Titulus.XIII.
Mortuo regeᵐ. §. VIIIfrancoꝝ lothario regnauit filius eius dagobertꝰ.Anno imperij heraclij. xx. Hic dagobertꝰ vt narrat Uincen̄. ſpe. hiſto. monarchiā triū regnoꝝ ſuſcepit qui fuit nutritor orphanorū ⁊ benigniſſimꝰin francos in iudicio iuſtus eccleſijs largus. Quiprimus elemoſynaꝝ copiā per eccl̓ias ſanctorumde fiſco palatij erogari iuſſit in cuncto regno ſuoRumor eius in bonos: ſimulqꝫ metus ⁊ timor inoēm regionē per circuitū ꝑuenit. Paceꝫ in omniregno ſuo ſtatuit: ac velut pacificus ſalomō quietus regnū francoꝝ obtinuit. Ipſe dagobertꝰ aliqn̄ irā patris veritus ſui lotharij: quia conſiliariūeius ceſū ⁊ detonſū de honeſtauerat: pariſius adeccl̓iam ſancti dionyſij cōfugit. Et quia nullo modo inde extrahi potuit: locū illū ſemꝑ cordi habuit. Inſtante autē die dedicationis dicte eccl̓ie. vj.kal̓. martij. nocte que diē ipſā p̄ueniebat populisex more ab eccl̓ia excluſis: quatenus die craſtinaliberior ep̄is ingreſſus p̄pararet̉: res contigit memoratu digniſſima: q̄ futuroꝝ etatibꝰ fideli innoteſcat relatu. An ianitorū ignorātia: an induſtriacontigit incertum habemus. Leproſus quidā excubitoribus tn̄ non incognitus: in eccl̓iam p̄dictorū martyrū fide plenus ꝑnoctauit: ſecretumqꝫ locum vigiliarū gr̄a ſolus occupauit: reliqui vt dictum ē ppl̓i ⁊ ip̄ius eccl̓ie cuſtodes forinſecꝰ experabant. In ip̄o aūt noctis cōticinio tm̄ iubar illāeacl̓iam totā illuſtrauit: vt multoꝝ cereorum ſplēSor illi iubari cederet: vtpote quā ſol diuinus ſuoiubare illuſtraſſet. Inſomnē ducebat leproſus noctem illā: ⁊ p̄ claritate ineffabili ſtupuit: ⁊ ſi qͥd ſb̓ſequeret̉ lucē illā ſolertiſſimꝰ expectare cepit. Ecce autē repente dominus ieſus pontificum pontifex cū illis ſuis familiaribꝰ beatis apl̓is Petro ⁊Paulo affuit: ſanctumqꝫ illud collegiū adiunxerat martyres glorioſos: dioniſyū. ruſticū: ⁊ eleuterium. Quā viſionē nequaqͣꝫ ſicut ꝓuenire frequēter aſſolet ſomniantis more videbat. ſed oēs ⁊ oīavigilibus oculis ꝑpendebat. Uidebat nanqꝫ ip̄mdn̄m ieſum niueis veſtibꝰ indutū precedentē: ⁊ ſigna ſue dedicationis luculenter illis parietibusimprimentē ⁊ ſeriatim officium ep̄ale implentem.Ip̄mqꝫ venerabilē ꝓceſſionē ſuorū fideliū ſubſequentem inter quos ſpecialiter ip̄os apl̓os ⁊ prefatos martyres adnotauit. Cōpletoqꝫ de more dedicationis officio: ad leproſum ſaluator acceſſit eiqꝫ voce qua poſſet intelligi dixit. Intrepidus audi ⁊ foris expectantibus nr̄is ep̄is q̄ vidiſti ⁊ q̄ tibi mādauero aperi: ne ſollicitent̉ de cetero de dedicatiōis eccl̓ie officio qꝛ nos manus adhibuimꝰ⁊ ꝓut vidiſti totū cōſecrationis officium cōpleumus. Leproſus autē ⁊ ꝓ ordine diu expectate viſionis iam ſecurior: ⁊ ꝓ ſaluatoris alloquio iā hilarior. Et quis inquit dn̄e mi dictis meis aurē credulā accōmodabit? ego em̄ omniū hominū iniſerrimus: ⁊ abiectio plebis factus: apud hoīes teſtadi locū nō habeo: qm̄ ſicut vides elephantina peſte deformiter elaboro. Quid multa ad elephantinū accedit ſaluator: ⁊ leui tactu facie eius manūadmonuit: eiuſqꝫ caput circūtetigit: ⁊ mirūīmo-
dū ablata cum ip̄is horribilibus puſtulis cute ipſaqꝫ ceſarie leproſū ſanitati potēs medicꝰ reſtituit: ⁊ ip̄am qua capiti eiꝰ carneā tunicā detraxeratlapidi qui ꝓximus erat impoſuit: eāqꝫ ſicut heri ⁊nudiuſtertius erat effigiata cū ip̄is vlceribꝰ manere fecit: vt ip̄am excoriatam faciē verā faciē putares: ⁊ de leproſa effigie nihil dubitares. Et adiecit. Uade inquit ſi tibi nō credunt: iſtis ſaltē ſignis nullatenus diſcredēt. His dictis ⁊ lux illa qmultoꝝ luminarium iubar obfuſcabat abſceſſit: ⁊beata viſio ſpectantis oculis diſparuit. MDiesilluxit ⁊ quidam matricularioꝝ ingreſſi ſūt eccleſiam: ⁊ leproſū in gratiarūactione reppererūt. Rogat ſe ad regē adduci: rem ſiquidem habeo ad eūſecretā. Ad dagobertuꝫ adducit̉: ⁊ diuini oraculiſeriē ꝓloquit̉: vere dedicationeꝫ huius eccleſie adomino deo factā hac in nocte vidi ⁊ audiui ⁊ itadeinde redditꝰ ſū ſoſpitati. Et extendens digitūHec ē inquit feneſtra per quā dominusⁱ aulā hācintroiuit. Si mihi nō creditis ſaltem venite ⁊ oꝑbus ip̄is credite. Et adduxit eos ad lapidē nobilibus inſignē. Rex admirat̉: quoniam adhuc deveritate dubitabat̉. Uidebat hominē ꝑegrinum⁊ tanqͣꝫ mendicātē aſpernabat̉ ⁊ egenum Tandēdiſcredenti detracta ſatiſfecit ceſaries: ⁊ ſuper lapidem poſita index miraculi leproſa fuit effigiesUt em̄ verū fatear liniamēta mēbroꝝ capitis aurium dico ⁊ palpebrarum oris ⁊ nariuꝫ ita in ſuislocis manebant marcida: quaſi om̄i ambiguitateꝓcul exploſa. De miraculi veritate ceruicoſi etiincreduli ſiqui fuerant ſtuperent: cōfutarentur ecrederēt. ¶ Aſperſus rumor ⁊ certus ad admirationē ⁊ gr̄arumactionē inuitat ep̄os: ⁊ conglobatos ad dedicationē ⁊ laudē cogit ppl̓os. Parieterdiuinis inſigniti manibꝰ rei geſte teſtimoniū perhibebant. Recōdit̉ ceſaries illa incōgruenti caſſula: quā vſqꝫ hodie inter reliquias conſeruāt illiuseccl̓ie ſcrinia: vtpote quā dei manꝰ tetigerat. Dagobertꝰ ſuꝑ hͦ nō mediocrit̓ letificatꝰ de honoranda eccl̓ia illa cogitauit: ne cui de cetero ſubijceret̉niſi romano pōtifici: pͥuilegio btī petri fecit eā muniri: ⁊ regalibꝰ donarijs decorauit̉. Cui quicquidde ſuis regalibꝰ fiſcis ꝯferebat paꝝ erat.Temporibꝰ huiꝰ. §. IX.dagoberti claruit ſanctꝰ magnobodꝰ andegauenſis ep̄s. Qui ſcꝫ dagobertꝰ rex fama bonitatisecōperta: eū ad ſe pariſius accerſiri fecit. Aū gͦ ciuitatē ingrediēs valuas trāſiret: rei qui in ergaſtulis tenebant̉ cōperto eiꝰ aduentu vocibus īportūnis eiꝰ ſolatia petebant. Iudicē gͦ adiens rogarecepit: vt dānatis veniā p̄ſtaret: ⁊ volūtati eiꝰ aduerſans: eū ſine effectu abire fecit. Qui eccl̓iam qͣtenebat ingreſſus: xp̄m exorauit vt noxios liberaret̉ a nexibꝰ. Nēpe cōpedes ſūt attriti maniciſqꝫcōtuſis aditus carceris libere vinctis patueruntProſilienteſqꝫ ⁊ ſcī viri veſtigijs abuoluti gr̄asretulerūt. ¶Idē vir dioceſim ſibi cōmiſſā illuſtrādo circuiens cum ad predium qd̓ quartiniacꝰ dicitur perueniſſet: pueri garruli conuicia nephanda ludendo iactabant. ¶ Quos illo intuente:Subito vnus ex eis pulueri mixtus: cum omni