoc etiā fecit beatus petrus martyr qn̄ ſe primo ordini vt penitenti am ibi ageret voluntarie ſub iecit. Qd̓ vtinā attenderent qui niſi coacti nolūt penitere. ſicut illi qui niſi morte vrgēte penitentiā agunt. Et tales ſe oſtendūt fatuos. qꝛ tunc medico ſpūali aperiunt infirmitatē cū iam cōſiliū eius implere nō poſſunt dū em̄ infirmi ſunt impotē tes ad agendā ſūt penitentiā. Stultus eſt em̄ qui onus penitētie nō vult por tare niſi in infirmitate vel in ſenectute qn̄ habet aſinū ſui corporis debilem. ⁊ quo tunc portabit onus penitentie to tius vite ſue. cum ſe tunc vix baculo po teſt ſuſtentare. Et quia talis penitentia eſt morte cogente. non eſt deo accepta.

De.ſ. Philip. ⁊ Ia.
Eſt em̄ velut pnīa latronū. Latrones em̄ nō ſolēt penit̓e niſi morte vrgente. Sed dn̄s accepta pnīam on̄dit debere eſſe volūtaria. cū dic̄. Si qͥs vult. Exē plū. c. j. F. It̓ pnīa dꝫ eſſe debita. qd̓ fit qn̄ cū illo quo peccatho.ſ. cū corꝑe ꝓ prio ſatiſfacit. Qd̓ innuit dn̄s. cū dicit. Abneget ſemetip̄m. Hoc em̄ ꝯueniēs eſt. vt ſicut exhibuimꝰ mēbra nr̄a ẜuire īmūdicie. ita exhibeamꝰ ea ẜuire iuſticie qd̓ eſt ꝯͣ multos qui in delicijs viuētes ⁊ in peccatis ẜm carnē. credut ſe ſatiſfa cere de rebus ſuis. Sil̓es cayn qui res ſuas obtulit deo. ſeip̄m dyabolo. Und̓ ipſi dictū eſt ẜm aliā tranſlationeꝫ. Si recte offeras ⁊ nō recte diuidas pecca ſti. Tales em̄ cū cayn recte offerunt. qꝛ creaturā creatori. ſꝫ nō recte diuidūt. qꝛ qd̓ melius eſt.ſ. ſeipſos offerūt dyabo lo. Exemplū. c. iij. B. Cōtra qd̓ dic̄ hic dn̄s. Abneget ſemetip̄m. hͦ eī ſacrificiū maxīe cupit d̓s. Un̄ psͣ. Holocauſtū ꝓ pctō meo nō poſtulaſti. tūc dixi. ecce ve. Sic fecit btūs petrꝰ res dimittēdo mū do ad religionē venit. ibi ſeip̄m.i. ꝓpri am volūtatē abnegando. E ¶ It dꝫ pnīa eſſe auſtera nō delicata. Sic eī ali qui volūt facere pnīam vt nullā ſentiāt afflictionē. qꝛ ſi ieiunāt. tuc tot ⁊ tā deli cata fercula piſciū hn̄t. ꝙ etiā p̄ponde rāt carniū ferculis ⁊ in alijs magis ſua uia requirūt. Exēplū de qͥbuſdā monia libus q̄ ꝓ magno exceſſu cū cauda vul pis diſciplinabāt̉. Cōtra qd̓ dn̄s on̄dit pnīam debere eſſe auſtera. cū dic̄. Tol lat crucē ſuā. Crux quippe ſic̄ dic̄ Gre. a cruciatu dr̄. qꝛ penitētes debēt crucia ri. Un̄ gal̓. v. Qui xp̄i ſūt carnē ſua cru cifixerūt. Exemplū. c. iij. H. O ꝙͣ auſte re btūs petrꝰ ꝑ totū tꝑis vite ſue carnē ſuā crucifixit affligendo ⁊ ad vltimum martyrio ꝯſūmādo. Adapta de legēda ¶ Quarto dꝫ eſſe pnīa ꝓpria. qd̓ inuit dn̄s. cū dic̄. tollat crucē ſua nō alienaꝫ. On̄dit em̄ in ſua pn̄tia fiduciā eſſe po nendā. Qd̓ eſt ꝯ multos qui in mutua ta pnīa plus gl̓iant̉ ꝙͣ in ꝓpra. qn̄.ſ. gl̓i ant̉ de paſſiōībꝰ fratꝝ ſue religiōis ipſi
nil taliū in ſe exꝑienteſ. ſil̓es iudeis qui gl̓iabant̉ de pre abraā cuiꝰ tn̄ oꝑa miī me faciebāt. Un̄ dixit eis dn̄s Io. viij. Si filij abrae eſtis oꝑa abrae fa. Pro pter hͦ dicit etiā hͦ dn̄s. Tollat crucē ſuā nō alienā. Adapta beato petro. Exem plū. c. j. M. ¶ Quinto dꝫ eſſe pnīa re cta ꝑ intentione. vt.ſ. fiat ꝓpt̓ deū. non ꝓpthoīes. qd̓ tangit dn̄s. cū dicit. Et ſequat̉ me. nō hoīm fauorē. ſicut hypo crite faciūt. extermināt em̄ facies ſuas. vt appareāt hōibus ieiunātes. ⁊ hͦ fecit btus petrꝰ. Adapta. Exēplū. c. iiij. F. De ſanctis Philippo ⁊ Ia Sermo. CCXXV. cobo: Etabūt iuſti ī ma gna ꝯſtantia aduerſus eos qui ſe anguſtiauerūt. Sap̄. v. F¶ In ver bis iſtis q̄ eccl̓ia legit ad honorē apl̓oꝝ tria innuit ſpūſſctūs de ipſis. vicꝫ iuſti cie meritū. cū dic̄. iuſti. Btītudīs p̄miū cū dic̄. ſtabūt. Et ꝯtra aduerſarios triū phū. eū dicit. In magͣ ꝯſtātia aduerſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt. ⁊ qui abſtu. ⁊cͣ. Et bn̄ in primo exprimit̉ ipſoꝝ meri tū. cū dr̄. iuſti. Habuerūt em̄ iuſticia in corde. in ore. ⁊ in oꝑe. ¶ In corde ipſaꝫ deſiderādo ⁊ ſitiendo. Ipſi em̄ ſunt illi quibꝰ dixit dn̄s. Beati qui eſuriūt ⁊ ſi tiūt iuſticiā. qm̄ ipſi ſaturabūt̉. Iniqui ſitiūt pecuniā. qꝛ illi nūqͣ ſatiant. Aua rus em̄ nūꝙͣ implebit̉ pecunia. qꝛ quo plus ſunt pote. plus ſitiunt̉ aque. Et h̓ ꝙͣtū placꝫ de hac materia loquēs. ¶ In ore habuerūt iuſticia ꝑ ipſius aſſertiōꝫ ⁊ p̄dicationē. dicētes illd̓ cū apl̓o. Ro. j. Non em̄ crubeſco euāgeliū xp̄i. Iuſti cia em̄ reuelat̉ ex eo de fide in fide. psͣ. Si ve vtiqꝫ iuſti. loqui. recte iu. fi. hoī ¶ In oꝑe aūt habuerūt triplicē iuſticia vicꝫ reſpectu ſui. reſpcū ꝓximi. ⁊ reſpe ctu dei. Reſpectu ſui iuſticia fit corpꝰ ꝓpriū ꝑ caſtigatiōꝫ ſpūi ſubijciēdo. De quo Eſa. xxvj. Iuſticia nō fecimus in terra.i. in carne q̄ eſt de terra. iō nō ceci derūt hītatores t̓re. Hītatores carni

De.ſ. Philip. ⁊ Ia.
ſunt motus carnales. qͥ vtiqꝫ in pugna ſpūali nō cadūt ſi iuſticia caſtigationis nō fit. Un̄ dan̄. vij. Non me ꝯtamīaue runt.ſ. motus carnis. qꝛ cora eo iuſticia inuēta eſt in me. Et Eſa. xj. Erit iuſti cia cingulū lūboꝝ. Exemplū ca. ij. CC ca. vj. E. ¶ Reſpectu ꝓxi habuerūt iu ſticia ꝑ ſuꝑfluū pecunie neceſſitati ꝓxi ſubueniēdo. psͣ. Diſꝑſit dedit pauꝑibꝰ iuſticia eiꝰ manet in ſecl̓m ſecl̓i. Iuſtuꝫ eſt em̄ vt qn̄ nobis ſatiſfecimus. ꝑ reſi duū neceſſitati ꝓx ī. quē eque ſic̄ nos di ligere debemus ſuccurramꝰ. qd̓ ſi nō fa cimus. mamona iniqͥtatis.i. ineqͣlitatis qꝛ nō eque ſic̄ nos diligimus ꝓximū. re tinemus. Propter qd̓ talibus dic̄ dn̄s. Facite vobis amicos.ſ. pauꝑes vt reci piat vos in et̓na tabernacula qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Exēplū ca. ix. I. ¶ Re ſpectu dei habuerūt iufficiā ꝑ iuge hui liationē. De qͣ Math̓. iij. Sic̄ em̄ decꝫ nos implere oēm iuſticiā. glo. i. hūilia tionē. Ecc̄. iij. Quāto maior es hūilia te in oībus. Lu. xvj. Cū oīa bn̄feceritis dicite ẜui inutiles ſumus. ¶ Hec triplex iuſticia habita ꝯſeruata caſu. ne recidi uemus. ꝓuer.xxvj. Iuſticia cuſtodit in nocentis viā. Scd̓o cuſtodit ab errore ne deuiemus. psͣ. Iuſticia an̄ eū ambu labit ⁊ ponet in viā greſ. ſu. Tercio cu ſtodit a violentia ne opprimam. Eph̓. vj. Induti lorica iuſticie vt poſſitis ſta re. Rōne gͦ triplicis iuſticia deſignatur ipſoꝝ meritū. cū dn̄r iuſti. G¶ Sed btitudinis ipſoꝝ tangit̉ p̄miū. cū de ip ſis dr̄. ſtabūt. Status em̄ oponit̉ caſui. Itē ꝯtrariat̉ mutabilitati. ⁊ ꝯgruit ꝯtē plationi. ¶ Caſus ſpūalis in pn̄ti vita eſt duplex. Unus in domo ⁊ hͦ ꝑ venia le pctm̄. qꝛ ꝑ hͦ nō cadit extra domū ec cleſie. De quo ꝓuer. xxiiij. Septies ca dit iuſtus ⁊ totiens reſurgit. Ubi dicit Hiero. Si iuſtus. quō cadit. Si cadit. quō iuſtus. Sꝫ iuſti inqͥt vocabulū nō amittit qͥ quotiēs cadit totiēs reſurgit. Scd̓s caſus eſt exͣ domū. ⁊ hic ē ꝑ mor tale pctm̄. hic eſt caſus ochozie. iiij. Re.
⁊ mortuus eſt. It̓ ſtatus opponit̉ mu tabilitati.ſ. pn̄tis vite. ⁊ hͦ dupl̓r.ſ. aīe ⁊ corꝑis. Aia mutat̉ qͣſi oī hora ꝑ qͣtuor affectiōes. mō eī gaudet. mō triſtat̉. mo ſperat. mō timet. Sꝫ in btītudīe ſancti ſtant. qꝛ ꝑ iſta nō mouent̉. Eſa. lj. Fu giet dolor ⁊ gemitus. gaudiū ⁊ leticiā obtinebūt. Corpus v̓o mutat̉ ꝑ diuer ſas etates ⁊ penalitates. Iob. xiiij. Hō natus de muliere bre. vi. tē. re. mul. mi. qͥ qͣſi flos egredit̉ ⁊ fugit velut vmbra ⁊ nū ꝙͣ in eodē ſtatu ꝑmanet. Sꝫ in btī tudine ſtabūt. qꝛ nō erit aplius neqꝫ lu ctus neqꝫ clamor. ſꝫ nec vllus dolor. It̓ ſtatus ꝯgruit ꝯtēplationi. Un̄ Re. iij. dr̄ ſalomoni. Beati qͥ ſtant coraꝫ te. Et Oan̄. vij. Centena milia aſſiſtebant ei. De tercio.ſ. de triupho cōtra aduerſa rios. Require in ſequenti ẜmone. De eod̓. Ser. CCXXVI. Tabūt iuſti ī ma gna ꝯſtantia aduerſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt ⁊ qͥ abſtulerunt labores eoꝝ. Sap̄. v. H In his v̓bis Sap̄ ſpūſſanctus on̄dit qd̓ futuꝝ eſt in extre mo examine.ſ. ſctōꝝ ꝯ reprobos pugnā ⁊ pugne cām. Primū cū dic̄. Stabunt iuſti in magͣ ꝯſtantia. Secūdū cū addit aduerſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt. ⁊ qui abſtulerūt labores eoꝝ. ¶ Pugna autē terribilē faciūt tria.ſ. īpugnantiū pl̓ali tas. quā notat cū dicit. ſtabūt. in pl̓ali. Itē equitas quā innuit cū dic̄. iuſti. It̓ inflexibilitas qͥ notat̉ cuꝫ dicit. in magͣ ꝯſtatia. ¶ Impuḡbūt eī ſctī malos eos accuſando ⁊ teſtificando ꝯ eos. qd̓ in nuit̉ in hͦ qd̓ dr̄. Stabūt. Sancti em̄ in iudicio ⁊ ſtare ⁊ ſedere dicunt̉. Sed ſe dere dicunt̉ inqͣtū iudicabūt. in ꝙͣtū v̓o impuḡbūt ſtare dn̄r. Hanc aūt impugͣ tionē faciet terribilē. Prīo accuſantiū ⁊ teſtificantiū pl̓alitas q̄ notat̉ dixi. cuꝫ dicit in pl̓ali ſtabūt. qꝛ v̓e oēs ciues cele ſtis curie ſtabūt ꝯͣ pctōres. qꝛ oēs eand̓ cām bellandi hebūt. qꝛ.ſ. ſe anguſtiaue rūt ⁊ abſtu. la. eoꝝ. Prīo gͦ ſtabit accu

De.ſ. Philip. ⁊ Ia.
lando xp̄s. ſcd̓o angeli. tercio oēs ſācti ¶ Primo dico ſtabit accuſando xp̄s ad uerſus eos qͥ ſe āguſtiauerūt paſſioneꝫ inferendo. ⁊ qͥ abſtulerūt labores eius paſſionis mercedē nō reddendo. De p̄ mo dic̄ xp̄s Math̓. xxiiij. Tunc appa rebit ſignū filij hoīs in ce. Criſo. Non erit tunc locus defenſiōis. vbi videbūt xp̄m exhibentē teſtimonia ſue paſſiōis Tunc q̄rent angeli illd̓ zach̓. xiij. Quid ſt iſte plage in medio manuū. Et rn̄de bit. His plagatꝰ ſū in domo eoꝝ qͥ dile xerūt me. Io em̄ retinuit dn̄s cicatriceſ vt eas in iudicio pctōribus on̄deret et exprobraret. Un̄ augꝰ. Fortaſſe dn̄s iō cicatrices in corpore ſuo ẜuauit vt vul nera cordium diſcipulorū ſanaret. ⁊ vt hoſtibus in iudicio exprobraret. vt con uincens eos dicat. ecce hoīem quē cru cifixiſtis. ecce deū ⁊ hoīem que credere noluiſtis. videte valnera que infixiſtis agnoſcite latus qd̓ pupugiſtis. qd̓ ꝓpt̓ vos aꝑtu eſt. nec intrare voluiſtis. qͥ no redempti eſtis meo ſanguine mei non eſtis diſcedite a me maledicti in īg. et̄. Et nō ſolū ſtabit aduerſus eos qͥ ſe an guſtiauerūt paſſionē inferendo. ſꝫ etiaꝫ aduerſus eos qͥ abſtulerūt labores ei paſſionis mercedē ſubtrahendo. qd̓ fac̄ quilibet peccator in mortali decedens. qꝛ aīam ꝓ qͣ plus ꝙͣ annis triginta la borauit. ⁊ p̄cio ſanguinis emit ſibi ab ſtulit. Eoꝝ. Empti eſtis p̄cio magno. O deus ſi ẜuus aliqͥs ꝓ mercede vniꝰ anni ꝯquerit̉. ꝙͣtū tūc xp̄s ꝯqueret̉ ꝓ cio tot annoꝝ. ⁊ nō ſolū ꝓ labore ſꝫ etiā ꝓ ſanguīe quē vt illā emeret effudit. O ꝙ terribile erit bellū hͦ reprobis qn̄ pr̄ mīaꝝ ita crudelis apparebit eis. Eſa. xxx. Ardens furor eius ⁊ gͣuis ad por tandū. Facilius portarent oēs montes ꝙͣ tūc irā dei Luc. xxiij. Tūc dicent mon tibus cadite ſuꝑ nos. ¶ It̄ ſtabunt an geli impios accuſanteſ. Accuſabūt aut eos qꝛ ſe anguſtiauerūt. debita reueren tiā nō exhibendo. qn̄ abominabilia q̄ ꝓpter gartionis ꝯtuitū dimiſiſſent ꝓpt̓
uis loco reuerentiā habeas tuo ange lo. nō audeas eo pn̄te facere qd̓ me pn̄ te facere nō auderes. Itē ſtabūt accuſā do. qꝛ abſtulerūt labores eoꝝ in pctō ꝑ manēdo. qꝛ fructu laboris eoꝝ circa ip ſos qͥbus deputati fuerāt ad ſalutē fru ſtrati ſunt du in peccato permanſerūt. Om̄s em̄ ſic̄ dicit Apl̓s Hebre. j. Am miniſtratorij ſpūs ſunt in miniſterium miſſi ꝓpter eos qͥ hereditatē capiūt ſa lutis. O ꝙͣterribilis hec pugna erit pec catoribus. qꝛ ſi tā ſancti hoīes ⁊ innocē tes vt fuit ioh̓es Apo. j. ⁊ Oan̄. eiuſdē viij. viſo vno angelo qi mortui cecider̄t cū tn̄ mitterent̉ ad ipſoꝝ ꝯſolationē. qͥd facturi ſunt pctōres in iudicico vidētes tot angelos accuſantes eos ad ipſoruꝫ damnationē. De hͦ habetur in ꝓmptua rio ca. iiij. E ¶ Itē accuſabūt reprobos om̄s ſancti. qꝛ ſe anguſtiauerūt tribula tionē eoꝝ corporibus inferendo. ⁊ qꝛ abſtulerūt labores eoꝝ res ipſoꝝ quibꝰ ſuſtentari debuerāt ⁊ pauꝑibus deſer uire auferendo. Adapta. Sꝫ tunc ſta būt iuſti accuſando. tenētes gladios an cipites in manibus ad faciendā vindi cta in nationibus. Modo em̄ ſunt ma li tanꝙͣ virga ⁊ baculus ꝑ quos deus pater flagellat bonos tāꝙͣ dilectos. iuxͣ illud Eſa. x. Ue aſſur. vga furoris mei eſt aſſur ⁊ baculus meus eſt ipſe. Sed ſicut pr̄ poſtꝙͣ virga ꝑcuſſit filiū ſuū ad placandū eū dat eī virgam vt faciat de ea qd̓ vult. frāgendo ⁊ in ignē mititen do. ita deus in manus ſanctorū tradet impios. vt ad voluntatē ipſoꝝ ꝓijcian tur in infernū. Mal̓. vltīo. Calcabitis impios cū fuerint ſicut puluis. In cuiꝰ ſignū legit̉ in beati ypoliti paſſione. ꝙ decius imperator arreptus a demone clamauit. Ypolite cathenis aſperis du cis me. Ualerianus clamauit. O lau renti cathenis igneis trahis me. q̄ ſta tim pn̄te decio expirauit. Decius vero poſt triduū grauiter vexatus obijt. De his require in ꝓmptuario. c. iiij. C. O. Sic gͦ innuit̉ impugnatio maloꝝ a ſan ctis. cū dicit. Stabūt. I ¶ Secundo

De.ſ. Philip. ⁊ Ia.
innuit ſpūſſctūs īpugnatiōis equitatē. cū dicit. Iuſti. Iuſtiſſime em̄ accuſabūt nec pr̄i nec mr̄i nec p̄cio nec amore nec odio deferendo. Un̄ Criſo. Non ꝓde rūt ibi diuitie diuitibꝰ. nec parētes pa rentibus. nec angeli ꝓ hoībus interce dent. imo letabit̉ iuſtus cū viderit vin dictā. Uere tumultuabit̉ puer ꝯ ſenem ⁊ ignobilis ꝯͣ nobilē. pater obiurgabit filiū. ⁊ ecōuerſo. Un̄ glo. ſuꝑ illud Luc̄. xvj. Int̓nos ⁊ vos chaos. dicit ibi. Iu ſtoꝝ aīe. auctori ſuo ꝯiuncte. tanta recti tudine ꝯſtringunt̉ vt nulla cōpaſſione ad reprobos moueant̉. K ¶ Tercio notat̉ pugne inflexibilitas. cū dicit. in magna ꝯſtantia. Stabūt em̄ inuincibi les ſentientes ſua aucͣtate ⁊ dignitateꝫ Prouer. xxxj. Nobilis ī portis vir ei qn̄ ſederit cū ſena. Sedebūt em̄ ⁊ ipſi ſuꝑ ſedes duodecim iudicātes. Et ma loꝝ vilitatē. Mal̓. vlt̓. Calcabitis im ēplū in ꝓn pios cū fuerint puluis. Ex tuario ca. iiij. C. O. Itē ſtabūt in magͣ ꝯſtantia videntes ſua claritatē ⁊ agili tatem ⁊ reproboꝝ deformitatē ⁊ pon deroſitatē. Sap̄. iij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol. ⁊ ſequit̉. iudicabūt natiōes. Itē ſta būt in magͣ ꝯſtantia ſcientes ſuā ipaſſi bilitatē ⁊ impioꝝ infirmitateꝫ. ſicut ali quis ꝯſtanter pugnat qn̄ ſcit ꝙ nec fer ro nec igne nec aqua nec aliquo alto le di pōt. ſic ⁊ ipſi. Un̄ Sap̄. iij. Spes il loꝝ īmortalitate plena eſt. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXXVII. Idētes turbabu tur timore horribili ⁊ mirabūt̉ in ſubitatione inſperate ſalutis gemen tes p̄ anguſtia ſp̄s. Sap̄. v. A¶ In his verbis on̄dit̉ grauis ſtatus maloꝝ in futuro. ⁊ hͦ ex tribꝰ. vicꝫ ex ipſoꝝ tur batione. amiratione. ⁊ anguſtiatione. Turbabunt̉ em̄ ex horribili viſione ꝓ quo dr̄. Uidentes turba. ti. hor. Ammi rabūt̉ in ſctōꝝ felicitate. ꝓ quo dr̄. ⁊ mi rabunt̉ in ſub. inſpe. ſa. Sꝫ anguſtiabij
tur ex ſpūs afflictione. ꝓ quo dr̄ hic. ge mentes p̄ anguſtia ſpūs. ¶ Turbabunt̉ gͦ primo exhorribili ⁊ gͣui viſionē. Ui debūt em̄ ſuꝑ ſe furentis dei iudicium. qd̓ nec p̄ce nec p̄cio. nec potētia. nec fu ga poterunt euādere. De quo ſi placet loqui. Require in ẜmone. Tunc vide būt filiū hoīs. in ſecūda dn̄ica aduētus Itē videbūt circa ſe a dextris oīa pecca ta q̄ geſſerunt accuſantia. Hiere. ij. Ar guēt te malicia tua. Item videbunt a finiſtris infinita qͥbus obedierūt demo nia ad ſe trahentia Iteꝫ videbūt infra ſe inferni ſupplicia ad mergendū expe ctantia. De qͥbus oībus. Require in p̄ dicto ẜmone. Tunc videbunt. B F Secūdo āmirabunt̉ ſanctoꝝ felicitatē ⁊ hͦ ꝓpter tria. qꝛ felicitas ip̄oꝝ erit ſpe cioſa. honorificata ⁊ copioſa Nam de hͦ āmirabunt̉ vt quos habuerūt in de riſum ꝓpter ipſoꝝ huilitate ⁊ deiectio nem videbūt in ipſis inſperate ſalutis felicitatem. ⁊ hoc ꝙͣtū ad ſpecioſitatem qꝛ fulgebūt ſicut ſol. ſicut dicit̉ Math̓. xiij. Tunc dicet qͥlibet ſanctoꝝ illd̓ Eſa. lxj. Gaudens gaudebo. qꝛ induit me dn̄s veſti. ſa. id eſt corꝑe glorificato qd̓ fulgebit ſicut ſol. Item amirabunt̉ de bonoꝝ honorificētiā qꝛ illos quoꝝ pu tabāt finē ſine honore videbunt cōpu tari int̓ filios dei. Hic ē honor de quo dicit dn̄s Ioh̓is. xij. Si quis mihi mi niſtrauerit. ho. e. pater meus. Item am mirabunt̉ de ip̄ioꝝ felicitatis copia qn̄ videbunt eos quoꝝ vitam eſtimabant in ſaniam eo ꝙ mūdana penitus ꝯtem nebant celeſtia adeptos eſſe. ꝓ quo di cūt. Et inter ſanctos ſors illoꝝ ē. O ꝙͣ copioſa eſt illa ſors que eſt cōmunis oī bus ſanctis cum ſufficientia. Pſal̓. Re plebimur in bonis domus tue. E ¶ Tercio anguſtiabūt̉ ex ſpūs afflictione erūt enim ex anguſtia ſpūs gementes. Gement autē ꝓpter quatuor. vicꝫ pro omiſſis. ꝓ cōmiſſis. ꝓ īmiſſis. ꝓ amiſſis Gement dico ꝓ omiſſis que.ſ. facere cōtempſerūt. dicentes illud Hiere. viij. Tranſijt meſſis. finita eſt eſtas. ⁊ nos z iiij

De.ſ. Philip. ⁊ Ia.
ſaluti nō ſumus. Propter qd̓ dr̄ pctōri Prouer. v. Nedes alienis honorē tuū ⁊ annos tuos crudeli.i. dyabolo. ⁊ ge mas in nouiſſimo qn̄ ꝯſūpſeris carnem ⁊ corpus tuū. Itē gemēt de cōmiſſis q̄ ſ. imprudent̉ fecer̄t. De quo gemitu dr̄ Sap. xj. Duplex illos acceꝑat tediū ⁊ gemitꝰ cū mēoria p̄teritoꝝ. Et Ezech̓. xxj. dr̄. Ingemiſce in ꝯtritiōe lūboꝝ tuo rū.i. quia cōtriuiſti ad turpitudinē lum bos tuos. Itē gemēt de īmiſſis.ſ. penis qͣs ſuſtinebūt. ꝓquo qͥlibet danatus di cet illud. psͣ. Tircūdederūt me gemitꝰ mortis dolores inferni. Et qꝛ iſte gemi tus nūꝙͣ quieſcet nunꝙͣ recipiet ꝯſola. tionē. io in ꝑſona dānati dic Hiere. xlv Ue mihi miſero. laboraui in gemitu meo ⁊ requiē nō inueni. Exemplū in ꝓmptuario ca. j. A. ¶ Item gement de amiſſis.ſ. gaudijs eternis. vicꝫ dei viſio nē. ſua gl̓ificatione. loci amenitatē. ſctō rū ſociētatem ⁊cͣ. De qͥbus ſic placꝫ loqͥ Rquire in dn̄ica. Hō quidaꝫ fecit cena magnam. De eod̓. Sex. c. CXIXIIIII. Anto tꝑe vobiſcū ſum ⁊ nō cognouiſtis me. Ioh̓. xiiij. O In his vbis duo notantur. Saluatoris nr̄i magna benignitaſ. Et apl̓oꝝ miſerabilis cecitas. Primū.ſ. ſal uatoris noſtri magna benignitas nota tur in ipſius diutina cū oībus ꝯuerſati on. quā tangit cū dicit. Tanto tꝑe vo biſcū ſum. Scd̓m.ſ. apl̓oꝝ miſerabilis cecitas notat̉ in ſaluatorꝭ ſui nō aduer ſione. quā tangit cū dicit. ⁊ nō cognoui ſtis me. Bene maximā benignitateꝫ innuit. cū dicit. Tanto tꝑe vobiſcū ſum qꝛ magͣ benignitas fuit ꝙ hō fieri volu it. qd̓ notat cū dicit. ſum. Sꝫ maior in hoc ꝙ hō exiſtens innocens cū hoībus pctōribus ꝯuerſari voluit. qd̓ notat. cū dicit. vobiſcū. Sꝫ maxīa in hoc ꝙ tam diutino tꝑe cū talibus hoībus pctōribꝰ ꝯuerſari voluit. qd̓ notat cū dicit. Tan to tꝑe. ¶ Innuēdo gͦ ſua benignitatem
dicit. Tanto tꝑe vobiſcū ſum. miracula faciendo. Und̓ Ioh̓. ij. Hoc ſignū feci: ieſus corā diſcipulis ſuis. Iteꝫ vobiſcū ſum ſecreta celeſtia reſerādo. Un̄ Ioh̓. xv. Oīa q̄ audiui a pr̄e meo nō feci vo bis. It̓ vobiſcū ſū celeſtia regna ꝓmit tendo. Un̄ Luc. xxij. Diſpono vobis ſic̄ diſpoſuit mihi pr̄ meus regnū. Et cu hͦ triplici mō vobiſcū fuerim. vos non cogͦuiſtis me. E Ubi innuit. ſecūdū ſ. ip̄oꝝ miſerabilē cecitatē. Eſt em̄ miſe rabilis cecitas nō cognoſcere creatorē. amatorē ⁊ remuneratorē. ¶ Primū em̄ ſ. miraculoꝝ factio on̄dit eū creatorē. in hͦ.ſ. ꝙ creatura eī tanꝙͣ creatori in om̄i bus obtꝑabat. Un̄ quidaꝫ vnū exꝑtus miraculū ip̄m an̄ ſecula fuiſſe qd̓ eſt ſo lius creatoris ꝓclamauit dicens Io. ix A ſecl̓o nō ē auditu. qꝛ qͥs aperuit ocu los ceci nati. Un̄ bn̄ cecitas apl̓oꝝ miſe rabilis on̄dit̉. qui tāto tꝑe miracula vi dētes ip̄m deū oīm creatorē adhuc mī me eſſe cognouerūt. Iuxͣ qd̓ ipſe in ho dierno euāgelio on̄dit dicēs. Creditis in deū ⁊ in me credite. Et poſt hoc ſub dit. Si aūt mihi nō creditis oꝑbꝰ cre dite. oꝑa em̄ q̄ ego facio teſtimoniū ꝑ hibant de me. Ecce quo ꝑ oꝑa miracu loꝝ teſtificat̉ ſe eſſe creatorē. Per ſecū du aūt.ſ. ꝑ ſecretoꝝ reuelatiōem on̄dit ſe ipſoꝝ amatorē. Un̄ in Ioh̓. xv. dicit Uos aut dixi amicos. qꝛ oīa q̄ audiui a pr̄e meo nota fecit vobis. Et talem amatoreꝫ nō cognoſcere eſt miſerabile ¶ Per terciū.ſ. ꝑ celeſtis regni ꝓmiſſio nem on̄dit ſe laboris eoꝝ remunerato rem. ⁊ ꝓ labore remueratore futuꝝ no cogͦ ſcere eſt miſerabilis cecitas. Suag innuendo benignitatē ⁊ apl̓oꝝ cecita tem dicit. Tanto tꝑe vnbiſcū ſū ⁊ nō co gnouiſtis me. Et qꝛ ſaluator nr̄ etiam nobiſcū eſt pn̄tial̓r. iuxta illud Uobiſcij ſum vſqꝫ ad ꝯſūmatiōem. licet alio mō ꝙͣ tūc fuit cū apl̓is. iō eiſdē v̓bis ⁊ nos pōt alloq̄ inuendo ipſiꝰ erga nos beni gnitatē. ⁊ nr̄aꝫ reſpectu ipſiꝰ cecitatē di cens. Tanto tꝑe vobiſcū ſū.ſ. vitā vr̄aꝫ ne in nihilū redigat̉ vegetando. Si em

De inuentiōe crucis.
ꝙſe vitā nobis datā nō ꝯſeruaret redi geret̉ in ſuū principiū. Tren̄. iij. Miſe ricordie dn̄i qꝛ nō ſumꝰ ꝯſumpti. Und̓ dicit in Oeut. Ego ſum qͥ viuere facio Sed vos nō cognouiſtis me. vitā ve ſtrā alienis ſeruicijs occupādo. Hiere. xv. Seruietis dijs alienis. Contra qd̓ dicit psͣ. Scitote qꝛ dn̄s deus ipſe fecit nos. Et poſt addit Seruite dn̄o in leti cia. Itē vobiſcū ſum tꝑalibꝰ bn̄ficijs vos attollēdo. Un̄ dicit ad Dauid Fui tecū in oībus vbicūqꝫ ambu. fir. r. t. in eternum. Oīa em̄ noſtra ſunt ſua ſic̄ di cit dauid in ꝑali. j. vlti. Et nō cognoui ſtis me. Impinguatꝰ em̄ ⁊ dilatatus re calcitrauit. dereliqͥt deū creatorē ſuū. ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. ⁊ oblitus eſt dn̄i creatoris ſui. ſicut d̓r in can̄. moyſi Propter hoc Salomo diuitias nō pe tiuit ne forte ſaciatꝰ negaret dn̄m. Exē plū in vitis patrū de quodā qͥ pauper exiſtēs optimꝰ fuerat ſed ad impetrati onē cuiuſdā patris ditatꝰ mox ab here mo fugit ⁊ in curia principis magnꝰ ef fectus ē ⁊cͣ. Diuītie em̄ qͥbꝰ cor apponi tur excecāt mentē. Un̄ psͣ. Diuitie ſi af fluāt nolite cor apponere. Un̄ Plato pōdus auri ꝓiecit in mare dicēs Me liꝰ eſſe ꝙ auꝝ abſorberet̉ a mari ꝙͣ ip̄e abſorberet̉ ab auro. V Itē vobiſcū ſū gratiā infundēdo. An Apo. Ego ſto ad oſtiū ⁊ pulſo. ⁊cͣ. Sꝫ vos nō ꝯgno uiſtis illū repellēdo. Iob. Dixerūt dn̄o deo. recede a nobis ſcīaꝫ viaꝝ tuaꝝ.i. gratiā q̄ facit ſcire vias nolumus. In inuentiōe ſancte crucis. Sermo. CCXXIX. Ihi abſit gloria ri niſi in cruce dn̄i noſtri ieſu chriſti. ꝑ quē mihi mūdꝰ cru fixus ē ⁊ ego mundo. Gal̓. vj. In his v̓bis innuit apoſtolus triplicē gloriā.ſ. hoīs ſpūalis ⁊ hoīs ſecularis ⁊ hoīs carnalis. Prima.ſ. hoīs ſpūal̓ tāgit cū dic̄ Mihi abſit gloriari niſi in truce dn̄i ieſu chriſti. Scd̓am.ſ. homīs
ſecularis on̄dit cū ſubdit. per quē mihi mūdus crucifixus ē. Hō em̄ ſecularis gloriat̉ in his q̄ ſunt ſeculi ſiue mundi Cōtra qd̓ dic̄ apo. Per quē mihi mū dus crucifixus ē. qͥ in nullo q̄ ſunt huiꝰ md̓i delectat̉: tanꝙͣ ſi mūdus crucifixꝰ eſſet ⁊ nō eſſet. Terciā gloriationem.ſ. hoīs carnalis innuit. cum addit. et ego mūdo. ſubaudi crucifixꝰ ſum. Hō eniꝫ carnalis nō eſt md̓o crucifixus. qꝛ per oꝑa carnalia viuit md̓o. Un̄ ſicut dicit dn̄s. In talibꝰ mūdus qd̓ ſuum eſt d̓ li git. Cōtra qd̓ dicit apo. ſe md̓o crucifi xu.i. tanꝙͣ mortuū mūdo inutilem. Et qꝛ tales qͥ crucifixi ſunt md̓o qꝛ nō ſūt de md̓o ſicut dic̄ dn̄s ꝓpterea odit eos mūdus. Illu em̄ odit mūdus qͥ nunꝙͣ arridetmdo. hec eſt gͦ differētia int̓ ho minē ſeculare ⁊ hoīem carnalē. Secū lari homī viuit mūdus. ⁊ nō ē crucifi xus ei mūdus. Hō aut carnal̓ viuit mū do ꝑ oꝑa ſua ⁊ nō eſt md̓o crucifixus. ¶ Et licet in p̄miſſis v̓bis apo. prīo po nat gloriā ſpūalē tanꝙͣ digniorē. tn̄ qꝛ ſola hꝫ meritū ⁊ recipit p̄miū. ideo cū ipſa finē ſermonis ꝯcludemꝰ incipien tes ad vltima. Hō gͦ carnalis qͥ nō ē cū apl̓o crucifixꝰ ſꝫ viuit ⁊ floret mūdo gloriat̉ in tribꝰ. vicꝫ in generis nobili. tate. in corꝑis pulcritudine; et in pecca ti multitudine. Sꝫ prima gloriatio.ſ. i generꝭ nobilitate ē vilis qꝛ igͦminioſa. qꝛ ſic̄ dicit O ſee. ix. gloria eoꝝ a ꝑtu ⁊ ab vtero ⁊ a ꝯceptu. A cōceptu prno. qꝛ.ſ. de nobili pr̄e ꝯcepti ſūt. ab vto ma terno. qꝛ.ſ. in nobilis mr̄is vtero iacue rūt. ⁊ a ꝑtu glorioſo. qꝛ.ſ. in pompa ſe culi nati ſūt. Scd̓a aut gloriatio ianis eſt qꝛ vana.ſ. in corꝑis pulcritudīe. qꝛ ſic̄ dr̄ in ꝓuer. vlti. Fallax gr̄a ⁊ vana ē pulcritudo. Tercia gloriatio.ſ. ī pecca ti multitudine ē miſerabilis. qꝛ dano ſa Letant̉ em̄ cū malefecerīt. ⁊ exultāt ī re bus peſſimis. ſic̄ d̓r in ꝓuer. ij. ¶ Uere gloriari in carnis nobilitate q̄ ē a ꝑtu ab vtero ⁊ a cōceptu. O ſee. ix. ē igmi nioſum. qꝛ etiā cogitare ē igͦminioſuꝫ. ꝙͣtomagis gloriari. qͣlis fuerit hō in cō

De inuentiōe crucis.
ceptu. in vtero. ⁊ in ꝑtu. Nō em̄ valeo exprimere ꝙͣ de fedā materia pr̄is ī. co ceptū ꝯceptꝰ ſit. ꝙͣ de vili mris mat̓ia ī vto nutritꝰ ſit. ⁊ in ꝑtu cū qͣnto doiore mr̄is natus ſit. ⁊ ꝙͣ igminioſe egreſſus. Quāta aūt ī his apd̓ ſapietes igminia ſit pēſare poſſumꝰ ī pſis qͥ tꝑe Cyri du ab hoſtibꝰ fugerent. egreſſe mr̄es denū datis vuluis obuiauerūt eis dicentes. Funqͥd iterato in nr̄as vuluas vultis intrare. Quibꝰ viſis ꝑ ſe adeo crubue rūt. ꝙ potiꝰ ad hoſtes redire voluerūt. ⁊ illos vincere ꝙͣ ad mr̄es appropinqͣ re. ¶ Itē gl̓iari in corꝑis pulcritudine ē vanū. qꝛ ſicut dic̄ yſa. xl. Oīs caro fe nū. ⁊ oīs gl̓ia eiꝰ tanꝙͣ flos agri. exieca tu eſt fenū ⁊ cecidit flos. Auri em̄ nobi litas. luteā ſi veſtiat ollā. nō ideo ſequit̉ hāc minꝰ eē lutū. Exēplū in ꝓmptua. ca. v. I. Itē gl̓iari in pctī ml̓titudīe ē miſerabile. Miſerabile eſt em̄ hoīem gl̓iari in eo qd̓ ipſi adeo ē dano ſum ꝙ eum mortificat. Hō em̄ ꝑ maliciā occi it aīaꝫ ſuā. ſic̄ d̓r i li. Sap. xvj. Quid gͦ gloriarꝭ in malicia. Hec ē gl̓ia ſimil̓ turi qͥ gl̓iat̉ qꝛ ducit̉ ad ſuſpediū ꝑ p̄ta et fiores. Hec gͦ ſunt in qͥbꝰ gloriat̉ hō carnalis. G¶ Sed hō ſecularis cui nō ē md̓s crucirixꝰ gl̓iat̉ in his q̄ ſunt mūdi.ſ. ſapīa. diuitie. ⁊ potētia. Sꝫ in his nō eſt gloriādū. qꝛ hec pꝰ pn̄teꝫ vi ta que eſt vapor ad modicu pares. tꝑe quo maxīe neceſſaria nobis eēt.ſ. tꝑe iudicij in nullo ſūt nobis ꝓfutura. No em̄ ſapīa ibi allegare poſſumꝰ. nec di uitijs redimere nec potētia eripe ſic̄ ha bes de his pleniꝰ in ẜmone. Tuc vide but filiū. Non gͦ ſic̄ d̓r hiere. ix. gloriet̉ ſapiēs in ſapiētia ſua. ſicut fecit clyud in iob. ⁊ pꝰ reprobatꝰ fuit. neqꝫ potēs in potētia. ſic̄ fecit olofernes. ⁊ pꝰ a iudith ml̓iere occiſus fuit. nec diues ī diuitijs ſuis ſic̄ fecit epulo. qͥ cū gl̓iaret̉ ſe ml̓ta hr̄e in annos pl̓imos eadē nocte anīa priuatus fuit. H¶ Hō aūt ſpūalis gloriat̉ in cruce dn̄i. de qͣ glorificatiōe dic̄ apo. hͦ. Mihi inqͥt abſit gl̓iari niſi in cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti. ¶ Gloriat̉
aūt in ea tripl̓r tanꝙͣ in nobili marga rita. Nobilis eſt em̄ illa margarita q̄ effectu ſuo ignē ⁊ alias tribulatōes no facit ſentire. ⁊ hͦ ē crux. Un̄ btūs Lau rētiꝰ. Aſſatꝰ ſum ⁊cͣ. Benignꝰ em̄ mi les dū intuet̉ vulnera principis ſua nō ſentit. ſicut dicit Bern̄. Crux chriſti ē illa p̄cioſa margarita ꝓ qͣ ſancti marti res dāt oīa etiā corꝑa ſua ⁊ ꝯꝑant eaꝫ ¶ Itē gloriat̉ hō ſpūalis in cruce tan ꝙ in gladio bono quo accinctꝰ ſuꝑ fe mur ſuū pugnat ꝯͣ hoſtes potentiſſime Bonꝰ ē ille gladiꝰ qͥ nō tm̄ ſectiōe ſed etiā vibratōe ſua fugat hoſtes. ſic crux chriſti non tm̄ ex ſe ſꝫ etiā ſigno ſuo fu gat demones. qꝛ ad ſignū crucis multa milia demonū fugiūt. ſicut dīc̄ Hiero. Exēplū in dyalogo de iudeo. De hͦ q̄re in ꝓmptua. ca. xij. M. Alia exēpla ibi dē. D. G. ¶ Itē gloriat̉ in cruce tanꝙͣ in equo agili ⁊ honorabili. Crux eniꝫ honorabilis ē equꝰ. qꝛ rex oīm ip̄aꝫ aſ ſellauit ⁊ eqͥtauit. ⁊ tanꝙͣ verꝰ aſſuerꝰ quē maxīe vult honorare huc equum facit a ſcēdere. Un̄ multū andreas ip̄m deſiderabat dicēs. O bona crux diu de ſiderata. Eſt etiā tanꝙͣ agilis equꝰ. Il le equꝰ agilis diceret̉ qͥ vno ſaltū trāſſal taret albea. vl̓ ſecanā. Agilior qͥ trāſſal taret renu. Agillimꝰ qͥ trāſſaltaret ma re nouiſſimū. Hoc facit crux. ꝑ illa em̄ hō trāſſaltat p̄ſentē penā tanꝙͣ ſecanā tranſſaltat purgatoriū tanꝙͣ renu qd̓ ē maiꝰ. trāſſaltat infernū tanꝙͣ mare no uiſſimū. qd̓ eſt maximū. ⁊ trāſportat in celū. Un̄ iniuriā facit martiri qͥ ꝓ ipſo orat. Pro tāto dic̄ apo. Mihi aūt ab ſit gloriari niſi in cruce dn̄i ⁊cͣ. De eodem feſto. Sermo. CCXLx. Portet exaltari filiū hoīs vt oīs qͥ credit ī ip ſū nō ꝑeat ſꝫ habeat vitā et̄nā Io. iij. I In his vbis p̄poſitis duo tagunt̉. vicꝫ paſſio ſaluatoris. cū dicit. Oportꝫ exaltari filiū hoīs. Et fructuꝫ

De inuentōe crucis.
paſſiōis cū dic̄ vt oīs qͥ credit in ip̄m n̄ peat ſꝫ habeat vitā et̓nā. ¶ Circa pͥmū j. circa paſſiōeꝫ tria īnuunt̉.ſ. patiētis ꝑ ſona. modꝰ ⁊ ncc̄itas. Perſona cū dic̄. filiū hoīs. Modꝰ cū dic̄. exaltari. Sed neceſſitas. cū dic̄. oportꝫ. Licꝫ aūt ſalua tor nr̄ fuerit filiꝰ dei. ⁊ filiꝰ hoīs. nō tn̄ ſua ꝑſonā voluit ꝑdigniꝰ ſꝫ ꝑhūiliꝰ hͦ ⁊ in multis locͥ exprimere. frequētiꝰ ſe no minādo filiū hoīs ꝙͣ filiū dei. ⁊ hͦ ꝓpt̓ ſex cās ¶ Prima ē vt on̄deret dr̄aꝫ int̓ ſuā ⁊ nr̄aꝫ generationē. Ip̄e em̄ ſolꝰ fi liꝰ hoīs.i. mr̄is. Un̄ ipſe dicit ī psͣ. Ego ſū vermis ⁊ nō hō. qꝛ ſicut vermis ex ſola mr̄e naſcit̉. ſic ipſe ex vgīe ſine pr̄e Nos v̓o ex pr̄e ⁊ mr̄e. Un̄ nobis ī ꝑ d̓r. Filij hoīm vſqꝫquo gͣui corde. ¶ I cūda rō ē. ꝓ reprimēda ſuꝑbia quorū dam qͥ in genere gl̓iant̉ Qui cū hūiles parētes habeāt maiores tn̄ ſui generis ſepiꝰ noīant. Exēplū de mulo. Sic iu dei fecerūt dicētes. Nos filij abrae̓ ſu mus ⁊cͣ. ¶ Tercia rō ē. vt innueret hūa ne nature oliꝫ dep̄ſſe ſublimatōꝫ. Un̄ ⁊ angeli qͥ olim admiſerāt adoratōes. pꝰ īcarnationē chriſti renuerūt. Apo. xxi d̓r ioh̓i. Uide ne fecerꝭ ꝯſeruꝰ em̄ tuꝰ ſū ⁊cͣ. ¶ Quarta rō ē. vt ī extremo iudicio fiduciā nobis daret. Dicit̉ em̄ ī vulga ri ꝙ ſecure qͥſqꝫ ꝓꝑat ad iudiciū vbi pa tre vl̓ frēꝫ ſcit iudicē. Et ipſe ẜm ꝙ filiꝰ hoīs ⁊ fr̄ nr̄ eſt. ⁊ futuꝝ iudiciū tenebit Dedit em̄ pr̄ ei ptāteꝫ iudiciū facere. qꝛ filiꝰ hoīs eſt Io. v. B ern̄. Iā me n̄ po tes ſꝑnere bone ieſu. qꝛ os de oſſe ⁊ ca ro de carne mea es. ¶ Quinta rō ē adꝓ poſitū vt vicꝫ ẜm quā naturaꝫ pateret̉ innueret.ſ. ẜm ꝙ filiꝰ hoīs. Un̄ psͣ. Ste tit moyſes in ꝯfractiōe. Stetit vtiqꝫ in flexibilis deitate. ſꝫ frāgebat̉ in hūani. tate. ¶ Sexta rō eſt. vt paſſionis īmani tatē exprimeret. Ipſe em̄ qͥ ſolꝰ fuit fi liꝰ hoīs.i. v̓ginis. ſuꝑ oēs hoīes tenerū corpꝰ habuit. Uirginal̓ em̄ ꝑtus tener rimꝰ ē. ſicut dicit Augꝰ. Et ſic̄ nullus hō ipſo tenerior. ſic etiā nulliꝰ dolor ip ſiꝰ dolore maior. Pro quo dic̄ Tren̄. j.O vos oēs qͥ traſi. ꝑ viā at. ⁊ vi. ſi eſt
dolor. ſimilis ſic̄ dolor meꝰ K¶ Ta cta ꝑſona patiētis. ſcd̓o on̄dit modum paſſiōis. cum dicit. Exaltari.ſ. in cruce Quā exaltationē on̄dit p̄ſignatā in ſe ge. Queri. xxj. cū dic̄. Sic̄ moyſes exal ta. ſerpē. ī deẜ. Preſignatio aūt hec cō ſiderat̉ tripl̓r. vicꝫ rōne rei q̄ fuit ẜpēs in palo. Itē rōne loci. qꝛ in deẜto. Itē rōne remedij. qꝛ qͥcūqꝫ ꝑcuſſus aſpicie bat ſerpētē curabat̉. Serpēs em̄ ī pa lo p̄ſignabat xp̄m in patibulo. qꝛ ſicut ſerpēs eneꝰ fuit ſine veneno. ſic chriſtꝰ ſine pctō. yſa. liij. Qui pctm̄ nō fec̄. hic poſitꝰ fuit in ligno.i. crucis patibulo ꝓ ſigno recordatōis Can̄. viij. Pone me ſicut ſignaculum. Tren̄. iij. Recordare pauꝑtatis ⁊ trāſ. ⁊cͣ. Itē ꝓ ſigno ſigni ficatiōis. Psͣ. Oediſti metuētibꝰ te ſig. Quia Lu. xxiij. Si in viridi hͦ fa. in ari do qͥd fiet. Ite ꝓ ſigno recōciliationis Gen̄. ix. Pona arct meū in nubibꝰ ce. li. ⁊ erit ſignū federis int̓ me ⁊ terram gl o.. Luu Hūc qͥ ꝑcuſſus aſpexerit viuet. ¶ Deẜ tū v̓o in quo ꝑegrinant̉ filij iſrael ad. li terrā ꝓmiſſiōis tendētes deſignat hūc md̓m. in quo ꝙͣdiu ſumꝰ ꝑegrinam̄ a dn̄o In quo deẜto ſic̄ filios iſrael ſic ⁊ nos tria genera ſerpentū moleſtāt vicꝫ ſcorpio luxurie: qꝛ capite alludit ⁊ cau da pungit. Sic ⁊ luxuria in prīo dele ctat. pꝰ in ꝯſcīa vel in pena cruciat. Itē dipſas auaricie qͥ leſos ſiti interficit. Sic ſemꝑ auarꝰ eget. Itē ſerpēs flatu adurēs eſt ſuꝑbia. q̄ flatu ſuo viridita tē bonoꝝ oꝑum adurit. Quia ſic̄ dicit Augꝰ. Suꝑbia em̄ bonis oꝑibꝰ inſidi at̄ vt ꝑeant. Om̄e em̄ qd̓ eſt in mūdo aut ē ꝯcupiſcētia oculoꝝ. aut ꝯcupiſcē tia carnis. aut ſuꝑbia vite. O quot ſūt ꝑcuſſi quot mortui ab his tribꝰ generi bus ſerpētū. Exēplū ca. vj. K Sꝫ ecce cariſſimi hꝰ ꝑcuſſionis p̄ſignatū on̄dit̉ remediū. Qui inqͥt ẜpente ī ligͦ.i. xp̄m ī cruqͥ patibl̓o aſpexerit viuet. Illuc em̄ aſpiciēdo leget ſuꝑbꝰ hūilitatē qn̄ cō ſiderabit ꝙ rex angelorum factus no uiſſimꝰ virorū. viliſſimo genere ſuppli cij eſt cōdēnatus. Itē curabit̉ a carnis

De inuentōe crucis.
petulantia caſtigādo corpus ſuū et in ſeruitutē redigēdo. qn̄ ꝯſiderabit illud corpus chriſti tenerrimū tot ſpinis ꝑfo ratu. tot clauis ꝯfoſſum. tot ſupplicijs attritū. Exemplū ca. xij. P. Iteꝫ extin guet auariciā qn̄ reſpexerit chriſtū qui diues erat in oībus ſic in cruce depau ꝑatū. ſic veſtibꝰ ſpoliatū. Reſpice gͦ ca riſſime in faciē chriſti tui ⁊ curaberis. qꝛ qͥ ꝑcuſſus reſpexerit euꝫ viuet. Pro tato dicit ipſe dn̄s. Sicut moyſes exal. ſerpē. in deſerto. ita exal. opor. fi. hoīs. ¶ Sed pēſandū cariſſimi ꝙ pena cruq q̄ fuit ignominioſa vocat ex altationeꝫ ꝓpter tres cauſas. ¶ Primo qꝛ cā fuit ſue exaltatōis. Phi. ij. Propter qd̓ deꝰ il. exal. O quāta ipſiꝰ ieſu exaltatio vt ita excellēter noīet̉. qꝛ dedit illi nomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē. Act̉. iiij. Nō eſt aliud nomē ſub celo datū hoībꝰ ī quo oporteat nos ſaluos fieri. Ita vniuer ſaliter adoret̉. Un̄ In noīe ieſu oē ge nu f. e. cele. ter. ⁊ infernoꝝ. Ita magni fice collaudet̉. qꝛ ⁊ oīs lingua cōfiteat̉ qꝛ dn̄s ieſus chriſtus ē ⁊cͣ. ¶ Scd̓a cā eſt noſtra ꝑ ipſuꝫ exaltatio. Un̄ in Io. xij. Ego ſi. exaltatus fuero oīa trahaꝫ ad me.i. hominē ꝓpter quē oīa. ¶ Ter cia cā vt ꝓpter hͦ ipſe ꝑ nos exaltet̉. et hoc triplicit̓.ſ. corde ore. ⁊ oꝑe. ¶ Cor de ẜm tres vires aīe. Scd̓m rōnalē cū ius eſt credere. vt.ſ. ſibi et verbis eius plus ꝙͣ md̓o vel alijs credamus. Iteꝫ ꝑ iraſcibilē cuius eſt ardua appetere. vt ſcꝫ ꝓpter ip̄m plus ꝙͣ ꝓpter aliū ad uerſa ſufferamus. Itē ꝯcupiſcibilē cu ius eſt affici vt ſcꝫ ip̄m ſuꝑ om̄ia diliga mus. Qd̓ heu multi nō faciunt. ⁊ ideo ip̄m nō ſupra ſꝫ ſubtꝰ ponūt. qui mere trices ⁊ alia plus ipſo diligunt. Et de alijs adapta. Pſal. Poſuerunt me in loco inferiori. ¶ Itē ore debet exaltari ꝑ gratiaꝝactionē ⁊ p̄dicationē. Pſal. Lingua mea exaltabit iuſticiā tuam. Itē oꝑę dꝫ exaltari ꝑ paſſiōis rep̄ſenta tionē. Gal̓. vlti. Ego ſtigmata ieſu in corꝑe meo porto. L Sꝫ paſſionis
ceſſe em̄ erat ip̄m patiēdo mori. Mori vtiqꝫ ꝓpter teſtamēti ꝯfirmationē. ſed patiendo ꝓpter dilectiōis oſtēſionem. Uicinus em̄ morti dn̄s magnū ordina uit teſtm̄. ſicut legit̉ Auc̄. xxij. vbi dicit. Ego diſpono vobis ſic̄ diſpoſuit mihi pr̄ meus regnū ⁊cͣ. Et certe hͦ teſtm̄ ne ceſſe erat morte teſtatoris ꝯfirmari. vbi eī teſtm̄ eſt ſic̄ dic̄ apo. hebre. ix. mors ncc̄e ē vt int̓cedat teſtatoris. Sꝫ pēſate cariſſimi ordīatōꝫ tāti teſtam̄ti. Teſtm̄ em̄ ē vltima volūtas poſſeſſoris expri mēs qͥd cui qͣntū ve relinquat̉. Sic xp̄s vltimā volūtatē exprimes tāꝙͣ verꝰ re gni et̓ni poſſeſſor ſtatuit qͥd cui qͣntū ve relinq̄ret. cū dixit. Uos eſtis qͥ ꝑmanſi ſtis mecū in tētatōnibꝰ meis. ⁊ ego di ſpono vobis ſic̄ diſpoſuit mihi pr̄ meꝰ regnū ⁊cͣ. Quid gͦ diſponis dn̄e. Diſpo nō inqͥt regnū. Cui dn̄e. Uobis inqͥt qͥ ſcꝫ ꝑmāſiſtis mecū ī tētatiōibꝰ. Sꝫ qͣn tu dn̄e. vtꝝ ꝑtē regni vl̓ totū. Sic̄ inqͥt diſpoſuit mihi pr̄ quē.ſ. ꝯſtituit heredē vniuerſoꝝ. ſic ⁊ ego diſpono vobis vt ſ. habeatis vniuerſū regnū. Adaptati onē hꝰ auctoritatis reqͥre ī purificatōe in prio ẜmone. Sic gͦ neceſſe fuit mori ip̄m ꝓpt̓ teſtī ꝯfirmationē. ſꝫ patiendo ꝓpter dilectōis on̄ſionē. Oſtedit̉ eī di lectio tripl̓r. agēdo. dādo. patiēdo. Ml̓ ta qͥdē egit deꝰ ꝓ hoīe ſic ad imagineꝫ ⁊ ſimilitudinē ſuā ip̄m faciēdo: ⁊ ip̄m creaturis p̄ponēdo. psͣ. Oīa ſubieciſti ſub pedibꝰ eiꝰ. Itē angelos ſibi in cu ſtodes de putādo. psͣ. Angel̓ ſuis deus mā. d̓ te. ⁊cͣ. Sic deꝰ ab initio ml̓ta egit ꝓpt̓ hoīcꝫ ī ſignū dilectōis. Sꝫ plꝰ dile ctionis on̄dit qn̄ ei donū qd̓ ē ſuꝑ oīa dona dedit. Dedit enī ei donū p̄cioſiſſi mū. d̓ quo Io. iij. Sic deꝰ dilexit md̓m vt filiū ſuū vnigenitū daret. Sꝫ qꝛ ma ius ſignū dilcōis ē pati ꝓ amico ꝙͣ ali qͥd facere vel dare. ideo n̄ ſuffecert p̄di cta. ſꝫ etiā pati ꝓ hoīe voluit ī ſignū ma gne dilcōis. Un̄ ⁊ ipſe dixit Ioh. xiiij. Maiorē hac dilectōꝫ nemo hꝫ vt aīaꝫ ſuā po. qͥs ꝓ ⁊cͣ. Sic gͦ ⁊ ꝓpter teſtam̄ti cōfirmationē ⁊ ꝓpt̓ dilectōis oſtēſiōeꝫ

De.ſ. Iohane. bap.
neceſſe fuit ip̄m pati. M ¶ Sed paſ ſionis fructus innuit̉ cū ſubdit̉. vt oīs qͥ credit in ipſo nō pe. ſꝫ ha. vi. et̓. O qͣ lis ⁊ qͣntꝰ hic fructꝰ On̄dit em̄ ipſe ſal uator hūc fructū oībꝰ cōicabilē. cū dic̄ vt oīs.ſ. ſiue iudeꝰ. ſiue gētilis. ſiue no bilis ſiue ignobilis. Act̉. x. Nō eſt ꝑſo naꝝ acceptor deꝰ. Itē on̄dit hūc fructu ad habendū facile cū dic̄. qͥ credit. Nō dicit qͥ diuitias hꝫ. ſic em̄ ip̄m hr̄e non poſſent pauꝑes. Nō dicit qͥ fortis ē et pulcer corꝑe. qꝛ ſic ex cluderent̉ debiles Sed dicit. qͥ credit. qd̓ pōt eſſe cōe om̄i bꝰ. Corde em̄ credit̉. Exēplū ca. ij. O O. Itē on̄dit fructū delectabilē cū dic̄. habeat vitā eternā. Ecc̄. xxiiij. Traſite ad me oēs qͥ cōcupiſcitis me et a gene rationibus meis adimplemini. Spūs em̄ meus ſuꝑ mel dulcis. et hereditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauum. Ad quā nos ꝑ ducat. Exēplū ca. xvj. B. ¶ De ſct̄ō Iohāne baptiſta. Sermo. CCX.XX.I. Rit enī magnus corā dn̄o Lu. j. N Exhis v̓bis dn̄i notanda ſunt qͣtuor genera hominū. Quidā em̄ ſūt magni corā dn̄o. ꝑui cora md̓o. Quida ꝑui co rā dn̄o ſꝫ magni corā md̓o. Quidaꝫ ⁊ magni corā dn̄o ⁊ magni corā mūdo. Quidā ⁊ ꝑui corā dn̄o ⁊ ꝑui corā mū do. In ſumma gͦ nota ꝙ magnū facit cora dn̄o bona vita. ſꝫ puū cora ip̄o fa cit mala vita. Itē magnū facit coram md̓o mūdi fortuna. ⁊ puū fortune ab ſentia. ¶ Sunt gͦ primi agni corā dn̄o ꝓpt̓ bona vitā. ſꝫ ꝑui corā md̓o ꝓpt̓ for tune abſentiā. Ex his ē btūs iohānes ⁊ pleriqꝫ fideles. Bone em̄ vite beatꝰ iohanes facile on̄dit̉ ſi textꝰ euāgelij currat̉. Qn̄ em̄ ipſe in cibo peccauit qͥ vt dic̄ euāgeliſta locuſtas ſolūmodo ⁊ mel ſilueſtre ꝯmedit. Quid de qͣlitate te giminis ſui rep̄hē ſibile reliqͥt. qͥ came loꝝ pilis corpꝰ oꝑuit. Quid de loqͣcita te offendere potuit qͥ diſiūctꝰ ab hoībꝰ
de heremo non receſſit. et ſic viuēs ma gnus erat corā dn̄o Hac magnitudinē ipſius on̄dit dn̄s ī qͣtuor. Primo qꝛ ꝑ archāgelū natiuitate eiꝰ tāꝙͣ ꝑ magnū principē p̄nunciauit. Scd̓o qꝛ ꝑ illum archagelū ꝑ quē ⁊ ſua natītate p̄nūci auit. ꝑ illū etiā eiꝰ natiuitatē p̄nuncia uit.ſ. ꝑ gabrielē. Tercio qꝛ in vt̓o ipſuꝫ ſcificauit. Quarto qꝛ ip̄m in pr̄eꝫ ſpu alē elegit.ſ. qn̄ ab ipſo baptizari volu it. Ex his magnꝰ adeo oſtēdit̉ ꝙ teſte dn̄o. int̓ natos ml̓ieꝝ n̄ ſurrexit maior. Sed certe ꝑuꝰ erat cora md̓o. qꝛ fortu ne md̓i nō inheſit. imo ipſaꝫ ꝯtēnēs in deſertū ceſſit. Un̄ ⁊ mūdꝰ ip̄m ꝓ ꝑuo re putauit. qꝛ ⁊ ip̄m ꝓ ꝑuo ⁊ vili p̄cio vē didit. qꝛ ipſe amicꝰ ſpōſi. ipſe quo ma ior int̓natos ml̓ieꝝ nemo ſurrexit. ille ſic ꝓph̓a ꝙ etiā plꝰ ꝙͣ ꝓpheta. a md̓o in carcerē mittit̉. ⁊ ꝓ ꝑuo puelle p̄io.ſ. ſal tatu capite trūcat̉. ⁊ vir tāte ſeueritatis ꝓ riſu turpitudinis morit̉. O ¶ Itē qͥdā ſunt magni corā md̓o ⁊ ꝑui coraꝫ dn̄o.ſ. qͥ fortune md̓i inherē male viue tes. De qͥbꝰ fuit herodes qͥ iohāneꝫ de collauit. ⁊ oēs ꝯſil̓es. O ꝙͣ fuit diues corā md̓o qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo ⁊ epulabat̉ quotidie ſplēdide. ſꝫ ꝑuꝰ co ra dn̄o. qꝛ poſtea ab ipſo gutta aqͣ hr̄e nō potuit. P¶ Itē qͥda ſūt ⁊ magni cora dn̄o ⁊ corā md̓o. qͥ bn̄ viuētes mū di fortunā hn̄t. Tales fuer̄t abraā. yſa ac. ⁊ iacob. et dauid. ⁊ alij. qͥ magni cō rā dn̄o ⁊ corā md̓o magni fuerūt. Et qꝛ hec duo nō bn̄ ſe ꝯpatiunt̉ ſimul. ꝓ pter ea ml̓ti vtꝝqꝫ volētes eē.ſ. ⁊ magni corā dn̄o ⁊ corā md̓o. a potiori cecide rūt. ꝑ tꝑalia excecati. Talis fuit ppl̓us iſracliticꝰ qͥ īpinguatꝰ. dilatatꝰ recalci trauit ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. Hoc ⁊ hodie in ml̓tis videmꝰ qͥ rogāt deū vt magni ſint corā md̓o. ⁊ poſtꝙͣ ſūt ob liuiſcunt̉ deū Exēplū in vitis patꝝ de quodā heremita qͥ pauꝑ fuit bonꝰ. ⁊ di ues effectꝰ malꝰ. Exēplū in ꝓmptu. ca. iiij. M. Un̄ ſcī vt meliꝰ poſſint eē ma gni corā dn̄o appetūt ꝑui eē corā md̓o Un̄ ſi tꝑalia hnt ꝑ q̄ magni ſunt corā

De ſcō Iohanne ba.
mūdo. illa reijcientes cū apl̓o oīa arbi trant̓ tanꝙͣ ſtercora. Exēplū nobile in barlaā de rege ioſaphat. qͥ regno dimiſ ſo in deſerto bītauit. ⁊ de ſco alexio qͥ ſpretis nuptijs et pōpa ſeculi ab vrbe roma ſe ſubtraxit. ¶ Itē quidam ſunt ꝑui corā dn̄o ⁊ corā mūdo. qui nec res rnūdi nec bonam vitaꝫ habent. ⁊ tales ſunt miſerabiles ⁊cͣ. De eod. Ser. CCXXXII. Uit hō miſſus a la deo cui nomē erat iohānes. Io. j. Q In his v̓bis tria tāgunt̉.ſ. p̄curſoris dn̄i natura. aucto ritas ⁊ gra. Natura cū dicit. Fuit hō. qd̓ ideo dicit euāgeliſta. qꝛ qͥdā hereti ci dixerūt eū fuiſſe nō hoīem ſꝫ angelu hn̄tes illud ꝓ ſe qd̓ dictū ē de ipſo. Ec ce mitto angelū meū. Scd̓m.ſ. auctori tas tagit̉ cum d̓r. Miſſus a deo. Ma gne auctoritatis vtiqꝫ fuit legatꝰ qꝛ a ſūmo pōtifice.ſ. deo miſſus fuit. Terciū v̓o.ſ. gr̄a notat̉ cū d̓r. Cui nomen erat ioh̓es. Iohannes interp̄tat̉ gr̄a. Fuit gͦ hō nō angelꝰ. miſſus a deo n̄ a diabo lo. vt qͥdā heretici aſſerebāt. ¶ Ꝙ aūt iohannes miſſus ſit a deo triplex eſt in euāgelio ꝓbatio. Prima a ꝯceptione. Scd̓a a collatiōe. Tercia a ꝯꝑatōe. A ꝯceptiōe miraculoſa. a collatiōe gͣtioſa ⁊ a ꝯꝑatiōe v̓tuo ſa. Primuꝫ.ſ. ꝯceptio miraculo ſa fit ex angelicā annuciatōe Lu. j. Elizabeth cōcepit filiū ī ſenectu te ſua. Scd̓m.ſ. collato gͣtioſa. fit ex ma tris ꝯfabulatiōe. Lu. iij. Abijt maria in motana et ſalutauit elizabeth. Terciū. ſ. ꝯꝑatio v̓tuoſa fit ex helye ꝯuerſatiōe Lu. j. Ipſe p̄ibit an̄ ip̄m in ſpū ⁊ v̓tute hel ye. ¶ Primū.ſ. ꝯceptio fit miracl̓o ſa ꝓpter tria. Primo qꝛ gabriel eiꝰ ba tulꝰ fuit. Lu. j. Aſtitit eī angelꝰ. Scd̓o qꝛ zacharias īcredulꝰ obmuteſcit. Un̄ ibidē. Eris tacēs ⁊ n̄ poteris loqͥ. Ter cio qꝛ vterqꝫ parēs vetulꝰ ꝯcepit. Mi nus eī eēt miracl̓oſuꝫ ſi vnꝰ eſſꝫ vetulꝰ ſꝫ hic fuit vt̓qꝫ. qd̓ fuit maximū miraculū tales ꝯciꝑe. Lu. j. Elizabcth ꝯgnata tua ⁊ ip̄e ꝯcepit in ſenectute ſua. Ergo qꝛ ꝯceptio ꝑ angelū innote ſcit. zachari as obmuteſcit. ⁊ ſenectus refloreſcit di gne d̓r miraculoſa. ⁊ a tali ꝯceptiōe ꝓ bat̉ miſſus a deo. R¶ Scd̓o ꝓbat̉ a collatōe gͣtioſa. Uere collatio gͣtio ſa Uirgo maria mr̄ gratie ſalutat. Eliza beth ex gr̄a ꝓphetat. Iohānes ip̄e in gr̄a exultat. Salutat maria mr̄eꝫ ꝑcur ſoris. Lu. j. Uenit in domū elizabeth ⁊ ſalutauit elizabeth. Elizabeth ꝓpheta uit aduentu ſaluatoris. Un̄ dixit. Und̓ mihi vt veniat mr̄ dn̄i mei ad me. In vtero iohānes exultauit de pn̄tia ſalua toris. Exultauit em̄ infans. Et ex his tribus dr collatio gͣtioſa. ꝑ quā etiā ꝓ bat̉ miſſus a deo. S ¶ Tercio ꝓbat ex ꝯꝑatiōe v̓tuo ſa cū d̓r. Ipſe p̄ibit an̄ ip̄m in ſpū ⁊ v̓tute helye ⁊c̄. In ſpū cm̄ ꝓpheta. in v̓tute notat̉ ꝑfecta iuſticia. in p̄ꝑatiōe plebis notat̉ exemplū ⁊ do ctrinā. Per primū eſt ꝯmēdabil̓ reſpe ctu dei. ꝑ ſcd̓m reſpectu ſui. ꝑ terciuꝫ re ſpectu ꝓximi. In ſpū em̄ eſt ꝓpheta. ꝑ qd̓ chriſtū p̄dixit ⁊ pn̄teꝫ digito demo ſtrauit dicēs. Ecce agnꝰ dei. In virtute aūt notat̉ eiꝰ v̓tutis abūdātia qͣ ſeip̄m rexit. ⁊ ꝓpterea a chriſto laudari merū it ſic. Int̓ natos ml̓ieꝝ nō ſurrexit ma ior iohāne baptiſta. In p̄ꝑatōe aut no tat̉ exēplū ⁊ doctrina. ꝑ que cōuertitur ꝓximus. Un̄ d̓r de ipſo ſicut de helya vt conuertat corda patrū ad filios. ⁊cͣ. Et a tali ꝯꝑatōe virtuoſa ꝓbat̉ fuiſſe miſſus a deo. Fuit ergo miſſus ⁊cͣ. De eod. Sel̓. CCXXXIII. Ohānes erat lu cerna ardēs ⁊ lucēs ⁊cͣ. Io. v. T In hͦ breui v̓boꝝ ꝯpēdio tria dn̄s poſuit ad comēdatione ſui p̄ curſoris. in qͥbꝰ tribꝰ on̄dit eū fuiſſe oī bonitate ꝑſpicuū. Nā triplex eſt reſpē ctus bonitatis. reſpectu cuius bonitas exercet̉.ſ. deus. ipſe hō. ⁊ ꝓximꝰ. Qua lit̓ aut btus iohānēs ad hūc triplicem

De ſco Iohane ba.
terminū ſe habuit on̄dit dn̄s ī p̄miſſis v̓bis. Nā reſpectu ſaluatoris fuit lucer na. reſpectu ſuipſiꝰ fuit ardēs. reſpectu ꝓximi lucēs. In prīo oſtēdit̉ officij di gnitas. In ſcd̓o vite ſcītas. In tercio ꝓ ximoꝝ vtilitas. Nā ꝙͣtū ad dignitateꝫ officij d̓r lucerna. ꝙͣtū ad vite ſcītatē d̓r ardens. ꝙͣtū ad ꝓximoꝝ vtilitatē d̓r lu cēs. ¶ Fuit em̄ hic hō miſſus a deo vt officio lucerne teſtimoniū ꝓhiberet de lumine. Un̄ ⁊ deꝰ pr̄ ꝑ ꝓpheta de ipſo dic̄. Paraui lucernam chriſto meo. qꝛ ipſe fuit lucerna pedibꝰ dn̄i qn̄ p̄curres ip̄m clamabat. Parate viam dn̄i. Hec aūt lucerna ꝑata fuit a dn̄o in cōceptō ne. qꝛ ꝯͣ parentū ſpeꝫ diuino miracl̓o ē ꝯceptꝰ. ſtabilita fuit in aīe infuſiōe. ac cēſa fuit qn̄ in vtero ſcificatꝰ fuit. expo ſita fuit in deſerto qn̄ p̄dicauit dicens. ego vox clamatis ⁊cͣ. emūcta fuit in ba ptiſmo qn̄ chriſtū baptizauit. extīcta fu it ī martirio qn̄ expirauit. Un̄ dn̄s dic̄ Iohānes erat lucerna. Propter taleꝫ dignitatē officij d̓r etiā angelus Un̄ in mar. j. Ecce mitto angelū meū ⁊cͣ. In ſignū talis officij btī iohannis. ſic̄ dicit btus Augꝰ. ſuꝑ illud pͣsͣ. paraui lucer na chriſto meo. in ꝓfeſtis diebꝰ vnū ſo lū lumē p̄cedit euāgeliū. ī feſtis v̓o duo qd̓ ſigͣt qꝛ ẜm aduentu duo p̄cedent.ſ. helyas ⁊ enoch. U¶ Qual̓ aūt hec lucerna reſpectu ſui fuerit on̄dit̉ cū d̓r. ardens.ſ. ardore caritatis. ſic̄ dicit glo caritas em̄ ignis ē ille de quo dicit dn̄s Lu. Ignē veni mittere in terra. ⁊ qͥd vo lo niſi vt ardeat. Ipſa eſt ille ignis de quo in lege p̄cipit vt ſꝑ ardeat ī altari cordis nr̄i. Ꝙ aūt ꝯtinue hic ignis fu erit in iohāne on̄dit̉ a dn̄o. cū nō p̄teri tū vl̓ futuꝝ ſꝫ pn̄s poſuit dicēs. ardēs. Preſens em̄ ē cuiꝰ ꝑs p̄terijt ⁊ ꝑs futu ra eſt. Ardere em̄ cepit cū in vtero ſcti ficatꝰ fuit. ⁊ arſit quouſqꝫ ꝑ martiriū ex tinctus fuit. Qd̓ aūt in caritate cōſiſtit bone vite ꝑfectio on̄dit apoſt. duplicit̓ ſcribēs ad Coꝝ. xiij. Primo qꝛ nō ha bita ipſa. nulla habent̉ bona. Scd̓o qꝛ ipſa habita. cetera habent̉ bona. Qꝛ
ſine ipſa cetera bona nō valeāt oſtēdit tripliciter reſpectu triū bonorū circa q̄ cōſiſtit omnis boni ꝑfectio. Primo re ſpectu boni qd̓ eſt oris. cū dicit. Si lin guīs ho. lo. ⁊ ang. Linguis hoīm loqͥ tur quis cōfitēdo. laudādo. que oīa no valet ſine caritate. Un̄ dicit. caritatem aut nō habea nihil ſum. Scd̓m reſpe ctu boni qd̓ eſt cordis. cū dicit. Et ſi no uerim miſteria ⁊ fidē habea. corde em̄ creditur ad iuſticiā. caritatē aūt nō ha beā ⁊cͣ. Tercio reſpectu boni quod eſt oꝑis. Un̄ ſi diſtribuero oēs facultates īmo qd̓ eſt maius. ſi tradidero corpus meū. ita vt ar. ⁊cͣ. Et ſic on̄dit ꝙ nullū opꝰ cōſiſtit ſine caritate. ¶ Scd̓o oſtē dit ꝙ habita caritate habent̉ oīa. ⁊ ẜm hoc multa ponit qͥ oīa cōplectit̉. Cari tas patiēs eſt. benigna eſt ⁊cͣ. Et cū be atus iohannes ardens fuerit caritate. oēs effectꝰ on̄dit in ſe caritatis. Nam patiēs fuit in paſſione. benignus in re ſponſione. ſicut militibꝰ ⁊ alijs cum in rrogantibꝰ. nō emulabat̉.i. non torq̄ bat̉ de aliena felicitate ſicut oſtēdit ſu is diſcipulis qͥ inuidebāt ꝙ chriſtꝰ ba. ptizabat. nō egit ꝑpera. id eſt ꝑuer ſe ſe chriſtū aſſerēdo. nō inflabat̉ ſcꝫ in ſuꝑ biā in chriſti baptiſmo. ⁊ in oībꝰ moti bus ſuis. qͣliter nō fuit ambitioſus. ⁊ qͣ liter nō q̄ſiuit q̄ ſua ſunt. et alia que ſe quunt̉ adapta. Quia gͦ ardebat carita te in qͣ ſunt oīa. cōueniēter dn̄s oſtēdit ipſius vite ſanctitatē ꝑ caritatē. X Qualis aut reſpectu ꝓximi fuerit oſtē dit̉ cū d̓r lucens. Lucebat em̄ ad hoīm vtilitatē. ⁊ hͦ tripl̓r. ꝑ p̄dicatiōeꝫ. ⁊ cor rectionē ⁊ ꝑ cōuerſationē. In prīo lu cebat veritatem p̄dicando. qn̄ dicebat. Nō ſum ego chriſtꝰ qͥ poſt me. ⁊cͣ. In ſcd̓o lucebat zelū correctiōis oſtēdēdo cū dicebat. Genimīa viꝑaꝝ ⁊cͣ. In ter cio lucebat in ſe ſanctitatē repreſentan do. Unde herodes metuebat eū. ſciens ſanctum. ¶ De eodem. Sermo. CCXXXIIII.

De.ſ. Iohāne bap.
Rit enī magnus Acorā dn̄o. vinū et ſicerā nō bi bet ⁊ ſpūſcō re. adhuc ex vt̓o matris ſue. ⁊ multos filioꝝ iſrl̓ ꝯuer. ad dn̄m deū ipſorum. Lu. j. A ¶ In his verbis angelus ꝯmēdat btm̄ Iohānē tripl̓r. vicꝫ reſpectu chriſti. reſpectu ſui ⁊ reſpectu ꝓximi. Reſpectu chriſti ꝯmē dat ip̄m in officij dignitate cū dic̄. Erit magnꝰ corā dn̄o. Reſpectu ſui cōmen dat ip̄m in vite ſanctitate. cū dic̄ vinuꝫ et ſice. nō bi. ⁊ ſpūſancto re. ad. ex v. m. ſue. Reſpectu ꝓximi ꝯmēdat ip̄m ī vti litate. cū dic̄. multos fi. iſ. ꝯuer. ad dn̄m Officij aūt dignitas ẜm quā ꝯmen dat̉ reſpectu chriſti fuit. ī tribꝰ. vicꝫ ī ꝓ phetatiōe. ꝓ quo dicit chriſtꝰ Mat. xj. Quid exiſtis ī deſertū videre ꝓpheta. etiā dico vo. p. ꝙͣ ꝓph̓aꝫ. qꝛ alij ꝓphete xp̄m futuꝝ ꝓphetauerūt. hic aut digito demōſtrauit. Itē fuit in baptizatōe. qꝛ meruit ip̄m xp̄m baptizare. Qd̓ qꝛ ma gnū fuit mirabat̉ ioh̓s dicēs Mat. iij. Ego. a te debeo baptizari et tu ve. ad me. Itē fuit in vie p̄ꝑatiōe. Qd̓ officiū ē magnū in curia principū Io. j. Ego vox cla. ī deẜ. ꝑa. vi. dn̄i. Et mar. j. Ec. ce mitto ange. qͥ p̄ꝑabit viaꝫ tuā an̄ te. Lu. j. p̄ibis an̄ faciē dn̄i ꝑa. vi. eius. Scd̓o ꝯmēdat angelꝰ bt̄m ioh̓eꝫ reſpe ctu ſui ꝙͣtū ad vite ſcītatē. ⁊ hac on̄ditꝰ duplice̓. vicꝫ ꝑ ext̓iorē auſteritatē. cū di cit. vinū ⁊ ſice. n̄ bi. Et ꝑ int̓iorē ſcīta tē. cū dic̄. ⁊ ſp.ſ. re. ad. ex v. m. ſue. Fuit em̄ in ext̓iori parcꝰ ī victu. qꝛ eſca eius erat locuſte ⁊ mel ſil. ſic̄ d̓r mat. iij. Itē fuit ſobriꝰ ī potu. qꝛ vinū ⁊ ſice. nō bi. ſic̄ hic d̓r. ꝑ qͥ ītellige oēꝫ potū qͥ īebri are p̄t. Itē fuit durꝰ ī veſtitu. qꝛ hēbat veſtimētū de pil̓ camēſoꝝ. Exēplū ca. j E. Cōmēdat etiā eū ab int̓iori purita te. cū dic̄. ⁊ ſpūſcō re. ad. ex v. ma.ſ. Ex quo on̄dit angelꝰ triplex bonū in ioh̓e vicꝫ purgatōꝫ ab origīali cū dic̄ adhuc ex vt̄o mr̄is. qꝛ cū adhuc eſſꝫ ī vtero ꝑ ſpm̄ ſcm̄ purgatꝰ fuit ab origīali pctō. Itē on̄dit ſecuritatē a mortali. cū dicit
ſpūſcō re. qꝛ licꝫ veniale ꝯpatiat̉ ſecū gr̄a ſpūſſcī ſic̄ innuit io. cū dixit. Si di xerimꝰ qꝛ pctm̄ nō hēmꝰ. ipſos nos ſe ducimꝰ. n̄ tn̄ mortale. Un̄ exquo reple tus fuit ſpūſcō pctm̄ mortale ī ipſo lo cū hr̄e n̄ potuit. Itē aſſecutiōeꝫ boni.ſ. v̓tutes. vn̄ ſequit̉. ipſe ī ſpū p̄ibit ⁊ v̓tu te. ¶ Tercio ꝯmēdat̉ reſpectu ꝓxī ꝙͣtuꝫ ad vtilitatē. cū dicit. ⁊ ml̓tos fi. iſ. ꝯuer. ad dn̄m. Cōuertit auteꝫ eos tripl̓r ad dn̄m. vicꝫ p̄dicādo. vn̄ Mat. iij. Uenit iohānes p̄dicās ī deẜto iudee ⁊ dicēs. Pnīaꝫ agite. ap. eī re: ce. Itē cōuertit eos baptizādo. qꝛ ꝑ ſuū baptiſmū p̄ꝑa bat eos ad baptiſmū chriſti. Un̄ mat. iij. Tūc exibat ad eū hieroſolima ⁊ oīs iudea ⁊ baptizabant̉ ab eo in iordane ꝯfitētes pct̄a ſua. quibꝰ dixit. Ego vos baptizo in aqͣ. qͥ aut pꝰ me venit ille ba ptizabit in ſpūſcō. Itē cōuertit eos ar guēdo. Un̄ Math. iij. dixit phariſeis. Progenies viperaꝝ qͥs vobis demō. fu. a vē. ira. Sic arguebat herodē ꝓpt̓ herodiadē. licet ipſe tanꝙͣ obſtinatus argutionem contempſerit. De eqd̓. Sex. ¶ CXxxvv. R iuſqͣꝫ te for. in vtero noui te. ⁊ anteꝙͣ exi. de vē. ſtī. te. ⁊ ꝓphetā ī ge. de. te. Hiere..jͣ. B ¶Hec vba hiere. ꝓphe te legit eccl̓ia ad honorē ſcī iohannis baptiſte. Quatuor āt bn̄ficia btō iohā ni a ꝯditore nr̄o exhibita ī p̄miſſis ver bis tangunt̉. vicꝫ qꝛ ip̄m nouit. forma uit. ſcīficauit ⁊ ꝓph̓aꝫ dedit. Nouit vti qꝫ ip̄m an̄ꝙͣ eſſet. formauit vt eſſꝫ. ſcifi cauit vt bn̄ eſſꝫ. ⁊ ꝓph̓aꝫ dedit vt ꝓdeſ ſet. Nouit gͦ an̄ꝙͣ eſſet ꝑ p̨̄deſtinatiōeꝫ formauit vt eſſet ꝑ ꝯceptōeꝫ. ſcīficauit vt bn̄ eſſꝫ ꝑ gr̄e īfuſionē. ſꝫ ꝓph̓aꝫ dedit vt ꝓdeſſet ꝑ legatiōeꝫ. Q aut noue rit ip̄m anteꝙͣ eſſet ꝑ p̄deſtinatiōeꝫ ap paret ex qͣtuor. Prīo qꝛ a ꝓph̓is p̄nun ciatꝰ. Un̄ Mat. iij. Hic ē de quo dictu ē ꝑ yſaiā ꝓphetā. Uox clamātis ī deſer to ꝑate viā dn̄i. Itē fuit an̄ ꝙͣ eſſꝫ ꝑ an

De.ſ. Petro ⁊ paulo.
celū nunciatus. Un̄ Luc̄. j. Ne timeas zacharia exaudita eſt or̄o tua ⁊ elyza bet vxor tua pariet tibi filiū. Iteꝫ an̄qͥ eſſꝫ ab eodē angelo ē p̄nomīatus. Un dixit Etvocabit̉ nomē eius ioh̓es. Itē an̄ꝙͣ eſſꝫ ab angelo ꝙͣtū ad meritū mul tipliciter ꝯmendatus. cū dicit Erit eniꝫ magnus corā dn̄o vinū ⁊ ficerā nō bi bet. ⁊ alia q̄ ſequūtur adapta de p̄cedē ti ſermone. C ¶ Scd̓o formauit ip̄m vt eēt ꝑ ꝯceptiōꝫ. Natura em̄ ꝑentū eiꝰ ꝯceptione ip̄ius nullatenus feciſſꝫ ſi mi raculoſe ip̄aꝫ deus nō formaſſꝫ. ꝓ quo d̓r in p̄miſſis vbis. priuſꝙͣ te for. Unde Lucͣ. euāgeliſta vt on̄deret ꝯceptōeꝫ ſuā totā diuina v̓tute fuiſſe facta triplicē de fectu innuit in ip̄is fuiſſe. Et primū ꝓ paginis. cū dicit. Et nō erat illis filius i. nunꝙͣ. Itē defectū naturalis virtutis eo ꝙ eēt ſterilis elizabeth. Itē de fectuꝫ etatis cū dicit et ambo ꝓceſſerat ī dieb ſuis. n̄ pater tantū qꝛ bene poſſet gene rare ſenex de iuuene muliere. ſꝫ ambo ꝓ ceſſerāt in diebꝰ ſuis. Hoc aūt ꝓcuratu eſt a dn̄o ſicut dic̄ glo. vt ꝑentes gratio res eēt ꝓ hoc dono. ppl̓i veneratores eēt ꝓ ꝑuigilegio. vtus etiā dn̄i magis eluceret ꝓ hͦ miraculo. O ¶ Tercio vt bn̄ eſſet ſcīficauit ip̄m in vtero ꝑ gratie collationē. ꝓ quo dic̄ Ante ꝙͣ ex. de vē. ſci. te. Hec aūt ſcīficatio tria ꝯferebat. qꝛ originale peccatū mūdabat. ſic̄ circū ciſio. Itē gr̄aꝫ ꝯferebat ſic̄ baptiſm. It̓ plēitudinē ſp̄s ꝯferebat ſingl̓ari dono An̄ dixit angelus de ioh̓e. qꝛ ſpūſcō re plebit̉ adhuc ex vtero matris ſue. Hec autē plenitudo apparuit in ioh̓e qn̄ ad aduentū marie exultauit infans in vtē. ro elizabeth. Exultauit vtiqꝫ ſuo ſalua tori quē maria geſtabat aggͥtulas. Ex ultauit ip̄m ſalutās. Exultauit ſui p̄cur ſionis officiū inchoans. E¶ Quar to ꝓphetā dedit vt ꝓdeſſet ꝑ legatiōeꝫ. ꝓ quo dic̄. ⁊ ꝓpheta in gentibꝰ dedi te Un̄ legit̉ de ip̄o in epl̓a hodierna. Po. ſui te in lucē gentiū vt ſis ſalus mea vſ qͣꝫ ad extremū terre. Fuit ergo poſitus lumē cecoꝝ. in ſalutē ꝑditoꝝ. It̄ in luce
quo ad doctrinā. ī ſalutē quo ad mores Felix legatꝰ qͥ poſitꝰ eſt in lucē n̄ in tene bras. in ſalutē nō in ꝑditōeꝫ. Exemſplū in ꝓmptuario ca. xviij. O. Hic legatus vt magis ꝓdeſſꝫ euident̓ oībus loq̄bat̉ ꝓ quo dic̄ Ioh̓. iij. Ego vox clama. ⁊cͣ. Clamabat aūt teſtificando xp̄m. Io. j. Hic venit in teſtimoniū vt teſti. phi. de lu. Itē clamabat exhortando populū. Math̓. iij. Penitentiā agite ap. ei reg. ce. Itē clamabat arguēdo obſtinatū. ſi cut h̓odeꝫ. Mar. vj. Nō lꝫ tibi habere vxorem fratrꝭ tui. Et phariſeis dicebat Math̓. iij. Genimia viperaꝝ quis vo bis indicabit fugere a vētura ira. Pro pter pͥmū d̓r lucifer manifeſtādo ſolē iu ſticie Iob. xxxviij. Nūqͥd ꝓduces lucife rū. Propt̓ ſcd̓m dr lucerna on̄dendo lu mē pctōribꝰ Io. v. Erat lucerna ardēs ⁊ lucēs. Propt̓ terciū d̓r ſagitta electa ꝑcutiēs iniquos. Un̄ de ip̄o cantat̉ ⁊ le git̉ illd̓ yſa. xlix. Poſuit me quaſi ſagit tam electam. ¶ De ſctīs Petro et paulo Sex. C C XXXV I. apl̓is. Ecit deus duo lu minaria magna. luminare ma ius vt p̄ eſſet diei. n̄ lumīare mi nus vt p̄eēt nocti. Gen̄. j. ¶ In his v̓bis ſpūalit̓ intellectis quadruplex glo ria deſcribit̉ pͥncipū eccīe.ſ. petri ⁊ pau li. ¶ Prīo caritatis v̓itas. cū dn̄r duo. nam caritas minus ꝙͣ inter duos habe ri nō p̄t. ¶ Scd̓o vite ⁊ miraculoꝝ ex cellens diuerſitas. cū dn̄r magna. Un̄ ī actibꝰ. Per manus apl̓oꝝ fiebāt ſigna ⁊cͣ. ita vt in plateis infirmi ponerentur Similit̓ de paulo. Act. xviij. ¶ Tercio ip̄oꝝ p̄dicatōnis ⁊ doct̓ne claritas. cum dn̄r luiaria. qꝛ ip̄i lucebāt tanꝙͣ lūtaria in medio natōis praue ⁊ ꝑuerſe. Unde eis dn̄s dic̄ Mat. v. Uos eſtis lux md̓i. ¶ Quarto notat̉ p̄latōis digͥtas ibi lu mīare maiꝰ vt p̄eet diei. ⁊cͣ. Duo gͦ fu crut ꝙͣtū ad caritatis vitatē. Lūiaria ꝙͣ tū ad p̄dicatōis claritatē. Magͣ ꝙͣtū ad

De.ſ. Petro ⁊ pauio.
vite ſcītatē. Sꝫ p̄fuere diei ⁊ noctiqͣtū ad eccleſiaſtice dignitatis ptātem. Ca ritas aūt ꝓpter quā duo dicūt̉ int̓ ip̄os patuit tripliciter.ſ. in mutua cordis af fectiōe. Act̉. v. Erat illis cor vnū ⁊ aīa ⁊cͣ. Et pe. in cant̓. iij. Sicut docuit cha riſſimus frater noſter paulus. Uere ca rus fuit iacobus. charior ioh̓es. chariſſi mus paulus. Scd̓o patuit in mutua co habitatione. Un̄ Eſa. xj. Habitabit lu pus cū agno. Glo. paulꝰ cū petro. Ter tio patuit in inſeꝑabili de hͦ md̓o trāſi tione. qꝛ gl̓ioſi prīcipes terre quo in vi ta ſua ſe dilexerūt ita ⁊ in morte nō ſūt ſeparati. Un̄ in ſaul ⁊ ionatha p̄figura ti ſūt. Saul em̄ noīe ⁊ interptatiōe ſigͣt paulū. qꝛ ſaul petio interp̄tat̉. ⁊ ipſe ter dn̄m rogauit ⁊cͣ. Ionathaº colūba int̓ p̄tat̉. ⁊ ſi gͦficat petꝝ. qꝛ dn̄s in euāgelio filiū colube eū noīauit. ⁊ bn̄. qꝛ roſtro diſcretiōis ſue ſicut colūba puꝝ granuꝫ elegit. illud inqͣ granū de quo dr̄. Niſi granū fru. Illud ellegit qn̄ illud p̄ om̄i bus ſegregauit dicens. Tu es xp̄s filiꝰ G ¶ Sequit̉ magͣ ꝙͣtū ad de i viui. vite ſanctitatē. ⁊ hͦ tripl̓r. iuxͣ qd̓ oē ma gnū dr̄. Fuerūt em̄ magni altitudīe ꝯtē platiōis reſpectu dei. Un̄ phi. Nr̄a cō uerſatio in celis eſt. Itē latitudīe vtili tatis reſpectu ꝓximi. Coꝝ. Factus ſum iudeis iu. ⁊cͣ. Itē ꝓfunditate hūilitatis reſpectu ſui. Coꝝ. xv. Ego ſuꝫ mimus apl̓oꝝ ⁊cͣ. H I Fuerūt etiam luīaria ꝙͣtū ad p̄dicatiōis claritatē.ſ. ſol ⁊ lūa. Sol dr̄ petrus ꝓpter triplicē ethymo logiā. Primo ſol. q. ſolus lucens. ⁊ ip̄e ſolus lucens fuit in eccīa aucͣte. fuit em̄ princeps apl̓o ⁊. Scd̓o dr̄ ſol qͣſi ſuum largiens. ſic petrus gr̄am p̄dicatiōis ſu deis ⁊ gentibus. Tercio dr̄ ſol qͣſi ſurſū leuans. ſic ipſe corda leuauit ab ydola tria ad dei cultū. Sic paulus dr̄ lūa tri pliciter. Primo qꝛ luna cū ad ꝯſūmati onē venerit tūc minuit̉. Sic paulus cū ꝯſūmaſſet nūerare labores ſuos ſubdit Ego ſū mimus apl̓oꝝ. Coꝝ. xv. Scd̓o luna vicinior eſt terre. ſic paulus ꝑ om̄i bus apl̓is terrenis appropinqͣuit intm̄
vt mr̄imonialē regulā daret dicēs. Uir vxori debitū reddat. Tercio qꝛ lūa illūi nat noctē.i. gentes. Un̄ in aucͣte ſubdit̉ Lūiare minus vt. p̄eſſꝫ nocti. Dicit̉ aut petrus maius luiare. qꝛ primus aucͣte ⁊ paulus minus. qꝛ ⁊ ſi p̄dicatione pri mus.i. p̄cipuus. vocatiōe tn̄ nouiſſimꝰ. Petrus p̄fuit diei.i. iudeis qͥ ꝑ legeꝫ illuinati. ⁊ paulus nocti.i. gentibus in tenebris ignorātie ꝯſtitutis. Un̄ Gal̓. ij. Qui oꝑatus eſt petro in apl̓atu cir cūciſionis. oꝑatus ē ⁊ mihi int̓ gentes. De eod̓. Ser. CCXXXVII Sti ſunt due oli ue ⁊ duo candelabra in ꝯſpectu Hoc dn̄i terre ſtantes. Apoc̄. xj. verbū cōpetit iſtis apl̓is rōne triplici. Rone cobinationis. Scd̓o rōne cōꝑa tiōis. Tercio rōne ſtationis. Et cōbina tio cōpetit nūero. qꝛ duo. cōꝑatio meri to. qꝛ oliue ⁊ candelabra. Statio p̄mio qꝛ in ꝯſpectu dn̄i terre ſtantes. De cō binatione apl̓oꝝ loquit̉ Luc̄. x. Miſit eos binos. Cuius cōbinatiōis triplex rō pōt reddi. Prima eſt fomentū cha ritatis. qꝛ duo ſunt p̄cepta charitatis. ⁊ charitas minus ꝙͣ inter duos hr̄i nō p̄t Scd̓a eſt emolimentū ſocietatis Ecc̄ iiij. Hn̄t em̄ emolimentū ſocietatis ſue. Tercia firmamentū veritatis Math̓. In ore duoꝝ vel triū ſtabit om̄e verbū ⁊c̄. ¶ Comꝑatio v̓o cōpetit merito. qꝛ ipſi apl̓i ⁊ oliue fuerūt in vita. ⁊ cande labra in doctrina. Utrūqꝫ aūt. iſtoꝝ eſt ꝯſiderare tripliciter. Eſt em̄ ꝯſiderare oliuā ⁊ ꝓut hꝫ in radice amaritudineꝫ. ⁊ ꝓut in arbore pulcritudinē. ⁊ ꝓut in fructu dulcedine. Et iſti apl̓i portauer̄t in vita amaritudinē. Unde dicit apl̓s. Semꝑ mortificationē ieſu in corpore nr̄o circūferētes ⁊cͣ. psͣ. Eūtes ibant ⁊ fle. Itē pulcritudine ꝯuerſatiōis. qꝛ fu erūt ſicut oliue ſpecio ſe in campis. Ecc xxiiij. Itē dulcedinē ⁊ pinguedinē mi ſerationis. Ecc̄. xliiij. Hi ſunt viri mīe Sil̓iter ip̄m candelabꝝ ꝯſiderat̉ tripl̓r

De.ſ. Petro apl̓o.
Quia ⁊ ẜm ſubiectū de quo fabricatū. ſ. de auro puriſſimo. Itē ẜm artificium quo ordinatū.ſ. per haſtile. calamos. ci phos. ſperulas ⁊ lylia. ⁊ emuctoria. It̓ ẜm vſum cui deputatū.ſ. vt luceret in tē̄ plo. Que tria attende in doctrina apl̓i ca. Nam p̄cioſa rōe ſubiecti. Prouer. Precioſior eſt cūctis opibus. Item di ſtincta rōne artificij. Se em̄ operum genera erant in candelabro. Haſtile in quo intelligit̉ v̓bu crucis. Iteꝫ calami. in qͥbus verbū intelligit̉ de ꝯtēptū mū di. Itē ciphi. in qͥbus verbū diuini fon tis qd̓ ꝓpinat̉ fidelibus. Itē ſperule. q̄ ſignat vbū ſperandoꝝ vel eoꝝ q̄ qͣſi per ſperas ⁊ in enigmate videmus. Itē ly lia. in qͥbus ſctīmonia vite p̄dicādo mo ſtrat̉. It̓ emūctoria in qͥbus iugis p̄di catoꝝ ꝯfeſſio demōſtrat. Habes gͦ ꝙ p dicatio dꝫ diſtingui ⁊ in paſſione xp̄i. ⁊ in ſubleuatione. ſpei ⁊ in cōmodatione decoris ſancti. cū iugi tn̄ examinatione ipſius p̄dicatoris. Itē vſus. qꝛ lūinoſa Nam ipſi illūinauerūt eccīam dei. Un̄ quoꝝ doctrina fulget eccīa vt ſol ⁊ lua. R¶ Ipſa v̓o ſtatio cōpetit p̄mio. qꝛ in ꝯſpectu dn̄i. Stant autē velut victores an̄ ducē. Hebre. xj. Sancti ꝑ fidē vice rūt regna. Exemplū ca. iiij. C. Iteꝫ ve lut laboratores ante retributorē. Sap̄ iiij. Reddet deus mercedē laboꝝ. Exē plum ca. ix. I. Item velut accuſatores ante iudicem Sap̄. v. Stabunt iuſti in magna ꝯſtantia aduerſus eos qͥ ſe an gu. ⁊cͣ. Exemplū ca. iiij. N. De ſancto Petro apoſtolo. Sermo. CCXXXVIII. NNcathedra ſenioꝝlan Ident eū. A In v̓bis iſtis circa pn̄ tem ſolennitatē duo notant̉. Primo be ati petri dignitatis ſublimatio. qꝛ in ca thedra ſenioꝝ. Scd̓o ad laudē ſublima ti inuitatio. ibi. Laudent eū. ¶ Quātum ad primū aduertere poſſumus ꝙ btus petrus in triplici cathedra fuit ſublima tus.ſ. in cathedra dignitatis p̄ſidendo.
doctrine in docendo. crucis in patiēdo. Propterea triplicē legimus cathedraꝫ ſ. ſenioꝝ. de qͣ hͦ. De ſcd̓a in Mat. Suꝑ cathedrā mōyſi ſederūt ſcribe. Et de ter cia Ezech̓. xxiiij. In chathedra dei ſedi De qͣ dicit aug. Crux patientis facta ē cathedra docentis. Prima cathedra in ſinuat̉ nobis in pn̄ti ſolēnitate. ſcd̓a in ſua p̄dicatione. tcia in ſua paſſiōe. Por ro in prima fuit ipſe forma p̄ſidentiuꝫ ſiue p̄latoꝝ. In ſcd̓a exēplar doctēiū ſi ue doctoꝝ. In tercia ſpeculū ꝯtēplātiū ſiue religioſoꝝ. Fuit inꝙͣ forma p̄ſiden tiū. Non em̄ ſublimatus fuit carnalit̓ nec violent̉. nō ſymonial̓r. Carnaliter nō. qꝛ nō ꝑ carne ⁊ ſanguīem ſic̄ multi qͣlis fuit ab ymelech Iud̓. ix. Cōſidera. te dicebat ꝙ os vr̄m ſū ⁊ caro vr̄a. Sꝫ btūs petrus nō fuit nepos vel frater ꝓ motoris. Un̄ Math. iiij. Ambulās ie ſus iuxͣ mare vidit petꝝ. Exēplu. c. iij. F Itē nō fuit ſublimatus violent̉. qꝛ nō ꝑ regalē ptātem. vel papalē ſicut multi vt alchimꝰ.j. Mach̓. vij. Rex demetriꝰ alchimū ꝯſtituit ⁊cͣ. Sꝫ btūs petrꝰ nō ꝑ violentiā ptātis. ſꝫ ꝑ gr̄am vocantis fuit aſſūptus. ẜm illud Hebre. ix. Nec qͥſꝙͣ ſibi aſſumat honorē ⁊cͣ. Un̄ Mat. iiij. dr̄. ⁊ vocauit eos. Itē nō fuit ſubli matus ſymoniacē. ſic̄ menelaꝰ. ij. mach̓ iiij. qꝛ hodie etiā in multis qͥ plus dat ci tius obtinet digͣtatis ptātem. Sꝫ btūs petrꝰ nō cū mutieribus venit ſꝫ relictis oībus ſecutus eſt eū. Sꝫ vidēte ſic̄ nō fuit ſymonyal̓r ſublimatꝰ. ſic nec alios ſymonial̓r ſublimauit. Un̄ ſymoni ma go dixit. Pecunia tua te cū ſit in ꝑditio nem. Sed moderni multi recipiūt pe cuniā in ſuā ⁊ offerentiū ꝑditiōem. Ex emplū in ꝓmp. ca. iij. E. B ¶ Item fuit exēplar docentiū. docuit eī theolo. giā ⁊ nō ph̓iam. charitatē nō vanitatē. vtilitatē nō ſcurrilitatem. De primo.j. Petri. iiij. Si qͥs loquit̉ qͣſi ſermones dei. Ecce ꝙ docuit theologiā. idē em̄ ē theologia qd̓ ẜmo dei. Uerūtamē qn̄qꝫ theologꝰ tranſit ad libros philoſophie vt ibi inueniat aliquid quod mores

De.ſ. Petro apl̓o.
vix ꝑ angelū liberat̉. Et merito ab he rode.i. a dyabolo ſic ꝯſtringit̉ qͥ ſe mau ip̄ius luxuriando incluſit. Maus eī he rodis.i. dyaboli eſt luxuria habens qͥn qꝫ digitos. Minimꝰ eſt fornicatio. Se cūdus ſtuprū. Terciꝰ adulteriū. Quar tus inceſtus. Quintus flagitiū ꝯͣnaͣm. Quicūqꝫ gͦ de his vnū cōmittit in māu dyaboli ſe includit. Fornicatio em̄ q̄ ē minimus digitus eſt pctm̄ ſoluti cū ſo luta. qd̓ qꝛ mortale eſt ẜm apl̓m. faciē tes hͦ deus ꝯdēnabit. ⁊ tale pctm̄ meri to eſſet cauendū. qꝛ multa gͣuia in ipſo cōmittunt̉. ſicut adulteriū. Sepe enim maritatē relinquentes ꝓpri os viros publice ꝓſtibulant̉. Inceſtus etiā ſicut cū moniali ⁊ ꝓpria cognata. cū duabꝰ ꝯſanguineis cū ea quā cognouit ꝯſan guineus. Hoc totū ꝯtingit cū meretri cibus. Non ſolū aūt qͥ talia agunt ẜm apl̓m ſꝫ etiā qͥ ꝯſentiūt facientibꝰ digni ſunt morte. ¶ Secūdus digitus eſt ſtu prum.i. de floratio virginū modo forni cario ꝑ raptū vel ꝑ violentiā. qd̓ gran de eſt pctm̄. Uirgines em̄ pediſſe que ſunt ⁊ ſponſe xp̄i. Uirginitas em̄ ſuper gredit̉ vtūtes angeloꝝ. Agelū em̄ vir ginē eſſe felicitatis eſt. Uirgine aūt eſſe in carne ⁊ p̄ter carnē viuere amirande v̓tutis ē. Precioſior em̄ eſt flos in hye me ꝙͣ in eſtate. ſic p̄cioſior eſt vginitas in mūdo ꝙͣ in celo. Mirū em̄ eſt ꝙ ali quis flos ſit in mūdo v̓ginitatis. vbi ē ſemꝑ hyems. ſꝫ in celo ſemper eſt eſtas. Un̄ nō eſt mirū de angeloꝝ flore. Ibi gͦ plus gloriabunt̉ hoīes de v̓ginitate ꝙ angeli. qꝛ maiori labore obtinuerūt Non eſt em̄ v̓tuoſum vbi nec aliqͥs po teſt acciꝑe nec aliqͥs pōt amittere. Und̓ ⁊ ip̄is ꝓ tā excellenti vita regni celeſtis debet̉ aureola. Ecce ꝙͣtū peccat qͥ tanta felicitatē violat. Exemplū in ꝓmptua rio ca. xvij. B. ca. xv. E. ca. xvij. A. ca. ij. Ff. ¶ Tercius digitus eſt adulteriū qd̓ eſt alieni thori legittimi violatio. qd̓ ẜm Aug. adeo grande eſt peccatum vt homicidiū. ¶ Quartus digitus eſt in ceſtus. quod eſt peccatū cū ꝯſanguinea
carnali vel ſpūali. vel cū moniali. Hoc grauiſſimū eſt peccatū. ⁊ apud iudeos ⁊ gentiles nephariū iudicat̉. Un̄ apl̓s Audit̉ inter vos talis fornicatio qͣlis nec inter genteſ. Hoc pctm̄ achito phel ſuggeſſit abſoloui. ꝓpter hoc iuſto iudi cio dei ꝓpria ſe mau ſuſpendit. ¶ Quin tus digitus ſcꝫ pollex eſt flagitiū cōtra naturā. qd̓ ẜm Augꝰ. maius eſt ꝙͣ cum matre. Cuius plures ſūt ſpeciēs inter quas eſt ⁊ illud. cū vir ꝑuerſe agit cum vxorē. qd̓ grauiſſimū peccatū eſt. Und̓ angelus ad Thobiā. Qui ita ſuſcipiūt cōiugia vt deū a mente excludat ⁊ ſue vacent libidini. vt equus ⁊ mulus. ſuꝑ tales demon habet poteſtatē. Ecce em̄ manos herodis. id eſt dyaboli. cū qͥnqꝫ digitis in quā ſi quis ꝑ p̄dicta incluſus fuerit. ſentit in carcere oppreſſionē cu ſtodū ⁊ vinculoꝝ. qꝛ dyabolus ꝑ ſatel lites ſuos in vinculis peccatoꝝ ſuoꝝ co ſtringit impiū. G ¶ Sui etiaꝫ patit̉ alienationē. qꝛ ẜm Oſee. fornicatio eſt vnū de illis que auferūt cor. Et apl̓us Om̄e aliud pctm̄ qd̓ facit homo extra corpus eſt. qͥ aut fornicat̉ in corpus ſuū peccat. Quod ſic exponit Augꝰ. Quia in om̄i alio peccato ratio hoīs libera ē in fornicatione aūt adeo abſorbetur ra tio hoīs. ꝙ totus hō nil aliud eſt ꝙͣ ca ro. Un̄ in ꝓuer. Mulier que ſignat lu xuriam dicit. Non eſt vir in domo via longinquā abijt. Un̄ ⁊ inter inuitatos cū ſe alij rogarent excuſari. ille qͥ vxorē duxit nō rogauit. H ¶ Sed ne talis in carcere peccati cōputre ſcat neceſſa ria ē ei dn̄i liberatio. Mittit gͦ dn̄s mi ſericordia motus tali hōi angelū cōpe tentē. ſcꝫ nunciū aduerſitatis. qͥ ꝑcuſſo latere ipſius ipſum velociter excitet. Quatuor em̄ nuncios habet deus. ſcꝫ internā inſpirationē. exteriorem p̄dica tionē. tꝑalium aminiſtrationē. flagello rū incuſſionē. Et hic vltimus magis ē effectiuus. Percutit aut per peccatum incarceratū. aliquando circa pedes. tē poralia. ſcꝫ auferendo. aliquando circa latus. vxorem. ſcꝫ ⁊ pueros flagellādo. A iij

De.ſ. Petro apoſtolo.
aliqn̄ ip̄m latus tangit. vicꝫ corpus ip̄i us diuerſis infirmitatibus atterendo. ⁊ tunc maxime ꝓficit. Hunc em̄ ꝑ acuteꝫ vel aliam infirmitate ad ſe redire facit. ⁊ qui prius fuit alienus a ſe eſtimās ſe in nubibus volare. infirmitate deiectꝰ ad ſe reuerſus vile cadauer ſe eſſe ſentit ⁊ tunc primū deum recognoſcit dicens Nunc ſcio vere quia miſit dn̄s angelū ſuū ⁊cͣ. Et ſic vna gͣuis infirmitas plꝰ in tali ꝓficit ꝙͣ decem p̄dicationes. tūc em̄ infirmitate cogente appetit ꝯfiteri vota vouet ꝙͣ plurima. ſicut lupus cuꝫ eſt in fouea ꝑmittit ſe etiā pueꝝ ligare. Un̄ plus ꝓdeſt hoī infirmitas ꝙͣ ſani tas. Un̄ cum qͥdam miles morbo affe ctus rogaret quēdam religioſum vt co orante ad dn̄m a ſuo morbo liberaret̉. dixit ei religioſus. dic̄ mihi frater ī quo ſtatu magis intendis ad deū. infirmus vel ſanus. Cui ille. Cū morbo afficior totus ad deū ſuſpiro. cū ſentio me ſanū totꝰ tꝑalibus inhereo. Tunc religioſus Et ego rogo deū vt in eo ſtatu ſꝑ te ꝯſti tuat. in quo magis times deū. De hͦ ha betur in ꝓmptuario ca. xvj. O. Aliud exemplū ibidem. E. Unde v̓ſus. Cum fero languorē. fero religionis amorē. Expers languoris. nō ſum memor hu ius amoris. ¶ De ſancto petro apoſtplo. Sermo. CCXL. Eatus es ſymon bariona. Math̓. xvj. I ordinationibus ſiue ꝓmotionibus pla tatoꝝ ſiue doctoꝝ que ordīate fiūt tria ſolent p̄cedere. Primū eſt examinatio Secūdū eſt examīatoꝝ bene rn̄dentiū comendatio. Terciū eſt cōmendatoruꝫ approbatio. Hunc modū apl̓s paulus docuit. j. Thi. iij. Et hi primū ꝓbentur. Hunc xp̄s in ſua prima ordinatiōe ẜua uit. Collaturus itaqꝫ apl̓is ⁊ beato pe tro principaliter ẜm gloſam clauiū po teſtatē tria fecit. Primo p̄miſit examīa tionē. Secūdo adiunxit bene rn̄dentis
cōmendationē. Tercio cōmendati ap probationē. ¶ Examinauit quidem in duobus. primo in fide aliena. Quē di cunt. Scd̓o in ꝓpria. Uos aūt quē me eſſe dicitis. Quia prelati reddituri ſunt rōnem nō ſolum ꝓ ſeipſis. ſꝫ etiā ꝓ ſub ditis. ¶ Examinatū aut diſcipulū ꝓba tiſſimū cōmendauit in duobus. In ꝑfe ctione vite. Beatus es. In perfectione ſcientie. Caro ⁊ ſanguīs nō reuelauit tibi ſed pater. ¶ Cōmendatū approba uit in duobus. In onere. Suꝑ hanc pe tra. In honorē. Tibi dabo claues. Cōmendans gͦ vt eſt ad approbatiōeꝫ dicit. Beatus es. Ubi quatuor bono p̄ lato neceſſaria exprimunt̉. a quibus pe trus cōmendat̉. Primū eſt fides ſince ra. vt ſit fidelis diſpenſator. Scd̓m de uota obedientia. vt ſicut ipſe vult ſuos inferiores obedire ſibi. ita ipſe obediat ſuo ſuꝑiori. Terciū ſimplicitas cōlūbi na. vt careat felle. Quartū celeſtis ſapi entia. vt ſciat bona dn̄i ſapienter diſpē ſare. Primū neceſſarium eſt in articu lis. Secundū in mandatis. Terciuꝫ in agendis. Quartū in diſpēſandis. Pro pter primū petrus beatus dicit̉. Pro pter ſecūdū ſymon appellat̉. Propter terciū bariona cognoīatur. Propter quartū in eo celeſtis reuelatio laudat̉. ¶ Fides ergo ſincera ⁊ firmiſſima in pe tro cōmendat̉. cū dicit̉. Beatus. gloſa. tam alte fidei cōfirmatione. Fides eniꝫ chriſtiana eſt altiſtima. quia trāſcendit omnē ſenſum. Hebre. xj. Argumentuꝫ nō apparentiū. Secundo oēm huma nū intellectum. quia redigit in captiui tatē. ij. Coꝝ. Tercio totius nature cur ſum. quia oꝑatrix ex̓ miraculoꝝ. Mira culum vero ẜm Aug. eſt aliquid arduu ⁊ inſolitum contra ſpem ⁊ facultatem āmirantis cōſiſtens. Mar. vltimo. Si gna ergo eos qͥ crediderint hec ſeque. tur. Quarto oēm mundi poteſtatem ⁊ principatū. Hebre. xj. Sancti ꝑ fidem vicerūt regna. Hanc fidem electiſſimā ꝯfeſſus eſt petrus. Primo v̓bis. Confi tetur hūanitatē quo ad naturam. tu es.

De.ſ. Petro apl̓o.
demonſtrando ſenſibilem naturā. Iteꝫ quo ad gratiā. cū dicit. xp̄us: Confitet̉ diuinitatē quo ad ꝑſonam. filius. Iteꝫ quo ad natura. cū dicit dei viui. Scd̓o factis. cum ex feruore fidei ad xp̄m ſuꝑ mare ambulauit Math̓.vij. Tercio mi raculis. qꝛ quōdam mō magiſtꝝ p̄ceſſit Sanati quidem legunt̉ infirmi ad fim briam Math̓. xiiij. ſed ad petri vmbrā Act̉. Quarto ſupplicijs. quia flagella ⁊ crucem ꝓ ea ſuſtinuit Ioh̓. vltio. Du cet te quo tu nō vis. Merito ergo bea tus eſt tam alte fidei ꝯfirmatiōe. Quia ergo tam firmiſſime petrus fidem con feſſus fuit beatitudinis nomen ꝓmerū it. Scd̓m vero ꝙ in nobis minuit̉ fidei ꝯfirmatio minuit̉ ⁊ beatitudo. receſſe runt em̄ a nobis martyria. iiracula ⁊ exempla. remanſerunt ſola fidei verba ideo timendū nobis eſt ne ſimus ficus a dn̄o maledicta. quia de fide nō habe mus niſi folia. Exēplū ca. viij. D. ¶ Secūdo cōmendat̉ in petro diuinoꝝ mamdatoꝝ deuota obedientia cum ſy mon appellatur. Fuit em̄ ſymon.i. obe diens Math. iiij. ad vnius iuſſiōis vo cem Act̉. Obedire oportet deo magis ꝙͣ hoībus. Fides em̄ ſine oꝑibus mor tua eſt Io. iij. Non em̄ valet fides arti culoꝝ ſine obedientia mandatorū. nec ecōuerſo. Ideo primus p̄latus eccleſie nō petrus tm̄ ſꝫ etiam ſymon vocatus eſt. qꝛ in petro deſignat̉ vere fidei agui tio. in ſymone aut vera mandatoꝝ ad impletio. Exemplū ca. viij. R. Oatum vero petro maxime legit̉ p̄ceptum qua druplex. Primum de piſcando Luc. v. Duc in altum. Secundū de relaxando peccata. Math. xviij. Uſqꝫ ſeptuagīes ſeptiēs. Terciū de paſcendo Ioh̓. vltīo paſce oues meas. Quarto de ſequēdo. ſcꝫ ad crucem. Ioh̓. vltīo. Sequere me Prelato nāqꝫ quadruplex officiū iniun gitur. Primū piſcandi reſpectu maloꝝ quos de ſeculo debet educere rheti ſue p̄dicationis. Sed multi piſcatores ſūt ſine rheti. Scd̓m peccata relaxandi re ſpectu bonoꝝ incipiētiū qͥbus in ſe pec
cantibus dꝫ remittere. Terciū paſcēdi reſpectu ꝓficientiū quos dꝫ de prato in pratū.i. ꝑ diuerſa virtutū paſcua dedu cere. Quartū ſequendi ad cruce reſpe ctu ꝓfectoꝝ. quos debet exēplo ſuo ad martyriū anīare. Exemplū ca. viij. S. Sꝫ multi hodie officiū piſcandi ꝯuer tur in officiū venādi ⁊ aucupandi. Iō de eis pauci ſunt ſctī. Baruch. v. Qui in auibus celi ludunt. Officiū peccata re laxandi in officiū vindicandi. Hi em̄ ſunt ꝓphete qͥ mordēt dentibus. Mich̓ iij. Officiū paſcendi in officiū p̄dandi. Eſa. iij. Uos de paſti eſtis. Officiū ſe quendi in officium ꝑſequendi. Ipſi em̄ ſunt quo ad aliquos dico inimici xp̄t ⁊ ſuoꝝ perſecutores. Phi. iij. Multī am bulant quos ſepe dicebam vobis. nūc aūt ⁊ flens dico inimicos crucis xp̄i ⁊c̄ M ¶ Tercio cōmendat̉ in petro colū bina ſimplicitas. cū bariona.i. filius co lumbe cognoīatur. Fuit em̄ de numero illoꝝ quibus p̄ceptum ē eſſe ſimplices ſicut columbe Math. x. Olim ad cuſto diam columbe. id eſt eccleſie ponebant̉ filij columbe. id eſt carentes omni felle malicie. vt moyſes pͥnceps ſynagoge qui fuit vir mitiſſimus. vt petrus eccl̓ie Sed hodie ponunt̉ filij leene. Ezech̓. xix. Leena mr̄ tua. Prefert̉ em̄ leonina ferocitas ſimplicitati colūbine. Olim fuit melior p̄latus qͥ minus habuit de felle ⁊ plus de melle. Hodie ꝑ ꝯtrartu. Talis nō eſt bariona. id eſt filius colū be. Debet aūt eſſe ſimplicitas. Primo ſenſus ſine aſtucia fraudis. Ue em̄ ꝓfū dis corde Eſa. Secūdo affectus cū pu ritate intentionis. Mach. Luc̄. xij. X oculus tuus ⁊cͣ. Tercio locutiōis cū v̓i. tate ẜmonis Math. v. Sit ẜmo veſter eſt eſt. nō nō. M Quarto cōmenda tur in petro celeſtis ſapīa. qꝛ caro ⁊ ſan guis nō ⁊cͣ. Duplex em̄ tangit̉ hic reue latio. Primo ꝑtinet ad ſapīam carnalē Secūda ad ſpūalem. Secundā habue runt fundatores eccleſie. nō primam.j. Coꝝ. j. Non multi ſapi. Primam aūt habent moderni deſtructores eccleſie.

De.ſ. petro apoſtolo.
nō ſecundā.ſ. illi qͥ putantes melius re gi regnū coloꝝ. id eſt eccleſiam ꝑ ſapiē tiam hūanam ꝙͣ ꝑ diuinam. Neceſſa ria vero eſſet ſapientia diuina diſpenſa toribus noſtris. Primo in diſpenſatio ne bonoꝝ tꝑaliū. Luc̄. xj. Quod ſuꝑeſt date. Nam vt dicit Aug. in libro ꝓſꝑi. Non ſunt ꝓprie ſꝫ cōmunes eccleſie fa cultates. Paulinus em̄ ⁊ hylariꝰ nō vt poſſeſſores ſꝫ vt ꝓcuratores facultates eccleſie poſſederūt. Scd̓o in diſtributio ne bn̄ficioꝝ. Tercio in diſpenſatione ſa cramentoꝝ ⁊cͣ. ¶ De ſancto petro apl̓o. Sermo. CCXLI. Uodcūqꝫ ligaue ris ⁊cͣ. Math̓. xvj. A Hoc feſtum ſolutione triplici cōſecrat̉. Ho die ei oſtendit̉ petro cōmiſſa auctoritas ſoluendi peccatores a vinculis peccato rū in euangelio vbi dicitur. Quodcūqꝫ ligaueris. Hodie etiam oſtenditur pe trus ſolutus per angelū a vinculis ca thenaꝝ in lectione Act̉. xij. Item ho die oſtendit̉ ſolutus morbus de collo fi lie imꝑatoris tactu vincl̓oꝝ beati petri. ſicut habet̉ in hyſtoria. ¶ Prima ſolu tio cōmiſſa eſt in peccatoꝝ recōciliatio ne. Ubi nota tria. ſcꝫ plenitudinē pote ſtatis. Quodcūqꝫ ſolueris. Bern̄. Ad eſt petrus ⁊ ad eius auctoritateꝫ orbis vniuerſitas ligat̉ ⁊ ſoluit̉. Secūdo or dine auctoritatis ſuꝑ terram. in his em̄ ſolum habet poteſtatē que ſunt ſuꝑ ter ram ꝙͣdiu ſunt hoīes de foro ſuo. Ter cio altitudinē dignitatis. erit ſolutuꝫ ⁊ in celis. Eſt em̄ petrus clauiger ethere us. B ¶ Scd̓a ſolutio facta eſt in p̄ ſignationem ſoluendoꝝ peccatoꝝ. Pe trus em̄ in vinculis ſignat hoīeꝫ in pec catis. De cuius ſolutione ponunt̉ tria. ſextempus. modus. ⁊ locus. Tempus aut erat timoris. cū ꝓducturus. Item ſoporis. erat petrus dor. Item doloris vinctus cathenis duabus ¶ Iuxta quē ordinem peccatū facit eſſe hoīem in timore ſuſpitionis. Sap̄. xvij. Cū ſit ti mida nequicia data eſt in oīm ꝯdemna tionē. Semꝑ em̄ timet ſe ꝓduci. vel per māifeſtionē. ꝓpter illud qd̓ dr̄ Na. iij. Reuelabo pudēda tua in facie tua. vel ꝑ mortē. Ecc̄. xviij. In fine hoīs denu datio eius. Ite facit eſſe in ſopore cor poris. Prouer. xxiiij. Eris qͣſi dor. Itē dolore horroris quo quaſi cathenatur psͣ. Dolores inferni. Et ſunt due cathe ne. vel p̄ſumptio mīe. vl̓ deſperatio ve nie. Hi ſunt duo funes quibus ligatus ſampſon a viris iuda traditus eſt phy liſtum. in loco eleuatiōis maxille.i. con feſſionis Iud̓.xv. ¶ Circa locum ſil̓iter tria notant̉. Primo ꝙ eſt carcer. Secū do ꝙ eſt habitaculū. Tercio ꝙ ē hoſtiū Peccator ergo habet carcerem quo te net̉. ſcꝫ impoſſibilitatē reſurgēdi ex ſe. psͣ. Educ de carcere. Itē habitaculum quo moret̉.ſ. voluntatē peccādi Iob. xxxvij. Ingrediet̉ beſtia latibulū. id eſt hō beſtialis. Item habet hoſtiū quo li beret̉.ſ. liberū arbitriū. Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiū ⁊ pulſo. Sꝫ cuſtodes ſunt an̄ hoſtium.ſ. qͣtuor quaterniones militū. qͥ ſunt pudor ꝯfitendi. timor ſa tiſfaciendi. amor peccandi. ⁊ ꝯſuetudo peccandi. qͥ cuſtodiunt peccatū.ſ. pecca tore. Circa modū ſolutionis ſimiliter tria dicūt̉. Primo angelus ⁊ lumen aſ ſunt. Angelus dn̄i aſtitit. Scd̓o latus dormientis ꝑcutit. ꝑcuſſo. Pigrū ſolli citat. cū dicit. Surge ve. ⁊cͣ. vt in primo ẜmōe. C ¶ Tercio aūt ſolutio facta eſt ad edificationē. ad quā ſil̓r tria con currūt.ſ. conſtructio baſilice in vrbe ad honorem vinculoꝝ. ⁊ deſtructio ydola trie q̄ fiebat in kalendis Auguſti. ⁊ in ſtitutio huius celebris memorie. ¶ De ſancto petro apl̓o. Sermo.CC XI. I. Imon iohannis diligis mēplus his. Ioh̓is. xxj. D ¶ In his v̓bis dn̄i q̄ ioh̓es euan geliſta ſcribit dupl̓r beatus petrus co

De ſco petro apl̓o.
mendat̉. vicꝫ in obedientia ꝑfecta. ⁊ in dilectione p̄cipua. Obediētia ꝑfecta in nuit̉ in ipſius denoīatiōe cū dicit. Sy mon iohānis. Sed dilectio p̄cipua de ſignat̉ in dilectiōis reſpectu alioꝝ p̄la tione. cū dicit. diligis me plus his. Uere obediētia ꝑfecta innuit̉ in deno minatōe. cū dicit. Symo iohānis. Sꝫ mō em̄ obediēs interp̄tat̉. Un̄ licꝫ bea tus petrus pluribꝰ noībus vocaret̉. ſic̄ petrus. cephas ⁊ ſymō. ſepius em̄ dn̄s vocauit hoc noīe ſymon. in ſignū obe dientie. qꝛ obedientiā q̄ ſonabat in no mine adimplebat in oꝑe. Fuit em̄ obe diens in ſua vocatione. qꝛ ad vniꝰ iuſſi onis voce. petrus oībꝰ relictis ſecutus eſt eū. Et hac obedientiā ſeruauit vſqꝫ ad mortē. qd̓ ⁊ oꝑe oſtēdit. qꝛ cū in ꝑſe cutione neronis ad ammonitionē fide liū de vrbe fugere cepiſſꝫ mox occurrit ſibi dn̄s. ⁊ ad ſuū preceptū mox reuer ſus ē ad paſſionē. Nō immerito gͦ do minus eū vocabat frequētius ſymonē ꝓpter ipſius obedientiā. Et bn̄ adiun git iohānis.i. gr̄e. vt ip̄m obedienteꝫ fecta obedientia q̄ eſt gr̄e on̄deret. Eſt em̄ triplex ob edientia. Eſt obedientia q̄ exhibet̉ ꝓpter timorē. ꝓpter cōmodi tate. ⁊ ꝓpter amorē. Propter timoreꝫ flagelli. et hec eſt ſerui. Propter cōmo ditatē lucri. et hec eſt mercenarij. Pro pter amorē dei. et hec eſt filij. qͥ ſcꝫ per gratiā effectꝰ eſt filius dei. Un̄ hec vlti ma obedientia gr̄e q̄ fit ꝑ amorē ſola d̓r ꝑfecta obediētia. qꝛ ſola hꝫ meritū ⁊ cōſequit̉ p̄miū. E ¶ Primꝰ em̄ obe dit ad ſimilitudine aſini qͥ non obedit niſi flagellatus. O quanti mō ſunt ſer ui peccati qͥ deo obedire nō curant niſi ꝑ flagella coacti. adinſtar pauli qͥ ꝑcuſ ſus deo paratꝰ fuit obēdire dicēs. On̄e qͥd me vis facere. Sꝫ vtinā tales cum paulo etiā poſt flagella in obedientia dn̄i ꝑmanerēt. Exēplū ca. xij. H Plu rimi em̄ interim ꝙ infirmitate p̄munt̉ ſe meliorare et deo obedire ꝓmittunt. ſed poſtꝙͣ cōualuerūt ſunt ſicut prius. et faciūt ſicut lupus. de quo d̓r. Qn̄ lā
guebat lupus monachus eſſe volebat Poſtꝙͣ cōualuit raptor vt an̄ fuit. Iſti ſunt ſimiles pharaoni qͥ cum plagaba tur deo ſe obedire promittebat ⁊ filios iſrl̓ dimittere. Qn̄ aūt plaga ab eo re leuabat̉ dicebat. Deum neſcio. et iſrael nō dimitta. Iſti ſunt ſimiles piratis il lis qͥ ſpoliāt in mari. qͥ tꝑe tēpeſtatis ti more ꝑterriti vouent multa. facta tran quillitate reddere nō curāt. Sed ſtatiꝫ currūt ad ludos. Sed timendū ne tali bus contingat ſicut ꝯtigit cuidā brito ni. de quo refert̉. ꝙ cū duceret ꝑ mare ad foꝝ vaccā et vitulū vt eam vēderet ibi. fluctus videns ⁊ timens vouit vi tuluꝫ et vaccā beato michaeli ſi euade ret. Poſt recedēte fluctu dixit Micha el neqꝫ vaccā neqꝫ vitulum dabo tibi. Sic eſt de his qͥ in ꝑiculis mortis vo uent primo aliena reſtituere. Sed poſt ꝙͣ cōualuerūt ſunt ſicut prius. Sed cū crederet brito ſe eſſe in tuto loco venit fluctꝰ ſubito ⁊ ip̄m et vitulū ⁊ vaccaꝫ inuoluit. Similiter mors ſubito talibꝰ ſuꝑueniens auferet eis oīa. De hoc ha ¶ Se betur in ꝓmptuario ca. j. G cundus.ſ. mercenariꝰ obedit vt accipi ter. qui nō obedit dn̄o ſuo niſi propter eſca. O quāti ſunt mercenarij mō qui tādiu ei obediūt ꝙͣdiu bn̄ficia ſentiūt. pſal. Cōfitebit̉ tibi ⁊c̄. Talis obedien tia frequēter inuenit̉ in clauſtris. Ibi em̄ pleriqꝫ libenter obedint vbi vtilita tē ſentiūt. Ibi libēter. currunt vbi pa ſcua vberiora cerui ꝑcipiūt. De talibꝰ dicit dn̄s ꝑ Oſce. x. Effraym vitl̓a do cta diligere tritura. Licet enim in tritu ratione labor ſit vitule tn̄ ꝓpter cibuꝫ diligit triturā. Sic pleriqꝫ gloriant̉ de multis laboribꝰ. ſed videat ne ſit inten tio laboris cōmoduꝫ carnis. qꝛ talium obediētia inanis eſt. receperunt em̄ ſic̄ dicit dn̄s mercedeꝫ ſua. G ¶ Terciꝰ ſ. filius obedit vt canis. qui etiaꝫ ꝑcuſ ſus ad dn̄m redit. Hec ē obediētiā gr̄e que ē ꝑfetta. ⁊ hec filioꝝ dei. qͥ ſic amo re ſunt annexī ꝙ nulla aduerſitate pn̄t auelli. Hec eſt obedientia petri qͥ non

De ſcīs pe. et paulo.
propterꝭ tꝑalia obediēs fuit. qꝛ ſicut di cit Grego. nullū ꝓmiſſum audierat. et tn̄ ad vnius iuſſionis vocem obediuit Itē nec ꝓpter timorē flagelloꝝ obedi uit. qꝛ mox ad verbū dn̄i ad cucifixio nē ſua roma redijt. Talis em̄ obedien tia nō ꝓcraſtinat. ſed mox ī auditu au ris obedit. Uere laudabilis eſt hec obe dientia. vbi adhuc ſonus mandati ē in aure ⁊ ia ſubditus obedit ī oꝑe. Quia gͦ beatus petrꝰ ſic ꝑfecte obediuit meri to repetit̉ nomē eius a dn̄o. cū dicit ſy mon iohānis. in ſignū huiꝰ obedientie H ¶ Cōmendat etiā ip̄m dn̄s a di lectione p̄cipua. cum dicit. Diligis me plus his. O qͣntum dilexit qui nō ſolū pre alijs apl̓is. ſꝫ etiaꝫ plus iacobo. plꝰ iohāne. qͥ fuerunt ꝯgnati dn̄i a dn̄o aſ ſerit̉ dilexiſſe. Ter aut repetit et querit in hoc euāgelio de ſe diligendo. ꝓpter triplicē cauſam ſue dilectionis quā tā git in dilectionis p̄cepto. vbi dicit Oili ges dn̄m deū tuū. q. d. Diliges eum. qꝛ dn̄s. qꝛ deus. qꝛ tuꝰ. On̄s ꝑ creationeꝫ deus ꝑ recreationē. tuus ꝑ glorificatio nē. Tunc em̄ pleniſſime erit tuus. cum erit oīa tibi in oībꝰ. Prima gͦ ca dile ctionis eſt qꝛ dedit eſſe ꝑ naturā. Scd̓a qꝛ dedit bn̄ eſſe ꝑ gr̄am. Tercia qꝛ da bit optimū eſſe ꝑ gloriā. ¶ Uere diligē dus deus eſt qꝛ dedit eſſe ꝑ natura. Si em̄ aliquis diligit̉ ꝓpter beneficiū ali qd̓. tunc ſi quis diligenter attēdat p̄ci puū bn̄fictum ꝯtulit qui corpus dedit īmo quot ſunt mēbra in corꝑe. tot ma gna bn̄ficia inuenies. ⁊ ꝓ minimo mē bro plus deberet hō diligere. ꝙͣ multi ament eū ꝓ cunctis beneficijs q̄ ab eo receperūt. Si quis amiſiſſet oculū qͣn tum amaret eū qui ſibi reſtitueret. ⁊ ſic de alijs mēbris. Si v̓o amādus eſt tā tum qͥ dedit corpus. qͣntuꝫ amādus eſt qui dedit anima que in infinitū eſt. me lior corꝑe. Si amiſiſſet quis vſum ro nis. qͣn̄tum amaret eū qui reſtitueret. Quanto gͦ amādus eſt qui tibi rōnem ab initio dedit. Dilige gͦ dn̄m qͥ ꝯtulit
cōiunxit. Bern̄. Ualde mihi omnino amādus eſt ꝑ quem ſum. viuo et ſapio ¶ Itē diligendus eſt deus. qꝛ dedit be ne eſſe ꝑ gratiā. et hoc ꝑ redemptioneꝫ Gal̓. Et dilexit me ⁊ tradidit ſemetip ſum ꝓ me. nō ſum ingratus gratie dei Un̄ Bern̄. Si totū me debeo ꝓ me fa cto. qͥd addā ꝓ me refecto. nec em̄ tam facile refectus ſum ꝙͣ factus. Qui em̄ me tantu ſemel dicēdo fecit. in reficien do ꝓfecto ⁊ dixit multa ⁊ geſſit mira ⁊ ꝑtulit dura. nec tm̄ dura ſed etiaꝫ indi gna. Ideꝫ alibi. Suꝑ omnia reddit te amabilē mihi bone ieſu calix quē bibi ſti. ¶ Itē diligendus eſt qꝛ dabit opti mū eſſe ꝑ gloriā. j. Coꝝ. ij. Qd̓ oculus nō vidit ⁊cͣ. Si em̄ ille ē diligendus a quo tꝑale veſtimentū ꝑcipit̉. q̄ntoma gis ille qͥ tā ſplendiduꝫ. tā ſubtile. tā le ue. tā incorruptibile dabit corꝑis indu mentū. Item ſi ille diligendus ē a quo modica hereditas ꝑcipit̉. quātomagis ille a quo regnum celeſte ⁊ eternum. De ſanctis Petro ⁊ Pau lo apoſtolis Sel. CCXLIII Olem in poteſta tē diei. ⁊ lunā ⁊ ſtellaꝫ in pote ſtatem noctis. A In his verbis psͣ. comꝑant̉ beatus Petrus ⁊ Paulus et alij apl̓i luminaribꝰ celi ſe ſe in luce excedentibus. Dicit̉ em̄ btūs petrus ſol. et qͥlibet p̄latꝰ triplici rōne. Rōne ſplēdoris in cognitione. Rōne ardoris in amore. Rone generatiōis in p̄dicatiōe. ¶ Debet em̄ prelati agno ſcere quid ſunt ſuꝑ alios. Quid ꝓpter alios. Quid cū alijs. Quid īfra alios. Quid ſuꝑ alios. qm̄ dij. Pſal. Ego dixi dij eſtis. Sed heū qͥ deberēt eſſe du ſunt ydola. zach. xj. O paſtor et ydolū ꝙͣtum ad vita. derelinquēs grege ꝙͣtu ad regimen. quia videns lupum dimit tit oues. ¶ Item quid ꝓpter alios. qꝛ angeli. Unde Mal̓. ij. de ſacerdote d̓r. Angelus dn̄i exercituū eſt. Un̄ nota ꝙ

De.ſ. Maria mag.
angelus.i. nuncius domini eſt quia nō ſua ſed ipſius negocia debet tractare. Sed heu ſicut d̓r phil̓. ij. Om̄es q̄ ſua ſunt querūt non que ieſu chriſti. ¶ Itē qͥd ſunt cū alijs. qꝛ homīes.i. fragiles. Ande Gal̓. vj. Fratres ſi p̄occupatus fuerit hō in aliquo delicto. vos qͥ ſpūa les eſtis hmōī inſtruite m ſpū lenitatis ꝯſiderans temetip̄m. ne ⁊ tu tenteris. Quia ſic̄ d̓r Coꝝ. Qui ſe exiſtimat ſta re videat ne cadat. ¶ Item quid infra alios. quia vt iumēta onera debēt por tare ſubditoꝝ. Sed heu honori volūt eſſe et nō oneri. ⁊ formidini ⁊ raro vti litati. B ¶ Scd̓o ꝯꝑant̉ prelati ſoli rone ardoris. quia in amore debent p̄ cellere. Unde chriſtꝰ poſiturus petꝝ p̄ latum eccleſie diligenter ip̄m examina uit prius de dilectiōe interrogasᶻ eum tripliciter. Symon iohānis dili. Ioh. vlti. Hinc d̓r Eccl̓. xliij. Tripliciter ſol exurens montes.i. platos chriſtꝰ infla mās ad caritatem. quia debent dilige re ꝓ tribus. in tribus. ad tria. Pro tri bus.ſ. naturalibꝰ datis. ꝓ gratuitis ſu ꝑadditis. ꝓ oꝑibꝰ glorificatiōis repro miſſis. In tribꝰ.ſ. traſcibili. concupiſci bili ⁊ rationali. Ad tria.ſ. ad videndū ad cōprehendendū. ⁊ ad diligendū. C¶ Tercio cōꝑant̉ p̄lati ſoli rōne ge nerationis in p̄dicatione. Homo eniꝫ hoīem generat ⁊ ſol. ſicut dic̄ ph̓s. Un̄ apo. Coꝝ. vij. In chriſto ꝑ euangeliū ego vos genui. Sequit̉. Lunā ⁊ ſtel. in po. noc. Qualiter v̓o btus paulꝰ d̓r luna. Require in ſermōe primo. Fecit deus duo ſūinaria. ¶ Sed ſtelle dicun tur alij apl̓i ſiue alij doctores ſācti. ẜm qͣtuor cōſideratiōes ſtellarū. Si em̄ cō ſiderant̉ ẜm ſuū ſitum inueniunt̉ ſub limes. Eccl̓. xliij. Species celi gloria ſtellaꝝ. Si ẜm motuꝫ inueniunt̉ regu lares ⁊ ordinem obſeruantes. Iud̓. v. Stelle manētes in ordine ⁊ curſu ſuo ⁊cͣ. Si ẜm ſuū ſplēdorē. inueniunt̉ no ectem illuminantes. Un̄ hic d̓r. Lunaꝫ ⁊ ſtellas in po. noc. Si ẜm ſubſtantiā in ueniunt̉ incorruptibiles. qꝛ non cōpo
ſite ex contrarijs. ꝓ quo d̓r Eccl̓. xxiiij. Ego feci vt in celis oriret̉ lumē indefi ciens. Hec qͣtuor in ſanctis inuenies. qꝛ ſublimes in affectu et in intentione iuxta illd̓. phi. iiij. Noſtra ꝯuerſatio in celis eſt. Iteꝫ regulares et ordinati in oꝑatiōe. Coꝝ. xiiij. Oīa honeſte ⁊ ẜm ordinē fiat in vobis. Item lucētes illu ſtrādo noctē.ſ. natione prauam ⁊ ꝑuer ſam. Phil̓. ij. Int̓ quos lucetis ſic lui naria in fir. verbū vite ꝯtinētes. Oan̄. xij. Qui ad iuſticiā erudi. mul. q. ſtel. in ꝑ. Item incorruptibiles in perfectiōe. Sap̄. vj. Cuſtoditio legū conſumma tio eſt incorruptionis. incorruptio aut ꝓximū facit deo. Adapta. De ſancta maria magdalēa Sermo. CCXLIIII. Ulierem fortem quis inueniet ꝓcul. et de vlti mis finibus p̄ciuꝫ eius. Pro uer. vltimo. O Hec q̄ſtio.ſ. de mu lieris fortitudīe dupl̓r legit̉ vētilata a ſapientibus. vieꝫ ꝙͣtum ad efficacia ſe ductionis. ſic Eſdre. ij. vel ad executio nē v̓tutis. ſic hic a ſalomone. Qd̓ vtrū qꝫ marie magdalene cōuenit. Nam in ſtatu culpe fortis fuit in efficacia ſedu ctōis. In ſtatu v̓o gr̄e fortis fuit in exe cutione v̓tutis. ¶ Ut gͦ pateat qͣliter ip ſa ⁊ q̄libet ml̓ier fortis ſit in ſeductōne penſanda eſt vētilatio q̄ſtionis q̄ legi tur in eſdra. Tres em̄ ſapiētes. ſic̄ ibi d̓r. tria dixerūt eſſe fortiā. Primꝰ dixit. Forte eſt vinū. Scd̓us dixit. Fortior ē rex. Tercius dixit. Fortior ē mulier. Et qͥdē quodlibet hoꝝ verificat̉ aliqͣtenꝰ Nā nihil vino fortius inter vſibilia ad alterandū ſtatū capitis. Un̄ ibi d̓r. Ꝙ homo in quo dn̄at̉ vinum nō me minit regē neqꝫ magiſtratū. neqꝫ amici ciā neqꝫ fraternitate. ſed poſt non mul tū ſumūt gladios. et cū a vino emerſe rint nō meminerūt qd̓ geſſerunt. Item nihil rege fortius iter regibilia ad im mutandū ſtatū gētis. Und̓ ibi d̓r. Qd̓

De.ſ. Maria mag.
cunqꝫ dixerit faciunt. ſi dixerit ꝑcutere ꝑcutiunt. ſi dixerit occidere occidunt. ſi dixerit exterminare exterminant. ⁊ bre uiter oīs plebs et virtutes ei obediunt Itē nihil muliere fortius inter ſeducti bilia ad alterandū ſtatu mentis Unde ibi dicit̉ ꝙ multi demētes facti ſunt ꝓ pter mulieres. et ſerui facti ſunt ꝓpter illas. et ꝑierunt et iugulati ſunt. Exem plū ibi de cōcubina que regē cedebat palmis de ſiniſtra manu. Et ita nihil muliere fortius inter ſeducētiā ad alte randū ſtatu mentis qꝛ dementes facit. Pro tāto dicit Salomō. Eccl̓. vij. In ueni mulierē amariorē morte. Eſt em̄ ipſa letalis in efficacia. ⁊ hoc patuit in ſanctiſſimo. qui ob concupiſcentiā ber ſabee vriā occidit. Itē ineuitabilis in fallacia. ⁊ hoc patuit in Salomone ſa piētiſſimo. quem omnis ſua ſapientia non iuuit. quin a ml̓ieribus deciperet̉ Item imꝑſcrutabilis in aſtutia. et hoc patuit in ſampſone fortiſſimo. que da lida multa aſtutia circūduxit. quouſqꝫ ſecretū fortitudinis ſue ab ipſo extorſit Quia ergo Dauid ſanctiſſimū. Salo monē ſapientiſſimū. Sampſone fortiſ ſimū. mulier ſeduxit. merito fortis int̓ ſeductibilia dicit̉. O ꝙͣfortis fuit hec mulier in ſtatu culpe. in efficacia ſedu ctionis. que in euāgelio oſtenditur ſic illecta fuiſſe peccatis. Tria em̄ ẜm illū ſtatum inconueniētia de ipſa leguntur in euangelio. videlicet peccati impudē tia et hoc cum dicit euangeliſta. Muli er erat in ciuitate peccatrix. nō in villa ſed in ciuitate. vbi populi multitudo erat. ob quā non verecundabat̉ pecca tum cōmittere. frons em̄ mulieris me retricis facta fuerat ei. noluit erubeſce re. Un̄ ibi notoria erat ꝙ oſtendit pha ri ſeus. qui dn̄m inuitauerat dicens. qꝛ peccatrix eſt. Item innuit̉ ipſius pecca ti frequentia. cum dicit. peccatrix. quod non fuit ex actu vno. ſed actum peccati pluries iterando. Item oſtēditur eius peccati abundātia. et hoc cum dicitur. Remittunt̉ ei peccata multa. non pau
ca. E ¶ Sed ecce que ſic fuit fortis in ſtatu culpe alios ſeducendo. fortis etiā fuit in ſtatu gratie virtutes exequē do. Ad qd̓ oſtendendū legit eccleſia p̄ dicta verba ſalomonis de fortitudine mulieris dicēs. Mulierem fortem qͥs inueniet. quaſi diceret rarꝰ. Raro eniꝫ inuenit quis mulierem adeo fortem. ⁊ hoc in duobus. vicꝫ in penitentie ag greſſione. ⁊ in ſaluatoris diletione. Ꝙ fortis fuerit in primo ſcilicet in pe nitentia innuit̉ in tribus. In phariſei opprobrio. qd̓ eam a penitentia nō re traxit. in cordis contritione quā habu it et in ſatiſfactione quam exhibuit. Magnū em̄ opprobriū phariſei ſuſti nuit qui ſic eam turpiter infamauit di cēs. Hic ſi eſſet ꝓpheta ſciret que ꝙͣtū ad ꝑſonā. qualis ꝙͣtum ad fama. quia peccatrix ꝙͣtum ad vitam. Tamen hec cōfuſio ipſam a penitentia non retra xit. ¶ Item vehemeijs fuit contritio q̄ intantū vt ſaluatoris pedes lauaret la crimas ꝓuocauit. Un̄ bn̄ illud Tren̄. ij. conuenit illi. Magna eſt velut mare cōtritio tua. Quia ſicut mare eſt ama rum et abundās aquā. ſic cor eius fu it amarum. recogitauerat em̄ omēs an nos in amaritudine anīe ſue. Un̄ bene concordat cū nomīe quia maria ama rū mare interptat̉. Fuit etiā cor ipſius abundans aqua cōpunctionis. qd̓ pa tuit in eo ꝙ tot lacrimas effudit. Auḡ. Quē penitēt oīno peniteat ⁊ dolore fa crimis on̄dat. Hoc fecit maria. ¶ Itē huilis fuit ſatiſfactio qꝛ capillis capi tis ſui t̓gebat pedes ſaluatoris. Quid gͦ de manibꝰ ⁊ de alijs fecit qn̄ capillis nō peꝑcit. Bn̄ em̄ lintheū ad extgēdū habuiſſet ſi voluiſſet. Sꝫ ipſa iuxta cō ſiliū apl̓i ſicut exhibuit mēbra ſua ſer re in iqͥtati ita tūc exhibuit ẜuire iuſticie ¶ Itē fortis fuit in ſanctificatiocꝫ. in ſaluatoris dilcōne. Un̄ ipſe dn̄s fate tur in euāgelio. qꝛ dilexit ml̓tuꝫ. Ergo teſtis ē ipſe ſaluator dilectōis magne. Et hāc ipſa fortē eē on̄dit ī tribꝰ. vicꝫ in xp̄i p̄dicatōe. paſſione ⁊ reſurrectōe

De.ſ. Maria mag.
In primo.ſ. in p̄dicatione fortē oſtēdit qn̄ nec tꝑalia. nec ſororē curabat atten dere ſꝫ verbis dn̄i quē diligebat vacare Perfecta enim caritas foras mittit ti morē.ſ. famis. ſitis. nuditatis ⁊ hmōi. Un̄ ꝑfecti primū.i. principaliter q̄runt regnū dei. et hec adijcient̉ eis. Ite for te amorē in paſſione oſtēdit qn̄ apl̓i ti more ducti fugerūt. ſꝫ d̓ ipſa in Io. xix. d̓r. Stabat iuxta cruceꝫ maria cleophe ⁊ maria magdalene. Itē fortē on̄dit in reſurrectione qn̄ alijs recedētibꝰ ipſaꝫ nec horror mortis. nec timor militū cu ſtodiētiū ſepulcrū. nec aliqͥs pudor re traxit qͥn ſola circa ſepulcrū excubaret Quia gͦ maria fortis fuit ⁊ in pn̄ie ag greſſione ⁊ in dn̄i dilectōne. merito de ipſa dicit eccl̓ia. Mulierē fortem adeo ſ. ſic̄ iſtā qͥs inueniet. q. d. rarꝰ. ⁊ iō me ret̉ p̄miū qd̓ ſequit̉ ꝓcul ⁊ de vltimis fi nibꝰ p̄ctū eiꝰ.ſ. pͥmiū vite eterne qd̓ nō dat̉ alicui niſi poſt vltimū finē vite ſue psͣ. Cū dederit dilectis ſuis ſomnū ec ce hereditas filij merces fructꝰ ventris Ad quā nos ꝑducat. Qui ⁊cͣ. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXLV. T cognouit ꝙ ie ſus accubuit ī domo ſymonis attulit alabaſtꝝ ⁊cͣ. Luce.vj. A In his v̓bis duplex ꝯuiuiū inuit̉ dn̄o p̄paratū. vicꝫ corporale ⁊ ſpūale. Corꝑale fuit phariſei dn̄m inuitantis qd̓ notat̉ cū dicit. Ut ꝯgnouit ꝙ accu. in domo ſy. Spuale fuit marie de pec catis vere penitētis. qd̓ notat̉: cū d̓r. at tulit alabaſtꝝ ⁊cͣ. ¶ Quot aūt in phari ſei ꝯuiuio fercl̓a fuerint neſcio. p̄ſumē dij tn̄ ꝙ ml̓ta et bona. Sꝫ vnū ꝓ certo ſcio ꝙ vna ſalſa fuit ibi adeo pipata ⁊ acuta ꝙ totū ꝯuiuiū fecit inſipidum.ſ. detractio inuitantis. q̄ notat̉ ibi. Hic ſi eſſet ꝓph̓a. O quot ſunt qͥ hoſpitibꝰ ſu is in cōuiuijs ponūt hac ſalſam. ⁊ ſi fo ris pulcre ſuſcipiūt. intus tn̄ irridēt. di centes eos nimnis comedere vel bibere
⁊ hmōi. Un̄ Aug. de phariſeo. O pha riſee dn̄i inuitator ⁊ irriſor. B¶ Et licet cōuiuiū phariſei corꝑale bonū fu erit. tn̄ qꝛ ꝯuiuiū ſpūale marie plꝰ dn̄s acceptauit ⁊ honorifice laudauit. illud potiꝰ ꝓſequamur. qd̓ notat̉ ibi. attulit alabaſtꝝ ⁊c̄. Iſtud conuiuiū p̄parat̉ ex penitentia et planctu peccatoꝝ. ⁊ eſt cō uiuiū dei. Un̄ Bern̄. Cibus eiꝰ pnīa mēa. cibus eiꝰ ſalus mea. cibus eiꝰ ego ip̄e. manducor cū arguor. glutior cum inſtituor. deco quor dū īmutor. digeror dū tranſformor. vnior cum conformor Et nō ſolū eſt ꝯuiuiū dei ſꝫ oīm ange loꝝ. Et hoc figuratū fuit Lu xv. in cō uiuio qd̓ fecit filio ꝓdigo reuertenti cū oībus ſeruis ſuis. Pater iſte pat̓ eſt celeſtis. ſerui ſunt angeli ⁊ oēs ſancti. filius v̓o qͥlibet pctōr. ꝓ cuius cōuerſi one gaudent angeli ⁊ oēs ſancti. Un̄ gloſa. Refectio ſctōꝝ eſt ſalꝰ pctōꝝ. Et alibi d̓r. ꝙ gaudiuꝫ eſt angelis dei ſuꝑ vno pctōre pe. a. Hoc cōuiuiū ſpiritua le maria ſaluatori exhibuit. qn̄ ſuꝑ con uiuantes corꝑaliter ingreſſa ad ipſum venit. ¶ Penſanda ſunt gͦ huiꝰ ꝯuiuij fercula q̄ maria tāto hoſpiti appoſuit q̄ fuerūt ſex. Primuꝫ fuit ꝓprie egritu dinis cognitio. Scd̓m ſalubris ꝯfuſio Terciū ſui hūiliatio. Quartū lacrimo ſa cōtritio. Quintū huilis ſatiſfactio. Sextū vehemens dn̄i dilectio. ¶ Pri mū notat̉ cum d̓r. vt cognouit ꝙ ieſus Quia ei ſuā egritudineꝫ ꝯgnouit ideo ad medicū mox venit. Un̄ Augꝰ. No uit qͣnto morbo laborabat. ⁊ illū ad ſa nandū idoneū eſſe ſciebat ad quem ve nit. acceſſit īmunda ⁊ receſſit mūda. ac ceſſit egra ⁊ redijt ſana. Oquot ſunt qͥ non tm̄ vna infirmitate vel vno vulne re laborāt. ⁊ tn̄ cognoſcere nō curant. aliorū vulnera iudicāt ⁊ cōſiderāt ſicut iſte phariſcus marie. ⁊ ſua qn̄qꝫ graui ora nō attendūt. Bern̄. Multi multa ſciūt ⁊ ſeipſos neſciūt. alios inſpiciūt ⁊ ſe obliuiſcunt̉. Talibꝰ ī Lu. dr. Quid vides veſtu. in ocu. fratris trabem aūt in ocu. t. nō ꝯſideras. Et notandū ꝙ

De.i. Maria mag.
maria egritudineꝫ ſuā cognouit. qꝛ ꝑi culoſa. idco ſtatim vt cognouit ꝙ ieſus accubuiſſet ī domo ſymonis venit. Itē qꝛ notoria. et ideo in publico venit. Quantū ad primū nota ꝙ ꝑiculoſa in firmitas dr̄ q̄ mortē inducere pōt. tale eſt mortale pctm̄. et ideo eccleſiaſticus. xxj. ꝯꝑat ip̄m tribꝰ. Colubro. dentibus leonis. ⁊ gladio ancipiti.i. bis acuto. Ubi dic̄. Quaſi rōphea bis acuta oīs iniquitas. Colubro cū dicit. Quaſi a facie colubri fuge pctm̄. Oentibus leo nis cū ſubdit. Dentes eius interficien tes hoīes. Et nocent hec differenter. co luber infectione. leo morſu. gladius in ciſionē. Idē facit peccatū. Fuge gͦ ip̄m vt colubrū ꝓpter ipſius infectionē. Fu ge vt dentes leonū ꝓpter violentā detē tionē. Itē fuge vt rompheabis acutā ꝓpter corꝑis et aīe eterna damnationē Si ergo ꝑiculoſum eſt vna nocte dor mire cum colubro. multo fortius cum peccato. ideo mox fugendū.j. Coꝝ. v. Fugite fornicationē. Ite fugienduꝫ ꝓ pter violenta detentionē. qꝛ ſi ſemel in trat non de facili exit. nec cito diabolꝰ dimittit. ſicut patet in illo Marci. ix. de quo diſcerpens ⁊ fremens exiuit. qꝛ te nuerat ip̄m ab infantiā. Greg. Auem ſemel in peccatis capit nō mox cū vo luerit ſurgit. Item fugiendū ꝓpter cor poris et anime dānationē. Stipendia em̄ peccati mors vtriuſqꝫ. Maria gͦ ti mens ꝑiculū. fugit peccatū. et nō expe ctauit poſt cōuiuiū. ſed vt cognouit ve nit. ¶ Itē quia notoria infirmitas pu blice debet penitere vt ſicut alijs exem plo ſuo fuit odor mortis in morteꝫ. ita ſit odor vite in vitā quod patet in Ma theo. qui in conuerſione ſua magnū fe cit conuiuiū. quia magnus fuerat pec cator ⁊ publicanus. vt d̓r in Math. ix. ꝙ multi peccatores ⁊ publican diſcū bebant cū eo. vt ſuo exēplo multos cō uerteret. C ¶ Scd̓m v̓o ferculū fuit ſalubris confuſio. quia ſtans retro ſe cus pedes eius. Talis cōfuſio fuit pu blicani. qͥ non audebat ad celū oculos
leuare. Hec eſt cōfuſio adducens glori am. nō eſt illa cōfuſio que adducit pec catū ⁊ ignominia. ſicut ibidem d̓r. que tenet illos qui cōfundunt̉ ꝓpter hoīes confiteri peccata vel penitentia agere. Quod maria nō fecit. Unde ſuꝑ cōui uātes ingreſſa ꝓpter illos penitere nō crubuit. ſed tn̄ indigna ſe reputās. non ante ſꝫ retro ad pedes ſtetit. De tali bo na cōfuſione dicitur in primo libro eſ dre. Domine deus meus ꝯfundor leua re faciē mea ad te. qꝛ multiplicate ſunt iniquitates mee. Unde Aug. Laborat penitens. patiēdo erubeſcentiā. ⁊ quia magna eſt pena. dignꝰ ē miſcd̓ia. Un̄ erubeſcentia in confeſſione eſt magna ꝑs ſatiſfactionis. Exemplū in ꝓmptu ario ca. j. I ¶ Terciū v̓o ferculū eſt ipſi us huiliatio. q̄ notat̉ ibi. Secꝰ pedes. nō ad caput. multū em̄ ſe humiliabat. quia magna ſua infirmitatē cognoſce bat. O ꝙ in̄firma fuit que nō ſolum ſe ꝑte vicia ſicut dicit Mar. ſed etiam ſe. ꝑte demonia que ꝯſequunt̉ vicia. ſicut d̓r Luc̄. viij. habebat. Sed vt ad pedes dn̄i acceſſit. diabolus ab ea receſſit. ẜm illud Abac̄. iij. Egrediet̉ diabolus an̄ pedes eius. Et qꝛ ad pedes dn̄i ſanita tē recepit. nunꝙͣ de ipſis obliuiſci po tuit. Un̄ primo eos lacrimis rigauit ⁊ oſculata ē. Scd̓o vnxit. Tercio mīſtrā te martha ad pedes ſedit. Quarto ī re ſurrectione ipſos tenuit. ¶ Quartu fer culū eſt lacrimoſa contritio. ibi. Lacri mis rigauit. Nec miꝝ. quia ad fontem miſericordie acceſſerat. et ibi hauſerat qd̓ poſt effudit. Hoc ⁊ nos debemꝰ fa cere. Un̄ Hiere. Effunde ſicut aquam cor tuū. Hoc ferculū acceptum eſt deo Un̄ Criẜ. Nihil ita cōglutinat ⁊ vnit deo vt penitentis lacrime. De quibus habes in ſequēti ſermonē. Cōuertiſti planctū meū. ¶ Quintum ferculū fuit humilis ſatiſfactio. ibi. Et capillis ca pitis ſui tergebat. Et certe talis eſſe de buit. iuxta illud ad Ro. Sicut exhibu iſtis mēbra veſtra ſcruire iniqͥ. ita nūc exhi. ſerui. iuſticie. Sicut em̄ crinibus

De.ſ. Maria mag.
culpā cōſtruxerat. ſic eiſdē culpā deter gebat. ¶ Sextū ferculū fuit vehemēs medici dilectio. qd̓ notat̉ ibi. O ſcula bat̉ pedes eiꝰ. Un̄ ⁊ medicꝰ de hͦ ipſo phibuit ei teſtimoniū dicens. qꝛ dilexit multū. Hoc ferculum quilibet penites debet deo p̄parare. qꝛ hoc ferculuꝫ p̄ce pit ſibi p̄ꝑari dicēs. Diliges dn̄m deū t. ex to. corde. Hoc ferculo maxīe liben ter veſcitur cum debito mō preꝑat̉.ſ. ex toto corde. Adapta de ſermonē. Pili ges dn̄m deū t. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXL.VI. Emittūtur ei pec cata ml̓ta qm̄ dilexit mui. Lu. vij. O ¶ In his verbis dn̄i duplex ſtatus marie magdalene innui tur. vicꝫ miſerabilis. laudabilis. Miſe rabilis in pctōꝝ multitudīe. quā innu it dn̄s cum dicit. Remittunt̉ ei peccata ml̓ta. Sed laudabilis in vehemēti ſal uatoris dilectiōe. quā iniuit dn̄s cū di cit. qm̄ dilexit multū. ¶ Uere primꝰ ſta tus miſerabilis. Si em̄ iuxta ſalomo ne miſeros populos facit peccatū. ſcꝫ vnū. multuꝫ tunc miſerabilis fuit hec mulier ⁊ ſtatus ipſius q̄ nō ſolūmodo vnū peccatū habuit. ſed plurimis abu dauit. Hec eſt em̄ quā Marcꝰ ſeptē vi cijs dicit occupata fuiſſe. Sed penſan dū ꝙ multiplicatio pctōꝝ in maria ex tribus ꝓceſſit. vicꝫ ex praua cogitatiōe ex praua locutiōe. ⁊ ex praua oꝑatiōe. Iſtis tribꝰ modis maria peccauit. In corde peccauit cū praua cogitatione. ⁊ ideo ſe a deo ſeꝑauit. qꝛ ꝑuer ſe cogita tiōes ſeꝑant a deo. In ore peccauit cū falſitate ⁊ vanitatē ꝓtulit. ꝓ quo illud ꝓmeruit. Perdes oēs qͥ loquunt̉ men daciū. In ope peccauit cum multiplex bonū obmiſit ⁊ multiplex malū comi ſit pro quo ſeip̄am occidit. iuxta illud Sap̄. Hō ꝑ malicia occidit aīam ſuaꝫ Et ꝙ ipſa ꝑ hec tria peccauerit on̄dit in ſatiſfactiōe. Nā qꝛ peccauit in corde
magno ſatiſfecit dolore. quia peccauit orę. magno ſatiſſecit pudore. qꝛ pecca uit oꝑe. magno ſatiſfecit labore. Hec tria ꝑfectā reddūt ſatiſfactionē. doloriī corde. pudor in ore. labor ī oꝑe. Uenit gͦ peccatrix magno dolore turbata ad chriſtū intantuꝫ vt lacrimis rigaret pe des eius. Uenit cū pudore. vn̄ confuſa ſtetit retro ſecꝰ pedes eius. crubeſcens an̄ faciē apparere. tacēs ore. clamabat corde. On̄ tu ſcis inſipientiā mea ⁊ de licta mea a te nō ſunt abſcōdita. Iteꝫ venit cū labore cū attulit alabaſtrū et pedes vnxit ſaluatoris ⁊ ext̓ ſit capillis capitis. Ergo peccatum cordis purga uit lacrimis. pctm̄ oris purgauit oſcu lis. ⁊ peccatū oꝑis purgauit vngentis Hec ē mutatio dextre excelſi. Sicut eī exhibuerat mēbra ſua ſeruire iniquita ti ad iniqͥtate. ita exhibuit ſeruire iuſti cie in ſanctificationē. Propter qd̓ ⁊ ſal uator ſe ſibi benignū exhibuit in tribꝰ vicꝫ ſibi oē pctm̄ dimittēdo. Un̄ hic d̓r Remittunt̉ eī peccata multa qm̄ dile xit multum. Nā ſumma dei pietas ve niā nō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciādo dabit. Itē ipſam apud pha riſeū comendādo ⁊ ꝓ ea allegādo. Un̄ dixit. Uides hac mulierē. intraui in do mū tua. ⁊cͣ. Ite ipſam futuris p̄conijs exaltandā ꝓmittēdo. cū dicit Math. xxvj. Ubicūqꝫ fuerit p̄dicatu hoc euan geliū. dicet̉ ꝙ in memoriā ctus fecit. E ¶ Scd̓o innuit̉ ſtatus ipſiꝰ laudabi lis ex ſaluatoris ſui vehemēti dilectiōe cū dixit. qm̄ dilexit multuꝫ. Uere vehe mēs dilco ꝑpēdit̉ quā ipſe verꝰ amor ꝯmēdauit. Sꝫ vidēte ꝙ ipſaꝫ dn̄s de qͣ tuor inuenit̉ comēdaſſe. vicꝫ de fide di cens. Fides tua te ſalua fecit. Item de cōtemplatione dicēs. Maria optimaꝫ ꝑtē elegit q̄ nōˡ aufe. ab ea. Itē d̓ bono oꝑe. cum dixit. Quid moleſti eſtis huic mulieri opus em̄ bo. ⁊cͣ. Itē de multo amore. Un̄ hic dic̄. qm̄ dilexit multuꝫ. Et notandū ꝙ in ſcripturꝭ fit mētio d̓ triplici bono amore quos oēs īuenit̉

De.ſ. Maria mag.
Scd̓us amor ꝑfectus Aercius amor fi belis ſiue fortis. Sanctus amor a pec catis animā purgat. De hͦ d̓r Caritas oꝑit multitudinē pctōꝝ. Huc amorem habuit maria qn̄ dixit dn̄s. remittunt̉ ei peccata ml̓ta qm̄ dilexit mul. Amor ꝑfectus oīa terrena deſerere facit ⁊ ſo li deo vacare. de quo d̓r Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vēde oīa q̄ habes ⁊ da ⁊cͣ. ⁊ ſeq̄re me. Quia ꝑfecta caritas for. mit. ti.ſ. famis. ſitis. nuditatis ⁊ hmōi. Hūc amorē maria habuit qn̄ dimiſit martha ſolā mīſtrare. ⁊ ipſa elegit v̓bis dn̄i vacare. Amor fidelis ſiue fortis ē qͥ nulla neceſſitate deſerit. Huc amorē habuit maria qn̄ diſcipl̓i eo relicto fu gerūt. Sed ſtabat iuxta crucē ieſu ma ria cleophę. ⁊ maria magdalene. De hͦ amore in Can̄. vlt. Fortis ē vt mors di lectio. Qd̓ in ſe on̄dit maria qn̄ ipſam nec horror mortis nec timor militū cu ſtodientiū ſepulcꝝ terrebat. qͥn ſola cir ca ſepulcrū excubaret. qꝛ recedentibus diſcipulis non recedebat. ⁊ ideo ipſuꝫ meruit videre reſurgentem. ⁊ modo vi det in celis regnantem. De eodem feſto. Idelis ſermo et omni acceptiōe dignꝰ. qꝛ chri ſtus ieſus ⁊cͣ. Hūc ſermonem req̄re in ꝯuerſione pauli. De eodem feſto. Sermo. CCXLVII. Onuertiſti plan ctū meū in gaudiū mihi. ⁊cͣ. Hec v̓ba psͣ. beate marie magdalene bn̄ pn̄t adaptari. In qͥbus tangunt̉ duo. vicꝫ ipſiꝰ marie luctꝰ ſiuc ploratio. cū dic̄. planctū meū. Et ſalua toris nr̄i conſolatio. cū dic̄. ꝯuertiſti in gau. mihi. Inuenit̉ aūt maria triplicē laudabilē luctū habuiſſe.ſ. doloris. cō paſſiōis. ⁊ amoris. Doloris luctū ha buit ꝓ ſe. ꝯpaſſiōis ꝓ fr̄e. ſꝫ amoris ꝓ ſal
uatore. De luctu quē habuit ꝓ ſe. i. ꝓ pctōꝝ ſuoꝝ remiſſiōe legit̉ in euāgelio hodie ꝙ lacrimis rigauit pedes ſalua toris. Uere magni doloris fuit luctus. cū intatū lacrimis abudauit ꝙ cū ip̄is pedes dn̄i rigauit. Cōuenient poterat tunc illi dn̄s dicere illd̓ Hier̄. Magna ē velut mare ꝯtritio tua. Quia mare ē amaꝝ ⁊ ferues ⁊ abudās aqͣ ꝯpuctōis Recogitauerat em̄ oēs annos ſuos et poſitos ī olla cordis fec̄ feruere ī ama ritudīe aīe ſue cū aqͣ ꝯpūctionis. Et ſi gnū eſt feruoris olle cū aqͣ aliqͣntulum ebullit. Pēſandum eſt qͣnti feruoris in amaritudīe ꝯtritōis fuit olla cordis ip ſius q̄ tantuꝫ de aqͣ lacrimaꝝ ꝑ oculos ebullire fecit ꝙ pedes ſaluatoris lacri mis rigauit. ¶ De ſecūdo luctu queꝫ ex ꝯpaſſioc habuit ꝓ fratris morte legit̉ Ioh..xj. Cū vidiſſet ieſus mariā lacri mantē dixit. Ubi poſuiſtis eū. O q̄nti feruoris fuit huiꝰ ꝯpaſſiōis lacrima. q̄ ip̄m dn̄m creatorē oīm ad lacrimas ꝓ uocauit. Sic em̄ ſcriptū ē in Iohā. xj. Ieſus vt vidiſſꝫ ea lacrimantē turba. ſeip̄m ⁊ ſacrimatꝰ ē. ¶ De tercio luctu qͥ fuit amoris quē habuit ꝓ deſiderio ſaluatoris d̓r Ioha. xx. Maria ſtabat ad monumentū foris plorans. De fer uore huius luctus dicit Anſhelmus. Quis explicet o beata quanto amore flagrabas q̄ ad monumentū flebas q̄ rendo. Sed o bone dn̄e mgr̄ benigne. ecce fidelis ancilla. ecce diſcipula tua. nuprime redēpta tuo ſanguie. ecce de ſiderio tui anxiat̉ ⁊ eſtuat. circūſpicit ⁊ interrogat. diſplicꝫ eī quicqͥd videt. qꝛ te ſolū que querit non videt. et tu q̄ris qͥd ploret. G ¶ Sed ecce ad p̄dicti luctu ſequit̉ ſaluatoris cōſolatio. Pre quo dicit pſal. Conuertiſti in gaudiuꝫ mihi. Beati em̄ qui lugēt qm̄ ipſi con ſolabunt̉. Cōuertit aut triplice ipſiꝰ lu ctu in triplex gaudiū. Nā luctu quē ha buit ꝓ ſe.i. ꝓ peccatis ſuis. cōuertit in gaudiū. in ipſoꝝ quā optabat remiſſi on. Unde dixit dn̄s Remittunt̉ ei pec cata multa. qm̄ dilexit multuꝫ. Scd̓m

De.ſ. Iacobo apl̓o.
luctū quē habuit ꝓ fratris morte ꝯuer. tit in gau. in ipſius quē deſiderabat ſu ſcitatione. Unde Io. xj. dr̄. ꝙ poſtꝙͣ ſal ualtor viderat luctu marie dixit. Laza re veni foras. Sed terciū luctū quē ha buit ꝓ ſaluatore cōuertit in gaudiū. in ipſius quē querebat viſionē. Prima eī reſurgente meruit videre. O ꝙͣtum ga uiſa fuit ⁊ ꝯſolata qn̄ plus ꝙͣ ſperaue rat inuenit. querebat em̄ mortuū ⁊ in uenit viuū. Dicat gͦ maria. Cōuertiſti H5 planctū meij in gaudium mihi. Etnos fratres ſi conſolari volumus a dn̄o lugeamus in pn̄ti vt luctus noſter ꝯuertat in gaudiij. Faciamus gͦ exēplo marie triplicē luctu. vicꝫ ꝓ ꝓprio pec cato. ꝓ ꝓximi damno. ⁊ ꝓ ſaluatorꝭ de ſiderio. Lugeamus gͦ primo ꝓprio peccato.ſ. p̄terito. pn̄ti. ⁊ futuro. De p̄te rito vt dimittat̉ dicentes illud. Dimitte nobis debita nr̄a. De pn̄ti ne ſit in hoīe dū eſſe neſcit̉. qꝛ ſicut dicit apl̓s. Nihil mihi ꝯſcius ſum ſꝫ nō in hͦ iuſtificatus ſum. Un̄ psͣ. dicebat. Ignorantias me as ne memineris. De futuro v̓o vt ca ueat̉. Pro quo dicit apl̓us. Qui ſe exi ſtimat ſtare videat ne cadat. Unde bea tus eſt homo qͥ ſemꝑ eſt pauidus. Ad hunc planctum nos inuitat dauid. qui penitentia ductus ꝓ peccato ſedit in ci nere ⁊ cilicio. dicens. Laboraui in ge. me. la. ꝑ ſin. noc. lec. meū lachrymis me is ſtratu meū rigabo. Aug. Satis du rus eſt cuiꝰ mētis dolorē oculi carnis ne queūt declarare. Item Yſidorus. Lacri me penitentie apud deū ꝓ baptiſmate reputant̉. ꝙͣtūcūqꝫ grauia ſint peccata. Sed heu vocauit dn̄s multos ſicut dic̄ Eſa. ad planctum ⁊ ad ſaccū.ſ. pnīe. ſꝫ ecce ad lrām occidere vitulos. comede re carnes. Tales penitētes plus curant de ventre ꝙ de mente. Itē flendū eſt ꝓ ꝓximi dāno. Sic hiere ix. fleuit dicens Quis dabit capiti meo fon. lacrimarū vt defleam interitū ppl̓i mei. Ad hunc fletum ꝓuocat nos dn̄s. qͥ fleuit ſuꝑ ci uitatem hierl̓m. ⁊ ſuꝑ lazaꝝ. Sed heu
debere deflere. Aut ſi deflent potius deflent tꝑale ꝙͣ ſpūale danū. O ꝙͣ pau ci ſunt qͥ de peccatis parentū vl̓ amico rū lugeant vel inquirant. ſꝫ frequēter ꝑ quirit ſi corpore ſani. ſi victū vel veſti tu habeant. agros vel pecuniā. ſi grām principū habeant. Sed pauci inquirūt a ꝓximi ſint a vicijs puri. boni oꝑibus primi. ſi pacem habeant ad oēs. Item plangendū eſt ꝓ ſaluatoris deſiderio. ſic ſancti euntes ibant ⁊ flebant mittē. tes ſemina ſua.i. bona oꝑa. Unde dicit Beda in kalendario ꝙ pater arſenius ſemꝑ ſudariū ferebat vel in manu vl̓ in ſinū ꝓpter fluenta lacrimaꝝ ꝓ deſiderio ſaluatoris. Aug. Da mihi dn̄e in hͦ exi lio panē doloris ⁊ lacrimarū quē eſu rio ſuꝑ oēm copiam deliciaꝝ. Ad hūc planctū inuitat nos dauid. qͥ dicit. Fue rūt mihi lacrime mee panes die ac no cte dicens. Qn̄ veniā ⁊ apparebo ante faciem dn̄i. Et quēadmodū deſiderat ceruus ad fontes aquarū. ita deſiderat aīa mea ad te ⁊cͣ. Sꝫ ceruus ꝙͣto plus pperat ad fonteꝫ tanto plus deſiderat ip̄m. Talis fuit dauid ⁊ om̄es ſancti. qͥ ꝙͣto plus ad fontem vite tendebāt tan to meliores ⁊ maioris feruoris erant. Unde de dauid dicit̉. Dauid ꝓficiens ſemꝑ ſe melior erat. Qd̓ eſt ꝯtra ml̓tos qͥ ad finē vite tendentes cū de v̓tute in virtutē deberent ꝓficere. ſicut cancer re trocedūt. pauci em̄ inueniūt̉ eiuſdeꝫ de uotionis in ſenio ſicut fuerūt in princi pio. Hunc aūt triplicē luctū dn̄s vertit in triplex gaudiū. Gaudebit em̄ hō ad ſeip̄m. ad ꝓximū ⁊ ad deuꝫ. Ad ſeip̄m gaudebit de ſua glorificatione. Fulgebūt em̄ iuſti ſicut ſol. Math. xiij. Ad ꝓximū gaudebit de ipſius leta ſo cietate. Exultabunt em̄ ſancti in gl̓ia ⁊ letabunt̉ in cubilibus ſuis. Ad deum gaudebit de eius plenaria viſione. qn̄ videbimus eū ſicuti ē. ⁊ hec ē vita eter na vt cognoſcat te deū. Ad quā nos ꝑ. ¶ De ſancto Iacobo apl̓o. De Epiſtola. B

De.ſ. Iacobo apoſtolo.
Sęrmo. CCXLVIII. SBtis ciues ſctōꝝ t domeſtici dei. Eph̓. ij. ¶ Om̄s chriſtifideles qͥ ſūt ſupra funda mentū.i. xp̄m fūdati ẜm doctrina apl̓o rū ⁊ ꝓph̓aꝝ. in p̄miſſis v̓bis duplice re cipiūt ꝯſolationē. vicꝫ ex ſanctoꝝ ſocie tate. ⁊ diuina familiaritate. Sanctorū ſociētatē innuit in ipſoꝝ ꝯciuilitate. cū dicit. Eſtis ciues ſanctoꝝ. Sꝫ dei fami liaritatē on̄dit in mutua cū ip̄o cohabi tatione. cū dicit ⁊ domeſtici eiꝰ. Magͣ qͥdem eſt ex ſanctoꝝ ꝯciuilitate ꝯſolatio ſꝫ ex dei familiaritate maior. Sed pen. ſandū ꝙ nō dicit apl̓us. Eritis ciues qͣ ſi in futuro. ſed eſtis in pn̄ti. qꝛ fideles ⁊ ſunt ⁊ erunt ciues ⁊ domeſtici. Sunt quidem mō in via ꝑ p̄guſtationem. ſed erūt in patria ꝑ cōprehenſionē. Ꝙ cm̄ fideles mō licꝫ in exilio. ſint ꝯciuēs ſan ctoꝝ in tribus ꝑpendit̉.ſ. qꝛ eadem lege cū ſanctis ſtringunt̉. eode iudice ſiue re ge quo ſancti dirigunt̉. eundem vſum quem ⁊ ſancti ſequunt̉. Lex que vtroſ qꝫ ligat eſt caritas. De hac lege Iac̄. ij. Si legem ꝑficitis regalem. diliges ꝓxi mū tuū ſicut teip̄m. bn̄facitis. Et dicit eā legē regalem qꝛ ipſe rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū xp̄s ieſus. ipſa ligatus fuit. qꝛ dilexit nos. ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ ne bis. ſicut dicit apl̓s. Un̄ dic̄ Aug. Am plius hoīem reſiſtere pudeat charitati cū eandē videat in deo triuphaſſe. Uul nerauit īpaſſibile. ligauit inſuꝑabilem traxit īmutabilē. eternū fecit mortalē. hec eſt vinculū ꝑfectionis. qꝛ hic ligare incipit. ⁊ in futuro ſtringere nunꝙͣ deſi nit. qꝛ alijs ceſſantibus charitas nunꝙͣ excidet. Stringet ergo hec lex vtroſqꝫ ſ. in via ⁊ in patria. licꝫ differeter. quia ẜm Eſa. xxxj. hic eſt charitatis ignicu lus. ſꝫ ibi caminus. Pro quo ⁊ auguſti nus dicit. ꝙ. p̄ceptū dilectiōis niſi in pa tria ꝑfecte implebit̉. qꝛ ibi vere hō dili get deū ex toto corde. ⁊ ꝓximū ſicut ſe ip̄m. Itē fideles tanꝙͣ ſanctoꝝ cōciues
eodē iudice ſiue rege regūt̉. Un̄ dauid Dn̄s regit me. Regunt̉ aut tanꝙͣ via tores ne ad patriā tendētes. ad ſiniſtrā vel ad dextram aberrent. ne ſcꝫ ipſos vel ſiniſtra aduerſitatis. vel dextra ꝓ ſperitatis decipiat. Quantū ad primū dic̄ psͣ. Dn̄s ꝓtector vite mēe a quo tre pidabo. Quatū ad ſecundū dr̄ in ꝓuer. jͣ. Ducā te ꝑ ſemitas eqͥtatis. Et infra. Et currens nō habebis offendiculum. Sic em̄ fidelibus tꝑat tꝑalia. vt curre re in via poſſint. non ab ipſis tanꝙͣ ab onere deprimi. ¶ Itē fideles eundē vſū quē ⁊ ſancti ſequnt̉. Sanctoꝝ em̄ vſus eſt dei ꝯtemplatio. quē vſum ſequens ⁊ apl̓us dicebat. Noſtra cōuerſatio. in celis eſt. Licꝫ nō adeo ꝯtemplent̓ lucide ſicut illi. Hic em̄ ꝯtēplatio in enigma te. ibi aūt facie ad faciē. Un̄ hic eſt ꝑ pͥ. guſtationē. ibi aūt ꝑ cōprehenſionem. Uerſus Lex ⁊ rex vſus vnū ſibi cuncta reuelat. ¶ Secūda ꝯſolatio ⁊ ma ior fideliū eſt ex dei familiaritate. qꝛ ſt̓ domeſtici. Et huius familiaritatis tri plex eſt ſignū. Primo qꝛ ipſos ꝓpt̓ vo luntatū ꝯformitate in patrem ⁊ matrē que ſunt domeſtice perſone adoptauit Unde dicit. Quicūqꝫ fecerit voluntatē meam. ille mihi pater ⁊ mater. ſoror ⁊ frater eſt. Secūdo quia iniurias ipſoꝝ tāꝙͣ domeſticoꝝ ſuoꝝ ſibi aſcribit. Un̄ in Act̉. dixit paulo cū fideles ꝑſequere tur. Saule ſaule quid me ꝑſequer. Et in Math̓. xxij. Quod vni ex mimis me is feciſtis ⁊cͣ. Tercio quia ipſis tāꝙͣ do meſticis ſecreta ſua reuelauit. Unde in Ioh̓. xv. Iam nō dicam vos ẜuos ſed amicos. quia om̄ia que audiui nota fi ci vobis. psͣ. Non fecit taliter om̄i na tioni ⁊ iudi. ſu. non manifeſtauit eis. M ¶ Sed ecce chariſſimi ſi felix ē ſan ctoꝝ ciuilitas ⁊ dei familiaritas ꝑ p̄ ſtationē. multo felicius vtrūqꝫ ꝑ cōpre henſionē. ¶ Uere felix cōprehendenti illa ciuilitas. tū exꝑte ciuitatis. tum ex parte ciuiū. ¶ Ex parte ciuitatis folix ci uilitas. Primo ꝓpter ipſius mundicia Apo. xxj. Non ītrabit in ea aliqͥd con

De.ſ. Iacobo apl̓o.
quinatū aut abominationem faciens. Secundū eſt ſanitas. quā ꝯſtat ibi eſſe nullus em̄ in ea infirmat̉ aut moritur. Apo. xxj Mors nō erit ibi vltra. Ter ciū eſt ſecuritas. nō em̄ ptꝫ hoſtibus ac ceſſus. quia ciuitas in alto ſita eſt. psͣ. Non accedat ad te malū. ⁊ fla. nō ap. ⁊cͣ. Quartum eſt claritas. Apo. xxj. Ci uitas illa nō eget ſole aut lu. nā cla. deī illu. il. ⁊ lucer. eius eſt agnus. Quintuꝫ ſpacioſa ciuitatis amenitas. Bar. iij. O iſrl̓ ꝙͣ magͣ eſt domus dei ⁊ ingens locus poſſeſſionis eius. Tota em̄ terra eſt qͣſi punctu reſpectu empyrei celi vbi ſancti regnant. Non minus felix et ci uitas ex ꝑte ciuiū ſiue ſocietatis. Pri mū ex multitudine. Apo. vij. Uidi tur bam magna quā dinuerare nemo po terat. Secūdo ex ſocietatis nobilitate. in qͣerit beata v̓go ⁊ oēs angeli ⁊ oēs ſctī. qͥ oēs reges erūt. qꝛ oībus dictū eſt Uenite bn̄dicti p̄cipite regnū. Tercio d̓ ſocietatis amicabilitate. tanta em̄ erit charitas inter eos ꝙ gaudio alioꝝ ſua reputabūt. pͣsͣ. Sic letantiū oīm hīta tio eſt in te. N Felix ciuilitas. ſꝫ fe licior ꝯp̄henſa dei familiaritas qn̄ erūt domeſtici dei. Hanc dei familiaritateꝫ exprimit Io. Apo. xxj. dicens. Ecce ta bernaculū dei cū hoībus ⁊cͣ. Magͣ fa miliaritas eſt eſſe in vno tabernaculo. Et modū eſſendi determiat. qꝛ erit nō ad horā ſꝫ inſeꝑabilis ꝯuīctus. cū dicit. Et habitabit cū illis. Itē obediens ⁊ ſine offenſa ppl̓s. cū dicit. Et ipſi ppl̓s eiꝰ erūt. Tercio ipſe deus erit oīa om̄i bus. Und̓ dicit. Et ipſe deus cū eis erit eoꝝ ds. Quia ſic̄ dicit Aug. Deus totꝰ erit tuus. eū māducabis ne eſurias. ab illo illū inaberis ne cecus fias. ab eo ful cieris ne deficias. poſſidebit te totū inte grū. totus integer. Et nos frēs cū ſimꝰ fundati ſuꝑ idē fundamentū iuxͣ doctri nā apl̓oꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ. ⁊ cū nō hēamus h̓ manente ciuitatē. ſꝫ futurā inquiramus ⁊ ſimus iam ciues ꝑ p̄guſtationē ⁊ do meſtici dei. laboremus ad hͦ vt ſimus ⁊ y ꝯp̄henſionē. Ad hͦ monere dꝫ nos ꝑ
ſens in qͣ ſumus miſeria. ⁊ ciuitatis illi us ſiue ciuiū de qͣ diximus felicitas. et ſuꝑ oīa ſaluatoris noſtri familiaritas. Ad qua nos ꝑdu. ¶ De euangelio. Sermo.CCX.I. I.X. Ic vt ſedeant hi duo filij mei vnus ad dextram tuā ⁊ alter ad ſiniſtram in regno tuo. Mat. xx. A In gis v̓bis duo noͣnt̉ vicꝫ mr̄is ꝓ filijs petitio. cū dic̄. Dic vt ſedeant ⁊c̄. Et petitiōis a dn̄o rep̄hen ſio. cū ſubdit. Neſcitis qͥd petatis. Pe tit gͦ mr̄ ꝓ filijs ſollicita. a ſūmo bono.ſ. ieſu xp̄o. in ſūmo bono.ſ. in celeſti pr̄ia triplex bonij.ſ. bonū qͥetū cū dicit. Dic vt ſedeant. Bonū honorificū. cū dicit. Unus ad dextra tuā ⁊ alter ad ſiniſtrā Et bonū cōſūmatu. cū dicit. In regno tuo In ſeſſione gͦ quā petit filijs deſi gnat̉ celeſtis patrie quies. qꝛ vere ibi ē reqͥes pacifica. reqͥes opuleta. ⁊ reqͥes eterna. Hāc triplicē requiē ꝓmiſit dn̄s fidelibus ſuiſ. Eſa. xxxiij. Sedebit inqͥt ppl̓s meus in pulcritudine pacis. qꝛ ſi ne ꝑturbatiōe. in reqͥe opulenta. qꝛ ſine defectiōe. in tabernacl̓is fiducie. qꝛ ſine amiſſione. Hāc mrͣ filijs requiē petiuit cū dixit. Gīe vt ſedeāt. Petiuit ⁊ bonū honorificū. cū dixit. Unus ad dextram tua ⁊ alt̓ ad ſiniſtrā. Quid em̄ honora bilius ꝙͣ ſedere in dextera regis eterni. ꝓuer. ij. Longitudo dieꝝ in dextra eius ⁊ in ſiniſtra eiꝰ diuitie ⁊ gl̓ia. Lōgitudo dieꝝ ꝙͣtū ad īmortalitate. diuitie ꝙͣtuꝫ oīm bonoꝝ affluētiā. Magni gͦ hono ris ē indiciū in dextra dei collocari. qd̓ hec filijs petebat dicens. Hic vt ſedeat vnus ad dextra ⁊ aliꝰ ⁊cͣ. Sꝫ maiorꝭ ho noris ⁊ familiaritatis eſt a dextra ipſiꝰ āplexari. Can̄. ij. Dextera inqͥt illiꝰ am plexabit̉ me. ſꝫ maximi honoris ē tāꝙͣ ānulū vel aliud regiū ornamētū in de xtra ipſi deportari. Eſa. lxij. Et eris q̄ſi corona gl̓ie in manu dn̄i ⁊ oyadema re gni in manu dei tui. ¶ Petit etiaꝫ hec B ij

De.ſ. Iacobo apl̓o.
mulier filijs bonū ꝑfectō ⁊ ꝯſūmatū cū dicit. In regno tuo nō in regno mundi Sciebatem̄ ꝙ in regno mūdi ſunt mul ta offendicula ⁊ ſcandala. q̄ in regno ce leſti minime inueniūt̉. Un̄ Math. xiij. dr̄. Mittet angelos ⁊ colligent de re gno eiꝰ oīa ſcandala. Un̄ in regno eiꝰ. ſ. celeſti eſt vita ſine morte. in regno au tē huius mūdi qͥs eſt hō qͥ viuit ⁊ nō vi debit mortē. Ibi dies ſine nocte. hic ſuc cedit dies nocti. ⁊ luci tenebre. Gen̄. j. Ibi ſecuritas ſine timore. hic ſonitus terroris ſemꝑ in auribus nr̄is. ⁊ cū pax eſt inſidias ſuſpicam̄. Iob. xv. Ibi iu uentus ſine ſenectute. hic ex nobis ſene ſcūt. Ecc̄. Ibi iocunditas ſine dolore. hic cūcti dies hoīs erunis ⁊ doloribus pleni ſunt. Ecc̄es. ij. Ibi tranqͥllitas ſi ne labore. hic hō ad labore naſcit̉ Iob v. Ibi pulcritudo ſine deformitate. hic induta eſt caro nr̄a putredine ⁊ ſordibꝰ puluerꝭ. Iob vij. Ibi fortitudo ſine de bilitate. hic qͥ ſtat videat ne cadat. Ibi caritas ſine malicia. hic ſufficit die ī ma licia ſua. Et vt breuiter ꝯcludam in re gno illo eſt qd̓ oculus nō vidit. nec aur audiuit. nec in cor hoīs aſcendit. Hoc gͦ ꝯſūmatū bonū patebat dicens. In re gno tuo. B ¶ Sed hanc petitioneꝫ ſequit̉ dn̄i rep̄henſio. cū dicit. Ne ſcitis quid petatis. Non rep̄hendunt̉. qꝛ ta le quid petiuerant. ſꝫ rephendunt̉. quia taliter petiuerūt. Uolebant em̄ confiſi de cognatione quieſcere ſine pugna. cū Apo. iij. dicat dn̄s. Qui vicerit dabo ei ſedere in throno meo. Uolebant hono rificentiā ſine ꝯtumelia. cum dixit dn̄s. Mat. v. Beati eritis cū maledixerint vobis hoīes ⁊ exprobrauerint ⁊ eiece rint nomen veſtrum. Et ſequitur. Ecce merces ve. co. Uolebant regni abun dantiam ſine penuria. cuꝫ dix erit dn̄s. Beati pauꝑes qm̄ ipſoꝝ eſt reg. ce. De his tribus qͣntū placet adapta. ¶ De Euangelio. Sermo. CCL.
Oteſtis bibere ca licē quē ego bibiturꝰ ſū Math. xx. T In bis vbis dn̄i duo oſten dunt̉. vicꝫ ipſius quaꝫ ſuſtinere debuit paſſio. cū dicit. Quē ego bibiturus ſum Et apl̓oꝝ ad idem inuitatio. cum dicit. Poteſtis bibere. Per calicis aut po tationē ſua futura exprimit paſſionem ꝓpter tria que ꝯſequūt̉ calicis bibitio neꝫ. Nam calicis bibitio ſitim releuat exhilarat ⁊ inebriat. ſic xp̄i paſſio. Pri mo em̄ ſitim ipſius xp̄i releuauit. Siti ebat em̄ xp̄us martyrium ꝓpter ipſius martyrij vtilitatē. qd̓ ipſe tꝑe martyrij on̄dit. Nam poſtꝙͣ ſui quatuor ſenſus paſſionibus ſatiati erant.ſ. tactus ꝑ cla uoꝝ aſperitatē. viſus ꝑ lachrymaꝝ fre quantiā. auditus ꝑ opprobrioꝝ multi tudinē. odoratus ꝑ ſputi fetorem. qꝛ ad huc remanſerat vnus ſenſus paſſioni bus nō ſatiatus.ſ. guſtus. vt ⁊ ip̄e ſatia ret̉ dicit ꝑſecutoribus. Sitio. Et illi de derūt ei vinū myrratū cū felle mixtum Un̄ poſtꝙͣ guſtauit. ſitim paſſionis ex pleta on̄dit dicens. Conſumatū eſt. ſcꝫ deſideriū meū. qd̓ de paſſione habui. Item ipſius paſſio taꝙͣ calicis bibitio ip̄m exhilarauit. ipſe em̄ anteꝙͣ calicem paſſionis biberat triſtis erat. Un̄ dixit Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē. Sed poſt bibitionē paſſionis exhilaratꝰ fuit in reſurrectione. De torrente em̄.ſ. pe. naꝝ in via bibit ꝓpterea exaltauit ca put.ſ. in reſurrectio. Exhilarati em̄ ca put erigimus qd̓ triſtes hūiliamus. It̓ eius magna paſſio tāꝙͣ potatio ip̄m in ebriauit. qꝛ ad modum ebrij ſe habuit. Ebrius em̄ largus eſt. cū clamore loqͥt̉ Si plorare incipit incōſolabiliter plo rat. Hec oīa xp̄us in paſſione ſua fecit. Primo largus fuit. qꝛ ad vnū v̓bū la troni regnū celeſte ꝯtulit dicēs. Hodie mecū eris in paradiſo. Itē clamoſe lo cutus fuit. qn̄ voce magna clamans di cens. Pater in manus tuas cōmendo ſpm̄ meū. expirauit. Item incōſolabili ter fleuit. Un̄ ad Hebre. v. Cū clamo

De.ſ. Dn̄ico.
re valido ⁊ lachrymis exauditus eſt ꝓ ſua reuerentia. Et eccleſia in ſua ꝑſona cantat. Caligauerunt oculi mei a fletu magno. Fleuit āt xp̄s in cruce incōſola biliter. Primo qꝛ ab amico traditus. hoc em̄ magnū dolorem ſolet infert Un̄ psͣ. Si inimicus meus maledixiſſꝫ mihi ſuſti. vtiqꝫ. ⁊ ſi is qͥ oderat me. ⁊cͣ. Et poſtea ſequit̉. Tu v̓o hō vnanimis dux meus ⁊ notus meus qͥ ſimul mecū dul. ca. ci. Quod totū de iuda pōt expo ni. Scd̓o fleuit qꝛ ab inimicis derelictꝰ Om̄s em̄ relicto eo fugerūt. Tercio qꝛ irriſores multos ⁊ cōſolatores nullos habuit. Blaſphemabant em̄ eū mouē tes ſuꝑ ip̄m capita ſua. Quarto quia crudelia paſſus eſt. O vos inqͥt om̄es qͥ tranſitis ꝑ viā attendite ⁊ vidēte ſi ē ⁊c̄ Quinto qꝛ ꝓ tanto p̄cio qd̓ ſufficiebat toti mūdo ſolū latronē lucratus eſt psͣ. Preciū meū cogita. repel. O ¶ Scd̓o ꝑ calicis bibitionē apl̓oꝝ ad quā inui tauit deſignat̉ paſſio. cū dicit. Poteſtis bibere calicem. Nam ⁊ ipſi ꝑ paſſionē tanꝙͣ ꝑ calicis bibitionē ſitim ſuam ex tinxerūt. Sitiebant cm̄ apl̓i martyriū ſicut ſitit ceruus ad aque fluuiū. Unde btus andreas videns calicē paſſionis dixit. O bona crux diu deſiderata ⁊cͣ. Item ꝑ calicis paſſionē exhilarati ſunt Ibat em̄ apl̓i gaudentes a ꝯſpectu cō ſilij qm̄ digni ha. ⁊cͣ. Item poſt caliceꝫ paſſionis inebriati ſunt.ſ. multitudine celeſtis iocūditatis. De qͣ psͣ. Inebria bunt̉ ab vbertate domus tue. ⁊ corrē. volup. po. eos. Huius aūt gaudij ſi vo lumus eſſe ſocij oportet ⁊ nos primuꝫ eſſe ſocios tribulationis. qꝛ iuxͣ apl̓m. Si nō cōꝑatimur non ꝯregnabimus. Quia ſi nepotibus ſuis beato iacobo ⁊ iohāni regnū dare noluit. niſi bibito calice paſſionis. multominus dabit no bis. Nam ſi mercatores huiꝰ vite ꝑitu ri mūdi diuitias nō ſine gͣui labore ac quirūt. multo fortius eterne diuitie cuꝫ labore ꝑcipiunt̉. Un̄ in Act̉. Per mul tas tribulationes oportet nos intrare in regnū dei. Ad qua nos ꝑdu.
¶ Sermones in ad vincula petri. Re quire in die ipſius. ¶ Sermones v̓o in inuentiōe ſancti ſtehꝑani. Require in die ipſius. ¶ De ſancto Dn̄ico. Sermo. CCLI. Uuero uigila. in oībus labora. opus fac euāgeli ſte. E In his v̓bis apl̓us monet ti. motheū vt ſe in exemplū oī ſtatui p̄be at. vicꝫ incipientibus. ꝓficientibus ⁊ ꝑ fectis: Nam ſtatus incipiētiū eſt in ma loꝝ ſiue vicioꝝ repugnatiōe. ꝓ quo dic̄ Tu v̓o vigila.ſ. viriliter malo reſiſtēdo Status v̓o ꝓficientiū eſt in virtutū ſi ue bonoꝝ opeꝝ multiplicatione. ꝓ quo dicit. in oībus labora.ſ. qd̓cūqꝫ pōt ma. nus tua inſtanter oꝑando. Sꝫ ſtatus ꝑ fectoꝝ eſt reiectis rebus ⁊ ꝑentibus ſo li deo ⁊ vbo ipſius vacare. iuxta illud. Si vis ꝑfectus eſſe vende oīa ⁊ ſeque re me. ꝓ quo dicit. opus fac euāgeliſte Et qꝛ btūs dn̄icus tanꝙͣ ſecūdus timo theus iuxͣ v̓bū apl̓i ſe oībus p̄buit in ex emplū. merito de ipſo v̓ba p̄miſſa legū tur. Uigilauit em̄ cū incipiētibus ꝑcim̄ ſollicite cauendo. Laborauit cū ꝓficiē tibus bona oꝑa aggregando. Sꝫ opꝰ fecit euāgeliſte cū ꝑfectis reiectis oībꝰ officiū p̄dicatoris feruenter exequēdo. F ¶ Uere bene vigilauit. qꝛ a pctō ca uit. Illi em̄ qͥ peccato mortali ꝯſentiūt dicunt̉ ſpūaliter dormire ꝓpter plura. Primo qꝛ dormiens nō ſe videt. vnde diſcooptus nō verecūdat̉. ſicut patet in Nōe. Sic ꝙͣcito cōmittit hō peccatum mortale. diſcooꝑit eū dyabolus oībus bonis. In cuius figura Luc̄. x. hoīeꝫ de ſcendentē ab hierl̓m. latrones ſpoliaue rūt. Itē dormiendo hō nō ſatiat̉. ſicut dr̄ Eſa. xxix. Sicut ſomniat eſuriēs ⁊cͣ. Sic nō ſatiat̉ nec auarꝰ nec luxurioſus Hi em̄ ſunt ẜm ſalomonē due filie ſan guīſuge. que ſemꝑ dicūt affer affer. Un̄ dicit Hiero. ꝙ voluptas ſemꝑ fame pa titur. In ſignū huiꝰ in Lu. xv. filius ꝓ

De.ſ. Dn̄ico.
digus poſtꝙͣ ꝯſumpſerat oīa. cū. mere tricibꝰ cepit egere. Item dormiēdo la borans nihil lucrat. Nam ſiue ſcribat hō in ſomnis ſiue aliud faciat nihil lu crat̉. ſic in peccato mortali exiſtens ni hil lucrat̉ ꝙͣtū ad vitā eterna. Dona eī iniquoꝝ nō ꝓbat dn̄s. ſicut dr̄ Ecc̄. xxx iij. Un̄ apl̓s attendēs tam nociuū pec catū monet diſcipulū ad cauēdū dice̓s Tu vero vigila. Qd̓ vtiqꝫ fecit ⁊ beat dn̄icus. At em̄ caueret peccatū triplici vigilia quā aſſignat dn̄s in Luc̄. xij. di cens. ⁊ ſi venerit in ſecunda vigilia. ⁊ ſi in tercia vigilia venerit ⁊cͣ. vigilauit. Prima vigilia eſt cuſtodia puericie. q̄ durat circa viginti vnū annū. Secūda vigilia eſt cuſtodia iuuentutis. que du rat circaᵉ quadrageſimū annū. Tercia vigilia eſt que durat deinceps. Et be a ti ſunt qͥ vigilant ſaltē in ſenectute. Be atiores qͥ in iuuentute. Sed beatiſſimi qͥ ab adoleſcentia. Quid gͦ de illis qui nuꝙͣ vigilauerūt. mali in puericia. peio res in iuuentute. ſꝫ peſſimi in ſenectute. qͥ qͣſi iumenta cōputruerunt in fecibus ſuis. Talibꝰ pōt dicere dn̄s illd̓ Mar. xiiij. Symon dormis non potuiſti vna hora vigilare. Sꝫ btūs dn̄icus om̄i ho ra vigilauit incipiendo in puericia. ꝓfi ciendo in iuuentute. ſꝫ ꝑficiendo in ſene ctute. Credit̉ em̄ nunꝙͣ mortaliter pec caſſe. ſicut teſtant̉. xij. ſui cōf. Nec mirū Adhuc em̄ ſub nutricis diligentia con ſtitutus ſuꝑ nuda terrā dormiens. car nis delicias abhorrebat. Unde ⁊ florē pudicicie ſicut deſiderauit conſeruauit. In ſignū huius corpus eius in tranſla tiōe redolebat ſuꝑ oīa aromatha. Hoc em̄ priuilegiū dr̄ eſſe ſolius vginitatis. Bene gͦ ſemꝑ vigilauit qͥ mortale pec catum ſemꝑ cauit. G ¶ Nec ſolum hoc ſꝫ etiā laborauit cū ꝓficientenbus bona oꝑa multiplicando. ꝓ quo dicit apl̓us. In oībus labora. Et bn̄ appo nit̉ in om̄ībus. vt oſtendat̉ etiā bęatus dn̄icus in om̄i ſtatu ſuo meritorie labo raſſe. Laborauit ſiquidem in ſtatu ſco laſtico in ſtudio lectionis. Unde legit̉
ꝙ omiſſis friuolis ſalubrioribꝰ ſtudijs intēdebat. Item laborauit in ſtatu mo naſtico in ſtudio religionis. Unde fa ctus om̄ibus tunc religionis ſpeculum ab ipſis in ſuꝑiorem eſt cōſtitutus. Fle. bat em̄ tunc ſicut legitur vberrime non ſolū ꝓ ſe ſed etiam ꝓ peccatoribus mi ſeris ⁊ afflicus. De tali labore dicit psͣ. Laboraui in gemitu meo lauabo ꝑ ſin gulas noctes lectū meū. lachrymis me is ſtratū meū rigabo. ¶ Item laborauit in ſtatu apoſtolico in ſtudio p̄dicatiōis illud apl̓i implens. Inſta oportune im portune argue obſecra increpa O ꝙͣtū laborauit oībus generaliter inſtanter p̄dicando. rebelles hereticos audacter arguendo. ſicut pꝫ tꝑe diſputatiōis. qn̄ ⁊ libellus ꝯſcriptꝰ fuit. reuertentes pec catores leniter obſecrando. ſicut patꝫ in hoſpite heretico quē blande alloquen do ꝯuertit. H¶ Fecit etiā opus euā geliſte cum ꝑfectis. qn̄ relictis tꝑalibus officiū p̄dicatoris eſt executus. Inueni tur aut triplex opus ſiue officiū euāge liſte. vicꝫ annūciare verbū. de quo psͣ. On̄s dabit verbū euā gelizantibus vir tute multa. Hoc opus fecit dn̄icus ſol licite ſicut iam ſuꝑ tactū eſt. Item opus eſt euāgeliſte monſtrare exemplū. Un̄ Eſa.xl. Suꝑ montē excelſum aſcende tu qͥ euangelizas ſyon.i. ſuꝑ eminentia vite. Hoc opus lꝫ btūs dn̄icus ſemꝑ fe cerit. tn̄ magis ꝓ loco ⁊ tēꝑe. ſicut tunc qn̄ occaſione hereticorū qui hypocriſi ſua multos corrupebant. tota q̄drage ſima in pane ⁊ aqua ieiunauit. ſuꝑ nu dam tabulā iacendo. Item opus euan geliſte eſt impetrare gr̄e bn̄ficiū. Ande Naū. ij. Quā pulcre ſunt pedes euāge lizantis pacc̓..i. annūciantis aliqd̓ im petratū bn̄ficium. Hoc opus fecit btus dn̄icus qn̄ nouē mulieribus ab hereti cis deceptis ipſis pn̄tibus or̄one facta impetrauit ꝙ dyabolus qͥ ipſas deci piebat in turpis catti ſpecie ipſis appa ruit. ⁊ poſt hoc ꝯuerſe ſunt. ¶ De eodem. Sermo. CCLII.

De.ſ. Dn̄ico.
On pōt ciuitas Labſcondi ſuꝑ montē poſita. In his v̓bis dn̄i tria ad cōmendatiōeꝫ beati dn̄ici pn̄t notari. vicꝫ vie meritū. Patrie p̄miū. Et vtriuſqꝫ ſignū. Meri tu in ciuitatis cōꝑatione. cū dicit. Non poteſt ciuitas. Premiū v̓o in ipſius col locatiōe. ibi. ſuꝑͣ montē poſita. Mons em̄ iſte eſt celeſtis patria. Sꝫ vtriuſqꝫ ſi gnū.ſ. ⁊ meriti ⁊ p̄mij. ex miraculoꝝ pa tefactione. qd̓ innuit cū dicit. nō pōt ab ſcondi. Miracula em̄ pate fecerūt ⁊ me ritū eius ⁊ p̄miū. Bene aūt btūs dn̄i. cus ꝯparat̉ ciuitati ꝙͣtum ad meritum Et em̄ ciuitatem ꝯſiderare tripliciter.ſ. qꝛ ẜm affectū quo ſtringit̉. ẜm ſtatuta ſiue vſum quo regitur. ⁊ ẜm victu quo aliter. Siquidē tunc laudabilis eſt ci uitas qn̄ eſt vnanimis in affectu. ꝓ quo ciuitas dr̄ quaſi ciuiū vnitas. Item or dinata in vſu ⁊ copioſa in victu. Sic beatus dn̄icus dr̄ ciuitas. quaſi ciuiū.i. affectuū vnitas. Sciebat em̄ ꝙ om̄e re gnū in ſe diuiſum deſolabit̉. ſed vnitū ſtabit ꝓ quo ⁊ ipſe oīa tꝑalia ⁊ carna lia reiecit. vt ſue affectiones nō alias ꝙͣ in deū dirigerent̉. effectus de illis ſctīs ciuibus vnus de quibus dr̄ in Act̉. iiij. Erat illis cor vnū ⁊ anīa vna. ⁊ hoc in deo. nō in alio. Quod eſt cōtra illos qͥ ſe credunt ſimul ⁊ ſemel duobus dn̄is deſeruire. ſcꝫ deo ⁊ mundo. quales fue rūt in qͣrto. Re xvij. euthe ī qͥ deū cole bant ⁊ nihilominus ydolis ſeruiebant Talibus dicit helyas. iij. Re. xviij. Uſqꝫ quo claudicatis in duas ꝑtes. ſi dn̄s eſt deus ſequimini illum. Si deus eſt baal ſequimini illū. Unde beatus dn̄icus be ne dr̄ ciuitas quaſi ciuiū.i. affectuū vni tas. qꝛ affectus ſui noͣ fuerūt diuiſi. ſed vnanimiter que ſurſum ſunt ſapiebant no que ſuꝑ terram. ¶ Item tanꝙͣ lauda bilis ciuitas vſu ſiue ſtatutis regebat̉. ẜm tres vires anime. Primū fuit ſtatu tu ꝯtinentie. quo ꝯcupiſcibilis regebat̉ ne noxia ꝯcupiſceret. Sciebat em̄ ꝙ ca ro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄. ⁊ ideo ipſaꝫ
ꝑ ſtatutū continentie refrenauit. In ſi gnū huius virginitatē ſua vſqꝫ ad finē vite ſue ꝯſeruauit. Secundū ſtatutū fu it patiētie quo regebat̉ iraſcibilis ne ar dua vel difficilia perpeti pertimeſceret Sciebat em̄ ꝙ ſpūs ꝓmptus eſt. caro aut infirma ad patiendū. ⁊ ideo ipſam ꝑ ſtatutū patientie roborauit. In ſignū huiꝰ patientie cū heretici ab ipſo reqͥre rent qͥd faceret ſi ipſum raperent. rn̄dit Rogarē inquit vos vt nō vno impetu me occideretis. ſꝫ ſucceſſiue mēbratim diſcerperetis. ⁊ tandē truncū in ſuo ſan guine volūtari relinq̄retis. Qd̓ fecit ſā ctus dei vt plus paſſionis ſuſtineret. Terciū ſtatutū fuit prudentie quo rege bat̉ rōnalis. vt ſcꝫ diſcrete ⁊ rōnabilit̓ oīa diſponeret. Prudentia em̄ reꝝ exi tus metit̉. cuncta tuet̉. Unde legitur de ipſo ꝙ tantā ẜuabat ꝯſtantiā mētis in his q̄ ẜm deū rōnabil̓r fieri decreuiſſet vt vix aut nūꝙͣ ſemel enunciatū cū digͣ deliberatiōe ẜmonē acqͥeſceret īmuta re. Hoc ſtatutū multis eſſet neceſſariuꝫ qͥ oꝑa ſua ſūt quotidie diſſipantes. ſil̓es puerꝭ qͥ vno die edificat. ⁊ alio deſtruūt ⁊ hͦ qꝛ rō ipſoꝝ prudentia nō regit̉. It̄ btūs dn̄icus tāꝙ laudabilis ciuitas ha buit ſpūaleꝫ victū quo alebat̉. Nutrie bat̉ em̄ cibo in ſcripturis. De cibo illo Math. iiij. Non in ſolo pane viuit ho ſꝫ in oī vbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. In ſi gnū huiꝰ matheū euāgeliſtā deferebat circa ſe vt ab ipſiꝰ ꝯtēperaneo audiui. Itē refocillabat̉ poculo in lachrymis. De quo psͣ. Poculū meū cū fletu miſ. Un̄ legit̉ de eo ꝙ de ſuis oculis qͣſi q̄n dā fontē fecerat lachrymaꝝ Spālē em̄ d̓s dederat ei gr̄aꝫ flendi ꝓ pctōribꝰ et ꝓ alijs. ⁊ maxime in miſſaꝝ celebratio nibus. Sic gͦ bene cuꝫ ciuitati comꝑat̉ meritū ipſiꝰ in ꝯꝑatiōe exprimit̉. Sꝫ p̄miū eius in collocatiōe on̄dit̉. c dicit̉. ſuꝑ montē poſita. Mons em̄ vt dixi eſt celeſtis patria. De quo monte dicit̉ Exo. xv. Introduces eos ⁊ plan tabis in monte hereditatis tue firmiſſi mo habitaculo tuo qd̓ oꝑatus es dn̄e. B iiij

De.ſ. Dn̄ico.
Et psͣ. Quis aſcendet in montem dn̄i. Dicit̉ autē celeſtis pr̄ia mons. Primo qꝛ tanꝙͣ de monte longius ⁊ liberiꝰ in de ꝓſpicit̉. Qihil em̄ eſt qd̓ nō videant qͥ videntē oīa vident. ſicut dicit Greg. Itē ſcd̓o qꝛ tanꝙͣ in monte ſanius ibi viuit̉. Un̄ dr̄ Apoc̄. xxj. ꝙ nō erit locu tus neqꝫ clamor neqꝫ vllꝰ dolor. ⁊ mors nō erit ibi vltra. Tercio qꝛ illuc tanꝙͣ in montē difficilius aſcendit̉. Per multas em̄ tribulationes oportet nos intrare in regnū dei. ſicut dr̄ in Act̉. In hͦ mon te p̄parauit dn̄s electis ſuis eternū ꝯui uiū. De quo Eſa. xxv. Feciet dn̄s d̓s in mote hͦ oībus ppl̓is ſuis ꝯuiuiū ⁊cͣ. Et on̄dit illud ꝯuiuiū ꝑfectiſſimū eſſe. cum dicit. pinguiū. nō macroꝝ. nihil em̄ erit ibi macrū. q. imꝑfectum. Delicatiſſimū on̄dit. cū dicit. ꝯuiuiū medullatoꝝ. Ni hil em̄ delicatiꝰ in aīali ꝙͣ medulla. Itē on̄dit ſinceriſſimū in hoc ꝙ dic̄. vinde mie defecate.i. ſine oī malo. hic em̄ bibi tur vinū cū fecibus ſuis. Supͣ huc mo tem ciuitas.i. beatus dn̄icus hodierna die eſt poſitus. ⁊ montis conuiuiū ẜm ſuū meritū in p̄mio eſt aſſecutus. Meritū aūt ipſius ⁊ p̄mium patuit ex miraculoꝝ coruſcatōe. ꝓ quo dicit dn̄s hic. Non p̄t ciuitas.ſ. ꝙͣtū ad meritum ſuꝑͣ monte poſita. ꝙͣtū ad p̄miū. abſcō. di ꝙͣtū ad miraculoꝝ patefactionē. Un̄ cantat̉ ꝙ clamant xp̄i famulo ſūmi re gis magnalia. O quot miraculoꝝ ma gnalia xp̄i clementia ꝑ ip̄m eſt oꝑata. nō ſolū vbi ipſiꝰ corpus fuit tumulatu. ẜ etiā alias longe lateqꝫ ꝑ mundū ⁊ hic ꝙͣtum placꝫ loqui de miraculis ſiue de mortuis quos ſuſcitauit. ſiue de viuis quos curauit. Rogemus gͦ ip̄m vt ipſi us meritis q̄ magͣ deus ꝑ miracula on̄ dit. ad montem cōuiuij ꝑuenire valea mus. Qd̓ nobis p̄ſtare. De eodem. Sermo. CCLIII. Uaſi ſtella matu tina in medio nebule. ⁊ qͣi luna
plena in diebus ſuis lucet. ⁊ qͣſi ſol re fulgens. ſic ille effulſit in tēplo. Ecc̄. l. M ¶ In his v̓bis btūs dn̄icus celi lūi naribus ꝯꝑat̉. ⁊ merito. qꝛ in hac ꝑegri natione ſolo corꝑe ꝯſtitutus. cogitatio ne ⁊ auiditate in illa celeſti patria con uerſabat̉. Et bn̄ ꝯꝑat̉ lūinaribus ſeſe in luce excedentibus. Luna em̄ ſtellā ⁊ ſol lunā excedit in lūine. Sic beati dn̄i ci vita p̄ceſſit ſeſe. de bono in melius ex cedendo. Iuxͣ illud ꝓuer. iiij. Iuſtoꝝ ſe mita qͣſi lux ſplendens ꝓcedit. ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectu die. Sie dauid ꝓficiens ſꝑ ſe melior erat. Sic ⁊ btūs dn̄icus in tēplo eccl̓ie effulſit.ſ. in bono ꝓficiendo ẜm oēm ſtatū ſuū.ſ. ẜm ſtatu ſeculariū regulariū ⁊ p̄dicatoꝝ. Nam in ſtatu ſe culariū fuit qͣſi ſtella in medio nebule. In ſtatu regulariū fuit qͣſi luna plena in diebus ſuis. Sꝫ in ſtatu p̄dicatoꝝ fu it qͣſi ſol refulgens Męrito aut in ſta tu ſeculariū ſtelle cōꝑat̉ ꝓpter tria. vicꝫ ꝓpter v̓ginitatē. caritate. ⁊ hūilitatem. Nā ſtella ē incorruptibilis. Sic ⁊ bea tus dn̄icus fuit incorruptibilis. ꝙͣtum ad corꝑis integritatē. ſciebat em̄ ꝙ īcor ruptio ꝓximū facit deo. ſic̄ dr̄ Sap̄. v. Un̄ in Apo. dr̄ de v̓ginibus. Hi ſequū tur agnū quocūqꝫ ierit. ¶ Itē ſtella eſt ignpenature. Sic ⁊ beatus dn̄icus fuit ignee nature ꝑ charitatē. Hec eſt ignis de quo dicit dn̄s in Math̓. Ignem ve ni mittere in terraꝫ. ⁊ quid volo niſi vt ardeat. O ꝙͣtum arſit hoc igne beatus dn̄icus. In ſignum cuius cū adhuc eſſꝫ in ſcolis ⁊ pauperes videret fami op primi. venditis oībus libris ſuis. diſꝑ ſit dedit pauꝑibus. charitas em̄ xp̄i vr gebat eū ¶ Item ſtella cū ſit magna ꝑ. ua eſt in apparentia. Sic ⁊ btus dn̄icꝰ cū eſſet magnus virtute. tn̄ paruus vo luit apparere. ⁊ hͦ fuit hūilitatis. Scie bat em̄ ꝙ qͥ ceteras virtutes ſine huūili tate ꝯgregat quaſi qui puluerē in ven tū portat. Unde ꝙͣto maior erat hūili abat ſe om̄ibus. ſicut dicit̉ Ecc̄. xij. Sꝫ notandū ꝙ hec ſtella dicit̉ fuiſſe matu tina. ⁊ in medio nebule Matutina fuit

De ſco Laurentio.
qꝛ p̄dicta a mane iuuētutis ſue inchoa uit. ſciēs qꝛ bonū eſt viro cum portaue rit iugū ab adoleſcentia ſua. Fuit etiā in medio nebule.i. ī medio natōis pra ue ⁊ ꝑuerſe. qd̓ fuit cōmedabile ꝙ vnꝰ iuuēculus in medio ſeculariū ⁊ hereti coꝝ qͥ tūc ibi maxīe abūdabāt qͣſi ſtel la fulgebat. Dicunt̉ aut heretici nebu la ꝓpter obſcuritateꝫ ꝙͣtum ad intelle ctū. Obſcuratū eſt em̄ inſipiēs cor eo rū dicētes ſe ſapientes ſtulti facti ſunt Itē hi ſunt fontes ſine aqͣ ⁊ nebule tur binibus exagitate. ſicut dicit Petrꝰ. ij. Pe. ij. Iteꝫ ſeculi ſectatores dicunt̉ ne bule ꝓpter tꝑaliū qͥbꝰ innitunt̉ facileꝫ velut nebule reſolutionē. Un̄ Sap̄. ij. Trāſiet vitā veſtra qͣſi veſtigiū nubis ⁊ ſicut nebule diſſoluet̉. In medio huiꝰ nebule fulſit btus dn̄icꝰ qͣſi ſtella matu tina. vt ⁊ illoꝝ obſcuritatē illumīaret. ⁊iſtoꝝ inſtabilitatē in potioribꝰ ſolida ret. N Scd̓o ꝯꝑat lune ꝙͣtū ad ſta tū regulariuꝫ. Sicut em̄ claritas ſtelle differt a claritate lune. ſic ſtatus ſecula riū a ſtatu religioſoꝝ. Nota gͦ ꝙ luna plena hꝫ lucis pulcritudinē ꝙͣtū ad vo tū caſtitatis. In forma rotunditatē ꝙͣ tu ad votū obediētie ⁊ hūilitatis. In ſitu eleuationē a terra quo ad votum volūtarie pauꝑtatis. ¶ Quatū ad pri mū religio d̓r pulcra vt luna. Licet em̄ apud aliquos caſtitas īueniat̉ in ſecl̓o ꝑfectior tn̄ ꝓpt̓ votū īuenit̉ in clauſtro Hec eſt em̄ generatio de qua Sap̄. iiij. O ꝙͣpulcra ē caſta generatio. Pulcra eem pulcritudīe corꝑali. ſꝫ caſta eſt cu claritate ſpūali. ¶ Item luna plena hꝫ rotuditate ſine interruptiōe. ī quo obe diētie ꝓmptitudo deſignat̉. Corpꝰ em̄ rotundū ⁊ ẜm omnē ſui ꝑtē mouet̉. in quo notat̉ obediētie vniuerſalitas mo dico in pulſu mouet̉. in quo notat̉ faci litas. velocit̉ currit. ī quo notat̉ obedi entie velocitas. Iſtas tres obedientie circūſtātias docuit btā v̓go mīſtros nu ptiaꝝ ī chana galilee. cū dixit. Qd̓cūqꝫ vobis dixerit facite. In hͦ ꝙ dic̄. qd̓ cu qꝫ notat̉ obediētie vniuerſalitas. In hͦ
ꝙ dicit. dixerit. nō p̄ceꝑit notat̉ obedic̄ tie facilitas. In hͦ ꝙ dicit. facite. et ipſi ſtatim feciſſe legunt̉. notat̉ obedientie velocitas. psͣ. In auditu aurꝭ obediuit mihi. ¶ Itē luna hꝫ in ſitu eleuatione ſic ⁊ religioſus in alto dꝫ ſituari ꝑ ter renoꝝ ſuppeditationē. psͣ. Oīa ſubie ciſti ſub pe. ⁊cͣ. Itē ꝑ terrenorū deteſta tionē. ſic paulꝰ phi. iij. oīa arbitratꝰ eſt tanꝙͣ ſtercora. Itē ꝑ terrenorū obliuio nē. psͣ. Obliuiſcere ppl̓m tuū ⁊ do. pa. t. Propt̓ tria gͦ ſupͣdicta q̄ btus dn̄icus tenuit in ſtatu canonicoꝝ regulariū lu ne plene ꝯparat̉. O Et qꝛ ſcriptu eſt ī Apo. qͥ ſanctꝰ ē ſanctificet̉ adhuc Beatꝰ dn̄icꝰ de hͦ ſtatu trāſiuit ad ſta tu p̄dicatoruꝫ quē inſtituit. ẜm quē ſta tū ſoli fulgenti ꝯꝑat̉. ⁊ hͦ ꝓpter tria. ſol em̄ nō ſolū inferiora. ſꝫ etiā ſuꝑiora.i. ſtellas ⁊ lunā illuminat. Itē fol ē fons caloris ⁊ cā generatiōis. Sic ordo p̄ dicatoꝝ. cuiꝰ caput beatꝰ dn̄icus extitit nō ſolū inferiora.i. ſimplices. ſed etiaꝫ ſtellas.i. clericos et p̄latos. ⁊ lunā.i. re ligioſos illuminat. ꝙͣtū ad intellectuꝫ ⁊ calore verbi dei accēdit. ꝙͣtū ad affe ctū. ⁊ generat ꝙͣtū ad aīaꝝ fructū. de qͣ generatione apoſto. In chriſto inqͥt ꝑ euangeliū ego vos genui. Hūc ordine plātando. multos qͥdem. ſed ml̓to plu res genuit ip̄m ordinē ꝑ orbem fru ctu animaꝝ diſꝑgendo. ¶ De ſancto Laurentio. Sermo. CCLIIII. Iſꝑſit dedit pau peribus iuſticia eius manet in ſeculum ſeculi. P In his v̓bis epiſtole ⁊ pſalmiſte duo ad ꝯmē dationē laurentij ponunt̉. vicꝫ laudabi lis elemoſine largitio. quā fecit ī ſtatu vie. cū dicit. Diſꝑſit dedit pauꝑibꝰ. Et eterna ꝓ ipſa retributio quā aſſecutꝰ eſt in ſtatu prie cū dic̄. Iuſticia eiꝰ manet in ſeculū ſeculi. Laudabilē aut dico elemoſinā ꝓpter tria.ſ. qꝛ diſcreta. de uota. ⁊ debita. Diſcreta.i. diſcrete fa

De ſctō Laurentio.
cta. qꝛ diſꝑſit.i. diuerſis ſparſit. nō em̄ vni oīa dedit. Un̄ in Lu. zacheꝰ dimi diū bonoꝝ ſuoꝝ nō vni dedit ſꝫ pauꝑi bus.ſ. pluribꝰ. Sciebat em̄ ꝙ gn̓a ꝯge ſta in vnū locū ſuffocant̉. ſꝫ ſparſa fru ctificāt. ſic ſi vnus de elemo ſina ditare tur. forte nomē dn̄i ſatiatꝰ euomeret. ꝓ quoˡ ⁊ dn̄s cū dixiſſet adoleſcēti. Uade vēde oīa q̄ habes. nō dixit. da vni. ſꝫ da pauꝑibus.ſ. pluribus. ¶ Itē fuit deuo ta elemoſina. qd̓ notat̉ cū dic̄. dedit. nō aliū dare fecit. Signū em̄ maioris de uotionis eſt qn̄ qͥs ꝑ ſeip̄m nō ꝑ aliuꝫ dat. exēplo chriſti ⁊ alioꝝ ſcoꝝ ꝑſona liter miſtrantiū in medio ſubditoꝝ. O q̄ntē hūilitatis fuit ꝙ chriſtꝰ caput oīm creat̉aꝝ ꝑſonal̓r pedes lauit ſubditoꝝ Hoc em̄ angelis p̄ciꝑe potuit. Sꝫ exē plū inqͥt reliqͥ vobis vt ⁊ vos ita facia tis. Hoc exēplo comes qͥdam theobal dus noīe. cū ſotulares ꝓpria manu vn xiſſet dedit pauꝑibꝰ ea de cā vt in eo la crime ꝯpunctiōis ⁊ maior deuotio ac creſceret. ⁊ pauꝑes ꝓ ipſo affectuoſius orarēt. Modice deuotōnis vident̉ eſſe illi hoīes. qͥ nō dico tꝑe ſanitatis ſꝫ etiā tꝑe infirmitatis. nihil ꝑſonalit̓ elemo ſi ne volūt facere. ſꝫ alijs.ſ. filijs vel vxori bus ſtudēt ꝯmittere. vt nō tꝑe vite ſue. ſed poſt mortē qn̄ iā nō ſua ſūt ſꝫ alioꝝ debeāt dare. Hoc non fecit beatus lau rētiꝰ qͥ elemo ſine bn̄ficia ꝙͣdiu ſua erāt ſ. an̄ morteꝫ. p̄miſit in celū. ꝑſonalit̓ ea dando. īplens illud qd̓ dixit dn̄s. Faci te vobis amicos d̓ māmona iniqͥtatis ſ. ꝑſonalit̓ ꝙͣdiu viuitis vt recipiāt vos in et̓na tabernacula.ſ. poſt hac vitam. Q ¶ Itē fuit elemo ſina debita. qꝛ.ſ. eis dedit qͥbus dare debuit.ſ. pauꝑibꝰ Dedit gͦ pauꝑibꝰ nō diuitibꝰ. qꝛ dic̄ ꝓ ſper. Quibꝰ ſua ſufficiūt nō debet ero gari. qꝛ dare habētibꝰ nihil aliud eſt ꝙͣ ꝑdere. qꝛ tūc ſemē clemoſine in ſpinis iacet et ſuffocat̉ cū diuitibꝰ dat̉. Unde in catico btē virginis d̓r. eſuriētes īple uit bonis et diuites dimiſit inanes. Et Helyzeus vaſa vacua implebat oleo. Zuc aut vaſa plena implent̉. ferētes
potius habētibus ꝙͣ indigentibus. qꝛ eſt addere ligna ſiluis. ⁊ aqͥs mari. Co tra qd̓ dicit Lu. xiiij. Cū facis prandiū noli vocare amicos neqꝫ diuites. ſꝫ vo ca pauꝑes ⁊ debiles claudos ⁊ cecos. ⁊cͣ. ¶ Itē debita fuit elemoſina. qꝛ de dit pauꝑibꝰ nō hiſtrionibꝰ. Un̄ Eccl̓. xij. Bn̄tac iuſto ⁊ ne receperis peccato re. Nō em̄ nutuiendi ſunt hiſtriones ⁊ deſides. cū eſuriat chriſti pauꝑes Und̓ dicit Augꝰ. Nō minus eſt turpibꝰ da re ꝙͣ ob turpia. Itē Hiero. Paria ſūt hiſtrionibus dare ⁊ demonibꝰ īmola re. ſi qꝛ hiſtriones ſunt dederis. non qꝛ hoīes. Uere talis elemo ſina ē laudabi lis. eſt em̄ ros celeſtis extinguēs pecca ti caminu. qꝛ ſicut aqua extinguit ignē ita elemoſina extinguit pctm̄. Labora gͦ hō exēplo beati laurētij ꝓuocatꝰ. vt talē elemo ſinā facias ſuꝑ oīa accepta bilē. Quia ſi ieiunas in hoc a diabolo nō differs qͥ nunꝙͣ ꝯmedit. Si vigilas in hͦ ab ipſo nō diſcrepas qꝛ nūꝙͣ dor mit. Si ꝯtinēs es ille nunꝙͣ cognouit aliquā. Si ſiletiū tenes ille v̓bis nō de fluit. In hoc ſolo ſuꝑas ſi elemoſinā pauperi das. Pro quo em̄ laudabunt̉ iuſti in iudicio a chriſto. nunqͥd qꝛ cōti nentes fuerūt. no. nunqͥd qꝛ vigilijs in tenderūt. nō. ſꝫ qꝛ elemoſinā dederunt Un̄ dicet. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mā ducare. ⁊cͣ. Tantū diligit deus elemoſi na. ꝙ nō vult ꝙ aliqͥs aliqͣ pauꝑtate ex cuſet ab illa. Un̄ ſi pecunia nō habes da panis fruſtū. et ſi illud nō vales da qd̓ ipſe dn̄s docuit. calicem aq̄ frigide. Et dignū eſt pōderatōe. ꝙ dicit calicē nō tina. non vrna. ne aliqͥs ſe excuſaret ꝓpter corꝑis debilitatē. Itē dicit aque nō vini. Itē dicit aque frigide nō cali de. ne aliquis ſe excuſet. vl̓ ꝓpter ſigno R rū penuria. vel alia pauꝑtatem ¶ Digne aūt facientibꝰ elemoſinā ſubdi tur eterna retributio. cū d̓r. Iuſticia eiꝰ manet in ſeculū ſeculi.i. iuſta merces q̄ nō trāſit ſꝫ manet in ſeculū ſeculi. Ibi em̄ ſicut iā btō laurētio. ſic ⁊ oībus di gn̓e clemoſinā facientibꝰ dabūt mēſu

De ſctō Laurentio.
ram bonā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluentē. qꝛ illa retributio exuꝑat omnē ſenſum Ad quā nos ꝑducat. Qui ⁊cͣ. ¶ De eodem. Sermo. CCLV. I quis mihi mi niſtrauerit honorificabit eum pr̄ meus qͥ in celis ē. Ioh. xij. S Quia dn̄s nouerat ꝙ talibus dn̄is libenter hoīes deſeruiūt a qͥbꝰ ma gna ſperāt. ideo vt ad ſuū ſeruiciū ma gis alliciat. magnū p̄miū ꝓ ſeruitio in ſinuat dicens. Si qͥs mihi mīſtrauerit honori. eū pa. ⁊cͣ. In quibꝰ verbis duo tangunt̉. vicꝫ miniſtratio. cū dicit. Si quis mīſtrauerit. In miniſterio recta intētio. cū dicit. mihi. Et ꝓ miniſterio excellēs remuneratio. cū dicit. Honori ficabit eū pater meus qͥ eſt in celis. ¶ Primo gͦ tangit miniſtrationē dicens Si qͥs miniſtrauerit. Hāc em̄ oībus fi delibus ſuis ꝯmiſit explendam dicēs. Lu. xxij. Qui voluerit inter vos maior eſſe ſit tanꝙͣ mīſtrator. Miniſtrauerūt gomnes ſancti chriſto ⁊ p̄cipue marti res in tribus q̄ ab ipſo in feudū recepe rūt.ſ. in rebꝰ ꝑ elemoſinā. in corꝑe ꝑ ſuf ferentiā. in aīa ꝑ amoris feruore. Hec ſunt tria munera magoꝝ. auꝝ. thus ⁊ mirra. In auro elemo ſina. in thure fer uor deuotiōis. et in mirra mortificatio carnis. In his tribꝰ btūs laurētiꝰ po tiſſime inuenit̉ miniſtraſſe. qꝛ rex expo ſuit in elemo ſinis. Un̄ de ip̄o ꝓprie cā tat̉ ⁊ legit̉. Diſꝑſit dedit pauꝑibꝰ. Cor pus dedit tormētis. iuxta illd̓ Iob. ix. Terra data ē in manꝰ īpij. terra.i. cor pus bti laurētij qd̓ det̓ra erat data ē in manꝰ impij.ſ. decij ceſaris. qͥ ad tantaꝫ impietatē deuenit ꝙ ip̄m corpꝰ aſſari p̄ cepit. Sꝫ aīam dedit ſpūalibꝰ ſeruicijs ſicut deuotōi ⁊ amori. iuxta illud apl̓i Cui ſeruio in ſpū meo. ¶ In primo. id eſt in rebus ſeruiuit hilariter ſciens illud apl̓i. quod hodie legit̉ in epl̓a ꝙ
hylarem datorē diligit deus. Certꝰ per elemoſinas in paupereͣ deo miniſtrare Un̄ in Math. xxv. Quod vni ex mini mis meis feciſtis mihi feciſtis. Unde et btūs martinus pauꝑem pallio quo veſtiuerat. chriſtū in celo veſtitū cōſpe xit. ¶ Scd̓m v̓o.i. corpus mīſtrauit tor mentis prompte et libēter dicēs cū psͣ. Qm̄ in flagella paratꝰ ſum. An̄ ⁊ btō Sixto eo ꝙ ſibi a penis ꝑcere videba tur dixit. Quid in me diſplicuit pater nitati ſue. nūquid degenerẻ me ꝓbaſti certe exꝑire vtrū idoneū miniſtꝝ elege ris cui cōmiſiſti dominici ſanguinis di ſpenſationē. Miniſtrauit aut corpus ꝓmpte et libēter. certus ꝙ nec capillus capitis ſui ꝓ chriſto poſitus ꝑiret. exē plo tercij fratris in. ij. Mach. vij. Qui linguā poſtulatꝰ cito ꝓtulit. ⁊ manꝰ cō ſtanter extendit. ⁊ cū fiducia ait. Ece lo iſta poſſideo. ſꝫ ꝓpter dei leges nunc hecipſa deſpicio. qm̄ me ea ab ipſo re cepturū ſpero. Sic ⁊ btūs laurētius in ſultās ad deciū dicebat. Aſſatū eſt iam verſa ⁊ māduca. ¶ Sꝫ aīam mīſtrauit ſpūalibus officijs feruēter. ſcꝫ amori et deuotioni. Uere fortis fuit vt mors di lectio in ipſo q̄ ip̄m a tantis penis nō retraxit. Imo ſicut dicit Augꝰ. Mate teriales flāmas nō curauit. qꝛ interior feruor.ſ. amoris. exteriorē ſuꝑauit. Iō aūt ſeruiuit in amore feruēter. ſciebat em̄ ꝙ hoc miniſteriū maxime q̄rit dn̄s Bonū qͥdē eſt primū.ſ. in rebꝰ. Scd̓m tn̄.ſ. corporis melius. Sed terciū.ſ. aīe quod ē in amore eſt optimū. Imo pri ma duo nil valent ſine tercio. ſicut oſtē dit apl̓s. Si inqͥt oēs facultates meas in vſus pauꝑum dedero. ⁊ corpꝰ meuꝫ tradidero ita vt ardeā. ecce vtrunqꝫ po ſuit. et poſt addit. caritatē aūt nō habe am nil mihi ꝓdeſt. Sic ergo beatꝰ lau rentius expleuit miniſteriuꝫ. qd̓ tangit dn̄s cū dicit. Si qͥs mīſtra. L¶ Sꝫ qꝛ in p̄miſſis tribꝰ.ſ. rebꝰ. corꝑe. ⁊ anīa alijs dn̄is ſolēt qͥdam deſeruire pluſꝙͣ deo. ideo in miniſterio adiungit rectaꝫ intentionem. cum dicit. mihi. Quidam

De aſſump. ma. vir.
enim miniſtrāt diabolo. vt peccatores. De qͥbꝰ Coꝝ. xj. Miſtri eiꝰ traſfigurāt ſe in angelū lucis. Quidā hoī. vt mer x. Rex qͥ libēter audit cenarij. ꝓuer. xx verba mēdacij oēs miſtros hꝫ īpios. Quidā deo. ſicut iuſti. De qͥbꝰ hīc. Si qͥs mihi mīſtrauerit ⁊cͣ. ¶ Primuꝫ mi niſteriū eſt vituꝑabile. qꝛ ſeruit̉ tā vili tā crudeli. ⁊ ꝓ mercede tā miſerabili.ſ. pena gehēnali. vbi ipſi qͥbus ſeruiunt erūt tortores eoꝝ ꝑpetui. ¶ Scd̓m mi niſteriū ē tolerabile. dumo in malis nō ſeruiat̉. Un̄ pe. in can̄. p̄cipit ẜuis dn̄i fideliter obedire. dumo ꝯtra deceꝫ p̄ce pta ſuꝑioris dn̄i nō faciat. ſꝫ heu multi hodie de pctīs ſuis ſe excuſāt ꝓpt̓ prece pta dn̄oꝝ ſuoꝝ. cū tn̄ in Act̉. iij. ſcriptu ſit. ꝙ magis oportꝫ deo obedire ꝙͣ ho minibꝰ. Hoc tn̄ ſeruitiū nō eſt multuꝫ appetendū. qꝛ ſeruit̉ mortali. psͣ. Noli te confidere in principibꝰ neqꝫ in filijs hoīm in qͥbus non eſt ſalus. Itē ẜuit̉ vt frequentiꝰ ingrato. Si em̄ ſanu dili gut. infirmū ab ijciunt. Qd̓ ſignat̉ Re. xxx. Dixit amalechites. Oereliquit me dn̄s meꝰ qꝛ egrotare cepi. ¶ Terciū mi niſterium eſt laudabile. de quo hic. Si qͥs mihi mīſtrauerit. Eſt aūt laudabile ꝓpter excellētis pͥmij aſſecutionē. qd̓ in nuit dn̄s cū dicit. Honorificabit eū pr meꝰ q̄ in celis ē. U Honorificabit aut tripl̓r. vicꝫ ī morte ꝑ angeloꝝ mīſte rim Un̄ Lu. xvj. Factū eſt vt moreretur mēdicꝰ ⁊ portaret̉ ab angelis. Itē in iu dicio ꝑ ꝯmēdationem. Un̄ Mat. xxv. Eſuriūr ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Itē honorificabit pꝰ iudiciū ꝑ celeſtis regni collatiōem. qꝛ dicet. Uenite bn̄di cti p̄cipite regnū. Ad qd̓ nos ꝑdu. ¶ Itē de ſco laurētio reqͥre duos ẜmo nes ī die ſcī vincētij. ¶ Itē aliū ī die btī martini.ſ. Theſaurizate. ¶ Itē ī ſex age ſima. Exijt qͥ ſemīat ſemīare ſeme ſuū. De aſſumptiōe bte Marie virginis. Sermo. CCLVI. T ſic in ſio firma
ta ſum et in ciuitate ſanctificata ſimil̓r reqͥeui. et in hieruſalc ptās mea. Eccl̓. xxiiij. A In his v̓bis hodierne epl̓e btā ygo facit tria. Primo on̄dit ꝙͣlau dabilit̓ in pn̄ti eccl̓ia ſit ꝯuerſata. cū di cit. Et ſic in ſyō firmata ſum. Scd̓o ꝙͣ excellēter in triūphanti eccleſia. hodiē ſit locata. cū dicit. Et in ciuitate ſcīfica ta ſil̓r reqͥeui. Tercio ī ꝙͣmagna aucto ritate ſit ibidē priuilegiata. cū dic̄. Et in hierl̓m ptās mea. ¶ Uere laudabilē innuit cōuerſationē̉ ſe habuiſſe ī mili tāti eccleſia. cū dic̄. Et ſic in ſyō firma ta ſum. Syō em̄ interp̄tat̉ ſpecl̓a. et de ſigͣt pn̄teꝫ eccleſiā. qͣ dn̄m ſpeculat̉ licꝫ in nubilo. qꝛ ī fidei ſpecl̓o. fides em̄ ſpe culat̉ abſentiā. Und̓ j. Coꝝ. xiij. Uide mus nūc ꝑ ſpecl̓m ī enigmate. In hac ſyon innuit btā v̓go ſe laudabil̓r ꝯuer ſatā. cū dic̄. ſic firmata ſū. Per iſtud eī eiꝰ īnuit incōꝑabilē firmitatē. ⁊ nō dic̄ firma ſū. ſꝫ firmata. vt ſe on̄dat ſuā lau dabile ꝯuerſatiōeꝫ nō a ſe habuiſſe ſꝫ a ſpūſcō ſuꝑueniēte. Firmata aut ab ip̄o fuit dupicit̉. vicꝫ reſpectu mali.ſ. culpe. qd̓ ꝯmittere nō potuit. ⁊ reſpectu boni qd̓ amittere nō potuit. ⁊ in vtroqꝫ alijs B ¶ Uere firmata ē re incōꝑabilis. ſpectu male culpe incōꝑabilit̓. licet em̄ ꝑ ſcīficationē in vtero mr̄is ſic firmata fuerit ꝙ ampliꝰ mortaliter peccare nō potuit. ſic̄ alij in vtero ſctīficati. in filij tn̄ ꝯceptiōe qn̄ vtꝰ altiſſimi obūbrauit ei. ſic firmata fuit ꝙ ampliꝰ nec venia lit̓ peccare potuit. in quo ⁊ ſcīficatis in vtero ⁊ oībus alijs incōꝑabil̓ fuit. Un̄ Augꝰ. Si oēs ſancti ⁊ ſancte ꝯgrega ri poſſent ⁊ q̄reret̉ ab eis an pctm̄ ha berēt. quid rn̄derent niſi qd̓ iohannes ait. St dixerimꝰ ꝙ peccatū nō habem ipſos nos ſeducimꝰ. excepta maria vir gine. de qͣ ꝓpter honorē dn̄i nullā pror ſus cum de peccatis agit̉ volo haberi queſtionē. qͥn.ſ. ſine omni peccato poſt īcarnatione fuerit. C ¶ Itē firmata fuit reſpectu boni qd̓ amittere n̄ potu it. firmata eī fuit ī hūilitate. ī fidei plēi tudīe in patiētia. in pietate. ⁊ in vgini

De aſſump. ma. vir
tate. Et hec oīa incōꝑabiliter habuit. Fuit em̄ incōꝑabilis in huilitate ange us. in fidei plenitudīe apl̓is. in patien tia martiribꝰ. in pietate ꝯfeſſoribus. in virginitate v̓ginibꝰ. ¶ Uere incōꝑabi lis fuit in huilitate angelis. In angel̓ em̄ maxīe ꝯmēdat̉ huilitas. Lu. xj. per quā ſteterūt. cū alij ꝑ ſuꝑbia ceciderūt Un̄ ad Heb. jͣ. d̓r. ꝙ oēs ſūt ammīſtra torij ſpūs. qd̓ ſonat in hūilitatē. Sed beate marie incōꝑabilit̓ maior fuit hu militas. qꝛ plꝰ fuit deū hūiliare ⁊ incli nare. qd̓ fecit bta virgo. quā fuit ange lis ſub deo ꝑ huilitatē ſtare. Dicit eniꝫ btūs Bern̄. Licet v̓ginitate placuerit hūilitate cōcepit. Un̄ dicit ī Can̄. Cū eſſet rex in accubitu ſuo nardꝰ mea de dit odorē ſuauitatis. Nardus ſic̄ dicit gloſa eſt herba huilis deſignans hūili tatē bte virginis. Rex gͦ de quo dicit ē filius dei. qͥ eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū Accubitꝰ iſtius regis ē ſinꝰ dei patris Nardꝰ mea.i. humilitas. odoreꝫ dedit ſuauitatis. Et hoc patet. Quia reſpe xit dn̄s hūilitatē ancille ſue. vn̄ Bern̄. Bonꝰ odor humilitatis. de hac valle ploratiōis aſcēdēdo. ꝑfuſis circūquaqꝫ vicinis regionibꝰ. ip̄m qͣꝫ regiū accubi tu grata ſuauitatē reſꝑſit. ¶ Itē incō ꝑabilis fuit in fidei plenitudine apl̓is Nā cū ſol iuſticie factꝰ eſſet ſicut ſaccꝰ cilicinꝰ ꝑ paſſiōis acerbitatē. et duode cim ſtelle.ſ. apl̓i in corona mulieris.i. eccl̓ie poſite. obſcurate fuiſſent ꝑ īfide litatē. luxit tn̄ luna.i. beata v̓go ꝑ fidei plenitudinē. nā qꝛ firmata fuit. in ipſa apl̓is cadētibꝰ fidei plenitudo manſit tꝑe paſſionis ⁊ mortis vſqꝫ ad reſurre ctionē. ¶ Itē incōꝑabilis fuit in patiē tia martiribꝰ. Licet em̄ ipſi firmati fue rint in patiētia. in qͥbus fuit fortis vt mors dilcō. trāſcendit tn̄ ipſos bta vir go patiētie firmitate. Illi em̄ paſſi ſūt corꝑe. hec ī aīa. qd̓ ē gͣuiꝰ. Illi gladio alieno. hec filij gladio. Tuaipſius inqͥt ſymeō aīaꝫ ꝑtrāſibit gladiꝰ. O ꝙͣama rus fuit hic gladiꝰ qͥ de tot ⁊ tātis paſ ſionibꝰ fabricatꝰ fuerat. et ꝙͣamare btē
virginis animā ꝑtranſibit. ¶ Itē incō parabilis fuit in pietate cōfeſſoribus De illis em̄ d̓r. Cccl̓. xlviij. Hi ſunt vi ri miſericordie quorū pietātes noͣ defe cerūt. Sed de ipſa d̓r ꝙ eſt mr̄ miſcd̓ie. Necmiꝝ. Qui em̄ pomum tenuerit di midia die in manu reliq̄ ꝑte dieūodo rē ſeruabit. ꝗntum gͦ ipſam vtus pietatis affecit in qͣ noue menſibꝰ reqͥcuit. Hac pietate mota. deficiēte vino in nuptijs illud apud filiū ꝓcurabat. ¶ Itē incō ꝑabilis fuit in virginitate virginibus Ille em̄ ſunt virgines et infecunde. iſti us ÿginitatē fecunditas decorauit. vir ginitate firmata ⁊ inuiolata. qꝛ pꝰ ꝑtū virgo ꝑmaſit. Beata gͦ virgo qꝛ a ſpū habuit ꝙ malū nō cōmiſit ⁊ bonū qd̓ habuit non amiſit. ꝓpter hoc in eccle ſia militanti laudabiliter eſt cōuerſata ergo dicat. Et ſic in ſyon firmata ſum O Secūdo oſtēdit ꝙͣ excellēter ho die in triūphanti eccleſia ſit locata. cū ſubdit. Et ī ciuitate ſanctificata ſimili ter requieui. Triūphās em̄ eccleſia d̓r ciuitas propter voluntatū conformita tem. Ciuitas em̄ d̓r quaſi ciuiū vnitas Un̄ dn̄s in Ioh. xij. Pater volo vt ip ſi ſint vnū in nobis ſicut ⁊ nos vnum ſumus. Hec vnitas in triūphāti eccle ſia cōplet̉. Itē d̓r ſanctificata ꝓpter ip ſius puritatē. ſanctū em̄ idē eſt qd̓ mu dū. Un̄ Apoc̄ xxj. Nō intrabit in eam aliqͥd coinqͥnatū aut abominatiōeꝫ fa ciens. In hac ciuitate ſanctificata btā v̓go hodie reqͥeuit. Requieuit inquā a magno labore pauꝑtatis. In cuius ſi gnū Lu. ij. genuit in diuerſorio. ⁊ pan nis inuoluit. Sed hodie ſedit in reqͥe opulēta. yſa. xxxij. Itē reqͥeuit a multo dolore amaritudinis. Un̄ Luc̄. ij. dicit. Dolētes querebamus te. Sꝫ hodie ſe det in tabernaculis fiducie. Itē requie uit a clamore deſiderij ſiue affectionis Un̄ Act̉.j. Erāt ꝑſeuerātes in oratōe cū maria. Sed hodie cōſecuta eſt deſi deriū colliū eternoꝝ. Sed quō requie uit. Sil̓r inqͥt. Qd̓ ſil̓r refert̉ ad meritū qͣſi di. Sicut incōꝑabilis fui in merito

De aſſum. Ma. vir.
ſimiliter reqͥeui incōꝑabiliter in p̄mio In domo em̄ celeſti manſiones multe ſunt. ⁊ in oībꝰ bt̄a virgo requiē q̄ſiuit ſꝫ qꝛ īmerito exceſſit. nō ibi maͣſit. ſꝫ ſuꝑ oēs ī hered itate dn̄i morari elegit. Hec eſt heſter qͦ ingreſſa cūcta ꝑ ordine ho ſtia.ſ. māſionū vſqꝫ ad aſſueꝝ.i. regnan tꝭ̉ ꝑuenit. Hodie em̄ veniēti ad veꝝ ſa lomonē poſitꝰ ē thronus mr̄i regis cir ca ip̄m ſuꝑ oēm creaturā. ⁊ poſuit dya demā regni ſuꝑ caput eiꝰ. E Quātū aūt ſit ibidē in aucte priuilegiata oſtc̄ dit cū dic̄. Et ī hierl̓m ptās mea. ptās vtiqꝫ ad impetrandū. Un̄ ipſe verꝰ ſa lomo dic̄ ad ipſaꝫ. Pete mr̄ mea. neqꝫ fas ē vt auer. faci. me. Accedamꝰ gͦ cū fiducia ad reginā miſcd̓ie. vt reconcilie mur. ad regina gr̄e. vt iuſtificemur. ad reginā gl̓ie. vt beatificemur. Amen. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLVII. 77 vx Uaſi ceuius exat tata ſum ī lybano. A Be ata v̓go qꝛ hodie aſſumpta ē ad ſtatu patrie. on̄dit qͣlis fuerit in ſta tu vie ſub cedri ꝯꝑatiōe. Cōꝑat em̄ ſe cedro ꝓpt̓ ipſius cedri ꝓprietates. Primo qꝛ cedrus ſine v̓mibꝰ ē. et btā vgo fuit ſine verme ꝯſcīe mortalis pec cati. etiā ſine yme venialis pꝰ ꝯceptuꝫ. Un̄ Aug. Cū de peccatis agit̉ de btā virgine nullā volo fieri prorſus mētio ncͣ. Scd̓o qꝛ cedrus lybani fuit mat̓ia tēpli ſalomonis. ⁊ ipſa fuit mat̓ia cor poris chriſti. De quo Ioh. iij. Solui te tēplū. ¶ Tercio qꝛ ſꝑ viret. ſic ⁊ ipſa ꝑ vginitatis mūdiciā et ꝑ fidei virorē que nunꝙͣ amiſit. Apl̓is em̄ a fide ca dentibꝰ ipſa in fide ꝑſtitit. ⁊ in v̓ginita te inuiolata ꝑmāſit. ¶ Quarto qꝛ odo re ſuo fugat ſerpentes. ſic btā virgo fu gat demones ne noceant hoī q̄ntū yo lunt. Un̄ Iob. xxiiij. Subito cū appa ruerit aurora.ſ. dn̄a nr̄a. arbitrant.ſ. de mones vmbra mortis. Terribilis em̄
Un̄. j. Reg. iiij. Audierūt philiſtei.i. de mones ꝙ veniſſet deꝰ in caſtra.i. in cor pus ⁊ aīaꝫ yginis. et hͦ tꝑe incarnatōis dixerūt ve nobis nō fuit tāta exultatō ſ. angelis qn̄ dixerūt. gloria in exceſis deo. ab heri ⁊ nudiuſterciꝰ.i. tꝑe legis et ꝓphetaꝝ. ¶ Quinto d̓r cedrus quia magnas hꝫ radices. ſic bta virgo ex qͥ bus orta ē. ablaā et dauid. ſic̄ oſtendit̉ Mat. j. ¶ Sexto qꝛ libros a tineis ſer uat. ⁊ ipſa ſacrā ſcriptura ſeruat ne ab hereticis corrupat̉. Un̄ cūctas hereſes ſola interemiſti. ¶ Septimo qꝛ odori fera. ⁊ beata virgo odore hūilitatis to tā reſꝑſit eccleſiā. īmo vſqꝫ ad celū aſcē dens attraxit filiū dei in terrā. Un̄ ip̄a dicit in Can̄. j. Cū eſſet rex in accubitu ſuo nardus mea dedit odorc̉ ſuū. Ex pone vt in p̄cedenti ẜmone. ¶ Octauo cedrꝰ ē ſuꝑ oēs arbores alta ſic ⁊ ipſa eſt ſuꝑ oēs. ⁊ merito. qꝛ ſuꝑgreſſa ē vni uerſas. ⁊ ⁊ p̄mio qꝛ exaltata ē ſuꝑ cho ros angeloꝝ. ¶ Nono pes crucis d̓ ce dro fuit. ⁊ bta virgo ſꝑ fixa ⁊ firma pe dr crucis in paſſione filij aſtitit. Unde Io. xix. Stabat iuxta crucē maria mat̓ eiꝰ. Un̄ v. Materiēs tēpli. ſine v̓me. vi rens. fugathydros. Radix magna. li bros ſeruās. odor. alta crucis pes. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLVIII. Ntrauit ieſus in quoddā caſtellum ⁊cͣ. Lu. x. A ¶ Iuxta litere ſuꝑficie hoc euangeliū ꝯuenit marthe ⁊ marie ma gdalene. ſed iuxta occulte intelligētie ſignificationē ꝯuenit marie ygini. Et qꝛ oīs laus in fine canit̉. ideo hoc euā geliū in fine eius legit̉. vt oſtendat̉ ꝙͣ laudabilē ſtatū habuit a tꝑe ſue natiui tatis. vſqꝫ ad dic aſſumptiōis. Tāgunt̉ aut ſeptem in hoc euāgelio ſuū lauda bilē ſtatū exprimentia. Primuꝫ eſt dei an̄ incarnationē in ipſa ꝑ gratiā habi tatio. Scd̓m eſt dei ab ipſa in incarna tione in ventrē ſuſceptio. Terctum eſt

De aſſum. Ma. vir.
euangelij cōſeruatio. Quartū eſt circa curā filij ⁊ alioꝝ diligēs ammīſtratio Quintū eſt de paſſione filij ſui multa turbatio. Sextū eſt poſt reſurrectioneꝫ filij iugis ꝯtemplatio. Septimū eſt de oī ſtatu optime partis ⁊ inamiſſibilis electio. ¶ Primū ſcꝫ dei an̄ incarnatie nē in ipſa ꝑ gr̄am habitatio notat̉. cū d̓r. Intrauit ie ſus in quoddā caſtelluꝫ Caſtꝝ d̓r qual̓i caſtū. eoqꝫ olim talibꝰ locis mulieres nō intererāt. Un̄ in ca ſtelli noīe beate virginis caſtitas deſi gnat̉. ⁊ apponit̉ quoddaꝫ. vt oſtendat̉ beata virgo in ſua caſtitate ſingularis Tanta enim ipſius fuit puritas vt ſub deo maior cogitari nō poſſit. ſicut dicit Anſhelmus. Un̄ dicit bern̄. Que pu ritas vel etiā angelica illi puritati au deat cōꝑari. ꝓ quo ⁊ merito virgo vir ginū dicit̉. Quod ſingulare caſtellū in trauit ieſus quādo ipſam in vtero ma tris ſcꝫ anne ꝑ gr̄am ſanctificando in habitauit. De hac inhabitatione dicit̉ in Ioh xiiij. Ueniemus et māſionem apud eū faciemꝰ. Que v̓ba licꝫ cuilibet fideli cōueniāt. maxīe tn̄ beate virgini vt dicatur pluraliter. veniemus. qꝛ ip̄a etiā an̄ incarnationē fuit totius trinita tis nobile tricliniū. In ſignū hꝰ in an nūciatiōe angeli. pr dedit ei potētiā ne timeret. Lu. j. Ne timeas maria. Filius ſapientiā. vt prudēter angelo rn̄deret cū dicit. Quo fiet iſtud. Spūſſanctꝰ de dit beniuolentiā vt ſe ancillā ⁊ credu lā exhiberet. cū dixit. Ecce ancilla dn̄i. fiat ⁊cͣ. B ¶ Scd̓m ſcꝫ dei in incar natione in ventrē ab ipſa ſuſceptio no tat̉ ibi. Et mulier q̄dam mar. no. exce. il. in do. ſuā. Mulier d̓r virgo beata ꝓ pter ſexū ſicut ibi. Mulier ecce filiꝰ tu us. Sed quedam dicit̉ ꝓpter ſingula re priuilegiū. concepit em̄ ſine pudore portauit ſine labore ſed genuit ſine do lore. qd̓ qꝛ nulli alteri datū eſt mulieri ideo ipſa bn̄dicta in mulieribus ab an gelo dr Lu. j. Hec mulier ſingl̓aris ex cepit illū in domū ſuā.i. in vterum. De quo Lu. xj. Beatus venter qui te portauit. Excepit inquā in domū ſuā illuꝫ qui ea creauit. Unde in hodierna epi ſtola dicit. Qui creauit me reqͥeuit ī ta bernaculo meo. O quāta dignitas fu. it ex hoc beate virginis. qꝛ quem totus noͣ capit orbis in ſua ſe clauſit viſcera factus homo. Itē excepit illū qui crea ta ſanctificauit. Un̄ psͣ. Sanctificauit tabernaculū ſuum altiſſimis. O ꝙͣ ſub limis fuit huius virginis conſecratio. quam altiſſimus potifex qͦ eſt ſanctus ſctōꝝ dedicauit. Dc quo. j. Re. ij. Non eſt ſanctus vt eſt dominus. Item exce pit illum qui ſanctificatā hodie glori ficauit. Unde psͣ. Surge domine in re quiem tua tu et arca ſanctificatōis tue Hec eſt arca veri noe que poſt diluuiū p̄ſentis vite eleuata eſt ſuꝑ montes ar menie id eſt ſuper angelos celeſtis pa trie. ¶ Tercium ſcꝫ euangelij conſerua tio notat̉ ibi. Que etiam ſedens ſecus pedes dn̄i audiebat verbuꝫ illiꝰ. Uere audiebat in arca cordis conſeruando. Unde Lu. ij. Maria cōſeruabat om̄ia verba hec ꝯferens in corde ſuo. Om̄ia em̄ verba et facta dn̄i diligēter in arca cordis repoſuit. et poſtea ſcriptores. id eſt. euangeliſtas docuit. Nam matheꝰ qui primꝰ ſcripſit euangeliū multa ab ea didicit. ¶ Quartū ſcꝫ circa curaꝫ fi lij diligēs amminiſtratio notat̉. cū d̓r: Martha aūt ſatagebat circa. frequēs miniſteriū. gloſa. miniſtrās neceſſaria mortali carni qͣ indutus erat filius dei Ipſa em̄ fuit martha que actiuam vi tam deſignat. qꝛ oīa pietatis oꝑa que ſolent alijs pauꝑibꝰ ex hiberi. ipſa filio ſuo pauperi exhibuit. Ipſa em̄ recepit eū in vtero ſuo quaſi hoſpitem in do mo. nuduꝫ veſtiuit.ſ. carne. et poſt pan nis inuoluit eum. eſurientem ⁊ ſitientē lacte ſuo potauit. ⁊ pauit. infirmū etiā ex infantia nō ſolum viſitauit. ſed etiā fouendo. geſtando. frequētauit. crucifi xo. q. in carcere poſito affuit. quādo iu xta crucem ſtetit C ¶ Quintum. ſcꝫ de paſſione filij ſui multa turbatio no tatur ibi. turbaris erga plurima. Uere

De aſſum. Ma. vir.
turbabat̉ erga plurima. Plurima eniꝫ fuerūt filij ſui tormēta. ⁊ ipſa turbaba tur erga ſingula. Si em̄ turbabat̉ de ipſius modica in triduo abſentia: do lentes inqͥt querebamꝰ te. O qͣntū tūc turbabat̉ de multis ſupplicijs ſibi illa tis in eiꝰ pn̄tia. Bern̄. O maria beni gniſſima cum ante oculos tuos cerne res ꝓlē tuā nobilē pati tam ignobilia pia tam impia. manſueta ⁊ innocente ta dura. qͥs poſſit cogitare vel lingua exprimere ꝙ maximꝰ fuit dolor tuuꝰ. ꝙͣ amariſſimi tui cordis gemitꝰ. qn̄ iuxta iuſti ſymeonis vaticiniū. paſſiōis filij tui acutiſſimus gladius viſcera tua pe netrauit. mors eius amariſſima tuāip. ſius anima trāſuerberauit. ¶ Sextu.ſ. poſt reſurrectionē chriſti iugis ꝯtēpla tio notat̉ cū dicit. Porro vnū eſt neceſ ſariū. glo ſa. deo iugit̓ inherere. qꝛ qͥ ad heret deo vnus ſpūs efficit̉ cū eo. oras iugiter. vt ſicut iā vnitus eſt deo ꝑ gra tia. tandē vniat̉ ꝑ gloriā dicēs illd̓ psͣ. Una petij a dn̄o hāc requira vt inha bitē in domo dn̄i. Quantū credimꝰ ca riſſimi ipſaꝫ in dilecti filij ſui poſt aſcē ſionē abſentia ꝓ ipſius ſuſpiraſſe p̄ſen tia. In ſignū huiꝰ d̓r in Act̉. Erat oēs ꝑſeuerātes in orōne cū maria. Adijci. unt̉ em̄ ad maria. qꝛ nō dubiūi qͥn ipſa in orōne fuerit potior ⁊ in ꝯtēplatiōe feruētior. O ¶ Septimū.ſ. de oī ſta tu optime ꝑtis ⁊ īamiſſibilis electio nō tat̉ ibi. Optimā ꝑteͣ elegit ſibi maria q̄ nō auferet̉. Triplex eſt em̄ ſtatus. vicꝫ cōiugatoꝝ. ꝯtinentiū. ⁊ virginum. ⁊ de quolibet ipſorū elegit optimū. Nā de ſtatu v̓ginali elegit integritatē. ⁊ reliqͥt ſterilitatē. De viduali ſtatu elegit ſcīta tē ⁊ reliqͥt corruptionē. De ſtatu ꝯiuga li elegit fecunditateꝫ. et reliqͥt ꝑtus do lorē. Uel optimā ꝑte. qꝛ bona eſt fecū ditas cōiugalis. ſꝫ melior caſtitas virgi nalis. prorſus optima ē virginea fecū ditas. marie priuilegiū eſt. non auferet̉ ab ea. Uel optimā ꝑtē elegit ꝙͣtum ad ſtatū ꝯtēplatiuū. qꝛ illi magis intenta uit. Bonus qͥdē ſtatus actiue ſꝫ melior contemplatiue. Actiuus em̄ hic de. ficit. contēplatiuus v̓o poſt hanc vitaꝫ ꝓficit. qꝛ hic eſt ī enigmate. ibi facie ad faciem. Ad quam nos ꝑducat. De eodem feſto. Sermo. CCL.IX. Otimam parteꝫ elegit ſibi maria que non au feret̉ ab ea. Lu. x. E his verbis beate virginis diſcretio in nuit̉. qꝛ circa illud qd̓ amittere non po tuit tanꝙͣ circa optimā ꝑtē negociari elegit. Un̄ notandū tres ꝑtes ī hac vi ta homini neceſſarias. ſcꝫ res. corpꝰ. ⁊ anima. Et dico ꝑtes neceſſarias. qꝛ ſi vna abeſſet pn̄s vita deficeret. ¶ Pri ma ps.ſ. res bona. qꝛ a bono deo crea ta. Un̄ in Gen̄. j. Uidit deꝰ cūcta q̄ fe cerat et erat valde bona. Scd̓a. ſcꝫ cor pus melior. qꝛ nō cū alijs rebꝰ ē factū. ſꝫ ꝑticulariter cū deliberatiōe tanꝙͣ di gniꝰ ē formatū Tercia.ſ. aīa ē optima qꝛ ad imaginē ⁊ ſimilitudine dei ē crea ta. Prima ꝑteͣ.ſ. res mutuauit nobis mos. Scd̓am.ſ. corpꝰ mutuauit nobis humꝰ. Tercia.ſ. aīam mutuauit nobis deꝰ. et ideo hec tanꝙͣ optima magis ē eligenda. Sed heu ipſa tanꝙͣ vilior a pleriſqꝫ reijcit̉ magis circa alias nego ciando. Nā circa prima negociari ele git auarꝰ. circa ſcd̓am epicurꝰ. circa ter ciā v̓o deuotꝰ. F ¶ Auarꝰ em̄ reiecta corꝑis ⁊ aīe ꝓcuratiōe ſoli ꝑti quā ele git.ſ. rebꝰ qͣs a mūdo mutuauit īheret ipſas augnitādo. Un̄ mutat regna. pa tit̉ naufragia. ſꝑ ſollicitus ſuſpirat. cor pꝰ labore cruciat. ⁊ tn̄ corꝑi ſubtrahit o portuna. qꝛ ẜm poeta q̄rit.ſ. opes ⁊ ī uētis miſer abſtinet ⁊ timet vti. Itē de aīa nil curat. qꝛ vno denario ea vēdit. ſ. peierādo. vl̓ alid̓ pctm̄ ꝯmittēdo. Sꝫ fruſtra cruciarꝭ auare. qꝛ cū int̓ierꝭ n̄ ſu mes oīa. imo nulla. hec ei ꝑs auferet̉ a md̓o qͥ ea mutuauit. Bern̄. Md̓s īexo rabilēianitorē cōſtituit. vt nil hō p̄ter pct̄a ſecū portaret Exēplū d̓ tribꝰ amio

De aſſump. ma. vir.
in barlaā. G ¶ Epicuri v̓o de alijs ꝑtibus nō curātes corꝑi ſuꝑ oīa inten dūt dicentes. Comedamus ⁊ bibamꝰ. cras em̄ moriemur. Un̄ nullū incōmo dū in corꝑe ſuſtinere volūt. Sed ꝑs cor poris ꝙͣtucūꝙͣ florida a terra q̄ mutua uit auferet̉. qꝛ cinis eſt ⁊ in cinerem re uertet̉. Nihil em̄ in mūdo tam abomi nabile ⁊ tedioſum ſicut adauer hoīs. In aquis nō ꝓijcit̉ ne inficiant̉. in aere nō ſuſpendit̉ ne corrupatur. ſꝫ ſicut ve nenū peſſimū in fouea ꝓijcit̉. ⁊ humo ne videat̉ amplius cooꝑit̉. Ecce corꝑiſ gl̓ia qͣſi flos feni ꝑ morte ſubito euane ſcit. Attende gͦ epicure ꝙ mors q̇ corpꝰ anihilat eſt claua ſūmi imꝑatoris. que currens ꝑ totū mundū. nulli parcit. ⁊ ē malleus illius qͥ celum terrāqꝫ fabrica uit. cui nemo reſiſtere pōt. ⁊ minus cu rabis de voluptate corꝑis. qꝛ facile cō tēnit oīa qͥ ſemꝑ ſe cogitat moriturum. Unde cū cuiuſdā diuitis filius intraſſꝫ clauſtꝝ ⁊ pater ſuus illud euertere mi naret̉ niſi exiret. ille iuuenis patri rn̄ dit. Si vellet eū ſecuꝝ facere de qͣdā co ſuetudine terre ſue. ꝙ ſcꝫ iuuenes non ita morerent̉. ſicut ſenes. tūc exiret. De quo v̓bo pr̄ nō ſolū qͥeuit ſꝫ ſeip̄m religi oni reddidit. H ¶ Terciam aūt ꝑtem eligūt deuoti.ſ. ſolliciti de aīa. ⁊ illa eſt optima qꝛ nō auferet̉. Hec eſt ꝑs quā maxīe diligit deus.ſ. aiam. Nec mirū. Om̄e em̄ aīal diligit ſimile ſibi. ⁊ anīa hoīs eſt ad ſil̓itudinē dei. ꝓ quo dic̄ ſibi delicias eſſe cū filijs hoīm. Non em̄ hͦ ꝙͣtū ad corpus dicit. in quo nō poſſꝫ de liciari qꝛ turpius ⁊ fetidius eſt oī crea tura. qd̓ ſputū ⁊ vmes ebullit ⁊ fimū fe tidū. ſꝫ dicit de aīa. exēplo mulieris que cū ſpeculū inſpicit nō in vitro ſꝫ in ima gine ſua quā videt in vitro delectat̉. ſic deus in aīa. qꝛ relucet in ea imago tri nitatis delectat̉. Oelectat̉ etiā in aīa d̓s tāꝙͣ mercator in mercato qd̓ rebꝰ p̄cio ſis ꝯꝑauit. nō em̄ vt ait petrus auro et. argēto ſꝫ p̄cioſo ſanguīe redemit. Un̄ qͥ fraudē facit mercenario. ⁊ q̄ effundit ſanguinē frēs ſūt. Iudei effuderūt ſan
guinē xp̄i. Xp̄s aūt nr̄ eſt mercenarius reqͥrens cuiuſquā aīam tanꝙͣ mercedē paſſionis ſue. ſꝫ qͥ aīam tanꝙͣ mercedeꝫ ſua ſibi ſubtrahit ſil̓is eſt illis in culpa qͥ xp̄m occiderūt. O hō ſi hr̄es ſangui ne xp̄i. nōne mūdiſſime obſeruareſ. qͣre gͦ aīam tua qua xp̄s plus dilexit ꝙͣ ſan guinē ſuū qꝛ illu fudit vt illam emeret. mūde nō obſeruas. Cōſidera ꝙ qͥ tibi re quā care emiſſes auferret plus te of fenderet ꝙͣ ſi p̄ciū qd̓ ꝓ ea dediſſes au ferret. Plus gͦ deū offendis. ſi ei aīam quācare emit ſubtrahis. ꝙͣ iudeus qui ſanguinē fudit cū quo aīam emit. Hāc ꝑtem q̄ oīm nobiliſſima ⁊ optimā eſt elegit ſibi maria. Non em̄ mutuatū a mundo habuit.ſ. res qꝛ pauꝑrima fuit adeo vt etiā domū in qͣ pareret nō hr̄et Corpus etiaꝫ delicijs nō fouit ⁊ volu ptatibus. in cuius ſignū prima votum virginitatis emiſit. Sed terciū.ſ. aīam qua a deo mutuauit elegit. ſcꝫ negocia ri circa illā. ⁊ repletā v̓tutibꝰ ad laudeꝫ dn̄i incitauit dicens. Magnificat anīa mea dn̄m. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLX. Vtitit regina a dextris tuis in veſtitu deaurato circūdata varietate. A ¶ Cōmenda tur hic beata v̓go principaliter a tribꝰ Primo a p̄eminenti dignitate ibi. Aſti tit regina a dextris t. Scd̓o a gl̓ioſa ſui corꝑis aſſūptione ibi. cū dicit. in veſtitu deaurato. Tercio ab oīm ſanctoꝝ vene randa ſocietate ibi. Circūdata varieta te. Preeminens dignitas on̄dit̉ ibi ex tribus.ſ. ex cōtēplationis felicitate ibi. Aſtitit. Item ex digͥtatis auc̄tate. ibi. regina. Item ex beatitudinis īmenſita te. ibi. a dextris. In eo gͦ ꝙ hodie aſtitit ꝑpendit̉ ex ꝯtēplatiōe felicitas. Sūma em̄ btītudo ſanctoꝝ eſt ex ꝯſpectu dei tatis. In cuius figura Re. dr̄. Beati vi ri tui ⁊ beati ẜui tui ⁊cͣ. Hec eſt em̄ vi ta eterna vt cognoſcant te deū Io. Sꝫ

De aſſump. ma. vir.
penſandum ꝙ beata virgo aſtitit filio. Primo naſcenti iam nato.ſ. cura gerēs eius neceſſitatis Luc. ij. Pannis inuol uit eū. Itē qn̄ natū ẜm legē in templo obtulit. Item cū eo in egyptū fugit. ⁊ in nazareth cū om̄i diligētia enutriuit. Itē aſtitit morienti.ſ. ꝑtem ferens ſue paſſionis. Io. xix. Stabāt iuxͣ crucem Lu. ij. Tua ipſius aīam ꝑtranſibit gla dius. glo. i. dolor dn̄ce paſſiōis. Tercio aſtitit regnanti ꝑticeps ſue ꝯſolationis Aſſiſtit aut in gaudijs ſicut prius parti ceps fuit doloris. Hoc ſignatū ē in ber ſabee. q̄ primo multū anguſtiata eſt ꝓ ſalomone filio eius an̄ꝙͣ intronizaret̉. ⁊ poſt ad dexterā illius ꝯſedit ī throno Aſtitit aut regina. vbi notat̉ ſue digni tatis aucͣtas. Hec eſt heſter quā rex cele ſtis adamauit ſuꝑ om̄s mulieres. ⁊ po ſuit hodie dyadema regni ſuper caput eius. Aſtitit gͦ hec regina a dextris. in quo notat̉ eiꝰ btītudīs īmenſitas. Sic̄ em̄ filius dr̄ ſedere ad dextra pr̄is. qꝛ ē in potioribus bonis. ſic mr̄ a dextris fi lij dr̄ aſtare. qꝛ eſt in potioribus bonis eius. vt einullus in gl̓ia adequet̉. Und̓ in Re. Poſitus eſt thronus mr̄i ſalo monis ad dextram eius. B ¶ Aſtitit aūt in veſtitu deaurato. Hic comendat̉ a gl̓ioſa ſui corꝑis aſſūptione. Corpus em̄ dr̄ veſtimentū. qꝛ aīam tegit ſic cor pus veſtimentū. Hoc veſtimentū ꝑ na turā fuit terrenū. in aſſūptione deaura tu.i. gl̓ificatu. Hoc veſtimentū nō dicit̉ aureū. ſꝫ de auratū. qꝛ vt dicit glo. qd̓ au reū eſt totū aureū eſt. qd̓ vo deauratū ē auꝝ hꝫ ⁊ aliud. corpus em̄ v̓ginis ꝓpt̓ gl̓ifcationē nō ꝑdidit qd̓ habuit ꝑ na turā. C ¶ Aſtitit aūt circūdata varie tate. vbi cōmendat̉ a venerāda oīm ſā. ctoꝝ ſocietate. Etem̄. Apl̓i adhuc mor tales ꝯuenerūt ad corpus mortuū. De hͦ teſtis dyoniſius. qͥ dicit ſe interfuiſſe. ſcribens timotheo. Dixit etiaꝫ hildfon ſus. Plures autumat ꝙ hac ſacra v̓gīe de ſuo corpore migrante. ipſa hora ſi bi affuerūt apl̓i de diuerſis ꝑtibus md̓i ꝯgregati. Cū qͣli aūt varietate ſctōꝝ ſit
aſſūpta in celū habes in ſeq̄nti ẜmone. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXI. Ignū magnū ap paruit in celo. mulier amicta ſo le. ⁊ luna ſub pedibus eius. Apoc̄. xij. O Dum ſa crū myſteriū cerneret io hānes inter cetera vidit ad laudeͣ beate virgīs. q̄ ſibi fuerat comendata. qd̓ in p̄ miſſis v̓bis tactū eſt. In quibus verbis duo facit. Primo cōmendat ſignū ap parēs. cū dic̄. Signū magnū apparuit Deinde ꝓſequit̉ apparentis ſignifica tionē. cū dicit. in celo mulier amicta ſo le ⁊cͣ. Signi cōmendatio fit in duobꝰ A denoīatione. qꝛ ſignum a ꝙͣtitate. qꝛ magnū. Non īmerito aūt dr̄ ſignū qd̓ videt̉. nec īmerito magnū deſignat cm̄ illius magnitudinē qͣ ne prima ſil̓em vi ſa eſt nec hr̄e ſequentē. ⁊ ipſius mirabi lem aſſūptionē. cū dicit. Mulier in ce. lo amicta ſole ⁊ luna ſub pedibus eius Mulier aūt dr̄ beata virgo nō a corru ptionē ſꝫ a ſexū. ſicut ibi. Mulier ecce fi lius tuus. Quā beatā mulierem on̄dit hodie eſſe a triplici re honorata. a celo. a ſole. ⁊ a luna. Nā in celo apparuit. ſo le amicta fuit. ⁊ luna ſub pedibus eius extitit. Et hec tria ſūt ſignū magnū. Si gnificant em̄ tria magna in beate vir ginis aſſūptione explcta. Primo em̄ in nuit ad quē locū beata v̓go ſit aſſūpta cū dic̄. in celo apparuit. In ſecūdo oſtē ditur ꝙͣ glorioſa veſte in aſſumptione fuerit decorata. cum dicit. Amicta ſole In tercio exprimit in quam excellenti manſione hodie ſit locata. cū dicit. ⁊ lu na ſub pedibus eius. E ¶ Oſtendē gͦ locuꝫ ad quē eſt aſſumpta dicit. Ap paruit ml̓ier in celo. nō in paradiſo. vt helyas ⁊ enoch. Un̄ cantat eccleſia. Al ſumpta eſt maria in celū. Et bn̄ dr̄ aſſū pta. nemo em̄ ꝓpria v̓tute in celū aſcer dit. p̄ter xp̄m. ſꝫ omēs ſunt aſſumpti. ⁊ f ab angelis. Un̄ Luc̄. xvj. Mortuus cl mendicus ⁊ portatus ab angelis. Oi

De aſſump. ma. vir.
ria aūt nō ſolum ab angelis aſſumpta. ſꝫetiā ab ipſo filio. Un̄ in Can̄. dicitur. Que eſt iſta q̄ aſcendit. innixa ſuꝑ dile ctū ſuū. Giu em̄ p̄ter dilectum filiū ſuū manſerat. cū ipſe celos aſcendens. ma trem ſuā noue annis poſt aſcenſionem ſuā in terra reliquerat. Hoc aūt factuꝫ eſt a ſancta ꝓuiſione. Uoluit em̄ beata virgo adhuc in corpore ꝓprijs viribus meritū iuſticie elaborare. licꝫ de gr̄a eo ꝙ eſſet mater dei ſuꝑ choros angelorū eſſet honoranda. Uoluit ⁊ filius vt ma ter ſpeciali honorificentia ſuſciperetur qm̄ in ipſius aſcenſione in dn̄i laudibꝰ fuerāt occupati. Unde poſt tꝑe ꝯgruo congregauit om̄s electos vt tranſduce rent honorifice archam in hierl̓m. De qua dauid. Surge dn̄e in requiem tuā tu ⁊ archa ſanctificationis tue. Et nota hic quō vniuerſus iſrael deduceb at ar cham in iubilo. ⁊ qͣliter dauid pͦ omni bus ante archam ſaltabat. Adapta de alijs ſermonibus. Sed quali veſte imaſ ſumptione fuerit de corata oſtendit cuꝫ dicit. Amicta ſole. Uere ſalomon in oī gl̓ia ſua nō fuit ſic veſtitus. Hoc aūt ve ſtimentū nō fuit a ſeculi artifice ꝯtextu ſꝫa deo plaſmatū. fuit em̄ ip̄ius corpus benedictū. Quis em̄ dubitet niſi ſit in corꝑe aſſumpta. Spus em̄ ſanctus qui nō om̄ibus equaliter reuelat. hoc be a to auguſtino oranti reuelauit. Unde in ter cetera dixit. Non ſolum carnē quā aſſumpſit. ſꝫ etiam carnē de qua aſſum. pſit credimus aſſumptā. Ueſtita gͦ fuit in aſſumptione veſtimento corꝑis. cor poris dico glorificati. quod beatus io hānes in p̄miſſis verbis ſub ſolis com ꝑatione innuit. cū dicit. amicta ſole. id eſt glorificato corpore. quā gloriā ipſe dn̄s in monte thabor on̄dit. qn̄ reſplen duit faciēs eius ſicut ſol. ⁊ eandem glo riam fidelibus ſuis ꝓmiſit dicens. Ful gebunt iuſti ſicut ſol. Math. xiij. Et qꝛ in celo ad quod aſſumpta eſt manſiōes multe ſunt. in qua ipſa ſit locata innuit cū dicit luna ſub pedibus eius. Luna dr̄ quaſi lux aliena. eo ꝙ a ſole lucē hēat. ꝑ
hoc ergo om̄e qd̓ aliunde lucꝫ deſigna tur. talis eſt oīs creatura etiā cherubin ⁊ ſeraphin. non em̄ a ſe lucent ſꝫ a deo. Per hoc gͦ ꝙ dicit ꝙ luna ſub pedibus eius ſit. innuit ipſam ſuꝑ oīa. etiam ſuꝑ choros angeloꝝ ſublimatā. ⁊ in ſupre ma manſione cū filio collocata Uoluit em̄ filius vt nullū mediū eſſꝫ inter ip̄m ⁊ matre eius. ſed ſicut verus ſalomon a dextris thronū eius poſuit. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXII. Uis dabit mihi pennas ſicut columbe ⁊ volabo ⁊ requieſcam. F Uerba ſunt felicis anime perfectionē beate marie virgīs ⁊ hodiernam felicitatem amirantis. ⁊ imitationē eius deſiderantis. āmiratur em̄ tria in columba. id eſt in beata vir gine. vicꝫ habitum quo reſplenduit. vo latum quo aſcendit. locū quo quieſcit. ¶ Deſiderat ergo habitum colube quo ornetur. cum dicit. Quis dabit mihi pe nas col. Uolatum quo eleuetur cū di cit. ⁊ volabo. Locum quo collocetur. cū dicit. ⁊ requieſcam. Siquidem in orna tu beate v̓ginis notatur virtutū īmen ſitas. psͣ. Omnis gloria filie regis ab intus. In volatū aſcendentis agilitas Unde de ſanctis dicit̉ Eſa. xl. Muta bunt fortitudinem. Et poſt dicit. Nola bunt ⁊ nō deficient. In loco beatitudīs felicitas. Unde psͣ. Tranſibo in locum tabernaculi amirabilis vſqꝫ ad domuꝫ dei. G¶ Dicitur aūt columba bea ta virgo ꝓpter figure p̄ſignationem ⁊ ꝓprietatis. expreſſionem. Preſignata enim fuit in columba. Gen̄. viij. vbi de archa militantis eccleſie extra qua non eſt ſalus. primo exiuit coruꝰ.i. apoſtata angelus ꝑ ſuꝑbiam. qͥ illectus cadaue ribus peccatoꝝ nō redijt nec reuertetur Deinde columba. id eſt ꝓthoplaſtus ꝑ auariciā tanꝙͣ colūba ſeducta noͣ bn̄s cor. O ſeo. vij. Qui redijt ꝑ penitentiā. C ij

De aſſump. ma. vir.
ſꝫ nihil attulit. qꝛ n̄ potuit reſtituere qd̓ ꝑdidit. Deinde iteꝝ egreſſa eſt colūba. i. ꝓthoplaſti filia. q̄ qͥdem exijt ꝑ origīa lem culpā. ſꝫ redijt ꝑ ſanctificatione ple na gr̄a portans ramū oliue virentibus folijs.i. gr̄e peccatores cū deo recōcili antis. ¶ Itē dr̄ eolūba qꝛ ꝓprietate co lūbe exp̄ſſit. Nam coluba eſt in nidifi cando diliges Cant̓. viij. In foramini bus petre. In cantu gemens. Eſa. xix. Quaſi colube gemētes. Inſidias p̄ca uens. Un̄ Can̄. v. Qculi tui ſicut colu be ſuꝑ riuos aquaꝝ. ¶ Nidificatio co lūbe reſpicit beate v̓ginis ſolicitudinis frequentiā. dū ſola ſoli vacabat. Unde qꝛ angelus nō inuenit eā foris vagan tē. ſꝫ ſolitariā. dr̄ in Luc̄. Ingreſſus an gelus. Sciebat em̄ ꝙ talis locus apti or eſt ꝯtēplationi. Un̄ Oſce.ij. Ducam eā in ſolitudinē ⁊ ibi loquar ad cor eiꝰ Un̄ de ſanctis predicatoribus dr̄. Eſa. lxij. Qui ſunt hi qͥ vt nubes volant. ſcꝫ ꝑ p̄dicationē. ⁊ qͣſi colūbe ad feneſtras ſuas.ſ. ꝑ ſolitaria vacationē. ¶ Itē tan ꝙͣ columba cauit inſidias accipitris qn̄ cogitabat qualis eſſet ſalutatio. Unde ⁊ angelo dixit. quō fiet iſtud qm̄ virum nō cognoſco.i. cognoſcere nō ꝓpono. q. d. Si vere dei nuncius es indica mo dum. ¶ Item gemitus cōlumbe reſpicit maternū ꝓ filio dolorem. De quo Luc̄ ij. Ego ⁊ pater tuus dolentes que reba mus te. Maxīe aut reſpicit dolorē quē tꝑe crucis habuit. qn̄ ipſius aīam gla dius ꝑtranſiuit H ¶Huius colube penne ſunt vt dixi virtutes que pēne iu xta ꝓphetā ſunt niue dealbate quo ni bil candidius. de argētate. quo nihil ſo norius. deaurate quo nihil p̄cioſiꝰ. Uir tutes em̄ dn̄e nr̄e ⁊ pulcre ſunt ad ſpecu landū. ⁊ ſonore ad laudandū. ⁊ p̄cio ſe ad imitandū. His pennis volauit tri pliciter. Primo in matris vtero. Scd̓o in md̓o. Tercio in celo. In primo vola tu habuit pennas niueas. fuit qͥdem in ea nigredo originalis in ꝯceptū. ſꝫ du diſcernit ſuꝑ eā celeſtis regis.ſ. clemen
vl̓ vmbraculū dr̄. In ſcd̓o habuit argē teas. qn̄ miſſus eſt angelus ad eā ⁊ qn̄ dixit. Ecce ancilla dn̄i. In tercio aure as. qꝛ poſteriora dorſi eius fuerunt in palore auri. De his Cant̓. vj. Que eſt iſta q̄ aſcendit qͣſi aurora ꝙͣtū ad ſtatuꝫ ſctīficationis in vtero. vbi fuit terminꝰ noctis ⁊ initiudiei. pulcra vt lūa ꝙͣtuꝫ ad ſtatū ꝓceſſus in mūdo. electa vt ſol qͣꝫtū ad ſtatū aſſūptionis in celū. tūc em̄ fuit amicta ſole.i. gl̓ificato corꝑe. Pri mus volatus fuit in candore innocētie Scd̓s in plenitudīe gre. Tercius in al titudine gl̓ie. Et ibi reqͥeſcit ſuꝑ mōtes armenie. Armenia montis vellicatio dr̄. Adapta de alijs ẜmonibus. ¶ In ẜmone īmediate p̄cedente autor huius libri dicit beatam virginem ꝯce ptā eſſe in originali peccato. Sꝫ hodie oppoſitum p̄dicat̉ in eccleſia dei. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXIII. Ue eſt iſta q̄ aſce dit de deſer. deli. af. innix. ſuper di. ſū. I Scd̓m beatū Bern̄. Uer ba ſunt angeloꝝ aſſūptionē beate vir. ginis āmirantiū. Mirant̉ vero primo ipſius dignitatē. cū dicūt. Que eſt iſta. Gloſa. ꝙͣdigna. Secūdo ſanctitatem ibi. que aſcendit. Tercio felicitatem. ibi delicijs affluens. Quarto honorē. ibi. innixa ſuꝑ di. ſu. Dignitatē āmirātes ꝓponūt angeli queſtionē ſꝫ āmiratiōis Que eſt iſta. Huic queſtioni rn̄dere nō ſufficit lingua hūana. ſꝫ nec angelica. ſꝫ reſpondeat diuina in ꝑſona eius. Ego ex ore altiſſimi ꝓdij. primogenita ante oēm creatura nō tꝑe ſꝫ dignitate. Digͥ tate em̄ multiplici p̄eminet om̄i creatu re. Ipſa em̄ eſt vt ait aug. mater dei. re gina celi. dn̄a mundi porta paradiſi. Mater dei quia genuit ipſum Luc̄. j. Qd̓ em̄ exte naſcet̉ ſanctu. vocabit̉ fili us de. Hinc gͦ ꝙ ſuꝑ ip̄m hꝫ qd̓ āmodo materne auctoritatis imꝑiū nulli alij

De aſſump. ma. vir.
ꝯuenit crea ture. Augꝰ. Hoc ſingularit̓ illa femina habuit vt videret ſibi naſcē di hūilitate ſubditū. quē nō ſolū huma na verūētiā angelicā venerat̉ creatura ⁊ adorat altiſſimū. Regina v̓o celi eſt qꝛ de inferni ſpolijs reꝑauit ruinā ange loꝝ ⁊ īpleuit celū. Ber. Per te celū im pletū eſt. infernus ſpoliatus. A princi pio creationis celi regē habuerūt. regi na nondū hēbant. ſꝫ hodie regina ſaba ingreſſa eſt hierl̓m cū magno comita tu Re. xiiij. ¶ Dn̄a v̓o mūdi eſt qꝛ reꝑa uit mundū. Un̄ aug. Que ſingl̓ari tuo md̓o ſuccurriſti ꝑdito. Iō ⁊ dn̄a interp̄ tat̉. Porta v̓o ꝑadiſi eſt qꝛ ꝑ ipſam ſo lam patꝫ aditus ꝑadiſi. Un̄ an̄ eiꝰ ortū nullus intrauit ꝑadiſum. Paradiſi em̄ porta ꝑ eua cūctis clauſa ē. ſꝫ ipſa facta ē regis alti ianua. Si gͦ intrare volumꝰ pulſemꝰ inſtanter ad hanc ianua manu deuotiōis cōpacta qͣſi ex qͥnqꝫ digitis. ſ. in eā ſperado. amādo. laudādo. oran do. imitando. Sic pulſanti aꝑiet̉. iō nō intrāt pagani. iudei heretici. qꝛ ad hāc ianua nō pulſant. Clauis huiꝰ ianue ē ipſius mīa qͣ mox vt pulſat̉ aꝑit̉. qꝛ mi ſericordie viſcera nulli claudit hoīꝫ. vn̄ ⁊ mrͣ mīe dr̄. R ¶ Scd̓o eius mirant̉ ſctītate cū dicūt. q̄ aſcendit de deſerto. Deſertu em̄ mundū iſtū vocant. Quid cm̄ deſertū niſi locus aridus incultus. horridus. inhabitabilis. teſte moyſe qͥ diu habitauerat in deſerto. Inuenit in quit eū in t̓ra deſerta in loco horroris ⁊ va. ſo. Sic md̓s iſte eſt locus aridus. qꝛ no pōt ſedare ſitim ſe diligentiū. qꝛ ẜm aug. aīa ſolius dei capax eſt. Un̄ nil qd̓ minus eſt ipſam replere pōt. Incultus eſt ꝓpt̓ paucitatē v̓tutū. psͣ. De clinaue rūt ſimul inutiles facti ſunt. Horridus ꝓpt̓ ml̓titudi uē beſtiaꝝ.i. vicioꝝ. Oſee iiij. Maledictū ⁊ mendaciū ⁊ furtuꝫ ⁊ adulteriū inundauerūt. Inhabitabilis qꝛ in eo nō eſt manendū ſꝫ trāſeundum Hebre. xj. Confitētes qꝛ ꝑegrini ſunt. In hͦ deſerto multi ſibi ꝯſtitunt ꝑadiſu ꝓcurātes ſibi delicias ⁊ voluptateſ. La les ſūt de nūero illoꝝ qͥ citra iordanē ſe
poſſeſſionē accepiſſe ꝯfitent̉ nihil vltra q̄rentes. ⁊ iō nō aſcendūt aīe eoꝝ de de ſerto in celū. qꝛ de deſerto fecerunt ſibi celū. Sꝫ btā vgo mundū ꝓ deſerto ha buit. iō nolebat in eo manere. ſꝫ quoti die penis v̓tutū cōſcendebat de deſerto in celū. Duplex em̄ vita.ſ. actiua ⁊ ꝯtē platiua ſt̄ qͣſi due colūbe nr̄e. de qͣ can tamus. Uidi ſpecioſam ſic̄ colūba aſcē dentē. Iō hodie legit̉ euāgeliū de mar tha ⁊ maria. He ſunt due puelle comi. tantes heſter ad aſſueꝝ intrantē. quarū marta.i. actiua corpus ſuſtentat. altera maria.ſ. ꝯtēplatiua veſtimenta eleuat. L¶ Tercio mirant̉ eius felicitatē ibi delicijs affluēs. Affluebat em̄ delicijs gr̄e dū adhuc erat in deſerto. qꝛ erat or tus deliciaꝝ. ꝑadiſus malorū punicoꝝ. ortus ꝯſitꝰ regina manu ⁊ cultu. in quo aſſueri regis ꝯuiuiū celebratū ē. M ¶ Quarto ⁊ vltimo mirant̉ eiꝰ hono re quē hodie ꝯſecuta eſt. Aſcēdit eī in nixa ſuꝑ dilectu ſuū.ſ. filiū. Unde bern̄ Quis cogitare ſufficiat ꝙͣgl̓ioſe mundi dn̄a hodie ꝓceſſerit. ꝙͣto deuotiōis affe ctu tota in eiꝰ occurſu ꝓdierat celeſtiuꝫ legionū multitudo. ꝙͣ placido vultū. ꝙͣ ſerena facie. ꝙͣ letis aplexibus ſuſcepta a filio. ⁊ ſuꝑ oēꝫ exaltata creaturā. Et hiero. Ipſe ꝑ ſe ſaluator feſtinus ⁊ letꝰ totꝰ occurrit. ⁊ ea ſecū in ſolio colloca uit. Et qꝛ ē nr̄a aduocata. rogemꝰ ipſā vt aput filium ꝓ nobis intercedat. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXIIII. Ue eſt iſta que a ſcendit de deſerto delicijs af. in nixa ſuꝑ dilectū ſuū. Cant̉. viij. Q Angeloꝝ queſtio eſt. tria circa aſſum ptionē virginis āmirantiū. Primo am mirant̉ dignitatem aſcendentis. cū du cūt. Que eſt iſta q̄ aſcen. gloſa. ꝙͣdigna Scd̓o plenitudinē veniētis ibi. deli affluens. Tercio nouū modū aſcēſiōis cū dr̄. innixa ſuꝑ dilectu ſuum. Digni. tas aſcendētis in tribus eſt āmirabilis E iij

De aſſump. ma. vir.
ſcꝫ in vginali fecūditate. in filij de pturi tione. in hodierna exaltationē. ¶ Prīa gͦ dignitas fuit vginialis fecunditas. ꝓ pter quā dr̄ bn̄dicta in ml̓icribꝰ. Mul te em̄ filie ꝯgregauerūt diuitiaſ. q̄dam yginitatis vt vgines. qͥdam fecūditatis vt mr̄es. hec aūt ſuꝑgreſſa ē vniuerſas qꝛ ⁊ fecunditatem habuit ⁊ v̓ginalem pudicitiā non amifit. Un̄ de ipſa dr̄ in Cant̉. vij. Uenter tuus ſic̄ aceruus tri tici. ꝓpter fecūditatē. vallatus lilijs ꝓ pter multiplicē v̓ginitatē. fuit em̄ virgo mente. fuit ygo corꝑe. ⁊ v̓go ꝓfeſſione. De hac dignitate dicit Bern̄. Marie priuilegiū eſt nō dabit̉ alteri. ¶ Scd̓a dignitas eſt in filij dei enixione. Ma gnū em̄ eſt ÿgintate cū fecunditate hr̄e ſꝫ maius deū parere. Ber. Magnū eſt angelo vt ſit miniſter dei. maius maria merit vt eſſet mater dei. Und̓ ipſa dicit Ex hͦ beata me dicēt om̄s generatiōes ¶ Tercia dignitas ipſiꝰ fuit in hodier na ipſius exaltatiōe. Ipſe em̄ verus ſa lomon in occurſum matris feſtinus de throno ſuo exiliens ꝑrexit. ⁊ ea ad ſuaꝫ dextra collocauit. Hanc triplice digni tatē angeli amirantes dicebant. Que eſt iſta q̄ aſcēdit de deſerto. O ¶ Sꝫ plenitudinē āmirant̉ venientis. cum dr̄ Oelicijs affluens. Triplicē em̄ plenitu dinē legimus fuiſſe in maria. ¶ Prima fuit gr̄e qͣ ſpūſſanctus eius repleuit mē tem. Un̄ Luc̄. j. Aue gratia plena. Qd̓ exponens Hiero. dicit. Uere plena. qꝛ ceteris ꝑ ꝑtes gr̄a dat̉. in maria ſe totā infudit gre plenitudo. Iſta plenitudo fecit eā affluere de licijs v̓tutū. ¶ Scd̓a plenitudo fuit deitatis. q̄ eius vteꝝ in habitauit. De hac plenitudīe. ad Col̓. jͣ. ꝙ oīs plenitudo habitauit in xp̄o cor. poraliter.ſ. ꝑ vnionem. ex quo ſequit̉ ꝙ fuit in vtero v̓ginis ꝑ ſuſceptionē. ⁊ io fecit eā affluere delicijs ſpūaliū cariſma tū. Bern̄. Intuere ꝙͣto honore volue rit eā deus honorari. qꝛ totiꝰ boni ple nitudinē effudit in mariaꝫ. ꝓinde ſi qͥd ī nobis ſalutis. ſi qͥd ſpei. ſi qͥd gr̄e. totū nouerimus redundare ab illa q̄ delicijs
affluebat. ortus plane deliciaꝝ quē di uinus ille auſter ꝑflauit. vt flueret aro matha.ſ. cariſma gratiarum. ¶ Tercia plenitudo fuit glorie in quam ipſa ho die intrauit. que ipſam facit affluere de licijs celeſtium gaudioꝝ. De his deli cijs Bern̄. Qui replet in bonis deſide rium aīe. erit em̄ rōni plenitudo lucis. volūtati multitudo pacis. memorie cō tinuatio eternitatis. Iſtis delicijs afflu it beata v̓go gaudens de lucis plenitu dine. de pacis multitudine. de eternita tis ꝯtinuatiōe. P¶ Tercio amirant̉ nouū modū aſcenſiōis. cū dicūt. innixa ſuꝑ di. ⁊ hoc ꝙͣtum ad modū ⁊ ꝙͣtuꝫ ad locum. Non īmerito aūt modum ami rant̉. viderūt em̄ xp̄m aſcendere in vir tute ꝓpria. ẜm ꝙ ſcriptum ē. Exaltare dn̄e in virtute tua. Unde āmirantes in Eſa. lxiij. dixerūt. Iſte formoſus gradi ens in multitudine v̓tutis ſue. Uiderūt etiam alios ſanctos aſcendere quſi tra ctos virtute diuina. ẜm ꝙ ſcriptu eſt in O ſec. xj. Trahā te in vinculis charita tis. Hec aūt v̓go nec ꝓpria virtute aſcē dit. cū nō eſſet deus nec tracta v̓tute di uina ſicut alij ſancti. cū eſſet om̄ibus ſu perior. ſꝫ aſcendit innixa ſuꝑ dilectum ſuū. Mirant̉ etiaꝫ aſcenſione ꝙͣtum ad locū. Tranſcendit em̄ om̄s choros an geloꝝ. ⁊ ad dexterā filij ē locata. Ber. Nec etiā in celis eſt locus dignior re gali ſolio in quo filius matrem hodie ſublimauit. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXV. Auid ⁊ oīs iſraeī deducebant archam in iubilo. ij Re. vj. Q In hac deductione tria ſunt notanda. vicꝫ qͥd deduxerūt. qꝛ ar chā. Qui deduxerūt. qꝛ dauid ⁊ oīs iſrl̓. Qual̓r deduxerūt. qꝛ cū gaudio. In pri mo.ſ. in archa quā deduxerūt btā vgo deſignat̉. In dauid ⁊ filijs iſrael qͥ dedu xerūt obſequentiū pluralitas in aſſum

De aſſump. ma. vir.
gaudiū aſſūptiōis exprimit̉. Bn̄ aūt ꝑ acha btā v̓go deſigͣt̉ ꝓpt̓ tria q̄ ꝯtinebāt olim arca.i. mana. ꝑ qd̓ dei ſapīa. v̓ga ꝑ quā diſciplina. tabule ꝑqͣs ſcīā. Primū ſignificat xp̄m regē. Scd̓ꝫ ẜcat xp̄m pa ſtorē. Terciū xp̄m p̄dicato rē̉. vn̄ qꝛ xp̄ꝫ hn̄teꝫ tria p̄dicta ꝯtinuit in ſe tanꝙͣ ar cha ad honorē virginis cantat eccleſia R5 Uentris ſub archa clauſus eſt. Secūdo in dauid ⁊ in filijs iſrael qͥ de duxerūt archam obſequiū xp̄i ⁊ ſancto rū in beate virginis aſſumptione deſigͣ tur. Dauid em̄ qͥ interp̄tat̉ manu fortis ⁊ vultū deſiderabilis. xp̄m deſignat. qͥ vere fuit manu fortis in paſſione. qn̄ iu xta apl̓um debellait aereas poteſtates. qꝛ vere tunc fuit dn̄s fortis. dn̄s potēs in p̄lio. Item eſt modo ſanctis in pr̄ia ꝯſtitutis vultu deſiderabilis. qꝛ ſicut di cit Petrus. Ipſe eſt in quē ⁊ angeli de lectant̉ ꝓſpicere. In iudicio autem erit vtrūqꝫ. ⁊ manu fortis reprobis. ⁊ vultu deſiderabilis bonis. Hic dauid in arce id eſt in matris deductione ꝓpinquior oībus fuit vt poſſit beata v̓go illud psͣ. dicere. Tenuiſti manu dexteram meam ⁊ in volūtate tua deduxiſti me. qꝛ ſicut voluit ita deduxit. qꝛ in nullo ſua impe ditur voluntas. ⁊ cū gl̓ia ſuſcepiſti me De quo Ber. Hodie maria a filio ſu ſcipitur. cū quanta gloria. cū quāto pu tas honore. Et poſt dicit. Nec in celis locus dignior regali ſolio in quo filius mr̄em hodie collocauit. Nec ſolum da uid. id eſt xp̄us. ſꝫ etiam oīs iſracl. id eſt vniuerſitas ſanctoꝝ que in celis videt deum. deduxerūt archam. Unde hilde fonſus. Non fuit angelus. nō archan gelus. nō poteſtas. neqꝫ virtus. ſed nec pͥnceps ſiue dn̄s. nulliqꝫ throni tā diui ni qͥ nō matri dn̄i feſtinarent occurrere Unde dicit̉ in Re. vj. ꝙ fuerūt cum da uid in deductione arce ſeptem chori. ſcꝫ angeloꝝ. patriarcharum. ꝓphetarum. Apoſtoloꝝ. martyrum. confeſſoꝝ. virgi num. quoꝝ ꝓceſſionem in deductiōe ar ce hodie mater eccl̓ia ſua ꝓceſſione re preſentat. quia in illa ꝓceſſio poſſibile ē
ꝙ fuit ad modā noſtre p̄ceſſionis. An geli p̄cedebant quaſi aqua portātes be nedictam. ⁊ hoc. tum quia eſt officium p̄cedentis. ⁊ ipſi p̄ceſſerūt animas ſan ctoꝝ in celo. tum quia aqua benedicta vi ſua reprimit poteſtatem dyaboli. ſic̄ dicit Grego. ⁊ ipſi ſunt qͥ reprimūt de mones ne hominibus noceāt. Patri arche ꝓpter fidem portant crucem. Et em̄ crux ſignum fidei noſtre. Unde cru cem extollero eſt fidem in publico ma nifeſtare. De fide patriarcharum ſatis habet̉ Hebre. xj. Prophete ꝓpter do num intelligentie portant cereos. ſunt em̄ ceroferarij. Per lumen em̄ ſignifi catur intelligentia vtriuſqꝫ teſtamenti. Apoſtoli quos dn̄s binos ⁊ binos mi ſit. ratione mutue charitatis. tenent ꝓ ceſſionem. Unde de ipſis cantat eccl̓ia Uidi cōiunctos viros. Martyres ra tione fortitudinis ſue portant vexillum Fortes em̄ in exercitibus ſolent porta re vexillū. ⁊ martyres portant veſtigia xp̄i. Un̄ vnus ipſoꝝ dicit. Stigmata ie ſu in corꝑe meo porto. Confeſſores rō ne ſue miſericordie que eſt orare ꝓ pec catoribus portant thuribula. thus vo eſt or̄o. ignis thus accendes eſt feruor or̄onis. que habēt ꝓ pctōribus orādo Un̄ Apo. v. Hn̄tes cytharas ⁊ phialaſ aureas plenas odoramentis. que ſunt orationes ſanctorū. Uirgines ratione ſue puritatis ſunt cantatrices incipuit em̄ cantus. Apoc̄. v. Cantabant canti cum nouū quod nemo poterat dicere niſi illa centum quadragintaqͣtuor mi lia. hi ſunt qui cū mulieribus ⁊cͣ. S ¶ Tercio oſtendit qualiter deduxerūt. qꝛ omnes cum iubilo quod eſt gaudiū in expreſſibile. Unde Anſhelmus. Cum filius matrē aſſumeret cuiuſmodi p̄ cor apparatibꝰ intēdebat tota curia ange loꝝ. qͥbuſue vocibus ſalutis reſonabāt nūeroſa tabernacula antiquoꝝ patrū. Et. jͣ. O dies tāti occurſus gl̓ioſa. ⁊ fe. lix dies tā p̄clare exultatōis. Ad qua. In feſto ſctī Garthol omei. C liij

De aſſump. ma. vir.
tis ciues ſct̄ōꝝ F ⁊ domeſtici. Require in feſto ſā cti Iacobi. ¶ De ſancto Bartholomeo. Sermo. CCLXVI. Oc e p̄ceptū meū vt diligatis inuicē ſic̄ dilexi vos A In his vbis dn̄s ſicut apl̓os ita nos hortat̉ ad ꝓximi dilectionē ex tri plici debito. vicꝫ ex debito p̄cepti. natu re. ⁊ exempli. Debitū p̄cepti innuit. cū dicit. Hoc eſt p̄ceptū. Debitum nature. cū dicit. vt d̓ligatiꝰ inuicē. Sꝫ debitū ex empli. cū dicit. ſicut dilexi vos. Dat gͦ dn̄s qͥ rariſſime p̄ceptū noīauit. de ꝓxi mi dilectione p̄ceptū. ⁊ hͦ qꝛ neceſſariū. vtile. ⁊ facile. Uere neceſſariū. qꝛ ſicut ſine fundamento ꝑietes. ſic nullū meri torium opus ſine charitate. Qd̓ on̄dit apl̓s ad Coꝝ. xiij. vbi innuit ꝙ nec bo nū cordis.ſ. fides. ꝓdeſt dicens. ſi fideꝫ Y niſi vt inuicē diligatis. habeā ita vt tranſferā. nec bonūoris. qd̓ eſt laus dicēs. ſi linguis hoīm loqͣr ⁊ angeloꝝ. nec bonū oꝑis dicens. ſi di ſtribuero oēs facultates meas. ⁊ corpꝰ meū tradidero ita vt ardeā. Qd̓ totum oſtendit nō valere ſine charitate. Unde ſubdit. Charitatē aūt non habeā nihil 5l mihi ꝓdeſt. Unde ⁊ augꝰ. dicit. Sicut corpus ſine aīa mortuū eſt. ita aīa ſine charitate. ¶ Itē eſt p̄ceptū vtile. ⁊ hͦ tri pliciter. Primo qꝛ om̄e malū expellit. Prouer. x. Uniuerſa delicta oꝑit chari ſil tas. ſicut ignis oꝑit nigredinē carboniſ Scd̓o vtilis eſt qꝛ omne bonū inducit. Coꝝ. xiij: Charitas patiens eſt. beni gna eſt ⁊cͣ. Tercio vtilis eſt. qꝛ ad ſūmū ſ. gl̓ie ꝑducit. Un̄ in Can̄. Io. iij. Nos ſcimꝰ qꝛ trāſlati ſumꝰ de mortē in vitā qꝛ diligimꝰ frēs. ¶ It̓ eſt p̄ceptū facile. ꝯſiſtit em̄ in hoīs volūtate. q̄ nihil ē in hoīe liberius. Un̄ Deut̓. xxxiiij. Māda tū qd̓ ego p̄cipio tibi. Et. jͣ. Sꝫ iuxͣ te ē ſermo dn̄i in ore tuo ⁊ in corde tuo. Un̄ qꝛ in corde hoīs eſt nemo pōt ſe excuſa
re de p̨̄cepti adimpletiōe. B ¶ Scd̓o tenem̄ ad dilectionē ꝓximi ex debito na ture. ⁊ hͦ innuit. cū dicit. vt diligatis in uicē. nō aliud exͣ vos. q. d. Ad hoc ip̄m monet nos natura. vt.ſ. hō hoīem dili gat. Om̄e em̄ aīal diligit ſil̓e ſibi. Eccl̓. xiij. Un̄ ſi alia aīalia ꝓpt̓ ſui ꝯuenientiā diligūt ſe. multo plus dꝫ hō hoīem dili gere. Plus em̄ pō hoī aſſimilat̉ ꝙͣ aliqͣ creatura alteri. Plus em̄ ho ꝯuenit cu hoīe ꝙͣ angelus cū angelo. qꝛ angelus cū agelo tm̄ ꝯuenit rōnali. ⁊ ſic hō cuꝫ hoīe. ⁊ inſuꝑ ꝯueīt̓ in corporeitate ſen. ſibilitate ⁊ vegetatione qͥbus caret āge lus. Et in his tribus hō ꝯueniēs cum alijs aīalibus diſcōuenit. ab his in rōe Et ſic hō cū hoīe magis alijs cōueniūt ⁊ iō rōne maioris ꝯueniētie plus tenēt̉ ſe diligere ꝙͣ aliā creaturā. O qͣnti ſunt qͥ hāc ꝯuenientiā paꝝ attendūt. qͥ res ꝓ xio an̄ponūt. cū ip̄m ꝓpt̓ illas ꝑſequūt̉ vel occidūt. Ad hͦ debitum naͣe monet nos apl̓s. Ro. xiij. Nemī qͥcꝙͣ debeatis C ¶ Tercio tenet̉ diligere ꝓximū ex debito exēpli. qd̓ tagit dn̄s. cū dic̄. ſic̄ dilexi vos. Exē plū em̄ dedit nobis vt quēadmodij ip̄e dilexit nos ⁊ nos mutuo diligamꝰ. Di lexit aūt ipſe nos. dulcit̉. ſapient̓. ⁊ for titer. Dulcit̉ qm̄ melius qd̓ habuit hͦ ē ſeip̄m nobis cōicauit nr̄e.ſ. nature ſe co pulando. Un̄ Hiere.xxxj. In charita te ꝑpetua dilexi te: iō attraxi te. mihi.ſ. copulando. It̓ dilexit ſapient̓. qꝛ culpā cauit. pctm̄ em̄ non fe. nec inuentus eſt dolus in ore eiꝰ. Itē dilexit fortit. qꝛ ꝓ nobis vſqꝫ ad morteͣ decertauit. Unde ipſe dicit. Maiorē dilectionē nemo hꝫ vt aīam ſua po. qͥs ⁊cͣ. Et ſic nos exem plo ſuo ꝓximū diligamꝰ. Prīo dulcit̉ in ipſiꝰ neceſſitate ſibi nr̄a cōicando. qꝛ ſic̄ dicit Io. j. Ioh̓. iij. Si qͦs viderit fratrē ſuū neceſſitatē patientē ⁊ clauſerit vi ſcera ſua ab eo quō charitas dei manet ī illo. Dulcit̉ diligebat qͥ dicebat. Dimi diū bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauꝑibꝰ. Itē diligāꝰ ſapiēt̓ in dilcōe pctm̄ declinādo nō ẜꝫ ada. qͥ ẜm aug. ne ꝯtriſtaret vxo

De.ſ. Oarthoīomeo
rē euam. in pctm̄ ꝯſenſit ⁊ ip̄m ꝯmiſit Tales heu ml̓ti inueniunt̉ hodie. qͥ ob dilectionē ſuoꝝ amicoꝝ pctīs īuoluun tur. qd̓ nō eſt diligere ſapiēter. Iteꝫ de bemꝰ diligere fortiter.ſ. in aduerſis ꝓxi mū nō deſerendo. ſed potius ſi neceſſe eſt vita ꝓ ipſo exponēdo. Un̄. j. Io. iij In hoc cognouimꝰ caritatē dei qm̄ il ſe aīaꝫ ſuā ꝓ nobis poſuit ⁊ nos debe mus ꝓ fratribꝰ anīas ponere. Hec eſt vera caritas q̄ nunꝙͣ excidet. qꝛ hic in choat̉ ⁊ in futura vita cōſummat̉. Ad qua nos ꝑducat. ¶ De eodem. Seymo. CCLXVII. ta ē uia que du cit ad vitā ⁊ pauci inueniunt ea. Math. vij. O Hec v̓ba dn̄i hodierne in qͣ agit̉ feſtū btī bartho lomei ꝯpetūt ſolenitati. in qͥbus tria a dn̄o innuunt̉. vicꝫ ſup̄me hītatōis feli citas. cū d̓r vita. Scd̓o ītinerꝭ illuc ten dentis difficultas. cū d̓r. arta. Tercio ueniētiū ꝓpter vie difficultatē raritas. cū d̓r. ⁊ pauci inueniūt eā. ¶ Sup̄maꝫ gͦ habitationē dn̄s dicit vitā. Bn̄ dico ſupͥma ad differentiā aliaꝝ hītationū. ſt em̄ habitatio. infima. media. ⁊ ſupͣ ma. Infima inferni. media mūdi. ſꝫ ſuꝑ ma celi. ¶ Infima inferni.ſ. eſt miſera bilis ꝓpt̓ penaꝝ īmēſitatē. de qͣ d̓r yſa. xxxiij. Quis ex vobis poterit hītare cu igne deuorāte aut qͥs ex vobis hītabit cū ardoribꝰ ſempitnis. Uere miſerabi le ē habitare cū igne deuorate ⁊ ardo ribꝰ ſempit̓nis. Pro tanto illa hītatio licꝫ ei ſꝑ comes vita ſit. nō tn̄ vita ſed mors a dn̄o vocat̉. cū dic̄. Lata ē via q̄ ducit ad mortē. Nec miꝝ. Si em̄ ardo res febriū ꝯtinue ꝑ annū vl̓ pluries ha biti affectare faciūt mortē. qͥntomagis ardores īfernales ſempit̓ni. vbi nō ſo lū ardore cruciant̉ ſꝫ ml̓tis alijs. q̄ his vſibꝰ ꝯtinent̉. Igne. gelu. verme. fame fetore. flagello. Horror cū tenebris. et flāmea vincl̓a membris. Propt̓ q̄ oīa y etia contendite niliāte
mors q̄ mō amara eſt dulcꝭ eſſet. ſi ibi veniret. optabūt morteꝫ ⁊ mors fugiet̉ ab eis. De hac morte Hiero. ad augu ſtinū. Horreo morteꝫ viuacem vermē mordacē. Horreo incidere in manus mortis viuacis ⁊ vite mortētis. Nō gͦ infima habitatio d̓r vita ſed mors. Itē habitatio media.ſ. md̓i. non d̓r ꝓ prie vitā ſꝫ media vita ꝓpter vite breui tate. Eſt em̄ vita nr̄a vapor ad modi cū parēs. ſicut d̓r Iacobi.iiij. Un̄ dicit̉ Sap̄. v. Nos nati ꝯtinuo deſiuimꝰ eē. Et poſt ſubdit̉. Spes impij qͣſi lanu go que a vēto tollit. Hec ſpes eſt vita pſens. q̄ cito ſic̄ lanugo a vēto tollit̉. ⁊ ſicut ſpūma q̄ a vento diſſipat̉. et ſicut fumus cito diffunditur. et ſicut hoſpes vnius diei cito obliuioni tradit̉. Hoc attēdens Iob dicit. Memēto mei deꝰ qꝛ vētus ē vita mea. Propterea eccle ſia habitatione mūdi nō vitā. ſꝫ medi am vitā dicit exclamādo Media vita in morte ſumus. Habitatio aut ſup̄ ma ꝓprie vita d̓r ꝓpter ipſius eternita tem. q̄ caret mūdus; ⁊ felicitatem qͣ ca ret infernus. Un̄ psͣ. Beati qͥ habitāt in domo tua dn̄e. in ſecula ſeculoꝝ. ec ce eternitas. laudabūt te. ecce felicitas. Hāc vitā beatꝰ bartholomeus ⁊ qͥlibet ſanctꝰ petijt a te ⁊ tribuiſti ei dn̄e. Hec vita licet in multis cōſiſtat. ſicut in cor poris et aīe glorificatōe. in loci ameni tate. ⁊ in ſanctoꝝ iocūditate. tn̄ ſuꝑ oīa complet̉ in dei viſiōe ſiue fruitiōe. Un̄ dn̄s in Io. xvj. Hec eſt vita et̓na vt co gnoſcat te dn̄m ⁊ quē miſiſti ieſuꝫ chri ſtu. De hac vita Augꝰ. O vitā vitalis dulcꝭ ⁊ amabilis. ſꝑ memorabilis. vbi nō eſt hoſtis impugnas. vbi nulla ille cebra. ſꝫ ſumma ⁊ certa ſecuritas. ⁊ ſecū ra traquillitas. et tranqͥlla iocunditas et iocūda felicitas. et felix eternitas. et et̓na beatitudo. et beata tui ſine fine vi ſio deꝰ. E ¶ Sꝫ ad hac ſup̄me habi tationis felicitateꝫ ītineris innuit̉ diffi cultas. cū dicit dn̄s. Arta eſt via. Uia arta. nō eſt aliud ꝙͣ vitā dura ⁊ laborio ſa. Un̄ v̓ſus. Ad vitā ducut. ieiunia. pe pet auqula horiam vica⁊ꝫ

De ſcto Auguſtino.
na. labores. eſuries. macies. ⁊ macera ta caro. Uere arta ē via ꝑ quā chriſtus nō trāſiuit niſi poſt qͣdraginta dierū ie iuniū ⁊ tandē ꝑ crucis extenſionē atte nuatus. vbi intantū extēſus fuit ⁊ ſan guine minutꝰ ꝙ dinumerauerūt om̄ia oſſa eius. Oportebat em̄ chriſtuꝫ pati. et ſic intrare ī gloriā ſuā. Et certe chri ſtus paſſus eſt ꝓ nobis vobis reliqn̄s exēplū vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Un̄ psͣ. Hec porta dn̄i.ſ. paſſio. ⁊ iuſti intrabūt p eā. ſequētes.ſ. veſtigia ſui ſaluatoris Un̄ btus bartholomeꝰ cuiꝰ hodie feſti uitate letamur ꝓpt̓ porte artitudinem velle ꝓpria depoſita intrauit ad vitam Legit̉ em̄ pelle excoriatꝰ. Itē btūs lau rētius nō trāſiuit niſi prius pēnis tꝑa liū deplumatꝰ. ⁊ tandem ꝑ ignis deco ctione attenuatꝰ. Un̄ iacobo ⁊ iohāni qͥ vitā illā eternā affectabāt. ſꝫ ꝑ portā intrare nolebāt ſed aliūde. dictum fuit. Neſcitis qͥd petatis. Unde ad portaꝫ reduxit eos vt intrarēt dicēs. Calicē qͥ dem bibetis ⁊cͣ. F ¶ Et qꝛ viā ē arta ⁊ difficilis ad vitā. ideo tercio innuit̉ ꝑ uenientiū raritas. cū dic̄. ⁊ pauci inue niūt eā. Uere pauci. qꝛ ml̓ti vocati. pau ci v̓o electi. et quare. qꝛ lata eſt via q̄ du cit ad mortē.ſ. inferni. ⁊ multi heu va dūt ꝑ eā. ſicut dic̄ dn̄s. Uia lata ē ꝯcu piſcētiā. quā qͥ ſequit̉ tedit ad mortem. Uerſus. Ad mortē ducūt. mundana cu pido libido. Carnis amorqꝫ gule. neqͥ cieqꝫ nota. O quot ⁊ qͣnti ꝑ hac viā gra diunt̉. Hec eſt via q̄ iuxta ſalomonē vi det̉ hoī recta. nouiſſima aūt eiꝰ ducunt ad mortē. Et vtinā ad mortē̓ tꝑalē ſed ad mortē eternā. Et vt hac mortē btus bartholomieꝰ vitaret. latā viā q̄ duc̄ ad ea vitās. ꝑ artā viā cū paucis qͥ inueni unt eā ꝑuenit ad vitā.ſ. ſup̄ma. quā ocu lus nō vidit. nec aurꝭ audiuit. nec ī cor hoīs aſcēdit. Ad quā nos ꝑducat. ¶ De ſancto Auguſtino. Sermo. CCLXVIII. On eſt inuentus
ſimilis illi. qͥ conſeruaret legē ex. G ¶ Hec v̓ba ſcripta Ecc̄. xliij. ad ꝯmen dationē abrae ꝯueniūt btō auguſtino et merito. qꝛ ſtatu ſuo ſtatū abrae exp̄ſ ſit. ¶ In ſtatu laicoꝝ p̄cepta ſeruando oblationes reddēdo. hoſpitalitateꝫ ex hibendo. Hec ad literam vera ſunt de abraam. ⁊ patent de beato Auguſtino Hec tria ſunt ſubſtantialia laicorum. ¶ Itē in ſtatu religioſoꝝ oībꝰ abrenū ciādo. Gen̄. xij. Egredere de terra tua ⁊ cognatōe tua. Itē a carnalibꝰ deſide rijs ꝑ votū ꝯtinētie circūcidēdo. Gen̄. xvij. Itē ꝓpriū filiū īmolādo.i. ꝓpriaꝫ volūtate abnegādo. Hec ſunt tria ſub ſtātialia religionis. ¶ Itē in ſtatu p̄la toꝝ ſe hūliando. Gen̄. xviij. poſtꝙͣ au diuit ſe pr̄em ml̓taꝝ gentium futurū ſe puluerē ⁊ cinerē eſſe recognouit. Etē. xxxij. Rectore te poſuerūt noli extolli Eccl̓. iiij. Quāto maior es huilia te in oībus. Itē ꝓ peccatoribꝰ intercedendo Gen̄. xviij. Item munera ꝯtemendo Gen̄. xiiij. Hec tria ſunt ſubſtātialia p̄ latoꝝ. Et qꝛ btūs auguſtinus hec cum abraā fideliter adimpleuit. merito illd̓ qd̓ ad laudē abrae p̄miſſuꝫ ē ad laudc̓ auguſtini etiā ꝓferamꝰ. vt dicamꝰ. non eſt inuentus ſimilis illi qui cōſeruaret legē excelſi. H ¶ Et notādum tripli cē eſſe legē excelſi quā beatus auguſti nus ꝯſeruauit vicꝫ legē amoris. verita tis ⁊ pietatis. De prima Leui. xxiij. In dextra eius ignea lex. Hac ꝯſerua uit ei firmiter adherēdo. ſciēs illd̓ Ro. xiiij. Qui diligit ꝓximū legē adīpleuie Et illud Io. Qui nō diligit manet in mortē. ¶ Itē ꝯſeruauit legē ſcripture euāgelicē veritatis. de qͣ Ia. jͣ. Si qͥs ꝑ ſpexerit in lege ꝑfecte libertatis. Hanc ꝯſeruauit. corde. ore ⁊ oꝑe. ¶ Corde.ſ. in ea iugit̉ meditādo ⁊ ſcrutādo. Und̓ de eo cātat̉ illud psͣ. Lex dei eīꝰ in corde ipſiꝰ. Et certe btūs vir qͥ ī lege dn̄i me. d. ac noc. Un̄ vt hoc poſſet facere Da. uid. diuinū petebat auxiliuꝫ. Da mihi inqͥt intellectū ⁊ ſcrutabor legē tuaꝫ in toto corde meo. ¶ Itē ꝯſeruauit ore. fi

De ſctō Auguſtino.
fidel̓ ẜuꝰ quē ꝯſti. do. ſuꝑ fa. ⁊cͣ. Itē vi rilit̓ defēdē̓do. ꝓuer. xxix. Qui cuſtouit legē btūs ē. Un̄ btūs bern̄. malleū he reticoꝝ eū vocat. Itē ꝯẜuauit oꝑe eā integͣliter adīplēdo. ⁊ bn̄. Nā qͥ totā le gē ꝯẜ. offēdat aūt ī vno factꝰ ē oīm re us. Itē ī ſcriptis ml̓tipl̓r redigēdo. Un̄ p̄t bn̄ illd̓ ꝓuer xxij. dicare. Ecce deſcri pſi ea.ſ. legē tripl̓r vicꝫ exponēdo Mo ralit̓. anagogice. ⁊ allegorice. Itē ꝯẜ uauit lege pietatis miſeris cōpatiēdo. ⁊ ſubueniēdo. de qͣ Gal̓. vj. Alt̓ alteri us onera portate. ⁊ ſic adīplebitis legē chriſti. Sed heu modo pauci inueni unt̉ qui has tres leges ꝯſeruent. Und̓ yſa. xxiiij. cōqueritur dn̄s. Tranſgreſſi ſunt legem mea: Sed certe in leges di uinas impie agere impune nō cedit. De eodem. Uaſi ſtella matu tina in medio nebule. De hoc ſi placet loqui Require in dic bti dn̄ici confeſſoris. De eod̓. Ser. CCLXIX. Intlūbi veſtri p̄ cincti ⁊ lucerne ardētes ī mani bꝰ vr̄is ⁊ vos ſil̓es hoībꝰ expe ctātibꝰ dn̄m ſuū qn̄ reuertat̉ a nuptijs In his v̓bis dn̄s hortat̉ Lu. xij. nos ad oē bonū qd̓ ẜm tripliceꝫ ſtatu attēdit̉.ſ. īcipiētiū. ꝓficiētiū ⁊ ꝑfectoꝝ Na ad bonū īcipiētiū qd̓ ꝯſiſtit ī ꝯcu piſcētiaꝝ reſtrictoe hortat̉. cū dic̄ Sint lūbi vr̄i p̄cincti. Ad bonū ꝓficiētiū qd̓ ꝯſiſtit in v̓tutū ſiue bonoꝝ aggregatōe hortat̉. cū dic̄. ⁊ lu. ar. ī ma. vr̄is. Ad bo nū v̓o ꝑfectoꝝ qd̓ ꝯſiſtit in deſiderio fu ture vite hortat. cū ſubdit. ⁊ vos ſi. ho. expe. dn̄m. ⁊cͣ. Bonū gͦ incipiētiū eſt reſtringere ꝯcupīaꝫ. ad quā reſtringen dā vt dixi hortat̉ dicēs. Sint lū. vri p̄. In lūbis eī ſūt ſordes ꝯcupīe. Eſt aut
ꝯcupīa carnal̓. ꝯcupīa ocl̓oꝝ. ⁊ ꝯcupīa honoꝝ ſiue ſuꝑbia vite. De qͥbꝰ tribꝰ te ſte Io. ī can̄. ij. oē pctm̄ ꝓcedit. Ex ſuꝑ bia em̄ ⁊ auaricia ⁊ luxurſa oīa pctā pul lulāt cū ꝯcupīa eoꝝ nō reſtringit̉. An̄ incipiētes triplex cinguluꝫ dn̄t acqͥrere ꝓ pctōꝝ reſtrictiōe. Primū cingulū eſt ꝯtinētie ꝯͣ ꝯcupīaꝫ carnis. Un̄ gregꝭ. Lū bos p̄cingimꝰ cū carnis luxuria ꝑ cōti nentiā coartamꝰ. Talit̓ ſe p̄cinxerat. de qͣ ꝓuer xxxj. Accinxit fortitudīe lūbos ſuos. Scd̓m cingulū ē iuſticie ꝯͣ ꝯcupi ſcētiā ocl̓oꝝ. Iuſticia em̄ reddit vnicui qꝫ qd̓ ſuū ē. qd̓ auariciā tollit. An̄ de vi ro iuſto d̓r yſa. xj. Et erit iuſticia cīgu lū lūboꝝ eiꝰ. Terciū cingulū eſt fidei ꝯͣ ſuꝑbiā vite. Fides eī qͦ facit credere ce leſtes honores. reſtringit ꝯcupīaꝫ terre noꝝ honorū. Un̄ de tali d̓r yſa. xj. Et erit fides cinctoriū renū eiꝰ Qual̓r āt hͦ triplex cingulū incipiētes debeāt acqͥre re inſtruunt̉ a chriſto. helya ⁊ angelo. Chriſtꝰ em̄ vt ad cadorē caſtitatis in formaret n̄ alio ꝙͣ linteo ſe p̄cixit Io. xj. Linū ei ml̓tis tuſiōibꝰ ad cadore ꝑ uenit. Sic ꝯtinētia carnis ꝑ vigilias et ieiunia ⁊ alios labores acqͥrit̉ Hoc ē lū bare lineū qd̓ iubet̉ Hier̄. poſſid̓e. xiij. qd̓ tn̄ ꝯputruit ī aqͥs eufratis. qd̓ īterp tat̉ frugifer. qꝛ in abūdantia ⁊ delicijs mortuā eſt Iteꝫ helyas vt ad ꝯtemptū ꝯcupīe tꝑaliū reꝝ ꝓuocaret. pelliceo cī gulo vtebat̉. ī quo notat̉ memoria nr̄e mortalitatis. Pelles eī a mortuis aīali bꝰ detrahunt̉. Idē ē ꝙ dn̄s ade ⁊ vxori eꝰ cū eēnt mortales fec̄ tūicas pelliceas in ſignū mortalitatis ſue. Hoc mirabi lit̓ reſtringit ꝯcupīaꝫ ocl̓oꝝ.i. auariciā. qꝛ facile contēnit oīa qͥ ſe cogitat mori tuꝝ. Exēplū de quodā iuuene filio prī cipis qͥ poſtꝙͣ clauſtꝝ intrauerat. ⁊ pr̄ il lud deſtruere vellet niſi exiret, qꝛ adhuc iuuenis eſſet. ille pr̄i rn̄dit ꝙ libēter exi ret. dumodo vnā cōſuetudinē in terra ſua deleret. ſcilicet ꝙ iuuenes non ſic ci to morerent̉ vt ſenes. ⁊cͣ. Iteꝫ āgelꝰ vt ad celeſtia inflāmaret aureo cingl̓o cin ctus adparuit. Oan̄. x. In auro amor

De ſctō Auguſtino.
ſapiētie.i. ſapide ſcīe q̄ eſt eternoꝝ deſi gnat̉. ꝑ illā em̄ fides acuit̉ ⁊ pn̄tis vite ſuꝑbia. q̄ eſt in honoꝝ ꝯcupiſcētia con tenit̉. qꝛ qͣnto plus qͥs ſapit celeſtia. tan to minus inferioribus delectat̉. ¶ Poſt reſtrictiōeꝫ ꝯcupiſcētiaꝝ debet in cipiēs ꝓcedere ad bonum ꝓficientium qd̓ ꝯſiſtit in v̓tutū aggregatione. qd̓ in nuit dn̄s cū dicit. ⁊ lucerne ardētes. Et noͣ ſine cā dicit pluraliter lucerne. qꝛ tri plex eſt lucerna quā ꝓficiēs debet hr̄e. ſcꝫ cordis q̄ eſt recta intētio. de qͣ Lu. xj. Lucerna corꝑis tui ē oculꝰ tuus. Item oris q̄ eſt ſacroꝝ v̓boꝝ ꝓnūciatio. de ꝙͣ psͣ. Lucerna pedibꝰ meis v̓bū tuū. Ite oꝑis qͣ eſt bonoꝝ oꝑum multiplicatio de qͣ hic. ⁊ lucerne ardē. in ma. Et bene dic̄ ardentes. Multī em̄ has hn̄t lucer nas extinctas. Pro tāto qͥ vult ꝓficere dꝫ has accēdere triplici igne vt ſint ar dētes. Nā lucerna intentōis dꝫ accēdi igne deuotōis. De quo Leui. vj. Ignis in altari meo.i. in corde ſꝑ ardebit. quē nutriet ſacerdos.i. rō ſubijciēs ligna.i. exēpla ſcoꝝ vl̓ bn̄ficia chriſti. q̄ recogi tata multū accendūt deuotionē. Itē lu cerna ſermonis dꝫ accēdi igne zeli ſiue emulatōis. de quo Ecc̄. xlvj. Surrexit helyas qͣſi ignis ⁊ v̓ba eius qͣſi facula. Itē lucerna oꝑatōis dꝫ accēdi igne di lectiōis vt ſint oꝑa caritate inflamata. de quo igne Math. x. Ignē veni mit tere in terra ⁊ qͥd volo niſi vt ardeat. L¶ Poſtꝙͣ aūt ꝓfecerit in v̓tutū aggre gatiōe dꝫ tranſire ad bonū ꝑfectoꝝ qd̓ ꝯſiſtit in future btītudinis expectatiōe qd̓ innuit dn̄s cū ꝯſeq̄nt̓ adiugit. ⁊ vos ſil̓es ho. ex do. ſuū qn̄ reuer. a nup. In qͣ expectatōe tria dn̄s tāgit ꝑfectis ne ceſſaria.ſ. tp̄s. modū. ⁊ cam. Tēpus in nuit vt ſcꝫ expectēt lōganimes. Un̄ dic̄ vos ſil̓es ho. exdo.ſ. q. re. hoc ē vſqꝫ ad mortis terminū. ſic̄ exponit gregꝭ. Iteꝫ ex pectatōis modū tagit. vt.j. expectent ſolliciti. cū dicit. vt cū venerit ⁊ pulſaue rit ꝯfeſtiꝫ aꝑiant ei. Un̄ ꝑfecti ſꝑ debēt eſſe vigiles. Itē ponit ex pectatiōis cāꝫ vt.ſ. ꝑfecti expectēt leti. intuitu p̄mij. ꝓ
quo dicit. Amē dico vobis ſuꝑ oīa bo naͣ ſua ꝯſtituet eū. Cuiꝰ aucͣtatis expo ſitionē Reqͥre in ſequēti ſermone. ¶ De eodem. Sermo. CCLXX. Erue bone ⁊ fide lis. qꝛ. in pauca fuiſti fidelis. ſuꝑ mita te cōſtituā. Hec v̓ba Math. xxv ſcripta ꝯueniūt btō Augu ſtino. In qͥbꝰ duo exprimunt̉. vicꝫ ⁊ me ritū vie. ⁊ p̄miū pr̄ie. Meritū cū dicit. Serue bo. ⁊ fi. Premiū v̓o cū ſubdit. ſuꝑͣ ml̓. te ꝯſti. M Meritū aūt vie bti auguſtini ꝑpendit̉ in triplici ſtatu ſuo in quo vixit. vicꝫ in ſtatu generali quē.ſ. baptizatꝰ ꝯmunē habuit cū oībꝰ fidelibꝰ. In ſtatu regl̓ari. quē poſt mo naſticā vitā agēs. ꝯmunē habuit cū re gularibꝰ. Itē in paſtorali ſtatū. quē pꝰ cp̄us factꝰ ꝯmunē habuit cū eccīe pa ſtoribꝰ. Scd̓m ſtatu generalē d̓r ſeruꝰ. ẜm ſtatu regularē d̓r bonꝰ. Sed ẜm ſta tū paſtorale d̓r fidelis. ¶ Bn̄ aūt ẜm ſtatū generalē d̓r ſeruꝰ. An̄ em̄ ꝙͣ ſimꝰ in ſtatu generali eccīe quē nō ītramus niſi per ianuā baptiſmi deo meritorie ſeruire nō poſſumus: Eſt em̄ ſeruiēdū deo ſic̄ d̓r in Luc̄. in ſcītate oībꝰ diebus Sꝫ in ſanctitate nō ſumꝰ ꝙͣdiu ſumus in ſtatu culpe. ⁊ filij ire. In quo ſtatu fuit auguſtinꝰ ml̓tis annis. Un̄ ipſe cō q̄rit̉ dicēs. Defluxi abſqꝫ te. ⁊ erraui de us meꝰ nimis deuiās a ſtabilitate tua in adoleſcētia mea. ⁊ factus ſum mihꝭ regio egeſtatis. Hoc ideo dicit. qꝛ tunc nil mereri potuit qꝛ tūc nō fuit ſeruus dei. ſed ſeruꝰ pctī. et ꝑ cōſequēs ſeruus diaboli. Sed hanc volens mutare co ditionē vt eſſꝫ ſeruus chriſti. ad baptiſ mū veniens. more omniū fideliū renū ciauit priſtine ſeruituti. videlicet diabo lo et omnibus pompis eius. et bapti. zatus. factus eſt chriſti ſeruꝰ. Et hͦ eſt quod cantat eccleſia. Ciuē fideliſſimū de ſeruitute babilonis ſibi redemit au guſtinū. vt.ſ. ſibi ẜuiret factꝰ chriſtianꝰ.

De ſco Auguſtino.
In hͦ ſtatu generali poſitꝰ meruit vigi lijs ⁊ ieiunijs ⁊ orōibꝰ vacās. ſcribēs li bros. ⁊ docēs indoctos. ſic em̄ de ipſo legit̉ ⁊ cātat̉ ꝙ tūc fecerit. Bn̄ etiā d̓r bonus ẜm ſtatu regulare̓. Triplex em̄ bonū ē in quo cū aliqͥs cōſiſtit merito bonꝰ d̓r. vicꝫ bonū delectabile. vtile et honeſtū. quo triplici bono maxīe regu lares exercent̉. Nā bonū delectabile ē caſtitas. bonū vtile obediētia. bonum honeſtū pauꝑtas. Bene caſtitas d̓r bonū delectabile. qꝛ qͥ pulcra ſunt dele ctabilia ſunt. Et o ꝙͣpulcra ē caſta ge neratio cū claritate Sap̄. iiij. Eſt autē caſtitas dulcra ⁊ delectabilis deo. ange lis ⁊ hoībꝰ. Adapta. ¶ Bonū aut vti le ē obediētia Nā ipſa ē qͣ facit regnū dei poſſidere. Unde et lucifer de celo ⁊ ada de ꝑadiſo ꝓpt̓ inobediētiā expulſi ſunt. ⁊ chriſtꝰ d̓r illud ꝑ obedientiā poſ ſediſſe. Phi. ij. Factꝰ obediēs. Et ſe qͥ tur. Propt̓ qd̓ deꝰ illū exaltauit. Bo nū aut honeſtū ē pauꝑtas. hāc em̄ con ditor oīm ſectatꝰ fuit. Nā ſic̄ dic̄ apo. cudiues eſſet oīm factꝰ ē egenꝰ ⁊ paup qn̄.ſ. de paupe mr̄e natus. pannis vili bus inuolutꝰ. in loco huili ē repoſitus O ꝙͣ glorioſus ⁊ honeſtꝰ eſt ex hͦ titulꝰ pauꝑtatis. Hāc em̄ hō ſectādo ſimilis efficit̉ ſuo creatori. ¶ Hoc aūt triplex bonū beatꝰ Augꝰ. nō ſolū in ſe habuit ſed etiā alios regularibꝰ diſciplinis in ſtruēs habere voluit ⁊ ſtatuit. Un̄ in ſua regula fere ꝑ oīa de his tribus tra ctat. Quia gͦ hͦ triplex bonū in ſe habu it. merito bonꝰ d̓r ¶ Quātū aūt ad ſta tu paſtoralē bn̄ fidel̓ d̓r. fidelit̓ em̄ ſibi gregē ꝯmiſſum ꝯſeruauit. Primo exē pla bone ꝯuerſatōis on̄dendo. qꝛ ſicut Greg. dic̄. cū paſtor ꝑ abrupta gradit̉ neceſſe ē vt grex in p̄cipitiū ferat. Itē fidelis fuit paſcua vberrime p̄dicatōis impēdēdo. Hic ē em̄ fidelis ẜuꝰ ⁊ pru dens quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ fa. ſu. vt det illi tritici: nō ordel vel cuiuſcūqꝫ vilio ris mēſurā. Itē fidelis fuit a lupis.i. ab hereticis viriliter defendēdo. Und̓ beatꝰ Bern̄. ip̄m malleū hereticoꝝ vo
cat. Sic gͦ ꝑ p̄dicta meritū vie exprimi tur. cū dic̄. Serue bone ⁊ fidel̓. N Cōſequēter p̄miū ſubdit. cū dicit. ſuꝑ mul. te ꝯſti. Qd̓ pͥmiū on̄dit ꝯmēdabi le tripl̓r. vicꝫ qꝛ ſublime. cū dicit ſupra. multiforme. ꝓ quo dic̄. multa. ⁊ qꝛ ſta bile ꝓ quo dicit. ꝯſtituā. Oſtēdens gͦ p̄ miū ſublime dicit ſuꝑ. qꝛ p̄miū non eſt tꝑale ſꝫ celeſte. q̄ em̄ vident̉ tꝑalia ſunt Itē dicit multa. qꝛ in paucis vexatī in ml̓tis bn̄ diſponent̉. Magna em̄ mul titudo dulcedinis qua abſcondit deꝰ ti mentibꝰ ſe. Itē dicit ꝯſtitua. qꝛ p̄miuꝫ eſt eternū ⁊ ſtabile. ſic̄ ⁊ ipſe dn̄s ē ſta bilis ⁊ eternꝰ. Un̄ dicet̉ ei. Intra ī gau diū dn̄i tui. De quo gaudio ⁊ et̓nitate ipſiꝰ dicit Augꝰ. Quāta erit illa felici tas in qͣnullū erit malū. nulluꝫ latebit bonū. vacabit̉ dei laudibus. qͥ erit oīa in oībꝰ. ip̄e finis d̓ſiderioꝝ nr̄oꝝ qͥ ſine fine videbit̉. ſine faſtidio amabit̉. ſine fatigatione laudabit̉. vacabimꝰ ⁊ vide bimus. videbimus ⁊ amabimꝰ. amabi mus ⁊ laudabimꝰ. nā quis alius noſter finis. niſi ꝑuenire ad regnū cuius non eſt finis. Ad quod nos. ¶ De eodem. Sermo. CCLXXI. Ui fecerit et do Veuerit ⁊cͣ. Mathei. v. O Propter hͦ doctor iſte ſāctus Augꝰ cuius hodie feſtū celebramꝰ ma gnus eſt. qꝛ fecit ⁊ docuit. vicꝫ mādata diuina. fecit oꝑe et docuit ore. Fecit bn̄ viuendo quod docuit bene loquendo. Fecit vtiqꝫ ⁊ docuit exemplo ſummi do ctoris. de quo d̓r Act̉. jͣ. Cepit ieſus fa cere ⁊ docere. Magnꝰ inquā vocatus eſt ſanctus Augꝰ in celeſti gl̓ia. qꝛ ma gnus fuit in oꝑatione virtuoſa ⁊ in do ctrina ſana. ¶ Primo gͦ magnus fuit in oꝑatione virtuoſa. Et ẜm hanc ma gnitudineꝫ poteſt ꝯꝑari illi magne ar bori. De qua legit̉ Danielis. iiij. Uide bā ⁊ ecce arbor in medio terre ⁊ altitu do eius nimia ⁊ ꝓceritas eiꝰ ꝯtingens

De ſctō Auguſtino.
celū. aſpectus illius erat vſqꝫ ad termi nos vniuerſe terre. folia eiꝰ pulcerrima et fructus eiꝰ nimius. ⁊ eſca vniuerſo rū in ea. Subter ea hītabat aīalia ⁊ be ſtie. et in ramis eius cōuerſabant̉ volu cres celi. ⁊ ex ea veſcebat̉ omnis caro. Magnitudo huius arboris attēdit̉ in altitudine. ⁊ ꝓceritas eius ꝯtingebat ce lu. ⁊ in latitudine qꝛ aſpectꝰ eius vſqꝫ ad terminos vniuerſe terre. et etiā in ꝓ funditate. qꝛ oporteret eā ꝓfunde radi cata eſſe q̄ tale molem ſuſtinere poſſet. Sic magnitudo btī auguſtini ꝯſiderat̉ in ꝓfunda ſoliditate huilitatis. in am pla latitudīe caritatis ⁊ in ſublimi alti tudine deſiderij celeſtis. Primo magni tudo ipſius quā in ꝓfundū habuit. co ſiderat in ꝓfunda ſoliditate hūilitatis. in qͣ ita radicatꝰ ⁊ fundatꝰ fuit ꝙ om̄ia dona ſibi a dn̄o affluēter data ſine de iectiōe venti ſuꝑbie fortiter portare po tuit. Un̄ de ipſo dici poteſt illd̓ psͣ. Et erit tanꝙͣ lignū qd̓ plāta. eſt. vel qd̓ ra dicauit ſecus decurſus aqͣꝝ. ⁊cͣ. vſqꝫ ꝓ ſperabunt̉. qꝛ oīa oꝑa ſua in hūilitate fecit. Non ſic eſt de quibuſdam qui do na dei in huilitate portare neſciūt. ſed ſtatim ſuꝑbie vēto deijciunt̉. De qͥbus ſubditur. Nō ſic impij nō ſic ſed tanꝙͣ pul. ⁊cͣ. Sed ſanctꝰ auguſtinus oīa do na dei huiliter portauit. ⁊ ideo ſemꝑ re ciꝑe paratus fuit. qꝛ magnus in huili tate fuit. Scd̓o magnitudo ipſius quā in latitudine habuit ꝯſiderat in ampli tudine caritatis. quā in oꝑibꝰ miſcd̓ie multū extēdit. ſicut ſcriptū eſt. Latū ma datū tuū nimis. Nā quantū poteſt ho alijs ꝓdeſſe. tantū debet mandata cari tatis ampliare. Sic tobias filiū ſuum docuit. Si multū tibi fuerit. ⁊cͣ. Sic be atus Auguſtinus ꝯpaupeꝝ ſꝑ memor erat. eiſqꝫ ex his q̄ habere poterat libe raliter exhibebat. Nā et de vaſis dn̄i cis ꝓpter pauꝑes et captiuos aliqn̄ vi debat frangi et conflari et indigentibꝰ diſpēſari. Theſauꝝ aūt ſapīe. qui etiā diſtributus in ꝑtes recipit incrementa in quo ipſe nimiū locuples fuit. tam lō
ge diffudit ꝙ de eo digne ⁊ ꝓprie canit̉ Iſte eſt qͥ ante deū m. ⁊cͣ. Unde dicit de ipſo beatus Remigius. Iſte tanta ſcri pſit vt nō ſolū diebus ac noctibus ſcri bere libros eius quis nō poſſet ſed nec legere qͥdem occurrit. Ande ipſe de ſa pientia loquens dicere potuit Quā ſi ne fictione didici et ſine inuidia cōmu nico ⁊ hominei lā non abſ. In fi. eniꝫ eſt th̓. homībus. quo qui vſi ſunt ꝑti. fa cti ſunt a. d̓i. Et hoc veꝝ eſt. quia ſicut dicit̉ in eodē libro Neminē diligit do minus niſi qͥ cum ſapientia inhabitat. Un̄ beato Auguſtino ⁊ oībꝰ doctoribꝰ grates referre debemus. qꝛ docuerunt nos diſcernere inter bonū ⁊ malum. ⁊ malo ꝯtēpto eligere bonuꝫ. qꝛ ſine hac ſapientia neminē diligit deꝰ. Tercio cō ſiderat̉ magnitudo ipſiꝰ in ſublimi al titudine deſiderij celeſtis. Un̄ diſplice bat ei quicqͥd ag. in ſe pred. d. ⁊ de. d. ⁊cͣ Unde etiam poſſeſſioneꝫ nunꝙͣ emere et multas hereditates ſibi dimiſſas re ſpuit. In poſſeſſionibus quoqꝫ eccleſie intentus amore. vel implicatus animo non erat. Fabricaꝝ qͣꝫ nouaꝝ nunꝙͣ ſtu diū habuit. voles animū ſuū ſemꝑ ha bere libeꝝ ab om̄i moleſtia corꝑali. vt libere poſſet vacare continue lectioni ⁊ aſſidue meditationi. Unde ⁊ dicere po tuit. Noſtra cōuerſatio in celis ē. Und̓ etiā aliqn̄ ad ſecreta dei promptꝰ fuit. Hic dic de muliere que a qͥbuſdaꝫ iniu riā patiens ad eū acceſſit vt ſuper hoc eius conſiliū imploraret. Uides gͦ quō fuit magnus in oꝑatione virtuo ſa. P ¶ Secundo magnus fuit in doctri na ſana. intantū etiā ꝙ om̄es doctores excellit. Un̄ beatus Remigius Hicro nimū et quoſdam alios doctores ꝯme morās ſic cōcludit. Hos oēs Augꝰ in genio ⁊ ſcientia ſua vicit. Bern̄. qꝫ ſic de eo ſcribit. Auguſtinus hic eſt vali diſſimus malleus hereticoꝝ. Item ali us.ſ. voluſianus dicit. Hoc legi dei de eſt. quicquid auguſtinū cōtigerit igno rare. Imo inter qͣtuor excelletiores ip̄e excellit. Nā ſi qͣtuor iſtos. Auguſtinū.

Decollatio iohā. ba.
Gregoriū. Ambroſiū. Hieronimum. qͣtuor aīalibus vt ſanctos euāgeliſtas cōꝑare vellemus. Augꝰ. ſimilitudineꝫ aquile ꝓpter excellentia obtineret. ſicut ipſoꝝ vnus ſcꝫ hiezonimus in libro de duodecim doctoribus cōfitetur dicens Augꝰ ep̄s volās ꝑ montiū cacumina qͣſi aquila. ⁊ ea que ſunt in montiū ra dicibꝰ non conſideransa multa eeloruꝫ ſpacia. terrarūqꝫ ſitus ⁊ aquaꝝ circulū claro ſermone ꝓnūciat. Uides nunc ꝙ ad ſimilitudinē aquile ꝗēs alios trāſce dit ſicut ipſem et ꝯfitent̉. Dicit naqꝫ am broſius. Magnificentiā tua in mortifi catione auguſtini adoramus. tua in oī bus v̓tute oꝑante. vt nullis promiſſis blandimentoꝝ fallaciū vir tuo ignitus ſpū vinceret̉. qꝛ eū ita oī genere pieta tis imbueras. vt ipſe tibi ara ⁊ ſacrifi ciū ⁊ ſacerdos eſſet ⁊ templū. Greg. qͣꝫ in epiſtola ad innocētiū affrice p̄fectuꝫ de eius libris ſic ait. Ꝙ expoſitionem ſancti iob vobis trāſmitti voluiſtis ve ſtro ſtudio ꝯgaudemus. ſed ſi delicio ſo cupitis pabulo ſaginari. btī Augu ſtini ꝯpatriote vr̄i opuſcula legite. ⁊ ad ſimilitudinē illiꝰ ſimilaginis nr̄m fur fure no queratis. Deniqꝫ in qͣnta eū re uerentia ⁊ dilectione hieronimꝰ habu erit patet in epl̓is. In qͣꝝ vna ſic dicit. On̄o ſancto ⁊ btīſſimo pr̄i auguſtino. Hieroꝰ. Om̄i qͥdē tꝑe btītudinē tuā eo quo decet honore veneratꝰ ſū. et habi tantē ī te dilexi dn̄m ſaluatorē. ẜ ſi nūc fieri cumulo aliqͥd addimꝰ et plena cō plemus. vt abſqꝫ noīs tui mētione nec vnā qͥdē horā p̄terire patiamur. Itē in ꝗdā epl̓a ſcribens auguſtino ait. Quo bus libellis tuis eruditiſſimis ⁊ oī elo quētie ſplēdore fulgētibꝰ rn̄dere n̄ po tui. Certe qͥcqͥd dici pot̓at vl̓ aſſumi in genio ⁊ ſcripturaꝝ hauriri fontibꝰ. a te poſitū atqꝫ diſertū eſt. Sꝫ q̄ſo reuerē tia tua paruꝑ patiaris me tuū laudare ingeniū. Ecce quō oēs ip̄m maiorē ſe cōfitent̉. Dic̄ etiā remigiꝰ ꝙ iſte excellit oēs doctores ſic̄ ſol ſtellas. Un̄ alij co
erū. mul. qͣi ſt. hic aūt ꝯꝑat̉ ſoli. ſic̄ patꝫ in epl̓a q̄ de eo legit̉. qͣi ſol reful. ſic ille reful. in t. dei. Q Tercio magnꝰ e in celeſti gl̓ia. Un̄ dic̄ dn̄s. Qui fecerit et docuerit h̓ m. vo. ⁊cͣ. Et ſic poſſꝫ dicere in ꝯꝑatiuo. qͥ magis fecerit ⁊ docuerit maior vocabit̉. ⁊ in ſuꝑlatiuo qͥ maxīe fecerit ⁊ maxime docuerit maximꝰ vo cabit̉. Nō tn̄ p̄fert̉ vel equat̉ apl̓is in doctrīa vel in gl̓ia. qꝛ illi ſūt primitiui ⁊ veri riui. veri fontes ſꝫ poſt eos in ſe cunda gr̄a vbi dei diſpēdēdi primꝰ re fulſit. Et ẜm hac magnitudinē doctri naꝝ ⁊ etiā oꝑationū in md̓o. accepit cu mulū gl̓ie in celo Rogemus dn̄m. In decollatione. b. Iohan nis bap. Ser. CCLXXII. Uſtusⁱ ineternū nō cōmouebit̉. impij aūt non inhabitabūt terra. ꝓuer. x. A In his v̓bis hodierne epl̓e expri mitur ſtatꝰ iohānis p̄curſoris. ⁊ ſtatus eiꝰ ꝑſecutoꝝ. Status iohannis duplex vicꝫ gr̄e. cū dicit. Iuſtus. ⁊ glorie. cum ſubdit̉ ineternū nō cōmouebit̉. Perſe cutoꝝ etiā duplex culpe.ſ. cū dicunt̉ im pij. et pene. cum dicit̉ non inhabitabūt terra. ¶ Ratione ergo ſtatus gratie iu ſtus dicitur Iohannes. et bene. Habe bat enim ea que hominē faciūt iuſtuꝫ. qͣ ſunt virginitas. Un̄ psͣ. Iuſtus ger minabit ſicut lilium. Quod ei bene cō uenit qui in ſe candorem lilij habuit. qꝛ ꝓpoſitum habuit ꝑpetuo cōtinendi Iteꝫ fides. Un̄ Ro. iiij. Credidit abra am et reputatū eſt illi ad iuſticiam. Et ab ac̄. ij. Iuſtus meus ex fide viuit. E qͥs magis credidit ꝙͣ Iohanes qui di gito ſaluatorē demoſtrauit. Item for titudo Prouer. xxiiij. Iuſtus quaſi leo confidit. Nullum em̄ terroreꝫ habuit regē herode̓ increpādo. Un̄ ⁊ helye cō ꝑat̉. Lu. jͣ. qͥ reges dure increpare cōſue uerat. ¶ Et hic iuſtus incternuꝫ nō cō mouebitur. vbi innuitur ſtatus glorie quem nunc eſt aſſecutus. ineternuꝫ em̄

Decollatio iohā. ba.
non cōmouebit̉. qd̓ non contingit niſi in ſtatu glorie. Hic em̄ cūcti dies dolo ribꝰ pleni ſunt. ſꝫ ibi ē reqͥes pacifica. re qͥes opulēta. ⁊ reqͥes et̓na. Hanc tripli ce̓ requiē ꝓmiſit dn̄s fidelibꝰ ſuis. yſa. xxxij. Sedebit inqͥt ppl̓us meꝰ in pul critudine pacis. qꝛ ſine ꝑturbatione. in reqͥe opuleta. qꝛ ſine defectōe. in taber naculis fiducie qꝛ ſine amiſſiōe. Hanc qꝛ iohānes ē aſſecutꝰ inet̓nū non ꝯmo uebit. ¶ Statꝰ aūt ꝑſecutoꝝ exprimit̉ et prīo culpe cū dicunt̉ impij. Tres em̄ ꝑſone ꝯcurrūt ad ipſiꝰ ꝑſecutionē. ſcꝫ herodis. vxoris ⁊ filie. qͥ bn̄ dicunt̉ im pij. qꝛ oēs impietatē in iohānē̉ exercue rūt ⁊ multiplicē. Prima fuit celebritas natalicij diei. qͥ fuit ī culpa ad miſcd̓iaꝫ cū potius deberet eſſe memor diei mor tis. iuxta illd̓ Eccl̓. vij. Memorare no uiſſima t. ⁊cͣ. Un̄ Hiero. dicit nullū ali um celebraſſe diem natiuitatis ſue niſi pharaonē ⁊ herodē. vt quoꝝ vna erat impietas vna eſſet ſolēnitas. ſꝫ talis ſo lennitas cito defecit. qꝛ ipſis mortuis nunꝙͣ celebrata ē. psͣ. Perijt memoria eoꝝ cū ſonitū. Itē alia herodis īpietas ꝙ eū quē ſanctu ſciebat tenuit in carce rem vinxit. caput amputari p̄cepit. De hac impietate ꝓuer. xij. Nō roborabit̉ hō ex impietate. Multī em̄ faciūt occi di inimicos vt qͥctiꝰ viuāt. Sꝫ ſanguis abel clamauit ad dn̄m. vindicta poſtu lans. Tales homicide vix vnꝙͣ ſunt ſe curi. Ad qd̓ ſignanduꝫ poſuit dn̄s tre morē in capite cayn. Filie impietas fu it captatio beniuolētie ex ſaltatione. de qͣ Criſꝫ. Ubi eſt ſaltatio ibi eſt diabolꝰ neqꝫ em̄ deus dedit nobis pedes vt cū camelis ſaltemꝰ ſꝫ cū angelis choꝝ fa ciamꝰ. Un̄ hiere..ix. Docete filias vr̄as lamentū. Itē matris et filie impietas fuit. qꝛ mr̄ ꝓ decollatōne capitis ioh̓is cōſuluit ⁊ filia hͦ popoſcit. et reddit rō nē. Hiero. Quia optabat lingua habe re ī poteſtate q̄ eos arguebat. De hac īpietate Sap̄. ij. Dixerunt impij oppri mamus viꝝ iuſtū qm̄ ꝯtrariꝰ eſt oꝑibꝰ noſtris. ¶ Sed pena eoꝝ ſubdit̉. qꝛ nō
inhabitabunt terrā. terrā vtiqꝫ viuenti um. de qͣ psͣ. Credo videre bona dn̄i in terra viuentiū. Sed inhabitabūt terrā miſcrie et tenebraꝝ. vbi vmbra mortis ⁊ nullus ordo. De qua materia ſi pla cet loqui quere in aſcenſione. De eodem. Sermo. CCLXXIII. Iſit herodes ac tenuit iohānē. Mar. vj. A Quatuor in hoc euāgelio pri cipaliter tangunt̉. Primo iniuria iohā ni ab herode illata tangitur. cum dicit Miſit herodes. Scd̓o ſanctitas iohā nis maxima. ibi Herodes metuebat io hannc̉ ſciēs eū virū ſanctū Tercio he rodis ꝯͣ iohannē machinatio ꝑuerſa. ibi. cū dies oꝑtimꝰ ⁊cͣ. Quarto iohan nis paſſio gl̓io ſa. ibi. miſſo ſpiculatore ⁊cͣ. ¶ Primo gͦ tangit̉ īiuria iohanis. et hec triplex. prīa captiuatio. ſcd̓a vin culatio. tercia incarceratio. Ex captiua tiōe ſequit̉ ꝯfuſio. ex vīculatōe afflictio ex incarceratiōe deſolatio. Ol̓ta eī cō fuſio pot̓at eē iohāni cū ab herodiāis captꝰ duceret̉ vilit̓. Un̄ de ip̄o illd̓ Ecc̄. xlix pōt exponi. Male tractauerūt eu qͥ ab vt̓o ſcīficatꝰ ē ꝓph̓a. Qd̓ notat̉ cu dicit euāgeliſta. Miſit h̓odes ⁊ tenuit iohāne. nec ſolū tenuit ſꝫ etiā vinxit ad maiorē afflictionē. ⁊ nō ſolū vinxit ſed etiā poſuit in carcerẻ ad maioreꝫ deſo lationē. vt ibi hūano ſolatio priuaret̉. Et licet herodes intēderet iniuria ⁊ in ferret. hac tn̄ iohānes non reputabat. Nō em̄ ꝯfundebat̉ ex captiōe. nō affli gebat̉ ex vinculatiōe. nō deſolabat̉ ex incarceratiōe. More ſcōꝝ qͥ talia appe tūt. De ſiderant em̄ eſſe int̓ honores ſi ne honore. int̓ voluptates ſine iocundi tate. inter ſeculi gaudia ſine ꝯſoſatōne Fugiūt em̄ honores ne ꝑ ſuꝑbiā ruat. re ſpunt voluptatesᶻ ne effluat. odiūt ſe culi gaudia ne euaneſcat. Un̄ de moy ſe Heb. xj. Grandis effectꝰ negauit ſe filiū filie pharaonis. ecce ꝯtēptꝰ hono

Decollatio.ſ. io. bap̄.
ris magis eligēs affligi cū ppl̓o dei. ec ce ꝯtēpus voluptatis. maiores eſtimās diuitias theſauris egypti īproperiū xp̄i ecce ꝯtēptus ꝯſolatiōis. Timebat for te moyſes ne ſicut freq̄nter ꝯtingit ho nores cor eius minis extollerent. volu ptates eneruarent. vana gaudia allice rent. Propter hͦ ipſe ⁊ oēs ſct̄ī eligunt abijci. gaudēt affligi. renuāt ꝑ pn̄tia cō ſolari. Eligūt abijci psͣ. Elegi abiectꝰ eſſe in domo. Hiero. Uerus hūilis nō vult hūilis p̄dicari. ſed reputari. Gau mihi vt af. no. ꝑ. An̄ yſido. Que ſeculi amatoribus cara ſūt. ſctī velut aduerſa refugiūt. plus ꝙͣ aduerſitatibus mundi gaudēt. ꝙ ꝓſperitatibus delectāt̉. Idē Airi ſancti plus formidant ꝓſꝑa ꝙ ad uerſa. qꝛ ſciūt ex aduerſis multa bona ꝓuenire. Adapta. Iſido. Durius ī hac vita dn̄s circa electos ſuos agit. vt duꝫ fortioribus flagollis feriunt̉ nullis ob lectamētis huiꝰ vite delectent̉. ſꝫ celeſtē pr̄iam certa expectatiōe indeſinent̓ ex pectent. Propter hͦ nō eſt miꝝ ſi ſancti gaudent ꝯfundi. vol ūt affligi. renuunt conſolari. psͣ. Rēnuit ꝯſolari aīa mea. memor fui dei ⁊ delectatus. Ac ſi dice ret. Iſtā ꝯſolationē rēnuo. qꝛ diuinam deſidero. nolo iſtā ne ꝑdā illā. delicata eſt em̄ diuīa ꝯſolatio. nec ꝯcedit̉ admit tentibus alienā ſicut dic̄ Bern̄. Pro pter hec tria predicta ab herode ioh̓es patiēt̉ ſuſtinuit. B ¶ Scd̓o ſanctitaſ maxīa notat̉ cū dr̄. Me tuebat he rodeſ ioh̓em ſciens eū viꝝ iuſtū ⁊ ſanctū. Ubi ſanctitas eius deſcribit̉. qꝛ fuit terribi lis aduerſario. grata deo. vtilis ꝓxīo. ¶ Terribil̓ em̄ fuit herodi. Un̄. Metue bat eū. ⁊ hͦ ꝓpt̓ ꝯſtantiā p̄dicatōis quā audiebat. ⁊ factitatē quā videbat. Hec duo nccͣia ſunt p̄dicatori vt ex ꝯſtantia malos arguendo terreat. ⁊ excellentia vite alliciat. ¶ Itē grata fuit deo. qꝛ fuit hūilis corde. purꝰ carne. ſꝫ vtuoſus oꝑe Propter hūilitatē dr̄ iuſtus. ꝓ quo dr̄. ſciens eū viꝝ iuſtū. Iuſticia em̄ idem ē ꝙ hūilitas. ſicut dic̄ gloſa ſuꝑ illd̓ Ma
thei. iij. Sic decet nos implere iuſticiā. Nam ſicut dicit hugo. ꝑfectaⁱ iuſticia ē oblatam gl̓iam vbiqꝫ declinare. Hanc hūilitatis iuſticiā ioh̓es oſtēdit. qꝛ cū a turbis xp̄s crederet̉ nō ſolū ſe xp̄m eē negauit. ſꝫ etiam ꝓph̓am. cuꝫ eſſet plus ꝙͣ ꝓph̓a. Fuit etiā purus carne. Un̄ dic̄ ꝙ ſciebat eū virū iuſtum ⁊ ſanctū.i. mū dum. Sic ſanctus accipit̉. Re. xxj. Ha uid ad ab ymelech. cū queſiuiſſet ab eo ſi mūdi eſſent a ml̓ieribus. rn̄dit. fuerūt vaſa pueroꝝ ſancta. Sic fuit ioh̓es ſan dent etiā affligi Iob. Hec ꝯſolatio ſit a ctus. Unde Criſo. Ioh̓es virginitatis ſpeculū. Item fuit virtuoſus oꝑe. qꝛ ꝑ cus in victu. Eſca em̄ eius erat locuſte ⁊ mel ſilueſtre Math̓. iij. Fuit ſobrius in potu qm̄ vinum ⁊ ficeram no bibit. Luc̄. j. Fuit auſterus in veſtitu. qꝛ habe bat veſtitū de pilis cameloꝝ Math̓. iij. Fuit etiam ſanctitas ipſius vtilis ꝓxio ſicut herodi. qꝛ audito eo multa facie bat. ⁊ alijs vtilis fuit multis. qꝛ ad p̄di cationē ſuā ꝯuerſi ſunt multi ⁊ baptiza ti. C ¶ Tercio tangit̉ herodis machi natio ꝑuerſa. qꝛ cū dies oportunus ac cidiſſet. Ubi notandū ꝙ ſub ſpecie ꝓbi tatis querit occidendi occaſionem. ſub palio largitatis occaſionem ſub zelo veritatis ꝑpetrauit homicidij impieta teͣ. Sub ſpecie gͦ ꝓbitatis qͣrebat oc caſionē. qꝛ tanꝙͣ ꝓbus rex fecit cenam principibus ⁊ tribunis ⁊ alijs. ⁊ hͦ for te vt hr̄et occaſionē ꝓmittendi. ⁊ coraꝫ tantis nō retractandi: ⁊ ſic oportunita tē querebat. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit euāgeliſta Cū dies oportunus accidiſſet. Opor tunus inꝙͣ excogitate malicie. ¶ Item ſub pallio largitatis occaſionē q̄rebat Un̄ quēadmodū ſolent reges large da re hyſtrionibus. ita ipſe puelle ſaltanti largiter ꝓmiſit. licꝫ dimidiū regni ſui. nō ſolū ꝓmiſit ſꝫetiam iurauit. ⁊ dicit gloſa. ꝙ forte ad hoc fecit vt videret̉ ex plere inuitus qd̓ faciebat ſpontaneus. Et ſub zelo veritatis ꝑpetrauit homici dij impietatē. qꝛ ꝓpter iuſiurandū no luit eam ꝯtriſtare ſꝫ miſſo ſpeculatore p̄ cepit amputari caput. D ¶ Ubi tan

Dentītate ma. vir.
git̉ qͣrtū.ſ. paſſio gl̓oſa. Et noͣndū ꝙ qͥn qꝫ induxerūt hodē ad occidendū ioh̓eꝫ Primū fuit amor libidinoſus. Un̄ vin xit eū in carcerē ꝓpter herodiadē vxo rem fratris ſui. Secundū fuit odiū cor reptiōis. Lu. iij. Herodes cū corriperet̉ de herodiade fratris ſui. ⁊ ſequit̉ inclu ſit ioh̓em in carcerē. Terciū fuit crapu la. qꝛ fecit cenam principibus. qn̄ forte incaluerat mero. tunc ꝓmiſit puelle. ⁊ dicit gloſa ꝙ tunc ſolennitatē ſanguīe violauit ⁊ fedauit. Quartū fuit inepta leticia. qꝛ cum ſaltaſſet filia herodiadis placuit ei. ⁊ ſicut dicit glo. ꝓ voto ſalta tricis caput occiſi ante ꝯuiuas inferri p̄ cepit. Quintu fuit falſa iuſticia. qꝛ ꝓpt̓ iuſiurandū. ne.ſ. eſſet periurus. Gloſa. Diſſil̓ator ſcelus iuramento excuſat. vt ſub occaſione pietatis impius feriret. In natītate beate marie vir ginis. Sermo. CCLXXIIII Oō mater pulcre dilectionis ⁊ timoris ⁊ agnitio nis ⁊ ſctē ſpei. Ecc̄. xxiiij. E Quīa ſero in veſperis eccl̓ia a beata virgine poſtulauit dicens. Monſtra te eſſe ma trē. beata virgo qͣſi petitiōi ſatiſfaciēs cum epl̓a hodierna rn̄dens dicit. Ego mater. Et cuius mater ſubdit. Pulcre dilectionis ⁊ ti. ⁊ ag. ⁊ ſancte ſpei. Et innuit btā virgo duplice̓ genituraꝫ. ſcꝫ gratie ⁊ gl̓ie. ¶ Genitura gr̄e q̄ atten dit̉ ẜm ſtatū vie. hec ꝯſiſtit in multipli ci v̓tute. hanc tangit. cū dicit. Ego mat̉ pul. dil. ⁊ ti. ⁊ ag. ⁊ ſancte ſpei. Ecce qͣ tuor v̓tutes enumerat qͦꝝ mater exiſtit. Genitura glorie q̄ attendit̉ ẜm ſtatum patrie. hec ꝯſiſtit in multiplici beatitu dine. quā tangit cū dicit. Crāſite ad me omēs qͥ ꝯcupi. me ⁊ a generationibus meis.i. eternis gaudijs a me genitis. adimplemini. Et poſt enumerat multi plicem beatitudinē eternoꝝ gaudioꝝ. cū dicit. Spūs meus ſuꝑ mel dulcis. ⁊ hereditas mea ſuꝑmel ⁊ fauum. Qui edunt me adhuc eſurient ⁊ qͥ bibūt me
adhuc ſitient. Et nota ꝙ btā v̓go priꝰ ponit geniturā gr̄e q̄ ꝯſiſtit in ml̓tiplici v̓tute ꝙ genitura gl̓ie qͣ ꝯſiſtit in multi plici btītudīe. qꝛ ad genitura gl̓ie nō ꝑ uenit̉ niſi ꝑ genitura gr̄e qͣ ꝯſiſtit in ml̓ tiplici v̓tute. Sic em̄ ſcriptū ē. Ibūt de v̓tute in v̓tutē. ⁊ ſic videbit̉ deus deorū in ſyon. Oſtendens gͦ geniturā gre btā v̓go dicit. Ego mr̄ pul. dil. ⁊ ti. ⁊ ag. ⁊ ſctē ſpei. Ubi qͣtuor v̓tutes enūerat qͣrū matrē ſe eſſe dicit. qͣs qͣtuor v̓tutes qͣſi qͣ tuor filias in hodierna epl̓a expoit nu bendas. oībus ipſas ducētibus multa bona re promittes. Sꝫ penſate frēs ꝙ in exponēdo filias ſuas ipſas nō diſiu ctim exponit vti dicat ſic. Ego mr̄ pul. di. ⁊ ti. ⁊ ag. ⁊ ſancte ſpei. ſꝫ oēs colliga tas copulatiua ꝯiunctiōe. Unde dicit. Ego mr̄ pu. di. ⁊ ti. ⁊ ag. ⁊ ſancte ſpei. Non vult btā v̓go vt filie ipſius diſiū ctim ducant̉. ſed qͥcūqꝫ vnā duxerit vult ꝙ om̄s ducat. ꝯiuncte em̄ ſunt ne pn̄t ſe ꝑari. qꝛ hec eſt regula in theologia ꝙ v tutes ſic ꝯiuncte ſunt ꝙ qͥ hꝫ vna habet oēs. Sꝫ qꝛ vxores ducētes tria p̄cipue ſolent attendere.ſ. ꝯditionē. diſpoſitio. nē̄. ⁊ vtilitatē. btā vgo vt ad ſuas filias ducēdas magis alliciat. on̄dit hec tria in ipſis eſſe excellent̓. Na on̄dit ipſam ꝯditionē nobilē. cū dic̄. Ego mr̄. Ege inꝙͣ qͣ genui illū qͥ eſt rex regum ⁊ dn̄ dn̄antiū.ſ. ieſum. Un̄ ſunt ſorores dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. qꝛ eandē matrē hꝫ xp̄s ⁊ p̄ dicte qͣtuor filie.ſ. beatā vgine q̄ in pre miſſis verbis dicit. Ego mr̄. Sed ip̄aꝝ diſpoſitionē innuit deiectabilē. cū dicit. pulcre ⁊ ſancte. Sꝫ vtilitatē ineffabilē cū dicit. Tranſite ad me om̄s qͥ cō. me. ⁊ a ge. meis implemi. F. ¶On̄dens filiaꝝ diſpoſitionē. primo incipit a dile ctione tanꝙͣ a digniori. cū dicit. pulcre dilectiōis. qꝛ ipſa eſt radix v̓tutū. Euiꝰ filie nimis pulcra ē diſpoſitio. Tunc eī pulcre dilectio eſt diſpoſita qn̄ res dili gitur ꝓpter ſe. nō ꝓpter aliud. Multa qͥdem ſunt mouentia ad dei dilectionē ſicut bn̄ficia ſpūalia. corꝑalia. ⁊ tꝑalia de qͥbus dicit beatus Aug. Celū ⁊ ter

De ntītate ma. vir.
ra ⁊ oīa q̄ in eis ſūt mihi dicūt. vt amē te d̓s meus. ſꝫ hec oīa ſunt qͣſi incitamē ta ad pulcra dilectionē. Cauſa em̄ dili gendi deū d̓s ē. ſic̄ dic̄ Ber. Iſte em̄ eſt pulcer amor. Un̄ ip̄e al̓s dicit. Purus amor mercenariꝰ nō ē. nō em̄ aliqͣ reſꝑi cit vt ꝓpt̓ illa diligat. Un̄ qͥ tl̓i dilectiōe d̓o ꝯiungūt̉. nec ferro. nec aqͣ. nec igne ab ip̄o auelli pn̄t. qꝛ ſic eoadherēt ꝙ vnꝰ ſpis effecti ſūt cū eo. Talit̓ ſe ꝯiunctuꝫ do apl̓s on̄debat cū dicebat. Certus ſū ꝙ neqꝫ vita neqꝫ mors. ⁊ enūerat oīa q̄ pn̄t ſeꝑare a d̓o. ⁊ poſt ſubdit. neqꝫ aliqͣ alia creatura poterit nos ſeꝑare a cha ritate dei. Nec miꝝ. qꝛ nō mediāte aliqͣ creatura ſibi ꝯiūctus fuit. ſic̄ illi qͥ medi antibꝰ bn̄ficijs ꝯiūgunt̉. qꝛ ceſſante vin culo.ſ. bn̄ficio. ceſſat dilectio. De qͥbus psͣ. Cōfitebit̉ tibi cū bn̄fecerꝭ ei. Hec n̄ eſt bn̄ diſpoſita dilectio. ſꝫ turpis ⁊ fuſca obfuſcata bn̄ficijs. ſꝫ illa que eſt ſine ali quo medio eſt pulcra dilectio. hec ē de lectabilis. qꝛ tali dilectōe nihil iocūdiꝰ ſic̄ dic̄ Aug. G ¶ Secūde filie ē etiā diſpoſitio delectabilis.ſ. timorꝭ. Zimo ris inꝙͣ nō cuiuſlibet ſꝫ timoris reueren tie. It filialis qͥ idē eſt ẜꝫ quoſdā. Sūt em̄ qͥdā timores male diſpoſitiōis. ſic̄ ē timor mūdanus. timor huanꝰ. ⁊ timor ẜuilis. MMūdanus timor eſt qn̄ aliqͥs timore admittēdi tꝑalia peccat morta lit̓. Sic peccauit hͦodes. occidēs pueroſ īnocentes. qͦrens xp̄m occidere. timēs ne ei regnū ſurriꝑet. Sic peccauerūt iu dei in xp̄m inſurgēdo dicētes. Ne for te veniat romani ⁊ tol. lo. no. ⁊ genteꝫ O quotiens hoīes hͦ timore peccant. qͥ quotidie ꝓpt̓ tꝑalia mentiūt. ꝑiuri effi ciūt̉ ⁊ multis malis illaq̄ant̉. Sꝫ hūa nus timor eſt qn̄ aliqͥs nimis timet cor pori ſuo. qͥ tūc eſt pctm̄ mortale. qn̄ pe nā corꝑis plus timet ꝙͣ deuꝫ. hͦ timore peccauit petrꝰ qn̄ timore pellis ſue ter negauit dn̄m. ⁊ alij apl̓i timentes pelli ſue. relicto eo oēs fugerūt. Timor ẜui lis eſt ſic̄ dic̄ Aug. qn̄ aliqͥs timore ge hēne nō peccat. n̄ hn̄s reſpectū ad amo rē iuſticie vel offenſe dei. De quo timo
re dic̄ aug. Inanit̉ putat ſe victorē pctī qͥ timore pene nō peccat qꝛ penā quam timet nō euadit. Hi tīores oēs male ſt̄ diſpoſiti. Sꝫ eſt timor bn̄ diſpoſitus.ſ. timor reuerētie vl̓ filialis. qͥ idē eſt ẜm quoſdā. qͥ eſt talis diſpoſitiōis ꝙ etiā ſi nulla pena ſeq̄ret̉ ob ſolā dei reuerētiā a malo qͥeſcūt. Talis fuit ſuſāna q̄ dixit Melius ē mihi incidere in manꝰ vr̄as ꝙͣ peccare ī ꝯſpectu dei mei. Hic timor eſt ꝑfectoꝝ ⁊ btōꝝ. qꝛ ipſe xp̄s ip̄m hūit Un̄ etiā ipſiꝰ vſus nō euacuabit̉ in pr̄ia Und̓ psͣ. Timor dn̄i ſctūs ꝑmanens in ſeculū ſecl̓i. H ¶ Tercia filia.ſ. agni. tio eſt pulcre diſpoſitionis. nō illa vtiqꝫ agnitio de qͣ dr̄ ſapientes ſunt vt faciāt mala. bene aūt facere neſcierūt. Hec eſt feda ⁊ turpis agnitio. Sꝫ agnitio veri tatis cuius mr̄ btā v̓go. eſt pulcre diſpo ſitiōis. Eſt em̄ ornata triplici dono ſpi rituſſctī.ſ. dono ſapīe. dono ſcīe. ⁊ intel lectus. Nam ſapīa eſt lumē quo agno ſcunt̉ ſuꝑiora. ſciā eſt lumen quo agno ſcunt̉ inferiora ſiue exteriora. ſꝫ intelle ctus eſt lumen quo agnoſcunt̉ interio ra. Uere agnitio ſuꝑioꝝ ſapīa dirigit̉. qꝛ ſicut dic̄ Yſido. Sapīa tm̄ modo eter na ꝯtemplat̉. Un̄ dicit Augꝰ. Sapīa ē reꝝ diuinaꝝ cognitio. Un̄ ſapīa dr̄ qͣſi ſapida ſcīa. qꝛ ꝑ eam ſapimus celeſtia quaſi ꝑ guſtū. Ad hanc agnitioē horta bat̉ apl̓s cū dicebat. Que ſurſum ſunt ſapite. Ad agnitione vero exterioꝝ vel inferioꝝ dirigimur ꝑ lumen ſcīe. vt ſcꝫ ſciamus ꝯuerſari in medio pͥue natiōis ⁊ ꝑuerſe. Ad agnitionē v̓o interioꝝ il luminam̄ ꝑ lumē intellectus qͥ eſt ſicut dicit Aug. cū ab om̄i falſitate carnalis delectatiōis cor mundat̉. vt pura inten tio dirigat̉ in finē. Ecce ꝙͣdelectabilis huius filie diſpoſitio. qꝛ ſupͣ ⁊ infra et exͣ ⁊ intra. pulcre diſpoſita eſt. ¶ Quarte filie diſpoſitio cōmendat̉ cū dr̄. ſancte ſpei. Sanctā v̓o ſpem tria red dūt pulcra. qꝛ in pulcro fūdamēto.i. in ſolo d̓o figit̉. Heſter. xiiij. Exaudi dn̄e vocē eoꝝ q̄ in nullo hn̄t ſpē p̄ter te dn̄e Scd̓o qꝛ ex meritiſ. Un̄ ſpēs ſic diffinit̉

De ntītate. ma. vir.
Spes eſt ex meritis ⁊ gratia ꝓueniēs. Un̄ qͣ noͣ eſt ex meritis male diſpoſita eſt. qꝛ eſt falſa ⁊ vana. De qua Eſa. xx. viij. Poſuimus mendaciū ſpem noſtrā Tercio eſt ſancta qꝛ in tribulationibus firma ⁊ depurata. Un̄ Iob. xxiij. Etiā ſi occiderit mein ip̄o ſperabo. Ecce btā ygo on̄dit filiaꝝ ſuaꝝ ⁊ ꝯditionē nobi lem ⁊ diſpoſitionē delectabilem. Oſtendit etiaꝫ ⁊ vtilitatē ineſtimabilē ⁊ hͦ in genitura gl̓ie. cū ſubdit. Trāſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis ⁊cͣ. Et ꝓmittit duplicē̓ cū filiabus ſuis vtilitateꝫ. vicꝫ īmenſam nuptiaꝝ ſolennitatē. ⁊ ineſti mabilem hereditatē. Primū innuit. cū dicit. Tranſite ad me. vbi innuit ſolen nem nuptiaꝝ locuꝫ. Mos em̄ eſt vt cū inferior ſuꝑioris ducit filiam apud ſu ꝑiorem celebrari nuptias ꝓpter maio rem honorē. ſic beata virgo filiaꝝ ſuaꝝ nuptias nō alias ꝙͣ in domo gl̓ie. vbi nunc regnat vult celebrare Unde dicit Tranſite ad me. vbi nunc habito. ⁊ ibi a generationibus meis.i. eternis gau dijs a me genitis adimplemini. Ipſa em̄ eterna gaudia genuit. qn̄ eternorū gaudioꝝ ꝯditorem ⁊ collatorē genuit. ꝓ quo ⁊ porta celi eſſe cantat̉. Et oſtē dit illud nuptiaꝝ ꝯuiuiū eſſe īmenſum. quia copioſum. delicioſum. ⁊ non faſti dioſum. Copioſum ſine defectu. Und̓ dicit adimplemini. Chariſſimi plenum eſt ẜm ph̓m cui nō poteſt fieri additio. Et beata virgo nō ſolum dicit imple mini ſed etiam ſi poſſibilis eſt additio adimplemini. Menſuram em̄ bonam ⁊ coagitatam ⁊ ſuꝑ effluenteꝫ da. in ſi. veſtꝝ. Sed poſſet quis dicere. qn̄qꝫ im plent̉ homīes de minus bonis ⁊ inſipi dis: ideo beata virgo oſtendit cōuiuiū ſuum delicioſum ꝓpter fercula delica ta. Et tacens de multis ferculis que ibi erunt. illud quod p̄cipuū eſt ⁊ ſubſtan tiale ꝙͣ delicatū ſit oſtendit. cum dicit. Spiritus meus ſuꝑ mel ſcꝫ increatus De quo Ioh̓. v. Spiritus ē deus. Hic ſpūs licꝫ oīm ſit ꝑ creationem. qꝛ om̄ia creauit. eſt tn̄ ſpecialiter beate virginis
ꝓpter eius carnis aſſumptionē ⁊ vnio nem. Propter quod ipſa dicit. Spūs meus.i. viſio ſpūs mei. ſiue agnitio. ſuꝑ mel dulcis. Uiſio em̄ dei adeo eſt fercu lum delicatū ꝙ ſi nullū aliud eſſet ſuffi. ceret Dn̄e inquit philippus in iohanne oſtende nobis patrem ⁊ ſufficit nobis Cariſſimi hͦ ferculū ē adeo delectabile ꝙ ſi gutta ipſiᵐ caderet in ꝓfundū tar tari ſiue inferni. tota amaritudo illius dulcoraret̉. Unde Bern̄. Illud verum ⁊ ſummū gaudium eſt quod de creato re nō de creatura ꝑcipitur. cui comꝑa tum om̄e amaꝝ dulce efficitur. Sed ne quis diceret. talia ꝯuiuia q̄ ſunt delica ta ⁊ copioſa ſequt̉ tedia ⁊ faſtidia. illd̓ nuptiaꝝ ꝯuiuiū oſtendit ſine faſtidio. cū dicit. Qui edūt me adhuc eſurient. Mira res. ſemꝑ comedunt ⁊ ſemꝑ bi. bunt. ⁊ tn̄ ſemꝑ eſuriūt. fruunt̉ em̄ nec deficiūt quo frui magis ſitiūt. Quia gͦ illud ꝯuiuiū copioſum. delicioſun. ⁊ nō faſtidioſum. oſtendit illud cōuiuiū eſſe īmenſum. L ¶ Sed qꝛ nō ſufficit ſo lum nuptiaꝝ ꝯuiuium. beata virgo cū filiabus ſuis ꝓmittit etiam ineffabileꝫ he reditatē. cum dicit. ⁊ hereditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauū. Chariſſimi illa hered tas nō paꝝ ſed multū tenet. qꝛ eſt lōga ⁊ ſpacioſa. eſt em̄ illa quā ipſe filius be ate virginis cū ſororibꝰ ſuis ꝓmiſit di cens Luc̄. xxij. Diſpono vobis ſcꝫ gene ris meis ſicut diſpoſuit mihi pater me us regnū. Ecce chariſſimi ꝙ beata vi go hereditatē hoc filius eius regnum dicit. qd̓ nobis diſpoſuit plene. Unde ſubdit. ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnū. quem ſcꝫ ꝯſtituit heredē vniuer ſoꝝ. Sed quia nō tm̄ regni ſed etiā ꝑui dn̄ij gubernacula multam turbationeꝫ generant. ne tale quid ibi credamus. on̄dit in quo cōſiſtit illius regni officiū cū dicit. diſpono vobis regnū. nō vt pu gnetis. vel alias anguſtias habeatis. ſꝫ vt edatis ⁊ bibatis. ⁊ addit. ſuꝑ menſā meam. nō aliaꝫ. qd̓ eſt magni honoris ſcꝫ in eadem menſa cū imꝑatore come dere. Et qꝛ illud regnum eſt ſine angu

De n̄tītate ma. v.r.
ſtijs ⁊ tanti honoris ⁊ in om̄ibus deli cijs. ideo beata virgo dicit ꝙ bereditas illa eſt ſuꝑ mel ⁊ fauū. ¶ Chariſſimi ex quo filie btē v̓ginis ſunt nobiles ꝯdito ne. delectabiles diſpoſitiōe. ineſtimabi les vtilitate. bonū eſt ꝙ in ipſis ducen dis audiamus ꝯſiliū beate vginis. Un̄ ipſa dicit. Qui audit me nō ꝯfundetur imo qd̓ plus eſt. ſicut illis qͥ nuptias an nūciant ꝑ plateas diſcurretes dant̉ tu. nice. ſic beata v̓go annūciatoribus iſta rū nuptia ꝓmittit ineſtimabilē merce dem. Qui inqͥt e lucidant me.ſ. p̄dican do. vitā eterna hēbunt. Ad quā nos. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXXV. Iber generatiōis ieſu xp̄i filij dauid. fi. abroam. Math̓. j. M Quia Math̓. gene alogiam deſcribit virginis marie. ideo in natiuitate ipſius v̓ginis legit̉ hͦ euā gelium vt in natiuitate ipſius genus d̓ quo nata eſt intimaret̉. In cuius euan gelij initio tripl̓r beata vgo comendat̉ vicꝫ ꝑ ꝯꝑationē. cū dr̄. Liber. ꝑ gnaͣtōeꝫ qꝛ generationis noͣ alterius ſꝫ ieſu xp̄i. ꝑ ꝓpagationē. qꝛ filij dauid. filij abraā ab his em̄ deſcendit ꝑ ꝓpagationē. In ꝯꝑatione gͦ beate v̓ginis v̓tus. in gene ratione partus. ſꝫ in ꝓpagatione gen exprimit̉. Penſate itaqꝫ frēs chariſſimi ⁊ vidēte ꝗͣnta ſit ꝯgruītas in libri ꝯꝑa tione ad virtutis eius on̄ſionē. Eſt em̄ libꝝ ꝯſiderare tripl̓r. ꝙͣtū ad facturam. ꝙͣtū ad ſcriptura. ⁊ ꝙͣtū ad clauſuram. ¶ Circa primū.ſ. circa facturā huius li bri. eſt ꝯſiderare materiā de qͣ factus ē. qꝛ nobilis. formā ẜm quā factus eſt. qꝛ ſingularis. cam ꝓpter quā factus eſt. qꝛ vtilis. N ¶ Uere materia huiꝰ libri eſt nobilis. qꝛ de pellibus regū ⁊ ducū. qͥ in hodierno euāgelio enarrant̉. a qui bus ẜm legē traducta eſt. he ſunt pelles veri ſalomonis de qͥbus ipſa gl̓iatur in
ci Gen̄. v. Hic eſt liber gnātiōis ade. l. tranſducti de ada. Huius libri materia a pr̄ibus tanꝙͣ pellis ab oue eſt ſeꝑata in ꝯceptione. mudificata in ſctīficatiōe ꝑ diſciplinā extenſa. ꝑ abſtinentiā deſic cata. ꝑ pauꝑtatē abraſa. ꝑ v̓ginitatē de albata. O ¶ Et qꝛ materia nobilita tur ꝑ formā. ideo habito d̓ materia pen ſandū eſt de huius libri forma. Forma autē ẜm quā factus eſt fuit ſingularis. Eſt em̄ ſingulariter p̄grandis. Ande Eſa. viij. Sume tibi libꝝ grandē. Ue re grandem. Grandis ꝗͥdem ꝯtentio. qꝛ quem totus nō capit orbis in ſuā ſe clauſit viſcera factus homo. Grandis p̄cio rōne v̓ginitatis. quia nō eſt digna ponderatio aīe conti. Sap̄. Precioſior eſt cūctis oꝑibus ⁊ oīa que deſi. nō. v. h. cō. Grandis priuilegio. qꝛ multe fi lie ꝯgre. di. ip̄a v̓o ſuꝑgreſſa eſt vniuer. Quia ſicut dicit ſuꝑ illud optimā ꝑtem elegit ſibi maria. exprimens ſpūales di uitias mulieꝝ. Bona eſt inqͥt fecundi tas ꝯiugalis. melior caſtitas v̓ginalis. ꝓrſus optima eſt virginea fecunditas. marie priuilegiū eſt. non auferet̉ ab ea. nec dabit̉ alteri. Un̄ in hoc ſuꝑgreſſa ē vniuerſas. Uere nō ſolū in priuilegio ſingl̓aris. imo mirabilis. Quis em̄ nō miret̉ rubū ardere ſine conſumptione. Exo. iij. v̓gam germinare ſine humorꝭ attractione. Numeri.xvij. vellus ꝯplui area nō irrigari. Iud̓.vj. lapidē de mō te preſcidi manū nō adhiberi. Dan̄. ij. In his em̄ quatuor beate virginis ſin. gularia ⁊ mirabilia eluceſcūt. Ip̄a em̄ fuit rubus ꝑ infirmitatē carniſ. Uellus ꝑ lenitatē mentis. Uirga ꝑ rigorem di ſcipline. ꝙͣtum ad actiuam. Sꝫ mons ꝑ altitudinē celeſtis ſapīe. ꝙͣtum ad cō templatiuā. Et ecce rubus ardet ſꝫ nō cōburit̉. qꝛ in ea fuit fomitis eſſentiā. ſ nō efficacia. De monte lapis excidit̉ et manus nō adhibet̉. cum corpus xp̄i de puriſſimis ſanguinibus eius ſine opere virili ꝯcipitur. Uellus irroratur. ſꝫ arca nō irrigat̉. cū v̓bū carni ipſiꝰ vnit̉. v̓gi nitas nō tollitur. pudicicia nō violatur

De ntītate ma. vir.
Uirga ſinehūore floruit cū virgo mat̉ ſine corrruptione ꝯcupiſcentie verbuꝫ dei edidit. Sic gͦ p̄dictus liber ꝙͣtū ad formā eſt grandis. P ¶ Sꝫ ꝙͣtuꝫ ad cam.ſ. qͣre factꝰ eſt qꝛ vtilis. Utilis inꝙͣ ob monimentū recordatiōis gr̄e diuīe Un̄ Exo. xvij. dr̄. Scribe hͦ monimen tum in libro. Ipſa eſt em̄ liber moni menti.i. monens mentē. Monet enim mentē. filij ad pietatē. Un̄ Bern̄. O hō ſecuꝝ habes acceſſuꝫ ad deū vbi mr̄ filio vbera. filius vero pr̄i vulnera exhi bet. diuidūt inter ſe mater ⁊ filius pie tatis officia. Itē alibi dicit. Per te ha bemus acceſſum ad filiū o bn̄dicta. vt ꝑ te ſuſcipiat nos qͥ ꝑ te datus eſt nobis Itē eſt vtilis ob teſtamentū poſſeſſiōis eterne gl̓ie. Hiere. xxxiij. Accepi libruꝫ poſſeſſiōis. Ipſam em̄ in vltima volū tate ꝯſtitutus hūano generi in teſtamē to tāꝙͣ libꝝ eterne gl̓ie reliqͥt. In ſignū cuiꝰ diſcipl̓o dixit. Ecce mr̄ tua. Un̄ ip̄a dicēs in epl̓a. Ego mr̄. on̄dit ſuis filijs nō aliter p̄cipere ꝙͣ ꝑ ipſam eternā poſ ſeſſionē. Un̄ dicit. In me om̄is ſpes vie vel vite ⁊ virtutis. Itē eſt vtilis ob do cumentū informatiōis doctrine. Unde ad hūc libꝝ remittit nos. Eſa. vt vitaꝫ nr̄aꝫ. corrigamus. xxxiiij. Require dili genter in libro dn̄i ⁊ legite. qꝛ vere ibi inueniemus ꝑ qd̓ informem̄.ſ. hūilita te̓. fidei plenitudine. patientia. pietateꝫ. ⁊ virginitatē. Licet em̄ ⁊ pleriqꝫ ſancti iſta habuerūt. in beata tn̄ virgīe incōꝑa bil̓r fuerūt. Fuit em̄ incōꝑabilis in hui litate angelis. ī fidei plenitudine apl̓is. in patīa martyribus. in pietate ꝯfeſſo ribus. in v̓ginitate virginibꝰ. De qͥbus ſic placet loqui reqͥre in ẜmone. Et ſic in ſyon fir. in dię aſſūptiōis. Si in hͦ li bro legerimus in oībus his ꝓficiemus hūc libꝝ optabat Iob. xxxj. dicēſ. Libꝝ ſcribat ipſe vt in hūero meo porte eū ꝑ imitationē. ⁊ circūdem illū qͣſi coronaꝫ mihi.ſ. ꝑ venerationē. ꝑ ſingl̓os gͣdus meos ꝓnūciabo illū.ſ. ꝑ p̄dicationem. Q¶ Quantū aūt ad ſcripturā hic li
ſcriptus. qꝛ a de o. Qd̓ petebat Iob̓. xx xj. Libꝝ ſcribat ipſe. Itē ſi ꝯſideret̉ quo inſcriptus. qꝛ verbo illo abbreuiato qd̓ fecit dn̄s ſuꝑ terrā. Itē ſi ꝯſideret̉ cum quo inſcriptus. qꝛ ſtilo hoīs.i. ſtemate hoīs. qꝛ filius dei aſſumens creaturam in vtero virgīs ſcripſit ibi. n̄ ſtemate an geli ſꝫ hoīs. qꝛ nuſqͣ angelos apprehē dit. ſꝫ ſemen abrae appre. Hebre. ij. Un̄ ad Gal̓. iiij. Miſit deus filiū ſuū factū ex muliere. R ¶ Quātū aūt ad clau ſura eſt hic liber venerabilis. Uenera bat̉ em̄ hic liber a ꝓh̓is clauſis in figu ris. Un̄ Ezech̓. ij. liber inuolutus dicit̉ Uenerabat̉ ab apl̓is. qꝛ clauſus ſiue ſi gnatus priuilegijs. Un̄ Io. in Apo. v. Uidi in dextra ſedētis libꝝ ſigͣtu ſigilliſ ſeptē.i. ſeptiformis ſpūs gr̄a qͣ p̄ ceter apl̓is pollebat. Ueneram̄ ⁊ nos hunc li bꝝ clauſum in p̄mio felicitatis. iam em̄ dudū d̓s dixit angelis illud. Ocut̓. xxxj. Tollite libꝝ.ſ. mariā ⁊ ponite in latere arce.i. xp̄i: Sic gͦ in libri ꝯꝑatione vir tus beate virgīs īmenſa innuit̉. Sed in generatione ſublimis on̄dit̉. qꝛ generationis ieſu xp̄i. glo. i. ſaluatoris geniti. O ꝙͣtum eſt comendabilis ex tā ſublimi generatione. qꝛ illud ineffabile verbū caro factū ex ea ꝓdijt. illud in qͣ verbū qd̓ iuxta Io. ſubſiſtit eternitate. In principio inquit erat verbū. Illud verbū qd̓ gl̓ioſum eſt dignitate. qꝛ ver. bū erat apud deū. Illud verbū qd̓ ꝑfe ctu eſt diuinitate. qꝛ deus erat verbum qd̓ oꝑatiuū eſt poteſtate. qꝛ oīa ꝑ ipſuꝫ facta ſunt. O ꝙͣte marie ſublimitas. ſcꝫ cū deſcendit eternitas ad mortalitater gl̓ia ad ignobilitatē. maieſtas ad hui tatē. virtus oīa faciens ad infirmitate. T ¶ Quanta aūt fuerit ꝓpagatiōis nobilitas ſubdit. qꝛ filij dauid. filij abra am. Eſt em̄ de ſtirpe dauid filij abrae Cuius genealogia diſtinguit Math̓. ẜm tres generatiōes. in quo ſignat̉ tri plex generatio hūani generis. nature. culpe ⁊ gr̄e. ſꝫ in tercia nata eſt benedi cta in mulieribus ⁊ bn̄dictus fructus ventris eius. qꝛ in gr̄a ⁊ plena gr̄a na

De ntitate ma. vir.
ta eſt btā virgo maria. ita vt ab ipſa ex uberaret in alios tanꝙͣ ſtillicidia ſtilla tia ſuꝑ terrā. Ipſa eſt em̄ illa nubecula Reg. xviij. de qͣ dicit̉ ꝙ aſcendente nu becula de mari facta eſt pluuia. ⁊ curre bant ante nubeculam hel yas ⁊ achab. Mare deſignat hūana naturā qͦ reſper ſa amaritudine originalis culpe. a quo mari aſcēdit tꝑe natiuitatis maria tāꝙͣ nubecula.i. leuiſſima. ꝓpt̓ peccati īmu nitatē poſt cuius aſcenſum ſecuta ē plu uia gr̄e. ita vt an̄ ea currerent helyas ⁊ achab.i. iuſti qͥ ꝑ helyam. ⁊ peccatores qͥ ꝑ achab deſignant̉. Quia ⁊ pctōribꝰ eſt in veniā. ⁊ iuſtis in gr̄am in pn̄ti ⁊ in futuro in gl̓iam. Ad quā nos ꝑ. ¶ De eodem feſto. Sęrmo. CCLXXVI. Cce rebecca egre Liebat̉ filia bathuelis. filij mel che vxoris nachor fratris abraam hn̄s yoriā. in ſcapula ſua puella decora nimiſ virgoqꝫ pulcerrima ⁊ incognita viro. Gen̄. xxiiij. A Circa pn̄tem ſolen nitate qͥnqꝫ poſſunt de beata virgīe no tari. Primo eius de vtero ęgreſſio. ibi. Ecce rebecca egrediebat̉. Secūdo eius genealogie cōtexio. ibi. filia bathuelis ⁊cͣ. Tercio eiꝰ in vtero ſanctificatio. ibi hn̄s hyd̓. in ſcapula. Quarto virtutis cōmendatio. ibi. puella decora ⁊cͣ. Quī to ſingularitas in priuilegio. ibi. incō gnita viro. Dicamus gͦ de ipſa. Ecce rebecca ⁊cͣ. Rebecca aut bene dr̄ beata virgo. qꝛ rebecca interp̄tat̉ patiens. vel multū accipiens. qd̓ vtrūqꝫ beate virgi ni ꝯuenit. Ꝙ patiens fuerit Luc̄. ij. on dit vbi dicit ſymeon. Tuāipſius aīam ꝑtranſibit ⁊cͣ. Ex qͣ aucͣtate innuit̉ ꝙ be ata virgo nobilius ⁊ acrius fuit paſſa ꝙͣ aliquis martyrium in tribus. ſcꝫ in tꝑe paſſionis. ſubiecto. ⁊ forma. In tꝑe qͥdem. qꝛ alij martyres vel ante vl̓ poſt xp̄i paſſione paſſi ſunt. Sed beata vir go eodem tꝑe. Un̄ ſymeon poſtꝙͣ dicit
de xp̄o. erit in ruinā multoꝝ.ſ. demonū ⁊ hoc in paſſione. mox adiecit. ⁊ tuaipi us aīam ꝑtranſibit gladius. Itē in for ma martyris. qꝛ alij martyres paſſi ſūt ignes. aquas. ⁊ hmōi. ſꝫ beata virgo eo dem mo quo xp̄s qd̓ innuit̉ ꝑ eundē gla. dium. cū dicit. tua aīam ipſius ꝑtranſi bit gla. Item in ſubiecto. qꝛ alij marty res paſſi ſunt in corꝑe. ipſa v̓o in aīa. q. paſſio vehemētior eſt. ¶ Itē dr̄ rebecca multū accipiens. accepit em̄ qͣtuor ſuꝑ om̄s hoīes.ſ. in vtero ſanctificationeꝫ. plus em̄ ꝙͣ hieremias vl̓ ioh̓es. ſicut di cit Bern̄. Secūdo gr̄e plenitudinem. plus em̄ ꝙͣ ſtephanus. de quo legit̉ ꝙ plenus fuit ſpūſancto. Item virginale ⁊ deificam ꝓcreationem qd̓ nulli vnꝙͣ ꝯtigit. Quarto ſuꝑ angeloꝝ choros ex altationem. Hec gͦ rebecca hodie egre. diebat̉ ꝑ natiuitate. Sed ne de genere dubitemus mox genealogie ſubdit̉ ꝯte. xio. cū dicit. filia bathuelis ⁊cͣ. qꝛ ad lit teram de his ẜm carnem fuit ꝓcreata. Sed penſandū ꝙ hec genealogie cōte xio. incipit ab inferiori aſcendendo ad ſuperius. ſcꝫ a laban vſqꝫ ad abraam. vt oſtenderet̉ ꝙ ipſa que in hūana na tura humillima fuerit intantū aſcende re debuit ꝙ deū generaret. ⁊ merito ip ſius genealogia incipit ab inferiori ⁊ terminatur in abraam. quia hocip̄m ꝙ ipſa generare deū debuit. Primū oīm abrae ꝓmiſſum fuit. ſcꝫ ꝙ in ſemine eiꝰ ſcꝫ in beata virgine benedicentur om̄s gentes. Sed ne crederemus ipſam de eis more cōmuni natam. ſcꝫ in peccato mox eius ſanctificatio in vtero innuit̉. cum ſubditur. habens hydiam in ſca ſu. Hydor grece aqua dicitur latine. ⁊ certe nos a peccato per aquā baptiſmi ſanctificamur. Sed beata virgo hanc aquā. id eſt aque ſanctificationē egredi endo per natiuitatem habuit in ſcapu la ſua. id eſt in ſeipſa. qꝛ egrediēdo ſctī ficationem ſecum apportauit. Sed qͣlis hec virgo interius exteriuſqꝫ fuerit ꝙͣtū ad v̓tute on̄ditur. cū dr̄. puel la decora nimis v̓goqꝫ pul. Nam ꝙtuꝫ

De ntītate. ma. vir.
ad interioreꝫ ornatū dr̄ decora. qꝛ dicit glo. ſuꝑ illud psͣ. On̄e dilexi decoreꝫ. ꝙ decor eſt interior. in mali abſentia hͦ eſt culpe. ⁊ in boni pn̄tia hͦ eſt v̓tutū. Sed in ipſa culpa latere nō potuit qͣ gr̄a ple na fuit. ⁊ v̓tutibus abudauit. qꝛ ſuper greſſa eſt vniuerſas. Quantū v̓o ad ex teriorē ornatū.ſ. corꝑis dr̄ virgo pulcer rima. pulcritudo em̄ eſt in debita ꝓpor tione ⁊ in ꝯuenienti diſpoſitiōe. iuxta hͦ btā v̓go dr̄ pulcerrima. qꝛ ad lr̄am ipſa v̓go adeo pulcra fuit. ꝙ dicit glo. ſuꝑ il lud Math. Ioſeph nō cognoſcebat eā Ioſeph facie ad faciem maria nō pote rat videre. quā ſpūſſctus repleuerat. nec miꝝ. ſi hͦ mr̄i ꝯtulit in qͣ nouē menſibus reqͥeuit. cū tale moyſi ꝓpt̓ familiare lo cutionē ꝯtulit ꝙ filij iſrl̓ in ip̄m intend̓e nō poterāt. Et qꝛ hec v̓go ⁊ dcū peꝑit ⁊ v̓go ꝑmanſit. qd̓ nulli vnꝙͣ femine cō tigit. iō ſingularis in priuilegio on̄dit̉. cū ſubdit̉. ⁊ incognita viro. De hͦ reqͥre in ẜmonibꝰ in aſſūptiōe ⁊ in alijs feſtis ¶ De eodem feſto. Grediet virga de radice yeſſe ⁊cͣ. Hunc ẜmonē re quire in annūciatione beate virginis. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXXVII. Irgam uirtutis ſue emittet dn̄s ex ſyon. Oauid ꝓpheta longe ante ꝓuidens be ate vgīs n̄tītate̓. p̄miſſa v̓ba ea deſignā tia ꝓtulit. In qͥbꝰ ab ipſo qͣtuor on̄dūt̉ vicꝫ ꝑ dei diſpoſitione btē virgīs ortus cū dicit. emittet dn̄s. Scd̓o ꝓpagatio nis genus. cū dicit ex ſyon. Tercio con uerſatiōis modꝰ. cū dicit. virgā. Quar to ptātis virtus. cum dicit. virtutis ſue. Primo gͦ ꝓpheta ortū ipſius oſtendit deū diſpoſuiſſe. cum dicit. emittet dn̄s. Emiſit em̄ eā in ortu ꝯceptiōis ⁊ in or tuntītatis. qꝛ vtrūqꝫ ortu inuenit̉ deus ꝓmouiſſe. Promouit em̄ ꝙͣtū ad naturā ꝯceptionē. ꝓmouit ꝙͣtū ad gr̄am na tiuitatē. Scribit em̄ hiero. ꝙ anna mr̄ ipſius ⁊ ioachim pr̄. ſterilis fuer̄t. adeo ꝙ de ꝓle deſperantes vltra ꝯuenire nō ꝓpoſuerūt. Un̄ cū ioachim ab anna re ceſſiſſꝫ. ab angelo redire iubet̉. ꝓles na ſcitura d̓o iuuāte naturā intimat̉. Pro mouit etiā d̓s ⁊ ortū ntitatis ꝑ ſanctifi cationē. nō em̄ ẜm legeꝫ cōmunē nata eſt cū culpa originali. ſꝫ ſctīficata in vte ro. nata ē cū gr̄a abūdanti. Hec duplex ꝓmotio naͣe ⁊ gr̄e deſigͣta eſt in Gen̄. vbi dixit dn̄s. Germinet t̓ra herba vi rentē ⁊ facientē ſemen iuxͣ genus ſuuꝫ. Terra.i. hūana naͣ germinet in ꝯceptio ne herbā.i. beata virginē. virentem in ntītate ꝑ ſctīficatiōeꝫ. facientem ſemen filiū dei ꝯcipiendo. iuxͣ genus ſuū. qꝛ ta lis decꝫ ꝑtus deum. vt virgo ꝯcipiat. ⁊ virgo poſt ꝑtū ꝑmaneat. Hoc deſigͣtuꝫ fuit Exo. xxxvj. vbi dr̄. Fecit beſeleel ar cham de lignis ſethim Beſelcel qͥ int̓ p̄tat̉ vmbraculū diuinū. deſigͣt ꝯditorē oīm. qꝛ ſic̄ dicit Eſa. vere d̓s abſcondi tus eſt. Quia nec ſenſu ꝑcipit̉. Ioh̓. j. Deū nemo vidit vnꝙͣ. nec rōne ꝯp̄hen dit̉ Iob. xj. Forſitan veſtigia d̓i ꝯphen des. Nec intellectu capit Iob.xxxvj. Memento ꝙ ignores tp̄s eiꝰ. Hic gͦ ve rus beſeleel fecit diſponendo arcam.i. btām virgineꝫ de lignis ſethim. q̄ ſunt albe ſpine ſil̓ia. incōbuſtibilia. incōpu tribili. qd̓ totū ꝯuenit beate marie vir gini. Spina em̄ fuit ꝓpter originale in ꝯceptiōe. alba ꝑ ſctīficatiōeꝫ mntītate incōbuſtibilis ꝓpt̓ extinctiōeꝫ fomitis incōputribil̓ ꝓpt̓ obſeruantiā v̓ginita tis. Hac gͦ ꝓmotiōeꝫ ortus deſignans ꝓph̓a dixit. emittet dn̄s. O. ¶ Sꝫ ꝓ pagatiōis genus ꝯſequent̉ on̄dit. cū di cit. ex ſyon.i. ex ppl̓o iudeoꝝ. Syon em̄ qͥ fuit mons in terminis iudeoꝝ interꝭ tat̉ ſpecula. ⁊ hͦ ẜm illud tp̄s bn̄ iudeis ꝯueniebat. ipſi em̄ tunc nō ſolū deū in ſpecl̓o creature cū alijs gentibꝰ ſpecula bant̉. ẜm illd̓ apl̓i. Inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ fcā ſūt intellecta ꝯſpiciūt̉. ſꝫ in ſpecl̓a ſcripture p̄ ceterꝭ gentibꝰ. qꝛ nō fec cal̓i

De ntītate ma. uir.
om̄i natiōi ⁊ iudicia ſua nō manifeſta uit eis. ſic̄.ſ. iudeis. Un̄ ipſis Deut̓. iiij. p̓r. Que eſt alia gēs ſic inclita vt habe at cerimonias. tuſtaqͣꝫ iudicia. ⁊ vniuer ſam lege̓. Ex hac gͦ ſyon ſpēs decoris eius ꝓceſſit. qn̄ bt̄a vgo q̄ totū ppl̓m iu daicū de corauit nata fuit. ꝑ quā deꝰ ma nifeſte venit. qm̄ ipſiꝰ carne aſſumpta. huic md̓o viſibilis apguit. E ¶ Ter cio ꝯuerſatiōis eiꝰ modus exprimitur cū virge ꝯparat̉. Fuit em̄ tanꝙͣ virga plana ꝑ pctī immunitatem. nullus em̄ in ea frutex peccati extitit. Qd̓ predixe rat yſa. xviij. Precident̉ ramuſculi eiꝰ. id eſt btē virginis. falcibus.i. ſeptē do nis ſpūſſancti. qd̓ factū credimꝰ. in ven tre matris. pleniſſime tn̄ in filij dei ꝯce ptiōe. qꝛ poſt nec venialiter credit̉ pec caſſe. Und̓ Augꝰ. Cū de peccatis agit̉ de matre dn̄i nullaꝫ prorſus volo fieri q̄ſtionē. ¶ Itē fuit tanꝙͣ virga ſurſum tendens ꝑ ꝯtēplationem. Un̄ Lu. ij. d̓r. Maria ꝯſeruabat oīa verba hec cōfe rens in corde ſuo. Et in Actibꝰ d̓r. ꝙ erāt om̄es diſcipuli orātes in cenaculo mōtis ſyon cū maria mr̄e ieſu. Nec mi rū. Iā em̄ filiꝰ eius dilectꝰ in celū aſcē derat. et vbi erat theſaurus ſuꝰ ibi erat ⁊ cor eius. ¶ Itē fuit tanꝙͣ virga flexi bilis ꝑ ꝯpaſſionē. In ſignū huiꝰ in nu ptijs vino deficiēte cōpatiens cōfuſiōi nuptiaꝝ. filiū ad pietatem ꝓuocauit di cēs. Uinū nō habēt. Que ſic flexibilis ad modicū aure impulſum.i. orōis vſ qꝫ hodie ꝑſeuerat. Und̓ Bern̄. Sileat miſericordiā tuā virgo bt̄a qͥ te in ſuis neceſſitatibꝰ meminit defuiſſe. ¶ Item fuit tanꝙͣ virga in ſūmo gracillima ꝑ hūilitate. In p̄ſenti em̄ vita plꝰ in ſu mo eſſe nō potuit. nec plus aſcēdere ꝙͣꝫ in filij dei ꝯceptiōe. ⁊ ibi fuit gͣcillima id eſt hūillima. Un̄ dixit. Ecce ancilla dn̄i fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Et tūc fron duit. floruit ⁊ fructum fecit. ſicut virga aaron Nūeri. xx. Fronduit. qꝛ ꝓtulit ex ſe vmbraculū hūano generi ꝯ eſtū vi cioꝝ. Un̄ yſa. xxiiij. Et vmbraculū diei ab eſtu. Itē floruit qꝛ attulit odoramē
tū cōtra infectionē noſtri odoratꝰ. Un̄ Eccl̓. xxiiij. dicit. Fructificaui ſuauitatē odoris. Itē fructu fecit. qꝛ ꝓtulit cibuꝫ qͥ de celo deſcēdit cōtra eſuriem noſtri guſtꝰ. Pro quo dicit Ecc̄. xxiiij. Trāſi te ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis me ⁊ a gene ratōibꝰ meis implemini. F ¶ Quar to ⁊ vltimo innuit̉ huius virge ptātis virtꝰ. cū dic̄. v̓tutis ſue.i. ipſiꝰ dei oīpo tētis. ei em̄ plus ꝯtulit de virtute ꝙͣ ali cui creature. qꝛ etiā ſuꝑ ip̄m deū quo dāmo hꝫ virtutē ꝑ mat̓ne auctoritatis imperiū. qd̓ nulli alij cōuenit creature. Un̄ Augꝰ. Singularit̓ illa femina ha buit vt videret ſibi hūilitate ſubditum quē nō ſolum hūana. veꝝetiā angelica creatura venerat̉ et adorat altiſſimū Hec eſt virga aurea angelis ⁊ hoībꝰ acceptabilis. quā verus aſſuerꝰ ī ſignū clemētie porrigit aīe peccatrici blandi endo intantum vt dicat. Quid habes heſter. noli timere ego ſum frat̉ tuꝰ. nō tm̄ dn̄s. accede gͦ ⁊ tange virgā.i. Ma riā. et nō morieris. ¶ Hec vga deuorat ſerpētes pharaonis.i. tentatiōes extin guit demonis. Exo. vij. Nec mirū. hec em̄ virga demōibꝰ ē terribilis. psͣ. Re ges eos in virga ferrea. Und̓ yſa. xxx. dr. Pauebit aſſur virga ꝑcuſſus. Un̄ ⁊ p̄dicatoribꝰ quibus maxime demones cōtrariant̉ dat̉ in ſolatium Marci. vj. Nihil tuleritis in via niſi virgam id eſt mariā. Hec ē virga q̄ oībꝰ filijs iſra el. i. chriſtifidelibꝰ. facit viā ꝑ mare hu ius md̓i ad terram ꝓmiſſiōis. Un̄ psͣ. Uirga directionis virga regni tui. Un̄ ⁊ maris ſtella q̄ nauigantes dirigit d̓r Mire gͦ eſt ptātis huiꝰ virge v̓tꝰ. q̄ ſic deū flectit. demones reprimit. mare di uidit. ⁊ ad terram ꝓmiſſionis deducit. Quo nos ꝑducat Qui viuit. ¶ Autor huius libri ſuꝑius dicit Ma ria ſpina fuit ꝓpter originale in conce ptiōe. Sed huiꝰ oppoſitū nūc tenet̉ ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXXVIII.

De ntitate. ma. vir.
Ufer rubiginem de argēto ⁊ egrediet̉ vas pu ͦ riſſimū. Prouer. xxv. In his verbis ẜm ꝙ pn̄t beate virgmni adaptari duo tangunt̉. vicꝫ btē virgīs in pctō ꝯceptio. cū dicit. Aufer rubigi ne de argēto et eiuſdeꝫ in vtero ſcīfica tio. cū dicit. ⁊ egrediet̉ vas puriſſimū. ¶ Dicit̉ aut btā virgo argentū. qꝛ alba ſicut argentū ꝑ virginitatem. ꝓ quo di xit Lu. ij. Quia viꝝ nō ꝯgnoſco. Item ductilis ſicut argentū. ꝑ obedientiā. cū dixit. Ecce ancilla dn̄i. Ite ſonora ſic̄ argentū. ꝑ eloquentiā. ⁊ hͦ cū dixit. Fi at mihi ẜm v̓bū tuū. ¶ Dicit̉ gͦ primo argentū btā virgo ꝓpter albedinē caſti tatis. qꝛ licet alique alie v̓gines inuēte ſint dn̄o ſeruiētes. nō tn̄ ſic albe fuerūt ꝑ puritatē vt btā v̓go. Un̄ psͣ. Adducē tur regi virgīes poſt ea. Et btus bern̄ dicit. Que puritas vel etiā caſtitas an gelica illi puritati valeat ꝯꝑari. Un̄ excellentiā virgo virginū d̓r. ¶ Itē d̓r argentū. qꝛ ductilis ſicut argetu ꝑ obe dientiā. ⁊ hͦ patuit cū dixit. Ecce ancil la dn̄i. In hͦ ꝙ dixit Ecce. ꝓmptitudīeꝫ obedictie innuit. qͣſi diceret. Non diffe ro obedire. nō ꝓcraſtino. ſꝫ ecce ancilla dn̄i. Un̄ de ipſa pōt dicere dn̄s illd̓ psͣ. In auditu auris obediuit mihi. Et qꝛ ſic ductilis fuit ꝑ obedientiam. ideo de ipſa tanꝙͣ de argēto ductili fabricatus eſt denariꝰ diurnus a docto artifice.ſ. a ſpūſco. qͥ eſt merces laborantiū ī vinea eccl̓ie. qͥ dixit abrae. Gen̄. xv. Ego ero merces tua magnanimis. qꝛ ipſe deus erit nobis oīa in oībꝰ. ¶ Itē d̓r argen tu btā virgo ꝓpter dulce tinnitū ⁊ ſono rū. Sicut em̄ inter cetera metalla nihil argēto dulciꝰ ſonat. ſic inter oīa eloqͥa eloquiū bte virginis dulciꝰ ⁊ ſonorius ſonuit. cū dixit. Fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Hoc em̄ eloquium adeo dulciter ſonu it ꝙ nō ſolū celeſtis curia. non tm̄ mili tans eccl̓ia. ſꝫ etiā inferioꝝ habitacula recreata ſūt. Un̄ Can̄. v. Que habitas in ortis amici auſcultāt te. fac mę audi
re vocē tuā. Uerba ſunt dn̄i a btā vir gine ꝯſenſum de incarnatiōe reqͥrētis. Un̄ gloſa. Amici auſcultāt te.i. angeli quos amatores tibi dedi. Uelamici.i. electi. qͥ vt ad celeſtē patriā reuiuiſcant v̓bum vite audire deſiderāt. Un̄ bern̄. dicit. O dn̄a expectat angelus rn̄ſum tuū. ex pectamꝰ ⁊ nos v̓bū miſeratiōis quos miſerabilit̓ p̄mit ſnīa dānatiōis et ecce tibi offert̉ p̄miū nr̄e ſalutis. ſta tim liberabimur. ſi ꝯſentis. hͦ ſupplicat a te flebilis adā cū miſerā ſobole exul de ꝑadiſo. hoc abraa. hͦ dauid. hoc cete ri pres nr̄i qͥ habitāt in regione vmbre mortis. hoc ⁊ angeloꝝ chori auſcultāt ipſe qͣꝫ rex omniū qͥ cōcupiuit decorem tuū expectat reſpōſionis aſſenſum di cens. fac me audire voce̓ tuā. Da gͦ do mina reſpōſum. qd̓ terra. quod inferi. qd̓ et expectant ſuperi. Totuꝫ ſunt vba Bern̄. D ꝙͣ dulce tinnitū btā vgo ve lut argentū his oībus fecit. cū dixit. Fi at mihi ẜm v̓bum tuū. Quia mox v̓bo ꝓlato qd̓ deſiderabat̉ factꝰ eſt in ea de us hō. Sꝫ hͦ argentū erat aliqn̄ reſper ſum rubigine origīalis culpe.ſ. in cōce ptione. qꝛ in pctō origīali qd̓ ꝓpter ve tuſtā cōſumptionē hūane nature rubi go d̓r ꝯcepta fuit. Un̄ ꝯceptio ipſiꝰ ſic̄ nec alioꝝ ſanctoꝝ qͥ oēs in peccato ꝯce pti ſūt minime celebrat̉. p̄ter ieſu chri ſti ꝯceptionē qͦ ſine pctō fuit. On̄dens gͦ culpe originalis ꝯceptionē p̄ſens ꝓ futuro pones more ꝓphetaꝝ dicit. Au fer rubiginē de argēto. H ¶ Et poſt innuit ipſius ſanctificatione. cū dicit. ⁊ egrediet vas puriſſimū. Uas aūt dicit̉ ꝓpter gratie plenitudine. quod vas in natiuitate egreſſum eſt puriſſimū. qꝛ an̄ natiuitate in vtero ſpuſco fuit purifica tū. Nec dicit purū vel purius ſꝫ puriſſi mū. ad differētiā alioꝝ ſcīficatoꝝ. Hie remias em̄ ꝓpter ſcīficationē in natiui tate ſua fuit vas puꝝ. ſed Iohānes ba ptiſta purius. bta aut virgo puriſſimū nec immerito. qꝛ ille in ea qͥeſcere debu it qͥ alios purificat. Tn̄ qꝛ nō ſolū cōci pimur verūetiā naſcimur filij ire. eccīa

De n̄titate ma. uir.
nullius ſancti natiuitateꝫ celebrat niſi in vtero ſctīficati. Un̄ qꝛ ſctīficatio btē ÿginis nō poterat ꝓbari ꝑ textuꝫ. ſicut hieremie ⁊ iohānis baptiſte. ideo eius ntītas nō fuit antiqͥtꝰ celebrata. ſꝫ diui no nutu qͥdam ſctiſſimus qͣdam nocte orās audiuit in celis armonia angelo rū. ⁊ idē ꝯtigit eadē nocte reuoluto an no ⁊ nō alijs. ⁊ hͦ ꝑ plares annos. Un̄ toto niſu cū oraſſet ꝓ tali cā dictū ē ei. angelos celebrare btē virgīs natiuita tē. An̄ cū hͦ p̄latis ſuꝑioribus retuliſſꝫ qꝛ ip̄m ſanctū ſciebat. inſtitutū eſt feſtu ꝑ vniuerſum md̓m celebrari. ⁊ merito. qꝛ ſicut p̄dixerat ſalomō ablata rubigi ne peccati egreſſuꝫ fuerat in natiuitate vas puriſſimū. hoc eſt vas de quo ver medicꝰ ſine debilitate ipſius pixide cor poris ſui ſumpſit. in qͣ medicina totius ſecl̓i attulit. Hoc vas verus helyſeꝰ ſic repleuit ꝙ nunꝙͣ deficiet oleū miſcd̓ie in ipſo An̄ ⁊ mr̄ miſcd̓ie d̓r. Niſi em̄ hͦ vas plenū eſſꝫ nequaꝙͣ ad plenitudine nos hodie vocaret dicens. Tranſite ad me oēs qͥ ꝯcu. me. ⁊ a generatōibꝰ meis implemi. Pēſanda ſunt v̓ba. Tranſite ſic̄ ſcꝫ ego trāſiui. ſpinā auaricie. lutuꝫ luxurie. paleā ſuꝑbie. ⁊ quo. ad me inqͥt no em̄ eſt faſtuola illis cōſil̓is qͥ dicunt yſa. Recēde a me noͣ a ꝓ. qꝛ īmudus es ſed quos vocat. oēs inqͥt qͦ ꝯcupiſcitis nō em̄ eſt ꝑſonaꝝ acceptrix. Ipſa eſt ci uitas refugij. ad qua ſi cōfugerit hoīci da ſaluat̉. ſic̄ patꝫ ī theophilo. ſꝫ ad qͥd. trāſite. vt a generatōibꝰ meis īplemi. ¶ In ẜmone īmediate p̄cedēte dic̄ au tor huiꝰ libri mariā ꝯceptā in origīali pctō ⁊ ꝯceptōeꝫ eiꝰ n̄ celebrari. Sꝫ nūc in eccl̓ia oppoſitū p̄dicat̉ ⁊ celebrat̉. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXXIX. ¶Euertere reuerte re ſuna. reuertere reuertere. ⁊cͣ. Can̄. vj. A Hec ē allocu tio adoleſcētulaꝝ ad ſponſaꝫ. in qͣ oſte
dunt tripliciter affectuꝫ ſuū ad ipſam. Ex eo ꝙ ipſam vocant. ipſam inuocat ipſaꝫ deſiderāt. Felix gͦ hec allocutio in ꝗ maria ſic noīalit̓ vocat̉ cū dicunt. ſu namitis. ſic inſtāter inuocat̉ cū dicūt. re uertere re. ⁊cͣ. ſic ardenter deſiderat̉. cū dicūt. vt intucamur te. Uocatio ē ex no ticiā quo em̄ noīarent niſi ꝯgnouiſſent Inuocatio eſt ex anguſtia. quo em̄ to tiens repeterent niſi indigerēt. Opta tio eſt ex amicicia. quo em̄ deſiderarent videre niſi diligeret. ¶ Felices gͦ adole ſcentule q̄ ſic ſunt familiares ⁊ note vt maria vocēt ſunamitē. Hoc em̄ nomē bn̄ ꝯuenit virgini ꝓpter multa qͦ de ſu namite legunt̉. Quoꝝ q̄daꝫ ꝑtinēt ad electionē virginis. Et ad hͦ eſt illa tam ſtudioſa ſunamitis inquiſitio. iij. Re. j. Queramꝰ inquiūt ſerui dauid dn̄o no ſtro regi iuuenculā ſpecioſam in oībꝰ finibus iſrael ⁊ foueat eū dormiatqꝫ in ſinu ſuo ⁊ calefaciat dn̄m noſtrū regē ⁊ inuenerūt ab yſac ſunamitem. Oauid em̄ noſter manu fortis ⁊ vultū deſidera bilis. quaſi in antiquis tꝑibus infrigi datus fuerat circa genus hūanū in mi ſericordia. Un̄ dicebāt patres. Dn̄e in celo miſericordia tua. ſed btā virgo ſu is meritis calefecit eū. miſcd̓ias reno uando. Un̄ ipſa dicit in cātico. Et mi ſericordiā eiꝰ a ꝓ. in ꝓ. Quedā ꝑtinēt ad v̓ginis fecunditatē. Et ad hͦ eſt illa miraculo ſa letificatio ſunamitis de fi lio hn̄do. iiij. Re. iiij. Uoca inqͥt hel yſe us ſunamite hāc. ecce in oībus ſedule miniſtraſti mihi. Quid vis vt faciā ti bi. Adapta. Et ait gyeꝫi. Ne queras. filiū em̄ nō hꝫ. Quia hͦ ſolū ad ꝯplemē tu oīs ꝑfectionis munus hr̄e debuit. vt fecūditas ſua exornaret virginitatem. Quedā ꝑtinent ad v̓ginis aſſumptōeꝫ Et ad hoc eſt illa glorioſa ammiratio ſunamitis. Can̄. iiij. Quid videbis in ſunamite niſi choros caſtroꝝ.i. angelo rū aſſiſtentiū. miniſtrantiū. laudantiū. Adapta de alijs ſermonibus. Que dam pertinent ad virginis ſignificatio neꝫ. Et ad hoc eſt varia interpretatio

De exaltatōe.ſ. crucis
ſunamitis. Interp̄tat̉ aūt mortificata. qd̓ ei ꝯuenit reſpectu filij. iuxta illd̓. Lu. ij. Tuaipſius aīaꝫ. Uel mortificās. qd̓ cōuenit eī reſpectu inimici. iuxta illud Gen̄. iij. Ipſa ꝯteret ca. t. Ul̓ deſpecta ẜm Bern̄. qd̓ ꝯpetit ei reſpectu populi ſui. qͥ ⁊ matrē ⁊ filium deſpex it. yſa. liij. Nec reputauimus eū. ⁊ in euāgelio di cut. None ille ē filiꝰ fabri. ⁊ mr̄ eius ⁊ ſorores apud nos ſunt. B ¶ Itē fe lices ampliꝰ qͥ iā notā mariā inuocare ſciunt. reuertere inqͥunt re. ⁊cͣ. Qd̓ qͣter repetūt ꝓpt̓ qͣttuor mala qͥbꝰ ſe inuolu tas agnoīcūt. ſic̄ dicūt ſcī: vicꝫ malū in firmitatis. ignorantie. malicie. ꝯcupīe. Et rō eſt. qꝛ cū pctm̄ ſit auerſio ab incō mutabili bono. ⁊ ꝯuerſio ad ꝯmutabi le. ex ꝑte auerſiōis ſumunt̉ tria. Ex eo. ꝙ auerſus eſt hō a ſūma potētia. ⁊ ſic cecidit ī malū infirmitatis. Itē a ſūma ſcīa ⁊ ſic in malū ignorātie. Itē a ſūma bonitate. et ſic in malu malicie. Ex ꝑte ꝯuerſiōis cecidit in malū ꝯcupīe. Hoc qͣd ruplex malū deplorat psͣ. Cor meū ꝯturbatū eſt.ſ. ꝓpt̓ malicia. dereliqͥt me virtꝰ mea. ꝓpter īpotentiā. ⁊ lumē ocu loꝝ meoꝝ ꝓpt̓ ignorantiā. ⁊ qm̄ lumbi mei īpleti ſūt illuſiōibꝰ. ꝓpter ꝯcupīaꝫ Ex īpotētia o quot ſunt fragilitates ſi ue ꝙͣtū ad debilitatē reſiſtēdi. ſiue ꝙͣtū ad facilitatē cadēdi. ſiue ꝙͣtuꝫ ad diffi. cultatē ſtādi. Ex ignorātia quot ſūt ce citates. ſiue in ꝯgno ſcēdis. ſiue ī diſcer nēdis. ſiue ī eligedis. Ex malicia quot ſunt iniqͥtates. ſiue in corde. ſiue in ore ſiue ī oꝑe Ex ꝯcupīa ſunt tot pua deſi deria q̄ mergūt in int̓itū. ſiue ꝙͣtum ad ꝯcupīaꝫ diuitiaꝝ. ſiue deliciaꝝ carnali um ſiue bonoꝝ. De his ſatis potes loqͥ Reuertere gͦ ſuffragatrix impotētie. re uertere illuinatrix ignorātie. reuertere expiatrix malicte. reuert̓e refrigeratrix ꝯcupīe. De his qͣttuor Ecc̄. xxiiij. Ego mr̄ pulcre dilcois ꝯͣ ꝯcupīaꝫ. ⁊ timoris ꝯͣ maliciā. ⁊ agnitōis ꝯͣ ignorātiā. ⁊ ſcē ſpei.i. firme ꝯͣ infirmitate. ¶ ¶ Itē feli ces ampliꝰ q̄ poſt marie inuocatōeꝫ ſci unt eā deſiderare reuert̓e inqͥunt. ad qͥd
vt intueamur te. Sūma inqͥtꝭ Bern̄. ē gl̓ia pꝰ deū te videre. te frui. tibi adhe rere. ⁊ in tue ꝓtectiōis munimīe demo rari. iuxta illd̓ yſa. lx. Tūc videbis māi feſta ꝯgnitiōe. ⁊ afflues ꝯſūmata dile ctiōe. ⁊ mitrabit̉ noua ⁊ inſꝑata delecta tione. ⁊ dilatabit̉ cor tuū ex plena lau datione. Reuertere gͦ vt intueamur te. qd̓ magnū. qꝛ Niderūt eā filie ſyon ⁊ be atā dix. Item vt intuendo amemus te qd̓ maius. qꝛ adoleſcētule dilexerūt te nimis. Can̄. j. Itē vt amādo fruamur te. qd̓ maximū. qꝛ in odore vngētoꝝ tu orū curremus. Itē fruēdo laudemꝰ te. qꝛ ſurrexerūt filij eiꝰ ⁊ btīſſima p̄dica uerūt. ꝓuer. vlti. Qd̓ ē ſuꝑ maximū. In exaltatiōe ſancte crucis. Sermo. CCLXXX. Oo dn̄s exaltaui lignū hūile Ezech. xvij. O Hoc vbū ꝓpheticū tagit ma teriā hodierne ſolēnitatis. in qͣ agit ec cleſia exaltatōeꝫ ſcē cruqꝭ. ⁊ in p̄miſſis v̓bis innuunt̉ duo. vicꝫ cruqͥ huilitas. cū dic̄. lignū hūile. ⁊ eiuſdē ſublimitas cū dic̄. Ego dn̄s exalta. ¶ Et bn̄ dn̄s adiūgit ſublimitati crucis hūilitatē. vt ꝯſiderata hūilitate magis ipſius ſubli mitas eluceſcat. Dicit̉ nāqꝫ lignū hūile crux chriſti ꝓpt̓ tria. Primo qꝛ de hu mili elemēto.ſ. terra. q̄ alijs elemētis ē hūilior fuit creatuꝫ. Un̄ dr̄ in Gen̄. ij. Produxit deꝰ de humo oē lignū. gͦ et iſtud lignū. Itē huile. qꝛ deſpecto ⁊ hu mili officio deputatū.i. īpatibulo. nam hmōi ligna vſqꝫ hodie magis abiecta ⁊ hūilia iudicant̉. Un̄ ⁊ in lege. maledictꝰ oīs qͥ pendet in ligno d̓r. Itē hūile d̓r. qꝛ poſt morte chriſti hūiliter cōſeruat̉. nam iudei ne illud lignuꝫ chriſtiani ve nerarent̉ profunde terra operuerunt. Unde poteſt cruci dici illud yſaie. xxix. Humiliaberis.ſ. in cōſeruatiōe. de t̓ra loqueris.ſ. ꝑ terremotū in inuētiōe. qͣſi de humo muſitabit eloquiū tuū ī odo ris mira fragratōne. E ¶ Sed ecce

De exaltatōe.ſ. crucis
lignū hoc hūile ſublimauit dn̄s tripl̓r ſcꝫ in paſſione. in inuentiōe. ⁊ in exalta tione. In paſſiōe ꝑ ſuppliciū. in inuen tione ꝑ miraculū. ſꝫ in exaltatōe ꝑ triu phū. Exaltauit em̄ crucē̓ tꝑe paſſiōis qn̄ ſicut d̓r Ioh̓. xix. Baiulas ſibi cru cē ꝓceſſit ad locū paſſionis. Multū qͥ de ꝑ hoc ſublimata fuit ꝙ creator oīm ſuꝑ humeros ſuos eā ialit. ſꝫ multo plꝰ in hͦ ꝙ in ipſa ſuſpēdi voluit et ꝑ ipſiꝰ ſuppliciū de morte triumphauit. Pro quo ⁊ eccleſia cantat de ipſa. Suꝑ oīa ligna ſiluaꝝ tu ſola excelſior in qͣ chri ſtus pepēdit ⁊ mors mortem ſuꝑauit. Propter cuius mortis deuictionē ipſa viuifica crux ⁊ vitale lignū in collectis d̓r. Eſt em̄ ipſa arbor vite de qͣ huma nū genꝰ tꝑe paſſionis triplicē vitā car pſit. vicꝫ nature. And̓ tūc multa corꝑa ſanctoꝝ ſurrexerūt. Itē vitā gr̄e. qꝛ tūc culpa deleta fuit. ſicut dicit Petrus ꝙ peccata nr̄a ꝑtulit ſuꝑ lignuꝫ. ⁊ gratia reſtituta. Itē vitā gl̓ie. Un̄ latroni tūc dictū eſt. Hodie mecū eris in ꝑadiſo.i. in delectabili fruitione deitatis. ſicut ex ponit augꝰ. Sic gͦ dn̄s exaltauit lignū crucis ꝑ ſuppliciū. F ¶ Scd̓o exalta uit in inuentiōe ꝑ miraculū. Hoc ē em̄ lignū de quo d̓r iob. xiiij. Lignū habet ſpem ſi p̄ciſum fuerit rurſum vireſcit. ⁊ rami eius pullulāt. ſi ſenuerit in terra radix eiꝰ ⁊ in puluere emortuus fuerit trūcus illiꝰ ad odorē aque germīabit ⁊ faciet comā qͣſi cum primū platatū eſt. Uere lignū hoc crux bn̄dicta qd̓ fuit li gnū bn̄dictū. ꝑ qd̓ fit iuſticia ſicut dicit̉ Sap̄. xiij. hoc ſpem hꝫ.ſ. florēdi iterū ꝑ miracula. ſi p̄ciſuꝫ fuerit.ſ. a iudeis for mando in inſtrumentū ſupplicij. rurſū vireſcet qn̄.ſ. in eo flos campi qͥ de ſe di xit. ſi in viridi hͦ faciūt. alligatꝰ fuit. ſe nuit in terra radix eiꝰ. ⁊ qͣſi mortuꝰ trū cus eiꝰ. qn̄.ſ. in terra defoſſum ꝑ ml̓tos annos latuit. ſꝫ ad odorē aqͣ.ſ. lacrimo ſe orōis iude. germīauit odore. ⁊ comā fecit ꝑ ml̓tiplex miraculū. qͣſi cū primū platatū fuit.ſ. in mōte caluarie. qꝛ tunc terra mota eſt. ⁊ corꝑa ſcōꝝ ſurrexerūt
Math. xxvij. Sic ⁊ in inuentiōe in eiſ dem miraculis refloruit. Nā terra mo ta eſt. ⁊ qͥ fuerat mortuꝰ cū ſuꝑ crucem dn̄i ab helena poſitꝰ fuiſſet reſurrexit. Et ꝓ tāto tūc dr̄ in collecta. Deꝰ qͥ in p̄ clara ſalutifere crucis inuentiōe paſſi onis tue mira. ſuſ. Sic gͦ dn̄s exaltauit lignū crucis in iuuētiōe ꝑ miraculūj. qꝛ tūc etiā infirmi curati ſunt. G Ter cio exaltauit eā in exaltatōe ꝑ triūphū Legit̉ em̄ ī eccleſiaſtica hiſtoria ꝙ cōſ droe rex ꝑſaꝝ cū orientales ꝑtes ſubiu gaſſet. ⁊ eccleſias deſtruxiſſet. ad ſepul erū veniens dn̄i cruceꝫ ſecū aſportauit Cōtra quē eracliꝰ imꝑator veniens ⁊ in diſcrimīe poſitꝰ adiutoriū ſācte cruo inuocās. vicit cōſdrōe ⁊ in turri aurea ſedentem occidit. ⁊ cruce recepta totaꝫ terra orientaleꝫ v̓tute eius recuꝑauit. et hec eſt cā hodierne feſtiuitatis.ſ. glori oſus chriſtianoꝝ ꝑ ipſaꝫ triūphꝰ. Nec miꝝ ſi ipſa crux tantū triūphū effecit. cū etiā ipſiꝰ crucis figura ſiue ſignū ad uerſas ꝑtes ſuꝑet ⁊ deuincat. Un̄ legit̉ in eccleſiaſticā hiſtoriā. ꝙ cū ꝯſtantinꝰ ꝯͣ maxentiū tyrannū pugnare debuiſſꝫ cogitas qͥd ageret. aſpiciens in celū vi dit ſignū crucꝭ. ⁊ angelos ſibi dicentes. In hoc vinces dūmō hͦ ſignuꝫ habes in vex illo imꝑiali. Qd̓ ⁊ fecit. Nā ſe in fronte ſignās ⁊ in manu dextra ſignū cruqͥ geſtas. aduerſariū ſuꝑauit. Ande Augꝰ. Magna crucꝭ ſublimitas qͣ de patibulis latronū trāſit ad frōtes īꝑa toꝝ. Et nō ſolū hͦ ſignū de viſibilibus aduerſarijs. ſꝫ etiā de inuiſibilibꝰ.ſ. de monibꝰ triuphat. vn̄ Caſſiodorus inqͥ rens qͣre chriſtꝰ morteꝫ cruqͥ elegerit di cit. Si ferro trūcatꝰ aut ignibus ꝯſum ptus aut lapidibꝰ obrutꝰ. aut fluctibꝰ demerſus fuiſſꝫ. quo ſigno pelleret̉ dia bolus. quo vex illo chriſtianoꝝ fros tu ta manſiſſet. In huius figura dictū eſt Ezech. ix. Suꝑ queꝫ inueneritis thau ne occidatis eū. Et in Apoc̄ p̄cipit̉ lo cuſtis q̄ hn̄t ſuꝑ ſe regeꝫ angelū abyſſi vt nō ledāt niſi illos qͥ nō hn̄t ſignum dei. vn̄ btūs Greg. in dial̓. refert de iu

De exaltatōe.ſ. crucis
deo. qͥ dormiens in domo deſerta. poſt ꝙͣ euigilās vidit domū plenā demoni bus. ꝯpulſus cruce ſe ſignauit. ⁊ ꝑ hoc nō ſolū demones euaſit. ſꝫ etiā baptiza tꝰ ad vitā et̓nā ꝑuēit. Ad quā nos ꝑdu. ¶ De eodem feſto. Ihi abſit gloria ri niſi in cruce dn̄i noſtri ieſu chriſti. De hoc require ſermo ne in inuentione ſancte crucis. De eodem feſto. Sermo. C C L.XX.X.I. Unc iudiciuꝫ eſt mundi nunc princeps huius inudi eijciet̉ foras. ⁊ ego ſi ex altatus fuero a terra oīa traha ad me ipſum Ioh. xij. P In verbis iſtis oſtēdit dn̄s virtutē paſſiōis quā in cru ce ſuſtinuit. Oſtēdit aūt eā triplicit̓. vi delicet reſpectumūdi. reſpectu diaboli. ⁊ reſpectu hoīs iuſti. Reſpectu mundi oſtēdit virtutē ex ipſius cōdemnatiōe cū dicit. Nunc iudiciū eſt mūdi. Reſpe ctu diaboli oſtēdit virtutē ex ipſius de bellatione. cū dicit. Nūc princeps mū di huius eijciet̉ foras. Reſpectu hoīs iuſti oſtēdit virtutē ex ipſius ad ſaluteꝫ attractiōe. cū dicit. Ego ſi exalta. fuero a terra oīa tra. ad meip̄m. ¶ Referen do ergo nūc ad tēpus paſſiōis dic̄ chri ſtus. Nūc iudiciū eſt mundi. Et quale iudiciū oſtēdit Ioh. iij. dicēs. Hoc eſt aut iudiciū. qꝛ lux venit in mundū. ⁊ di lexerūt hoīes.ſ. mūdani tenebras ma gis ꝙͣ lucē. erāt em̄ illoꝝ mala oꝑa. Et q̄ ſint mūdanoꝝ mala oꝑa qͦ diligunt on̄dit Ioh̓. in can̄. ij. dicēs Om̄e qd̓ eſt in mūdo. aut eſt concupiſcētia carnis. aut cōcupiſcētia oculoꝝ. aut ſuꝑbia vi te. Sed certe lux.i. chriſtus veniens in mundū. nō ſolū v̓bo ſed etiā facto hec tria tꝑe paſſiōis in cruce dānauit. Nā la ſciuiā carnis. aſperitate. cōcupiſcētiā reꝝ. pauꝑtate. ſuꝑbiam v̓o vite. humili tate damnauit. Et hec tria om̄ia in ex
ceſſu ꝑpeſſus eſt. Nā aſperitas doloris nunꝙͣ ſimilis fuit. Unde Tre. j. O vos oēs qͥ tranſitis ꝑ viā attendite ⁊ videte ſi eſt dolor ſimilis ſicut dolor meꝰ. Et Diere. viij. Nō eſt dolor ſuꝑ dolorem meū. Hūc exceſſum doloris p̄dixit etiā ſibilla dicēs. Cōueniēt ſacerdotes he breoꝝ ꝯͣ illū qͥ multa ſigna fecit. ⁊ ꝯpre hendēt eū. dabnt aūt alapas deo mani bus inceſtis. ⁊ in vultū ſacro expuent venenata ſputa. Dabit v̓o ad verbera dorſum ſanctū ac colaphos accipiens tacebit. ad cibū aūt fel. ⁊ ad ſitim acetū dabūt. ⁊ ſuſpendēt eū in ligno. ⁊ nihil valebit eis. qꝛ tercia die reſurget. De hͦ etiā exceſſu doloris quē chriſtꝰ in cruce ſuſtinuit dicit Bern̄. Caput tremēdū celeſtibꝰ ſpiritibꝰ ſpinaꝝ denſitate cōfi git̉. oculi nitidiores ſole velo obfuſcan tur. aures audiētes cantꝰ angelicos au diūt peccatorū inſultꝰ dicentiū. crucifi ge crucifige̓ eū. Os qd̓ docet angelos relle ⁊ aceto potat̉. ⁊ facies ſpecioſa p̄ filijs hominū ſputis iudeoꝝ deturpat̉. manus que fundauerūt celos cruci cla uis affixe extēdunt̉. pedes quoꝝ ſcabel lū adorandū eſt. qꝛ ſanctū eſt. cruci cla uis aſtringunt̉. ¶ Itē pauꝑtatē etiā ar tiſſimā ſuſtinuit. et hoc patet in ſex. In pecunie nō poſſeſſiōe. qꝛ nō habuit vn̄ vitā redimeret. Itē in amicoꝝ amiſſio ne. qꝛ non habuit qͥ ꝓ eo corā iudice ſta ret. Itē in veſtiū nudatiōe. qꝛ non ha buit in cruce vn̄ carnē oꝑiret. Item in terre ſubtractione. qꝛ non habuit de ea vbi pedē figeret. Itē in cibi ⁊ potꝰ ſub tractiōe. qꝛ non habuit qͥd biberet aut comederet. Itē pauꝑ fuit a mēbroꝝ in columitate ⁊ libertate. quia nō habuit membrū a paſſiōe libeꝝ de quo ſe iuua re poſſet. niſi lingua aceto ⁊ felle vltīo impedita. Et vt artiſſima in ipſo pau ꝑtatē ꝯcludā. in cruce ſuſpēſus nō ha buit vbi caput ſuū reclinaret. Un̄ incli nato capite tradidit ſpūm. ¶ Itē huili tatē etiā immēſam on̄dit. qm̄ altiſſimꝰ altiſſimi filiꝰ fit viroꝝ nouiſſimꝰ. gl̓ia angeloꝝ fit ludibriū pctōꝝ. De cuiꝰ hu

De icto Mattheo.
militate Phil̓. iij. Hūiliauit ſemetip̄m. Ubi dicit glo. vſqꝫ ad incarnationē. vſ qꝫ ad diaboli tentationē. vſqꝫ ad popu li deriſionē. vſqꝫ ad ſputa. vincula. ala pas ⁊ flagella. ⁊ ſi parū eſt hͦ. aliqͥd de genere mortis addendū eſt. nō cuiuſcū qꝫ ſꝫ crucis. qͣ ceteris ignominioſior eſt Et qꝛ chriſtꝰ ꝑ tria p̄dicta vicꝫ ꝑ aſpe ritatē carnis laſciuia. ꝑ pauꝑtate cōcu piſcentiā. ꝑ humilitatē ſuꝑbia in cruce dānauit. ꝓpter hͦ dicit dn̄s. Nuc iudici um eſt mūdi. iudiciū vtiqꝫ ꝯdēnatiōis. I¶ Scd̓o on̄dit v̓tute paſſiōis chri ſti in cruce ꝙͣtuꝫ ad diaboli debellatio nē. cū dicit. Nūc prince psͣ mūdi huius eijciet̉ foras. Hoc dixit ꝓ tꝑe paſſiōis qd̓ imminebat. tūc em̄ princeps mūdi id eſt amatorum mūdi. vel princeps ꝑ vſurpationē. eiectꝰ eſt. Eiectꝰ eſt auteꝫ triplicit̓. ¶ Primo ꝙͣtuꝫ ad ptāteꝫ tra hente. q̄ bn̄ ablata eſt. qꝛ nō poteſt ſan ctos trahere ad limbū ſic̄ priꝰ. imo an̄ tractos tunc amiſit. ſicut d̓r zach. ix. Tu aūt in ſanguine teſtamenti tui eduxiſti vinctos de lacu. Et Colocen̄. jͣ. Expoli ans ꝑ ſanguine eiꝰ principatꝰ ⁊ ptātes ¶ Itē eiectꝰ ē ꝙͣtum ad ptātem impellē te. q̄ a paſſiōe chriſti multū eſt diminu ta intantū ꝙ nō pōt vincere niſi volen tē ſic̄ dic̄ Greg. Qd̓ etiā on̄dit̉ Ezech. xxx. in figura vbi d̓r. Brachiū pharao nis regis egypti ꝯfregi. ⁊ ecce nō eſt ob uolutū vt reſtitueret̉ ei ſanitas. ¶ Item eiectꝰ ē ꝙͣtū ad ptāteꝫ obſidentē. expul ſus ē em̄ tūc a cordibꝰ hominū. ⁊ quo tidie expellit̉ v̓tute crucꝭ. Ipſe em̄ erat ille fortis de quo legit̉ Luce. xj. Qui cu ſtodiebat atriū ſuū. ſꝫ fortiore.i. chriſto ſuꝑueniēte ablata ſūt oīa vaſa q̄ occu pauerat. Un̄ ꝓuer. xx. Diſſipat impios rex ſapiēs ⁊ incuruat ſuꝑ eos forniceꝫ id eſt arcū triūphale̓.ſ. cruce̓. Intantu aūt triūphat in demonibꝰ arcus crudꝭ ꝙ vbicūqꝫ incuruat̉ etiaꝫ ꝑ crucꝭ ſigna tionē. fugat demones. ſicut dic̄ Hiero. An̄ legit̉ de btā margareta ꝙ cum dia bolus in ſpecie draconis ipſaꝫ deglutiſ ſet. ⁊ ipſa ſignū crucꝭ feciſſet. draco medius crepuit. R¶ Tercio tangit v̓tu te paſſiōis in cruce in hoīm ad ſaluteꝫ attractiōe. cū dicit. Ego ſi exaltatꝰ fue ro oīa trahā ad meip̄m. In hͦ ꝙ dicit oīa traha. nō eſt intelligendū niſi de il lis qͣ ſunt trahibilia. ſicut ē hō. Sūt eī int̓ ſpūalia angeli boni. ſꝫ non ſunt tra hibiles. qꝛ nō hn̄t neceſſitatē vt trahan tur qꝛ ꝑpetuo ſunt ꝯfirmati in gratia. Sūt etiā angeli mali. ſꝫ nec iſti trahibi les. qꝛ nō hn̄t poſſibilitatē ad tractōeꝫ ſic em̄ ceciderūt ꝙ nō adijciēt vt reſur gāt. Sunt ⁊ corꝑalia vt lapis ⁊ ligna equus ⁊ bos. ⁊ alia aīalia. ſꝫ nec hec tra hibilia. qꝛ non ſunt creata ad fruendū deo. Solꝰ trahibil̓ ē hō. qꝛ ⁊ neceſſita te̓ ex culpa. ⁊ idoneītateꝫ ex natura. et poſſibilitatē ex gr̄a hꝫ. Sic gͦ d̓r hic oīa homo. ſicut in marco d̓r. oīs creatura. qꝛ cōicat cū oī creatura. Uel dicit. oīa trahā. i. de oī genere hoīm. ſcꝫ de gene re diuitū ⁊ paupeꝝ. ſenū ⁊ iuuenū. pa ganoꝝ ſiue iudeoꝝ. Act̉. x. In veritate cōperi qꝛ nō eſt ꝑſonaꝝ acceptor deus ſed in oī gēte qͥ timet deū acceptꝰ ē illi Trahā inqͥt ad meip̄m.ſ. vt vbi ego ſū illic ſit ⁊ miniſter meus. Quo nos ꝑdu cat qͥ trahit illuc omnia. De eodem feſto. Portet exaltari fi liuꝫ homīs vt oīs qͥ credat in ip̄m n̄ ꝑeat. ſꝫ habeat vitā eter nā. Hūc ẜmone reqͥre in inuētōe truqͥ ¶ De ſancto Mattheo apo ſtolo et euangeliſta. Sermo. CCLXXXII. Urgens ſecutꝰ eū Math. ix. L Circa hāc ſeqͣlā notādū. ꝙ btūs mattheꝰ ſecutꝰ eſt chriſtū celeriter. Un̄ ꝙͣcito di xit. ſeq̄re me. ſurges ſecutꝰ eſt eū. Iteꝫ ſecutꝰ eſt eū ꝯuenient̉. qꝛ chriſtū paupe rem pauꝑ ſecutꝰ eſt. Un̄ Lu. v. dicitur

De ſco Mattheo.
Relictis oībus ſurgens ſecutus eſt eū. ¶ Itē ſecutus eſt gaudēter. In ſignuꝫ huiꝰ fecit ei magnū cōuiuium. ſicut dr Lu. v. ¶ In primo ſcꝫ ꝙ ſtatim ſurgēs ſecutus eſt eū. innuit ꝙ ad ſequendum chriſtum nulla debet eſſe ꝓcraſtinatio. Ecc̄i. v. Ne tardas cōuerti ad dn̄m. et ne differas de die in die. Iteꝫ nulla de bet eē deliberatio. Poſt magni em̄ an geli conſiliū deliberatio nō debet ſequi An̄ Luc̄. ix. illi qͥ anteꝙͣ vellet ſeqͥ chri ſtu volebat prius renunciare domi. di xit ieſus ꝙno erat aptus regno dei. Itē nulla debet eſſe excuſatio. qꝛ etiā ille qͥ ꝑ oꝑa pietatis in parētes ſuos ſe de ſe q̄la chriſti excuſare voluit dicēs Mat. viij. Dn̄e permitte me prius ſepelire pa tre ⁊ mr̄em. audiuit. Sine inqͥt mortu os ſepelire mortuos. Sequere gͦ celeri ter ꝓpter tria. videlicꝫ ꝓpter mortis ac celerationem. Eccl̓. xiiij. Memēto qm̄ mors nō tardat. Seneca. Neſcis quo loco mors te expectat. ideo tu ea in oī loco expecta. Iob. ix. Si venerit ad me nō videbo cū ſcꝫ qn̄ veniet ꝑiudicium mortis. hoc em̄ ꝑ timore nō poſſumus Item ſequere celeriter ꝓpter ianitato ris expectationē. qͥ dicit math. vij. Cō tendite intrare ꝑ anguſtā portā ne ſ cū fatuis virginibus excludamini. Un̄ augꝰ. Hec vox coruina cras cras. mul tos decipit. ⁊ ſubito claudit̉ eis hoſtiū ⁊ manet foris cū voce coruina qͥ nolūt habere gemitū columbinū. Itē ſeque re celeriter ꝓpter faciliorē ſatiſfactionē Mitius em̄ hic ⁊ breuiori tꝑe quantū cūqꝫ ſuſtinemus ſatiſfacimus ꝙ in fu turo. Propter qd̓ in figura dictum eſt Ezech. iiij. Diē ꝓ anno dedi tibi. M In ſecundo ſcꝫ in hoc ꝙ relictis oī bus ſecutus eſt eu. innuit ꝙ debemus cū ſeqͥ cōuenienter. quia pauꝑem chri ſtū pauꝑes ſe qͥ debemus. Tꝑalia enim ſunt onus. Unde nudū chriſtū qui exul tauit vt gygas ad currendā viā cū tꝑa libus ſequi non poſſumus. Propter ꝙ Math. xix. primo dixit Petrus. Ecce
ſumus te. Et btūs Math. relictis om̄i bus ſurgēs ſecutꝰ eſt eū. ¶ Relinquen da aūt ſunt tꝑalia ꝓpter tria. ¶ Primo quia penoſa. nā tꝑalia acqͥrunt̉ cum la bore. poſſident̉ cū limore. amittunt̉ cu dolore. Unde ⁊ a dn̄o in euangelio. qꝛ pungūt ſpinis ꝯparant̉. ¶ Ite relinqn da ſunt quia ꝑiculoſa. Sunt em̄ laque us diaboli. Unde. Iob. xviij. de auaro Tenebit̉ planta eius. ſcꝫ auari laq̄o. et exardeſcet cōtra eū ſitis. Iſte eſt laque us cū quo venatur diabolus auaros. Un̄. j. ad Thi. vj. Qui volūt diuites fie ri incidūt in tentatione ⁊ in laqueum diaboli. ꝙͣ durus laqueus ſint diuitie. patet Math. xix. in adoleſcēte. cuiꝰ pe dem.i. affectu cum ſaluator noſter ver bis ſalutaribus qͣſi quibuſdā inſtrumē tis euellere voluiſſet nō ꝓfecit. abijt em̄ ille poſt vba ſaluatoris triſtis. erat em̄ multas habens poſſeſſiones. Un̄ pēſa te cariſſimi in quāto ꝑiculo ſunt qͥ mul tis tꝑalibus ſunt irretiti. ¶ Item relin quenda ſunt tꝑalia. quia fraudulenta. Quēcunqꝫ em̄ mūdus cū ipſis deo ſcu lat̉ decipit ſicut iudas. Un̄ illa eſt vo mūdi ad demones. Quecunqꝫ oſculatꝰ fuero ipſe eſt tenete eum ⁊ ducite. Nō em̄ ꝑmittit mūdus ipſa tꝑalia a diuiti bus deportari. ſed tm̄ deo ſculat̉ eos cū eis vt ipſos decipiat. Un̄ Exo. x. dic̄ di uitibus mūdus. Ques veſtre ⁊ armen ta remaneat ſcꝫ mihi. puuli vr̄i eat vo biſcū. Imo accidit ꝙ parentes ⁊ amici ſtatim oīa diripiūt. ſicut dicit̉ Ezechie. xxiij. Suſcitabo om̄es amatores tuos contra te. ⁊ denudabūt te veſtimentis tuis. et tollent vaſa glorie tue. N In tercio ſcꝫ ꝙ ſtatim fecit chriſto cō uiuiū. innuit ꝙ debemus ip̄m ſeqͥ gau denter. et hoc ꝓpter tria. ¶ Primo ꝓ pter ſpūalis infirmitatis euaſione. ꝓ pter qd̓ in hoc euāgelio vocat ſe medi cu. cū dicit. Nō eſt opus valētibꝰ medi cus. Nulla eſt em̄ infirmitas quā hic medicꝰ nō curet. dumo ſibi ꝑ ꝯfeſſionē on̄dat̉. Eſa. xliij. Narra ſi quid habes vt iuſtificeris Math. viij. Ego veniā ⁊

De ſctō Matheo.
curabo eū. Itē debemus gaudēter ſeqͥ ꝓpt̓ ipſius ꝓmptā ſubuentionē. qꝛ em̄ magni medici nō libenter niſi ꝓpt̓ pe cuniā curat. vt gaudent̓ ip̄m ſeqͣmur on̄ dit ꝙ talia a nobis nō reqͥrit dicēs. Mi ſericordiā volo ⁊ nō ſacrificium. Pro uer xj. Facere miſericordiā ⁊ iudicium magis placꝫ deo ꝙͣ victime. ¶ Item ter cio de bemus ſequi gaudent̉. ꝓpt̓ alioꝝ edificatiōem. Unde ſequit̉ ꝙ multi pu blicam ⁊ peccatores venientes diſcum bebant cū eo. Ueniebant em̄ ꝓuocati ex penitentia mathei. aut ꝯfiſi de miſe. ricordia xp̄i. Et certe oportet nos gau dere cū frater noſter qͥ mortuus fuerat ꝑ culpam. ꝑ penitentiā reuiuiſcit. Et ſi angelis dei eſt gaudiū ſuꝑ vno peccato re. ꝙͣ tomagis nobis dꝫ eſſe vbi ml̓ti pu blicani ⁊ pctōres ꝓpt̓ nos ꝯuertunt̉. ¶ De eodem. Sermo. CCLXXXIII. On egent qui ſa Eni ſunt medico ſꝫ qui male hn̄t. Luc. v. O Homo ignotus in alie na regione ꝯſtitutus ipſe teſtimoniū ꝑ hibet de vtilitate ſui officij. ⁊ cui compe tat ſuū officiū oſtēdit. ſic dei filius quē nemo nouit niſi pater. poſitus in hͦ exi lio. ſicut ptꝫ in p̄miſſis v̓bis fecit. Tria em̄ in ipſis ponūt̉ a dn̄o. vicꝫ ſui officij oſtenſio. Ipius officij circa humiles ex ecutio. Et a ſuo officio ſuꝑboꝝ excluſio Officij ſui inſinuatio eſt. cū dicit ſe me. dicum. Suꝑboꝝ ab eo ex officio exclu ſio tangit̉. cū dicit. Non egent qui ſani ſunt medico ⁊cͣ. Circa huiles officij ex ecutio innuit̉. cū dicit. ſꝫ qͥ male habent Primo igit̉ oſtendit officiū. cuꝫ dicit ſe medicū. qꝛ vere ad hoc venerat ſicut dr̄ in Eſa. vt mederet̉ ꝯtritos corde.i. totū genus humanū ꝯtritū. Un̄ aug. Ma gnus venit medicus. qꝛ magnus vbi qꝫ iacebat egrotus. Sciens aūt magnum egrotū velut vnguentarius ꝯfecit ex oī bus ſpeciebus paradiſi pigmenta ſua uitans. qn̄ hūanam natura aſſumpſit.
Tunc em̄ vnctionibus ſuauitatis pixi dem corꝑis ſui repleuit vt eas in hunc mundū apportaret. De qua plenitudīe poſt apertionē pixidis nos om̄es acce pimus. vt dicit Ioh̓. Sicut em̄ virtus medicine nō ſentit̉ niſi in apertione pi xidis. ſic in apertione huius pixidis ex virtute medicine totus mundus cura tus fuit. ita ꝙ ille qͥ pixidē aperuit virtu tem ſenſit. ſcꝫ longinus. Tradit̉ em̄ an̄ cecus fuiſſe. ⁊ tūc illuinatus. Hanc me dicina ꝯfecerat medicus qͥ ſe ip̄m cura uit tercia die a mortuis reſurgēdo. Hic eſt medicus qͥ eſt honorandus ꝓpt̓ ip̄i us magnā benignitatē quā oſtendit ꝓ pter noſtram multimodāa infirmitateꝫ. Quis em̄ medicoꝝ eſt tante intelligen tie vt gͣuiter infirmū ſine infirmi ꝑpeſſi on curaret. aut ſi hoc nō poſſet illd̓ qd̓ infirmus pati deberet ꝓ infirmo ſuſti neret. Ecce noſter benignus medicus vtrūqꝫ fecit. Hoīem em̄ infirmū ſine ip ſius ꝑpeſſione ſanauit. imo qͣtuor p̄ci pua que infirmis a medicis imponūt̉ ipſe infirmo cōpatiēdo in ſe ꝓ infirmo tulit. vicꝫ longa dieta ẜuando. xl. em̄ di ebus ieiunauit. Sudorē ſanguinis per totū corpus ſufferendo ita ꝙ etiā in ter ra ꝓfluxit. Potionē amara ſumendo. ſ. vinū myratū ⁊ acetum. Ultimo minu tione dura patiendo. ⁊ hoc nō in vna vena ſꝫ in manibus ⁊ in pedibus. ⁊ nō ſolū in illis ſꝫ eriā in latere. Uere bn̄ du ra minutio. qꝛ duo flebotomo.ſ. lance a ⁊ clauis cū qͥbus impij minutores. non ex ignorātia ſꝫ ex ſeuicia. prius foderūt ꝙͣ ꝑcuſſerūt. iuxta illud. Foderūt manꝰ meas ⁊ pedes meos ⁊cͣ. Ex hac ſangui nis minutione infirmus primo curatꝰ fuit. qd̓ ipſe medicus ſub quadā ſil̓itu dine on̄dit dicēs. Sil̓is factus ſum pe licano ⁊cͣ. Adapta. Et ꝑ talē minutio ne ⁊ mirabilē curationē nō īmerito ſe medicū dixit. P ¶ Secūdo ꝙ ſuū of ficiū ſuꝑbis nō cōpetat inſinuat. cū dic̄ Non egent qͥ ſant ſunt.i. qͥ ſe ſanos eſti mant. Un̄ glo. Ideo vos vito. qꝛ puta tis vos noͣ indigere. Eſt em̄ ſpēs ſuper

De ſancto mauricio.
bie cū qͥs ſibi attribuit hͦ qd̓ nō habet; Sic phariſei ſibi iuſticiā attribuebant quā minime habebant. imo graui infir mitate dep̄ſſi medicū reſpuebant. On̄ dit em̄ eis medicus ꝑ ipſoꝝ oꝑa tanꝙͣ ꝑ vrinā ipſoꝝ grauc infirmitate dicens. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei qͥ ſil̓es eſtis ſepulcris dealbatis. qͥ extrinſecus parēt hoībus ſpecioſa. intus autē ſunt plena ſpurcicta. Sic ⁊ vos afforis qͥdem pare tis hōibus iuſti. intus auteꝫ pleni eſtis hypocriſi ⁊ iniqͥtatē. Phariſei em̄ ad inferiores ſe comꝑando. qꝛ quod āmo do inferioribus meliores videbant̉. ſe iuſtos credebant. ſic ⁊ ille phariſcus q comꝑando ſe ad inferius. qꝛ nō erat ſi cut ceteri raptores iniuſti adulteri. ⁊ ve lut publicanus iuſtu ſe reputans gr̄as agebat. Sed ſi hic phariſeus cum alijs phariſeis ſe ad ſuꝑius cōparaſſet.ſ. pri archis ꝓph̓is tunc comp̄hendiſſet ꝙ in comꝑatione illoꝝ nullius iuſticie fuiſſꝫ Prima em̄ comꝑatio dat p̄ſumptionē. Secūda hūilitatē. Prima hēbant pha riſei ſe iuſtos preſumentes. ⁊ ideo a cu ratione medici excludunt̉. cū dicit. Nō egent qͥ ſani ſunt ⁊cͣ. Scd̓ā hn̄t boni. qͥ poſtꝙͣ ad ſuꝑius comꝑationē faciūt. ⁊ nihil cū ſanctis cōmune ſibi inueniunt humiliter infirmitatē ſua recognoſcūt ⁊ ideo a vero medico curari merentur. Q ¶ Ꝙ aūt ad humiles extendatur eius curatio on̄dit medicus. cū dicit. ſed qͥ male hn̄t.i. qͥ recognoſcūt ſe male hr̄e egent medico. Un̄ glo. Hos iuuo qꝛ pe nitendo dant locū gr̄e. Et hoc patꝫ ho die in math̓. qͥ hūiliter infirmitate ipſi us recognoſcens. mox a medico ſalutis eſt curatus. nō eſt em̄ dubiū qͥn cū magͣ hn̄ilitate tunc medico infirmitate ape ruit. cū vſqꝫ in pn̄tē diē om̄ibus in euā gelio ſuo nota faciat ſpēm infirmitatis ſue. cū ſe dicit teloneariū ⁊ publicanū. Nam cū alij euangeliſte ſicut lucas ⁊ marcus de ipſo ſcribentes. ad honoreꝫ euangeliſte infirmitatē ſuam ſubticent ipſe in principio deſcribens accuſator ē ſui dicens ſe publicanū ⁊ peccatorē. vt
oſtenderet nullū de venia debere deſpe rare. vt oſtenderet ꝙ de facili cōſequit̉ curationē a medico qͥ cognoſcit ⁊ oſtē dit ſua infirmitate̓. qꝛ non egent qͥ ſani ſunt medico. ſꝫ q̄ male habent. De eodem feſto. Idelis ẜmo ⁊ oī acceptione dignus. qꝛ chriſtus ieſus venit in hunc mundū pctōres ſal uos facere. Hunc ẜmonē require in cō uerſione ſancti pauli. De ſctō Mauricio ⁊ ſocioꝝ Ser. CCLXXXIIII. eius Ancti per fidem vicerūt regna oꝑati ſunt iuſticiā adepti ſunt reproniſſiones. R Hec verba apl̓i ſcripta ſunt ad Hebre. xj. q̄ eccl̓ia ad cōmendationē beati mauricij ſociorūqꝫ eius in hodierna legit epl̓a. In qͥbus v̓bis ad cōmendationē ip̄oꝝ tria tangunt̉.ſ. mali debellatio. boni ex ecutio. ⁊ ꝓ vtroqꝫ mercedis aſſecutio. Primū ſcꝫ mali debellatio tangit̉. cuꝫ dr̄. Sancti ꝑ fidem vicerūt regna. Se cundū.ſ. boni executio cuꝫ addit̉. oꝑati ſunt iuſticiā. Terciū v̓o cum ſubdit̉. ade pti ſunt repromiſſiones. Prima duo ꝑ tinent ad ſtatū vie. Sed terciū ad ſtatu patrie. Sꝫ penſandū nobis. qꝛ vbi ex primitur eoꝝ meritu quo meruerunt in ſtatu vie. primo ponit mali debellatio. ſcd̓o boni executio. qꝛ teſte beato greg. bonū meritorie nō agit̉ niſi pͥus malu de ſerat̉. Unde dn̄s dans ppl̓o iudaico monita ſalutis ꝑ ꝓph̓am primo dicit. Quieſcite agere ꝑuerſe. poſt ſubdit. di ſcite benefacere. Idem gͦ ordo ẜuat̉ in p̄miſſis verbis. cū primo dicit. Sancti ꝑ fidē vicerūt regna. ⁊ poſt ſubdit. ope rati ſunt iuſticiam. S ¶ In debella tione aūt mali q̄ primo ponit̉ tria oſten dunt̉. Primo qͣ vicerūt. qꝛ ſancti. Se cundo quid. qꝛ regna. Tercio ꝑ qͥd. qꝛ ꝑ fidem. In primo innuit̉ beatoꝝ in fi dei feruore firmitaſ. ſiue ſoliditas. quia

De ſctō mauricio.
ſencti idem eſt qd̓ firmi. ſicut īnuit glo. ſuꝑ illud. Sanctificet̉ nomen tuum. In ſecūdo oſtendit̉ maloꝝ que vicerūt ml̓ tiplicitas. qꝛ noͣ regnū ſꝫ regna vicerūt In tercio ꝑpendit̉ xp̄iane fidei ꝑ quaꝫ vicerūt v̓tuoſitas ſiue vigoroſitas tan te em̄ v̓tutis eſt fides vt queqꝫ mala va leat ſuꝑare. Intuens gͦ eccl̓ie martyriū in fidei feruore firmitatā ſiue ſolidita tē dicit. Sancti.i. firmi. Firma em̄ ⁊ ſo lida dr̄ illa materia que abūdanti aqua mollificari nō pōt. vel que om̄i genere mētalloꝝ ꝯteri nō pōt. Ecce gͦ hoc p̄di cto mō firmi inueniūt̉ martyres. Ad uerſarij em̄ xp̄iane fidei in qua erāt fun dati ⁊ firmiſſimo charitatis cemento aſtriet. vt auellerent eos. multa mollifi care aqua attēptabant. Unde alios in flumina. alios in ſtagna. altos etiaꝫ in maria merſerūt. vt ptꝫ in clemente ⁊ in ml̓tis alijs. Sꝫ vt de ipſis cantat eccl̓ia In aquis validis in ſua ſoliditate illeſi inuenti ſunt. Cū em̄ flumen illeſuꝫ eſſꝫ domui eoꝝ pͦ ſoliditate moueri nō po terat. fundata em̄ erat ſupͣ firma petraꝫ ſ. xp̄m. in firmo cemento diuini amoris cōpaginata. ⁊ etiā vnita qꝛ ẜm apl̓m. qͥ adheret deo vnus ſpūs eſt cu eo. ita vt audacter dicerēt illud apl̓i. Quis nos ſeꝑabit a charitate dei. qͣſi nullus. Ecce archa noe validis aqͥs vndiqꝫ circūdat̉ ⁊ tn̄ verus noe.i. xp̄us in ea nō ſuffoca tur. qͥ vtīqꝫ tūc dicit̉ ſuffocari cū ipſius fides ⁊ amor extinguit̉. qd̓ nō ꝯtigit in martyribus. ita vt poſſent dicere. aque multe noͣ poterant extinguere charita tem. ¶ Itē aduerſarij vt ſoliditatē eorū reſoluerent ignē adhibuerūt. Ande ali os igni aſſauerunt. vt laurentiū. alios in feruenti oleo decoxerunt. vt ioh̓em euangeliſtam. alios feruentiſſimo plū bo ꝑfuderunt. vt de multis legit̉ in ka ſendario. Sed qͥlibet martyriū in ignē nō reſolutus ſꝫ potius reſolidatus pote rat illud psͣ. dicere. Ingne me exa. ⁊ nō eſt inuenta in me iniqͥtas. vt cōtempto creatore adoraret̉ creatura. q̄ eſt iniqui tas maxīa. ⁊ negatio ꝯtra deū altiſſimij
Ut dicit Io. Ecce rubꝰ moyſi ardens exͣ. intus nō depaſcit̉. qꝛ martyres exte rius cūbuſti. interius in fide nō debili tabant̉. vt qͥlibet eoꝝ diceret illud Ecc̄. In medio ignis nō ſum eſtuatus ¶ Itē aduerſarij vt ſoliditatē martyriū infrin gerent diuerſo genere malleoꝝ eos at temptauerūt. q̄ diuerſa genera malleo rū on̄dit apl̓s. cū dicit. Capidati ſūt vt ſtephanus. ſecti ſunt ſecuribus. vt dyo niſius. in occiſione gladij mortui ſunt. vt btus mauricius cū ſocijs ſuis. Sꝫ be ati martyres malleoꝝ ictus ſufferentes tanꝙͣ nobile auꝝ nō ſunt ꝯtriti. ſꝫ poti in fidei feruore dilatati. ita vt qͥſqꝫ eoꝝ diceret. In tribulatiōe dilataſti me. Ec ce templū veri ſalomonis intra qd̓ mal leus ⁊ ſecuris ⁊ om̄e ferꝝ nō audiebat̉ licꝫ em̄ martyres tanꝙͣ templū extra di uerſis tūderent̉. intus tn̄ nullo ſono ter roris ꝯcutiebant̉. quo meticuloſi ꝯcuti unt̉. De quo Iob. Sonitus terroris ſꝑ in auribus eius. Quia gͦ martyres tam firmi in fide ſunt. merito dicunt̉ ſancti. T ¶ Et hu ꝑ firmitatē ſuā regnā vi cerūt. Illa in ꝙ regna de quibus in psͣ. Seon regē amorreoꝝ ⁊ og regem ba ſan. ⁊ oīa regna chanaan. Seon interꝑ tat̉ calens. ⁊ ſignat dyabolū qͥ adeo ca lens eſt qd̓ teſte Iob. alitus eius pru nas ardere facit. alitus inꝙͣ ſuggeſtio nū eius ardere fac̄ fomitis prunas. Et apl̓s ſuggeſtiones eius ignea tela vo cat dicens. vt poſſitis ignea tela neqͥſſi mi extinguere. Hic eſt rex amorreoꝝ.i. pctōꝝ. qꝛ ipſe eſt rex ſuꝑ om̄s filios ſuꝑ bie. Og. interp̄tat̉ ꝯgregās. ⁊ baſan co fuſio. ⁊ ſignificat mundū ⁊ mūdanos. qͥ noͣ alid̓ ꝙͣ terrena ſapiūt ⁊ paleas cō gregant tꝑaliū. Un̄ Exo. Diſꝑſus eſt ppl̓s ꝑ totā terrā egypti vt ꝯgregarent paleas. Quibus ꝯtuſio ꝯuenit. qꝛ teſte apl̓o. gl̓ia eoꝝ in ꝯfuſione qͥ terrena ſa piūt. Chanaan interp̄tat̉ hūilis vl̓ mo tus. ⁊ ſigͣt carne̓ qͣ de hūili maͣ. i. de ter ra facta eſt. ⁊ dr̄ motus qꝛ ſemꝑ mouet̉ ſpūi aduerſando. Huiꝰ regna ſūt qͥnqꝫ ſenſus corꝑis. U¶Hec ſt̓ gͦ regna q̄

De ſancto mauricio.
vicerūt. mundi. carnis. ⁊ dyaboli. qͣ di. cunt̉ regna reſpectu eoꝝ in qͥbꝰ regnat. Et qꝛ mūdus caro ⁊ demon in bonis regnare cupiūt. ꝯtra eos mouent diuer ſa p̄lia. Un̄ apl̓s. Non eſt nobis collu ctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē. ecce primus. ſꝫ aduerſus mūdi rectores te nebraꝝ. ecce ſecūdus. ꝯtra ſpūalia neqͥ cie in celeſtibus. ecce tercius. ¶ Prim ſcꝫ caro pugnat voluptate vt vincat ſo brietate ꝓpter qd̓ caro ꝯcupiſcit aduer ſus ſpm̄. ſpūs em̄ ꝓmptus eſt ad ſalutē caro aūt infirma. Augꝰ. Nullū peiorē ſociū habeo ꝙͣ carnē quā inhabito. me cū vult coronari. ſꝫ mecū nō vult decer tare. prauus eſt ſocius qͥ impedit comu ne negociū Unde idem ſubdit. O caro quare grauas anima q̄ tibi moleſta no eſt. nec tu effugies pena cū ip̄a patietur gehennā. Cōtra hūc hoſte hortat̉ nos petrꝰ dicens. Obſecro vos vt abſtinea tis a carnalibus deſiderijs que militāt aduerſus aīaꝫ. Militat aut corpus ad uerſus ſpm̄ quadrupliciter. Impugnā do ꝑ cogitationes. vulnerando ꝑ dele ctationes. ſuffocando ꝑ conſenſum. ⁊ q ſi mēbratim lacerando ꝑ diuerſas acti onēs. De quibus Iob. Circudedit me lanceis ſuis. id eſt cogitationibus. vul nerauit lumbos ꝑ delectatiō es. effudit in terram viſcera ꝑ conſenſum. cōcidit me vulnere ſuꝑ vulnus ꝑ diuerſas ope rationes. Et hec loquit in perſona car nalium hoīm. Hec eſt dalida que forti tudinē ſamſonis ſuꝑauit. Et certe tur pe eſt mulierē debilem forti viro dn̄ari Nullum em̄ vicium eſt vt dicit beatus auguſti. qd̓ ita abſorbet rōem ⁊ hoīem infatuat ſicut voluptas carnis. Quod ſignatur Eſdre. ij. vbi dicit zorobabel. Uidi ꝯcubinam regis ſedentem a dex tris eius. ⁊ auferente dyadema de capi te eius. ⁊ ſibi imponi ⁊ palmis cedebat regem de ſiniſtra manū. In hͦ ꝙ ꝯcubi na ſedit a dextris regis. primū inconue niens. qꝛ locus iſte nō concubine ſed re gine cōuenit. psͣ. Aſtitit regina a dextri ⁊cͣ. Et matri ſalomonis ad dextram ipſius eſt thronus poſitus. Sed in hoc ꝙ dyadema ſibi imponebat maius incō ueniēs. qꝛ dehoneſtato rege ſibi regnū vſurpabat. Ꝙ aūt regem palmis cede bat ſiniſtra manu hoc eſt maximum in cōueniēs. quia nōͣ ſolum afflictio expri mitur in hoc ꝙ palmis cedebat. ſꝫ etiaꝫ contemptus. quia ſinſtra manu hoc fa ciebat. Hec ola cōtingunt ſpiritui vb caro dn̄atur. Pro tanto ſancti caſtiga. bant corpus ⁊ in ẜuitutem redigebāt. Z¶ Secūdus hoſtis ſcꝫ mūdus qui in maligno poſitus ē pugnat maligni tate vt fidei frāgat firmitatē. Pugnat aūt duabus manibus. ſcꝫ dextra ꝓſpe ritatis. ⁊ ſiniſtra aduerſitatis. ꝓſperis ſcꝫ alliciēs. aduerſis terrēs. Hic e ioab qui amaſe mentū dextra manu tenebat quaſi deoſculans eū. ⁊ ſiniſtra mortem intulit. Hoc modo mundus pugnauit cū beato mauricio ⁊ ſocijs eius. Quan tā em̄ ꝓſperitatem credimus ꝓmouiſſe dioclecianū imperatorem. tam magno ⁊ tam nobili exercitui qui ꝓpter ſui ſtre nuitatē de remotis partibus orientis ꝓ defenſione romani imperij fuerūt vo cati. ſed ipſi om̄ia ſpreuerūt ꝓſpera me mores illius quod dicit dn̄s. Qui reli querit ꝓpter me agros ⁊cͣ. centuplum accipiet. Un̄ vt ſaltem terreret eos ad uerſitate nō om̄s ſimul. ſꝫ decimādo oc cidebant̉. Sed ipſi aduerſitati fortiter. reſtiterūt. nō vtiqꝫ ſe defendendo quod facere poterant. ſꝫ patienter ſuſtinendo exemplo ſui ſaluatoris ſequentes eius veſtigīa. depoſitis armis vt de ipſis le gitur ad martyriū currebant. Si enim paſſio xp̄i ad memoria reuocet̉ vt dicit Grego. nihil adeo graue eſt quod nō equo animo toleret. Unde ⁊ dn̄s apo ſtolis in tribulatione exiſtētibus paſſi onem ſuam ad memoriā reuocabat. la tus ⁊ manus eiſdem oſtendendo. ¶ Y ¶ Tercius aūt hoſtis pugnat callidita te. Unde ⁊ ſerpenti cōparat̉. Ipſe em̄ p̄tendit pulcrū caput. ſed venenoſum. Bonū em̄ principium ſepe ꝓponit vt malū finē inferat. De hoc ſerpente ⁊ ca

De icto Mauricio.
pite eius dr̄ Ecc̄. xxv. Nō eſt caput ne quius ſuꝑ caput colubri. Sꝫ nos huic ſerpenti caput debemus p̄cidere. qd̓ fa cimus qn̄ principiū ſuggeſtiōis ſue cō terimus. Lubricus eſt em̄ hoſtis ⁊ niſi in capite cōprimat̉ totus illabit̉. Sed hos om̄s hoſtes ſancti ſumētes ſcutuꝫ fidei deuicerūt. Reſpiciebant em̄ in au ctore fidei dn̄m ieſum xp̄m. ⁊ exemplo ipſius hoſtes hos deuicerūt. Chriſtus em̄ ꝯtra carne pugnare docuit. qn̄ qua draginta diebus ieiunauit. ꝯtra mundi prīcipes ꝑſecutiones a ppl̓o iudaico ſu ſtinendo. ꝯtra demones qn̄ temptatus fuit in deſerto. Martires gͦ docti ꝑ ma giſtꝝ carne̓ vicerūt ꝑ tꝑantiā. domātes ipſam ꝑ abſtinentia. mundū v̓o ꝑ forti tudine. ꝑſecutiones patienter ſuſtinen do. ⁊ ſerpente ꝑ prudentiā. Oebilis eſt iſte hoſtis. ⁊ nō pōt vincere niſi volen tem. Ecce pꝫ martyres in tribus cardi nalibus virtutibus qͣ dirigūt a mali de clinatiōe. ſcꝫ tꝑantia. fortitudine. ⁊ pru dentia viguiſſe. z¶ Sed ne putet̉ eoſ qͣrta ſcꝫ iuſticia q̄ eſt in oꝑatione boni caruiſſe. mox addit̉. Oꝑati ſunt iuſticiā Merito aūt ꝑ iuſticiā intelligit̉ oīs bo ni oꝑatio. qꝛ ipſa eſt mater oīm virtutū ⁊ bonoꝝ opeꝝ. Und̓ dicit glo. Fructus iuſticie ſunt oꝑa. Un̄ dicit Aug. Hec ē virtus q̄ circuit oēs alias virtutes deſi gnata ꝑ quartū fluuiū qͥ circuit omneꝫ terrā. ⁊ ſic merito exprimit̉ ꝑ eam boni oꝑatio. A ¶ Et qꝛ oīs merces ꝓue nit ex declinatione mali ⁊ oꝑatione bo ni. ideo poſt vtrūqꝫ de martyribus dici tur. adepti ſunt repromiſſiones. Ad qͣs repromiſſiones ꝑducat nos qui ⁊cͣ. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXXXV. Ancti per fidē v B cerūt regna Hebre. xj. Hec verba pn̄t exponi lr̄aliter de ſāctis pr̄ibus. ſꝫ moraliter de xp̄i martyribus ſpāliter aūt de ſanctis pr̄ibus. quoꝝ fe ſtum hodie celebramus. In qͥbus vbis
magiſter mūdi legatus xp̄i. egregius pͦ dicator ad hoꝝ martyꝝ laude tria ꝓpo nit nobis. Primo exemplū in victoria pugne ibi. Sancti ꝑ fide vicerūt regna Secūdo ſublugit eoꝝ meritū in oꝑatio ne iuſticie. ibi. oꝑati ſūt iuſticiā. Tercio dicit eoꝝ p̄miū in repromiſſiōis adepti one. ibi. adepti ſunt repromiſſiōes. Ex emplū qͥdem imitabile. meritū laudabi le. ꝑmiū deſiderabile. Imitem̄ igit̉ exē plū victorie. laudemus meritū iuſticie. deſideremus p̄miū gl̓ie. C ¶ Circa exempluꝫ victorie qͣtuor nobis ꝓponit exempla. Primo exemplū ſāctitatis in huius noīs qd̓ eſt ſancti interp̄tatione Secūdo fidelitatis in fidei v̓tute. ibi. ꝑ fidem. Tercio ſtrennuitatis in inimico rū ſuꝑatione. ibi. vicerūt. Quarto forti tudinis in aduerſarioꝝ deuictoꝝ multi tudine. ibi. regna. De his qͣtuor habet̉ in epl̓a hodiernā. De ſctītate ibi. Qui bus dignus nō erat mūdus. glo. quoꝝ ꝯuerſatione mūdus nō erat dignus.i. mūdi amatores. Oc eoꝝ fidelitate. ibi. Hi om̄s teſtimonio fidei ꝓbati inuenti ſūt. glo. qꝛ fides de eis ꝑſonat. De ſtre nuitate. ibi. Effugarunt aciem gladij. glo. exercitū accinctum gladio. De for titudine. ibi. fortes facti ſunt in bello. Sanctitas qͥdeꝫ venerabilis. fidelitas ꝯmendabilis. ſtrenuitas īmitabilis. for titudo inſuꝑabilis. Bn̄ gͦ in huiꝰ noīs interp̄tatione ꝓponit̉ nobis exempluꝫ ſanctitatis. cū dicit. Sancti. Sanctꝰ ei idē eſt qd̓ mūdus. qꝛ ſine terra. nā lati ne ſanctus. grece dr̄ agyos. Itē ſanctus idē eſt qd̓ firmus. Itē ſctūs ideꝫ eſt qd̓ ſanguine tinctus. q̄ tria bene cōueniūt militibus xp̄i. ⁊ in certamine exn̄tibus vt magis ſint ꝓmpti ⁊ expediti ad pu gnā. Glorioſi gͦ martires fuerūt ſancti i. mūdi. qꝛ ſine terra ꝑ abiectionē qͣdru. plicis t̓renitatis ſiue carnalitatis. Itē ſancti.i. firmi. ꝑ tolerantia aduerſitatis Itē ſancti.i. ſanguīe tincti. quilibet eoꝝ ꝑ paſſionē corporis ꝓprij ⁊ memoriam paſſionis xp̄i. Abiectio qͥdem terreni tatis ſiue carnalitatis fuit in ipſis qua E iij

De ſancto mauricio.
druplici reſpectu. ¶ Primo reſpectu cō ſanguinitatis ſeꝑando ſe a ꝯſanguine is ⁊ ꝑentibus ẜm ꝯſilium dn̄i Luc. xiiij Si quis venit ad me ⁊ nō odit patrem ſuū ⁊ matrē ⁊cͣ. Ibi glo. Diligamus ꝓ pinquos qͥ nobis in via dei aſſiſtunt. ⁊ odio habeamus eos qui nobis in timo re dei obſiſtunt. Hiero. Licꝫ ꝑuulus ex collo pendeat nepos. licet ſparſo crine ⁊ ſciſſis veſtibus vbera quibus te nutri uit mater oſtendat. licꝫ pater in limine iaceat. per calcatum perge patrem. per calcatam perge matrem. ſolum enim genus pietatis eſt in tali re eſſe crude lem. Secūdo reſpectu affinitatis. ſeꝑan do ſe ab affinibꝰ. ſicut dicit dn̄s Math̓ x. Ueni em̄ ſeꝑare ho. aduerſus pa. ſuū ⁊ fi. aduerſus matrē ſuā. ⁊ nurū aduer ſus ſocꝝ ſuam. ¶ Tercio reſpectu fami liaritatis. ſeꝑando ſe ab amicis ⁊ fami liaribus. ſicut docet dn̄s Math̓. x. No lite arbitrari ⁊cͣ. ⁊ inimici hoīs dome ſtici eius. Hec eſt rō ſeꝑationis. Quar to reſpectu poſſeſſionis. ſeꝑando ſe a re rū tꝑaliū curis. ſicut on̄dit dn̄s Lu. xiiij Qui noͣ renūciat om̄ibus que poſſidet ⁊cͣ. Bn̄ dicit oībus. qꝛ ſicut dicit augꝰ. de ꝯcordia euāgeliſtaꝝ talibus implica ti noſtri noͣ ſumus. Propter hec qͣtuor dicit apl̓s. ij. Thi. ij. Nemo militas d̓o impli. ſe ne. ſe. in om̄ibus p̄dictis. glo. Si bonus miles eſſe vis non te impli ces ſecularibus negocijs. Fuerūt etiā ſancti.i. firmi ꝑ tolerantiā aduerſitatis Suſtinuerūt em̄ qͣdrupliceꝫ aduerſita te̓. primo ꝙͣtum ad veſtitū. ſecūdo ꝙͣtū ad victum. tercio ꝙͣtum ad effectum. qͣr to ꝙͣtum ad labore exteriorem. Quātu ad veſtitū dupliciter. In aſꝑitate. Un̄. Circuierunt in melotis. Nam melota eſt veſtis de pilis cameloꝝ. Item in vi litate. Un̄ In pellibus caprinis. Egen tes neceſſarijs quo ad ſecundū. angu ſtiati interiori affectu. quo ad terctum. afflicti laboribus. quo ad quartū. Hec tangunt̉ etiā ad Ro. viij. Quis nos ſe ꝑabit a charitate xp̄i. nuditas. Glo. pe nuria veſtis. quo ad primū. fames.i. pe
nuria cibi. quo ad ſecundū. anguſtia.i. mentis anxietas. quo ad terciū. tribula tio.i. corꝑis afflictio. quo ad quartum. Patet igit̉ ꝙ ſancti.i. ſine terra ꝑ abie ctionē quadruplicis terrenitatis. ⁊ ſan cti.i. firmi ꝑ tolerantiā multiplicis ad uerſitatis. ¶ Fuerūt nihilominus ſctī. i. ſanguine tincti qͥlibet eoꝝ ꝑ paſſioneꝫ ꝓprij corꝑis. Faerunt em̄ primo attriti flagellis. Un̄. Alij ludibria ⁊ verbera exꝑti. Secūdo mancipati vinculis. Un̄ Inſuper ⁊ vincula ⁊ carceres. Tercio diſtenti in eculeis. Unde. Alij diſtenti. glo. in eculeo. Quarto occiſi gladijs. Ande In occiſione gladij mortui ſunt Hec quatuor tangit Bern̄. loquēs de beato paulo ſuꝑ illud. ij. Eoꝝ. iiij. Id qd̓ in pn̄ti eſt momētaneū ⁊ leue tribu lationis noſtre ⁊cͣ. Quid dicis o beatiſ ſime paule. video te flagellis atteri. la pidibus obrui. vinculis mancipari. pe riculis exponi. ꝯtumelijs affici. ⁊ tanto rū tribulationū pondus leue eſtimas. tanti tꝑis agones ⁊ ſudores. neſcio qͥd momentaneū appellas. quid gͦ ponde roſum vidiſti in cuius comꝑatione hec leuia. quid diuturnū in cuius comꝑati on hec momentanea. Ad qua diutur nitatē nos ꝑducat qui viuit ⁊cͣ. ſte ſermo nō eſt de opere Ancti per fide vi cerūt regna. Hebre. xj. A In his verbis notant̉ tria de ſanctis. Primū inimicoꝝ ſuꝑatio. ibi. vicerunt regnā. Secūdū ſancta oꝑatio. ibi. ope rati ſūt. Terciū p̄mij ꝓ victoria adeptio ibi. adepti ſunt repromiſſiōes. ¶ Circa pͥmū ſciendū ꝙ ſancti vicerūt qͣtuor reg que ſignata ſunt ꝑ quatuor regna mun di. qͥ ẜcant qͣtuor beſtie in Oan̄. Primū eſt demonioꝝ. Secūdū hereticoꝝ. Ter ciū tyrannoꝝ. Quartū falſorū xp̄iano rū. De his qͣtuor Eph̓. vj. Non ē collu ctatio ⁊cͣ. Primū eſt regnuꝫ chaldeoꝝ i. ferociū hͦ eſt demonū. ⁊ ſignat̉ leone. j. Pe. v. Aduerſarius veſter dyabolus

De ſctō mauricio.
tanꝙͣ led rugiens circuit querēs quem deuoret ⁊cͣ. Secundū temptationū. hͦ ē tyrannoꝝ qui tēptant patiam fanctoꝝ qd̓ ſignat̉ ꝑ vrſum crudelem. Prouer. Leo ⁊ vrſus prin. cu. ſuꝑ ppl̓m tuū. Ter ciū grecoꝝ.i. ruminantiū.i. he reticoꝝ qͥ ſcripturas rumināt in ore. ſꝫ nuꝙͣ ad in tellectū trāſmittūt. ij. Thi. iij. Semper diſcentes ⁊ nunꝙ ad ſciam v̓itatis ꝑue nientes ⁊cͣ. Hi ſunt ꝑdi. ⁊cͣ. Hiere. xij. Si pōt ꝑdus mu. pel. ⁊cͣ. qꝛ vix he reti cus ꝯuertitur. B ¶ Circa ſecūdū no tandū ꝙ ſancti oꝑant̉ quadrupliceꝫ iu ſticiam qͦ colligit̉ ex hoc verbo ſancti. Prima ē a malo recedere. Eſa. j. Quie ſcite agere ꝑuerſe. Scd̓a eſt oīa munda na ꝯtenere. Ioh̓. j. Qui vult eſſe amicꝰ huiꝰ ſeculi. Apl̓s. Om̄ia repu. vt ſter. Tercia eſt ſe ip̄os crucifigere ꝓ chriſto. Col̓. v. Qui em̄ ſunt xp̄i ⁊cͣ. Quarta in his vſqꝫ ad finem ꝑſeuerare. Math̓. xi Non qui inceꝑit ⁊c̄. Per primū eſt ho ſctus.i. mundus. ꝑ ſecundū eſt ſanctꝰ.i. ſine t̓ra. ꝑ terciū eſt ſctūs.i. ſanguine tin ctus. ꝑ qͣrtū eſt ſanctus.i. firmus. C Circa terciū ſciendū ꝙ ſancti ꝯſequūt̉ ſeptē p̄mia vincentiū. Primū ab om̄i malo liberatio. Apo. ij. Qui vicerit nō ledet̉ a morte ſecūda. Secūdū corpoꝝ gl̓ificatio. Apo. iij. Qui vicerit veſtiet̉ veſtibus.i. dotibus corꝑis. Terciū ē re gni celeſtis poſſeſſio. Apoc̄. iij. Qui vi cerit dabo eī ſedere mecū ī throno meo ⁊cͣ. Quartū de om̄ibus ꝑfecta cognitio Apoc̄. ij. Qui vicerit dabo illi ſtellam matutinā.i. cognitionē oībonoꝝ. Quī tū in plena viſiōe xp̄i delectatio Apoc̄ j. Qui vicerit dabo illi ⁊cͣ. ꝑ qd̓ intelli git̉ xp̄s. Sextū eſt perfecta diuinitatis fruitio. Septimū in iſtis et̓nitas. Apo tij. Qui vicerit faciā illū colunā in tem plo dei mei. ⁊ foras nō egrediet̉ aplius De.ſ. mauricio ⁊ ſocijs eius Iermo. CCLXXXVI. Eati eritis cū voſ
vos ⁊ exprobrauerit ⁊ eiecerint nomē vr̄m tanꝙͣ malū ꝓpt̓ filiū hoīs. gaude te ⁊ exultate. ecce em̄ merces vr̄a mul ta eſt in celis Luc̄. vj. O ¶ In verbis iſtis dn̄s innuit duplicē ſtatu ſuoꝝ fide liū. vicꝫ ſtatū vie. ſtatu pr̄ie. Statū vie īnuit eſſe in tribulatiōe. cū dicit. Beati eritis ⁊c̄. vſqꝫ filiū hoīs. Sꝫ ſtatū pr̄ie on̄dit eſſe in ꝯſolatiōe. cū ſubdit. Gau dete ecce merces vr̄a multa eſt in celo. On̄dit aūt dn̄s in p̄miſſis v̓bis in ſtatu vie qͣdruplicē tribulatiōꝫ vl̓ aduerſita tē ꝓxp̄o eſſe ſufferēda. vicꝫ odiū hoīm in corde. cū dic̄. Beati eritis cū vos od̓. ho. Itē deſpectiōꝫ exteriꝰ in oꝑe. cū dic̄ ⁊ ſeꝑauerint vos. It̄ odiu in ẜmōe. cū dic̄. ⁊ exprobrauerint. Iteꝫ infamīa in noīe. cū dic̄. ⁊ eiecerint nomē vr̄m tāꝙͣ malū. Sꝫ ꝙͣuis ꝯͣrīa faciāt ſcis hoīes mali. tn̄ dn̄s inſtruit qd̓ ꝑfectius ē. In ſtruit ei ꝙ ſctī ꝑſecutores ſuos. Primo diligant corde ꝯodiū. Luc̄. vj. Diligite. ini. veſ. Scd̓o ꝯͣ deſpectū bn̄faciāt oꝑe Un̄ ibidē dic̄. Bn̄facite his qͥ vos ode runt. Tercio. vt ꝯͣ opprobriū bn̄dicant ore. vn̄ dic̄. Bn̄ dicite maledicentibus. Quarto monet vt ꝯͣ infamia illatam ꝓ eis apud dn̄m ⁊ hoīes debeant interce dere. ꝓ quo dic̄. Orate ꝓ caluniātibus vos. Nec miꝝ. ſi dn̄s p̄dicta p̄cipiat. ad uerſarij em̄ nr̄i in tribulatiobus qͣs no bis inferūt plus nobis ꝙͣ ſibi ꝓficiunt Ipſi eī ꝑ p̄dicta nobis corona fabricāt in cel̓. E ¶ Un̄ ꝯſeq̄nter ſubdit dn̄s. nr̄aꝫ ex hͦ ꝯſolatioꝫ. cū dic̄. gaudete ⁊ ex ultate qm̄ merces vr̄a multa eſt in celis Glo. int̓ odiū cordiū int̓ ꝓbra linguaꝝ int̓ manus ꝑſeqͣntiū. gaudete ⁊ exultate ecce em̄ merces vr̄a ml̓ta ē in cel̓. Cōſi deratio em̄ p̄mij minuit vim flagelli. ſic̄ dic̄ greg̓. qꝛ nō ſūt ꝯdigne paſſiō es h ſeculi ad futura gl̓iaꝫ q̄ reuelabit̉ in no bis. De gl̓ia ⁊ ꝯſolatiōe reqͥre in ẜmōe In paucis vexati in multis bn̄ diſpo nent̉. in feſto Symonis ⁊ iude. ¶ De ſancto michaele. Sermo. CCLXXXVII. E iiij

De ſancto michaele.
Ngeli eoꝝ ſemꝑ vident facie̓ patris mei Math̓. xviij. A In his verbis notant̉ duo ſ. nra vtilitas. ⁊ angeloꝝ felicitas. No ſtra vtilitas in angeloꝝ circa nos ami niſtratione. cū dic̄. Angeli eoꝝ Hebre. j. Oēs ſunt adminiſtratorij ſpūs in mi niſteriū miſſi ꝓpter eos qui hereditatē capiunt ſalutis. Sꝫ ipſoꝝ notat̉ felici tas in dei cōtinua ꝯtemplatione. cum dicit. ſemꝑ vident fa. pa. ¶ Quantū ad primū nota. ꝙ noſtri dicunt̉ qͣdruplici cauſa. Quia noſtri eruditores in acci piēda ſcīa. noſtri interceſſores in impe. trāda gr̄a. noſtri coadiutores in facien da iuſticia. noſtri ꝓpugnatores in ob tinenda victoria vt ſic vnuſqͥſqꝫ ꝑ ſcīam ordinet̉ ad ſeip̄m. ꝑ gratiā erga deū. ꝑ iuſticiā ad ꝓximū. ꝑ victoriā ad aduer ſariū. ¶ De primo Apoc̄. x. Uade ⁊ ac cipe libꝝ apertu de manu angeli Liber iſte eſt ſcīa totius trinitatis q̄ ſcꝫ iubet̉ de manu angeli accipi. qm̄ ipſi nos ad veritatis doctrinā manu ducūt. qꝛ eniꝫ nos tanꝙͣ ꝑuuli ⁊ aīales ſuꝑna myſte ria nō poſſumus attingere ꝑ noſipſos. ipſi nobis ꝓfunda myſterioꝝ aperiunt Sic daniel ꝑ angelos erudit̉. ſic zacha rias ꝑ virū inter mirteta ꝯſtitutū. ſic io ſeph in ſomnis de ieſu edocet̉. ⁊ de mul tis alijs. ¶ Secūdo ſunt noſtri interceſ ſores in impetrāda gratia. Unde zach̓. j. Angelus dic̄. On̄e exercituū vſqꝫquo nō miſereberis hicrl̓m ⁊ vrbium iuda. Et rn̄dit dn̄s angelo verba ꝯſolatoria v̓ba bona. Per hierl̓m pōt intelligi ge neralis eccl̓ia. ꝑ vrbes iuda ſingule aīe qꝛ angeli ꝓ nobis intercedūt. nō ſolum gnaͣl̓r ſꝫ etiā ꝑticularit̓. Un̄ cū zachariaſ pr̄ ioh̓is offerret incenſū in ꝯſpectu dei apparuit ei angelus gabriel ſtans a de xtris altaris tāꝙͣ ſuā deuotionē deo of ferendo. Tho. xij. Qn̄ orabas ego ob tuli or̄onem tua dn̄o. ¶ Tercio ſunt nr̄i coadiutores in facienda iuſticia. qd̓ ptꝫ in angelo tobie qui iuuenē tobiā ꝑ viā iuſtam deduxit. ad ſtatū matrimonij iu
uit qualiter in ipſo iuſte viueret edocuit aſmodeū demonē ne mr̄imoniū impe. diret coercuit. ſuo adiutorio tobias pa tri multiplicē̓ ꝯſolationē intulit. Exod̓. Ecce ego mitto angelū qui p̄cedat te. ⁊ cuſtod. in via ⁊ introducat ad locum ⁊cͣ. ¶ Quarto etiā ſunt noſtri ꝓpugna tores in obtinenda victoriā. ẜm illud Apoc̄. xij. Factu eſt p̄liū magnū in celo michael ⁊ angeli eius p̄liabant̉ cū dra cone. Quia ſicut dr̄ Eph̓. vj. Non eſt nobis colluctatio aduerſus carncͣ ⁊ ſā guineꝫ. ſꝫ aduerſus principes ⁊ ptātes ꝯtra ſpiritalia neqͥcie in celeſtibus. Et ipſi fortes nos autē debiles. Prouidit atd̓s nobis fortes ꝓpugnatores qͥ nos defenderent ⁊ nr̄os aduerſarios cōcul carent. Hoc ſigͣtū fuit in ꝓſtratiōe egy. ptioꝝ. Exo. xiiij. vbi dr̄. Tollens ſe an gelus qͥ p̄cedebat caſtra iſrl̓ abijt poſt eos. ⁊ ſequit̉ ꝙ ſubmerſus eſt pharao ⁊ exercitus eius. Qd̓ totū ꝯtingit ſpūa lit̓ in ppl̓o xp̄iano. Un̄ nō oportet nos formidare minas demonū ꝓpt̓ ꝯtinuā ꝓtectionē angeloꝝ. Et hͦ ſignatuꝫ fuit in heliſeo. iiij. Re. vj. Ubi cū puer ſuus timeret ſyroꝝ exercitu dixit illi heliſeꝰ: noli timere qꝛ plures nobiſcū ſunt ꝙͣ cū cis. ⁊ ſequit̉ ibi ꝙ ad p̄ces heliſei aperu it dn̄s oculos pueri ⁊ vidit. ⁊ ecce mōs plenus equoꝝ ⁊ curruū igneoꝝ.i. ange loꝝ. ꝑati ad adiutoriū heliſei. Gr̄as gͦ deo de tanto bn̄ficio. Hoc bn̄ficiū figu rabat dn̄s petro. Math. xxvj. An pu tas qꝛ nō poſſum rogare pr̄em ⁊ dabit mihi plus ꝙͣ. xij. legiōēs angeloꝝ. His igitur qͣtuor modis p̄miſſis noſtri ſunt beatiſſimi angeli. Propter qd̓ Cryſo. dicit ſuꝑ epl̓am ad Hebre. Intelligen tie qͣntus honor nobis exiſtit vt ad nos ſicut ad amicos mīſtros angelos ſuos deſtinet deus. Quāuis em̄ multū inter ſit inter angelos ⁊ hoīes. ꝓpinquos tn̄ eos nobis fecit. qꝛ noſtre ſaluti ſtudent ꝓpt̓ nos diſcurrūt. ꝓ nobis ſuo fungūt̉ officio. B ¶ Et licet ſint oīm noſtrū ꝑ miniſterij vtilitatē. nō tamen niſi per meritoꝝ exigentiam. Qam ꝑ meritoꝝ

De ſctō Michaele.
exigentiā quibuſdā aſſiſtūt. qͥbuſdaꝫ re ſiſtūt. Sunt aūt qͣtuor genera hoīm qͥ bus angeli efficaciter aſſiſtūt. Aſſiſtūt nanqꝫ vigilantibꝰ ex ꝓuidentia. ſuppli cantibꝰ ex reuerctia. laborātibꝰ ex obe dientia. ſuſtinētibꝰ ex ꝯſtantia. ¶ Uigi lantibus nanqꝫ ex ꝓuidētia aſſiſtūt an geli. Un̄ Lu. ij. Paſtores erāt vigilan tes ſuꝑ grege ſuū. ⁊ eccc̓ angelus iuxta illos aſtitit. ⁊ ſequit̉ ꝙ annunciauit eis myſter in incarnatōis. ⁊ docuit qͣliter in uenirent. Ideo ipſis angelꝰ aſtitit. qꝛ eos vigilātes ſuꝑ gregē ſuum inuenit. Grex iſte eſt varietas intentionū. affe ctionū. ſenſuū. v̓boꝝ. ⁊ opeꝝ. Circa hu ius gregis regimē cū ml̓ta diligētia ē vigilandū. Et bn̄ dicit ſuꝑ gregē ſuuꝫ nō alienū. Nō em̄ debemꝰ eſſe vigiles circa ſcrutādas cōſcīas alioꝝ ⁊ ꝓprias negligere. Tali vigilie dedignat ange lus intereſſe. ſicut patet ī ioſeph qͥ vigil erat circa maria male de ea ſentiendo. et circa ſe dormiebat. Un̄ angelꝰ nō vi gilanti ſed dormienti apparet. Unde Math. j. d̓r. Hec eo cogitante ecce an gelus dn̄i apparuit in ſomnis ioſeph. Itē aſſiſtūt ſupplicatibꝰ ex reueren tia. psͣ. Preuenerūt principes coniūcti pſallentibꝰ. Et alibi In ꝯſpectu ange loꝝ pſallā tibi Thob. xij. Qn̄ orabas ego obtuli oratione tuam dn̄o. Bern̄. Cu ſtatis ad orandū ⁊ pſallendū. ſtate cū diſciplina ⁊ reuerētia. qꝛ angeli vr̄i ſꝑ vident facie̓ pr̄is. ¶ Ite aſſiſtunt la boratibus ex obediētia. Un̄ Reg. xix. Hoſtꝙͣ helias labore feſſus ꝓiecerat ſe ſubter vnā iunipeꝝ. angelꝰ tetigit eū dicēs. Surge comede. Et ambulauit in fortitudīe cibi illiꝰ. xl. diebꝰ ⁊.xl. no ctibus vſqꝫ ad monte dei oreb. Et ē noſ tabile valde ꝙ cū helias comediſſꝫ pa nes ⁊ carnes mīſterio coruoꝝ ⁊ hoīm. oportuit eū oī die comedere. ſꝫ qn̄ mini ſterio angeloꝝ comedit pane̓ ſubcine riciū ambulauit in fortitudīc cibi illiꝰ xl. diebꝰ ⁊ totidē noctibꝰ vſqꝫ ad mon tē dei oreb.i. vſqꝫ ad eminētia ꝑfecte im pletiōis legis. q̄ quidē eſt in deſerto re
ligiōis. in quo fortificant̉ hoīes. quia māducat pane̓ angeloꝝ. ¶Itē aſſiſtut ſuſtinētibꝰ ex ꝯſtātia. Un̄ Act̉. xij. Cū petrus eſſet dormiēs vinctꝰ cathenis in ter milites angelꝰ dn̄i aſtitit. Huic an gelo nec porte ferree nec cathene pote rant reſiſtere. nec etiā beſtie. quod fuit magnū Dan̄. iij. Angelus cōcluſit ora leonū. Sed nec p̄ualet virtꝰ nature q̄ maxime viget in igne. Dan̄. iij. Angelꝰ dn̄i deſcēdit cū azaria in fornacē. ¶ C ¶ Sꝫ angeloꝝ felicitas notat̉ cū d̓r. ſꝑ vident facie̓ patris. Et nota qͣtuor cir ca hac felice viſionē angeloꝝ viſiōi hu ius vite ꝯtraria. qͣ eſt ꝑ ꝯtemplationeꝫ ¶ Eſt em̄ viſio pn̄s diſcotinuata. ibi co tinua. qꝛ angeli ſꝑ vident Luce.j. Ego ſum gabriel qͥ aſſiſto an̄ deum ⁊cͣ. Ibi Beda. Cū ad nos angeli veniunt. ſic exteriꝰ explent mīſteriū vt tn̄ interiꝰ an̄ deū ſꝑ aſſiſtāt. ¶ Itē viſio pn̄s ob ſcu ra. angeloꝝ manifeſta. qꝛ facie̓ vident ꝑ qua hō ꝯgnoſcit̉. Coꝝ. xiij. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpeculū in enigmate. tunc aūt fa cie ad faciē ¶ Itē pn̄s viſio ſemīplena ſed angeloꝝ ꝑfecta. qꝛ vident facieꝫ pa tris qͥ eſt principiū filij et ſpūſſci. Ioh. xiiij. Dn̄ on̄de nobis patreꝫ ⁊ ſufficit nobis. ¶ Iteꝫ pn̄s viſio eſt ml̓tis īpe dita. ſcꝫ ꝑ loci incōmoditatem. carnis infirmitate. inimicoꝝ ꝑuerſitatē. ſed an geloꝝ in nullo neceſſaria. qꝛ vidēt ī ce lis. vbi n̄ accedet malū nec flagellū ap ꝓpinꝗbit tabernacl̓o. Ad qua nos ꝑd̓. ¶ De angelis. Sermo. CCLXXXVIII. Do ſum raphaei angelus vnus ex ſepteꝫ qͥ aſta A mus an̄ deū. Tho. xij. In angelo thobie quatuor officia prī ciꝑalia angelorū colligunt̉. vicꝫ ꝙ aſſi ſtut. ſub ſiſtut. reſiſtut. ⁊ inſiſtunt. ¶ Aſ ſiſtunt deo. ꝓ quo dicit Qui aſtamꝰ an̄ deū. Sub ſiſtut aūt ſibi hierarchie. qͣs tangit. cū dicit. vnꝰ ex ſeptē.i. ex vniuer

De ſctō Michaele.
nibus: ſicut patet in aſmodeo queꝫ cō peſcuit. Sed inſiſtunt ſeruitijs. ſicut pa tet in itinere thobie vbi multa ſeruitia exhibuit. ¶ Aſſiſtūt aut deo qͣdruplicit̓ ꝯtēplando. diligēdo. fruēdo. ammira do. Quia incognita diligere nō poſſu mus. ideo ex cōtemplatiōe ſurgit dile ctio. ex dilectōe orit̉ fruitio. ⁊ ex fruitio ne ammiratio. Hec notantur Eſa. lx. Tūc videbis. ecce ꝯtēplatio. ⁊ afflues. ecce fruitio. et dilatabit̉. ecce dilectio. et mirabit̉ cor tuū. ecce āmiratio. Math. xiiij. Angeli eoꝝ ſemꝑ vidēt facie̓ pr̄is mei ⁊cͣ. B ¶ Scd̓o ſubſiſtūt ſibi in uice hierarchie. ⁊ hͦ qͣdrupl̓r. ¶ Primo in pulcritudine. qꝛ prima hierarchia e pultrior alijs. Ezech. xxviij. Om̄is la pis p̄cioſus oꝑimentū tuum. Et infra Perdidiſti ſapīaꝫ tua in decore tuo. Scd̓o in reuelatiōe. qꝛ q̄dam reuelā tur prime hierarchie que non reuelant̉ alijs. Un̄ inferiori hierarchie non fuit reuelatū myſteriū incarnationis. Eſa. lriij. Quis eſt iſte qͥ venit de edom. ⁊cͣ. ¶ Tercio in miſſione qꝛ ſuꝑior hierar chia noͣ ſemꝑ mittit̉. ſed inferior freq̄n ter mittit̉. Oīoniſiꝰ. Illa ſuꝑiora agmi na ab intimis nunꝙͣ diſcedūt. et ſi con cedat̉ ꝙ oēs mittant̉ mīores tn̄ freq̄n tius mittunt̉. Eſa. vj. Uolauit ad me vnꝰ de ſcraphin. Et Lu. j. Miſſus eſt gabriel qͥ credit̉ fuiſſe de ſuꝑiori hierar chia. zach. j. Et rn̄dit angelus dn̄i ⁊ di xit zach̓. ij. Et ecce alius angelus egre diebat̉ in occurſū eiꝰ. ¶ Quarto ī mu nere qꝛ ſeraphin ſuꝑior eſt ꝙͣ cherubin qꝛ charitas maior eſt ꝙͣ ſcīa. Un̄ dioni lſius dicit ꝙ vnuſquiſqꝫ ordo illiꝰ rei cen ſetur noīē ꝙͣpleniꝰ accepit in munere. C ¶ Tercio reſiſtūt demonibꝰ ⁊ hoc qͣdrupliciter. ¶ Primo reſtiterūt eis in celo. nō ꝯſentiēdo ſuꝑbis Apoc̄. xij. Fa ctū eſt p̄liū magnū ī celo ⁊c. Lu. x. Ui debā ſathanā ⁊c̄. ¶ Scd̓o reſtiterūt eis in paſſione chriſti. qn̄ merito chriſti et miniſterio angeloꝝ eſt religatꝰ ſatha nas ⁊ nō ſoluet̉ vſqꝫ ad tp̄s antixp̄i ſic̄ d̓r apoc̄. xx. iob. xxix. Cōterrba molas
iniqͥ ⁊cͣ. Math.xxvj. An putas qꝛ non poſſum rogare patrē meū ⁊ dabit mihi plus ꝙͣ duodeciꝫ legiones angeloꝝ. Tercio reſiſtunt in morte cuiuſlibet qn̄ altercant̉ noͣ ſolū ꝓ aīa. ſꝫ etiā ꝓ corꝑe. Iud̓.j. Cū michael archāgelus cū dia bolo diſputās altercaret̉ ꝓ moyſi cor pore ⁊cͣ. ¶ Quarto reſiſtent eis in iudi cio. Oan̄. xij. In tꝑe illo ꝯſurget micha e princeps magnus. qͥ ſtat ꝓ filijs ⁊cͣ. Hec qͣtuor nota Eſa. xiiij. Quō cecidi ſti lucifer de celo. ꝙͣtum ad primū. cor ruiſti in terrā ꝙͣtum ad ſcd̓m. veꝝtn̄ in infernū detraheris ꝙͣtuꝫ ad terciū. in ꝓ fundū laci. ꝙͣtū ad qͣrtuꝫ. O ¶ Quar to in ſiſtunt ſeruitijs hoīm. ⁊ hoc qͣdru pliciter. ¶ Primo orōēs nr̄as deo por rigēdo Thob. xvj. Qn̄ orabas cum la crimis ego obtuli orationē tuā dn̄o. Scd̓o volūtatē diuinā nobis reuelan do. Lu. j. Ego ſum gabriel angelus et miſſus ſum loqͥ ad te. Actu xvij. Qui accepiſtis legē in diſpoſitōe angelorū ¶ Tercio aereas ptātes a nobis repel lēdo. psͣ. Angelis ſuis deꝰ mādauit de te ⁊cͣ. Ecc̄. iiij. Ne dicas coram angelo nō ē ꝓni. ⁊cͣ. ¶ Quarto anīas noſtras ad ſedes ſuas portando. Luce. xvj. Fa ctū eſt vt moreret̉ mendicus et portare tur ab angelis in ſinū abrae. De angelis. Sermo. CC LXXXIX. mnes ſunt admi niſtratorij ſpūs ī mīſteriū miſ ſi. ꝓpt̓ eos qͥ hereditatē capiūt ſalutis Heb. j. A Circa hāc miſſi onē angeloꝝ q̄ fit ꝓpt̓ nr̄am ſalutē in p̄miſſis v̓bis tāgit̉ ab apl̓o triplex lau dabile. ¶ Primū ex ꝑte mittentis. vicꝫ ipſius largītas. qꝛ ſuos mīſtros om̄es mittit. ꝓ quo dicit Oēs ſūt adminiſtra torij ſpūs. ⁊cͣ. Scd̓o qꝛ paꝝ eſſet mul tos br̄e mīſtros ⁊ pigros. iō ſcd̓m lau dabile oſtēdit̉ ex ꝑte miſſorū vicꝫ ip̄oꝝ agilitas. cū dic̄. eos ſpūs. ¶ Sꝫ qꝛ ad huc nō magnū eſſꝫ ⁊ multos hre mini

De icto Michaeīe.
ſtros ⁊ agiles: ſi eſſent infructuoſi ⁊ in utiles. ideo terciū laudabile ſubdit̉ re ſpectu nr̄i ab ipſis ingens vtilitas. pro quo dicit. miſſi ꝓpter eos qͥ hereditateꝫ capiūt ſalutis. ¶ Oſtēdendo gͦ primo mittētis largitatē dicit apl̓s. Oēs ſūt admīſtratorij ſpūs. psͣ. Qui facit ange los ſuos ſpūs ⁊ mīſtros ſuos flammā ignis.i. ſeraphin qͥ inteap̄tāt̉ ardentes. Hi ſūt de ſup̄mo ordine. Un̄ Eſa. vj. Uolauit ad me vnus de ſeraphin. O deꝰ qͣnta dei largitas. qͣnta eiꝰ circa nos bonitas. qꝛ nullū adeo excellētē mini. ſtru habet qͥn ꝓ nr̄a ſalute ip̄m mittat Pro quo dic̄ btūs augꝰ. ī ſolil̓. Confi teor laudas te deꝰ. qm̄ bn̄ficia tua ma gna ſunt qͥbꝰ nos honoraſti. dederas em̄ qͥcquid celi ambitu cōtinet̉. ⁊ quaſi ꝑua hec q̄ ſub celo ſunt. niſi adderes etiā ea q̄ ſuꝑ ſūt. dās angelos tuos in miniſteriū noſtrum. Itē ſuꝑ lilud. oēs ſūt admīſtratorij ſpūs. Chryſo. Intel lige quatus honor nobis exiſtit vt ad nos ſicut ad amicos mīſtros angelos ſuos deſtinet deꝰ. ꝙͣuis em̄ multū inter ſit inter angelos ⁊ homīes. ꝓpinquos tn̄ eos nobis fecit. qꝛ nr̄e ſaluti ſtudēt ꝓpter nos diſcurrunt. ꝓ nobis ſuo fun gunt̉ officio. qꝛ oēs mittunt̉ ꝓpter eos qͥ hereditate capiūt ſalutis. B¶ Se cūdo innuit miſtroꝝ agilitatē. cū dicit eos ſpūs. Corpꝰ em̄ qd̓ corrūpit̉ aga uat. ſꝫ ſpūs carne̓ ⁊ oſſa nō habet. Un̄ ſpūs ꝓmptꝰ eſt ad oīa. maxīe ſpūs an gelicus. Cuiꝰ vel quoꝝ agilitas expe dit nobis maxīe ꝓpt̓ tria. ¶ Primo vt agilibus ⁊ indefeſſis nr̄is aduerſarijs id eſt demonibꝰ reſiſtere q̄ant. Pe vlt. Aduerſariꝰ vr̄ diabolus tanꝙͣ leo ru giēs circuit q̄rens quē deuoret. Hier̄. xvj. Seruietis dijs qͥ nō dabūt vobis requie dię ac nocte. Un̄ qn̄ nos gͣuita te carnis dep̄ſſi qͥeſcimꝰ. ipſi impugna re nunꝙͣ ceſſant. Cōtra quos etiā erāt nobis mīſtri agiles ⁊ aſſidui neceſſarij ſcꝫ angeli. Und Eſa. lxij. Suꝑ muros tuos hirl̓m ꝯſtituti cuſtodes tota die ⁊ tota nocte. Quia angel̓ ſuis deꝰ māda
uit de te vt cuſtodiāt te in oībꝰ vijs tu is. Un̄ ⁊ angelꝰ thobie religauit demo nē̄ aſmodeū in deẜto ne obeſſet thobre Un̄ Augꝰ de angelis loq̄ns dic̄. Hi ſūt cuſtodes ſuꝑ muros tuos ⁊ montes in circuitu vigilantes vigilias noctis ſuꝑ grege ſuū. ne qn̄ rapiat vt leo aīas no ſtras duno eſt qͥ eripiat. ¶ Scd̓o ag litas ipſoruꝫ nobis expedit vt cito nr̄a bona deo offerāt ⁊ ꝓpiciatōeꝫ reportēt Un̄ thob. xij. dixit angelus qn̄ orabas nō dixit. qn̄ oraueras. ſed dicit qn̄ ora bas ego obtuli orationē. Aug. Diſcur rūt inter nos et deū gemitus noſtros ⁊ ſuſpiria referētes ad te. vt impetrēt no bis facilē tue benignitatis ꝓpiciatōeꝫ ⁊ referant ad nos deſiderata tue gratie bn̄dictionē. ¶ Tercio ipſoruꝫ agilitas nobis expedit vt de hoc miſerabili exi lio citiꝰ nos ad patriā trāſferāt. Luce. xvj. Mortuꝰ eſt mēdicus ⁊ portatꝰ eſt ab angelis in ſinū abrae Un̄ gloſa ſuꝑ Prouer. xxv. Quotidīe angeli d̓ terra longinquā.i. de ſuꝑna pr̄ia deſcenden res in. mūdo iuſtos vel inter tentatō es ſpe celeſtiū roborāt. vel finito certami ne ad palmā retributionis inducūt. C ¶ Tercio oſtendit apl̓s reſpectu no ſtri miniſtroꝝ p̄dictoꝝ vtilitatē cū dicit Miſſi ꝓpter eos qͥ capiunt hereditatē ſalutis. Et penſandū ꝙ ipſorū miniſte riū vtile eſt ꝓpter ſalute capiendā qͣtu or generibus hoīm. videlicet peccato ribus. penitentibus ſiue incipientibus ꝓficientibus et perfectis. ¶ Miniſteri um eorum circa peccatores ꝗdruplex ē ¶ Primo ne peccent quantum velint impediendo. quod innuit̉ Qūeri xxij. in balaā. qui cū in aſina iret ad male dicendū populo dei ab angelo triplici ter eſt īpeditus. Primo euaginato gla dio ſtetit in via. qd̓ cernēs aſina diuer tit ab itinere. Secūdo occurrit ei in an guſtijs duaꝝ maceriarū. quod videns aſina iunxit ſe parieti et attriuit pe dem ſedentis. ¶ Tercio occurrit ei in anguſtiſſimo loco. vbi nec ad dexteraꝫ nec ad ſiniſtram declinare poterat.

De ſctō Michaele.
et aſina dū angelū cum gladio ꝯtra ſe cerneret. illo v̓berante vt ꝓcederet. ceci dit ſub ip̄o. Nec adhuc hͦ ſuffecit ange lo. qͥn apparens ei diceret. Peruerſa ē viā tua. mihiqꝫ ꝯtraria. ¶ Scd̓o mini ſteriū angeloꝝ eſt circa pctōres de pec cato increpare. qd̓ īnuit Iud. ij. vbi d̓r ꝙ angelus deſcedit ad locū flentiū in crepans iudeos de p̄cepti diuini tranſ greſſiōe. replicas eis ingratitudine tri plicē ⁊ dicēs. Eduxi vos de egypto. in quo tangit̉ ingͣtitudo liberatōis a pec cato. ⁊ introduxi vos in terra.i. in eccle ſiā militantē. ꝓ qͣ iuraui patribꝰ vr̄is. in quo innuit̉ ingratitudo collati bn̄fi cij. et pollicitꝰ ſum. vt nō facere irrituꝫ pactu meū in ſempiternū. in quo innui tur ingratitudo boni ꝓmiſſi ꝙͣtum ad gloriā ſempiternā. ¶ Tercio mīſteriuꝫ angeloꝝ ē circa peccatores coercere ae reas ptātes. ne poſſint in ipſos dn̄ari tantū quantū velint. Un̄ Apoc̄. xx. d̓r. Uidi angelū deſcendentē de celo. ⁊ ap p̄hendit draconē qui eſt dtabolus. ⁊ li gauit eū vt nōͣ ſeducat gētes. ¶ Quar to mīſteriū angeloꝝ circa pctōres ē ob ſtinatos in pctō affligere. vel ꝑ penaꝫ vt reſipiſcat. vel ꝑ morte qn̄ reſipiſcere cōtemnunt. ne ex accumulatione pecca toꝝ grauiꝰ puniant̉ in inferno. Exem plū de ſodoma quā duo angeli ſubuer terūt. Gen̄. xix. Exēplū de exercitu ſen nacherib. de quo d̓r Eſa. xxxvij. Egreſ ſus ē angelus in caſtra aſſyrioꝝ ⁊ occi dit. clxxxv. milia. Sic herodē cū ppl̓s acclamaret ſibi voces dei ⁊ non hoīm ꝯfeſtim ꝑcuſſit cū angelus dn̄i. ⁊ ꝯſum ptus a vermibꝰ expirauit. D ¶ Mi niſteriū etiā angeloꝝ circa penitētes qͣ druplex ē. Primuꝫ eſt a ſocietate pec catoꝝ ſeꝑare. Un̄ Gen̄. xix. d̓r de Loth Diſſimulante aūt eo app̄henderūt ma nus eiꝰ. poſuerūtqꝫ extra ciuitate dicen tes. Salua aīaꝫ tua. Quia difficult̓ qͥs in medio maloꝝ pōt ſe a malo cuſtodi re. psͣ. Cū ꝑuerſo ꝑuerteris. ¶ Scd̓m eſt mīſteriū angeloꝝ circa penitentem
Math. jͣ. dixit angelus ad ioſeph. No li timere acciꝑe mariā.i. amaritudineꝫ cōiugē tua. pariet em̄ tibi ieſum.i. ſalu tem. Terciū mīſteriū eſt circa penitentē vt pure confiteat̉ informare. Un̄ Eſa. vj. Uolauit vnus de ſeraphi et dixit mihi. Ecce tetigi labia tua ⁊ auferetur iniquitas tua. ¶ Quartū mīſteriuꝫ eſt circa penitentꝭ ip̄m ad ſacerdotem vt ẜm arbitriū ſuū ſatiſfaciat mittere. Un̄ Actun. x. dixit angelus cornelio. mitte ⁊ accerſi ſimonē qui cognominat̉ Pe trus. hic dicet tibi qͥd te oporteat facere E ¶ Itē circa ꝓficiētes mīſteriū tri plex eſt. ¶ Primū eſt eſtū tentatiōis in eis refrigerare. Un̄ Gen̄. xxij. Angelꝰ tet igit neruū iacob̓ ⁊ ſtatim emarcuit: In quo ſignificat̉ refrigeratio tētatio nis. Et Oan̄. ij. Angelus dn̄i deſcēdit cū azaria et ſocijs eius in fornace ⁊ ex cuſſit flamā ignis de fornace. ¶ Scd̓m mīſteriū eſt ipſos ꝑ oꝑa iuſticie deduce re. qd̓ ſignat̉ Thob. xij. vbi angelus iu uene̓ thobia vt in bono ꝓficeret aſſoci auit. Un̄ ip̄m ꝑ viā iuſtam deduxit. ad ſtatu mr̄imonij innuit. qͣliter in ipſo vt ueret inſtruxit. ipſius adiutorio thobi as patri ⁊ mr̄i multas ꝯſolatiōes fec̄. et poſt multa thobias ſubintulit ꝙ per ip̄m bonis oībus repleti ſumus. qꝛ in oībus oꝑibus iuſticie ſunt noſtri cōad iutores. ¶ Terciū miniſteriū eſt circa ꝓ ficientes ipſos in tribulatiōibꝰ confor tare. Actun xxvij. Dixit angelus. Ne timeas paule ceſari oportet te aſſiſtere F ¶ Itē miniſteriū angeloꝝ eſt circa ꝑfectos multiplex. ¶ Primū eſt ipſos in orationē ꝯfortare. Un̄ Lu. xxij. cū ie ſus ꝓlixius oraret apparuit ei angel ꝯfortans eū. ¶ Scd̓m eſt mīſteriū ci ca ꝑfectos ipſis myſteria reuelare. Un̄ Lu. primo. Apparuit angelus dn̄i za charie ſtans a dextris altaris. ¶ Terci um miniſteriū eſt circa ꝑfectos vt cū le ticia exeant in morte aſſiſtere. Un̄ Ma lach. iij. Ecce ego mitto angelū meum qui p̄parabit viam ante faciem meaꝫ. Exemplij in vitis patrū. ¶ Quartum

De.ſ. ſymone ⁊ iuda
miniſteriū eſt laudes in trāſitu decanta re. yſa. In leticia egrediemini. Nā et mōtes ⁊ colles cātabūt laude.i. angeli maiores ⁊ mīores. Exēplū de btō mar tino. Quintū mīſteriū eſt circa ꝑfectos ipſos celeſti pr̄i pn̄tare. Lu. xvj. Mor tuus ēmēdicꝰ ⁊ portatꝰ ab angel̓ in ſi nū abrae. Ad quē ſtatū ꝑfectōis ⁊ p̄ſen tatiōis adiuuet nos deus. Amen. ¶ Symonis ⁊ Iude. Sermo C.CXC. N paucis vexati in ml̓tis bn̄ diſponent̉. A In his ver bis Sap̄. q̄ legunt̉ in vigilia ſy. et. iu. duo tāgunt̉. ſtatꝰ vie qͥ eſt in tribulatio ne. cū dic̄. In paucꝭ vexati. Statꝰ pr̄ie. q̄ erit in ꝯſolatōe. cū dicit. in multis bn̄ diſpo. ¶ Uexant̉ aut ſcī in ſtatu vie tri pliciter vt dicit Ambro. Aliqn̄ em̄ ve xant̉ ab his qͣ a deo ſuſtinemus. vt ſūt flagella. ſicut thobias. Aliqn̄ ab his q̄ a diabolo. vt ſunt tentamēta. Hoc mō vexatꝰ fuit Iob. Aliqn̄ vexant̉ ab his qͥ a ꝓximo ſuſtinemꝰ. vt ſūt dāna. cōtu melie. ꝑſecutiōes. ſic vexati ſunt ſymo ⁊ iudas ⁊ alij martires. Prima vexatio pōt dici flagellatio. Scd̓a tētatio. Ter cia ꝑſecutio. Et licꝫ hec triplex vexatio multipl̓r gͣuet. tn̄ in paucꝭ dicunt̉ vexa ti ſctī ꝓpter tria. Prīo ꝓpter vexatōis ꝑuipenſionē. vn̄ quātecūqꝫ ſint vident̉ eſſe pauce. An̄ glo. ſuꝑ illd̓ Ro. Sꝫ in his oībꝰ ſuꝑamus.i. p̄ſecutoribꝰ ſuꝑio res ſumꝰ. Un̄ vincentiꝰ dixit. Uidebis me plus poſſe dū to q̄or ꝙͣ ipſe qͥ torqͣs. Itē in paucis dicunt̉ vexari ꝓpt̓ vexa tiōis breuitatē. qꝛ ſicut dic̄ greg. ꝙ tꝑa neū eſt breue ⁊ momētanen eſt. Un̄. j. Pe j. Modicū nūc ſi oportet ꝯtriſtari ⁊cͣ. Itē dicunt̉ in paucꝭ vexari ꝓpter re muneratiōis excellentiā. Un̄ ſubdit̉. in multis bn̄ diſpō. B Ubi innuit ſe cundū.ſ. ꝯſolationē. non em̄ ſūt condi gne paſſiōes ad fu. glo. qͦ re. ⁊cͣ. Uere nō ſūt ꝯdigne paſſiōes ꝓpt̓ tria. Prīo
tio illiꝰ gaudij ad p̄ſentes labores. qꝛ illud ē qd̓ oculꝰ nō vidit. ⁊cͣ. Itē ꝙͣtum ad durationē. tribulatio em̄ eſt cū fine gaudiuꝫ ſine fine. Un̄. ij. Coꝝ. iiij. Tri bulatiōis nr̄e pōdus momentaneū ⁊ le ue oꝑat̉ in ſublimitate pōdꝰ et̓nū gl̓ie. Itē ꝙͣtuꝫ ad intenſionē. Nulla em̄ pe na tātū intēdi pōt qͣntū ibi gaudiū in tendit̉. ꝓpt̓ qd̓ ſctī qͣntūcūqꝫ hic verant̉ in paucͥ dicunt̉ vexari. qꝛ in ml̓tis ibi bn̄ diſponent̉. psͣ. ꝙ magna multitudo dul. t. ⁊cͣ. ¶ Et licet ſcī nō ꝓmercant̉ vt ſic remunerent̉ et̓na ꝓ tꝑali ſeruitio re cipiēdo. tn̄ digne eos dn̄s ſic remuerat ꝓpter tria. Primo ꝓpter ꝯuentionē. fe cit em̄ ꝯuētionē nobiſcū ex denario di urno qͥ eſt vita et̄na. Un̄ dignū eſt vt ꝓ miſſum impleat p̄ciū. Itē ꝓpter ſerui tij voluntatē. Uolūtas em̄ ſcoꝝ ad ſer uiendū deo infinita ē. plus em̄ cupiūt ſctī facere ꝙͣ poſſint adīplere. Unde di gnū eſt vt ſic̄ volūtas ē infinita ſic ⁊ p̄ miū ſit infinitū. Itē dignum eſt ꝓpter dantis liberalitatē. qꝛ em̄ remūerator eternꝰ c. dignū ē vt ẜuientibꝰ ſibi et̓na det nō tꝑalia. Nā licet raſor in raſura barbe regis nō ꝓmereat̉ niſi cōe p̄ciū ſcꝫ denariū. iuxta tn̄ liberalitatē regiaꝫ maiori p̄cio remuerari debet. Un̄ rex alexāder cū cuidā aliud ab eo petēti ci uitatē ꝯtuliſſet. ⁊ ille dixiſſet. ꝙ nō eſſet dignꝰ tāto mūere. rn̄dit. Licꝫ tu indignꝰ ſis talia acciꝑe me tn̄ ex regia munifi cētia ꝯuenit talia dare. Sic ⁊ ꝯditor nr̄ dicit. Primo querite regnuꝫ dei. ⁊ hec oīa.ſ. tꝑalia. adijcient̉ vobis. oſtēdens ꝙ regnū eſt principalit̓ ſuū donū. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXCI. I mundus uos odit ſcitote ꝙ priorē me vobis odio habuit Ioha. xv. C Dn̄s on̄dit in hodierno euāgelio tres cās qͣre bonos odit md̓s. Primo ꝓpt̓ dn̄i ipſoꝝ deteſtationeꝫ. Scd̓o ꝓpt̓ vi te diſſil̓itudīeꝫ. Tercio ꝓpt̓ ipſiꝰ md̓i a

De omnibus ſanctis
ſanctis vilipēſionē. Primā cāꝫ.ſ. dn̄i ipſoꝝ deteſtatiōeꝫ tāgit. cū dic̄. Scitote ꝙ p. me. v. o. ha. Abi augꝰ. dic̄. Magͣ ꝯſolatio mēbris ex capite. Un̄ in Io. xv. Nō eſt ẜuus maior dn̄o ſuo. ſi me ꝑ ſecuti ſunt ⁊ vos ꝑſequent̉. ⁊ ꝙ gͣuius ſolet eē md̓s ſine cā chriſtū odio habu it. iuxta illd̓ qd̓ d̓r ī Io. Ut īpleat̉ ẜmo qͥ ſcriptꝰ ē. qꝛ odio habuer̄t me gͣtis. Imo odio habuerūt eū vn̄ amare debuerūt. iuxͣ illd̓. Ml̓ta bona oꝑa feci vobis. ꝓ pt̄ qd̓ hoꝝ vultis me lapidare. ſꝫ īplet̉ il lud ꝓph̓e. Poſuerūt aduerſū me mala ꝓ bonis. ⁊ odiū ꝓ dilcōe mea. Nō mi rent̉ gͦ fideles ſi eos maliodiāt cū dn̄m odiūt. qͦ ip̄m amare debuerūt. O deus qͣnta cecitas. quanta demētia illos ꝑ ſe quunt̉ quoꝝ bn̄ficijs ſuſtētant̉. Muda ni eī ⁊ pctōres ſic̄ dicit augꝰ. vita ſūt in digni. ſꝫ ꝑ bonoꝝ merita ſuſtētant̉. O quot milibꝰ hoīm in ſodomīs dn̄s peꝑ ciſſꝫ ſi decē iuſti in ipſa fuiſſent. Sic ei dixit ad abraā. Nō delebo ꝓpt̓ decem Gen̄ xviij. Non tm̄ ꝓ decē iuſtis. imo qn̄qꝫ vnꝰ bonꝰ hō vnā malā ciuitatem meritis ſuis ſuſtētat. Un̄ in Gen̄. xix. d̓r. de ſegor. quā ꝓpt̓ maliciā dn̄s ſub uertere voluit. dic̄ ad loth. Nō ſubuer tā vrbē ꝓ qͣ locutꝰ es. Sꝫ minꝰ mirū ſi eos deteſtent̉. qꝛ dn̄m eoꝝ creatorē oī um deteſtant̉. Pro quo dic̄ apl̓is. Si md̓s vos odit ſcitote ꝙ priorē me vo bis odio ha. O Scd̓aꝫ cam qͣre ꝓſe. quunt̉ mali bonos on̄dit dn̄s eſſe vite diſſil̓itudinē. cū dic̄. Si de md̓o eſſetis id eſt ſi ſil̓es mūdanis eſſetis md̓us qd̓ ſuū erat ꝑ qd̓.ſ. ſil̓es ſibi eſſetis dilige ret. Giſſil̓itudo enī ſolet eſſe cā odij. ſic̄ ſil̓itudo amoris. Un̄ Ecc̄. xiij. Oē aīal diligit ſil̓e ſibi. Hoc d̓r de amore. Sed de odio d̓r Sap̄. ij. Grauis ē nobis ad videndū. qꝛ diſſil̓is ē alijs vita illiꝰ. In hͦ mūdam ſil̓es ſūt coruis qͥ pullos ſu os nō diligūt. nec paſcūt eos ꝙͣdiu no aſſil̓ant̉ eis ī nigredīe. E Tercio ꝑ ſequunt̉ mūdani bonos ꝓpt̓ ipſiꝰ md̓i ab ipſis vilipēſionē. quā tagit cū dicit Sꝫ qꝛ de md̓o n̄ eſtis. qꝛ ip̄m deſpicien
tes reliq̄rāt Mat. xix. Ecce nos reliqͥ mꝰ oīa. Phil̓. Oīa arbitratꝰ ſū vt ſter cora. Relinquāt aut cū vt illuſorē. p̄ſti giatorē. ⁊ tanꝙͣ ꝓditorē. ¶ Illuſor em̄ ē md̓s ſuoꝝ. ſic em̄ ꝯtīgit eis ſic̄ in ludo ſcacario. aliꝰ rex. aliꝰmiles. alij mīores alij in albo capo ꝓſꝑitatis. alij ī nigro aduerſitatis. ⁊ tandē collecti ſingillatiꝫ rex cū milite. ſacerdos cū mīoribꝰ ſine honoris differētia oēs eqͣlit̓ in ſaccū.ſ. terre tradunt̉. Coꝝ. vij. Preterit figu ra hꝰ md̓i. ¶ Itē eſt tanꝙͣ p̄ſtigiator qͥ vi det̉ hoī in manū dare denariuꝫ ⁊ facit fortit̉ claudere. ⁊ cū manū aꝑit nihil in uenit. ſic ꝯtingit mūdanis. psͣ. Hormie rūt ſomnū ſuū ⁊ nihil īuenerūt oēs vi ri diuitiaꝝ ī manibꝰ ſuis. ¶ Itē ē tāꝙͣ ꝓ ditor Lu. xxij. Quē o ſculatꝰ fuero ipſe ē tenete eū. Uox eſt md̓i ad demones qn̄ mūdus aliquē amplectit̉ ꝓmouēdo ad honores. Qd̓ ſignat̉ Re. xx. vbi Ioab interfecit amalam oſculādo. Et qꝛ ſctī hͦ de md̓o pēſantes ſe ab eo alienauer̄t ideo ſicut canes domeſtici extraneos di lacerāt. ſic mūdus bonos. Phil̓. Uide te canes videte cōciues. ¶ De omnibus ſanctis. Sermo. CCXCXII. Eati qui hītant ī domo tua dn̄e in ſecl̓a ſecl̓orū n̄ his v laudabūt te. A bis ꝓph̓a innuit tria de ſcīs. Btītudi nēͣ. hitationē. ⁊ actionē. Et qͥdē btītu dine ineffabile̓. cū dic̄. Beati. Hītatōꝫ delectabile̓. cū dic̄. qͥ hītāt in domo tua d. Sꝫ actionē mirabilē. cū ſubdit. ī ſe cula ſcl̓oꝝ lau. ¶ Uere ineffabilis eoꝝ btītudo. nō eī ē tꝑalis ſꝫ et̓na. Quā in effabilē eſſe ſcī on̄derūt cū de ea locuti ſunt nō explicādo. ſꝫ potiꝰ ammirando ⁊ gaudēdo. Sic̄ psͣ. cū dic̄. ꝙͣ magͣ mul titudo dulcedinis tue dn̄e. quā abſ. ti. t. Et alibi Quā dilecta tabernacula tua dn̄e v̓tutuꝫ ꝯcupiſ. ⁊ defecit anīa mea. Ubi recognoſcit incōprebēſibilitateꝫ.

De omnibus ſanctis
Et apl̓s. Qd̓ oculꝰ n̄ vidit nec au. ⁊cͣ. Uere oculus noͣ vidit. qꝛ excedit viſuꝫ. nec aurꝭ audiuit. qꝛ trāſcēdit auditum. necin cor hoīs aſcēdit qꝛ exuꝑat intel lectū. Phi. iiij. Et pax dei qͥ exuꝑat ocꝫ ſenſuꝫ. Ex quo on̄dit ꝙ ſit ineffabilis. Tn̄ vt aliqͥd de illa ſūma bt̄itudine qͣſi balbutiēdo loqͣmur. notandū ꝙ diuer ſi diuerſimode de ſūma btītudine vl̓ d̓ ſūma felicitate locuti fuerunt. Nā tres ſecte fuer̄t ph̓oꝝ. epucuri. ſtdici. ⁊ ꝑipa tetici. ¶ Epycuri dicunt̉ ab ep̄y. qd̓ ē ſuꝑ ⁊ cutis vel cura qͣſi ſuꝑ moduꝫ cū ra cutis.i. carnis hn̄tes. Et iſti dicebat ſummā felicitatē ſiue bt̄ītudinē. carnis voluptatē. ¶ Sto yci dicebant̉ a ſtoga qd̓ eſt qͣdam porta athenis. vbi mora bant̉. Et iſti dicebant ſūmū bonū ſiue btitudinē diuitias ⁊ honores. ¶ Peri patetici dicunt̉ a peri qd̓ eſt circa ⁊ pa thos qd̓ ē calcās qͣſi circa calcātes Cir cuibat enim diuerſas ſcolas vt plures ſnīas audirēt ⁊ meliꝰ memorie recōmē darēt. Et iſti qͣſi meliores ꝙͣ primi po nebāt ſūmū bonū ſiue btītudinē actuꝫ v̓tutis ſic̄ ſūt cardinales v̓tutes. qͣꝝ acti bus ph̓i delectabant̉. Fideles aut ph̓i tanꝙͣ ꝑ ſpm̄ ſctm̄ illūinati qͥd ſit ſūma btītudo on̄derūt. De qͥbus vnus Boe cius ſic dic̄. Btītudo eſt ſtatus oīm bo noꝝ ꝯgregatōe ꝑfectus. Ubi tria īnuit de btiītudine. vicꝫ qꝛ eſt ſtatꝰ. ⁊ qꝛ ē ꝑfe ctus ſtatꝰ. ⁊ qꝛ ꝯgregatiōe oīm bonoꝝ ꝑfectꝰ Dicēdo ſtatu tria remouet qͣ ſta tui ꝯriant̉.ſ. caſū. motū. ⁊ ſeſſionem. Caſū vtiqꝫ duplicē.ſ. ꝑ veniale. de quo ꝓuer xxiiij. Septies cadit iuſtꝰ. qꝛ exce pto ieſu chriſto ⁊ btā virgīe. ſi dixerimꝰ qꝛ pcm̄ nō habem ip̄os nos ſeducimꝰ Et caſū ꝑ mortale. De quo apo. Coꝝ. x. Qui ſtat videat ne cadat. Primꝰ qͥ dē caſus oīm. Sꝫ ſcd̓s ml̓toꝝ etiā heu ꝑfectoꝝ. psͣ. Cadent a latere tuo mille et dece milia a dex. tuis. De hͦ duplici caſu adapta. In hac gͦ vita caſus. ſed ibi ſtatꝰ. qꝛ ibi pctm̄ nobis nō dn̄abit̉ Erūt em̄ oēs ſic̄ angeli dei. Math. xij. zach. xij. Erit qui offenderit ex eis q̄ſi
domus dauid. et domꝰ dauid qͣſi dei. ſic̄ angelus dn̄i. ¶ Item non erit motꝰ ſed ſtatꝰ. Mō em̄ mouemur tam intra.ſ. in aīa ꝑ qͣtuor affectōes. de qͥbus Bo ecius. iiij. Gaudia pelle. pelle timorem ſpemqꝫ fugato. nec dolor aſſit. ſꝫ ibi fu giet dolor ⁊ ge. Item monemur exͣ ꝑ laboreꝫ diuerſum ad quem naſcimur. ſed ibi reqͥeſcūt a laboribꝰ. Iteꝫ eſt ſta tus omniū bonoꝝ. qꝛ ſi voluptas que rat̉ quā epycuri ſummuꝫ bonū dixerūt dixerunt. ibi eſt ſuꝑabundanter. Pſal. Torrente voluptatis potabis eos Nō dicit calice. ſꝫ torrente. Adapta. Iteꝫ ſi diuitie ⁊ honores qd̓ ſtoyci ſummū bo nū dixerūt. ibi ſunt veraciter ⁊ excellen ter. ꝓuer. iij. Lōgitudo dieꝝ in dextra il lius ⁊ in ſiniſtra illius diuitie ⁊ gloria: ꝓuer.xvj. Mecum ſunt diuitie ⁊ gloria opes ſuꝑne. Et ī his om̄ibus ꝑfectus ſtatus. ꝑfectum em̄ eſt cui nihil deficit Augꝰ. In celo nihil deeſt nihil abeſt. Non ſic in hoc mūdo. vbi ſi vnuꝫ bo nū habet̉ multa deſunt Adapta. Se cūdo innuit habitatōeꝫ eorū delectabi lem. cū dicit. qͥ habitāt ī do. t. dn̄e. Hec em̄ domus nō eſt terreſtris ſed celeſtis exaltata ſuꝑ omnes colles. iuxta illud yſa. iij. Erit mons domꝰ dn̄i in vertice montiuꝫ. Et ex hoc plura delectabilia innuit in illa domo. Illa em̄ qͣ in v̓tice mōtiū ſunt. pulcra ſūt ex ſol̓ pluſtratōe Apoc̄. xxj. Ciuitas illa n̄ egēt ſole ſed agnꝰ ⁊c̄. Et n̄ ſolū fulgebit claritate d̓i ſꝫ et̄ oīm ſcōꝝ qꝛ fulgebūt iuſti ſic̄ ſol. n̄ ſic hic. Itē ea q̄ ſūt in v̓tice mōtiū ſana ſūt ꝑ aerꝭ ſubtilitateꝫ. Apo. xxj. Mors nō erit vltra. Aer emmalꝰ nō poterit ibi naturā corruꝑe. ſꝫ hic. Augꝰ. Liben ter deberet hō ibi morari vbi nō poſſꝫ mori. Itē amena ſunt ex remota viſio ne. qꝛ nō eſt qd̓ ipſos lateat qͥ oīa vidē tcͣ vident. ſic̄ dicit greg. Itē ſecura ⁊ pa cifica ſūt.ſ. qꝛ in alto. psͣ. Nō accedet ad te malū ⁊ fla. nō appro. ⁊cͣ. yſa. xxxij. Sedebit ppl̓us meꝰ ī pulcritudīe padꝭ h̓ aūt n̄ ē pax. Quo eī hō hꝫ pace̓ ī do mo vbi hꝫ malā ml̓iere.i. carnē qͣ ſꝑ re

De omnibus ſanctis
bellat ſpiritul. Gal̓. vl. ⁊ qͥnqꝫ filios q̄ rulos qͥ nunꝙͣ ſatiant̉.i. quinqꝫ ſenſus. Ecc̄. j. Nō ſatiat̉ oculꝰ viſu. nec auris auditu. ⁊cͣ. Adapta de oībꝰ ſenſibꝰ. C ¶ Tercio tagit ipſoꝝ actionē mira bile. cū dic̄. In ſecl̓a ſe. lauda. Adapta quo laudāt ad differētiā eoꝝ qͥ ſūt in in ferno qͥ vllulāt ꝓpter fletū ⁊ ſtridorem dentiū. Itē quo in ſccl̓a ſcl̓oꝝ ad diffe rentiā illoꝝ qͥ in hͦ md̓o ſūt. qͥ ⁊ ſi aliqn̄ laudāt. nō tn̄ ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ. ſꝫ ibi vtrūqꝫ. psͣ. Btūs ppl̓us qui ſcit iubilationē. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXCIII. Eſcendens ieſus de mōte. ⁊cͣ. Lu. vj. O Pri mo dicamꝰ qͥs ē̓ mons de quo deſcēdit. Scd̓o qͣliter deſcēdit. Tercio ad qͥd deſcendit. Mons triplex. Pri mus altitudo deitatis. Scd̓s celū em pyreū. vbi cͦ hītatio angeloꝝ. Terciꝰ ē ꝯgregatio ſcoꝝ. ¶ De primo mote dicit psͣ. Quis aſcēdet in montē dn̄i ⁊cͣ. Ad illū em̄ mōtem tēdere dꝫ qͣlibet fidelis aīa. Un̄ dic̄ Augꝰ. Inqͣetū eſt dn̄e cor meū donec veniat ad te. Et ponit psͣ. qͣtuor gͣdus aſcendēdi in p̄miſſis v̓bis. Primus eſt puritas oꝑis. ꝓ quo dicit Innocēs manibꝰ. qꝛ ꝑ manꝰ oꝑa deſi gnant̉. Scd̓s ē mūdicia cordis. ꝓ quo dicit. ⁊ mūdo corde. Tercius ē veritas oris. ꝓ quo dic̄. nec iurauit in dolo ꝓxi mo ſuo. Quartꝰ eſt ꝑſeuerātia in iſtis. qꝛ tūc ī vano nō accepit aīaꝫ ſuā. Aſcē damus gͦ ꝑ hos gͣdus ad mōteꝫ dn̄i. et ibi moriamur cū moyſe ⁊ etiā cū aaro qͥ in mōte mortui ſūt. Deꝰ em̄ ⁊ locꝰ eſt ⁊ reqͥes aīaꝝ. Et ſic̄ nihil extra locū ſu um qͥeſcere pōt. ſic nec aīa extra deum: Augꝰ in li. ꝯfō. Feciſti nos dn̄e ad te. ⁊ inqͥctū ē cor meū donec reqͥeſcat ī te: Et hͦ innuit dn̄s in ioh̓e. xvj. dicēs. In md̓o p̄ſſura in me aūt pace habebitis Hec ē rō qͣre in inferno nulla ē reqͥes ſꝫ labor. qꝛ extra locū ſuū ſūt qͥ ibi ſūt. psͣ Laborabit inet̓nū ⁊ vl. ⁊cͣ. ¶ Scd̓s mos
eſt celū empyreū. habitatio.ſ. angeloꝝ et ſcāꝝ aīaꝝ. Un̄ ſuꝑ illud Gen̄. j. In principio creauit deus celū. dic̄ gloſa. celum empyreū. ⁊ angelos natura cele ſtes in illo collocauit. O ꝙͣ felix eſt hec hītatio angeloꝝ ⁊ aīaꝝ. Baruch. iij. O iſrael ꝙͣmagna ē gl̓ia domꝰ dei ⁊ ingēs locus poſſeſſiōis eiꝰ magnꝰ ⁊ excelſus. Celū em̄ empyreū ꝯtinet ītra ſe firma mentū. qd̓ ē aueo magnū ⁊ īmēſuꝫ ꝙ ẜm ph̓um ⁊ damaſ. tota t̓ra ē reſpectu eiꝰ puctus. Itē adeo. excelſuꝫ ph̓i iudi cāt ꝙ ſi naſcēte aliquo puero vnꝰ mos inde cadere inciꝑet. priꝰ puer ſeneſceret anteꝙͣ mos ad terrā ꝑueniret. Quo fir mamēto celū empyrcū ⁊ ml̓to īmēſius ⁊ multo excelſiꝰ ē. De hͦ mōte yſa.xxv. Faciet dn̄s ī mote hͦ. i. in celo empyreo oībus ppl̓is. vt fiat diffinitio ꝓ generi bus ſinguloꝝ. nō ꝓ ſingulis geneꝝ. qꝛ de oī ppl̓o ⁊ natiōe erūt ibi aliqͥ. Und̓ in epl̓a hodie legit̉. Poſt hec vidi tur bā magnaᵇ quā dinūerare nemo potat ex oībus getibus ⁊ tribubꝰ. ⁊cͣ. In quo mōͣte erit ꝯuiuiū pinguiū medullatoꝝ et hͦ ꝙͣtum ad p̄ſentiā oīs delectabilis. et vindemie defecate. ꝙͣtuꝫ ad ſeꝑatōeꝫ oīs ꝯtrarietatis. ¶ Terciꝰ mons ē con gregatio ſctōꝝ. qͥlibet em̄ ſanctꝰ ꝓpter eminentiā vite moͣs d̓r. psͣ. Leuaui ocu los meos in mōtes.i. ad ſanctos. Et hͦ facimꝰ qn̄ dicimus. Sācte petre ora ꝓ nobis. ⁊ ſic de alijs qn̄ auxiliū eoꝝ in uocamꝰ. Sꝫ mons montiū chriſtus ē. Uertex montiū mr̄ eiꝰ. q̄ poſt filiū cēte ris ſcis excelſior. Ecc̄. xxiiij. In oī gēte et in oī ppl̓o primatū te. yſa. v. In no. uiſſimis diebꝰ p̄parabit̉ mos domꝰ dn̄ in verti. mon. qn̄ iuxta Oan̄. lapis p̄ci ſus ē de mote.i. de bt̄a v̓gine ſine mani bus.i. ſine oꝑe virili. E ¶ Scd̓o di cendū qͣliter deſcēderit de quolibet iſti rū montiū. ¶ Certe de primo deſcēdi mirabiliter. qꝛ deſcēdit ab altitudīe di uinitatis in vallē nr̄e hūanitatis. Iteꝫ a magnitudine ptātis in vallē infirmi tatis. Itē a multitudine gl̓ie ſue in va lē multe miſerie. Et deſcēdit mirabili

De oībus ſanctis.
qꝛ deſcendēdo nec reliqͥt altitudinē di uinitatis. nec magnitudinẻ ptātis. nec multitudinē gl̓ie multa miſeriā aſſumē do. hō em̄ natus de ml̓iere replet̉ mul tis miſerijs. qͣs vtiqꝫ om̄s ſuſcepit in ſe. ſꝫ nō ꝓ ſe ſꝫ ꝓ nobis. Om̄s dico defectꝰ ⁊ miſerias qͣs aſſumere potuit. ⁊ ipſuꝫ aſſumere decuit. ⁊ nobis expediēs fuit. Ipſe eī ſicut dic̄ apl̓s dei vtus eſt ⁊ dei lapīa. qꝛ v̓tus peccare nō potuit. poſſe em̄ peccare nō ē potētie ſꝫ īpotentie. ſic̄ dicit Boe. Itē qꝛ ſapīa ignorantiā aſ ſumere nō potuit. nec hͦ nobis quos in ſtruere debuit expediens fuit. De fectuſ etiā oēs naturales ſic̄ fame̓. ſitim. calo rē. ⁊ hmōi aſſūpſit. Nō ꝑſonales. ſicut lepra. gyppoſitatē. ⁊ hmōi aſſumpſit. qꝛ nō decuit. ¶ De ſcd̓o etiā monte.ſ. de celo empyreo deſcēdit mirabil̓r. qꝛ illd̓ nō reliqͥt cū ad terrā deſcēdit. Quippe nō plus eſt in celo ꝙͣ in terra. qꝛ vbiqꝫ eſt vn̄tial̓r ⁊ potential̓r. ⁊ eſſential̓r. Or tn̄ ſpāliter in celo. qꝛ ibi magis relucet ſua bonitas. ſua ſapīa. ſua ptās. Ande aug. de ſpū ⁊ aīa. Sicut aīa tota eſt in corꝑe qͣſi in ſuo md̓o. ſpāl̓r tn̄ dr̄ eſſe in corde vl̓ in cerebro. qꝛ ibi magis appa ret ſua potentia. ſic d̓s vbiqꝫ eqͣliter. dr̄ tn̄ ſpāl̓r in celo. qꝛ ibi magis relucꝫ ſua vtus. De hͦ celo deſcendit in vteꝝ vgīs ꝑ incarnationē. ¶ Tercio deſcendit de tercio monte.i. de ꝯgregatione ſctōꝝ ſa tis mirabil̓r. Can̄. ij. Ecce iſte venit ſa liens in montibus.i. in ſctīs. tranſiliēs colles.i. angelos. quos nuſqͣ app̄hen dit ſꝫ ſemē abrae. Hebre.j. Sꝫ quo ſali ens in montibꝰ. Abraā inquit genuit yſaac. Ecce ſaltus vnus. Iſaac genuit iacob. Ecce ſaltꝰ ſcd̓s. ⁊ ſic de alijs vſqꝫ ad ioſeph viꝝ marie de qͣ natus eſt xp̄s F ¶ Sꝫ ad qͥt deſcendit. Primo ad ꝑegrinandū Gen̄. xij. Deſcendit abraā in egyptū vt ꝑegrinaret̉ ibi. Abraā pr̄ excelſus. deus eſt. egytus meror vel te nebre. md̓s iſte in quē tanꝙͣ ꝑegrinus deſcendit. Sꝫ qͣliter rn̄det Ioh̓. qꝛ in ꝓ pria venit ⁊ ſui eū nō receperūt. Ande ipſe dicit Mathei. viij. Uulpes foueas
hn̄t ⁊ volucres celi nidos. filiꝰ aūt hoīs nō hꝫ vbi caput ſuū reclinet. Un̄. incli nato capite trad idit ſpm̄. Ber. Defuit terra pedi. amictus corꝑi. ⁊ lignū capi. ti. Peregrinus gͦ in terra ꝓ te factus ē vt te moneret eſſe ꝑegrinū. Pet̓. ij. O ſecro vos tanꝙͣ aduenas ⁊ ꝑegri. Psͣ. Aduena ſum ⁊ ꝑegrinus ſic om̄es pa. Peregrinus nō edificat palacia in pe grinatione ſua. Hebre. xiij. Non hēmꝰ hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimꝰ ¶ Scd̓o deſcendit ad ſanandū. Augꝰ. Magnus venit medicus. qꝛ magnꝰ ia cebat vbiqꝫ egrotus.ſ. totū genus hūa. nū. A planta em̄ pedis vſqꝫ ad v̓ticem nō erat in eo ſanitas. Sꝫ deus pr̄ miſit verbū ſuū ⁊ ſa. Un̄ cū leproſus qͣreret. Dn̄e ſi vis potes me mundare. Rn̄dit. Uolo mūdare. Et qꝛ idē ꝓceſſus in il lo euangelio. Deſcendens ieſu de mote ⁊ de leproſo. ſi vis de ipſo loqui. Nota ꝙ multiplex eſt lepra.ſ. domus. ⁊ hec ē īmunda familia vel criminoſa pictura quā vidit Ezech̓. in tēplo octo mulieꝝ beſtiaꝝ ⁊cͣ. nō ſanctoꝝ volucꝝ. nō ange loꝝ. Itē eſt lepra veſtis qn̄ eſt nimis cū rioſa ⁊ inordinate nimis diſpoſita. Itē lepra cutis faciet pictura. Itē lepra ca pilloꝝ. longa ⁊ curioſa capillatura. Sꝫ leproſus ad xp̄m venit qn̄ penitēdo pec catū deſerit. Sed quō curauit. extendit manū ⁊ tetigit. vel in poſſeſſionibꝰ. vel in ꝓle. vel in ꝓprio corꝑe. ſicut fec̄ Iob ⁊ ſic mūdauit eū. ¶ Tercio deſcendit ad liberandū captiuū. Exo. iij. Uidi afflic. ⁊ deſcendi Quarto deſcendit ad colli gendū bonos. Can̄. vj. Dilectus meus deſcendit in ortū vt lylia colligat. Ada pta de ẜmone in annūciatione. De omnibus ſanctis. Sermo. CCXCIIII. Ementote operū Epatrū vr̄oꝝ q̄ fecerūt in genera tionibꝰ ſuis. ⁊ accipietis gl̓iam magnā Mach̓. ij. G Ad faciendam oīm ſctōꝝ hodie feſtiuitatē. in p̄miſſis v̓bis

De oībus ſanctis.
dupl̓r ꝓuocam̄. vicꝫ ꝑ āmonitionē. ⁊ ꝑ āmonitionis rōem. Ammonitio tan git̉. cū dicit. Memętote. Sꝫ āmonitōis triplex ſubdit̉ rō. Prima eſt ꝓpter ipſo rū laudabile meritū. qd̓ tangit̉ in oꝑi bus eoꝝ qͣ in gnātionibus ſuis fecerūt Scd̓a ꝓpter ipſoꝝ felicitatis p̄miū. qd̓ notat̉ in gl̓ia mag quā acceperūt. Ter cia eſt ꝓpter vtilitatis fructu. qꝛ.ſ. eand̓ gl̓am cū ipſis poſſidebimus qd̓ innuit̉ in hoc qd̓ dicit. ⁊ accipietis gl̓iam. quā ſ. ipſi acceperūt. Quantū ad primū no ta ꝙ multa ſunt ꝓpt̓ q̄ nos inducimur ad memoriā oīm ictoꝝ faciendā hodie Primū eſt de ſanctis ignoratiā. nō cm̄ ſcimus oīm ſcōꝝ numeꝝ. ⁊ ideo nō poſ ſumus cuilibet ſcto ſpāle facere feſtum Un̄ dr̄ Iob. Nunqͥd eſt nūerus militū eiꝰ. Un̄ ī epl̓a hodierna dr̄. Uidi turbā magna quā dinūerare nemo poterat ⁊cͣ Itē ꝓpter nr̄am indigentiā. qꝛ īpoſſibi ſe eſt ꝙ or̄o es tā multoꝝ ſctōꝝ nō exau diant̉. qn̄ em̄ facimus feſtuꝫ vnius vel duoꝝ ſctōꝝ. paucoꝝ hēmus ſuffragiuꝫ. ſꝫ in feſto oīm ſctōꝝ qꝛ omēs ſunt aduo cati nr̄i. impoſſibile eſt eos nō exaudiri Pro quo dicit dominus Oſee. ij. Exau diā celos. ꝯtinens ponit ꝓ ꝯtento. ⁊ illi cxaudiēt terrā. Propter qd̓ dicebat da uid. Leuaui oculos meos in montes.i. ſanctos. vnde veniet auxiliuꝫ mihi. Et eccl̓ia hodie in collecta dicit. Multipli catis interceſſoribus largiaris. Itē in ducimur ꝓpter negligentia nr̄am. mul tas em̄ negligētias. ⁊ vtina nō culpas ꝯmittimus in feſtis ſctoꝝ. Propter qd̓ dicit dn̄s Eſa. ij. Solenitates veſtras odiuit aīa mea. Et Tren̄..j. Uiderūt eā hoſtes ⁊ deriſerūt ſabbata eiꝰ. Qꝛ tūc heu maxime hoīes luxuriant̉ ⁊ inebri ant̉. Pro quo dr̄ Malach̓. ij. Diſper dam ſtercus ſolennitatū vr̄aruꝫ. Cū gͦ hͦ feſtū deuote celebrat̉. purgant̉ negli gentie alioꝝ feſtorū. Propter qd̓ dicit Ecc. vij. Qe negligentia purga te cum brachijs.i. cū bonis oꝑibus. vl̓ ẜm aliā lrām. purga te cū paucꝭ. qꝛ vno die pur gas te ꝓ multis. Itē monemur ꝓpter
cōmunē offenſam. qꝛ qͥ offendit vnum de fam ilia alicuius tota occurrit fami lia. reputans ſibi factū. Sic eſt de ſctīs iuxta illud Ia. ij. Qui aūt offenderit in vno factus eſt oīm reus. Un̄ ꝯueniens eſt vt ſatiſfactio fiat in cōmuni. ⁊ hͦ fit hodie feſtū oīm deuote celebrando. Et ad hͦ monem̄. cū dicit̉. Mementote ope rū patꝝ vr̄oꝝ. ¶ H ¶ Ratio aūt qͣre de ipſis feſtiuemus ſicut dixi in p̄miſſis v bis. ſubdit̉ triplex. Prime em̄ rōnes in ducebant ꝙ dic̄ feſtiuare tenebam̄. Sꝫ tres q̄ ſequūt̉ on̄dunt qͣre ipſos ſctōs fe ſtiuare debemus. Et prima ē ꝓpt̓ ipſo rū laudabile meritū. ⁊ hͦ innuit̉ in ope ribus q̄ fecerūt. Mementote inqͥt ope rū patrū vr̄oꝝ que fecerūt in generatio nibus ſuis. Et qꝛ difficile. īmo impoſſi bile eſt oꝑa ſiue ipſoꝝ merita enarrare ideo eccl̓ia in vigilia ⁊ in die legit euā geliū de bt̄itudinibus oīm ſctōꝝ v̓tutes in genere tangendo. Fuerūt em̄ v̓e pau ꝑtatis amatoreſ. Pro tanto dr̄ eis. Be ati pauꝑes ſpū. nō rebus. Nam ſic̄ dic̄ Bern̄. Pauꝑtas ſimpliciter nō eſt vir tus. ſꝫ pauꝑtatis amor. ⁊ hec vera pau ptas. que ſine rebus ⁊ cū rebus pōthr̄i Hanc ſpūs pauꝑtatē innuit dauid. cuꝫ dicit. Diuitie ſi affluant nolite cor ap ponere. Taliter fecerūt ſancti pr̄es. Un̄ ⁊ ipſe cū diues rex eſſet dicebat. Incli na dn̄e aureͣ tuā mihi qm̄ inops ⁊ pau per ſum ego. Et hoc fuit ſignū ꝙ diui tie in cordibus patꝝ nō fuerūt radicate qꝛ qui ipſas habebat libenter eas alijs cōmunicabant. Propter hoc abraam ⁊ loth hoſpitales erant. ⁊ oſtiū iob via tori patuit. ⁊ zacheus dimidiū bonorū dedit pauꝑibus. ⁊ btūs laurentius oīa diſperſit dedit pauperibus. ⁊ ſic de alijs Item fuerūt māſuetudinis oſtenſores Pro tanto dr̄ eis. Beati mites. Ubi di cit glo. Mitis eſt quē mentis aſperitas ſeu amaritudo nō afficit. ſꝫ ſimplicitas fidei ad oēm iniuria patiendā inſtruit. Et alia glo. Manſuetus nō irritat vdl irritat̉. nō nocꝫ vel nocere cogitat. Ta les fuerūt ſancti. Un̄ cū cedebant̉ non murmur reſonabat. nōº querimonia. ſꝫ

De oībus ſanctis.
corde tacito ꝯſeruabant patientiā. Sic moyſes dr̄ manſuetiſſimus inter omēs filios iſrael. qꝛ cū apoſtolo lapidaretur ꝓpopulo dep̄cabat̉. Sic ſtephanus et alij ſancti pleriqꝫ manſuetudinē in actu oſtenderūt. ¶ Itē de malo quod accidit vel de bono qd̓ debuit lugentes. Pro tanto dr̄ eis. Beati qui lugēt. Ubi glo ſa diſtinguit duos luctus quos tetigi. Unus eſt ꝓ peccatis ſuis vel alienis. Secundus eſt ex deſiderio patrie cele ſtis. Sic ſancti ibant ⁊ flebant mitten tes ſemina ſua. Non em̄ de flebant ma lum pene quod medicinale eſt. ſꝫ maluꝫ culpe ⁊ in ſe ⁊ in alijs. De peccatis er go ꝓprijs lugebat dauid dicens. Laua bo ꝑ ſingulas noctes ſectu meū lachry mis meis ſtratum meum rigabo. Sic maria magdalena Luc̄. vij. Sic petrus ꝓ peccato negationis. Lu. xxiij. De pec catis eius lugebat Hiere. Tren̄. ij. Oe fecerūt pͦ lachrymis oculi mei ſuꝑ ꝯtri tione ppl̓i mei. Pro deſiderio patrie ce leſtis flebat dauid dicens. Sitiuit aīa mea ad deū fontem viuū. Et poſt. Fue runt mihi lachryme mee panes die ac nocte. ¶ Item fuerūt ſancti iuſticiā eſu rientes. Pro quo dicit̉ eis. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitint tuſticiam.i. bone vite re ctitudinem. Unde dicit gloſa. Amato ribus veri boni nō ſatis eſt ꝙ iuſti ſunt ſꝫ ſemꝑſitiunt opus iuſticie. Nunꝙͣ em̄ tantū de bono faciūt quin plus vellent facere ſi poſſent. ⁊ hec eſt eſuries ⁊ ſitis eoꝝ. ⁊ qꝛ ad hoc ſpm̄ ꝓmptū inueniūt. carnem aūt infirma. ideo ex dolore cla mant. Illud apl̓i. Infelix ego hō quis me deliberabit de corꝑe mortis huius. velle em̄ adiacet eis. ꝑficere aūt nō in ueniūt. ⁊ qꝛ ad illam iuſticiam quā ſiti unt ꝑuenire ſicut vellent nō poſſunt. iō ipſam ſemꝑ eſuriūt. ¶ Item fuerūt ſan cti operibus miſcricordie inſudantes. Pro quo dicit̉ eis. Beati miſericordeſ Attendebāt em̄ illud dn̄i Luc̄. vj. Eſto te miſericordes. Et illud zach̓. vij. Mi ſericordiā ⁊ miſerationes facite vnuſqͥſ qꝫ cū fratre ſuo. Propter hoc ſeptē ope
ribus miericordie inſudabant. que hoc verſu continent̉. Uiſito. poto. cibo. re dimo. tego. colligo. condo. Sex ponūt̉ in euangelio. ſeptimū in Thobi. Et de his ꝙͣtum placet potes loqui. ¶ Item erant ſancti puritatē cordis ſectantes. Propter quod dicit̉ eis. Beati mūdo corde. Mundicia hec eſt puritas ani mi oēm abhorrens turpitudinē. And̓ dicit gloſa. Mūdo corde ſunt quos nō arguit ꝯſcientia peccatoꝝ. Tales fue runt ſancti. De quibus vnus eoꝝ ꝓ oī bus dicit Eph̓. j. Elegit nos vt eſſemꝰ ſancti ⁊ īmaculati in conſpectu eius. Item erant ſancti ſe ⁊ alios pacifican tes. Propter quod dr̄ eis. Beati paci fici. Ubi gloſa dicit. Uera pax eſt vbi nihil repugat. De qua dicit apoſtolus Eph̓. iiij. Solliciti ſeruare vnitatē ſpi ritus in vinculo pacis. ſcꝫ reſpectu ſui ⁊ reſpectu ꝓximi. Quod fecerūt ſancti Unde dicit gloſa ſuꝑ illud. Beati pa cifici. Pax a vobis incipit. quia dū lex carnis repugnat legi mentis. nō modo alteri. ſed nec nobis poſſumus eſſe pa cifici. ſed poſtꝙͣ intus imꝑat. tūc pax ad alios deriuatur. vt pacem cū omnibus habeamus. ⁊ etiā pacē faciamus. Sic gͦ ꝑ p̄dicta innuit̉ ipſoꝝ multiplex me ritum. ⁊ hoc tangit in p̄miſſis verbis. cū dicit. Mementote opeꝝ patꝝ vr̄oꝝ. Secūdo innuit̉ ipſoꝝ felicitatis p̄miū ꝓpter qd̓ ſanctos feſtiuare debe. mus. cū ſequit̉. ⁊ accipietis gl̓iam ma gna. Hec gl̓a eſt regnū celoꝝ. qd̓ regnū poſt tale meritū ꝓmiſit eis dn̄s dicens Beati pauꝑes ſpū qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celorū. Et dicit̉ magna gloria ratione dantis. ratione accipientis. ⁊ ratione dati. De qͥbus require in ſermone. Ho mo quidam fecit cenam magnaꝫ. On̄i ca ſecunda poſt ꝑentecoſtes. ¶ Tercio monemur feſtiuare ſanctos ꝓpter vti litatis noſtre fructu. cū dr̄. ⁊ accipietis gloriā magna quam. ſcꝫ ipſi acceperūt Memorādo em̄ opeꝝ eoꝝ que fecerūt tripliciter ꝓuocamur ad ipſam gloriaꝫ magnā. Quia vtiqꝫ eoꝝ opera que fe

De oībus ſanctis.
cerūt. dant informationē. deprimūt p̄ ſumptionē. ⁊ ſubleuant deſperationeꝫ Memētote gͦ oꝑeꝝ q̄ fecerūt ꝓpter in formationē. Ipſi em̄ ſunt veꝝ exēplar ad qd̓ vitā nr̄am corrigere poſſumus. Ad hoc exēplar remittebat dn̄s iudeoſ dicens Eſa. lj. Attendite ad abraā pa trē vr̄m. Et Mach̓. iiij. dr̄. Memores eſtote quo ſalui facti ſunt pr̄es nr̄i. Hic potes replicare ſeptem btītudines in qͥ bus viguerūt. vt ad eaſdē informemur Itē memētote opeꝝ patrū vr̄oꝝ vt de primāt p̄ſumptiōꝫ. Dū em̄ cōmemora mus oꝑa ipſoꝝ ⁊ illa imitari nō poſſu mus huiliam ⁊ ꝯfundimur. In cuiꝰ fi gurā dictū eſt Ezech̓. lxiij. Oſtende do mui iſrl̓ templū ⁊ cōfundant̉. qꝛ.ſ. tale nō fecerāt. O qnte fuerunt aſperitates apl̓oꝝ. paſſiones martyꝝ tolerantie cō feſſoꝝ in vigilijs ⁊ or̄oibus. ſic̄ in vitis patrū ſcribit̉. ad quā qꝛ venire nō poſ ſumus hūiliamur. Ite memētote opeꝝ patꝝ vroꝝ vt ſubleuent deſꝑationē. du em̄ ad mēoriā reducimus ꝙ pleriqꝫ eoꝝ quoꝝ feſtū agimus magni peccatores fuerūt vt vbi abūdauit delictū ſuꝑabū dauit ⁊ gr̄a. imo ⁊ gl̓ia. ſicut ptꝫ in ma riamagdalena. bto petro ⁊ bto paulo. certe in nobis ſpes erigit̉. ne deſperem Un̄ Ecc̄. ij. dr̄. Reſpicite filij hoīm na tiones. qͦ.ſ. ante vos fuerūt. qm̄ nullus ꝙͣtūcunqꝫ.ſ. magnus peccator ſperauit in illū ⁊ ꝯfuſus eſt. Et ſic memorando oꝑa eoꝝ accipiemus gloriā quā ipſi ac ceperūt. Ad quā nos ꝑdu. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXCV. Eati pauꝑes ſpū qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoꝝ. Math̓ v. A In his v̓bis on̄dit̉ oīm ſctōꝝ vie curſus ⁊ prīe ſtatus. Uie curſus fuit in pauꝑtate. Un̄ de oībus. Beati pau peres ſpū. Sed pr̄ie ſtatus in diuitijs ⁊ honore. qm̄ ipſoꝝ eſt re. ce. Iō aūt hec verba hodie legūt̉ vt diuitias ⁊ hono rē ſctōꝝ quē in prima cōſecuti ſunt aduertamus. qꝛ.ſ. ipſoꝝ tanꝙͣ regū eſt re gnū celoꝝ. vt viā pauꝑtatis ꝑ quā oēs illuc tranſierūt ſi illuc venire volumus teneamus. Et ne poſſimꝰ errare in via credentes quālibet pauꝑtateꝫ illuc eſſe viā. Nota ꝙ multiplex eſt paupertas. Prima ē cenſus. Scd̓a ſenſus. Tercia eſt ſpūs. De prima q̄ eſt cenſus dic̄ dn̄s Pauꝑes ſꝑ habebitis. Mat. xxvj. De ſcd̓a q̄ eſt ſenſus dr̄ in Apoc̄. iij. Tu di cis. qꝛ diues ſum cū ſis miſer ⁊ pauper De tercia q̄ eſt ſpūs dr̄ hic. Beati pau peres ſpū. ¶ Prima q̄ eſt cenſus quam hn̄t medici gͣuiter neceſſaria medicātes eſt ꝑ patientiā ſuſtinenda. qꝛ non caret merito. Non em̄ punit deus bis in id ip̄m. Un̄ ſi patient̓ tolerat̉ eſt ꝓ purga torio. ſi aūt pauꝑes murmurat ⁊ detra. hunt ⁊ inuident meritū pauꝑtatis eua cuant. B ¶ Secūda pauꝑtas que ē ſenſus. q̄ bona oꝑa ignorat. de qͣ ꝓph̓a infirmata eſt in pauꝑtate v̓tus mea. eſt euadenda. Un̄ psͣ. vt citius eā euadat. īplorat dei auxiliū dicens. Cito antici. pent nos mīe tue qꝛ pauꝑes facti ſumꝰ nimis.ſ. in meritis. Hanc pauꝑtatē ſo crates ⁊ thebanus ⁊ alij ph̓i habuerūt qꝛ lꝫ fuerūt ꝯtēptores diuitiaꝝ ⁊ ama tores pauꝑtatis tn̄ pauꝑes fuerūt ſen ſu. qꝛ euanuerūt in cogitationibus ſuis ⁊ dati ſunt in reprobū ſenſū. ꝓpterea a regno celoꝝ ſunt elongati. L ¶ Ter tia aūt pauꝑtas q̄ ē ſpūs q̄ ducit ad be atitudinē eſt amplectenda. Hāc ſequūt̉ religioſi. qͥbus dr̄. Nolite poſſidere au rū ⁊ argentū. Et hec pauꝑtas ⁊ cū re bus ⁊ ſine rebus hr̄i pōt. qꝛ eam ſancti pr̄es habuerūt. oīa poſſidentes. ⁊ tā q̄ nihil hn̄tes. illud dauiticū attendentes Diuitie ſi affiuant nolite cor apponere Pauꝑtas em̄ ſpūs ſiue diuitias habe at ſiue nō hēat. cor nō apponit ad illas Un̄ pauꝑ ſpū eſt qͥ ſe totū abnegans ni hil hꝫ in cognitione aut mēoria. nihil in delectatione aut deſiderio niſi xp̄m. Talis p̄t dicere cū dauid. Memor fui dei ⁊ delectatus ſum ⁊ exercitatus ſum ⁊ defe. ſpūs in Qui gͦ mundū ꝯtēnit ⁊

De aīabus defūctoꝝ.
ſeipſos abdicāt. ſub potenti manu dei ⁊ ſub obſeruātia ſui ordīs ſe hūiliant. hi ſpū dei agunt̉ nōͣ alta ſapientes. ſed humilibus cōſentientes. Taliū portio xp̄s eſt. Iuxta illd̓ ꝓph̓e. Deus cordis mei ⁊ ꝑs mea deꝰ. Nonne poſſidet oīa qͥ hꝫ eū qui hꝫ oīa. Un̄ cui xp̄s ſufficit nihil ei deficit. Timētibus eī deū nihil deeſt. Tales ſunt pauꝑes ſpū quoꝝ eſt regnū celoꝝ. Diuites em̄ onerati ſunt ſarcinis huius mūdi. vn̄ ⁊ a regno ce loꝝ ſunt remoti. Facilius eſt em̄ came lū intrare foramen acus ꝙͣ diuitem in trare in regnū celoꝝ. Nec miꝝ. paupe rū ē em̄. nec dabit̉ genti a pauꝑtate alli ene. O ꝙͣp̄cioſus. o ꝙͣgl̓ioſus eſt titulꝰ pauꝑtatis apud deū. Nam cū d̓s eſſet oīm diues. factus eſt oīm pauꝑ. vt pau ꝑes trāſferret ad diuitias gl̓e ſue. Ideo iuſti ꝙͣtūcunqꝫ ſint in pn̄ti diuites plus apud deū gl̓iant̉ in pauꝑtate ꝙͣ in diui tijs. Quis em̄ auderet eī dicere. Miſe rere mihi dn̄e. adiuua me dn̄e. qm̄ di ues ſum. potius hͦ eſſet iracundia ꝓuo care ꝙͣ mīam īpetrare. Iō dauid ſciēs ꝙ d̓s eſſet amator paupeꝝ. lꝫ dn̄aret̉ in ſolio regali. tn̄ paupere dicebat ſe ibi. Inclina aure tuam ad me qm̄ inops ⁊ pauꝑ ſum ego. Sciebat em̄ ꝙ p̄ceret pauꝑi ⁊ inopi ⁊ aīas pauperū ſaluas fa. qn̄ ꝑducet eos ad ſtatu pr̄ie. qm̄ ip̄o rū eſt regnū celoꝝ. ¶ Et notandū ꝙ int̓ om̄s btītudines tm̄ pauꝑes ⁊ qͥ ꝑſecu tionē patiunt̉.i. martires ꝙͣtū ad pͥmiū ad paria inducant̉. qꝛ de vtriſqꝫ dr̄. qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Quare aūt non eſſet par p̄miū paupeꝝ ⁊ martyꝝ. cum pauꝑtas ſit martyriū. ⁊ eſſe pauperē ſit eſſe martyrē. Un̄ tā iſtis ꝙͣ illis de pn̄ti regnū ꝓmittit̉. cū dr̄. qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoꝝ. Un̄ notādū ꝙ om̄s mites.ſ. ⁊ pa cifici ⁊ miſericordeſ ⁊ ceteri qͥ mē orant̉ in cathalago btītudinē licꝫ ſint btī. tn̄ nullis de pn̄ti ꝓmittit̉ regnū celorū. qꝛ ſepe tales deferūt fenū. lingna. ⁊ ſtipu lam. vn̄ oportet trāſire ꝑ ignē̉. Itē alij qͥ purgati ſunt alter in camino pauꝑta tis. alter in ſanguīe ſuo nil deferūt ſecū
qd̓ oꝑteat traſire ꝑ ignē. vn̄ ſtatim euo lant. qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Ad qd̓. De mortuis. Sermo. CCXCVI. Olumꝰ vos igno rare de dormientibus. Teſſ. iiij. D Quinqꝫ ſūt qͣ nō vult apl̓s nos ignorare de dormiētibꝰ. ¶ Primo eoꝝ in purgatorio afflictione. ⁊ hoc ꝓpter tria. Primo vt eis orando cōpatiam. Scd̓o vt ꝓ eis elemoſinā largiam̄. De his Iob. xix. Miſeremi mei orādo. mi ſeremini me i elemoſinaꝫ faciendo. Et Mach̓. y. Sācta ⁊ ſalubris eſt cogita tio. quo ad primū. miſit. xij. mille drag mas argenti. quo ad ſecūdū. Tercio vt illa caucamus psͣ. Dn̄e ne in furore tuo arguas me. Furor eſt pena inferni. ira purgatorij. dicit glo. ¶ Secūdo eoꝝ re ſurrectione. vbi debemus ſcire tria.ſ. ci neꝝ ꝯgregationē. ⁊ carniū ⁊ oſſiu ꝯſo lidatione. ⁊ ſpūs ingreſſionē. In pͥmo apparebit dei potentia. In ſcd̓o ſapīa In tercio bonitas. Ezech.xxxvij. Et ī duxit me in campu vbi erāt oſſa arida ſiccaqꝫ vehement ⁊cͣ. ¶ Tercio iudicij di ſtrictionē. Ubi nota ſil̓iter tria. Erit eī ibi iudiciū cogitationū. psͣ. Cogitatio hoīs ꝯfi. t̉. Roꝝ. ij. Teſtimoniū ꝑhiben te ꝯſcīa ⁊cͣ. Locutionū Math̓. xij. De oī v̓bo ocioſo reddent rōnem. Oꝑationū Apoc̄. xij. Ecce ego venio cito redde re vnicuiqꝫ ẜm oꝑa. Omiſſionū. Mat. xv. Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi mādu Itē hec oportuit facere ⁊ illa nō omit tere. ¶ Quarto maloꝝ dānationē. Ubi etiā nota tria. Primo ꝙ eſt amare ꝓpt̓ penaꝝ acerbitate. Scd̓o qꝛ magͣ ꝓpter penaꝝ multiplicitatē. Tercio qꝛ longa ꝓpt̓ eaꝝ eternitatē. De his Eſa.xxxiij. Quis ex vobis poterit habitare cū ar doribꝰ ſempiternis ⁊ cū igne deuorāte ¶ Quinto ſctōꝝ gl̓ificationē. Ubi ſil̓it̓ nō tria. Primo qꝛ eſt pura ꝓpt̓ maloꝝ oīm remotiōeꝫ. Scd̓o delectabilis ꝓpt̓ oīs boni ſuſceptionē. De his aug. in li

De aīabus defūctoꝝ.
bro de eiuitate dei ibi nullū erit malū. nullū latebit bonū. Prouer.j. Bonoꝝ abūdātia ꝑfruerꝭ. It ſecura ꝓpt̓ et̓nita tis aſſecutionē Mat. xix. Centuplū ac cipietis ⁊ vi. eter. poſ. Eſt gͦ ſcienda pe na purgatorij vt eis ſubueniat̉. reſurre ctio vt credat̉. iudicij diſtrictio vt time atur. impioꝝ damnatio vt caueat̉. ſan toꝝ glorificatio vt cupiatur. ¶ De mortuis. Sermo. CCXCVII. N momento in ictu oculi in nouiſſima tuba. canet em̄ tuba ⁊ mortui refurgēt īcorrupti. E In his vbis apl̓s futurā generalē̓ reſurre ctionē deſcribit. Deſcribēs aūt eā qͣtuor on̄dit reſurrectiōis modū. tp̄us. cām. ⁊ integritatē Modū. cū dic̄. In momen to in ictu oculi. Ap̄s. cū dicit. in nouiſſ. tu. Cauſam. cū dicit. Canet em̄ tu. Re ſurrectōiſ integritatē. cū dic̄. Et mortui reſur. incor. ¶ Primo gͦ modus reſurre ctiōis eſt. qꝛ nō moroſe ſꝫ in breui tꝑis ſpacio om̄s reſurgent. qd̓ īnuit apl̓s cū dic̄. In mom̄to. glo. i. ī breuiſſimo tꝑis ſpacio. Or̄ em̄ momētū a breuiſſimo vl̓ modico motu ſideꝝ. Et ad maiorē exp̄ſ ſionē addit. in ictu oculi. glo. i. ꝙͣcito ꝑ cutit oculus. qͥ ꝑcutit in ſūma celeritate Et ex hͦ ptꝫ ꝙ reſurrectio nō eſt naͣlis ẜ miraculoſa qꝛ naͣ nō oꝑat̉ ſubito ſꝫ ſuc ceſſiue. miraculoſa aūt ſubito ⁊ cū ſum ma celeritate. On̄ſo mō reſurrectiōis vecit ſpūs Freqͥeſcant a laboribꝰ ſuis. oꝑa ſubdit tp̄s. cū dic̄. In nouiſſima tuba. i. reſurgēt om̄s ad illud vltimū ſignū. qd̓ dr̄ tuba rōne euidentie. De qͣ dicit btus hiero. Siue comedo ſiue bibo ſiue ali quid aliud faciā ſꝑ videt̉ mihi reſonare illa tuba in auribus meis. q̄ dicit. Sur. gite mortui. venite ad iudiciū. Et dr̄ no uiſſima tuba. qꝛ eā nō ſeqͥt̉ alia. O n̄lo tꝑe reſurrectiōis ſubdit cām cū dic̄. Canet em̄ tuba.i. vox xp̄i. Et nota ꝙ illa vox xp̄i qͣ faciet reſurrectiōeꝫ qͣtu or modis vocat̉. Primo vocat̉ vox filij dei ꝓpt̓ aucͣtatē Io. v. Mortui qͥ in mo numētis ſūt audiēt vocē filij dei. Scd̓o
vocat̉ vox archangeli ꝓpt̓ myſteriū. qꝛ myſterio angeloꝝ fiet collectio illa pul ueꝝ.j. Thi. iiij. In voce archāgeli. Ter cio dr̄ tuba ꝓpt̓terribilitate. vt h̓. Ca net eī tuba. Quarto vocat̉ clamor ꝓpt̓ euidentiā. qꝛ ab oībus audiet̉. Math̓. xxv. Media nocte clamor factus ē. Et dicit Canet. qꝛ licꝫ terribilis ſit malis. bonis tn̄ erit optabil̓. qͥ optant illā gl̓aꝫ dicētes. Adueniat regnū tuū. ¶ Ad cla morē aūt huiꝰ tube ſeqͥt̉ qͣrtū.ſ. reſurre ctiōis integritas. quā on̄dit. cū dic̄. Et mortui reſur. incor. glo. i. ſine aliqͣ dimi nutiōe mēbroꝝ. ⁊ ita qͥ nunc carent ali quo mēbro tunc nō carebūt. Sꝫ poſſet aliqͥs dicere. Multi ſūt mō qͥ qͥbuſdam carent mēbris. vn̄ qꝛ in ipſis nō pecca uerūt nec puniendi ſunt in ipſis. vel po tius nō deberent reſurgere in illis. Sꝫ nō erit ita. Tales em̄ ⁊ ſi noͣ peccauer̄t nec puniēdi ſūt in ipſis vel potius non deberent reſurgere in illis. ſi noͣ pecca uerūt in illis mēbris. tn̄ voluntatē pec candi habuerūt. Sic ⁊ qͥdā ſctī qͥ licꝫ cū qͥbuſdam mēbris ꝓpter defectu eoꝝ in ipſis nō meruerūt. tn̄ qꝛ in ipſis meren di volūtatē hūerūt. iō remunerabūt̉ in ip̄is. Et ſic oēs reſurgēt incorrupti.i. in tegri. ⁊ cet̓a ſi placēt adapta his ꝯſil̓ia De mor. Ser. CCXCVIII. ZEati mortui qui in dn̄o moriuntur. amodo iā di em̄ illoꝝ ſequūt̉ illos. Apo. xiiij. E ¶ In his v̓bis btūs Io. duo facit. Pri mo btos mortuos on̄dit qͥ.ſ. in dn̄o mo riunt̉. Scd̓o cām btītudinis eoꝝ on̄d cū ſubdit. vt reqͥeſcant a laboribus ſui Propterea aūt btūs ioh̓s btōs mortu os nobis on̄dit. qꝛ pl̓a ſūt genera mor tuoꝝ. Quidā em̄ moriunt̉ ꝓ dn̄o. Qui dam in dn̄o. Quidā exͣ dn̄m. Pro dn̄o moriūt̉. vt ſt̄ ſctī martyres qͥ ꝓ xp̄o mor tui ſt̄. De quibꝰ ad pn̄s. qꝛ de ipſis heri egit eccīa. Extra dn̄m moriunt̉ qui ex corpus ſuū myſticū qd̓ eſt eccīa cuiꝰ ca put ipſe eſt moriūt̉. qui nūꝙͣ in dn̄o fue

De aīabus defunctoꝝ.
rūt.i. in corꝑe myſtico eiꝰ. vt ſūt iudei ⁊ pagani ⁊ alij qͥ ꝑ ianuā baptiſati nō in trauerūt. Quida aūt baptiſati in corꝑe xp̄i qͥdē fuerūt. ſꝫ ꝑ mortale pctm̄ a cor pore ceciderūt. vt ſt̓ mali xp̄iani. qͥ oēs in morte ſua nō ſūt btī ſꝫ potius miſeri. imo miſerrimi. Mors eī pctōꝝ peſſima Amara qͥdē mors ē pctōribꝰ in rebꝰ. ⁊ amicoꝝ dimiſſiōe. Sꝫ amarior in aīe d̓ corꝑe egreſſiōe. qn̄.ſ. demōes aīam agꝭ tātes dicūt ad alt̓utꝝ. Perſeqͥmī ⁊ ꝯp̄hē dite eū. qꝛ nō eſt qͥ liberet eū. Sed ama riſſima ē in penaꝝ ꝑceptione. qui eī nō manſerit in vite.i. in xp̄o mittet̉ in ignē ⁊ ardet. pn̄s ponit ꝓ futurs. nō em̄ dic̄ ardebit. qꝛ in et̓nis nō ē inueīre futurū ſꝫ ſꝑ pn̄s. Qd̓ āt in ignē eternū mittunt̉ exͣ dn̄m moriētes. pꝫ in vitis patꝝ. vbi legit̉ ꝙ quidā pr̄ ſctūs ābulans ꝑ deſer tu inueīt qd̓dā caput ſacerdotis gētilis ⁊ illo interrogāte vbi eſſꝫ mō. Rn̄dit ſe eſſe in ꝓfūdo inferni. ⁊ adiecit xp̄ianoſ qͥdē corꝑe xp̄i ꝑ pctm̄ ceciderūt eſſe ſub paganis ⁊ in maiori pena. Nec mirū. q̄ em̄ vncta ſt̄ oleo magis ardent ꝙͣ nō vncta. Sꝫ xp̄iani vncti ſt̓ oleo ⁊ criſma te. nō pagani. ⁊ iō maius detrimentuꝫ ignis ſentiūt. Un̄ dic̄ btūs petrꝰ. Me lius ē viā v̓itatis nō agſcere ⁊cͣ. Un̄ nec de his mortuis agit eccīa hodie. agit ei tm̄ de his qui ꝑ ſuffragia pn̄t adtuuari. qd̓ nō ſūt qͥ in inferno ſunt ꝯſtituti. In inferno em̄ nulla eſt redēptio. Quatuor em̄ ſūt ſic̄ dic̄ greg̓. quibꝰ aīe defūctoꝝ adiuuāt̉. aut oblationibꝰ ſa cerdotū. aut p̄cibꝰ ſctōꝝ. aut caroꝝ ele moſinis. aut ieiunijs cogͣtoꝝ. Que oīa nō ꝓſūt dānatis. ⁊ hͦ pꝫ a maiori in ob latiōe ſacerdotū q̄ ꝓ dānatis nō offert̉ Diuiſio em̄ ꝯſecrate hoſtie in tres ꝑtes on̄dit ꝓ qͥbꝰ offerat̉. Una ꝑs attribuit̉. his qͥregnāt in celo. alia ꝑs his qͥ ſūt in purgatorio. tercia ꝑs his qui ꝑegrinat̉ in hͦ md̓o. Pro quibꝰ ⁊ ter ſctūs dr̄. Et ſic on̄dit̉ ꝙ hoſtia ꝓ his qͥ ſunt in infer no nō offert̉. Un̄ ⁊ eccl̓ia tm̄ orat ꝓ fi delibꝰ defunctis. qui.ſ. deceſſerūt in fidiē aug. Si ſcirē patre meū in inferno. tantū orarẻ ꝓ eo ꝙͣtū ꝓ dyabolo. Et ꝙ nulla ſuffragia ꝓſūt dānatis exp̄ſſe ꝯfir mat quedā glo. ad Theſ. ſuꝑ illū locū. Nolumus vos igͦrare de dormiētibus Ubi dic̄ glo. Na qui ſine fide oꝑante ꝑ dilectione. eiuſqꝫ ſacramentis de corꝑe exierūt fruſtra illis a ſuis pietatis impē dunt̉ bn̄ficia. In dn̄o aūt moriūt̉ qui in corꝑe xp̄i myſtico exn̄tes decedunt. Tāta eſt em̄ vnio xp̄i ad eccl̓iaꝫ ꝙ oēs fideles eccīe nō aliud ſūt ꝙͣ ſua mēbra ⁊ qui offendit fidelē eccīe offendit ip̄m xp̄m. Un̄ paulꝰ cū fideles eccīe ꝑſeq̄ret̉ in ipſis ſe dn̄s oſtendit ꝑſecutū dicens. Quid me ꝑſeq̄ris. Qui eī in corꝑe my ſtico morint̉ in dn̄o moriūt̉. ⁊ hi ſt̓ btī De quibꝰ Io. dic̄. Et qꝛ pleriqꝫ ex his veſte̓ īnocentie qͣ mediante corpus xp̄i myſticū intrauerūt. groſſis venialibus vel certe mortalibus pctīs poſt pnīam effectis venialibus in pn̄timaculauer̄t nec pn̄t ſordida veſte intrare palacium veri aſſueri. deſtinat̉ eis locus purgato rij. vbi tādiu quēlibet oꝑtet eſſe quouſ qꝫ veſtis nō habeat vllam maculā ſiue rugā. Et vt citius valeant purgatoriū euadere. oīm hodie eccl̓ia agit mēoria. adiuuans eos in qͣtuor p̄dictis. Et licet ſalubris ſit cogitatio cuilibet ſꝑ ꝓ de fūctis exorare. Hodie tn̄ maxīe cū vni uerſali eccīa. qꝛ om̄is pugna coīter ag greſſa victoriā parit. Et parū alio tꝑe amicis ſubuenit. qui hͦ tꝑe ſubuenire ne gligit. Et qͥ tales ſt̓ in dn̄o mortui ſunt lꝫ ſint in pena. tn̄ iō btī dicūt̉. qꝛ ſecuri ſt de pr̄ia quā poſtꝙͣ ingreſſi fuerint re qͥeſcent a laboribus ſuis. Ad quā nos. de mortuis. Ser. CCXCIX Eati mortui q̄ in dn̄o moriūt̉. amodo iā dic̄ ſpūs vt reqͥeſcant a laboribꝰ ſuis. oꝑa em̄ il A loꝝ ſequūtur illos. Apoc̄. xiiij. Maxime ꝯſolationis reuelatio eſt hic vniuerſis filijs ade quibus ex ſnīa dn̄i īminet iudiciū mortiſ. ⁊ hͦ pͥncipal̓r ꝓpt̓

De aīabus defūctoꝝ.
tria hic poſita. Prīo ꝓpt̓ mortē. Scd̓o ꝓpt̓ qͥete. Tercio ꝓpt̓ mercedē̓. Siqͥdē mors btīficat. Un̄ beati mortui. Quies laborē termīat. Un̄. reqͥeſcant. Sꝫ mer ces oꝑa remunerat. Un̄. oꝑa eoꝝ ſe. il. Qd̓libet hꝫ duplice ꝯſideratione. Nā circa primū attendeda ſunt duo. Unū de mortuoꝝ differentia. Aliud de ip̄oꝝ beata gl̓ia. ¶ Differentia aut mortuorū ſumit̉ ſex modis. Nā aliqͥ moriūt̉ ꝯtra dn̄m ſicut pctōres. psͣ. Mors peccato rū peſſima. Aliqui p̄ter dn̄m. vt ꝑuuli nō baptiſati. qͥ ex ſnīa Io. iij. mittut ad limbū qui a pſalmiſta appellat̉ porta mortis. Io. Niſi qͥs renatus fuerit ex aqua ⁊ ſpū nō pōt intrare in regnū det Aliqui cū dn̄o vt ꝑuuli baptiſati. qͥ nō ex ſuis meritis. ſꝫ bn̄ficio paſſionis xp̄i ſaluant̉. Ro. vj. Si mortui ſumus cuꝫ xp̄o. credimus qꝛ viuemus cū illo. Ali qui ꝓ dn̄o vt martyres. Un̄. Ipſi vero mortui ſunt ꝓ xp̄o ⁊ viuūt ineternum. Aliqui in dn̄o. vt ceteri ſctī qͥ ex bonis oꝑibus ſaluant̉. de qͥbus h̓. Beati mor tui qͥ in dn̄o moriunt̉. Aliqui ſub dn̄o. i. ſub manu dn̄i.ſ. qͥ mortui in fide ⁊ ca ritate portat ſecū. ligna. fenū. ſtipulā. j. Coꝝ. iij. Qui tn̄ ſentiūt manū dei dura ſuꝑ ſe in purgatorio. De qͣ maū clamāt mortui Iob. xix. Miſeremini mei ⁊cͣ Sꝫ qꝛ nō eſt qͥ de manu eius hodie poſ ſit eruere. Io eccl̓ia quotidie orat ꝓ eis ij. Mach.xij. Sancta ⁊ ſalubris eſt co gitatio ꝓ defunctis exorare. Beatitu do v̓o gl̓ie mortuoꝝ ſil̓r ſumit̉ ſex mo dis. Primo beati. qꝛ ab oī miſeria ex pediti. Tho. iij. Precipe in pace recipi ſpm̄ meū expedit em̄ mihi magis mori ꝙ viuere. Seneca. Moriar ⁊ deſinam egrotari poſſe. ⁊ deſinā alligari. Itē qꝛ ab oī pugna ſecuri. psͣ. Qm̄ cōfortauit ſeras por.t. Item qꝛ ab oī ſarcina exo nerati. Eſa. xiiij. Et erit cū requiē dede rit tibi dn̄s a labore tuo ⁊cͣ. Iteꝫ qꝛ ab om̄i carceris laqueo liberi. psͣ. Laque ꝯtritus eſt. It̓eꝫ qꝛ ab oī penuria eruti. ps. Cū dederit dilectis ſuis ſomnū ec ce hereditas. Itē qꝛ a vie huiꝰ exilio ad
pr̄iam deducti. psͣ. Exibit ſpūs eius ⁊ reuertent̉ in terra ſua. ij. Coꝝ. v. Dum ſumus in corꝑe ꝑegrinamur. Sed tuc ſic̄ dr̄ Ecc̄s vlt. Redibit ſpūs ad dn̄m qͥ dedit illū. B ¶ Circa ſecundū ſil̓r notanda ſunt duo. Primū eſt de differē tia laboris. Secundū de differentia qͥe tis. Nam eſt labor nature Iob. v. Ho naſcit̉ ad labore. Item indigentie. psͣ. Labores manuū tuaꝝ qꝛ mā. Itē pmīe psͣ. Laboraui in ge. Itē patientia. Eſa. j. Laboraui ſuſtines. Apo. ij. Scio ope ra tua ⁊ laborem ⁊ patientia. Item do ctrine. psͣ. Laboraui clamās. Item mi ſericordie ad ꝓximū. Sap̄. viij. Et ſi iu ſticiā qͥs diligit labores magnos. Pro mittit̉ āt labori. primo merces retribu tionis. Sap̄. x. Reddet deus mercedē j. Coꝝ. iij. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriam mercedeꝫ accipiet ẜm ſuū labore. Scd̓o refectio cōſolationis. Math. xj. Uenite ad me om̄s qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Tercio quies exultationis. Eſa. xiiij. Et erit cū requie tibi dederit dn̄s. tunc aſſumes ꝑabolādicens quo ⁊cͣ. Quarto fructus gl̓ificatiōis Sap̄. iij. Bonoꝝ laboꝝ gl̓ioſus eſt fructus. Quies v̓o mortuoꝝ eſt ſimilit̓ in diffe rentia multiplici. qꝛ informidabilis. vn̄ Quie ſcens ⁊ nō erit qͥ exterreat. Item delectabilis. Prouer. iij. Quieſcit ⁊ ſu auis erit ſecū. Itē indefectibilis Ecc̄. xxx. Melior eſt requies ⁊cͣ. Eſa. xxxij. In reqͥ opulēta. It intermīabilis. psͣ. HHec reqͥes mea in ſeculū ſeculi. It̓ ſatia vj. Erit reqͥes menſe tue bilis. Iob. xj plena pinguedie. It̓ venerabilis. Iob iij. Reqͥeſcere cū regibus ⁊ ꝯſulibus.i. cū angelis ⁊ ſct̄īs. ¶ Eſt aūt qͣdruplex qͥes. Prima delectatiōis carnalis Luc̄. xij. Aīa mea habes multa boa ⁊c. Se cunda ꝯtēplationis ſpūalis. psͣ. Quis dabit mihi pen. ſic̄ co. ⁊cͣ. Tercia ꝯuer ſionis penitētialis. Eſa. j. Quieſcite a gere ꝑuerſe. Quarta btītudīs eternaliſ de qͣ ſuꝑͣ dictū eſt. Prima eſt falſa. ſcd̓a vera. tercia aſpera. qͣrta beata. ¶ Circa terciū ſimilit̓ notanda ſūt duo. Primū

De aīabꝰ defunctoꝝ.
eſt de differētia opeꝝ: Un̄. oꝑa em̄ illo rū. Scd̓m de ſeqͣla oꝑm. ibi ſequunt̉ il los. Iuxta primū ſciēdū ꝙ ſex ſūt oꝑa miſcōie q̄ ſequunt̉ iuſtos que ponunt̉ Math. xxv. Eſuriui ⁊cͣ. Primū eſt pa ſcere famelicū. Greg. Paſce fame mo riente. ⁊cͣ. Scd̓m potare ſitibūdū. yſa. xxj. Occurrētes ſitiēti ferte aquā. Ter ciū hoſpitari vagabundum. Heb. xiij. Hoſpitalitatē ſectamī. Quartuꝫ veſti re nudū. Luc̄. iij. Qui hꝫ duas tunicas det nō habenti. Quintū ꝯdolere infir mo. Ecc̄. vij. Nō te pigeat viſitare in firmū. ij. Coꝝ. xj. Quis īfirmat̉ ⁊ ego nō infirmor. Sextū ꝯſolari īcarceratū Ecc̄. vij. Nō deſis ploratibꝰ ī ꝯſolatōe Lugētes maxīe ſūt incarcerati. De talt bus oꝑibus loquit̉ Iob. xxx. Si nega ui qd̓ volebant pauꝑibꝰ ⁊c̄. Septimū ponit̉ Thob.ſ. ſe pelire mortuos. Ecc̄. vij. Mortuo non ꝓhib. gratiam. ¶ De mortuis. Sermo. CCC. Cio ꝙ redēptor meꝰ viuit et in nouiſſimo die de terra ſurrecturꝰ ſum. ⁊ rur. circūdabor pelle mea. ⁊ in carne m. vi debo deum. Iob. xix. O Hodie ec cleſia agit memoriā mortuoꝝ qꝛ credit ⁊ ſperat reſurrectionē eoꝝ. Et ad ma iorē fidei ⁊ ſpei ſue ꝯfirmationē quam hꝫ circa eoꝝ reſurrectionē introducit btī Iob v̓ba. quo nullꝰ euidētiꝰ ⁊ cau tiꝰ ſcripſit de reſurrectione. cantas ⁊ le gēs ea hodie ⁊ dicēs. Scio ꝙ redēptor meꝰ viuit ⁊cͣ. In qͥbꝰ v̓bis btūs iob cir ca reſurrectionē qͥnqꝫ facit. Primo fu tura reſurrectionē aſſerit cū dic̄. Scio ꝙ de terra ſurrecturꝰ ſum. Scd̓o cāꝫ re ſurrectiōis on̄dit. cū dicit. Redemptor meꝰ viuit. Redēptor em̄ nr̄ eſt cā reſur rectionis nr̄e. ſicut poſtea patebit. Ter cio tp̄s reſurrectiōis. cum dicit. In no uiſſimo die. Quarto modū. cū dic̄. Et rurſum circūdabor pelle mea. Quinto fructū reſurrectionis exprimit. cij ſub
dit. Et in carne mea videbo deū. ¶ Al ſerēdo gͦ futura reſurrectōeꝫ dic̄. Scio ꝙ de terra ſurrecturus ſū. Ego inqͥt de terra ſurrecturus ſū. qͥ de terra factus ſum. iuxta illud. Fecit deꝰ hoīem de li mo terre. Itē de terra ſurrecturꝰ ſū. qͥ.ſ. in terra redigēdus ſū. iuxͣ illud. Terra es ⁊ in t̓raꝫ reuerterꝭ. Et ꝙ ego talis de terra ſurrecturꝰ ſum. hͦ ſcio tripl̓r. Pri mo fide reuelāte q̄ eſt certior om̄i arte Oīa em̄ poſſibilia ſūt credēti. Un̄ etiā alia lr̄a ꝓ ſcio dicit credo. Sic etiaꝫ ec cleſia catat dicēs. Credo ꝙ redemptor meꝰ viuit. Itē ſcio ſcriptura reuelante. yſa.xxvij. Uiuēt mortui tui dn̄e. interfe cti mei reſurgēt. Et in Dan̄. xij. Multi de his qͥ dormiūt ī terre puluere euigil̓. ⁊cͣ. Et in multis alijs locꝭ. Itē ſcio naͣ. turali rōne hͦ dictante. Nā ſi mortuoꝝ reſurrectio nō eſſet multa incōueniētiā ſeq̄rent̉. Inter qͥ hͦ p̄cipuū eſſet ꝙ labo res ſctoꝝ īanes eſſent. Qd̓ incōueniēs apl̓s ponit ſcribēs ad Coꝝ. xv. Ꝙ in epheſo aduerſus beſtias.i. aduerſus beſtiales hoīes pugnaui. qͥd mihi pro deſt ſi mortui nō reſurgunt. q. d. nihil. Qd̓ magnū incōuenies eſſet de deo ꝙ ipſe labores ſcōꝝ non remuneraret. cū qͥſqꝫ dn̄s mortalis remūeret mercedeꝫ laborantibꝰ. Hoc gͦ triplici mō ſcio ꝙ de terra ſurrecturꝰ ſum. E MHuius aūt reſurrectiōis cāꝫ ſubdit. cū dic̄. Re dēptor meꝰ viuit. Redēptor em̄ noſter cā eſt reſurrectōnis nr̄e. vt in oī genere cāꝝ. Eſt em̄ vt cā materialis. qꝛ exquo ipſe caput reſur̓rexit cuiꝰ nos mēbra ſumꝰ. ⁊ nos reſurgemꝰ. Itē ipſe eſt vt ca formal̓. qꝛ ipſe forma nr̄e reſurrecti onis. Phi. iij. Qui reformabit corpus hūilitatis nr̄e ꝯfigur. cor. cla. ſue. Iteꝫ ipſe eſt vt cā finalis. qꝛ ipſe ē finis nr̄e reſurrectōis. ꝓpter em̄ reſurrectionem ipſiꝰ erit reſurrectio ſcōꝝ. Itē ipſe ē vt ca efficiēs. qꝛ ipſe in ꝙͣtuꝫ deꝰ efficit no ſtra reſurrectiōeꝫ. Et hac caꝫ tāgit iob cū dic̄. Redēptor meus vi. In eo ꝙ vi uit potes ⁊ ura corꝑa mortalia viuifi care. ſic̄ dic̄ apl̓s. Et ſic ex tali cā reſur

De ſctō Martino.
rectio corꝑm potiꝰ ē miraculoſa ꝙͣ na turalis. et hoc patꝫ ex multis. Primo qꝛ natura nō pōt in idē nuero ſubito. Scd̓o qꝛ natura nō pōt in īmortale ⁊ incorruptibile. Tercio qꝛ natura nō p̄t in etate hoīs ꝑfecti ſubito. Quarto qꝛ natura nō p̄t ex n̄ ſemibꝰ mr̄is aliqͥd ꝓ ducere. Hec oīa in hoīs reſurrectōe co currūt. Un̄ ſimpl̓r loq̄ndo. natura non ē cā re ſurrectōis. ſꝫ de qua caꝫ ſi qͥdaꝫ aduerterēt de reſurrectōe nō dubitaret Quia em̄ credunt natura cam reſurre ctōis ⁊ videt eā īpotētē ad reſurrectōeꝫ ꝓpt̓ qͣtuor ſupͣdicta. ⁊ alia plura. ꝓpt̓ea dubitat. Sꝫ reſurrectiōis cā eſt deꝰ ſic̄ dic̄ augꝰ. Facile ē facere qd̓ vult ex ali quo qͥ oīa fecit ex nihilo. Et hāc caꝫ re ſurrectōis ſue tagit Iob cū dic̄. Redē ptor meꝰ viuit. ¶ Xp̄s aūt reſurrectō nis ſubdit. cum dic̄. In nouiſſimo die. Qd̓ tp̄us qͣtuor modis d̓r in ſacra ſcri ptura. Qn̄qꝫ d̓r nox ꝓpt̓ ipſiꝰ occultati onē Un̄ Math. Media nocte clamor factꝰ ē. De illa eī hora nemo ſcit. neqꝫ angeli ⁊cͣ. Qn̄qꝫ d̓r ſero ꝓpt̓ tꝑis ⁊ o ꝑm termīationē ⁊ remūeratiōeꝫ. Sero em̄ finis diei ⁊ a diurnis pauſatio. ⁊ labo rātiū recōpēſatio. ita ⁊ tūc. Un̄ Mat. xx. Cū ſero factuꝫ eſſet dicit dn̄s vinee ꝓcuratori ſuo. Uo cā oꝑarios. Itē qn̄ qꝫ d̓r mane ꝓpter initiū etnitatis. ſicut mane initiu ē dici. psͣ. Mane aſtabo ti bi. Itē qn̄qꝫ d̓r dies ſic̄ hic diē̄. In no uiſſimo die. Dicit̉ aūt illd̓ tp̄s dies ꝓpt̓ tria. Primo ꝓpt̓ iudicꝭ claritatē. In cō patōne eī ſue claritatis ⁊ ſtelle dicunt̉ tūc cadere.ſ. a ſua claritate. qꝛ eaꝝ cla ritas tūc minime apꝑebit. Itē d̓r dies ꝓpt̓ libroꝝ.i. ꝯſcīaꝝ aꝑtione ⁊ lectiōeꝫ tūc em̄ lucide apꝑebit vniuſcuiuſqꝫ co ſcīa. Tūc adīplebit̉ illd̓ dn̄i. Nihil oꝑ tū ē qd̓ nō reuelet̉. neqꝫ occultū qd̓ nō ſciat̉. Itē d̓r dies ꝓpt̓ aꝑtā vltione Tūc em̄ reuelabūt celi iniqͥtateꝫ hoīs. ⁊ t̓ra aduerſus eum ꝯſurget. ⁊ maīfeſtū erit pctm̄. O qͥd doloris erit hoī pctōri in illo die. cū ꝯͣ illū lucide loquet̉ ꝯſcīa. ac cuſabūt elemēta. ꝯͣ ip̄m crux portabit̉
chriſti vulnera allegabūt. claui ꝯq̄rent̉ cicatrices loqͣnt̉. Hec dies erit pccōri dies ire. dies calamitatis ⁊ miſerie. Sꝫ bonis in illa dic ſtillabūt mōtes dulce dinē. ⁊ colles fluēt lac ⁊ mel. Hec dies d̓r nouiſſima. qꝛ ineternū voluet̉ ⁊ no cte nunꝙͣ int̓cidet̉. Ibi eī ordīatōe dn̄i p̄ſeuerat dies. GModū autē reſur rectōis in ſinuat ſubdēdo. Rurſuꝫ cir cūdabor pelle mea ⁊cͣ. Nō tm̄ in oſſibꝰ ſicut dic̄ Ezech. ſꝫ etiā in carne. ⁊ in car ne mea nō aliena. ⁊ nō tm̄ ī carne mea ſed rurſū circundabor pelle mea. q. d. Quicqͥd ē de eſſe ⁊ veritate nature ī h reſurgā. H Quīto ſubdit reſurrectō nis fructu. cū dic̄. Et ī carne mea vide bo deū. Uidebo inꝙͣ carneis ocul̓ ip̄iꝰ hūanitatē. ſꝫ ſpūalibꝰ oculis ipſiꝰ diui nitatē. Qui fructꝰ ꝙͣdelectabil̓ ſit. Re qͥre in ẜmone. Precioſa ī ꝯſpectu dn̄i. ¶ De ſancto Martino. Sermo. CCCI. Cce ſacerdos ma gnus qͥ in diebꝰ ſuis placuit deo ⁊ inuētꝰ ē iuſtꝰ. et in tem. ira. factus eſt reconciliatio. I Hec verba ſumpta ex eccleſiaſtico. xliiij. cō ueniūt generaliter cuilibet ſco potifici ⁊ ſpāliter vident̉ ꝯuenire btō martīo. Cōmendat̉ em̄ in ipſis ẜm qͣdruplicē ſtatū ſuū. vicꝫ. Pōtificalē. Monacha le. Militarẻ. Cathecuminalē. In pri mo ſtatu ꝯmēdat̉ ex dignitate. cum d̓r Sacerdos magnus. In ſcd̓o.ſ. mona chali ꝯmēdat̉ ex ſcītate. cū d̓r. in diebꝰ ſuis placuit deo. In tercio.ſ. militari cōmendat̉ ex eqͥtate. ibi. Inuētꝰ ē iuſtꝰ In quarto.ſ. cathecumīali ꝯmēdat̉ ex pietate. cū d̓r. in tꝑe ira. factꝰ eſt recōci. ¶ Et licet eccl̓ia ꝯmendatōeꝫ btī mar tini incipiat a ſtatu pōtificali tanꝙͣ a digniori. tn̄ qꝛ btūs martinus īcepit in ſtatu cathecumīali et termīauit in pō tificali. ꝯgruū videt̉ vt nos ẜmone in cipiētes a ſtatu cathecumīali. termine mus in pōtificali. ¶ Cōmēdat̉ gͦ btūs

De ſancto martino.
martinus ẜm illū ſtatū ex pietate. cum d̓r. in tꝑe iracūdie factꝰ eſt recō. Tēpus iracūdie ē tp̄s origīalis culpe. Propt̓ origīale em̄ iuxta apl̓m oēs naſcimur filij ire. ⁊ tādiu ſumꝰ in tꝑe tracūdie ꝙͣ diu n̄ liberabimur ꝑ baptiſmū ab ori ginali. Sꝫ ecce btus martinꝰ an̄ baptiſ mū tꝑe iracūdie factꝰ ē recōciliatio ſui cū deo. ⁊ hͦ ex pietate. Elemoſinas em̄ eiꝰ illius tꝑis tanꝙͣ recōciliati ſaluator accepcauit. ⁊ hͦ tria fecerūt.ſ. etas. cōdi tio ⁊ modꝰ. de qͥbꝰ habes in ſequenti ẜmone. In ſignū hꝰ ad angelos dixit Martinꝰ adhuc cathecuminꝰ hac me veſte ꝯtexit. Per pietatē aut ad plena ꝑuenit recōciliationē qͣ fit ꝑ baptiſmū In quo dat̉ forma pctōribꝰ in tꝑe ira cudie exiſtētibꝰ. vt tūc a bonis oꝑbꝰ n̄ debeāt ceſſare. ſed ꝑ elemoſinas ⁊ alia bona ad recōliationē dei laborare. ẜm ꝙ greg. dic̄ Interim fac qͥcqͥd potes vt deꝰ illuſtret cor tuū ad pn̄īaꝫ. Ad plu ra em̄ bona valēt īmortali facta. Un̄ ꝟſus. Que cū mortali bona fiūt. dant bona t̓re. Cor faciūt habile. minuunt tormenta gehēne. Ad bona ꝯſueſcit. ⁊ culpa mīor ſua creſcit. R¶ Scd̓o cō mendat̉ in ſtatu militari in quo fuit iā baptizatꝰ ex eqͥtate. cū d̓r. Inuētꝰ eſt iu ſtꝰ. Iuſticia em̄ eſt cingulū militare. de quo yſa. xj. d̓r. Et erit iuſticia cinguluꝫ luboꝝ eiꝰ. Quā iuſticiā ioh̓s determīa uit militibꝰ Lu. iij. Cū em̄ q̄rerēt ab ip ſo qͥd facere deberet. rn̄dit. Neminem ꝯcutiatis neqꝫ calū. facietis eſtote ꝯtē ti ſtipēdijs ve. Et ꝓhibet hic ipſis tria violētia inferre. ꝓ quo dicit. Nemineꝫ ꝯcutiatis. Scd̓o ꝑ calūnia opprimere cū dic̄. neqꝫ calumniaꝫ fa. Tercio vltra poſſe expēdere. cū dic̄. ꝯtēti eſtote ſtipē dijs vr̄is. O vos gͦ milites ſi vultis iuſti inueniri nemine ꝯcutiatis. et hͦ tri plicit̓. Indebite terrēdo. ſolēt ei mina ri vt placent̉ muneribꝰ. Un̄ Mich. iij. Si qͥs nō dederit in ore eoꝝ qͥppia ſcīfi cāt ſuꝑ eos pͣliū. Itē neminē ꝯcutiatis ꝑ violentiā auferēdo. yſa. ij. Populum meij exactores ſui ſpoliauerijt. Itē ne
minē ꝯcutiatis corꝑaliter affligendoꝫ yſa. Faciēs paupeꝝ ꝯmolitis. ¶ Item neqꝫ calūnia faciatis.ſ. falſuꝫ crimē im ponēdo. Ad hͦ em̄ vt pauꝑes ſpolient de nō cā faciūt cāꝫ. ꝓuer. xiiij. Oux indi gens prudentia multos opprimet ꝑ ca luniā. Exemplū de lupo qui impoſuit agno ꝙ turbaret ei aquā. cū tn̄ agnꝰ in inferiori ꝑte fluxꝰ biberet. ¶ Itē ꝯtēti eſtote ſtipēdijs vr̄is. vt.ſ. vltra ſtipēdia non expēdatis. Quia ſicut dicit qͥdam abyſſus expēſaꝝ. abyſſuꝫ inuocat rapi naꝝ. Merito gͦ beatus martinꝰ in ſta tu militari inuētus ē iuſtus. qꝛ nemīeꝫ cōcuſſit. neqꝫ calūniā fecit. nō ſupra ſed infra ſtipendiū vixit. vno em̄ ſeruo cō. tentus. nil ſibi ex militie ſtipēdijs p̄ter quotidianū victū reſeruauit. reliquum totū indigentibꝰ erogauit. L¶ Ter cio ꝯmēdat̉ in ſtatu monachali. cū d̓r. In diebꝰ ſuis placuit deo. Oīes ſui ꝓ prie fuerūt quos expēdit in clauſtro. qꝛ tūc ſibi potuit intēdere. Un̄ monachꝰ d̓r. qͣſi vniꝰ cuſtos.ſ. ſuiipſius Alij vo dies nō ita fuerūt ꝓprie ſui ſed potius gregis. cui p̄fuit tꝑe pōtificali. ⁊ princi pis cui ſeruiuit tꝑe militari. ⁊ mūdi in quo vixit tꝑe cathecumīali. In illis gͦ diebus tanꝙ ſuis placuit deo. Sūt em̄ tria qͣ placet deo. Ecc̄. xxv. q̄ maxīe in ueniunt̉ in clauſtro.ſ. moruꝫ vniformi tas. Un̄ concordia fratrū. Un̄ vt ꝯcor dent dirigunt̉. Ite mutua caritas. Un̄ amor ꝓximorū. Unde nullus dicit ibi meum tanꝙͣ propriū vel ſingulare. ſed noſtrum. quia omnia cōmunia. Item ſtatus ſinceritas. Unde vir et mulier ſi bi bene conſentientes.i. ſimul ſentien tes. quando vterqꝫ ad ſtatus puritateꝫ tendit. Sꝫ male ſunt ꝯſentiētes ex op poſito. M ¶ Quarto ꝯmēdat̉ in ſta tu pontificali. cū dicit̉. Sacerdos ma gnus. Nō enim tm̄ dicit̉ ſacerdos ſed magnus. quia vere magnꝰ tunc fuit tri pliciter. In exemplis. In doctrinis. in miraculis. ¶ Uere magnus in exēplis ep̄is in duobus.ſ. in elemoſinaꝝ largi tione. Un̄ cū ad miſſam celebrandam

De ſancto martino.
iret. ⁊ petenti pauꝑi cū aliud non habe ret qd̓ daret. tunicam ſuā exuens dedit. Un̄ cū miſſam nudis brachijs celebra ret. globus igneꝰ apparuit ſuꝑ caput eius. Et in ꝯtēplatione. Un̄. oculis ac manibus in celū ſꝑ intētus fuit. Itē magnus in doctrinis. qꝛ cū apl̓o nihil iudicabat ſe ſcire niſi ieſum chriſtuꝫ et hūc crucifixū. Un̄ eius ori nunꝙͣ chri ſtus defuit ſuꝰ. ⁊cͣ. ¶ Item magnus in miraculis. ſicut patet tūc qn̄ impoſituꝫ fuit ſibi crimē ꝙ genuiſſet filiū. At ille puerū quinqꝫ dieꝝ in brachijs tenens in noīe ieſu chriſti p̄cepit vt diceret qͥs eſſet pr̄ eius. Qui reſpōdit. ꝙ iohānes mercator. Et alia ml̓ta miracula fecit De quibus qͣntum placet adapta. De eodem. Int̓ lūbi ueſtri p cincti. Hunc ſermonē reqͥre in die btī auguſtini. Et de eodeꝫ euangelio reqͥre ẜmones plures in die btī nicolai. Iteꝫ Theſaurizate vobis the. ī celo. ⁊cͣ. reqͥre ī capite ieiunij. Itē Cōuerſatio nr̄a ī cel̓. reqͥre int̓ dn̄icas. ¶ De eodem. Sermo. CCCII. Urge ſerue bone et fidelis quia in pauca fuiſti fidelis ſupͣ multa te ꝯſtituam. N ¶ Licet hec vba generaliter de cō feſſoribꝰ legant̉. ſpecialiter tn̄ btō mar tino pn̄t adaptari. In qͥbus v̓bis duo innuunt̉.ſ. dn̄i ꝯgratulatio ⁊ ꝯgͣtulati onis ro. Dn̄i ꝯgratulatio cū dicit. Eu ge. Eſt em̄ in hͦ loco euge interiectio ꝯgratulātis. Sed cōgratulātis rō du plex ſubdit̉. Una de multiplici vie me rito. alia de excellēti pr̄ie p̄mio. Multi plex vie meritū innuit̉. cū dic̄ in ipſius ꝯmēdatione Serue bone ⁊ fidelis. Sꝫ excellēs pr̄ie p̄miū in ipſiꝰ exhibitō e. cū ſubdit Suꝑ ml̓ta te ꝯſtitua. In primo iſcꝫ ī gratulatiōe ſaluatoris inuit̉ bonitas. In ſcd̓o.ſ. in multiplici merito btī martini notat̉ ſcītas. In tercio.ſ. ī pr̄ie p̄mio ipſiꝰ innuit̉ felicitas. ¶ Cōſide rādo gͦ primū.ſ. ſaluatoris nr̄i bonita tē q̄ reſultat ex ꝯgͣtulatiōe. habemꝰ vn̄ ꝯſolemur. Cōſiderādo ſcd̓m.ſ. btī mar tini ſcītatē q̄ reſultat ex ml̓tiplici meri to. habemꝰ vn̄ reformemur. Cōſiderā do ipſiꝰ felicita. ē q̄ eluceſcit ex pr̄ie p̄ mio. habemꝰ ad qd̓ inflamemur. O ¶ Uideamꝰ gͦ primo dei bonitate q̄ re ſultat ex ꝯgͥtulatōe vt ꝯſolemur. Uere magͣ dei bonitas in hͦ ꝑpēdit̉. qꝛ cū bo noꝝ nr̄oꝝ nō egeat. ſic̄ dicit psͣ. nr̄is tn̄ bonis ꝯgtulat̉. qd̓ manifeſte ī p̄miſſis on̄dit cū ꝯgratulādo dicit. Euge. ſub dēs duplex noſtꝝ bonū.ſ. p̄ſens ⁊ futu rū vn̄ ꝯgͣtulat̉. et ex hoc habemꝰ vn̄ cō ſolemur. Certe multū ſeruꝰ cōſolat̉ cū dn̄s de oꝑe ipſiꝰ ꝯgratulat̉ P¶ Cō gratulat̉ gͦ primo de ml̓tiplici merito cū dic̄. Serue bone ⁊ fidel̓. ẜm em̄ di uerſuꝫ ſtatū diuerſimode meruit btūs martinꝰ. Meruit em̄ in ſtatu militari. et ꝙͣtuꝫ ad hͦ d̓r ſeruꝰ. Meruit in ſtatu monachali. ⁊ ꝙͣtuꝫ ad hͦ d̓r bonꝰ. Me ruit in ſtatu poficali. ⁊ ꝙͣtū ad hͦ d̓r fi delis. ¶ Cōueniēter aūt ꝙͣtuꝫ ad ſtatū primū d̓r ſeruꝰ. Dicit̉ em̄ qͣs ẜuus ꝓpt̓ tria. Propter abdicatiōeꝫ ꝓprietatis. qꝛ ſeruꝰ nilhꝫ ꝓpriū ſed oīa acqͥrit dn̄o ſuo. Sic ipſe oīa q̄ ꝑ militie ſtipendia acqͥrrbat pauꝑibꝰ chriſti dabat. Item ꝓpter ꝯditionē hūilitatis. humilis em̄ eſt conditio ſeruoꝝ. Talis ipſe fuit ita vt calceos ſerui detraheret. Itē qꝛ aſſi due dꝫ eſſe in dn̄i ſeruitijs. Sic ipſe fu it ſicut legit̉ in legēda. qꝛ totꝰ labor ſuꝰ erat aſſiſtere laboratibꝰ. alere egenos: veſtire nudos. Q Seruitium aūt bti martini illiꝰ tꝑis multū īuenit̉ lau dabile ſi tria pēſent̉. etas. ꝯditio. ⁊ mo dus. Etas qꝛ iuuenis. Cōditio qꝛ no bilis. Modus qꝛ miri feruoris. ¶ Nā de eo legit̉ ꝙͣtum ad primū ꝙ a primis annis incipiēs totū florē iuuētutis in dei ſeruitio occupauit. ſciēs tale ẜuitiū deo eſſe gratū. Un̄ dic̄ Mat. x. Sinite

De ſancto martino.
vuulos venire ad me. timebat ei a mū di voluptatibꝰ p̄occupari. Adoleſcen tia em̄ ⁊ voluptas vana ſunt. ſicut dicit Ecc̄es. ix. Paruū mediū īter volupta tē et adoleſcentiā poſuit. qꝛ ſoluꝫ ⁊ qͣſi nullū mediū eſt. facile em̄ ſe ꝯſequunt̉ qd̓ manifeſte videmus de filio ꝓdigo. Lu. xix. qͥ adoleſcētior, fratre ſuo totaꝫ ſubſtantiā ſuā expendit viuēdo luxuri oſe. Sic heu multi ad inſtar ipſiꝰ florē iuuētutis ſue libētius expendūt in vo luptatibus md̓i ꝙͣ cum btō martino in ſeruitiodei. Et cū impleuerint oſſa ſua cū vicijs adoleſcētie ſue. ſicut d̓r Iob. xx. tūc fece̓ ſenectutis deo ꝓponūt offer re. ⁊ tūc volūt deo ſeruire qn̄ nimis ha bent ꝓ peccatis ſuis penitere. imo etiā tūc totū onus pnīe volunt portare. qn̄ vix pn̄t ſe baculo ſuſtētare. Non ſic fe cit btūs martinꝰ qͥ a iuuentute incepit. ¶ Itē laudabile fecit ſeruitiū ſuū cōdi tio. qꝛ nobilis. Fuit em̄ filiꝰ tribuni mi litu. hoc ſeruitiū deo tanto cariꝰ quāto rariꝰ. Quā raritatē innuit apl̓s dicēs Coꝝ. j. Uidete fratres vocationē vr̄aꝫ qꝛ nō multi nobiles. Nobilitas ei ple rūqꝫ retrahit a dei ſeruitio. Un̄ cum re ges iuda ml̓ti fuerint. tn̄ d̓r ī Ecc̄. xlix. ꝙ exceptis tribus oēs peccatum ꝯmiſe rūt. ⁊ timorē dn̄i ꝯtēpſerunt. Rationē on̄dit psͣ. qꝛ diuites traſeut in affectuꝫ cordis ⁊ honoris. ideo tenuit eos ſuꝑ bia oꝑati ſūt iniqͥtatē ⁊ impi.ſ. Et ibi. de addit̉. In labore hoīm non ſunt. qꝛ nec pn̄t iciunare. nec alia bona facere. Sed btūs martinꝰ affluētie nec cor ap poſuit. In ſignū huiꝰ honores militie ꝯtēpſit. ⁊ res p̄ter quotidianū victum pauꝑibꝰ erogauit. ¶ Itē laudabile fe cit ſeruiciuꝫ modus. qꝛ fuit miri feruo ris. Qui ſi feruorē querimꝰ fidei. quis maior potuit eſſe ꝙͣ ꝙ coraꝫ imꝑatore chriſtianoꝝ ꝑſecutore. tanta chriſti v̓tu tē p̄dicauit. vt exercitu hoſtiuꝫ que im ꝑator cū ſua virtute timebat aggredi. ſolo ſigno crucis nō clipeo ꝓtectꝰ aut galea penetrare volebat. Uere cū apl̓o p̄dicabat chriſtū dei v̓tute. Itē ſi feruo
rē ſpei q̄rimus qͥs maior ꝙͣ eius qͦ ocu lis ac manibꝰ ſꝑ in celū intētꝰ fuit. Ue re qͣ ſurſum ſunt ſapiebat nō que ſuꝑ terra. Itē ſi caritatis feruorē querimꝰ ⁊ hūc maxime habuit. qꝛ in media hye me nec hyemis aſꝑitate nec ꝯmilitonū deriſione terrebat̉ quin clamidē quaꝫ ſolā habebat pauperi diuideret. Cari tas chriſti vrgebat eum. et vere dilexit ꝓximū ſicut ſeipſuꝫ qn̄ dimidiā clami dē̄ ei dedit ⁊ ſibi dimidiā retinuit. Pro pter tale gͦ ſeruitij meritū ꝯgratulādo. dicit ei dn̄s. Euge ſerue. R¶ Et qꝛ ſcriptū eſt qͥ ſanctus eſt ſanctificet̉ ad huc. licꝫ in illo ſtatū eſſet tn̄ ad ꝑfectio re aſcēdit.ſ. monachalē̓. ẜm que ſtatuꝫ d̓r bonus. qꝛ in tali ſtatu bonitas mul tu relucet. Diſtinguit̉ em̄ triplex bonū ſcꝫ bonū delectabile. vtile ⁊ poneſtum Bonū delectabile eſt caſtitas. Bonū vtile pauꝑtas. Sed bonū honeſtuꝫ eſt obedientia. De caſtitatis bono apl̓s di cit. jͣ. Coꝝ. vij. Bonū eſt illis ſi ſic per manſerint. Et hͦ bonuꝫ eſt delectabile. Sap̄. iiij. O ꝙͣpulcra eſt caſta genera tio. Hoc bonū credimus beatu marti nū an̄ habuiſſe. ſꝫ in monaſterio tanꝙͣ bonū delectabile cōſeruaſſe ¶ Eſt etiā in monaſterio bonum vtile.ſ. pauptas Und̓ in Math. bone terre qͣ ſpinis di uitiaꝝ caret ꝯꝑat̉. Et ẜm ph̓um d̓r ꝙ pauꝑtas eſt odibile bonū. Hoc bonuꝫ d̓r vtile qꝛ pauꝑtas eſt vtilis in remo uendo malū. in ꝓmouendo ad bonuꝫ et ꝑducēdo ad optimū. Eſt dico vtilis remouendo malū.i. multas anguſtias q̄ ſequunt̉ diuitias. q̄ ſunt labor in ac quirendo. timor in poſſidēdo. et dolor in amittēdo. De oī iſta anguſtia cripit dn̄s pauꝑeꝫ. Eſt etiā vtilis in ꝓmouē do ad bonū. i. ad cōtemplationē. Ocu lus em̄ qui aliquid habet de terra in ſe male pōt cōtemplari. In ſignū huius zacheus in terra poſitus ieſum videre non potuit. elauatus aūt a terra vidit In quo oſtendit̉ ꝙ ſegregatio a terre nis ꝓmouet ad contemplationē. Item ꝓducit ad optimū.ſ. ſūmū bonuꝫ. Un̄

De ſctō Martino.
Lu. xvj. Mortuus eſt mendicus ⁊ por tatus ab angelis in ſinu abrae. Beati em̄ pauꝑes qm̄ ipſoꝝ ē re. ce. Hoc bo nū quia eſt tam vtile. eſt ſubſtātiale cu iuſſibet religiōis. ¶ Eſt etiā bonū ho neſtū.ſ. obediētia de quo Tren̄. Bonū eſt viro cū portauerit iugū.ſ. obediētie Dicit̉ bonū honeſtū. facit em̄ de hone ſta et nobili cognatiōe. facit em̄ fratrē dn̄i Math. xij. Oīs inqͥt quicunqꝫ fece rit volūtatē patris mei qͥ in celis c ipſe meus frater. ⁊cͣ. Item cōſtituit in futu ro in honeſto loco. Un̄ in vitis patruꝫ inter qͣtuor ordines. quos qͥdam pater in celo vidit. ſupͥmū illoꝝ vidit qui pa tribus ſubiecti fuerāt. Et de chriſto di cit̉ ꝙ factus eſt obediēs ꝓpter qd̓ exal tauit illū deus. Et qꝛ btūs Martinus p̄dictu triplex bonum in ſe in monaſte rio habuit. ⁊ alios habere monuit. me rito bonus d̓r. ⁊ ideo ꝯgratulādo dicit ſibi dn̄s. Euge ſerue bonē. S ¶ Di cit̉ etiā fidelis ꝙͣtum ad ſtatu paſtora le. ⁊ bn̄ qꝛ fideliter intrauit. fideliter vi xit. ⁊ fideliter rexit. ¶ Intrauit em̄ per hoſtiū.i. ꝑ cōmunē electionē ſicut ver paſtor ouiū. nō ſicut fur ⁊ latro qͥ aſcē dit aliunde.i. ꝑ ſimoniaca prauitatem Hec eſt fidelitas de qͣ ꝯmēdat̉ ſamuel Poſt cuius trina vocationē ⁊ dn̄i ele ctionē ſequit̉ ꝙ cognouerūt ocs a dan vſqꝫ berſa. ꝙ fidelis ꝓpheta eſſet. hͦ em̄ cognouerūt ꝙ ſe in officium nō ingeſſe rat ſed a dn̄o electus fuerat. ¶ Item fi delis d̓r qꝛ fidelit̓ vixit. Uixit em̄ ſicut ep̄us nō ſicut ruſticꝰ. vixit ſicut paſtor non ſicut pecus. humilis. pudicus. ſo brius. caſtus. talis ꝑſeueras ep̄us qͣlis fuerat monachus. De tali fidelitate co mendat̉ daniel de quo legit̉. ꝙ cū emu li ſui quererent vn̄ eū infamarēt. nihil inuenerunt. eo ꝙ eſſet fidelis in oībus. Iteꝫ fidelis dicitur qꝛ fidcliter rexit. viciā extirpādo. virtutes inſerēdo. pro ppl̓o orādo. adhuc ⁊ anima ſuā ꝓ oui bus ponēdo. ſicut patet qn̄ ſe morti ex poſuit vt cuiuſdā arboris culturā dele ret. Et breuiter hic eſt ille fidelis ſeruꝰ
quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ famliā ſuā vt det illis cibū.ſ. tꝑaliter ⁊ ſpūaliter paſcēdo Quia gͦ beatus martinus ſeruus fuit in ſtatu militari. bonus in ſtatu mona chali. fidelis in ſtatu paſtorali. et ex hͦ ſua reſultat ſanctitas. ideo ꝯgratulan do dicit ſibi dn̄s. Euge ſerue boue ⁊ fi delis. T ¶ Congratulat̉ etiā ſue feli citati quā innuit in p̄mij exhibitiōe. cū ſubdit. Suꝑ multa te ꝯſtitua. Innuit aūt p̄miū excellēs dupl̓r. In ſublimi tate. cū dicit. Supra. In qͣntitate. cij di cit Ml̓ta. Uere ſuꝑ eſt. qꝛ ibi vbi dies ſine nocte. non infra vbi dies ſuccedit nocti. ⁊ luci tenebre. Suꝑ eſt. vbi ſecu ritas ſine timore. nō infra vbi ſonitus terroris in auribꝰ nr̄is. ⁊ cū pax ſit inſi die ſuſpicant̉. Iob. xv. Itē ſupra ē. vbi tranquillitas ſine labore. nō infra vbi hō ad labore naſcit̉. Iob. v. Itē ſupra eſt. vbi vita ſine morte. nō infra vbi qͥs eſt homo qui viuet et nō videbit mor te. īmo om̄es morimur. ⁊cͣ. Iteꝫ ſupra eſt. vbi iuuentus ſine ſenectute. non in. fra. vbi ex nobis ſeneſcūt. Itē ſupra ē vbi iocūditas ſine dolore. nō infra. vbi cūcti dies doloribus ⁊ erūnis pleni ſūt Ecces. ij. Itē ſupra eſt. vbi pulcritudo ſine deformitate. nō infra. vbi ꝯparatꝰ ſum luto ⁊ aſſimilatus ſum fauille et cineri. Iob. xxx. Itē ſupracͣ. vbi forti tudo ſine debilitate. nō infra. vbi qui ſtat videat ne cadat. Itē ſupra eſt. vbi caritas ſine malicia. nō infra. vbi ſuffi cit diei malicia ſua. Math. v. Uere ſu pra. qꝛ eſt ſupra cogitatū. ſupra ſpera tū. ſupra deſideratuꝫ. Un̄ ad Ephe. iij. Potēs eſt deus ſuꝑabundanter facere ꝙͣ petimus aut intelligimus. Et ſunt illa multa. excedunt em̄ numerum. psͣ. Quā magna ml̓titudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcondiſti timētibus te. In hac hodie dominus conſtituit beatum martinū. Ad qua nos ꝑducat. ¶ De ſancta Eliſabeth. Sermo. CCCIII.

De ſctā eliſabeth.
Ue vere viqua eſt ſperet in deū et inſtet obſe crationibus et oratiōibus die ac nocte. nā que in delicijs eſt viuens mortua eſt. j. Thi. v. U Hic apl̓us duplicē ſtatū oſtendit viduaꝝ. Peſtife ru. cū dicit. Nam q̄ in de. c vi. mor. eſt. Salutifeꝝ cū dicit. Que vere vidua ē ſperet in deū. ¶ Primas viduas docꝫ apl̓us eſſe fugiendas. oſtēdens eas eſſe peſtiferas ẜm oēm modū. ſcꝫ in eaꝝ co gitatione. cum dicit. Cū em̄ luxuriate fuerint ī chriſto nubere volūt̉. In oꝑe cū dicit. Simul aūt et ocioſe dilcut cir cuire domos. Item in locutione. cū di cit. Nō ſolū aut ocioſe. ſed et verbo ſe loquentes qd̓ nō oportet. ¶ Ueras au tē viduas docet eſſe honorādas dicēs. Uiduas que vere vidue ſunt honora. Ueras autē viduas deſcribit tripl̓r. vi delicet a deuotione mentis. cū dicit. ſpe ret in deū ⁊ inſtet obſecrationibus. A caſtitate corꝑis. cū dicit. vniꝰ viri vxor Ab impēſione neceſſitatis. cum ſubdit ſi hoſpicio recepit ſi ſanctoꝝ pedes la uit. Per primū.ſ. deuotionē mētis or dinat̉ ad deū. Per ſcd̓m.ſ. caſtitatē cor poris ordinat̉ ad ſeipſam. Per terciuꝫ ſcꝫ impenſionē neceſſitatis ordinat̉ ad ꝓximū. ¶ Bene aūt deuotionē mētis in hoc innuit ꝙ dicit. Speret in deum qꝛ nil mēti deuotius ꝙͣ ꝓ fundamento deū habere quē ſperat. Sperādo aūt in eum feruorē habet deuotōis. quem mēs cohibere nō valēͣs certis manife ſtat indicijs.ſ. orationibꝰ ⁊ obſecratōi bus inſtādo. qꝛ ſicut dicit Augꝰ. Ora tio eſt pius affectus in deū ꝓtendens. Un̄ ⁊ apl̓us poſtꝙͣ dixerat ſperet in de um mox ſubdit. inſtet obſecratōnibus ⁊ orationibus. Merito gͦ beata Eliza beth tanꝙͣ vera vidua honoramus. q̄ ſperādo deuotōeꝫ mētis habuit Quia ſicut de ipſa cātat̉ poſtꝙͣ viri deſtituta fuit ſolatio. dn̄o firmiter adheſit. hͦ em̄ quis vera vidua facere dꝫ. Un̄ apl̓s di cit. Speret in deū nō in md̓m. Dei em̄
ſpes magna. md̓i parua. Nulla em̄ cō ꝑatio celeſtiū ad terrena. Un̄ Grego. Si conſideremus qͦ ⁊ qͣnta ſunt q̄ no bis ꝓmittunt̉ in celis. oīa vileſcūt que ſunt in terris. Itē mūdi ſpes eſt dubia qꝛ pōt nō fieri qd̓ ſperas. chriſti autēꝫ ſpes certa. Quis cm̄ ſperauit in dn̄o et derelictus ē ab eo. Et psͣ. Spera in dn̄o et paſceris in diuitijs eiꝰ. Itē mū di ſpes ē momētanea. qꝛ eſt vapor ad modicum parēs. dei aut eterna. Ande Sap̄. iij. Spes illoꝝ īmortalitate ple na eſt. Bonū gͦ eſt ſꝑare in dn̄o. Hec aūt ſpēs ꝑpendit̉ exteriꝰ ꝑ effectū. Hō em̄ de re ſperata ſepe loquit̉. Sic vera vidua ſperās in deo plus de ipſo ꝙͣ de alio loquit̉. Un̄ apl̓us poſtꝙͣ dixit ſpe ret in deo. ſubdit. inſtētorōibus ⁊ ob ſe crationibꝰ. Cū em̄ oramꝰ vt dic̄ Aug. cū deo loqͥmur. Inſtet gͦ obſecrationi bus ꝓ malis amouendis. ⁊ orōibꝰ pro bonis adipiſcēdis. et hoc nō tm̄ die ſꝫ etiā nocte. Nō em̄ ſufficit dies ad dep candū dn̄m. Un̄ ⁊ dn̄s exemplū nobis relinquēs in oratiōe ꝑnoctauit. Et da uid non ſuffecit ſepties in die laude di cere. niſi ⁊ media nocte ſurgeret ad ꝯfi tēdū. Nec dicit̉ media nox noctis me ditulliū. ſꝫ noctis mediū quicqͥd eſt īter crepuſculū et diluculū. Un̄ eccleſia ſta tuit non tm̄ die ſed etiam nocte orādū Nocte orat matutinas dicendo. qꝛ tūc chriſtus natus eſt. qꝛ tunc a iuda tradi tus eſt. tunc ad iudiciū venturꝰ eſt. ẜm Aug. In die aūt orat diluculo laudes matutinas celebrādo. qꝛ laudes perti nent ad officiū diei. Un̄ in ipſis canta tur. Ecce iā noctis ⁊cͣ. Et hoc qꝛ tunc mūdus creatus eſt. et angeli creati ꝓru puerunt in laude dei. Un̄ dn̄s ad Iob Ubi eras qn̄ me laudabat aſtra matu tina. Itē qꝛ tūc notificata reſurrectiōe ꝑ apl̓os reddita eſt diſcipulis leticia. Un̄ tūc in catico dr. Et erexit cornu ſa lutis. ⁊cͣ. Itē orat hora prima. qꝛ tunc chriſtus vinctus pylato pn̄tatꝰ ē. Itē orat horat̄cia qꝛ tūc liguis iudeoꝝ cru cifixꝰ ē. ẜm illd̓. Filij hoīm dētes eorū

De.ſ. Elizabeth.
arma et ſagit. lin. eorum. gla. acu. Tūc etiā ſpūſſanctꝰ miſſus ē. Un̄ ad terciaꝫ d̓r. Nūc ſancte nobis ſpūs ⁊cͣ. Itē ho ra ſexta qꝛ tūc ſuꝑ cruce appēſus eſt. ⁊ aceto potatus eſt. Itē hora nona orat qꝛ tūc orās ꝓ crucifixoribꝰ tradidit ſpi ritū. ſancea ꝑforatꝰ ē. monumētis aꝑ tis multa corꝑa ſanctorū ſurrexerunt. Itē hora veſꝑtina orat. qꝛ tūc corpus ſuum diſcipulis dedit. et vt a nobis fie ret inſtituit. tūc etiā ſepultꝰ eſt. ⁊ in fra ctione panis a diſcipulis cognitus eſt. Circa crepuſculū. qꝛ tūc ieſus ꝓlixius orauit cū ſudore ſanguineo ⁊cͣ. etiam a cuſtodibꝰ vallatus eſt. Iuxta has ho ras orat eccleſia die ac nocte. Ad has aūt horas maxīe vidue tenent̉. ⁊ cum has explēt nocte ac die obſecratiōibꝰ inſtant. et his ſicut fecit ſctā elizabeth exercēt mente deuotiōe. X ¶ Scd̓m f. caſtitatē corꝑis habuit btā elizabeth qꝛ vniꝰ viri vxor fuit. Et talis debet eē vera vidua. Licet em̄ bonus ſit ſtatꝰ cō iugalis. expeditior eſt. ſtatus vidualis. ibi em̄ ꝯſtituit̉ vxor ſub ptāte viri vio lenta. O vidua ad caſtitateꝫ te inuitat turturis fidei viduitas. qꝛ viduatꝰ pa ri nec amari appetit nec amare. nec ra mo viridi. nec herbe virenti inſidet. in quo te monet vt florē mūdi deſpicias viꝝ alteꝝ nō appetas. Si marito tꝑa li iugeris deo minus libere ſeruis. Ne mo em̄ pōt duobꝰ dn̄is ſeruire. Et no ta ꝙ vidua q̄ caſtitatē vult ſeruare de bet occaſiōes pctī declinare. ⁊ hͦ tripl̓r Primū eſt non euagari. ſꝫ in ꝓpria do mo manere vel in tēplo orare. De quo ꝯmendat̉ anna vidua q̄ noͣ diſcedebat de tēplo ieiunijs ⁊ obſecratiōtbꝰ ſerui ens nocte ac die. Scd̓m eſt ciboꝝ aſꝑi tas. Un̄ apl̓s. Uidua in delicijs viues mortua ē. Terciū eſt veſtiū humilitas. Un̄ in Gen̄. de thamar legit̉ ꝙ depoſi ta veſte viduitatis aſſumpſit aliuꝫ ha bitum qn̄ voluit carnali oꝑe intendere Ornatꝰ em̄ qͥ tolerabilis ē in ea q̄ ne ceſſe bꝫ placere viro. non ē tolerabilis in vidua q̄ ad hͦ ſolum ſtudere dꝫ quō
placeat deo. Que oīa btā elizabeth ha buit in ſe ꝓ ꝯſeruatiōe viduitatis. ¶ Terciū.ſ. impēſioneꝫ neceſſitatis ha buit. qꝛ vere ipſa ē q̄ hoſpicio recepit. pedes lauit. neceſſitatē patiētibꝰ mini ſtrauit. ⁊ ī his oꝑbꝰ bta feīa vitā fini uit Que licꝫ oꝑa oīs hō teneat̉ explere maxīe tn̄ vidua. Un̄ dn̄s helyā paſcē dum non ad milites vel ad alios miſit ſed ad viduam. dicens. Precepi em̄ vi due vt paſcat te. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCCIIII. ibunt angeli et ſeꝑabūt malos de medio iuſto ⁊ mittent eos in caminū ignis ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridor dentiū. Mat. xiij. A Dicit̉ in eccleſiaſtico. Memora re nouiſſima tua ⁊ inet̓nū nō peccabis Uere ſi hoīes ſꝑ in memoria haberent q̄ pctōribꝰ in nouiſſimis tꝑibꝰ eueniēt nō peccarēt ineternū. Que aūt ſint no uiſſima qͣ pctōribꝰ in ꝯſūmatōibꝰ eue nient. in p̄miſſis verbis ip̄e qͥ ſolus eſt p̄ſciꝰ futuroꝝ on̄dit. cū dic̄. Exibūt an geli ⁊ ſeꝑabūt malos de medio iuſtoꝝ ⁊c̄. In qͥbꝰ v̓bis dn̄s triplex malū pec catoribꝰ eueniēs on̄dit. Primū maluꝫ eſt bonoꝝ angeloꝝ ab ipſorū collegio egreſſio. cū dic̄. Exibūt angeli. Scd̓m malū eſt ipſoꝝ a ſanctis hoībus ſegre gatio. ⁊ hoc cū dic̄. Et ſeꝑabut malos de medio iuſtoꝝ. Terciū malū eſt ip̄oꝝ in vehementē penā miſſio. ⁊ hͦ cū dicit Et mittēt eos ī caminu ignis. ¶ Pri mo gͦ exibūt angeli nō tm̄ d̓ celo. ſꝫ etiā de collegio maloꝝ. In pn̄ti em̄ vita an geli ſunt in collegio hoīm. non tm̄ bo noꝝ ſꝫ maloꝝ. qꝛ vnicuiqꝫ hoī qͣntūcun qꝫ malo bonꝰ angelus in cuſtodia ⁊ in auxiliū eſt deputatꝰ. Et hec deputatio angeloꝝ durabit ꝙͣdiu durat ſeculū. ſ in ꝯſummatiōe ſeculi exibūt angeli de collegio eoꝝ. nō ad mīſtrandū eis. ſec poti/ ad aduerſandū. O qͣntū tūc eri

De ſct̄ā Lecilia.
gdua atonets qui multo tꝑe fuerūt audiores ⁊ mīſtri in illo momēto qn̄ maxīe eſſent neceſſa rij aduerſarios ⁊ accuſatores. Accuſa būt eī tūc malos de tribꝰ. Prīo qꝛ ip̄oſ magno gaudio priuauerūt qd̓ hn̄t ſuꝑ vno peccatore pnīam agente. qꝛ ipſi pe nitentiā nō egerūt. Un̄ Ber. Putas ꝙ eos in iudicio inuenies placidos quos tanto priuare vis gaudio. Secūdo ac cuſabūt qꝛ fruſtrati ſunt fructu laboris ſui. cū in pctō ꝑmanſerunt qͥbus ipſi ad ſaluteꝫ deputati fuerūt. Tercio accuſa būt qꝛ eis debita reuerentiā nō exhibu erūt. dū ante ꝯſpectu eoꝝ abominatio. nes facere nō erubuerū. Unde Bern̄ Quouis loco reuerentiā habeas ange lo tuo. nec audeas eo pn̄te qd̓ me pn̄te nō auderes. B ¶ Sꝫ ante ꝙͣ eos ſic accuſent. ſeꝑabūt eos de medio iuſtoꝝ. vt acrius inſurgant in eos. qd̓ ſecundū malū erit pctōribus. qꝛ illi qͥ in hͦ ſecū lo ſemꝑ erant eis ꝓfuturi. tunc in ꝯſū matione ſeculi qn̄ ipſis maxīe eſſent ne ceſſarij in nullo erūt eis ꝓfuturi. Mo do em̄ mali eo ꝙ īmixti ſūt bonis ꝓpt̓ bonos tolerant. Un̄ in Gen̄. Si decē hoīes iuſti fuiſſent in ſodomis. multis milibus dn̄s peꝑciſſet. Quadiu em̄ ſo lus ſoth in ſodomis fuit ⁊ ſegor. tadiu ipſos nō deleuit. zizania em̄ mixta triti cō tolerant̉. ſꝫ ſeꝑata ꝯtemnunt̉. Sꝫ ec ce licꝫ mali beneficio bonoꝝ in hͦ ſecl̓o ſuſtentent̉. ip̄i tn̄ bonos ꝑſequunt̉ ⁊ de lere nitunt̉. Sꝫ fatuus eſt qͥ bonū ⁊ ro bur ſue habitatiōis delere molit̓ Qua. tu em̄ bonū mali ex ꝯiunctione bonoꝝ habeant in ꝯſūmatiōe ſeculi in ſeꝑatio ne ipſoꝝ aduertent. qꝛ ſeꝑati mox mit tent in caminū ignis. vbi erit frigꝰ. fle tus. ⁊ ſtridor dentiū. Hic tangit̉ terctū malū qd̓ pctōribus eueniet. O ꝙͣtū eſt hͦ malū in igne eſſe. ⁊ tn̄ frigus ⁊ calorē hr̄e. Nam fletus cauſat̉ ex calore. ſtri dor dentium ex frigore. De quo igne ⁊ frigore. Reqͥre in ẜmōe. Beati mortui De ſctā Cecilia vl̓ alia ꝟgīe Sermo. CCCV.
Irgo cogitat que dei ſūt. vt ſit ſancta corꝑe ⁊ ſpū j. Coꝝ. vij. C In his verbis apl̓s deſcribit verā v̓ginitatē. Deſcribit̉ aūt duplicit̓. a deuotiōe. ⁊ a caſtitate. A de uotione. cū dicit cogitat q̄ dei ſūt. A ca ſtitate cū ſubdit. vt ſit ſctā corꝑe ⁊ ſpū. Primo dicit de deuotione. poſt ſubdit de caſtitate. qꝛ deuotio eſt fundamentū v̓ginitatis. Niſi em̄ caſtitas ſurgat de fundamēto deuotiōis. nō eſt meritoria nec deo accepta. Sūt em̄ multe v̓gīes nō ꝓpter deuotionē ſꝫ ꝓpt̓ pene vitatio ne. vt.ſ. vitent dolore quē hn̄t in ꝓcreā do pueros. ⁊ vt vitent anguſtias ex vi ri dn̄atione. Sed vera v̓go nō talia co gitat in ſua v̓ginitate. ſꝫ cogitat que dei ſunt. Cogitat em̄ ꝓpter deū ſua v̓gini tatem ẜuare. vt.ſ. ſit ſancta corꝑe ⁊ ſpū Hec eſt vera virginitas vbi eſt mētis ⁊ corꝑis integritas. Eſt em̄ triplex virgi nitas.ſ. mentis ⁊ nō carnis. virginitas carnis ⁊ nō mentis. v̓ginitas ⁊ mentis ⁊ carnis. Prima ſcꝫ mētis ⁊ nō carnis eſt qn̄ quis oībus modis cauere inten dit corruptionē carnis ⁊ ꝯtra volunta tē corrumpit̉. Hec v̓ginitas felix quidē qꝛ nō amittit aureola. Ande lucia dixit Si inuita me violaueris caſtitas mihi duplicabit̉ ad coronā. Sed imꝑfecta. amittit em̄ inſignia v̓ginalia que dant̉ ſpūalibus ſponſus xp̄i in eccl̓ia militā te. ſic̄ anulū ⁊ hmōi. Uirginitas carnis ⁊ nō mentis eſt qn̄ quis integritatem hn̄s. q̄ carnis ſunt cogitat. ⁊ hec vitupe rabilis. nec ꝯſequit̉ aureolā niſi ꝑ peni tiā reꝑet̉. Hiero. Qihil ꝓdeſt hr̄e car nē virginea ſi mente qͥs nupſerit. Aug. Felicior mihi videt̉ nupta ml̓ier. ꝙͣ in nupta virgo. Iam hꝫ illa qͣ iſta cupit. Illa vni ſtudet placere cui tradita eſt. hec multis. Illa incerta cui danda eſt. hec vno eſt ꝯtenta. hec pudicā defendē do cogitationem a turba ne adulteret. iſta maritū querit in turba. Sꝫ hec cor ruptio mentis ſi ꝑ pnīam reꝑata fuerit ⁊ finale ꝓpoſitū ẜuandi carnis integri

De ſancta cecilia
tatē aſſumit. nō priuat̉ anulo aureo in pn̄ti. ⁊ aureola in futuro. Uirginitas aut carnis ⁊ mentis eſt ſine vtriuſqꝫ cor ruptione. ⁊ hec ꝓprie dr̄ v̓ginitas q̄ ſic deſcribit̉. Uirginitas eſt in carne corru ptibili ꝑpetua in corruptionis medita tio. Et huiꝰ v̓ginitatis in p̄miſſis v̓bis innuit̉ comendatio. cū dr̄. Uirgo cogi tat q̄ dei ſūt vt ſit ſancta. O ¶ Scd̓m gͦ oīa ſup̄dicta inuenimus beatā ceciliā verā fuiſſe vgine. Habuit em̄ deuotio ne. ⁊ ex deuotiōe caſtitatē integrā. Na ex deuotione cogitabat que dei ſunt. qꝛ gl̓ioſa ſꝑ euāgeliū xp̄i gerebat in pecto re ſuo. O qͣnte deuotōis hec v̓go fuit. q̄ noͣ diebus neqꝫ noctibꝰ a colloquijs di uinis ⁊ or̄one ceſſa. Et ex tali deuotiōe integritas eius vginalis ꝓcedebat. qꝛ cantatibus organis cecilia ſoli dn̄o de cantabat dicens. ⁊ orans vt eiꝰ v̓ginita te integra ꝯſeruaret. vt.ſ. eſſꝫ ſancta cor pore ⁊ ſpū. Unde dicebat. fiat dn̄e cor meū ⁊ corpus meū īmaculatū ⁊cͣ. Nec miꝝ. ſi tantū hec beata virgo integrita tem v̓ginalē ꝯſeruare affectabat. Scie bat em̄ ꝙ helyas vgo ⁊ caſtitatis zela tori igneo curru ad celos ſubuectus ē. Quis celos clauſit. qͥs mortuos ſuſcita uit. qͥs iordanẻ intercidit. Nonne bely as virgo. Helyſeus etiā magiſtri ſorti tus ytuteꝫ. ampliorē in duplo ꝓmeruit gr̄am. Itē ⁊ in danielē huiꝰ elegantiſſi me virginitatis amatorē feraꝝ dentes infigi neqͥuerūt. cui cibaria ꝑ angelū de iudeā in babylonē delata ſūt. Cui etiā futura in nouiſſimis tꝑibus delata ſūt. None v̓gini danieli. Itē ſciebat ꝙ ÿ̓gi nitas int̓ om̄s ſtatus eccl̓iaſticos qͥ ſunt tres.ſ. ꝯiugatoꝝ. viduaꝝ. ⁊ virginū ex cellit. Un̄ ſignat̉ ꝑ fructu centeſimū in Math̓. Itē ſciebat. qꝛ in virginitate ē ſil̓itudo angelice nature nō hūane. ſic̄ dicit hiero. Iteꝫ ſciebat qꝛ maior eſt vi ctoria virginū ꝙͣ angeloꝝ. Angeli em̄ ſine carne viuūt. virgines v̓o in carne triūphāt. ſic̄ dic̄ Ambro. Si vis plus Require in ſermone. Petrus ad ſe re uerſus.
¶ De eodem feſto. Sermo. CCCVI Imile eſt regnū celorū theſauro abſcondito in agro. quē qui inuenit homo abſcondit Math. xiij. E In verbis p̄miſſis primo ponit̉ vrginitatis cōmendatio. cū dicit. Simile eſt re. ce. theſau. Scd̓o innuit̉ ipſius ꝯſeruatio. ibi. quē inuent hō ab ¶ Cōmendat̉ aūt virginitas in primo ꝑ cōꝑatione duplicē.ſ. inferiorū ⁊ ſuꝑioꝝ. Per comꝑationē inferioꝝ cō mendat̉ a p̄cioſitatē. cū dr̄. ſil̓is theſau. Per cōꝑationē v̓o ſuꝑioꝝ cōmendat̉ a ſctītate. cū dr̄. ſil̓is regno celoꝝ. Bn̄ au tē reſpectu the ſauri a p̄cioſitate cōmen dat̉. Cheſaurus em̄ dr̄ reꝝ p̄cioſaꝝ cō poſitio. Et certe nō eſt digna pondera tio aīe ꝯtinentis. Ecc̄. xxvj. De hoc the ſauro Iob. xxxviij. Nunqd ingreſſus es the ſauros niuis. Dicit̉ em̄ vginitas theſaurus ꝓpt̓ p̄cioſitatē. niuis ꝓpt̓ pu ritatē. Un̄ Can̄. ij. lylio cōꝑat̉. Qui pa ſcit̉ int̓ lylia. Per cōꝑationē v̓o ſuꝑio rū.ſ. celi cōmendat̉ a ſctītate. cū dr̄ ſil̓is regno celoꝝ. Aſſil̓at̉ em̄ virgītas celo tripl̓r.ſ. reſpectu dei rōne inhabitatōis reſpectu ſui rōne ꝯuerſationis. reſpectu totius eccl̓ie triūphantis rōne repn̄ta tionis. Primo g dr vginitas re. ce. re ſpectu dei. Rex em̄ celoꝝ ſic̄ in celis ita habitat ⁊ regnat ī eis. Mira res. cū ter ra celo includi debeat. celū terre inclu dit̉. Sic īplet̉ Eſa. vaticiniū. l. Induā celos tenebris. ⁊ ponā ſaccū operimer tū eoꝝ. Lu. xij. Regnū celoꝝ intra vos eſt. O qͣnte ſanctitatis ē aīa in qͣ ſanctꝰ ſanctoꝝ regnat. Bern̄. Candor lucis eterne eſt ſapīa. ⁊ candidā oportet eſſe aīam in qua ipſe ſedere elegerit. v̓gini tas eſt thronus eburneus veri ſalomo nis. Re. x. ¶ Itē reſpectu ſui virginitas celo. cōꝑat̉ rōne ꝯuerſationis. Uita em̄ virginū celeſti vite multū aſſil̓at̉. Und̓ Math̓. x. Sil̓e eſt reg. ce. decē v̓gi. Uir ginitas em̄ ponit̉ in ſtatu celeſti ꝙͣtum

De ſancta cecilia.
ad incorruptionē. Un̄ math̓. xxj. Non nubent neqꝫ nubent̉. ſꝫ erūt ſicut angeli Un̄ virgines deſigtate ſunt ꝑ pelles ia cinctinas q̄ celeſtis coloris ſunt. qͣ in ta bernaculo ſuꝑiores fuerūt. In qͥbus ſic̄ dic̄ Beda. beate virgines deſignantur q̄ inter hoīes angelica puritate īmitan tur. Itē hiero. In carne p̄ter carncͣ vi uere nō terrena vita eſt ſꝫ celeſtis. ¶ Itē reſpectu totius eccl̓ie triuphantis vergi nitas celoꝝ regnū dr̄ rōne re pn̄tatiōis. Uirgines em̄ figura tenent eccīe triū phantis. qꝛ hanc repn̄tant. Un̄ nō ꝯſe cratur q̄ virgo nō eſt. Sāctitas em̄ vir ginū ſanctitatē eccīe triūphantis repn̄ tat. Un̄ aug. Uirgines q̄ corrupte ſunt ſemel ſe nō audeant ſacris virginibus coequare. Et rō hec eſt. qꝛ in triūphan ti eccīa oꝑa fiūt ẜm iudiciū diuinū. De us aūt ſolus intuetur cor. Un̄ qꝛ nō ap paret hōibus ꝙ inuita ſit corrupta no defert int̓ hoīes ſigna virginalia Sic gͦ dn̄s cōmendans virginitatē a p̄cio ſi tate ⁊ ſctītate dicit. Sil̓e eſt regnū celo. theſ. F¶ Sed qꝛ theſauꝝ hunc habe mus in vaſis fictilibus qͣ ſunt fragilia ideo ſolicite eſt cuſtodiēdus. qꝛ ſi ſemel amittitur recuꝑari noͣ pōt. Hic eſt eniꝫ theſaurꝰ qͥ amiſſus nō redit. Hiero. Cū d̓s oīa poſſit. v̓ginē corrupta incorru ptā nō pōt facere. hͦ cͣ dei donū qd̓ amiſ ſum minime recōpēſatur. Un̄ qꝛ bonū qd̓ recuperari no pōt diligentius eſt cu ſtodiendū. iō de eo poſtꝙͣ virginitatem cōmendauit dicens. Sil̓e eſt regnū ce loꝝ theſauro. mox de ipſiꝰ cuſtodia ſub iungit dicens. quē qͥ inuenit hō ab. In uenit aūt tūc hō qn̄ p̄cioſitatē huiꝰ the ſauri aduertit. Abſcōdit aūt vel in clau ſtro vel in ſiluis.i. vel monaſticā vl̓ he remiticā vitā ducēdo. ſic̄ fecit eufroſina ⁊ alij multi de qͥbus in vitis patꝝ. qͥ pre gaudio illius vendiderūt oīa ꝓ xp̄o re linquentes. ⁊ poſſederūt agrū virgini tatis. G ¶ Sed qꝛ nō om̄s pn̄t ꝓpt̓ ꝯſeruationem virginitatis clauſtrū in trare vel heremū. Iō notāda ſūt ſex ad
¶ Primū eſt ſobrietas. qꝛ excelſus in cibo ⁊ in potu viā eſt ad luxuria. Und̓ loth inebriatus ꝑpetrauit inceſtū cū fi lia. Prouer.xx. Luxurioſa res eſt vinū. ¶ Scd̓m ē occupatio circa bonū. qꝛ oci oſitas ē viā ad luxuriā. Ezeh̓. xvj. Hec fuit iniquitas ſodomē ſaturitas ⁊ abuj dantia ⁊ ocium. ¶ Tercium eſt habitus aſper ⁊ hūilis. Bern̄. Memēto ꝙ car duus aſperior facit habitū lenioreꝫ. ſic ꝯuerſio ꝯſcīam. Habitus em̄ mollis ⁊ ſuꝑbus via eſt ad luxuriā. Nūeri. xj filij iſrael fornicati ſunt cū mulierbus moabitaꝝ. q̄ ſe ornauerant. Et in Gen̄ thamar veſtes viduitatis d̓poſuit. alijs ſe ornans. cū carnali oꝑe intendere vo luit. Unde ad Thi. ij. Non in tortis cri nibus vel auro vel margaritis vel ve ſte p̄cioſa. ſꝫ ꝙ decet mulieres ꝓmitten tes pietatē. ¶ Quartū eſt cuſtodia ſen ſum. p̄cipue illoꝝ qui nobis remota on̄ dunt. vt eſt auditus vel viſus. Curioſi tas em̄ audiendi noua ⁊ videndi vana eſt viā ad luxuria vt patet in dina filia iacob. que egreſſa vt videret mulieres religionis corrupta eſt. Gen̄. xxxiiij. ¶ Quintū eſt modeſtia ſermonis. Se. neca. A verbis turpibus abſtinete. qꝛ ex his impudentia nutritur.j. Coꝝ. xv Corrumput bonos mores colloquia praua. Hiero. Sit ſermo virginis. pru dens. modeſtus. ⁊ rarus. nec tā eloquē tia p̄cioſus ꝙͣ pudore. ¶ Sextū eſt fuga occaſionis peccandi. Uirgo em̄ debet aliquantulū eſſe ſilueſtris. Silueſtria aīalia habent pulcriorem pellem ꝙͣ do meſtica. Oportunitas em̄ peccandi eſt viā ad luxuriā. vt patet in thamar cor rupta a fratre ſuo amon. qꝛ ſola cū ſo lo fuit. ij. Re. xiij. Ber̄. Solent virgīēs que vere virgīes ſunt pauide eſſe ⁊ nu ꝙͣ ſecure. etiā in tutis locis ꝑtimeſcunt. Qui ergo inuenerit theſanrū hunc vir ginitatis in agro corꝑis ſui qͥ ſimil̓ eſt regno celoꝝ ⁊ abſconderit eū iſtis ſex modis ꝯſeruādo. hic in vita eterna can ticū nouū cantans ſequetur agnū quo cūqꝫ ierit. Qd̓ nobis p̄ſtet dn̄s. G ij

De ſancta eatherma.
¶ De ſancto clemente. E ſancto clemēte Require ẜmones in feſto bea ti gregorij. Itē in feſto ſancti vincentij. Item in feſto beati laurentij. ¶ De ſancta katherina. Sermo. CCCVII. Ortitudo ⁊ decor indumentū eius ⁊ ridebit in die nouiſſimo. Prouer. vlt̓. H Hec v̓ ba ad cōmendationē laudabilis ꝑſone ſexus feminei a ſalomone ꝓlata optīe vident̉ beate katherine ꝯueīre. In qui bus duo.ſ. meritu vie ⁊ p̄miū prīe de clarant̉. Nam meritu vie on̄dit̉ ex v̓tu. tū aggregatione. cū dr̄. Fortitudo ⁊ de cor indu. eius. Sꝫ p̄miū pr̄ie exprimit̉ ex eterna iocunditate. cū ſubdit̉. ⁊ ride bit in die nouiſſimo. Nouiſſimus em̄ dies ē dies eternitatis. cui nox nūꝙͣ ſuc. cedit. in quo die iuſtus ridebit. qꝛ eter naliter gaudebit. O ꝙͣtū meritū in ſta tu vie beata katherina ꝯquiſiuit q̄ v̓tu tibus qͣi quodā veſtimento induta fuit Fortitudo ⁊ decor inquit indu. eiꝰ. Dr̄ aut v̓utū ꝯgeries indumentū. ꝓpt̓ du plicē vſum indumenti. Nam eſt ad te gendū. ad ornādū ⁊ calefaciendū. Sic ⁊ v̓tutū ꝯgeries eſt ad tegumētū turpi tudinis. Un̄ psͣ. Beati quoꝝ tecta ſūt peccata. Peccata em̄ tunc dicunt̉ tecta cū peccatis abolitis v̓tutes ſuꝑponunt̉ Sic caritas ẜm Pe. operit multitudi neͣ peccatoꝝ. Itē v̓tutes ſūt in ornamē tu pulcritudīs. Un̄ psͣ. Om̄is gl̓ia eiꝰ. filie regis abintꝰ in fimbrijs aureis cir cuam icta varietatibus.ſ. v̓tutū. Itē vir tutes ſunt in munimentū eterni frigorꝭ Prouer. vlt̓. Non timebit domui ſue a frigoribus niuis. De quibꝰ Iob. xxiiij. Tranſibūt ab aquis niuiū ad calorē ni miū. Et ſubdit cam. Om̄s em̄ domeſti ci.i. fideles eccl̓ie veſtiti ſūt duplicibus Sꝫ qͣliter veſtiti duplicibus. vna de do
meſticis eccl̓ia.ſ. btā. Rath̓. adducat̉ in mediū. De qͣ dr̄. Fortitudo ⁊ decor idu. eiꝰ. Ecce duplici v̓tute induta dr̄. Naꝫ indumentū ipſius fuit fortitudo ⁊ hoc in tolerantia paſſionis. ſꝫ decor in flore v̓ginitatis. Bn̄ aūt nō fortis ip̄a. ſꝫ for titudo intolerantia ꝑ excellentiā de ip̄a p̄dicat̉ ꝓpt̓ multa q̄ ſuſtinuit. qꝛ neqꝫ ꝑ vincl̓a. neqꝫ ꝑ v̓hera. neqꝫ ꝑ diuerſa ſup plicia. neqꝫ tandę ꝑ machinamēta rota rū flecti potuit. Nec miꝝ. innixa eī fuit ſuꝑ dilectū ſuū. de quo dauid. Gn̄s for titudo plebis ſue. Un̄ quiſquis fidelis firmabit̉ in illo ⁊ nō flectet̉. ſic̄ dicit̉ in Ecco. Un̄ qꝛ beā Ratherina in ipſo fir mata fuit. certamē forte dedit illi vt de dit illi vt vinceret. Nam exdono ſuo ē ⁊ pugnare ⁊ vincere. ⁊ ad coronā ꝑue nire. I ¶ Ut gͦ vinceret in forti certa mine dedit ei tria. vicꝫ ꝯſtantia in aīo. copiā in v̓bo. patīam in ſupplicio. Pri mū patebat Iudith dicēs. Da mihi cō ſtantiā in aīo vt ꝯtemnā illu. Loquitur de principe holoferne. Hanc aūt ꝯſtan tiā dedit dn̄s beate Rath̓. qn̄ maxentiū imꝑatorem ꝓpt̓ idola ipſius ꝯtempſit ⁊ ſacrificanteꝫ idolis publice arguit. ¶ Copiā v̓o in v̓bo quā ꝓmiſit dn̄s di ſcipulis ſuis dicens. dabit vobis in illa hora quid loqͣmini. Hanc dedit dn̄s be ate Ratherīe qn̄ quinqͣgenos oratoret in verboꝝ doctrina ꝯfutauit ⁊ ad fide xp̄i ꝯuertit. Nec miꝝ. Nō em̄ poterā reſiſtere ſapīe ⁊ ſpūi qui loq̄bat̉. ¶ De dit ei etiā patīam in ſupplicio. De qͣ da tione apl̓s. Phi. j. Uobis datū eſt no ſolū vt in illu credatis. ſꝫ vt etiaꝫ ꝓ ille patiamini. O ꝙͣ innūera beata Kathe rina ꝓ xp̄i paſſa fuit. Sꝫ certe qꝛ in oī bus ſuꝑauit ꝓpt̓ eū qui dilexit nos. me rito fortitudo indumentū eius dr̄. ¶ Dicit̉ etiā decor indumentū eiꝰ ꝓpi florem v̓ginitatis. q̄ v̓ginitas ꝓpt̓ pul critudinē decor dr̄. Un̄ Sap̄. iiij. O qͣ pul. eſt caſta ge. cū claritate. Eſt em̄ int̓ v̓tutes pulcrior. Un̄ dr̄ flos ⁊ lyliū. ſic̄ dic̄ ciprianus martyr. ⁊ ꝓpterea ꝯtem plationi aptior. qꝛ beati mundo corde.

De ſctā katherma
qm̄ ipſi deū videbunt. Uirgo em̄ cogi tat q̄ dei ſunt. ſicut dicit apl̓s Coꝝ. vij. Item ꝙͣtū ad ſtatum dr̄ decor. qꝛ inter ſtatus qͥ ſūt tres.ſ. ꝯiugatoꝝ. ꝯtinentiū. ⁊ virginū. virginitas eſt honorabilior. ꝓ quo ⁊ angelis eſt familiarior. qꝛ neqꝫ nubent neqꝫ nubent̉. ſꝫ erunt ſic̄ angeli. Luc̄. xx In carne em̄ p̄ter carnē viuere nō eſt hūanū ſꝫ angelicū. ſic̄ dicit hiero. Itē ꝙͣtū ad dona eſt decor. qꝛ inter do na magis eſt priuilegiatū. qꝛ deū genu it ⁊ oīa reſtaurauit. Un̄ nec recipit diſ penſationē. Non eī ē digna pōderatio aīe ꝯtinentis. ſic̄ dr̄ in Ecc̄o.xxvj. Iteꝫ ꝙͣtum ad p̄mia dr̄ decor qꝛ inter pͥmia magis eſt remuneratū. qꝛ veſtiūt̉ albis in corꝑe. ⁊ ſoli cantant canticū nouum. Apo. ij. Un̄ aug. de virginibus. Per gite ſctī dei pueri ⁊ puelle. ꝑgite ꝑſeue ranter in finē. laudate deū dulcibꝰ. quē cogitatis vberibus. ſperate felicius. cui ẜuitis inſtantius. amate ardentius. cui placetis fortius. vos affertis ad agni nuptias canticū nouū. nō quale cantat vniuerſalis eccīa ſꝫ qͣle nemo pōt p̄dice re niſi vos. Ecce frēs chariſſimi qͣli ve ſtimento vtrtutū btā Ratherina in ſta tu vie ornata fuit. qꝛ fortitudo ꝙͣtū ad patīam. ⁊ decor ꝙͣtū ad virginitatē in dumentū eiꝰ. L ¶ Et iō ridebit in die nouiſſimo. O p̄miū īmenſum paucꝭ qͥ dem verbis cōprehēſum. cū dic̄. ridebit in die nouiſſimo. Innuitur em̄ totalis eterna iocūditas in p̄miſſis verbis. Di es nouiſſimus eſt dies eternitatis. qͥ no uiſſimus dr̄. qꝛ ei amplius nox nō ſucce det. De quo die psͣ. Melior ē dies vna in atrijs tuis ſuꝑ milia. In illo die ride bit. qꝛ leticia inenarrabili exultabit. Ri ſus em̄ eſt ẜm diffinitiōꝫ. dilat̓io cordis ꝑ gaudiū facta. Que dilatatio cordis vere erit in die eternitatis. Iuxta illud Eſa. Tunc videbis ⁊ afflues ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor t. Bn̄ dicit primo. tunc videbis. ⁊ poſt ſubdit. ⁊ dilatabit̉ cor tuū. qꝛ ex viſione dilatatio cordis ꝑ gau diū oriet̉. Nec mirū. videbis em̄ ſuꝑ te
oīa. qͣ viſiōe nihil feliciꝰ. vn̄ dn̄s in Ioh̓ Hec ē vitā eterna vt cogͦſcēt te deū. It̓ videbis iuxͣ te aggregationē angelice ⁊ ſctoꝝ ſocietatis. q̄ ſocietate nihil iocun dius. Exultabūt em̄ ſancti in gl̓ia. leta in cu. ſuis. Itē videbis intra te corꝑis ⁊ aīe gl̓ificationē. qͣ gl̓ificatiōe nihil lu cidius. Fulgebūt em̄ iuſti ſic̄ ſol. Mat. xiij. Item videbis circa te celeſtis loci amenitatē. qͣ amenitate nihil delectabi lius. Unde dn̄s in Eſa. xxxij. Sedebit ppl̓s meus in pulcritudine pacis ⁊ in tabernaculis fiducie ⁊ in requie opulē ta. Uere tūc delectabit̉ ī craſſitudīe aīa nr̄a. Hec eſt bta viſio q̄ p̄ gaudio dilata tione cordis oꝑat̉. ⁊ ꝑ ꝯſequens riſum eterne iocunditatis. Ad quā nos ꝑ. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCCVIII. Imile eſt regnū celoruꝫ theſauro abſcondito in agro. Math. xiij. M Tres ſil̓itudi nes ponūt̉ in hͦ euangelio. qͦ rn̄dent tri. bus generibus hoīm. Nam theſaurus rn̄det virginitati. Margarita viduis Sagena nuptis. Theſaurus virgini bus rn̄det ꝓpter tria. Primo ꝓpt̓ p̄cio ſitatē. qꝛ votu yginitatis adeo ē p̄ciolū ꝙ nō recipit cōmutationem Ecc.xxvj. Non eſt digna ponderatio aīe ꝯtinen tis. Secūdo ꝓpter impugnatione. qꝛ ſic̄ theſaurus multos hꝫ latrones. ſic v ginitas multos hꝫ īpugnatores. Ecc̄. ix. Uirginē ne ꝯſpicias ne forte ſcanda lizeris in decore eius. Tercio ꝓpt̓ occul tationē. qꝛ ſicut theſaurus ꝑdit̉ niſi oc cultet̉. ſic virginitas. Un̄ Gen̄. xxxiiij. Egreſſa eſt dyna. vt vide. mul. re. il. ⁊cͣ. N Uidua aūt dr̄ margarita prīo ꝓpt̓ tribulationē. qꝛ ſic̄ magarita inue nit̉ in mari. ſic vidua in tribulatione.j. Thi. v. Que vere vidua eſt ⁊ deſolata Scd̓o ꝓpt̓ defenſionē. qꝛ ſicut marga rita hꝫ vnū piſcem qͥ ea defendit ⁊ aliū qͥ ꝑſequit̉. ſic vidua hꝫ ꝑſecutores ꝯſan guineos viri. defenſores deū ⁊ conſan

De virginibus.
guineos ꝓprios. j. Zi. v. Speret in deū Ecc̄. xxxv. Nōne lacrime vidue deſcē dunt vſqꝫ ad maxillā. ⁊ exclamatio ſuꝑ deducente eas. Tercio ꝓpter v̓tutē. qꝛ ſicut margarita valet ꝯtra caducū mor bū. ſic vidua vera ꝯſolat̉ vt iteꝝ nub do non cadat. Coꝝ. vij. Solutus es ab vxore no: quer. vx. O Mrimoniuꝫ v̓o ꝯꝑat̉ ſagene. Primo ꝓpt̓ vniuerſi tate. qꝛ ꝯgregat exoī genere piſciū. Nā iudei ⁊ ſaraceni ⁊ xp̄iani approbāt ma trimoniū. Scd̓o ꝓpter colligationē. qꝛ ſicut ſagena colligat̉ adinuicē. ſic mr̄i moniu nō pōt ſolui niſi ꝑ mortē. Mat. xix. Qui dimiſſā duxerit mechat̉. Coꝝ vij. Alligatus es vxori noli querere ſo. lutionē. Tercio ſicut rhete putreſcit niſi lauet̉. ſic mr̄imoniū lauandū eſt frequē ter ꝑ ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē. qꝛ frequēter deturpat̉ ꝑ vicia carnalia. Luc̄. v. Pi ſcatores aut deſcenderant ⁊ lauabant rhetia. Sꝫ in fine cognoſcet̉ qͥ bn̄ cuſto dierūt legē mr̄imonij. ⁊ iō ſequit̉. Exi būt angeli ⁊ ſeꝑabūt malos de medio iuſtoꝝ. vbi tangit̉ triplex pena. Prima eſt ſperatio a bonis. q̄ notat̉ ibi ſepara būt. Scd̓a eſt ignis q̄ notat̉ ibi. ⁊ mit tent eos in caminū ignis. Tercia eſt pe na frigoris. q̄ notat̉ ibi. ⁊ ſtridor dentiū Tranſibunt em̄ ab aquis niuiū ad calo rem nimiū. Plura adapta de ẜmone in quo idem ⁊ thema.ſ. exibūt angeli. in die elizabeth. ¶ De virginibus. Sermo. CCCIX. Nuenta vna pre cioſa margarita abijt ⁊ vedidit vniuerſa q̄ habuit ⁊ emit eam. Math̓ xiij. A Hec v̓ba legit eccl̓ia de ꝑfe ctis ⁊ ſctīs vginibus in qͥbus duo tan gūt̉. Primo em̄ ꝑfecta v̓ginitas demō ſtrat̉. cū dicit. Inuenta vna p̄cioſa mar garita. Scd̓o innuit̉ qͣliter eadē v̓gini tas acquirat̉. ibi. abijt ⁊ vendidit vni uerſa q̄ habuit ⁊ emit eā. ¶ In primo ſ. in demōſtratione ꝑfecte virginitatis
tria innuūt̉. Et primo qꝛ ꝑfecta v̓gini tas eſt rara. cū dicit. vna. Scd̓o qꝛ ē ca ra. ꝓ quo dicit p̄cioſa. Tercio qꝛ eſt cla ra. ꝓ quo dicit eā margarita. qꝛ illa ē p̄. cioſa margarita q̄ eſt clara ⁊ candida. ſic̄ dicit Iſid̓. Ergo in p̄miſſis v̓bis on̄ dit dn̄s ꝑfectam virginitatē eſſe raram in emptione. ⁊ clara in ꝯuerſatione. B ¶ Uere īnuit̉ vna.i. rara ꝑfecta vgi nitas. Eſt em̄ lriplex virgitas. vicꝫ mē tis ⁊ nō carnis. Ite carnis ⁊ nō mētis It̓ mentis ⁊ carnis. Prima.ſ. mentis ⁊ nō carnis eſt. qn̄ quis oībus modū in tendit cauere corruptionē carnis ⁊ cō tra voluntatē corrupit̉. Hec virginitas felix qͥdeꝫ qꝛ nō amittit aureola. Un̄ lu cia dixit. Si inuitā me violaueris caſti tas mihi duplicabit̉ ad corona. ſꝫ ē im ꝑfecta. amittit em̄ inſignia v̓ginalia q̄ dant̉ ſpūalibus ſponſis xp̄i eccl̓ia mili tante. ¶ Uirginitas carnis ⁊ nō mētis eſt. qn̄ integritatē hn̄s carnis. mente q̄ carnis ſunt cogitat. ⁊ hec eſt vituꝑabi lis. nec ꝯſequit aureola niſi ꝑ pnīam re paret̉. ¶ Uirginitas aut carnis ⁊ mētis eſt ſine vtriuſqꝫ corruptione. Et hec eſt ꝑfecta v̓ginitas. que ſic deſcribit̉. Uirg nitas eſt in carne corruptibili perpetua incorruptionis meditatio. De tali vgīe dicit apl̓s. Coꝝ. vij. Uirgo cogitat que dn̄i ſunt quo placꝫ deo. vt ſit ſct̄ā corꝑ ⁊ ſpū. Suꝑ quo verbo dicit hiero. U go cogitet que ſunt dn̄i. nō que ſeculi. quecūqꝫ ſunt v̓a quecūqꝫ pudica. quecu qꝫ iuſta. quecūqꝫ ſancta. quecūqꝫ hone ſta. cogitet quo placeat deo nō hoībus vt ſit ſacta corꝑe ⁊ ſpū. Uere rara aui in terris. qꝛ raro inuenit̉ v̓go talis. qua raritatē innuit dn̄s cū dicit in p̄miſſis verbis. Inuenta vna.i. rara. C Tn̄ qn̄ inuenit̉ on̄dit dn̄s ꝙ talis ÿgo ſiue virginitas eſt cara. cū dicit. p̄cioſa. In uenta inqͥt vna p̄cioſa. Perpendit̉ aūt p̄cioſa tripliciter. Ex reꝝ ſuꝑatiōe. Eſt em̄ p̄cioſior cūctis oꝑibus ⁊ oīa que de ſiderant̉ huic nō valent cōparari. Un̄ Ecc̄. xxvj. d̓r. Non ē digna ponderatio aīe ꝯtinentis. ¶ Item ex p̄cij comꝑatio

De virginibus.
ne. Nam xp̄s taꝙͣ verus mercator licꝫ ſanguinē ſuū p̄cioſiſſimū ꝓ toto mūdo redimendo effuderit. ſpecialiſſime tn̄. virginibus tanꝙͣ ꝓ maxīe dilectis. Un̄ Apo. xiiij. dr̄ de virginibus. Hi empti ſunt ex om̄ibus primitie.i. primo ⁊ pn cipaliter. In ſignū cuius xp̄s moriens in cruce. duo brachia ſua ſuꝑ duos vir gines. ſcꝫ mariā ⁊ ioh̓em extendit. ⁊ nō dubium quin aliquid de ſanguine ſuꝑ ipſos de brachijs ſuis ſtillauerit. in hͦ ipſos oſtendens p̄cipue eſſe p̄cium ſue paſſionis. ¶ Item oſtendit̉ p̄cioſa ex p̄ mij perceptione. nam p̄miū virginū ex cellit om̄e p̄miū. Unde Sap̄. iij. dr̄ de ſpadone. id eſt de ꝯtinente. qͥ nō eſt ope ratus iniquitatem. nec cogitauit aduer ſus deū nequiſſima. id eſt nec mente nec corꝑe corruptus. ꝙ dabitur ei donum electum. ⁊ quale donū ſubditur. ſors in quit in templo dn̄i acceptiſſima. Con iugate quidem habebūt in templo gl̓ie ſortem acceptam. vidue acceptiore. ſed virgines acceptiſſimā. Un̄ aug. Gau dia virginū ꝓpria. nō ſunt eadem non virginū. nam ſunt alijs alia. ſed nullis talia. virgines em̄ ſole ſunt que ſequūt̉ agnū. ſicut dicit̉. Apo. xiiij. he ſole can tant canticū. Unde dicitur ibi ꝙ nemo poterat dicere canticū. niſi illi qui cum mulieribus nō ſunt coinqͥnati. virgīes em̄ ſunt. quia qn̄ virgines cantando di cent. gratias agimus tibi dn̄e. quia vir ginitatem ſeruauimus. alij ſancti hͦ ha bere nō poſſunt. ſed de alijs virtutibus deū collaudabunt. O¶ Item oſten dit dn̄s ꝙ virginitas eſt clara ⁊ candi da. cum dicit ipſam margarita. Inuen ta inquit vna precioſa margarita. Illa em̄ ſola eſt margarita precioſa que eſt clara ⁊ candida. ſicut dicit Iſid̓. Et cer te virginitas eſt ita clara ⁊ candida ꝙ etiam ipſa dei ſapīa eam mirat̉ dicens. Sap̄. iiij. O ꝙͣpulcra eſt caſta genera tio cū claritate. qꝛ virginitas eſt clara ⁊ pulcra. Ande in ipſa ſicut in vitro cla ro ⁊ perlucido clarius relucet dei ima g0. Propter hoc ab ip̄o xp̄o qui eſt ſpe
cioſus forma p̄ filijs hoīm. in quē defi derant ⁊ angeli ꝓſpicere. cuius pulcri tudinē ſol ⁊ luna mirantur. ſicut dixit agnes. ꝓpter pulcritudinē virgo candi da ꝯcupiſcit̉. Unde dicit ꝓph̓a. Audi filia ⁊ vide. ⁊ poſt ſubdit. ⁊ concupiſci rex decorem tuū. Pro tanto ⁊ virgini tas quatuor rebus intra candidiſſimis ⁊ pulcerrimis comꝑatur. vicꝫ byſſo. ly lio. niui. ⁊ margarite. De primo ſcꝫ byſ ſo legit̉ Apo. xix. Gatū eſt illi ſcꝫ virgi ni que eſt ſponſa xp̄i vt cooꝑiat ſe byſſo ſplendent ⁊ candido. De niue dr̄ Sap̄ xvj. Nix ⁊ glacies ſuſtinebant vim ig nis ⁊ nō tabeſcebant. quia ardorem tē ptatiōis ſuperat frigida ⁊ candida pul critudo virginitatis. De lylio dr̄ Cant̓. ij. Sicut lylium inter ſpinas ſic amica mea inter filias. id eſt virgo inter cōiu gatas ⁊ viduas. quia virginitas ſplen det ⁊ redolet inter ꝯiugatas ⁊ viduas que ſpinis tribulationū carnaliū pun guntur. De margarita patet in thema te. quia inter bonas margaritas. ſcꝫ vi duaꝝ ⁊ cōiugataꝝ vna p̄cioſa margari ta. ſcilicet virgintias inuenitur. qꝛ cla ra eſt caſtitas cōiugatoꝝ. clarior vidua rum. ſed clariſſima virginum. Et breui ter ſicut nulla creatura pulcrior eſt an gelis in celo. ita nulla v̓tus pulcrior eſt virginitate in terra. Uere p̄cioſa mar garita eſt virginitas que ſua mirabili virtute ſanat omnes febres luxurie. E Secundo oſtendit dn̄s qualiter virginitas perfecta aquiratur. cū dicit Uendidit vniuerſa que habuit ⁊ emit eam. Digne dantur ꝓ virginitate vni uerſa que ſuo valore trāſcendit vniuer ſa. Uendit ergo vniuerſa ꝓ margarita quis qn̄ ꝓ virginitate conſeruanda cō temit ſua. ſuos. ⁊ ſeip̄m. Hec ſunt em̄ vniuerſa. quia nil ampliꝰ remanet qd̓ poſſit homo dare extra iſta. Ꝙ autem ſua ⁊ ſuos debeat quis ꝓ virginitate cō temere oſtendit ꝓpeta. cum dicit. Ob liuiſcere populū tuuꝫ ꝙͣtum ad ſuos. ⁊ domū patris tui ꝙͣtum ad ſua. Et ſub dit cauſam. Quia inquit concupiuit G iiij

De virginibus.
rex ſpēm tuā.i. virginitatē. It̄ dꝫ etiam dare vel ꝯtēnere ſeip̄m carnalia deſide ria ſubijciendo. Tunc em̄ ſeip̄m qͥs dat qn̄ deſideria carnis ſibiip̄i reſecat. Qd̓ facit q̄libet ꝑfecta virgo. Un̄ ſibi ꝑ ꝓ pheta dr̄. Accingere gladio tuo ſuꝑ fe mur tuū potentiſſime. Cōiugati ſiqͥdē accigunt gladio caſtitatis potenter. qꝛ multū oꝑtet eos luctari ⁊ pugnare qui ꝯtinue ⁊ quotidie ſunt in ardore. Sed ꝯtinētes in viduitate qꝛ gͣuius ex p̄teri ta voluptate tēptant̉. debent potentiuſ accingi. Uirgines v̓o oꝑtet accingi po tentiſſime. qꝛ tēptant̉ gͣuiſſime. qꝛ.ſ. ſic̄ dicit Hiero. Inter illecebras volupta tu etiā ferreas mentes libido domat. q̄ maiorē in virgine famē patit̉. dū dulci us putat eſſe qd̓ neſcit. Hec tria ſcꝫ ſua ſuos. ⁊ ſeipſas. dederūt ſancte virgines q̄ mō regnat in celo ꝓ virginitate ꝯſer uanda. Exemplū hemus de btō ioh̓e baptiſta. qͥ teneris ſub annis vniuerſa ꝯtenens. antra deſerti petijt. ne leui ſal te maculare vitā femine poſſet. Iteꝫ de ſancto allexio qͥ zelo virgītatis ductus. dū pr̄ ſuus ſponſam ſibi tradidiſſet. nō ſolū ab ip̄a ſꝫ etiā a ꝑentibus ⁊ a pr̄imo nio fugit. vitā ſuā finiesⁱ in maxīa pau ptate. Itē de ſancta eufroſina. de qͣ vt legit̉ in vitis patꝝ. cū eſſꝫ vnica patris magni principis filia. ⁊ pr̄ ipſam viro dare voluiſſet. zelo virginitatis ducta. ⁊ pr̄imoniū ⁊ patrē relinquēs. ſeipſaꝫ ſibi ſubijciens in monaſterio in babitu monachali vitā finiuit. Et certe mō p̄ dictoꝝ ſctōꝝ ⁊ alioꝝ exēplis ⁊ diuinis ꝯſilijs multa milia virginū ſua ⁊ ſuos relinq̄ntes ꝓ p̄cioſa virginitate ꝯſeruā da monaſterijs ſe includūt. vt ſeip̄as ſi bi ſubijciāt. cibos aridos. ⁊ lectos du ros. veſtes aſꝑas. ⁊ longas vigilias. gͦ ues diſciplinas. diuerſas obedientias ⁊ ꝯtinuū ſilentiū aſſūpſerūt. Et felices ſūt virgines q̄ ꝑ p̄dicta ſic ſe exercent ꝙ ꝑfectam virginitatē valent ꝯſeruare. qꝛ ipſe in vita eterna glorioſiſſime. ſcꝫ fru ctu centeſimo remunerabunt̉. Quem nobis p̄ſtare dignet̉.
¶ De virginibus. Sermo. CCCX. E virginibus pre ceptū nō habeo ꝯſiliū aūt do. j. Coꝝ. vij. F Apl̓s veteris legis do ctor ꝯtra ꝯſuetudinē legis ꝑ reuelatio nē ieſu xp̄i inſtructus de virginitate ẜ uanda ꝯſiliū dedit. Nec mirū. eſt enim virginitas ꝙͣtū ad ſtatum vie felicior ⁊ ꝙͣtū ad ſtatu patrie gl̓ioſior. Ꝙ autē ꝙͣtū ad ſtatū vie ſit ceteris felicior oſtē dit apl̓us qͣdruplici rōne. Et primo qꝛ remouet anguſtiaꝝ neceſſitate. ⁊ hͦ tan git. cū dicit. exiſtimo hoc bonū eſſe ꝓpt̓ inſtantem neceſſitatē. ¶ Scd̓o qꝛ remo uet ꝯiugatoꝝ tribulationē. ꝓpt̓ qd̓ dic̄. Tribulatiōem aut carnis hēbūt hmōi ¶ Tercio ꝓpt̓ ſtatus honeſtatē. ꝓpt̓ qd̓ dicit. Porro ad vtilitatem veſtra dico nō vt laqueū vobis inijciam. ſed ad id quod honeſtū eſt. ¶ Quarto ꝓpter ma iorem ſeruiendi deo facilitatem. ꝓ quo ſubdit. ⁊ qd̓ facultatem p̄beat ſine im pedimento dn̄o obſecrandi. ¶ Primo ergo conſulit virginitateꝫ. qꝛ remouet anguſtiaꝝ neceſſitatē dicenſ. Exiſtimo hoc bonū eſſe ꝓpter inſtantem neceſſi. Quptam em̄ neceſſe eſt occupari miſe rabiliter ⁊ anguſtiari. cogitando que ſunt mūdi. quo placeat viro. ſicut ibidē dicit apl̓s. Et hiero. dicit. ad heliudiu. Quotidie ad ſpeculūpingit̉ ⁊ in cōtu melia artificis conat̉ pulcrior eſſe ꝙͣ na ta eſt. ⁊ ad aduetū mariti expolit facieꝫ greſſus frangit. ſimula blandicias. in de infantes garriūt. familia ꝑſtrepit. li beri ab ore dependent. ⁊ computantu ſumptus. impendia p̄parant̉. nunciat mariti aduentus cū ſocijs. illa ad yrui dinis modū luſtrat vniuerſa penetra lia. ſi thorus rideat. ſi pauimenta ſpler deant. ſi ordinata ſunt pocula. ſi pran dium p̄paratum. Reſponde queſo vb ſit inter iſta dei cogitatio. Propter hꝫ ergo inſtantem neceſſitate. ꝯſuſit apl̓i dicens. ꝙ bonū eſt virgini ſic ꝑmane

De virginibus.
et nō nubere. qꝛ ẜm hoc v̓go felicior ē ꝙͣ nupta. qꝛ melius eſt ei a tātis angu ſtijs nō ligari. ¶ Scd̓o ꝯſulit apl̓s vir ginitatē qꝛ virginitas cauet ꝯiugatoꝝ tribulationē. cū dicit. tribulationē car. ha. hmoi. Et q̄ ſit tribulatio carnis tā git dn̄s Gen̄. iij. Multiplicabo inquit erunas tuas ⁊ cōceptus tuos. in dolo re paries filios ⁊ ſub viri ptāte eris. Un̄ ſcī martires nereus ⁊ achilleus di xerūt domicille virgini. que fuit neptis domiciam imꝑatoris. volenti nubere. Au qꝛ talibꝰ cogitatōibꝰ inclinaris. de lectationes vnius pūcti vides. ſed q̄ ſe quunt̉ ꝑ totū annū non vides tribula tiones. Nā primo integritate ⁊ floreꝫ glorio ſe vginitatis cū pudore ⁊ dolo re ꝑdis. qua nullo mō recuꝑare pot̓is qꝛ cū oīa ꝑdita recuꝑari poſſint. ſola vginitas ſemel ꝑdita recuꝑari nō pōt. ſtatim cōmuni noīe multer appellata. dn̄ationeꝫ viri extranei viliſſimā ⁊ du riſſimā patieris. vt nulli loqͥ. nulluꝫ re ſpicere vl̓ audire audeas ſine ꝑiculo li tis aut verberis. ⁊ qͥcqͥd ſimpl̓r feceris malis ſuſpicionibꝰ ſubiacebis. ⁊ qͥ pri us pie mr̄is verbera ſufficere nō potas pugnoꝝ ⁊ calciū ictꝰ duriſſimi ingerē tur. Preterea inqͥunt corruptor virgi nis inqͥnat mūdaꝫ. captiua libera. ⁊ in domo qͣſi in carcere tenet clauſaꝫ. non ꝑ̄mittit eā ſaluari. nec etiā a parētibus videri. et ſic iniuriat̉ vxori qͥ priꝰ v̓gini fallaciſſime ſolebat blādiri. E ēplum de ignobili qͥ duxit nobilē. Et ſi ꝯcipis pōdꝰ in vtero die noctuqꝫ portabis in uita. quo pōdere egra tumēs ⁊ pallida vix poteris pedibꝰ ſuſtētari. ⁊ cibos vti les faſtidiēs. cibis noxijs delectaberis ꝓpter tot gͦ ⁊ tātas carnis tribulatōes bonū eſt virgini ſic ꝑmanere. qꝛ felici or eſt. H ¶ Tercio bonū eſt ꝓpt̓ ho neſtatē. Propter qd̓ dicit. Hoc autē di co non vt laq. vobis ini. ſed ad illd̓ qd̓ honeſtū eſt ſupple magis. Eſt em̄ int̓ al̓ios ſtatus. qͥ ſunt tres.ſ. coniugatoꝝ cōtinentiū. et virginū honorabilior. ꝓ quo ⁊ angelis eſt familiarior. qꝛ Mat.
xxij. d̓r. neqꝫ nubēt neqꝫ nubent̉. ſꝫ erūt ſicut angeli dei. In carne em̄ p̄ter car nē̄ viuere nō eſt humanū ſed angelicū ſicut dicit Hiero. Et ſic̄ nulla creatu ra pulcrior eſt angelis in celo. ita nulla virtus pulcrior ⁊ honorabilior eſt vir ginitate in terra. qꝛ ad litera hoc vide mus quotidie. ꝙ ſi aliqͥs credit̉ virgo eſſe non ſolum honorat̉ ſed etiā tanꝙͣ ſanctus re putat̉. Ncc mirū. eodē enim veſtimēto induit̉. quo induit̉ ſummus imꝑator. Nam de ipſo legit̉ ꝙ dn̄s re gnauit decorē induit. Hoc ide dicit ſa lomon de virgine ꝙ fortitudo ⁊ decor indumentū eius. Et ideo ꝓpter hone ſtate bonum eſt virgini ſic ꝑmanere. I ¶ Quarto bonuꝫ eſt ꝓpter maio re ſeruiendi deo facilitatē. Prebet em̄ facilitate ſicut dicit apl̓us ſine impedi mēto dn̄m obſecrādi. Un̄ ibidem dicit apl̓us. Mulier innupta ⁊ virgo cogi tat qͥ dn̄i ſunt vt ſit ſancta corꝑe et ſpū que aut nupta eſt cogitat que ſunt mū di. quo placeat viro. Unde talis qꝛ di uiſa eſt ſoli deo intendere non poteſt. turbat̉ em̄ erga plurima. ꝓpter qd̓ im pedimentū habet dn̄m obſecrādi. quia ſicut ſtrucio non poteſt fouere ouū ſu um vt inde pullus fiat niſi ſtabili cor pore ſine motu defixis in ouū oculis. qꝛ vbi viſus eius diſcōtinuat̉ ibi vt d̓r pullus imꝑfectꝰ remanet. ita ꝑ vagas cogitatiōes ⁊ diuerſos motꝰ corꝑis im pedit̉ fructus oratiōis ⁊ ꝯtēplatiōis. ⁊ ideo forte vt moneamur ſepe pendent oua ſtrutionū ſuꝑ altaria. Propt̓ hoc dicit dn̄s ꝑ ꝓphetam Uacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deꝰ. Exemplū de tribꝰ fra tribꝰ. Un̄ Seneca. Oīa impedimenta dimitte et vaca bone menti. ad hac em̄ nō ꝑuenit occupatꝰ. Bonū eſt gͦ virgi ni ꝓpter facilitatem obſecrādi ſic ꝑma nere. Ex p̄dictis gͦ quattuor oſtendit apl̓s ꝙ in ſtatu vie ſtatꝰ virginū felici or eſt ꝙͣ nuptaꝝ. R¶ Eſt etiā ꝙͣtuꝫ ad ſtatū patrie glorioſior. qꝛ triplicem hꝫ gloriā in celis pͦ ceteris ¶ Prima ē dignitatis. q̄ ſignificat̉ ꝑ coronā aureo

In Dedicatione.
lam quā ſoli virgines ⁊ martires ⁊ p̄ dicatores aſſequunt̉. Un̄ triplex coro. na aureola erat in tabernaculo dn̄i.ſ. ſuꝑ mēſaꝫ. Exo.xxv. vbi ponebant̉ pa nes ꝓpoſitōis. ꝑ quod deſignat̉ p̄dica tio. Itē ſuꝑ altare incenſi. Exo. xxx. in quo ſignat̉ martiriū. Itē ſuꝑ arca fede ris. Exo. xxv. q̄ erat de lignis imputri bilibus ⁊ incōbuſtibilibꝰ. in quo nota tur virginitas. In v̓gine em̄ ſicut in ar ca continet̉ Deuteronomiū.i. noua lex viuendi.ſ. in carne p̄ter carneꝫ viuere. Lex vetus cōiugiū. ſex noua vginitas. Et vrna aurea plena māna.i. pura cō ſcia plena gr̄a. Et v̓ga aaron q̄ frōdue rat.i. aſſidua corꝑis diſciplīa. Ibi etiā erat tabule teſtamēti.i. memoria manꝰ datoꝝ dei. q̄ debēt eſſe in corde virgīs ¶ Secūda gloriā eſt fertilitatis. qꝛ ꝑci piūt fructu centeſimū quē fructu ꝓmi ſit eis dn̄s Iſa. lvj. vbi dicit̉. Hec dicit dn̄s eunuchis.i. ꝯtinētibꝰ ſicut exponit glo ſa. qꝛ cuſtodierūt ſublata mea.i. fe ſta vacādo oratiōi. non ſicut fatue v̓gi nes q̄ in feſtis vadūt ad choreas. ⁊ ele gerūt q̄ ego volui.ſ. ꝯtinētiā ſicut dicit glo. ⁊ tenuerūt fedus meū qd̓.ſ. pepige rūt mecum in baptiſmo abrenuciādo diabolo ⁊ oībꝰ pompis eius.i. ludis ⁊ choreis. vbi ſeruit̉ diabolo. dabo eis in domo mea vbi māſiōes multe ſunt et in muris meis locū. vt.ſ. ſint in pre mio p̄dicatoꝝ ⁊ martiꝝ. ⁊ nomē meliꝰ a filijs ⁊ filiabꝰ.i. excellentiꝰ ꝙͣ ſi filios ⁊ filias generaſſent. vn̄ Aug. Nulla fe cūditas carnis ſancte v̓ginitati ꝯꝑari pōt. cedat huic oīs fecunditas oīs pu dicicia cōiugalis. qꝛ plus gaudet v̓go de gloria ſue v̓ginitatis ꝙͣ ſancta eliza beth de ſco iohāne baptiſta. ¶ Tercia gloria eſt iocuditatis. qꝛ ſole virgines cantāt canticū ſequentes agnum. Un̄ Hiere. xxxj d̓r. Tuc letabit̉ vgo in cho ro.ſ. angeloꝝ. Mō em̄ nō eſt tp̄s nec locus cantandi virginibꝰ. qꝛ adhuc ſūt in via vbi inſidiant̉ eis latrones.ſ. de mones ⁊ ſenones qͥ dep̄cabunt̉ eas ſi tas audierint. et fatue ſunt ille q̄ int̓la
trones cantāt ⁊ ambulāt. qꝛ ad vnū ſi bilū pn̄t ꝑdere incōꝑabilē ⁊ irrecuꝑa bilē theſauꝝ. ſed tunc ſecure ⁊ iocunde cantabunt ante ſedem dei. ⁊ an̄ qͣttuor animalia ⁊ ſeniores. qꝛ ipſe chriſtus ⁊ qͣttuorⁱ euāgeliſte ⁊ apl̓i ⁊ ꝓphete ipſa rū canticū auſcultabūt libentiſſime. qꝛ delectabiliores ſunt voces virginuꝫ ꝙͣ alioꝝ. et omnes tacebūt qn̄ ipſe canta būt. Un̄ in Aptc̄. xiiij. d̓r. ꝙ nemo po. terat dicere canticū niſi illi qui cū mu lieribus nō ſunt coinqͥnati. Ad quod canticum nos ꝑducat. In dedicatione eccleſie. Sermio. CC CXI. Empium dei ſā ctū eſt qd̓ eſtis vos. Si qͥs au tē templū dei violauerit diſꝑ det illū deus. jͣ. Coꝝ. iij. A In ver bis iſtis apl̓us duo facit. Oſtendit em̄ fidelis anime ſanctitatē. et execrat̉ ſan ctitatis violatorē. Sanctitateꝫ innuit ſub ſacrati templi ꝯꝑatione. cū dic̄. Tc̄ plū dei ſanctū eſt qd̓ eſtis vos. Sꝫ exe crat̉ violatorē cū ſeua ꝯminatione. cū dicit. Si qͥs aūt templū dei inuiola. di ſper. il. deꝰ. ¶Dicit̉ aūt fidelis aīa tem plū. quia ad modū templi eſt diſpoſita cuius fundamentū fides. qꝛ ſicut dicit apl̓us Hebre. xj. fides eſt ſubſtantia.i. fundamentū. ſicut dicit gloſa. rerū ſpe randaꝝ. paries ſurſum tendēs eſt. ſpes de ſuꝑnis q̄ ex gratiā ⁊ meritis ꝓuenit ⁊ ſurſum aſcēdit. tectū eſt caritas que oīa cooꝑit. altare eſt cor. In hoc tem plo tanꝙͣ in ſacrato figurat̉ intus ⁊ exͣ crux pnīe. ⁊ pingunt̉ imagines.i. exem pla ſanctoꝝ. ibi luminaria accenſa qꝛ ibi viget doctrina ſanctorum apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ doctoꝝ. ibi in altari cordis offer tur ſacrificiū cōtritionis de peccatis. ⁊ deuotōnis de bn̄ficijs. Cōſecrat̉ aūt h templū ad modū tēpli materialis. Qd̓ em̄ ep̄s agit viſibiliter in tēplo mat̓ia li. hoc chriſtus qͥ eſt pontifex futurorū bonoꝝ agit in aīa fideli. Septē aūt fa

In Dedicatione.
cit ep̄s in templo materiali. Que ſunt Circuitio. aſperſio. inſcriptio. inūctio cereoꝝ accēſio. thurificatio. reliquiarū depoſitio. ¶ Sed anteꝙͣ iſta incipiant̉ corꝑa mortuoꝝ de tēplo eijciunt̉. qꝛ ni ſi prius de aīa pctā mortalia ꝑ ꝯfeſſio ne eijciant̉ ſanctificari nō pōt. Un̄ yſa. xliij. Narra ſi qͥd habes vt iuſtificeris. Circuit poſt hoc ep̄s frequētiꝰ templū ⁊ pulſat ad hoſtiū clauſum qd̓ ei tercia pulſatione aꝑit̉. qꝛ chriſtꝰ corda hoīm an̄ legē ꝑ patriarchas. in lege ꝑ ꝓphe tas pulſauit. ⁊ pene nullus ei ianuam cordis aꝑuit. Sed in tꝑe gratie pulſa uit ⁊ clamauit vſqꝫ ad ſanguinis effu ſionē. et ſic a chriſtianis receptus fuit. An̄ egrediens ep̄us dicit pax huic do mui. qꝛ chriſtꝰ ꝑ natiuitate ⁊ paſſioneꝫ ſuā pacē recōciliationis fecit. Sic heu et hodie chriſtus quorūdā corda circu it et pulſat ad hoſtiū cordis. qd̓ ꝓpria volūtate ſeratū ē. vt ei aꝑiat̉. Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiū et pulſo. Pul ſat aūt minis et ꝓmiſſis. bn̄ficijs ⁊ fla gellis. et tn̄ durū cor ſibi nō aꝑit. Uere magna ruſticitas tāto principi ſtāti an̄ hoſtiū ipſoꝝ ⁊ pulſanti tot annis quot ſunt in peccatis nō aꝑire. ¶ Scd̓o ab ep̄o aſꝑgit̉ templuꝫ ſiue eccīa exterius ſimplici aqua. et ter interius ex aqͣ cō poſita. et hoc ex quatuor. vicꝫ ſale. cine re. aqua. ⁊ vino. Prima aſꝑſio fit in fi gura ꝯͣ pcta carnalia. gule.ſ. ⁊ luxurie. Scd̓a aſꝑſio fit cōtra ſpūalia.ſ. ſuꝑbie inuidie ire. et hmōi. q̄ difficiliꝰ purgan tur. Aque ſine ſalc ſūt lacrime ſine ſa pore ⁊ diſcretiōe. dū quis flet ꝓ affectu carnali. vl̓ dāno tꝑali. Aque ſiue vino lacrime ſine ꝯſolatione. qͣles fuerūt ille de quibꝰ psͣ. Fuerūt mihi lacrime mee panes die ac nocte. dū d̓r mihi ꝑ ſingu los dies vbi ē deus tuꝰ. Aq̄ ſine cinere ſunt lacrime ſine hūilitate. qͣles fuerūt eſau. Heb. xij vbi d̓r. Nō inuenit pnie locū ꝙͣꝙͣ cū lacrimis inq̄ſiſſꝫ eā. Ergo in ſignū ꝙ lacrime debet eſſe ꝓ carna libus ⁊ ſpūalibus peccatis delēdis. fit aſꝑſio interius ⁊ exteriꝰ tēpli materia
lis. ¶ Tercio inſcribit̉ alphabetuꝫ ba culo paſtorali in pautmēto. literis gre cis ⁊ latinis. in ſignū ꝙ greci ⁊ latini receperūt fidē chriſti. Sed lingua ter cia multos cōmouit. Ecc̄. xxviij.ſ. iud̓i qui nō laudāt fidē chriſti ſed blaſphe māt. Ꝙ aūt in cineribꝰ ſcribunt̉ litere innuit ꝙ chriſtꝰ ſcribit legem in corde hūili. Et ille lr̄e fiunt in modū crucꝭ. qꝛ p̄dicatio eccl̓ie ⁊ fidelis aīe eſt in p̄dica tione cruqͥ chriſti. Et hāc p̄dicauerunt duodecim apl̓i. quoruꝫ imagines in ſi gnū huius pingunt̉ cum cruce in parie tibus eccleſie. ¶ Quarto ille cruces in ungunt̉ criſmate. et decorant̉ lumine. et thurificant̉ odore. in ſignū vt cruceꝫ chriſti portemus hylarit̓. et hͦ deſignat̉ in vnctione. aꝑte ⁊ hͦ deſignat̉ in lumīe feruent̓ ⁊ hͦ deſignat̉ in thuris incenſi odorē. ¶ Quinto duodecim cadelabra accendunt̉ an̄ cruces. qꝛ apl̓i p̄dicaue runt chriſtū deū ⁊ hominē crucifixū. et ꝑ hanc fidem illuminant̉ oēs qͥ ſunt in eccleſia ad cognitionē. ⁊ inflāmantur ad deuotōeꝫ. ¶ Sexto thurificant̉ cru ces qn̄ ex paſſione chriſti deuota ꝓuo cat̉ oratio. ¶ Septīo reliqͥe recondunt̉ in altari. in ſignū vt in corde firmit̉ te neant̉ exempla ſanctoꝝ. Sic templuꝫ veri ſalomonis dedicat̉ ad modū tēpli materialis. B ¶ Sed quāta eſt glo ria ſanctificatōis. tanta eſt ignominia ⁊ iniuria violatiōis. Unde de tāte ſan ctitatis violatore addit apl̓us cū cōmi natiōe. Si quis aūt templū dei viola. di. il. deus. ⁊ merito. Sicut em̄ ſacrile gus eſt ⁊ multū peccat qui adulterat̉ in eccleſia. vl̓ qͥ inde facit ſtabulū equo rū. vel harā porcoꝝ vel ſpeluncā latro nū. Sic homo que deus ſanctificauit magnā facit ꝯtumeliā deo ⁊ oībꝰ ſan ctis. quādo ſe exponit peccato. qꝛ de ſe peius facit ꝙͣ ſtabulū equoꝝ vel porco rū. quia facit ſpeluncā latronū.i. demo nū. Un̄ Ezech.viij. oſtēdit dn̄s ezechi eli in ſpū abominationes tēpli ꝑ tria genera hoīm. Quidaꝫ em̄ pingebant imagines abominabilium reptilium

In Dedicatione.
et beſtiaꝝ quoddā genus mulieꝝ plan tabāt adonidē qͥ fuerat amaſiꝰ cuiuſdā meretricis cantādo cantiones luxurie tanꝙͣ ꝓ ipſo mortuo. alias cantiōes tā ꝙͣ ꝓ ipſo ſuſcitato. Quoſdā etiaꝫ vidit qͥ in ꝯtemptū dei vertebant dorſuꝫ ad altare. ¶ Illi qͥ hn̄t imagines beſtiarū in tēplo cordis ſui. ſunt hoīes oꝑa be ſtiaꝝ on̄dētes. Aliꝰ em̄ eſt leo ꝑ ſuꝑbi am. aliꝰ vrſus ꝑ irā. aliꝰ vulpes ꝑ frau dulentiā. alius lupꝰ rapax ꝑ auariciā. aliꝰ porcus ꝑ gula. aliꝰ equ ꝑ luxuria vnuſquiſqꝫ qͣle imaginē picta hꝫ in tē plo cordis. talē exhibet ſe in oꝑe. Sed abomīabiliꝰ moſtꝝ ē ꝙ vnꝰ hō hꝫ oīa p̄dicta pcta ⁊ naturā oīm beſtiaꝝ. De quo dic̄ psͣ. Cōꝑatꝰ ē iumētis inſipiē tibꝰ ⁊ ſil̓is factꝰ ē illis. Et iſta maxime exercent̉ tꝑe dedicatōis mat̓ialis tēpli ¶ Ibi etiā ſūt ml̓ieres ⁊ v̓gīes plagē tes adonidē mortuū reſuſcitādo ip̄m. qꝛ ibi maxīe ꝯueniūt mulieres ducētes choreas ſorbidas ⁊ luxurioſas cātōes cantātes. ⁊ noīant̉ ibi ribaldi diu mor tui qͥ feda oꝑa ꝑpetrauerūt. ⁊ reſuſcitāt ipſos ipſoꝝ oꝑa laudādo. ¶ Ibi ml̓ti vertūt tergū ad altare. qꝛ du ca dedica tiōīs tēpli aſſerūt ſe veniſſe. paꝝ curat de eccl̓ia vel altari. ſꝫ tergum vertūt ad chorcas vl̓ tabernas ſe ꝯuertēdo. De talibꝰ dic̄ dn̄s Hiere. ij. Uertūr ad me tergū ⁊ nō faciē. Taliū corda tanꝙͣ te pla ſunt violata. ⁊ indigent recōcilia tione ſūmi pontificis. vt purgentur aquam benedictā.i. ꝑ vera ⁊ lacrimo ſā pnīaꝫ. Quā nobis p̄ſtare dignet̉. ⁊cͣ In dedicatione. Sermo. CCCXII. Idi ciuitatē ſan ctā hieruſalē nouā deſcēdētē de celo a deo ꝑataꝫ ⁊cͣ. Apoc̄. xxj. ¶. ¶ Sicut dicit btūs Augꝰ. du plex ē ciuitas ẜm duplicē differentiā ci uiū. vna reproboꝝ ⁊ alia iuſtorū. Pri ma eſt deteſtabilis. de qͣ psͣ. Uidi iniqͥta tē ⁊ contradictioneꝫ in ciuitate die ac
nocte circūda. eā ſuꝑ. m. etꝰ iniqͥ. ⁊ la. in m. eiꝰ ⁊ iniuſticia ⁊ nō defecit de pla. eiꝰ vſ. ⁊ do. Scd̓a.ſ. iuſtoꝝ laudabilis. de qͣ hic dicit Io. Uidi ciuitatē ſcāꝫ hieru ſalē nouā. Primā.ſ. reproboꝝ ciuita tē on̄dit psͣ. de teſtabilē ex ſeptē q̄ vidit in ea. Et primo qꝛ eſt ſine regimīe. cū dicit. vidi iniqͥtate.i. nō eqͥtate. Int̓em̄ reprobos eqͥtas ſiue equalitas eſſe nō pōt. vbi vnꝰ alteri ſꝑ p̄eſſe nitit̉. ꝓuer. Inter ſuꝑbos ſemꝑ iurgia ſunt. Item vidit eā ſine pace. ꝓ quo dicit. ⁊ ꝯdictō ne. yſa. lvij. Nō eſt pax impijs dic̄ dn̄s Itē vidit ea ſine ſecuritate. ꝓ quo dicit die ac nocte circū. ea ſuꝑ m. eiꝰ iniqui. Nā ſꝑ a demonibꝰ infeſtat̉ vt de pec cato ruat in peccatū. Un̄ Iob. Obſe derūt in gyro tabernaculū meū. Itē vi dit ea ſine qͥcte. ꝓ quo dic̄. et labor in m. eiꝰ ⁊ qualis labor. vtiqꝫ ille de quo Hiere. ix. vt iniq̄ agerēt labo. Item vi dit ea ſine lege. ꝓ quo dicit. ⁊ iniuſticia Oſee. iiij. Nō eſt veritas in terra. tē vidit eā ſine fraterna ꝯpaſſione. ꝓ quo dicit. ⁊ nō defecit de pla. eiꝰ vſura. Nul li em̄ aliqͥd volūt dare niſi cū lucro. De qͥbus Hiere. vj. Oēs auaricie ſtu. Itē vidit ea ſine fide. ꝓ quo dic̄. ⁊ dolꝰ. Do lus em̄ eſt cū aliud fingit̉ ⁊ aliud agit̉ Hiere. vj. Oēs faciunt dolū. Iſta ciui tas cū ciuibꝰ ſuis nō tedit ſurſum ſed potiꝰ deorſum. Un̄ chriſtꝰ qͥbuſdā huiꝰ ciuitatis ciuibꝰ dixit Ioh. viij. Uos de orſum eſtis. D¶ Sꝫ alia ciuitas eſt iuſtorū. De qͣ psͣ. Glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Et que ſint illa glorio ſa ⁊ laudabilia iohānes on̄dit in hodi erna epl̓a. dicēs. Uidi ciuitatē ſanctaꝫ hierl̓m nouā deſcen. de ce. a deo pa. ⁊cͣ. Oſtendit aūt ciuitatē iuſtoꝝ laudabilē duplici reſpectu. vicꝫ ꝙͣtum ad ſtatum vie. cū dicit. Uidi ciuitatē ſanctaꝫ hie. no. ⁊cͣ. Et ꝙͣtum ad ſtatu pr̄ie. cū dicit Ecce taber. dei cum hoībus. ⁊ ha. cum eis ⁊cͣ. ¶ Quantū ad ſtatū vie oſtēdit ciuitatē iuſtoꝝ.i. ꝯgregationē laudabi lē in qͥnqꝫ. Primo qꝛ a t̓renis ſubleuaˢ ta. ꝓ quo dicit ipſam ſanctā. Sanctus

In Dedicatione.
enim d̓r grece agyos. qͣſi ſine terra. Iu ſti em̄ in hac ꝑegrinatōe ſolo corꝑe co ſtituti. cogitatiōe ⁊ auiditate in illa ce leſti pr̄ia cōuerſant̉. q̄ ſurſum ſūt q̄ren tes nō q̄ ſuꝑ terra. Sicentes cum apl̓o. Qr̄a cōuerſatio in celis eſt. Dicentes etiā illd̓ Tren̄. iij. Leuemꝰ corda nr̄a cū manibꝰ ad deū. F Itē eſt laudabi lis qꝛ pacifica. ꝓ quo dicit ea hierl̓m.i. viſio pacꝭ. Iuſti em̄ qui ſunt ciues eius habent iugiter triplicē pacē. vicꝫ pacē pectoris. pace tꝑis. ⁊ pacem et̓nitatis. Pacē pectoris q̄ eſt trāquillitas men tis hn̄t. motus carnis cōpeſcēdo. De qͣ pace dic̄ psͣ. Pax multa diligentibꝰ le gē tuā. Pacē tꝑis q̄ eſt cōcordia cū ꝓxi mis hn̄t. belloꝝ cōflictui cedendo. de qͣ Ro. xij. Cū oībꝰ paceꝫ hn̄tes. Pacem eternitatis q̄ eſt abſentiā oīs mali ⁊ ꝑ ſentia totiꝰ boni ⁊ eſt in vita et̓na. ha bēt in deſiderio. de qua Phi. iiij. Pax dei qͦ exuꝑat om̄eꝫ ſenſum. G ¶ Itē eſt laudabilis ciuitas. qꝛ laudabiliter innouata. ꝓ quo dic̄ nouā. Nam iuſti qui ſunt ciues eiꝰ. in chriſto ſunt om̄es renouati. iuxta illd̓ apl̓i Ephe. iiij. Re nouamī ſpū mentis vr̄e ⁊ induite no uū hoīem qui ẜm deū creatꝰ eſt.i. chri ſtū. Dicit̉ aut chriſtus nouꝰ hō tripl̓r. vicꝫ qꝛ noua fecit.ſ. de virgine naſcen do. Un̄ hiere. xxxj. Nouū fecit dn̄s ſu ꝑ terrā femīa circūdedit viꝝ. Scd̓o qꝛ noua docuit. Un̄ Ioh. xiij. Mandatū nouum do vobis vt diligatis inuicem Tercio qꝛ noua ſuſtinuit. Ꝙ em̄ felle potatꝰ. ꝙ ſpinis coronatꝰ. ꝙ clauis cō fixꝰ. ꝙ lacea ꝑforatꝰ. hec noue tormen toꝝ adinuentiōes fuerūt Can̄. vj. Oīa poma noua ⁊ vet̓a ſeruaui tibi. In po. mis q̄ ſūt alba ⁊ rubicūda. intelligunt̉ paſſiōes chriſti qͣs innocent̉ ſuſtinuit. iuxta qd̓ ibidem dicit ſpōſa. Dilectus meus candidus ⁊ rubicudus. Homa gͦ vetera ſūt tormenta q̄ paſſus ē chri ſtus alijs ſimilia. Poma v̓o noua fue runt tormenta nouiter exquiſita. Huc g nouū hoīeꝫ ciues huius ciuitatis vt innouarent̉ induerijt. ⁊ hͦ tripl̓r. videli
cet in corde ꝑ fidem ⁊ dilectioneꝫ. In ore ꝑ laudem ⁊ cōfeſſioneꝫ. In oꝑe ꝑ exemplū ⁊ imitationeꝫ. Et hec triplex induitio innuit̉ in v̓bis ſeq̄ntibꝰ apl̓i. cū dicit. In iuſticia ⁊ ſctītate ⁊ vitate. vt iuſticia referat̉ ad opꝰ. ſanctitas ad cor. veritas ad os. H ¶ Item lauda bilis eſt ciuitas pn̄s. qꝛ ad inſtar trium phātis ciuitatis eſt regulata. ꝓ quo di cit ea deſcendenteꝫ de celo. Ꝙ iuſti p̄ ſentis ciuitatis regulent̉ ad inſtar ciui um celeſtis ciuitatis in tribꝰ ꝑpendit̉ vicꝫ qꝛ eadem lege cū ſctīs ſtringunt̉. eodem rege quo ſancti regunt̉. eundeꝫ vſū queꝫ ſancti ſequunt̉. Lex q̄ vtroſ qꝫ ligat eſt caritas. De qͣ lege dic̄ Ia. ij. Si legem ꝑficitis regalem. diliges ꝓxi mū tuū ſicut teip̄m. bn̄ facitis. Et dicit caritatem legem regalem. qꝛ ipſe chri ſtus qui eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antium. ipſa ligatus fuit. ſicut dic̄ apl̓s Ephe. v. Dilexit nos ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis. Un̄ dicit Augꝰ. Ampliꝰ homi nem pudeat reſiſtere caritati. cū eadeꝫ videat ī deo triūphaſſe. vulnerauit im paſſibilem. ligauit inſuꝑabilem. traxit īmutabileꝫ. eternū fecit mortalem. hec eſt vinculū ꝑfectōnis. qꝛ hic ligare inci pit. et in futuro ſtringere nunꝙͣ deſinit qꝛ alijs ceſſantibus caritas nunꝙͣ exci det. ¶ Item iuſti cū ſctīs eodeꝫ rege re gunt̉. Idem rex eſt deus. Ro. x. Idem dn̄s oīm diues in om̄es qui inuocat il lū. Hoc recognouit psͣ. dicēs. On̄s re git me. ¶ Ite iuſti eundeꝫ vſum quem ⁊ ſancti ſequunt̉. Scoꝝ vſus eſt dei cō templatio. Quem vſum ſeq̄ns dicebat apl̓s. Qr̄a cōuerſatio in celis eſt. Licet nō adeo cōtemplent̉ hic lucide ſicut il li. Hic eī eſt cōtemplatio in enigmate ibi aut facie ad facieꝫ. Propt̓ gͦ tria p̄ dicta d̓r ciuitas iuſtoruꝫ deſcendere de celo. In figura cuius dictuꝫ eſt moyſi Exo.xxv. Uide ⁊ fac iuxͣ exemplar qd̓ I¶ Quin tibi moſtratū eſt in mote. to ⁊ vltīo laudabilis eſt ciuitas. qꝛ in tus ⁊ exteriꝰ eſt v̓tutibꝰ exornata. pro quo dicit. A deo paratā tanꝙͣ ſpōſam

In Dedicatione.
ornatam viro ſuo. Et bene anteꝙͣ di cat paratam ⁊ ornatam ſcilicet virtui tibus premittit a deo. Quia quicquid habes meriti. p̄uentrix gr̄a donat. Nil deus in nobis p̄ter ſua dona coronat. Propter qd̓ apl̓us totū attribuēs gr̄e dei dicebat. Gratia dei ſum id qd̓ ſum De hac paratura ⁊ ornatura vtutū d̓r apoc̄. xxj. Uenerūt nuptie agni ⁊ vxor eius parauit ſe. id eſt om̄is fidelis ani ma. qꝛ niſi ꝑata ⁊ ornata v̓tutibus ad agni nuptias nō intrabis. Un̄ math. xxv. d̓r ꝙ qͥ p̄parate erat intrauerūt cu eo ad nuptias. Sic gͦ ꝙͣtum ad ſtatuꝫ vie on̄dit ciuitatē.i. ꝯgregationē iuſto rū ꝑ p̄miſſa laudabile R ¶ Sꝫ ꝙͣtuꝫ ad ſtatū pr̄ie on̄dit laudabiliorē. ⁊ hͦ ex duobꝰ. vicꝫ ex remōtiōe oīs mali. cum dicit. Abſterget deꝰ oēm lacrimā.i. oēꝫ cam lacrimādi ab oculis ſcōꝝ ⁊ iā no. erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor ſed nec vllus dolor. Itē in ꝯpheſiōe boni cū dicit. Ecce tabernaculū dei cū hoī bus. O quāta felicitas ē eſſe in vno ta bernaculo cū deo. Et modū eſſendi de termīat. qꝛ erit nō ad hora ſꝫ inſeꝑabi lis ꝯuictꝰ. cū dicit. et habitabit cū illis. Ite obediēs ⁊ ſine offenſiōe ppl̓us. cū dicit. Et ipſi ppl̓us eius erunt. Tercio ipſe deus erit eis oīa in oībꝰ. Pro quo dicit. Et ipſe deꝰ cū eis erit eoꝝ deus. Quia ſicut dicit Augꝰ. Deus totꝰ erit tuus. eū manducabis ne eſurias. ab il lo illuminaberis ne cecꝰ fias. ab eo ful cieris ne deficias. poſſidebit te totū in tegrū totus integer. Et nos fratres cū ſimꝰ in ſtatu vie ⁊ nō habeamꝰ hic ma nente ciuitatē feſtinemus ingredi in fu turā ciuitatē. Ad quā nos ꝑdu. In dedicatione. Oſterget deꝰ oēꝫ lacrimam ab oculis ſanctoꝝ. In his vbis btūs Iohā. facit duo. Oſtendit em̄ ſanctoꝝ in ſtatu vie eacrimationē. cū dicit. oēꝫ lacrimā. Et corundē i ſtatu pr̄ie ꝯſolationē. cū dic̄.
Abſterget deꝰ ab oculis ſanctorum. ¶ Circa primū notandū ꝙ in hͦ qd̓ di cit. omnē lacrimā. ponēdo oēm. innuit multiplicē cām lacrimationis ſanctoꝝ in ſtatu vie. Quia vere multe ſunt cau ſe quare boni plorat. Quas cauſas re quire in prima dn̄ica poſt epiph̓. ī ſer mone qͥ incipit. Erant ibi ſex hydrie. Et ī feſto ſancte marie magdalene in ſermone qͥ inciꝑit. Conuertiſti planctū meū in gaudiū mihi. In eiſde etiā ſer monibus inuenies de conſolatiōe ſan ctoꝝ in ſtatu patrie. ¶ In dedicatione. Sermo. CCCXIII. Achee feſtinans deſcēde. qꝛ bodie in domo tua oportet me manere. Lu. xix. A Sicut dn̄s noſter q̄rens ſaluū fa cere qd̓ ꝑierat. p̄dictis verbis allocutꝰ eſt zacheu peccatoreꝫ in ſychomoro q̄ fatua ficus d̓r reſidentē. ſic ⁊ eiſdē ver bis alloquit̉ vſqꝫ hodie quēlibet pecca tore mundi delectationi tanꝙͣ fatue fi cui innitentē dicens. zachee feſtinās de ſcēde. In quibus verbis duo tangunt̉ Primo ſalubris peccatoꝝ ammonitio Scd̓o delectabilis ꝓmiſſio. Salubris ammonitio fit peccatori de periculoſi ſtatus deſertione. cū dicit. feſtinans de ſcende. Delectabilis v̓o ꝓmiſſio fit in ſuiipſius exhibitione. cum dicit. hodie oportet me in domo tua manere. Uere ꝑiculoſus eſt ſtatꝰ in quo non ali ud ꝙͣ caſus expectat̉. Talis eſt homīs ſtatus qͥ ad honores ⁊ diuitias mūdi in peccato aſcendit. Talis fuit ſtatꝰ za chei qͥ in honoribꝰ md̓i fuit ſublimatꝰ Un̄ fuit princeps publicanoꝝ. Itē in diuitijs dilatatus. Un̄ d̓r. Et ipſe diues Et qꝛ ad hec in pctō ⁊ cū peccato ꝑue nerat murmurabāt ꝯēs qꝛ ad homīeꝫ peccatorē diuertiſſima. Quia ſicut dic̄ apl̓us. Quicūqꝫ volūt diuites ſieri. in cidūt in tentationē ⁊ in laqueū diabo li. Et qꝛ in talibꝰ delectant̉ fatue ficut

In Dedicatione.
innitunt̉. Hoꝝ dn̄s ꝑiculoſum ſentiēs caſum. monet quēlibet ipſoꝝ dicēs. za chee feſtinās deſcēde. q. d. Din remane re in fatuis delectatōibꝰ honoꝝ ⁊ diui tiaꝝ nō potes qͣs aſcēdiſti. Un̄ niſi vo luntarie deſcēdas gͣuiſſime cades Pre cauēs gͦ caſum fac tibi ſcalā vel gradu pnie p quē voluntarie deſcēdas. Pri mo qͣſi pedē figendo in vera cōtritiōe Scd̓o in pura ꝯfeſſionē. Tercio in ple na ſatiſfactiōe. De his tribꝰ ſi placꝫ lo qui Reqͥre in dn̄ica īfra octaua epiph̓. dn̄i in ſermonē. Poſt triduū. Et ꝑ p̄di cta deſcēde feſtinas. Primo ꝓpt̓ mor tis accelerationē Ecc̄. xxiij. Memento qm̄ mors nō tardat. Scd̓o ꝓpter iani toris expectationē. qͥ dic̄ Math. vij. et Lu. xiij. Contēdite intrare ꝑ anguſtaꝫ portā. ne.ſ. cū fatuis v̓ginibus excluda mini. Augꝰ. Hec vox cras cras ml̓tos decipit ⁊ ſubito claudit̉ eis hoſtiuꝫ. et remanent foris cū voce coruina qͥ no lunt habere gemitū colūbinū. Tercio ꝓpter faciliore ſatiſfactionē. Mitiꝰ em̄ et breuiori tꝑe qͣntumcūqꝫ acceleremꝰ ſatiſfacimꝰ hic ꝙͣ in futuro. Multi em̄ quibus vix ſuꝑeſt vnus annꝰ ad vitaꝫ ⁊ forte centu anni in purgatorio ꝓ ſa tiſfactiōe. in eodem anno ſi ſatiſfacere incipiūt de maiori ꝑte. vl̓ de toto ⁊ mul tomitius ſatiſfacere pn̄t ſi volūt. Un̄ dictū eſt ezechieli. die ꝓ anno dedi tibi Et eſt magnā miſcd̓ia dei ꝙ ꝓ penis futuris recipit pn̄tes. Tale em̄ eſt ac ſi ille cui debent̉ marce auri. reciꝑet pro eis fabas. Un̄ bonū eſt hic accelerare ſatiſfactionē. B ¶Et vt faciliꝰ pec cator acqͥe ſcet. p̄dicte ammonitiōi ſub dit delectabile ꝓmiſſionē ſeip̄m pecca tori exhibēdo. cum dicit ꝙ hodie ī do mo tua oportet me manere. O qͣlis ꝓ miſſio in ſui exhibitiōe. Plus em̄ dare nō potuit ꝙͣ ſeip̄m exhibere. Magna em̄ dignatio ꝙ auctor puritatis exhi bet ſe ad domuꝫ peccatoris. cum dicit in domo tua. Sed maior qꝛ non exhi bet ſe ad trāſeundū ſꝫ ad manendum. oportet me inqͥt in domo tua manere.
Sed maxīa qꝛ manere nō ꝓcraſtinat. ſed feſtinat. ꝓ quo dicit. hodie oportet me ma. ¶ Uere magna dignatio ꝙ can dor lucis eterne non ſꝑnit domū.i. cor pctōris. nō em̄ faſtuoſus ⁊ illi ſimilis de quo dicit̉ in amos. Uia huiliū decli nauit. dicendo illud yſa. lxv. Recede a me nō appropinqͣs mihi qꝛ immūdus es. Sed ſaluator noſter diuertit ad do mū illius. de quo murmurabat om̄es ꝙ ad hominē peccatorē diuertiſſet. Iteꝫ maior dignatio ꝙ exhibuit ſe ad tanti peccatoris domū ad manenduꝫ non ad tranſeundū. cum dicit. oportet me manere. Quicūqꝫ em̄ deſcēdit ꝑ gͣ dus pnīe de fatua delectatiōe mūdi. et intēdit p̄ceptis dei. in domo cordis il lius eligit deꝰ māſionē. iuxta illd̓ Io. xiiij. Ueniemus ⁊ māſionem apud eum faciemꝰ. Un̄ Io. iij. Qui ſeruat māda ta eius in deo manet ⁊ deꝰ in eo. Sꝫ maxīa dignatio eſt ꝙ accelerat māſio nē. Hodie inqͥt ī domo tua oportꝫ me manere. Preoccupat em̄ qui ſe ꝯcupi ſcut vt illis prior ſe on̄dat. vt d̓r Sap. vj. Et hoc patuit in zacheo qͥ concupi ſcebat ieſum videre. et ipſe prior ſe ex hibuit. nō ſolū ad videndū ſꝫetiaꝫ ſine mora ad manendū. Un̄ dicit Augꝰ in libro de ſpū ⁊ aīa. Tardius videt̉ illi ſ. deo oī peccatori veniaꝫ dare. ꝙͣ om̄i peccatori accipere. Sic em̄ feſtinat ab ſoluere reū a tormēto ꝯſcīe ſue. qͣſi plꝰ cruciet cum cōpaſſio miſeri. ꝙͣ ip̄m mi ſeru paſſio ſui. Propter qd̓ dixit. Ho dre in domo tua oportet me manere. Et nos fratres rogemꝰ eū vt ſi qͥ nr̄m aſcendimꝰ fatua delectationeꝫ in hͦ mū do. moneat nos ꝑ gr̄aꝫ vt deſcendamꝰ ꝑ pniaꝫ. vt in domo cordis nr̄i mane re nō dedignet̉. Qd̓ nobis p̄ſtare. ¶ In dedicatione. Sermo. CCCXIIII. T uuie feſtinas d̓ ſcēdit ⁊ excepit illū gaudens ⁊cͣ. Lu. xix. A In his v̓bis

In Dedicatione.
et in ſequētibus huiꝰ euāgelij tria no tant̉. vicꝫ amirāda ſaluatoris dignatio imitāda pctōris conuerſio. ⁊ laudāda eiuſdē iuſtificatio. ¶ Primū.ſ. āmiran da ſaluatoris dignatio ꝑpēdit̉ ex tribꝰ vicꝫ qꝛ ad peccatorē diuertit. Un̄ mur murabāt oēs qꝛ ad hoīeꝫ pctōrē diuer tiſſet. Itē qꝛ ſeip̄m ante ꝙ inuitaret̉ in uitauit. cū dixit. zachee feſtinās deſcen de qꝛ hodie in domo tua oꝑtꝫ me ma nere. Tercio qꝛ pctōreꝫ que alij ꝯdēna bant ipſe ꝯmedabat dices ip̄m eē filiū abrae. Uere ī primo īnuit̉ admirāda ſaluatoris dignatio. qꝛ cū ipſe nullam corꝑalē feditatē adeo abomīet̉ ſic̄ fedi tate pctī. ſicut ipſe on̄dit Math. dicēs illa q̄ de corde exeūt. ſicut fornicatiōes odia. rixas. ⁊ hmōi. illa dixit coinqͥna re hoīem. nō lotis aūt manibꝰ madu care ⁊ aliā corꝑalē īmudiciā dn̄s nō re putauit. ⁊ tn̄ ad hominē pctōrem quē maxīe abomīat̉. diuertere nō fuit dedi gnatꝰ. Nec mirū. pcta em̄ tollere vene rat. ꝓpt̓ qd̓ benignū pctōribꝰ ſe exhibe bat. Un̄ ⁊ ꝓpter benignitatē quā ha buit ad pctōres agnꝰ dictꝰ ē. Io. j. Ec ce agnꝰ dei qͥ tollit pcta md̓i. Un̄ quia erat opꝰ medico male hn̄tibꝰ. ꝓpt̓ mur mur non dimittebat qͥn ad tales decli naret. Un̄ hic d̓r. ꝙ murmurabāt oēs ꝙ ad hoīem peccatorē diuertiſſet. Et Lu.xv. ꝙ murmurabat phariſei qꝛ hic pctōres recipit ⁊ manducat cū illis. Iteꝫ magna notat̉ dignatio. qꝛ ſeip̄m ad pctōreꝫ inuitauit cū dixit. zachee fe ſtinas deſcende qꝛ hodie in domo tua oportet me manere. Ipſe ē em̄ illa ſa piētia de qͣ d̓r Sap̄. vj. Preoccupat qͥ ſe ꝯcupiſcūt vt illis prior ſe on̄dat. Et hͦ patuit in zacheo qͥ ꝯcupiſcebat ieſuꝫ videre. ⁊ ipſe prior ſe exhibuit nō ſolū ad videndū ſꝫ etiā inuitauit ad manen dū dicēs. Hodie in domo tua oportet me manere. Nō ſolū aūt iuitat ſe v̓bis ſꝫ etiā factis. Un̄ dic̄ apoc̄. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiuꝫ ⁊ pulſo. Si qͥs aꝑuerit mihi intrabo ad illū. ¶ Itē magna di gnatio ſaluatoris. qꝛ quē alij pctōrem
ꝯdēnabāt ipſe ꝯmēdauit dicēs ip̄m fi liū abrae. Et certe neceſſariū fuit hͦ za cheo. vt qꝛ om̄es ꝯͣ ip̄m murmurabāt tanꝙͣ ꝯͣ maximū pctōrem. ne deſꝑaret dn̄m hr̄et ſubleuantē. Propt̓ qd̓ dixit Hodie huic domui ſalꝰ facta ē. eo ꝙ ⁊ ipſe ſit filiꝰ abrae. Dixit aūt ip̄m filiuꝫ abrae qꝛ ſil̓is ipſi fuit qͥ fuit ſciſſimꝰ pr̄i archaꝝ cito credēdo. ꝓpt̓ qd̓ feſtinans d̓ſcēdit hoſpicio hilarit recipiēdo. Un̄ excepit illu gaudens in domū ſuā. ſed ille angelos. iſte v̓o angeloꝝ dn̄m reci ꝑe meruit. ꝓpt̓ qd̓ ſalꝰ domui ſue facta eſt. B¶ Scd̓o imitāda ē zachei pec catoris ꝯuerſio. ⁊ hͦ in tribꝰ. vicꝫ in fer uida ꝯtritiōe. ꝓpt̓ qd̓ feſtinās deſcēdit Itē in pctī ꝯfeſſiōe cū dixit. Si qͥd ali quē defraudaui reddo qͣdruplū. Item in oꝑis ſatiſfactōe cū dixit. dimidiū bo noꝝ meoꝝ do pauꝑibꝰ. ¶ Feruidā ꝯtri tionē habuit cui dictū ē Tren̄. ij. Ma gna ē velut mare ꝯtritio tua. Per ma re qd̓ ſꝑ feruet ⁊ amaꝝ ē deſignat̉ fer uens ⁊ amara cōtritio pctōris. Et eſt ſignū talis ꝯtritiōis qn̄ cor pctōris ve lut olla feruens in ſe aquā lacrimaꝝ re tinere nō pōt. ſꝫ ebullit ꝑ ocl̓os. Taleꝫ ꝯtritionē habuit maria magdalena q̄ ex feruēti ꝯtritōe cordis lacrimis ebul liētibꝰ pedes lauit ſaluatoris ⁊ omnia pctā deleuit. Exēplū de quodā ſcolare pariſiꝰ apud ſcm̄ victorē. Talē ⁊ zache us cōtritōeꝫ ꝑpēdit̉ habuiſſe. tui eodē die quo feſtinas deſcēdit. ſalus facta ē teſte ſaluatore. ¶ Imitādus ē etiā ī cō feſſione. qꝛ ſe defraudatoreꝫ fuiſſe ſine palliatiōe cōfeſſus ē. dicēs. Si quē de fraudaui. ſi. ꝓ qꝛ. Et ī hͦ pctōribꝰ ē im tādus. Quidā em̄ circa turpe lucꝝ pal liate ſolēt cōfiteri ⁊ excuſando. Sꝫ ca ue ne te deꝰ ꝑcutiat ꝑies dealbate. E vide ꝙ cōfitēdo ſūmo pōtifici facit re ſtitutōꝫ ſine dilatōe. cū dic̄. reddo. Nō dixit reddā qͣſi ī futuro. ſic̄ heu ml̓ti fa ciūt. qͥ nō ſolū tꝑe cōfeſſiōis ſꝫetiā tꝑe vite ſue n̄ curāt turpe lucꝝ reddere. ſed poſtꝙͣ plꝰ viuere nō pn̄t tūc reſtōem f lijs ſtudēt cōmittere. ⁊ ſi reddijt. n̄ dico

In Dedicatione.
quadruplū reddūt. ſꝫ nec tantū vt tenē tur. īmo vix dimidiū reddūt. ſicut dicit̉ Ecc̄. xxix. Solidi vix reddet dimidiū ⁊ cōputabit illud qͣſi inuentionē. ¶ Item imitandus eſt in ſatiſfactiōe. Nam ele moſina eſt maxima ꝑs ſatiſfactionis. Un̄ dixit dn̄s. Date elemoſynā ⁊ om̄ia mūda ſunt vobis. Hoc ꝯſiliū dn̄i adim pleuit zacheus dicens. Ecce dimidiuꝫ bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauꝑibus. In qͥ bus v̓bis nota ſex circūſtantias neceſſa rias in elemoſyna. ¶ Primum eſt vt ſit ꝓmpta ⁊ volūtaria qd̓ notat̉ ꝑ hoc ꝙ dicit. Ecce. Coꝝ. ix. Nō ex triſticia aut ex neceſſitate. hylarem em̄ datorē dili git deus. ¶ Secundū eſt ꝙ ſit larga. qd̓ oſtendit in hoc ꝙ dicit. dimidiū. Tho. iiij. Si multū tibi fuerit abūdanter tri bue. Si exiguū tibi fuerit hocip̄m imꝑ tiri ſtude. ¶ Terciuꝫ eſt vt ſit de bonis nō de vilibus. Sicut qͥdam panē ⁊ vi nū putridū dant pauperibus. qd̓ nota tur in hoc ꝙ dicit. bonoꝝ nō malorum. Malach.j. Si offeratis cecū ad imo landū nōne malū eſt. Talis oblatio dr̄ fuiſſe cayn. qͥ obtulit manipulos attri tos. ad quā deus nō reſpexit. ¶ Quar tū eſt ꝙ debet fieri de propo nō de alie no. qd̓ on̄dit in hoc ꝙ dicit. meoꝝ. Pro uer. iij. Honora dn̄m de tua ſubſtantia Que tua eſt triplicit̓ aut patrimonio. aut labore ꝓprio. aut ad diſpenſanduꝫ cōmiſſione. Sed de furto ⁊ rapina. de vſura ⁊ ſimonia nō fit elemoſyna. Un̄ vſus. Cū furto raptus. cū fenore ſymo nis actus. De ſic poſſeſſis. elemoſyna n̄ fit ab iſtis. ¶ Quintū eſt ꝙ debet fieri gratis nō intuitu hūane laudis. vel cō modi tꝑalis. qd̓ on̄dit in hoc ꝙ dic̄. do. nō vendo. Math̓. x. Gratis accepiſtis gͥtis date. ¶ Sextū eſt ꝙ debet fieri ege nis. nō diuitibus vel cōſanguineis. vel hyſtrionibus. ⁊ hoc on̄dit cū dicit pau peribus Luc̄. xiiij. Cū facis ꝯuiuū voca pauꝑes. debiles. cecos. ⁊ claudos. ⁊ be atus eris. qꝛ nō habent retribuere tibi. C ¶ Poſt talem zachei ꝯuerſionem
dit̉. Hodie ſalus huic domui facta c̓. eo ꝙ ipſe ſit filius abrae. Eſt aūt laudabi lis ꝓpter tria. ¶ Primo qꝛ ſine dilatio ne. ꝓ quo dicit. Hodie facta ē. neſcit em̄ tarda molimina ſpūſſancti gr̄a. Unde Act̉. ij. Factus eſt repente de celo ſonuſ tanꝙͣ aduenientis ſpūs. Item facta eſt iuſtificatio ſine diminutionē. Unde nō tm̄ ſoli zacheo ē fctā. ſꝫ etiaꝫ toti domui eius. ꝓ quo dr̄. Salus domui huic fa cta eſt. Dei em̄ ꝑfecta ſunt oꝑa. Un̄ to tū hoīem ſanu fecit in ſabbato. Unde v ſus. Sūma dei pietas veniā nō dimi diabit. Aut nihil aut totuꝫ ꝓpiciando dabit. ¶ Item laudabilis eſt iuſtificatio ex ſanctoꝝ patrū aggregatione. quā in nuit cum dicit. eo ꝙ ipſe filius ſit abrae nunc quidem merito ⁊ tandem p̄mio. De qua aggregatiōe dicit dn̄s Math. viij. Multi venient ab oriente ⁊ occi dente. ⁊ recūbent cū abraam. Iſaac. ⁊ iacob in regno celoꝝ. Ad quā aggrega tione nos perdu. In dedicatione. Sermo. CCCXV. Odie ſalus huic Homui facta eſt. Luc̄. xix. Triplex domus dei tangit̉ in hodierno euāgelio ⁊ officio. cui ſalus facta ē. vicꝫ domus ſingularis. q̄ eſt virgo maria: Domus ſpūalis q̄ ē fidelis aīa. Et do mus materialis que eſt eccl̓ia. ¶ Prime domui.ſ. beate vgini. facta eſt ſalus in filij dei ꝯceptione. qn̄.ſ. in ea ⁊ ex ea ver bum caro factū eſt. Et hoc tangit dn̄s in euangelio. cū dicit. Uenit filiꝰ hoīs q̄rere ⁊ ſaluū facere. Filius hoīs eſt fi lius beate virginis. qͥ venit qn̄ ex ea na tus fuit. ⁊ tūc triplex ſalus ē facta. vicꝫ ſibi nobis ⁊ angelis. Sibi ad exultati onē. Un̄ dixit. Exultauit ſpūs meus in deo ſa. meo. Quia fecit mihi magna. ⁊ ita magna ꝙ ex hͦ beatame dicent om̄s generatiōes. Nobis facta eſt ſalus ad redemptione. Un̄ Gal̓. v. Factu ex mu liere vt eos qͥ ſub lege erant redimeret.

In Dedicatione.
Unde angelus in die ntītatis dixit pa ſtoribus. Natus ē vobis ſaluator. An gelis facta eſt ſalus ad reſtauratiōem. quā multū deſiderauerūt dicentes. Fac benigne in bona voluntate tua vt edi ficent̉ muri hierl̓m. vn̄ ſcꝫ angeli cecide rūt. Hocip̄m em̄ p̄dixerat idem ꝓph̓a dicens. Implebit ruinas.ſ. angeloꝝ. E¶ Secūde domui.ſ. ſpūali hoc ē aīe fideli facta eſt ſalus in ipſius iuſtifica tionē. Unde de zacheo iuſtificato dixit dn̄s. Hodie ſalus huic domui facta eſt Facta eſt aut ſalus tripliciter. Et pͥmo qꝛ ꝑditus recuꝑatur. ꝓ quo dixit dn̄s. Uenit filius hoīs querere. ⁊ ſaluū face re qd̓ ꝑierat. Secūdo qꝛ vacuus a ſal uatore inhabitat̉. ꝓ quo dr̄ ꝙ excepit il lū gaudens in domū ſuam. Non tm̄ in domū exteriorē ſꝫ etiam interiorem. ꝓ quo dr̄ Io. xiiij. Ueniemus ⁊ māſionē apud eū faciemus. Tercio qꝛ excluſus ſanctis aggregat̉. ꝓ quo dicit. eo ꝙ ⁊ ipſe filius ſit abrae̓. Nunc quidem ſpe tandē re. Unde Luc̄. xvj. Mortuus eſt mendicus ⁊ portatꝰ ab angelis in ſinū abrae. vbi ꝑpetuā ſalutem ꝯſecutus eſt ¶ Tercie domui.ſ. materiali q̄ eſt eccl̓ia. ſalus facta eſt in ip̄ius dedicatio ne. ⁊ hͦ pꝫ ex tribus ꝓpter q̄ inſtituta ē. q̄ tangunt̉ in ꝓphetia iacob. que tali fe ſto frequenter repetit̉. ¶ Primo qꝛ de mon inde fugatur. ꝓpter quod dicitur. Zerribilis eſt locus iſte.ſ. demonibus Secundo quia ſaluatori domus ibi p̄ parat̉. ⁊ ꝙͣtū ad hoc dr̄. nō eſt hic aliud niſi domus dei. Tercio qꝛ vtilitas hoīꝫ ibi exercetur. ꝓ quo dr̄ ibi. ⁊ porta celi ¶ Uere terribilis eſt locus eccl̓ie demo nibus ꝓpter plura. Et primo ꝓpt̓ cru cem que in dedicatione ibi linit̉. hoc eſt ſignū ſanguinis veri agni. qd̓ linitū in ſuꝑliminari nō ſinit ingredi angelū per cuſſorē. Unde Exo. xj. Erit vobis in ſi gnum ſanguinis ne ſit in vobis plaga diſꝑdens. Exemplū de iudeo. Exēpluꝫ de dyoceſi therrechaſienſi. Ite de moni ali. Itē terribilis eſt demonibus ꝓpter frequentiā angeloꝝ. Un̄ Eſa. lxij. dicit̉
Suꝑ muros tuos hierl̓m ꝯſtitui cuſto des.i. angelos. In figura huiꝰ vidit ia cob ſcalam ⁊ angelos aſcendētes ⁊ de ſcendētes. Un̄ qꝛ angeloꝝ chorus aſtat in eccl̓ia ſic̄ cantat̉. ideo cū magͣ reuerē tia debꝫ ibi hō ſtare. Itē terribilis ē de monibus ꝓpter verbū dei qd̓ ibi ꝓnū ciat̉. Pro tanto dr̄. Hebre. iiij. Ꝙ viuꝰ eſt ẜmo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior oī gladio acipiti. Hoc gladio repulit dn̄ſ dyabolū Math. vj. Aade retro ſatha nas ſcriptu eſt em̄. Dn̄m deū tuū adora bis. Itē terribilis eſt demonibus ꝓpt̓ feruentem fideliū or̄oem. Plus em̄ ꝙͣ ignis fugat demones feruor or̄onis. Unde psͣ. Ignis.ſ. deuotionis an̄ ip̄m ſ. orantem p̄cedꝫ. ⁊ inflamabit in circui tu inimicos eius.i. demeōs. Sic̄ em̄ ca nes calida aqua fugant̉ de coquina. ſic de mones lacrimis deuotionis fugant̉ de eccl̓ia. Apoc̄. xxij. Foris canes ⁊ ve nefici. ¶ Secūdo domus deo p̄parat̉ cū eccīa dedicat̉. ꝓ tāt̓o cantat̉. Hic dom dei eſt. Nec mīꝝ ſi domus dei ē. qꝛ ipſe deus ſibi eā facit. Unde cantat̉ in miſ ſa. Locus iſte a deo factus eſt ineſtima. bile ſacramentū irrep̄henſibilis eſt. Lo cū em̄ deo dignū non poſſet facere aliqͣ creatura niſi ipſe deus. ideo ſpāliter di ꝙ locus iſte a deo factus ē. ⁊ hͦ ꝓpt̓ ſu ſacrātiſſimi corꝑis ⁊ ſctōꝝ corpoꝝ depe ſitionē. Propter hͦ debemus dicere cu psͣ. Adorabo ad templū ſctm̄ tuū in ti more tuo. Et ſi ſaraceni nō intrant tē pla ſua niſi prius diſcalciati ⁊ in pau mento proſtrati. vbi nec corpus xp̄i n. ſctōꝝ corꝑa ſunt locata. o ꝙͣtū tunc no xp̄iani locū dei ⁊ ſctōꝝ debemus ven rari. Et qͥd pōt dn̄s dicere illis qͥ ſacr lega manu domus dei frangunt hoſti ſicut predones ⁊ fures. ⁊ quod eſt pe ius incendūt igni ſactuariū dei. ⁊ q̇dē execratiſſimū. polluūt templū ſctm̄ de ⁊ faciūt ſcelera execrabilia. ſic̄ fornicat ones. adulteria ⁊ alia multa corā cor xp̄i. ⁊ corā angelis ⁊ ſctīs dei. Uere ni ſi amare penite āt nō reſtat aliud eis. ſnīa illa. ꝙͣdiu apl̓us ꝓtulit dicens.

In dedicatione.
qͦs violauerit templū hͦ diſꝑdet illū d̓s. ſan corꝑe ⁊ aīa ꝑdet. ¶ Tercio ſalꝰ hoīm in dedicata eccl̓ia exercet̉. ꝓpter qd̓ por ta celi dr̄. Dr̄ aūt porta celi ꝓpter ſacra mentoꝝ q̄ ibi ꝯferūt̉ efficaciā. ſic̄ eſt ba ptiſmus ⁊ pnīa. Itē dr̄ porta celi qꝛ ꝑ ea venit ad nos manna ⁊ panis ange loꝝ. Un̄ psͣ. Portas celi aꝑuit ill̓ ⁊ plu it illis mana vt ederent, panē angeloꝝ māducauit hō. Itē dr̄ porta celi qꝛ per ea intramus in celū. Un̄ allatis funeri. bus in eccleſiam dr̄. Modo reddo tibi creatori aīam meā. Et qn̄ inferunt̉ dr̄. Aꝑite portas iuſticie ⁊ īgreſſus in eas ꝯfitebor dn̄o. hec porta qn̄i iuſti intra būt in eā. Rogemus dn̄m vt iuſti inue niamur ꝙ ꝑ eā intrare poſſimus. ¶ In dedicatione. Sermo. CCCXVI. Enit filius hoīs querere ⁊ ſaluū facere qd̓ perie rat̉. Luc. xix. G Duos aduētus ſal uatoris noſtri legimus correſpondētes ſibi. Primus fuit in carnē. de quo h̓ dr̄. Uenit filius hoīs querere ⁊ ſaluū face re qd̓ perierat. Secūdus erit ad iudiciū de quo Luc̄. xij. Qua hora non putatis filius hoīs veniēt. Primū aduentū re p̄ſentat eccleſia in prima dn̄ica aduen tus. Secūdū in ſecūda. De primo ad uentū legit̉ Gen̄. xlix. Non auferetur ſceptrū de iuda ⁊ dux de femore eius. donec veniat qui mitendus eſt. Sed iu dei ſceptrū amiſerūt. nec habent regem nec vltra mare. nec citra. nec alibi. ergo ille venit qͥ mittendus erat. Huic argu mento iudei neſciūt rn̄dere. Uenit ergo filius hoīs.i. xp̄us. quē ipſi adhuc ſe aſ ſerūt expectare. querere ⁊ ſaluū facere qd̓ perierat. Et nota ꝙ tria dicit de xp̄o in p̄miſſis verbis. vicꝫ ꝙ venit. ꝙ q̄ſiuit ⁊ ꝙ ſaluū fecit. Uenit vtiqꝫ ꝑ natiuita te. queſiuit ꝑ p̄dicationē. ſed ſaluū fecit ꝑ paſſionem. Fidelis ſermo ⁊ om̄i acce ptione dignus. qꝛ xp̄us ieſus venit in
H ¶ In hoc primo aduentu multa fecit ꝓ nobis de qͥbus in ſecūdo ex iget rationem. Et quidem in hoc aduentu eccleſiam ſibi tanꝙͣ ſponſam copulauit Iuxta illud Oſee ij. Sponſabo te mi hi in fide ⁊ in iudicio. ſcꝫ diſcretionis. Sic em̄ ſibi vniuit naturam hūanam. vt tamen peccatū vitaret. ¶ In ſecūdo vero aduentu tranſducet in domū ē ter nitatis ſue copulatā. Unde Prouer. vij dicit eccl̓ia. Non eſt vir.i. xp̄s in domo viā longiſſima abijt. ſcꝫ in celum. ſaccu lum pecunie ſecum tulit. id eſt quatuor dotes corporis. que ſunt luminoſitas. agilitas. ſubtilitas. ⁊ impaſſibilitas. O ꝙ excellens eſt hec pecunia. certe nec vnam eaꝝ poſſet quis imꝑator vel rei in hoc mūdo cū om̄ibus theſauris ſuis comꝑare. ſicut impaſſibilitateꝫ. ⁊ quāli bet earū. Sed in die plene lune reuer tetur. hoc eſt in ſecundo aduentu. tunc em̄ erit pleniluniū. quia tunc implebit̉ numerus electoꝝ. de quo plenilunio di citur ſanctis Apoc̄. vj. Adhuc ſuſtīcte modicū tp̄us donec impleat̉ numerus fratrum veſtroꝝ. Item in primo aduē tu quia perieramus nos queſiuit. no bis ẜuiuit. nos paſſione ſua ſaluos fe cit. ſicut hic dicit. Uenit filius hoīs que rere ⁊ ſaluū facere. In ſecundo venit mercedē ꝓ ẜuitio petiturus. id eſt noſ ipſos. Unde dicet illud zach̓. xj. Si bo nū eſt in ocl̓is veſtris afferte mihi mer cedem meā. id eſt aīam veſtram. Anīa em̄ noſtra eſt illa p̄cioſa margarita pro qua ipſe celeſtis negociator dedit om̄ia ſua ⁊ cōparauit eam. ſicut dicit̉ Math xiij. Dedit em̄ carnē ſuā ꝓ ea.ſ. ad lace. randum. vt de eius vulneribus curare tur. Sanguinē ad effudendū. vt ꝑ illū mundificaret̉. Uitam ad occidendum. vt ꝑ hoc viuificaret̉. aīam ad educen dā in infernū. vt ꝑ hoc aīa inde libera. ret̉. Et qꝛ ita amare eā emit. nō mirū ſi amare ea repetat. O ꝙͣfelix erit ille qui tunc dicet. Modo reddo tibi creatori animā meam. Bern̄. Ue mihi ſi talen tum mihi traditū negligenter ẜuauero

In dedicatione.
p̄cioſo ſanguine agni incōtaminati ap preciatū. Propter hoc bene cōſulebat apl̓us diſcipulo ſuo. Thi.vj. Depoſitū tuū cuſtodi. Item in primo aduentu cō duxit oꝑarios in vincā ſua ipſos mittē do Math. xx. In ſcd̓o aduentu cū ope rarijs diſceptabit labore retribuendo. de quo ibidē in math̓. dr̄. Cū ſero factū eſſet dicit dn̄s vinee ꝓcuratori ſuo. Uo ca oꝑarios ⁊ redde illis mercedē. Ui nea xp̄i eſt pn̄s eccl̓ia in qua eſt ꝓ dena rio vite eterne laborandum. Extra em̄ ipſam nullū opus meritorie agit̉. Sed penſandū ꝙ in hac ꝯuentione illis qui circa hora primā ꝯducunt̉ certū p̄cium ſ. denarius diurnus ꝓmittit̉. Illis v̓o qͥ circa horam terciā ſextā ⁊ nona ꝯducū tur nō certu qͥd ſꝫ qd̓ iuſtu fuerit ꝓmitti tur. Illis v̓o qͥ circa horam vndecimaꝫ in vineā mittūt̉ nihil ꝓmittit̉. Hora pͥ ma eſt puericia. hora tercia eſt iuuentꝰ ſiue adoleſcentia. hora ſexta eſt etas vi rilis. hora nona ē ſenectus. hora vnde cima eſt decrepitus. Qui gͦ primo ma ne.i. in in pucricia deo ſeruire incipiūt eo ꝙ totū tp̄s vite ſue in ſeruitio dei po ſuerūt. de mercede laboris certificantur. Illis v̓o qͥ in adoleſcentia vel in etate virili. vel in ſenio deo ẜuire incipiūt. qꝛ in differenti tꝑe deo ẜuire inceperūt. ẜm exigentia tꝑis qd̓ iuſtum fuerit ꝓmittit̉ Illis v̓o qͥ in hora vndecima.i. in decre pita etate ꝯuertunt̉ nihil ꝓmittitur. vt oſtendat̉ ꝙ quicqͥd cū talibus agit̉ nō ex iuſticia qͣſi ꝓ meritis. ſꝫ ⁊ miſericor dia totū agit̉. Item in primo aduentu pecuniā ſuā tradidit ẜuis ſuis. ⁊ alicui dedit vnam mnam. alteri dedit decem mnas vel talenta. q̄ deſignāt diuerſas grās. qͣs qn̄qꝫ vni tradit. qn̄qꝫ ꝑticulari ter diſtribuit. Una mna vel talentū eſt eſt excellent̓ imaginari diſcernere ⁊ me moriter retinere. Itē alia mna facunde ꝓponere. Item alia bene cantare vel le gere. Item alia ſcīe. Itē alia in corꝑis fortitudine. Alia in nobilitate. Alia ſe cularis potētie. Alia pecunie. Alia iſti us vl̓ illius artis noticia. Ite alia mna
nullam gratiā hr̄e. ⁊ hocip̄m eſt gr̄a. qꝛ dicit aug. ꝙ magna eſt gr̄a nō hr̄e gr̄aꝫ qꝛ ex hoc magis hūiliatur. In ſcd̓o ad uentū haꝝ mnaꝝ vel tāſentoꝝ lucrū exi get cū vſura. Ite in primo aduentu po ſuit villicos in villis ſuis. ⁊ vni dedit vna villaꝫ. alteri vnū regnū. alicui vnā prebendam. alij archid yaconatū. alteri ep̄atum. In ſecādo aduētu vnicuiqꝫ de p̄dictis dicet. redde rōnem villicatiōis tue. Unde Ecc̄s. vj. dr̄ de om̄ibus q̄ in futuro iudicio fient. Cuncta q̄ fiūt ad ducet deus in iudiciū ⁊ ꝓ om̄i errato ſi ue bonū ſiue malū ſit. Rogemus dn̄m vt det nobis illa q̄ cōtulit in primo ad uentū ita ꝑtractare vt ſecūdū aduentū ſecuri valeamus expectare. Amen. 3133 In dedicatione altaris. Sermo. CCCXVII. Ltaria tua dn̄e I virtutū. A Inuenimus in antiquis tꝑibus ⁊ quaſi ab initio mun di altaria inſtituta fuiſſe ⁊ etiam dedi cata. Altaria em̄ fuerunt inſtituta ad offerendum deo. Et certe primi duo fi lij adam. abel ⁊ cayn. ceperūt oblatio nem facere deo de labore ſuo. Abel ob tulit de prīogenitis ouiū ſuarū ⁊ pone bat ſuꝑ lapidem tanꝙͣ ſuꝑ altare ⁊ lin guīs ſuppoſitis orabat ꝙ d̓s accepata ret illud ſacrificiū. ⁊ ſtatimignis deſcē dens de celo comburebat totū. Un̄ ibi dicitur ꝙ reſpexit dn̄s ad abel ⁊ ad mu nera eius. Alia littera habet. in flama uit dn̄s munera eius. quia ex inflama tione perpendebat̉ ꝙ deus ad munera reſpexiſſet ipſa acceptando. Cayn qui erat auarus agricola offerebat de peio ribus agri ſui. reputans ꝙ totum perdi tum eſſet ꝙ ignis cōbureret. Et videns ꝙ dn̄s nō mittebat ignem ſuꝑ oblatio nem ſua ex anuidia occidit fratrem ſuū Gen̄. iiij. Noe cū euaſiſſet diluuiū pro graꝝactiōe fecit altare ⁊ ſacrificauit de cunctis generibus pecudū ⁊ auiū que

Sermo Viſitatoris.
pulcriores ⁊ mūdiores erant. ⁊ ſtatim dn̄s miſit ignē ſuꝑ altare in ſignū ꝓpi. ciatiōis. An̄ ꝓmiſit noe ꝙ tale diluuiū nō veniret vltra ſuꝑ terrā. Et hͦ ē qd̓ tā git̉ en̄. viij. Odoratus eſt dn̄s odorē ſuauitatis. Abraam primus pr̄iarcha quotiens apparebat ei dn̄s. totiens al tare ꝓ graꝝactiōe ꝯſtruebat. Sic yſaac filiꝰ eius faciebat. ⁊ ſpāliter iacob filiꝰ yſaac cū fugeret frēm ſuū iacens nocte in campo ſuppoſito lapide capiti ſuo in ſomnis vidit ſcalā de illo loco celos tangentē ⁊ angelos dei deſcendentes ⁊ aſcendentes ⁊ dn̄m innixū ſcale multa ſibi ꝓmittentē. Un̄ mox euigilans dixit Uere locus ille a deo factus eſt. hic eſt domus dei ⁊ porta celi. Et tollēs lapi dē que ſuppoſuerat capiti ſuo fecit in de altare. fundens oleū deſuꝑ. Et ex il lo facto venit altaris ꝯſecratio. Un̄ illa verba cantant̉ qn̄cūqꝫ altare ꝯſecrat̉ ⁊ oleo ꝑfundit̉ ad on̄dendū ꝙ ꝙͣuis vbi qꝫ ſit deus tn̄ ibi ſpecialiter ꝯficit̉ in ſa cramento. Ande ⁊ ſacramentū altaris vocat̉. qꝛ nō debet confici niſi in altari ꝯſecrato. B ¶ Et licꝫ a multis mul ta altaria in veteri teſtamento facta le gamus. illis tn̄ omiſſis ad altaria xp̄ia. noꝝ veniamus q̄ vere ſunt altaria vir tutū. de qͥbus dicit psͣ. Altaria tua dn̄e v̓tutū. Sūt em̄ altaria paganoꝝ. ⁊ ſūt altaria iudeoꝝ. ⁊ ſunt altaria xp̄ianoꝝ Altaria paganoꝝ ſunt altaria peccato rū ꝓpter idola q̄ ibi adorant̉. Altaria iudeoꝝ ſunt altaria laboꝝ. qꝛ ibi hoſtie cū labore offerebant̉ ⁊ īmolabantur. Sꝫ altaria xp̄ianoꝝ ſunt altaria v̓tutū ꝓpt̓ virtuoſa q̄ ibi fiūt. Ibi em̄ ip̄e xp̄s ſub ſacr̄o ꝑtractatur. Pro tanto canta tur in ipſius ꝯſecratione. Uere dn̄s eſt in loco iſto. Item dicunt̉ altaria v̓tutū qꝛ ibi ſanctoꝝ qͥ multis virtutibus cla ruerūt reliquie recondunt̉. quoꝝ vene ratio impetrat ſanitatē corꝑibus. ꝓſpe ritatem tꝑalibus. gratiam peccatoribꝰ Item dicunt̉ altaria virtutū ꝓpter vir tuoſa ⁊ ſacra verba que ibi ꝓferuntur ⁊ maxime in miſſa. vicꝫ deprecatoria in
or̄one laudatoria in cantus iubilatiōe. ſacramentalia in ꝯſecratione. regratia. toria in ipſius cōmunionē. Et hec oīa vere ſunt v̓tuoſa. qꝛ virtute eoꝝ anīe a purgatorio liberant̉. venia penitenti. bus datur. iuſtis gratia augmentatur. perfectis celeſtis gloria cōfertur. Quā nobis p̄ſtare dignetur. Sermo Uiſitatoris CCCXVIII. Eſcendi in ortum nucū vt viderent poma ꝯualliū ⁊ iinſpicerem ſi floroiſſent vinee ⁊ ger minaſſent mala punica. Can̄. vj. A ¶ Sicut ſummo p̄lato. id eſt xp̄o viſi tanti eccleſiam ſua in incarnatione con ueniūt hec verba. ſicut exponunt ſancti ſic etiaꝫ ꝯueniūt cuilibet vicario ſuo vi ſitanti collegium ſibi cōmiſſum. ⁊ circa hoc in p̄miſſis vbis penſanda ſunt tria vicꝫ ꝙ deſcendere cōuenit p̄lato. Ortu eſſe conuenit ſubdito. Sed cauſa deſcē ſus conuenit officio. vt viderem inquit poma conual. ¶ Debet autem p̄latus deſcendere tribus modis. videlicꝫ per humiliationē. ⁊ ſic deſcendit vt mini ſter. Ande Lu. xxij. dixit dn̄s. Ego aūt ſum inter vos ſicut miniſtrator. Ecc̄. iij. Quanto maior es humilia te in omni bus. Et beatus auguſtinus dicit de p̄ lato. Timore coraꝫ deo ſubſtratꝰ ſit pe dibus veſtris. Item deſcendit per com paſſionem. ⁊ ſic deſcendit vt medicus Exod̓..x. Uidi afflictionem populi mei ⁊ deſcendi liberare eū. Sic deſcende rat apoſtolus ad diſcipulos ſuos dicēs Coꝝ. xij. Quis infirmatur ⁊ ego nō in firmor. Item deſcēdit per inquiſitionē ⁊ ſic deſcendit vt iudex Gen̄. xviij. De ſcendam ⁊ videbo vtrum clamorē oꝑe cōpleuerint. Abi dicit gloſa qui omnia nouit hoc nobis ī exemplū reliquit. q. d. dn̄s maxime iudicibus. Mala nō an te credere debetis ꝙͣ ꝓbetis. Iudex em̄ nō debet ẜm diſpoſitionem vel opinio nem iudicare ſed ẜm ꝓbatam veritatē H 113

B Poͣ. Iuſte iudicate filij hoīm. Scd̓m.ſ. ortū ꝯuenit eē collegio. Felix collegiū qd̓ digne pōt dici ortus. Talis em̄ ortus tria hꝫ cōmendabilia. Et pri mo eſt ꝯcluſus ꝑ ſenſuū cuſtodiā Can̄. iiij. Ortus ꝯcluſus ſoror mea. Item ē irriguus ꝑ lacrimarū frequentiā Eſa. lviij. Eris quaſi ortus irriguus. psͣ. La crimis meis ſtratū meū rigabo. Item fructiferus ꝑ bonoꝝ opeꝝ abundantia Can̄. v. Ueniat dilectus meus in ortū ſuū vt comedat fructum pomoꝝ ſuoꝝ. Sed heu triplicem differentiā ortoꝝ le gimus. vicꝫ ortū olerum reſpectu tꝑa lium Re. xxj. Item ortū ſpinaꝝ reſpe ctu vicioꝝ. Prouer. Per agrū. Itē or tu plantationū reſpectu virtutuꝫ Ecc̄. xxiiij. Rigabo ortū plantationū. Tale debet eſſe collegiū bonū. Sed infelix il lud collegiū qd̓ cū debꝫ eſſe ortus plan tationū virtutū cū naboth vineam ſpū alis ꝯſolationis ꝯuertit in ortū oleruꝫ qꝛ cū ꝓpter ſpiritualia intrauerūt reli gionem plus curant de tꝑalibus tanꝙͣ de oleribus. Et certe iuxta psͣ. tāꝙͣ ole ra herbaꝝ cito decident. Et qd̓ peius ē de ortu plantationū faciūt ortū ſpina rū. qꝛ cum deberent de virtute in virtu tem in collegio vel clauſtro ꝓficere. ca dunt de peccato in peccatū. C Et certe p̄latus vel viſitator ad hoc debet intēdere cū Hicremia ꝓph̓a. vt euellat deſtruat. edificꝫ. ⁊ plantet. Euellat ole ra. deſtruat picia. edificet v̓tūtes. ⁊ plā tet bona oꝑa. Hoc ꝯuenit p̄lato ex offi cio. Unde mox ſubdit̉ de ipſius officio vt viderem poma ꝯualliū. ⁊ inſpicereꝫ ſi floruiſſent vinee ⁊ germinaſſent ma la punica. Et tangunt̉ in p̄miſſis tria que p̄latus vel viſitator debet videre ⁊ inquirere. vicꝫ vitam. fama. ⁊ fructum. ¶ Primo gͦ videat que vita vel oꝑa. ꝓ quo dicit. vt viderem po. ꝯual. Poma em̄ bona oꝑa ꝓpter ſaporē. nō ſolū em̄ homini ſꝫ ipſi deo ſapiūt. Unde dicit. fi delis aīa Can̄. v. Ueniat dilectus meꝰ in ortum ſuū vt comedat fructū pomo rū ſuoꝝ. Sed penſandum ꝙ bona oꝑa
dicūt̉ in p̄miſſis verbis poma ꝯualliū. qꝛ qͥ ſine humilitate ceteras v̓tutes cō gregat qͣſi qui puluere in ventu portat. Unde notandū ꝙ laudant̉ poma ꝯual lium. ſicut hic. Itē lylia ꝯualliū. Can̄. ij. Ego flos campi ⁊ ſyliū ꝯualliū. Itē fontes ꝯuallium. psͣ. Qui emittis fon tes incōuallibꝰ. Neceſſaria ē em̄ hūili tas ⁊ ſtrenuis in operando. ⁊ caſtis in viuendo. ⁊ deuotis in orando. Secu do debet videre que fama. ⁊ ſequitur ⁊ inſpicerē ſi floruiſſent vinee. Uine e ſūt patres antiqui. flores vineaꝝ ſunt ſta tuta ⁊ exempla patꝝ. quoꝝ odor infir mos recreat ſanos delecta. ſꝫ ſerpentes id eſt emulos fugat Ecc̄. xxiiij. dicit fi delis aīa. Ego quaſi vitis fructificaui ſuauitatem odoris. ¶ Tercio debet vi dere qͥs fructus. Un̄ ſequit̉. Si germi naſſent mala punica. Felix germen ex quo ꝓuenit laudabilis fructus. aut in ſucceſſione filioꝝ Ecc. xxv. Beatus ho qui iocundat̉ in filijs. Aut in ꝯuerſiōe peccatoꝝ Iac̄. vlt̓. Qui conuerti fecerit peccatorem ab errore vie ſue ſaluabit aīam ſuam. Aut in extirpatione hereti coꝝ. Hiere.j. At euellas ⁊ deſtruas et diſperdas ⁊ diſſipes. ¶ De eodem. Ilectus meus de ſcendit in ortum ſuum ad areo lam aromatum vt paſcat̉ in or tis ⁊ lylia colligat. Hunc ẜmonē requi re in annūciatione ſancte marie. ¶ De eodem. Imon iohannis diligis me plus his. De hoc re quire in feſto beati petri apl̓i. ¶ De eodem. Int lūbi veſtri p̄ cincti. De hoc require ſermo nem in feſto ſancti auguſtini.

Sermo in ſinodo.
nē in feſto ſancti martini. Sermo ī ſinodo. CCCXIX
¶¶ De eodem. Uge ſerue bone et fidelis. De hoc reqͥre ſermo Os eſtis gen eie
Actū. regale ſacerdotiū. gēs ſan cta. ppl̓us acqͥſitiōis. j. Pe. iij. A ¶ Beatus petrꝰ princeps apl̓oꝝ ⁊p̄latoꝝ. vicarijs ſuis ip̄m imitantib ſcripſit p̄miſſa vba ipſos comēdabiles oſtendens in tribꝰ. vicꝫ in officij digni tate. cū dicit. Regale ſacerdotiū. In vi te puritate. cū ſubdit. gens ſancta. In ſubditorū vtilitate. cū addit. ppl̓s acqͥ ſitionis. Et quia p̄ſens ꝯgregatio ex paſtoribus ouiū ⁊ p̄latis eccleſiaꝝ qui ſunt vicarij beati petri ꝯſiſtit. merito ⁊ premiſſa v̓ba de vobis dici pn̄t. Uos eſtis genꝰ electū. regale ſacerdotiū. gēs ſcā. ppl̓us acquiſitōis. Predicta enim tria q̄ illos p̄latos ꝯmedabiles reddūt ſunt ⁊ modernis platis ncceſſaria. vt vicꝫ ſit in eis officij dignitas. vite puri tas ⁊ ſubditoꝝ vtilitas. Magnum eſt primū ꝑ ſe.ſ. officij dignitas. cū ſecun do.ſ. cū vite puritate maiꝰ. ſed maximū cum tercio.ſ. cū ꝓximorū vtilitate. Hec tria ſi rite habent̉. tota vita clericalis habet̉. et vnū ſi ſine altero habet̉ cer ta danatio incurrit̉. B ¶ Sꝫ pēſan dū ꝙͣ elegāter primū.ſ. officiū dignita tē innuit. Uos inquid regale ſacerdo tium. non em̄ ſolū dicit ſacerdotiū. ſed addit regale. qꝛ cariſſimi olim in vete ri teſtamēto ſacerdotes regibꝰ ſubiace bāt. ſicut patet tꝑe dauid ⁊ ſalomonis ſed poſtꝙͣ chriſtus fecit nos regnū ⁊ ſa cerdotes. dicit̉ modernuꝫ regale ſacer dotium. qꝛ reges ⁊ principes modo ſa cerdotali dignitati nō dedignant̉ ſub lacere. Nec mirum. eſſe em̄ ſacerdotes modernos ſuꝑ om̄es hoīes. ipſa noīs
quaſi ſacra dans. Oat em̄ ſacruꝫ ſacer dos ꝓ deo.ſ. bone vite exemplū. dat ſa crū de deo.ſ. p̄dicationē. dat ſacꝝ deo. ſcꝫ orationē. dat ſacrū dei.ſ. euchariſti am. hoc eſt corpus dn̄i. qꝛ tacitis alijs ꝓpter hoc vltimū.ſ. euchariſtiā maior videt̉ angelis. qꝛ ꝯficere corpus dn̄i hͦ nō eſt cōceſſum angelis ſed ſolis ſacer dotibus. Magna gͦ officij dignitas re gale ſacerdotiū. Sed videte cariſſimi qꝛ anteꝙͣ dicat regale ſacerdotiū p̄mit tit genus electum vt oſtendat. ꝙ ad tā tam officij dignitateꝫ nemo debet acce dere niſi ꝑ diuinā electionē vt ſit de il lis de quibus dn̄s in Io. Ego vos ele gi. ¶¶ Quales aūt ab ipſo eligant̉ ſubſequent̓ oſtēdit petrꝰ. cū dicit. gens ſcā. ppl̓s acqͥſitōis. Tales em̄ eligit de us ad officij dignitatē qͥ habeant vite puritatē ⁊ querāt ſubditorū vtilitateꝫ. Tantū em̄ eſt primū qd̓ niſi duobꝰ ſub ſequētibꝰ qͣſi duobꝰ pedibus ſuſtentet̉ demergit in ꝓfundum. Un̄ pleriqꝫ ſan ctoꝝ quantucūqꝫ puritate vite hab ue runt et ꝓximoꝝ vtilitatē que ſicrūt. ad primū.ſ. ad officij dignitatē expaueſce bant accedere. ſicut legimus inter cete ros de beato Marco. qͥ fuit in vita pu riſſimus et in ꝓximorū vtilitate ꝑͤ p̄di cationē euāgelij feruentiſſimꝰ. tn̄ ad of ficij dignitatē indignū ſe reputans. ne ad ſacerdotiū ꝓmoueret̉ pollicem ſibi amputauit. Ecce ꝙͣtum modo a talibꝰ patriſtꝰ diſcrepamꝰ. Ipſi em̄ duo vlti ma hn̄tes.ſ. vite puritate. ⁊ ꝓximoruꝫ vtilitatē. ad primū.ſ. ad officij dignita tem timebat accedere. Mō vo pleriqꝫ a duobꝰ vltimis.ſ. a vite puritate ⁊ ꝓxi moꝝ vtilitate lōge diſtātes. ad primuꝫ hoc eſt ad officij dignitatē pene oēs an helamus. alij vellemꝰ eſſe ep̄i. alij ſacer dotes. alij prepoſiti. alij decani. alij qua leſcunqꝫ parrochiani. Et qꝛ tales indi gnos ſeſciūt vt ſint genus electū a do mino. hoc eſt vt eligant̉ a domino ad regale ſacerdotiū ceca cupiditate ſedu cti. nō curant qualiter officij dignitatē ſiue in ordinibꝰ. ſiue in bn̄ficijs intrāt

Sermo in ſinodo.
diabolica ſimonia ipſos iuuāte. Qui da em̄ intrant in officij dignitatē ſicut petrus in atriuꝫ ſacerdotis ꝑ ancillā.i. ꝑ carne ⁊ ſanguineꝫ. quibus Yſa. Ue qui edificatis ſyō in ſanguinibꝰ. Qui dam v̓o vſurpat poteſtate vt rex ozias in paral̓. Quidam v̓o emūt ſicut yaſo ab antiocho Mach̓. Et ſi placet ꝓſeq̄ re de triplici munere. ſcꝫ. a manu. a lin gua. ⁊ ab obſequio. qͥbus tribꝰ modis modo frequēter ſimonia ꝯmittit̉. Bo ni v̓o qui ſunt genus electū. tanꝙͣ ſol ꝑ vitrum. et tanꝙͣ dn̄s ianuis clauſis in trant officij dignitate. qꝛ ſine om̄i leſio ne et corruptiōe violēta ſiue fraudulē ta intrant ad regale ſacerdotium. Nec mirū. Sunt em̄ gens ſancta.i. munda ꝙͣtum ad vite puritatē quā exercent in caſtitate ⁊ ſobrietate. que duo maxime vitā hoīs purā reddūt. Un̄ qꝛ p̄lati no ſtri ꝓpter officij dignitate puriores de bent eſſe alijs. ad caſtitatē ⁊ ſobrietatē maxime ſtringit eccleſia ipſos. intantū vt ẜm decreta ſanctorū. preſbiter ſi ſe mel fornicatus fuerit debet deponi. vl̓ ſi penitere vult decem pnīa debet arta ri in hūc modū. Primis duobꝰ annis debet ieiunare in pane et aqua ꝯtinue p̄ter dn̄icaꝫ diē. deinde tres dies in pa ne ⁊ aqua ꝯtinue vſqꝫ ad ſeptimuꝫ an nū. ⁊ tūc primo ad officiū debet reuo cari. Poſt vſqꝫ ad decimū annū in pa ne ⁊ aqua ſexta feria ſine remedio. ẜm hoc pleriqꝫ ſacerdotes ſi peniterēt vix vnꝙͣ de carnibus guſtaret. Et ſi tanta eſt pena ꝓ vna fornicatione. o ꝙͣ pauci ſunt qͥ non dico vna fornicatōe vl̓ vna muliere ſunt cōtenti. imo quot etates in pleriſqꝫ tot vxores. Prima em̄ repu diata. ſecūda mortua ⁊ tercia. quartaꝫ ſuꝑducūt ⁊ qͥnta. ⁊ ſic a iuuētute ⁊ vſqꝫ in ſenectā ⁊ ſenium peiores ſunt laicis Cōputruerūt em̄ ẜm ꝓph̓am iumēta in ſtercore ſuo. Iumenta dicunt̉ quaſi iuuamenta ⁊ denotant ſacerdotes qui alios deberent iuuare vt exirēt de feci bus ſuis. Sed heu ipſa iumenta cōpu truerunt in fecibꝰ ſuis. habētes qͣſdam
allegationes dicētes zachariā patrem iohānis baptiſte fuiſſe ſacerdotē et tn̄ deo acceptū. Uerūj quidē dicūt. quia ſa cerdotibus veteris legis fuit ꝑmiſſum nobis ex ſtatuto eccleſie ꝓhibitum. nec mirū. qꝛ quantū diſtat ortus ab occidē te tantū diſtat ſacerdotiuꝫ noſtrū ab il lo. Ipſi em̄ fuerunt vmbra. nos veri tas. ipſoꝝ officiū fuit iugulare capras occidere hircos. ⁊ ẜm hoc potius poſ ſent dici carnifices ꝙͣ ſacerdotes. hoc em̄ noſtri faciūt carnifices. Sed nr̄i ſa cerdotes iam non cum capris circuunt vel hyrcis. ſed cū filio dei quē ꝯficiūt. quod ꝙͣmagnū ſit teſtat̉ iohannes ba ptiſta. Qui in vtero ſanctificatꝰ. in de ſerto nutritus. non audet ſanctum de verticē tagere. ſed clamabat cū tremo re. ſan. m. ſal. Nos v̓o qui nō ſemel et tangimus ſed frequenter cōficimus ⁊ tractamus ad quantā puritatē debere mus laborare ⁊ vt melius ſimus caſt neceſſe eſt vt ſimus ſobrij. Dicit em̄ ſa lomō. luxurioſa res eſt vinū ⁊ tumulti oſa ebrietas. Et Hiero. dicit. vbi ebri. tas ibi libido dominat̉ ⁊ feruor ⁊ m tis alienationē inducit. vnde qꝛ ſacer dotes noſtri debēt eſſe caſti ⁊ ꝑuigile ex p̄cepto eccleſie tenent̉ eſſe ſobrij. al oquin. ſi ammoniti nolunt reſipiſcer debēt deponi. O quot eſſent ſi ſenter tia ſeruaretur deponendi. hic quatur placet loquere de ebrietate. D C non ſolum debent eſſe gens ſancta qͣr tum ad vite puritatem. ſed etiaꝫ pop lus acquiſitionis ꝙͣtum ad ſubditori vtilitatem. Non enim ſufficit officij gnitas cum ſanctitate. niſi aſſit et ſub ditorum vtilitas. Unde Ezech. xxxii malis prelatis dicitur. Ue paſtoribu iſrael. et poſt. quod perierat requirar Sed notandum. ꝙ licet magna ſit di gnitas prelatorum. tamen dominus frequenter ipſos paſtores vocat. quia ad modum paſtorum ſe debent habe re. Paſtor enim nitorem et ſuperflut. tatem veſtium contemnit. ſic prelatus debet facere. Adaptā de decretalibus.

Sermo in ſinodo.
Paſcua vberrima pro ouibus q̄rit. ca nes.i. p̄dicatores ꝓpter lupos ſecū aſſu mit. nec eſtu. nec gelu deficit. Adapta. Talis paſtor eſt de ppl̓o acqͥſitiōis. vti lis eſt em̄ gregi ſuo exēplū honeſte cō uerſatiōis oſtendēdo. Pabuluꝫ p̄dica tiōis impendēdo. ſuffragia deuote ora tionis exhibēdo. tꝑalis ſuſtentationis ſubſidiū nō negādo. Sed malꝰ paſtor qͥ nō eſt de ppl̓o acquiſitōis. ſed de po pulo ꝑditionis his omnibus facit con trariū. debilibus em̄ ouibꝰ.i. pauꝑibꝰ tꝑale ſubſidiū nō impendit. ſed totum cij turpibꝰ ꝑſonis expendit. non atten dēs miſer ꝙ de pr̄imonio crucifixi red det ratione vſqꝫ ad nouiſſimū qͣdrantē Suffragia etiā orationis modica ſunt quia totū furando et ſincopando pſal lit. Exemplo etiam male cōuerſatiōis multos ꝑuertit. Pabulū etiaꝫ predica tionis gregi ſuo nō infundit. ⁊ hoc qꝛ ipſe parū ſcit. nec miru. tales em̄ plus circuūt in curijs regū. ꝙͣ cū libris legū Plus intendūt ſalmoni ꝙͣ ſalomoni. plus placet ludere cū ſcaco ⁊ matto. ꝙͣ cū mattheo. plus loquunt̉ de marca ꝙ de marco. plus fabulant̉ de lucro ꝙͣ de luca. plꝰ amplectunt̉ iohannā ꝙͣ iohan nē. Mercenarij ſunt qꝛ merces tꝑales tm̄ tractare ſunt inſtructi. Mercenarij dico qꝛ mercede terrena ad bona q̄ fa ciunt ſunt inducti. Sed tales paſtores quid faciēt cū viſitare ceperit deꝰ. Tꝑe em̄ viſitatiōis ẜm tria p̄miſſa tripliceꝫ dn̄s faciet queſtione. tunc em̄ queret̉ a quolibet p̄lato Quo intraſti. fuiſti ge nus electū ad regale ſacerdotiū. Quo vixiſti. fuiſti gens ſancta. Quo rexiſti fuiſti ne ppl̓us acquiſitōis. Prima erit amice quō huc intraſti in officij digni tatem. Math. xij. Et quis te huc ītro duxit numus vel chriſtus. Ad quid ve niſti ad onus vel ad honores. ꝑ quam intraſti portā. intraſti ꝑ portam carita tis vel cupiditatis. Ego em̄ ſum hoſti um Io. ix. Si ꝑ me intraſſes ego te ſci rem. ſed tu nō habes veſtē nuptialem. ſcꝫ caritatē. qꝛ nō amor dei vel ꝓximi
te introduxit. At ille obmutuit. nec ſeqͥ tur aliud niſi. eijcite eū in tenebras exte riores. Scd̓a queſtio erit quō vixiſti. ſicut chriſtus aut ſicut ruſticꝰ. ſicut hō aut ſicut equus. ſicut paſtor aūt ſic̄ pe cus. zach. xj. O paſtor ⁊ idolū. Tercia erit queſtio. quo rexiſti. in quibꝰ paſcu is gregē meuꝫ pauiſti. quo a lupis ⁊ a latronibus cuſtodiſti. male. qꝛ ipſe lu pus ⁊ latro fuiſti. vbi eſt grex qui datꝰ eſt tibi. pecus inclitū tuum Hiere. xiij. Et reſpondet ipſe dn̄s. l. eiuſdē. Grex ꝑditus factus eſt ppl̓s meus. paſtores ſeduxerūt eū. Tales paſtores non ſunt ppl̓us acquiſitionis ſed ꝑditionis. O ꝙͣdurū erit qn̄ verus ioſeph.i. chriſtus dicet illud Gen̄. xliij. Nō videbitis ſa cie meā niſi adduxeritis fratrē veſtrū minimū. vſqꝫ em̄ ad minimū oportꝫ re ſpondere qn̄ greges trāſibūt ad manū numerantis. Hiere. xxxiij. Un̄ Greg. Ponamꝰ an̄ oculos cordis tāte diſcre tionis diē in quo iudex veniet et ratio nē cum ſeruis ſuis ponet. In illo tan to examine electoꝝ pariter ⁊ reproboꝝ multitudo videbit̉. qn̄ opꝰ vniuſcuiuſ qꝫ qd̓ oꝑatus eſt oſtendet̉. Ibi petrus cū iudea quā poſt ſe traxit apparebit. Ibi paulus apparebit ꝯuerſum mun du. vt ita dicam. ducēs. Ibi Andreas achayam. Ibi iohannes aſyam. Tho mas india in cōſpectu ſui iudicis ꝯuer ſam adducet. Ibi oēs dn̄ici gregis pa ſtores cū animaꝝ lucris apparebunt. Cū gͦ tot paſtores cū gregibꝰ ſuis an̄ eterni paſtoris oculos venerint. quid nos dicturi ſumꝰ qui ad dn̄m nr̄m poſt negociationē vacui redimꝰ. qui paſto ris nomē habuimꝰ ⁊ oues qͣs on̄dere debebamus nō habebimꝰ. Ubi eſt dic̄ dn̄s grex tuꝰ. pecꝰ inclitū. Proinde fra tres mō p̄paremur vt meliꝰ ad p̄dictas tres q̄ſtiones reſpōdeamꝰ. vt.ſ. rite ad officij dignitatē veniamus. in puritate ſancte vite viuamus. ⁊ ſubditoꝝ vtili tati intendamus. De eodem.

Sermo in ſinodo.
Sermo. CCCXxx. Legit Iudas ſa cerdotes ſine macula ⁊ mun dauerūt ſancta. Math. Qua les debeant eſſe p̄lati ⁊ paſtores aīaꝝ in p̄miſſis verbis oſtēdit. vbi a tribus ꝯmendant̉. vicꝫ ab officij dignitate. cū dicuntur ſacerdotes. a vite ſanctitate. cum dicit ſine macula. ab officij vtilita te. cum dicit. et mudauerunt ſancta. Et poſtea ꝓcedas ſuꝑ his tribus ſicut ha bes in precedenti ſermonē qui incipit. Aos eſtis genus electum. ¶ In ſynodo. Sermo. CCCXXI. Aſtor bonus ani mā ſuā dat ꝓ ouibꝰ ſuis. Ioh. x. A Uerus paſtor ſcilicet chriſtꝰ fecit qd̓ docuit. Poſuit em̄ ani ma ſuā ꝓ ouibus ſuis. ad ideꝫ vicarios ſuos ſcꝫ omnes p̄latos inuitans per ꝑ miſſa verba. In quibus tria tangit. vi delicet prelatoꝝ officiū. ſtatū. ⁊ fructuꝫ. Et qͥdem officiū innuit in de ſignatōne humilitatis. cum dicit Paſtor. Statū in deſignatione ſanctitatis. cū dicit. bo nus. Sed fructu in deſignationē vtili tatis. cū dicit. dat anima ſuā ꝓ ouibus ſuis. ¶ Quantū gͦ ad primū notandū ꝙ licet p̄latoꝝ officiū ſit maxime digni tatis. tn̄ illud noīe paſtoris ⁊ in ſe ⁊ in alijs de ſignauit. In ſe dicens Ioh. x. Ego ſum paſtor bonꝰ. In vicarijs ſu is cum in p̄miſſis verbis dicit. Paſtor bonus anima ſuā dat ꝓ ouibus ſuis. Sūma em̄ humilitas fuit ꝙ rex reguꝫ ⁊ dn̄s dn̄antiū non dixit. Ego ſum im ꝑator omniū ſed paſtor ouiū. Sed et paſtores fuerūt ceteris antiquiores vt abel. Sanctiores vt patriarche. Sapi entiores vt moyſes et ꝓphete. Excellē tiores vt dauid. Chriſtus vo cum eſſet princeps paſtoꝝ. ſicut dicit Petrus. v.
cellētior. ad modū tn̄ boni paſtoris hu militatē oſtendit in ſufferentia paupta tis ⁊ aſperitatis. ⁊ in diligētia oues q̄ rendi. nō ſolū in hoc mūdo ſed etiā in inferno. vbi a lupis infernalibꝰ depor tate fuerant. et ſicut dicit in Io. xij. Ne mo ex eis perijt niſi filius ꝑditiōis qui volūtarie lupū in ſe intromiſit. quādo intrauit ſathanas in cor iude. qͥ ipſum ad alios luposʳ infernales irrecuꝑabi liter deportauit. B Imitandus gͦ eſt princeps paſtoꝝ in officio paſtoris. a vicarijs ſuis qͥbus curam animaruꝫ cōmiſit. vt ſcꝫ ſint veri paſtores. Et po nit qͣttuor in eunngelio dn̄s que ad ve rū paſtore ꝑtinent. Ad verū quidē pa ſtorē ꝑtinet ꝑ hoſtiū inirare.i. ꝑ chriſtū qui dicit Io. x. Ego ſum hoſtiū. ꝑ me ii quis introierit ſaluabit̉. Huic em̄ ho ſtiarius.i. ſpūſſanctus aperit. Sed heu multi ſunt qui ꝑ hoſtiariā intrāt.i. per carne ⁊ ſanguine. vel ꝑ potentiā vel ſimoniā. Sed certe ꝑ hoſtiaria petrus intrauit in atriū ſacerdotis. quod deſi gnat eccleſiaꝫ. ⁊ dn̄m negauit. qꝛ talis nunꝙͣ bn̄faciet in eccleſia quā male in trauit. Quod etiā oſtēdit dn̄s Ioh. x. Qui inqͥt nō intrat ꝑ hoſtiū. ſed aſcen dit aliūde. ille fur eſt et latro. Quia ta lis non eſt paſtor ſed raptor. Fur non venit niſi vt furet̉ et mactet ⁊ perdat. ſicut ibidem dicit dn̄s. ¶ Secundū eſt ꝙ debet oues cognoſcere. Un̄ dicit do minus. Uocat eas nomīatim. Qd̓ eſt ſignū magne et diligentis cognitiōis. Sic et cogno ſcebat chriſtus. qui dixit. Et cognoſco meas.ſ. oues. Ad hac co gnitione monet ſalomo Prouer. xxvij. Diligenter agnoſce vultū pecoris tui Sed heu multos qͥdem inuenimus qͥ cognoſcūt diligentius vultū pecoꝝ be ſtiaꝝ ꝙͣ vultum hominū ouiū ſuarum. Gaudēt qͥdem de magna cura anima rū. ſed minus curant de multis milibꝰ animaꝝ quas chriſtꝰ precioſo ſanguīe ſuo emit. quaꝫ de paucis beſtijs ⁊ gre ge capraꝝ. ¶ Tercio debet eas ꝑ bone cōuerſatiōis exemplū p̄cedere. Un̄ di

Sermo in ſinodo.
ibidem dn̄s. Ante eas vadit ⁊ oues eū ſequunt̉. Unde ⁊ p̄ſbiter d̓r quaſi alijs p̄bens iter. et certe ſi male vadit. male ip̄m oues ſequunt̉. Quia ſicut dic̄ gre go. in paſtorali. Cum paſtor per abru pta gradit̉. neceſſe eſt vt grex in p̄cipiti um ferat̉. Impune em̄ credunt ſe ſub diti peccare cū ſuos p̄latos vident con ſimilia facere. Ande conq̄rit̉ dn̄s Hie re. l. Grex ꝑditus factus eſt ppl̓us me us. paſtores eoꝝ ſeduxerūt eos. ⁊ fece runt eos vagari in motibꝰ. In eodem. iiij. Propter iniquitates ſacerdotū er rauerunt ceciin plateis. ¶ Quarto de bet eas ſpūaliter et corꝑaliter ſi neceſſe fuerit paſcere. Pro tanto dn̄s dicit ibi dem. Et paſcua inueniet. Un̄ ⁊ primo vicario ſuo dixit Ioh. xxj. Paſce oues meas. Sed ecce mō videmus quod cū dolore referimus. p̄latos paꝝ pauꝑibꝰ miniſtrare. ſed ꝓ ſuis delicijs totuꝫ ex pendere. Quibꝰ dicit dn̄s Eze. xxxiiij. Ue paſtoribus qͥ paſcebat ſemetipſos Nonne greges paſcunt̉ a paſtoribus Hac ꝯmedebatis ⁊ lanis opiebamini. ⁊ ſubdit. gregē aut meū non paſcebatis. Sic gͦ primo debet eſſet paſtor ꝙͣtum ad officiū. C ¶ Scd̓o dꝫ eſſe bonus ꝙͣtum ad ſtatū. Iuſtū em̄ eſt vt debeat eſſe īmaculatus ꝑ quē ꝯfitētes ⁊ peni tētes ſcificari ſperant ⁊ querūt. Sicut em̄ nō debet eligi rex niſi iuſtus. ſic nec ſacerdos niſi ſanctus. Quē ſcitatis ſta tū innuit dn̄s. cū dicit. Paſtor bonus. Bonꝰ em̄ ē ſicut dicit yſidorus. cui nō p̄ualet malū. Et certe p̄lato ſi bonus vult eſſe nō dꝫ p̄ualere malū. nec malū pene nec malū culpe. qꝛ ꝓ fide vel pro grege ſi neceſſe fuerit debet ſe ex aduer ſo tanꝙͣ murus opponere nec aliquod malū pene ꝑtimeſcere. Sic non pūale bat malū pene illi bono paſtori paulo qͥ poſtꝙͣ enūerauit tribulationē. famē. nuditatē. gladiū. ⁊ diuerſas penas. ſub didit. ſed in his om̄ibꝰ ſuꝑamꝰ.i. ſuꝑio res penis efficimur. Talis etiam erat dauid qͥ dicebat. Si conſiſtant aduer ſum me mala non timebit cor meū. De
bet etiam p̄ualere malo culpe quod tri plex eſt. videlicꝫ luxuria. ſuꝑbia. ⁊ aua ricia. ex quo triplici malo oīa alia pec cata ꝓcedūt. ſicut dicit Io. in canonica Omne qd̓ eſt in mūdo. aut eſt cōcupi ſcētiā carnis. aut ꝯcupiſcētia oculorū. aut ſuperbia vite. Et licet huic triplici malo oēs hoīes debeant p̄ualere. ma xime tn̄ p̄lati ⁊ ſacerdotes. Ꝙ ſicut di cit beatus petrus ipſi p̄ ceteris ſunt ge nus electū. Na deꝰ eligit iudeos ex gē tibus. ⁊ chriſtianos de iudeis. clericos de chriſtianis. ⁊ ſacerdotes de clericis. Sed quos ſic elegit ⁊ p̄elegit vt cent ſancti ⁊ īmaculati in cōſpectu eiꝰ. p̄ ce teris p̄dicto triplici malo inueniunt̉ cō taminari. ſcꝫ luxuria. auaricia. et ſuper bia. Quod bn̄ oſtendit̉. j. Regū. ij. ī fi lijs hely. qui erat ſacerdotes. Dicit̉ em̄ de ipſis inter oēs alios ꝙ erāt filij be lial. i. ſine iugo. Quia nulli patiuntur ſubeſſe ⁊ qd̓ peius ē nec ipſi deo. Und̓ ſequit̉. Neſciētes dn̄m.i. nō curātes ra piebat ⁊ tollebāt vi alioꝝ hominū ob lationes. Ubi notat̉ auaricia. quo mul tu hodierna die viget in ſacerdotibus quod patꝫ in pluralitate miſſaꝝ qͣs cā tant ꝓpter oblatiōes. Itē in mercatio nibus eoꝝ. Item in fictionibus reliqͥa rū ⁊ nouoꝝ ſanctoꝝ. et in pluribꝰ alijs Et ſequitur ibi ꝙ dormiebant cū mu lieribus ad hoſtiū tabernaculi Ubi in nuit̉ luxuria. Quod heu vſqꝫ hodie vi demus. Non enim ſufficit ipſis in do mibus peccare. niſi etiā ꝓeccent ad ho ſtiū tabernaculi incluſas q̄ ſunt circa hoſtia eccleſie corrūpendo. Et qͥd dice mus de illis ſceleratiſſimis qͥ non ſolū ad hoſtia eccleſie ſed intra ipſaꝫ eccle ſiā vbi corpꝰ chriſti p̄ſens ē faciūt ſce lera multa. O quantū ꝯq̄rit̉ dn̄s de ta li facto. Hiere. xj. dicēs. Quid eſt ꝙ di lectus meus in domo meā facit ſcelera multa. Sed certe ſicut d̓r yſa. xxvj. Ꝙ in terra ſanctoꝝ iniqͣ geſſit. nō videbit gloriam domini. Certe ſi aduertit ma gnū incurrit damnum. O ¶ Tercio

Sermo in ſinodo.
cū dicit. Dat aīam ſuā ꝓ ouibus ſuis. id eſt vitā ſuā. Bonus em̄ paſtor totā vitā ſuā ponit in fructu ouiū ſuaꝝ vicꝫ docēdo. obſtetricādo. medēdo. aduerſi tatibus ⁊ etiā morti exponēdo. ¶ Pri mo gͦ ſit vtilis docēdo. vt pctm̄ a ſub ditis tanꝙͣ grauis infirmitas ꝯgnoſca tur. Un̄ d̓r Leui. xv. de ſacerdotibꝰ. ꝙ ipſi debent docere filios iſrael vt caue ant īmundicias. ⁊ nō moriant̉ in ſordi bus ſuis. Ue doctori qͥ nihil ſcit. et cu ra aīaꝝ ſuſcipiens. ſpondet ipſas infor mare. et ſemꝑ infatuant̉ ⁊ peiores fiūt in ſcolis ſuis. Et quō pōt docere de ar te artiū que eſt cura anīaꝝ qͥ nec nouit nomina libroꝝ. qͥ nunꝙͣ legit bibliam nec ſcripta ſanctoꝝ. nec etiā vitas eorū Et quidam primo curā recipiūt. poſt ad ſcolas vadunt. Tales ſunt illi ſil̓es qͥ poſtꝙͣ ꝓmiſiſſet aliquos vltra mare ducere. ⁊ in naui poſuiſſet. diceret eis. ex pectate ego volo prius ꝑiſius ire. et ibi diſcere qͣliter vos traſduca. ¶ Item poſtꝙͣ docuit morbū cognoſcere. vtilis debet eſſe obſtetricādo. qꝛ obſtetricāte manu educit̉ coluber tortuo ſus. ſic̄ d̓r Iob.xxvj. Sed certe d̓r Exod̓.j. ꝙ he bree mulieres obſtetricādi hn̄t ſcientiā He mulieres ſunt ſacerdotes ꝓpter fa miliaritatē. qꝛ ipſis in ꝯfeſſione ſic ob ſtetricibus ſecretiſſima reuelant̉. Scd̓o ꝓpter lenitatē ꝯtrectādi et educēdi ꝑtū tenellū. Tercio ꝓpter ꝯpaſſiōis dulce dinē. Cautiſſime gͦ ⁊ familiariſſime et leniſſime educere debet ꝑ cōfeſſionem mōſtra pctōꝝ: ¶ Itē poſt ęductionem debet eſſe vtilis medēdo. Debet em̄ tā ꝙͣ medicus diuerſitatē noſcere pulſuū id ē motuū cordis. vtꝝ.ſ. penites habe at validū et forte ꝓpoſitū cauere a pec cato. Si fortis eſt in eo calor caritatis an debilis Si ſudor lacrimaꝝ multus aut paucus. Si vniuerſalis.i. oīa mē bra rigans. vt.ſ. ꝓ oīm mēbroꝝ pecca tis lugeat. Debet etiam inuitare egru ad ſpūalē cibū vt cū appetitū recipiat Ae medicis imꝑitis qͥ multas in curaꝫ aīas recipiūt ⁊ ipſas nō viuificant ſed
occidūt. Talibꝰ dicit dn̄s Ezech. xxxiiij Qd̓ infirmū fuit nō ꝯſolidaſtis. quod egrotum nō ſanaſtis ⁊cͣ. ¶ Itē poſt ſa nationē debet eſſe vtilis ſe aduerſitati bus ⁊ etiā morti exponēdo. Pro quo dicit hic. Oat aīam ſuā ꝓ ouibus ſuis O deus ſi iacob ꝓ gregibꝰ pecudū tan tis aduerſitatibus ſe expoſuit ſicut ip̄e ꝯquerit̉ Gen̄. xxxj. dicēs. Die noctūqꝫ eſtu vrebar ⁊ gelū. fugiebatqꝫ ſomnus ab oculi. meis. quanto magis p̄latus debet ſe exponere pro gregibus anima rū ſuaꝝ. Felices paſtores qͥ ſic ſunt vi gilātes ſuꝑ gregē ſuū. qꝛ eo ꝙ bn̄ p̄ſūt duplici honor digni ſūt. qd̓ innuit̉ in p̄dictis paſtoribus. qꝛ nō ſolum ange los. veꝝ etiā ip̄m deū videre meruerūt. Ad cuiꝰ viſionē ꝑducamur. Amen. ¶ De eodem. St puer unº hic hn̄s qͥnqꝫ panes ordeaceos et duos piſces. De hoc inuenies ſermoneꝫ in media. xl. dn̄ica qͣrta. Eatus es Simo bariona. De hoc reqͥre ſermo nē in feſto bti Petri apl̓i. Olem in poteſta tē diei. lunā et ſtellas in pote ſtatē noctis. De hoc reqͥre ſer monē in feſto apl̓oꝝ petri ⁊ pauli. Hriſtus aſſiſtes pontifex futurorum bonoruꝫ De hoc require in dominica paſſionis. Expliciunt ſermones de ſanctis. fratris Martini ordinis p̄ dicatoꝝ penitētiarij dn̄i pape.

Exempia.
Inc ipit promptuariū exemploꝝ. ¶ Exempla de timore dn̄i. Capl̓m. I. A Uidam pater Ifamilias bn̄ ſe torquebat. de quo in vitis patꝝ dr̄. ꝙ cū ſeruaret̉ mortuus circa mediū noctē ſurgens terruit dēs qͥ ad erant vadens ad eccl̓iaꝫ deo gr̄as agēs res ſuas in tres ꝑtes diuidens. vnā vxo ri relinquēs. aliam filijs. tertiā ꝓ deo di ſtribuens. Hic fugit ad heremū. cellam faciens iuxta fluuiū ꝯgelatū. ⁊ veſtitus ſe balneabat. ⁊ egrediens veſtimenta ſinebat ꝯgelari ad carnē. poſtea in bal neu calidiſſimū intrabat. ⁊ hoc ſuſtine bat ſucceſſiue ꝙͣtū poterat vſqꝫ ad mor tem. Et cū de his ⁊ de alijs a ſpectanti bus argueret̉ dicebat. ſi didiciſſetis q̄ vidi. eadē vl̓ ampliora mecū faceretis Et referebat ꝙ in exitu ſuo a coꝑe. vir lucidus duxit eū ꝯtra ortū ſolis. vſqꝫ ad vallē infinite magnitudinis. cuiꝰ vnū latus plenū erat flāmis feruentibus. aliud gelū ⁊ furenti grandine. ⁊ erant ipſa latera plena aīabus. q̄ cū nō poſ ſent ſuſtinere ignis vehementiā. tranſi bant ad gelu. vel ecōuerſo. Poſt duxit eū ad tenebras denſiſſimas. poſt diſpa ruit ibi. ⁊ vidit globos igniū de bara tro aſcendentiū. vn̄ aſcendentes ⁊ rein cidentes hoīes ignitos ad modū fauiſ laꝝ. ⁊ fetorē ſenſit inde exalantē intole rabilem. ⁊ fletū audiuit ⁊ eiulatū incō ꝑabilē. ⁊ teterrimos demōes. forcipes igneos ⁊ fuſcinulas tenentes ⁊ eū caꝑe volentes. ⁊ ꝓijcere in fornacē. Tūc is qͥ eū dimiſerat apparuit ei in medijs te nebris qͣſi ſtella. inhibens demonibus ne eū tangerent. qꝛ iudex p̄ceperit cum reduci ad corpus. vbi ſi vellet peniten tiā ageret. quē poſtꝙͣ duxit ad loca reqͥ
ſctūs abbas cū eſſet excecatus dicebat. Gr̄as ago deo qͥ vindicauit me de ad uerſario meo. qͥ tot mihi mala ſolebat facere ꝑ iſtos duos ꝓditores ⁊ raptores ſ. oculos quos deſtrux it. Tren̄. Oculus meus dep̄datus eſt aīam meā. C Cū qͥdam rex cōminaret̉ cuidā ph̓o. re ſpondit. O rex ptātem tuā nō oportet me timere. nō p̄teritā. qꝛ illa iā nō eſt. nec erit. nō pn̄tem. qꝛ momentanea ſi ē ſtatim nō eſt. nō futura. qꝛ illa nōdū eſt ⁊ dubiū eſt vtꝝ erit. Unde btūs hilari. us pictauien̄. rn̄dens leoni pape arria. no. rome in ꝯcilio. cōminanti ei ꝓ hoc ꝙ ſtabat ꝓ fide. ſic. Cū venero ꝯtundā ſuꝑbiā tua. rn̄dit. Et ſi nō venerꝭ. Qui ſecedēs ad priuata camerā ſubito mor tuus eſt. D¶ Dicit̉ ꝙ tres milites cō dixerūt adiuicē ꝙ q̄rerent fortunā. que dr̄ fortune auenture. Et cū ingrederent̉ ciuitatē q̄ndam. dictū eſt eis ꝙ nō erāt ibi niſi tria hoſpicia. in vno equi bn̄ ꝓ curabant̉. ⁊ equites fame moriebant̉. In alio erat ecōuerſo. In tercio auteꝫ equi ⁊ equites bn̄. ſꝫ vix erat qͥn in exitu eques bn̄ vberaret̉. Tres gͦ tria hoſpi cia acceperūt. ⁊ inuenerūt vt eis dictū fuerat. tercio excepto qͥ nō fuit v̓bera tus. Et cū quereret cam qͣre nō fuerat v̓beratus. dictū eſt ci ꝙ dn̄o domus bn̄ obediens in om̄ibus fuerat. Ciuitas ē mūdus. in quo ſunt tres hoſpites. qͥdā ſunt qͥ nimia curā gerunt de equo ꝓcu rando. neglecto milite. equus corpus. miles aīa ſiue ſpūs. De his Iob. xxiiij Obliuiſcat̉ eius mīa dei. qͥ ſterilem ſcꝫ carnē pauit. ⁊ vidue.i. anīe nō bn̄ fecit. Alij ſunt qͥ indiſcrete oīno corpus atte rūt. ⁊ ſpūs vel ſpūalium cura tantū ge rūt. Tercij ſūt qͥ vtriqꝫ diſcrete intendūt ⁊ vt ꝑ oīa deo obediūt. hi ſine flagelle cum recedūt a mūdo ꝑtranſent. E LLegit̉ in vitis patrū. ꝙ cū qͥdam mona chus penetraſſet interiorē heremū. in uenit paruū tuguriū. ⁊ intus hoīeꝫ nu dū oranteꝫ. qͥ poſt plura v̓ba dixit ei ꝙ fuerat ep̄s ⁊ tꝑe ꝑſecutiōis timore mor us ſacrificauerat ydolis p̄ dolore toriū

toꝝ. ⁊ ꝙ fugerat ad ſolitudinē illam in qua fuerat ſolus ꝑ octuaginta annos. viuens de fructu palme cuiuſdā. que fe rebat fructus ꝑ menſes ſingulos. ⁊ de aqua fontis ꝯiuncti bibens. Et cum ꝑ ſeueraſſet ibi tanto temꝑe in penitentia ⁊ or̄one non receperat conſolationem a dn̄o ſue ſalutis. niſi anno illo vltimo Quo orante facies eiꝰ fit vt ignis. Ali um timente conſolat̉. rogans vt eū ſe peliat. Quo mortuo ⁊ ſepulto. tuguriū ſtatim cecidit. fons defecit. palma aruit F ¶ Cum qͥdam ſcolaris videret̉ pa riſius mori valde penitēs ⁊ cōpunctus apparuit poſt morte magiſtro ſuo ha bens capam de cedulis ꝯſcriptā diuer ſis ſophiſmatibus. Et cū quereret ma giſter eius qualiter eī eſſet. reſpondit ꝙ capa iſta puls ponderaret ei ꝙ aliqua turris de mundo. ⁊ ꝙ intus incomꝑa biliter vreret̉. Et dū alius diceret quō hoc. cū ita cōpunctus mori viſus eſſet. ait ꝙ ille lachryme plus ex timore mor tis ⁊ gehenne ꝓceſſerant. ꝙͣ ex amore dei vel examiſſione eius. Et cū diceret magiſter ꝙ non videret̉ ſic pati. exten dit ille manū ſua. ⁊ vnam guttam ſudo ris ſui ꝓiecit ſuꝑ manu etus. que ſtatim perforata eſt. ⁊ ipſe euanuit̉. Tunc iſte dicens. Linquo coax ranis. cra coruis. vanaqꝫ vanis. Ad logicam pergo qui mortis nō timet ergo. apud claraꝫ val lem vadens. vt audiui. ibi habitu reli gionis ſumpſit. ⁊ arta pnīa ſe ibi affli xit. G¶ Quidam brito cū duceret vt audiui ad montē ſancti michaelis ad foꝝ vaccam ⁊ vitulū vt eam venderet ibi. videns fluctus maris refluere. ⁊ ti mens vouit vitulū btō michacli ſi eua deret. Poſt recedēte fluctu dixit micha eli. ꝙ fatuus eſſꝫ ſi crederet ꝙ ei vitulū ſuū daret. Poſt redeunte fluctu magis deprope magis timens vouit vtrūqꝫ di cens. Mrchael totū vis totū habebis Retrocedente iterū fluctu. cū nō crede ret̉ de cetero fluctus poſſe eū attingere clamauit. Michael neqꝫ vaccam neqꝫ vitulū de cetero habebis. Sic eſt de his
qͥ ſeruiliter timētes in periculis mortis vouent primo aliena reſtituere. poſtea re ligione intrare vel alquid ſimile. Sꝫ cum crederet eſſe in tuto loco. venit flu ctus ſubito. ⁊ eū ⁊ vaccam ⁊ vitulū in uoluit. Similit̓ mors ſubita aufert ta libus pecuniā. corpus. ⁊ anima. quia dum dicunt pax ⁊ ſecuritas. tunc repē tinus ſuperuenit interitus. H¶ In vitis patrum. xx. libro legitur. ꝙ cū qui dam pater deſideraret videre quō aīa iuſti de corpore egreditur. tranſiens ꝑ quandam villam vidit quendam pere grinū ſolum in platea iacentem ⁊ qua ſi in extremis laborantem. ⁊ michaelē ⁊ gabrielem de celo deſcendentes. ⁊ ei aſſiſtentes. vnus ad dexteram. alter v̓o ad ſiniſtram. ⁊ rogabat aīam de prece pto dn̄i vt a corpore egrederetur. Que timens nolebat corpus relinquere. Et dixit michael ad gabrielē. Sume hanc animā. vt egrediamur. Reſpondit ga briel. Miſſi ſumus a dn̄o vt ſine dolo re ⁊ violentia eijciatur. Cūqꝫ hoc cla marent ad dn̄m miſit dn̄s cithariſtam dauid cū cantoribus celeſtis hieruſalē Quorum cantus audiens anima pere grini inter manus angeloruꝫ exilijt. ⁊ cum gaudio in celum deducta fuit. I ¶ Or̄ in vitis patꝝ ꝙ erat ſpecioſiſſi ma ieretrix in ꝗdā ciuitate ꝓpter quā ml̓ti ſe occidebat multi ſe de pauꝑabat. Et audiens abbas pannicius mala q̄ fiebant. aſſumpto ſeculari habitu venit ad eam. ⁊ dato ei ſolido ꝓ ſcorti p̄cio. petiuit locum obſcurū vbi nō poſſet vt deri. ⁊ ſine verecundia peccaret. Et cū duxiſſet eum per plura loca. ⁊ iſte ſemi diceret ꝙ timebat videri. duxit cum ad obſcuriſſimū locum. dicens ꝙ nō poſſet cū aliquis ibi videre niſi deus aut dy bolus. De quo verbo facto ei ſermone ⁊ oſtenſo quo deberet aſpectuꝫ dei for midare. conuertit eam. Que cōuocauit omnes amatores ſuos fecit omnia que lucrata fuerat ab eis per peccatum co buri in medio vrbis ad valorem. ccc. li braꝝ auri dicens. ꝙ magis volebat ho

Exempla.
hic comburi. ꝙͣ in futuro combureret̉ ab eis. Poſt ad deſertuꝫ venit. ibiqꝫ di ctus pater in parua cellula eam inclu ſit. vbi erat ſola feneſtra parua. ꝑ quaꝫ ꝓpinabat̉ ei parum panis ⁊ aque ſin gulis diebus. in qua vrinam iuxta ſe ⁊ alia neceſſaria faciebat. Que nō aude bat nomen dei noīare. vel manus vel oculos ad celum leuare. quaſi polluta. ſed verſa ad orientē dicebat. Qui plaſ maſti me miſerere mei: Poſt tres autē annos compaſſus ei dictus abbas iuit ad beatum anthonium querens ſi ad huc poſſet eā emittere. ⁊ eſſet ei dimiſ ſum peccatum ſuū. qui fecit ꝓ hoc ora re. Tūc paulus maior diſcipulus atho nij in extaſi vidit lectum ſpecioſiſſimuꝫ in celo. a tribus puellis ſpecioſiſſimis ſeruatum ⁊ paratum. ⁊ cū quereret ſi eſſet locus beati anthonij. Reſponſuꝫ eſt ei. nō. ſed taidis. Cunqꝫ eſſet excluſa dixit. ꝙ in dicto triennio huit peccata ſua ſemper ante oculos. qͣſi qͣndā ſarci nam. flens ſuper illa quotidie largiter Et dixerūt patres ꝙ nō ꝓpter peniten tiam quam ſuſtinuerat. ſed ꝓpter pec catorum memoriam ⁊ confuſionem fu erant ei hec dimiſſa. Tranſactis auteꝫ poſt hoc quindecim diebus quieuit in pace. R¶Legitur in hyſtoria tripar tita libro. vj Mos ſolebat eſſe romao. rum ꝙ in magnis feſtiuitatibus impe ratores facerent ante ſe poni ꝓ hono re imperiali arulam. ⁊ thus apponi. ⁊ dabantur apponentibus munera. Iu lianus apoſtata imꝑator volens quoſ dam chriſtianos fieri ydolatras. occul tatis ydolis ibi iuſſit chriſtianis thus igni apponere. Illi autē nō aduertens ydola thus appoſuerūt igni ꝓ honore imperiali. ⁊ aurum datum receperunt. Cum autem in conuiuijs chriſtum be nedicerent ⁊ inuocarent. dixerunt ydo latre quō cum modo inuocatis. quem paulo ante negaſtis. Tunc dolum ad uertentes. aurum reiecerunt imperato ri. ⁊ clammauerunt dexteras ſibi amputari debere. quibus thus in igne po ſuerant. ⁊ aurum. receperant. licet ne ſcirent ydolo. nec in honore eoꝝ hoc fe ciſſent. ſed ignoranter. cum eſſent veri chriſtiami. L ¶ Timorem bene habe bat ille pater beatiſſimus ſiſor. de quo dicitur in vitis patrum. Ꝙ cum inſtā re migratio beatiſſimo ſiſori. conuene runt multi patres. ⁊ ſub ito facta eſt fa cies eius quaſi quodam fulgore radi ans. Et dixit. Conſolamini fratres. ec ce abraā venit ad nos. ⁊ poſt. ecce cho rus ꝓphetarum. ⁊ poſt. ecce ſancti apo ſtoli. ⁊ poſt. ecce angeli. Et cum vide retur loqui ⁊ quererent quid loque re tur. reſpondit. Uenerunt ſancti angeli tollere anima meam a corpore. ⁊ ſup plicio vt paululū ꝓpter penitentiam a gendam ſuſtineant. Et cum dicerent. abba. tu nō indiges penitentia. ait. In veritate dico vobis ꝙ necdum princi pium penitentie feciſſe me memini. Et cognouerūt ꝙ perfectus eſſet in timore domini. in ſuam reſiliens paruitatem. Quo migrante totus locus odore mi rabili eſt repletus. M ¶Exempluꝫ in dyalogo. xl. de theodoro. qui cum in religione neceſſitate compulſus ſecutꝰ eſſet fratrem ſuuꝫ. iuramento firmabat ꝙ nunꝙͣ aſſumeret habitum. ſed diſſo lute viuens infirmitate arripitur. in ex tremis laborans clamauit fratribus p̄ ſentibus ⁊ orantibus. recedite quia da tus ſum draconi ad deuorandū. qui iā me abſorbet. ſed impeditur orationibꝰ veſtris. Qui cum magis orarent. cla mauit deo gr̄as. quia vr̄is orationibꝰ liberatus ſum. ⁊ ex hoc vitam ſuā emē Q ¶ In vitis patrum inter dauit. rogabant patres abbatem machariū. quare ita ſiccus eſſet eque quando co medebat. ꝙͣ quando ieiunabat reſpon dit. Sicut lignum cum quo carbones ardentes verſantur ⁊ reuerſantur. ſem per ꝯſumitur ab igne. ita ſi homo men tem ſuam tenuerit in timore domini. ip O I ſe timor oſſa eius conſumet. I ij

Greḡ. in dyal̓. iiij. xlviij. dicit ꝙ aliquā do ſancti timent in morte. vt pauor ille purget ſi aliquid eſt in eis purganduꝫ. Et ponit inde duo exempla. Unuꝫ eſt de quodam ſancto qui mirabil̓r in mor te timuit. qui poſt apparuit cuipam in ſtola ſplendidiſſima. ⁊ reſpondit querē ti quare ſic timuerat ꝙ pauor ille eum oīno purgauerat. Exempla de penis inferni ⁊ 1 de tortoribusⁱ Egitur ī vitis pa trū. ꝙ dū abbas Macharius ¶ Tambularet ꝑ heremū īuenit ca put quoddā hoīs. Qd̓ cū tangeret v̓ga ſua. locutū eſt dicens interrogati. ꝙ fu erat ſacerdos gentiliū qͥ manſerant in loco iſto. Et inter alia dixit. ꝙ ꝙͣtum di ſtabat celum a terra tantū habebant d̓ igne inferni ſuꝑ capita ſua. ⁊ ſub pedi bus ſuis. ⁊ ꝙ tantū ſub eis erant hoīes xp̄iani vel qui deum negauerāt. ve mā datis eius nō obedierant. B ¶ Dici tur ꝙ quidam magiſter ſingulis annis ꝯſueuerat magnuꝫ feſtum facere in die ſancti bartholomei patroni ſui. ml̓tos inuitando celebrādo. p̄dicando. Cūqꝫ p̄dicaret intrauit dyabolus in ſpecie cu iuſdā ſpecioſiſſime ⁊ ornatiſſime dn̄e. ⁊ ſedit ante oculos dicti magr̄i. qui in eā oculos iniecit. ⁊ finito ſermone eā vo cari fecit ⁊ inuitauit. Et dum eſſent in mēſa ⁊ illa multū videret̉ allicere ma giſtrum in amorē ſuū beatus bartho lomeus ſtans in porta in ſpecie ꝑegrini rogabat vt amore ſancti intromitteret̉ Qd̓ cum nō fieret dn̄a diſſuadente. ſed cū panis ei mitteret̉. panē renuit. ⁊ ro gauit ꝙ magiſter diceret ei ſaltē ꝑ nun ciū quid eſſet maxime ꝓpriū hoīs. Re ſpondit magiſter. ꝙ riſibile. Dicit dn̄a ꝙ nō. imo peccatū cū quo hō ꝯcipitur. naſcitur ⁊ viuit. Rn̄dit btus bartholo meus ꝙ bene dixerat magiſter. ſed me lius dn̄a. Ad queſtionē ſecundā. ſcꝫ qͥs eſſet locus vnius pedis vbi dn̄s in ter
ra plura feciſſet mirabilia. Rn̄dit mgr̄ ꝙ locus in quo poſita fuit crux xp̄i. qn do dn̄s oꝑatus eſt ſaluteꝫ in medio ter re. Sed dn̄a dixit ꝙ nō ſed caput hoīs in quo quaſi minor mūdus eſt. Appro bat beatus bartholomeus dn̄e ſnīam. ſed terciā queſtionē.ſ. ꝙͣtum eſſet a ſum mo celi vſqꝫ ad fundū inferni. Tunc cū magiſter heſitaret dicēs ſe neſcire. Re ſpondit dn̄a. Ego modo bene video ꝙ p̄cipitor. ⁊ ego bene hoc noui. qui de al tero ad alterū deſcendi. ⁊ hoc oportet ꝙ tibi nunc oſtendam. Tunc dyabolus cū maximo ſonitu ⁊ eiulatū p̄cipitauit ſe in abyſſum. Acū quererent peregri nū nō inuenerūt. C ¶ Greḡ. in dyal̓ xxxj. dicit ꝙ quidam ſanctus ſolitarius retulit quibuſdam romanis nauiganti bus ad inſulam in qua erat. morte the odorici regis peſſimi. ⁊ ꝙ viderat eum duci diſcinctu ⁊ diſcalciatū vinctis ma nibus ⁊ ꝓijci in ollam vulcani a iohan ne papa quē in cuſtodia carceris affli gēdo occiderat. ⁊ ſimaco patricio quē D¶ In vi iniuſte ferro trucidauit. tis patrum. Quidam queſiuit a quo dā ſene quid faceret quia p̄ accidia no poterat morari in cella ſua. Iſte rn̄dit. ꝙ ſi cogitaret de vermibus ⁊ penis in ferni. ſi haberet ibi vermes vſqꝫ ad col ſum pacifice ſuſtineret. E ¶ Quidaꝫ vidit in inferno quendā vſurarium ſe pultum in flāmis. ⁊ cū aīa filij mortui deportaret̉ ibi. pater hoc vidēs eiulan do clamabat. Maledicta ſit hora fili ī qua te genui. ⁊ tu ſis maledictus. quia ꝓpter te feci mala. ꝓpt̓ que hic crucior Econtra filius rn̄debat eū maledictuꝫ eſſe ⁊ horam maledictā in qua fuerat factus pater ſuꝰ. quia ip̄m docuerat fe nerari ⁊ alienū ei reliquerat ꝓpter qd̓ F In vitis imꝑpetuum torqueret̉. patrū dicit̉. ꝙ ꝯgregati patres rogaue rūt btm̄ arſeniū. vt diceret verbū edifi catiōis. Qui fleuit dicens. Producant oculi noſtri lachrymas. ⁊ cōburant cor pora noſtra hic. ne cōburant̉ in futuro Item ibidē. Quidā ſenex migrauerat

Exempla.
poſt redijt. qui ⁊ fleuit inconſolabiliter dicens ſe audiuiſſe voces innueras di centes frequenter. Ue mihi. ve mihi. quia nō fleui. G ¶ Cum quidam ru ſticus diceret cuidam fratri predicanti de penis inferni ꝙ maledictus eſſet qͥ crederet ei. cum ip̄e nō fuiſſet ibi. reſpō dit frater. O ruſtice ſi aliqͥs inde egre deretur etiam vnicus qui denunctaret tibi penas inferni. tu nuꝙͣ decetero. vl̓ timeres. vel in deū crederes. vel a ma lo ceſſares. quia ſemꝑ crederes. ꝙ ſicut ille exiuiſſet ꝙ tu poſſes egredi inde. ſꝫ modo debes timere baratrū ita ꝓfun dum ⁊ artum ꝙ nullus poſſit inde aſce dere. artum ꝙ nullus poſſit egredi. clau ſum ꝙ nullus poteſt exire. cuſtoditum ꝙ nullus poteſt euadere. debes ne ibi venias ſuꝑ om̄ia timere ⁊ cauere. ma le crederes de hoc alij qui de hoc non credis deo ⁊ ꝓphetis. H ¶ Item ali ud exemplū legitur in libro petri cluni acen̄. Ait em̄ ꝙ in pago pictauie apud ſiziniacum fuit quidā ſacerdos multo. rū vicioꝝ ſeruus. qͥ familiarꝭ erat priorꝭ bone vallis ciſtercien̄. ordinis. qui fre quenter eum monebat vt vitam corri geret. ⁊ ſecl̓o abrenūciaret. Qui ꝓmit tebat ſe hoc aliquando factuꝝ. Qui ſu bito grauiter egrotans mittit ꝓ dicto priore. Qui admonitus ab eo nolebat complere ꝓmiſſum. ſed differebat. Qui ſubito clamauit. Pater ora ꝓ me. quia ecce duo vrſi veniūt ad deuorandū me Qui ad orationē dicti prioris ⁊ ſocioꝝ dixit ſe eſſe liberatū. Nec ſic liberatus ⁊ admonitus ſtaim mutauit. Et tunc ſubito fortiꝰ īcepit clamare. Ecce ignis occupat me ad deuoranduꝫ. ⁊ petebat orari ꝓ ſe. ⁊ opponebat coopertorium ſuū igni. Similiter ⁊ tunc liberatus ē ꝑ or̄onē nec tunc ſe correxit. nec ꝓmiſſū complere voluit. Tunc factus ac ſi expi raſſet rapitur ad dei iudiciū. audit ibi ſententiam cōtra ſe de malis ſuis. redit refert viſa ⁊ audito. ⁊ ſpem ſalutis iaꝫ ab eo p̄cioſam. ⁊ ecce ait duo demōes
ſartaginem vt frigar in ea ineternū: et ſciatis inquit ꝙ nō inſanio quia hec ē cuculla ⁊ hec lintheamina. Quod dū diceret gutta vna fixure cecidit ſuꝑ ma nū egri ⁊ deuorauit eam vſqꝫ oſſa om̄i bus vendentibus. ⁊ ait. Ecce nunc cre dite. ecce nunc demones ꝓijciūt me in ſartaginem. Et hec dicens expirauit. Uulnus autem patebat etiam poſt ſe I Legitur in vita beati pulturam. Nicolai. ꝙ cū quidam peregrini viſita rent ꝑ mare eccleſiam beati nicolai. ap paruit dyabolus in littore marꝭin ſpe cie magne dn̄e dicens. ꝙ volebat face ce illam peregrinatione. ⁊ linire ſepul crum ⁊ eccleſiam beati nicolai quodaꝫ ſpecioſiſſimo ⁊ fragrantiſſimo vguen to. quod emerat ⁊ ſecum in pixide fere bat. que rogauit eos vt ipſi vnguentuꝫ ferrent. ⁊ hoc ꝓ ipſa facerent. quia ha bebat impedimentum. nec poterat vl tra ire. Qui cū acquicuiſſent apparuit beatus nicolaus dicens illud eſſe oleū inferni. ⁊ ꝙ aperta pixide ꝓijcerent in mare. Quod ꝓiectu omnes aquas ma ris quas tangebat ſuccendebat. In vitis patꝝ. Quidam venientes ad ꝓfundum heremū. inuenienteſqꝫ que dam ſenem ibi aſperrima vitam geren tem vel agentem. cū quererent ab eo ꝙ re ibi moraret̉ tantū laborem ſuſtinēs reſpondit. Totus labor vite mee quem hic ſuſtineo nō eſt idoneus comparari ad vnam diem tormentoꝝ que peccato ribus in futuro ſeculo p̄parant. Item ad hoc pertinet ꝙ Greḡ. dicit dyal̓. xxxiiij. de petro heremita cuꝫ eſſet ſecularꝭ mortūᵐ vidit īferni ſupplicia ⁊ innūerabilia flāmarum loca. ⁊ multos huius ſeculi potentes vidit ibi ſupen ſos. Et cuꝫ deberet ibi mergi inflamas quidam chorus habitus apparens fu bito hoc ꝓhibuit dicens. Egredere et qualiter tibi poſt hͦ viuendū ſit cautiſſi me attēde. Qui reſurgēs hec narrauit ⁊ tanta poſtmodū ſe afflixit penitētia. vt ſi lingua taceret penitentia eius ho clamaret ⁊ ꝯuerſatio. M ¶ In vitis.

parum legit̉ ꝙ quidaꝫ iuuenes miſerūt meretricem quadam ad quendā ſolita riū. que aſſe rebat. eis ꝙ faceret eū pec care ſecū. Que venit ad cellam eius di cens ſe errabundā. ſupplicans vt intro mitteret ea in domū ſua ne extra more ret̉ frigore. vl̓ occideret̉ a beſtijs. Qd̓ fecit ad vltimū motus pietate. Et cum illa multū ſollicitaret eū ſe nudans ad ignē. ⁊ verbis ſimiliter ⁊ ſignis. ⁊ ille fugeret ad interiora celle ad or̄onem. ſentiēs motus digitos cōburebat ſuos ad lucernā dicens intra ſe. Miſer ſi cū iſta peccauero. ignem inferni quo ſuſti nere potero. qui hunc ſuſtinere nō poſ ſum. Et hoc fecit totiens in nocte quo tiens inſurgebat tēptatio. vſqꝫ quo ma nū quaſi totā combuſſit. Iuuenes autē irruentes inuenerūt illam miſerā mor tuā. ⁊ heremitam habentem manus cō buſtas. Ad cuius p̄ces eam dn̄s ſuſcita uit. Que dicebat ꝙ viderat flāmā a ſū mo celo vſqꝫ ad terram durantē in qua debebat ꝓijci. NFuit quidam fe nerator que cū moneret ſuus ſacerdos ad penitentiā ſemꝑ dicebat. Bene ad huc faciam. quia ſatis eſt adhuc de tꝑe Similiter in infirmitate. bn̄ adhuc fa ciam dicebat. Et cum improbe inſtaret ſacerdos videns periculum ille ſubito rapit̉ quaſi mortuus. Et cū rediret ſta tim. ⁊ adhuc inſtaret ſacerdos. clama. uit eger. O penitentia vbi es. de cetero penitere nō valeo. hoc iudicāte qͥ iuſte iudicat. quia du facere penitentiam po tui. nolui. Et hec dicens mortuus eſt. O¶ In paſſione beati bartholomei legit̉. ꝙ angelus volens oſtendere dya bolū illis quibus beatus bartholomē us p̄dicauerat. p̄cepit eis in frontibus fieri ſignū crucis. ⁊ tunc oſtendit eis in gentē maurū nigriorem fuligine. facie acuta. barba ꝓlixa. crinibus vſqꝫ ad pe des ꝓtēſis. de oculis igneas ſcintillas emittentē. ex ore ⁊ naribus ſulphureū ignem ſpirantē. vinctis retro manibꝰ. P¶ Item greg̓. dyal̓. xl. dicit de cri ſaurio. ꝙ cū infirmaret̉ vidit multitudi
nē demonū horribiliū. ⁊ cum clamaret inducias vſqꝫ mane. ⁊ ſe huc illucqꝫ ver teret. ne eos videret. nec poſſet eos nō videre. in terrore illo mortuus ē. In dyal̓. xl. exemplū de theodoro et de monacho guloſo. qͥ videbat̉ valde religioſus ⁊ abſtinens. ſed comedebat in occulto qui in fine hoc clamauit. ⁊ ꝙ dyabolus abſorberet aīam eius vt ora co. ⁊ pedes eiꝰ ⁊ genua iā ligauerat. et aīam eius abſorbebat. os ſuum hn̄s in ore ſuo. Hoc dicens mortuus eſt. ¶ Exemplū in dyalogo de ſtephano p̄ ſbytero. Qui cū diceret mancipio ſuo. veni dyabole diſcaſcia me. ſtatim affuit dyabolꝰ diſcalciās eū. S ¶Cū adiu raret qͥdam ſanctus demone qui mira biliter affligebat quendā arreptū. vt di ceret quo vocaret̉. dixit. ꝙ mille artifex eo ꝙ haberet infinitos modos fallēdi ⁊ nocendi. Iob. xx. Pluet ſuꝑ eos bel lum ⁊cͣ. Ideo in Apoc̄. xij. draco dicit̉ habere ſeptem capita ⁊ decem cornua Ideo in vitis patrum ſub ſpecie diuer ſaꝝ feraꝝ btō anthonio apparebat. vn̄ aliqn̄ fingebat dyabolus leonū rugitꝰ aliqn̄ ſibilos ſerpentū. vt ſic eū ab he remo fugaret. T ¶ Item dyal̓. iiij. Greḡ. dicit. ꝙ cū dacius mediol̓. epͥus chorintū adueniret intrauit domūqua multis annis demones inhabitantes inhabitabilē reddiderant. Et cū vellet ibidē nocte quieſcere. cepit audire ma gnis clamoribꝰ rugitus leonū. balatus pecoꝝ ſibilos ſerpentū. ruditus aſinoꝝ pecoꝝ ⁊ ſoricū. ⁊ hmōi. Tunc ep̄s ait. Bene tibi ꝯtigit miſer. tu ēs ille qͥ dixi ſti. Honā ⁊cͣ. ero ſil̓is altiſſimo. ecce per ſuꝑbiam tua his beſtijs ſil̓is ſactus es. Ad hͦ qͣſi erubeſcens diabolus receſſit. U ¶ In dyal̓. liiij. de valerio cui ep̄s bexie. p̄cio accepto in eccl̓ia ſua locum ſe pulture dedit. qͥ vſqꝫ ad decrepita eta te fuerat leuis ⁊ lubricus. Hocte eadē qͣ ſepultus eſt beatus fauſtinus martyr apparuit cuſtodi dicēs. ꝙ diceret ep̄o vt carnes fetidas quas in eccl̓ia poluerat inde remoueret. qd̓ niſi faceret die tri

Exempla.
teſima moreret̉. Qd̓ cuſtos bis amoni tus timuit ep̄o dicere. Ep̄s die triceſi mo incolumis ad lectu rediens. ſubita ⁊ improuiſa morte defunctus eſt. X Item dyal̓. lv. De valentino medio lanen̄. occupato cunctis leuitatibus ⁊ lubrico apud ianuam in eccleſia beati ſyri martyris ſepulto in qua cuſtodes eccleſie ipſius voces audierūt. ac ſi ali quis violenter ab eccleſia repelleretur. Qui ſurgentes viderūt duos termīos ſpūs dictum valentinū ligatu ꝑ pedes ab eccleſia eijciētes clamantē nimis ac vociferantē. Mane aūt facto in ſepul cro ſuo nō eſt inuētus. ſed extra in alio ligatis adhuc pedibus vt fuerat eiectꝰ Ibi greg̓. dixit. Hi quos peccata gͣuia deprimūt. ſi in ſacro loco ſepeliri faciūt reſtat vt etiā de ſua p̄ſumptōe iudicent̉ Itē dyal̓. lvj. de tinctuario ſe pulto in eccleſia ianuiarij martyrꝭ romē iuxͣ por tam beati laurentij. a. cuius ſepultura audiuit media nocte voces exire. ardeo ardeo. Cū vxor eius hͦ audiens feciſſet ſepulcrū aperiri. veſtimenta intacta re pererūt. corpus aūt oīno nō inuenerūt ¶ Dicit̉ ac ſi nō fuiſſet ibi ſepultū. ꝙ cū qͥdam magnus fenerator inſtātia amicoꝝ ⁊ ſpe cōmodi tꝑalis in clauſtro quorūdam mōachoꝝ ſepultus eſſet. no cte ſepulcro exiens. clamādo ⁊ eiulan do domū diſcoopiebat monachos ꝑcu tiebat. ⁊ in mane extra cimiteriū inuen tus eſt. ⁊ adhuc in ſepulcro ſuo corpus eius repoſitū eſt. Cūqꝫ pluries hͦ feciſſꝫ adiuratus eſt a quodā bono viro ꝙdi ceret ei quō ⁊ monachi ⁊ ipſe quiet em̄ hr̄ent. ait. Ego ⁊ ſi alij quieſcere poſſēt in inferno qͥe ſcere nō poſſuꝫ. qꝛ exercui pctm̄ vſure. a quo nullo die ac noate qͥe ui. ⁊ vos ſi qͥeſcere vultis a loco reqͥetio nis ⁊ ſepulture me ꝓijcite. Qd̓ cum fa ctū eſt nō eſt poſte a auditus. z ¶ Or̄ ꝙ qͥdā nigromāticus habebat diſcipu lum qui ꝓmittebat ei multa bona cūqꝫ vellet experiri vtrū ita faceret. fecit ei ꝑ īcarnatiōꝫ videri ꝙ eligeret̉ in īꝑatore
ꝯſtantinopol̓. ⁊ ꝙ ad eū venirent pͥmo nūcij. poſt milites eū rapientes ⁊ imꝑa torē faciētes eū. ⁊ homagia t̓raꝝ ſuaꝝ Cūqꝫ multe terre obuenirēt ei q̄ nō ha bebant dn̄os. vt videbat̉ ei. rogauit eū magiſter ſuus vt recordaretur ꝓmiſſi dans ei aliquā terraꝝ illaꝝ. Cunqꝫ ille diceret ſe neſcire quis eſſet. intulit. Ego ſum ille qui vobis dedi hec om̄ia. ⁊ vo bis hec aufero. Et exufflata incantati one ipſe inuenit ſe paupereꝫ. Sic facit xp̄s diuitibus. Iob. xxvij. Diues aꝑiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet. psͣ. Oor mierūt ſomnū ſuū ⁊ nihil inuenerunt. A A ¶ In vitis patrū legit̉ ꝙ mul tū duo fratres temptati ad ſeculū eun tes ꝯtraxerūt. ⁊ poſt adinuicē dixerunt Ꝙ ꝓ modica illa delectatiōe haberēt tormenta eterna. qui vitam dimiſerant angelicā. ⁊ ſic redierūt ad heremū ve niam petentes. ⁊ ꝯfitentes pecccatum: quos equalis corpulentie patres inclu ſerūt in equalibus locis. ⁊ equaleꝫ eis dabant victus portionē. Poſt annum eos cōſiderantes viderunt alterū maci lentiſſimū ⁊ pallidum. ⁊ alium ecōuer ſo ſe habentē. Primus reqͥſitus dixit. ꝙ hoc ideo erat qꝛ ſemꝑ cogitauerat de penis eternis quas meruerat ꝓpt̓ pec cata ſua. rogans vt dimitterent̉ ei. Aliꝰ ꝙ cogitauerat de miſericordia dei. ⁊ de lectabat̉ in hͦ. Et iudicauerūt pr̄es eqͣ lem eoꝝ penitentiā apud deū. Item cū pariſius quidam diues pinguis obuiū haberet quendam ſcolarem palliduꝫ ⁊ macilentū. dixit ei. Dn̄e clerice vos vi demini venire de inferno. Qui rn̄dit. Et vos videmini habere faciē euntis illuc. B B ¶ In vitis patꝝ dr̄ ꝙ qͥdam iuuenis temptatus querebat co ſilium a ſene quo euaderet temptatio nem. cui ille dixit. ꝙ faceret ſicut nutrix que cū vult ſeꝑare puerū ab vbere. po nit deſuꝑ aliquod amaꝝ. qd̓ ſenties pu er. refugit. ſic tu tē ptationē amaritudi ne inferni. C C ¶ Dicit̉ in vitis pa trū de eo qui temptatus ad ſolē nuduꝫ A iiij

ſe ponebat. querens quō ſuſtinere poſ ſet inferni igneꝫ. qui nō poterat ſolem ſuſtinere. OO ¶ Greḡ. dyal̓. xxxvij. dicit. ꝙ ſtephanus illuſtris romanꝰ apd̓ cōſtantinopolim defunctus eſt. In ma ne cum deberet findi ⁊ condiri ſurrexit multa ſe vidiſſe retulit de inferni locis. que prius nō crediderat. ſed iudex cum eſſet ei oblatus dixit. nō hūc ſed ſtepha nū ferrariū voluiſſe qui erat iuxta eū qͥ iſto reducto mortuus eſt. prior autē ſte phanus vixit diu. ſed vt opus ei fuiſſet vitam nō correxit. Hic aut in peſte vr bis in qua viſibiliter ſagitte viſe ſūt de celo venire occiſus eſt. quē quidam mi les mortuus. ⁊ reſuſcitatus vidit labi a ponte. ⁊ a demōibus trahi inferius. vt ſupra dictum eſt. EE ¶ In legenda bcati iohānis euāgeliſte legitur ꝙ cuꝫ quidam mundū cōtemnentes ad p̄dica trionē beati iohānis. aurum ⁊ gemas vendidiſſent. ⁊ pauꝑibus dediſſent. vi dētes poſtmodū ſe pauꝑes ⁊ abiectos ⁊ ſeruos ſuos magnos effectos in hoc mūdo de hͦ ꝙ fecerūt peniterēt. beatus iohanes quedam iuuenē qui mortuus efferebatur ſuſcitaſſet. ⁊ ille eis referret que p̄mia amiſerant ⁊ gaudia. ⁊ q̄ ſup plicia eis parata erant. ex eo ꝙ ad vo. mitū rediſſent. ⁊ quō beatos angelos d̓ ſua ruina flere faciebāt. ⁊ malos gau dere. illi redditis gēmis ⁊ auro. ſe ⁊ mū dum poſtmodū ꝓpter dn̄m ꝯtempſerit FLLegitur in vitis patꝝ ꝙ quedā puella patre habuit religioſum valde ⁊ timentē. ⁊ amantē deū ⁊ matrem lu xurioſam ⁊ inhoneſtaꝫ. Iſta aūt bone idolis patre imitabat̉. Pater aut eius graui languore ⁊ cū multa miſeria vi ta finiuit. in cuius morte ita cōmotus eſt aer. ⁊ tanta facta eſt intemperies ꝙ vix potuit ſepeliri Matre autem mor. tua in magna ꝓſperitate. magna facta eſt ſcrenitas. ita ꝙ viderent̉ ẜuire ei ele menta. ⁊ cū maxīo honore eſt ſepulta. Et cū filia cogitaret cuius vira magis eſſet eligenda. ⁊ videret̉ ꝙ matris cui ita ꝓſpere ſemꝑ ſucceſſerat in pctō ſuo.
⁊ videbat̉ habuiſſe ita pulcerrimū fine viſum fuit ei ꝙ ip̄a duceret̉ ad loca tor mentoꝝ. ⁊ ꝙ videret ibi matrē ſua mi rabil̓r torqueri a demonibus ⁊ cū alijs pctōribuus. Poſtea ducta eſt ad locuꝫ ineſtimabilis claritatis. in quo vidit pa trem ſuū cū alijs multis ſpecioſiſſimū ⁊ ineffabiliter exultantē. ꝙ cū ipſa ro garet vt poſſet ibi morari ⁊ remaere cū eo. dixit ille ꝙ ſi vellet ibi cū eo morari vitā duceret illā ⁊ pnīam ꝑ que ipſe ad illa bona deuenerat. aliter ſi matrē imi taret̉ cū matre puniret̉. Illa aūt rediēs a viſione in bona vita perſeuerans pa trem imitata. ¶ Exempla de purgatorio. Capl̓m. III. N vitis patrū di cit̉. ꝙ cū quidam malus p̄poſt tus eſſet qui nec deum timebat nec ho mīes reuerebat̉. deus miſertus eius de dit ei grauē qͣndam infirmitatē. in qua expendit oīa q̄ habebat in medicinis ⁊ alijs ⁊ nihil valuit ei. Un̄ cū ꝑ qͥnquē. niū ſuſtinuiſſet ita graue infirmitatem. cū nō poſſet ſurgere nec haberet aliqͥd vnde neceſſaria poſſet habere. ⁊ ab oī bus deſtitutis eſſet. ⁊ ꝓpter pauꝑtateꝫ. ⁊ vilitatē languoris. ⁊ dolorē. cepit de ſperans murmurare ꝯtra deū. ⁊ hoc q iſtis miſerijs tadiu viueret. Mittitur ei angelus increpas eū de murmure. mo nens ad patīam. ⁊ vt per duos annos alios ſuſtineret ꝑ quos plene purgatuſ ſtatim euolaret. Qui cū diceret ſe hͦ fa cere nō poſſe. ſe potius velle occidi. di xit angelꝰ. ꝙ aut duos ānos oꝑteret eū ſuſtinere. aut ꝑ duos dies in purgato. rio. Iſte autē pene acerbitatē ſentiens credidit ibi fuiſſe ꝑ infinitos dies an̄qͣꝫ dimidtā diē cōpleuiſſet. clamans ⁊ eiu lans ⁊ ꝯquerens angelū mendacē. nec angelū eſſe ſꝫ dyabolū. Affuit angelus ad patiam monēs cū ⁊ arguēs de mur mure. ⁊ dicens ꝙͣparū fuiſſet ibi. Tunc rogauit angelū ꝙ reduceret eū ad prio

Exempla.
rem ſtatū. et ſi vellet ipſe paratus eſſet non ſolum ſuſtinere patienter vſqꝫ ad duos annos imo vſqꝫ ad diem iudicij. Quod fecit angelus. et vſqꝫ ad cōple mentū duoꝝ annoꝝ oīa patienter ſuſti nuit. B ¶ Petrus cluniacen̄. dic̄ ꝙ euidam ſancto viro ꝓſtrato in oratio ne in die ſancto veneris rapto in fletu vſqꝫ ad diem paſce. fuit facta hec reue latio. Uidit in purgatorio q̄ndaꝫ gra uiſſime puniri. qui fuerat magne gulo ſitatis. quia frequenter conſueuerat ni mis bibere. Qui cū aliqn̄ exceſſiſſet in potu. diabolus ingurgitatu ſuffocauit eum. aſcendens ſuꝑ eor eius. ⁊ dum eū traheret ad infernum beatus nicolaus quem multū dilexerat et honorauerat occurrit eis et traxit eos ad iudiciū dei qui grauiſſime pene purgatorij adiudi cauit eum. ¶¶ Item vidit aliū ibi qͥ fuerat miles largus. curialis. hoſpita lis et continens in ſuo cōiugio. ⁊ mul tas bonas gr̄as habuerat. tamen mul tum ſemꝑ amauerat ludum auium. et aucipium ſemper fuerat ſecutꝰ. hic ab alijs penis fuerat liberatus. excepto eo ꝙ auiculaꝫ in manu tenebat. que cum roſtro ⁊ vnguibus manū eius dilacera bat. ⁊ maximū dolorē e inferebat. D ¶ Item vidit ibi quendam militem iuuenem. qui fuerat vanus ⁊ vicioſus et crucem acceperat ⁊ obierat. qui ꝑ to tam diem a demonibus torquebat mi rabiliter in medio rogo. de nocte facie bat ꝑegrinationē trāſmarinam. ſed pa rū ꝓficiebat propter tenebras ⁊ noctis intemperie. ⁊ vie ⁊ aeris incōmodita tē. que facto die demones reducebant ad tormentū affligendum. facta nocte vbi primo acceperant eum reponebat et ſic poſtea. E¶ Uidit idem. qui ſu pra alium militē qui cum haberet iuſ patronatus in quadaꝫ eccleſia accipi ens a quodam clerico.xxv. marcas p̄ ſentauit eum ad curam. Qui de hͦ pe nitens mandauit vxori reddi pecuniā dictam a peregrinatione tranſmarina
ꝓ eo celebrari. hic dicte pecunie denari os accenſos ſigulis diebus miniſtran tibus ſibi demonibus accipiebat ⁊ red debat. ⁊ dicebat ſe liberari poſſe omni no vt credebat. ſi adhuc ꝓ eo reddita pecunia quinqꝫ tricenalia celebrarent̉. multam em̄ acceꝑat pene alleuiationē per miſſas pro eo celebratas. ¶ In dyal̓. dicit̉ ꝙ quidam abbas mori ens cum interrogaret̉ a monachis ſu is quem ei ſubſtituerent in abbatē. mo tus carnaliter monuit ⁊ conſuluit qͥn. dam nepotem ſuum ſibi ſubſtitui. Qd̓ et ipſi fecerunt. Cum aūt dictus nepos factus abbas iret ſolus ad fontem qͦ erat in ortu ſuo. audiuit de fonte exire quaſi vocem auunculi ſui mirabiliter plāgentis. Quem cū adiuraret abbas vt ei diceret quis eſſet. dixit ſe eſſe auun culum ſuuꝫ. qui ineſtimabiliter ibi vre ret̉. quia motus carnaliter eū eligi ſua ſerat. Et cum diceret nepos ꝙ ibi non multum poſſꝫ affligi in fonte tempera to. rogat vt deferat candelabrū cupreū quod erat retro altare ⁊ ꝓijceret in fon tem. Quod ille fecit. ⁊ ſtatim in aqua qua ſi cera candelabrū in igne. ⁊ buti rum in olla bullienti liquēfactum eſt. et tunc abbas reſignauit nec euꝫ vltra audiuit. G ¶ Audiui a quodaꝫ fra tre apulo. ꝙ cum quidam in quodam monte iuxta vulcanum vbi dicit̉ locus purgatorij prope ciuitateꝫ cathen̄. q̄re ret̉ equum domini ſui. inuenit vt ſibi vi ſum eſt ciuitatē q̄ndā cuius erat oſtio lum ferreum. et queſiuit a portitore de equo quem querebat. Qui reſpondit. ꝙ iret vſqꝫ ad aulam dn̄i ſui qui redde ret eum vel doceret. Et adiuratꝰ ab eo portitor ꝑ deum ꝙ diceret ei quid age ret. dixit ei portitor. ꝙ caueret ne come deret de aliquo ferculo quod ei daret̉ Uidebat̉ ei ꝙ videbat ꝑ vicos illiꝰ ci uitatis tot homines quot ſunt in mu do de omni gete. ⁊ artificio. trāſiēs per multas aulas venit in quandaꝫ vbi vt dit principē ſuis circuuallatū offerunt ei multa fercula nō vult de eis guſtare

oſtendunt̉ ei quattuor lecti ⁊ dicitur ei ꝙ vnus eoruꝫ erat dn̄o ſuo paratus. et alij tres triū feneratorū. et dicit ei prin ceps ille. ꝙ aſſignabat dieꝫ dn̄o ſuo ta lem ꝑemptoriā. ⁊ tribus dictis fenerato ribus. alioquin venirent inuiti. ⁊ dedit ei ciphū aureū cooꝑtum oꝑculo aureo dicit ei ne illū diſcooꝑiret. ſed illum in huius rei inter ſignū p̄ſentaret domīo ſuo. vt biberet de potu ſuo. equus ſuꝰ ei reddit̉. implet iuſſa. ciphus aperitur flāma ebullit. in mari cū cipho ꝓijcit̉. mare inflāmat̉. H ¶ Cum quidā ca pellanus apud nouū caſtruꝫ in dioceſi lauſan̄. guilhelmus nomine. qui etiam ſanctus mō dicit̉ ꝓpter miracula mul ta q̄ dn̄s dicit̉ ꝑ eu feciſſe. eſſet in domo ſua ſuꝑ lacum maximū et qͥdam miles qͥ erat cum eo quereret ab eo. cur ſe af fligeret. imo qͣſi occideret. ieiunijs. cili cijs. ⁊ lacrimis. cum aſſertione dixit. ꝙ vellet eſſe vſqꝫ ad diem iudicij in tanto igne q̄ntus erat lacus. ⁊ eſſet ſecurus ꝙ poſſet euadere cum omni penitētia ſua vel ignē inferni vl̓ purgatorij. Et refe rebat quoddā exemplū. Ꝙ cum qͥdā latro fugaret̉ ab hoſtibus ſuis. videns ſe nō poſſe euadere proſtrauit ſe in cru ce ⁊ dixit. ꝙ bene mortem ꝓmeruerat. qꝛ deū offenderat. flebat ꝓ hoc. confite bat̉ ſe peccatorē. et rogabat eos vt eū de eo vindicarent. exponēdo membra martirio. Quida aut erat heremita ꝓ pe qui multis annis maxima peniten tiaꝫ egerat. cui reuelatū eſt ꝙ angelus cum laudibus in celū illiꝰ latronis ani mam deportaret. Qui nō egit deo gra tias. ſed indignat̉ hoc dicens apud ſe. ꝙ poſtꝙͣ ſe expoſuiſſet oībus flagicijs ſimiliter in fine peniteret. et ſic eī fieret vt latroni. Et cum ad ſeculum rediret tranſiens aquam de ponte cadēs ſub mnergitur. ⁊ a demonibus in infernuꝫ ꝓijcit̉. I Itē cū beatꝰ Marcialis vnus de. lxxij. diſcipulis gentē lemoni cenſiū conuertiſſꝫ cum duce eoꝝ. ⁊ xv. milibꝰ militū vna die baptizatoꝝ. cum rediſſent de roma vbi beatum petrum
viſitauerant. ⁊ logiaſſent iuxta quendā fiuuiū cū filius cuiuſdaꝫ comitis picta uien̄. in flumine ſe baſnearet. a diabo lo opprimitur et extinguit̉. Et cum in uentri non poſſet. beatus marcialis r. gatus venit ad fluuiū adiurans demo nes qui hoc fecerant. vt viſibiliter ap pareant et defunctu reddant. Tunc exi erunt de flumine tres demones qͣſi eth opes fuligine nigͦriores. manibus ⁊ pe dibus terribilibus. oculis cruentis. ca pilli totū corpus tegētes. ꝑ os ⁊ per na res ignē ſulphureū emittentes. loquen do vocem coruinaꝫ emittentes. Et cū iuſſi dixiſſent nomina ſua ⁊ officia ſua p̄cepit ne alicui nocerēt. ſed deſerta pe terent. Suſcitauit iuuenem qui narra uit quō eū demones ſuffocauerūt. Cū qꝫ raperent eum ⁊ vellent catenis con ſtringere. angelus dn̄i eripuit eū oſten dens ei ignem purgatorij. ⁊ penā mul plicē eius. Et cum duxiſſet eū ad por tam paradiſi ⁊ demones ꝓ eo multipli citer litigarent. venit vox de celo p̄cipi ens vt ad corpus rediret. ⁊ reſurgeret et adhuc ſedeciꝫ annis viueret. Quibꝰ dictis ſe totondit. et ſicut eum angelus docuerat. in iirabili abſtinētia remā ſit. et btō marciali poſtea adheſit. Iteꝫ de horrore demonū de quo ſupra. ¶ Audiuia fratre remeio viro perito et religioſo. qui aliquando fuit prior ꝓ uincialis fratrū predicatoꝝ. in ꝓuincia ꝓuincie. ꝙ cum beatus dn̄icꝰ. illas no biles dominas quas ab hereticis ma nicheis rapuerat. in monaſterio fant iouis congregaſſet et ſciret deo reuelā te multas eaꝝ tentari de hoc ꝙ dimiſe rant hereticorū conſortiū cum ip̄e p̄di caſſet eis in eccleſia de ſeruitio dei ⁊ di aboli. et quō ſeruierant diabolo in er rore illo. aliquas eaꝝ nō bn̄ firmatas in ꝓpoſito perſiſtendi in fide ait. et ego rogo dominū. vt vobis oſtēdat cui do mino ſeruiuiſtis. Tunc de cāpanili ſub quo erant. ꝑ foramen corde exiuit ca tus teterrimꝰ excedens magnitudineꝫ aliorum. Quod foramen ita artū erat

Exempla.
et lapideum vt vix corda inde deſcēde ret. ⁊ ſubito ꝓſilijt in medio eorū. Cui aſpectu et horrore ita fuerunt ꝑterrite ꝙ vix viuerent. Tunc beatus dn̄icꝰ ad iurauit eum ꝙ ab eis om̄ino recederet nec eas ſuper hoc de cetero infeſtaret. Quo dicto catus dictus ſaltas ad cor dam redijt eo mō quo deſcenderat per idem foramen eis videntibus ꝑ quod vix aer modicus cum dicta corda vide ret̉ intrare. L¶ Ꝙ aūt miſſa ⁊ ſacre euchariſtie oblatio proficiat exiſtenti bus in purgatorio patet multis exem plis. Greg. dyal̓. xxiij. dicit ꝙ cum due ſanctimoniales ſeruum dei qͥ ſibi mini ſtrabat exteriora. tumide ꝓ nobilitate carnis. multis contumelijs afficerent. beatus benedictus hoc audiens man dauit eis. Corrigite linguā veſtrā alio quin excōico vos. Quam ſententiā vt dicit Grego. non intulit ꝓferendo ſed intentando. Quibus nō correctis. ſed defunctis. cum dyaconus clamaret. qͥ non cōmunicat det locum. nutrix earū de ſepulcris ſuis videbat eas ſꝑ egre di. Quod audiens beatus benedictus eas abſoluens oblationem dedit ꝓ eis eam p̄cipiens immolari. qua immoſa ta non ſunt vlterius viſe egredi. quas ex hoc patet cōmunionē recepiſſe ꝑ ſer uum dei vt dicit Grego. M Iteꝫ dicebat Petrus cluniacen̄. abbas ꝙ ꝙ dam ſacerdos cōſueuerat ſingulis die bus anni celebrare. Requie eternā ꝓ mortuis. Qui cum accuſatus eſſꝫ apd̓ ſuum ep̄m ſuſpendit en ab officio. Cū autē ep̄s in quadaꝫ magna feſtiuitate iret ad matutinas trāſiens per cimite rium viſum eſt ei ꝙ omnes mortui qui erant in cimiterio ſurgerent cōtra illū ſub illo ſcemate cuius officij fuerāt in mundo dicentes. Iſte ep̄s nullas miſ ſas nobis dat. inſuꝑ ſacerdotem noſtꝝ abſtulit nobis. ſed certe niſi emendaue rit moriet̉. Qui non ſolū ſacerdotē ab ſoluit imo ꝓ mortuis celebrauit. N ¶ Item dyal̓. xxiiij. d̓r. ꝙ dum qͥdā par nulus monachus ſine licentia viſitaſſꝫ
parentes ⁊ ſine bn̄dictione. mox defun ctus eſt ibi ⁊ ſepultus. ſed ſequenti die eum extra inuenerūt. ⁊ hoc quotiē ſcū qꝫ eum ſepeliebant inueniebant euꝫ ſe quenti die extra. Parentes eius recur rentes ad beatum benedictuꝫ accipiūt ab eo ſacraꝫ cōmunionē. vt eam cum omni reuerentia ponat ſuper pectꝰ de functi. ⁊ ſic ſepeliebant. qd̓ faciunt nec vltra reijcit̉. O ¶ Itē d̓r ꝙ cū quidā ep̄s geben̄. faceret piſcari i lacu. extra xerunt piſcatores maximū aceruū gla ciei in eſtate. de quo audierūt exire vo cem plangentis. Poſt adiurationē re ſpondit vox. ꝙ erat aīa cuiuſdaꝫ piſca toris. in purgatorio grauiter afflicta: et rogauit ep̄m ꝙ ꝓ ea celebraret. hn̄s glaciem ſub pedibus vſqꝫquo eſſet reſo luta. ⁊ tunc ſciretꝭ eam liberatam eſſe. Quod ⁊ ipſe. fecit. P Item dyal̓. lvij. dicit Grego. ꝙ dū felix p̄ſbiter ad lauandū ad balnea veniret. īuenit ibi ignotum hoīcꝫ ad eius obſequiū p̄pa ratū. qui eum diſcalceabat. ⁊ veſtes ab eo accipiebat. ⁊ aminiſtrabat. Cū au tē hoc pluries feciſſꝫ veniēs ad balnea duas coronas panum ei detulit. quas cum balneatꝰ eī offerret. dixit ſe illo pa ne non indigere. quia fuerat dn̄s illius loci ibi ꝓ culpis ſuis grauiter torquere tur. ſed rogauit eū ꝙ ꝓ eo in altari om̄i potenti deo offerret. ⁊ ſciret ſe exauditū ſi eū rediens nō īueniret. ⁊ hͦ dicto di ſparuit. Dictus autē preſbit̓ ꝑ ſeptima nam integram pro eo ſe affligēs. ⁊ ſin gulis diebus ſacrificium offerens. eun dē rediens ad balnea non inuenit. Q Itē dyal̓. lviij. In monaſterio be ti Gregorij fuit quidaꝫ monachus iu ſtus noīe. qui grauit̓ infirmus tres au reos quos abſconderat fratri ſuo car nali tradidit. Qd̓ ſciēs b. Grego. p̄ce pit ne aliqͥs fratrū moriēti aſſiſterēt. ſꝫ fr̄ ſuus ei cam hꝰ rei diceret. vt in mor te dolor eiꝰ animū tranſuerberaret. qd̓ cū frater eius ei dixiſſet grauiter ꝓ co miſſo dolēs ⁊ gemēs ī ipſo dolorē quē habuit ꝓ ꝯmiſſo mortuus ē. queꝫ fecit

beatus gregorius in ſterquilinio ſepe ſiri ⁊ tres aureos cū eo ꝓijci a fratri. bus dicentibus. pecunia tua tecū ſit in ꝑditioneꝫ. triginta diebus clapſis p̄ce pit btus gregorius defuncto ꝯpaties. vt in ſingulis diebus vſqꝫ ad triceſimā ꝓ eo celebraret̉. Qd̓ factū eſt. et die tri ceſima apparuit defunctus fratri ſuo carnali. Qui cum quereret quo eſſet ei ait Uſqꝫ modo male fuit mihi. ſed mō bene. qꝛ hodie receptus ſum ad cōmu nione Qd̓ referens fratribus iſte igno rans quid egiſſent. cōputantes dies in uenerunt ꝙ dies eſſet in qua triceſima oblatio ꝓ eo fuerat immolata. R Item in vita marie digni quā ſcripſit mgr̄ iacobus de vitria cōtuſculanen̄. ep̄s dicit̉ ꝙ cum dicta maria deuotiſſi me oraret. vidit infinitā multitudineꝫ manuū ad eam directam ⁊ cōiunctarꝝ ad inuicē. Sequenti die cum tranſiſſꝫ ꝑ cimiteriū vidit eaſdem manꝰ ab imo conſcendere. quaſi vellent eam detine re. Ad quaꝝ viſioneꝫ ꝑterrita fugit ad eccleſiam rogans dn̄m. vt intimaret̉ ei quid hoc ſibi vellet. Tunc dictum ē ci ꝙ erant aīe exiſtentes in purgatorio q̄ orationes eius petebant. in ꝗbus mul tū bn̄ficiū recipiebant. S ¶ Item in ꝓlogo eiuſdē vite d̓r ꝙ quedam mulier defuncta ad p̄ces aliquorum de pena purgatoria reuocata ad vitam vt peni tentiam hic compleret ita affligebat ſe ꝙ in ſepulcris habitabat. in niue ⁊ gla cie et igne ſe inuoluebat. que cum hic penitentiā feciſſet. hoc donum habuit vt frequenter extra ſe raperet̉ ⁊ aīas in purgatorio conduceret. et ꝑ purgatori um ſine aliqua leſione tranſiret. T Item d̓r ꝙ cum quidam guilhelmus archidiaconus pariſien̄. eſſet legatus in terra albigien̄. et qͥdaꝫ miles ſtrenu us ꝑfeciſſet ibi ſtrenuiſſime quadrage ſimam. et terra remaneret in periculo. nec vellet pro aliquo ſtipendio ibi re manere. dixit ei legatus ꝙ auctoritate dei ⁊ pape et eccleſie concedebat patri ſuo defuncto indulgentiam ⁊ ipſe pre
eo ꝑ aliam quadragenaꝫ ſuſtineret la borem ibi. quod fecit miles. quibus cō pletis pater eius apparuit eī luce clari or. gratias ei agens pro ſua liberatiōe ULLegitur in vita ſancti Seuerini colonien̄. archiep̄i. de quo fit mētio in vita ſancti martini. ꝙ poſt mortem ap paruit illi archidiacono ſuo. qui audi uit in tranſitū dicti beati Martini vo ces cum eo indutus pontificalibus. ha bens nubem ſuper caput eius ſtillantē ei guttas igneas ſuper caput. Qui cu quereret quare hoc pateretur cum ſan ctus crederet̉. reſpondit eo ꝙ horas ſu as negligēter dicebat. quia cum famu li ſui inter horas ſecularia negocia in gerebant eis intendebat. nec horas cū ſuis clericis tunc dicebat. Et cum que reret ſi eſſet illa pena magna. cecidit vna gutta ſuꝑ brachiū eius cōburens ei carnem vſqꝫ ad oſſa. Qui cum eiula ret pre vehementia doloris ait ſanctꝰ. Noli timere. nunc videbis quāta poſ ſum apud deum. et eleuauit manum ⁊ in ſigno crucis ſtatim curauit eum. X ¶ Narrauit frater Petrus dictꝰ re men̄. ep̄s poſt agen̄. Ꝙ quidaꝫ frater religioſus valde dictus frater mathe us hiſpanus apparuit cuidam fratri poſt mortem inclara facie dicens. ꝙ poſt mortem detentus fuerat per qͣtu ordecim dies in purgatorio. ⁊ cum qͣre et cauſam huius frater dixit. ꝙ hoc fe cerat negligentia illorum fratrum qui miſſas et ca que ipſi debebant non ita cito ſoluerat vt debuiſſent. ⁊ monebat fratres ſuper hoc ammonendos. vt ci y ¶ Item dicit̉ in hiſto to ſoluerent. ria Raroli magni. ꝙ quidaꝫ miſes mo riens in exitu hyſpanie de roceuax di miſit equum ſuum cuidam nepoti ſuo vendendum. et paupibus erogandum Quem nepos videns bonum ſibi reti nuit. Cum aūt ille ꝑegiſſet penitentiaꝫ ſuam in purgatorio apparuit nepoti ſuo valde pulcer dicens. ꝙ non impu ne. ferret. ꝙ pro retentione eius legati cum tantum in purgatorio dimiſiſſet.

Exempla.
In craſtino cū ipſe iret ſuꝑ equū mul tis vidētibus ⁊ miratibus infiniti cor ui et fere eum lacerauerūt ⁊ occiderūt z¶ Dicit̉ ꝙ qͥdam miles fuit raptor ⁊ flagicioſus. qͥ ad inſtātiaꝫ vxoris ſue que valde deuota erat venit ad ꝯfiten dū ep̄o ſuo. Qui cū reus eſſet multorū homicidiorū ⁊ aliorū ſceleꝝ. nec vellet ire romā vel aliā penitentiā facere con dignā. ait ep̄s ꝯfiſus de dn̄o ꝙ in facto ſuo aliquod cōſiliū deberet. apponere Au inquit qͥ tot noctes in ſeruitio dia boli vigilaſti. velles tu ſaltē hoc modi cū facere. ꝙ ꝑ noctē integrā in dei ſerui tio ī eccleſia vigilares. nulli alij loq̄ns vel intendens niſi deo ⁊ ſanctis eiꝰ. ro gando eos ꝓ tua ſalute. et hoc ſoluꝫ ti bi iniungimus ꝓ remiſſione oīm pctō rū tuoꝝ. Ille cogitas de bono foro qd̓ ſibi fiebat et de leuitate ⁊ breuitate di cte penitentie. hanc gratanter accepit. Quē ep̄us in eccleſiam introduxit. fir mans hoſtiū. ⁊ p̄cepit ne oīno vſqꝫ in mane alicui loqueret̉. niſi vt dictuꝫ eſt vſqꝫ quo ipſe ad eum rediret facto ma ne. Cum aūt circa mediā noctē miles cora crucifixo in pace vigilādo oraſſet ecce quedam claritas incepit per eccle ſiā fulgere quaſi ſi dieſceret diabolo ꝓ curante et viſa eſt porta apta. et homi nes et mulieres quaſi ingredientes ad orandum. Incepit audire quaſi ſtrepi tus quadrigaꝝ multaꝝ. et viſuꝫ fuit ꝙ intrarent eccleſiam mercatores qui di xerunt ei ꝙ miſſi eſſent ab vxore ſua. qꝛ mercatores erant ducentes multas ꝙ drigas et volebant eum habere ꝓ gui daio ⁊ conductore ꝑ terra vicinam. et dare ſibi de pecunia ſua ad bn̄placituꝫ ſuum. Cum autē videret̉ ei ꝙ dies no ita cito deberet eſſe. ⁊ ꝙ nec epiſcopus ad eū venerat. cogitauit apud ſe ꝙ nu lo modo ſuā penitentiā frangeret. Cū autem illi ſollicitarent eum qualit̓ eis re ſponderet. et ipſe immobilis oraret. indignantes receſſerūt. et quaſi ad do mum eius exeuntes adducunt ei vnum
tum. et aliū in ſpecie pueri ſui paruuli quē maxime diligebat queꝫ portabat inter brachia mater. ⁊ dixit ei vxor. Do mine quid reſpondebitis iſtis mercato ribus. mō iuſte poteſtis lucrari qui ſo lebatis aliena raꝑe. Similiter puer po mū ei porrigebat et ei applaudebat. et loquebat̉ balbutiendo. Cum autē nec per hoc ſtupens ſe moueret aut loque retur eis. incepit vxor flere ⁊ ſe miſerā dicere ꝓ viro ſuo qui loquelā amiſerat et ſenſum. Et cum nec ſic loqueret̉. mu tant ſe demones in ſimilitudinem ep̄i ſcopi et clericorū ⁊ veniunt ad militeꝫ. Ille fictus ep̄s cum clero ſuo dicens. Benedicite fili. bn̄dicat tibi dn̄s. quō fuit tibi. ⁊ huiuſmodi. obſtupuit miſes et heſitans diu ſi reſponderet. quia nō videbatur ei nox tranſiſſe. rogabat in tra ſe dominum. ne deciperetur. et deli berauit ſe primo ſignare ꝙͣ loqui. Qd̓ cum faceret confuſi demones inuertūt ſe in horribiles ſpecies. militem verbe rātes vſqꝫ ad mortem. ⁊ eum acerrime torquētes. Cum aūt ad crucifixū ocu los leuaret. et ieſum crucifixū ⁊ matrē eius in ſuum adiutorium inuocaret. co fuſi cum maximo ſonitu fugerūt. Ma ne autem facto aperiens portas ep̄us venit ⁊ inuenit eū qͣſi mortuū. Qui re uerſus ad vires retulit qͣlit̓ ſibi fuerat. Et cū ep̄s diceret ei ꝙ eī alia penitē tiā non iniugeret. ille in artiſſima peniten tia ꝑmanſit dicens ꝙ magis vellet mo ri ꝙ demonibꝰ tā crudelibus ſeruire de cetero. vel in manus eorum cadere. In vitis patrū d̓r ꝙ qͥdam migrans re dijt ⁊ flebat dicēs ſe audiuiſſe īfinitas voces flē̄tium ⁊dicentiū. Ue nobis qꝛ no fleuimus. Et dicebat idē. ſi poſſibi le eſſꝫ. ꝙ hoīes viderēt aduētum iudi cis. celos ſciſſos. dcum iratum ⁊ ea etiā q̄ p̄cedēt iudiciū. totus mūdus morere tur. quod patet in hoc ꝙ oēs homines an̄ aduētum morientur. Exempla de iudicio et accu ſatione ſanctorum.

¶ Capitulum IIII. Uidam ſcolaris cum adamaſſet quandam an teꝙͣ iuiſſet ad ſcolas. cedens de eis. cum illa ſollicitaret eū veni me cum ait. et duxit illam in medio foro ⁊ dixit ei. Hic para te vt aga qd̓ vis. Il la dixit. non hic vbi viderēt nos homi nes. ſed in domo. Reſpōdit. Si tu nō vis hic ꝓpter homines. nec ego in do mo ꝓpter deum. ⁊ celeſtem curia. q̄ me videret. Item ad illud ꝑtinet exemplū de thaide meretrice. ⁊ panicio ſupra de ſpeciebus timoris. B ¶ Dicitur ꝙ cum qͥdam barbitonſor ſingulis annis feſtum faceret beati nicolai. reficiens clericos aliqn̄ cum deficerēt ei carnes ad hoc neceſſarie. furatus eſt porcu cu iuſdam vicini ſui. cogitans cum diues eſſet ꝙ non eſſet peccatuꝫ. Quē cū nol let deus ſic decipi. venit ad eum in ſpe cie cuiuſdam hominis. quaſi ꝓ raden da barba ſua. qui cū vellet ei collū pri mo madidare. inuenit collū plenū ocu lis. Et cū reſiliret p̄ ſtupore. ⁊ quereret quid hoc eſſet. ait illi dn̄s. Ego ſum il le qui video ante ⁊ retro. ⁊ vndiqꝫ qui bene vidi quando in tali hora. ⁊ in ta li loco furatus es porcū talis hoīs. ſed reſtitue ne damneris. quia immolātis ex iniquo oblatio eſt maculoſa. Ecc̄i. xxxiij. e. Et hoc dicto diſparuit dn̄s C ¶ Item in paſſione beati ypoliti legit̉ ꝙ decius ⁊ valerianus p̄fectꝰ tra diti ſunt beato laurentio ⁊ ypolito cru ciandi. qͥ eos torſerant et occiderāt. Di citur aūt ibi. ꝙ cū Deciꝰ imꝑator ⁊ va lerianus p̄fectus de curru aureo deſcē derent in theatrū poſt paſſioneꝫ beati Laurentij ⁊ ypoliti. vt chriſtianos iudi carent ⁊ ſupplicijs interficerent. ſubito arreptus a diabolo Decius clamauit. Ypolite catenis aſperis ducis me. Ua lerianus clamauit. O laurenti catenis igneis me trabis. Qui ſtatiꝫ preſente
duū grauiter afflictus ⁊ vexatus a dia bolo mortuus eſt. Ad idem eſt qd̓ dic̄ Grego. dyal̓. xxxj. de hoc ꝙ quidā he remita vidit iohannē papam. ⁊ Sima cum patricium. quos ſcꝫ Iohannē in carcere theodoricus rex affligendo oc ciderat. ⁊ alium ferro trucidauerat. ſcꝫ Simacum. ducentes dictum theodori cum regem vinctum catenis proijci in vulcanum. De hoc habetur etiam ſuꝑ ca. ij. C. O ¶ Item in paſſiōe ſancti Georgij. cum dacianꝰ rediret de mar tirio beati Georgij cū ſocijs ſuis. igne de celo miſſo ſunt conſumpti. Et notā dum ꝙ mali virga ſunt ⁊ baculus quo dominus flagellat bonos. iuxta illud yſa. x. a. Ue aſſur. Uirga furoris mei aſſur. ⁊ baculus meꝰ eſt ipſe. Sicut pa ter poſtꝙͣ virga verberauit filium ſun ad placandū eum dat ei virgam qua verberatus eſt in manu vt de ea faciat voluntatem ſuam. et ſe de ea vindicet. frangendo et in ignem ꝓijciendo. Ita deus in manus ſanctorū ponit malos per quos ipſe tanꝙͣ virga flagellauit bonos. vt eos in ignem inferni ꝓijciāt et eos ad voluntatem ſuam flagellent Mal̓. vlti. Salietis ſicut vituli ⁊ calca bitis impios ⁊cͣ. Unde de hoc elegas ponit exemplum Grego. dyal̓. j. de re ge vandalorū. eui viſum fuit de nocte ꝙ raꝑetur ad iudicium. ⁊ ꝙ videret iu dices ſedentes in tribunali cōtra ſe iu dicantes ⁊ flagelluꝫ qd̓ acceperat repe tentes. inter quos vidit paulinū ep̄um qui cum dediſſꝫ pro captiuis quicquid habuerat. dedit ſe captum pro filio vt due liberando. et factus eſt ortulanus gencri regis vandaloꝝ. cui mortem di cti regis p̄dixit. et ille regi. Qui mortu us eſt vt paulinus ep̄us predixit. ⁊ fla gellum potentie per quam multos bo nos flagellauerat reddidit. et potens potenter tormēta paſſus eſt. et ipſe da tus eſt ſanctis quos torſerat ad torq̄n dum. E ¶ Iteꝫ nota ꝙ ſi tam ſancti hoīes. ⁊ innocentes ⁊ virgines vt fuit iohānes. Apoc̄. j. ⁊ Daniel eiuſdē. viij

Exempla.
et. x. viſo vnico angelo qͣſi mortui ceci derunt. cum mitterent̉ ad eoꝝ conſola tionē. quid facturi ſunt peccatores in iudicio vidētes tot ſanctos et angelos miſſos ad eoꝝ deſolationē ⁊ ꝯdemna tionē F ¶ Iudicabit dn̄s ẜm intētio nes ad exempſū cuiuſdā iudicis. coraꝫ quo venerūt due mulieres de vno glo bo fili. quelibet dicebat ꝙ globus ſu erat. Tuc iudex queſiuit a qualibet cū quo inchoauerat globuꝫ. Altera dixit ꝙ cum carbone nigro. altera ꝙ cū pan no albo. Tunc iudex dixit. Reuoluite globum quale fuerit inicium. ⁊ reddi te filum illi cuius patrbit iniciuꝫ. Ini cium boni operis eſt munda intentio. que lucrabitur boni operis globum. ſi autem male intentionis carbo inueni atur ibi. iudicabitur opꝰ malū. Math. vij. Arbor mala..i. intētio mala fructꝰ malos facit et bona bonos. id eſt ope ra bona. Ecc̄i.xj. In fine hominis de nudatio operum eius. G ¶ Legitur in vitis patrum ꝙ quidam rex bonus habuit quendā militē in armis ꝓbum ſed in moribus ⁊ vita corruptū ⁊ repro bū. Frequēter ammonitus in ſanitate contēnebat ſe corrigere. Cū aūt impro uiſa infirmitate feriret̉ a rege viſitatur ad penitendū ⁊ ꝯfitendū monet̉. Qui hoc renuit dicēs. ꝙ hoc videret̉ facere ex timiditate cordis ⁊ reſtabat ei ſatis de tꝑe ad hoc faciendū. Cum aut gra uior infirmitas ſuccreſceret. et iudicare tur eſſe in piculo mortis. adhuc eū rex viſitauit monens ad penitendū. Qui dixit. O domine mi rex. nimis tarde ē cum iam ſum iudicatus ⁊ damnatus non poſſum penitere. quia ante paruꝫ ante ꝙͣ huc ingrederemini. intrauerūt domū iſtam duo clariſſimi ⁊ ſpecioſiſſi mi. quorum vnus ſedit ad pedes lecti mei. et alius ad caput. ⁊ dixerunt. Iſte adiudicatus eſt morti. videamus ſi ali quod ius habeamus in eo. Et vnus extraxit librū de ſinu ſpecioſiſſimuꝫ. et valde paruulū lr̄is aureis ⁊ fulgētibꝰ conſcriptum. in quo qͥ ante lr̄as neſcie
bā oīa legi ⁊ ſciui. et vidi cōſcripta ali qua bona licet ꝑua que fecerā in iuuē tute mea anteꝙͣ mortaliter peccaſſem. Sed cū miro mō exultarē in viſiōe ho rū. ecce duo maximi et teterrimi demo nes intrauerunt. vnus portauit vnū li brum magnū ad modū turris. ſcriptuꝫ teterrimis litteris. in quo vidi ſcripta omnia peccata ⁊ flagiciā mea. ⁊ dixe runt demones angelis qui aſtabant. Quid hic facitis cum in eo nullū ius habeatis. cū liber veſter iam ex annis multis nihil valeat ſed noſter p̄ualeat Tunc angeli reſponderūt. ꝙ verum di cebant. recedamus ⁊ ſibi adiudicatum dimittamus. quod fecerūt. Extūc duo demones hn̄tes gladios mortis ſcin dunt me. vnus ex ꝑte capitis. alius ex ꝑte pedum. ecce ꝑcutiunt ſuꝑ oculos ⁊ pedes. ⁊ amiſi viſum ⁊ pedes. et ſic ac cedentes vſqͣꝫ ad cor. ſubito cuꝫ occide runt. anima rapuerūt. ⁊ in infernū de portauerunt. H ¶ Cū quidā pat̓ ſe ctans tabernas filiū ꝑuulum duceret ibi ſecum. factus grandis ita afſuetus ludis eſt ⁊ tabernis. quod nō poterat retrahi. ⁊ furabat̉ primo pr̄i. poſt vici nis q̄ ibi expenderent. Ne pr̄ ſuus pri mo corrigebat eū. Et cum factus eſſꝫ magnꝰ fur et iudicatus duceret̉ ad ſu ſpendiū. rogauit ꝓ deo vt aduocaret̉ ei pr̄ ſuus. Qui cum veniſſet ⁊ fleret. ro gauit eum filius vt oſcularetur eum ⁊ remitteret ei iniurias. Quod cum face ret pater ita momordit illū filiꝰ vt am putaret ei naſum cū labio. Et cū de hͦ argueret̉ ait. ꝙ melius debuiſſet eū oc cidere ſi potuiſſet. quia non ipſi baiuli ſed ipſe pater eū ad ſuſpēdiū ducebat qͥ eū nō corripuerat. ſed potius ex eplo ſuo corruꝑat. Et dicit̉ ꝙ dimiſſus ob hoc vitam ſuā correxit. I ¶ Audiui de quodā ep̄o quem aliquādo ego vi di. ꝙ cum egrotaret apparuit ei diabo lus dicens. ꝙ citabat cum ſummus pa pa ꝑ eū. ⁊ aſſignabat ei dic quā ei noīa uit. in qua dicebat oportebat eū rōem reddere de amminiſtratōe ſua Cui die

aſſignata viſum eſt ꝙ ipſe traheret̉ in cam corā papa. et ꝙ diabolus qͥ ei ap paruerat cōtra cum de eo petebat ius a papa. de amminiſtratiōibus ſuis qͣli ter amminiſtrauerat in officio priora tus quē ante habuerat. ⁊ qualiter in oſ ficio abbatis. tercio in officio epiſcopi Fuerat em̄ niger prior. abbas albus. et tandem erat ep̄us. Cū autē reqͥreret̉ de officio prioratus. ⁊ neſciret de eo ra tionē reddere querit̉ ratio de abbatis officio. in qua rōne magis deficiebat. ⁊ maxime poſt in rōne ep̄atus. Cū au tem in ea oīno deficeret. et peteret aliā diem ſibi aſſignari. allegans ꝙ non fue rat in ratione dicta p̄meditatꝰ. aſſigna tur ei alia dies ꝑemptoria. illi valde ꝓ xima in qͣ debebat iudex procedere ad ſententiā diffinitiuā. Cū aūt ꝓ hoc eiu laret fortiter ad clamorē eius conuenit familia eius. Cum. hec dicta ſuo cōfeſ ſori indicaſſꝫ ⁊ pluribus alijs. die ſeqn ti apparuit ei diabolus qui prīꝰ ei ap paruerat vrgens eum ad reddendā ra tionō veniendū coram ſummo iudice. Qui cum ſe nondū paratuꝫ clamaret. et eius aſpectū horreret. et diabolꝰ eu magis ꝑurgeret. inuitis om̄ibus aſtan tibus ſurrexit de lecto in quo iacebat. volens fugere ⁊ demonē effugere. Cū aūt fugeret cum impetu impegit in co lumnaꝫ petens inducias. et eliſo in ea capite cecidit et expirauit R¶ Audi ui ꝙ cum qͥdam frater noſter p̄dicaſſet in quadā ciuitate tuſcie. et cum qͥ affue rant recitarent verba eius. et ꝯmenda rent p̄dicationē eius. audiēs hoc qͥdaꝫ demoniacus qui ligatus tenebatur ibi ait. imo potius diabolus ꝑ eum loque bat̉. O hoīes iſte frater nihil dixit po pulo ad ꝯꝑationē huius qd̓ ego p̄dica rem. ſi ppl̓o mihi loqui ꝑmitteret̉. Si aūt ppl̓m ꝯuocaueritis ꝓmitto vobis ꝙ veritate p̄dicabo. et in nullo mētiar et ꝙ in pace me habebo nullū oīno le dens. Cū aūt ſua ſu aliquoꝝ ppl̓us ad uocatus veniſſet. incepit reter ere hiſto rias multas ⁊ de caſu ſuo. ⁊ homīs. et
quō multos miſerat deus in mundum p̄dicatores. ꝓphetas. filiū ſuuꝫ. apoſto los. martires. ꝯfeſſores. p̄dicatores. et minores. ⁊ ne aliqͥd omittat deꝰ de con tingētibus noueritis ait me eſſe diabo lū. qͥ vobis ꝯpellor veritatē predicare. vt deus magis habeat in die iudicij qͥd vobis improꝑet. ⁊ vn̄ vos ego magis accuſem. et vobis obijciat̉ ꝑ ipſos dia bolos veritatē vobis p̄dicatam fuiſſe Et vt vere diabolum me ſciatis. ecce egredior. Et exiuit cum magno ſonitu ab obſeſſo partē domus ſecū ferens L¶ Dicit̉ ꝙ accidit in theutonia ꝙ q̄dam archidiaconus ambiens ep̄atu inſidiabat̉ ep̄o ſuo bono viro et ſeni quo cū occideret Et cū ꝯſueuiſſet dictꝰ ep̄s venire ad matutinas. ⁊ p̄uenire ali os ad ſalutandā btam v̓gineꝫ. et intra re ꝑ quandā portā veterem. collocauit archidiaconus lapidē ſuꝑ portā dictā et veniens ep̄s vt ꝯſueuerat̉. ⁊ aꝑiens portā lapide cadēte excerebrat̉ ⁊ morit̉ Archidiaconus cū multo labore obti net eꝑatum. Cunqꝫ ꝯfirmatus gaudēs obtineret ⁊ faceret ꝯuiuiū receptonis ſue. qͥdam princeps ſeruiens in menſa corā eo flexis genibꝰ ſubito rapit̉ ante tribunal ſummi iudicis. et videt ibi be atam virginē cū innumera multitudi ne ſanctoꝝ ⁊ angeloꝝ adducentem di ctum ep̄m portantē cerebrū ſuū in ma nibus ſuis. Et dixit btā virgo. Fili ad huc recente ſanguine et vulneribus et cerebro. huius mei militis cuiꝰ hec ſūt vulnera hic ſanguis. hoc cerebruꝫ. cru delis ⁊ ꝓditor homicida gaudet ſe ob tinere pontificalē eius dignitateꝫ. Re ſpōdit dn̄s. Quē mittā et quis ibit no bis. Tūc beata virgo ait. Ecce hic ſer uitor ſuus. Cui dn̄s precepit ſub pena mortis. vt citet dn̄m ſuū ꝑemptorie vt cito veniat coram eo de tā nefando cri mine reſponſurus. et ei cauſam coram om̄ibus exprimat. Qui ſtatrin rediens turbatꝰ infremuit. tremuitqꝫ. ⁊ cultellu quē tenebat ad ſeruienduꝫ ꝓiecit ama riſſime flens. Rogatus ab oībꝰ. ⁊ etia

Exempla.
ab ipſo ep̄o cām pandit. Qua audita ep̄s ſubita morte ꝑcuſſus ibi corā om̄i bus mortuus eſt. M Itē ꝙ ange li accuſant pctōres on̄dit̉ in viſione eu logij heremite. de quo dr̄ in vitis pa Ꝙ cū aliqn̄ veniſſet de heremo ad qͣn dam ciuitatē ꝓximā ad vendendū co phinos quos fecerat nec inueniret ho ſpiciū in ciuitate p̄dicta. collegit ſe in angulo quodā iuxͣ viā vbi orabat. Fa cta nocte ꝓfunda venit hō ad eū cū la terna q̄rens quid ibi faceret. Qd̓ ab eo audiens ducit eū ad hoſpiciū cū maxi ma hilaritate ⁊ charitate eū ſuſcipiens ⁊ tractans. ⁊ ei largiter mīſtrans. Qui admirans charitatē dīcti hoīs adiura uit eū vt ei diceret vitā ſua. Qui refert ſe eſſe latomū. ⁊ ꝙ lucrū ſuū diuideret in tres ꝑtes. De vna ipſe ⁊ familia ſua viuebat. Secundā in oblationes ⁊ ali as elemoſinas erogabat. Terciā ad ho ſpitalitatē viroꝝ religioſoꝝ reſeruabat Cū aūt rediſſet ad cellā ſuaꝫ cogitans ꝙͣbonus eſſet diſpenſator hoſpes ſuus aiebat apud ſe. ꝙ magnū damnū eſſet. qꝛ nō habebat magna pecuniā ad diſ pēſandū. rogauit dn̄m vt eius pecuniā multiplicaret. Cū in hͦ ꝑſeueraret mit titur ei angelus dicens. ꝙ forſitan meli or eſſet ei mediocris ſubſtātia ꝙͣ nimie diuitie. Cū heremita nō acqͥe ſceret. q̄ rit angelus ſi vellet fideiubere ꝓ eo ꝙ bene vteret̉ datis diuitijs. Fide iubet he remita. Cū aūt in mane latomꝰ iuiſſet ad quendā muꝝ antiquū diruendū. in uenit caueā plenā aureis denarijs. por tat ad domū ſuā. fugit cū auro ꝯſtanti nopolim. acquirit cū muneribus gr̄am imꝑatoris. fit baliuus eius. Et poſt qͣſi dn̄s terre factus opprimebat pauperes terre. Rapit̉ heremita ad iudiciū videt ⁊ audit angelos q̄rimonias offerentes dn̄o de dicto latomo. a diuerſis angeliſ ⁊ ꝓ diuerſis malicijs accuſat̉. Dicit iu dex vt ꝓ eo fideiuſſor rn̄deat. Cū autē ille ſtupens ac tremens nō audiretur a quo ꝙ ⁊ neſciret quo ſe verteret. audit angelos clamātes. Occurrite auguſta
venit. Intelligens hanc eſſe beatā vir ginem ꝓſternit ſe ad pedes eius. Qui p̄cibus eius obtinet. vt mittat̉ ꝯſtanti nopolim ad eū reuocandū. Qui cū va dens ibi multotiens attemptans ei lo qui. ⁊ ſe ingerens verberatus fuiſſet a ſeruis eius quaſi ad mortē. cū nō poſſꝫ ei loqui redit ad cellam ſua. affligens ſe ⁊ rogans beatam virginem. Qui rapi tur vt prius. ⁊ audit que ⁊ prius. ⁊ etiā plures ⁊ grauiores accuſationes. Ue nitbeata virgo vt prius. impetrat ei al legando ꝓ eo apud iudicem. ꝙ liberet̉ a fide iuſſione. Moritur imperator. ali us ſubſtituit̉. Qui cū vellꝫ capere dictū balliuū. fugit in barga. pauper redit ad locum ſuū ⁊ officiū. ⁊ ad penitentiam: ⁊ aſſueta oꝑa pietatis. Cum aūt dictuſ herem ita veniret ad ciuitatē cū quodā diſcipl̓o ſuo in angulo in quo prius la titans orabat. tunc dictus latomus cuꝫ laterna veniens recepit eum vt prius. Ipſe autem incomꝑabiliter gaudens refert om̄ia facta diſcipulo ſuo qͥ prius dicta ſunt. N Item ꝙ ſancti accu ſant. audiui a quodam ep̄o ꝙ quidam homo in ciuitate turon̄. conſueuerat ve nire ad matutinas maioris eccl̓ie. ⁊ cū viſum fuiſſet ei ꝙ fuiſſet pulſatum. ve nit ante horam. inueniens portas aper tas intrat ⁊ orat retro colunam. videt lumen maximū intrare ꝑ eccl̓iam. ange los aſportantes thronū lucidū; ⁊ iudi cem ſūmū ſedente in illo throno. ⁊ an gelos aſſiſtētes ei. Tunc venit beatus martinus cū multitudine ſocioꝝ accu ſantiū quendā archiep̄m illius eccleſie de ml̓tis flagitijs. ⁊ ꝙ tā indignus au deret ꝯccupare cathedrā beati martini Citatur. adeſt indutus pontificalibus ſedens in cathedra accuſat̉ de om̄ibus malicijs ſuis. neſcit quid rn̄de at. Tunc dn̄s quaſi indignatus pede ſuo ad accu ſationē beati martini ⁊ alioꝝ illum per cuſſit. ⁊ eum cum ſede euertit. ⁊ poſt vi ſio receſſit. Ille autem qui hoc viderat ad domū epiſcopi currit. familiam exci

ſuū ageret̉. Qui inqͥrentes eum ſubito mortuū inuenerūt. Ecc̄. x. Sedes ducū ſuꝑboꝝ deſtruxit dn̄s. ⁊ ſedere fecit mi tes ꝓ eis. O ¶ Ad hoc facit exemplū beati hiero. qd̓ refert de ſeipſo in epl̓a ad euſtochiū. dicit em̄ ꝙ dū aliqn̄ ꝯtem neret libros ꝓph̓aꝝ ꝓpt̓ ẜmone incul tū. ⁊ totis viribus inſiſteret in ſtudio ⁊ lectione libroꝝ ph̓oꝝ gentilium. arripi tur febre gͣuiſſima. ⁊ du crederet̉ mor tuus. ⁊ eius exequie pararent̉. ſubito ad tribunal iudicis rapit̉. Et cū quere ret iudex cuius eſſet ꝯditionis. ait. xp̄ia nus ſum. Cui iude x. Mentiris. nō es xp̄ianus. ſꝫ ciceronianus. qꝛ vbi eſt the ſaurus tuus ibi eſt cor tuū. Tradit̉ fla gellādus mīſtris. Qui cū inter flagel la veniā peteret. ſancti angeli an̄ iudice ꝓuoluti veniā ei impetrant. tali ꝯditiōe ꝙ ſi decetero libros gentiliū legeret gͣ uiſſime puniret̉. Et cū ipſe ad hoc ꝑ iu ramentū ſe ꝯſtringeret. ſubito reuixit. ⁊ cū lacrimis viſa retulit ⁊ liuētes ſcapu las explagis on̄dit ⁊ in ſacrꝭ libris poſt P¶ Dicit̉ ꝙ ea ardētiſſime ſtuduit. qͥdam comes pictauien̄. fuit qͥ voluit ex periri om̄ia officia. ⁊ ad vltimū dixit. ꝙ ipſe oībus alijs p̄poneret officiū mer catoꝝ in nundis. qͥbus tradit̉ qd̓ ipſi vo lunt. ⁊ valde ſplendide viuūt. Sed hoc ſolū in illo officio erat odibile ꝙ in fine oīa eis cōputabant̉ ibi minima. que qͥ no ſolueret captus detinebat̉ pro ſolu tione. ſic fiet in iudicio. Q Refert ioh̓es elemoſynarius. ꝙ cū pauꝑes eſ ſent in quadā ciuitate ad ſolem. incepe rūt dicere qͥ eſſent boni elemoſinarij. ⁊ qui non. Et cū dicerent ꝙ qͥdam diues erat ibi petrus noīe cuius elemoſinam nullus eoꝝ vnꝙͣ receꝑat. vnus eoꝝ fir mauit ꝙ ab eo extorqueret elemo ſynā. Qui vadens ad oſtiū eius tā ſepe ⁊ im probe petiuit. ꝙ ille tedio affectus ꝓie cit ei panē filigineū. ſumptū de maſſa q̄ de furno apportabat̉. Quē pauꝑ gau dens defert alijs. ⁊ lucratus ē qd̓ firma uerat. Demū diues dictus egrotās ra. pit̉ ad iudiciū. in quo videt om̄ia facta
ſua appēdi in vna lance ſtatere. ⁊ teter. rimos ſpūs oīa facta ſua eī īproperan. tes. ⁊ eū accuſantes. ex oppoſito vidit quoſdā albos ⁊ lucidos dolentes qꝛ ni hil inueniebant boni in factis ſuis. qd̓ in alia ꝑte libre poneret. Tunc quidam apportauit ſiligineū pane quē pauperi dederat. ⁊ poſuit in alia ꝑte libre. ⁊ cō ponderauit mala. Tūc dictū eſt ei. Re uertere ⁊ auge ad ſiliqua iſta. alioquin nō euades manus hoꝝ. Qui extunc fa ctus eſt abſtinēs. pius ⁊ miſericors. Et cū iret ad teloneū. occurrit ei qͥdā nau ta. naufragus. nudus. rogans cuꝫ vt et veſtē daret. Qui exuta veſte ſua dedit ei qua ille vendidit. nō audens ea por tare. ꝓpter p̄cioſitatē. Qd̓ audiens pe trus flebat ſe indignū vt veſte ſua veſti retur pauꝑ. Cui in nocte apparuit dn̄s gr̄as agens indutus veſte ſua de hoc ꝙ ſic afflictu miſeria ⁊ frigore veſtiuerat. Poſt hͦ cepit anhelare ad pauꝑtatē. d̓ ces btos eſſe pauꝑes. vēdidit cūcta ſua deditqꝫ pauꝑibus. excepto vno ẜuo ſu quē emerat q̄draginta aureis. Quē vo cans iuramentū eiꝰ accepit. ꝙ eius p̄c ptis obediret. Tūc p̄cepit ei ꝙ cum a nudinas duceret. ⁊ vēderet. ⁊ p̄ctū pat ꝑibus daret. iuras ꝙ ſi hͦ nō faceret eu ipſe barbaris venderet. ⁊ ſi eū vēdere eū libeꝝ faciebat. Ob hͦ cōpulſus ẜui duxit eū in hierl̓m vendidit eū cuidar argentario. cui ẜuiuit in coquina mu tis annis. a ẜuis eius ſepe v̓beratus. vituperatus. ⁊ afflictus. ⁊ ip̄e in oību gras agebat or̄oni inſiſtens ⁊ labor Dn̄s aut eius videns eius pnīam ⁊ ī uotionem. dicebat eī ꝙ abiret liber q vellet. Qui hͦ nolebat. Cū aūt affligere tur a ẜuis dn̄i ſui. qͥdā argentarij ꝯſta tino politani agnouerūt eū. Qui vidē ſe nō poſſe latere venit ad portitorē do mus ſurdū ⁊ mutū. p̄cipiens vt aꝑiat ⁊ curaret̉. Qd̓ ita factū eſt. Ille aūt fugi ens nō inuenit̉. ſꝫ viſo miracl̓o penitut rūt ẜui de īiuria illata. R In vitis patꝝ legit̉ ꝙ abbas ſiluanus raptus in extaſi. ⁊ reuerſus amariſſime flebat ⁊

Exempla.
dixit fratribus adiuratus ſe raptū fuiſ ſe ad iudiciū. vbi viderat multos moa chos ⁊ canoicos regl̓ares ire ad ſuppli ciij. multoſqꝫ ſeculares ire ad dei regnū S Itē dyal̓. xlviij. de quodā fratre anthonio noīe maxīe cōpunctionis ⁊ deuotōis. cui nocte dictū eſt. ꝑatus eſto dn̄s iuſſit. migra. Qui cū timens diceret ſe nō hr̄e ſūptus audiuit. ſi de pctīs agi tur. dimiſſa ſunt tibi. Et cū adhuc trepi daret. nocte ſeq̄nti eſt āmonitus eiſdeꝫ T ¶ Ite v̓bis. die qͥnta de functus eſt. in vitis patꝝ. cū ad obitū beati Syſor multi patres ꝯueniſſent viderūt faciem eius fulgore quodā radiantē. Qui di xit eis. Cōſolamini frēs ecce venit ab bas anthoniꝰ. ⁊ poſt paululū. ecce cho rus ꝓph̓aꝝ. ⁊ poſt. ecce beati apl̓i. ⁊ pꝰ viſus eſt cū q̄buſdā loqui. ⁊ cū q̄rerent cū qͥbus ait. ventūt ſancti angeli tollere aīam meā. ⁊ ſuplico eis vt paululū ſu ſtineant ꝓpter pnīam. Et cum diceret pater tu nō indiges pnīa ait. In veri tate dico vobis ꝙ nec principium pnīe mee adhuc arripuiſſe recolo. xx quo co gnouerūt ꝙ in timore dn̄i eſſet ꝑfectus Aia exeūte totus locꝰ odore repletꝰ ē. ¶ Exempla de morte. Capi. V A Ctuū. V. de ſa phyra ⁊ anania qͥ credebāt Idiu viuere ⁊ recentē pecunia poſſidere. Ad idem facit qd̓ dicit btus Greg. Ep̄s bonifacius cū comederet in domo cuiuſdā diuitis. venit ad oſtiū qͥdam hyſtrio ludens cū ſymia ⁊ cym bala ꝑcutiens. Clamauit ille ſanctus. Deū. heu. heu. mortuꝰ ē miſer ille. mor tuus eſt. ⁊ ego nondū aperui os ad lau dandū deū. date eī comedere ait. ⁊ duꝫ egrederet̉ domū lapis ſuꝑ eū cecidit ⁊ B ¶ Ipocras rediens expirauit. a ſcolis ſciens matre ſuā nimis deſide rare aduentu eius. cuius tanta famam audierat. miſit ei nunciū de aduētu ſuo ⁊ ne p̄ nimio gaudio p̄focaretur. dixit
nūcio. vt diceret eū aliquantulū infir mari. vt dolor gaudium tꝑaret. Item accidit vt audiui nuꝑ in dyoceſi remenſi. ꝙ tres pueri iacebat in vno le cto. cū aūt maxīa fieret tonitrua. ⁊ coru ſcationes. ille qͥ iacebat in medio ſurre xit. ſedendo inter alios duos ad oronē Que cū alij irriderent vocantes eū be gumū. ⁊ arguerēt. ſubito fulgur deſcē dens. vtrūqꝫ hinc inde occidens. mediū orātē nec tetigit nec leſit. O ¶ At au. diui qͥdam vſurarius dum in extremis laboraret. fecit apportari ante ſe vaſa aurea ⁊ argentea. ꝓmittens anime ſue illa. ⁊ multo ampliora. vt agros ⁊ do mos ⁊ alia. ſi adhuc cū eo remaneret. ⁊ cū magis vrgeret eū dolor infirmita tis ait. Ex quo nō vis mecum morari reddo te dyabolo. Et hec dices expira uit. E¶ Saladinus magnus inter ſaracenos fecit ſibi deportari ſudariuꝫ ſuū cū videret ſe ꝓpinquū morti. ⁊ fecit illud clamādo deportari. Tantū depor tabit ſecū princeps magnus ſaladinus de oībus rebus ſuis. Bern̄. Anguſtuꝫ eſt foramen mortis ⁊ de oībus bonis tuis nihil tecū deportare poteris. Iteꝫ mundus exorabilem cōſtituit lanitorē ſibi.ſ. mortē. qui de oībus qͦ mūdi ſunt nihil ſinit aſportari F ¶ Item in vi tis patꝝ. cum qͥdam ſolitarius rogaret dn̄m vt oſtenderet ei quo egreditur aīa a corpore. adeſt lupus trahens eum ꝑ veſtes ad ciuitatem. vbi videns cercos parari. ⁊ hoīes plangentes pro morte cuiuſdam ſolitarij famoſi. aſſunt demo nes quibus vox dicit. ꝙ extraherent cū tridente a corpore anima. quod faciūt ⁊ deportant. Item poſtea dicit̉ de diui te ad quem venit multitudo demonum violenter extrahentiū animā eius dicē tis. dn̄e adiuua me. improperantiū ei hͦ quod tunc primo dei adiutoriū inuoca bat. cū dies ei deficeret. Bern̄. Quan tus erit tibi pauor o aīa miſera cum di niſſis oībus quoꝝ tibi fuit tā iocunda j ſentia. tamgratus aſpectus. tāfamilianꝭ cohabitatio. aliena penitus regionem

ingrediens. cateruatim tibi infinita de G ¶ Audiui monia exire videbis. ꝙ qͥdam iuuenis dux lotoringie cū eſſꝫ in extremis reſpiciens in domos ſuas ⁊ caſtra dicebat. O dn̄e deus ꝙͣtum cō temendus eſt mundus iſte. quia ego qui tot habeo caſtra ⁊ palacia ⁊ in tot potui hoſpitari. neſcio vbi adhuc in no cte hac debeo ire. aut quis me debet ho ſpitari. H¶ Uidi ego nobiliſſimum hoīem. cuius cum mihi ſepulcrū p̄cio ſum euolutum oſtenderetur ſubito infi lijt de ſepulcro illius buſo rufus ⁊ maxi mus ſuꝑ marmoreū pauimentū eccl̓ie. quē aliunde habuiſſe originem nō ex timo niſi a carne illius nobiliſſimi ibi ſepulti. Et iſta vermiū generatione de bent humiliari nobiles ⁊ potentes. de I Quid quibus dicit beatus bern̄. fetidius hūano cadauere. quid horribi lius mortuo hoīe. cuius erat in vita gra tiſſimus amplexus. fit in morte horribi lis aſpectus. qͥd ergo ꝓſunt diuitie. qͥd delicie. quid honores. Diuitie nō libe rant hoīem a morte: delicie nō liberāt hoīem a vermē. honores nō liberāt eū a fetore. quia qͥ modo ſedebat diues ⁊ glorioſus in throno. modo iacet pauꝑ in tumulo. qͥ modo delicijs veſcebatur. nunc a vermibus in ſepulcro conſumi tur. qͥ paulo ante in aula ſua glorioſus aſtabat. modo in tumba ignominioſuſ ſepultus iacet. Memorare gͦ nouiſſima tua ⁊ in eternū nō peccabis. R¶ Itē in maio in paſſione ſancti alexandri pa pe dr̄. ꝙ cū vellet inſurgere contra mar tyres mortuos aurelius. v̓ga ignea de celo miſſa cecidit ante eū. ⁊ vox ad euꝫ dixit. Accipe p̄miū meritoꝝ. ⁊ in infer nō ſcias te mittendū. qui furendo ⁊ p̄ doloribus linguā ſuam manducando L ¶ Item in auguſto mortuus eſt. in paſſione timothei ⁊ appollinaris dr̄ ꝙ cum lampadius decapitaſſet eos. ia culus igneus de celo deſcendens dextꝝ eius humeꝝ perforauit. ⁊ ſtatim a dya bolo eſt turpit̓ occiſus. M In paſ ſione ſancti vrbam pape dicit̉ ꝙ cū carpaſinus rediret a cede martyriū. idolis gras ageret. arreptus a dyabolo idola blaſphemabat ⁊ inuitus inuitos predi cans a dyabolo ſucat̉. ¶ Item in augu ſto in paſſione ſancti timothei ⁊ appoſ linaris. ⁊ in paſſiōe beati bartholomei ⁊ in ſeptēbri in paſſionē euph̓ie v̓ginis ⁊ in martio in paſſione iuliane v̓ginis. ⁊ in multis locis legitur quō ipſi demo nes tormētauerūt ⁊ occiderūt tortores bonoꝝ. N ¶ Itē in miraculis aſſū ptiōis beate marie. ⁊ in triꝑtita hyſto. ria legitur. ꝙ ſicut vidit ſanctus baſiliꝰ qui ppl̓m cōuocauerat ad eccleſiā bea. te virginis vt orarent contra minas in liani apoſtate. beata virgo multitudi ni ſanctoꝝ coqueſta eſt de iuliano apo ſtata. querens quis eam de blaphemo illo vindicaret. Tunc ſurrexit mercuriꝰ martyr nouus ⁊ miles de ſepulcro. ⁊ aſ ſumptis armis ſuis ⁊ equo que adhuc in eccleſia dicti baſilij ſeruabant̉. cū eēt dictus iulianus cum exercitu ſuo cōmi nans xp̄ianis. dictus mercurtus. ꝑ me diu exercitū tranſcurrens lancea tranſ uerberauit illum. Qui blaſphemando ⁊ ſanguinē ſuū contra deū ad celos ꝓij ciendo ⁊ dicendo. viciſti galilee viciſti. O¶ Audiui ꝙ cū ariſto mortuus ē. teles eſſet ꝓpinquus morti quaſi labo rans in extremis. cogitas de morte. req ſitus a diſcipulis ſuis. quos multa ali docuerat. ꝙ doceret eos ſentētia bonā quā retinerent. ait. Humiliatus intrau in hunc mundū. anxius vixi turbatus exeo inſcius ⁊ ignarus P¶ Audiu ꝙ cū alexander nauigaret ꝑ quendam fluuiū paradiſi. vt veniret ad ortū eius qͥdam ſenex de rupe apparens ei. ſuaſit ei regreſſum. ⁊ dedit ei lapidē p̄cioſun pulcerrimū dicens ei. ꝙ in eius ponde re cognoſceret valorē ſuū. Lapis gͦ ille poſitus in ſtatera nudus oīa p̄ponde rabat quecūqꝫ in alia lance ponebant̉ cooꝑtus puluere. nihil ponderabat ſec ei p̄ponderabat feſtuca vna. In hͦ da bat̉ ei ꝙ vtuus alijs om̄ibus p̄pondera bat. mortuꝰ aūt ⁊ oꝑtus ſe pulcro nihi

Exempia.
Item legitur in vita Iohannis ele moſynarij patriarche ꝯſtantinopol̓. ꝙ conſuetudo imꝑatoꝝ erat ꝙ cuꝫ eſſent electi prima die coronationis ſue venie bat latomus ferens in manu tres aut quatuor petias marmoris diuerſoꝝ co loꝝ dicens. Iubeat imperator de quo genere marmoris velit ſibi fieri monu mentū. eo ꝙ homo mortalis eſt ⁊ habe at mortem in memoria vt humilietur. QIdem ioh̓es clemoſynarius fa ctus patriarcha fecit fieri ſibi ſepulcrū imperfectu. ⁊ in p̄cipuis ſolēnitatibus ſtatuit quendam qui ei diceret cum eſſꝫ in loco honoris ſui. Dn̄e imꝑfectum ſe pulcrū tuū. iube illd̓ perfici. quia neſcis qua hora fur veniat. Item dicitur cū papa conſecrat̉. ⁊ in ſūmū honorem ex tollitur. ſtupa comburit̉ in eius oculis ⁊ ei dicit̉. ſic tranſit gloria mundi. quaſi cogita te cinerē ⁊ mortalē. R ¶ Iteꝫ audiui ꝙ cum quedam eccleſia cōſecra retur in dyoceſi ſiluanacēſi in qua erat comes ſepultus. ⁊ deberet inde extra hi ꝓpter conſecrationem. pate facto eiꝰ ſepulcro apparuit īmaniſſimus bufo ſuꝑ faciem eius eam corrodens. ⁊ alij vermes ⁊ ſerpentes. Ad quoꝝ aſpectu ⁊ horrorē omnes reſilierūt. Filius aūt dicti comitis iuuenis hoc audtens ac ceſſit. ⁊ viſa carnis paterne ſanie ⁊ ver mium diuerſitate ⁊ horrore. incepit me ſtus cogitare de morte. ⁊ ꝙ vana ſunt mundi diuitie. delicie ⁊ honores. An de relictis om̄ibus fugit cogitans ſę fo re beatuꝫ. ſi pauꝑ fieret ꝓ chriſto. Qui dam aut domicelli eum ſequētes. ⁊ in uenientes. nec eum reuocare valentes. venditis equis ⁊ rebus ⁊ ꝓ deo eroga tis ad monitionē eius eum pauperem pauperes ſequebant̉. multa cōuicia ꝓ pter deum ⁊ eum cum eo ab hominibꝰ ſuſtinentes. ⁊ cum elemoſynas peterēt quicquid melius inueniebant et dabāt quod noluit ſed dixit. ꝙ quilibet habe ret quod deus daret. Et cum in introi tu cuiuſdaꝫ ville duxiſſet eos per vicos ⁊ ipſe pauꝑem eligeret. nihil in eo potuit inuenire niſi duriſſimā cruſtā ⁊ ni gerrimā. quā in domo cuiuſdam pauꝑ cule vidēs petiuit. ⁊ fragmen teſte vbi galline eiꝰ bibebant. Que agendo gra tias ad ſocios ſuos deportauit. nec ali quid voluit comedere niſi cruſtaꝫ dictā in aqua teſte temꝑatam. Cū aūt cruſtā illam comederet ⁊ ſanguis de ore eius exiret. flebant eius ſocij. Quos ipſe li centiauit ⁊ ab eis aufugit. ne emollirēt cor eius. roma venit vbi factus eſt car bonarius. ⁊ ſecretū ſuū cuidaꝫ cardina li cui ꝯfeſſus eſt. ⁊ ſtatum ſuū reuelauit Cum aūt poſt plures annos ſemel vr bem intraſſet ad vendendū carbones. ⁊ in domū dicti cardinalis confeſſoris ſui carbones deportaſſet. arreptus in firmitate poſt ſuſcepta oīa ſacramen ta oīa. pauꝑ iacens ſub gradu ad dn̄m migrauit. Quo facto omnes campane vrbis ꝑ ſe ſonuerūt. Qd̓ cū papa mira ret̉ ⁊ cardinales. ꝯfeſſor eius reuelauit cauſam. Hoīes aūt terre ſue exiſtentes in curia. audiētes hoc quē viuū quere bant mortuū inuenerūt. ¶ De timore peccati. Capl̓m. VI. N vitis patrum dicit̉ ꝙ cum quidam ſenex am bularet ꝑ heremū. vidit duos angelos concomitantes ſe. vnū ad de xtram ⁊ alium ad ſiniſtram. Et cum in ueniſſent cadauer hoīs fetidum ſenex obturauit nares ſuas. nō valens fetorē ſuſtinere. Angeli aūt viſo iuuene ornā to nares obturauerūt. Et cum ſenex q̄ reret cauſam aiunt angeli. Tu cū ſis ca ro ſentis fetorem carnis. nos autē cū ſi mus ſpūs ſentimus ſolū ſpūalem feto. rem. Un̄ Anſhelmus. Tolerabilius fe tet canis putridus hōibus. ꝙ aīa pecca trix deo ⁊ angelis eius. B¶ Dicit̉ ꝙ cū dyabolus ꝑ quendam demōiacū diceret ꝙ peccatum ei feteret. ⁊ ille que reret. quare gͦ illud cum tanta diligētiā ꝓcuraret. reſpondit. ꝙ ꝓpter lucrum. R iij

Sicut cloacarius intrat latrinam ꝓpt̓ lucrum licꝫ ei feteat. C ¶ Item in vi tis patrum. titulo de fornicatione dixit quidam ſenex ꝙ cum eſſet puer filius ſa cerdotis idoloꝝ in eoꝝ templo intrauit cum patre ſuo. vbi vidit de nocte exci tatus principē demonū in ſolio ſeden. tem ⁊ exercitum eius aſſiſtentem ei. quē vnus adueniens adorauit. reqͥſitus vn de veniſſet. aut quid egiſſet. dixit ꝙ in il la ꝓuincia multas guerras ſuſcitaſſet ⁊ multam ſaguinis effuſionem ꝓcura uerat. Requiſitus in quanto ſpacio tē poris. reſpondit in triginta diebus. Et iuſſus eſt multum flagellari. Poſt hūc alius veniens ⁊ idem faciens ⁊ dicens ꝙ ml̓tas naues in mari ſubmerſerat et ducentos hoīes occiderat in ſpacio vi ginti dierum. ſimiliter iuſſus eſt flagel lari. Tercius ſimiliter veniens. ⁊ ſimili ter faciens ⁊ dicēs. ꝙ fuerat in nuptijs vbi in ſpacio decem dierū multa prelia excitauerat ⁊ multos occiderat cū ipſo ſponſo. iuſſus eſt ſimiliter flagellari. Uenit quartus poſtea quem cum ado ratus requiſiſſet de factis ſuis. reſpon dit ſe venire de heremo vbi ꝑ quadra ginta annos monachum quedam tem ptauerat. ⁊ vix tandem tantū fecerat ꝙ in vnam fornicationem ceciderat. Hic pre ceteris honoratur. corona regia ei imponitur. incathedratur ⁊ ab alijs ho noratur ⁊ adoratur. Dicentibus omni bus ꝙ maximū quid feciſſet. ¶ Item ſimile hebetur dyalogo. iij. vij capitulo. de iudeo qui vidit in templo ydoloꝝ demonem aſſiſtere in modum regis. vt ſupra. ⁊ illum demonē comen dantem ⁊ honorantem. ⁊ vt inceptum perficeret ſuadentem. qui ꝓcurauerat multis tēporibus ꝙ andreas fundane eccleſie epiſcopus ſanctimonialē quan dam per poſteriora percuteret manu. quod audientes demones gaudebant. ⁊ vt perficeret inceptū rogabant. E ¶ In vita beati andree legitur ꝙ cum ſuſcitaſſet quadraginta iuuenes ſub merſos in mari a dyabolo qͥ veniebant
ad ſermonem eius cum ſolo breui ver bo. quidam ſenex nicolaus noīe audi to ẜmone eius qui per ſeptuaginta an nos fuerat in īmundicia luxurie obdu ratus venit ad eum hoc confitens. cui dedit euangelium in ſinu ſuo portandū vt dum ardore ſuo aſſueto ſtimularet̉. eius memoria ⁊ virtute a peccato ſuo reuocaretur. Qui dum inflamaretur ſi bidine cōſueta. tuit ad ſcortum. Cui cla mauit meretrix. Egredere ſenex. quia ſuꝑ te video mirabilia. Qui aduertens euangelium in ſinu ſuo cōfuſus redijt ad apoſtolum. dicens ꝙ nō poterat co tinere niſi hoc ēt ſuis orationibus im petraret. Tunc audreas ei compaſſus diu contra illud peccatum predicans. a tercia vſqꝫ ad nonam ieiunauit. fleuit ⁊ orauit. ⁊ cum nō ſentiret ſe eſſe exau ditum. dixit dn̄o ꝙ nō comederet niſi ex audiretur. Et cum ieiunaſſet per quin qꝫ dies ⁊ oraſſet. nec exaudiretur dixit. On̄ pro mortuis ſuſcitandis tuam ob tinemus miſericordiam. quare non ꝓ iſto qui vult ſaluari. Tunc ad eius affli ctionem vox de celo ait. Non eſt parū andrea quia ex auditus es pro ſene. ſed oportebat ꝙ ante per ſex menſes ieiu nio ⁊ oratione fatigaretur. Qui cum hͦ feciſſet ⁊ venditis oībus bonis ſuis ea ꝓ deo pauperibus erogaſſet. migrauit ad dn̄m. ⁊ vox ad apoſtolum. Andrea lucratus es ſenem. F ¶ Item legitur in vitis patrum. ꝙ cum quidā ſanctus epiſcopus in die paſche deberet cōmu nicare ſuos ꝑrochianos rogauit dn̄m ꝙ oſtenderet ei quales eſſent. Qui vi dit diuina illūinatione quoſdam vt pix nigros. alios habentes faciēs ignitas vt ferrum ardens. alios habentes faci es ſanguineas. alios lucidas vt ſol. in ter quos vidit duas mulicres lucidiſſi mas vt ſol. Apparuit ei angelus dicēs Ꝙ nigri erant luxurioſi. ignei auari. ſanguinei iracudi ⁊ malicioſi. lucidi qͥ habebāt gr̄am dei. Et ait ei. ꝙ due mu lieres de qͥbus audierat ꝙ erant pecca trices. ꝑ penitentiā quā acceꝑant ſic fue

Exempla.
rant illuminate. G ¶ Item paulus ſimplex cum videret intrantes eccleſiā inter alios vidit hominē nebulo ſum ⁊ nigꝝ ductū a demonibus gaudentibꝰ et letantibus incatenatū et vinctū ⁊ an gelos remotos ⁊ triſtes. Cunqꝫ cōuer. teret ſe ad orationē ⁊ fletum ꝓ eo ꝙ vi derat. ſurgēs inde vidit quē prius vide rat clarum et pulcrum ⁊ ſolutuꝫ. ⁊ an gelos circa eum letatos. ⁊ demones re motos confuſos ⁊ triſtes. Cunqꝫ cum et alios conuocaret vt viderent ⁊ audi rent mirabilia domini. ille adiuratꝰ di xit ſe eſſe peccatoreꝫ. Sed audito in ec cleſia verbo yſa. j. Lauamini mūdi eſto te. ⁊cͣ. cōpunctus fuerat. H Legit̉ in vitis patrū. ꝙ angelus oſtendit cui dam patri tres homines triplici fatui tate laborātes. Primus faſciculū de li gnis faciebat. et cū pre grauedine nō poſſet portare. adhuc ligna ſemꝑ ei ad iungebat. Secundus aqua de puteo ꝓ fundo cum multo labore hautiebat. ⁊ hauſtā in momēto inutiliter fundebat Tercius trabē portas et volens intra re domū in hoſtio eius extrāſuerſo po nebat et ſibi obicem ne intraret de ea faciebat. Sic peccator fatuus peccatū peccato adijcit. gratiā dei pro qua acqͥ renda diu laborauerat effundit. regnū celorū ꝑ inobedientie rigorem ſibi p̄ In vitis patrum dicitur cludit. ꝙ cum qͥdam feciſſet iniuriā fratri cui dam. venit ille cui facta eſt iniuria ad ſenem ꝯquerendo de eo qui fecerat. re ſpondit ſenex. Nō hoc fecit frater ſed peccata tua. Nam in omni tꝑe que cō tingunt tibi per hominē non arguas eū ſed dic̄ ꝙ peccata tua hoc tibi ꝓme ruerunt et hoc fecerunt. et ſic dic̄ in oī bus aduerſis. ſed ſi quid tibi boni con tingat. hoc impone diuine diſpenſatio ni. Quia vt dicit Grego. Nulla noce bit aduerſitas ſi nulla dominet̉ iniqui tas. R¶ Duo ꝑegrini venientes ad locum biuij. queſierunt a quodaꝫ ſapi ente de viā ſua. Qui reſpondit. Si iue ritis ad ſiniſtram ibitis per quandam
ciuitatē vbi conſuetudo eſt ꝙ ꝑegrini cum gaudio recipiunt̉. ⁊ ꝑ triduū opta ta eis large exhibent̉. ſed poſt viliter eijciuntur. ⁊ ſpoliatis oībus ſuis ſuſpē duntur ⁊ occidunt̉. Si ad dexterā per triduum inuenietis viaꝫ difficilem. ſed poſtea pulcerrimā ciuitatē vbi recipie mini cum gaudio. coronabimini ⁊ di tabimini. Peregrinatio vita preſens ē ciuitas prima eſt mundus. vbi poſtꝙͣ per tres dies diuitiarum. deliciarum. ⁊ honoꝝ. que ſola lucent mundanis. qui poſtꝙͣ voluntates ſuas compleuerint ducunt̉ homines rei et nudi ad ſuſpen dium ⁊ mortem eternaꝫ. Uia difficilis penitentiā eſt vel religio. triduū eſt cō tritio. confeſſio. ſatiſfactio. vel obedien tia. continentia. paupertas volūtaria. In his autē ꝑſeuerantes coronant̉ in celeſti hieruſalē. Ue illi qui p̄elegit pri orem viā timendo modicam vie aſperi tatem. Bern̄. Uia peccati ingrediētes ꝯtaminat. progrediētes obſtinat. egre dientes exterminat. Exempla de mala ſocietate. Capi. VII. A Alorum ſocietas maxime eſt declināda homi ni deſiderāti ſuam ſalutē exe p̄lo beati Iohānis baptiſte. qui poſt ꝙͣ venit ad vltimam etatem magis ele git habitare inter feras ꝙͣ inter homi nes. Scn̄. Quotiens inter homines fui minus homo redij. Item exemplo machabeorū. qui magis elegerunt ha bitare in deſertis et cum feris ꝙͣ cū gē tilibus. Mach. v. B¶ Item in vi tis patrum legitur. ꝙ cum arſenius ad huc moraretur in ſeculo et palacio et rogaret pro ſalute ſua. vox ad cum ait Fuge homines et ſaluaberis. Quod in telligit̉ de malis ⁊ mūdanis. Et quia multa mala facit mala ſocietas de ali quibus eoꝝ aliqua oſtendamus. C ¶ Refert Petrus alfunſus multa exē pla. Anum eſt tale. Dicit enī Cū qͥdaꝫ

vellet ire apud mechā ꝑ deſerta egipti cōmēdauit cuidā bone fame pecunia. quāredeūti negauit. qui ꝯſilio cuiuſdā ſapiētis fecit fieri decem cophinos ple nos ſabulo. ⁊ pulcerrimos extra. vnus p̄ceſſit cū multere et ſeruo. alij nouē ſe quebant̉ alonge. Et dixit mulier illi qͥ negauerat depoſitū. ꝙ qͥdam magnus diues de ꝯſilio ſuo volebat bone fidei eius ꝯmittere illos dece cōphinos ple nos pecunia. Cui occurrit. Et perpen dens eū cui eſſe negauerat depoſitum ait. Nimīs amice diu dimiſiſti pecuni am tua apud me. Quos cū recepiſſet cū cōphinis ⁊ pecunia receſſit. O Quidam diues habēs ſaccū plenū au reis. amiſit. in quo erat ſerpens aureꝰ. Et cum faceret clamari ꝙ qͥ redderet amiſſum ꝙ inde haberet decē aureos Pauꝑ qͥ eam pecuniā inuenerat inui ta vxore reddidit ea. Diues aut dolēs ꝓ decem aureis quos pauꝑ habebat. accuſauit pauꝑem corā iudice dicēs. ꝙ in ſacco dicto erāt duo ſerpētes aurei. Ad hoc conſultus ph̓us dixit. Diues probet. homo videt̉ ꝙ non debeat mē tiri. pauꝑ. qui cum poſſet retinere red didit. videt̉ fidelis ⁊ veridicus. Scd̓m dictū diuitis nō eſt iſte ſaccus ſuus. re tine hūc et fac clamari ꝙ qui inuenerit ſaccū in quo ſunt duo ſerpētes aurei. reddat diuiti. ⁊ iſtu reddes cum inuene ris cuius eſſe debeat. Quod audiēs di ues detexit dolū ſuū. E¶ Item qui dam volētes deciꝑe ſic decepti ſunt cū lrent ad deſertū ⁊ nō haberēt niſi mo dicam farinā. duo eoꝝ aſtuti cōdixerūt quō deciꝑent terciū. qui ſimplex vide bat̉. ⁊ dixerūt ꝙ de farina faceret libu et cum coqueret̉ in igne dixerunt duo tercio. ꝙ dormiret. et qui mirabilius ſo mniaret panem comederet ſupradictū Tunc ſimplex fingebat ſe dormire ſter tendo. et alij duo dixerunt ad inuicem. tu dices ꝙ ſomniaſti te mortuū ⁊ ꝙ an geli portarent te in paradiſum. et ego ꝙ eram mortuus. ⁊ demones volebat me portare in infernuꝫ. Alius poſt at
tendens ꝙ duo dormirent ſurrexit. et comedit libū. Duo excitati dixerūt ad inuicem. ꝙ ſic ſomniauerat excitantes terciū. querūt ſomniū eiꝰ. Ego ſomni aui ait ꝙ te mortuuꝫ angeli ferrent in in paradiſum. demones te in inferna. ideo ſurrexi et libū comedi. F ¶ Itē in vitis patrū legit̉ ꝙ cū quida petens locū ſolitudinis rogans dn̄m vt oſten deret ſibi locuꝫ aptu. videt aquilā quā ſequit̉ quaſi angelū ſibi miſſum. prece dit eū vſqꝫ ad locū in quo erat palma et fons in pede. in quo loco maſit plu ribus annis orationi inſtans. de fructi bus palme comedens. ⁊ de folijs veſti ens. Tūc diabolus in forma curſoris accedes cepit eum admirando inſpice re dicens. ꝙ eum queſierat ꝑ heremum multo tꝑe. qꝛ pater ſuus mortuus erat in ſeculo. et ei hereditas ꝯpetebat. pro qua multi parati erant pugnare. Qui ei acqͥeſcēs eum ſecutus eſt. cum ea in tentione vt res diſtribueret. et poſt re diret. Ubi cū veniret diabolus diſparu it. ⁊ ille parētes viuos inuenit. et ſocie tate illoꝝ iliectus ibi remanens. ⁊ mul tis flagicijs ſe immiſcēs in eis miſera biliter mortuus eſt. ¶ Exempla de verbo dei. Capi. VIII. N vitis patrum dicit quidaꝫ ſenex quem dum fratres conueniſſent dicentes verba edificationis. cuidam fratri ap paruerunt angeli manus eleuantes. et laudantes deum. et eos. Cum erat lo cutio de ſecularibus veniebāt porci fe. tidiſſimi. ⁊ eos fedabant. Cū aūt iterū eſſet locutio edificatoria recedebat por ci. ⁊ adueniebat angeli letātes. ⁊ eos le uantes. ⁊ eadem que prius faciētes. B¶ In vitis patrum legitur titulo. vij. de tentatione. de ſene habitante in heremo. cuius cella diſtabat a fonte ꝑ xxij. miliaria. ita ꝙ cum vellet aquam

Exempla.
totum diē expēdebat. ⁊ cū vellet labo ri ſuo ꝑcere ⁊ cellā ſuā iuxta fontē trāſ ferre videt angelū ſpecio ſum ſequentē eū. ⁊ cū quereret qͥd ageret dixit ꝙ an gelus dei eſſet. ⁊ numerare paſſus eius venerat. vt ẜm laborē ſuū pͥmiū eī red deret̉ a dn̄o. quo audito magis ſe a fō te elōgauit. C ¶ Scribit btūs Hie ronimus. ꝙ cū ꝯtēneret ſermoneꝫ pro pheticū. ⁊ alioꝝ ſacroꝝ libroꝝ. qͣſi incul tu. ⁊ ſtuderet in libris philoſophorum maxīe ciceronis arreptus ſubito febre ⁊ deficiente calore naturali. cū iam eiꝰ exequie ⁊ ſepultura pararet̉. ⁊ raperet̉ an̄ ſummū iudicē. vbo cum quereretur ab eo cuius conditiōis eſſet. ait. ꝙ chri ſtianus eſſet. ⁊ reſponſum eſt eī ꝙ mē tiret̉. qꝛ erat potius ciceronianꝰ ꝙͣ chri ſtianus. Et dum fletu ⁊ iuramento ſe aſtrīgeret ꝙ decetero nō legeret libros gentiliū. angeli aſtātes pedibꝰ iudicis ꝓuoluti. vix eī veniaꝫ impetrarūt. ꝙ cū ei veniā indulgeret̉. tanto ſtudio inar debat ī libris ſacris. qͣnto nunꝙͣ antea in libris gentiliū. O Iteꝫ in vitis patrū. x. titulo de diſcretione. qͥdam di xit pater. Prophete ſcripſerūt libros. patres noſtri venerūt poſt eos. et oꝑa ti ſunt in eis plurima. et iterū ſucceſſo res eoꝝ ꝯmendauerunt eos memorie. generatio aūt q̄ nunc eſt ſcripſit ea in rartis. et repoſuit ea in feneſtris ocioſa E¶ In vitis patruꝫ legitur ꝙ cū qͥ dam ſenex ſtuduiſſet in intellectu cuiuſ dam verbi dubij. et ieiunaſſet ꝑ. lxx. du as ebdomadas ⁊ ꝙ reuelaret ei. ſemel in ebdomada comedens ſolum. nec ſic poſſet intelligere. cū iret ad aliū fratrē vt doceret eū. angelꝰ ei in via apparēs reuelauit ei ꝓpter hūilitatē ſua. Itē quidā pr̄ impetrauit orōne vt ibi dē d̓r. ꝙ nunꝙͣ dormiret in p̄dicatione vel cū dicerent̉ verba edificatiōis. Cū aūt diceret̉ verbū ocioſū. vel aliud nō ꝑtinens ad edificationē ſtatim dormi ebat. Cū aūt aliqn̄ fratribꝰ loqueret̉ de diuinis omnes dormierūt. Qd̓ ad uertens inſeruit de induſtris verbum
ocioſuꝫ. ⁊ oēs excitati ſunt. quos argu it oſtendens deceptionē diabolicā. G Item d̓r ibi. ꝙ cū quidaꝫ fratres cōuenirent ad audiendum verbuꝫ. vel orandū. vel pſallendū. quidaꝫ pater vi dit ꝑuulos ethiopes eorū oculos clau dentes ⁊ ad dormiendū eos incitātes H Itē in paſſione ⁊ miracul̓ bea ti andree legit̉. ꝙ cū predicaret in qͣdā ciuitate ex fama eiꝰ cōmoti. xl. iuuenes veniētes de macedonia ad eū cum na uigio. a diabolo ſubmergunt̉. ⁊ cum ī dicaret in litore maris. vnda marꝭ vnū ex eis emiſit. quē verbo ſuſcitauit bea tus Andreas. Qui cū referret q̄ facta xxxix. a mari ad litus eijciun ſunt. alij. xxx. tur. ⁊ ab eo ſuſcitant̉ om̄es. I ¶ Re fert magiſter Ia. ſe audiuiſſe ꝙ cum qͥ dam abbas ciſtercienſis rediret a capi tulo cum quodā monacho literato. et eſſent in medio cuiuſdam ſilue in brita nia errātes. occurrerunt eis qͥdam qͥ vi debant̉ valde religioſi. rogātes eos vt declinarent ad abbatiā ſua. Qd̓ cū fa cerent videbat̉ eis ornatiſſima ⁊ ordi natiſſima abbatia illa in omnibus of ficijs. ⁊ cū viderent̉ iacere in lectis pul cerrimis garcōnes ⁊ monachi horrore ꝯcuſſi. nō poterāt qͥeſcere. ſed et eqͥ nite bant̉ capiſtra ſua ruꝑe ⁊ fugere. nec de auena ſibi appoſita guſtabat. Cū aūt facto mane vellent recedere. venit ab bas illius abbatie rogans vt loquere tur aliqͥs eoꝝ in capitulo. Quod cū in traſſent videntes maximū capitulū. et monachorū maxima ſocietatē mirati ſunt de apparētia maxima religionis et de ſpūalitate maxima apparēte mo nachoꝝ dictorū. Cum autē ad p̄ceptū abbatis predicaret dictus monachus. eſtimans eos ſpūaliſſimos vt appare bant. incepit loqui de gerarchijs ⁊ or dinibus angeloꝝ. Cū autē primo loq̄ retur de inferiori ordine angeloꝝ. ⁊ de deiectione malorū qui non ſteterūt exi uit de capitulo maxima ml̓titudo. Si militer cum de ſecūdo ordine loquere tur. iterum maxima multitudo exiuit.

ſimiliter ⁊ de tercio ordine et alijs loq̄ ret̉. Cum aūt ad vltimū pauciſſimi re māſiſſent queſiuit indignatꝰ monachꝰ quid hoc eſſet. Tunc abbas ait. Nos fuimus de illis angelis de qͥbꝰ loq̄ris Illi aūt de quoꝝ ordine loquebaris ⁊ et ruina cū de hoc loq̄baris recedebāt nō valentes ferre v̓ba ſue deiectionis. nos qͥ remāſimus ſumus de ſuꝑioribꝰ de quibus nondū locutus es. nec volu mus vltra audire verba tua. Et hoc di cto cū oī abbatia illa cū maximo ſoni tu euanuerūt. Dīcti aut monachi ſe in uenientes inter ramos ⁊ paludes. vix ad viā redire potuerunt. R¶ In vi tis patrū d̓r ꝙ cū paraſſent refectioneꝫ poſt ieiuniū. inceperūt loqͥ de deo. ⁊ vt qꝫ in craſtinū ita loquendo de deo aſſi due. ⁊ ꝑſeuerauerūt ꝙ cibū corꝑis ob liti acciꝑe fuerūt. ſed mirabant̉ ſi ꝯme diſſent. ¶ Cū quidā argueret quē da ribaldū de hoc ꝙ frequētabat ẜmo nes. rn̄dit Et ſi mō ſtatim nō immuter tn̄ ſemen modo recipio qd̓ aliqn̄ cale ſcet in fructū. et erit mihi deo date ver bū qd̓ mō audio ſalutis cā et emenda tionis. M ¶ Exemplū ꝯtra illos qͥ fugiūt ſermones ſimiles ſūt cuidā cō tracto. de quo d̓r ꝙ beatus martinꝰ cū iret de villa in villā p̄dicādo ⁊ miracu la faciēdo. iſte ſꝑ an̄ eū fugiebat de vil la in villam. timens ne ſi curaret eum amitteret queſtū. et ita victū. Sic vſu rarij ſermone timent ne vſuras dimit tant. Itē qui dolēt de curationē ⁊ ꝯuer ſiōe peccatoꝝ. ſimiles ſunt illis qͥ dole bant ⁊ qͥ ꝑſequebant̉ paulū ꝓ curatio nę puelle a ſpū phitonico cauſa queſtꝰ Actu xvj. d. N ¶ In ciuitate cuiuſ dā regis magni erat nundine vt d̓r. Fi lius aūt regis cū ſuis ſocijs iuit ꝑ nun dinas. videre diuerſitatē merciū. ſi for te aliquid ibi videret qd̓ ei placeret. Et cū ꝑtranſiret vidit domuꝫ mirabilit̓ or nata ⁊ parata ſericeis ⁊ de auratis. tn̄ intus vacuam. Admiratus intrauit ni hil vidit intra niſi ſenem in cathedra ſedentē. ⁊ in manu librū legentem ⁊ te
nentem. a quo queſiuit quid ſibi vellet hoc. rn̄dit. ꝙ domus iſta erat in qͣ ven debant̉ p̄cioſiora etiā vtiliora q̄ eſſent in nundinis. maxīe hoībꝰ qui alios ha bent regere. ⁊ ſi ipſe vellet emere vēde ret ei. c. libratas. vel plꝰ. ⁊ dicit ꝙ mer ces eius erant ſapīa ⁊ prudentia. Iſte emit centum libratas. ſcribit in cedula hoc in oībus factis tuis attēdas ante ꝙͣ facias ad quē finē inde venire vale as. aſſerēs ꝙ ſi hoc ſemꝑ haberet p̄ ocu lis. plus poſſet ei valere ꝙͣ vnū regnuꝫ Iuuenis mortuo patre rex factus fuit verba illa ſcripſit in menſis. ⁊ in nap pis ⁊ in mapulis. ⁊ in alijs rebus vbi poterat. Cū aut barones eius ꝯſpiraſ ſent cōtra eū. fecerūt pactu cum barbi tō ſore eius ꝙ eum occideret. Cū auteꝫ hoc vellet facere. et vellet faciendo bar bā eius guttur amputare. legit ſcriptu qd̓ erat in mapula. et incepit ſtupere. fremere. ⁊ tremere. Qd̓ rex aduertens fecit cum teneri ⁊ vrgere vſqꝫ du veri tatē diceret. Qui proditores ſuos fecit capi. ⁊ ipſe a morte liberatus eſt. Ideo merito dicit̉ Prouer. iiij. c. Melior ne gociatio eius eſt acquiſitione auri ⁊ ar genti. O ¶ Prouer. xvj. f. fauꝰ mel lis. verba cōpoſita.ſ. cū gratia poſita ibi ſupra dicit Augꝰ. Hanc dulcedinē nō ſentiūt qui hn̄t palatū infectū a fe bre iniqͥtatis. Sūt em̄ multi vt ruſticꝰ purgator latrinaꝝ qͥ tranſijt apud apo thecas. apud montem peſſulan̄. nō va lens ferre bonū odore corruit vt mor tuus. Cū aūt medici apportarēt ei ele ctuaria ꝯfortatiua nō guſtauit. nec ſur rexit. Unde cū ad cōſiliūᵗ cuiuſdā dicē tis ꝙ cōfortaret̉ in aſſuetiſſimis depor taſſent naribus eiꝰ ſtercus qd̓ aſſueue rat ſurrexit ꝯfortatus. Sic eſt de pecca toribus ⁊ verbis dei. Mō. eze. ij. g. iij. a. Uolumē ezechieli traditu factum eſt in ore eius tanꝙͣ mel dulce. Dicit̉ ꝙ bu fo nō poteſt ſuſtinere bonū odorem vi nee florētis. ſic nec peccator verbū dei ſimiliter. P¶ In vitis patrū legit̉ ꝙ quidā pater cuidā dicenti ꝙ nolebat

Exempla.
eius audire verbū dei. quia licet liben ter audiret illud cito obliuioni trade bat q̄ audiebat. tradiditˢ ei calatū īmū du. ⁊ fumo nigrū. ⁊ fuligine plenuꝫ. di cēs vt in fonte emergeret ⁊ plenum ei deferret. Qd̓ cū attētaret facere ſemꝑ a pleno cū extraheret a fonte aqͣ exibat. Que cū videret nō poſſe aquam in eo deferre redijt triſtis. ꝙ inutilit̓ laboraſ ſet. Dixit ei pater. Et ſy aqua nō detuli ſti tn̄ calatū hunc mundaſti. Sic eſt de corde qd̓ ꝑtraſit v̓bū. qꝛ ꝑ illud mūda tur. Q Itē in miraculis vtē virgi nis in aſſumptiōe eiꝰ d̓r. ꝙ cū qͥdaꝫ pu er vndēnis curatus fuiſſet ſueſion. ī ec cleſia btē marie ab igne qͥ d̓r ſacer. ⁊ ꝓ miſiſſet ꝙ annis ſingulis locum viſita ret ⁊ mr̄ nō ꝑmitteret. cū cuſtos eſſꝫ pe coꝝ. rogauit deū vt redeūte infirmita te votū ꝯpleret. Quod ita fit. Et dum eſſent in eccleſia ſupradicta priſtina ta befactus egritudine rapit̉ an̄ deū. ⁊ vi dit beatā mariā ſupplicantē ꝓ hmo i in firmis. ⁊ filiū rn̄dentē ſibi. tu es maris ſtella. fiat volūtas tua. Redit curatꝰ. re fert viſa ⁊ multa futura. ⁊ ſe cito mori turū. vt factū eſt qꝛ nō vixit niſi ꝑ mē ſem. R¶ Item in vitis patꝝ dicit qͥ dam pater. qͥ docet nō ſit ſimilis puteo qͥ alios ⁊ nō ſe purgat. ſed ſordes reti net. S ¶ In vitis patruꝫ dicit̉. ꝙ ab bas nachor in heremo mediocriter gu bernabat vitā ſua. Qui factꝰ ep̄us ar tiſſimo ieiunio ſe affligebat. Et diſci pulo querēti cam reſpōdit. ꝙ hͦ agebat ne ſibi ſubtraheret p̄dicādi occaſione qꝛ habebat officiū p̄dicandi. ⁊ qꝛ in ſe culo habebat officiuꝫ predicādi. ī ſecl̓o hēbat maiorē copia ſibi ſubueniēdi. De pietate dei ad pctōres. A Capi. IX. De dicitur qͣꝫ cu quidam miles habens caſtꝝ in alta rupe ſupra mare inue niſſet in camera adulterum cum vxore volebat eum extracto gladio occidere.
ſed ille proſtratus veniam petijt. ꝓmit tēs ꝙ talia decetero nō attentaret. Mi les aut eū ꝑ. x. paſſus extra ſuā camerā deportauit. ⁊ ꝓmiſit ei ꝙ ſi decetero eiꝰ ſimilia faceret ſemꝑ decem paſſus vlte rius elongaret. Ad vltimū autē vidēs ꝙ tam leuiter trāſiſſet ⁊ tam miſericor dem maritum inueniſſet. redijt. et eum vir conſimili facto inuenit. et ꝑ. xx. paſ ſus conſimilia vt prius ꝓmittēti elon gauit. Cum aūt tercio iterum redijſſet per triginta paſſus a camera ſua eum elongas. in triceſimo fuit in fine rupis ſupra mare ꝓminentis. ⁊ dimittens eū cadere in mare p̄cipitauit. Sic domi nus parcit frequenter homini emēdā ꝓmittenti. elōgans eum a peccato ſuo per adimpletionis decalogi ꝓmiſſiōeꝫ ⁊ tranſgreſſionis eius promiſſam emē datione. ſed ad vltimū cum nō ſe emē dat in infernum p̄cipitat. Sic dominꝰ tercio anno veniens ad ficulneā ⁊ fru ctum non inueniēs in ea. et expectaſſet ꝑ duos ānos tercio ei maledixit. Que ſtatim aruit Math. xxj. Marci xj. B ¶ In vitis patrū dicit̉. ꝙ qͥdaꝫ fra ter manens in heremo ſua ſu ſeniorum iuit in egiptum. vbi habebat ſororem carnalem que multis erat cauſa ꝑpditio nis. Que cum audiret eum aduenire occurrit ei relictis amatoribꝰ ſuis nu dato capite. et diſcalciata volens eum amplecti. Qui cum eam argueret. que ſiuit ip̄a ſi adhuc ſpes ſuꝑeſſet ei. Qui ait ꝙ ſic. Illa pctit ꝙ permittat eam ſecum irein deſerto. Ille ait. ꝙ priꝰ va dat calciare et operire caput. Illa dic̄ ꝙ non rediret decetero ad officiuꝫ pec cati ſui. Illa eum ſequitur ad deſertuꝫ Cum autem viderēt homines. ne mo do ludificarentur. dicit ei. ꝙ per aliam viam vadat. Cum auteꝫ rediret ad cā inuenit eam mortuaꝫ habentē pedes plenos ſpinis ⁊ ſanguine. Et reuelatū eſt partibus ꝙ deus acceptaſſet eiꝰ pe nitentiam. maxime ꝓ feruore ſuo. quia non fuit reuerſa; et quaſi non ſentiens dolorem iter arreptum non dimiſerat

C Item ad hoc facit ex emplū ma rie egiptiace. de qͣ refert zozimas ſan ctus. ꝙ cū iret ꝑ ſecretiſſima et remotiſ ſima heremi. vidit figuram hoīs. ⁊ ſe quit̉. Et eo fatigato ſiſtit rogat eū vt ei mulieri ꝓijciat medietateꝫ pallij ſui. quo ſe nudam opiat. qd̓ facit. ⁊ orauit diu eleuata a terra ſpacio vnius cubi ti. refert ꝙ fuit egiptiaca. pr̄iaꝫ ⁊ parē tes duodenis relinq̄ns. alexandria ve nit. vbi oī voluptati ſe dedit lenocinio iocis ⁊ ebrietati. ita ꝙ ꝓ ſola libidine lenonibꝰ ſe exponeret. ⁊ hincinde leno cinijs ẜuiēs aīas diabolo venabat̉. et hoc fecit ꝑ. xvij. annos. vel ampliꝰ. Cū aūt aliqn̄ videret homīes currētes ad portū qͥ ibāt hieruſalē cā crucꝭ adoran de. ingerit ſe cū eis iuuenes ⁊ ſenes tra hens ad ꝑditionē oībꝰ ſe das ſordibꝰ nō ſolū hierl̓m ſꝫ ꝑ circūiacētes vrbes animas diabolo acquirebat. Adueni ente die ſancte crucis cā curioſitatis du cta voluit ītrare cū alijs ad crucē ado randā. freq̄nter nitente intrare repelle bat eā vis diuina. q̄ ſeceſſit ad angulū ⁊ recogitans pctā ſua amariſſime fle bat. ⁊ vidēs. imaginē btē v̓ginis ſpon det ei. ꝙ ſi fideiubeat poſtea oībꝰ pctīs et ſeculo abrenūciabit. Tūc ſūpta fidu cia ſine difficultate intrat. crucem ado rat. officiū audit. orās corā imagīe au dit ꝙ vltra iordanē eſſet ei ſalꝰ. De tri bus minutis ſibi datis ꝓ deo emit tres panes ī iordane abluta. penetrat deſer ta. duos panes ⁊ dimidiū portas. nec aliū cibū materialē habuit ꝑ. xvij. an nos. niſi illos. ⁊ radices. ⁊ herbas. in qͦ bus ml̓tas īpugnatōes habuit. maxīe ꝯͣ ferinas cogitatōes. ſꝫ ꝓſternēs ſe in or̄one die integro ⁊ nocte vincebat au xilio btē virgis. quā ducatricē ſua ſibi adiutricē inuocabat. Per hͦ autē tp̄us ml̓tas moleſtias ſuſtinuit. hyemis. eſtꝰ ⁊ tꝑis. ⁊cͣ. veſtibꝰ eiꝰ putrefactis. ⁊ ꝑ ali os.xvij. annos verbuꝫ dei fuit ei veſti mentu. alimentu. documentū. Rogatu eius redit zozimas. ⁊ āno reuoluto af fert corpꝰ chriſti qd̓ ſuſcepit ⁊ ad roga
tū eius redit ad ꝓpria. Itē anno reuo luto alio redit ⁊ corpꝰ eius exanime in uenit. ⁊ lr̄as de die mortis ⁊ noīe. Et cū nō haberet niſi ſtipitē quo ad ſepe liendū foueā faceret adfuit leo qͥ foue am fecit. Ille gaudēs redijt ⁊ geſta fra tribꝰ enarrauit. ⁊ quaſda negligētias eoꝝ de qͥbus eos arguēdos dixit. O ¶ Item in vitis patruꝫ d̓r. ꝙ cū qͥdam heremita īpugnatꝰ a fornicatiōe veniſ ſet in quanda ciuitatē egipti. ⁊ videret ibi filiaꝫ ſacerdotis idolorū adamauit eā. et petiuit a patre ꝙ daret eā ſibi in vxorē. Qui de cōſilio diaboli in idolo loquētis dixit ꝙ nō daret ei eā ſibi niſi baptiſmū ⁊ deū negaret. ⁊ ꝓpoſitū mo nachi. qd̓ vt fecit vidit colubam de ore ſuo egredientē ⁊ in celū aſcendentem. nec ſic adhuc voluit dare ei niſi conſul to deo ſuo. Qui ait. nō dabis ei. qꝛ deꝰ chriſtianoꝝ ⁊ ſi ipſi negent eū. non ne gat eos ſed adiuuat. Qd̓ cū referret ſa cerdos illi. ille cōpunctꝰ ⁊ reuerſus ad cor redijt ad heremū. et ad magnū qͥn dam ſenē cui hoc oſtendit. Qui cū ſibi data penitentia ꝑſiſteret ꝑ ebdomadā in ieiunio ⁊ oratiōe. inffine redijt ad ſe nē. Qui cū orarent. vident in celuꝫ co lūoam ſuꝑ caput eiꝰ. ſed nondū deſcē. dentē. in fine ſecūde ebdomade vident eā appropinqͣntē. in fine tercie os eius intrantē. E ¶ Itē in vitis patruꝫ cū beatus frontontus eſſet in quadaꝫ ciui tate vbi habebat in conuentu triginta monachos. ſuaſit eis vt irent ad here mū ad penitentiā faciendaꝫ relictis de licijs ciuitatis. Qd̓ faciūt ſecū ferētes ſarculos ⁊ ſemina. Cū autē ſocij mur murarent ꝓ defectu cibi. verbis eos cō ſolabat̉. Angelꝰ dn̄i apꝑuit cuidaꝫ di uiti arguēs eū ꝙ delicate viueret. ⁊ dei ſeruos fame mori ꝑmitteret. Iterū ap paruit ꝯminādo. tercio eū grauiter fla gellauit mortem minās niſi dictis mo nachis ꝓuideret. Qui cū neſciret quo eſſent. et cōſuluerūt amici eius ei qͥbus vulnera ſua oſtēdebat. ꝙ. lxx. camelos ſuos victualibꝰ oneraret. ⁊ exͣ ciuitatem

Exempla.
conduceret. ⁊ in cuſtodia angeli cōmit teret. Qd̓ fec̄. Cū autē monachi afflicti fame deū laudarent. audiūt campanu. las cameloꝝ. camelos recipiūt. lauant pedes ⁊ reficiūt. medietatem oneꝝ eoꝝ retinent. ⁊ aliam remittūt cū camelis. Cū aūt die qͣrto diues ille lugeret cre dens amiſiſſe camelos recepit eos. que re portauerūt dedi pauꝑibus. Hoc faci ebant ſingulis annis. quouſqꝫ mōachi ſunt reperti. F Item cū quidā fra ter eſſꝫ in heremo ⁊ comederet herbas licꝫ eſſent dulces. ita diſſoluebant eū ꝙ moriebat̉. ⁊ cū ieiunaſſet ꝑ ſeptem dies timens om̄s herbaˢ. quedam beſtia di cta dorcas apportauit ei vaſciculum de nō nociuis. vt ꝑ eas cognoſceret quibꝰ veſci haberet. G ¶ Cum beatus hi larius feſtinaret ꝯtra hereticos ꝓfidei defenſione pedeſ. adiuxit ſe dyabolus ei in ſpecie cuiuſdam ſeruientis. portās ei capam. ⁊ alia. multū ſe ingerens in eius obſequiū. quaſi ei cōpatiendo. ro gat eū primo vt vinū minus limpha ret. vt laborem vie meliꝰ ſuſtineret. qd̓ cum ad eius inſtantiā feciſſet. poſt vt ri ne aqua biberet. poſt vt carnes come deret. ⁊ ſic eius penitētia paulatim mi nuta. cū veniſſent ad qͣndam villam di cit ei dyabolus. ꝙ ibi erat̉ q̄dam religi oſa mulier que multū affectabat ei loqͥ ꝓcurante ergo dyabolo ita pluries lo cuta eſt. ⁊ ita vt ille ei ſanctū virū v̓bis ⁊ factis allexit. ꝙ cōmotꝰ fuiſſet ad ca ſum niſi deus hoc opus dyaboli beato martino reuelaſſet. qͥ occurrens ſubito demonē fugauit. ⁊ ꝓpalauit ⁊ hilariū liberauit. H Item cū pafuntiꝰ ar tius ſe affligeret reſponſum eſt ei. ꝙ ſi milis foret primario vici illius. vadit ad eū. ſuſcipit̉ honorifice. Adiuratus refert ꝙ ꝑ triginta annos cū vxore ſua manens ꝯtinuerat. nec eaꝫ ante cogno uerat niſi cā ꝓlis. ⁊ ꝙ nunꝙͣ ab hoſpi talitate ceſſauit. Adueniente ꝑegrino prior occurrit. ⁊ ꝙ viaticum in receſſu ſuo ſemꝑ dedit. ⁊ ꝙ pauꝑem nullū de ſexerat. ſed neceſſaria ꝓ poſſe ſuo eis
dederat. ꝑſonam in iudicio nō acceꝑat. aliene fruges in domū ſuam nō introīe rant. litem videns non p̄terierit. ſed ad pacem ꝓ viribus reduxerat. famulos ſuos nemo in fero facto inuenerat. gre ges ſui alienas fruges nō leſerant. ꝙͣtū potuerat inferiorē opprimere nō ſuſti nūerat. ſemꝑ ſtuduerat neminē ꝯtriſta re. ⁊ a nemine cōtriſtari. in iudicio ne minē ꝯdemnauit. ſed pacificauit. Ad hec pafūtius ait. hoc vnū tibi deeſt. vt abneges temetip̄i. tollens crucem tuā ⁊ ſequaris xp̄m. Qui ſtatim obediuit factus monachus. Quadā aūt die duꝫ in cella ſua reſideret. pafuntius vidit aīam dicti primarij recipia multitudīe angeloꝝ pſallentiū. Beatus quē elegi ſti ⁊ aſſumpſiſti dn̄e inha. in atrijs tuis I ¶ Itē poſt hec artius ſe affligēs quis ſibi adhuc foret ſimilis. audiuit ꝙ talis negociator alexandrinus viginti miliū ſolidoꝝ duas nauēs plenas mer cibus deducens hic decem ſaccos ple nos leguminū deferebat. que dabat vi ris religioſis. quos viſitabat. quorum orationibus ſe cōmittebat. huic occur rit pafuntius amplexuns eū ⁊ dicens. Quid tibi cū his negocijs o d̓o digna ⁊ p̄cioſa margarita. Ille aūt ſtatim eū ſequit̉. iubens om̄ia que ducebat dari ꝓ deo. Qui poſt breue tp̄s eſt ad dn̄m aſſumptus. Poſtea aūt ait angelus pa fūcio oranti. Cras venies in eterna ta bernacula. Tunc vocato ſacerdote reitela uit ei ante dicta. ⁊ ſuſcipit ſacramenta. Tunc emiſſo ſpū qui aderant viderunt Aciu aīam eius ſuſcipi ab angelis ⁊ ſanctis hymnū canentibus. R ¶ Item dr̄ ꝙ qͥdam rex habens in terra ſua quendā diuitē ſapientē nō inueniens occaſiōeꝫ quō eius pecunia extorqueret. queſiuit ab eo tres queſtiōes. quas niſi eas ſol ueret multa pecuniā ei daret. que vide bant̉ inſolubileſ. Prima fuit. Ubi erat mediū terre. qͣſi centrū. Alia quot mo dij aque erūt in mari. Tercta ꝙͣ magna erat miſericordia dei. Cū aūt die aſſigͣ ta cora regis curia a carcere duceret̉. in

quo detinebat̉ vt ſe redimeret. niſi di ctas queſtiones ſolueret. aſſūpto bacu lo in terra infixit dicens. Hic eſt centꝝ terre. ⁊ medium. improba ſi potes. Si vis vt menſurē modios marꝭ retine flu mina ⁊ aquas alias. ne ſubintrent il lud quouſqꝫ menſurauerim. ⁊ tibi dicā nūeꝝ modioꝝ. Terciā ſoluere potero ſi tradideris mihi veſtes tuas regias. ⁊ ſoliū ad hoc iudiciū faciendū. quo fa cto cū eſſet in ſublimi ſolio. in appara tu regio ait. Audite ⁊ videte ſublimi tatem mīe dei. qꝛ paꝝ an̄ erā ẜuus mō ſubito factus ſum rex. ante pauꝑ modo diues. ante in imo. mō. in alto. an̄ in ca thenis ⁊ carcere. modo in libertate ⁊cͣ. Sic centꝝ mīe dei eſt vbiqꝫ ⁊ menſure cius nō eſt nūerus. ſublimitas ⁊ īmen ſitas eius ē ꝙ de carcere ⁊ vinculis pec catoꝝ ꝑ pnīam modicā venit pctōr ad regnū celoꝝ. Ecc̄s.iiij. De carcere ⁊ ca thenis egredit̉ quis ad regnū. ¶ Exempla de incarnatio ne chriſti. Capl̓m. X. A N vitis patrū le git̉. ꝙ cū q̄dam mulier veniſſꝫ ad beatū hilarione ꝓ ſterilitate tollen da. ⁊ ille fugeret eam. clamauit mulier hunc ſexū nō eſſe ꝯtemendū. qꝛ genu it ⁊ peꝑit ſaluatorē. ⁊ expectauit eaꝫ. ⁊ B ¶ Item ei obtinuit fecunditatē. cū quidaꝫ ſctūs moreret̉ ridendo. adiu ratus qͣre rideret dixit. ꝙ hoc ideo qꝛ ī padiſo gaudiū ſuū tranſcenderet gau diu angeloꝝ. qꝛ videret deū in natura ſua. Bern̄. Magnū quippe gaudium ⁊ om̄i ſuauitatis dulcedine pleniſſimū videre hoīem hoīm ꝯditore. C ¶ It̓ dr̄ ꝙ cū fames maxima eſſet in egypto ⁊ quidam cōpatiens afflictioni paupe rū. euacuaſſet horrea ſua dando eis. q̄ dam dn̄a q̄ videbat̉ honeſtiſſima baiu lans pueꝝ gͣtioſiſſimū ⁊ ſpecioſiſſimū. venit ad eū rogans vt benefaceret ei. Et cū ille aſſereret horrea ſua eē oīno euacuata. adiurauit euꝫ ꝑ illam dn̄m q̄
v̓go pepererat ſaluatorē mūdi ꝙ face ret videri ſi adhuc ibi aliquid inuenire tur. Cū aūt ipſe motus pietate curreret ad horreū. inuenit om̄ia horrea plena. nec vltra dictam dn̄am potuit inuenire Hoc viſo miraculo. ⁊ motus gr̄a viſi pueri baptizatus eſt cū om̄i domo ſua. D¶ Quidā clericus ſecularis in qͣdā neceſſitate poſitus vt audiui vouit deo ⁊ beate virgini ꝙ ſeruiret ei in religio ne. Cū aūt intraſſet ordinē p̄dicatoꝝ ⁊ grauiter tēptaret̉. ꝯſueuerat ventre co ram imagine beate v̓ginis ad or̄onem ⁊ ad memoriā infantie ſaluatoris ꝯſue rat reciꝑe ꝯſolationē. aliqn̄ cum victus tēptatione occulte recederet ⁊ fugeret cogitauit ꝙ nō acceꝑat licentiā ab illa imagine. Un̄ reuerſus flexis genibus dicebat ꝙ nō poterat vltra morari ibi. ⁊ vadens cepit o ſculari pedes imagīs ⁊ pueri ⁊ beate v̓ginis. accipiendo licē tiam tantis lachrymis fuit perfuſus ⁊ gratia ꝙ ita om̄ino poſt receſſit illa tē ptatio ꝙ ꝓ toto mūdo nō exiret. E Legit̉ in libro petri cluniacen̄. ꝙ abbaſ hugo clun̄. retulit de ſe quaſi de alio ꝙ in vigilia natalis beata ygo apparuit cuidam monacho tenens pueꝝ ſuū in gremio ⁊ ludens cū eo. qui dicebat ei. Noſti mater ꝙ eccl̓ia tota celebrat diē natalis mei cum maximo tripudio lau dis. ⁊ qͥd poteſt nunc dyabolus dicere: aut facere. ⁊ vbi eſt virtus eius mō. tūc videbat̉ quaſi de antro ſurgere ⁊ ꝯque ri. Ego in eccl̓ia tua nō poſſum intrare quia fiunt ibi laudes tue. ſed in capitu lo ⁊ dormitorio bene intrabo ⁊ refecto rio. hoc attemptans inuenit oſtium ca pituli ſibi nimis groſſo. nimis artū. ho ſtium dormitorij nimis baſſum ſibi ela to. refectorij nimis repagulatū impedi mentis charitate ſibi miniſtrantiū ⁊ ſer uientiū. ⁊ auiditate audiendi lectiones ⁊ cibi ⁊ potus ⁊ ſic ꝯfuſus receſſit. ¶ Item legit̉ de ſancto haymone can. tuarienſi. ꝙ cum legeret ⁊ vigilaret ad ſtudium. ⁊ deberet in craſtinū diſputa re de incarnatione apparuit ei dyabo

Exempla.
lus. ⁊ cuꝫ eleuaret manū vt ſe ſignaret tenuit eam dyabolus. ⁊ cū vellet ſe ſigͣ. de alia tenuit eam ſimiliter. ⁊ cū diceret ego ſigno me corde in noīe patris ⁊ fi lij ⁊ ſpūſſancti. dyabolus dimiſit eum. ⁊ cū quereret ad quid venerat. repſon dit dyabolꝰ. ꝙ ad impediēdū eū ne ha. beret qd̓ elegant̉ diceret de eo ꝙ maxīe timebat. ꝙ tantā virtutē ⁊ potentiā de monū attriuerat ⁊ ꝯfyderat.ſ. incarna tio dei. ꝑ ea q̄ deus geſſit in carne. G ¶Refert thimotheus hyſtoriogͣuus ſe in antiquis romanoꝝ hyſtorijs inueniſ ſe ꝙ tercius orbis monarcha octauia nus. xxxv. regni ſui āno capitoliū adijt q̄rens qͥ poſt ſe rēpublicā gubernaret. Et audiuit ꝙ puer hebreus ex deo viuē ti in celo genitus. qͥ tꝑe ſuo naſciturus eſſet ſine macula ex virgine intemerata ipſe hͦ audito edificauit ibi aram ⁊ titu lū talem. Hec ara eſt filij dei viuentis. Ibi poſt edificata eſt baſilica beate ma rie honeſtiſſime decorata. De paſſione xp̄i. Ca. XI. A Ibilla in prophe tia ſua ſic ſcribit. Cōuenient ſa cerdotes hebreoꝝ poſt hͦ ꝯtra illuꝫ qui multa ſigna faciet. ⁊ cōp̄hendent eum debūt aut alapas deo maībus inceſtis. ⁊ in vultū ſacro expuent venenata ſpu ta. Dabit gͦ ad verbera ſimpl̓r dorſum ſctm̄. ad colaphos accipiēs tacebit. ad cibum aūt fel. ⁊ ad ſitim acetū dabunt ⁊ ſuſpendent eū in ligno. ⁊ nihil vale bit eis. qꝛ tercia die reſurget a mortuis B Legit̉ in barl̓. que ſcripſit dama ſcenus. qͥ dixit ad ioſaphat. ꝙ qͥdam ha buerat qͣtuor amicos quoꝝ tres pluſqͣ ſe dilexerat ⁊ negocia ſua ꝓ eis dimiſe rat ꝓ qͣrto valde pauca facere voluerat Cu aūt in terribilibus ſui regis caꝑet̉ ꝓ decem milibus talentoꝝ q̄ debebat ſibi. inducit̉ vt amicos rogaret ꝓ dicti debiti ſolutione. vt ſic a ſuſpendio libe raret̉. Primus rogatus ab eo reſponnō daret ei niſi linteolū quo ductus ad ſuſpendiū inuolueretur. Scd̓s dixit ꝙ hanc gr̄am ſolam ei faceret. ꝙ cū duce ret̉. eū ꝯduceret vt honorabilius ad ſu ſpendiū duceret̉. Tercius dixit idem ꝙ ꝓ ſeruitio qd̓ ei fecerat eū ad ſupendiū duceret ⁊ eū ſuſpēderet. Quartus aut hoc audiens ꝓ quo paꝝ fecerat dixit ei licꝫ ꝓme nō feciſti. qꝛ tn̄ ad me recur ris in neceſſitate ⁊ me diligere de cete ro ꝓponis. ꝓ te ne ſuſpendaris venalē me exhibeo ⁊ ſuſpendi volo. Primus amicus falſus eſt mūdus. a quo hō in morte nō recipit niſi ſudarium. Scd̓s ſunt amici md̓i qͥ ꝯducut vſqꝫ ad ſepul crū. Tercius eſt dyabolus qͥ hoīem ſu ſpendit ſi ad eū recurrit. Quartus xp̄s E. ¶Pe. qͥ ꝓ hoīe ſuſpendi voluit. trus alfunſus dicit. ꝙ arabs ph̓us mo riens queſiuit a filio ſuo quot amicos ſibi acquiſierat. Qui cū diceret ꝙ mul tos. rn̄dit ꝙ ip̄e iam ſenex vix potuit ac quiſiſſe vnū. Et ſubiunxit. Non ſit tibi paꝝ vnū habere inimicū. nō multum. mille habere amicos. quia in mille vix vnus verus inuenit̉. Ecc̄s. xij. g. Uiꝝ de mille vnū reꝑi. Et ꝙ nō reputes ami cū niſi ꝓbaueris. qꝛ ille ſolus amicꝰ tuꝰ eſt qͥ tibi nō defuit in neceſſitate. Tunc p̄cepit filio vt vitulū laniaret ⁊ in ſacͣ co poneret. ⁊ amicos ſuos circuiret di cēs. ꝙ homicidiū cōmiſerat. ⁊ debebat domus eiꝰ ſcrutari. ⁊ ꝙ ꝑtineret occiſū apud ſe ſepeliri ⁊ ſe abſcondere. Tunc oēs repulerūt eū ꝙ hͦ feciſſet. Et cū re diſſet ad pr̄em ſuū miſit eū ad ſuū ami cū idē rogās ex parte pr̄is. recipit̉ ami cus ille excluſa familia ſua ⁊ vxore ſua foueā fecit. ⁊ illū abſcondit dicēs. Hec nō eſt res q̄ debeat ꝓpalari. Sil̓r xp̄s eſt verus amicus qͥ ꝑiculū nr̄m recipit ⁊ in neceſſitate amici ſui non deſtitit. Ecc̄. xij. b. Nō agnoſcet̉ in bonis ami D¶ Item in dyoc̄. tharen cus ⁊c̄. taſienſi ſupra quoddaꝫ caſtrū quod d̓r chyꝝ eſt quoddā ſaxū eminentiſſimū al titudine. quod non videt̉ aſcendibiſ e. adeo eſt altum ⁊ arduū. vbi vt audiui L ij

cōmuniter ab incolis terre ꝙ tāta ⁊ tā frequens videbat̉ ibi ꝯgregatio demo nū ⁊ ludificatio. aliqn̄ videbat̉ ſuccen dere hoīes loci. Habito ꝯſilio qͥd ꝯtra hoc facere poſſent laborauerūt. aliqui montē illum aſcenderūt. ⁊ crucē ligneā in cacumine poſuerūt. ⁊ extunc nuꝙͣ po ſtea ibi demones aut illa incendia ⁊ lu dificatōnes cōparuerūt E Iteꝫ in vita btī bartholomēi dr̄ ꝙ cū ip̄e tēplū in quo fuerat cultus idolatrie conſecra ret. apparuit angelus ꝑ quatuor ꝑtes circiuolans. ⁊ ꝑ quatuor parietes tem pli digito ſignū crucis imp̄ſſit. ⁊ dixit. Sicut me miſit deus vt vos qͥ credide ritis curemini a varijs lāguoribus. ita me miſit hoc templupurgare ab idola tria ⁊ ipſis demonibus. om̄es infirmi ibi curati ſunt. angelus poſtꝙͣ om̄ibus demonē in ſua deformitate oſtendit di miſit eum eiulantē ad loca deſerta vbi F¶ Item chriſtus in nulli noceret. paſſione ſua ſimilis fuit caladrio qͥ ap plicatus infirmo ad mortem egrotanti ſi alis extenſis in eū oculos ꝓijcit ⁊ in firmitatē eius bibit egrotat ꝓ infirmo ⁊ eger liberat̉. Tamen vt dicit̉ ꝑ iſtum modū auis dicta curat̉. qꝛ ad ardorem ſolis eleuat̉. alas extendit. ⁊ cū ſudore emiſſo infirmitatē emittit. Sic chriſtus quos reſpicit de cruce oculis miſericor die curat ſudore ſuo ſanguineo. Eſa. liij. Uere languores noſtros ipſe tulit. ⁊ do. no. ip̄e por. De hoc dr̄ Ecc̄. vj. B Amicus fidelis medicamentū vite. G Legitur in triꝑtita hyſtoria li bro. v. ꝙ quedam imago fuit in ceſaria philippi vbi erat imago mulieris tan gentis fimbriam veſtimenti imaginis chriſti. vbi creſcebat q̄dam herba a me dicis incognita. que qn̄ creuerat adeo ꝙ tangebat veſtimenti imaginis fim briam habebat vim curandi de iſta in firmitate. aliter nō. Hāc imaginē cum iulianꝰ apoſtata feciſſet remoueri. ⁊ ſu am vt honoraret̉ loco eius apponi. ful gur cadens caput illius imaginis iulia ni amputauit. H ¶ Item in exalta
tione ſancte crucis cū reduxiſſet eraeliꝰ crucem in hierl̓m. fuit vnus mortuus ſuſcitatus. ꝑalitici curati. leproſi decem mundati. ceci illūinati. infirmi multi cu rati. I ¶ Item ibidem legit̉. ꝙ cum qͥdam xp̄ianus manſiſſet ibi iuxta iude oꝝ ſinagogā tranſferens manſionē ſu am alibi. imaginē crucifixi. quā iuxta le ctū ſuū infixerat vt corā ea orarat. que erat mirabiliter bene cōpoſita ibi reli quit. Cū aūt qͥdam iudeus domū illaꝫ ꝯduxiſſet. ⁊ quendā ſuū cōtribulē inui taſſet. aduertit imaginē ibi eſſe. ⁊ ſigni ficauit hoc alijs iudeis. Qui cū dictuꝫ iudeū qui ibi habitabat verberaſſent. ⁊ de ſynagoga eieciſſent. licꝫ ſe aſſereret imaginem dictam ignorare. crucifixuꝫ illum clauis ꝯfixerūt. ⁊ alia paſſionis dn̄i facta innouauerunt. Cū aūt latus eius lancea aperirent. exiuit inde ſan guis ⁊ aqua. Qui recipientes in vaſe ſtupefacti infirmos ſuos de illo liquo. re tetigerūt. ⁊ omnes curati ſunt. Quo viſo miraculo factuꝫ ep̄o loci retulerūt ⁊ baptiſati ſunt om̄s. ⁊ eoꝝ ſynagoge in eccleſias dedicate ſunt. Inquiſitus ⁊ requiſitus xp̄ianus cuiꝰ fuerat ima go. vbi eaꝫ acceperat ⁊ quis eā ſic pul cre cōpoſuerat. reſpondit hoc ei fuiſſe traditu ab anteceſſoribus ſuis ꝙ eā cō poſuit nichodemus. qui moriens reli quit eam gamalieli. gamaliel zacheo. ⁊ ita ꝑ diuerſas ſucceſſiōes ad eū venerat ¶ De ſigno crucis. A Capl̓m. XII. Egitur in eccleſia ſtica hyſtoria. xj. lib. xxviij. cap̄. ꝙ ante ꝙͣ xp̄iani facti eſſent egyptij gē tiles om̄s ꝑ alexandriā pinxerat arma ſiue toraces ſerapis in parietibus ⁊ fe neſtris ſuis. p̄cipiēte aut theodoſio oīa phana idoloꝝ deſtructa ſūt. ⁊ loco eoꝝ in eis ꝯſtructe ſunt eccl̓ie martiꝝ in ho nore. ⁊ deletis dicti ſerapis toracibus loco illoꝝ poſitū eſt ⁊ depictū ſignum crucis. quo viſo obſtupuerunt gentiſes

Exempla.
⁊ maxīe ſacerdotes idolorū ⁊ baptiſa ti ſunt ⁊ ꝯuerſi ſunt dicentes. ꝙ erat eis ab antiquis traditu ꝙ ea que tunc co lebant tamdiu ſtarent vſqꝫ quo viderēt ſignū illud veniſſe in quo eſt vita. ⁊ q̄ da littera erat apud eos quā ſacrā vo cabant formā habens ſigni crucis. quā dicebant interp̄tari vitam venturam. ē ſiquidem in cruce ſalus vita ⁊ reſurre ctio noſtra. qͥd ſit autē ſerapis oſtendit̉ in eadem hyſtoria ⁊ ſcolaſtica. hūc co lebant egyptij. B ¶ Dicit̉ in libro de geſtis ſaluatoris. ꝙ cū adam ſenuiſ ſet guttam patiebat̉. miſſum filiū ſuum ſeth. verſus orientē ad portā paradiſi terreni vt ibi ſi poſſet obtineret ab an gelo cuſtode. ꝙ daret̉ ei de oleo miſeri cordie. qd̓ fluebat de qͣdam arbore que dicebat̉ arbor miſericordie. qꝛ liquoris illius inunctio valebat ad miſeriaꝝ p̄ ſentiū mitigationem. Quo veniente ⁊ flente ad portā paradiſi apparuit ei mi chael angelus dicens vt ad patrem re. diret ⁊ ſciret ꝙ xp̄s veīret qͥ ſuos iunge ret oleo miſericordie ⁊ gratie quo ipſe eſſet inunctus p̄ ꝑticipibus ſuis. qͥ etiaꝫ in iordane baptiſaret̉. ⁊ baptizatis ce leſtem daret vnctionē. Et dr̄ ꝙ dedit il li illius arboris culus vnctionem que rebat. vnū ramū vt illū plantaret. Qd̓ tū feciſſet creuit in arborē pulcerrimā. q̄ tꝑe ſalomonis fuit inuenta ⁊ ampu tata ad edificiū templi. Sed cū lignuꝫ eſſet pulcerrimū nec ꝯgrueret oꝑi alteri fecit inde fieri reclinatoriū ad orandū ſuꝑ illud. ⁊ auro tegi. ⁊ in templo in lo co in quo orabat reponi. Sed cū man daret ei regina ſaba ꝙ viderat in tem plo lignū auro textū.ſ. illud ſuꝑ quod orabat. in quo ſuſpenderet̉ rex iudeoꝝ quo ſuſpenſo regnū ceſſaret eoꝝ. ſalo mon fecit illud ſub terra abſcondi. Un̄ cū ſibi facta eſſet ꝓbatica piſcina illud lignum ſuꝑenatauit tꝑe xp̄i de quo ere cta eſt planta ad lutū euadendū facta. ⁊ de ea crux dn̄ica fuit ꝓ magna ꝑte. De iſta materia magiſter ioh̓s beleth aliquid tangit in ſūma ſua. Magiſter
p. co. aliqͥd in hyſtoria ſcolaſtica. ⁊ al hyſtorioḡphi. vt qͥdam gerlandus ⁊ la fredus. Item in paſſione beati mathei dicit̉ ꝙ duo magi zaroen ⁊ arpharat qui ſe ꝑ ethiopiā adorari faciebant tan ꝙ dij. qꝛ hoīes vſu mēbroꝝ priuabant ꝑ incantationes. ⁊ cū volebat eundem vſum eis reddebat. Adduxerūt ad be atū matheum duos dracones flāmino mos qui flatu ſuo hoīes occidebāt vt eū deuorarent. qꝛ eoꝝ maleficia detege bat. Sed cū oppoſuiſſet draconibus ſi gnū crucis. qͣſi mortui ad pedes eiꝰ ce ciderūt. Qui adueniente ppl̓o eos exci tauit. ⁊ ad loca deſerta miſit vbi nulli nocerent. E Legit̉ in paſſionibus cipriani ⁊ iuſtine virginis ꝙ cum clau dius quidam magnus homo adama ret iuſtinam virginem. nec p̄cibus nec ꝓmiſſis. nec minis vellet ei conſentire vel eius cōiugio. ⁊ cū violenter vellet eā rapere ⁊ intere a ſigno crucis ſe mu niret. ⁊ ille vireſ amitteret. dedit cipria no incantatori duo talenta auri ⁊ toti dem argenti. vt ꝑ maleficia ſua eā ha beret. Dyabolus adiuratꝰ dedit cipria nō vnguētū quo dictus claudius tectu domus iuſtine ꝯſpergeret. Tāc media nocte cum temptaret eam dyabolus ⁊ eam inflāmaret. illum repulit ſe ſigna do ⁊ orando ꝯfuſus redijt dicens ꝙ eā adduxiſſe nō potuit. qꝛ quoddam ſignū ei fecerat ꝑ quod ꝯtahuerat Qui ad iu rauit alium demonē fortiorem qui for tius medicamentū dedit. ⁊ eam fortiuſ temptans ſimiliter ab ea vt prior eſt ex pulſus ⁊ cōfuſus. Tunc ipſe adiurauit principem ⁊ patrem oīm demonū. qui trāſfigurauit ſe in ſpeciē v̓ginis intras domū eius. ⁊ ſedens ſuꝑ lectū eius di xit. ꝙ venerat ad eā vt cū ea poſſet ho neſte ⁊ religioſe viuere ⁊ xp̄o viuere. Qui poſt multa v̓ba dei ad amorē dei incitantia cepit tractare de ſtatu ꝯiuga litatis int̓ alia interſerens. quō nuptie repleant ꝑadiſum. ⁊ quo dens p̄ceꝑat primis ꝑentibus. creſcite ⁊ multiplica. ⁊cͣ. ⁊ quō hͦ ꝯtēnentes iudicarent a d̓e L iij

inobedientes. ita inflāmauit iuſtinam ꝙ fere voluit ꝯiugio ꝯſentire. ſed tn̄ ad cor reuerſa ſe ſignando dyabolū exuf flauit. Legi alibi ꝙ primo ſollicitauit cā in ſpecie nutricis ſue. poſt ſub forma ſororis. poſt matris. dicens ꝙ ſi ꝯtrahe ret cū claudio tota eius ꝓgenies exalta ret̉. ſin aūt tota deſtrueret̉. Que cū cō mota ad matris lachrymas fleret ⁊ cō ſentire vellet ſe ſignando dyabolū ad uertit ⁊ exufflauit. Cū aūt ciprianus q̄ reret a demonū principe qd̓ eſſet illud ſignum qd̓ ita eos ꝯtabeſcere faciebat. dixit adiuratus ꝙ iuraret et ꝑ magnas virtutes ſuas quas nō erat fas deiera re ꝙ ab eo nūꝙͣ diſcederet. Dixit ei ꝙ ex quo xp̄s in cruce pependerat ꝑ ſignū crucis tabe facti fugiebant. qꝛ ibi attri. ta erat eoꝝ fortitudo ꝑ crucifixi paſſiōꝫ Dixit ciprianꝰ. Ergo crucifixus maior eſt. Dicit dyabolus. Ueꝝ ē. Dicit cipria nus. Ergo ego cognoſcens virtute cru cis ſigno me hoc ſigno. ⁊ vado ad ami cos eius. Quo ſigno facto dyabolꝰ cō fuſus exclamās aufugit. Hic ciprianꝰ currens ad ep̄m flagicia ſua ꝯfitens ba ptizatus es. ⁊ poſt p̄ſbyter ordinatus. ⁊ poſt. xvj. annos in ep̄atum baptiſato ri ſuo ſucceſſit. miraculis claruit multis poſt ipſe ⁊ iuſtina v̓go in dyaconiſſam ab eo ꝯſecrata glorioſa martyrio coro nati ſunt. O¶ In vitis patꝝ legitur ꝙ cū btūs anthonius ſolus in heremo habitaret. ⁊ demones ſub diuerſaꝝ ſpe cieꝝ ſil̓itudine in eū irruerent ſigno cru E ¶ Item cū ad cis eos abigebat. ea venirent hoīes ꝑterriti ꝑ ſolitudinē a diuerſis horroribus ⁊ illuſionibꝰ de monū. dicebat eis. Signate vos ⁊ ab F ¶ Item dr̄ ꝙ cū quidam ite ſecuri: dyabolus int̓eſſet corpus cuiuſdā iuue nis mortui. ſactus eſt cuiuſdā ep̄i ſeruꝰ. ⁊ cū ſtrenuiſſime ſeruiret factus eſt eius camerarius. intendens ſemꝑ quō eum poſſet decipere. Cū aūt iret ad cameraſ ⁊ ille lumē portaret. forte queſiuit ep̄s quota eſt luna. reſpōdit ille ſtatim. xiiij Et ep̄s dixit ei. Tu quō ita cito ſciuiſti.
qui nec litteras noſti. rn̄dit. qꝛ ego vidi qn̄ facta fuit. ⁊ poſtea ſemꝑ ꝯtinuuū eiꝰ curſum. Tunc ſtupens ep̄s horrens ſigͣ uit ſe ſigno crucis. tūc demon ſtatim fu git. ⁊ cadauer cecidit. Hic vt dicebat fa milia. nec eccl̓iam intrabat. nec aliqn̄ ſe ſigͣbat. G It̓ dr̄ cū apud tholetuꝫ hyſpanie eſſet qͥdam maximus nigro. maticus dictus magiſter melchita. no bilis qͥdaꝫ ſcutifer genere pulcer corꝑe ſꝫ pauꝑ rebus. erubeſcens pauꝑtate ſu am inter ſuos. acceſſit ad cū dicens et. ꝙ ſi vellet ei benefacere libenter ẜuiret ei. Quē cū ille retineret ſecū multa pro mittēs ei ſi bn̄ ẜuizet ei. ⁊ acquieſceret eius ꝯſilio. ⁊ diceret ꝙ hoc faceret ipſe ꝑ oīa. cū haberet eum familiare ſibi di xit ei magiſter melchira. ꝙ acciꝑet auē venatica in manu ⁊ irent ſoli ad aucu piū in ſilua. Ubi dū diuſtētiſſent. facto veſpere. viſum fuit ſcutifero ꝙ coram eis maximus fluuius tranſiret. ⁊ ꝙ ca ſtrum quoddā mirabilis ſtructure eſſet vltra loge. cuius ſimilis pulcritudinis nō viderat. Et cum ſtupens quereret a magiſtro ſuo quid hoc eſſet. qꝛ nec an te viderat que videbat. nec audiuerat de illis. ait magiſter iſte. ꝙ caſtruꝫ erat dn̄i ſui qui multa bona fecerat ei. ⁊ fa ciebat oībus volentibus ei ſeruire. ⁊ di xit ei ꝙ ad illud caſtrꝝ declinarēt ⁊ ibi ꝑnoctarent. ⁊ ꝯſuluit ei ꝙ paratus eſſꝫ facere homagiū regi qͥ morabat̉ in illo caſtro. qui amore ipſius multa faceret ei bona. Ille reſpondit ꝙ ad conſiliuꝫ ſuum faceret. Et cum ille non auderet tranſire flumen. quia ꝓfundiſſimū ⁊ ra pidiſſimū videbatur. magiſtro tranſen te ⁊ ille ſequit̉. Tunc ſpeculator caſtri clamauit quis eſſet qui tranſiret. Cla mauit magiſter melchita. ſum amicus dn̄i regis. Tunc ſtatim aperiunt̉ porte. pons tornatilis inclinat̉. bene quadra ginta iuuenes pulcerrimi ⁊ ornatiſſimi cū torticijs occurrūt. ⁊ eos in caſtrū in troducūt. occurrūt milites. infantes. ⁊ dn̄e. ⁊ principes dicentes. beneuenerit magnus amicus dn̄i noſtri regis. Iy

Exempla.
troducūt eos vſqꝫ ad palacium regis. qͥ deſcendit de thalamo aureo. facit ma giſtrum ſedere iuxta ſe. querit cauſā vie ſue. Qui cum diceret ꝙ ꝓpter ſocium ſuū qui pauꝑ erat ſed nobilis. vt eū re ciperet ad homagiū ⁊ magnū eum fa ceret. dixit ꝙ hoc libēter amore eius fa ceret. Cūqꝫ ꝓ homagio ſuo vt rex ille petebat iuuenis acceſſiſſet flexis geni bus ⁊ manus inter maanus eius poſuiſ ſet. ait rex ꝙ hoc debebat dicere homa gium faciendo. Ego abnego patrem ⁊ filium ⁊ ſpm̄ſanctum. ille obſtupuit. ⁊ dextra retraxit ſe ſignans ⁊ dicens. Ego reddo me patri ⁊ filio ⁊ ſpiritui ſancto. Quo facto cuꝫ maximo ſonitu tota illa curia cū rege ⁊ magiſtro ⁊ oīa menia illa p̄cipitata in ab yſſum deſcen derūt ibi ſolo iuuene remanēte perter rito. H ¶ Item dicit̉ ꝙ cū qͥdam hō bonus diu in magna pace ⁊ ſanctitate moratus fuiſſet cū vxore ſua. ⁊ illa ſimi liter cū eo. īmiſit vtriqꝫ dyabolus inui dens temptationē vt ſe ſuſpenderent. ⁊ ſic p̄ſentes miſerias euaderent. Cum aut vterqꝫ in hac temptatiōe ex impro ba ⁊ oportuna hac cogitatione triſtis efficeretur vt nec ſomnū caperēt nec co medere poſſent. queſiuit alter ab alte ro cauſas ſue triſticie. reſpondit vir ꝙ ſuꝑ om̄ia magnaꝫ voluntate habebat ſe ſuſpendendi. Mulier reſpondit illd̓ eſſe ſuū conſimile deſideriū. Cōſentien tes ambo in ip̄m laqueos aptant. vt ſe ſuſpendant. Tunc mulier dixit viro. O dn̄e ꝯſulerem ꝙ nos prius biberemus de illo bono vino noſtro qd̓ valde pre cioſum fecimus de vinea illa noſtra de quo nondū guſtauimus nec ſcimus qͣ le ſit abhuc. vt potati letiꝰ ⁊ ſuauiꝰ mo riamur. cōſulo vt bibamus de eo. Pla cet hoc viro. vinū defert. quod cū vellet bibere ſicut ꝯſueuerat ſignauit illud. bi bit ⁊ dedit vxori ſue. Cū aūt bibiſſent vinū cruce ſignatū. ita ſtatim fugit dy abolus ⁊ temptatio ꝙ ꝓ toto mūdo hͦ quod facere cogitauerant perpetraſſe noluiſſent. ⁊ confuſi ad confeſſionē cōfugiunt. I ¶ In miraculis iohānis euangeliſte dicitur ꝙ cum datum fuiſſꝫ ei venenū mortiferum. de cuius potu duo mortui fuerant. facto ſigno crucis bibit illeſus. R ¶ Item in vitā beati benedicti dicitur ꝙ cum quidaꝫ mona chi eum in abbateꝫ elegiſſent ⁊ artaret eos ad regule obſeruationem. dū qui dam eorum venenuꝫ ꝓpinaret ei facto ſigno crucis virtute eius vitrum fran. ¶ Iteꝫ gitur ⁊ venenum effundit̉. dyal̓. v. dicitur ꝙ cū ſabinus epiſcopus ia p̄ ſenio lumen oculoꝝ amiſiſſet. qui dam archidyaconus eius ambiens ep̄i ſcopatū fecit ei per puerū poculum da ri venenatū. Qui cum diceret puero hͦ quod mihi das bibe tu. ⁊ puer pre ve recūdia magis vellet mori ꝙͣ nō bibe re. cum haberet poculum ad os ꝓhibu it dicens. Ego venenū quod mihi das bibam. ſed dn̄s tuus epiſcopus nō erit Qui accepto calice facto ſigno crucis bibit. quod nihil ei nocuit. ſed ſtatim ar chidyaconus ille mortuus eſt. ac ſi per os ep̄i venenū bibiſſet. M Item dicit̉ dyal̓. vij. ꝙ qͥdam iudeus de cam pania romam veniens nocte aduenien te neceſſitate cogente intrauit templuꝫ appollinis vbi ꝑtimeſcens loci ſacrile gia ſignauit ſe ſigno crucis licet in eum nō crederet. Qui circa mediam nocteꝫ vidit malignos ſpūs quaſi obſequiū p̄ ſtare cuidam p̄ſidenti poteſtati. ⁊ facta ſinguloꝝ diſquirenti. ⁊ quid ſinguli di cerent quid contra bonos perfeciſſent. Unus ꝓſilijt in mediū qui dixit ꝙ vſqꝫ ad hoc ꝑfecerat licꝫ multis annis labo raſſet ⁊ nihil ꝑfeciſſet. ꝙ die an̄cedenti andreas ep̄s fundane ciuitatis dorſuꝫ ſanctimonialis quā ꝓpter religionem ſuam ſecū plurimis annis habitare cō ſenſerat. palma percuſſerat blandien do. Tunc malignus ſpūs qui p̄erat ex hortatus eſt eū quā diligentius potuit vt quod ceperat conſūmaret. vt ꝑ cet ris ſingularem gl̓iam obtineret. Cā at iud eus hͦ vidēs tremeret ⁊ palpitaret. ille pͥnceps demonū dixit alijs ꝙ inqͥre L iiij

rent quis nā eſſet qui eos inſidiari au deret. Quod facientes inſignitū crucis myſterio inuenientes demones iudeū nō valentes eū remouere clamauerunt ve ve. vas vacuū ſed ſignatum eſt aiūt Qd̓ audiētes cuncta agmina illa diffu giunt. Iudeus aūt virtute cruqͥ libera tus. viſa ⁊ audita ep̄o primo neganti factum ſuū om̄ia retulit baptizatus ab eo. qui templum illud in honore beati andree dedicauit. ⁊ monialē illam a do mo ſua ⁊ oēm mulierem expulit. Q Item primo dyal̓. iiij. ponitur exem plū de moniali que intrans ortū vidit lactucam. quā cupiens ſigno crucis ob lito momordit. ⁊ arrepta eſt a demone qui ab equitio patre expulſus clama. uit dicens. Ego quid feci ſedebam ſuꝑ lactucā ⁊ me momordit. O ¶ Cum beatus dn̄icus de roma veniret cū fra tre bertrādo. ⁊ irrueret ſuꝑ eos tēpeſtaſ aque ſignū crucis ſctūs dn̄icus appo ſuit. qd̓ eos qͣſi ſub papilione ab illa al luuiōe ꝯtexit intactos. cū vndiqꝫ circū qͣqꝫ pluuia īnūdaret. P ¶ Exēplū d̓ quodā retigioſo qui cū tēptaret̉ de du ricia ordinū maxime cibi ⁊ potus. cum vellet exire ordinē cogitauit ꝙ de ꝓdi tione poſſꝫ merito argui ſi redderet ca ſtrū ꝓ aliqua indigētia niſi prius ea ex poſita. ⁊ petito adiutorio a dn̄o princi pali. a quo caſtrum tenet̉. Un̄ venit ad crucifixū coram quo orare cōſueuerat. exponens neceſſitates ſuas. ⁊ petens eius adiutoriū. qꝛ nō poterat ciboꝝ du riciā ſuſtinere. qꝛ fuerat in ſecl̓o delica tus. Tunc viſum fuit ei ꝙ diceret eī cru cifixꝰ. Intinge buccellam tuā in aceto paſſionis mee. ⁊ factuū de meis vulne ribus ſalſamentū. Qui extunc recepit tantā ꝯſolationem ꝙ oīa dura cibaria viſa ſunt ei dulcia. Q Item cum beatus remigius circuiret ꝑrochias p̄ dicādo ⁊ veniſſet ad domū cognate ſue quā videbat ꝯfundi. qꝛ vinū nō habe bat qd̓ ei apponeret. ipſe orauit retro tonellum. qd̓ facto ſigno crucis ita fuit optimo vino repletū ꝙ deſuꝑ exibat.
R ¶ Item dicit̉ ꝙ cū miles gallicus truce ſignatus viſitaret om̄ia loca ſan cta in terra ſancta. ſeques veſtigia dn̄i poſtremo veniēs ad montē oliuēti vbi aſcendit dn̄s expanſis manibus ⁊ ele uatis ad celū cū oculis ait. Dn̄e ꝙͣtum valui veſtigia tua ſecutus fui. mō qꝛ volui volare ad te vt auis nequeo. qꝛ alas nō habeo nec ſcalam habeo. rogo te in pace ſuſcipe pm̄ meū. trahēs me poſt te. Hoc dicto ſtatim euolauit. ¶ Crux eſt ſigillū ⁊ merellū qd̓ qͥ oſten dent introducent̉ ad celeſte cōuiuiū. ⁊ regnū. In libro de geſtis ſaluatoris d̓r ꝙ cum latro dexteꝫ cui dixit dn̄s hodie mecū eris in paradiſo. veniſſet ad por tam paradi ſi. que a tꝑibus ade fuerat clauſa. inſtabat vt eī angelus aperiret. Et cū quereret qͥs eſſet. ⁊ reſponderet ſe fuiſſe latrone. ⁊ angelus dixit ꝙ ma xime tales hoīes nō intrabat ibi. dixit ei de ꝓmiſſione quam fecerat ei dn̄s in cruce. ⁊ de eius paſſione ⁊ exhibuit ei ſi gnū crucis qͣſi merellū. qd̓ ei p̄ceperat dn̄s offerēdū. Quo viſo ſtatim cū gau dio introductus eſt. Et dr̄ in illo libro ꝙ dictus latro in paradiſo ſcꝫ terreſtri expectauit cū ſanctis quos dn̄s eduxit de inferno dn̄i aſcenſionē ibi. ⁊ cum eo in celū aſcendūt. Ille aūt liber eſt epl̓a de miraculis ⁊ paſſione xp̄i. quē ſcri pſit nicodemus ⁊ pylatus miſit imꝑa tori ⁊ ſenatoribus. ⁊ theodoſius inue nit eam in geſtis publicis pylati. De qͣ epl̓a loquunt̉ tam euſebius ꝙͣ hierony mus. Greḡ. ⁊ hugo in cronicis ſuis in qua multa explanāt̉. ⁊ alia aliqua q̄ ha bemus circa paſſionem ⁊ reſurrectio nem chriſti. ¶ Exempla de beate vrginis cōceptione. Capl̓. XIII. A Ota ꝙ ſctūs ioa chim de ciuitate nazareth du xit in vxorēm ſancta anna de ciuitat bethleēm. qui iuſte ⁊ pie ẜm dcū. viuen tes ⁊ hoīes. vnam parteꝫ bonoꝝ ſuo

Exempla.
ꝑegrinis et pauꝑibus erogātes. ſcd̓am ſeruitoribus templi ⁊ templo. terciam ad vſus ꝓprios ⁊ familie reſeruabant ꝑ viginti annos ſimul cohabitantes ꝓ le non habentes vouerunt vt ſi eis da ret deus ꝓlem eam diuino ſeruitio mā ciparent. cum aūt huius rei gratia in tribus precipue feſtiuitatibꝰ ſingulis annis frequenter hieruſalem viſitaret accidit vt in die eneenioꝝ offerret ioa chim et ab abyatar pontifice cum ſua oblatione repulſus eſt. tanꝙͣ infecūdꝰ a lege maledictus. Unde erubeſcens p̄ſentiam ꝯtribulū ſuoꝝ noluit domuꝫ redire. ſed cū ſuis paſtoribꝰ ꝑ dies ali quot remanſit. Ubi cū aliqn̄ ſolus eſſꝫ angelus dn̄i apparuit ei cum ml̓to lu mine dicens oratiōēs eius eſſe exaudi tas. ⁊ elemoſinas eius aſcendiſſe in cō ſpectu domini. ⁊ vidiſſe dn̄m opprobri um eius qui peccatoꝝ peccati vltor eſt non nature. qn̄ aliqnalicuius vteruꝫ claudit vt mirabiliter aꝑiat vt diuini muneris eſſe nō libidinis qd̓ naſcitur cognoſcat̉. ⁊ ꝓpoſuit eī exemplū de ſa ra nonagenaria q̄ pepit yſaac. ⁊ de ra chel que ioſeph. de ſalupſone fortiſſi mo. ⁊ ſamucle ſanctiſſimo. qui matres diu ſteriſes habuerūt. ⁊ ait dilatos diu ꝯceptus ⁊ ſteriliuꝫ ꝑtus mirabiliores ſolere eſſe. Adiunxit etiā ꝙ anna vxor ſua pareret filia que vocaret̉ Maria. hec erit ſancta. et ab vtero matris dn̄o conſecrata. ⁊ ſpūſancto repleta. hec nō inter populares. ſed in tēplo dn̄i ꝑma nebit. ne de ea aliquod ſiniſtru valeat ſuſpicari q̄ ſicut mirabilit̓ de ſterili cō ciꝑet̉. ita ſingulariter virgo pariet ſal uatorem. et hoc erit tibi ſignuꝫ. Cū ve neris ad aurea portaꝫ que eſt in hieru ſalē. anna vxor tua obuiabit tibi ſolli cita de tua tardatione. ⁊ te viſo gaude bit. Et his dictis angelus diſparuit ⁊ anne ſimiliter apparuit dicēs. Ego ſū angelus ille qͥ p̄ces veſtras obtuli an̄ deum. et ait illi. de ea naſcituram filiaꝫ que poſt tercium ablactationis ſue an um in templo deo ſeruiens virgo ſan
cta et munda dei filium generabit. et nunc ſurge et aſcende in hieruſalē vbi in porta aurea vocata quia deaurata erat obuiabis viro tuo. et hͦ tibi ſit ꝓ ſigno. Igitur iuxta angeli p̄ceptuꝫ hie ruſalem venientes et ſe vt dictū eis fue rat inuenientes gratias agentes ⁊ do minū in templo adorantes. domuꝫ re greſſi filiam genuerunt quā maria vo cauerunt. quā ablactatiōis impleto tē pore. ad templuꝫ dei cum oblationibꝰ obtulerunt. que quindecim gradus ſi ne aliquo iuuante in tam tenera etate aſcendit. vbi eam cum alijs virginibꝰ dimittentes domuredierunt. ipſa autē ibi in ſumma ſanctitate ꝓficiens ⁊ ſue creſcens ſepe diuina et angelica appa ritione conſolabat̉. Exempla de natiuitate bea te virginis. Capi. XIIII. A Otandum autē ſicut dicit Iohannes beleth in ſumma ſua ꝙ inſtitutum fuit feſtum natiuitatis beate virginis hoc modo. Quidam ſanctus heremi ta multe contemplationis ſingulis an nis multo tꝑe conſueuerat audire lau des celeſtes ī die natiuitatis beate ma rie. qui dic̄ pluribus annis annotatis inuenit diem eſſe in qua armoniam ce leſtem audiebat ſemꝑ anno reuoluto. qui cum deum rogaret inſtātiſſime vt ei reuelaret que eſſet cauſa illiꝰ celeſtis exultationis. ei reuelatuꝫ eſt ꝙ illa die eſſet natiuitas beate virginis pro qͣ in celis gaudebant angeli ⁊ collaudabāt filium dei. Qui heremita hoc populo reuelauit comꝑtis indicijs. qui feſtum hoc faciendū ſingulisˡ annis ipſo die quo dictus heremita docuerat faciē̓dū inſtituit. papa innocentius quartus in conclio nuꝑ lugdonen̄. octauas eius inſtituit faciendas vbi qͣꝫ. Exempla de annunciatiōe. A Capi. XV.

Tem dicit hiero nimus in libro de ortu eius Aquem trāſtulit de hebreo. Cū bta vgo enutrita fuiſſet ī tēplo ī oī ſan ctitatē. cum eſſet quattuordecim anno rum. dixit ei pontifex vt iuxta more gē tis iudeorum cum alijs virginibus nu beret. Alijs aūt ſponte obedientibus. ait ipſa ſe non poſſe facere hoc qꝛ ipſa eſſet a parentibus ſuis diuinis officijs mancipata. ⁊ inſuꝑ ipſa domino voue rat immobilē virginitatem. Pontifex aut timens nouum moreꝫ genti ſue in ducere et contra votum aliquid attēta re. conſilio ſeniorū quid in re tam du bia fieret dominuꝫ conſuluit. ⁊ vox fa eta eſt ad eū de loco oratorij cūctis au dientibus. vt quicūqꝫ eſſent apti ad nu ptias de domo dauid virgas ſingl̓as ſinguli deferrent et offerrent ⁊ cuiuſcū qͣꝫ poſt oblationeꝫ virgula germinaret et in ſummitate ſpūſſanctus ſicut p̄di xerat yſa. in columbe ſpecie ſicut p̄dixe rat yſa. xj. requieſceret. vt ei deberet vir go regia dipōſari. Cā aūt ſinguli ha biles cū virgis ſuis ad pontificē veniſ ſent et obtuliſſent. ioſeph ſolus p̄. ſene etute verecundas cū alijs accedere vir gam ſuā retraxit. Ande cum nihil mi raculi fieret conſulenti pontifici iteruꝫ dn̄m dictum eſt. ꝙ ille ſolus virgaꝫ ſu am retraxerat. nec acceſſerat cui ſoli virgo debebat̉. Cum aūt ꝓditꝰ ioſeph virgā ſuam obtuliſſet in ipſa ilico ger minante columba de celo deſcendit. et virgo ſtatim eſt eī de ſponſata. Cū au tem in bethlec̓ rediſſꝫ domui ſue diſpō ſiturus. ⁊ de nuptijs ſibi ꝓuiſurus. bea ta virgo cum ſeptē virginibus ſibi co etaneis a pōtifice traditis. ob honoreꝫ generis et miraculi reuerſa eſt in naza reth in domo parentum. In diebus il lis cum ſecreto in ꝯclaui oraret. miſſus eſt gabriel angelus a deo in ciuitateꝫ nazareth ⁊cͣ. ſicut dicitur Lu. j. B Quidam multis petentibus filiaꝫ eiꝰ promiſit cam illi qui haberet pulcriores manus. Et cum multi ſimul oſten derent manus pulcras. dixit euidaꝫ fa bro qui erubeſcebat oſtendere manus ſuas nigras et curuas ex igne et mar tello. Extrahe manus tuas. ⁊ cū extra xiſſet dixit pater. Iſte manus ſunt pul criores. quia bene lucrabunt̉ paneꝫ fi lie mee et filijs eius. ⁊ dedit eam illi. qꝛ manus inquit delicate neſciunt niſi de cios tenere. C ¶ Alius auariſſimus nihil omnino dare ꝓ deo poterat. ſic ta men operante deo cepit vt diceret ſuo ſeruienti. ꝙ aliquid ſed minimum ⁊ oc culte daret. cōminans ei ꝙ ſi hoc ſciret ſicut furem eū puniret. Poſt annuꝫ cō putatis expenſis. bona ſua duplicata cognouit. et cognito quantū ſeruiens dediſſet iuſſit ei vt occulte pauꝑibus duplū daret. Quo facto ſequenti ano bona ſua quadruplicata inueniens di xit ei. furare mihi et iſto anno quadrū plum eius qd̓ ſoles. et occulte da pau peribus ꝙ non poſſem videre. Sic per multos multiplicatis rebus eius ex fi deli fraude ſeruientis. ⁊ dei miſcd̓ia lar gientis ita deuicta eſt auariciāᵇ eius vt diceret ſeruienti. furare mihi quicquid de cetero poteris ⁊ rape etiam de mani bus mors. et da pauꝑibus. Sic et qͥdaꝫ nobilis volens tranſfretare. viſo tumo re et horrore maris extimuit. ⁊ nutu d̓i p̄cepit ſeruis ſuis. vt eū pedibus ⁊ ma nibus fortiter ligarent. et violenter in nauem mitterent. nec aliquo modo de naui emitterent donec tranſfretaſſet. Quo facto gauiſus eſt ꝙ deus virtutē eius tam debilem ſic adiuuit. ¶ Alius miles ꝓ multis peccatis vix ac cepit in penitentiā vt vnam miſſaꝫ au diret. Cum ergo eſſet in eccleſia venit nuncius dicens ei ꝙ hoſtes ſui obſide bant caſtrū eius. Et cū nollet exire. ec ce alius dixit ei flendo ꝙ caſtruꝫ captū erat. Et cum fortiter ſtaret propter pe nitentiā. ecce vxor eius cū filijs clama re cepit et flere. ꝙ totum caſtrū ꝯbuſtū cerat. ⁊ ꝙ alijs occiſis ipſa vix euaſerat Inter iſtas auguſtias ſtans miles im

Exempla.
mobilis totam miſſam audiuit. et qua ſi ꝑditis oībus ſe comendans. inuenit caſtrū ſuum vt priꝰ. et ingreſſus vidit vxorem et filios ⁊ famulos. qui para ta menſa expectabant eum. et ſtupe fa ctus queſiuit a ſingulis quid ē hoc. nō ne vos et vos iſto modo mihi dixiſtis et illis negantibus cognouit tentatio nem diaboli qͥ volebat impedire peni tētiam eius. E ¶Elamauit beatus Bernardus cū adhuc eſſet iuuenis ſco laris quando mulier occulte venit ad lectum ſuum. Cū em̄ in mane culpare tur a ſocijs ſuis cur tercio latrones cla maſſet. cum tota nocte ꝑ totam domū inueniri non poſſent. Reſpondit. vera citer aderat latro quia caſtitatē hoſpi ta noſtra mihi nitebat̉ auferre irrecu ꝑabilem theſaurum. F¶ Cum qͥdaꝫ epiſcopus frequent̉ videret quandam puella orantem in angulo eccleſie ⁊ co lumbam niueam lacrimas eius biben tem ⁊ in celum volantem. cum audiſſꝫ ab ea ꝙ nihil omnino diceret niſi ora tionem dominicam dedit ei pſalterium Quod cum illa didiciſſet. et in eccleſia quotidie totum legeret. et ep̄us cōſide ras eam. nihil ſicut ſolebat videret di xit ei. Filia mi puto ꝙ paruam oeuoti onem habes in legendo. Certe inquit dn̄e quotidie totum lego et nihil ibi ſa poris habeo. Tūc epiſcopꝰ recepit pſal terium. iubēs ei ꝙ ſicut ſolebat oraret Et illa ſic fecit ⁊ gratiam quam ꝑdide rat recuperauit G ¶ Exemplum de tribus fratribus quorum vnus elegit facere opera miſericordie. ꝓpter illud beati miſericordes ⁊cͣ. Alius elegit cō cordare diſcordes. ꝓpter illd̓. beati pa cifici ⁊cͣ. Tercius elegit vitam ſolitariā vt deo et ſibi vacaret. ꝓpter illud. beati mundo corde. ⁊cͣ. Math. v. Uidētes gͦ illi duo ꝙ neceſſitatibus pauperū ⁊ li tibus diſcordantiū. ſufficere nō valerēt ꝑrexerunt ad fratrem ſuum in heremū et dixerunt ei ꝙ pacem habere non po terant. Tunc ille frater miſit aquaꝫ in
vt ſe ibi intuerentur. id eſt ſpecularen tur. ⁊ dixerunt ꝙ non poterant. qꝛ aqͣ turbata erat. Poſtea ſtante aqua vide runt ibi clare facies ſuas. Et dixit eis frater. Quia ſic eſt de homine. qui im plicat ſe negocijs ſeculi quia nō poteſt vacare deo nec ſibi. Ideo dicit domi nus: Nacate ⁊ videte. H Beatus pacomius occidente ſole extenſas ma nus tenebat in oratione donec ſol ori ens in mane radiaret ei ī facie. Sic be atus antonius in exceſſu mētis freqͥn ter orans. oriente ſole in feruore ſpūs ꝓclamabat. Quid me impedis ſol qui ad hoc iam oriris. vt me ab huius ve ri luminis abſtrahas claritatē. Idco vt dicit yſaac abbas. infatigabiliter eſt domino ſupplicandū etiam ſi nos tar dius ſenſerimꝰ exaudiri. ne forte exau diti omnis gratia diſpenſatiōe domi ni vtiliter differatur. Exempla de gloria eterna. Capi. XVI A Um quidam ſco laris canonicus intraſſet ordi nē ciſter. poſt obitū ſuū appa ruit in pontificalibus veſtimētis et cla ritate maxima cuidam olim cōcanoni co. et amico ſuo. dicēs quia fugi digni tatem et gloriam ſeculi. ne eſſem ep̄us cum ad hoc viderer idoneus. deus ce li me fec̄ ep̄m ꝑadiſi. B¶ Quidaꝫ re ligioſus rogauit deū vt oſtēderet ei mi nimū gaudiū ꝑadiſi. ⁊ ſtatim ꝑua aui cula cepit cantare mirabiliter coraꝫ eo et cum vellet eam caꝑe ſecutus eſt eam vſqꝫ in ortū abbatie. et auſcultando eā ſtetit ſub arbore. ccclxv. annis. et tunc audiēs cāpanaꝫ ꝓperauit ad portā et videns totam abbatiam mutataꝫ. vix ꝑmiſſus eſt ītrare. qꝛ nō poterat ꝯgno ſci ab aliquo fratre. et cū om̄es de illo et ille de om̄ibus miraret̉. queſiuit ab bas ab illo qͥd feciſſꝫ. ⁊ quo ab iſſꝫ. et qͥs erat abbas ⁊ prior qn̄ exiuit. ⁊ allatis cronicis inuenerūt tot annos trāſiſſe a

tꝑe illo. et ille dixit ꝙ nō putabat vltra E Qui vnam horā fuiſſe in orto. dam pater familias ſenex totā heredi tatē ſua dimiſit filio ſuo. Filius v̓o ille primo benigne ſe habuit erga patrem ſed poſt expulit eū a thalamo ſuo vo lens thalamū habere ſibi et vxori ſue Et ad vltimū fecit ſibi lectum fieri pꝰ hoſtiū. et cum hyems eſſet. et pater ſe nex frigore grauaret̉. quia filius abſtu lerat ſibi bona oꝑtoria. ipſe rogauit fi lium filij vt rogaret patre ꝓ eo. vt da ret ei aliquid ad tegendū ſe. Puer au tem vix obtinuit duas vlnas burelli a patre ſuo ad opꝰ aut ſui. Et cum alie due remanerent patri pueri. puer fien do rogauit eū vt ſibi eas daret. Qui fletibus illius victus dedit querēs qͥd inde faceret. Qui reſpōdit. Seruabo eas quouſqꝫ ſis talis qualis eſt pater tuus. nec dabo ampliꝰ ſicut tu non vis dare modo patri tuo. Qui em̄ ſine pie tate eſt erga parētes ſuos nō videtur pietatē habere erga alios. Und̓ ſimpli citer vicet̉ ſine pietate eſſe. et ideo vix miſericordiam cōſequet̉. D¶ Cum quidam miles rogaret quendam vtrū ſanctum vt a morbo liberaret eum p̄ci bus ſuis. vir ſanctus audito ab eo ꝙ melior eſſet in egritudine et deuotior ꝙͣ in ſanitate dixit. Oro dn̄m vt ſeruet te in ſtatu in quo melior es. E ¶Et quidam pater diſcipulo ſuo dixit. Ne cōtriſteris ex infirmitate vel plaga cor poris. Si enim ferrum es eruginē ꝑ ſi mam amittis. Si v̓o aurum es ꝑ ignē ꝓbatꝰ a magnis ad maiora ꝓueheris. ¶ Exempla de virginibus Capitulū. XVII. A Ancta Iuliana eadem catena qua ipſa tene bat̉ in carcere verberauit et alligauit diabolū. et traxit ꝑ mediaꝫ ci uitatē. et ꝓiecit in latrinam. quādo tor tores ducebāt eam ad penam. ſic ſuꝑa tur diabolus ab ancillis chriſti. ¶ Itē
ſcribit beatus ambroſius in libro de virginitate. Puella q̄dam nobilis cū a parentibus vrgeret̉ ad nuptias. ad ſanctum altare confugit. et ſacerdotis dextrā capiti imponens et p̄cē poſcēs velamē altaris ꝓ ſac̓ro velo impoſuit et retrahentibꝰ amicꝭ reſpondit. Spon ſum offertis meliorem reperi. potenteꝫ imꝑio. nobilē in celo. Et cū quidaꝫ di ceret. quid ſi pater tuꝰ viueret. nūquid te innuptam ꝑmitteret. Ait illa. Ideo fortaſſe defecit ne me impediret. Sta tim illo mortuo ceteri ſimilia metuen tes fauere ceperunt qui impedire vene rant. B¶ Sxmile narrat Hierony mus qd̓ cū matertera ſancte euſtochiū retraheret eam a ꝓpoſito virginitatis Et ſtudio ſe ea ornaret. dixit ei vox de celo. Tu virginem deo dicataꝫ ſcelera tis manibus ꝯtingere et retrahere pre ſumpſiſti. Ecce manus tue dei iudicio cōburent̉ ⁊ maritus tuꝰ hoc anno mo rietur. Quod et factum eſt. Et ſic v̓go liberata libere chriſto ſeruiuit. C O qualis virgo erat illa que ſemꝑ in cella latitans etiam ſanctum martinū videre nolebat. Sed ſancto viro eam deſideranti videre et eſſet ad ianuam illa mandauit ei vt oraret ꝓ ipſa. quia nullum virum videre volebat. O Quidam habens fidelem ſeruū et be nignum vt melius ip̄m retineret circa ſe tradidit ſibi filiā ſuam. et habita ip ſa incepit ipſam multum verberare. ⁊ nunꝙͣ bn̄ viuere cū ipſa. Tandem reqͥ ſitus a dn̄o cur ita crudelis eſſet. cū pri us manſuetus fuiſſet. tūc ille dixit ſem ꝑ ſe talem fuiſſe. et duxit illum in ſtabu lū ⁊ on̄dit illi trabes magnas ⁊ ligna que p̄ tra corroſerat quotiēs iratus fu erat. Modo v̓o inquit cū dn̄s ſim vxo ris in ipſa extinguo irā mea. Tale qͥd freq̄nter ſolet ꝯtingere viduis q̄ ẜuos ſuos ducunt in maritos. E ¶ Item ſupra inuenies in ca. xij. C. de bt̄a iuſti na virgine quanta paſſa eſt a demoni bus ⁊ ab illuſionibus magicaꝝ artiuꝫ quas omnes virtute chriſti ſuperauit.

Exempla.
Legitur in vitis patrū. ꝙ cū beatꝰ martirius de heremo ad quoddā mo naſteriū ꝑgeret. chriſtus et in ſpecie le proſi ⁊ multum infirmi in eadē via ta cens apparuit rogans quatinus ipſiꝰ auxilio ad monaſteriuꝫ poſſet ꝑuenire. Quē beatus martirius letanter ſuper ſe accipiens: cum ad monaſteriū defer ret. monachi in ſpū p̄uidentes clama re ceperunt. Occurrite martirio qͥ chri ſtum portat. Interim chriſtꝰ diſparēs dixit martirio. Quia nō erubuiſti me cum ſic vilis apparerē non erubeſcam te coram patre meo in celis. Cūqꝫ mo nachi martirio dicerent vbi eſt chriſtꝰ quē portabas rn̄dit. Si chriſtuꝫ ſciuiſ ſem ip̄m ne tā cito diſcederet ꝑ pedes tenuiſſem. G¶ Quidam comes pt ctauienſis vt ꝓbaret hominū cōditio nes ⁊ affectiones ſub vili habitu mul ta loca circuiuit. Tandē a quodam ſa cerdote humaniſſime receptus in eo re cognouit eſſe humanitatis obſequiuꝫ Unde poſt multos circuitus ad ſua re diens. illū fecit ad ſe vocari ſacerdotē ⁊ dixit ei. Tu me incognitū ſub vili ha bitu honorifice ſuſcepiſti. et ego ꝓmo ueo te ad honoreꝫ epiſcopatus Picta uienſis. Exempla ꝙ bonū ſit miſſaꝫ audire. Capi. XVIII. A Uidam nobilis cum diu fideliter regi ſuo ſerui uiſſet in morte ſua recommen dauit filiuꝫ ſuū gilhelmū nomine regi vt ip̄m in ſuum ſeruitiū reciperet. Qd̓ cum rex annuiſſꝫ. ille filio in ſecreto di xit. Fili tria tibi conſulo. ⁊ illa ſi tenue ris bene tibi erit. Primū vt nunꝙͣ ſis in ſocietate inuidi et detractoris. Se cundū eſt vt quotienſcunqꝫ videris do minum vel dn̄am turbatos vel triſtes ipſis te condolere oſtendas. Terciū eſt vt ꝓ nulla neceſſitate miſſaꝫ obmittas audire. Cum gͦ gilhelmus mortuo pa tre in ſeruitio regis prudēter ageret. et
omnibus placeret. quidam baliuus re gis vidēs ꝙ gilhelmꝰ ab eo caueret tā ꝙ a detractore motus inuidia accuſa uit gilhelmū apud regem ꝙ reginam adamaret. ⁊ ſi inquit vultis ꝓbare uocate reginam ꝑ verbū cōtumelie ad fietū ⁊ videbitis gilhelmū ipſa flente flere. Qd̓ et factū eſt. Cūqꝫ rex nimis iratus cogitaret qͣliter gilhelmum ꝑde ret. occulte tamen: ille inuidus cōſuluit regi vt mandaret mgr̄o calcis. ꝙ qͥcun qꝫ cras mane primꝰ ex ꝑte regis ad for nacem iret. ip̄m ſine mora in fornaceꝫ calcis iactaret. Rex ergo in ſero dixit gilhelmo vt nullo mō dimitterēt quin ſummo mane ꝑgeret ad fornacem. ⁊ di ceret magiſtro vt faceret qd̓ rex ſero ſi bi p̄ceperat. Gilhelmus ergo tota no cte ſollicitus quo mandatum regis ex pleret. cito mane ſurgens cum iter age ret audiuit in nemore miſſam pulſari et recordatꝰ ꝯſilij patris illuc diuertit. Cunqꝫ ſacerdos moram ꝓtraheret. et diu expectans miſſam de beata virgīe ſolenniter inchoaret ille multū timēs imꝑium regis negligere vrgebat̉ exire et tn̄ ꝓpter deū ⁊ pr̄is conſiliū nolebat miſſam dimittere. Dū ſic ꝑ miſſam de tineret̉. ille inuidus impetrato a rege vt ad fornacē vadens ſciret vtrū Gil helmus iam crematus eſſet. querente ipſo a magiſtro vtrū iuſſum regis im pleſſet. audiuit ꝙ non. ſed ꝓtinus inqͥt faciemus. ⁊ ipſum rapiēs ꝓiecit in for naceꝫ. Tande finita miſſa gilhelmus veniēs ad fornacē. ⁊ q̄rens a fornario ſi mandatum regis impleret. rn̄dit ille Dicite dn̄o regi ꝙ fecimus qͥcqͥd dixit Cū ergo ad regem veniſſet. ⁊ rex ip̄m quē ꝯbuſtū credebat vidiſſet. queſiuit vbi fuiſſet ꝙ tam diu morā feciſſet. Il le timens regem qd̓ factū fuerat igno rans. ꝓpter miſſam detentū ſe fuiſſe re ſpondit. quā de conſilio patris ſui nul lo mō dimittere auſus fuit. Tūc rex in ueniens illu inuidū diuino iudicio cō buſtum fuiſſe. gilhelmū quem plus oī bus fidelē inuenit extūc plus omnibꝰ LAIIDES.

iuli caui Exempla. ALL AxV bonorauit. B ¶ Augꝰ in quodam ſermone. Quotiens in dominica vel alijs ſolenitatibꝰ miſſe fiunt. nullus de eccleſia diſcedat. donec diuina miſteria ꝯpleant̓. nec tunc eſt miſſa qn̄ lectiōes in eccleſia recitant̉. ſed quādo corpus et ſanguis domini noſtri conſecratur. Nam lectiones ꝓpheticas vel apoſto licas vel euangelicas in domibus can tare vel legere vel audire poteſtis. con ſecratione vo corꝑis chriſti nullatenꝰ ꝙͣ in domo dei videre poteritis. C Quidam clericus pariſius iuit ad ſan ctum victore vt ibi peccata ſua alicui ꝯfiteret̉ fratri. Et cum eſſet coram co feſſore ⁊ cōfiteri voluiſſet ex nimia con tritione expirauit. ¶ Duo clerici mul tum inuice dilecti adiurauerunt ſe vt qͥ prius decederet alteruꝫ de ſtatu ſuo cer tificaret. Cum ergo vnus eorum mor tuus fuiſſet. alteri poſt menſeꝫ apparu it in eadem forma ⁊ habitu quam pri us habuit. Et interrogatus damnatū ſe eſſe reſpōdit. Sunt ergo ait ille mul ti qui damnātur. ⁊ quale penam ſuſti netis. Et ille exprimens manū iniecit tres guttas ſudoris in faciem eius. Et cum ille quaſi mortuus cecidiſſet. ne ti meas ait. de hͦ non morieris. Et extra hens vnam litteram de ſinu ſuo dedit illi. huius tenoris principes inferni et rectores tenebraꝝ vniuerſis eccleſie p̄ latis. tartaream ſalutem. Qm̄ optime q̄ noſtra ſunt ſentitis nobiſcum. et tot animas tranſmittitis in infernū ꝙ via lata et ſpacioſa vix eos capiat. ſciatis vos dignam habituros retributioneꝫ in tempore oportuno. Cum ille cū ſtu pore legiſſet et queſiſſet ſi ei aliquid ꝓ deſſe poſſet. dicēte illo ꝙ nō. ordinatis rebus ſuis intrauit religionem O Legit̉ in miraculis beati Bern̄. de he remita qͥ fuerat decanus lingonenſis ꝙ cum fuiſſet ꝑ quindecim annos in nemore ardanenſi. poſt mortē ſuaꝫ ap paruit lingonēſi epiſcopo in maxima gloria. et dixit ei ꝙ in hora mortis eiꝰ triginta milia deceſſerunt e qͥbus ip̄e ⁊
beatus Bernardus ſtatim in celum aſcenderunt. et tres in purgatorium. reliqui omnes in infernū. E ¶ Nu per maximus magiſter pariſius in ſci entia famoſus in hora mortis fuerat ꝯmonitus ab epiſcopo vt ſaltem in fi ne reſignaret pluribus beneficijs. et vnum retineret. Et ille ꝑmanēs in ob ſtinatione ſua. tentabo inquit ſi poteſt aliquis cum pluribus p̄bēdis ſaluari Poſt morteꝫ ſuam apparuit eodē mo do ſuo ep̄o oranti hora tercia. Qui in terrogatus quomodo ſe haberet. ego ſum ait ineternum damnatus. Cum q̄ reret. cauſam reſpondit. Superbia in quit eleuatum me occidit me. Et cū di ceret epiſcopus de conſtitutione pluri um prebendarum reſpōdit. Nihil oī no adiuuabit. Et addidit. Dic mihi epiſcope ſi eſt aliquis adhuc viuēs in ſeculo. Et dixit epiſcopus. Quomodo tu tantus clericus iſta queris. vt tam cito mundū finitum eſſe credas. cū de functis non deſunt ⁊ bona ſaltem na turalia vt memoria ⁊ ingeniū nō amit titur. Ille ait. Certe quia ex quo mor tuus fui. tam infinita multitudo anīa rum corruit in infernū ꝙ tot homines non credidi viuere in md̓o. Preterea tantus eſt doloret anxietas in damna tis ꝙ nihil penitus retinent in memo ria niſi ſenſū doloris. Et pro vna die videt̉ nobis ꝙ arſerimus mille annis. NAILM VO GTO RMSAbe exco vuino Vq RxLIIXLMMA III Expiiciunt Sermo nes de tꝑe et de ſanctis ſuꝑ epiſtolas et euangelia fratris Martini ordinis predicatorū Penitentiarij dn̄i Pape cum promptuario exemplorum. Im preſſi Argentine Anno domini. M. cccclxxxviij.