De Annūciatione.
tis qͣ hora dn̄s vr̄ venturꝰ ſit. Mat. xx.iiij. A¶ Uerba p̄miſſa dn̄i ꝯpetuntꝯfeſſoribꝰ. ⁊ maxīe btō gregori. qꝛ gregorius vigilās interp̄tat. In qͥbꝰ v̓bisduo fac̄ dn̄s. Prīo a malo ſōno excitatcū dicit. vigilate. Scd̓o cam excitatiōisinſinuat. cū dic̄. Ꝙꝛ neſcitis q̄ hora dn̄svr̄ venturꝰ ſit. ¶ Malū ſomnū dico addifferentiā alioꝝ. qꝛ qͣdruplicē ſomnuꝫſacra ſcriptura cōmēorat .ſ. nature. gregl̓ie. ⁊ culpe. Primus .ſ. nature ſōnusē tolerabilis. de quo dn̄s Math. xxvj.Dormite iā ⁊ reqͥeſcite. Et poeta. Qd̓ſatis ē dormi. Scd̓s eſt gr̄e ſōnus eſt comēdabilis. de quo in Can̄. v. Ego dormio ⁊ cor meū vigilat. Tercius ſonusgl̓ie ē delectabil̓. de quo psͣ. In pace inidip̄m dor. ⁊ re. Quartꝰ .ſ. culpe ē miſerabilis. de quo apo. Surge qͥ dormis ⁊ex. a mor. De primis gͦ tribꝰ nō excitam̄ſꝫ de qͣrto .ſ. culpe. qͥ ē ſōnus miſerabiliscū dic dn̄s. Uigilate. Hō eī exn̄s ī mortali pctō d̓r dormire ꝓpt̓ multa. Prīoqꝛ dormies de verendis diſcooꝑtis nōverecūdat̉ ſic ꝙͣcito venit hō in culpaꝫmortal̓ pctī diſcooꝑit eū dyabolꝰ oībꝰbonis. In cuiꝰ figurā hoīeꝫ deſcendetēab hierl̓m in hiericho latrones deſpoliauerūt. Exīplū. c. ij. E. E. Itē dormiēdo hō nō ſatiat̉. ſic̄ dic̄ Eſa. xxix. Sicutſoniat eſuriēs ⁊ comedit. cū aut fueritexꝑgefactus vacua ē aīa eiꝰ. Sic nō ſatiabit̉ auarus. nec luxurioſus. Hec em̄duo ſt̓ due ſil̓es ſāguiſuge q̄ ſꝑ dicūt. affer. affer. It̄ dormiendo laboras nō lucrat̉. nā ſiue ſcribat in ſōnis. ſiue alid̓ faciat. nihil lucrat̉. Sic pctōr ī cl̓pa exn̄snihil lucrat̉ ꝙͣtū ad vita eternā. dona eīīiquoꝝ nō ꝓbat d̓s. ſic̄ dr̄ ī Ecc̄. xxxiij. qꝛſōnꝰ culpe ſic ē miſerabil̓. iō ab eo excitam̄. Excitam̄ aut tripl̓r ſic̄ ⁊ a ſomnocorꝑali .ſ. clamore. Sic ſamuel excitatꝰē ⁊ alij multi vſqꝫ hodie p̄dicatiōis clamore. qͥbꝰ dr̄. Uigilate. Exemplū. c. viijH. Itē qn̄qꝫ excitam̄ flagello ꝑcuſſi. ſicdr̄ de petro in actibꝰ. xij. Percuſſoqꝫ inqͥt latere petri excitauit eū. Et mox cadūt cathene pctī de manu pctōris. Iteꝫ
qn̄qꝫ viſiōe ꝑterriti. Gen̄. xlj. dr̄ de ph̓one. Euigilans ph̓o vidit ſōniū. Hoc cōtingit ꝑ interna inſpirationē. ꝑ quā bovidet pēſando celeſtia q̄ a mittere p̄t. ⁊infernalia q̄ incurrere p̄t. ⁊ ex hͦ terret̉.B ¶ Cām aūt excitatōis ſubdit. cū dic̄qꝛ neſcitis qͣ ho. d. ve. vē̄. ſit. Cām vtiqꝫad vigilandū ꝑ neceſſariā. Ꝙꝛ ſi qͥs ſeruus dn̄m t̓ribilē hr̄et. quē incertꝰ de aduentu ſuo expectare deret. fatuꝰ eſſet ſiip̄m dormiēdo expectaret. Sic dn̄s potēs eſt ⁊ terribilis. qͥ ptātem hꝫ aīam ⁊corpus nr̄m mittere in gehēna. De cuiꝰaduētu ad nos qꝛ ſumꝰ incerti. fatui ſumus ſi ip̄m dormiēdo expectamus. qꝛ ſiinuenerit nos dormiētes. gladio ſue iuſticie ſcindet nos ꝑ mediū. aīam nr̄ama corꝑe ſeꝑando. ꝑtēqꝫ meliorē .i. aīamnr̄am in inferno cū infidelibus ponendo. A quo nos liberet dn̄s.¶ De ſancto Benedicto.N feſto benedctīRequire ẜmones in die martini ⁊ etiā nicolai ⁊ auguſtini.De annūciatione beate marie ꝟginis. Sermo. CCXII.Grediet virga deradice yeſſe ⁊ flos de radice eiusaſcēdet ⁊ reqͥeſcet ſuꝑ eū ſp̄s ⁊cͣ. Eſa. xjC¶ In his vbis ꝓph̓e duo nobis on̄dunt. vicꝫ ortus matris ⁊ ortus ꝓlis. ⁊vterqꝫ laudabil̓. Ortus mr̄is innuit̉ inegreſſu. cū dic̄. Egrediet̉ v̓ga de radiceyeſſe. Sꝫ ortus ꝓlis in aſcēſu. cū ſubditEt flos de radice eius aſ. ⁊ reqͥ .ſ. eū ⁊cͣ.Circa aut mr̄is egreſſū notand̓. ꝙ ipſainuenit̉ egreſſa. ꝓgreſſa. ſuꝑgreſſa. ⁊ ingreſſa. Egreſſa laudabil̓r ⁊ hͦ in ntītate. Progreſſa incōꝑabil̓r. ⁊ hͦ in ꝯuerſatione. Suꝑgreſſa mirabil̓r. ⁊ hͦ in ꝓcreatiōe. Sꝫ ingreſſa felicit̓. ⁊ hͦ in aſſūptione. ¶ Uere egreſſa laudabil̓r in ntītateon̄ditꝭ ꝓph̓a ꝓpt̓ duo vicꝫ ꝓpt̓ ntītatispuritate qua innuit. cū dicit. Egrędiet̉