Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CXLIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .V.Fo. C

Fo CXLIIII.

diuitijs ⁊ pluribus ſibi adherentibus cum regnūarabum ſibi vſurpare quereret: videns ſe ꝑ violētiā hoc aſſeqͥ nō poſſe. maxime cū a cōtribulibusſuis: qui eo nobiliores erant deſpiceret̉: prophetādei ſe finxit maximū. vt quos ſubiugare nō valebat ꝑ potentiā: ſaltem ꝑ ſimulatam attraheret ſanctitatem. Predicti igit̉ viri ſergij valde callidi cōſilijs adherebat. ipſumqꝫ abſcōſum tenēs ab eo q̄hauriebat ppl̓o referens ab angelo gabriele ſe habuiſſe teſtabatur. Et ſic ꝓphetam dei ſe ſimulanſillius regionis obtinuit pͥncipatum. om̄es ſuaſione vel gladij timore ad ip̄m venerandū ⁊ legē ſuāſeruandā illius patrie coegit Et quia monacherat ille ſergius cōſiliarius eius ordinauit vt ſaraceni mōachali quaſi habitu vterent̉ ſcꝫ cuculla ſine caputio. Et adinſtar monachoꝝ multas genuflexiones fieri dietim in ſua lege mandauit ab oībus ſtatuens. vt ſui orarent ad meridiem ꝟſi. Hl̓tas leges eis inſtituit qͣs ſaraceni adhuc ſeruant.vt de frequēti ſui lotione ad ſimilitudīem iudeoꝝ⁊ p̄cipue cū debent orare lauātes non manꝰ ⁊ brachia ⁊ os. ſed quod turpe ē dicere etiā verenda qͣſi deus velit ab hoīe tantū mundiciā corporis nōcordis. Orantes aūt vnū cōfitent̉ deum. qui nullum eqͣlem vel ſil̓em habeat. vnde ⁊ trinitatē ſanctiſſimam negant. ⁊ ipſius dei ꝓphetam eximiuꝫmachometū aſſeuerant Ieiuniū habeāt ex ipſa lege ſua ꝑ vnū menſem integrum. In quo ieiunio ꝑtotū diem vſqꝫ ad noctem a cibo ſe abſtinēt ⁊ vſuvxoꝝ. Nocte ꝟo id eſt poſt ſolis occaſum vſqꝫ ſequentis diei crepuſcl̓m ſꝑ licet eis vti cibo ⁊ potu⁊ vxoribus ſuis. Infirmi aūt excuſant̉ a ieiunio illo. Semel aūt ſingulis annis ad domum dei queeſt in mecha vbi dicit̉ eē corpus machometi ire tenent̉: ⁊ ibi adorare eam. ⁊ inconſutilibꝰ veſtimentis circuire: ⁊ lapides ꝑ media femora ꝓ dyabololapidando iactare. Quā domū dicūt adā cōſtruxiſſe. ⁊ abraham. ⁊ yſmahelē locū orationis habuiſſe. Et cū ip̄i ſaraceni ꝓprie deberēt vocari agareni: qꝛ ab agar ancilla abrahe. ⁊ mr̄e yſmahel̓ deſcenderūt. tamē a ſara vxore abrahā ſe denoīantſcꝫ ſaracenos. Circūciſionē obſeruāt cū tamē machometus (vt dicit̉) nō fuerit circūciſus. nec in alchorano ſuo hoc eis p̄cipitur: aut aliquid dicitur.ſed ad exemplū abrahe ⁊ yſmaelis vnde deſcēderūt hoc faciunt ex veteri teſtamēto hoc trahentesꝘ in domo machomēti in mecha nudi coopertiſtamē lumbis ꝓijciant lapides. hoc faciunt ad honorem veneris. hūc ritū trahentes ab indis qͥ ydolatrie dediti venerabant̉ ⁊ colebāt venerē. qui circuibant nudi templū veneris ꝓijcientes lapides.Om̄es carnes p̄ter porcinas ⁊ morticinia ⁊ ſanguinem cōedere poſiūt. Prohibet̉ aūt eſus porciex cauſa fabuloſa. Quatuor legittīas vxores eishabere licet. ⁊ vſqꝫ tercio repudiare: ⁊ rurſus recipere: ita tamē ꝙ quaternariū numeꝝ nō trāſcēdātEmpticias ꝟo ⁊ captiuas quot volūt habere poſſunt: ⁊ eas vendere. licet ẜm ſuā legem inſanā niſialiquam eaꝝ imp̄gnaſſent. Et de ꝓpria cognatōelicet eas acciꝑe. vt fortius inter eos vincl̓m amicitie teneatur. Circa poſſeſſiōes vel res repetendasobſeruant: vt actor teſtibus ꝓbet: reus iuramēto

ſe cōprobet innocentē. Cū adultera dep̄hēſus cūea pariter lapidatur. Cū alia aūt fornicatus. lxxxictibus ꝟberatur. Machometꝰ aūt dicit ſibi a domino ꝑ gabrielem angelū reuelantē cōceſſum fuiſſe. ad vxores alioꝝ poſſe accedere. vt viros virtutis ⁊ prophetas ex eo generarent̉. Et cū quadamvice quandā mulierē pulcram vir ſuus repudiaſſet: ſuſcepit eā machometꝰ cū alijs qͣs hēbat pl̓estn̄ vxorem. Et cū timeret ex hoc murmur populiexcitari: finxit ſibi cartam de celo allatam: in quacōtinebatur: vt qui repudiaſſet vxorem: eiꝰ eſſet qͥeam accepiſſet. quod hodie obſeruāt ſaracēi. Furꝓ prima ⁊ ſecūda vice verberibus caſtigat̉. ꝓ tercia manus ei trūcatur. ꝓ quarta pes ei abſcidit̉.A vino ſemꝑ abſtinere iubent̉ Omnia que ſecūtur de machometo refett vincē. ſpe. hiſt. li. xxiiij.ca. xl. ⁊ ſequē. que extraxit de libro cuiuſdā diſputatōis facte inter duos philoſophos. vnū xp̄ianū⁊ alium ſaracenū be lege machomēti.§. I.De paradiſoquem deſcribit machometus ī lege ſua. Ad dei nutum reſuſcitabunt̉ mortui qͥ iudicabit eos in iuſticia. ⁊ bonis bona retribuet: ⁊ malis mala. ⁊ facietpopulū ſuū qui ſibi obediuit ⁊ cōfitentes ſingularitatem eius teſtificati ſūt ꝙ ꝓph̓a eiꝰ machometꝰeſt ⁊ nūcius. ⁊ crediderunt oībus que ſuꝑ eum deſcenderūt a deo accipiendo veꝫ legem de paradiſo. in quo multa bona ſūt illis p̄parata. cū habuerit armillas de auro ⁊ electro. Erūtqꝫ veſtimentaeoꝝ de ſerico ⁊ dicent. Gratias deo quia non abſtulit a nobis retributionē. Nulla opp̄ſſio vel moleſtia tanget eos. habebūt certos alimentū ⁊ fructus. ⁊ erūt in paradiſo delitiaꝝ exultantes. ⁊ ſibinuicē occurrentes honorificati. diſcurrentqꝫ pereos vaſis argenti candidi quiqꝫ bibentes delectabuntur. Nō erit ibi luctus neqꝫ meror. habebunt̉mulieres venuſtis oculis. habebunt cenacl̓a ⁊ ſuꝑcenacula. ſub quibus erunt flumina. Nunqͣꝫ eisdei ꝓmiſſio deficiet. Et dicetur eis. O cultores d̓inolite hodie timere. Triſticia eī nō appropinqͣbitvobis. Ingredimini ꝑadiſum vos ⁊ vxores vr̄e⁊ eſtote ſecuri. Diſcurretur ꝑ vos calatis ⁊ ſcutellis aureis: ⁊ habebitis quod anime appetūt cōcupiſcunt oculi. in ſecura manſione in ortis ⁊ fontibus. Ibi pͥmo primā mors alia non ſequet̉. Et fecit eos ſecuros a tormentis inferni. Hec eſt gratiadei tui. Ip̄a eſt eī liberatio magna. Dixit etiā deꝰgl̓ioſus ⁊ excelſus. In paradiſo quē pollicitꝰ ſuꝫtimētibus me ſūt flumīa aquaꝝ ī quibus nihil noxium eſt. Sunt flumina lactis cuius ſapor nunqͣꝫdeficit. Flumina quoqꝫ vini bibentium delectatōflumina quoqꝫ mellis puriſſimi. habent ſiquidemin eo om̄es fructus ⁊ remiſſionem a domino. Dixit quoqꝫ glorioſus ⁊ excelſus. Timentibus deūbene erit in vltimis. Aperient̉ ei porte orti edem.vbi pariter diſcumbentes precipient ſibi afferri vinum ⁊ abundantiam fructuum. ⁊ habebunt ocul̓ſpecioſiſſimas vxores. victꝰ eis nūqͣꝫ deficiet. hoceis ꝓmittit̉ in die iudicij. Dixit iteꝝ deꝰ gl̓oſus ⁊excelſꝰ ī deſcriptōe ꝑadiſi. Sūt ī eo duo fōtes currētes. ſūt in eo pomoruꝫ arbores ⁊ palme ⁊ mala-