Dn̄ica rogationū
Exemplū ca. vij. A. F¶ Quarto mūdū relinquamus tanꝙͣ amicū frauduleͣtū. ipſe em̄ amiciciā p̄tendit rebus tꝑalibus hoīem oncrando ſꝫ hͦ fraudulent̉facit nec ſcꝫ ꝑ artā viā qͦ ducit ad pr̄emtranſire valeat. Ipſe eſt tanꝙͣ iudas ꝓditor qͥ dicit demōībus. Quecūqꝫ oſculatus fuero .ſ. reꝝ tēꝑalium ꝓſperitate.ipſe ē tenete eū. Prouer. xj. Simulatorore decipit amicū ſuū. Un̄ certe nos dicamus ei exemplo dn̄i. Iuda oſculo filiū hoīs tradiſ. Quia dicit Gre. Quiſqͥs honoribus inflatus vel theſaurisauri vel argenti oneratus fuerit. ꝑ anguſtū iter regni trāſire nō poterit. Propter hͦ dicit dn̄s Matth̓. vij. Attenditea falſis ꝓphetis qui veniūt ad vos inveſtim̄tis ouiū intrin. aut ſunt lu. rapa.Hie. xxj. Seduxerūt te viri pacifici tuidimerſerūt in ceno ⁊ lubrico pedes tuos ⁊ receſſerūt a te. Propt̓ h̓ dr̄ Hiere.ij. Egredimini de medio eiꝰ .ſ. mūdi. vtſaluet vnuſqͥſqꝫ aīam ſuā. ⁊ ne forte molleſcat cor tuū .ſ. ꝑ tꝑale oſculū deceptusQui gͦ p̄dictas cās penſando ꝯtemnitmundū ſecure pōt dicere. relinquo mūdū. Exemplū ca. vij. F. G ¶ Et qꝛnō ſufficit malū deſerere niſi ⁊ bonū faciat. iō. ſtatim ſubdit de boni aggreſſione cū dicit. ⁊ vado ad pr̄em. Et nō dic̄vadam tanꝙͣ in futuro. ſꝫ vado in pn̄ti.Uado gͦ ſine dilationē. vicꝫ qꝛ cōpellorqꝛ trahor. qꝛ terreor. Cōpellor ꝑ famētrahor ꝑ ineffabilē hereditatē. ſꝫ terrcorꝑhoſtij clauſioneꝫ. Uado igit̉ vt famēdepellā. Hic em̄ ꝙͣdiu ſum fame ꝑeo qꝛnec ſatiat̉ oſculus viſu. nec auris auditu. Sꝫ in domo pr̄is etiam mercenarijabūdant pane. Surgā gͦ ⁊ ibo ad patrē vt ſatiari valeā qͥ ad hocip̄m me inſtanter vocat. Math̓. xj. Uenite ad me.⁊ ego reficiā vos. psͣ. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua. H ¶It̓ vado adpatrē vt hereditatē paterna que trahitpoſſideā. De qͣ math̓. vj. Pater nr̄ qͥ esin celis aduē. re. tuū. Ad qd̓ ⁊ ipſe nosinceſſanter vocat Math̓. xxv. Uenitebn̄. pa. mei ꝑci. re. quod vobis ꝑatū eſt.
Nec miꝝ ſi hereditas trahit. Eſt eī hereditas illa fructuoſa ⁊ delectabil̓. Inhac em̄ nullius rei eſt penuria. Leuit. xxDabo vobis in hereditatē terrā lacte⁊ melle manantē. Et eſt delectabilis qꝛeſt delicijs om̄ibus ⁊ om̄i dulcedine referta. Ecc̄. xxiiij. Hereditas mea ſupermel ⁊ fauū nō dicit ſicut mel ſꝫ ſuꝑ inel.qꝛ incōꝑabiliter delectabilior ⁊ dulciorIt̓ eſt hereditas p̄cioſa ⁊ nobilis. qꝛ oībus diuitijs ſpūalibus cumulata Ephj. Non ceſſo gr̄as agens ꝓ vobis mēoriam vr̄i faciens in or̄onibus meis. Etpoſt ſubdit. Ut ſciatis qͦ ſit ſpes vocatōnis eiꝰ ⁊ q̄ diuitie gl̓ie hereditatis eiusEſt etiā nobilis. qd̓ ptꝫ. qꝛ eā ſemꝑ nobiles poſſederūt. Ecc̄. xxiiij. Et radicaui in ppl̓o bonorificato. ⁊ in partes deimei here. il .ſ. ppl̓i. honorificati. ⁊ in eod̓In iacob inhabita. ⁊ in iſrael hereditare. ⁊ in electis meis mitte radices. Un̄hereditabūt eā tm̄ electi dei. Eſa. lxv.Hereditabūt ea electi mei. It̓ eſt hereditas iocūda ⁊ laudabilis. Psͣ. Uiſitanos in ſalutari tuo ad videndū in bonitate electoꝝ tuoꝝ ad letandū in leticiagētis tue vt lauderis in hereditate tuaO qͣnta iocūditas ibi inerit aīe cū deuꝫſuū videbit ſine velamine. cū in ipſo letabitur ſine intermiſſiōe cū ip̄m laudabit ſine fatigatione. It̄ eſt hereditas incōꝑabilis. incōtaminata. ⁊ īmarceſſibilis quā pr̄ nr̄ ꝯſeruat in celis. j. Pet̓. j.B̓n̄dictus d̓s ⁊ pr̄ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i quiꝑ miſericordiā ſuam magnam regnauitnos in ſpem vite ꝑ reſurrectiōꝫ ieſu xp̄iex mortuis. in hereditate in corruptibile ⁊ incōtaminatā ⁊ īmarceſſibile ꝯſeruatā in celis. Et penſa ꝙ in hͦ. ꝙ dic̄ incorruptibilē notat̉ hereditatis ꝑpetuitas. psͣ. Nouit dn̄s dies īmaculatoꝝ ⁊bereditas eoꝝ ineternū erit. In hͦ ꝙ dicit. incōtaminatā notat̉ mudicia eius ⁊puritas. nulla em̄ mixtura mali poteriꝯtaminari. imo nec ipſi qͥ eā hereditabūt. Un̄ dicit glo. ꝙ nec ſenio nec morbo nec alia mixtura tangem̄. Immarceſſibilē dicit qꝛ ſꝑ erit recens. ſꝑ vnar