Titulus.XI.

trem. rogatū patrem. quoꝝ altera ſcipionū grecorumqꝫ ꝓgenies ē: alter ꝑ omnes fere grecias vſqꝫhodie diuitijs ⁊ nobilitate fert̉ agemenonis ſanguinem trahere: qui decēnali troyā obſidione deleuit. Tanta hec humilitate (que prima virtus eſtxp̄ianoꝝ) ſe deiecit vt qui pͥus eam vidiſſet eā iameſſe nō crederet: ſed ancillarū vltimā. Et cum ftequentibus virginū choris cingeret̉. ⁊ veſte ⁊ voce. ⁊ habitu ⁊ inceſſu omniū minima erat. Nunqͣpoſt viri mortē cū aliquo viro qͣꝫuis eum ſanctuꝫſciret comedere voluit. Balnea niſi ꝑiclitans nōadijt. Mollia ſtrata lectuli etiam ingrauiſſima febre non habebat. ſed ſuꝑ humū duriſſimā ſtratisciliciolis quieſcebat. ſi tamē quies dicēda ſit. quaiugibus pene orationibꝰ dies nocteſqꝫ iungebat.Ita leuia peccata pſangebat. vt eam grauiſſimorum criminum ream crederes. Cunqꝫ a nobis crebrius moneret̉ vt oculis parceret. eoſqꝫ euangelice lectioni ſeruaret: dicebat. Turpanda eſt faciesquā contra dei p̄ceptum purpuriſſo ⁊ ceruſa ⁊ ſcibio ſepe depinxi. Affligendum corpus qd̓ multisdelitijs vacauerat. Longus riſus perpeti fletu cōpenſandus eſt. Mollia lintheamina ⁊ ſerico p̄cioſiſſima aſperitate cilicij cōmutanda. Excedebatmodū liberalitas ſola. ⁊ vſuras tribuens. vſuraꝫquoqꝫ faciebat. Fateor errorē meū. Cur ī largiendo eſſet ꝓfuſior arguebā. ⁊ p̄cauendū. ne quod libenter faceret ſemꝑ facere nō poſſet ẜm illud apoſtoli. Non vt alijs ſit remiſſio: vobis autē tribulatio. Que illa mira verecūdia in ſermone peritiſſimo diſſoluebat dicens. hoc ſe voti habere vt mēdicans moreret̉: ⁊ nec vnū filie nummū dimitteret: etiā in funere ſuo in aliena ſyndone inuolueretur.: ¶ Hebream linguā quā ego ab adoleſcentiamulto labore ⁊ ſudore didici. diſcere voluit ⁊ conſecuta eſt: ita vt pſalmos hebraice caneret. ⁊ ẜmonem abſqꝫ vlla latine lingue ꝓprietate reſonaret.Quod vſqꝫ hodie in ſancta eiꝰ filia euſtochio cenimꝰ que ita matri ſemꝑ adheſit. eiuſqꝫ imperijsobediuit: vt nunqͣꝫ abſqꝫ ea cubaret. ꝓcederet velcibum caperet. ⁊ nec vnuꝫ nummū ſue poteſtatishaberet. In hoc ſolo patrie deſideriū habuit: vtfilium. virū. nepotē. renunciare ſeculo ⁊ xp̄o ſeruire cognoſceret ¶ Cum autē in validiſſimā egritidinem decidiſſet. euſtochij filie ſemꝑ in matre ꝓbata pietas. tunc magis ei in omnibꝰ ſedulo aſſiſtendo cōprobata eſt. Quibus p̄cibus quibus lamentis ⁊ gemitu inter iacentē matrē ⁊ impetū domini diſcurrebat. ne tanto contubernio pͥuaretune illa abſente viueret: ſed eodē feretro portaret̉Quid plura. Sentiebat prudentiſſima feminaꝫadeſſe mortē. ⁊ quaſi ad ſuos pergeret. alienoſqꝫdeſereret: illos verſus ſuſurrabat. Domine dilexidecorem domus tue ⁊cͣ. Et qͣꝫ dilecta tabernacula tua domine. ⁊cͣ. Cum auteꝫ interrogaret̉ a me.cur taceret. cur rn̄dere nollet inclamanti. quid doleret? greco ſermone quē nouerat reſpondit. Nihil ſe habere moleſtie: ſed omnia quieta ⁊ trāquilla reſpicere. Poſt hec obmutuit. digitūqꝫ ad ostenens ſignū crucis in labijs pingebat. ipſum qſudorem quo mortaliū vita finitur in laudes douiini conuertebat. Aderant hieroſolimoꝝ ⁊ alia-

rum ciuitatū epiſcopi. ſacerdotumqꝫ ⁊ leuitarumac monachoꝝ ⁊ virginū innumerabilis multitudo ⁊ pſalmoꝝ carmina diuerſis linguis concrepabant. Tranſlatūqꝫ feretro ep̄oꝝ manibus in medio eccleſie in ſpelunca ſaluatoris eſt poſita.Titulus. XI. cōtinet geſta centū duoꝝ annoꝝ vel circa .ſ. ab anno domini. ccccxviij. vſqꝫ ad annū. cccccxviij. Et de pontificibus ſummis vndecim. ſcꝫ Bonifacio. Celeſtino. Sixto. Leone pͥmo. Hylario. Simplicio.Felice ſcd̓o. Gelaſio. Anaſtaſio ſcd̓o. SymachoHormiſta. Et imꝑatoribus in oriente. Theodoſio iuniori. Marciano. Leone primo. Zenone etAnaſtaſio ſucceſſis. In occidēte imꝑantibꝰ. Ualētiniano tercio. ⁊ vſurpacionē. poſtea MaximoAuito. Maiorano. Seuero. Anthemio. Oreſte.Odeacre. Et demū a Zenone factus ē rex in ytalia. Theodoricus. altero alteri ſuccedenti. Continet etiam titulus iſte de alijs regnis ex ortu ⁊ progreſſu eoꝝ .ſ. de regno perſarum. gothoꝝ. orientalium ⁊ occidentaliū .ſ. ibi regnantiū. ⁊ hunorumregno. vuandaloꝝ. qui arriani effecti ꝑſecuti ſūteccleſiā in affrica. De regno langobardoꝝ. de regno francorum ⁊ britonum. Continet etiā de doctoribus illius tēporis. ⁊ ſanctis epiſcopis ⁊ abbatibus tunc florentibus.Capitulum .I.S anno domiDnice incarnationis. ccclxxxj. quocepit gratianus imperare. Sigiſbertus plurium regnoꝝ cepit cōA temporalitatem deſcribere ſcꝫ romanoꝝ. perſarum. quod poſtea factū eſt ſaracenorum. Regnū francoꝝ. Angloꝝ. Regnū vuandalorum. Regnū longobardoꝝ. Regnū viſigotarum. Regnū aſtrogotarū. ⁊ regnum hunorumEt de his omnibus aliqͣ notabimꝰ breuiter. ¶ Ede regno quidē romanoꝝ de quo dictum eſt. ⁊ dicendum vſqꝫ ad p̄ſens tēpus vita comite .ſ. annodomini. Mccccliiij. Sic ait ſigiſbertus in cronicis ſuis. Iſtud regnum iuxta danielis interpretationem ex viſione ſtatue habita a nabuchodonoſor. eſt quarta monarchia ⁊ vltima mundi ſignata in tibijs ⁊ pedibus ſtatue ferreis: luto tamermixtis. Sicut em̄ ferrum cōminuit. domat ⁊ conterit omnia: ſic ab origine ſui contriuit cudit ⁊ domuit omnia pene mundi regna. Nouiſſimo verotempore regnum illud quod in tibijs ſuis ferreisdiutiſſime ⁊ firmiſſime ſine aliqua laſſitudine ſteterat. tandem ferro ſue fortitudinis commixto inpedibus contexta humane imbecillitatis ex altoſue dominationis gradu cum fragore terribili labere cepit. ¶ Hoc regnum primū perſe impulerunt. qui ſemper cuꝫ romano pene ex equo ſe habuerunt: modo vero vacillante reipublice ſtatu.eos vltra impetere nō timuerunt. ⁊ inſuper ſuisfinibus mutilare potuerunt: quando iuliano apoſtata ceſo ⁊ exercitu miſerabiliter ſubiugato: nimis perſe fortunati facti ſunt ex eoruꝫ infortunioEt ita regnum illud quod tanto tempore omnes