Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CLr
Einzelbild herunterladen
 

VI.CpltulūFo.x

CL.

VI.Talpernicitate raptꝰ: per aeris vaſta more globi hacillacqꝫ ferebat̉. Tunc ſodales cū parentibꝰ triſtesatterriti ꝑ deuia queqꝫ ac rupiū ⁊ valliū aufractꝰfectantes nihil ꝓfecerunt. Iamqꝫ deſperationeadacti tandem ꝑ inuia ⁊ diuiſos tramites fatiſcētes: puerū reppererunt inter cōdenſa vepriū ſemianimē: ⁊ vix exilē anhelitū trahentē. Quē parentes cū magno gemitu pallio inuolutū ⁊ pene totis artubus diſcerptū: in p̄ſentia ſancti viri obtulerunt: qui apprehenſa manu eū leuauit: ⁊ vite prepotem ac valentem parentibꝰ reddidit ¶Quodā tꝑe cū iter faciens nauali ſolatio ad trāſmeandū fluuiū indigeret: linther citra amnē ſita videbatur: ſed deerat qui ei adducere coneret̉ Qui cūmore ſolito ad or̄onem confugeret. repente proraex loco in quo aduexa tenebat̉ exiliens abſqꝫ remige ad littus in quo p̄ſtolabundus aderat natādo deuehit̉. Qui deo gr̄as agens cū omni comitatu ſuo in ea deſcendit: ⁊ ad locuꝫ quo tendebatꝓſpero curſu aduenit. Quodā tꝑe cū famis inedia ad virū dei vt cōſuetū erat cōflueret multitudo paupeꝝ vndiqꝫ ip̄e vt dapſilis largitor agapēfecit: ⁊ om̄s vſqꝫ ad ſacietatē refecit. Cūqꝫ clientuli eius ſūmam nūmoꝝ indagarent qui in cibospauperū diſtributi fuerant: duplicatā reppererūtque erogando cōſumſerant. Abbas quidā heraclius virtutibꝰ eius inuidens: ꝑ viros malicieſue cōſcios poculū mortis clam ei ꝓpinari iuſſitQuos ille ad ſe venire cōſpiciens: p̄ſtigia eorummortifera diuinitus intellexit. Sed euangelici p̄cepti memor: oēm eis humanitatem in cibo ⁊ potu exhibuit. Deinde monita ſalutis adhibens vta tam nephanda verſucia ſecederent: ne ſtrictiuspena in baratro mulctarent̉ perſua ſit: datoqꝫ pacis oſculo abire ꝑmiſit indemnes. Circa idemtp̄s Aldanus ep̄s ſancti columbani diſcipulus aſcotiā veniens: apud anglos clarebat ſanctitate:⁊ doctrina vt refert Uincen̄. vbi ſupra. Hic quando verbum faciebat ad ppl̓m ſcotica lingua: ſi deerat interpres: rex anglie Odoaldus indutus veſte regia interp̄tis officio fungebat̉. Ip̄e rex ciboſſibi ꝓpter pauꝑes ſubtrahebat. Florebant infrancia hoc tꝑe tres fratres. Ado Indo ⁊ Dadoqui ⁊ andoenus dictus eſt. Qui ſuā erga deū deuotionē oſtenderunt: ſinguli ſingula monaſteriafundādo. Ex quibꝰ Dado fuit referendarius regis dagoberti. Referendarius aūt dicebatur adquē publice cōſcriptiōes referebant̉ vt ꝑ eū anulo ſeu ſigillo regis cōfirmarent̉. Hos ad hoc animarat Eligius iam dudum in aula regis lotharijclarus.Tunc etiam ſan­ .S. X.cta aurea abbatiſſa claruit quā ſanctus eligiꝰ monaſterio virginū a ſe pariſius cōſtructo prefecit.Hec igit̉ ſancta aurea: vt notat Uincen̄. vbi ſupͣin monaſterio pariſienſi trecentaꝝ puellaꝝ p̄latafuit genere quidē nobiliſſima. Tantaqꝫ ꝟtute predita patientie: vt nulli malū ꝓ malo redderet: ſꝫſibi inuidentes etiā plus diligeret. Dū aūt in villis ſororum eſſet aliqn̄ mat̓ ſancta huiꝰ cellerariaatqꝫ clauigera ſibi dilecta noīe deda nūciat̉ ei de-

d monaſteriū eſt reuerſa tertia tn̄ iā luce ab obitu eiꝰ p̄terita. Nō aūtauſe fuerāt ſorores eā ſepelire ſine abbatiſſa: necſibi poterant iā migranti claues officinaꝝ extorquere. aſſerenti nulli ſororū reddere ſe eas an̄ aduentū excelſe virginis auree. Tunc illa in feretroiacentē intuita acceſſit: ⁊ eā ꝓprio noīe vocauit:ſtatimqꝫ viua reſedit. Quidnā inquit de rebꝰ monaſterij tibi cōmiſſis ⁊ de clauibus egiſti? mox illa rōnem reddens de vniuerſis rebꝰ: ⁊ expoſitisclauibus cū licentia ſancte abbatiſſe migrauit addn̄m. Quadā vice cū panes deeſſent quibꝰ ſorores hora cōgruenti reficerent̉. illa valde triſtisęaꝝ murmurationes metuēs cenobij clibanos inueniendi gr̄a circuiuit: ⁊ ad vnū ꝓperās piſtoreꝫan haberet panē paratum interrogauit. Quo reſpondente p̄ſto exiſteret ſi clibanū ſcopis nitiduꝫaliquis redderet. Illa mox clibanum penetrauit:prunaſqꝫ adhuc feruentes cū cineribus manibusſuis foras expulſis: fornacē mundiſſimā exhibuitUt aūt duplicaret̉ miraculū ⁊ laus virginis ſancte augmentaret̉: cāpanas in turricula ſine manibus ſonantes audire ſorores: oēſqꝫ ciues circūiacentes: deūqꝫ cuncte laudibꝰ celſis p̄dicauerunt:Te deū laudamus cōcinentes. Quadā die dūmiſſam audiret ⁊ leuita euangēliū incōgrue ꝓnūciaret: illa nolens in verbis dn̄icis audire fallaciāde humero dyaconi ſtolam auferens humero ſuoimpoſuit lectionē euangelicā ꝑlectura: vn̄ ⁊ angelica increpatione culpata in quodā ſancti qͥntinioratorio ſe recluſit: ⁊ ab om̄i hominū aſpectu ſeptem annoꝝ curriculis ſe remouit: ibidē acerrimaꝫducens penitentiam. aſſidue ſedebat in cathedraquā ſibi mirabilē parari fecerat habentē. ſcꝫ. l. clauos in dextera ⁊ totidem in ſiniſtra. totidemqꝫ indorſi regione: ſicqꝫ pſalteriū qͦtidie cātabat cētuꝫquinquaginta pſalmos innixa totidē clauis dextere ꝑtis: alioſqꝫ totidē in ſorte leue: tertios ſimiliter in poſteriori. Nunqͣꝫ carnē comedens aut vinum vel ſicerā bibens: ſed ꝓ vino bibebat ſtillicidium ex cineribus expreſſum. Extimabāt tamenquedā ſoroꝝ eam aliud bibere. vnde quedā temeraria experiri cupiens ⁊ alijs ꝓpalare quid biberet latenter intrauit lectuluꝫ vbi colabat̉ cineribꝰpotus eius. Apponens autem ore ſuo temptatrixex timplo percuſſa eſt paralaſi in vultū: ita vt bucca auricule iungeretur. Sicqꝫ ſe ream agnoſcensante pedes ſacre virginis veniam poſtulabat:quam pariter ⁊ medelam obtinuit. Tandem beato Eligio apparenti cuidam adoleſcenti in eccleſia⁊ ſanctam virginem ad ſe vocante cum ille ei nūciaſſet. Sed illa properante cum illuc veniſſet: etiam viſio abolita eēt: intellexit ſe ex hoc mūdo vocari: ⁊ migrās ad dn̄m ſepulta eſt honorifice in eccleſia pauli apoſtoli. Apparuit autē angelꝰ domini in viſione cuidam abbatiſſe in ſyria ciuitatetranſmarina: oculos quidem habenti ſed minimevidenti dicens: vt equora maris tranſiret ⁊ pariſius adiens baſilicam beati pauli inquireret: qꝛ fivirginē auream ab his finibꝰ peregrinam illuc ꝓfectā ⁊ illuc humatam de humo leuaret ⁊ in locūmagis honorabilem poneret: mox eius meritis vē