Deſcō Sregorio.
tatur eiꝰ bonitas In hͦ em̄ ꝙ ipſe qͥ habitat lucē inacceſſibilē nō ſꝑnit ſibi diſſimilia. ſꝫ potiꝰ vocat in ſua ſocietateꝫmagne bonitatis ē indiciū. nō em̄ ē faſtuoſus ⁊ illis ꝯſil̓is qui iuxta amos ꝓphetā viā hūiliū declināt. Et yſa. lxv.dicūt. Recede a me nō appropinq̄s mihi qꝛ īmūdꝰ es. Hoc vtiqꝫ dn̄s cuilibetpoſſꝫ dicere. Recede a me. qꝛ vir pollutus es. ī cuiꝰ ꝯſpectu oēs iuſtīe nr̄e qͣſipanꝰ mēſtruate reputate ſunt. ſꝫ ex ſuabonitate lꝫ reſpectu ſui polluti ſimꝰ nōa ſe. ſꝫ ad ſe potiꝰ vocat dicens. Uenitead meoēs. H In tercio .ſ. ī eo ꝙ laborātes ⁊ oneratos vocat. vocatoꝝ exprimit̉ neceſſitas. neceſſe ē em̄ laborantes ⁊ oneratos venire ad releuatōeꝫ:cto .ſ. ī eo ad qd̓ vocat. eorunI¶ In.de on̄dit̉ vtilitas. cū d̓r. Et ego reficiāvos. Util̓ eſt em̄ laborātibꝰ ⁊ oneratisrefectio. Suā gͦ ſaluator on̄dens benignitatē ⁊ bonitatē ad ſe vocat dicens.venite ad me. Uocat āt ad ſe qͣtuor modis .ſ. ꝑ publicā p̄dicatiōeꝫ. ꝑ int̓nā īſpiratione. ꝑ tꝑaliū collationē. ⁊ ꝑ flagelloꝝ īmiſſionē. De qͥbꝰ d̓r ī ꝑabo. Quiainqͥt vocaui .ſ. ꝑ p̄dicatione. ⁊ renuiſtisextēdi manū meā .ſ. ꝑ tꝑaliū collatiōeꝫdeſpexiſtis ꝯſiliū. qd̓ fuit ꝑ īſpiratione⁊ īcrepatōes neglexiſtis .ſ. caſtigatōisPer primū nūciū vocatōis vocati ſūtapl̓i ad dn̄m. ⁊ alij fideles ml̓ti. Per ſecundū .ſ. ꝑ tꝑaliū collatōeꝫ vocati ſuntiudei ī veteri teſtō. Ipſi eī ꝑ tꝑalia trahebant̉ ad deū. dedit eī eis regiōes gētiū ⁊ labores ppl̓oꝝ poſſed̓. vt cuſtodiant iuſtificatōes eiꝰ ⁊ legē eiꝰ reqͥrantPer tercia .ſ. inſpiratoīs vocata ę maria magdalēa. Per qͣrtū .ſ. caſtigatōisvocatꝰ ē paulꝰ. Sꝫ iſtis tꝑibꝰ ml̓tū ſūtpigri nūcij iſti. qꝛ paucos adducūt ꝑ p̄dicationē. ⁊ vocati pauci veniūt ꝑ iſpirationē. pauciores ꝑ caſtigatōes. ꝑ tꝑalia pauciſſimi. ¶ Mō eī bn̄ pōt diceredn̄s. Uocaui .ſ. ꝑ p̄dicatōeꝫ ⁊ renuiſtisqꝛ ml̓ti mō venire renuūt ad p̄dicatōeꝫcitiꝰ eī currūt ad tabernā ꝙͣ ad p̄dicatonē. Exēplū ca. viij. M. ¶ Itē mō p̄t di
cere dn̄s. Deſpexiſtis oē ꝯſiliū meū. qd̓fit ꝑ īternā inſpirationē. Ipſe em̄ ſtatad hoſtiū ꝯſcīe ⁊ pulſat ꝑ inſpiratōeꝫ⁊ dic̄. O hō vſqͣꝫquo obliuiſceris mefinē. vſqꝫ quo auer. fa. t. a me. Quādiupona ꝯſilia ī aīa tua .ſ. inſpiratōis. Sꝫvos deſpex iſtis oē ꝯſiliū meū dicētes.In ꝯſiliū eiꝰ nō veniat aīa mea. ¶ Itēmō pōt dicere extēdi manu meā .ſ. tꝑalia ꝯferēdo. ⁊ n̄ fuit qͥ aſpiceret .i. qͥ recognoſceret. qꝛ ſi pauꝑ deū nouit diues effectꝰ deū a quo hꝫ diuitias n̄ recognoſcit. Incraſſatꝰ īpinguatꝰ ⁊ dilatatꝰ recalcitrauit. ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo.⁊ oblitꝰ ē dn̄i ſaluatoris ſui. Exēplumde heremita qͥ pauꝑrimꝰ exiſtēs deummultū dilexit. Poſt quodā int̓ueniētead deū ꝓ eo. ⁊ fideiubete ab heremo fugit. Exemplū in ꝓmptuario ca. iiij. OSꝫ vltimꝰ nūcius .ſ. caſtigatōis multu plus ꝓficit. citiꝰ em̄ in aliquo obſtinato ꝓficit vna acuta ꝙͣ dece p̄dicationes. Exēplū ca. xvj. D. ¶ His gͦ qͣtuormodis vocat deꝰ ad ſe dicēs Uēite adme oēs inqͥt. nō tm̄ diuites. ſꝫ etiā pauꝑes. nō tm̄ iuuenes. ẜ etiā ſenes. Nō eīacceptor ꝑſonaꝝ ē deꝰ. ſꝫ ipſi cura ē d̓ oībus. Oēs eī vult ſaluos fieri. Oēs inqͥt qͥ laboratis .ſ. pena. ⁊ onerati eſtis:ſ. culpa. venite inqͥt onerati vt a pctōꝝonere alleuiemi. laborantes in pena vtqͥete adepta ꝯſolemī ⁊ ego reficiā vosBern̄. Chriſtꝰ clamat ego reficiā. Diabolus clamat. ego decipiā. Mūdꝰ clamat. ego deficiā. Caro clamat ego īficiā. quē ſeq̄ris. certe potiꝰ reficiētē. Dequo reqͥre ī ẜmōe. Hō qͥdā fec̄ ce. ma.De ſancto Gregorio papa.Cce ſacerdos magnus. Reqͥre in die ſancti Nicolai. et alios ibidē. Et etiā indic beati martini epiſcopi.De eodē. Sermo ccxi.gilate quia neſci