Onica. XIX.

daciū. Item Ecc̄. xxij. Foris canes ⁊ venefici ⁊ impudici ⁊ homicide ⁊ om̄isq̇ amat ⁊ facit mendaciū. ¶ Quarto ineterno igne cruciabūt̉. Apoc̄. xxj. Idolatris ⁊ om̄ibus mendacibus. ꝑs illoꝝerit in ſtanguo ardenti igne ⁊ ſulphure. Prouerbi. x. Suauis eſt hoī panismendacij. Et poſtea. Os eius implebitur calculo. Glo. In quo mēbro quisamplius peccauit. in eo plus puniēturAnde qui in ligua magis deliquit. inta magis arſurus perhibet. dū os eiusaalculo qui eſt lapis ignitus implendum dicitur. quod accidit diuiti cum ininſerno ardens lingue refrigeriū petebat que in verbis ſuperbis epulādo defluxerat. Rogemus ergo dn̄m qͥ dicit.Ego ſum veritas ⁊cͣ.De epiſtola.Sermo. CLXI.Olite locum daTre dyabolo. qͥ furabat̉ iam nofuret̉. Eph̓. iiij. Q ¶ In hac epiſtola tria fac dn̄s. Primo em̄ monet nosne in nobis locū dyabolo debeamusdare. cū dicit. Nolite locum dare dyabolo. ¶ Secundo oſtendit quali modoꝓ loco niit̉ nos expugnare ſcꝫ per vicia ⁊ peccata. ꝓ quo dicit. Qui furabatur iam nō furet̉. ¶ Tercio inſtruit quibus armis poſſimus eī reſiſtere ſcꝫ virtutibus ⁊ bonis operibus. ꝓ quo dicitRenouam ini ſpū mentis vr̄e. ¶ Et primū ſcꝫ ꝙ nō debeamus dyabolo in nobis locū dare oſtendit triplici ratione.Quia meliorem locū in hoīe vult hr̄e.ſcꝫ cor. qd̓ noīe loci intelligit̉. Luc̄. xxij.Intrauit ſathanas in cor iude. Et certe nobilior locus nō eſt in hoīe. quia tota vita ſiue corꝑalis ſiue ſpūalis indefluit. Pro quo dicit ſalomon Prouer.iiij. Omni cuſtodiā ſerua cor tuū quiaex ipſo vita ꝓcedit. Appetit etiam cortanꝙͣ locū fortiorē. qꝛ ipſo habito totūcaſtrū hoīs quiete poſſidet. Luc̄. xj. Cūfortis armatus cuſtodit atriū ſuum in

pace ſunt om̄ia que poſſidet. Qd̓ glo.exponit de dyabolo. ¶ Itē nō debemusei locum dare quia crudelia nitit̉ ibi exercere. Ioh̓. x. Fur nō venit niſi vt furet̉vitam gratie mactet vitam nature. ⁊ ꝑdat vitam gl̓ie. Et hanc crudelitatē innuit apl̓us in noīe. cū dicit. OyabolusDyabolus em̄ dicit̉ a dya qd̓ eſt duo ⁊bolus qd̓ eſt morſellus. quia de homīenō intendit facere niſi duos morſellosſcꝫ corpus ⁊ aīam deuorādo. j. Pet̓. v.Aduerſarius veſter dyabolus tāꝙͣ leorugiens circūit qͣrēs quē deuoret. Exemplū ca. ij. Q Itē noͣ debemus ei locū dare. qꝛ ni ſi ꝑ nos ſibi det̉ in nobislocū habere nō poterit. Propter qd̓ dicit Greḡ. Debilis eſt hoſtis ⁊ nō pōtvincere niſi volentē. Un̄ Iac̄. iiij. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis. Explum ca. xij. C. Certū qͥdem eſt ꝙ lubricus eſt hoſtis. ⁊ cū ſibi in capite nō reſiſtit̉ ſtatim illabit̉. Propter hoc de ſancta aīa potę dici illud Gen̄. iij. Ipſa cōteret caput tuū. R ¶ Secūdo apl̓usoſtēdit quali modo nitit̉ nos ꝓ loco expugnare. qꝛ ꝑ vicia ⁊ peccata. tangenstriplice̓ modū mortaliū pctōꝝ. Omneem̄ pctm̄ aūt ꝯmittit̉ corde aut ore autopere. Et qꝛ his tribus modis nitit̉ expugnare. p̄munit nos apl̓us vt ab histribus tanꝙͣ ab igneis telis nequiſſimihoſtis caueamus. De peccato cordis p̄munit nos. cū dicit. Iraſcimini ⁊ nolite peccare. De peccato oris. cum dicit.Deponētes om̄e mēdaciū. De peccatooperis. cū ſubdit. Qui furabat̉ iam nōfuret̉. Et enūerat apoſtolus inter aliapeccata hec tria mortalia. quia de iſtistribus facilis tranſitus eſt ad alia peccate mortalia. Adapta. Et etiam quiaper iſta vt frequentius poſſidet dyabolus ⁊ ipſis dn̄atur. Unde de ira legiturj. Reg. xviij. Iratus aūt ſaul nimis dixit. Mihi dederunt mille. ⁊ filio iſay. xmilia. Pro quo nō rectis oculis aſpiciebat eū. poſt diem alterū inuaſit ſpūsmalus ſaul. Et de eodem ſaul dicit̉ ꝙexagitabat eū ſpis nequā. Et bn̄ dicit