De ſctō Mathia.
nalitates p̄dicte q̄ ſunt vaſa interius.Quia vnaq̄qꝫ ꝑ ſe ſufficiēs ē int̓imerehoīeꝫ. Oquot ſunt ſola fame mortui.et ſic de alijs. Haꝝ gͦ penalitatū tangitdn̄s laborē cū dic. laboratis. ¶ Scd̓aꝫaūt miſeriā que ē ex culpa tāgit dn̄s. cūdicit. ⁊ onerati eſtis .ſ. pctīs. Cōꝑat̉ ātmortale pctm̄ oneri ꝓpt̓ qͣtuor. ¶ Prīoqꝛ qͣſi qd̓dā onꝰ gͣuat ꝯſcīaꝫ. Un̄ psͣ. deiniqͥtatibꝰ loq̄ns ſic dic̄. Sicut onꝰ gͣuegrauate ſūt ſuꝑ me. Quia ſic̄ dic̄ greg.Nōnunꝙͣ ꝯueniūt culpa oꝑis ⁊ rep̄hēſibilitas cordis. ¶ Scd̓o qꝛ qͣſi quoddāonꝰ corpus peccātis debilitat. Un̄ psͣ.Nō eſt pax oſſibꝰ meis a facie peccatorū meoꝝ. Aulnerant̉ em̄ ꝑ pctm̄ natuꝫralia. ſicut patet in illo qui deſcēdit abhierl̓m ī hiericho. ¶ Tercio qꝛ īpij ſubpctō qͣſi ſub quodā graui onere ruuntin īfernū ſubito. Un̄ iob xxj. Et in pūcto ad inferna deſcēdūt. Ex quo. ptꝫ ꝙnil in mūdo grauiꝰ ē pctō qd̓ tot locorū ſpacia tā ſubito trāſuchit. ¶ Quarto ꝯꝑat̉ oneri. qꝛ ſic̄ fur in iudicio furto in collo fuſpeſo onerat̉. ſic pctor ī iudicio pctīs onerat̉. iuxta illud Tren̄. ij.Iniqͥtates ꝯuolute ſunt ⁊ impoſite collo meo. Tūc ei vnuſquiſqꝫ onꝰ ſuū portabit. ſicut dic̄ apl̓us. Sic gͦ dn̄s innuitvocatoꝝ ex pena ⁊ ex culpa miſeriamcū dic̄. laboratis ⁊ onerati eſtis. ESꝫ dn̄i notat̉ miſcd̓ia ī taliū ad ſe vocatōe. cū dic̄. Uenite ad me. In hͦ ꝙ dicit. venite. retrahit a malo In hͦ at ꝙdicit ad me. trahit ad bonū. Nil eī meliꝰ ꝙͣ venire ad deū. psͣ. Mihi at adherere deo bonū ē. Uenite gͦͦ a malo .ſ. pene ⁊ culpe om̄es qͥ laboratis .ſ. pena. etonerati eſtis .ſ. culpā. Uenite inquā adme ⁊ ego qͥ ſum ſūmū bonū reficiā vosp̄dicta a vobis remouēdo. Uēite gͦ pena ſextuplici laborando ad me. qꝛ auferā a vobis oēm laborē cum .ſ. poſuerovos in reqͥe opulēta. Ibi em̄ ſcī ab oībus p̄dictis liberant̉ incōmodis. ſic̄ dicit Io. in apo. xxj. de ſcīs loq̄ns. Seruient inqͥt deo die ac nocte. Ecce remotolaſſitudinis. Et pꝰ ſubdit. Nō eſurient
neqꝫ ſiti. ampliꝰ. neqꝫ cadet ſuꝑ eos ſolneqꝫ vllus eſtꝰ. Et poſt de remotiōe ſeptē penalitatū dicit Et abſterget deusoēm lacrimā. glo .i. oēm dolorē. Propter hoꝝ gͦ ꝯp̄henſione venite oēs quilaboratis .ſ. pēa. ⁊ veīte qͥ onerati eſtisculpa. ad me qͥ ſolꝰ culpa dimitto. Nemo em̄ pctā dimittit niſi ſolus deꝰ. ſic̄d̓r in Io. Itē ad me venite qͥ venientēbenigne ſuſcipio. Un̄ Iohel. Belinqͣtimpiꝰ viā ſua. et reuertat̉ ad dn̄m. qm̄benignꝰ ē. Exēplū d̓ filio ꝓdigo cui pr̄venienti occurrit ⁊ ī amplexꝰ ruens benigne ſuſcepit. Qd̓ ⁊ xp̄s fac̄. Un̄ argumentū hꝰ in crucis ſigno ꝑpēdimꝰ vbiꝯͣ cor vulnꝰ aꝑtū hꝫ. vt pctōri affectumcordis on̄dat. brachia extenſa hꝫ. vt inampl exꝰ veniētis pctōris ruat. Caput īclinatū hꝫ vt pctōri venienti oſculū p̄beat. Itē venite ad me qͥ pcta dimittoꝯͣ cōſuetudinē hoīm. qꝛ nulli pctātūcūqꝫ gͣuia īpropero. Oat em̄ oībꝰ affluenter ⁊ nō improꝑat. Et ego tandēreficiā vos cū vos receꝑo in eterna tabernacula. Ad que nos ꝑdu. deus.¶ De eodem.Sermio .5CL.Enite ad me oēsqͥ laboratis et onerati eſtis etego refi. vos. mat. xj. F¶ Inhac vocatiōe dn̄i qͣttuor notāda ſunt qͥin oī alia vocatione notant̉. ſcꝫ qͥs vocat qꝛ ieſus. qͥ etiam dicit. venite. Quovocat. qꝛ ad me inqͥt. Quos vocat. oēsinqͥt qͥ la. ⁊ onera. eſtis. Ad qͥd vocat.⁊ ego inqͥt reficia vos. ¶ In prīo .ſ. inieſu qͥ vocat notat̉ eius benignitas. Ineo ei ꝙ illos vocat ſine qͥbꝰ eſſe p̄t ⁊ſine illo nullatenꝰ eſſe pn̄t. an̄ꝙͣ ip̄m reqͥrant vocat. benignitatē magna on̄ditBern̄. Benignꝰ ieſus primꝰ ē in acceſſu. vltimꝰ in receſſu. Ipſe em̄ eſt illaclara ſapīa q̄ nūꝙͣ marceſſit. cꝰ ſpūs eſtbenignꝰ. ſic̄ d̓r in li. Sap̄. qꝛ p̄occupatqͥ ſe ꝯcupiſcūt. vt illis prior ſe on̄dat.G ¶ In ſcd̓o .ſ. in eo ꝙ ad ſe vocat no