Titulus.XII.

operum humanorum.De bello vi­ .§. XXIXtioꝝ in electis d̓i. Greg. xxxj. moral̓. tractās illudIob. Procul odoratur bellum. ſcꝫ equus. de quoper ſimilitudinem ibi loquitur exhortatione ducū⁊ vlulatu exercitus. Bellum ꝓcul odorari. eſt excauſis precedentibus que vitioꝝ pugne ſubſequātur agnoſcere. Quia enī odore res non viſa cognoſcitur. bellū ꝓculdubio odorari ē. ſicut flati narium. ſic ꝓuiſione cogitationum nequitias latentes indlagare. Primo ergo electi d̓i ſignati ꝑ equūconſiderant ne venialia quelibet agant. Secūdovero ne bona incaute faciant. ⁊ poſtqͣꝫ praua ſubegerint: ip̄a etiam ſubijcere recta cōtendunt. ne demeritis in elationis culpa vertant̉. Plerūqꝫ eniꝫex bonis ꝑ incurie vitium mala naſcunt̉. Uigilāti ſtudio contemplatur dei electus. quō ex doctrina arrogantia. ex iuſticia crudelitas. ex pietate remiſſio. ex zelo ira. ex manſuetudine torpor oriat̉.Cunqꝫ bonus hec agit. quot hic contra ſe hoſtesper hec exurgere valeant conſpicit. Nam cū adipiſcendis doctrine ſtudijs elaborat mentem ſollicite contra certamē arrogantie p̄parat. Cum culpas delinquentium iuſte vlciſci deſiderat: ſagaciſime conſiderat: ne modum iuſticie vlciſci crudelitatis vindicta tranſcendat. Cum frenare pietateſe nititur: ſolerter ꝓſpicit: ne qua diſciplina diſſolutione vincatur. Cum ſe recti zeli ſtimulis excitat ſūmopere ꝓuidet: ne plus qͣꝫ neceſſe eſt ire flamas ſe ſuccendat. Cum magna manſuetudīs trāquillitate ſe temꝑat: vigilanter obſeruat ne corpore frigeſcat. Quia ergo ſpiritalis militis cogitatione om̄e vitium priuſqͣꝫ ſubripere poſſit aſpiciturrecte de equo dei dicitur. Procul odorat bellum.Pretēdit etiam que turba iniquitatum proruat:ſi mala ad ſe ingredi. vel pauca ꝑmittat. vnde ſequitur exhortatione ducū ⁊ vlulatū exercitꝰ. Tēptantia quippe vitia que inuiſibili contra nos prelio regnanti ſuꝑ ſe ſuꝑbie militant. alij more ducum preeunt. alij ſubſequunt̉ more exercitus. Neqꝫ enī culpe om̄es pari acceſſu cor occupant. ſꝫ dūmaiores ⁊ pauce neglectam mētem p̄ueniunt: minores ⁊ innumere ad illa ſe cateruatim fundunt.Ip̄a namqꝫ vitioꝝ regina ſuꝑbia. cum deuictumcor ceperit: mox illū ſeptem pͥncipalibus vitijs qͣſi quibuſdam ſuis ducibus deuaſtandum trahit.Quos videlicet duces exercitus ſequitur: quia exeis ꝓculdubio importune vitioꝝ multitudīes oriuntur. Quod melius oſtēdimus ſi ip̄os duces atqꝫ exercitum ſpecialiter enumerando ꝓferamus.Radix quippe cuncti mali ſuꝑbia eſt: ſcriptura teſtante. Initiū om̄is peccati ſuꝑbia. Prime auteꝫeius ſoboles ſeptē nimiꝝ principalia vitia de hacvirulenta radice ꝓferuntur .ſ. Inanis gl̓ia. inuidia. ira. triſticia .i. accidia. ventris ingluuies ⁊ luxuria. Nam quia his ſeptem ſuꝑbie vicijs nos captos doluit: iccirco redemptor noſter ad ſpūle liberationis prelium ſpūs ſeptiformis gratie plenait. ¶ Sꝫ habet hec contra nos exercitum ſuū. nāde inani gloria in obedientia iactantia. ypocriſiscontentiones. pertinacie. diſcordie. ⁊ preſumptio

nouitatum oriuntur. De inuidia odium. ſuſurra.tio. detractio. exultatio in aduerſis. proximi afflictio in proſperis naſcitur. De ira tumor mentis.rixe. contumelie. clamor. indignatio. bſaſphemioproferuntur. De triſticia ſiue accidia. malicia. rarcor. puſillanimitas. deſperatio. torpor circa precepta. euagatio mētis circa illicita naſcit̉. De auaricia. proditio. fraus. fallacia. periurium: inquietudo. violentie. ⁊ contra miſericordiam obdurationes cordis oriuntur. De ventris ingluuie ſeu gula. inepta leticia. ſcurrilitas. immunditia. multiloquium. ebetudo ſenſus circa intelligentiam ꝓpagatur. De luxuria vero cecitas mentis. inconſideratio. inconſtantia. precipitatio. amor ſui. odiumdei. affectus preſentis ſeculi. horror vel deſperatōfuturi generatur. Quia ergo ſeptem principaliavitia tantam de ſe vitiorum multitudinem proferunt cum ad cor veniunt quaſi ſubſequentis exetcitus cateruas trahunt. Ex quibus ſeptem duocarnalia. quinqꝫ ſpiritualia ſunt. ſed vnumquodqꝫ eorum tanta ſibi cognatōne iungitur: vt non niſi vnum de altero proferatur. ¶ Prima namqꝫ ſiperbie ſoboles inanis gloria eſt. que dum oppreſſam mentem corruperit: mox inuidiam gignit. qꝛnimirum dum vani nominis potentiam appetit.ne quis hanc alius adipiſci valeat tabeſcit. Inuidia quoqꝫ iram generat. quia quāto interno liuoris vulnere animus ſauciatur: tanto etiam manſuetudo tranquillitatis amittitur. Et quia quaſidolens membrorum tangitur. iccirco oppoſite actionis manus velut grauius preſſa ſentitur. Exira quoqꝫ triſticia naſcitur. quia turbata mēs quoſe inordinate concutit: eo adijciendo confundit. ⁊cum dulcedineꝫ tranquillitatis amiſerit: nihil hācniſi ex perturbatiōe ſubſequēs meror paſcit. Triſticia quoqꝫ ab auaricia deriuatur. quia dum confuſum cor bonum leticie in ſemetipſum intus amſerit: vnde conſolari debeat foris querit. Et tanto magis exteriora bona adipiſci deſiderat: quanto gaudium non habet ad quod intus recurrat.Poſt hec vero duo carnalia vitia: que ſuperſuntcunctis liquet. quia de vētris ingluuie luxuria naſcitur: dum etiam ipſa diſtributione membrorumventri genitalia ſubnixa eſſe videantur. vnde dūvnum inordinate reficitur: aliud proculdubio adcontumeliam excitatur. ¶ Bene autem duces exhortari dicti ſunt exercitus vlulare. quia primavtia decepte menti quaſi ſub quadam ratōne ſe inſerunt. ſed innumera que ſecuntur dum hanc acrationem inſaniam pertrahunt: quafi beſtiali clamore confundunt. Inanis namqꝫ gloria deuictuꝫcor quaſi ex ratione ſolet hortari cū dicit. In quoillo vel illo minor non es? Cur eis ergo vel equalis vel ſuperior non es? Quantum vales que ipſinon valent? Non ergo tibi aūt ſuperiores eſſe debent. Ira etiam deuictum cor quaſi ex ratione ſoſet exhortari cum dicit. Que erga te aguntur eqͥnimiter ferri non poſſunt. hec tolerare patienter:immo peccatum eſt. Et ſi non eis cum magna exaſperatione reſiſtitur: contra te deinceps ſine meſura cumulātur. Triſticia quoqꝫ deuictum cor qͥſi ex ratione ſolet exhortari cum ait. Quo habes