Dn̄ica. XXII.

oporteat vos ambulare ⁊ placere deo.ſic ambuletis vt abūdetis magis. glo.in fide ⁊ dilectiōe. De ſecūdo vt creſcamus in charitate ꝙͣtum ad ꝓximū dicitj. Theſ. iij. Deus vos multiplicet ⁊ abūdare faciat charitatē veſtra in inuicem⁊ in oēs. Debemus aūt in charitate reſpectu dei ambulare ⁊ creſcere tripl̓r.¶ Primo vt quilibet noſtꝝ ip̄m diligatplus ꝙͣ ſua. Sic fecit apl̓us Phil̓. iij.Propter que oīa detrimentū feci ⁊ arbitratus ſum vt ſtercora vt xp̄m lucrifacerẻ. Et Math. xix. Ecce nos reliqͥmus oīa ⁊ ſecuti ſumus te ¶ Secundovt diligat plus ꝙͣ ſuos. Sic̄ apl̓s Gal̓.j. Cū aūt cōplacuit ei qͥ me ſegregauit.Et poſt dicit. Cōtinuo nō acquieui carni ⁊ ſanguini .i. cognatis meis ẜm carnem. Deut̓. xxxiij. Qui dixit patri ſuo ⁊matri ſue. itē neſcio vos. ⁊ fratribꝰ ſuisignoro illos ⁊ neſcierūt filios ſuos. hicuſtodierūt eloquiū tuū ⁊cͣ. ¶ Tercio vtdiligat plus ꝙͣ ſe. Sic fecit apl̓s Gal̓.ij. Chriſto affixus ſum cruci. viuo egoiam nō ego. viuit aūt in me xp̄s. Phil̓j. Mihi viuere xp̄s eſt ⁊ mori lucrum.¶ Item debemus abundare in charitate reſpectu ꝓximi tripl̓r. vicꝫ vt diligamus ꝓximū plus ꝙͣ res eius. Sic fecitapl̓us. ij. Coꝝ. xij. Non quero qͣ veſtraſunt ſꝫ vos. Tullius. Eos tanꝙͣ pecoradiligimus quos nō ꝓpter ſe ſꝫ ꝓpter fructum diligimus ¶ Secūdo vt diligamcorpus ꝓximi plus ꝙͣ res ꝓprias. qd̓ fitqn̄ nō ꝑcit̉ rebus vt ſubueniat̉ ncceſſitati corporis ꝓximi. Ecc̄ i. xxix. Perdepecuniā ꝓpter fratrē ⁊ amicū. ⁊ nō abſcondas illam ſub lapide in ꝑditioneꝫTercio vt diligamus aīam ꝓximi plꝰꝙ corpus ꝓpriū. Sic fec̄ apl̓s. ij. Coꝝ.xij. Ego aūt libentiſſime impēdar ⁊ ſuꝑimpendar ipſe ꝓ aīabus veſtris. Heceſt abūdantia gr̄e quā vt hr̄e poſſimusꝓ nobis int̓pellat apl̓s dicēſ. Hoc orovt caritas vr̄a magis ac magis abūdetI¶ De hac abndātia ꝑuenit̉ ad abūdantia gl̓ie quā debemus appetere. Dequa abundantia augͥ. In celo nihil de-

eſt. nihil abeſt. nihil extra qd̓ appetat̉.nihil intus quod faſtidiat̉. Que abundantia vere dicit̉ abudantia qꝛ plus extendi noͣ poteſt. qd̓ oculus nō vidit. necauris audiuit. nec in cor hoīs aſcenditq̄ p̄parauit deus diligentibus ſe. Hec ēabundantia ſctōꝝ. De qͣ ꝓuer j. dr̄. Etabūdantia ꝑfruet̉. Ad quā nos perducat qͥ in celis ſine fine vi. ⁊ reg.¶ De euangelio.Sermo. CLXVIII.Imile eſt regnuꝫceloꝝ hoī regi qͥ voluit rōnemponere cū ẜuis ſuis ⁊cͣ. Math. xviij.R ¶ In hac ꝑabola circa rōem quācū ẜuis ſuis ſaluator noſter eſt habiturus tria nobis intimant̉. vicꝫ diligētiamiſericordia ⁊ iuſticiā. Diligētia in rōnis poſitione. qͦ tangit̉ ibi. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī regi q̄ voluit rōnem ponere cū ẜuis ſuis. Miſericordia in debiti relexatiōe. ⁊ hͦ ibi. Miſertus auteꝫdn̄s ſerui illius dimiſit eū ⁊ debitū dimiſit ei. Iuſticia autē innuit̉ in nequāẜui ꝯdēnatione. ibi. Iratus dn̄s tradidit eū tortoribus ⁊cͣ. Iuſte em̄ ꝯdēnat̉qͥ poſt tantū miſericordie bn̄ficium ſibiimpenſum cōſerui ſui nec in mīmo voluit miſereri. Sed notandū ꝙ diligentia ronis in p̄miſſis verbis infert timore. Miſericordia relaxatiōis infert coſolationē. Sꝫ iuſticia ꝯdēnationis infert horroreꝫ. Metuenda eſt vtiqꝫ diligentia rōnis ſi ꝯſideret̉ qͥs eſt qͥ rōemponet. cū qͥbus ponet. ⁊ de qͥbus ponetL¶ O ꝙͣmetuēda eſt rō quā ponetcreator oīm. quē latere nihil pōt. qͥ inhoc euāgelio ꝑ hoīem ꝙͣtum ad hūanitatē. ⁊ regē ꝙͣtū ad diuinitatē de ſignat̉cū dicit̉. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī regi.Apoc̄. xix. Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū dr̄.An ip̄m nil occl̓tare poterimus etiā ſivellemꝰ. Un̄ apl̓s. jͣ. Coꝝ. iij. Uniuſcuiuſqꝫ opus manifeſtū erit. dies em̄ dn̄ideclarabit. Idē. iiij. Ueniet dn̄s ⁊ illūnabit abſcondita tenebraꝝ ⁊ manifeſta