Dn̄ica. XXII.

do ꝑ artam cōuerſationē. exiuit de mūdo ꝑ amarā paſſionē. cōtinuo em̄ mittet duos diſcipulos ſuos ad ieſuꝫ. Nāꝑ intellectū recognoſcens p̄dicta ꝓ peccatoribus facta nihil aliud reſtat niſiaffici circa illa. et ex affectu ꝑ deuotamorationē rogare vt ſanet filiuꝫ eiꝰ .i. infirmitatē animi. Et certe nō aliud talirn̄det dn̄s. vade filius tuus viuit. Exēplū ca. iij. 3.¶ Dn̄ica viceſimaſcd̓a de epiſtola. Sermo. CLXVII.Oc oro vt charitas vr̄a magis ac magis abijdet. Phil̓. jͣ. F ¶ In verbisiſtis ꝓ nobis apl̓s exorat. vt in ſalubriabūdantia ſcꝫ gratie abūdemus. Sūtaūt tres abūdatie. vicꝫ fortune gratie.et glorie. ¶ Prima ſcꝫ fortune cōſiſtitin rebus tꝑalibus. De qua psͣ. Abundantes in ſeculo obtinuerunt diuitias¶ Secunda abundantia ſcꝫ gr̄e cōſiſtit in virtutibus ⁊ bonis oꝑibus. Dequa. ij. Coꝝ. ix. Potens eſt deus oēmgratiā abundare facere in vobis vt inoībus ſcꝫ virtutibꝰ ſemꝑ oēm ſufficiētiam habentes. abundetis in oc̄ opusbonū. ¶ Tercia abudantia ꝯſiſtit in pͥmioꝝ fruitionibus. De qua Prouer. jͣQui me audierit abſqꝫ terrore erit. etabundantia ꝑfruet̉. ¶ Prima abundātiā ſcꝫ fortune debemus ꝯtēnere. Psͣ.Diuītie ſi affluāt nolite cor apponere.In ſecūda ſcꝫ gratie debemus ꝓficereUn̄ hic dicit Caritas veſtra magis acmagis abūdet. Terciā ſcꝫ glorie debemus appetere. Psͣ. Cōcupiſcit ⁊ deficit anima mea in atria dn̄i G ¶Debemus aut primā .ſ. fortune cōtemnere ꝓpter quinqꝫ. Primo qꝛ qͣntūcūqꝫhomo ꝓ ipſa habēda laborauerit. fineipſius non conſequit̉. Ecc̄i. .xj. Eſt hōlaboras ⁊ feſtinas ⁊ dolens impius.⁊ tantomagis non abundabit Semꝑem̄ auarus eget. Quia quo plus ſuntpote plus ſitiunt̉ aque. Propter hͦ d̓r

Lu. xij. Uidete ⁊ cauete ab omni auaricia. quia non in abundantia cuiuſꝙͣ vita eius eſt ex his qͦ poſſidet. ¶ Secundo quia ꝑ eā deus ꝯtēnitur ⁊ ꝓuocat̉Ncemie. ix. Abūdauerūt delicijs a bonitate tua magna ꝓuocauerunt aūt tead iracundiā ⁊ receſſerūt a te. Deut̓. vl̓ti. Incraſſatus impinguatus dilatatꝰdereliqͥt deū factore ſuū ⁊ receſſit a deoſalutari ſuo. Ex empſū in ꝓmptua. ca.iiij. M. ¶ Tercio debemus eā ꝯtemnere. quia in ꝓfundū viciorū ſolet p̄cipitare. Ezech .xvj. Hec fuit iniquitas ſodomē. Suꝑbia. ſatietas panis. ⁊ abudantia et ociū. Exemplū de ſalomonequia abudauit auro ⁊ argēto ⁊ in pace pluſꝙͣ oēs reges qui fuerant an̄ eū.ſuꝑabundauit et in mulieribꝰ ¶ Quarto debemus ea ꝯtēnere quia verbū auſteritatis vel penitētie nō ſinit audire.Und̓ Hiere. xxij. Locutus ſum ad te inabundantia tua ⁊ dixiſti non audiamIſte em̄ ſunt ſpine q̄ ſuffocant ſemenverbi dei. Exēplū ca. viij. M. ¶Quinto ⁊ vltimo debemus ea ꝯtēnere. quiaad ſumma egeſtatem inferni deducit.Qd̓ optime ſignificat̉ Gen̄. xlj. vbi d̓rUeniet ſeptē anni fertilitatis magnein vniuerſa terra egypti. quos ſequent̉alijſepteꝫ anni tante ſterilitatis vt obliuioni tradat̉ cuncta retro abundatiaIn egypto em̄ huiꝰ mundi diuites ſūtſeptem annis. hoc eſt omnibus annisvite ſue in abundatia magna. Sꝫ hosſequunt̉ ſeptē alij anni future vite magne egeſtatis ⁊ famē. quod patet in illo diuite qui epulabat̉ quotidie ſplēdide. et poſt gutta aque quā inſtant petiuit habere non potuit H ¶ In ſecūda aūt abundantia debemus creſcere.Und̓ hic dicit. vt caritas veſtra magisac magis abundet. Et notandū ꝙ bisdicit magis ac magis vt .ſ. īnuat ꝙ ⁊ reſpectu dei magis. ⁊ etiam reſpectu ꝓximi magis abudet in nobis caritas accreſcat. De primo dicit. jͣ. Theſ. iiij. Rogamus vt obſecramus in dn̄o ieſu viquemadmodū accepiſtis a nobis quo