Feria. II. rogatīonū
ſemꝑ gͣta. mentes bonoꝝ vſu ſuo ꝙͣuislongo nullo tn̄ afficiēs tedio. Un̄ dicitglo. Ꝙ nec in ipſis bonoꝝ montibushoīm ex longo vſu celeſtis illa conuerſatio valet ali qn̄ vileſcere ſic̄ fluxus pn̄tis ſolis ſolet aliqn̄ ex longo vſu in faſtidiū verti. Et hac hereditatē pr̄ filijsꝯſeruat in celis. Un̄ Gal̓. iiij. Ꝙ ſi filius ⁊ heres ꝑ deum. Un̄ ꝙͣcito mortis.ſomnij capimus illā ſi veri filij ſumuspoſſidemꝰ. Un̄ psͣ. Cū dederit dilectisſuis ſom. ecce here. do. ⁊cͣ. I ¶ It̄ vado ad pr̄em nō differendo ꝓpt̓ ianue ſitardauero clauſionē. Sicut ꝯtigit qͥnqꝫfatuis v̓ginibus q̄ qꝛ tardauerūt forisexcluſe remanſerūt. Un̄ Ecc̄. v. dr̄. Netardes ꝯuerti ad dn̄m ⁊ ne differas dedie in diē ne forte ſubito de terra diſꝑdat te. Aug. Hec vox cras cras multosdecepit. ⁊ ſubito claudit̉ eis hoſtium. ⁊manet foris cuꝫ voce coruina. qͦ noluithr̄e gemitu colubinū. Propt̓ hͦ cōſulitdn̄s Luc̄. vij. Contē̓dite intrare ꝑ anguſtā porta tā an̄ ſcꝫ ꝙͣ claudat̉. Dicamusgͦ. Relinquo mundū ⁊ vado ad pr̄emQuo nos ꝑducat ipſe pr̄ qͥ vi.In diebus rogationum deepiſtola. Sermo. CI.Ui conuerti fecerit pctōrē ab errore vie ſue ſaluabit aīam eiꝰ Iac̄. v. R¶ In his v̓bis tria ſunt diligent ꝯſideranda. Et p̄mo q̄ ſit via erronea ꝑ quā pctōr graditur. qꝛ dicit ab errore vie ſue ¶ Secūdoqͣliter hō iuſtus ſe ad pctōrem hr̄e debeat vt ꝑ ip̄m ab illa reuocet̉. qꝛ dic̄. Quiꝯuerti fecerit. ¶ Tercio ꝙͣ magnā vtilitatē reuocans cōſequit̉. qꝛ ſcꝫ ⁊ ꝓximūſaluat ⁊ ſuoꝝ oꝑit multitudinē pctōꝝ.Quātū gͦ ad primū nota ꝙ viā pctōrisꝑ quā gͣdit̉ ē miſerabil̓. Eſt em̄ via lataq ducit ad mortē. Dc qͣ viā reqͥre in diecineꝝ in ẜmone tercio. Ocrelinqͣt īpiusviā ſuā. L ¶ Ad hͦ aūt ꝙ hō iuſtꝰ īpͥm̄reuocare valeat dꝫ ſe multis modis erga ip̄m hr̄e. MPrimū eſt gͦ ꝙ nō dꝫ peccatorē deſpicere ſꝫ potius exēplo dn̄i ſe.
familiarē exhibere. Luc̄. xv. Murmurabāt phariſei ⁊ ſcribe dicētes. qꝛ h̓ pctōres recipit ⁊ māducat cū illis. Et Luc̄.xx. Mur. oēs ꝙ ad ho. pec. diuer. An d̓ꝓpt̓ ſuā benigͥtatē quā hūit ad pctōresagnꝰ dictꝰ ē. Io. j. Ecce agnꝰ dei ecce qͥtol. pec. m. Propt̓ hͦ dicit apl̓s Gal̓. v.Fres ſi aliqͥs hō p̄occupatꝰ fuerit in aliquo delicto. vos qͥ ſpūales eſtis hmōi īſtruite in ſpū lenitatis. ¶ Scd̓o hō iuſtꝰqͦ vult reuocare pctōrē nō dꝫ ip̄m pctōre magͥficare. qꝛ hͦ eſſet potius pctōremin pctīs fouere Ecc̄. x. Noli magͥficareviꝝ pctōrē diuite̓. qd̓ heu faciūt hodieml̓ti adulatores qꝛ laudat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue ⁊ iniquꝰ bn̄dr̓. Sꝫ certedic̄ dn̄s Efa. iij. Ppl̓e meꝰ qui te btm̄dicūt ip̄i te decipiūt. ¶ Tercio hō iuſtꝰdꝫ pctōre ab errore vie ſue exemplo bono ſuo reuocare. mat. v. Sic luce at luxyr̄a corā hoībꝰ vt videāt oꝑa vr̄a bonaEfficacior em̄ eſt vox oꝑis ꝙͣ vox oris.vn̄ apl̓s docēs Thi. qͣl̓r alios ab errorevie ſue dꝫ retrahere. int̓ cetera dixit. Teip̄m p̄be in oībꝰ exemplū bonoꝝ opeꝝQuarto dꝫ ſi pctōr occultꝰ eſt occulteeū corrigere. Math̓. xviij. Si peccauerit in te fr̄ tuꝰ. glo. te ſolo ſciēte. corripeeū int̓te ⁊ ip̄m ſolum. Si v̓o publicū ⁊notoriū fuerit dꝫ ip̄m publice arguere.Un̄ thi. v. Peccantē corā oībꝰ corripevt ceteri timorē habeāt. ⁊ hͦ maxīe ſpectat ad p̄latos ¶ Quīto dꝫ vt pctōrememolliat xp̄i bn̄ficiā q̄ſt̓ multa enarrare. Nā prīo xp̄s vt pcōres ſaluaret inmūdū venit. Un̄. j. thi. j. Xp̄s ieſus veītin hūc mūdū pctōres ſaluos facere. It̓ſcd̓o vt hoīes a pctīs reuerterēt̉ in p̄dicatiōibꝰ ſuis ip̄os multipl̓r monuit ⁊ad pnīam reuocauit. Un̄ Lu. v. Nō ve.vo. iu. ſꝫ pec. ad pe. vn̄ iā nō ē qͥ ſe poſſitexcuſare Ioh̓. xv. Si nō veniſſem ⁊ locutus eis fuiſſem pctm̄ nō hr̄ent. nūc ātexcuſationē nō hn̄t de pctō ſuo. ¶ Itemdꝫ tercio ꝓponere ꝙ dn̄s pctōres benigne recipit ⁊ leuē ip̄is pnīam iniunxit.Un̄ Io. viij. dixit ml̓ieri dep̄hēſe ī adulterio. Ubi ſūt qͥ te accuſabāt. Nemo tel ij