Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CXLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

XIII.Titulus.x

retulit pape que geſſerat. Rediens autē in galliācū auctoritate dn̄i pape in loco qͥ dicit̉ latimacusinuenit monachū noīe fulſeū ſanctitate p̄cipuū.Cui angelus dn̄i aſtitit ꝑ viſum dicēs. hildeūtusep̄s mane veniet ad te: cui a dn̄o noueris peccataeſſe dimiſſa. vide gͦ vt eū ſuſcipias cū honore. Adhunc cū veniret ſctūs hildeūtus. ꝓiecit ſe ad pedes eius. Qd̓ ille videns ruit in faciē. Deindevenit hildeūtus in locū. vij. ab vrbe miliario meldenſiū vbi ꝯſtructā eccleſiā in honore beate marie dedicauerat. Ibi miſſam celebraturus cirothecas de manibꝰ ſuis extrahens. appoſuit eas radioſolis ⁊ ſuſtētate ſunt ibi ſpacio triū horaꝝ. Deinde ſuſcitauit quendā pueꝝ ſine baptiſmo mortuūquē baptizans vocauit aldebertū ex noīe pr̄is ſuiquē iuxta ſe p̄cepit ſepeliri anno. vij. poſt eū morirurum. Hoꝝ duoꝝ corpora beatus mauiolus abSas ex reuelatione angelica poſtea leuauit de t̓raipſe ⁊ plurimi ep̄i cū eo.Florebat quoqꝫ. §. V.⁊ circa idē tp̄s Auſtregiſillus vt refert Uinc. vbiſupͣ poſt ſigiſbertū in gallijs bituricēſis archiep̄sAt ſub eo ſulpitius. Cūbertus coloniēſis: ⁊ iohānes tungrēſis. Hic auſtregiſillus int̓ cetera virtutum miracula qͥbus ī vita ſua claruit quendā molendinariū curauit. Qui die dn̄ica temerario ſpūvolens emēdare molā. accepto ferro ancipiti qd̓vulgo ſcoton appellant: cepit molā terere. Ex quopeccato adheſit manui eiꝰ manubriū ferri illiꝰ. qd̓nullus poterat de manu eius auferre ⁊ tanta artatione artatus ē. vt inter digitos eius iam cepiſſetſanguis effluere: ⁊ aſpicientibꝰ ob fetorē faſtidiūfacere. Uenitqꝫ ad p̄fatū dei hominē ⁊ poſtulansdei auxiliū. accepit manū eius cui adheſerat malleus. ⁊ digitos pͥmū extendēs tulit ferrū illud. etmanū eius attractās: oēm dolorē expulit. Sicqꝫſanatus hō receſſit. Poſt obitū eiuſdem ſancticū pipinus francoꝝ princeps ꝯtra eudonē equitanie pͥncipē volens dimicare ad vrbē bituricā ꝑueniſſet. barbari de exercitu domū quandā in villacarobria q̄ p̄fati ſancti fuerat. in qͣ frequēter venerat vicinis cōtradicētibus totā vallauerūt incendio. ſtatimqꝫ arrepti a demonio vnus ex eis abſtracto oſtio de ipſa domo q̄ ardebat in flamā ſeꝓięcit ibiqꝫ vitā finiuit. Alij etiā ſeſe dentibus lacerabant. nōnulli ꝟo ſeinuicē mēbra truncabant.Nec multo poſt cū p̄fatꝰ eudo vnū de optimatibꝰſuis aginum noīe in monaſterio ſancti auſtrigilli manere iuſſiſſet. ipſe quicqͥd inuenire potuit inipſo monaſterio comitibus ſuis diſpenſandū tradidit: ita vt nulla fratribꝰ ſb̓a remaneret. Cūqꝫ abbas ei ſupplicaſſet dicens. Miſerere ſeruis tuis vtpoſſint viuere ⁊ ꝓ te orare. ⁊ ille ſuꝑbus p̄ces eideſpiceret: accedentes monachi ad ſępulchꝝ ſancti cū lachrymis orare ceperūt vt eos ab inimicodn̄s eriperet. At ille infelix aginus oēs ſancti viri auſtregilli villas pluſtrans. pecora ⁊ quecunqꝫalia inueniebat ſecū ducebat. Et cum iter faceretapparuit ei ꝑ ſomniū ſanctus auſtregillus dicensCur me tāgrauiter p̄datus es. ⁊ mihi ſeruientesreliquiſti tātriſtes? hec dicens ꝑcuſſit eū in cere-

bro. At ille euigilans ⁊ a ſancto auſtregillo percuſſum exclamans paulopoſt expirauit.De ſancto.§. VI.Sulpitio. Hic (vt narrat ex geſtis eius Uincen.ſpec. hi ſ. vbi) clariſſimus ortus ꝑentibus ī florepͥmeue etatis xp̄i militiā ruptis ſeculi laqueis tāardenter ſufcepit. vt ſi tēpus ꝑſecutionis non defuiſſet: ꝑiculis ſe ſponte ingeret. Nil aliud adhucin ſeculari habitu poſitus viſus eſt agere. qͣꝫ monaſteria cōſtruere. eccleſias reſtaurare. ⁊ miſerisauxiliū ferre. In eccleſijs longe a domo parentūpoſitis clam ſilētio noctis indutꝰ veſtimētis pnīeſacris orōnibus ꝑnoctare ſolebat: ⁊ diluculo rurſus ſeculari veſte ornatus ſanctū ꝓpoſitū occultabat. Hic erat huiꝰ infantie ludus. talis in eodē cōualeſcebat in deū affectus. Nocte quadā dum invna eccleſia cū duobꝰ pueris contēplationi intenderet diutius. duo deterrimi ethyopes apprehenſos pueros ſinguli ab eccl̓ia abſtrahere nitebant̉quos vir dei poſt tergū magnis clamoribꝰ eiulantes attendēs. thetros illos aſpexit ⁊ manū cōtraeos eleuans. illos crucis vex illo repreſſit. Quibꝰſubito elapſi pueri illeſi remāſerunt. Ex eo tꝑe hoſtis callidus oīa ꝯtra dei ſeruū molimina verſansquē mente nō valebat corrūpere: minis fantaſticis nitebat̉ deterrere. Fama aūt de eo longe lateqꝫ diſperſa cū a fidelibus clothario hoc eſſet ſuaſum. ab auſtregillo biturice vrbis epiſcopo petijtvt vir ſanctꝰ qui iam leuitice ſortis gradū attigerat: in caſtris ſuis abbatꝭ officio potiret̉. ⁊ poſteaeodē ſancto ep̄o migrante idē vir ſanctus ſulpitius dn̄o ꝓcurante ep̄alis apicis emeruit primaꝫęquitanie ſedē. Decus igit̉ pontificale nactusꝯneri ſuccubuit nō honori. omnibꝰ oīa factus. tradens ſeipſum ieiunijs indeſinentibꝰ ⁊ vigilijs pene iugibus. ita vt ſi qn̄ parū aliqͥd ſomni neceſſitas naturalis exigeret. Hinc nō ſuꝑ ſtrati molliciem qͣ nunqͣꝫ vti cōſueuerat: ſed ſuꝑ ſolius mattule cilicijqꝫ ſuꝑficiē dep̄henderet. Tanta in eumgratia ꝟtutū augebat̉. vt nō minus ꝑ eum ſignaqͣꝫ dudū ꝑ apoſtolos fierēt. Nā demones in ꝟbofugauit. egros orōne curauit. mortuū etiā ſuſcitauit. Cunqꝫ ad eū viſendi gratia quidā ex optimatibus adueniſſēt. ⁊ eis humanitatē quā oībus impartiri nouerat exhiberet. miniſtris ī aliud detentis. ignis flama tecta velocit̉ deuorare cepit. Iāqꝫreſperſa ceperūt quati vniuerſa ⁊ minante ruinavniuerſis p̄ſidio deſperatis fugā arripientibꝰ. ſacerdos dei manu cū crucis vexillo reſiſtere nitit̉flamis. Et mirantibus oībus ita flamaꝝ globi extimplo reſtricti ſunt. anteqͣꝫ manū ſuā ſeruus deiretraxiſſet: ac ſi magni aquaꝝ flumīs impetu vndiqꝫ vallati fuiſſent. Quedam mulier illuſtrisſpicis ſegetū repleuerat horreū magnū. Intempeſta nocte ſceleſtus ingrediens ignē coniecit: etflama ſtrepēte tumultus increpuit. Uir de reperta cauſa currens cū canticis ſpūalibus rogū circuit. ⁊ miris modis cū baculo t̓minū defigit quigneus collis trāſgredi nequeat. Flame itaqꝫ cūoēs vicinas domos tangerent. ex omni ꝑte ad ſereuerſe chaos fugiunt qd̓ tranſgrēdi nō audent.