De penitentia.

de Ambroſius. Humeri chriſti crucis brachia ſunt. illic peccata mea diſpōſui. in illa nobili patibuli ceruicerequieui. Et poſt quantum gaudiumſit eī de recuperatione ꝑditi hominisſubdit. Et conuocat amicos ſuos ⁊ vicinos .i. angelos. qui ſunt amici qꝛ p̄ceptis obediūt. Ioh̓. xvj. Uos amici meieſtis ſi feceritis ⁊cͣ. Pſal. Miniſtri eiꝰqui facitis volūtate erus. Dicunt̉ vicini. qꝛ de ꝓpe vidēt. Mathei. xviij. Angeli eoꝝ ſemꝑ vident f. p. Et dicit eis.Cōgratulamī mihi. qꝛ īueni ouē quāꝑdideram. F¶ Item ipſa eſt mulierſapiēs. que ꝑdita decimā dracmā .i. humana natura. vt eam inueniret lucernam accēdit .i. in carne viſibilis apparuit. Et vt eam inueniret ſolicite queſiuit tanꝙͣpia mater que habēs decē filios plus eſt ſolicita de vno febricitāte.etiā minus dilecto. ꝙͣ de reliqͥs. etiamplus dilectis. Un̄ reinuēta in ſignummagni gaudij conuocat amicos. ⁊ vtcinos dicens. Congratulamini mihi.⁊cͣ. G¶ Item ipſe eſt clemes pr̄ qͥ filio .i. pctōri ꝑ ſuꝑbiā recedēti ⁊ huiliterꝑ penitentia reuertēti occurrit ⁊ in amplexus ruit. oſculū tradit. ꝑdita reſtituit. conuiuiū vituli ſaginati inſtituit dicēs. Epulari ⁊ gaudere oportebat. qꝛhic filius meus mortuus fuerat ⁊ reuixit. ¶ In hac ergo parabola de filiotria innuunt̉ videlicꝫ peccatoris a deoreceſſus. ⁊ eiuſdē peccatoris ad deumregreſſus. et dei ad ip̄m peccatoreꝫ occurſus. ¶ Receſſus a deo fit ꝑ culpamEt hoc innuit̉ cū dicit adoleſcentior filius ad patrē. Da mihi portionē q̄ mecōtingit. et congregatis oībus abijt. ⁊ꝑegre ꝓfectus eſt. Sed regreſſus ad deum fit ꝑ pnīaꝫ. et hoc innuit̉ cū filiꝰ inſe reuerſus dicit. Quāti mercēnarij indomo patris mei abundāt panibꝰ ſurga et ibo. Et ſurrexit ⁊ abijt. Sed occurſus dei fit ꝑ gratiā. qd̓ inuit̉. Cumadhuc longe eſſet vidit eū pr̄ ſuus ⁊ occurrēs cecidit ſuꝑ collū. Receſſuꝫſo miſerabilē. Regreſſum laudabilem

Sed occurſum acceptabilē H ¶ Uere receſſus a deo qͥ fit ꝑ culpā miſerabilis innuit̉ ꝓpter tria. videlicꝫ qꝛ facita deo elongare. Un̄ hic filius recedēsa patre abijt in regionē longinquam.Itē facit oīa bona ꝑdere. Un̄ hic dicitꝙ ꝯſumpſit oīa luxurio ſe viuēdo. Itēfacit demonibꝰ ſubiacere. In ſignū cuius adheſit hic cuidā ciuiū regionis. qͥmiſit illū. ⁊cͣ. Miſerabilis ergo culpa que facit a deo elōgare. Ipſa ē em̄illa viā q̄ videtur hoī recta. nouiſſimaaūt eius ducut ad mortē. Prouer. xiiij.Unde glo. de hoc filio dicit. Abijt ī regionē longinquā. ꝑ viā latā que tēditad mortem incedēdo. Sꝫ peſate quoordine pctor a deo recedēdo ad hac viam diſponit ſe. Primo enim mouet ſead eam per cogitationem. accedit adeam per delectationeꝫ. intrat eam percōſenſum. procedit in ea per opus. elōgatur in ea ꝑ conſuetudinē. Hic ordoa deo recedendi et elongandi deſignat̉in hoc filio prodigo. Primo enim patri dixit per cogitationem. Unde gloſaDixit id eſt cogitauit. Secundo portionem ſubſtantie elegit per delectationēUnde gloſa. Subſtantia patris ꝙ viuimus ꝙ loquimur ꝙ ſapimus. Huiꝰſubſtantie portioneꝫ petit ſibi dari qͣnto his ſine dominio patris delectaturvti. Et congregatis omnibus per conſenſum abijt per opus. et elongauit inregionem longinquam per cōſuetudinem. ¶ Sic cariſſimi per hanc viaꝫ latam a deo recedendo ⁊ elongando currit ſuperbus. Unde Iob. Cucurrit aduerſus deum crecto collo. ¶ Item currit luxurioſus. Unde Hieremie. xxxiij.Factus eſt curſus eorum malus ⁊ fortitudo diſſimilis. Propheta nanqꝫ etſacerdos polluti ſunt. Item currit auarus. Unde Prouerbioꝝ. Poſtꝙͣ Salomon de illis locutus eſt qui implentdomus ſuas ſpolijs. ſubdit. Pedes eorum ad malum currūt. ¶ Currunt autem predicti per hanc viaꝫ a deo recedendo. peccata peccatis reddē do Psͣ.