Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſctō Mathia.

nalitates p̄dicte ſunt vaſa interius.Quia vnaq̄qꝫ ſe ſufficiēs ē int̓imerehoīeꝫ. Oquot ſunt ſola fame mortui.et ſic de alijs. Haꝝ penalitatū tangitdn̄s laborē dic. laboratis. Scd̓aꝫaūt miſeriā que ē ex culpa tāgit dn̄s.dicit. onerati eſtis .ſ. pctīs. Cōꝑat̉ ātmortale pctm̄ oneri ꝓpt̓ qͣtuor. Prīoqꝛ qͣſi qd̓dā onꝰ gͣuat ꝯſcīaꝫ. Un̄ psͣ. deiniqͥtatibꝰ loq̄ns ſic dic̄. Sicut onꝰ gͣuegrauate ſūt ſuꝑ me. Quia ſic̄ dic̄ greg.Nōnunꝙͣ ꝯueniūt culpa oꝑis rep̄hēſibilitas cordis. Scd̓o qꝛ qͣſi quoddāonꝰ corpus peccātis debilitat. Un̄ psͣ. eſt pax oſſibꝰ meis a facie peccato meoꝝ. Aulnerant̉ em̄ pctm̄ natuꝫralia. ſicut patet in illo qui deſcēdit abhierl̓m ī hiericho. Tercio qꝛ īpij ſubpctō qͣſi ſub quodā graui onere ruuntin īfernū ſubito. Un̄ iob xxj. Et incto ad inferna deſcēdūt. Ex quo. ptꝫnil in mūdo grauiꝰ ē pctō qd̓ tot loco ſpacia ſubito trāſuchit. Quarto ꝯꝑat̉ oneri. qꝛ ſic̄ fur in iudicio furto in collo fuſpeſo onerat̉. ſic pctor ī iudicio pctīs onerat̉. iuxta illud Tren̄. ij.Iniqͥtates ꝯuolute ſunt impoſite collo meo. Tūc ei vnuſquiſqꝫ onꝰ ſuū portabit. ſicut dic̄ apl̓us. Sic dn̄s innuitvocatoꝝ ex pena ex culpa miſeriam dic̄. laboratis onerati eſtis. ESꝫ dn̄i notat̉ miſcd̓ia ī taliū ad ſe vocatōe. dic̄. Uenite ad me. In dicit. venite. retrahit a malo In atdicit ad me. trahit ad bonū. Nil meliꝰ ꝙͣ venire ad deū. psͣ. Mihi at adherere deo bonū ē. Uenite gͦͦ a malo .ſ. pene culpe om̄es laboratis .ſ. pena. etonerati eſtis .ſ. culpā. Uenite inquā adme ego ſum ſūmū bonū reficiā vosp̄dicta a vobis remouēdo. Uēite pena ſextuplici laborando ad me. qꝛ aufe a vobis oēm laborē cum .ſ. poſuerovos in reqͥe opulēta. Ibi em̄ ſcī abbus p̄dictis liberant̉ incōmodis. ſic̄ dicit Io. in apo. xxj. de ſcīs loq̄ns. Seruient inqͥt deo die ac nocte. Ecce remotolaſſitudinis. Et pꝰ ſubdit. eſurient

neqꝫ ſiti. ampliꝰ. neqꝫ cadet ſuꝑ eos ſolneqꝫ vllus eſtꝰ. Et poſt de remotiōe ſeptē penalitatū dicit Et abſterget deusoēm lacrimā. glo .i. oēm dolorē. Propter hoꝝ ꝯp̄henſione venite oēs quilaboratis .ſ. pēa. veīte onerati eſtisculpa. ad me ſolꝰ culpa dimitto. Nemo em̄ pctā dimittit niſi ſolus deꝰ. ſic̄d̓r in Io. Itē ad me venite venientēbenigne ſuſcipio. Un̄ Iohel. Belinqͣtimpiꝰ viā ſua. et reuertat̉ ad dn̄m. qm̄benignꝰ ē. Exēplū filio ꝓdigo cui pr̄venienti occurrit ī amplexꝰ ruens benigne ſuſcepit. Qd̓ xp̄s fac̄. Un̄ argumentū hꝰ in crucis ſigno ꝑpēdimꝰ vbiꝯͣ cor vulnꝰ aꝑtū hꝫ. vt pctōri affectumcordis on̄dat. brachia extenſa hꝫ. vt inampl exꝰ veniētis pctōris ruat. Caput īclinatū hꝫ vt pctōri venienti oſculūbeat. Itē venite ad me pcta dimittoꝯͣ cōſuetudinē hoīm. qꝛ nulli pctātūcūqꝫ gͣuia īpropero. Oat em̄ oībꝰ affluenter improꝑat. Et ego tandēreficiā vos vos receꝑo in eterna tabernacula. Ad que nos ꝑdu. deus. De eodem.Sermio .5CL.Enite ad me oēs laboratis et onerati eſtis etego refi. vos. mat. xj. Inhac vocatiōe dn̄i qͣttuor notāda ſuntin alia vocatione notant̉. ſcꝫ qͥs vocat qꝛ ieſus. etiam dicit. venite. Quovocat. qꝛ ad me inqͥt. Quos vocat. oēsinqͥt la. onera. eſtis. Ad qͥd vocat. ego inqͥt reficia vos. In prīo .ſ. inieſu vocat notat̉ eius benignitas. Ineo ei illos vocat ſine qͥbꝰ eſſe p̄tſine illo nullatenꝰ eſſe pn̄t. an̄ꝙͣ ip̄m reqͥrant vocat. benignitatē magna on̄ditBern̄. Benignꝰ ieſus primꝰ ē in acceſſu. vltimꝰ in receſſu. Ipſe em̄ eſt illaclara ſapīa nūꝙͣ marceſſit. cꝰ ſpūs eſtbenignꝰ. ſic̄ d̓r in li. Sap̄. qꝛ p̄occupat ſe ꝯcupiſcūt. vt illis prior ſe on̄dat.G In ſcd̓o .ſ. in eo ad ſe vocat no