Capitulū VI.Fo. CXLII
Procul ab vrbe arborē immanē precidi iubetQue duꝫ ſucciſa velox corruit: Unus ex puerisin aliud intentus ⁊ attonitus ſiſtens non mortemrefugit: pro tinus ſacerdos manum cuꝫ ſigno crucis eleuans arborem in alteram partem vertit: etſic de mortis periculo puerum abſtraxit. ¶ Unꝰex ſceleratis in promptuariū ſancti viri noctu ſeviolenter iniecit: ⁊ diripere nitens que facinꝰ furti conceperat: cū abire feſtinaret nullus ei adituspatet: ſed quaſi carcere ſeptus ligatur vndiqꝫ reſic totius noctis itinere conſumpto: mane vir deivnū de cuſtodibus euocat: mittēs ad ſociū mandat vt quē errore laſſatum ⁊ quaſi quibuſdā vinculis artatū ita in crimine inuentū in promptuario inueniſſet attraheret. Nec mora miniſter ſocium adiens vocauit: ſceleſtū inueniunt intro: ⁊ vtattraherēt cōprehendunt. Sed inter eoꝝ manuselapſus timens ſe in crimine deprehenſum ⁊ a turbis vndiqꝫ vallatum: mallēſqꝫ celerē mortē ſubireqͣꝫ longos cruciatus trahere: in puteū valde ꝓfūdum ſe p̄cipitauit. Et tn̄ cū eū vorax terra ſuſciperet ſancti ſuffragia poſtulabat. Tunc vir dei velociter occurrens iubet quendā puerū deſcēdere nexum ⁊ celeſtū extrahere circūplexū. Cūqꝫ omnesnec poſſe viuere clamitarent ſed iā interiſſe crederēt de puteo incolumis extrahit̉. Qui ad ſācti veſtigia ꝓſtratus veniaꝫ poſtulabat facinoris. Cuiſanctus pietate plenus indulſit ⁊ eius. vſibus neceſſaria prebuit: ſepe monens vt potius petat qͣꝫrapiat. ¶ Cum vnus ex diſcipulis iam diacouuseffectus repedandi ad propria licentiam poſtulaſſet: ⁊ ille dare noluiſſꝫ ne aliquid ſiniſtrei in via cōtingeret. Demū illicentiatꝰ cū equo abſceſſit: ſedtota nocte diſcurrens mane ſe repperit quo iter ceperat: eiqꝫ veniā poſtulauit ⁊ accepit. ¶ Idē cuꝫquadā nocte pſalmoꝝ cantꝰ in baptiſterio ꝑegiſſet: ꝑrexit ad beati martini baſilicā vt reliquū noctis vſqꝫ ad matutinas in diuinis laudibꝰ expleret. Ingerens ſe demō in ſpecie auis teterrime: lumen qd̓ puer p̄ferebat primo ſuffocare nitit̉: deinde in ſaciē oculoſqꝫ ſancti viri cū impetu inijciēs⁊ huc illucqꝫ eminus circūuolitās: violentū ⁊ infeſtum ſe reddebat. Cuius vir dei geſta ꝑpendēsſcio inquit quis ſis antiqui ſerpentis miniſter: etfacto ſigno crucis euanuit: ſꝫ ex inuidia ſancti viri ſtimulos accendit. Cunqꝫ vnum de pueris propauperum ſubſidio exhibendo ad quendam locūire precepiſſet: demon ſe obuiam obtulit. eumqꝫde vehiculo eiecit ⁊ male mulctatū flagris exanimem reliquit. Ita defertur a ꝓximis ad domum⁊ nemo retulit ad virū ſanctum. Tandem ipſe ſenſit ſpiritu ꝓphetie eum continuatis diebꝰ. x. mutum ⁊ cecum permanere: omniaqꝫ membra p̄mortua: ⁊ ita obſeratis dentibus ⁊ ore: vt nec aq̄ guttam aliquis poſſet interius fundere. Tunc ex affectu ſanctus vir lachrymas fundens ⁊ in or̄one ſeꝓſternēs: panis buccellā cum vino iubet afferriMoxqꝫ vt reſeratis cū ferro dētibꝰ ſtillā vini qd̓miſerat ꝓximi ꝑfuderūt: ſenſus amiſſi reddunt̉ ⁊in vigorē pͥſtinū mēbra redeūt. ¶ Unꝰ etiā ex ſocijs cū aliqn̄ ad eccl̓iam ꝑnoctare ꝑgeret. Diabolus opꝰ bonū īpedire nitēs ei occurrit: eūqꝫ cedi-
bus afflictū exanimē dereliqͥt: quē vir dei or̄one lcolumē fecit. ¶ Nec multo poſt: cū ruſticꝰ quidaꝫarrepta manu ſecuri die dn̄ico oꝑaret̉: illico manus eiꝰ areſcit ⁊ cū neruis ſecuris adheſa recluditur. Qui ad dei ſeruū accedēs or̄one ſua ſanitatireſtituit. Deniqꝫ vir ſanctus plenus dierū in pace quieuit: ⁊ poſt obitum multis etiam miraculisclaruit.Fuit ⁊ eo tem .§. VII.pore ſancta ſaleberga abbatiſſa: vt ſcribit Uincē.vbi ſupra. ex geſtis eius. Hec in ſuburbano leucorum oppido territorio lingonico cōfini. parentibꝰnobilibus ⁊ religioſis oriunda fuit. Cunqꝫ beatꝭEuſtaſius abbas ſancti colūbani ſucceſſor ad eliminandā bonoſiachā hereſim in germaniā ꝓperaſſet: ⁊ remeans ad prefate puelle patrē gōdonium perueniſſet: ille velut gratiſſimū munus eumſuſcpit. Qui inter ſacratiſſima exhortatiōis ꝟbaſciſcitari fecit vtrū ei ſoboles eſſet. Cui ille duosadoleſcētulos ob benedictionis gr̄am ꝑcipiendāp̨̄ſentauit. Sed vir ſanctus ſi adhuc ꝓles ſuꝑeſſet requiſiuit. Cui parentes fatent̉ ſe adhuc habere puellā dudū luminibꝰ orbatā. Ueniat inquit ⁊ipſa. Triduano igit̉ a ſemetip̄o exacto ieiunio ſuper oculos puelle oleū bn̄dictiōis infudit: ⁊ moxſanitatē recuꝑauit. Poſtea parētes de liberoruꝫſucceſſione cogitantes. eā ꝯͣ voluntatē ſuā cuidaꝫgeneroſo in matrimoniū copulauit. Qui vix eaꝫduobus mēſibꝰ habens mortuꝰ ē. Beatus quoqꝫEuſtaſius poſt multa reꝝ diſcrimina: poſt hereticoꝝ ꝓcellas ⁊ ſciſmaticoꝝ fraudes ſūmis pollēsmiraculis migrauit ad dn̄m. Cuiꝰ loco ſanctꝰ walbertus in regimine fratrū ſubuectus ē. Sancta gͦſaleberga viduata ſub laico habitu vigilijs: ieiunijs: ⁊ elemoſynis intenta: doctrinā quā a btō euſtaſio acceperat animo ruminabat. Iuſſu autē regis dagoberti ob liberos ꝓcreandos cuidā virobalduino qui in aula regia morabat̉ in cōiugiumſociata quinqꝫ filios habuit. Tandē viro conuerſo: prolibuſqꝫ deo ſacratis: veſtre religionis accepta inito cū ſancto r valberto cōſilio ꝯuiuētia exiſtente mariti: cenobiū puellarū in ſuburbio lingonenſi in hereditate paterna extruxit. Poſt hec bello ciuili inter reges francoꝝ circa fines illos ortoloca vicinia depopulata ſunt: corꝑa quoqꝫ ſanctorū igne cremata. Tūc illa habito cōſilio cū ſāctowalberto quē ⁊ poſtea habuit ⁊ comitē itineris ⁊ſociū laboris: paternū ſolū relīquēs: ad vrbē lugdunenſem cū maximo apparatu ⁊ cum animabꝰ adeo ſibi cōmiſſis ꝑrexit. Ibiqꝫ extructo monaſterio intra ꝑuū tp̄ſ trecēte circit̓ faml̓e xp̄i ad eā ſūtadunate: ¶ Quadā die dū beati viri ⁊ valberti p̄ſtolaret̉ aduentuꝫ ⁊ phalerni copia deeſſet: iuſſitceruiſiam fieri ⁊ in dolium mitti. Sꝫ cum vas adplenū nō eēt refertum: ſoror que cellariū cuſtodiebat hoc retulit ſaleberge: qꝛ .ſ. ſic nō plenum citoaceſceret. Sed meritis ſancte vas repertū eſt plenū. Et poſt quādā miraiblem viſionē reuelatumei fuit ꝙ inde ad centū dies migraret e corꝑe: vnde qualibet illaꝝ dieꝝ diceret vnū pſalterium termino ſibi prefixo pergens ad dominum.t 5