Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .III.Fo.

CI.

mitti ad predicandum debeat cōtradicit. Quodergo vnus laudabiliter appetijt: hoc laudabiliteralius expauit. Iſte ne tacite contēplationis lucraloquendo perderet: ille ne damna ſtudioſi operistacendo ſentiret. Sed hoc in vtriſqꝫ eſt ſubtiliterintuendum. quia ⁊ is qui recuſauit plene nō reſtitit. ⁊ is qui mitti voluit ante ſe purgatum per altaris calculum vidit. ne aut non purgatus quiſqꝫadire ſacra myſteria audeat: aut quem ſuꝑna gratia eligit ſub humilitatis ſpecie ſuperbe contradicat Idem Grego. ſcribens ciuibus neapolitāisait q. ea. Nec nouū nec reprehenſibile in eligendoepiſcopo: populi ſe vota in duas partes diuidereſed graue eſt quando in huiuſmodi cauſis non exiudicio ſed ex fauore ſolo venit electio. IdemGrego. lvj. diſ. ait. Satis peruerſum ē ⁊ cōtra eccleſiaſticā probatur eſſe cenſuram. vt fruſtra quorūdam voluptatibus ſuis quis priuetur officijs.quem ſua culpa vel facinus ab officij. ⁊ quo fungitur gradu non deijcit. De iudeis inquit Gregorius ſcribens paſcaſio epiſcopo neapolitano.xlv. diſ. Qui ſincera intentione extraneos a chriſtiana religione ad fidem cupiunt rectam ꝑducere: blandimentis debent non aſperitatibus ſtudere. ne quoꝝ mentem reddita ratio ad planū poterat prouocare: pellat procul aduerſitas. Et infra.Agendum eſt ergo vt potius ratione ⁊ manſuetudine prouocati ſequi nos velint non fugere. vt eoſex eorum codicibus oſtendētes que dicimꝰ: ad ſynum matris eccleſie poſſimus deo adiuuante conuertere. Omnes ergo feſtiuitates feriaſqꝫ ſuas ſicut hactenus tamip̄i qͣꝫ parentes eorum per longacolentes retro tēpora tenuerunt. liberam habeantobſeruandi celebrandiqꝫ licentiam: nec eos in huiuſmodi inquietari ꝑmittas. Idem Auguſtinanglorum epiſcopo ſcribens ait. di. xij. Nouit fraternitas tua romane eccleſie cōſuetudinem ī quaſe meminit eſſe nutritam. Sed mihi placet ſiue inromana: ſiue in gallicana: ſiue in qualibet alia eccleſia inueniſti quod plus poſſit deo placere. ſollicite eligas: ⁊ in anglorum eccleſia. que adhuc in fide. noua eſt inſtitutione precipua: que de multiseccleſijs colligere potueris infundas. Non enimꝓ locis res: ſed pro rebus ſunt loca amanda. Exſingulis igitur quibuſqꝫ eccleſijs. que pia. que religioſa. que recta ſunt elige: ⁊ hec quaſi in faſciculum collecta apud angloꝝ mentes in conſuetudinem depone. Ibidem diſ. ea. Quemadmodū illicita perpetrare nō patimur: ſic que ſunt conſuetudinis non negamus.De vita .§. AXVII I.Tbeata. Grego. in oml̓ia. Si conſideremus fratrescariſſimi: que nobis promittuntur ī celis: vileſcūtomnia que habētur in terris. Terrena namqꝫ ſubſtantia pondus eſt non ſubſidium. Temporalisvita eterne vite comparata: mors potius eſt dicēda qͣꝫ vita. Ipſe enim quotidianus corruptionisdefectus quid eſt aliud qͣꝫ quedam ꝓlixitas mortis. Que autem lingua dicere ſufficit aūt quis intellectus capere. ſuperne ciuitatis quāta ſint gaudia. angeloꝝ choris intereſſe. cum beatiſſimis ſpi

re. vultumdei cernere. nullo mortis metu affici: incorruptōisperpetue munere letari. Ad hec audita inardeſcitanimus. Iamqꝫ illic cupit aſſiſtere: vbi ſperat ſine fine gaudere. Sed ad magna premia non peruenitur niſi per magnos labores Si delectat magnitudo premioꝝ non deterreat multitudo laborum. Nō coronabitur ait apoſtolus niſi qui legittime certauerit. Idem in libro dyalogorum. Etxxiij. q. iiij. Obtineri nequaqͣꝫ poſſunt que predeſtinata non fuerint. Sed ea que ſancti viri orādoefficiunt: ita predeſtinata ſunt: vt eoꝝ precibꝰ obtineantur. Nam ip̄a perhennis regni predeſtinatio ita eſt ab omnipotente diſpoſita. vt ad hoc electi ex labore perueniant: quatenꝰ poſtulando mereantur accipere quod eis omni potens deus anteſecula diſpoſuit dare. Grego. in oml̓ia. Noueꝫeſſe ordines angeloꝝ: teſtante ſancto eloquio ſcimus. ſcꝫ angelos. archangelos. virtutes. poteſtates. principatus. dominationes. thronos. cherubin. ⁊ ſeraphin. Unde de primo āgelo dicit̉. Omnis lapis precioſus operimentum tuum. Sardisthopaſius. iaſpis. criſolitus. onix. berillus. ſaphirus: carbunculus. ⁊ ſmaragdus. Ecce nouem dixit nomina lapidum. quia ꝓfecto nouem ſūt ordines angeloꝝ. qͥbus ordinibus ille pͥmus angl̓s oꝑtus dicit̉. qꝛ dū cūctis agminibꝰ angeloꝝ prelatuſeſt: ex eoꝝ cōparatōe clarior fuit. Et habet̉ de pe.di. ij. Principiū Sciendū quoqꝫ ait idē in omelia. ꝙ nomē angeloꝝ nomē eſt officij: nō nature qꝛtūc illi ſpūs ſūt angeli cū ꝑ eos aliqua nūciantur.vel oꝑantur. Hi aūt qui minima nūciant angeli:qui ꝟo ſūma archangeli vocātur. Uirtutes vocātur. per quos ſigna ⁊ miracula frequēter fiūt. Poteſtates vocant̉ hi qui hoc potentiꝰ pre ceteris ꝑceperūt. vt eoꝝ ditioni virtutes aduerſe ſubiecteſint. quoꝝ poteſtate refrenant̉ ne temptare p̄ualeant qͣꝫtum volunt. Principatus vocant̉. qui ip̄isquoqꝫ bonis ſpiritibus preſunt. qui ſubiectis duꝫque ſunt agēda diſponunt: eis ad explenda diuīamyſteria principant̉. Dn̄ationes vocant̉ qui etiāpoteſtates principatuū trāſcendunt. Nā principari eſt inter reliquos priorē exiſtere: dominari eſt etſubiectos quoſcūqꝫ poſſidere. Throni quoqꝫ illaagmina ſunt. quibus ad exercendū officiū iudicijſemꝑ deus p̄ſidet. Throni dicti ſūt qͥ tanta diuinitatis gratia replēt̉ vt ī eis dn̄s ſedeat. ⁊ ꝑ eos ſuaiudicia decernat. Cherubin plenitudo ſcientie dicitur. Et ſublimiora illa agmīa ideo cherubin ſūtvocata. quia tanto perfectiora ſunt ſcientia: qͣꝫtoclaritatem dei viciniꝰ contēplant̉. Seraphin vocantur qui ex ſingulari ꝓpinquitate cōditoris incomparabili ardent amore. Seraphin eī ardētesvel incendentes interpretātur. Sed qꝛ illa ſuꝑnsciuitas ex angelis ⁊ hominibus conſtat. ad quaꝫtātos credimus humani generis aſcendere qͣꝫtosillic contigit electos angelos remanſiſſe. debemꝰaliquid ex illis diſtinctionibus ad vſuꝫ noſtre cōuerſationis trahere. hec ille. Et ſubſequenter ponit ibi quō ex diuerſis exercitijs ꝟtutum hoīes aſſumūtur in gl̓ia ad diuerſos ordīes angeloꝝ inferiorum vel ſuperiorum: ẜm gradus perfectionis

n 5