Feria. II. cogationū.

ꝯdemnabit. Et illa dixit. Nemo dn̄e.Nec ego te ꝯdēnabo. Uade ⁊ ampliuſnoli peccare. Ecee leuis pnīa ꝓ tantocrimine. Et hͦ deberet multū pctōremmonere. ¶ It̄ qͣrto dꝫ pctōri ꝓponereꝙ multū dꝫ pctōrē ad ꝯuerſione mouere. vicꝫ ꝙ xp̄s ſedēs in dextra pr̄is. peccatoꝝ dignat̉ eſſe aduocatus. j. Ioh̓. ij.Si qͥs peccauerit aduocatu habemusapud pr̄em ieſum xp̄m ⁊ pſe eſt ꝓpiciatio ꝓ pctīs nr̄is. Et ſi ſic pctor cōuertinō poterit tūc excuſatiōeꝫ nō hꝫ. ¶ Sexto dꝫ ꝓ pctōre vir iuſtus orare. ſic̄ fec̄ſtephanus Act̉. vij. Poſitis aut genibus orabat dicens. On̄ ieſu xp̄e ne ſtatuas illis hͦ pctm̄ Iac̄. v. Orate ꝓ inuicem vt ſaluemini. Sic orabat dauid cūdicebat. Deficiāt pctōres a t̓ra ⁊ iniqͥita vt nō ſint. glo. aplius iniqͥ. Exēpluca. j. I ¶ Septimo ꝙ ſi ꝓpt̓ p̄dicta peccator ꝯuerti noluerit dꝫ vir iuſtus ꝓ eisꝯpaſſiōe lugere. Sic Luc. xj. dn̄s vidēsciuitatē in malicia obſtinata fleuit ſuꝑillā. Sic Coꝝ. xij. dic̄ paulꝰ. Zimeo necū videro huiliet me dn̄s apud vos etlugea multos ex vobis .ſ. qui in maliciaꝑſeuerat. psͣ. Defectio tenuit me ꝓ pec.⁊cͣ. M¶ Tercio on̄dit ꝙͣmagnū bonū ⁊ vtilitas ꝯuerſionē ſequit̉ qꝛ ſaluabit aī. eiꝰ .ſ. ꝯuerſi. qͣ vtiqꝫ in md̓o nihilp̄cioſius Math̓. xij. Quā cōmutatiōeꝫdabit hō ꝓ aīa ſua. It̄ cōuertens oꝑitmultitudinē pctōꝝ ſuoꝝ. ⁊ nō ſolū conuertens ꝑ hͦ delet pctā ſua. ſꝫ etiā ſic̄ dic̄glo. acquirit ſibi īfinita p̄mioꝝ gaudiaAd que nos ꝑdu. qui vi.¶ De eodem.Onfitemini alterutꝝ pctā vr̄a vt ſaluemi Iac̄.v. De hͦ themate reqͥre ꝓceſſū in ẜmōeqͥ incipit. Ore ꝯfeſſio fit ad ſalutem.De euāge. Sermo. CII.Etite ⁊ accipietisLuc̄. xj. N In verbis iſtison̄s duo facit. Primo ad petendij aīat

cū dicit. Petite. Scd̓o de impetrandocertificat. eū dicit. ⁊ accipietis. O ꝙͣtūdēmus ex pͥmo ꝯſolari ꝙ vicꝫ ad petendu aīamur cū multū egeamus. ⁊ nil boni niſi ab ipſo hr̄e poſſimꝰ. Qd̓ vtiqꝫ recognouit psͣ. dicēs. pauꝑes facti ſumꝰnimis adiuua nos d̓s ſa. nr̄. Et nō ſolūad petendū aīat. ſꝫ etiā qͥd petere ab eo⁊ ꝙ magna ſcꝫ meliora q̄ hꝫ petere debeamꝰ informat. Sic em̄ legit̉ Math̓vj. Ꝙ diſcipuli quid ⁊ qͣl̓r petere deberent cū rogarent ip̄m vt ip̄os informarent rn̄dit. Sic orabitis. Pater nr̄ quies in celis. Que oro cū petitionibꝰ ſuisexcedit om̄s alias in tribus. vicꝫ in dignitate. in breuitate ⁊ in vtilitate. Indignitate excedit. qꝛ alie or̄ones ſic̄ pſalmi ⁊ hmōi ⁊ ſi ꝑ ſpm̄ ſctm̄ credunt̉ edite tn̄ ꝑ mediū. Sed hec or̄o ſine medioedita eſt ꝑ ip̄m ſaluatorē. It̄ in breuitate excellit. Eſt em̄ int̓ or̄ones breuiſſima. ⁊ hͦ ne quis de igrantia excuſaret̉⁊ vt faſtidiū deſcendi tolleret̉ ⁊ vt deꝰꝑatus exaudire moſtraret̉. ¶ It exceditin fecūditate ſiue vtilitate. qꝛ continetoēs petitiōes vite pn̄tis ⁊ future. ſic̄ patebit. O ¶ An̄ꝙͣ aūt doceat petitiōꝫdocet primo beniuolentie captatiōꝫ. cūdicit. Pater nr̄ qui es in celis. Et poſtdocet adiuratiōꝫ. ſic̄ dicit Criſo. cū dic̄Sanctificet̉ no. tuū. Dicamus gͦ pr̄ vtde pr̄e mīaꝝ qͣſi filij ꝯfidamus. Hiere.iiij. Patrē vocabis me. ⁊ poſt me īgredi nō ceſſabis. Itē dicamus pr̄ nr̄ vt atanto pre erubeſcamus degenerare. qꝛfilius ſemꝑ ⁊ libenter facit opus pr̄isſui. Un̄ filij nobiliū natual̓r amāt militiā. An̄ quidā imꝑator videns filiumſuū facere molēdina de feſtucis ad riuulos aqͣꝝ inquiſiuit ⁊ inuenit ꝙ erat filius molendinarij ⁊ eiecit eū de regnoPropt̓ qd̓ dicit apl̓s Eph̓. v. Imitatores eſtote dei ſicut filij chariſſimi. Iteꝫdicamus nō ſolū prͣ. ſꝫ etiā noſter. vt ſcꝫnatiuitatē gr̄e recolamus. Non em̄ ſumus filij ꝑ naͣm ſꝫ ꝑ gr̄am. Und̓ Iac̄. j.Uolūtarie em̄ genuit nos vbo v̓itatisIt̓ noſter. ne ſcꝫ ꝯͣ alios ſuꝑbiamꝰ. oīr