Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CXLIXv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XIII.

Mortuo regeᵐ. §. VIIIfrancoꝝ lothario regnauit filius eius dagobertꝰ.Anno imperij heraclij. xx. Hic dagobertꝰ vt narrat Uincen̄. ſpe. hiſto. monarchiā triū regnoꝝ ſuſcepit qui fuit nutritor orphanorū ⁊ benigniſſimꝰin francos in iudicio iuſtus eccleſijs largus. Quiprimus elemoſynaꝝ copiā per eccl̓ias ſanctorumde fiſco palatij erogari iuſſit in cuncto regno ſuoRumor eius in bonos: ſimulqꝫ metus ⁊ timor inoēm regionē per circuitū ꝑuenit. Paceꝫ in omniregno ſuo ſtatuit: ac velut pacificus ſalomō quietus regnū francoꝝ obtinuit. Ipſe dagobertꝰ aliqn̄ irā patris veritus ſui lotharij: quia conſiliariūeius ceſū ⁊ detonſū de honeſtauerat: pariſius adeccl̓iam ſancti dionyſij cōfugit. Et quia nullo modo inde extrahi potuit: locū illū ſemꝑ cordi habuit. Inſtante autē die dedicationis dicte eccl̓ie. vj.kal̓. martij. nocte que diē ipſā p̄ueniebat populisex more ab eccl̓ia excluſis: quatenus die craſtinaliberior ep̄is ingreſſus p̄pararet̉: res contigit memoratu digniſſima: q̄ futuroꝝ etatibꝰ fideli innoteſcat relatu. An ianitorū ignorātia: an induſtriacontigit incertum habemus. Leproſus quidā excubitoribus tn̄ non incognitus: in eccl̓iam p̄dictorū martyrū fide plenus ꝑnoctauit: ſecretumqꝫ locum vigiliarū gr̄a ſolus occupauit: reliqui vt dictum ē ppl̓i ⁊ ip̄ius eccl̓ie cuſtodes forinſecꝰ experabant. In ip̄o aūt noctis cōticinio tm̄ iubar illāeacl̓iam totā illuſtrauit: vt multoꝝ cereorum ſplēSor illi iubari cederet: vtpote quā ſol diuinus ſuoiubare illuſtraſſet. Inſomnē ducebat leproſus noctem illā: ⁊ p̄ claritate ineffabili ſtupuit: ⁊ ſi qͥd ſb̓ſequeret̉ lucē illā ſolertiſſimꝰ expectare cepit. Ecce autē repente dominus ieſus pontificum pontifex cū illis ſuis familiaribꝰ beatis apl̓is Petro ⁊Paulo affuit: ſanctumqꝫ illud collegiū adiunxerat martyres glorioſos: dioniſyū. ruſticū: ⁊ eleuterium. Quā viſionē nequaqͣꝫ ſicut ꝓuenire frequēter aſſolet ſomniantis more videbat. ſed oēs ⁊ oīavigilibus oculis ꝑpendebat. Uidebat nanqꝫ ip̄mdn̄m ieſum niueis veſtibꝰ indutū precedentē: ⁊ ſigna ſue dedicationis luculenter illis parietibusimprimentē ⁊ ſeriatim officium ep̄ale implentem.Ip̄mqꝫ venerabilē ꝓceſſionē ſuorū fideliū ſubſequentem inter quos ſpecialiter ip̄os apl̓os ⁊ prefatos martyres adnotauit. Cōpletoqꝫ de more dedicationis officio: ad leproſum ſaluator acceſſit eiqꝫ voce qua poſſet intelligi dixit. Intrepidus audi ⁊ foris expectantibus nr̄is ep̄is q̄ vidiſti ⁊ q̄ tibi mādauero aperi: ne ſollicitent̉ de cetero de dedicatiōis eccl̓ie officio qꝛ nos manus adhibuimꝰ⁊ ꝓut vidiſti totū cōſecrationis officium cōpleumus. Leproſus autē ⁊ ꝓ ordine diu expectate viſionis iam ſecurior: ⁊ ꝓ ſaluatoris alloquio iā hilarior. Et quis inquit dn̄e mi dictis meis aurē credulā accōmodabit? ego em̄ omniū hominū iniſerrimus: ⁊ abiectio plebis factus: apud hoīes teſtadi locū nō habeo: qm̄ ſicut vides elephantina peſte deformiter elaboro. Quid multa ad elephantinū accedit ſaluator: ⁊ leui tactu facie eius manūadmonuit: eiuſqꝫ caput circūtetigit: ⁊ mirūīmo-

dū ablata cum ip̄is horribilibus puſtulis cute ipſaqꝫ ceſarie leproſū ſanitati potēs medicꝰ reſtituit: ⁊ ip̄am qua capiti eiꝰ carneā tunicā detraxeratlapidi qui ꝓximus erat impoſuit: eāqꝫ ſicut heri ⁊nudiuſtertius erat effigiata cū ip̄is vlceribꝰ manere fecit: vt ip̄am excoriatam faciē verā faciē putares: ⁊ de leproſa effigie nihil dubitares. Et adiecit. Uade inquit ſi tibi nō credunt: iſtis ſaltē ſignis nullatenus diſcredēt. His dictis ⁊ lux illa qmultoꝝ luminarium iubar obfuſcabat abſceſſit: ⁊beata viſio ſpectantis oculis diſparuit. MDiesilluxit ⁊ quidam matricularioꝝ ingreſſi ſūt eccleſiam: ⁊ leproſū in gratiarūactione reppererūt. Rogat ſe ad regē adduci: rem ſiquidem habeo ad eūſecretā. Ad dagobertuꝫ adducit̉: ⁊ diuini oraculiſeriē ꝓloquit̉: vere dedicationeꝫ huius eccleſie adomino deo factā hac in nocte vidi ⁊ audiui ⁊ itadeinde redditꝰ ſū ſoſpitati. Et extendens digitūHec ē inquit feneſtra per quā dominusⁱ aulā hācintroiuit. Si mihi nō creditis ſaltem venite ⁊ oꝑbus ip̄is credite. Et adduxit eos ad lapidē nobilibus inſignē. Rex admirat̉: quoniam adhuc deveritate dubitabat̉. Uidebat hominē ꝑegrinum⁊ tanqͣꝫ mendicātē aſpernabat̉ ⁊ egenum Tandēdiſcredenti detracta ſatiſfecit ceſaries: ⁊ ſuper lapidem poſita index miraculi leproſa fuit effigiesUt em̄ verū fatear liniamēta mēbroꝝ capitis aurium dico ⁊ palpebrarum oris ⁊ nariuꝫ ita in ſuislocis manebant marcida: quaſi om̄i ambiguitateꝓcul exploſa. De miraculi veritate ceruicoſi etiincreduli ſiqui fuerant ſtuperent: cōfutarentur ecrederēt. Aſperſus rumor ⁊ certus ad admirationē ⁊ gr̄arumactionē inuitat ep̄os: ⁊ conglobatos ad dedicationē ⁊ laudē cogit ppl̓os. Parieterdiuinis inſigniti manibꝰ rei geſte teſtimoniū perhibebant. Recōdit̉ ceſaries illa incōgruenti caſſula: quā vſqꝫ hodie inter reliquias conſeruāt illiuseccl̓ie ſcrinia: vtpote quā dei manꝰ tetigerat. Dagobertꝰ ſuꝑ hͦ nō mediocrit̓ letificatꝰ de honoranda eccl̓ia illa cogitauit: ne cui de cetero ſubijceret̉niſi romano pōtifici: pͥuilegio btī petri fecit eā muniri: ⁊ regalibꝰ donarijs decorauit̉. Cui quicquidde ſuis regalibꝰ fiſcis ꝯferebat paꝝ erat.Temporibꝰ huiꝰ. §. IX.dagoberti claruit ſanctꝰ magnobodꝰ andegauenſis ep̄s. Qui ſcꝫ dagobertꝰ rex fama bonitatisecōperta: eū ad ſe pariſius accerſiri fecit. Aū gͦ ciuitatē ingrediēs valuas trāſiret: rei qui in ergaſtulis tenebant̉ cōperto eiꝰ aduentu vocibus īportūnis eiꝰ ſolatia petebant. Iudicē gͦ adiens rogarecepit: vt dānatis veniā p̄ſtaret: ⁊ volūtati eiꝰ aduerſans: eū ſine effectu abire fecit. Qui eccl̓iam qͣtenebat ingreſſus: xp̄m exorauit vt noxios liberaret̉ a nexibꝰ. Nēpe cōpedes ſūt attriti maniciſqꝫcōtuſis aditus carceris libere vinctis patueruntProſilienteſqꝫ ⁊ ſcī viri veſtigijs abuoluti gr̄asretulerūt. ¶Idē vir dioceſim ſibi cōmiſſā illuſtrādo circuiens cum ad predium qd̓ quartiniacꝰ dicitur perueniſſet: pueri garruli conuicia nephanda ludendo iactabant. Quos illo intuente:Subito vnus ex eis pulueri mixtus: cum omni