De penitentia.
¶ Itē reuertat̉ ad dn̄m tanꝙͣ ouis errans ad paſtorē piū vt pij paſtoris humero ad ouile reportet̉. Et ſit de illisouibus de qͥbus dicit Pe. Eratis qͣſioues errantes. ſed cōuerſi eſtis ad paſtorē et ep̄m animaꝝ veſtraꝝ. ¶ Itemreuertat̉ ad dn̄m tanꝙͣ famelicus filiꝰad patrē benignū. vt cōuiuio vituli ſaginati ſatiet̉. vt dicat filius ꝓdigus inſe reuerſus. Ego hic .i. in ſtatu peccatifame ꝑeo. ſurgam ⁊ ibo ad patrē meuQui dicit in Math. Uenite ad me etego reficiā vos. ¶ Item reuertat̉ tanꝙ ꝓfugus ſeruus ad dn̄m clementemvt ipſi miſereat̉. Un̄ hic dicit ꝓpheta.Reuertat̉ ad dn̄m ⁊ miſerebit eiꝰ. Reuertatur ergo ad dn̄m ſed nō ea via qͣreceſſit .ſ. peccati que lata eſt via ducēsad morte. ſed ꝑ aliam .ſ. penitētie queeſt arta viā ducens ad vitā. Heciē viacōpendij quā achymaas .i. portās onꝰpenitentie citiſſime ꝑuenit ad verū dauid i. chriſtum. Exemplū em̄ habemꝰin latrone qui hora illa q̄ penituit audire meruit. Hodie mecū eris in paradiſo. Et quia magnus eſt dn̄s quē offendit. vt poſſit eum placare ꝑ p̄dictaꝫviam reuertat̉ ad eū in ieiunio et fletuet planctu. Talibus em̄ ſolent ſerui ꝓfugi de magnis offenſis placare dn̄osſuos. Hec etiaꝫ tria mater eccleſia hodie rep̄ſentat. Qā hodie ieiuniū inchoat. in cantu plorat. in modū plangētiscinere caput aſpergit. Reuertat̉ ergoimpius et iniquus ꝑ viam penitentiead dn̄m in ieiunio ⁊ fletu ⁊ plāctu. Inieiunio vt ꝓ ꝯcupiſcētia carnis ſatiſfaciat. Itē reuertat̉ ad dn̄m in fletu. vtconcupiſcentiā oculoꝝ defleāt. Itē reuertat in planctu. vt ꝓ ſuꝑbia vite ſatiſfaciat. In hoc aūt ꝙ ꝓpheta addit.ad deum noſtꝝ. oſtēdit ꝙ ſaluator noſter ad placationeꝫ ſua plꝰ reqͥrit ꝙͣ p̄dicta. Illa em̄ ſufficiūt ſeculari dn̄o ſꝫ nōdeo. Secularis em̄ dn̄s de corde ſeruiſe non intromittit. illud em̄ eſt de foroſolius dei. Scrutās em̄ corda ⁊ renesdeus. Quia gͦ maxīe deū in corde offē
dimus. nihil valet extra ſatiſfacere nlſi intus ſatiſfiat. Unde iohel poſtꝙͣ deexteriori ſatiſfactione que pertinet addn̄m ſuaſerat addidit de interiori queꝑtinet ad deū cū dxit. Scindite cordavr̄a. q. d. Reuertat̉ impiꝰ ⁊ iniquus addn̄m in ieiunio ⁊ fletu ⁊ planctu. ⁊ addeū nr̄m ſcindēdo cor ſuū vt iram dn̄ipoſſit placare. Dicat cū btō Bern̄. exſciſſione cordis loquēs. Exite exite lacrime. aꝑiant̉ cataracte miſeri capitiset erumpant fontes aquaꝝ ſi forte ſufficiant abluere maculas peccatoꝝ qͥbꝰiram merui M ¶ Sed ne forte peccator de venia deſperaret. ſequit̉ ꝓphete dulcis ꝓmiſſio cū dicit. Et miſerebitur eius .ſ. omnē offenſam ſeruo dimittendo. qm̄ multus eſt ad ignoſcenduꝫUn̄ Augꝰ. Quid penitēti nō ignoſcitur cū effuſus ſanguis chriſti noſciturEt ponit exemplū de dauid. Qui cumadulteriū ⁊ homicidiū ꝑpetraſſet ⁊ dixiſſet. peccaui. ſtatī remiſſum eſt ei. Un̄dicit. O breue verbū peccaui. o tres ſillabe que portas aꝑiunt ꝑadiſi. Dixitdauid peccaui. ⁊ nathan miſſus a dn̄oſtatim ſubintulit. Tranſlatū eſt pctūmtilū. Miſerator em̄ et miſericors dn̄spati. ⁊ mul. mi. Exemplū in ꝓmptu. ca.ix. B. Reuertētes gͦ ad ip̄m rogemusvt nr̄i mifereat̉ ⁊ dimiſſis peccatis noſtris ꝑducat nos in vitā eternā. Amē.¶ De penitentia.Sermo. LVI.Erelinquat impius viā ſua ⁊ vir iniquꝰ cogitationes ſuas. ⁊ reuer. ad dn̄m.Eſa. lv. A Iſta v̓ba Eſa. lv. quemō in xl. legit eccleſia. oſtēdunt qꝛ hoctp̄s ad hoc inſtitutū eſt. vt bo iniquusqui impietate ſua deuꝫ offendit ꝑ annicirculum mō reuertat̉ ad deū et ipſi reconciliet̉. In quibus verbis prophetetria notanda ſunt. ¶ Primo qͥs ſit virimpius ⁊ iniquꝰ. de quo hic dicit. Uirimpius ⁊ iniquus. ¶ Secundo que ſit