Onica. IIII. in aduetu
¶ De ſecundo aduentu ſcꝫ retributionis quo veniet ad iudicium. ⁊ de ꝓpinquitate eius dicitur Apo. vlt̓. Ecce venio cito ⁊ merces mea mecuꝫ eſt. Et dehoc aduentu multum debemus gaudere ꝓpter retributionē. Unde Math. vGaudete ⁊ exul. ecce mer. ve. multa eſtin celis. Uere multa. quia ipſe deus qͥerit omnia in om̄ibus. Unde Gen̄. xvEgo merces tua magna nimis. Gaudete ergo ꝓ aduentu redontionis. iteꝝdico gaudēte ꝓ aduentu retributionisquia ẜm vtrūqꝫ aduentū dn̄s ꝓpe eſt.C ¶ Tercio impedimentū huius ſpiritualis gaudij demonſtrat. cum dicit.Nihil ſoliciti ſitis. Solicitudo em̄ tēporalium ⁊ carnalium eſt maximū impedimentū gaudij ſpūalis. Gaudiumem̄ ſpūale vni deo innitit̉ ſed ſolicitudo trahit ad diuerſa. Et hoc īnuit dn̄sin Maria ⁊ martha. Nam maria vnideo vacabat ad eius pedes ſedendo ⁊in illo gaudebat. ꝓpter hoc dixit xp̄usBorro vnū eſt neceſſariū. ſcꝫ illis quiſpiritualiter volunt gaudere. Sed martha circa plurima v̓ſabatur. ⁊ ideo nōgaudebat ſed turbabatur. ideo dixit eidn̄s. Marta ſolicita es ⁊ turba. er. plu.Unde ⁊ dn̄s apl̓is vt ſpūaliter gaudere poſſent ꝓhibuit temꝑalem ſolicitudinē dicens. Math. v. Nolite ſolicitieſſe dicētes quid man. aut quid bi. Neqꝫ corpori veſtro qͥd indua. Et poſt ſubdit de ſpūali gaudio dicens. Primumquerite regnum dei. Exemplū in ꝓmtuario. ca. xvj. A. O ¶ Quarto oſtendit gaudij ꝓmotionē eſſe deuotionemcum dicit. Sed in om̄i obſecratione ⁊oratione ⁊ gratiaruactione petitionesveſtre innoteſcant apud deū. D euotioem̄ eſt feruor bone volūtatis quē mēscohibere non valens certis manifeſtatindicijs. Et ponit apl̓us in p̄miſſis verbis tria indicia deuotionis. ſcꝫ orationem. obſecrationem. ⁊ gratiarū actōeꝫOratio eſt cum deo familiaris locutioSed ob ſecratio eſt maioris inſtantielocutio. Unde dicit̉. Obſecratio quaſi
ꝑ ſacra adiuratio. ſicut cum dicimus. ꝑpaſſionem tuam. vel ꝑ aliud cōſimile.Gratiaꝝ vero actio debet eſſe de p̄ceptis. ſiue ꝓſperis ſiue aduerſis. Ad p̄dicta monet apl̓us Col̓. iiij. Orationiinſtate ⁊ vigilate in ea in gratiarū action. Per hoc em̄ multū ꝓmouet̉ gaudiū ſpūale. Unde ps. Exul. la. me. cumcantauero tibi. ſcꝫ ꝑ orationē obſecra.tionem ⁊ gratiaruactionem. Unde auguſtinus de doctrina xp̄iana. Cuꝫ deonihil digne poſſumꝰ facere admiſit tamen humane vocis obſequiū. ⁊ verbiſnoſtris in laude ſua gaudere nos volūit. Exemplū in ꝓmptuario. ca. xv. H.Aliud exemplū ibidem. F. Gaudeteergo in dn̄o predicto modo. iterū dicogaudete. Quod gaudiū ſpūale nobisp̄ſtare dignetur. qui viuit ⁊ regnat.De epiſtola. Sermo. XI.Audete ī dn̄o ſꝑiterum dico gaudete. vſqꝫ nihilſol. ⁊cͣ. Phil̓. iiij. In hac epiſtola inuitat nos apoſtolus ad gaudiumſpirituale. Et innuit nobis circa ipſuꝫquatuor neceſſaria. Uidelicet gaudijmateriam. frequentiam. diſcretionem.⁊ cauſam. Primū ſcꝫ gaudij materiamcum dicit. In dn̄o. Secūdū ſcꝫ gaudijfrequentiam vel ꝑſeuerantiā cum addit. Semꝑ. Tercium ſcꝫ gaudij diſcretionem ſubiūgit cum dicit. Modeſtiaveſtra. Quartum ſcꝫ gaudij cauſamoſtendit cum ait. Dominus ꝓpe eſt.E ¶ Uolentibus ergo ſpiritualitergaudere. Primo ponit apoſtolus gaudij materiam tanꝙͣ fundamentū. ne aliam gaudij materiam ſicut quidam faciunt amplectantur. Quidam em̄ gaudent in inferioribus. id eſt in peccatisſcꝫ luxurijs. ebrietatibus ⁊ conſimilibꝰDe quibus in Prouer. ij. Qui letanturcum ma. ⁊ exul. in re. peſ. Quidam inexterioribus. id eſt temꝑalibus. qui ẜmpsͣ. In multitudine diuitiarum ſuaruꝫ