Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Deſcō Sregorio.

tatur eiꝰ bonitas In em̄ ipſe habitat lucē inacceſſibilē ſꝑnit ſibi diſſimilia. ſꝫ potiꝰ vocat in ſua ſocietateꝫmagne bonitatis ē indiciū. em̄ ē faſtuoſus illis ꝯſil̓is qui iuxta amosphetā viā hūiliū declināt. Et yſa. lxv.dicūt. Recede a me appropinq̄s mihi qꝛ īmūdꝰ es. Hoc vtiqꝫ dn̄s cuilibetpoſſꝫ dicere. Recede a me. qꝛ vir pollutus es. ī cuiꝰ ꝯſpectu oēs iuſtīe nr̄e qͣſipanꝰ mēſtruate reputate ſunt. ſꝫ ex ſuabonitate lꝫ reſpectu ſui polluti ſimꝰa ſe. ſꝫ ad ſe potiꝰ vocat dicens. Uenitead meoēs. H In tercio .ſ. ī eo laborātes oneratos vocat. vocatoꝝ exprimit̉ neceſſitas. neceſſe ē em̄ laborantes oneratos venire ad releuatōeꝫ:cto .ſ. ī eo ad qd̓ vocat. eorun In.de on̄dit̉ vtilitas. d̓r. Et ego reficiāvos. Util̓ eſt em̄ laborātibꝰ oneratisrefectio. Suā ſaluator on̄dens benignitatē bonitatē ad ſe vocat dicens.venite ad me. Uocat āt ad ſe qͣtuor modis .ſ. publicā p̄dicatiōeꝫ. int̓nā īſpiratione. tꝑaliū collationē. flagelloꝝ īmiſſionē. De qͥbꝰ d̓r ī ꝑabo. Quiainqͥt vocaui .ſ. p̄dicatione. renuiſtisextēdi manū meā .ſ. tꝑaliū collatiōeꝫdeſpexiſtis ꝯſiliū. qd̓ fuit īſpiratione īcrepatōes neglexiſtis .ſ. caſtigatōisPer primū nūciū vocatōis vocati ſūtapl̓i ad dn̄m. alij fideles ml̓ti. Per ſecundū .ſ. tꝑaliū collatōeꝫ vocati ſuntiudei ī veteri teſtō. Ipſi tꝑalia trahebant̉ ad deū. dedit eis regiōestiū labores ppl̓oꝝ poſſed̓. vt cuſtodiant iuſtificatōes eiꝰ legē eiꝰ reqͥrantPer tercia .ſ. inſpiratoīs vocata ę maria magdalēa. Per qͣrtū .ſ. caſtigatōisvocatꝰ ē paulꝰ. Sꝫ iſtis tꝑibꝰ ml̓tū ſūtpigri nūcij iſti. qꝛ paucos adducūtdicationē. vocati pauci veniūt iſpirationē. pauciores caſtigatōes. tꝑalia pauciſſimi. bn̄ pōt diceredn̄s. Uocaui .ſ. p̄dicatōeꝫ renuiſtisqꝛ ml̓ti venire renuūt ad p̄dicatōeꝫcitiꝰ currūt ad tabernā ꝙͣ ad p̄dicato. Exēplū ca. viij. M. Itē p̄t di

cere dn̄s. Deſpexiſtis ꝯſiliū meū. qd̓fit īternā inſpirationē. Ipſe em̄ ſtatad hoſtiū ꝯſcīe pulſat inſpiratōeꝫ dic̄. O vſqͣꝫquo obliuiſceris mefinē. vſqꝫ quo auer. fa. t. a me. Quādiupona ꝯſilia ī aīa tua .ſ. inſpiratōis. Sꝫvos deſpex iſtis ꝯſiliū meū dicētes.In ꝯſiliū eiꝰ veniat aīa mea. Itē pōt dicere extēdi manu meā .ſ. tꝑalia ꝯferēdo. fuit aſpiceret .i. recognoſceret. qꝛ ſi pauꝑ deū nouit diues effectꝰ deū a quo hꝫ diuitias recognoſcit. Incraſſatꝰ īpinguatꝰ dilatatꝰ recalcitrauit. receſſit a deo ſalutari ſuo. oblitꝰ ē dn̄i ſaluatoris ſui. Exēplumde heremita pauꝑrimꝰ exiſtēs deummultū dilexit. Poſt quodā int̓ueniētead deū eo. fideiubete ab heremo fugit. Exemplū in ꝓmptuario ca. iiij. OSꝫ vltimꝰ nūcius .ſ. caſtigatōis multu plus ꝓficit. citiꝰ em̄ in aliquo obſtinato ꝓficit vna acuta ꝙͣ dece p̄dicationes. Exēplū ca. xvj. D. His qͣtuormodis vocat deꝰ ad ſe dicēs Uēite adme oēs inqͥt. tm̄ diuites. ſꝫ etiā pauꝑes. tm̄ iuuenes. etiā ſenes.acceptor ꝑſonaꝝ ē deꝰ. ſꝫ ipſi cura ēbus. Oēs vult ſaluos fieri. Oēs inqͥt laboratis .ſ. pena. onerati eſtis:ſ. culpa. venite inqͥt onerati vt a pctōꝝonere alleuiemi. laborantes in pena vtqͥete adepta ꝯſolemī ego reficiā vosBern̄. Chriſtꝰ clamat ego reficiā. Diabolus clamat. ego decipiā. Mūdꝰ clamat. ego deficiā. Caro clamat ego īficiā. quē ſeq̄ris. certe potiꝰ reficiētē. Dequo reqͥre ī ẜmōe. qͥdā fec̄ ce. ma.De ſancto Gregorio papa.Cce ſacerdos magnus. Reqͥre in die ſancti Nicolai. et alios ibidē. Et etiā indic beati martini epiſcopi.De eodē. Sermo ccxi.gilate quia neſci