De penitentia.

niuntur. Unde ſi poſſent conqueri indie iudicij. ſol diceret. Propter peccatūhominis ego claritatem meam amiſi.Item aīalia dicerent. Nos ꝓpter peccatum hominis diluuio ꝑiuimus. Terra etiaꝫ diceret. Ego ꝓpter peccata hominis maledicta ſpinas ⁊ tribulos germinaui. Unde quia modo plus abun.dat de peccato conſequens eſt vt miſerabilius germinet. Sed fatui homīeshoc predicatoribus ſeu doctoribꝰ alijsid eſt parrochiarū rectoribus qui peccata remouent imponunt. dicētes. Exquo tales homines venerunt nihil boni ꝓcuratur. Et licet creatura in die iudicij non conqͥretur verbo. cōquereturtamē facto. Quia armabit deus creaturas in vltionē iniquoꝝ. Ut dicit ſap̄.Quia ergo peccator cōtra tot et tantainique egit et impie. merito a ꝓphetain premiſſis verbis impius et iniquusdicitur. cum dicit. Oerelinquat impiꝰviam ſua. et vir iniquus cogitationesſuas. C ¶ Uia autē per quam talisgraditur et quam relinquere monetureſt via lamentabilis et miſerabilis. qꝛhec eſt via de qua dicit̉ in ꝓuer. Quetalibus hominibus ꝓpter momētaneam delectationem peccati videt̉ recta.ſed nouiſſima eius ducunt ad mortemquia tales ſi decedūt in peccato in pūcto ad infernum deſcendūt. O ꝙͣ miſerabile eſt ꝙ homo rōnalis iumētis irrationalibus inſipientior efficit̉. Irrationalia em̄ animalia quoꝝ mors ſubitanea et quaſi ventus eſt fugiunt mortem. Ouis em̄ hac de cauſa fugit lupūet auis accipitrē aut lapideꝫ. ⁊ pullusmiluum. Tu autem homo rōnalis admortem curris dum ꝑ viam graderisque ducit ad mortē. non momentancaſed mortem ꝑpetua. Ubi em̄ lamentabilius eſt eſſe ꝙͣ ibi vbi mors nō moritur. optant mori ⁊ fugit mors ab eis.Ergo talis derelinqͣt viā ſuam O 5Huiꝰ aūt potiſſima cāꝫ on̄dit. qꝛ .ſ. addn̄m ſuū redire tenet̉. cū dic̄. et reuertatur ad dn̄m ſuū. Si em̄ ſeruo alicui ꝓ-

prio nō ē ſalus aīe ꝙͣdiu a dn̄o ſuo vagat̉. et de neglecto ẜuitio rōeꝫ ſuo dn̄oreddere tenet̉. Multo fortiꝰ qͥ a deo ſalutari ſuo receſſit. nō habebit ſalutem.īmo reddet rōnem neglecti ſeruicij qd̓ſibi iuſte tenebat̉. qꝛ creauit redemit ⁊educauit eū. Sed ne peccator tanꝙͣ adcrudelē dn̄m redire timeat oſtēdit propheta dn̄m noſtrū benignū eſſe in receptiōe cū dicit. Miſericors eſt. Exēplūde filio ꝓdigo. Cui reuertenti occurritpater letanter. Itē ꝓnū on̄dit in culpedimiſſione cū dic̄. Qm̄ ml̓. eſt ad ignoſcē. Non em̄ partem tenet ⁊ parteꝫ dimittit. Sed omne inqͥt debitum dimiſitibi. Exemplū de maria magdalena.Exemplū in ꝓmptua. ca. ix. O.¶ De penitentia.Sermo. LVII.Ixit adoleſcētiorfilius ad patreꝫ. pater da mihiportionē ⁊cͣ. Lu. xv. Hec parabola a dn̄o ꝓlata q̄ agit de pctōris reconciliatione legit̉ mō tꝑe qͣdrageſimeqn̄ ē tp̄s recōciliatōis ⁊ pnīe. Nā ſic̄legit̉ in Lu. Cū phariſei aduerſus ieſūmurmurarēt. eo ꝙ pctōres reciꝑet triplicem ꝑabolā dignatꝰ eſt ꝓponere adphariſeoꝝ ꝯfutationē ⁊ pctōꝝ ꝯſolatione. vicꝫ ouis ꝑdite ⁊ reportate. dracmeq̄ſite ⁊ inuēte. filij ꝓdigi recedētis a patre ⁊ reuertētis ad patreꝫ. In quibꝰ tribus ꝑabolis ꝙͣ magnū ſit gaudiū ipſipctōris conuerſio clementer oſtendit.E ¶ Ipſe em̄ eſt piꝰ paſtor qͥ hn̄s. c.dues. nonagītanouē reliqͥt ī deſerto .i.in celo qd̓ ab hoīe derelictū fuit. abijt ꝑnature hūane ſuſceptōꝫ. recuꝑare cēteſima .i. hoīeꝫ. tanꝙͣ pia mr̄. q̄ hn̄s cetuꝫfilios ludētes ī pulcro prato. ⁊ vnumiacentē in luto citius currit ad illū quiin luto iacet vt ip̄m extrahat ꝙͣ ad alios. Sic chriſtꝰ reliqͥt angelos tanꝙͣ nonagintanouē oues. ⁊ vnā p̨̄ditā .i. hūanā naturā humeris ſuis. id ē brachijs