Onica īquadrage.

modo nō diligendus eſt chriſtus. Abiem̄ eſt mater que tāta ſuſtineret ꝓ filijsſuis q̄nta chriſtus ſuſtinuit pro nobis.Certe legimus matres pre timore etpudore pueros reieciſſe. alias puerosꝓ cōſeruatione vite ſue comediſſe: Sꝫchriſtus vt nos cōſeruaret vitā ſuamdedit. Exemplū in ꝓmptua. ca. xj. B¶ Item fere bn̄ficia ſentiūt. Referturem̄ de quodā leonē quē quidaꝫ milesa ſerpente liberauit. adeo gratus fuit.ꝙ eum deſerere noluit Quam ergo excuſationē peccator habebit in die iudicij qͥ a liberatore ſuo ręceſſit. et ſerpenti infernali adheſit. ¶ Itē lapides poterunt accuſare. quia petre in paſſioneſciſſe ſunt. ⁊ adamas ſanguine hircinoſcindit̉. Ipſi virtutem ſanguinis chriſti non ſenſerunt. B ¶ Terciā gr̄ampeccatoribus adijcit .ſ. diutine expectationis ⁊ crebre vocationis. An̄ apl̓usAn igno. qm̄ benig. dei ad penitentiā.te adducit. Ipſe diu expectādo ſtat adhoſtiū peccatoris ⁊ pulſat crebre vocādo. ⁊ dicit. Uſqꝫquo obliuiſceris me infi. vſqꝫquo auer. fa. tuaꝫ a me. Quādiupo. ꝯſi. in anīa tua. Hanc gratiā in vacuū recipiūt obſtinati in peccatis quivſqꝫ in ſenectā ⁊ ſeniū cōputreſcunt infecibus ſuis. Exemplū in ꝓmptua. ca.ix. A¶ Et licꝫ tales putridos ⁊ ſenesnullus tꝑalis dn̄s ad ſuū ſeruitiū. reciperet. imo penitꝰ ſꝑneret. tn̄ adhuc dominus talibus qͣrtam gratiā adhibet.ſcꝫ benigne ſuſceptionis. Exemplū defilio ꝓdigo. cui reuertenti pr̄ occurrit.et amplexatus eſt. In cuiꝰ figura chriſtus in cruce manus ſuas expandit vtpeccatorē amplectat̉. caput incliat ⁊cͣ.Et ſic ſuſceptum non ꝑtem ſed totū dimittit. nec more ſeculariū dimittendo.improꝑat. Et licet hec gratia dei ſit ineffabilis ſunt tn̄ qui eam euacuāt .ſ. deſperati qͥ dicunt. Maior eſt noſtra iniquitas ꝙͣ vt veniā mereamur.¶ De epiſtola.Sermo. LIX5.

Cce nūc tempuſacceptabile. ij. Coꝝ. vj. ¶ Inhis vbis debemus duo notare. Primo qd̓ ſit tempus acceptabile.Secūdo cui ſit acceptabile. C Tēpus acceptabile vt dicit apl̓us. non tm̄tēpus qͣdrageſime. ſed totū tempꝰ gr̄eqd̓ incepit a chriſti aduentu quo venitin mundū ⁊ durabit vſqꝫ ad ſecunduꝫaduentum eius ſcꝫ ad iudiciuꝫ. ¶ Triplex em̄ tp̄us pōt diſtingui creature reſpectu ſui creatoris .ſ. tēpus ſeuicie. qd̓fuit aute incarnatōeꝫ. Itē miſcd̓ie ſiuegratie. quod fuit poſt incarnationē. psͣTempus miſerēdi eius qꝛ venit tēpusItē tꝑus iuſticie qd̓ erit in iudicio ꝑticulari ſiue generali. De quo psͣ. Cumacce. tp̄s. ego. iuſti. iu. Tunc em̄ vnicuiqꝫ reddet ẜm oꝑa ſua. Quare aūt tēpus ante incarnationem dicat̉ tēpusſeuitie. et tēpus futurū tꝑ̄s iuſticie patebit in ſermone ſed pn̄s tēpus qd̓ eſtmiſericordie vel gratie dicit ſolū tp̄usacceptabile. O ¶ Eſt aūt tp̄us gratię acceptabile deo angelis ⁊ hominibꝰ¶ Deo eſt acceptū tanꝙͣ mercatori magnum theſaurū diu abſconditū habēti cui multū acceptabile eſt tp̄s. qn̄ vaſet theſarū ſuuꝫ talibus negociatoribꝰoſtendere qui illū volunt comꝑare. ſictheſaurus regni celorum diu a negociatoribus humani generis qui ad hoccreati erant vt ip̄m cōꝑarent abſconditus fuit. tum ꝓpter ipſius remotioneꝫ.tum ꝓpter latronū impedimētū. Nonem̄ ẜm ꝓphetā erat exenti pax pͦ tribulatione Nam cū negociatores huiusregiōis de hinc egrediebant̉ mox a latronibus demonū capiebant̉ ⁊ in carcerē inferni retrudebantur. qd̓ durauit̉vſqꝫ ad chriſti aduentū qͥ viaꝫ vſqꝫ adſuū theſauruꝫ tendentē pacificare volens in hūc mundū venit. Un̄ et in natiuitate eius angeli dixerunt. Et in terra pax hominibus. Et ipſe poſt paſſione poſtꝙͣ latrones captiuos in carcereinferni detruſit et alios intantū debili.